_id string | text string | title string |
|---|---|---|
17830 | من در بسیاری از مدلهای توسعه شرکت داشتهام و دریافتهام که XP برای یک برنامهنویس جدید از جنبه یادگیری بهترین است، زیرا همکاری بین اعضای تیم بسیار بالا است و فرصتهایی برای به اشتراک گذاشتن دانش عالی است. نظرات کارشناسان در این مورد چیست؟ | آیا برنامه نویسی افراطی (XP) بهترین راه یادگیری از متخصصان است؟ |
175258 | من میخواهم مجموعهای را از یک نوع (Something) به نوع دیگر (SomethingElse) ارائه کنم. بله، این یک سوال بسیار باز است، اما شما کدام یک از دو گزینه زیر را ترجیح می دهید؟ **ایجاد یک نمونه جدید با استفاده از `new`:** var result = query.Select(something => new SomethingElse(something)); **استفاده از کارخانه:** var result = query.Select(something => SomethingElse.FromSomething(something)); وقتی به یک فرافکنی فکر می کنم، به طور کلی آن را به عنوان یک _تبدیل_ در نظر می گیرم. استفاده از جدید به من این ایده را می دهد که در طول یک تبدیل، اشیاء جدیدی ایجاد می کنم، که به نظر درست نیست. از نظر معنایی، «SomethingElse.FromSomething()» قطعاً بهتر است. اگرچه، گزینه دوم برای راهاندازی کارخانه به کد اضافه نیاز دارد، که میتواند به طور غیر ضروری اجباری شود. | استفاده از جدید در یک طرح ریزی؟ |
144437 | من در حال انجام تحقیقی بر روی فرمولبندی یک مدل تحلیل نیازمندیها به عنوان مرحلهای از مهندسی نیازمندیها برای توسعه اپلیکیشن موبایل با در نظر گرفتن محدودیتها و نیازهای آن (چابکی و غیره...) هستم. اینکه کدام بخش از این فرآیند (تجزیه و تحلیل نیازمندیها برای توسعه موبایل) چالشبرانگیزترین بخشها هستند (بنابراین میتوانم بیشتر روی آن تمرکز کنم)، و اگر مرحلهای وجود دارد که فکر میکنید باید آن را گنجانده یا حذف کنم (توضیح دهید، برخی ممکن است فکر کنند که برنامه کیفیت ممکن است لازم باشد یا ممکن است لازم نباشد و غیره) برای روشن تر شدن آن، در زیر لیستی از چند زمینه ای است که می توانم روی آنها تمرکز کنم (به هر حال پیشنهادات شما می تواند هر چیزی خارج از لیست زیر باشد.) - الزامات مشخصات - نمونه سازی - اولویت بندی نیازمندی ها - تمرکز بر عملکردهای کیفیت | کدام مراحل از فرآیند تحلیل نیازمندی ها در مهندسی نیازمندی های موبایل چالش برانگیزترین مراحل هستند؟ |
87112 | یا وقتی نوبت به ساختن شاخص های مناسب می رسد، اساساً این دو یکسان هستند؟ | کدام EXPLAIN SELECT بهتر است -- یکی در PostgreSQL یا یکی در MySQL؟ |
251328 | من حدود یک سال یا بیشتر برنامه نویسی جاوا را انجام داده ام و همیشه از کلمات کلیدی this و super استفاده کرده ام. و دیروز همسرم یک منبع من را خواند و به من گفت که از آن زیاد استفاده نکنم مگر اینکه روش را نادیده بگیری. کلاس A به جای استفاده نکردن از کلیدواژه فوق العاده } } public A { public A { super.setSize(400, 400);// را گسترش می دهد، اما منظور او از نحوه استفاده از آن این است: کلاس A، JPanel { public A { super. setSize(4,4); } public void setSize(int a, int b) {} } بنابراین زبان متوجه می شود که سازنده شما متد والد را فراخوانی می کند نه محلی. آیا در این شرایط فقط باید از کلمات کلیدی استفاده کنم یا برای خوانایی بهتر از کلمات کلیدی در همه جا استفاده کنم؟ من می دانم که این کلمه کلیدی کل نمونه محلی از جمله والد و همه والدین و رابط های آن را برمی گرداند. و کلمه کلیدی `super` نمونه کلاس والد و تمام نمونه های آن (والدها و رابط ها) را برمی گرداند. اما سوال من این است که آیا باید همیشه از این کلمات کلیدی استفاده کرد؟ | جاوا و بقیه زبان های OOP - چه زمانی از کلمات کلیدی super یا this استفاده کنید |
18719 | من تصمیم گرفتم به جای خواندن آموزش های آنلاین XML را از یک کتاب حرفه ای یاد بگیرم، بعد از کمی تحقیق تصمیم گرفتم کتاب Beginning XML, 4th Ed را بخوانم و کتاب بسیار جالبی بود و آن را به هر کسی که می خواهد XML یاد بگیرد توصیه می کنم، سوال من این است. : خواندن و یادگیری این فصلها را انجام میدهد: 1. XQuery، زبان پرس و جوی XML 2. XML و پایگاههای داده واقعاً برای کسی که عمدتاً این کار را انجام میدهد: Hibernate/JPA برای شی/رابطه. پشتکار؟ یا به عبارت دیگر آیا یادگیری پایگاه داده های XQuery و XML واقعاً توسط مهارت های استانداردهای صنعت فعلی مورد نیاز است؟ پیشاپیش ممنون | پایگاه داده های XQuery و XML |
212291 | من می خواهم سایتی ایجاد کنم که کاربران بتوانند مقالاتی را با قسمت های اختیاری زیر ارسال کنند: * عنوان * محتویات (متن) * دسته ها * کلمات کلیدی مقالات در mongodb ذخیره می شوند و سایت در node.js ساخته می شود. کاربران می توانند سایت را با استفاده از یک جعبه متن جستجوی معمولی جستجو کنند. من به ایجاد مجموعه های زیر فکر می کنم: * کاربران * مقالات * کلمات کلیدی سپس برای هر کلمه کلیدی استفاده شده در مجموعه کلمات کلیدی با آرایه ای حاوی تمام مقالاتی که از آن استفاده می کنند، ورودی ایجاد خواهم کرد. اگر کاربر جستجویی انجام دهد، جستجو به کلمات کلیدی تقسیم می شود و هر کلمه کلیدی در مجموعه کلمات کلیدی جستجو می شود. سپس هر مقاله از db بازیابی شده و بر اساس ارتباط رتبه بندی می شود. سؤالات من این است: 1. آیا استفاده از مجموعه کلمات کلیدی مانند این کارآمد است، آیا باید فقط از مجموعه مقالات (با استفاده از جستجوی متن کامل یا موارد دیگر) استفاده کنم یا باید آن را به روش دیگری ساختار دهم؟ 2. چگونه می توانم توانایی جستجوی عنوان، محتوا یا دسته بندی مقالات را به جای کلمات کلیدی در نظر بگیرم؟ 3. آیا بهتر است از چیزی مانند آپاچی لوسن استفاده کنم تا اینکه خودم این قابلیت را بسازم؟ | الگوریتم جستجو |
254923 | من در حال خواندن کتاب «الگوهای طراحی اول سر» از اوریلی هستم. قبل از توضیح الگوی روش کارخانه، ابتدا یک کارخانه ساده را معرفی می کنند. آنها از مثال یک پیتزا فروشی استفاده می کنند. در مرحله اول آنها مشکل را نشان می دهند: پیتزا orderPizza(نوع رشته) { Pizza pizza; if (type.equals(Pepperoni) { pizza = new PepperoniPizza(); } else if (type.equals(Salmon) { pizza = new SalmonPizza(); } // ... و غیره پیتزا را آماده کنید. () پیتزا (); از این رو، آنها ابتدا یک Simple Factory را وارد کلاس SimplePizzaFactory می کنند. خیلی خوب است، وقتی بیش از یک پیتزا فروشی دارید (در چند شهر من واقعاً دلیل آنها را نمی فهمم). هر پیتزا فروشی از روش اجرا شده در بالا استفاده نمی کند، اما از روش های مختلفی برای پخت، برش و بسته بندی پیتزا استفاده می کند ) berlinPizza.Order(Pepperoni); به جای استفاده از Simple Factory، آنها استفاده از الگوی روش کارخانه را پیشنهاد می کنند. اولاً، نمیدانم چرا برلین پیتزایا قرار است از این روش استفاده نکند. این هنوز یک پیتزا فروشی است و وقتی با Order تماس می گیرید، از همان رویه استفاده می کنید. بهترین حدس من این است که آنها به طور ضمنی اشاره می کنند که شما می توانید مثلاً یک کافه تریا را اجرا کنید (من عمداً از چیزی کاملاً متفاوت برای بیان نظرم استفاده می کنم) و از کارخانه (چون مستقل از پیتزا فروشی است) استفاده کنید و آن را آماده کنید. پیتزا به روشی که شما می خواهید. اما حتی هنگام استفاده از الگوی روش کارخانه، هیچ کس شما را مجبور به استفاده از رویه پیش فرض نمی کند. حتی ساده تر است که پنهان کنید که آن را به گونه ای متفاوت انجام می دهید. نمونه کد آنها در جاوا آورده شده است و روش های جاوا به طور پیش فرض مجازی هستند. بنابراین من میتوانم BerlinPizzeria را پیادهسازی کنم و Order را لغو کنم (یا باید به صراحت روش را نهایی اعلام کنم). مشتری، با این حال، متوجه نمی شود که پیتزا فروشی برلین من کارها را متفاوت انجام می دهد. در نتیجه من هیچ تفاوت قابل توجهی بین یک کارخانه ساده و الگوی روش کارخانه نمی بینم. تنها مزیت الگوی روش کارخانه ای که من می بینم این است که شما می توانید چند کلاس را ذخیره کنید (یعنی کارخانه های برون سپاری). بنابراین، واقعاً معایب یک کارخانه ساده چیست و چرا ایده خوبی نیست که بخش ایجاد را برون سپاری کنیم؟ یا واقعاً مزیت الگوی Factory Method چیست و چرا ایده خوبی است که بخش ایجاد کننده را مجبور کنیم در زیر کلاس پیاده سازی کنیم؟ | معایب «کارخانه ساده» چیست؟ |
33533 | من در حال شروع یک پروژه جدید iOS هستم و در ابتدا قصد دارم یک نسخه رایگان ساده را برای جمع آوری بازخورد منتشر کنم. من قصد ندارم از این نسخه اولیه کسب درآمد کنم یا بازاریابی کنم. با این حال، من معتقدم نسخه 2 این برنامه به اندازه کافی برای پرداخت هزینه مناسب خواهد بود. من ترجیح می دهم نسخه 2 را به عنوان یک ارتقاء از نسخه 1 منتشر کنم تا اینکه آن را به عنوان یک برنامه جداگانه منتشر کنم. به این ترتیب می توانم یک نام برای برنامه رزرو کنم. همچنین نگهداری همه چیز در یک مخزن ساده تر خواهد بود. آیا این رویکرد دارای اشکالاتی است؟ درک من این است که می توانم قیمت یک برنامه را در هر مقطع زمانی تغییر دهم، بنابراین انتقال به یک برنامه پولی مشکلی ایجاد نمی کند، درست است؟ | یک برنامه iOS ارتقا یافته با مدل درآمدی متفاوت منتشر کنید |
143428 | من به این فکر کرده ام که ویژگی های C# چگونه کار می کنند و می توانند کار کنند. من هدفی را می دانم که ویژگی های سی شارپ در ابتدا برای آن طراحی شده بودند، که مطمئنا مفید است. اما در عوض در این سوال من آنها را به طور انتزاعی با توابع و سایر عناصر برنامه ای مقایسه می کنم. در ابتدا، من تعجب کردم که آیا ممکن است، و اگر چنین است چرا که نه، تابعی مانند ویژگی C# داشته باشیم. به عنوان مثال: بایت n = 4; تست بایت // ویژگی { get { return n; } set { n = value; } func { n++; } } برای استفاده به صورت زیر: // n 4 بایت است n2 = test; // گرفتن تست = 2; // set // n اکنون 2 تست است. // تابع // n اکنون 3 است 'n++' در این مثال فقط به عنوان یک نمایش ساده استفاده می شود. من همچنین متوجه شدم که فضای بیشتری برای چندشکلی نسبت به انواع پارامترهای تابع وجود دارد. به عنوان مثال داشتن وضوح اضافه بار بر اساس نوع بازگشت، دریافت/تنظیم و خصوصی/عمومی نیز. تست عمومی { دریافت { } دریافت بایت { } دریافت بایت خصوصی { } دریافت bool { } دریافت myType { } مجموعه بایت { } تنظیم myType { } func { } func(bool) {} func(byte, myType) { } // و غیره... } مثال بالا تست را به همراه جزئیات نسبتاً دقیقی که شامل پیاده سازی های مختلف برای استفاده از تست به روش های مختلف است، تعریف می کند. مثالهای بیشتر: فقط خواندن: تست بایت { دریافت { } } تابع مانند: تست { func { } } تابعی مانند چند شکلی پارامتر، یک بایت را برمیگرداند: بایت تست { func(bool) {} func(myType, Int16) { } } بسته به نوع اختصاص داده شده به آن، رفتار متفاوتی دارد: تست { set bool { } set myType { } } تابعی مانند و می تواند مقداری را برگرداند یا نه، بسته به زمینه مورد استفاده: test { byte get { } func(bool) {} func(byte, byte, myType) { } } امکان اضافی برای بیان و مرتب بودن کد باید آشکار باشد با این حال من برای یافتن کاربردهای خاص به چالش کشیده شده ام. یکی از نمونه هایی از این که چگونه می توان از آن استفاده کرد، برابری است. در جایی که انتظار می رود یک bool، برای مثال در یک عبارت «if»، رفتار را می توان به صورت «==» تعریف کرد، اما در جایی که چیزی برای بازگشت وجود نداشت یا بازگشت به غیر از bool بود، رفتار به جای آن انجام می شود. '=' باشد. if (n.equals(4)) // if n == 4 n.equals(2); // n = 2 مثال دیگر به شرح زیر است: class my_list<T> { List<T> store; تعداد عمومی { دریافت { // مگر اینکه غیر از این مشخص باشد، // از نسخه Int32 استفاده کنید. بازگشت (Int32) تعداد; } get byte { byte n = 0; ForEach(var e در فروشگاه) n++; بازگشت n; } get Int32 { Int32 n = 0; ForEach(var e در فروشگاه) n++; بازگشت n; } private get { // یک پیادهسازی از count get که فقط // زمانی رخ میدهد که count از داخل کلاس my_list // استفاده شود. } func { print store.Count(); } set int { if (value == 0) list.Clear(); } } | عملکردی مانند ویژگی های سی شارپ دارد؟ |
234080 | من تمرینات کتاب _ ساختن مهارت در پایتون_ اثر استیو لات را خوانده و کار کرده ام. با این حال، در **اولین تمرین** که با OOP سروکار داشت، کاملاً گیر کردم. **مجموعه مشکل اینجاست**: http://www.itmaybeahack.com/book/python-2.6/html/p03/p03c01_class.html#class- definition-exercises **تلاش من** (sourcecode): # ارزش گذاری سهام کلاس OOP StockBlock(object): def __init__(self, purchdate =0, purchprice =0, shares=0): self.date = purchdate self.price = purchprice self.shares = shares def __str__(self): return Price: %2f \tDate: %s \tShares: %d % (self. price, self.date, self.shares) def getpurchvalue(self): بازگشت self.price * self.shares def getsalevalue(self, saleprice): بازگشت saleprice * self.shares def getroi(self, saleprice): بازگشت (self.getsalevalue() - self.getpurchvalue()) / self.getpurchvalue() blocksGM = [ StockBlock(purchdate = 25 -Jan-2001، قیمت خرید = 44.89، سهام = 17)، StockBlock (تاریخ خرید = 25-آوریل-2001، قیمت خرید = 46.12، سهام = 17)، StockBlock (تاریخ خرید = 25-ژوئیه-2001، قیمت خرید = 52.46، سهام = 15)، StockBlock (تاریخ خرید = 25-Oct) -2001، قیمت خرید = 37.73، سهام = 21)، ] blocksEK = [ StockBlock (تاریخ خرید = 25-Jan-2001، قیمت خرید = 35.86، سهام = 22)، StockBlock (خرید تاریخ = 25-Apr-2001، قیمت خرید = 37.66، سهام = 21)، StockBlock(تاریخ خرید = 25-ژوئیه-2001، قیمت خرید = 38.57، سهام = 20)، StockBlock(تاریخ خرید = 25-اکتبر 2001، قیمت خرید = 27.61، سهام = 28)، ] کلاس موقعیت(شی): def __init__(خود، نام، نماد، *بلوک ها): مجموعه نمونه های StockBlock را بپذیرید. self.name = نام self.symbol = نماد self.blocks = blocks def __str__(self): return Symbol: %s \tTotal Shares: %d \tTotal Price: %d % (self.symbol, self.blocks[1], self.blocks[2]) def getpurhvalue(self = 0 برای سهام در self.blocks: ارزش += stock.getsalevalue(saleprice) ارزش بازگشتی def getroi(self, saleprice): (self.getsalevalue() - self.getpurvalue()) / self.getpurchvalue() portfolio = [ موقعیت (جنرال موتورز، GM، blocksGM)، موقعیت (Eastman Kodak، EK، blocksEK)، موقعیت (Caterpillar، CAT، [StockBlock(purchdate = 25-Oct-2001, purchprice = 42.84, shares = 18)]) ] # نمایش بلوک های جداگانه خریداری شده، و ارزش خرید بلوک def main() : برای موقعیت در نمونه کارها: StockBlock(position) main() هیچ راه حلی در کتاب وجود ندارد، بنابراین من نمی توانم آن را بررسی کنم. به نظر می رسد که من کاملاً OOP را درک نمی کنم؟ این خیلی خسته کننده است و من نمی دانم برای ادامه چه باید بکنم... سوال من این است که وقتی این برنامه نویسی را کاملاً گیر کرده ام، چه استراتژی هایی می تواند به من کمک کند تا بر این مشکل غلبه کنم؟ من فکر می کنم این یک سوال مهم است زیرا من خودم در حال یادگیری برنامه نویسی هستم. من نمی توانم از یک معلم یا دوست کمک بخواهم (زیرا هیچ برنامه نویسی ندارم.) | کاملاً با OOP اشتباه گرفته شده - چگونه می توانم بر مانع مبتدیان غلبه کنم؟ |
63103 | میخواهم کسی تجربه برنامهنویسی روی HDTV را داشته باشد؟ من سعی میکنم بین مانیتور کامپیوتر دوتایی در مقابل یک تلویزیون HD بزرگ، مانند 32 اینچ (یا شاید حتی hdtv دوگانه) تصمیم بگیرم. برای برنامه نویسی و گرافیک (فتوشاپ و غیره) من فقط می خواهم بدانم که آیا HDTV بد است اگر از آن به عنوان یک ایستگاه کاری b/c استفاده کنم شاید برای چشم بدتر باشد. یا واقعاً برای برنامه نویسی خوب نیست (شاید فونت ها به اندازه کافی واضح نباشند) و غیره | آیا HDTV به عنوان مانیتور برنامه نویس خوب است؟ |
137859 | من می خواهم گواهینامه Oracle Enterprise JavaBeans (EJB) Developer را دریافت کنم. طبق این صفحه من باید تعدادی کلاس را بگذرانم که هزینه هر کدام تا چند هزار گیگابایت پوند است. آیا واقعا این تنها راه برای دریافت گواهینامه است؟ آیا نمی توانم فقط یک کتاب راهنمای گواهینامه از آمازون بخرم و فقط در آزمون های لازم شرکت کنم؟ در حال حاضر هیچ تجربه ای در جاوا EE ندارم و دریافت مصاحبه برای مشاغلی که به آنها علاقه دارم غیرممکن است. | گواهی برنامه نویس Oracle Enterprise JavaBeans (EJB). |
41577 | اگر میخواهید یک هشدار ایمیل برای مشتریان وبسایت خود راهاندازی کنید تا در آن مشترک شوند، چه قوانین آداب معاشرت باید رعایت شود؟ من می توانم به چند مورد از بالای ذهنم فکر کنم: * کاربران می توانند انصراف دهند * فقط نوشتار (یا تصاویر از راه دور با سلیقه) * بیش از یک بار در هفته ارسال نمی شود * مشتریان کنترل دقیقی بر آنچه که ایمیل دریافت می کنند دارند. (فقط آنچه را که علاقه دارند دریافت کنید) چه نکات دیگری را باید در نظر بگیرم؟ از دیدگاه برنامه نویسی، بهترین روش برای تنظیم و اجرای اعلان های ایمیل چیست؟ * آیا باید از سرویس ASP.NET استفاده کنم؟ یک سرویس ویندوز؟ چه مشکلاتی برای هر دو وجود دارد؟ * چگونه باید ایمیل های ارسال شده را وارد کنم؟ برایم مهم نیست که آنها دریافت شوند، اما باید بتوانم ثابت کنم که ایمیلی ارسال کرده ام یا نه. | بهترین شیوه ها و آداب برای تنظیم اعلان های ایمیل |
71292 | در هر فایل باز شده در ویژوال استودیو، این امکان وجود دارد که تمام کدها را خارج از دید اسکرول کنید. به عبارت دیگر، انبوهی از فضای سفید زیر خطوط کد وجود دارد که می توانید به آنها پیمایش کنید. این برای من فایده ای ندارد. و وقتی چرخ ماوس را با پرخاشگری به پایین می کشم، کد من از صفحه نمایش محو می شود، آیا راهی برای خاموش کردن این مزاحمت وجود دارد، آیا کسی می تواند دلیل منطقی را برای من توضیح دهد؟ وجود دارد ps: من این سوال را با عنوان visual-studio برچسب گذاری کردم زیرا مطمئن هستم که در هر نسخه از VS که تا به حال استفاده کرده ام وجود داشته است... اگرچه من در حال حاضر از visual- studio-2010 استفاده می کنم کاملاً بی فایده](http://i.stack.imgur.com/HKsUI.png)  ## EDIT جان گالووی به من اشاره کرد که با درخواست مردمی اضافه شده است آن را به یک ویژگی قابل تغییر روشن/خاموش تبدیل کنید | آیا می توانم فضای سفید Visual Studio را در پایین فایل های کد خاموش کنم؟ |
244496 | یکی از مزایای اصلی Docker محیط ایزوله ای است که به ارمغان می آورد، و من می خواهم از این مزیت در گردش کار یکپارچه سازی مداوم خود استفاده کنم. یک گردش کار عادی CI چیزی شبیه به این است: * مخزن نظرسنجی برای تغییرات * برداشتن از مخزن * نصب وابستگی * اجرای آزمایش ها در یک گردش کار Dockerized، چیزی شبیه به این خواهد بود: * مخزن نظرسنجی برای تغییرات * برداشتن از مخزن * ساخت داکر تصویر * اجرای تصویر داکر به عنوان کانتینر * اجرای آزمایش ها * کشتن کانتینر داکر مشکل من در مرحله تست های اجرا است: از آنجا که Docker یک محیط ایزوله است، من به طور شهودی می خواهم آن را به عنوان یک محیط در نظر بگیرم. این بدان معناست که روش ارجح ارتباط، سوکت ها هستند. با این حال، این فقط در شرایط خاص (مثلاً یک برنامه وب) به خوبی کار می کند. هنگام آزمایش انواع مختلف خدمات (به عنوان مثال، یک سرویس پس زمینه که فقط با یک پایگاه داده ارتباط برقرار می کند)، رویکرد متفاوتی مورد نیاز است. بهترین راه برای برخورد با این مشکل چیست؟ آیا این مشکل با طراحی برنامه من است و آیا باید آن را به روشی TDD تر و سرویس گرا طراحی کنم که همیشه در برخی از سوکت ها گوش کند؟ یا باید جداسازی را کنار بگذارم و کاری شبیه به این انجام دهم: * مخزن نظرسنجی برای تغییرات * از مخزن بکشید * تصویر داکر را بسازید * تصویر داکر را به عنوان ظرف اجرا کنید * جلسه SSH را در کانتینر باز کنید * آزمایشها را اجرا کنید * محفظه docker را بکشید SSH'ing داخل ظرف برای من راه حلی زشت به نظر می رسد، زیرا نیاز به دانش عمیق محتویات ظرف دارد و در نتیجه انزوا را می شکند. من دوست دارم رویکردهای مختلف SO برای این مشکل را بشنوم. | ادغام پیوسته با استفاده از داکر |
164404 | سلب مسئولیت: هدف این سوال تشخیص این نیست که چه چیزی برای توسعهدهنده فردی بهتر است، بلکه برای کل سیستم است. من در محیط هایی کار کرده ام که تیم های کوچک مناطق خاصی را مدیریت می کردند. به عنوان مثال، یک تیم کوچک برای هر یک از این عملکردها وجود دارد: 1. UI 2. کد چارچوب 3. منطق کسب و کار/برنامه 4. پایگاه داده من همچنین روی تیم هایی کار کرده ام که توسعه دهندگان مسئولیت همه این زمینه ها و بیشتر (QA، تحلیلگر، و غیره...). محیط فعلی من توسعه چابک را ترویج می کند (مخصوصاً اسکرام) و همه در هر زمینه ای که در بالا ذکر شد دست خود را دارند. در حالی که هر رویکردی مزایا و معایبی دارد، من کنجکاو هستم که بدانم آیا مزایا و معایب بیشتری نسبت به آنچه در زیر ذکر میکنم وجود دارد، و همچنین احساس کلی در مورد اینکه کدام رویکرد بهتر است چیست. ** توسعه دهندگان همه چیز را انجام می دهند ** ** مزایا ** 1\. توسعه دهندگان ممکن است به خوبی گرد 2\. توسعه دهندگان بیشتر از سیستم **معایب** 1\ می دانند. همه دست خود را در همه زمینه ها دارند، احتمال ایجاد نتایج کمتر از بهینه در آن منطقه را افزایش می دهد 2\. انجام کاری که با آن ناآشنا هستید (جک همه معاملات، استاد هیچکدام) ممکن است بیشتر طول بکشد ** Devs Specialize** **Pros** 1\. توسعهدهندگان میتوانند خطمشیها و رویههایی را برای حوزه تخصصی خود ایجاد کنند و راحتتر آنها را اجرا کنند. توسعه دهندگان شانس بیشتری برای کسب اطلاعات عمیق در مورد حوزه خاص خود دارند و آن را به بهترین شکل ممکن 3\ می کنند. توسعه دهندگان دیگر از مرزها عبور نمی کنند و ناحیه دیگری را تنزل نمی دهند **معایب** 1\. همانطور که یکی از همکاران گفت: چرا می خواهید خود را اینطور کبوتر سوراخ کنید؟ (به این معنی که برخی از توسعه دهندگان فرصتی برای کار در زمینه های خاص نخواهند داشت.) به راحتی می توان گفت که چابکی فوق العاده است، و اینکه ما باید همه این کارها را انجام دهیم، اما من تا حدودی طرفدار داشتن زمینه های تخصصی هستم. بدون آن تخصص، من شاهد تنزل کد، مدیریت طرحوارههای پایگاه داده، هک کردن کد UI و غیره بودهام... بیایید با آن روبرو شویم، برخی از افراد فقط با انجام کارهای UI یا فقط کار پایگاه داده شغلی را ایجاد میکنند. پر کردن و انجام یک کار به اندازه یک متخصص در آن زمینه کار آسانی نیست. | آیا توسعه دهندگان باید همه وظایف را انجام دهند یا باید تخصص داشته باشند؟ |
211049 | من نگاهی به XSLT برای تبدیل یک فایل XML به فایل دیگر (HTML و غیره) داشتم. اکنون در حالی که می بینم که XSLT (ابزار استاندارد و مورد استفاده است) مزایایی دارد، به چند دلیل تمایلی ندارم * پردازنده های XSLT بسیار بزرگ به نظر می رسند / گرسنه منابع هستند * XML نماد بدی برای برنامه نویسی است و این همان چیزی است که XSLT است. همه چیز در مورد نمیخواهد XSLT را در اینجا ترول کند، اما من فقط میخواهم به چیزی که در آن دوست ندارم اشاره کنم تا به شما ایده بدهم که من از یک جایگزین چه انتظاری دارم. با داشتن پسزمینه Lisp، نمیدانم که آیا راههای بهتری برای تبدیل ساختار درختی بر اساس برخی lisp وجود دارد یا خیر. من ارجاعاتی به DSSSL دیدهام، متأسفانه اکثر پیوندهای مربوط به DSSSL مردهاند، بنابراین دیدن کدهایی که آن را نشان میدهند چالش برانگیز است. آیا DSSSL هنوز در حال استفاده است؟ یادم هست که یک بار openjade را هنگام بررسی موارد docbook نصب کرده بودم. به نظر می رسد پست وبلاگ جف اتوود به استفاده از روبی به جای XSLT اشاره دارد. آیا راه های معقولی برای انجام تبدیل های XML مشابه XSLT در یک زبان برنامه نویسی غیر xml وجود دارد؟ من برای ورودی در مورد * کتابخانه های مفید برای زبان های اسکریپت که تبدیل XML را تسهیل می کنند * به خصوص (اما نه منحصرا) زبان های تبدیل مانند lisp یا Ruby و غیره باز هستم. وب Linq را به عنوان یک جایگزین ممکن معرفی کرده است. به طور کلی من هر نوع طبقه بندی، همچنین از کسانی که بهترین تجربه XSLT را داشته اند. * برای طرح http://cs.brown.edu/~sk/Publications/Papers/Published/kk-sxslt/ و http://www.okmij.org/ftp/Scheme/xml.html | XSLT و جایگزین های احتمالی |
83602 | من روی پروژه/برنامهای کار میکنم که احساس میکنم خیلی خوب سازماندهی نشده است و بخشهایی از آن به روشهای مختلفی در هم تنیده شدهاند. همه چیز کار می کند، اما می توانم ببینم که چیزها خیلی ماژولار نیستند. _ آیا منطقی است که یک برنامه کاربردی را به کتابخانه های مختلف تقسیم کنیم، حتی اگر ممکن است توسط برنامه دیگری استفاده مجدد نشود؟ من احساس می کنم که طراحی بهتر و استفاده مجدد در آینده را تشویق می کند (مذاکراتی در مورد پروژه جدیدی وجود دارد که به نظر می رسد حداقل از برخی از این کتابخانه ها بهره مند شود). نگرانی من این است * چگونه بر عملکرد تأثیر می گذارد؟ * تا کجا باید در تقسیم کارها پیش بروم؟ * اگر سه کتابخانه همگی به یکدیگر وابسته باشند، آیا تبدیل آنها به کتابخانه فایده ای دارد؟ (شاید معماری مجدد ماژولها را پیشنهاد میکند) به نظر میرسد سوال من برخلاف عقل این پاسخ است، زیرا _کتابخانههای پویا هرگز نباید برای یک برنامه واحد ایجاد شوند. سپس این سوال مطرح می شود که چگونه می توان از ماژولار بودن در یک برنامه بزرگ اطمینان حاصل کرد؟ با تشکر **ویرایش:** به نظر میرسد که من از اصطلاح کتابخانه مشترک بیش از حد استفاده کردهام، بنابراین آن را حذف کردم تا دلالت بر هر نوع کتابخانه ای (اعم از ایستا یا پویا) داشته باشد. ماهیت این سوال این است که آیا باید موارد را به هر نوع کتابخانه ای تقسیم کرد؟ | تقسیم یک پروژه به کتابخانه ها |
71746 | پس از انتشار یک برنامه جدید منبع باز رایگان، می خواهم آن را به هر چه بیشتر مردم ارائه دهم. وبسایتها (دایرکتوریها) که باید برای ارائه برنامههای متنباز رایگان از آنها استفاده کرد چیست؟ به دنبال لیستی از سایت هایی مانند Freshmeat، Sourceforge، ... | از کدام وب سایت ها برای ارائه برنامه های متن باز رایگان استفاده کنیم؟ |
8020 | برنامه کنسول (مورد علاقه من)، فرم سریع و درهم، MS Paint (برای رابط کاربری گرافیکی). چه چیزی بیشتر اوقات برای برنامه استاندارد شما بهتر عمل می کند؟ چرا | کدام قالب برای اولین نمونه اولیه که روی کاغذ نیست بهتر است؟ |
123046 | من یک برنامه نویس مبتدی جاوا هستم و سعی کردم راهی برای راه اندازی یک سیستم ورود با برنامه جاوا خود جستجو کنم. این برنامه یک بازی است و من نمی خواهم مردم آن را فقط در یک وب سایت آپلود کنند تا دیگران بتوانند بارگیری و بازی کنند. من می خواهم از چیزی مانند MySQL برای احراز هویت کاربر برای استفاده از برنامه استفاده کنم. کسی پیشنهادی داره؟ | محافظت از یک برنامه با ورود به سیستم |
132658 | > این نرم افزار همانطور که هست، بدون هیچ نوع ضمانت، [بله بله > بله] ارائه می شود. همه جا هست **آیا نرم افزاری وجود دارد که صریحاً دارای ضمانت نامه باشد** که بتوان آن را جدی گرفت؟ یعنی: * توسط یک گروه/شرکت ارائه شده است که **منابع** را برای رسیدگی به ادعاهای گارانتی دارد، نه عمو باب. * چیزی *مفید** مانند ACID یا ISO-هر انطباق را تضمین می کند، نه محافظت در برابر برخورد شهاب سنگ. | آیا نرم افزاری گارانتی دارد؟ |
244980 | یک لیست به شدت محدب است اگر عناصر آن ابتدا کاهش یابد و سپس افزایش یابد. چگونه می توانم تابعی را در پایتون بنویسم که لیست محدب را بپذیرد و حداقل پیچیدگی زمانی O(log(n)) را برمی گرداند که n اندازه لیست است. (بدون استفاده از هیچ گونه عملکرد ساخته شده در بیش از لیست) | حداقل یک لیست محدب با استفاده از جستجوی دودویی |
105975 | من و دوستم در حال کار روی یک پروژه با هم در ویژوال استودیو هستیم و از براندازی برای کنترل منبع استفاده می کنیم. ما قبلاً از ابزارهای مدیریت پروژه مبتنی بر php برای ردیابی کارها و اشکالات استفاده کردهایم، اما برایمان ناخوشایند است که ساعتها به سر کار در ویژوال استودیو برویم، سپس باید وبسایت را پیدا کنیم و وارد شوید و در مورد آنچه قبلاً یادداشتهای commit ایجاد کردهایم گزارش دهیم. به خصوص از آنجایی که گاهی اوقات ما خارج از خط کار می کنیم و پس از آن باید به یاد داشته باشیم که به عقب برگردیم و ردیاب ها را به روز کنیم. ما نمیدانیم که آیا ابزار مدیریت پروژه (یا مجموعهای از ابزارها) در Visual Studio تعبیه شده است که با AnkhSvn کار میکند و به چندین نفر اجازه میدهد وظایف را حفظ و پیگیری کنند. | ابزار مدیریت پروژه ساخته شده در ویژوال استودیو |
237045 | من 100٪ با این مورد موافق هستم که قطعاً باید از اعتبارسنجی داده های سمت مشتری و سرور استفاده کرد. با این حال، در چارچوبها و محیطهایی که من در آنها کار کردهام، رویکردهایی که من دیدهام هرگز DRY نبودهاند. اغلب اوقات هیچ طرح یا الگوی وجود ندارد - اعتبارسنجی ها در مشخصات مدل نوشته می شوند و اعتبارسنجی ها به شکل روی نما نوشته می شوند. (توجه: بیشتر تجربیات دست اول من با Rails، Sinatra، و PHP با جی کوئری است) با در نظر گرفتن این موضوع، به نظر می رسد ایجاد یک ژنراتور که با توجه به مجموعه ای از اعتبارسنجی ها (به عنوان مثال نام مدل، فیلد(ها)، شرط)، می تواند هم مواد لازم سمت کلاینت و هم در سمت سرور را تولید کند. متناوبا، چنین ابزاری میتواند اعتبارسنجیهای سمت سرور (مانند کد اعتبارسنجی در یک مدل ActiveRecord) را بگیرد و اعتبار سنجی سمت کلاینت (مانند پلاگینهای jQuery را ایجاد کند، که سپس روی فرم اعمال میشوند. بدیهی است که موارد فوق فقط یک هی من این ایده را داشتم است، و نه یک پیشنهاد رسمی سوال: ** چگونه به طراحی تکنیک یک بار بنویسید، روی سرور و کلاینت اجرا شود برای اعتبارسنجی داده ها نزدیک می شوید؟** موضوعات فرعی مرتبط: آیا ابزارهایی مانند آن برای هر چارچوب خاص یا فناوری های کلاینت-سرور وجود دارند؟ با تلاش برای حفظ تنها یک مجموعه اعتبارسنجی چالشهایی وجود دارد؟ | مدیریت اعتبار سنجی سمت مشتری و سمت سرور در یک مکان |
218520 | اگر من این را در MySQL SELECT * FROM foo ORDER BY bar LIMIT 1 می نوشتم، ابتدا نتیجه را سفارش می داد و سپس آن را محدود می کرد. من همیشه پایین ترین میله را دریافت می کنم. من نمی دانم که آیا این در استانداردهای SQL به این صورت مشخص شده است و چگونه آن را بررسی کنیم؟ تنها چیزی که من پیدا کردم چند BNF است که توضیح نمی دهد که چگونه چیزی باید کار کند، بلکه فقط نحوی معتبر است. | مشخصات SQL-99، آیا مشخص شده است که ابتدا نتیجه را سفارش داده و سپس آن را محدود کنید؟ |
80751 | ما تقریباً در میانه راه انتقال خود از آبشار به چابک با استفاده از اسکرام هستیم. ما از تیمهای بزرگ در سیلوهای فناوری/انضباط به تیمهای متقابل کوچکتر تغییر کردهایم. همانطور که انتظار می رود، تغییر به چابک برای همه مناسب نیست. تعداد کمی از توسعه دهندگان وجود دارند که برای تطبیق با چابکی مشکل دارند. من واقعاً می خواهم آنها را درگیر و چالش برانگیز نگه دارم و در نهایت از آمدن هر روز سر کار لذت ببرم. اینها افراد باهوش، شاد و با انگیزه ای هستند که من هم در سطح شخصی و هم در سطح حرفه ای به آنها احترام می گذارم. مسئله اصلی این است: برخی از توسعه دهندگان در درجه اول با لذت بردن یک قطعه از کار دشوار، فکر کردن از طریق یک طرح، فکر کردن در مورد مسائل احتمالی، سپس حل مشکل تکه تکه، با کمترین تعامل با دیگران، در طول یک مدت طولانی انگیزه دارند. دوره زمانی آنها به طور کلی کار را با کیفیت بالا و به موقع انجام می دهند. کار آنها قابل نگهداری است و با معماری کلی مطابقت دارد. با انتقال به یک تیم چند کاره که به تعامل و مسئولیت مشترک برای کار، و ارائه عملکرد کاری در فواصل کوتاهتر اهمیت میدهد، تیمها به گونهای تکامل مییابند که کل تیم آن مشکل دشوار را از بین میبرد. بسیاری از مردم این را یک تغییر مثبت می دانند. کسی که دوست دارد مشکلی را بپذیرد و به طور مستقل از ابتدا تا انتها مالک آن باشد، فرصت چنین کاری را از دست می دهد. این مشکلی نیست که مردم برای تغییر آماده باشند. مطمئناً ما افراد کمی را دیدهایم که تغییر را دوست ندارند، اما در مواردی که من نگران آنها هستم، افراد بازیگر خوبی هستند، واقعاً آماده تغییر هستند، تلاش میکنند، میبینند که بقیه اعضای تیم چگونه هستند. تغییر می کنند و آنها می خواهند با آنها سازگار شوند. این مورد این نیست که کسی سخت باشد یا مانع تراشی شود یا بخواهد آبدارترین کار را احتکار کند. آنها فقط مانند گذشته از کار لذت نمی برند. من مطمئن هستم که ما نمی توانیم تنها جایی باشیم که به این موضوع برخورد نکرده است. دیگران چگونه به این موضوع نزدیک شده اند؟ اگر توسعهدهندهای هستید که انگیزه آن را دارید که شخصاً تکهای بزرگ از کار را از سر تا آخر داشته باشید، و به شیوهای متفاوت از کار عادت کردهاید، چه کاری برای شما انجام داد؟ | چگونه می توانیم چابکی را برای توسعه دهندگانی که دوست دارند شخصاً و به طور مستقل صاحب قطعات بزرگ از ابتدا تا انتها شوند لذت بخش کنیم. |
72699 | من یک فریلنسر هستم و با کمک به دیگران در نوشتن کدهای جاوا اسکریپت بهتر، نان خود را به دست میآورم. من تجربه خوبی با اکثر چارچوب های جاوا اسکریپت دارم. میخواهم بدانم آیا ارزش این را دارد که برای یادگیری کافی اسکریپت وقت بگذارم؟ چه کسی باید آن را یاد بگیرد و چه کسی نیاز ندارد؟ | آیا باید برای یادگیری Coffeescript زمان بگذارم؟ |
44929 | من نمودارها و نمودارها را تولید خواهم کرد و به دنبال تئوری هایی در مورد طرح های رنگی و نمونه های الگوریتم هستم. نمونه سوالات: * چگونه رنگ های مکمل یا مشابه تولید کنیم؟ * چگونه رنگ های پاستلی، سرد و گرم تولید کنیم؟ * چگونه هر تعداد رنگ تصادفی اما متمایز تولید کنیم؟ * چگونه می توان همه آن را به سه گانه هگز (رنگ وب) ترجمه کرد؟ پیاده سازی من در AS3 خواهد بود اما هر نمونه ای در شبه کد پذیرفته می شود. | تولید طرح های رنگی - تئوری و الگوریتم ها |
40439 | من می خواهم وظیفه پیاده سازی مجدد یک رابط از قبل تعریف شده (مجموعه ای از فایل های هدر C++) را در یک پایگاه کد نسبتا بزرگ و قدیمی بر عهده بگیرم. قبل از انجام این کار، میخواهم تا حد امکان پوشش آزمایشی کاملی داشته باشم، تا بتوانم خطاهای پیادهسازی مجدد را در اسرع وقت و به راحتی تشخیص دهم. مشکل این است که پایه کد موجود به گونه ای طراحی نشده است که به راحتی قابل آزمایش باشد، با کلاس ها و توابع (بسیار) بزرگ، درجه اتصال بالا، عملکردهایی با عوارض جانبی (بسیار) و غیره. تجربه قبلی با کارهای مشابه، و چند نکته خوب و ملموس در مورد اینکه چگونه آزمایشهای خودکار (واحد، ادغام، رگرسیون، و غیره) را در کد قدیمی خود نصب کردهاید. | بهترین روشها برای مقاومسازی کدهای قدیمی با آزمایشهای خودکار |
149782 | > **موضوع تکراری:** > بهترین شیوهها برای بهسازی کدهای قدیمی با آزمایشهای خودکار هنگام کار در سیستمهای قدیمی بزرگ (سیستمهای بزرگ بدون آزمایش واحد) اغلب با افرادی برخورد میکنم که میگویند از تست واحد به عنوان ابزاری در برابر اشکالات احتمالی استفاده کنید. نمیدانم کسی آن را روی سیستمهای بزرگ بدون تست واحد امتحان کرده است. البته به راحتی می توان گفت که تست واحد کمک می کند، اما در سیستم های بزرگ می تواند فرآیند بسیار وقت گیر باشد. آزمایش واحد کامل هر بخش از برنامه ممکن است ماهها طول بکشد. هنگامی که از شما خواسته می شود عملکردی ایجاد کنید که عبارت است از اصلاح عملکرد موجود یا افزودن عملکرد جدید به برنامه، چگونه آن را انجام می دهید؟ البته موارد زیادی وجود خواهد داشت که کدهای کلاسهای مختلف مشابه به نظر میرسند و شما میخواهید آن کلاسهایی را که بدون تست واحد مناسب میتوانند و به احتمال زیاد یک قوطی از کرمها را باز میکنند، دوباره فاکتور بگیرید. بنابراین چگونه می خواهید برنامه های بزرگ را آزمایش کنید؟ و از چه اقدامات دیگری برای کاهش اشکالات احتمالی کدنویسی خود استفاده می کنید (البته برخی از اشکالات احتمالاً به هر حال باقی خواهند ماند)؟ | چگونه می توان سیستم های قدیمی بزرگ را آزمایش کرد؟ |
95976 | تیم من از حروف روشن به عنوان کنترل نسخه استفاده می کند. پروژه ای که من کار می کنم 7-8 سال قبل شروع نشده است. در طول عمر پروژه، ما چندین بسته خدمات رفع اشکال و غیره داشتیم. مشکلات با استفاده از سیستم ردیابی اشکال ردیابی میشوند و اکثر افرادی که روی رفع اشکال کار میکنند از روال پیوست کردن نظر در START/ پیروی میکنند. END بلوک با تاریخ، نویسنده، شناسه اشکال و غیره. من احساس می کنم این کاملا بی ربط است و باعث می شود کد به هم ریخته و نگهداری آن راحت نباشد و اینها چیزهایی هستند که باید بخشی از آن باشند. نظرات/برچسبهای ورود و غیره، جایی که میتوانیم اطلاعات اضافی چرخه عمر محصول کار را نگه داریم. بهترین روشی که باید دنبال شود چیست؟ برخی از بازبینان کد اصرار دارند که نظرات خود را در مورد باگ و رفع آن برای سهولت در زندگی خود بیان کنند. به نظر من، آنها باید فایل ها را با نگاشت آن به یک view بررسی کنند و گزارش تغییرات شعبه را دریافت کنند و آن را بررسی کنند. اگر بتوانم بهترین روش ها را برای ارسال کد به روز شده برای بازبینی دریافت کنم، مفید خواهد بود. | آیا نگه داشتن نظرات رفع اشکال در کد خوب است؟ |
122394 | من روی یک برنامه نمایشگر و دستکاری گراف کلاینت ضخیم کار می کنم. من سعی می کنم الگوی MVC را در مولفه تجسم سه بعدی خود اعمال کنم. در اینجا چیزی است که من برای Model، View و Controller دارم: Model - نمودار و ابرداده آن. این شامل رئوس، لبه ها و ویژگی های هر یک می شود. این شامل اطلاعات موقعیت، نمادها، رنگها یا هر چیز مرتبط با نمایش نیست. View - معمولاً به این نمودار صحنه می گویند. این شامل اطلاعات نمایش سه بعدی، اطلاعات بافت، اطلاعات رنگ و هر چیز دیگری است که به طور خاص به تجسم مدل مربوط می شود. کنترلر - کنترلر نمای را می گیرد و با استفاده از OpenGL در یک پنجره نمایش می دهد (اما به طور بالقوه می تواند هر بسته گرافیکی سه بعدی باشد). برنامه دارای طرح بندی های مختلفی است که موقعیت راس ها را در صفحه نمایش تغییر می دهد. به عنوان مثال، یک طرح ممکن است رئوس را در یک دایره مرتب کند. آیا این طرحبندیها به طور مستقیم به نما دسترسی پیدا میکنند و آن را تغییر میدهند؟ آیا برای دسترسی به View باید از Controller عبور کنند؟ اگر آنها از طریق Controller عبور کنند، باید فقط دسترسی مستقیم به View را درخواست کنند یا هر تغییر باید از طریق کنترلر انجام شود؟ من متوجه شدم که این کمی متفاوت از مثال استاندارد MVC است که در آن تعداد بازدیدهای محدودی وجود دارد. در این مورد، View می تواند به تعداد بی نهایت راه تغییر کند. شاید من در اینجا برخی از اصول اولیه MVC را به هم می ریزم. پیشاپیش متشکرم | چه کسی می تواند View را در MVC تغییر دهد؟ |
232032 | داشتم به این فکر می کردم که چگونه می توانم یک برنامه وب را به طور کامل به یک جزء سمت سرور و یک جزء سمت سرویس گیرنده جدا کنم. من می خواهم برنامه را تا حدی جدا کنم که بتوانم هر دو مؤلفه را در سرورهای جداگانه میزبانی کنم. بنابراین، برای مثال، من میخواهم: 1. سرور 1 (سرور API): یک مؤلفه سمت سرور که روی «جانگو» روی چیزی مانند Heroku یا EC2 اجرا میشود. 2. Server 2 (Static Server): یک مؤلفه سمت کلاینت که روی «AngularJS» روی سرور ایستا مانند S3 یا CloudFront اجرا می شود. ارتباط بین این اجزا با استفاده از JSON REST API انجام خواهد شد. **سوالات:** 1. آیا این رویکرد رایج است؟ توصیه می شود؟ > آیا شرکتی مانند فیس بوک یا توییتر _بیشتر_ از همان API برای > برنامه وب استفاده می کند که برای برنامه های تلفن همراه یا API باز خود استفاده می کند؟ 2. آیا استفاده از oAuth2 برای فرآیند ورود ایده خوبی است؟ > بنابراین کاربر به یک صفحه ورود در **سرور 1** هدایت می شود (این تنها صفحه > در سرور 1 است) و سپس در صورت موفقیت آمیز بودن تأیید اعتبار به **سرور 2** با یک نشانه هدایت می شود. آیا این بهترین رویکرد است؟ به نظر میرسد که اگر این کار را انجام دهم، به نوعی «جریان را میشکنم». آیا این طبیعی است؟ انگیزه این کار این است که بتوانم از همان API برای مشتریان وب، iOS و اندروید خود استفاده کنم. با تشکر | جداسازی سرور و کلاینت با استفاده از REST API |
170003 | من چند سالی است که برنامه نویسی می کنم و به طور کلی در رفع مشکلات و ایجاد اسکریپت های کوچک تا متوسط خوب هستم، با این حال، من معمولاً در طراحی برنامه های مقیاس بزرگ به روش شی گرا خوب نیستم. چند سوال 1. اخیراً من و یکی از همکاران _که به اندازه من سابقه کار دارد_ روی مشکلی کار می کردیم. من بیشتر از او روی یک مشکل کار می کردم، با این حال، او راه حل بهتری پیدا کرد و در پایان از طرح او استفاده می کنیم. این واقعاً روی من تأثیر گذاشت. اعتراف می کنم که طراحی او بهتر است، اما می خواستم طرحی به خوبی او داشته باشم. من حتی به ترک کار فکر می کنم. نمی دانم چرا اما ناگهان احساس می کنم تحت فشاری قرار می گیرم. نوجوانان در مورد من و غیره چه فکری می کنند؟ آیا طبیعی است؟ یا من کمی بیش از حد به این موضوع فکر می کنم؟ 2. شغل من برنامه نویسی در پایتون است. من سعی می کنم کد منبع را بخوانم، اما به نظر شما چگونه می توانم مهارت های طراحی خود را بهبود بخشم؟ آیا کتاب یا نرم افزار خوبی هست که باید مطالعه کنم؟ لطفا منو روشن کن من واقعا از کمک شما قدردانی خواهم کرد. | طرح پیشنهادی من معمولا بدتر از همکارم است - چگونه بهتر شوم؟ |
254799 | در سال 1989، فلیکس لی، جان هیز و آنجلا توماس یک تست هکری نوشتند که در قالب یک مسابقه با جوکهای درونی متعددی بهعنوان «آیا قالبهای لجن را میخورید؟» نوشتند. من سری زیر را در نظر دارم: 0015 آیا تا به حال مقدار 4 را تغییر داده اید؟ 0016 ... ناخواسته؟ 0017 ... به زبانی غیر از فرترن؟ آیا حکایت خاصی وجود دارد که عدد 4 را در سریال خاص کند؟ آیا برخی از پیاده سازی های فرترن اجازه تغییر مقدار ثابت ها را می دهد؟ آیا این امکان در سایر زبانهای رایج در آن زمان وجود داشت؟ | آیا تا به حال مقدار 4 را تغییر داده اید؟ - چگونه این به مسابقه Hayes-Thomas آمد؟ |
200771 | جایی که من کار می کنم، ایجاد یک مجزا برای نهادهای JPA و یک پروژه برای برنامه وب (WAR) یک روش معمول است. بنابراین اساسا شما (حداقل) دو پروژه برای هر برنامه دارید - appJPA و appWEB. افرادی که این کنوانسیون را شروع کردند، دیگر آنجا نیستند، بنابراین من در مورد مزایای این جدایی فکر می کردم. تنها مزیتی که می توانم به آن فکر کنم جنبه Eclipse JPA است که ابزارهای مختلفی را برای JPA فراهم می کند. اما اگر اشتباه نکنم، این جنبه را می توان در پروژه های WAR نیز اعمال کرد. بنابراین سوال من این است: آیا این جدایی غیر ضروری است؟ | ایجاد پروژه جداگانه برای نهادهای JPA |
226517 | من با استفاده از کتاب SICP شروع به یادگیری Lisp کردم. نویسندگان ذکر می کنند که یک رویه (یعنی تابع) می تواند بازگشتی یا تکرار شونده باشد. علاوه بر این، فرآیندی که آن رویهها ایجاد میکنند نیز بازگشتی یا تکراری خواهد بود، و در کمال تعجب، یک رویه بازگشتی میتواند گاهی اوقات یک فرآیند تکراری ایجاد کند. مثال ارائه شده رویه فاکتوریل است، که یک رویه بازگشتی است، اما یک فرآیند تکراری ایجاد می کند: (تعریف فاکتوریل n) (iter 1 1 n)) (تعریف (تعریف (تعداد شمارشگر محصول iter max-count) (اگر (> شمارنده حداکثر count) product (iter (* counter product) (+ counter 1) max-count))) و در اینجا نقل قولی از کتاب آمده است: > یکی از دلایل تمایز بین فرآیند و رویه ممکن است گیجکننده باشد این است که بیشتر پیادهسازیهای زبانهای رایج (از جمله Ada، > Pascal، و C) به گونهای طراحی شدهاند که تفسیر هر روش بازگشتی مقداری از حافظه را مصرف میکند که با تعداد فراخوانیهای رویه افزایش مییابد. حتی زمانی که فرآیند توصیف شده در اصل > تکرار شونده باشد. اجرای طرحی که در نظر خواهیم گرفت این نقص را به اشتراک نمی گذارد. یک فرآیند تکراری را در فضای ثابت اجرا میکند، حتی اگر > فرآیند تکراری با یک رویه بازگشتی توصیف شود. **سوال**: من اصول مربوط به آن را درک کردم (یعنی چه چیزی) اما هنوز نمی دانم چگونه مفسر/کامپایلر Lisp یک فرآیند تکراری را از یک تابع بازگشتی ایجاد می کند، می تواند آن را با استفاده از فضای ثابت محاسبه کند، و چرا اکثر زبان های دیگر قادر به انجام آن نیستند. | چگونه Lisp می تواند یک فرآیند تکرار شونده را از رویه بازگشتی تولید کند؟ |
99842 | در خلاصه داستان، من رئیس یک باشگاه برنامه نویسی در دانشگاهم هستم. همه ما دانشجوی سال اول و دوم برنامه نویسی هستیم. ما پروژه ای داریم که در شرف شروع کار روی آن هستیم (تبدیل یک برنامه کنسول به برنامه gui، در c#). فقط دو نفر از ما تجربه کار با winforms و برنامهنویسی رویداد محور را داریم. ما میخواهیم بین یادگیری و تولید (تکمیل پروژه) تعادل برقرار کنیم، زیرا اکثر ما وقت نداریم که به پروژه 40 ساعته در هفته متعهد شویم. مشاور ما سعی میکند ما را به سمتی هدایت کند که از طراح winform VS2010 استفاده نکنیم، او سعی میکند این را الزامی کند که همه چیز را در یک محیط از نوع notepad++ کدگذاری کنیم. بنابراین، اساساً، من باید به چند سؤال پاسخ بدهم که در تحقیق آنها با مشکل مواجه هستم، بنابراین وقتی در مورد چگونگی ادامه امروز و فردا بحث می کنیم، من به دانش واقعی مجهز هستم. (همه ما، از جمله مشاور، عموماً در winforms، c# و .net تازه هستیم) در موقعیت های دنیای واقعی با winforms، چقدر زیاد است که طراح اصلاً استفاده نمی شود؟ آیا ما (افسران باشگاه) در تخمین خود حق داریم که آنچه را که در یک پروژه 4-6 ماهه (با استفاده از طراح) رقم زده ایم، بدون آن کدگذاری همه چیز را اگر نه سه برابری، دو برابر می کند؟ مزایای استفاده نکردن از طراح به عنوان یک ابزار یادگیری برای ببینید که چگونه انجام می شود چیست؟ آیا اگر از طراح استفاده کنیم، سپس به کد تولید شده نگاه کنیم تا با نحوه انجام کنترلهای سفارشی/کنترلکننده رویداد بیشتر آشنا شویم، آیا فرصت یادگیری معتبری است؟ من در حال حاضر کمی از دست داده ام، و از همه شما برای پاسخ های شما متشکرم. (همچنین، در صورت امکان، می توانید سال های تحصیلی خود را در رشته، و در صورت پاسخ دادن، مدرک تحصیلی خود را ذکر کنید، مشاور ما فقط از افرادی که مجدد می داند، نظر می گیرد، با تشکر). ویرایش -- همچنین در نظر داشته باشید که یادگیری نیز یکی از اولویتهای ما است، نه فقط محدودیتهای زمانی (ما در تلاش هستیم بین یادگیری هر چیزی که میتوانیم و داشتن پروژهای که به زمان زیادی برای آن سرمایهگذاری میشود تعادل ایجاد کنیم. که برای ما غیر قابل اجرا می شود). | VS2010 طراح winform برای یادگیری، یا پایین به بالا رویکرد؟ |
212436 | من اخیراً برای یک بانک بسیار بزرگ شروع به کار کرده ام که برنامه های داخلی می نویسد. شرکتی که در آن کار می کنم (که اخیراً در آن شروع به کار کرده ام) با من قرارداد فرعی می بندد. این بانک **به تازگی** به ویندوز XP ارتقا داده است، آنها قبلا از ویندوز 2000 استفاده می کردند. من وظیفه دارم یک برنامه مشاهده گزارش را دوباره بنویسم، که در حال حاضر در MVC4 انجام می دهم (ویندوز XP == ویژوال استودیو 2010). برنامه اصلی در .net 2 با webfoms نوشته شده بود و کمی آشفته است. به نظر می رسد که کل برنامه به حالت متکی است، جایی که MVC تماماً در مورد پذیرش ماهیت بدون حالت وب است، زیرا در داده هایی که برای فرم A وارد می کنید، گزینه هایی را که در فرم B می بینید تحت تأثیر قرار می دهد، گزینه هایی که در فرم B انتخاب می کنید بر فرم C تأثیر می گذارد. و غیره (من عاشق MVC هستم و فکر می کنم که در زمینه مناسب یک چیز عالی است). کل حفظ مدلها بین حالتها شروع به به هم ریختگی میکند، و من نمیتوانم فکر نکنم که این کار را اشتباه انجام میدهم یا از ابزار مناسب برای کار استفاده نمیکنم. فکر من این است که WPF برای این کار عالی است، اما رایانه ها توسط یک آژانس خارجی کنترل می شوند و کاملاً قفل هستند. ما کنترل کمی روی سرورهای میزبان برنامه ها داریم. گزینه واضح بعدی Silverlight است (من فکر می کنم، شاید به شدت اشتباه می کنم!) چند سوال. اول: آیا MVC ASP در واقع بهترین گزینه در اینجا است یا من اشتباه انجام می دهم؟ دوم: اگر با من موافق باشید و فکر کنید که یک برنامه مبتنی بر Silverlight راه حلی است، چه استدلالی به مدیریت ارائه می دهید؟ استفاده از فناوریهای غیر مبتنی بر اماس یک راه حل است. MVC4 بحث برانگیز است. | ساخت یک مورد تجاری برای یک برنامه اثبات آتی Silverlight |
223236 | من در حال توسعه یک برنامه اندروید هستم که در آن باید قابلیت چت را اضافه کنم. همچنین، من باید تاریخچه چت را ذخیره کنم. من این کار را با استفاده از SQlite انجام خواهم داد. اما، مطمئن نیستم که آیا باید از یک ORM مانند GreenDAO یا ORMLite استفاده کنم یا باید از روش سنتی ماندگاری داده در SQLite استفاده کنم. در واقع، من نمی دانم چه زمانی باید از یک ORM استفاده کنم و چگونه از آن سود ببرم. | Android: در نظر گرفتن یک ابزار ORM |
175250 | با توجه به دیدگاه مهندسی نرم افزار، من باید سیستم را مدل کنم تا برای سایر افراد راحت تر درک کنند که روی چه چیزی کار می کنند. برای این کار از برنامه ترسیم Dia استفاده کردم. اما، پس از مدتی استفاده از Dia، متوجه شدم که در مدلسازی صحیح و کارآمد پروژه به من کمک نمی کند. معمولاً چگونه با این مشکل (مدل سازی یک پروژه در مقیاس بزرگ) مقابله می کنید و چه ابزاری را برای این کار توصیه می کنید و چرا؟ | چگونه یک سیستم را برای کمک به تیم من در درک تصویر بزرگتر پروژه مدل کنم؟ |
154873 | معمولاً چند گره گراف جهت دار در مرورگر نشان داده می شود؟ من با برخی از مجموعه داده های بزرگ با گره ها و لبه های بیش از 400000 کار می کنم. نمیدانم که آیا میخواهم از طریق arbor.js یا کتابخانههای JS مشابه، آنها را در مرورگر نشان دهم، مسیری بیثمر را طی میکنم. موثرترین راه برای اجازه دادن به تعداد زیادی (بزرگ نسبت به دامنه معاملات املاک من، شاید 1-10000) از کاربران برای تجسم و مرور یک نمودار بزرگ جهت دار تا 500000 رکورد چیست؟ | تعداد معقول گره ها و لبه های گراف جهت دار |
72698 | من برخی از نرم افزارهای سیستم عامل را فقط برای سرگرمی می نویسم، و مجوز آن با استفاده از MS-PL است (یعنی تقریباً هر کاری را که می خواهید با آن انجام دهید). این پروژه ای است که من از منابع مختلف زیادی از آن استفاده می کنم (مطالعات/تحقیقات شخصی زیادی در مورد آن انجام می شود) و کتاب/نویسنده اصلی را در سرصفحه(های) نظر فایل ها به عنوان اعتبار می دانم. من این کار را انجام می دهم تا اگر کسی واقعاً تصمیم به خواندن یا استفاده از کد دارد، می تواند به منابع اصلی که الهام گرفته از کار است مراجعه کند. نکته قابل توجه: * من دارای یک نسخه از هر منبع هستم * همه منابع می توانند توسط عموم خریداری شوند (amazon) * تا آنجا که من می توانم بگویم، در هیچ یک از کتاب ها به صراحت ذکر نشده است که کد مجوز دارد * هیچ یک از کد کلمه به کلمه کپی می شود. من همه آن را از زبانهای مختلف (عمدتاً C++) به C# ترجمه کردهام، و در صورت لزوم، مدیریت استثنا و غیره را اضافه کردهام. | مفاهیم اعتبار یک منبع کتاب در یک فایل کد موجود تحت مجوز باز |
226518 | در سازمان من وقتی یک کار را به ستون «انجام شد» منتقل میکنیم، تعداد ساعتهایی را مینویسیم که برای تکمیل آن کار طول کشیده است. این می تواند مفید باشد زمانی که تیم در طول بررسی گذشته نگر سعی می کند بفهمد که چرا اجرای برخی داستان ها بیشتر از حد انتظار طول کشیده است. با این حال، این امر نیز سنگین است و توسعه دهندگان زمانی که مجبور به انجام این کار هستند، تا حدودی احساس می کنند که تحت مدیریت کوچک هستند یا استرس دارند. در تیم های خود چه می کنید؟ پیشنهاد شما چیست؟ | اسکرام: نوشتن زمان لازم برای تکمیل یک کار |
76214 | من یک برنامه turbogears دارم که به صورت زنده می آورم که از یک DB postgresql در قسمت پشتی استفاده می کند. از یک مشکل عملکرد، بهتر است DB و برنامه را روی سرور جداگانه داشته باشم یا روی یک سرور؟ اگر در همان سرور و من بهتر است DB را روی یک درایو فیزیکی جداگانه داشته باشم؟ | وب سرور / DB / برنامه - بهترین راه برای راه اندازی سیستم برای عملکرد |
213521 | و اجازه دهید بگوییم، برنامه من یک فیدخوان ساده است. آیا برنامه من واقعاً باید اخطار عدم ضمانت را داشته باشد؟ | چه اتفاقی میافتد اگر صریحاً «این برنامه کاملاً بدون گارانتی عرضه میشود» را بیان نکنم؟ |
177498 | من تازه کار کش هستم و از آن در پروژه هایم استفاده نکرده ام. من می خواهم بدانم بهترین روش در ذخیره سازی چیست. آیا باید هنگام توسعه کش کردن انجام شود یا توسعه تمام شود و سپس همه چیز ذخیره شود؟ | کش در حین توسعه یا پایان توسعه و سپس کش؟ |
160876 | رشته خصوصی mWhatever; رشته خصوصی Whatever { get { return this.mWhatever; } set { this.mWhatever = value; } } من برخی از افراد را دیده ام که برای تک تک اعضا خصوصیات ایجاد می کنند، خصوصی یا غیر خصوصی... آیا این منطقی است؟ در 1% موارد در مواقعی که میخواهید دسترسی به عضوی را که حاوی آن کلاس است کنترل کنید، میتوانم آن را منطقی ببینم، زیرا اگر از ویژگیها برای هر عضو استفاده نکنید، منجر به ناسازگاری و بررسی اینکه آیا عضو دسترسی دارد یا ندارد (چون در محدوده کلاس به هر دو دسترسی دارید). | آیا باید املاک خصوصی بسازید؟ |
163993 | من از افراد زیادی پرسیده ام که یادگیری توسعه وب جاوا را از کجا شروع کنم، من قبلاً جاوای اصلی (Threading، Generics، مجموعه ها، کمی تجربه با (JDBC)) را می شناسم، اما JSP ها و servlet ها را نمی شناسم. من سهم خود را از توسعه با چندین برنامه مبتنی بر وب با استفاده از PHP برای سمت سرور و HTML، CSS، جاوا اسکریپت، HTML5 برای سمت مشتری انجام دادم. اکثر افرادی که از آنها پرسیدم به من گفتند که مستقیماً به Hibernate بپرم در حالی که برخی به من گفتند که من نیازی به یادگیری servlets و jsps ندارم و باید فوراً چارچوب Spring را مطالعه کنم. آیا این حقیقت دارد؟ آیا برای یادگیری hibernate یا Spring نیازی به یادگیری servlet و JSP نیست؟ همه پاسخ های آنها مرا گیج کرد و اکنون کاملاً گم شده ام که چه چیزی یاد بگیرم یا مطالعه کنم. من احساس می کنم که اگر از یادگیری JSP و servlet ها صرف نظر کنم، بسیاری از مفاهیم مهم را از دست خواهم داد که مطمئناً در آینده به من کمک خواهند کرد. بنابراین این سوال، آیا برای یادگیری فنر یا هیبرنیت یا هر فریمورک وب جاوا دیگری نیاز به مبانی/سررولت و JSP دارم؟ | آیا برای یادگیری Spring یا Hibernate یا هر فریمورک وب جاوا دیگری نیاز به دانستن servlet و JSP دارم؟ |
246238 | من در توسعه وب تازه کار هستم و شروع به کار روی پروژه ای در شرکتم کرده ام که از DJANGO استفاده می کند. من احساس می کنم که منعطف است که توسعه خود را ابتدا از قالب ها شروع کنم. فکر می کنم اگر ابتدا چیزها را تجسم کنم راحت تر خواهد بود. بنابراین سوال من: آیا اشکالی ندارد که ابتدا با یک الگو شروع کنیم نه اینکه ابتدا با مدل ها شروع کنیم؟ آیا اگر با این روش توسعه پیش بروم، دچار هر نوع سردرگمی خواهم شد؟ | آیا شروع با الگوها در توسعه MVC خوب است؟ |
129424 | به طور خاص، برنامه نویسی بدون وراثت مشخصاً شی گرا نیست. ما آن را برنامه نویسی با انواع داده های انتزاعی می نامیم. من این خط عالی را از کتاب Grady Booch تحلیل شی گرا و طراحی با کاربردها پیدا کردم. بنابراین برای اینکه یک برنامه یک OO باشد، آیا وراثت، انتزاع، کپسوله سازی و چندشکلی (؟) باید چیزهایی باشند؟ کسی میتونه لطفا برام توضیح بده؟ | مفاهیم برنامه نویسی شی گرا |
85321 | من نمی دانم چگونه می توانم وارد این زمینه شوم، یا به طور خاص، یک سازنده وب سایت شوم. این چیزی است که من اکنون * html * مقداری اسکریپت جاوا * C# * و کمی از همه چیزهای دیگر (php، css، xhtml، و غیره) دارم. از زمانی که من شروع به کار کردم در مورد وب سایت ها بسیار آگاه تر هستم. اما وقتی چیزهایی را که از w3schools آموختهام با یک قالب وبسایتی که دانلود کردهام مقایسه میکنم، متوجه چیزهایی در این قالب میشوم که w3schools هرگز به آن اشاره نکردهاند. آنچه من تعجب می کنم این است که بهترین راه برای تبدیل شدن به یک کدنویس وب به تنهایی چیست، آیا ادامه w3schools خوب است؟ یا فقط الگو را دانلود کنید و آنها را بخوانید و بفهمید که کد چگونه کار می کند؟ یک سوال دیگر، متوجه شدم که همه اینها از SQL استفاده می کنند، چگونه می توانم SQL را یاد بگیرم؟ و ببخشید، دروغ گفتم، یک سوال دیگر، بهترین مرحله برای یادگیری کد وب چیست؟ مانند چه دستوری، html سپس css و سپس php؟ یا html سپس xhtml سپس css؟ آن چیزی با تشکر، رابرت ویرایش: وب سایتی مانند این هدف من در این زمینه است: geforce.com آیا به نظر شما ساختن یک وب سایت مانند این از نظر یک متخصص دشوار است؟ | چگونه وارد کدنویسی وب شویم؟ |
166530 | > **موضوع تکراری:** > بهترین روشها برای مقاومسازی کدهای قدیمی با آزمایشهای خودکار من اکنون سه سال است که روی پروژهای در Flex بدون آزمایش واحد کار میکنم. دلیل ساده آن این واقعیت است که من در ابتدای تحصیل در دانشگاه به اهمیت تست واحد پی نبردم. اکنون نگرش من نسبت به آزمایش کاملاً تغییر کرده است و بنابراین می خواهم آن را به پروژه موجود (حدود 20000LOC) معرفی کنم. برای انجام این کار، دو روش وجود دارد که میتوانید از بین آنها انتخاب کنید: 1) پایگاه کد موجود را دور بیندازید و با TDD از ابتدا شروع کنید. همه چیز را از ابتدا بنویسید، اما فکر می کنم با انجام این کار، طراحی بسیار بهتر خواهد بود. رویکرد شما چه خواهد بود؟ | هنگامی که پایگاه کد از قبل در دسترس است، تست واحد را معرفی کنید |
213220 | من در حال توسعه یک ERD برای یک برنامه مدیریت دانشجوی فارغ التحصیل هستم (این برنامه برای یک کلاس دانشگاهی است، بنابراین یک اجرای نسبتاً بی اهمیت است). در این قطعه از مدل، من سعی میکنم نهادها/روابطهای «برنامه» و «کمیته» را بررسی کنم. اساساً، یک کمیته - متشکل از کارکنان - می تواند تشکیل شود و به بررسی یک درخواست اختصاص یابد. در اینجا نهادهایی وجود دارد که من به آنها دست یافته ام: * **برنامه:** شامل داده های درخواست دانشجویی است که از طریق یک فرم ارسال شده است (شناسه دانشجو، تاریخ ارسال، مدرک، و غیره). * **کمیته:** خود توضیحی. گروهی از کارکنان که می توانند درخواست ها را بررسی کنند. * **staff_member:** هر عضو هیئت علمی. * **committee_membership:** یک نهاد انجمنی که من برای حل و فصل رابطه چند به چند بین کمیته و کارمند ایجاد کرده ام، زیرا یک کمیته می تواند تعداد زیادی کارمند داشته باشد و یک کارمند می تواند به کمیته های زیادی تعلق داشته باشد. آیا این یک اجرای موثر کاری است که من سعی می کنم انجام دهم؟ من هنوز در تلاشم تا سرم را در اطراف نهادهای انجمنی و زمانی که به آنها نیاز است بپیچم. عجیب به نظر می رسد که جدول «کمیته» با یک ستون باشد. همچنین - و می دانم که اطلاعات محدودی به شما داده ام - آیا روابط من به طور کلی درست به نظر می رسد؟  | مدل سازی رابطه درخواست دانشجویی/کمیته |
178886 | من سعی می کنم LSP را در برنامه نویسی عملی دنبال کنم. و من نمی دانم که آیا سازنده های مختلف زیر کلاس ها آن را نقض می کنند. خیلی خوب است که به جای بله/نه توضیحی بشنویم. خیلی ممنون P.S. اگر پاسخ نه است، چگونه می توانم استراتژی های مختلف را با ورودی های مختلف بدون نقض LSP ایجاد کنم؟ class IStrategy { public: virtual void use() = 0; }; class FooStrategy : public IStrategy { public: FooStrategy(A a, B b) { c = /* برخی از عملیات با a, b */ } virtual void use() { std::cout << c; } private: C c; }; class BarStrategy : public IStrategy { public: BarStrategy(D d, E e) { f = /* برخی از عملیات با d, e */ } virtual void use() { std::cout << f; } private: F f; }; | جایگزینی لیسکوف و کلاس های انتزاعی / الگوی استراتژی |
226510 | من سعی می کنم بفهمم چگونه و کجا کارخانه های مدل دامنه را پیاده سازی کنم. من مجموعه شرکت خود را به عنوان نمایشی از نحوه انجام آن درج کرده ام. من تصمیمات طراحی خود را در پایان گنجانده ام - از هرگونه نظر، پیشنهاد، انتقاد در مورد آن نکات سپاسگزارم. **مدل دامنه` شرکت:** کلاس عمومی شرکت : DomainEntity, IAggregateRoot { private string name; رشته عمومی نام { get { return name; } private set { if (String.IsNullOrWhiteSpace(value)) { throw new ArgumentOutOfRangeException(نام شرکت نمی تواند یک مقدار خالی باشد); } name = value; } } داخلی شرکت (int id, string name) { Name = name; } } **The`CompanyFactory` domain factory:** این کلاس برای اطمینان از نقض نشدن قوانین تجاری و تغییرناپذیر هنگام ایجاد نمونه های جدید از مدل های دامنه استفاده می شود. در لایه دامنه قرار دارد. کلاس عمومی CompanyFactory { محافظت شده IIdentityFactory<int> IdentityFactory { get; مجموعه؛ } public CompanyFactory(IIdentityFactory<int>identifactory) {IdentityFactory =identifactory; } public Company CreateNew(نام رشته) { var id = IdentityFactory.GenerateIdentity(); بازگشت شرکت جدید (شناسه، نام)؛ } public Company CreateExisting(int id, string name) { return new Company(id, name); } } **The`CompanyMapper` entity mapper:** این کلاس برای نقشه برداری بین مدل های دامنه غنی و موجودیت های داده Entity Framework استفاده می شود. در لایه های زیرساختی قرار می گیرد. کلاس عمومی CompanyMapper : IEntityMapper<Company, CompanyTable> { private CompanyFactory factory; public CompanyMapper(CompanyFactory companyFactory) { factory = companyFactory; } public Company MapFrom(CompanyTable dataEntity) { return DomainEntityFactory.CreateExisting(dataEntity.Id, dataEntity.Name); } public CompanyTable MapFrom(Company domainEntity) { return new CompanyTable() { Id = domainEntity.Id, Name = domainEntity.Name }; } } 1. سازنده «Company» به عنوان «داخلی» اعلام می شود. **دلیل:** فقط کارخانه باید این سازنده را فراخوانی کند. داخلی تضمین می کند که هیچ لایه دیگری نمی تواند آن را نمونه سازی کند (لایه ها توسط پروژه های VS از هم جدا می شوند). 2. روش «CompanyFactory.CreateNew(نام رشته)» هنگام ایجاد یک شرکت جدید در سیستم استفاده می شود. **دلیل:** از آنجایی که هنوز وجود نداشته است، باید یک هویت منحصر به فرد جدید برای آن ایجاد شود (با استفاده از 'IIdentityFactory'). 3. روش CompanyFactory.CreateExisting(int id، نام رشته) توسط CompanyRepository هنگام بازیابی موارد از پایگاه داده استفاده می شود. **دلیل:** مدل از قبل دارای هویت است، بنابراین باید به کارخانه عرضه شود. 4. «CompanyMapper.MapFrom(CompanyTable dataEntity)» توسط «CompanyRepository» هنگام بازیابی داده ها از حالت پایدار استفاده می شود. **دلیل:** در اینجا موجودیت های داده Entity Framework باید در مدل های دامنه نگاشت شوند. «CompanyFactory» برای ایجاد مدل دامنه استفاده خواهد شد تا اطمینان حاصل شود که قوانین کسب و کار راضی هستند. 5. «CompanyMapper.MapFrom(Company domainEntity)» توسط «CompanyRepository» هنگام افزودن یا بهروزرسانی مدلها به persistence استفاده میشود. **دلیل:** مدل های دامنه باید مستقیماً روی ویژگی های موجودیت داده نگاشت شوند تا Entity Framework بتواند تشخیص دهد که چه تغییراتی در پایگاه داده ایجاد کند. با تشکر | DDD: طراحی کارخانه مدل دامنه |
213198 | هر زمان که در مجوز نرم افزار آمده است: «... اعلامیه حق نسخه برداری بالا و این اعلامیه مجوز باید در تمام نسخه ها یا بخش های قابل توجهی از نرم افزار گنجانده شود.» آیا این بدان معناست که باید آن را با فایل اجرایی (نسخه ای که مشتریان دریافت می کنند) اضافه کنید یا فقط کد منبع (برای برنامه نویسان)؟ با عرض پوزش اگر این یک سوال احمقانه است، اما به وضوح بیان نمی کند که نرم افزار به چه چیزی اشاره می کند، و می توانم ببینم افرادی که شاید برای آن اعتبار می خواهند. اگر مجبور نیستید مجوز را با فایل اجرایی وارد کنید، آیا باید به روش دیگری مانند سایر اعلانهای حق نسخهبرداری که فقط میگوید «حق نسخهبرداری» به نسخه اجرایی خود اعتبار بدهید؟ آیا قالب خاصی برای آن وجود دارد؟ | آیا مجوزهای نرم افزاری (یعنی MIT) باید با فایل اجرایی همراه شوند؟ |
133536 | من یک فایل PBF دارم که حاوی اطلاعات زیر در مورد یک کشور است: * گره ها، هر کدام دارای طول جغرافیایی، عرض جغرافیایی و ویژگی های خاص خود هستند. برای ذخیره نقاط در فضای دو بعدی استفاده می شود. * راه هایی که هر کدام با ویژگی های خود از طریق گره ها به هم متصل می شوند. برای ذخیره جاده ها، مرزها استفاده می شود. در حالی که این فایل به صورت فشرده تنها 80 مگابایت است، در صورت فشرده نشده و ذخیره در یک DB حجم آن 592 مگابایت است. بله، و این فقط برای یک کشور، بلژیک است. تصور کنید فرانسه، آلمان و ایتالیا را در کنار هم ذخیره کنید. * * * بیایید یک بزرگراه را برای مثال از آنتورپ از طریق بروکسل به شارلوا در نظر بگیریم. این شامل تعداد زیادی گره برای ذخیره تمام پیچها در بزرگراه است، اما آیا من به همه این پیچها نیاز دارم؟ من شک دارم. اجازه دهید به شما بگویم که چه کاری میخواهم انجام دهم: * میخواهم نقشه را در سطوح مختلف بزرگنمایی مشاهده کنم. شهرهای بزرگ، شهرهای کوچک و سطح خیابان حداقل. * من می خواهم بتوانم اطلاعات مسیریابی بین دو نقطه را بدست بیاورم. * من می خواهم بتوانم نزدیکترین جاده به موقعیت مکانی GPS خود را محاسبه کنم. * جستجو برای یک مکان، با استفاده از یک فهرست در پایگاه داده. اما مهمتر از همه، **پایگاه داده نباید خیلی بزرگ باشد زیرا در یک دستگاه تلفن همراه ذخیره می شود**. * * * بنابراین، من در مورد ترکیبی از دو تکنیک فکر کردم: * کاشی های تصویر برای اهداف مشاهده، برای کار در اطراف ذخیره / پردازش تمام گره های منفرد. * ذخیره نقاط پایانی جاده ها برای اطلاعات مسیریابی، در کنار اطلاعات مربوط به جاده. مشکل این است که من نمی توانم نزدیکترین جاده به مکان GPS خود را فقط با این اطلاعات محاسبه کنم. تصور کنید که یک پیچ در بزرگراه، من نمی توانم تشخیص دهم که فقط با دو نقطه پایانی در بزرگراه هستم. من در مورد ذخیره گره های میانی بین نقاط پایانی فکر می کردم، اما فکر می کنم تولید آن بسیار پرهزینه خواهد بود. همچنین، تعیین نقاط پایانی جادهها (که مانند یک T-split هستند) به احتمال زیاد حتی به این راحتی هم نیست، زیرا باید بفهمم که آیا باید نقطه میانی را در بالای آن T-Split ذخیره کنم یا خیر. بنابراین، مشاهده با استفاده از کاشی های تصویر آسان است. اما من نمی توانم راه آسانی برای انجام مسیریابی و مکان یابی GPS پیدا کنم، چه نوع تکنیک ذخیره سازی را باید جستجو کنم؟ به نظر من کمی ناخوشایند است که یک فایل `80 مگابایت` به یک پایگاه داده 592 مگابایتی تبدیل شود، میخواهم آن حجم را تا حد امکان کاهش دهم... چه کاری میتوانم انجام دهم تا این کار را به بهترین نحو ممکن انجام دهم؟ از نظر دیسک و سی پی یو. من یک WP7 را هدف قرار می دهم ... | چگونه می توانم تمام داده های OpenStreetMap را به صورت کارآمد ذخیره کنم؟ |
95975 | من یک مصاحبه تلفنی گرفته بودم و مصاحبه کننده مشکلی را مطرح کرده است که قرار بود الگوریتم را به او بدهم. از آنجایی که مصاحبه تلفنی بود و کاغذ و خودکاری نداشتم، نمیتوانم راهحلهای درست را به او بدهم. بنابراین من کمی بی انگیزه شدم که مهارت های حل مسئله من بسیار پایین است (من تجربه مناسبی در توسعه نرم افزار دارم). چگونه می توانید بر این نوع موقعیت ها و پیشنهادات برای بهبود مهارت های الگوریتم غلبه کنید، به ویژه در هنگام مواجهه با این نوع مصاحبه های تاکتیکی. | اهمیت الگوریتم ها در مصاحبه تلفنی |
163240 | من یک دانشجوی علوم کامپیوتر هستم که سعی می کنم در زمان آزادم تا جایی که می توانم اطلاعات مربوط به این موضوع را به دست بیاورم. من بارها و بارها در قالبهای مختلف (دوره آنلاین، کتاب، آموزش وب) به الگوریتمها برمیگردم، اما این مفهوم توجه من را حفظ نمیکند. من فقط نمی فهمم: چرا الگوریتم ها اینقدر خاص هستند؟ من می توانم به شما بگویم که چرا فراکتال ها عالی هستند، چرا نسبت طلایی عالی است، چرا اوریگامی عالی است و کاربردهای علمی همه موارد فوق. من حتی قوانین نیوتن و مقاطع مخروطی را دوست دارم. اما وقتی نوبت به الگوریتم ها می رسد، من شگفت زده نمی شوم. آنها به هیچ وجه به روش های جدید در مورد شناخت انسان بصیر نیستند. انتظار داشتم الگوریتمها پیشتصورات را در هم بشکنند و ذهن را تغییر دهند، اما بارها و بارها بهشدت شکست میخورند. شاید در رویکردم کار اشتباهی انجام می دهم. آیا کسی می تواند به من بگوید چرا الگوریتم ها برای برنامه نویسی بسیار مهم هستند؟ | من نمی فهمم چرا الگوریتم ها اینقدر خاص هستند |
131304 | امیدوارم اینجا جای مناسبی باشد. این یک تکلیف برای دوره سیستم عامل من است و من باید یک سیستم حافظه مجازی فعال در ++C پیاده سازی کنم تا برنامه نویسی مستقیماً درگیر باشد. من برخی از منابع در مورد صفحه بندی و حافظه مجازی را در حال حاضر خوانده ام (Tanenbaum، آنچه هر برنامه نویس باید درباره حافظه بداند، و غیره) و متوجه شدم که همه با عبارت هر فرآیند حافظه مجازی خود را دارد شروع می کنند. تجزیه و تحلیل دقیق در مورد اندازه صفحه، الگوریتم های جایگزینی صفحه، MMU و TLB، و غیره. حافظه اگر چهار پردازش به طور همزمان اجرا شود و هر فرآیند از فضای آدرس مجازی خود استفاده کند، حافظه فیزیکی چگونه محافظت می شود؟ MMU آدرس مجازی 0 را یکسان ترجمه کرده است، چه از فرآیند یک، دو، سه یا چهار باشد. بگذارید مثالی بزنم: هر فرآیند دارای یک فضای آدرس مجازی 32 بیتی است که می تواند از آن استفاده کند. هر فرآیندی به همین ترتیب شروع می شود MOVI 10, 0 // r10 = 0 LOAD 11, 10 // r11 = MEM[r10]; مقدار در آدرس 0x00000000 من فقط این مفهوم فضای آدرس مجازی متمایز را درک نمی کنم اگر هر فرآیند سعی کند همان آدرس مجازی را فراخوانی کند که به همان روش توسط MMU ترجمه می شود. بنابراین هر چهار فرآیند داده های یکسانی را دریافت خواهند کرد؟ ما یک جدول صفحه داریم که فهرستی از هر صفحه نقشه برداری شده و نقشه برداری نشده را در یک فریم صفحه نگه می دارد. اگر هر ورودی صفحه منحصربهفرد است، پس چگونه میتواند فضای آدرس مجازی تکراری را که هر فرآیند دارد محاسبه کند؟ من در نقطهای هستم که پیشنویسهای طراحی را برای MMU، TLB و صفحه جدول نوشتهام، اما نمیتوانم تا زمانی که به درستی درک کنم که چگونه فضای مجازی برای هر فرآیند تعریف و استفاده میشود، ادامه دهم. | گیج شدن در مورد حافظه مجازی برای همه فرآیندها |
241309 | هنگام اجرای الگوی سازنده، اغلب درمورد اینکه چه زمانی اجازه بدهم ساختمان شکست بخورد گیج میشوم و حتی هر چند روز یکبار موضعگیریهای متفاوتی را در این مورد انجام میدهم. ابتدا مقداری توضیح: * با _failing زودتر_ منظور من این است که ساختن یک شی باید به محض اینکه یک پارامتر نامعتبر وارد می شود، با شکست مواجه شود. بنابراین در داخل «SomeObjectBuilder» است. * با _failing late_ منظور من این است که ساختن یک شی فقط می تواند در فراخوانی «build()» که به طور ضمنی سازنده شی مورد نظر را فراخوانی می کند، شکست بخورد. سپس برخی از استدلال ها: * به نفع دیر شکست: یک کلاس سازنده نباید بیشتر از کلاسی باشد که به سادگی مقادیر را در خود نگه می دارد. علاوه بر این، منجر به تکرار کمتر کد می شود. * به نفع شکست زودهنگام: یک رویکرد کلی در برنامه نویسی نرم افزار این است که شما می خواهید مسائل را در اسرع وقت شناسایی کنید و بنابراین منطقی ترین مکان برای بررسی در سازنده کلاس سازنده، setter و در نهایت در روش ساخت است. . اجماع عمومی در این مورد چیست؟ | الگوی سازنده: چه زمانی شکست بخوریم؟ |
213529 | سلام من یک مشکل برنامه نویسی دارم که می خواهم با استفاده از تکنیک های هوش مصنوعی حلش کنم. واقعا نمیدونم از کجا شروع کنم من راهنمایی می خواهم که چه روش شناسی را دنبال کنم. فرض کنید من 10000 تصویر از افراد تصادفی دارم و باید افراد مسن را در تصاویر شناسایی کنم. من ممکن است الگوریتم هایی مانند آشکارساز چین و چروک، آشکارساز عینک، آشکارساز عصای راه رفتن، ردیاب دندان های از دست رفته، ردیاب اسکیت برد، آشکارساز پلی استیشن و غیره داشته باشم. هر الگوریتم به طور مستقل اسکن می کند و عددی از 0 تا 10 را با این احتمال که تصور می کند تصویر حاوی آن است، به بیرون می دهد. مورد بیایید فرض کنیم که کار می کند. ممکن است 100 الگوریتم مختلف وجود داشته باشد. مجموعه 10000 تصویری من توسط یک انسان به دو گروه تقسیم می شود، آنهایی که حاوی یک فرد مسن هستند و گروهی که شامل یک فرد مسن نیستند. اکنون باید سیستمی ایجاد کنم که وقتی یک تصویر برای تجزیه و تحلیل داده می شود، مجموعه ای از مقادیر را از ماژول های الگوریتم بگیرد و یک مقدار واحد را محاسبه کند که نشان دهنده احتمال وجود یا عدم حضور افراد مسن در یک تصویر باشد. در طول آموزش، من دوست دارم که بتواند به طور خودکار قوانین را با تجزیه و تحلیل تمام خروجی های الگوریتم ها بسازد. به عنوان مثال: * اگر ردیاب چین و چروک، آشکارساز عینک، آشکارساز عصای راه رفتن و آشکارساز دندان های از دست رفته، همگی عدد بالایی را تولید می کنند، سپس عدد بالایی را خروجی می دهند. * اگر ردیاب های چین و چروک، عینک، عصا و دندان زیاد باشند، اما آشکارسازهای پلی استیشن و اسکیت برد نیز زیاد باشند، خروجی نه کم است و نه زیاد. * آشکارساز دست و ردیاب لباس اساساً باید نادیده گرفته شوند زیرا افراد پیر و جوان هر دو دارای این موارد هستند (امیدوارم) چه نوع فناوری را باید برای سیستم خودکار ساخت قوانین پیادهسازی کنم؟ آیا این مسئله با یک سیستم شبکه عصبی بهتر حل می شود؟ یک سیستم منطق فازی؟ چیز دیگری؟ ممنون از هر راهنمایی | چگونه این مشکل را حل کنیم - شبکه عصبی؟ فازی؟ دیگر؟ |
161835 | من دوست دارم چگونه مقدمه ای بر الگوریتم ها توسط کورمن و همکاران. دانش را منتقل می کند. یک دلیل این است که همه چیز به مشکلات برنامه نویسی مربوط می شود و کتاب در زبان برنامه نویسی خاصی پیاده سازی نشده است. این استقلال زبان تمرکز بر ایده ها را به طور کلی فراهم می کند. بنابراین سوال من این است، همانطور که در عنوان آمده است. آیا هر مسئله برنامه نویسی قابل حل با تفکر به این روش الگوریتمی قابل حل است؟ مهم نیست کدام زبان، رشته و غیره؟ اگر بله، استدلال بیاورید وگرنه استدلال بیاورید! من بسیاری از برنامه های پیچیده را با رابط کاربری گرافیکی، هوش مصنوعی، گرافیک و غیره اجرا نکرده ام... اما آیا این نوع مشکلات نیز به فکر الگوریتم های خوب هستند؟ | آیا همه مشکلات برنامه نویسی مشکل الگوریتم هستند؟ |
16016 | تفاوت بین به روز رسانی و ارتقا در زمینه نرم افزار کاربردی چیست؟ | تفاوت بین به روز رسانی و ارتقا چیست؟ |
231208 | این تابعی است در فایل d3.v3.js (کتابخانه نمودار D3.js): function d3_geo_areaRingStart() { var λ00, φ00, λ0, cosφ0, sinφ0; d3_geo_area.point = تابع (λ, φ) { d3_geo_area.point = nextPoint; λ0 = (λ00 = λ) * d3_radians، cosφ0 = Math.cos(φ = (φ00 = φ) * d3_radians / 2 + π / 4)، sinφ0 = Math.sin(φ); }; تابع nextPoint(λ, φ) { λ *= d3_radians; φ = φ * d3_رادیان / 2 + π / 4; var dλ = λ - λ0، cosφ = Math.cos(φ)، sinφ = Math.sin(φ)، k = sinφ0 * sinφ، u = cosφ0 * cosφ + k * Math.cos(dλ)، v = k * Math.sin(dλ); d3_geo_areaRingSum.add(Math.atan2(v, u)); λ0 = λ، cosφ0 = cosφ، sinφ0 = sinφ; } d3_geo_area.lineEnd = function() { nextPoint(λ00, φ00); }; } من کاملا متحیر شدم که برنامه نویسان از π، φ و λ به عنوان نام متغیرها استفاده کردند. با کمال تعجب، این متغیرها حتی توسط Notepad پذیرفته شدند (یعنی: به کاراکترهای ناخواسته/ناشناس تبدیل نشد). آیا استفاده از چنین متغیرهایی تمرین خوبی است؟ می توانم ببینم که آنها بسیار شهودی و قابل جستجو هستند، اما کمی آزاردهنده هستند. | استفاده از π، φ، λ و غیره به عنوان نام متغیر در حین برنامه نویسی؟ |
241307 | بنابراین من روی اولین مکانیسم بازنشانی رمز عبور خود کار می کنم. من آنچه را که میدانم یک رویه نسبتاً رایج است ادامه میدهم: 1. کاربر روی «رمز عبور را فراموش کردهاید» کلیک میکند. 2. از کاربر خواسته میشود آدرس ایمیل را دریافت کند. 3. اگر آدرس ایمیل وارد شده معتبر است، یک ایمیل با پیوند بازنشانی به آن ارسال کنید. 4. پیوند بازنشانی از نوعی رمز برای شناسایی حساب کاربری و حفظ جزئیات آن استفاده میکند. از خودم میپرسیدم که آیا کسی میتواند بینشهایی را ارائه دهد که من ممکن است در این مرحله به آن توجه نکنم. | فرآیند بازنشانی رمز عبور |
116328 | به نظر نمی رسد من هیچ نوع مرجع کاملی برای jUnit پیدا کنم. تنها راهی که من توانستم در مورد همه ویژگیهای jUnit بیابم، بررسی تمام یادداشتهای انتشار آن است. به عنوان مثال در صفحه رسمی هیچ اشاره ای به @ Rules وجود ندارد مگر اینکه پست های وبلاگ را بشمارید. اما برای آن ابتدا باید بدانید که یک ویژگی برای جستجوی آن وجود دارد. آیا مرجع متعارفی برای jUnit وجود دارد؟ بهترین روش برای یادگیری ویژگی های jUnit چیست؟ آنچه من امتحان کردهام: * کتاب آشپزی jUnit \- واقعاً ابتدایی است، ویژگیهای بسیار کمی پوشش داده شده است * سؤالات متداول رسمی \- موارد بیشتری را پوشش میدهد اما @Rules یا هیچ چیز دیگری را پوشش نمیدهد. آخرین بار در سال 2006 به روز شده است | آیا مستندات مرجع jUnit متعارف وجود دارد؟ |
244860 | آیا می توان به نوعی از WebGL برای افزایش جستجوی محدوده 1 بعدی استفاده کرد؟ من باید بازه های تاریخ همپوشانی پیدا کنم و فکر کردم که بازی های سه بعدی معمولاً با رندر کردن فریم ها مشکل بسیار مشابهی دارند ... _من درختان فاصله زمانی را به عنوان جایگزین خواندم اگر این ایده جواب نداد اما آماده پیشنهادات هستم ... Btw . اگر stackoverflow جای بهتری برای این سوال است، لطفاً به من اطلاع دهید!_ | جستجوی محدوده با WebGL |
185460 | ما از سازنده نهایی برای ساخت یک پروژه دلفی استفاده میکنیم و شخصی که سرور ساخت را مدیریت میکند متوجه شد که پروژههایی که فایلهای .dres ندارند ساخته نمیشوند، زیرا در SVN نیستند و به دلیل اینکه در SVN نیستند، روی آن نیستند. ساخت ماشین بنابراین آنها را در SVN قرار داد. هرچند من در مورد لزوم قرار دادن آنها در SVN کمی شک دارم. برای یک چیز، اگر آنها توسط بیلد سرور مورد نیاز باشند، توسط سرور ساخت ساخته نمی شوند و ما واقعاً ساخت را در یک مرحله ایجاد نمی کنیم زیرا از کد از پیش کامپایل شده استفاده می کنیم (من نیز ممکن است فقط DCU های من را چک کنید، ریش هایم را درآورید و کارت دلفی-4-هور من را برگردانید). من در دلفی پس از کامپایل یک پروژه می بینم: `c:\program files (x86)\embarcadero\rad studio\9.0\bin\cgrc.exe -c65001 PROJResource.rc -foPROJ.dres` این فایل ها توسط کامپایل brcc32 تولید می شوند. یک فایل RC من میتوانم بگویم، خوب فقط آن خط را به سرور ساخت اضافه کنید، اما «PROJResource.rc» در SVN هم نیست! «PROJResource.rc» به طور خودکار توسط دلفی از افزودن چیزهایی با استفاده از مدیر پروژه ایجاد میشود و من هرگز متوجه آن نشدم، بنابراین هرگز آن را به SVN اضافه نکردم و هیچ کس دیگری شکایت نکرد (فکر میکنم فایل .dproj پشت این کار است). فایل های RC که خودم نوشتم در SVN هستند. بنابراین... بهترین راه برای رفع این مشکل چیست، فقط کافی است در PROJResource.rc بررسی کنید یا آیا کار دیگری برای ساده کردن این موضوع وجود دارد؟ | سرور ساخت دلفی - آیا باید فایل های .dres را بررسی کنم؟ |
245589 | من یک برنامه اینترانت سرویس گیرنده x دارم که اساساً داده ها را از سرور دریافت می کند، آن را قالب بندی می کند و آن داده ها را برای نمایش به مشتری ارسال می کند. در سرور از ASP.NET C# استفاده می کنیم که روی IIS اجرا می شود و در سرویس گیرنده ابزارک های جاوا اسکریپت را داریم. درخواست های سرویس گیرنده x از طریق تماس های ajax انجام می شود. من تعداد زیادی (100+) از اشیاء سرور دارم که می توانند در 10 فرمت مختلف در مرورگر با وجود ویجت های گرافیکی مختلف نشان داده شوند. بنابراین، اساساً ما ساختار زیر را داریم:  بنابراین، برای هر شی سروری که نیاز دارم، در اشیاء nnnWidgetDataGetter، مقداری داده را انجام دهم تبدیل به فرمت داده ویجت برای ارسال به مشتری. هر ویجت می تواند داده ها را از تمام اشیاء سرور درخواست کند. با استفاده از یک رویکرد معمولی، من باید روش های زیادی بنویسم، یکی برای هر کلاس پایه سرور ضربدر هر کلاس داده گیر. برای جلوگیری از نوشتن صدها روش با رفتار مشابه، تصمیم گرفتیم از یک رویکرد پویا در کلاسهای DataGetter (کلاسهای استاتیک) استفاده کنیم، جایی که شی کسبوکار در زمان اجرا ارزیابی میشود، دادهها از این شی جمعآوری میشوند، قالببندی میشوند و برای مشتری ارسال میشوند. مشکل این است که با استفاده از ایجاد و فراخوانی شی پویا، Intellisense را از دست می دهیم، بنابراین کد بسیار بزرگ می شود و درک و نگهداری آن دشوار است. پس از مدتی متوجه شدیم که از روش صحیح استفاده نمی کنیم و به فکر الگوهای sw افتادیم که به ما در حل این مشکل کمک می کند. بنابراین ما به دنبال الگوی صحیحی برای حل این مشکل هستیم که ساختار تایپ شده ای را حفظ کند که در آن Intellisense بتواند کار کند و از نوشتن صدها روش مختلف جلوگیری کند. ما از هر نوع کمکی بسیار قدردانی می کنیم. | الگوی مورد استفاده برای ارتباط چندین منبع داده با ویجت های مختلف داده های کاربر |
193207 | من می خواهم این کار را انجام دهم: من مجموعه داده نسبتاً بزرگی دارم، مثلاً میلیاردها ردیف، که هر ردیف دارای چندین ستون باینری است. من می خواهم آمار تخمینی را با اطمینان در مورد آن ردیف ها ایجاد کنم. آمار یک شکل ساده دارد: چند ردیف با مجموعه ستون های 1، 7 و 10 وجود دارد. بدیهی است که ورود از طریق ورودی ها راه حل مناسبی نیست. صادقانه بگویم، ترجیح میدهم وقتی باید تخمینی ارائه کنم، اصلاً مجموعه دادهها را لمس نکنم. من می خواهم همه چیز را از قبل محاسبه کنم و سپس از داده های از پیش محاسبه شده برای پاسخ به سؤالات مربوط به مجموعه داده استفاده کنم. آیا الگوریتم یا تکنیکی برای حل چنین مشکلی می شناسید؟ | ایجاد آمار از مجموعه داده های بزرگ |
213226 | **tl;dr** * Rich Hickey datomic را به عنوان سیستمی توصیف میکند که به طور ضمنی با مُهرهای زمانی مرتبط با ذخیرهسازی دادهها سروکار دارد * از تجربه من، دادهها اغلب بهطور ناقص در سیستمها ذخیره میشوند، و در بسیاری از موارد نیاز به تصحیح عطف به ماسبق دارند (یعنی اغلب اوقات سوال در روز سه شنبه در ساعت 12:00 درست بود؟ یک پاسخ نادرست در پایگاه داده ذخیره می شود انتزاعات پشت داتومیک ممکن است شکسته شوند - آیا آنها؟ اگر این کار را نمی کنند، سیستم چگونه چنین اصلاحاتی را انجام می دهد؟ * * * ریچ هیکی در چندین سخنرانی خود، ایجاد داتومیک را توجیه می کند و مزایای آن را توضیح می دهد. کار او، اگر من درست بفهمم، انگیزه اصلی این بینش است که انسان ها، هنگام صحبت در مورد داده ها و حقایق، به طور ضمنی برخی از زمینه های مرتبط را با کار خود مرتبط می کنند (تاریخ-زمان). او با فشار دادن کار مورد نیاز برای مدیریت مؤلفه ضمنی تاریخ-زمان متن در پایگاه داده، سیستمی را ایجاد کرده است که درک آن بسیار آسان تر و برنامه ریزی آن بسیار آسان تر است. به نظر می رسد که این در عمل برای اکثر برنامه نویسان پایگاه داده مرتبط است - کار او باعث صرفه جویی در زمان زیادی برای مدیریت پرس و جوهای زمان پیچیده، سخت برای تولید/اشکال زدایی/رفع آن می شود. با این حال، به خصوص در پایگاه داده های بزرگ، داده ها اغلب آسیب دیده/نادرست می شوند (شاید به درستی وارد نشده اند، شاید در طول زمان فرسایش یافته اند، و غیره...). در حالی که بیشتر بهروزرسانیهای پایگاه داده درج واقعیتهای جدید هستند، و در واقع باید به این ترتیب رفتار شود، یک زیرمجموعه غیر پیش پاافتاده از کار مورد نیاز برای مدیریت پرسوجوهای زمانی با بهروزرسانیهای ماسبق است. من هنوز هیچ سندی را ندیدهام که توضیح دهد چگونه این اصلاحات یا بهروزرسانیهای عطف به ماسبق توسط datomic انجام میشود. از تجربه من، آنها زیرمجموعه ای غیر پیش پا افتاده (و بسیار دشوار) از دستکاری داده های مرتبط با زمان هستند که برنامه نویسان پایگاه داده با آن مواجه هستند. آیا datomic چنین به روز رسانی هایی را به خوبی مدیریت می کند؟ اگر چنین است، چگونه؟ | datomic چگونه اصلاحات را مدیریت می کند؟ |
161834 | آیا نام مشترکی برای تمرین نگه داشتن شماره نسخه در داده های شما وجود دارد، به طوری که نسخه های مختلف برنامه شما می توانند به عنوان مثال، جاری، میراث و بسیار قدیمی برای معامله را شناسایی کنند. نسخه هایی از همان نوع شی؟ همانطور که در اینجا مورد بحث قرار گرفت: استراتژی برای سازگاری عقب مانده ذخیره سازی مداوم. | استفاده از اشیاء/داده های نسخه شده برای مدیریت سازگاری نسخه برنامه؟ |
108858 | پچرز رو سرچ کردم چیزی پیدا نکردم اما به طور جدی پچرها: چگونه کار می کنند؟ من برخی از گوگل را انجام داده ام، و به نتایج متفاوتی رسیده ام. منظورم این است که به نظر می رسد آنها احتمالاً راهی برای ورود و تغییر فایل ها دارند (شاید مقایسه تفاوت بین فایل ها) اما به نظر می رسد که احتمالاً بیشتر از این اتفاق می افتد. یا واقعاً به سادگی اجرای یک تفاوت است. در مقابل فایل دیگری .... و سپس اعمال تغییرات؟ | پچرها دقیقا چگونه کار می کنند؟ |
146460 | من در حال طراحی یک سیستم مشتری-سرور از طریق مرورگر وب هستم و این مشکل را دارم: داده ها را از طریق JSON برای مشتری ارسال می کنم، سپس نمای جاوا اسکریپت موارد را نشان می دهد. سپس کاربر اقداماتی را انجام می دهد و دستورات به سرور ارسال می شود. چیزهای معمولی، مشکل این است که اگر داده های نما خراب یا قدیمی باشد، چه می شود؟ یکی از راهحلهایی که فکر میکردم ایجاد هش از طریق SHA1 یا برخی از الگوریتمهای دیگر از اشیاء کامل در مدل مشتری است، اما دادههای JSON سفارشی نمیشوند، همچنین این امر باعث ایجاد تاخیر در سیستم میشود. چگونه Google Docs این نوع چیزها را مدیریت می کند؟ همچنین، ارسال ALL DATA، هر بار که مدل به روز می شود، منطقی نیست، اما چگونه می توانم فقط با ارسال تغییرات، ثبات را حفظ کنم؟ من فکر می کنم کل مشکل فقط یکی است. | چگونه می توان تأیید کرد که دیدگاه مشتری با مدل راه دور مطابقت دارد؟ |
81988 | چه علائمی در یک پایه کد وجود دارد که نشان می دهد یک رویکرد شنونده رویداد مورد نیاز است؟ به نظر من وقتی کلاس هایی وجود دارند که باید توسط چندگانه فراخوانی شوند و در مجموعه زمان طراحی کلاس های دیگر تعریف نشده باشند، به نوعی چارچوب سیگنالینگ نیاز دارید، اما من می خواهم بشنوم که چه موقعیت های دیگری وجود دارد که می تواند وجود داشته باشد. با تغییر به یک مدل مبتنی بر رویداد بهبود یافته است. | چه بوی کد وجود دارد که نشانه ای از نیاز به مدل شنونده رویداد است؟ |
43321 | به نظر می رسد به یاد دارم که در جایی لیستی از 4 سطح درک چند رشته ای را خوانده بودم. این _ممکن است در یک نشریه رسمی باشد، یا _ممکن است در یک زمینه بسیار غیررسمی بوده است (مثلاً مانند یک سوال Stack Overflow). متأسفانه من به یاد ندارم چه کسی به آنها اشاره کرده است یا دقیقاً چه کسانی بودند. به نظر می رسد به یاد دارم که آنها تقریباً مانند موارد زیر بودند: 1. جهل کامل 2. آگاهی آمیخته با بی کفایتی 3. شایستگی نسبی آمیخته با ترس 4. درک واقعی قصد من این است که در یک پست وبلاگی که در حال نوشتن آن هستم به این سطوح اشاره کنم. مرجع؛ اما من نمی توانم تا آخر عمر به یاد بیاورم که اولین بار با این لیست روبرو شدم. جستجوهای مختصر در گوگل بی ثمر بوده است. | به اصطلاح سطوح درک چند رشته ای چیست؟ |
153134 | با وجود زبانهای پایتون و روبی که هنوز جای پای خوبی در بازار دارند، موضع فعلی مایکروسافت در مورد زبانهای پویا چیست؟ آیا مایکروسافت برنامه ای برای ترکیب یا اختراع زبان پویا خود دارد؟ | مایکروسافت در حال حاضر در مورد زبان های پویا کجا ایستاده است؟ |
253094 | با استفاده از جداول جستجوی معکوس، یک جدول جستجوی متشکل از هش رمز عبور حساب های کاربری ایجاد می کنید. سپس از جدول دیگری استفاده می کنید که شامل هش هایی با رمزهای عبور حدس زده شده است. سپس این دو را با هم مقایسه می کنید تا ببینید آیا رمز عبور هش شده حساب کاربری در معرض خطر با رمز عبور هش شده در جدول جستجو مطابقت دارد یا خیر. با استفاده از جداول رنگین کمان، به نظر میرسد که روش مشابهی باشد، با این تفاوت که جدول جستجو کوچکتر است، بنابراین میتوانید سریعتر در میان آنها جستجو کنید. تفاوت واقعی بین جداول جستجوی معکوس و جداول رنگین کمان چیست؟ | تفاوت بین جداول جستجو معکوس و جداول رنگین کمان |
19592 | من واقعاً این ایده را دریافت نمی کنم: 1. طراحی دقیق چیست. 2. چرا از طراحی دقیق استفاده کنید. 3. مزایا/معایب استفاده از طراحی دقیق. 4. هر روش جایگزینی غیر از استفاده از طراحی دقیق. کسی میتونه منو راهنمایی کنه/توضیح بده؟ | طراحی تفصیلی چیست؟ معایب استفاده از آن چیست؟ |
43328 | امیدوارم نکاتی در مورد ایجاد یک پروژه (ASP.NET MVC، اما حدس میزنم که واقعاً مهم نباشد) در برابر نسخههای چندگانه یک سرویس (در این مورد، در واقع چندین مجموعه از سرویسهای WCF). در حال حاضر، برنامه وب فقط از برخی از خدمات استفاده می کند، اما هدف نهایی استفاده از ویژگی های همه سرویس ها خواهد بود. کد مورد استفاده برای اجرای یک ویژگی سرویس احتمالاً در اکثر موارد بین نسخه ها بسیار مشابه است (اما، البته، همه چیز متفاوت است). بنابراین، چگونه یک پروژه مانند این را ساختار می دهید؟ شاخه های کنترل منبع جداگانه برای هر نسخه متفاوت؟ به نوعی از این موضوع دوری میکنم، زیرا احساس نمیکنم ادغام شاخهها باید کاری باشد که ما واقعاً اغلب انجام میدهیم. فایل های پروژه/راه حل مختلف در یک شعبه؟ آیا می توان همان پروژه های مشترک را به راحتی پیوند داد نوعی لایه انتزاعی در بالای سرویس ها ایجاد کرد، به طوری که مهم نیست از چه سرویسی استفاده می شود، به برنامه وب یکسان باشد؟ | چگونه می توان پروژه ای را ساخت که چندین نسخه از یک سرویس را پشتیبانی می کند؟ |
76212 | ما یک سیستم قدیمی با داده های ذخیره شده در پایگاه داده SQL داریم. چندین مشتری با استفاده از یک وب سرویس به این پایگاه داده متصل می شوند. وب سرویس دستورات زیادی را برای پرس و جو از پایگاه داده و انجام عملیات نمایش می دهد. تا اینجای کار خیلی خوبه. با این حال، عملیات جدید باید اضافه شود و سرویس وب قابل گسترش نیست. ما میتوانیم یک سرویس جدید اضافه کنیم که عملیاتهای قبلی را (تا حدودی آسان) پیادهسازی کند و عملیات خودمان را اضافه کنیم. در عین حال، میخواهیم عملکرد وب سرویس را با داشتن چندین درخواست به صورت یک درخواست افزایش دهیم (پاسخها نیز به صورت یک بسته ارائه میشوند). یکی از نتایج مطلوب می تواند جداسازی برنامه از وب سرویس با استفاده از رابط های برنامه نویسی و یک مکانیسم پیام رسانی (یا هر چیز دیگری) تا حدودی عمومی باشد. ما در حال بررسی چندین راه برای پشتیبانی موثر از چندین مشتری هستیم: گذرگاه خدمات سازمانی، لایه خدمات درخواست/پاسخ، ORM با معماری سرویس گیرنده/سرور... آیا کسی با چنین مسائلی مواجه شده است و در نهایت به چه نتیجه ای رسیدید؟ | یک معماری صحیح هنگام استفاده از یک DB با چندین مشتری چیست؟ |
20896 | من آنها را مجری می نامم، اما برای من عجیب به نظر می رسد. /// <summary> /// پیادهکنندهها باید این را پیادهسازی کنند. Derp /// </summary> محافظت شده انتزاعی void InternalExecute(); نکته ای برای روشن شدن، من علاقه مندم که **افرادی** را که کلاس های کودک ایجاد می کنند، چه نامی بگذارم، نه خود کلاس های کودک. هی، تو اونجا نه اون چیز اونجا. | افرادی که کلاس من را در مستندات کلاس پایه گسترش می دهند چه می نامم؟ |
59642 | شما بچه ها چگونه ثابت ها را کنترل می کنید، به خصوص در جاوا (پایینی استاتیک) و C++ (تعریف)؟ * آیا از سربرگ های اختصاصی (C++) یا کلاس ها (جاوا) برای همه ثابت ها استفاده می کنید؟ * آیا همه مقادیر تحت اللفظی را به ثابت تبدیل می کنید یا فقط آنهایی را که می خواهید در مکان های مختلف استفاده کنید؟ این احتمالاً کمی ذهنی است، بنابراین من به خصوص به دلایل رویکرد شما علاقه مند هستم. | بهترین روش ها برای ثابت ها |
120099 | من در حال حاضر دانش آموز دبیرستانی هستم و می دانم چگونه از پاسکال و C/C++ برای شرکت در مسابقاتی مانند المپیاد انفورماتیک استفاده کنم. من ساختارهای داده و بسیاری از الگوریتم ها را برای حل انواع مختلف مسائل یاد گرفته ام. اکنون، من می خواهم به سمت توسعه وب تبدیل شوم. با این حال، من می دانم که توسعه وب با برنامه نویسی رقابتی کاملاً متفاوت است. برای ساختن یک برنامه تحت وب، باید به HTML، پایگاه های داده، برنامه نویسی back-end و غیره تسلط داشته باشم. اما همه اینها مانند اطلاعات جداگانه ای هستند. نمی دانم از کجا شروع کنم و به چه ترتیبی عمل کنم. کسی که بتواند لیست جامعی از نکات یادگیری را ارائه دهد؟ من می دانم که HTML، Ruby on Rails، CSS و Javascript وجود دارد. دیگه چی؟ مهمتر از همه، آیا کسی می تواند خلاصه ای از رابطه خود را ارائه دهد؟ | چگونه از یک برنامه نویس C/C++ به یک توسعه دهنده وب حرفه ای تبدیل شویم؟ |
43867 | هر از گاهی با نرم افزارهای اختصاصی که باید با آنها تعامل داشته باشم، باگ های مختلفی را تجربه می کنم. برای عبور از این اشکالات، باید راه حل های مختلفی را ایجاد کنم. آیا کتاب خوبی برای اشکال زدایی/جداسازی نرم افزار اختصاصی برای نوشتن راه حل های بهتر وجود دارد؟ | منابع خوب برای اشکال زدایی/جداسازی نرم افزارهای اختصاصی کدامند؟ |
244868 | من داده ها را بین DB محلی خود و یک سرور همگام می کنم. من به دنبال تمیزترین راه برای مدلسازی همه اینها هستم. من یک بسته com.something.db دارم که حاوی یک Data Helper و چند کلاس DAO است که اشیاء ذخیره شده در db را نشان می دهد (من آن قسمت را ننوشتم) com.something.db --public DataHelper --public Employee @DatabaseField به عنوان مثال name یک نام ستون واقعی در DB -name @DatabaseField -salary و غیره خواهد بود... (همه در همه 50 فیلد) من یک بسته com.something.sync دارم که شامل تمام جزئیات پیاده سازی در مورد نحوه ارسال داده به سرور این به یک ConnectionManager خلاصه میشود که توسط کلاسهای مختلف تغذیه میشود که یک رابط «درخواست» com.something.sync -- رابط عمومی ConnectionManager -- بسته ConnectionManagerImpl -- درخواست رابط عمومی -- بسته LoginRequest -- بسته GetEmployeesRequest مشکل من این است در مرحلهای از فرآیند همگامسازی، باید دادههایم را JSONise و JSON خارج کنم (به عنوان مثال. طبقه کارمند). اما من واقعاً احساس نمیکنم که همان کلاس Employee مسئول JSONisation و نمایش واقعی او در پایگاه داده محلی باشد. واقعاً به نظر نمی رسد، زیرا من با دقت بقیه را جدا کردم، من فقط روی این چیز JSON گیر کرده ام. باید چیکار کنم؟ آیا باید 3 کلاس کارمند بنویسم؟ EmployeeDB @DatabaseField به عنوان مثال. name یک نام ستون واقعی در DB خواهد بود -name @DatabaseField -salary -etc... 50 فیلد EmployeeInterface -getName -getSalary -etc... 50 فیلد EmployeeJSON -JSON_KEY_NAME = name کلید JSON اتفاق می افتد مانند نام جدول، اما الزامی نیست -name -JSON_KEY_SALARY = حقوق -حقوق -و غیره... 50 فیلد به نظر تکراری زیاد است. آیا الگوی مشترکی وجود دارد که بتوانم در آنجا استفاده کنم؟ | Android از Local DB (DAO) به همگام سازی سرور (JSON) - مشکل طراحی |
153136 | این سناریو: کاربر فایل های بزرگ را در یک پوشه محلی کپی می کند. من میخواهم آن پوشه را تماشا کنم و وقتی یک فایل جدید رها شد، بروم و آن را در پایگاه داده کپی کنم، تا بعداً وقتی مقابله انجام شد، واقعاً میتوانم از آن در برنامه خود استفاده کنم. (یک برنامه WinForms C#). خیلی خوب است که راهی پیدا کنید تا به نحوی در برنامه به شما اطلاع داده شود که کپی فایل در DB تمام شده و آماده استفاده است... من از C#.net، ویندوز استفاده می کنم... چه راه حل ها/معماری را پیشنهاد می کنید. برای این؟ به عنوان مثال داشتن یک سرویس ویندوز همیشه با تماشای آن پوشه اجرا می شود، وقتی چیزی کپی شده می رود و آن را در DB می نویسد ... پس از آن مطلع شدن چطور؟ MSMQ چیزی است که می توانم استفاده کنم؟ هنوز چیز زیادی در مورد آن نمی دانم با تشکر | استفاده از مکانیزم Back-end برای کپی فایل ها در DB و اطلاع رسانی به برنامه |
244867 | در حال حاضر روی یک سیستم نوع CRM مبتنی بر وب کار می کنم که با ماژول های مختلف مانند شرکت ها، مخاطبین، پروژه ها، پروژه های فرعی و غیره سر و کار دارد. ما قصد داریم امنیت مبتنی بر نقش را پیاده سازی کنیم تا اساساً یک کاربر بتواند یک یا چند نقش داشته باشد. نقشها ابتدا با نوع ماژول مانند: -شرکت -تماس و سپس با اقدامات مربوط به آن ماژول به عنوان مثال، هر ماژول به جدولی مانند این ختم میشود: Role1 مثال: ماژول ایجاد ویرایش حذف مشاهده شرکت بله مالک فقط خیر بله تماس بله بله بله بله در مورد فوق، «Role1» دارای دو نوع ماژول (شرکتی و تماسی) است. برای شرکت، شخصی که به این نقش اختصاص داده می شود می تواند شرکت ایجاد کند، می تواند شرکت ها را مشاهده کند، فقط می تواند سوابق ایجاد شده را ویرایش کند و نمی تواند حذف کند. برای همین نقش برای مخاطب ماژول، این کاربر می تواند مخاطبین ایجاد کند، مخاطبین را ویرایش کند، مخاطبین را حذف کند، و مخاطبین را مشاهده کند (اصولاً حقوق کامل). من میپرسم آیا بهتر است وقتی وارد سیستم میشویم، نقش کاربر را با چیزی شبیه به: «List<Role> roles;» که در آن کلاس «Role» نوعی از ماژولهای «List<Module>» داشته باشد؛ (میتواند شامل شرکت، تماس، و غیره).؟ چیزی به اثر: class Role{ نام رشته; توصیف رشته; ماژولهای <Module> را فهرست کنید. } و کلاس اقدام ماژول دارای مجموعه ای از اقدامات (ایجاد، ویرایش، حذف و غیره) برای هر ماژول است: class ModuleActions{ List<Action> actions; } و این عمل مقداری دارد که آیا کاربر می تواند درست را انجام دهد: class Action{ string right; } فقط یک ایده تقریبی، من می دانم که عمل می تواند یک enum باشد و احتمالاً ModuleAction را می توان با «List<x, y>» حذف کرد. سوال اصلی من این است که بهترین راه برای ذخیره این اطلاعات در این نوع برنامه ها چیست: آیا باید آن را در حالت User Session ذخیره کنم (من یک کلاس جلسه دارم که در آن موارد مربوط به کاربر را مدیریت می کنم). من معمولاً این را در هنگام بارگیری اولیه برنامه (global.asax) بارگذاری می کنم. من به سادگی می توانم در این جلسه شرکت کنم. یا باید در رویداد بارگذاری صفحه هر ماژول بارگذاری شود (بارگذاری صفحه شرکت و غیره). من در نهایت نیاز دارم که بتوانم دکمه ها / div های مختلف را بر اساس نقش کاربر مخفی / پنهان کنم و این همان چیزی است که من را به فکر بارگذاری این فایل از طریق Session انداخت. هر مثال یا نکته ای عالی خواهد بود. | چگونه حقوق دسترسی مبتنی بر نقش را در برنامه وب ذخیره کنیم؟ |
237041 | مستندات HDBC بیان می کند: > fetchAllRows :: بیانیه -> IO [[SqlValue]]منبع > > با تنبلی تمام ردیف ها را از یک بیانیه اجرا شده واکشی می کند. > > می توانید این را به عنوان hGetContents اعمال شده در مجموعه نتایج پایگاه داده در نظر بگیرید. > > نتیجه این یک لیست تنبل است، و هر سطر جدید، با تنبلی > از پایگاه داده در هنگام پردازش لیست خوانده می شود. > > هنگامی که لیست را تمام کردید، بیانیه به پایان می رسد. > > لطفاً توجه داشته باشید که استفاده بی دقت از این عملکرد می تواند منجر به برخی > رفتارهای ناخوشایند شود. به ویژه، اگر کل لیست > را مصرف نکرده باشید، سپس سعی کنید دستور را تکمیل یا دوباره اجرا کنید، و سپس سعی کنید > عناصر بیشتری از لیست مصرف کنید، تقریباً مطمئناً نتیجه آن چیزی نخواهد بود که می خواهید. > > اما پس از آن، هشدارهای مشابهی در مورد hGetContents اعمال می شود. > > خط پایین: این یک انتزاع بسیار راحت است. عاقلانه از آن استفاده کنید > > اگر به چیزی سختگیرانه نیاز دارید، بدون همه این > اخطارها، از fetchAllRows' استفاده کنید. بعد، تعجب می کنم، تنبلی تا کدام سطح گسترش می یابد؟ بگو، میتوانم اتصال داشته باشم <- ردیفهای connectSqlite3 databaseFilePath <- quickQuery conn (انتخاب * از foo) [] mapM_ bar $ take n ردیف قطع اتصال اتصال آیا واقعاً فقط ردیفهای `n` واکشی میکند؟ از نظر پایگاه داده، آیا معادل «SELECT * FROM foo LIMIT (n)» خواهد بود؟ زیرا واکشی همه ردیفها در سطح درایور پایگاه داده و سپس «گرفتن «n» از آنها احمقانه به نظر میرسد و به نوعی هدف را شکست میدهد. اگر تا خود پایگاه داده تنبل است، چگونه پیاده سازی می شود؟ آیا از مکان نما استفاده می کند؟ من می دانم که چندین درایور برای HDBC به تنهایی وجود دارد. من فقط در مورد اصل اجرا می پرسم. | HDBC Haskell در کدام سطح تنبل است؟ |
96408 | من یک نصب کننده vb6 را در NSIS بازنویسی می کنم. یکی از اولویت های من کامپایل تا انتشار در کمترین تعداد مراحل ممکن است. در حالت ایده آل، یک فرآیند با یک کلیک، که در آن تمام فایل های مورد نیاز گنجانده شده، ثبت شده و در پوشه های مناسب قرار می گیرند. در حال حاضر در حال ایجاد چندین پوشه هستم. یکی برای فایلهای app_path، یکی برای system_files و غیره. بنابراین، هر بار که فایلی اصلاح میشود یا فایل جدیدی اضافه میشود، آن را در پوشه سمت راست میریزم و دوباره کامپایل میکنم. با این حال، اگر یک فایل کاملاً جدید گنجانده شود، مراحلی مانند ثبت یک DLL همچنان باید در کد پیادهسازی شوند. آیا پیشنهادی در مورد چگونگی بهبود این رویکرد دارید؟، یا در مورد نحوه طراحی فرآیند کامپایل تا انتشار با یک کلیک؟ ویرایش: نصب کننده اصلی با استفاده از Package and Deployment Wizard از Visual Basic 6.0 ایجاد شده است. هر بار که نیاز به انتشار نرمافزار داشتم، متوجه شدم که فایلها را بهروزرسانی و اضافه میکنم، فایل lst مربوطه را بهروزرسانی میکنم، و همه چیز را (فایلهای CAB، dll و غیره) در یک exe بستهبندی میکنم تا آن را از وبسایت خود منتشر کنم. این یک فرآیند دست و پا گیر است. علاوه بر این، به دلیل طراحی خالص. نرم افزار اصلی در چندین پروژه کپی پیست شده است و چندین برنامه و نصب کننده های VB6 مربوطه آن ایجاد شده است (تکرار بسیاری از فایل های رایج). در حالت ایدهآل، یک نصبکننده واحد وجود خواهد داشت که امکان نصب فایلهای اجرایی مختلف را میدهد و همه فایلهای مشترک بین آنها را مدیریت میکند. | انتشار نرم افزار 1 کلیک کنید |
235586 | اول از همه، من هیچ کدی برای نمایش در سوالم در اینجا ندارم، زیرا هنوز در حال طراحی ساختار برنامه هستم، بنابراین فقط طراحی را توسعه دادم. من در حال ساخت یک برنامه تلفنی هستم که سعی می کنم تا حد امکان ایمن کنم، می دانم که در برنامه ای که اندازه من است چندان ضروری نیست، اما با این حال، تمرین خوبی است. برنامه من در Angular با phonegap است، سمت سرور از طریق https در دسترس است و nodejs با mongoDB است، یک سرور بدون حالت، api آرامش بخش است. هنگامی که کاربر وارد سیستم می شود (با استفاده از کاربر و رمز عبور یا فیس بوک)، شناسه جلسه در سمت کلاینت (کوکی های زاویه ای) ذخیره می شود و با هر دسترسی به سرور مورد نیاز است (بررسی اینکه آیا کاربری با آن شناسه جلسه وارد شده است یا خیر. ). من همچنین در مورد نشانههای فرم شنیدهام، بنابراین کاشت کردم که - در هر فرمی که در پایان درخواستی به سرور ارسال میکند (مثلاً تغییر اطلاعات کاربر و زدن گزینه save) به یک توکن فرم نیز نیاز دارد، مقدار تصادفی که برای آن ایجاد میشود. جلسه ساخت فرم - تابع onLoad که سرور را برای تولید یک نشانه فرم خاص فراخوانی می کند. خیلی جالب به نظر می رسد، اما هنوز مطمئن نیستم که آیا خوب است یا خیر. با فکر کردن به آن، کسی می تواند متد restful من را فراخوانی کند تا هر توکن فرمی را که می خواهد با استفاده از Session id که پیدا کرده است (با اجبار بی رحمانه یا هر چیز دیگری) ایجاد کند و سپس هر روش restful دیگری را برای تغییر هر چیزی برای آن کاربر فراخوانی کند.. همچنین سرور من. باید محدود باشد تا فقط از برنامه قابل دسترسی باشد...نمی توان مبدا را محدود کرد زیرا IP از تلفن به تلفن تغییر می کند... سرور من باید چه محدودیتی داشته باشد؟ من یک شروع کننده در زمینه امنیت برای برنامه های وب هستم و هر توصیه، توضیح و کمک واقعاً کمک کننده است! آیا برنامه من به اندازه کافی امن است؟ | آیا برنامه من به اندازه کافی امن است؟ |
120090 | مثال شماره 1: من یک نمای در برنامه MVVM خود دارم (بیایید از Silverlight برای اهداف بحث استفاده کنیم) و روی دکمه ای کلیک می کنم که باید من را به صفحه جدیدی برساند. مثال شماره 2: همان نمای دکمه دیگری دارد که با کلیک روی آن، نمای جزئیات در یک پنجره فرزند (گفتگو) باز می شود. ما می دانیم که اشیاء Command وجود خواهد داشت که توسط ViewModel ما به دکمه هایی با روش هایی که به کلیک کاربر پاسخ می دهند متصل می شوند. اما، پس چه؟ چگونه عمل را کامل کنیم؟ حتی اگر از یک سرویس به اصطلاح NavigationService استفاده کنیم، چه چیزی به آن می گوییم؟ بهطور دقیقتر، در یک مدل View-first سنتی (مانند طرحهای پیمایش مبتنی بر URL مانند روی وب یا چارچوب ناوبری داخلی SL) اشیاء Command باید بدانند که بعداً چه View را نمایش دهند. به نظر می رسد که وقتی صحبت از تفکیک نگرانی های ترویج شده توسط این الگو می شود، از خط عبور می کند. از طرف دیگر، اگر دکمه به یک شیء Command متصل نشده باشد و مانند یک لینک عمل کند، قوانین ناوبری را می توان در نشانه گذاری تعریف کرد. اما آیا ما می خواهیم Views جریان برنامه را کنترل کند و آیا ناوبری نوع دیگری از منطق تجاری نیست؟ (در برخی موارد میتوانم بگویم بله و در موارد دیگر خیر.) برای من، پیادهسازی آرمانشهری الگوی MVVM (و شنیدهام که دیگران این را ادعا میکنند) این است که ViewModel به گونهای سیمکشی شود که برنامه بتواند اجرا شود. بدون سر (یعنی بدون بازدید). این بیشترین سطح را برای آزمایش مبتنی بر کد فراهم می کند و Views را به یک پوسته واقعی در برنامه تبدیل می کند. و ViewModel من نباید اهمیتی بدهد که در پنجره اصلی، یک پانل شناور یا یک پنجره فرزند نمایش داده شود، آیا اینطور است؟ با توجه به این روش، این به مکانیزم دیگری در زمان اجرا بستگی دارد که چه View باید برای هر ViewModel نمایش داده شود. اما اگر بخواهیم یک View را با چندین ViewModel به اشتراک بگذاریم یا بالعکس چه باید کرد؟ بنابراین با توجه به نیاز به مدیریت رابطه View-ViewModel به طوری که ما بدانیم در هنگام نمایش چه چیزی به همراه نیاز به پیمایش بین نماها، از جمله نمایش پنجره ها / دیالوگ های فرزند، چگونه می توانیم واقعاً این کار را در الگوی MVVM انجام دهیم؟ | چه کسی باید ناوبری را در یک برنامه MVVM کنترل کند؟ |
11296 | در طول تابستان، یک کوکی پیدا کردم که توسط شبکه مدرسه روی رایانه من قرار داده شده بود که به نظر می رسید ممکن است مشکلی باشد. این اطلاعات احراز هویت را ذخیره میکرد و (مطابق کوتاه) متوجه شدم که اگر اطلاعات دسترسی آسان دیگران را وارد کنید، به عنوان آنها وارد سیستم میشوید. آهسته اما مطمئن، من 3 اکسپلویت امنیتی را کشف کردم که هنگام کار با هم، تمام امنیت وب سایت را به خطر انداختند. در تئوری، میتوانم به عنوان معلم وارد سیستم شوم، به ایمیل هر دانشآموزی دسترسی داشته باشم (با قابلیت ارسال)، همه نمرات را تنظیم کنم، هر کاری که میخواهم انجام دهم، میتوانم انجام دهم. آنها از آن زمان این خطا را برطرف کرده اند، نه تنها کوکی از بین رفته است، بلکه سایت با یک پایه شیرپوینت مایکروسافت به جای سیستم رول خودت آنها جایگزین شده است. من در این مورد تحقیق نکردم تا از اکسپلویت استفاده کنم. من این کار را انجام دادم زیرا این سوء استفادهها به هر کسی اجازه میدهد اطلاعات من را ببیند، چه دانشآموز مدرسه یا نه. بنابراین من به IT مدرسه ام رفتم تا آنها آن را تعمیر کنند. آنها این کار را کردند و تقریباً یک ماه پس از رفع مشکل، تصمیم گرفتم یک مقاله 2 صفحه ای در وبلاگم بنویسم. من اکنون به آن صفحه پیوند می دهم با این تفاوت که رئیس فناوری اطلاعات خواسته است که صفحه را حذف کنم. او ادعا می کند که ما توافق کردیم که هرگز در مورد سوء استفاده با کسی خارج از IT صحبت نکنم. می دانم که هرگز با آن موافقت نکردم، زیرا از همان اول که می خواستم اعتبار 3 یا 4 هفته تحقیق و کار سخت خود را در نظر بگیرم، کاملاً قصد داشتم در مورد مشکل به مردم بگویم. من مقاله خود را با احتیاط نوشتم. من هرگز نام مدرسه را ذکر نکردم و محتوای ذهنی بسیار کمی داشت، در درجه اول این بود که چگونه این اکسپلویت ها را پیدا کردم، آنها چه بودند و چگونه می توان از آنها استفاده کرد. ایده این بود که اگر من در مورد آن از دیدگاه کاشف صحبت کنم، بینشی را در مورد چگونگی توسعه در برابر آن نشان خواهم داد. مدرسه بسیار قدردان بود که من از این سوء استفاده ها استفاده نکردم و به قصد رفع آن مستقیماً به سراغ آنها رفتم. من فقط درباره مفاهیم توسعه نرم افزار وبلاگ می نویسم. پیدا کردن حفره های امنیتی در طبیعت مانند این موضوع عالی برای وبلاگ من است. همچنین، من میخواهم در دنیای امنیت سایبری نامی برای خودم دست و پا کنم، بروس اشنایر مرا به مقالهای در وبلاگ خود پیوند داد که در آن صحبت میکرد که چگونه اگر میخواهید در امنیت سایبری نامی برای خود دست و پا کنید، باید رمزها را بشکنید. حفره های امنیتی و رفع آنها، و از این قبیل. به طور خلاصه، من احساس میکنم به خاطر کار سختی که انجام دادم شایسته تقدیر هستم، آنها احساس میکنند که تصویر مدرسه مهمتر است، اگرچه حفره امنیتی بیش از رفع شده است. بهترین راه برای گرفتن اعتبار من در اینجا چیست؟ من یک نسخه شبه سانسور شده در این مدت ارسال کرده ام. به روز رسانی: دیگر نسخه شبه سانسور شده وجود ندارد، من فقط یک مقاله جدید قرار دادم که حتی در مورد مدرسه بودن آن کمی مبهم است. مقاله جدید را می توانید در اینجا پیدا کنید. | آزادی بیان در مقابل امنیت کامپیوتر |
143462 | من یک برنامه وب نرم افزار رایگان دارم که از سایر اسکریپت های نرم افزار رایگان برای ظاهر استفاده می کند. من برای تصمیم گیری مشکل دارم که آیا باید کد منبع اسکریپت های استفاده شده را در مخزن اصلی پروژه خود کپی کنم یا آنها را به عنوان وابستگی لیست کنم و از کاربر (که برنامه را روی سرور خود نصب می کند) بخواهم که خودش آنها را نصب کند؟ از آنجایی که برخی از اسکریپت ها مشکلات سازگاری مرورگر را حل می کنند و من طراح وب خوبی نیستم (من از بررسی وب سایت خود در اینترنت اکسپلورر برای مشاهده سازگاری متنفرم) استفاده از جدیدترین نسخه اسکریپت ها ترجیح داده می شود و راه حل دوم در اینجا کار می کند. اما مشکل این است که اسکریپت ها با نسخه هایی که من از آنها برای توسعه استفاده کرده ام سازگار نیستند. شاید روش دیگری برای این مسائل شناخته شده باشد که من آنها را نمی دانم. | استقرار برنامه های وب و وابستگی ها |
236586 | برنامهای را در نظر بگیرید که مجموعهای از رکوردها را ذخیره میکند که حاوی: * توضیحات * هزینه * تاریخ خرید من میخواهم به کاربران اجازه دهم از زبان طبیعی برای جستجوی مجموعه داده استفاده کنند. به عنوان مثال، عبارت جستجو: > آبی از ماه گذشته کمتر از 20 دلار به (فقط به عنوان مثال Linq - صحت پرس و جو مطرح نیست): _db.Widgets.Where(w => w.Description.Contains( 'آبی') && w.PurchaseDate >= DateTime.Now.AddMonths(-1) && w.Cost < 20) من هستم در تلاش برای یافتن نقطه شروع هر گونه منابعی که من را در مسیر درست هدایت کند قدردانی خواهد شد (من در دات نت کار می کنم). | زبان طبیعی برای معیارهای جستجو - محدوده تاریخ |
252791 | من سه تا Raspberry Pis نشسته ام. من می خواهم 2 نفر از آنها بتوانند چت کنند در حالی که سومی پیام ها را هدایت می کند (به عنوان یک سرور بین آنها عمل می کند). جریان کلی رویدادها باید چیزی شبیه این باشد: * سرور روی Pi #1 شروع به اجرا می کند * Pi #2 شروع به اجرا می کند و با نامی که او انتخاب می کند به سرور متصل می شود (که حدس می زنم IP او ثابت خواهد بود). Pi #3 همان کار شماره 2 را انجام می دهد. * سپس Pi #3 می تواند با دانستن نام Pi #2، با استفاده از ... چیزی به Pi #2 پیام ارسال کند. این طرح کلی چیزی است که می خواهم به آن برسم. من مطمئن نیستم که سروری که روی Pi #1 اجرا میشود چگونه باشد (من در مورد فریمورکهای وب سرور مانند Flask شنیدهام اما دانش کافی برای تعیین اینکه آیا آنها با نیازهای من مطابقت دارند یا خیر ندارم). من همچنین مطمئن نیستم که از چه چیزی برای سمت مشتری استفاده کنم (Pi #2،3). من احتمالاً میتوانم از سوکت استفاده کنم، اما فکر میکنم راه بهتر/آسانتری وجود دارد. | نحوه مسیریابی پیام ها بین کلاینت ها با استفاده از سرور مرکزی در پایتون |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.