_id string | text string | title string |
|---|---|---|
123475 | من سعی می کنم ریشه های AJAX را بفهمم و فکر می کنم MSXML و XMLHTTPRequest اشیایی بودند که همه چیز را شروع کردند. کدام یک اول آمد و/یا به روش واقعی برای ایجاد صفحات پویا تبدیل شد؟ | چه کسی برای اولین بار XMLHTTPRequest / MSXML اصلی را ایجاد یا رایج کرد؟ |
11726 | یک کار رایج در دنیای کار، برخورد با کدهای موجود، اما باگ است. چند نکته برای بهبود مهارت های خود به عنوان یک دیباگر چیست؟ | چگونه توانایی خود را برای اشکال زدایی کدهای موجود بهبود دهید |
97257 | من فقط می خواهم بدانم چه وب سایت های خوبی برای خواندن مقالات فنی در iPhone، iPad یا به طور کلی در iOS وجود دارد. هر گونه خدمات مبتنی بر اشتراک نیز می تواند نامگذاری شود. من در مورد سایت هایی مانند http://drdobbs.com صحبت می کنم که مقالاتی در مورد تحرک دارند اما در واقع بسیار عمومی هستند. بنابراین می توانید چند سایت خوب با مقالات فنی در مورد برنامه نویسی آیفون، آی پد یا به طور کلی iOS نام ببرید. | سایت های مقاله برنامه نویسی فنی آیفون، آی پد یا iOS عمومی |
232550 | اول، من عاشق پایتون هستم و پایتون اولین زبان برنامه نویسی من است. من فقط تعجب می کنم که چرا بسته های پایتون نام هایی به یاد ماندنی و گاهی بسیار طولانی دارند؟ به نظر من زبان های دیگر (مانند Node.js و Ruby) خلاقانه تر و توصیفی تر هستند. احساس میکنم سازندگان بستههای پایتون فقط سعی میکنند حروف «py» را در هر جایی از نام (مانند autopy، Boupy، IMDbPY، Pybooru و غیره) پرتاب کنند. ناگفته نماند که به اختصار یا حتی استفاده از تمام کلمات توصیف کننده آنچه که بسته می تواند انجام دهد (مانند Matplotlib، virtualenvwrapper) اشاره نکنیم. ** آیا نامگذاری وجود دارد که خلاقیت را ناخواسته محدود کرده باشد؟** _P.S. من به هیچ وجه سعی نمی کنم به سازندگان بسته های ذکر شده در بالا توهین کنم. این سوال هم قرار نیست این در مقابل آن باشد._ | چرا نام بسته های پایتون خلاقانه نیست؟ |
212124 | این مربوط به سوالی است که در اینجا ارسال شده است. همانطور که من در مورد آن قضاوت می کنم، این سوال باید صرفاً بسته شود زیرا به نظر می رسد که می پرسد چرا توسعه دهندگان Borland یک چیز را یک تابع و دیگری را یک رویه (عملکردی که یک نتیجه خالی را برمی گرداند) ساخته اند. اکنون مثالی در مورد برخی از توابع دستکاری رشته که در Borland Pascal یا Delphi وجود دارد، ارائه شد: > > S2 := Copy(S1,3,2); > > > 2 کاراکتر را که از جایگاه سوم شروع می شود، از S1 در S2 کپی می کند. > > > حذف (S,3,2); > > > 2 نویسه را که از موقعیت 3 شروع می شوند از S حذف می کند. اکنون فکر کردم که ممکن است بحث خوبی در مورد تصمیمات طراحی خوب در مورد ابداع این چیزها باشد. من چند قانون طراحی خوب را در مورد اینکه یک نمونه اولیه تابع فراتر از بدیهیات باید چگونه به نظر برسد (نام نشان دهنده عملکرد است، نتیجه تابع باید اتمی باشد، بدون متغیرهای اضافی) انتخاب کردم، اما آیا موارد دیگری وجود دارد که باید بر وضعیتی مانند این حاکم باشد. یا دیگران؟ من واقعا مورد خوبی در کتاب کد اتوود ندیدم که در مورد آن بحث شده است. به هر حال، آیا قوانین خوبی در مورد نحوه طراحی توابع برای کار کردن وجود دارد؟ بدون نامگذاری خاص، بهتر است S2 داشته باشیم := Delete(S1,3,2); برخلاف حذف (S,3,2)؛ ? آیا ملاحظات یا مثال های مفید دیگری برای بحث در مورد طراحی عملکرد خوب و بد وجود دارد؟ | رویه یا طراحی عملکرد خوب |
71317 | **سوال** لطفاً توسعه ویژگی محور را به طور خلاصه توضیح دهید؟ **وضعیت** My Business Analyst مستندات خود را FDD می نامد، اما به نظر می رسد که جزییات آن را غرق کرده است. **به طور خلاصه** مثال به طور خلاصه خوب خواهد بود، زیرا سعی می کنم جزئیات و سردرگمی های غیر ضروری را کاهش دهم. من میخواهم شفافیت و رویکرد تیغ اوکام را به مستندات اضافه کنم. با تشکر از کمک شما، این چیزی است که من پیدا کردم | توسعه مبتنی بر ویژگی در محل کار؟ |
155431 | من دارم گزارش طرح r6rs را می خوانم و با توضیح ادامه ها گیج شده ام (به نظرم خیلی متراکم و فاقد مثال برای یک مبتدی است). این کد چه کار می کند و چگونه به 4 ارزیابی می شود؟ چرا «call/cc» یک آرگومان میخواهد که تابعی از یک آرگومان باشد؟ آرگومان «call/cc» چگونه استفاده میشود؟ (+ 1 (call-with-current-continuation (lambda (escape) (+ 2 (escape 3))))) =⇒ 4 این مثال از بخش 1.11 - ادامه است. | نمی توان مثال را با استفاده از ادامه ها درک کرد |
230849 | بر اساس این کتاب , با مراجعه به صفحات 156 تا 159 , در مورد دو نوع مختلف مدل معماری نرم افزار : MVC و Layered صحبت شده است . الگوهای معماری سیستم توزیع شده مانند: Master-Slave، 2 لایه مشتری-سرور، سرور مشتری چند لایه، P2P اینها سوالات من هستند: 1) در MVC، Model، View، Controller وجود دارد که در اصل سه است. معماری لایه با View در بالا، Controller در وسط، Model در پایین و هر سه لایه فقط می توانند با لایه های بالا و زیر آنها ارتباط برقرار کنند. تنها که دقیقا مشابه معماری لایه ای است. واقعا تفاوتشون چیه؟؟ 2) آیا MVC شکلی از معماری سرور مشتری نیست؟ 3) Master-Slave دقیقاً مانند سرویس گیرنده-سرور 2 ردیفی به نظر می رسد که در آن سرور Master است و مشتری Slave، من نمی دانم Master-Slave چه تفاوتی با Client-Server دارد. | تفاوت MVC با Layered چیست؟ |
108534 | من تصمیم گرفته ام که یک فریم ورک PHP (با استفاده از MVC) را که سال هاست روی آن کار می کنم، روشن و خاموش کنم، به طور کامل بازنویسی کنم. مشکل من تا به حال این بود که فقط ایده هایی به ذهنم می رسید، آنها را به عنوان بلیط در Trac می انداختم و بعداً آنها را اضافه می کردم - بدون اینکه نگران طراحی خود چارچوب باشم. با گذشت زمان این باعث ایجاد برخی مشکلات شده است و من فکر می کنم بازنویسی مفید خواهد بود، با این حال مطمئن نیستم که برنامه ریزی آن را از کجا شروع کنم - می دانم که نمی خواهم از Trac استفاده کنم، و می دانم که به چیزی بیشتر از این نیاز دارم. بلیط ها و نقاط عطف - اما چه چیز دیگری نیاز دارم؟ من واقعاً میخواهم این بازنویسی را به طور کامل برنامهریزی کنم، میخواهم هر ویژگی را که میخواهم، به کجا برسد و چگونه به هر بخش دیگری متصل میشود، با جزئیات توضیح دهم - اما من هیچ تجربهای در این سطح از برنامهریزی ندارم. هر توصیه ای؟ هیچ برنامه ای که کمک کند؟ من دارم از Trac خسته می شوم، هرگز آن را واقعا دوست نداشتم. می دانم که به یک سند طراحی نیاز دارم، اما آیا طرح خاصی وجود دارد که باید دنبال کنم؟ من همچنین به ردیابی اشکال، بلیط، نقاط عطف و غیره نیاز دارم، اما فراتر از Trac، نمی دانم چه چیزی برای آن خوب است. من مطمئن هستم که چیزهای بیشتری نیاز دارم، اما نمی دانم چه چیزی، بنابراین هر کمکی قدردانی می کنم. | نکاتی برای برنامه ریزی برای بازنویسی یک پروژه بزرگ PHP؟ |
239170 | من می خواهم یک فرم چند بخشی را دو بار تجزیه کنم: یک بار برای گرفتن فیلدهای ورودی، و بعدا برای پردازش آپلود فایل. من سعی میکنم نگرانیها را در برنامه Node خود جداسازی کنم: * کنترلر مسئول مدیریت فیلدهای ورودی است * مدل مسئول منطق فایل آپلود است. من باید داده های فیلدها را به مدل منتقل کنم تا یک نمونه جدید ایجاد کنم، بنابراین داده های فیلدها باید _قبل از_ شروع آپلود فایل در دسترس باشند. در حال حاضر هر ()form.parse یا تابع معادل آن هم فیلدها و هم فایل های _together_ را تجزیه می کند. مثال: req.pipe(busboy) فایل و فیلد را با هم مدیریت می کند. من ماژولهایی مانند node-multiparty، frmidable، busboy، multer را بررسی کردهام. به نظر می رسد هیچ کس راه حلی برای این موضوع ندارد. نمونه ای از آنچه می خواهم به آن برسم اینجاست: http://stackoverflow.com/questions/22336177/node-js-busboy-parse-fields-and- files-seperatly آیا این امکان وجود دارد؟ | چگونه داده های فیلد/فایل چند بخشی را جداگانه تجزیه کنیم؟ |
185519 | بنابراین، ما به تازگی از SVN به Perforce مهاجرت کرده ایم. من در تلاش برای کشف بهترین گردش کار کمی مشکل دارم. برای Subversion، من کارهای زیر را انجام دادم (از طریق TortoiseSVN): 1. مخزن را بررسی کنید 2. کار را انجام دهید 3. مخزن را به روز کنید. 4. تضادها را در صورت وجود حل کنید. 5. کد من را متعهد کنید. 6. انجام کار.. بهترین روش برای P4 چیست؟ من می دانم که قبل از ویرایش واقعی فایل ها باید آنها را برای ویرایش باز کنید. با در نظر گرفتن این موضوع، من در حال حاضر کارهای زیر را انجام می دهم (از طریق P4V): 1. همگام سازی با سر 2. باز کردن کل پروژه برای ویرایش 3. انجام کار 4. برگرداندن فایل های بدون تغییر 5. ارسال یعنی انجام تغییرات در انتظار. 6. دوباره کل پروژه را برای ویرایش باز کنید. 7. آیا این یک رویکرد عملی است؟ یا آیا موردی وجود دارد که با بهترین شیوه های پرفورس هماهنگی بیشتری داشته باشد؟ | اجرای گردش کار |
202255 | گاهی اوقات، نحو یک زبان عجیب به نظر می رسد، اغلب فکر می کنم، چرا کسی باید چنین چیزی بسازد، اما قطعاً یک دلیل و تاریخچه ای در پشت هر جنبه از یک زبان برنامه نویسی وجود دارد. جدا از اینکه جذاب است، به من کمک می کند تا نحو و همچنین هدفی را که زبان حل می کند به یاد بیاورم. آیا دانستن پسزمینه زبانهایی مانند HTML و CSS (_خوب، اینها زبانهای برنامهنویسی نیستند اما هنوز_) JavaScript، C++، Objective C و حتی جاوا به درک جنبههای این زبانها کمک میکند؟ | آیا درک تاریخچه یک زبان برنامه نویسی به درک زبان کمک می کند؟ |
123472 | آیا زبان برنامه نویسی وجود دارد که بتوان از آن به عنوان پلی برای یادگیری چندین پارادایم برنامه نویسی استفاده کرد؟ من با زبان برنامه نویسی Oz آشنا شدم اما فکر می کنم چندین زبان دیگر وجود دارد که می توانند در یادگیری چندین پارادایم نیز استفاده شوند و این موضوع می تواند بررسی خوبی از آنها باشد. به نظر من بهتر است ابتدا آن پارادایم ها را یاد بگیرید تا چندین زبان برنامه نویسی را یاد بگیرید، به خصوص اگر هر بار که یک زبان جدید را مطالعه می کنید از یک پارادایم به پارادایم دیگر می پرید. | زبان برنامه نویسی برای یادگیری چندین پارادایم برنامه نویسی |
89694 | در حین بررسی RFC1321، به پاراگراف زیر برخوردم: این مرحله از جدول 64 عنصری T[1 ... 64] ساخته شده از تابع سینوس استفاده می کند. فرض کنید T[i] عنصر i-ام جدول را نشان دهد، که برابر با قسمت صحیح 4294967296 ضربدر abs(sin(i)) است، جایی که i بر حسب رادیان است. عناصر جدول در پیوست آورده شده است. از آنچه از پاراگراف فهمیدم، معنی آن T[i] = Integer_part(4294967296 بار abs(sin(i))) ما می دانیم که موارد زیر برای همه x صادق است: 0 <= sin(x) <= 1 از آنجا که ` i» یک عدد صحیح است، «abs(sin(i))» ممکن است برای همه مقادیر «i» «0» باشد. این بدان معناست که جدول حاوی تمام مقادیر صفر خواهد بود («4294967296» ضربدر «0» «0» است). در اجرا، این درست نیست. چرا اینطور است؟ ضمیمه فقط حاوی مقادیر خام پس از محاسبه است. نشان نمی دهد که چگونه از تابع سینوس مشتق شده است. | یادداشت های پیاده سازی MD5 |
228240 | چند روز پیش شروع کردم به خواندن کتاب کد پاک رابرت سی مارتین و این کتاب مرا تشویق کرد تا به جزئیات بیشتر کدم نگاه کنم. بعد از اینکه eclipse را باز کردم این را دیدم: entityManager.createNamedQuery(CarriageRouteEntity.listCarriageDirections); و من تصمیم گرفتم رشته «CarriageRouteEntity.listCarriageDirections» را به رشته ثابت منتقل کنم. پس از رفع سریع، چیزی شبیه به این ایجاد کردم: @NamedQuery({ @NamedQuery(name = CarriageRouteEntity.LIST_CARRIAGE_DIRECTIONS، query = فقط درخواست ...) }) کلاس عمومی CarriageRouteEntity { public static final String = LIST_CARRIAGE_DIRECTIONS CarriageRouteEntity.listDirections؛ // ... } بنابراین اکنون آن را اینگونه می نامم: entityManager.createNamedQuery(CarriageRouteEntity.LIST_CARRIAGE_DIRECTIONS); و در اینجا من شروع به تعجب کردم که در کجا باید ثابت های پرس و جوهای نامگذاری شده را قرار دهم. آیا کلاس entity جای خوبی برای این است؟ شاید باید کلاس جدیدی با این ثابت ها ایجاد کنم مانند کلاس عمومی CarriageRouteEntityNamedQuery { public static final String LIST_CARRIAGE_DIRECTIONS = CarriageRouteEntity.listDirections; } اما اگر برنامه نویس دیگری سعی کند پرس و جوی نامگذاری شده ایجاد کند، آیا می داند کجا باید به آن نگاه کند؟ نظرات شما چیست؟ چگونه این ثابت ها را سازماندهی کنیم؟ شاید به جای ایجاد کلاس «CarriageRouteEntityNamedQuery» باید enum ایجاد کنم و متدی را به موجودیت «CarriageRouteEntity» به نام «getNamedQuery()» اضافه کنم که به برنامه نویس دیگری بگوید که در کدام enum باید به دنبال ثابت بگردد؟ | Clean Code: چگونه پرس و جوهای نامگذاری شده را سازماندهی کنیم؟ |
171723 | ما یک برنامه وب ایجاد کرده ایم. ما باید این برنامه را برای مدیریت ارشد خود نمایش دهیم. آنها فناوری را درک نمی کنند. ما در حال ایجاد یک ارائه power point برای این هستیم. چه مقدار از جزئیات فنی را باید در ارائه درج کنیم؟ آن جزئیات باید چگونه باشد (مثلاً از چه قسمت جلویی استفاده می شود، از کدام db استفاده می شود و غیره)؟ | چه جزئیات فنی باید در ارائه پروژه نرم افزاری به مدیریت ارشد گنجانده شود؟ |
29782 | من توسعه دهنده مبتدی هستم. در حالی که توسعه در حال انجام است، با مشکلات خطای مختلفی روبرو می شویم. با این حال، برای مبتدیان برنامه نویسی، همیشه درک مستقیم آنها و حل آنها دشوار است. من معتقدم، خطاها معمولاً مربوط به خطای تایپ یا خطای ساختار داده یا خطای حافظه زمان اجرا هستند - که مربوط به سخت افزار یا موارد دیگر است. چگونه می توان آن خطاها را خیلی سریع توضیح داد و حل کرد؟ | چگونه یک خطا را حل کنیم؟ |
228282 | به نظر می رسد مدل V فقط مدل آبشاری است که نیمه پایینی آبشار به سمت بالا خم شده است تا یک V تشکیل شود. من نمی دانم که چگونه چیز جدیدی اضافه می کند. از نمودارها هم جریان رو متوجه نشدم. فلش هایی وجود دارد که در همه جهات نشان می دهند و من نمی توانم بفهمم چه چیزی اول است. آیا V را از سمت چپ بالا دنبال می کنیم، به پایین به مرکز پایین و سپس به بالا به سمت راست بالا برمی گردیم؟ یا آیا با انجام هر کاری بالاتر از آیتم پایین تر، به سمت پایین V پیش می رویم؟ اینترنت توضیح کافی در مورد این مدل ندارد. بسیار عالی خواهد بود اگر کسی بتواند آن را به شکل واقعی StackExchange توضیح دهد :)  | آیا کسی می تواند فرآیند V Model را توضیح دهد؟ چرا با مدل آبشار متفاوت است؟ |
89692 | وقتی بعد از کار به خانه می آیم، حدود 2-3 ساعت برای کار روی پروژه های خودم باقی مانده است. برخی از برنامه نویسان / توسعه دهندگان خوب نیز کتاب / مقاله / و غیره می نویسند. من از زمان کمی عصبانی می شوم و علاقه مند هستم که چگونه دیگران می توانند کارهای زیادی انجام دهند - در شغل اصلی خود کار کنند، روی پروژه های شخصی خود کار کنند و مقاله/کتاب بنویسند؟ آیا فرمول یا تکنیکی را می شناسید که بتوانید تمام موارد ذکر شده را انجام دهید؟ | مقالات و آثار توسعه دهندگان |
208922 | چگونه با استفاده از asp.net mvc یک زیرساخت مشترک برای برنامه های وب خود بسازیم و آن را به طور موثر مدیریت کنم؟ هدف افزایش بهره وری توسعه دهندگان است. زیرساختهای رایج شامل اجزای بصری و تعاملی مانند منوهای قابل تنظیم، طرحبندی ثابت صفحه وب، تجربه ناوبری ثابت، خردههای نان، و غیره است. همچنین دارای برخی از API برای مدیریت کاربر و نقش است. بنابراین این پلتفرم/زیرساخت پایگاه داده و جداول خاص خود را خواهد داشت (که می توانند با استفاده از چارچوب موجودیت مستقر شوند). اما چیزهای دیگری وجود دارد که من پاسخی برای آنها ندارم: * پایگاه داده همچنین دارای انواع تعریف شده توسط کاربر، فرآیندهای ذخیره شده، و غیره خواهد بود. * مجموعه ای از کنترلرها و نماها برای مدیریت کاربر و نقش وجود دارد. آنها باید بخشی از پروژه هدف باشند. بهترین راه برای گنجاندن این چیست؟ فقط برای تشریح نوع تجربه ای که یک توسعه دهنده باید کسب کند: 1. او یک پروژه MVC را راه اندازی می کند. 2. یک دستور را اجرا کنید (مناسب در خود IDE - من فکر می کنم powershell یا NuGet) 3. و او باید کار کند ... 4. بعداً برخی به روز رسانی ها در پلتفرم وجود داشت ... چگونه باید آنها به روز می شوند ... مشکلاتی که ممکن است در اینجا با آنها روبرو شود ... چگونه آنها را حل کنیم ... و غیره ...؟ چگونه می توان چنین پروژه زیرساختی را طراحی کرد؟ | زیرساخت رایج برای برنامه های وب با استفاده از asp.net mvc |
7017 | من ده سال جاوا را انجام دادم و در اواسط دهه 90 دیگر C++ را انجام ندادم. بهترین راه برای یادگیری سریع C++ چیست؟ تا جایی که می توانم بفهمم، زبان در 15 سال به طور قابل توجهی تغییر کرده است. یا نوشتن C++ خوب 1995 با نوشتن C++ مدرن یکسان نیست. RAII چیزی است که مدام مطرح می شود و من هنوز دقیقاً نمی دانم چیست. | بهترین راه برای یادگیری مجدد C++؟ |
87097 | برادرم یک ایده تجاری جالب ارائه کرده است که می تواند تجاری شود. بیش از یک ماه است که پایه و اساس SaaS را ایجاد کرده ام. من با این پروژه به عنوان یک پروژه تجاری برخورد می کنم، بنابراین با استفاده از الگوها و بهترین شیوه ها طراحی می کنم. یکی از دلایلی که میخواهم این مورد را در رزومه خود لحاظ کنم این است که کار تمام وقت من شامل فناوریهای مرسوم ASP.Net فعلی نمیشود (مانند Linq/Entity Relationships، jQuery، ASP.Net MVC 3، Silverlight، و غیره) بنابراین رزومه فاقد است. تاثیر در شغل تمام وقتم، روی یک محصول 7 ساله کار می کنم که به خوبی طراحی شده است و از آنجایی که داده ها و لایه های وب ما به خوبی کار می کنند، احمقانه است که آنها را دوباره مهندسی کنیم، فقط به این دلیل که استخدام کنندگان فکر می کنند Linq، ASP.Net MVC و jQuery عالی هستند. چگونه می توانم پروژه شخصی خود را در رزومه قرار دهم تا شبیه پروژه آزمایشی یا حیوان خانگی سریع و کثیف نباشد؟ | چگونه پروژه شخصی جدی را در رزومه قرار دهیم؟ |
139319 | من از PetaPoco micro-ORM استفاده می کنم. در واقع کار با پایگاه داده با استفاده از ابزارهای ORM بسیار آسان و ایمن است، اما تنها چیزی که من از آن متنفرم کد اضافی است. من بیشتر کدها را در خود پایگاه داده قرار میدادم و از تمام ویژگیهای RDBMS مانند Stored Procedures، Triggers و غیره استفاده میکردم که برای مدیریت بهتر ساخته شدهاند. میخواهم بدانم چه زمانی از ORM روی رویههای ذخیرهشده/تریگرها استفاده نکنم و بالعکس. | چه زمانی از ORM استفاده نکنید و رویه های ذخیره شده را ترجیح دهید؟ |
254002 | اصطلاح (کمی تحقیرآمیز) برای بررسی منفی یک شرط چیست (به جای مثبت که اغلب خواناتر است): به عنوان مثال. if(!someVar) { return null; } else { return doSomethingInteresting(); } به جای انجام این کار (که مسلما خواناتر است) if(someVar) { return doSomethingInteresting(); } else { return null; } به طور مبهم به یاد دارم که اصطلاحی برای این وجود دارد. چیزی شبیه به شرایط یودا. | بررسی منفی یک وضعیت |
144152 | _ببخشید اگر سایت stackexchange را برای این سوال اشتباه انتخاب کرده ام. در صورت وجود، به من در جای درستی اشاره کنید..._ چگونه می توانم در شرکتی کار پیدا کنم که فناوری ناآشنا برای من در فهرست نیازمندی های شغلی برای من وجود دارد؟ به عبارت دیگر. چگونه می توانم در **Lucene** کار کنم اگر تجربه ای در **Lucene** ندارم، اما برای کسب تجربه در **Lucene** باید در شرکتی شرکت کنم که نیاز به توسعه دهندگان با **Lucene** دارد. تجربه تکنولوژی؟ دیسک بسته است! | چگونه می توانم در یک شرکت شغلی پیدا کنم وقتی با فناوری آشنا نیستم |
252613 | یکی از راههای بهینهسازی کد این است که دسترسی به آرایهها را به حداقل برسانیم و به جای آن از متغیرها استفاده کنیم، زیرا به این ترتیب به جای بارگذاری دادهها در حافظه نهان، از ثباتها استفاده میکنیم. به عنوان مثال، اگر در یک حلقه قرار است 3 بار از یک داده از یک آرایه استفاده کنم، مثلاً radius[i]، بهتر است یک متغیر tmp را اعلام کنم و مقدار radius[i] را به آن بدهم. هر بار که نیاز به فراخوانی radius[i] داشته باشم، به جای آن از tmp استفاده خواهم کرد. مشکل این است که تعداد رجیسترها محدود است (در برخی موارد به 8 عدد بستگی دارد). اگر تعداد متغیرهای من بیشتر از تعداد رجیسترها باشد چطور؟ آیا استفاده از متغیرها در این حالت برنامه من را بیشتر از دسترسی به حافظه کش کند می کند؟ من به زبان c کدنویسی می کنم. | بهینه سازی کد با استفاده از رجیسترها، اما اگر تعداد آنها کافی نباشد چه؟ |
157236 | به نظرم می رسد که تفاوت زیادی بین `$>python module.py` و: `$>javac module.java` `$>java module.class` وجود ندارد. بایت کد) و برنامه را اجرا می کند. دومی مراحل را جدا می کند، ابتدا به زبان میانی (jvm bytecode) کامپایل می شود و سپس در خط دیگری اجرا می شود. در واقع من می توانم پایتون را بازنویسی کنم تا دو مرحله را از بین ببرم، مانند این سوال SO. به نظر می رسد مردم در مورد تفاوت فاحش بین زبان های کامپایل شده و ترجمه شده صحبت می کنند. به نظر می رسد خطوط کاملاً محو شده اند. سایر زبان های تفسیری رایج ویژگی های مشابهی دارند. Php به کدهای عملیاتی خود کامپایل می شود که می توانند برای استفاده های بعدی ذخیره یا ذخیره شوند. پرل نیز به چیزی کامپایل شده است. بنابراین... آیا واقعاً تفاوتی بین این زبان های تفسیری محبوب و زبان های کامپایل شده محبوبی که به VM ها کامپایل می شوند وجود دارد؟ شاید در یک مورد، ماشینهای مجازی معمولاً حافظه بیشتری دارند، در حالی که با زبانهای «تفسیر شده» معمولاً زمان اجراشان بالا میرود؟ با این حال به نظر می رسد که می توان آن را به راحتی تغییر داد. با این حال به نظر می رسد هنوز چیزی از تفاوت وجود دارد. اگر آنها کم و بیش یکسان هستند، پس چرا عملکرد جاوا/C# به نظر می رسد به C++ نزدیک می شود در حالی که زبان های تفسیر شده هنوز یک مرتبه بزرگ هستند؟ اگر همه بایتکدهای آن واقعاً در VM اجرا میشوند و همه واقعاً یکسان هستند، چرا تفاوت بزرگ در عملکرد وجود دارد؟ | تفاوت بین یک زبان تفسیر شده و یک زبان کامپایل شده در VM چیست؟ |
232556 | من به دنبال این هستم که چگونه می توانم نمایش یک بار در زمان اجرا را برای مزایای بالقوه متفاوت تغییر دهم، اما مطمئن نیستم که چگونه این کار را انجام دهم. به طور خاص مجموعه ها آرایه از جفت ها [{ <resource_uri> : { <entity> }, ...}] آرایه از اشیاء [<entity>,...] آرایه از منابع [<resource_uri>] نقشه موجودات { <resource_uri> : { < entity> }، ... } مشکل من این است که من مطمئن نیستم که آیا باید این نمایش های مختلف مجموعه ها را در URI های مختلف قرار دهم یا نه، به آنها انواع mime کمی متفاوت بدهم، به عنوان مثال application/foomap+json یا شاید از یک پارامتر پرس و جو اختیاری ?format=map یا منبع /entities/map استفاده کنید. UI قرار است این را پنهان کند، این فقط برای دسترسی برنامهای به وب سرویس است (که JS UI باید تماس بگیرد). | چگونه باید نمایش (نه mimetype) یک منبع را تغییر دهم؟ |
171725 | من سعی می کنم دو فایل متنی را با هم مقایسه کنم. من می خواهم محاسبه کنم که چند خط اضافه و حذف شده است. اساساً کاری که 'git diff --stat' انجام می دهد. امتیاز برای عدم نیاز به ذخیره کل محتویات فایل در حافظه. رویکردی که من در حال حاضر در ذهن دارم این است: 1. خواندن هر خط از فایل قدیمی 2. محاسبه هش (احتمالا MD5 یا SHA-1) برای هر خط 3. ذخیره هش ها در یک مجموعه 4. همین کار را برای هر خط در فایل جدید 5. هر هش از مجموعه فایل های قدیمی که در مجموعه فایل های جدید وجود ندارد حذف شد. احتمالاً می خواهید خطوط خالی و تمام فضای سفید را حذف کنید. یک مشکل کوچک با خطوط تکراری وجود دارد. این مشکل را میتوان با ذخیره کردن تعداد دفعات ظاهر شدن هش یا مقایسه تعداد خطوط در فایل قدیمی و جدید و تنظیم خطوط اضافه یا حذف شده به طوری که اعداد جمع شوند، حل کرد. آیا جای پیشرفت یا رویکرد بهتری را می بینید؟ **ویرایش** من در حال حاضر از جاوا و کتابخانه SVNKit استفاده می کنم. | خطوط اضافه و حذف شده را به سرعت محاسبه کنید |
236873 | جایی که من کار می کنم، تعدادی تیم داریم که در حال تبدیل شدن به یک محیط توسعه دهنده تیم هستند. اساساً چند نفر از اعضای تیم در حال جمع آوری تصویری هستند که سپس بر روی رایانه همه نصب می شود. این شامل یک سیستم عامل، یک IDE (با کنترل منبع مدیریت شده از آن)، چند سیستم سرور مورد نیاز برای آزمایش و یک تصویر سرور آزمایشی است. ظاهراً تصور بر اساس ورودی همه جمعآوری میشود، بنابراین همه، دوباره، ظاهراً از محیط مورد نظر راضی هستند. رهبران تیم ادعا میکنند که این کار کارآمدتر خواهد بود، زیرا هر زمان که مشکلی داشته باشد، همه اعضای تیم میتوانند به رفع آن کمک کنند (مثلاً 2 نفر دیگر که هنوز از «vim» استفاده میکنند.) اما، در همان زمان. ، به نظر می رسد این رویکرد بر افرادی که در کار در پارادایم اکثریت برتری ندارند تأثیر منفی خواهد داشت. بنابراین سوال من این است: آیا معامله ارزش دارد؟ آیا دستاوردهای «حمایت تیمی» احتمالاً بر ضررهای «کارایی فردی» غلبه می کند؟ از نظر مماسی، آیا یک نقطه نیمه راه وجود دارد؟ شاید اگر همه سیستمعامل یکسان و تصویر سرور یکسانی داشته باشند اما IDEهای متفاوتی داشته باشند، بهتر است؟ | Unified Team Dev Enviroment |
202253 | سوال من در مورد چگونگی ایجاد یک تعریف برای یک شی است که توسط وب سرویس های مختلف مدیریت می شود. شرح مختصری از سناریوی فعلی من و چرا فکر می کنم مشکل است: یک برنامه وب PHP نقاط پایانی AJAX را برای پر کردن بخش های مختلف برنامه وب من ارائه می دهد. نقطه پایانی دسترسی به کاربر و موجودیت پروژه را فراهم می کند. یک برنامه node.js از sockjs برای ارائه رویدادهای کاربر و پروژه در زمان واقعی به برنامه وب من استفاده می کند. مشکل اینجاست: طرح واره اشیاء JSON ارائه شده توسط سرویس node.js با همان اشیاء ارائه شده توسط نقاط پایانی PHP کمی متفاوت است. این بد است زیرا استفاده مجدد از کد اندازه کلاینت من را بسیار سخت می کند، و بسیاری از منطق نوع اگر از گره آمده است، به این ویژگی دسترسی داشته باشید، اگر از AJAX آمده است، به این ویژگی دیگر دسترسی داشته باشید وجود دارد. اوه پایه کد آنقدر بزرگ است که نمیتوان یکبار Refactor انجام داد و مطمئن شد که همه برنامهنویسها به طراحی جدید پایبند هستند. من راهی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات بین برنامه node.js و برنامه php من می خواهم تا هر دو بدانند چگونه باید اشیاء خاصی را تعریف کنند. رایج ترین راه حل این نوع مشکل چیست؟ | طرحواره های شی به اشتراک گذاشته شده بین سرویس های وب |
65080 | من مدام در آگهی های شغلی می بینم که متقاضی باید تجربه نوشتن برنامه های مقیاس پذیر را داشته باشد. چه چیزی یک برنامه کاربردی را مقیاس پذیر می کند و چگونه می توانم بدانم که کد من می تواند به میلیون ها کاربر برسد؟ * * * حدس میزنم روش بهتری برای بیان این سوال این است: چگونه میتوانم کد خود را با مقیاسپذیری در ذهن بنویسم؟ به طوری که کد از همان ابتدا مقیاس پذیر است و برخلاف یک فکر بعدی. آیا روش های طراحی خاصی وجود دارد؟ یا صرفاً انتخاب الگوریتم های صحیح برای کار است؟ | چه چیزی یک برنامه کاربردی را مقیاس پذیر می کند؟ |
181651 | من اخیراً SQL را یاد میگیرم و با MySQL/Postgres و به زودی Oracle DB تمرین میکنم. من همچنین در وب برای مطالعه نقشه راه از پایگاه های داده جستجو کردم اما متاسفانه نتوانستم آن را پیدا کنم. من می خواهم بفهمم که کجا و چرا مفاهیم پایگاه داده خاص در مقیاس مبتدی تا متوسط و پیشرفته قرار می گیرند. من بیشتر به پایگاه داده های رابطه ای فکر می کنم. لطفاً توضیح دهید که چگونه می توان مهارت های فهرست شده در زیر را در یک پیشرفت مبتدی -> متوسط -> پیشرفته برای اینکه چه سطحی از توسعه دهندگان باید بداند: * کجای بندها * به روز رسانی نحو * پیوستن * تغییر و ایجاد عبارات * جداول موقت * مکان نما * فهرست * کلیدهای خارجی * محدودیتها * تراکنشها * سوالات فرعی * محورها * توابع جمع * پروفایل * OLAP و OLTP * محرک ها * برنامه های اجرایی * نکات اجرایی * شمارشگرهای عملکرد * عادی سازی | آیا این مفاهیم SQL برای توسعه دهندگان مبتدی، متوسط یا پیشرفته هستند؟ |
143236 | اصطلاح Lisp (یا Lisp-like) چتری برای بسیاری از زبانهای مختلف مانند Common Lisp، Scheme و Arc است. تقطیع مشابهی در جوامع زبانی دیگر مانند ML وجود دارد. با این حال، Ruby و Python هر دو موفق شدهاند از این سرنوشت اجتناب کنند، جایی که نوآوری بیشتر در پیادهسازی (مانند PyPy یا YARV) به جای ایجاد تغییرات در خود زبان رخ داده است. آیا جوامع روبی و پایتون کار خاصی برای جلوگیری از تکه تکه شدن زبان انجام دادند؟ | چگونه برخی از جوامع زبانی (مثلاً روبی و پایتون) توانستند از تکه تکه شدن جلوگیری کنند در حالی که برخی دیگر (مثلاً Lisp یا ML) نتوانستند؟ |
81031 | داشتم یک مقاله برنامه نویسی می خواندم و در آن به الگوی دکوراتور اشاره شده بود. من مدتی است که برنامه نویسی می کنم، اما بدون هیچ گونه آموزش یا آموزش رسمی، اما سعی می کنم در مورد الگوهای استاندارد و مواردی از این دست بیاموزم. بنابراین من Decorator را جستجو کردم و یک مقاله ویکی پدیا در مورد آن پیدا کردم. من اکنون مفهوم الگوی Decorator را درک می کنم، اما با این قسمت کمی گیج شدم: > به عنوان مثال، یک پنجره را در یک سیستم پنجره در نظر بگیرید. برای اجازه دادن به پیمایش > محتویات پنجره، ممکن است بخواهیم نوارهای اسکرول > افقی یا عمودی > را در صورت لزوم به آن اضافه کنیم. فرض کنید پنجرهها با > نمونههای کلاس Window نمایش داده میشوند، و فرض کنید این کلاس هیچ عملکردی برای افزودن نوارهای اسکرول ندارد. میتوانیم یک زیر کلاس ScrollingWindow ایجاد کنیم که > آنها را فراهم میکند، یا میتوانیم یک ScrollingWindowDecorator ایجاد کنیم که این قابلیت > را به اشیاء Window موجود اضافه میکند. در این مرحله، هر دو راه حل > خوب خواهد بود. > > اکنون فرض می کنیم که ما نیز تمایل به اضافه کردن حاشیه به ویندوز خود را داریم. > دوباره، کلاس Window اصلی ما پشتیبانی ندارد. زیرکلاس ScrollingWindow > اکنون مشکلی ایجاد می کند، زیرا به طور موثر نوع جدیدی از پنجره را ایجاد کرده است. اگر میخواهیم پشتیبانی مرزی را به همه پنجرهها اضافه کنیم، باید زیر کلاسهای WindowWithBorder و ScrollingWindowWithBorder را ایجاد کنیم. بدیهی است که این مشکل با هر ویژگی جدیدی که اضافه می شود بدتر می شود. برای راه حل decorator، ما به سادگی یک BorderedWindowDecorator جدید ایجاد می کنیم—در زمان اجرا، می توانیم پنجره های موجود را با ScrollingWindowDecorator یا BorderedWindowDecorator یا هر دو، به دلخواه تزیین کنیم. خوب، وقتی می گویند مرزها را به همه پنجره ها اضافه کنید، چرا فقط عملکرد را به کلاس Window اصلی اضافه نکنید تا این گزینه امکان پذیر باشد؟ همانطور که من می بینم این است، کلاس بندی فرعی فقط برای افزودن عملکرد خاص به یک کلاس، یا لغو یک متد کلاس است. اگر من نیاز به اضافه کردن قابلیت به تمام اشیاء موجود داشتم، چرا سوپرکلاس را برای انجام این کار تغییر ندهم؟ خط دیگری در مقاله وجود داشت: > الگوی دکوراتور جایگزینی برای طبقه بندی فرعی است. Subclassing رفتار > را در زمان کامپایل اضافه می کند و این تغییر بر همه نمونه های کلاس > اصلی تأثیر می گذارد. تزئین می تواند رفتار جدیدی را در زمان اجرا برای > اشیاء مجزا ارائه دهد. من متوجه نمی شوم که آنها می گویند ...تغییر همه نمونه های کلاس اصلی را تحت تاثیر قرار می دهد -- کلاس بندی فرعی چگونه کلاس والد را تغییر می دهد؟ آیا این تمام هدف زیر طبقه بندی نیست؟ من فرض می کنم که مقاله، مانند بسیاری از ویکی ها، به وضوح نوشته نشده است. من می توانم سودمندی Decorator را در آن خط آخر ببینم - ... رفتار جدیدی در زمان اجرا برای اشیاء جداگانه ارائه دهید. بدون مطالعه در مورد این الگو، اگر من نیاز به تغییر رفتار در زمان اجرا برای اشیاء جداگانه داشتم، احتمالاً برخی از روشها را در کلاس فوق یا زیر کلاس برای فعال/غیرفعال کردن رفتار گفته شده ایجاد میکردم. لطفاً به من کمک کنید واقعاً مفید بودن دکوراتور را درک کنم و چرا تفکر تازه وارد من ناقص است؟ | سوال تازه وارد در مورد الگوی طراحی دکوراتور |
70951 | این لاغر است: من عاشق ریاضی هستم. من فکر می کنم ریاضی سرگرم کننده و هیجان انگیز است و به شما یاد می دهد که تحلیلی فکر کنید. من هم عاشق برنامه نویسی هستم. توانایی ایجاد سیستم ها و برنامه هایی که هیچ کس قبل از من قادر به انجام آن نبوده است نیز یک احساس بسیار هیجان انگیز و قدرتمند است. مشکل اینجاست: من فکر میکنم که آموزش ریاضیات مرتبه بالاتر برای خودم بسیار سختتر از آموزش هر چیزی است که بتوانم در یک برنامه علوم کامپیوتر یاد بگیرم. از این رو به این فکر می کنم که باید در ریاضی کاربردی (با برخی از دروس ریاضی محض) تحصیل کنم و تمام برنامه نویسی و توسعه ای را که دوست دارم یاد بگیرم به خودم بیاموزم. با این حال، من برای امرار معاش بر روی نرم افزارهای مهندسی برنامه ریزی می کنم. سوال(ها) اینجاست: من معتقدم که به محض اینکه مصاحبه ای بگیرم، آماده خواهم بود که ذهن را منفجر کنم، اما مطمئناً مشکل در گرفتن مصاحبه خواهد بود. آیا شرکتها رزومه من را به دلیل نداشتن مدرک علوم کامپیوتر در انبوه NO میاندازند؟ همچنین، آیا در مورد گرفتن دوره کارآموزی در مضیقه خواهم بود؟ من قویاً معتقدم که یک کارآموزی خوب قبل از فارغ التحصیلی چیزی است که همه دانشجویان کارشناسی باید آن را بگذرانند و اگر خودم نتوانم آن را بگیرم خیلی خوشحال نخواهم شد. | مدرک ریاضی کاربردی برای مهندس نرم افزار (و کارآموزی نرم افزار برای رشته های ریاضی) |
201759 | من سعی می کنم الگوریتمی را گرد هم بیاورم که درجه گره را برای هر گره در نمودار درختی وسعت نمایش دهد (فرض کنید BFS فراخوانی شده باشد). فرض کنید یک گراف بدون جهت است. من مطمئن نیستم که چگونه می توان درجه گره یک گره را هنگام عبور از نمودار بدست آورد. من به این فکر میکردم که همه رخدادهای گره را در هر فهرست جمع کنم، سپس تمام رخدادهای موجود در لیست آن گره را جمع کنم (همه آنها را به دلیل اینکه بدون جهت هستند)، اما مطمئن نیستم که چگونه پیادهسازی کنم. فقط با شبه کد پاسخ دهید. من فقط به الگوریتم نیاز دارم، سپس بعداً در یک زبان پیادهسازی خواهم کرد. BFS-get-all-degrees رخ می دهد[v] = 0 برای هر v در G.v برای هر u در adj[v] //حلقه هر فهرست مجاورتی اگر v==u رخ می دهد[v]++ چاپ رخ می دهد[v]+ + فکر می کنم در مسیر درستی است. قطعاً درست نیست، اما مطمئن نیستم از آنجا به کجا بروم. ویرایش: من کد بهتری پیدا کردم. من فکر می کنم در O(V+E) اجرا می شود اما مطمئن نیستم. BFS_Node_Degree برای هر راس v در تعداد V = 0 برای هر راس u در adj[v] count++ چاپ گره ,v, دارای درجه است , count | الگوریتم در گراف BFS بدون جهت |
253644 | من در حال حاضر در حال توسعه یک برنامه WinForm هستم. به منظور اطلاع مشتری از بهبودها و اصلاحات انجام شده در آخرین نسخه، می خواهم یک تغییرات را مدیریت و نمایش دهم. من بیشتر تغییرات موجود را در وب سایت پیدا کردم (اصطلاح 'changelog' بسیار استفاده می شود) یا توضیحی در مورد نحوه مدیریت اعداد انتشار، که برایم مهم نیست. بنابراین، اینها سوالات من هستند: 1. چگونه می توانم یک تغییرات (با استفاده از XML، متن خالص در برنامه و غیره) را در یک برنامه دسکتاپ مدیریت کنم؟ 2. چگونه آن را به کاربر (وب سایت خارجی، داخل اپلیکیشن winform) ارائه کنم؟ | مدیریت تغییرات |
25202 | چرا XSLT توسط بسیاری از برنامه های کاربردی وب استفاده می شود؟ | دلیل استفاده از xslt چیست؟ |
195012 | من دوست دارم فکر کنم کد جاوا قابل نگهداری خوب می نویسم، از بهترین شیوه ها، الگوهای طراحی استفاده می کنم و سعی می کنم با تست های واحد پوشش تست خوبی داشته باشم. اخیراً در حالی که به دنبال کار بودم، با چند آگهی شغلی مواجه شدم که به کدهای «مقیاسپذیر» ارجاع دارند. بنابراین، سوال من این است که چه کدی به عنوان کد مقیاس پذیر در نظر گرفته می شود؟ | چگونه جاوا مقیاس پذیر بنویسید؟ |
179773 | بنابراین بله، من در حال ایجاد یک زبان برنامه نویسی هستم. و زبان اجازه می دهد تا موضوعات متعدد. اما، همه رشتهها با یک قفل مفسر سراسری همگامسازی میشوند، به این معنی که تنها یک رشته اجازه اجرا در هر زمان را دارد. تنها راه برای خاموش کردن thread ها این است که صریحاً به thread فعلی بگوییم منتظر بماند، که اجازه می دهد تا یک رشته دیگر اجرا شود. پردازش موازی البته با ایجاد چندین فرآیند امکان پذیر است، اما متغیرها و اشیاء در یک فرآیند از طریق دیگری قابل دسترسی نیستند. با این حال، این زبان یک رابط IPC نسبتاً کارآمد برای برقراری ارتباط بین فرآیندها دارد. سوال من این است: آیا هیچ وقت دلیلی برای داشتن رشته های متعدد و غیرهمگام در یک فرآیند وجود دارد (در نتیجه GIL را دور می زنیم)؟ چرا فقط عبارات thread.wait() را در موقعیت های کلیدی در منطق برنامه قرار ندهید (البته با فرض اینکه thread.wait() hog CPU نیست)؟ من میدانم که برخی از زبانهای دیگر که از GIL استفاده میکنند مشکلات زمانبندی پردازنده (_cough_ Python) دارند، اما همه آنها حل شدهاند. | آیا چند رشته ای واقعی واقعا ضروری است؟ |
83341 | من متوجه روندهای خاصی در مورد نوشتن مقالات تحقیقاتی در هند شده ام. آنها یا توسط دانشجویان یا دانشگاهیان نوشته شده اند. آیا افرادی که در مشاغل روزانه (مثل من) در صنعت نرم افزار کار می کنند، مقالات تحقیقاتی می نویسند؟ من این سوال را به این دلیل میپرسم که اگر مقاله ارزشمند باشد، احتمالاً از شرکتهایی مانند گوگل و فیسبوک تماسهای مصاحبه دریافت میکنیم. حتی اگر تصمیم بگیرم یکی بنویسم، چگونه/کجا آن را ارائه کنم؟ آیا جایی آنلاین وجود دارد که بتوانم آن را ارسال و بررسی کنم؟ | آیا نوشتن مقالات پژوهشی فقط برای دانشگاهیان است؟ |
204313 | من می خواهم یک وب سایت بسازم که حاوی تصاویر زیادی باشد. من نمی خواهم کاربرانی که از وب سایت بازدید می کنند بتوانند تصاویر را ذخیره کنند. من گزینه کلیک راست را مسدود کرده ام، اما آیا راه دیگری برای جلوگیری از ذخیره تصاویر توسط کاربران وجود دارد؟ | محافظت از تصاویر در یک صفحه وب |
215009 | من به دنبال ایده ای در مورد چگونگی رمزگشایی رمز انتقال ستونی بدون دانستن کلید یا طول کلید هستم. وقتی متن رمز را به عنوان ورودی الگوریتم خود میگیرم، طول کلید را بهعنوان فاکتورهای طول متن رمزی حدس میزنم. فاکتور اول را میگیرم، فرض کنید طول آن 20 حرف باشد، بنابراین 2*10 (2 ردیف و 10 ستون) را میگیرم. حالا میخواهم متن رمز را در ستونها مرتب کنم و آن را به صورت ردیفی بخوانم تا ببینم آیا کلمهای در حال شکلگیری است یا خیر و اگر چیزی معقول است، آن را با فرهنگ لغت تطبیق دهم. اگر با فرهنگ لغت مطابقت داشته باشد، به این معنی است که ترتیب درستی دارد وگرنه میخواهم بدانم چگونه ترکیبهای دیگری از ستونها را بسازم و رشته را دوباره به صورت ردیفی بخوانم. لطفا روش دیگری را پیشنهاد دهید که کارآمدتر باشد. | رمزگشایی رمز انتقال ستونی |
155437 | آیا کسی از برخی دستورالعمل ها برای نوشتن یک سند برای مقابله با سناریوهای احتمالی فاجعه آگاه است؟ منظور من از فاجعه هر چیزی است که می تواند منجر به از دست دادن کار، زمان یا در نهایت مشتری شود. به نظر می رسد یادم می آید که مقاله ای در این زمینه خوانده ام اما متأسفانه دیگر نمی توانم آن را پیدا کنم. بنابراین من قدردان برخی بازخوردها در این جهت هستم. من فکر میکنم چنین رویکردی در شرکتی که من در حال حاضر در آن هستم مفید خواهد بود، زیرا ما هرازگاهی دچار ترسهایی شدهایم که ممکن است با تفکر پیشگیرانه از آن جلوگیری شود. | تهیه سندی با راهبردهای مقابله با «فاجعه» |
219711 | من در درک نحوه عملکرد این معادله در c مشکل دارم: char *sum(char *a, int b) { return &a[b]; } printf(%d, sum(5, 4)); من نحوه کار آرایهها را میدانم، و میدانم که چگونه یک متغیر را به یک مکان حافظه ارجاع داده و ارجاع دهم، اما نمیدانم که افزودن برای پخش در اینجا کجا میآید. به نظر من منطقی است که «بازگشت &a[4]» به عنوان مثال فقط یک مکان حافظه غیرقابل ارجاع را بازگرداند و باعث خطا شود. آیا کسی می تواند این را با اصطلاحات ساده برای من توضیح دهد؟ | اضافه کردن نشانگر آرایه در c |
39727 | ماتریس ردیابی نیازمندی چیست؟ تفاوت بین انواع مختلف نیاز چیست و مزایا / معایب استفاده از این ماتریس ها چیست؟ | ماتریس ردیابی مورد نیاز |
186868 | الزامات عملکردی بیان می کند که چه چیزی باید از دیدگاه کاربر انجام شود. آیا تیمهای QA بر الزامات عملکردی و عملکردی تمرکز میکنند، در حالی که تیم توسعه عمدتاً بر مشخصات عملکردی تمرکز میکنند، اگرچه نیاز به درک نیازهای عملکردی دارند؟ من فرض میکنم که QA محصول را تا زمانی که الزامات عملکردی رعایت شده باشد، بدون توجه به اینکه آیا مشخصات عملکردی رعایت شده است یا خیر، امضا میکند. آیا فرض من درست است؟ | الزامات عملکردی / مشخصات و ارتباط با DEV و QA |
222529 | من در حال تحقیق در این مورد هستم و نمی توانم پاسخ خود را برای این سوال پیدا کنم: > کدام رابط به شما اجازه می دهد از یک الگوی طراحی استفاده کنید که به طور مشخص با نمونه سازی اشیا تغییر می کند؟ \- در PHP برای امتحان برنامه نویسی php مطالعه می کنم و از نظر تئوری نمی توانم پاسخ دقیقی پیدا کنم. من چیزی مربوط به رابط طراحی خلاقانه و رابط کارخانه پیدا کردم، اما نمی دانم کدام یک. | کدام رابط به شما امکان می دهد از یک الگوی طراحی استفاده کنید که مشخصاً با نمونه سازی اشیا تغییر می کند؟ |
213653 | AS3 به دلیل استفاده از بالابر، قوانین ناخوشایندی در مورد دامنه متغیر دارد. من دوست ندارم یک سری هشدارهای کامپایلر را بیهوده بگذارم، اما برای من مهمتر است که کد من خوانا و به درستی نوشته شود، صرفنظر از این. این چند اخطار تکراری تعریف متغیر تولید می کند: تابع خصوصی arrangeElementsLine(pElementSize:Dimensions):void { if (m_eOrientation == HORIZONTAL) { for (var i:uint = 0; i < target.numElements; i++) { var layoutElement: ILayoutElement = target.getElementAt(i); layoutElement.setLayoutBoundsSize(pElementSize.x، pElementSize.y); layoutElement.setLayoutBoundsPosition(pElementSize.x * i، 0); } } else { for (var i:uint = 0; i < target.numElements; i++) { var layoutElement:ILayoutElement = target.getElementAt(i); layoutElement.setLayoutBoundsSize(pElementSize.x، pElementSize.y); layoutElement.setLayoutBoundsPosition(0, pElementSize.y * i); } } } آیا به طور کلی حذف نحو اضافی «var» و «:<type>» برای i و layoutElement در حلقه for دوم بهتر و مرسومتر در نظر گرفته میشود یا بهتر است که آنها را در آنجا رها کنیم ( به دلیل نحوه استفاده از آنها به آن دو حلقه for جدا شده است)؟ با تشکر | سوال کنوانسیون کدگذاری در مورد تعریف متغیر تکراری AS3 |
215552 | من در حال نوشتن یک برنامه اندروید هستم، در نهایت (yay me) و برای این برنامه به سوکت های شبکه پایدار، اما قابل بسته شدن توسط کاربر (بله، بیش از یک) نیاز دارم. تصمیم گرفتم دستم را در نوشتن نسخه خودم از یک مشتری IRC امتحان کنم. مشکل طراحی من این است که مطمئن نیستم چگونه اتصال سوکت را اجرا کنم. اگر سوکتها را در سطح Activity قرار دهم، مدت کوتاهی پس از غیرقابل مشاهده شدن Activity بسته میشوند (همچنین مشکلی که نیاز به حل دارد... اما فکر میکنم آن را فهمیدم)... اما اگر یک را اجرا کنم سرویس اتصال، باید بفهمم که آیا می توانم چندین نمونه از آن را در حال اجرا داشته باشم (سرویس، یعنی...یک مورد در هر سرور/سوکت). من به راهی نیاز دارم که خود سوکت ها را Thread کنم و چندین رشته در حال اجرا داشته باشم که هنوز می توانم مستقیماً با آنها ارتباط برقرار کنم (نوعی سیستم ID). بنابراین این سوال: آیا این یک الگوی طراحی «بهتر» یا حداقل «مناسبتر» است که سوکت و شبکه را در یک سرویس قرار دهیم و فعالیتها این سرویس را مصرف کنند... یا باید سوکتها را مستقیماً به برخی از آنها ببندم. Threaded Process متعلق به UI Activity است و اصلاً به اجرای سرویس زحمت نمی دهید؟ من بهتر از اینکه شبکه را مستقیماً روی رشته رابط کاربری قرار دهم می دانم، اما تا جایی که توانسته ام به آن برسم. | طراحی اندروید - سرویس در مقابل موضوع برای شبکه |
105221 | من با مشکلی مشابه به عنوان OP این سوال روبرو هستم که در آن محیط من خوب است، اما احساس می کنم یادگیری من در حال رکود است و من توانایی / منابعی برای تغییر موقعیت / ترک شغل خود در این زمان ندارم و مطمئن نیستم من می خواهم اگر توانایی آن را داشته باشم. روز قبل، به من مأموریت داده شد تا به رفع مشکل یک وبسایت ASP.NET (که معمولاً با آن کار نمیکنم) که مشتری داشت کمک کنم و باید نحوه پیادهسازی چیزی را جستجو کنم. فقط چند دقیقه طول کشید تا مشکل را برطرف کنم و پس از آن در نهایت حدود چهار ساعت را صرف مطالعه بیشتر در مورد ASP.NET و اجرای برخی از تمرینات کتاب کردم. سپس یک ساعت دیگر را صرف مطالعه در مورد شبکه و پیکربندی روترهایی کردم که ممکن است در مواقعی که نیاز به تغییر چیزی در آزمایشگاه خود داشته باشیم استفاده شوند، با این حال، بعید است که من کسی باشم که این کار را انجام دهم، زیرا ما فردی داریم که به آن کار اختصاص داده شده است. امروز کار را ترک کردم تا بتوانم درباره پیکربندی شبکهها و تمرین در شبکه خانگی خود بیشتر بیاموزم. آیا باید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ASP.NET با وجود اینکه بخش رایج شغل من نیست، برای آن زمان از شرکت صورتحساب بگیرم یا باید مانند نرخ 1/2 شارژ کنم؟ آیا تعداد ساعات مشخصی وجود دارد که فکر میکنید برای گرفتن وقت از شرکت برای یادگیری چیزی یا خودسازی قابل قبول است؟ | آیا یادگیری مطالب بالقوه نامرتبط در سکه شرکت قابل قبول است؟ |
185515 | من این مشکل را با PMD (تجزیهکننده کد استاتیک) بیشتر از مواردی که میخواهم مطرح میکند، دارم و میخواهم بدانم کسی با تجربهتر از من چگونه آن را مینویسد. کد من کاربردی است اما آن را بیظرافت میدانم، بنابراین میخواهم بدانم برنامهنویسان دیگر چگونه این قطعه را مینویسند. مورد این است که در یک دادخواست شبکه/IO ممکن است من نتیجه ای بگیرم یا نتوانم از آن نتیجه بگیرم، اما روش اصلی من غیر قابل اثبات نیست، بنابراین همیشه باید چیزی را برگردانم. من همچنین چندین بازگشت روی یک روش را دوست ندارم. public String getBingLocation(Coordinate... data) { String answer = بازیابی نشد; مکان مختصات نهایی = داده[0]; JSONObject locationData. سعی کنید { locationData = NetworkManager.getJSONResult(ApiFormatter .generateBingMapsReverseGeocodingURL(location.Latitude، location.Longitude)); if (null != locationData) { آدرس رشته نهایی = this.getAddressFromJSONObject(locationData); پاسخ = آدرس } } catch (نهایی ClientProtocolException e) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(e); پاسخ بازگشت؛ } catch (نهایی JSONException e) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(e); پاسخ بازگشت؛ } catch (نهایی IOException e) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(e); پاسخ بازگشت؛ } در نهایت { location.Street = پاسخ; } بازگشت پاسخ; } مثال دیگر: public static Object loadObject(Final String fileName, final Context context) { Object object = null; سعی کنید { ObjectInputStream objectInputStream = null; try { final FileInputStream fileStream = context.openFileInput(fileName); objectInputStream = New ObjectInputStream(fileStream); object = objectInputStream.readObject(); } catch (نهایی ClassNotFoundException catchException) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(catchException); } catch (نهایی ClassCastException catchException) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(catchException); } catch (نهایی Exception catchException) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(catchException); } در نهایت { if (objectInputStream != null) {objectInputStream.close(); } } } catch (نهایی IOException catchException) { LoggerFactory.consoleLogger().printStackTrace(catchException); } بازگشت شی. } | از ناهنجاری های DD اجتناب کنید |
33145 | C# و Python نمی توانند با C رقابت کنند و هنگام نوشتن چنین ابزارهایی نیاز به اسمبلی است. من سال ها پیش C را ترک کردم و فکر نمی کنم بتوانم به این سرعت کنار بیایم. آیا می توان ابزارهای آنتی ویروس و تشخیص نفوذ را با استفاده از سی شارپ یا پایتون نوشت؟ اگر بله، چه چیزهایی را باید در کنارش یاد بگیرم و کجا می توانم منابع خوبی در این زمینه پیدا کنم؟ | آیا می توان با سی شارپ یا پایتون یک آنتی ویروس مانند چیزی نوشت؟ |
189510 | من تعجب کردم که چگونه اثر جریان پوشش کدگذاری می شود. من از این پیوند استفاده کردم که کدی را در مورد نحوه انجام همه چیز به من داد: http://luwes.co/labs/js-cover-flow/. من با برنامه های پیچیده کاملاً تازه کار هستم، بنابراین در درک اینکه چگونه همه چیز کار می کند مشکل داشتم. چرا هر فایل را جداگانه برنامه ریزی می کنیم و در پوشه های جداگانه قرار می دهیم و چگونه همه این فایل ها با هم جمع می شوند؟ چرا فایل های بیلد وجود دارد، چه کار می کنند؟ | چرا هر فایل را جداگانه برنامه ریزی می کنیم و در پوشه های جداگانه قرار می دهیم و چگونه همه این فایل ها با هم جمع می شوند؟ |
208923 | من فقط کنجکاو هستم که آیا زبان برنامه نویسی وجود دارد که از عملگرهای '=>' و '=<' برای چیزی استفاده کند. من تعجب می کنم که چرا این ها معمولاً استفاده نمی شوند، در حالی که نوع آنها '<=' و '>=' به طور گسترده توسط اکثر زبان ها استفاده می شود. آیا دلیلی وجود دارد؟ ویرایش: من نمیپرسم که چرا آنها برای همان کار «<=» استفاده نمیشوند، بلکه چرا اپراتورها برای هر چیزی استفاده نمیشوند. | هر زبانی از عملگرهای '=>' و '=<' استفاده می کند؟ |
215556 | سناریو: داشتن یک کنترلر که نمای متشکل از زیرنماهای پیچیده را کنترل می کند. هر یک از آن زیرنماها یک کلاس جدا شده در یک فایل جداگانه است. به عنوان مثال، یکی از آن زیرنماها ButtonsView نام دارد و دارای یک سری دکمه است. کنترلر باید به آن دکمه ها دسترسی داشته باشد. دسترسی به این دکمه ها مانند این است: controllerMainView.buttonsView.firstButton.state(); نقض LOD باشد؟ از یک طرف، ممکن است بله باشد زیرا کنترل کننده به سلسله مراتب داخلی نما دسترسی دارد. از سوی دیگر، یک کنترلر باید از آنچه در داخل نما اتفاق می افتد و نحوه ترکیب بندی آن آگاه باشد. هر فکری؟ | قانون دمتر در MVC در مورد ارتباط کنترلر-نما |
171720 | تصور کنید من مجموعهای از نمونههای شی دارم که فعالیتهایی را برای کاربر نشان میدهد که باید انجام دهد. بسته به ویژگی های کاربر، من باید به طور تصادفی نمونه هایی را برای ارائه فعالیت ها به کاربر انتخاب کنم. برای برخی از کاربران، من باید فعالیت های بیشتری را نسبت به فعالیت های موجود به آنها ارائه دهم که در این صورت، می خواهم از الگوریتم زیر استفاده کنم. اگر همه فعالیتهای موجود قبلاً به کاربر ارائه شدهاند، یک فعالیت «استفادهشده» را مجدداً انتخاب کنید و اولین فعالیت ارائهشده را به ترتیب دفعات استفاده انتخاب کنید. به عبارت دیگر، سعی کنید تکرار را کاهش دهید و در جایی که تکرار اجتناب ناپذیر است، از نمونه هایی استفاده کنید که کمتر تکرار شده اند و در زمان دورتر ارائه شده اند. قبل از اینکه به کدنویسی آن الگوریتم بپردازم، فکر کردم آیا الگوی موجودی وجود دارد که بتوانم دوباره از آن استفاده کنم؟ [ویرایش] دورتر در زمان مرتبط نیست زیرا من الگوریتم را به مجموعه ای مرتب از نمونه های استفاده شده منتقل می کنم که در آن اولین ورودی اولین ورودی است. | بهترین تناسب برای جلوگیری از استفاده مجدد از نمونه های شی در یک مجموعه |
212128 | این سوال در مورد SO در مورد تصحیح چیزی است که OP فکر می کند کد _feature envy_ است. مثال دیگری که در آن من این عبارت زیبا را دیدم که به تازگی نقل شده است، در پاسخی است که اخیراً در اینجا در programmers.SE داده شده است. اگرچه من در یک نظر برای آن پاسخ درخواست اطلاعات کردم، فکر میکردم که به برنامهنویسانی که پرسش و پاسخ را دنبال میکنند کمک میکند تا بفهمند منظور از اصطلاح _feature- envy_ چیست. لطفا اگر مناسب می دانید تگ های اضافی را ویرایش کنید. | کد حسادت ویژگی چیست و چرا بوی کد در نظر گرفته می شود؟ |
97017 | من در تیمی کار می کنم که یک وب سایت با تعداد زیادی صفحه را توسعه می دهد. مرد QA در تیم در حال حاضر تمام تست ها را به صورت دستی اجرا می کند. من به این فکر می کنم که او یک دسته از فیلمنامه های سلنیوم را بسازد. فکر نمیکنم او بتواند همه آزمایشها را خودکار کند، اما میتواند بسیاری از آنها را خودکار کند. از آنجایی که او سابقه برنامه نویسی ندارد، ایجاد و مدیریت مجموعه ای از اسکریپت های سلنیوم چقدر برایش سخت خواهد بود؟ او در چه مسائلی به کمک نیاز دارد؟ | اعضای تیم سلنیوم و غیر فنی |
15208 | من در مرحله برنامه ریزی اولیه یک پروژه بازنویسی هستم و بین silverlight/silverlight oob/wpf تصمیم می گیرم. TL;DR در پایان. این یک برنامه LOB است که تقویم سرنخها/مشتریان/قرارها را مدیریت میکند. خیلی پیچیده نیست. من به طور مستقل در حال تحقیق در مورد این گزینه ها در جای دیگری هستم، اما فکر کردم که از اطراف بپرسم. برخی از نیازمندیهای اولیه/مشکلات قابل پیشبینی عبارتند از: من باید بتوانم یک exe در سیستم با args خط فرمان (سیپ تلفن) تماس بگیرم. > SL را به یک مشکل تبدیل می کند پایگاه کاربر توزیع شده است و من می خواهم ترافیکی را که از طریق سیم عبور می کند تا حد امکان محدود کنم و از برخی مشکلات همزمانی بد جلوگیری کنم > می بینم که این مشکل با استفاده از WPF استقرار/به روز رسانی نرم افزار باید _dead simple_ باشد. . برخی از کاربران بسیار غیر فنی هستند (نگاه کنید به: 70 ساله، برای اولین بار در رایانه کار می کنند) > اکنون با برنامه ClickOnce که در حال جایگزینی آن هستیم، مشکل بزرگی نیست، و من > بر دستگاه هایی که دریافت می کند کنترل دارم. استفاده شده در. با این حال، اگر کاربران حتی مجبور نباشند یک بار روی دکمه «نصب» کلیک کنند، سادهتر است. من > نمی دانم چگونه با Silverlight OOB این کار را انجام می دهیم. این شرکت در حال برنامه ریزی یک توسعه سخت در 12 ماه است، بنابراین استقرار سخت افزار باید سریع/آسان باشد. ایده این است که در یک مکان جدید به اینترنت متصل شوید، برخی از رایانهها را وصل کنید و بتوانید بدون نیاز به افراد اختصاصی فناوری اطلاعات یا راهاندازی سرور کار کنید. > SL را جذاب می کند ادغام با سایر خدمات (نرم افزارهای مالی، سرور آستریکس) یک هدف فوری نیست، اما یک هدف نهایی است که بخشی از سیستم باشد. اگر یک سرویس منفرد برای ادغام با آن سرویسهای ثانویه تنظیم شده باشد و نیازی به انتقال همه آن دادهها از طریق سیم نداشته باشد، این کار بسیار سادهتر/کارآمدتر میشود > SL را جذاب میکند. من نمی دانم نگهداری از نسخه silverlight + silverlight oob (اگر حتی مشکلی وجود دارد) چگونه است > ممکن است WPF را به گزینه بهتری تبدیل کند. TL;DR: از نقطه نظر من، یک برنامه silverlight بهترین حس را برای 90٪ از کاربران دارد - 10٪ دیگر نمی توانند از آن استفاده کنند زیرا نیاز به اجرای exe دارند. Silverlight OOB ممکن است میانه خوبی باشد، اما من در حال حاضر نمی دانم مدل اجرای آن چگونه است (آیا هنوز مفهومی از کد سمت سرور وجود دارد؟ اگر چنین است، احتمالاً ایده آل خواهد بود) و من نمی دانم بدانید که چگونه استقرار/به روز رسانی برای آن کار می کند. | برای تصمیم گیری بین silverlight/silverlight خارج از مرورگر/wpf به کمک نیاز دارم |
173651 | من تجربه ای در MS Test دارم اما در NUnit تازه کار هستم. 1. آیا NUnit [Setup] با [ClassInitialize] یا [TestInitialize] در تست MS مطابقت دارد؟ 2. ویژگی NUnit مربوط به [TestInitialize] چیست؟ مرجع: 1. http://stackoverflow.com/questions/1873191/testinitialize-gets-fired-for-every-test-in-my-visual-studio-unit-tests 2. http://stackoverflow.com/questions /4602288/nunit-testcontext-currentcontext-test-not-working | NUnit SetUp و TearDown |
15209 | <body> <!-- wrapper --> <div id=wrapper> <!-- title --> <div id=title><img src=title.png alt= /> </div> <!-- فرم wrapper --> <div id=form_wrapper> <!-- form --> <form action=thankyou.php method=POST> <!-- .. ... --> </form> <!-- /form --> </div> <!-- /form wrapper --> </div> <!-- /wrapper --> </body> تقریبا می توانم <!-- /wrapper --> را در انتها درک کنید، زیرا با شروع تگ/جفت فاصله زیادی دارد... اما به طور جدی، خطوط نظرات ابتدایی چه فایده ای دارند؟ اگر همیشه این را نمی دیدم، این سوال را نمی پرسیدم. احساس می کنم چیزی را از دست داده ام. شاید بهترین روش نانوشته ای در کار باشد، اگرچه من نمی توانم درک کنم که ممکن است چه باشد. به احتمال زیاد این فقط یک رفتار وسواسی است. شما بچه ها معمولاً در مورد نشانه گذاری خود چگونه نظر می دهید؟ | <!-- open --> چرا بسیاری از توسعه دهندگان این کار را در HTML خود انجام می دهند؟ <!-- /close --> |
213658 | من نمیپرسم بهترین روش برای ساختار مخزن git من که در آن یک برنامه اندروید + یک سرویس وب پشتیبان دارم، چیست. به طور کلی، من می خواهم این دو را به طور مستقل منتشر کنم (به عنوان مثال، اصلاحات perf در بک اند بدون تغییر در قسمت جلو)، اما نگران هستم که اگر این دو را در دو مخزن جداگانه نگه دارم، توانایی این کار را از دست خواهم داد. تغییرات ترکیبی برنامه + سرویس وب را ببینید (به عنوان مثال، تغییری در APIهای سرور وجود دارد). سایر توسعه دهندگان اندروید برای مدیریت کد منبع + فرآیند انتشار خود چه می کنند؟ آیا باید از یک git repo با پوشه های جداگانه استفاده کنم یا از دو git repo؟ باید توجه داشته باشم که میخواهم این را بهعنوان push-to-deploy تنظیم کنم - هر تغییری در شاخه اصلی من باعث ایجاد یک برچسب و گسترش میشود. | مخزن دو یا یک گیت برای برنامه اندروید + خدمات وب سرویس؟ |
40474 | من برای یک فروشگاه بازی سازی محلی به صورت آزاد کار کرده ام. اکثر پروژه هایی که ما روی آنها کار کردیم توسط یک پیمانکار خارجی آورده شده است. این مرد اکنون می خواهد مستقیماً با من برای چند پروژه جدید تجارت کند که هیچ ربطی به بازی ندارند و بنابراین _به مهارت های مشتریان قبلی من_ نیاز ندارند. آنها در مورد آن شنیده اند، و اکنون از دست پیمانکار عصبانی هستند که از آنها عبور نکرده است، اما من گمان می کنم که او واقعاً اهمیتی نمی دهد و به هر حال دنبال خواهد کرد. به عنوان یک کارگر مستقل، آیا باید به آن اهمیت بدهم؟ اگر چنین است می توانم همه را خوشحال کنم؟ | چگونه می توانم با مهربانی با پیمانکاری که سعی دارد مشتری قبلی را دور بزند، برخورد کنم؟ |
136999 | من شروع به بازی کردن با برخی از توسعه های مک کرده ام و نمی دانم که بهترین مکان برای ذخیره کد کجاست؟ به طور کلی در جعبه ویندوز من، همه کدهایم را در c:\Code\ در مک ذخیره میکنم که در /Users/Liam/Code/ قرار دارد. | بهترین مکان برای ذخیره کد در مک کجاست؟ |
239212 | من در امور مالی کار میکنم و عادت داریم افراد جوانی را خارج از دانشگاه استخدام کنیم، که بیشتر آنها تجربه کمی در زمینه کدنویسی دارند. ما به دنبال مقادیر آینده نیستیم، فقط به دنبال تحلیلگران تجاری با سوگیری تحلیلی هستیم. این اتفاق می افتد که ما صفحات گسترده زیادی با مقداری VBA + مقداری SQL داریم. بنابراین اگر میخواهید در کارتان واقعاً خوب باشید، باید در نهایت یاد بگیرید که کدنویسی را دوست داشته باشید. درست است که همه می توانند نحوه کدنویسی را یاد بگیرند. و این درست است که در برخی شرایط افراد بالقوه ممکن است به هر دلیلی بلاک شوند. با این حال، این فقط تجربه من است که به نظر می رسد برخی افراد به طور طبیعی وارد مسائل می شوند، در حالی که برخی دیگر نه. و برخلاف تصور کلی، به این سادگی نیست که اگر کسی عاشق ریاضی است، عاشق کدنویسی باشد. من با بیش از یک کوانت کاملا هوشمند کار کردم که فقط میتوانستم احساس کنم کدنویسی بخشی از آن نیست. به نظر من برخی از مردم فقط این جذابیت را برای ساختن چیزها احساس می کنند و خیلی زود آنها با ایده های خود در مورد آنچه می خواهند بسازند می آیند، برخی دیگر همیشه تا حدودی از تمام آن خط کد در پشت پرونده ها می ترسند. آنها استفاده می کنند. من به ویژگی های حرفه ای کلی افراد مربوط نمی شوم، فقط قسمت کد کامپیوتری است که آنها را می ترساند. آیا من در این دیدگاه تنها هستم؟ آیا کسی ایده ای در مورد چگونگی شناسایی افراد «دارای ویروس» در زمانی که هنوز در مرحله نهفتگی خود است دارد؟ | چگونه افراد بالقوه برای تبدیل شدن به کدنویس را بشناسیم |
221868 | بسیاری از قراردادهای نامگذاری توصیه میکنند که روشهایی که یک بولی را برمیگردانند (همچنین به نام روشهای محمولی_ نیز نامیده میشوند) باید پس از **یک سوال** نامگذاری شوند. سوال من این است: آیا واقعاً منظورشان این نیست که روش ها باید به نام **یک ادعا** نامگذاری شوند؟ تفاوت ممکن است ظریف باشد، اما در برخی موارد با نامهای متفاوتی مواجه میشوید: * _question_: is_pixel_transparent(...) * _assertion_: pixel_is_transparent(...) گاهی اوقات، این تفاوتی ندارد و عبارت یکسان است: * _question_ : end_of_file(...) * _assertion_ : end_of_file(...) علاوه بر این، به نظر می رسد که اکثر موارد زمان، آنچه مردم به آن سوالات می گویند در واقع _تصور_ هستند. * key_exists(...) --> این یک سوال نیست، این یک ادعا است. استفاده مثال: if (key_exists(...)) ... * array_contains_element(...) --> این یک سوال نیست، این یک ادعا است. کاربرد مثال: if (array_contains_element(...)) ... بنابراین، برای بیان مجدد سوال، آیا همه وقتی می گویند _question_ به معنای _اظهار_ هستند؟ | آیا روش هایی که به بولی برمی گردند باید بر اساس یک سوال یا یک ادعا نامگذاری شوند؟ |
231772 | من در مورد تمسخر و کله زدن یاد گرفتهام و دیدهام که چگونه میتوانند به من کمک کنند تا مجموعههای آزمایشی عالی ایجاد کنم که کورکورانه سریع اجرا میشوند و بنابراین روند توسعه من را به شدت تسریع میکنند. با این حال، هنگامی که مشکلی وجود دارد که مرکز پایگاه داده است و برای آن آزمایش نشده است (تست دوبرابر یا نه) جنبه منفی را نیز دیدهام. بنابراین آیا باید زیرمجموعهای از آزمایشها داشته باشم که حداقل چنین اتصالی و برخی عملیات ساده را آزمایش کنند، به عنوان مثال ایجاد یک رکورد در جدول جزئیات تراکنش اولیه، حتی اگر بیشتر کلیدهای خارجی حذف شده باشند؟ مردم چه تجربه ای از این موضوع پیدا کرده اند و چه تعادلی در موقعیت های مختلف عمل کرده است؟ من معمولاً در Stack Overflow پست می گذارم اما این بسیار مفهومی تر به نظر می رسید. ممکن است هنوز کمی ذهنی باشد، بنابراین شاید بتوان این سوال را بهبود بخشید. نزدیکترین سوال مشابهی که پیدا کردم این بود که چه زمانی باید از اشیاء ساختگی استفاده کنم؟ اما به نظر نمیرسید که واقعاً همان سؤال باشد و پاسخها بیشتر احساس میشد. شاید سوال من بیشتر این باشد که چه زمانی نباید مسخره شود. ... بله، پس عنوانم را به روز کردم. من این را نیز مفید دیدم: TDD: تمسخر اشیاء محکم جفت شده | Test Doubles، Mocks و Stubs - چه زمانی و چرا، برای Ruby، Rspec |
195708 | چرا Haskell به جای داشتن یک تابع کتابخانه ساده، یک «if/then/else» داخلی دارد که به نوع «Bool» وابسته است؟ مانند اگر :: Bool -> a -> a -> a if True x _ = x if False _ y = y | چرا Haskell به جای تعریف کردن آن به عنوان یک تابع کتابخانه ساده، «if/then/else» داخلی دارد؟ |
213652 | من چندین تاپیک دارم هر رشته داده ها را دریافت می کند و یک بسته تایید را برای مشتری ارسال می کند. هر رشته تقریباً طول می کشد. 531 میلیثانیه از ابتدا تا انتها. هنگام گرفتن بسته ها با wireshark. انتظار داشتم بین دریافت بسته و ارسال بسته فاصله کمتر از 1 ثانیه ببینم. مشکل این است که من بسته هایی را از سایر ارتباطات بین دستگاه های دیگر می بینم که با یک سوکت اما با یک شماره سوکت مجازی متفاوت در حال ارتباط هستند. به دلیل این ارتباطات میانی، فاصله بین دریافت و ارسال بسته تقریباً 15 ثانیه است.  [16:44:18]شماره 1073 - زمانی که دستگاه به سرور در پورت 7300 متصل می شود و داده ارسال می کند [16:44] :27]شماره 7535 - زمانی که تایید به دستگاه ارسال می شود زمان سپری شده = 9 ثانیه. در آن 9 ثانیه در wireshark ارتباطات دیگری با دستگاه های دیگر می بینم. من کد رشته ای را که اک را می خواند و می فرستد زمان بندی کرده ام و کمتر از یک ثانیه طول می کشد. چرا 9 ثانیه طول می کشد و نه تنها زمان کد رشته (میلی ثانیه)؟ رشته های دیگر در این زمان تاثیر دارند؟ | سرور جاوا UDP چند رشته ای |
100665 | این نمونه کد را در این پاسخ آرمن سیرونیان یافتم. class MyClass { public: typedef void (*funcPtr)(int, int); MyClass(funcPtr whatToCall) { callme = whatToCall; } void myClass::callMain() { callSomeApi(callme, <some arguments>); // نشانگر تابع callme به عنوان آرگومان ارسال می شود } private: funcPtr callme; }; void f(int a, int b) {بله بلا بله}; int main() { MyClass myObject(f); myObject.callMain(); // تابع api را با f به عنوان آرگومان فراخوانی می کند } من می خواهم مزایای استفاده از چنین نشانگر تابعی را به عنوان عضو کلاس بدانم. اگر بیشتر باشد، من باید غرق استفاده ها و تماس های آنها باشم. آیا نکاتی برای کمک به حفظ استفاده از آن دارید؟ | نشانگرهای تابع برای من بسیار پیچیده هستند |
242768 | من به تازگی یک تمرین از کتاب درسی خود را تکمیل کردم که می خواست برنامه ای بنویسم تا بررسی کنم که آیا عدد اول است یا خیر. من آن را تست کردم و به نظر می رسد که خوب کار می کند، اما چگونه می توانم مطمئن باشم که برای هر عدد اول کار می کند؟ بولین عمومی isPrime(int n) { int divisor = 2; int limit = n-1 ; if (n == 2) { return true; } else { int mod = 0; while ( مقسوم علیه <= حد) { mod = n % مقسوم علیه; if (mod == 0) { return false; } مقسوم علیه ++; } if (mod > 0) { return true; } } return false; } توجه داشته باشید که این سوال تکراری از برنامههای بدون اشکال تئوری نیست، زیرا این سوال در مورد _آیا_ میتوان برنامههای بدون اشکال نوشت در مواجهه با نتایج محدودی مانند اثبات تورینگ مبنی بر محاسبهناپذیری توقف، قضیه رایس و قضایای ناقص بودن گودل. . این سوال می پرسد _how_ یک برنامه را می توان بدون اشکال نشان داد. | چگونه می توانم مطمئن شوم که کد من بی عیب و نقص است؟ |
47125 | بنابراین من در درجه اول از یک ویرایشگر متن برای کدنویسی استفاده می کنم. این یک ویرایشگر استخوان های بسیار خالی است. عمدتاً فقط برجسته سازی نحو را ارائه می دهد. اما در موارد نادری نیز باید چیزی را اشکال زدایی کنم. و این زمانی است که من باید به یک IDE متوسل شوم (عمدتاً Netbeans، اما Eclipse/Aptana بهعنوان بازگشت دوم کار میکند). اما برای استفاده عمومی، IDEها _feel_ برای من قابل اجرا نیستند. این یک چیز بصری است، که برای کنسول های رابط کاربری و غیره استفاده می شود. و جابجایی بین یک ویرایشگر متن و یک IDE نیز کمی دست و پا گیر است. به همین دلیل است که من در نظر دارم ویرایشگر را گسترش دهم، نه واقعاً به یک IDE کامل - اما حداقل یک ویژگی اشکال زدایی را یکپارچه کنم. از آنجایی که من روی PHP کار می کنم، به نظر می رسد که تلاش زیادی نمی کنم. DBGp اجازه می دهد تا یک کنترل کننده اشکال زدایی را از ویرایشگر بیرونی کند، بنابراین کار یکپارچه سازی جزئی و فهمیدن چگونگی جابجایی یک ویژگی نقطه شکست در ویرایشگر (`joe` btw) است. و در حالی که برای انجام این کار وقت دارم، در حال تعجب هستم که آیا این واقعاً ارزشمند است یا خیر. * در این مورد ابزار توسعه مورد نیاز نیست. این فقط برای راحتی است. * و علت انجام آن اساساً فقط _نپسندیدن_ راه حل موجود است. * در حالی که با گذشت زمان ممکن است این مورد دیباگر را گسترش داده و تطبیق دهم، در ابتدا به اندازه Eclipse شرایطی خواهد بود. به ناچار به عنوان ابزار توسعه ضعیف شروع می شود. * علاوه بر این احتمالاً استفاده مجدد زیادی وجود ندارد. (بسیار خوب، این نکته مهمی نیست. اکثر چنین نرم افزارهایی بدون استفاده از موارد زیادی وجود دارند. و همچنین بدیهی است که افزونه های مشابه قبلاً برای emacs و vim وجود دارد، بنابراین نمی تواند کاملاً بی معنی باشد.) اما یک دستورالعمل کلی برای تلاش برای انجام این کار چیست. ابزارهای توسعه سفارشی را بسازید، به ویژه اگر واقعاً مورد نیاز نیستند اما ترجیحات شخصی را برآورده می کنند؟ (بهبود قابلیت استفاده قطعی نیست.) | چه زمانی می توانید ابزارهای توسعه خود را بنویسید؟ (ویرایشگر در IDE) |
177762 | این رویکرد تقریباً روش پذیرفته شده برای انجام هر کاری در شرکت ما است. یک مثال ساده: هنگامی که یک قطعه داده برای یک مشتری از یک سرویس درخواست می شود، ما تمام داده های آن مشتری (بخش مربوط به سرویس) را واکشی می کنیم و آن را در یک فرهنگ لغت در حافظه ذخیره می کنیم و سپس آن را از آنجا در درخواست های بعدی ارائه می کنیم. (ما خدمات تک تن را اجرا می کنیم). هر به روز رسانی به DB می رود، سپس فرهنگ لغت حافظه را به روز می کند. همه چیز ساده و بی ضرر به نظر می رسد، اما با اجرای قوانین تجاری پیچیده تر، حافظه پنهان از همگام سازی خارج می شود و ما باید با پیدا کردن اشکالات سخت مقابله کنیم. گاهی اوقات نوشتن را به پایگاه داده موکول می کنیم و داده های جدید را تا آن زمان در حافظه پنهان نگه می داریم. مواردی وجود دارد که میلیون ها ردیف را در حافظه ذخیره می کنیم زیرا جدول روابط زیادی با جداول دیگر دارد و باید داده های جمع را به سرعت نشان دهیم. تمام این مدیریت حافظه نهان بخش بزرگی از پایگاه کد ما است و من احساس می کنم این راه درستی برای انجام آن نیست. همه این شعبده بازی ها نویز زیادی به کد اضافه می کند و درک منطق واقعی کسب و کار را دشوار می کند. با این حال من فکر نمیکنم اگر مجبور باشیم هر بار به پایگاه داده ضربه بزنیم، بتوانیم دادهها را در مدت زمان معقول ارائه دهیم. من از وضعیت فعلی ناراضی هستم اما جایگزین بهتری ندارم. تنها راه حل من استفاده از حافظه نهان سطح 2 NHibernate است اما تقریباً هیچ تجربه ای با آن ندارم. من می دانم که بسیاری از کمپین ها به شدت از Redis یا MemCached برای به دست آوردن عملکرد استفاده می کنند، اما نمی دانم چگونه آنها را در سیستم خود ادغام کنم. من همچنین نمی دانم که آیا آنها می توانند بهتر از ساختارهای داده و پرس و جو در حافظه عمل کنند یا خیر. آیا رویکردهای جایگزینی وجود دارد که باید به آن توجه کنم؟ | ذخیره سازی توسط دیکشنری های درون حافظه آیا همه این کارها را اشتباه انجام می دهیم؟ |
173382 | من یک دانشجو هستم و در یک کسب و کار که یک سیستم تجارت الکترونیک را با استفاده از C#، HTML، WPF، جاوا اسکریپت، ASP و غیره توسعه میدهد، یک سال استخدام کردهام. اگرچه دانش کمی دارم، اما می بینم که وظایف زیادی به من محول می شود که فراتر از من هستند و حتی وقتی کمک می خواهم، پاسخی که دریافت می کنم اغلب برایم رمزآلود است. من تا جایی که ممکن است به کد خیره می شوم تا سعی کنم و _خودم را در آن بیاندازم_ اما اغلب در کد گم می شوم و دوست دارم خود را یک یادگیرنده سریع بدانم و مصمم هستم که برنامه نویس خوبی باشم. من فقط می خواهم بپرسم آیا نکاتی برای من وجود دارد که بتوانم هر چه سریعتر به نتیجه برسم؟ من نمی خواهم مزاحم باشم و 24 ساعته اینجا بنشینم و کمک بخواهم. من فقط می خواهم کرک کنم! | بهترین/ کارآمدترین راه برای یادگیری زبان برنامه نویسی به عنوان یک مبتدی |
123477 | به منظور پیاده سازی JSR 292، با نام فراخوانی دینامیک، چیزی به نام فریم های richochet وارد hotspot vm می شود. من می خواهم در مورد آن بیشتر بدانم، مانند خود داینامیک فراخوانی، نحوه پیاده سازی فریم های richochet، نام richochet از کجا آمده است، و غیره. به نظر می رسد گوگل در اینجا چندان مفید نیست. هر گونه اشاره خواهد شد قدردانی می شود. یا بهتر است، لطفاً کسی در مورد آن وبلاگ بنویسد :) | هات اسپات jvm مبتنی بر فریم های ریچت چیست؟ |
120351 | آیا تفاوتی بین فرآیند یکپارچه منطقی (RUP) و فرآیند یکپارچه (UP) وجود دارد؟ در این زمینه «عقلانی» به چه معناست؟ | تفاوت بین فرآیند یکپارچه و فرآیند یکپارچه منطقی چیست؟ |
207752 | چرا نوع Scala Option شاید مانند Haskell نامیده نمی شود؟ شاید برای من معنای معنایی خیلی بیشتری داشته باشد، اما شاید گزینه رفتار متفاوتی داشته باشد که من از آن آگاه نیستم. آیا دلیل خاصی وجود دارد که گزینه ممکن در اسکالا نامیده نشد؟ | چرا نوع Scala Option شاید مانند Haskell نامیده نمی شود؟ |
119903 | من BDD را در عمل (در این مورد با استفاده از SpecFlow و Selenium در محیط NET) برای یک پروژه آزمایشی کوچک دیدهام. من بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم - عمدتاً به این دلیل که زبان مورد استفاده برای مشخص کردن آزمونهای پذیرش به این معنی بود که آنها بسیار راحتتر با صاحب محصول درگیر میشوند. اکنون مشتاقم این را در سازمان فعلی خود بیاورم. با این حال از من پرسیده می شود چه کسی دیگر از این استفاده می کند؟ و چند موردی را به من نشان بده. متأسفانه من نمی توانم هیچ نام بزرگ (یا حتی نام کوچک برای آن موضوع!) از شرکت هایی که به طور فعال از BDD استفاده می کنند پیدا کنم. من واقعاً دو سؤال دارم: * آیا BDD توسط شرکتهای خارج از کشور استفاده میشود؟ آنها چه کسانی هستند؟ * چگونه می توان BDD را در یک محیط چابک دات نت پیاده سازی کرد و آیا انجام آن اشکالات قابل توجهی دارد؟ | آیا شرکتی وجود دارد که از BDD در محیط دات نت استفاده کند؟ |
240532 | من در مورد کلاس های محلی در صفحه آموزش Oracle Java یاد گرفتم. کلاس های تو در تو نیست. من خودم را از کلاس های محلی استفاده نمی کنم. این باعث می شود کد به هم ریخته به نظر برسد و شما به راحتی می توانید کاری را که کلاس های محلی انجام می دهند را با داشتن یک کلاس به طور جداگانه انجام دهید. اما شاید من برخی موارد استفاده از آن را از دست داده ام. آیا موقعیتهایی وجود دارد که استفاده از کلاسهای محلی را به روشهای دیگر ترجیح میدهید یا کلاسهای محلی فقط یک ویژگی قدیمی هستند که هیچکس واقعاً از آن استفاده نمیکند؟ | چه زمانی باید از کلاس های محلی در جاوا استفاده کنید؟ |
208927 | مانند بسیاری دیگر، من در حال توسعه چند برنامه به تنهایی (نه همزمان) هستم تا در نهایت بفروشم. اما من همچنین وب سایت هایی برای اجرا دارم، کار دانشگاهی و زندگی اجتماعی و غیره، بنابراین اغلب می توانم فراموش کنم که در چه مرحله ای در برنامه نویسی هستم، به خصوص بعد از تعطیلات در خارج از کشور. آیا تکنیکی وجود دارد که بتوانم از آن برای پیگیری همه چیز استفاده کنم؟ | چگونه میتوانید در برنامهای که در چه مرحلهای هستید، پیگیری کنید؟ |
81231 | چگونه برنامه های کاربردی وب (هم سمت سرور و هم کد سمت مشتری) را آزمایش می کنید؟ روش تست صرف نظر از چارچوب مورد استفاده (استراتس، فنر وب mvc) و غیره باید کار کند. من از جاوا برای کد سمت سرور، جاوا اسکریپت و HTML برای کد سمت کلاینت استفاده می کنم. این یک نمونه آزمایشی از چیزی است که من در مورد آن صحبت می کنم: 1. وقتی روی یک پیوند کلیک می کنید، پاپ آپ باز می شود. 2. مقداری را در پاپ آپ تغییر دهید (مثلاً یک مقدار کشویی) و در DB ذخیره می شود. 3. دوباره روی پنجره بازشو کلیک کنید، مقادیر تغییر یافته را دریافت می کنید. آیا ما می توانیم این نوع چیزها را با استفاده از موارد تست واحد شبیه سازی کنیم؟ آیا JUnit برای این کار کافی است؟ | تست برنامه های تحت وب نوشته شده در جاوا |
213389 | من یک وب سایت php دارم که تا چند هفته دیگر ترافیک بالایی را تجربه خواهد کرد. ما سرورها را برای پذیرش ترافیک مقیاسبندی کردیم، اما در صورتی که اتفاقی بیفتد، یک صفحه بازگشتی میخواهیم. آیا کسی راه آسانی برای پیاده سازی این کار می شناسد؟ فکر اولیه من این است که هنگام درخواست صفحه، سرصفحه ها را بررسی کنم، اما کاملاً متوجه نمی شوم که آیا این حتی اهمیت دارد یا خیر. اگر کاربر با خطای '504 Gateway Timeout' مواجه شود، حتی هدرهای http اولیه را دریافت می کند؟ آیا چیزی مانند بررسی نتیجه: `var_dump(http_response_code());` در یک شرط حتی به مشتری می رسد؟ | صفحه پیش فرض PHP با ترافیک بالا |
108531 | من کتابها و مقالات زیادی در مورد برنامهنویسی تابعی خواندهام و هنوز از اینکه نمیتوانم برخی مفاهیم بسیار ابتدایی را با اطمینان درک کنم، شرمنده هستم. یکی از ایده های اصلی برنامه نویسی تابعی این است که یک ورودی همیشه باید خروجی یکسانی تولید کند. بنابراین، به عنوان مثال، پرس و جو پایگاه داده یا نوشتن فایل نمی تواند در یک سبک تابعی خالص طبق تعریف انجام شود. این یکی از دلایلی است که ما به موناد نیاز داریم. سوال این است - چرا خروجی STDOUT را چیزی ناخالص در نظر می گیریم؟ بله، هر فایل handler خطرناک است - ما هرگز نمی توانیم مطمئن باشیم که داده ها همیشه نوشته می شوند. اما در مورد STDOU چطور؟ چرا باید آن را چیزی غیرقابل اعتماد بدانیم؟ آیا خود این ارزیابی غیرقابل اعتمادتر است؟ منظورم این است که ما همیشه می توانیم ماشه را بکشیم و بنابراین محاسبه را قطع کنیم. | STDOUT و ناخالصی آن |
193893 | آیا توسعه دهندگان واقعاً احتمالاً با منبع باز یک کار در مراحل ناتمام آن، _ help_ قابل توجهی دریافت می کنند، یا آیا مصرف کنندگان منبع باز به احتمال زیاد چیزی آماده برای استفاده می خواهند؟ این اغلب به عنوان یک مزیت منبع باز ذکر می شود، اما من نتوانستم شواهدی از آن را در خارج از محصولات از قبل ایجاد شده پیدا کنم. | آیا منبع باز کار شما به شما کمک می کند؟ |
88250 | به عنوان یک برنامه نویس مستقل و منفرد: **چگونه می توانم خیلی سریع به مردم بفهمانم که نرم افزاری را که نوشته ام و به صورت رایگان تقدیم کرده ام را رها نکرده ام؟** که برای حفظ و پشتیبانی از نرم افزارم تلاش لازم را انجام می دهم. به سطح حرفه ای؟ هنگامی که نرم افزار نوشته شده توسط یک یا دو توسعه دهنده به صورت رایگان در دسترس است، یا به عنوان منبع باز علامت گذاری شده است، معمولاً فرض پیش فرض این است که آن را رها کرده است. این معمولاً یک فرض مطمئن است - اگر شک دارید پاسخ این سؤال را بررسی کنید: چرا برنامه نویسان برنامه ها را می نویسند و سپس آنها را رایگان می کنند؟ بسیاری از برنامه نویسان وجود دارند که ابزارهای رایگان و/یا منبع باز را ارائه می دهند که برنامه رها نمی شوند. اگر در مورد شرکتهای بزرگ صحبت میکنیم، یعنی گوگل، هیچ مشکلی وجود ندارد که تفاوت بین ابزارها و نرمافزارهای پشتیبانیشده، زنده و نرمافزارهایی که رها شده یا متوقف شدهاند را تشخیص دهیم. یک مخزن git پر جنب و جوش سریع نیست - کاربران باید به اندازه کافی زرنگ باشند تا مخزن را درک کنند و بدانند کجا آن را جستجو کنند. بازاریابی مداوم و مدیریت جامعه زمان و تلاش بیشتری نسبت به من می خواهد. همچنین، اگر نرمافزار من محبوب/موفق شود، فرض میکنم که این نرمافزارها خود به خود رشد میکنند و توسط کاربران قدرتمند جامعه پشتیبانی میشوند. | چگونه می توانم (به سرعت) به مردم بفهمانم که نرم افزاری که به صورت رایگان ارائه می کنم، برنامه کاربردی نیست؟ |
16571 | به نظر می رسد که هر کتاب دات نت در مورد انواع ارزش در مقابل انواع مرجع صحبت می کند و به آن اشاره می کند که (اغلب به اشتباه) جایی که هر نوع ذخیره شده است - پشته یا پشته. معمولاً در چند فصل اول است و به عنوان یک واقعیت بسیار مهم ارائه می شود. فکر می کنم حتی در آزمون های گواهینامه نیز پوشش داده شده است. چرا stack vs heap حتی برای توسعه دهندگان .Net (مبتدی) مهم است؟ شما چیزها را تخصیص می دهید و فقط کار می کند، درست است؟ | چرا کتاب های دات نت در مورد تخصیص حافظه پشته در مقابل پشته صحبت می کنند؟ |
95520 | ما برای برنامه وب خود پایتون سطح میانی داریم. اکنون باید 3 HTML مختلف را رندر کنیم... * برای مرورگرهای قدیمی (رابط فقط خواندنی ساده) * برای مرورگرهای HTML5 (بسیار پیچیده تر از مرورگرهای قدیمی) * برای وب سایت تلفن همراه (ساده XHTML-MP) اکنون، باید حفظ کنیم سطح میانی پایتون کاملا مستقل از هر HTML - فقط منطق تجاری خالص. بنابراین، ما فکر می کنیم باید از یک لایه PHP در بالای پایتون برای تولید این HTML ها استفاده کنیم. PHP از طریق SOA با پایتون صحبت می کند. اول - آیا این ایده خوبی است؟ و اگر نه، می توانید طرح بهتری را پیشنهاد دهید؟ دوم، اگر این یک طراحی عملی است - آیا فکر میکنید PHP+Python ترکیب خوبی (قابل نگهداری) است؟ اگر نه، چطور میخواهید لایه PHP را با یک لایه دیگر پایتون جایگزین کنید. فقط به یاد داشته باشید که سطح میانی ما باید کاملاً از هر چیز HTML ایزوله باشد :) \-- **_UPDATE_** \-- دلیل تمایل ما به استفاده از PHP این است... * خود PHP فقط یک موتور قالب است. در HTML تعبیه شده است - و تولید HTML پیچیده با آن بسیار آسان است. از سوی دیگر، پایتون بیشتر یک زبان هدف عمومی است و تولید HTML با آن ما را ملزم به استفاده از یک کتابخانه شخص ثالث میکند که مستلزم مشکلات نگهداری/بهروزرسانی/امنیتی است. تولید HTML نوعی دلیل وجودی برای PHP است. * ثانیا، پشتیبانی پایتون از Nginx به خوبی PHP نیست. | آیا Python PHP Polyglot طراحی خوبی است؟ |
149713 | ## Context Web App بر اساس .NET Framework نوشته شده در C# و پیروی از الگوی طراحی MVC. ## سوال کارآمدترین راه برای ساختار یک لایه موجودیت متشکل از ورودی های داده مختلف چیست؟ ## پیشینه من در حال توسعه یک برنامه کاربردی برای یک کلاینت هستم که به خواندن و نوشتن داده های من از منابع مختلف نیاز دارد و می خواهم یک لایه/مدل موجودیت واحد بسازم تا منابع داده های مختلف را انتزاع کنم به طوری که فقط نیاز به جستجوی مدل یکپارچه از آن داشته باشم. کد در اینجا مثالی از منابع متفاوت آورده شده است: * MS SQL Data Warehouse (حدود 200 جدول از داده های سازمانی * خدمات وب MS Dynamics AX * پایگاه داده جدید MS SQL که مختص برنامه در حال توسعه است * MS Active Directory برای احراز هویت کاربران و برای دریافت مشخصات کاربر و اطلاعات گروهی * در برخی موارد، از سرویس های وب شیرپوینت کمی استفاده کرده ام (فایل های .edmx و به همین ترتیب) و اساساً، من می دانم که چگونه این کار را انجام دهم، اما کمی با یک رویکرد محکم و تمیز دست و پنجه نرم می کنم. آیا من فقط یک فایل مدل بزرگ را می نویسم تا انتزاع کنم؟ | ساختار مناسب و کارآمد برای یک لایه موجودیت؟ |
228758 | ما از برخی روشهای کاربردی در شرکت خود برای سادهسازی برنامهنویسی استفاده میکنیم. بنابراین پسوند رشته زیر را داریم: public static bool IsNoE(this string s) { return string.IsNullOrEmpty(s); } این فقط برای راحتی است و هدف از این سوال بحث معنی یا بی معنی بودن چنین روشهایی نیست (نگهداری، ...) سوال در مورد نامگذاری است. برخی از افراد فکر می کنند که روش باید به این صورت نامگذاری شود: public static bool IsNullOrEmpty(this string s) { return string.IsNullOrEmpty(s); } استدلال برای اولین نامگذاری این است: * اگر پسوندها برای نوشتن کوتاهتر نباشند، منطقی نیست. استدلال برای نامگذاری دوم این است: * تنها دلیل اضافه کردن چنین پسوندهایی فقط پشتیبانی از جریان برنامه نویسی است. (نوشتن یک متغیر و سپس تنظیم مکان نما به شروع برای احاطه کردن متغیر با «string.IsNull») پس چرا باید یک نسخه را بر دیگری ترجیح دهم؟ آیا قراردادهای نامگذاری وجود دارد که بتوانیم به آنها اشاره کنیم؟ | قرارداد نامگذاری روش پسوند |
81236 | من در 5 سال گذشته در دات نت برنامه نویسی می کنم. من از الگوهای طراحی در پروژه هایمان زیاد استفاده کرده ام. من مقداری دانش دامنه در اصطلاحات مالی دارم. هدف نهایی من تبدیل شدن به یک معمار فنی است. اما مشکل این است که من در سازمان خود فرصت انجام این کار را ندارم. سوال من این است که در چنین شرایطی چگونه باید خودم را برای تبدیل شدن به یک معمار فنی موفق توسعه دهم؟ همچنین در جایی خوانده ام که دانش دامنه برای معمار شدن اهمیت دارد. کسی می تواند این بیانیه را روشن کند؟ | چگونه از یک توسعه دهنده یک معمار فنی شویم |
173652 | من در مورد اینها خیلی گیج هستم. من می خواهم برای ویندوز 8، ویندوز RT و ویندوز موبایل برنامه توسعه دهم. من سیستم عامل ویندوز 8 را روی لپ تاپم نصب کرده ام. تا آنجا که من می دانم، ویندوز RT برای دستگاه های مبتنی بر ARM است. سؤالات من در اینجا هستند: 1. من یک برنامه توسعه می دهم و در فروشگاه ویندوز قرار می دهم. آیا می توان آن را از یک دستگاه مبتنی بر ARM، که روی ویندوز RT اجرا می کند، و از یک لپ تاپ ویندوز 8 و همین طور از یک ویندوز 8 موبایل دانلود کرد؟ یا باید برنامه های مختلف باشد؟ | آیا یک برنامه ساخته شده برای فروشگاه ویندوز از WindowsRT، ویندوز 8 و ویندوز 8 موبایل پشتیبانی می کند؟ |
206409 | من سعی می کنم مشکل زیر را حل کنم. نمی دانم نامی برای این موضوع وجود دارد یا راه حلی. با این حال، من حاضرم شرط ببندم که وجود دارد. من امیدوار بودم کسی بتواند به من در جهت اجرای راه حلی برای آن اشاره کند یا حداقل نام مشکل را به من بگوید؟ فرض کنید مسافری مقدار مشخصی سکه طلا و مقداری سکه برنز دارد. او باید یک شهر A را شروع کند و به شهر B، سپس شهر C، و در نهایت شهر D برود. دو (یا چند) جاده وجود دارد که از A به B می گذرد، با برچسب AB1 و AB2 (و غیره). جاده AB1 دارای عوارض 5 سکه طلا و AB2 دارای عوارض 5 سکه برنز است. جاده های شهر B به C: BC1 دارای 10 سکه است که می تواند یکی از واحدهای پول باشد. BC2 به 8 سکه طلا نیاز دارد. جاده های C تا D دارای نوعی تنظیمات مشابه هستند. با فرض اینکه می دانیم مسافر چقدر پول دارد، و امکان مبادله بین سکه های برنز و طلا وجود ندارد: آیا روشی برای تعیین اینکه آیا مسافر پول کافی برای عبور از A به B، C و در نهایت به آن را دارد یا خیر وجود دارد. D این همان مشکلی است که من به راه حلی برای آن نیاز دارم... آیا نامی برای این مشکل وجود دارد؟ آیا راه حلی برای این مشکل (غیر از brute force) وجود دارد؟ من فرض میکنم این مشکل مشابه مشکلات جریان است، اما نمیدانم چگونه به آن نزدیک شوم. | مسئله نظریه گراف (نام نامشخص) |
177760 | من در حال خواندن توضیحی هستم («تکنیکهای تجزیهکننده عالی» توسط D.Grune و C.J.H.Jacobs؛ صفحه ۲۹۳ در ویرایش دوم) و از آخرین سؤالم جلو رفتم: چگونه نماد چشمانداز را هنگام ساخت LR(1) NFA برای تجزیهکننده دریافت کنیم. ? اکنون من چنین مشکلی دارم (شاید مشکلی نباشد، بلکه نیاز به تأیید برخی افراد آگاه تر دارم). نویسندگان حاضر در LR(0) بیان می کنند که تعارض کاهش/تغییر دارد. سپس DFA را برای LR(1) برای همان گرامر می سازند. و حالا می گویند **نداشته** تعارض ندارد (نگاه های آخر): S -> E . eof E -> E. - T eof E -> E . - T - و یک لبه از این حالت با برچسب - وجود دارد اما هیچ برچسب eof وجود ندارد. نویسندگان می گویند، که در eof کاهش خواهد یافت، در - تغییر وجود خواهد داشت. با این حال «eof» برای تغییر نیز (به عنوان نگاه به آینده) است. بنابراین درک شخصی من از LR(1) DFA این است -- شما می توانید پیش بینی ها را برای جابجایی ها رها کنید، زیرا آنها در حال حاضر هیچ هدفی ندارند -- تغییر به ورودی بستگی دارد نه به پیش بینی ها -- و پس از آن، موارد تکراری را حذف کنید. S -> E. eof E -> E. - T بنابراین انتظار برای کاهش واقعاً به عنوان ورودی عمل می کند، زیرا در این مرحله (تمام ورودی های مورد نیاز خوانده می شود) در حال حاضر واقعاً نماد ورودی است. برای تغییر، نمادهای ورودی در لبه ها قرار دارند. بنابراین سوال من این است -- آیا واقعاً در مورد حذف پیش بینی ها برای تغییر (پس از ساخت کامل DFA) درست است؟ | چگونه تداخلهای کاهش/تغییر را در LR(1) DFA بخوانیم؟ |
154798 | بگذارید توضیح بدهم که من سعی دارم چه چیزی ایجاد کنم. من در حال ایجاد یک چارچوب هستم، ایده این است که کلاس های پایه را برای ایجاد یک مسئله ریاضی فراهم کنم. چرا به این چارچوب نیاز دارم؟ چون در ابتدا متوجه شدم که وقتی یک مسئله ریاضی جدید ایجاد می کنم، همیشه همان مراحل را انجام می دهم. * **تنظیمات پیکربندی مانند اعداد محدوده**. به عنوان مثال، اگر من در حال توسعه ضرب هستم، در سطح مبتدی فقط عدد اول را بین 2-5 یا در سطح پیشرفته ایجاد می کنم، برای مثال اولین عدد بین 6-9 خواهد بود. * **تولید روش مشکل**. من همیشه باید از روشی مانند این برای ایجاد مشکل استفاده کنم. این یکی تنظیمات پیکربندی را دریافت می کند و با توجه به آنها شماره ایجاد می کند. و شی را با داده های مربوطه تولید کنید. * **مشکل را تایید کنید**. گاهی اوقات مشکل ایجاد شده معتبر نیست. به عنوان مثال، فرض کنید من در حال ایجاد کسر در بیشتر موارد ساده هستم، اگر 2/4 را دریافت کنم، برنامه باید تشخیص دهد که این معتبر نیست و باید دیگری مانند این، 1/4 ایجاد کند. * **نما را بارگذاری کنید**. همه آنها یک نمای سفارشی دارند (لطفاً در زیر تصاویر را تماشا کنید). * **همه مشکلات باید بدانند که چگونه نتیجه کاربر درست است یا نه. * **همه این مشکلات پاسخ دارند**. برخی از آنها فقط به یک پاسخ نیاز دارند، برخی دیگر ممکن است به بیش از یک پاسخ نیاز داشته باشند، بنابراین من حدس میزنم راهی برای حفظ انعطافپذیری برای توسعهدهنده همه پاسخهایی را دارد که او میخواهد استفاده کند. * **در ابتدا استفاده از PRISM را شروع کردم**. تولید ماژول برای هر مسئله ریاضی ایده و بارگذاری آن در سیستم اصلی بود. فکر می کنم مهمترین چیزهای این ایده هستند. اجازه دهید برخی از مشکلاتی که در یک برنامه مستقل WPF ایجاد می کنم را نشان دهم. در اینجا من یک مشکل ریاضی در مورد مناطق دارم. هنگامی که من مشکل را ایجاد می کنم مجموعه ای را برای مشاهده شیء ایجاد می کنم و آن را ترسیم می کند.   برای مبتدی سطح، من در تنظیمات پیکربندی تنظیم کردم که فقط انواع مربعی را بارگیری می کند. اما در سطح پیشرفته، می تواند مثلث ها و مربع ها را به طور تصادفی بارگذاری کند. در این مورد، یک مسئله باینری مانند جمع، تفریق، ضرب یا تقسیم ایجاد کنید.   فقط در بالا ایجاد یک مشکل واحد ایده این است که یک آزمون آزمایشی نشان داده شود، منظورم این است که یک کاربرگ دریافت کنید (این را به عنوان مجموعه ای از مشکلات می نامم) که کاربر بتواند به آن پاسخ دهد.  امیدوارم با طراحی زشت من این ایده را دریافت کنم. چگونه این مسائل ریاضی را بارگذاری کنیم؟ همانطور که در بالا گفتم، من شروع به استفاده از PRISM کردم و هر ماژول حاوی یک نوع مسئله ریاضی است. این یک عکس از اولین نسخه نمایشی من است.  در زیر ماژول های بارگذاری شده را نشان می دهد و تنظیمات یا سطوح مربوطه را در مرکز قرار می دهد. تا لحظه ای، من هیچ ایده ای برای ایجاد این نرم افزار ندارم. فقط میدونم که به یه سوال نیاز دارم | کلاس مشکل، کلاس پاسخ، کلاس کاربر. اما من در مورد خواصی که باید در آن باشد گم می شوم. لطفا کمی از این چارچوب بدهید. من تلاش زیادی برای این سوال انجام دادم، بنابراین اگر سوالی واضح نیست، به من اطلاع دهید تا آن را روشن کنم. | پیشنهادات طراحی مورد نیاز برای ایجاد یک چارچوب MathBuilder |
88875 | بسیار خوب، مطمئنم که تعداد زیادی از ما هستند که تجربه زیادی در توسعه c++/opengl/objective C در آیفون، توسعه جاوا در اندروید، بازیهای پایتون و غیره (هر چیز سمت مشتری) داریم، در حالی که تجربه کمی در مورد آن نداریم. توسعه مبتنی بر وب بنابراین، برای اینکه بتوانید روی پروژههای وب کار کنید، مثلاً یک شبیهسازی فیسبوک (من بچهام)، یا شاید یک استارتآپ که متخصص در ارتباط با مدهای تصادفی با عکسها و غیره باشد، باید چه مهارتهایی را یاد بگیرد. من در واقع تجربهای در این زمینه دارم. توسعه بکاند C#/VB.net مدتی پیش، اما به عنوان بخشی از یک تیم، از حمایت بسیاری از توسعهدهندگان ارشد برخوردار بودم. آیا سی شارپ یک زبان توسعه وب مناسب در نظر گرفته می شود؟ | توسعه وب برای افرادی که عمدتاً سمت مشتری را انجام می دهند |
82763 | من تفاوت بین این دو را درک میکنم، اما همکارانم در مورد مزایای برچسبگذاری الزامات بهعنوان عملکردی یا غیر کاربردی (یا انتقالی) از من سؤال میکنند. چرا این کار را به خود زحمت دهید؟ او دو روز را صرف بررسی فهرست الزامات یک پروژه کرد، و هیچ سودی برای آن ندید، زیرا نتیجه نهایی این بود که سند را به یک نهاد تجاری دیگر با فرمان «همه کارها را انجام دهید» ارائه کرد. چیزی که من می ترسم الزاماتی است که در یک سند جمع شده اند. سعی کردم سود را به صورت عملی توضیح دهم، اما نتوانستم آن را بفروشم. چگونه می توانم مزیت مستندسازی را بفروشم که کدام الزامات کاربردی و کدام غیر کاربردی هستند؟ | چرا باید بین الزامات کاربردی و غیرعملکردی تفاوت قائل شویم؟ |
180854 | من برنامه ای دارم که روی آن کار می کنم که شرکت من به صورت داخلی از آن استفاده می کند، اما برای فروشندگان نیز ارسال می شود. نسخه فروشنده یکسان خواهد بود، با این تفاوت که برخی از ویژگی ها را ندارد و از یک نصب کننده استفاده می کند. من فقط باید 2 خط را از یک فایل XML حذف کنم و برای استفاده خارجی خوب است. آیا روش معمولی برای ایجاد پروژه ای مانند این بدون نیاز به حفظ پایگاه های کد جداگانه برای هر پروژه وجود دارد؟ اگر تفاوتی ایجاد کرد، برنامه به زبان سی شارپ نوشته شده است، با استفاده از ویژوال استودیو 2010 توسعه یافته و به صورت dll کامپایل شده و بر روی ویندوز 7 اجرا می شود. | چگونه می توان برنامه های داخلی/خارجی تقریباً یکسان را بدون داشتن پایگاه کد جداگانه برای هر کدام حفظ کرد؟ |
236465 | من یک روش کنترلکننده مانند فهرست زیر دارم که آرگومان آن با «@Valid» حاشیهنویسی میشود تا شی «PasswordChange» را با استفاده از اعتبارسنجی Hibernate «@Constraint» تأیید کند. هر دو «تغییر رمز عبور» و یک محدودیت نمونه در زیر فهرست شدهاند. همانطور که می بینید، من loginDao را در داخل محدودیت تزریق می کنم. آیا این یک ضد الگو است؟ جایگزین دیگری که می توانم به آن فکر کنم تزریق daos به شی «PasswordChange» است تا loginDao در داخل پیاده سازی «ConstraintValidator<A, V>» در دسترس باشد. یکی میگوید ترکیب دادهها با منطق کسبوکار یک ضدالگو در بهار است. هر گونه پیشنهاد استقبال می شود. **روش کنترلر** * * * @RequestMapping(value = /passwordChange، متد = RequestMethod.POST) public @ResponseBody PasswordInfo passwordInfo(@RequestBody @Valid PasswordChange passwordChange) PasswordChangeException { بازگشت passwordService.changePassword(passwordChange.getLoginKey()، passwordChange.getOldPassword()، passwordChange.getNewPassword()); } **PasswordChange Bean** * * * class public PasswordChange { @LoginAttemptsExceeded private String loginKey; رشته خصوصی OldPassword; رشته خصوصی newPassword; @Autowired private LoginDao loginDao; ورود خصوصی ورودEntity; شخص خصوصی؛ public PasswordChange() { } public PasswordChange(String loginKey, String oldPassword, String newPassword) { this.loginKey = loginKey; this.oldPassword = OldPassword; this.newPassword = newPassword; } @PostConstruct public void postInit() { login = loginDao.findByLogin(loginKey); شخص = login.getCorePerson(); } } **محدودیت نمونه** * * * @Target({ FIELD, ANNOTATION_TYPE }) @Retention(RUNTIME) @Constraint(validatedBy = LoginAttemptsExceededValidatorLoginId.class) @Documented public message @interface (LoginEringAttem defaults) {com.mrll.global.core.constraint.loginAttemptsExceeded}؛ Class<?>[] group() پیش فرض {}; کلاس<? گسترش Payload>[] payload() پیش فرض {}; } **Sample Constraint Validator** * * * کلاس نهایی عمومی LoginAttemptsExceededValidatorLoginId ConstraintValidator<LoginAttemptsExceeded, String> { @Resource private LoginDao loginDao; خصوصی ورودAttemptsExceeded loginAttemptsExceeded; @Override public void initialize(final LoginAttemptsExceeded loginAttemptsExceeded) { this.loginAttemptsExceeded = loginAttemptsExceeded; } /** * اگر تلاش های ورود به سیستم از تعداد از پیش تعیین شده بیشتر شده باشد، اعتبارسنجی ناموفق است. * @param loginId * @param constraintValidatorContext * @return */ @Override بولین عمومی isValid(رشته نهایی loginId، محدودیت نهایی ConstraintValidatorContext محدودیتValidatorContext) { if(StringUtility.IsEmpty)(loginI; return !loginDao.findByLogin(loginId).isLoginAttemptsExceeded(); } } | تزریق باقلا به یک محدودیت اعتبارسنجی زمستانی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.