_id string | text string | title string |
|---|---|---|
229157 | من علاقه مند به ایجاد یک پایگاه داده به عنوان یک سرویس هستم. من می خواهم کاربران این سرویس بتوانند چند کار به ظاهر نه چندان ساده را انجام دهند. ثبت نام کنید و به یک داده JSON دسترسی داشته باشید که می توانند به راحتی از یک API RESTful پرس و جو کنند. اکنون من مدیریت حساب RESTful را با Eve در پایتون پیادهسازی کردهام، بنابراین کاربر میتواند ثبتنام کند و به یک مجموعه جهانی دسترسی داشته باشد، با دسترسی نوشتن و دسترسی خواندن به موارد خود. اکنون به نظر میرسد که زیبایی / سادگی حوا با مورد استفاده من در تضاد است، برای اینکه «POST» / «PUT» در نقطه پایانی فعال شود، باید طرحی از قبل تعریف شود. برای دور زدن این موضوع، من فقط یک آیتم ساده با یک نوع داده رشته ای ایجاد کرده ام که امکان تداوم کل شی JSON را فراهم می کند. اما این بدان معنی است که کاربر توانایی پرس و جو برای اشیایی را که ذخیره کرده است از دست می دهد و باید همه اشیاء آنها را بازیابی کند، آنها را تجزیه و سپس در سمت برنامه پرس و جو کند. به نظر می رسد که چندان شبیه سرویسی نیست که کاربران بخواهند از آن استفاده کنند. | برخی از ملاحظات مهم در هنگام توسعه یک DBaaS (پایگاه داده به عنوان یک سرویس) چیست؟ |
210767 | فکر میکردم جستجوی نمودار عرض اول را به درستی انجام میدهم، اما اسکریپت نمرهدهی مربی من به من میگوید که پاسخ من نادرست است. از دستورالعملها: > یک جستجوی گراف وسعت اول را در نمودار زیر در نظر بگیرید، جایی که S شروع > و G حالت هدف است. فرض کنید که پیوندها بر اساس حروف الفبا شکسته شده اند > (بنابراین یک طرح جزئی S->X->A قبل از S->X->B و S->A->Z > قبل از S->B->A گسترش می یابد. ). ممکن است برای شما مفید باشد که > جستجو را روی کاغذ خراشیده انجام دهید. > > لطفاً مسیر نهایی بازگردانده شده توسط جستجوی نمودار عرض اول را در کادر > زیر وارد کنید. پاسخ شما باید یک رشته با S به عنوان اولین کاراکتر و > G به عنوان آخرین کاراکتر باشد. فلش یا فاصله را در ارسال خود وارد نکنید. > برای مثال، اگر فکر می کنید مسیر S->X->G است، لطفاً SXG را در کادر > وارد کنید.  من جواب **SACBG** را گرفتم و وارد کردم، که اسکریپت درجه بندی آن را به عنوان نادرست علامت گذاری کرد. (ورودی شما به عنوان SACBG ارزیابی شد، که صحیح نیست.) در اینجا مراحل من برای جستجوی اولین نمودار در نمودار بالا با استفاده از الگوریتم در http://en.wikipedia.org/wiki/Breadth-first_search است. #شبه کد: 1. گره ریشه _S_ را در صف قرار دهید. **Queue = [S], Path = []** 2. _S_ را Dequeue کرده و آن را بررسی کنید. **صف = []، مسیر = [S]** 3. فرزندان _S_، _A_ و _C_ را در صف قرار دهید. **Queue = [A, C], Path = [S]** 4. _A_ را Dequeue کرده و آن را بررسی کنید. **صف = [C]، مسیر = [S، A]** 5. _A_ فرزندی ندارد. _C_ را Dequeue و آن را بررسی کنید. **صف = []، مسیر = [S، A، C]** 6. فرزندان _C_ را _B_ و _G_ در صف قرار دهید. **Queue = [B, G], Path = [S, A, C]** 7. _B_ را در صف قرار داده و آن را بررسی کنید. **صف = [G]، مسیر = [S، A، C، B]** 8. تنها فرزند _B__G_ از قبل در صف است. **Queue = [G], Path = [S, A, C, B]** 9. گره هدف _G_ را در صف قرار داده و آن را بررسی کنید. جستجو را کنار بگذارید و برگردید. **Queue = [], Path = [S, A, C, B, G]** یک گره در مسیر قرار می گیرد که صف بندی و بررسی شود. پیوندها بر اساس حروف الفبا همانطور که در دستورالعمل ها لازم است شکسته می شوند. من چه غلطی می کنم؟ | مشکل جستجوی نمودار اول عرض |
234370 | من این سوال را یک بار اینجا پرسیدم، اما فکر می کنم سوال نامشخص بود. با این حال من در استخراج مشکل کلی از مورد خاص خود مشکل دارم. ** به روز رسانی: ** من به سوال خود در زیر پاسخ داده ام. اگر دوست دارید مطالب را بخوانید ادامه دهید. شاید آموزشی باشد، شاید نه :) من در حال نوشتن یک سکانس موسیقی هستم. برخی از اجزای موجود عبارتند از: * Sequence -- مجموعه ای از SequenceEvents (نت، متر، تمپو و غیره) * Sequencer -- مدیریت زمان پخش * ScoreView -- ارائه یک دنباله * NeckView -- پخش را بر روی گردن گیتار نشان می دهد * رابط کاربری گرافیکی -- کنترلهای کوچکتر از جمله نمایشگر ساعت موقعیت فعلی بازی را مدیریت میکند در حال حاضر، همه این اجزاء بهطور ضعیفی به هم متصل شدهاند و از pub/sub برای ارسال استفاده میکنند. و به رویدادها پاسخ دهد. استثنا این است که Sequencer ارجاعی به یک Sequence دارد و رویدادها را زمانی که playhead منطقی حرکت می کند یا زمانی که رویدادهای دنباله ای مواجه می شوند منتشر می کند. پرسوجوهای دنبالهای باید در حین پخش زنده سریع باشند، بنابراین داشتن یک مؤلفه واحد برای مدیریت چنین سؤالهایی مهم است. برخی از ویژگیهای برنامهریزیشده مستلزم آن هستند که چندین مؤلفه دادههای مربوط به موقعیت فعلی سر پخش و همچنین یک «منطقه مرحله» را نشان دهند که یک برش زمانی بزرگتر از یک موقعیت زمانی واحد است، به عنوان مثال. یک اندازه گیری سوالی که برای من پیش می آید این است که چگونه می توان playhead و step region را به بهترین شکل نشان داد. من این ایده را دوست ندارم که هر جزء حالت تکراری این موقعیتهای زمانی و رویدادهای دنباله مرتبط را حفظ کند. حتی داشتن ارجاعات هر جزء به اشیاء playhead و step region مانند یک نقض DRY است. با این حال صرفاً مصرف رویدادهای گذرا به خوبی کار نمی کند. این مثال را در نظر بگیرید: 1. Sequencer برای اندازه گیری 3، ضربان 1 پیشرفت می کند و یک رویداد را ارسال می کند (منتشر می کند). 2. ScoreView این رویداد را مدیریت می کند و صفحه نمایش آن را جابجا می کند. 3. Sequencer Sequence خود را برای داده های رویداد در 3:1.0 جستجو می کند، یک آکورد 3 نت را پیدا می کند، 3 رویداد یادداشت را ارسال می کند. 4. Synth این رویدادها را مدیریت می کند و نت ها را می نوازد. 5. NeckView این رویدادها را مدیریت می کند و یادداشت ها را متحرک می کند. تا اینجا همه چیز خوب کار می کند. اما... 6. کاربر امتیاز را ویرایش می کند و نت چهارم را در 3:1.0 اضافه می کند. 7. Sequence یک رویداد sequenceEventAdded را ارسال می کند. ** چگونه NeckView متوجه می شود که یادداشت اضافه شده در زمان پخش جاری است؟** یا چگونه متوجه می شود که یادداشت اضافه شده در هد پخش فعلی نبوده بلکه در منطقه مرحله فعلی نیز نمایش داده می شود؟ این یکی از نمونههایی است که مشکلی را که بهطور گستردهتر سعی در حل آن دارم، نشان میدهد. داشتن چندین مؤلفه که دادههای «playhead» و «step area» خود را حفظ میکند، به نظر مسئولیتها و وضعیت اضافی است. اما انجام همه این کارها با رویدادهای گذرا شروع به احساس میکند که انواع رویدادهای بسیار زیاد است، که مناسب نیست. بهترین تلاش من برای عمومی کردن این سوال این است که راههای خوبی برای نمایش وضعیت تغییرپذیر مشترک چیست؟ Playhead و Step Region هر دو برشهایی از زمان را در یک Sequence نشان میدهند، اما در این برشهای زمانی، رویدادهای دنباله میتوانند اضافه/حذف شوند و اجزای مشاهده باید این را بدانند. از هر جهتی که به این موضوع نگاه می کنم به نظرم اشتباه است. فکر دیگر داشتن اشیاء واقعی برای Playhead و StepRegion است. هر کدام شامل نقطه(های) زمانی و زیرمجموعه ای از رویدادهای دنباله ای از Sequence است. هر کدام میتوانند برای رویدادهای اضافه/حذف شده به Sequence گوش دهند و آنها را دوباره منتشر کنند. با این حال، این رویکرد به این معنی است که اکنون چندین مؤلفه به Playhead و StepRegion ارجاع دارند، که به نظر تکراری از مسئولیتها است. اما اگر فقط Sequencer این اشیاء را نگه می دارد (که زمان بندی را مدیریت می کند و به طور منطقی دارای موقعیت پخش فعلی است)، پس چگونه سایر مؤلفه ها می دانند که هنگام افزودن/حذف یادداشت ها در این مناطق زمانی (بر خلاف سایر مناطق زمانی Sequence) به روز شوند. )؟ هر چه بیشتر سعی می کنم این سوال را بپرسم احمقانه تر به نظر می رسد، اما اگر پاسخ برای من واضح بود نمی پرسیدم! در اینجا چند راه حل چند گزینه ای وجود دارد: 1. **توالی رویدادهای _playhead_ و _stepRegion_ را ارسال می کند**. اگر دادههای دنباله برای هر یک از این برشهای زمانی تغییر کند، یک رویداد _playhead_ و _stepRegion_ جدید ارسال میکند که هر کدام حاوی دادههای دنباله متناظر فعلی است. مشاهده مؤلفههایی مانند NeckView میتواند این رویدادها را بهعنوان بیتوان تلقی کند و از نظر زمانبندی بدون وضعیت باقی بماند. 2. ** کلاس های _Playhead_ و _StepRegion_ را اضافه کنید. مؤلفههای متعدد میتوانند ارجاعاتی به این موارد داشته باشند و به رویدادهای اضافه/حذف شده از این نمونهها گوش دهند**. این شامل مقدار نسبتاً زیادی از اشیاء جدید در حین پخش است که احتمالاً یک نگرانی بزرگ GC نیست، اما بوی بدی دارد. 3. **Playhead و StepRegion تک تن هستند**. این نسخه بدتر از شماره 2 است و نیاز دارد که این اشیاء ارجاعات به Sequence را حفظ کنند و همچنین رویدادها را از Sequencer مشاهده کنند و رویدادها را از هر دو مجدداً منتشر کنند. آزمایش مشکل ساز می شود. 4. **رویدادهای اضافه/حذف شده حاوی ارجاع به شی Sequence است**. در حالی که این یک رویکرد معقول و رایج به نظر میرسد، از چندین مؤلفه دعوت میکند تا به اندازه هر تیک در حین پخش بلادرنگ، پرسوجوهای بالقوه گرانقیمت (بهصورت اضافی) را روی دنباله انجام دهند. این تنها دلیل مستقیم Sequencer است | |
228204 | من در حال حاضر یک کلاس «فو» دارم، تصمیم گرفتم به نوع دوم «فو» نیاز دارم که در آن میخواهم پیادهسازی متفاوتی را آزمایش کنم. بدون شک برخی از قابلیتها را با «فو» به اشتراک میگذارد، بنابراین من باید یک والد کلاس Abstract برای هر دوی آنها ایجاد کنم. در پایان فرآیند، من میخواهم این موارد را داشته باشم: * `AbstractFoo`: یک کلاس انتزاعی *`FooBoo`: از نظر عملکردی با Foo اصلی یکسان است * FooBar: زیر کلاس جدید AbstractFoo که من ایجاد کردهام. دو راه برای این کار وجود دارد: **Copy Paste، سپس Refactor** 1. یک کپی از Foo ایجاد کنید و نام آن را FooBar بگذارید و نام Foo را به FooBoo تغییر دهید. 2. FooBar را ویرایش کنید. با اجرای جدید 3. بازرسی، FooBar و FooBoo، انتقال متدهایی که بین آنها یکسان است به یک کلاس انتزاعی AbstractFoo، که هر دو از **Refactor ارث ببرید، سپس پیاده سازی کنید** 1. تغییر نام Foo، FooBoo 2. در نظر بگیرید که چه روش هایی به بخشی از پیاده سازی که FooBoo و FooBaz قرار است در آن متفاوت باشند، مرتبط نیستند. حرکت کنید. اینها به «AbstractFoo» 3. «FooBaz» را ایجاد کنید و تمام متدهایی را که در «FooBoo» باقی مانده است را مجدداً پیاده سازی کنید **که باید باشد ترجیح داده می شود؟** * _آیا روش دیگری وجود دارد؟_ * آخرین باری که مجبور شدم این کار را انجام دهم، به این دلیل بود که تصمیم گرفتم Foo دارای 2 حالت مختلف باشد که توسط یک بولی که به سازنده منتقل می شود تعیین می شود. این بار (در کلاسی دیگر)، به این دلیل است که میخواهم از موتور دیگری در زیر آن استفاده کنم که ممکن است سریعتر باشد. من میخواهم «FooBoo» را در اطراف نگه دارم، زیرا یک زیرکلاس دارد که فکر میکنم پیادهسازی آن برای «FooBaz» بسیار سختتر خواهد بود، و همچنین میخواهم بتوانم بررسی کنم که در نهایت آنها یکسان رفتار میکنند. | هنگام زیر کلاس بهتر است Copy Paste، سپس Refactor یا Refactor، سپس Implement را انتخاب کنید. |
203242 | من دو برنامه را در نرم افزار خود قرار داده ام. یکی از آنها به VC10 و دیگری به VC11 نیاز دارد. سوال من این است که اگر برنامه توسعه یافته برای VC10 روی VC11 کار کند یا باید هر دو VC10 و VC11 را وارد کنم. | آیا Visual C++ Redistributables با نسخه قبلی سازگار است؟ |
180579 | در زمینه زبان برنامه نویسی روبی، بسته شدن چیست و چه زمانی از آن استفاده می کنید؟ کاربرد آن در ریل چیست؟ | closure چیست و چگونه در روبی پیاده سازی می شود؟ |
159546 | آیا توزیع نرم افزار دارای مجوز BSD اصلاح نشده (pyglet) با نرم افزار دارای مجوز GPL که من ایجاد کردم قابل قبول است؟ من می دانم که BSD اجازه فروش نرم افزارهای اصلاح شده را می دهد، اما آیا اجازه می دهد مجوز مجدد برای اصلاح نشده صادر شود؟ به نظر می رسد هدف از داشتن مجوز در کل شکست می خورد. | توزیع مجدد نرم افزار دارای مجوز BSD؟ |
241442 | فرض کنید من چندین کاربر دارم و هر کدام یک 'user_id' و همچنین 'دوستان' دارند تا به دوستان خود دسترسی داشته باشند، آنها باید وارد سیستم شوند، بنابراین یک جلسه با سرور برقرار می شود. آیا REST API برای دوستان آنها باید 'user/:user_id/friends' باشد یا فقط 'friends' | آیا API های REST باید مستقل از زمینه باشند یا وابسته؟ |
13536 | آیا داشتن تجربه در چندین زبان برنامه نویسی / فریم ورک / پشته در هنگام درخواست برای نقش معمار نرم افزار مفید است؟ به عنوان مثال، ترکیب تجربه در C#/.NET با Java/J2EE. در این زمینه موارد فوق چقدر ارزشمند خواهد بود؟ | آیا تجربه در چندین زبان برنامه نویسی/فریم ورک به یک معمار نرم افزار کمک می کند؟ |
171418 | من تعجب می کنم که چرا به نظر می رسد که صفحه ورود به سیستم SPA یک صفحه مجزا باشد که صفحه SPA نباشد (مانند داده های بارگذاری شده و ارسال شده از طریق درخواست های ajax)؟ من تنها چیزی که می توانم به آن فکر کنم امنیت است اما نمی توانم دلیل امنیتی خاصی فکر کنم. منظور من تنها چیزی که به ذهنم می رسد این است که اگر صفحه ورود شما در بخشی از SPA باشد، نام کاربری/رمز عبور را از طریق ajax ارسال می کند که با ابزارهایی مانند firebug یا web inspector قابل مشاهده است، حتی اگر آن را به صورت عادی ارسال کنید. درخواست POST، ابزارهای دیگری نیز وجود دارد که می توانند به راحتی این داده ها را ضبط کنند (مانند fiddler، httpscoop، و غیره...). آیا چیزی هست که من از دست بدهم؟ | چرا صفحه ورود به یک برنامه تک صفحه ای را به یک صفحه جداگانه تبدیل کنیم؟ |
201133 | من زیاد با C++ آشنا نیستم. لطفاً کسی می تواند به من اطلاع دهد که این خطوط چه کاری انجام می دهند (در جزئیات): auto add_element = [&rows,&cols,&values](size_t row, size_t col, double value) { rows.push_back(int(row)); cols.push_back(int(col)); values.push_back(value); }; سطرها، کلیدها، مقادیر بردارهای آشکاری هستند. آیا این همان void add_element است (بردار و ردیف، ردیف size_t، .....) | عملکرد خودکار در c++ |
77029 | من فکر می کردم LGPL یک مجوز مجاز است، درست مانند MIT، BSD یا Apache. اما امروز خواندم که فقط _linking_ به LGPL (کتابخانه ها و غیره) از کد منبع بسته مجاز است - به غیر از آن، کپی لفت است - بنابراین باید کدی را منتشر کنم که بر اساس یک برنامه LGPL است. من یک برنامه برای کارفرمای خود ایجاد کردم که بر اساس یک برنامه LGPL است، اما تغییرات قابل توجهی در آن دارد. البته، من اجازه ندارم آن کد منبع اصلاح شده را در آنجا قرار دهم. در عین حال، اگر آن را توزیع کنم، مجبورم (درسته؟). بنابراین نمی دانم که آیا راه حلی برای این کار وجود دارد، بنابراین می توانم این منبع بسته را نگه دارم (ای کاش می توانستم منبع را منتشر کنم) - پیشنهادی دارید؟ ایده من: آیا می توانم بیشتر توابع برنامه اصلی LGPL را در یک کتابخانه خارجی قرار دهم، هسته اصلی را از ابتدا بنویسم، اما برای همه عملکردهایی که اصلاح نکرده ام به کتابخانه مراجعه کنم؟ در حال حاضر، همه چیز در یک فایل jar است (این جاوا/سوینگ است). اگر فکر میکنید ایده من از نظر قانونی/فنی امکانپذیر است - چقدر تلاش میشود آنچه را که نوشتم و اصل آن جدا کرد؟ من به جاوا باهوش ترین نیستم. | من یک برنامه بر اساس پروژه LGPL ایجاد کردم و اجازه انتشار کد منبع را ندارم |
139933 | من یک کلاس را برای استفاده در برنامه خود از کلاس ارائه شده توسط گروه دیگری استخراج می کنم. آیا کلاس مشتق شده باید در فضای نام برنامه من باشد یا فضای نام کلاس والد؟ در حالی که من کلاس را برای اضافه کردن ویژگیهای مورد نیاز خود گسترش میدهم، ویژگیهای اضافه شده مختص برنامه من نیستند. پروژه ای که شامل کلاس مادر است نیز به ندرت به روز می شود، بنابراین این احتمال وجود دارد که موارد اضافه شده من هرگز انتخاب نشود... شاید هیچ کدام از اینها مهم نباشد. | کلاس های مشتق شده و فضاهای نام |
249699 | من می خواهم یک مکانیسم اعلان مشابه که فیس بوک مدیریت می کند بسازم.  من در واقع اعلان کاربر را در یک جدول SQL ذخیره می کنم (در واقع این یک پایگاه داده نمودار است اما همه شرایط اصلی RDBMS). من به موردی علاقه دارم که کاربر روی نماد کلیک کند: شمارنده باید مقدار 0 را در داخل دریافت کند و از نظر بصری ناپدید شود. پاکسازی این پیشخوان چگونه باید انجام شود؟ * با کلیک کردن، یک Rest API را فراخوانی کنید که هر اعلان را به عنوان خوانده علامت گذاری می کند (ستون جدول READ)؟ اشکال این است که اگر تعداد زیادی اعلانها پرچمگذاری شوند تا شمارنده به 0 برسد و ناپدید شود، مدتی طول میکشد. * داشتن نوعی ستون برای هر کاربر به نام «HAS_NEW_NOTIFICATION» که هر بار که روی نماد کلیک میشود، «نادرست» در نظر گرفته میشود (از طریق تماس REST API)، در صورتی که شمارنده موجود باشد. بنابراین، شمارنده تنها در صورتی وجود دارد که مقدار پرچم true باشد. یک تمرین خوب چه خواهد بود؟ | راه خوبی برای مدیریت پیشخوان اعلان ها مانند فیس بوک است |
171415 | ما در حال حاضر برنامهای داریم که به کاربران امکان میدهد «قرارداد» ایجاد کنند. یک قرارداد می تواند 1 یا بیشتر «پروژه» داشته باشد. یک پروژه می تواند 0 یا چند پروژه فرعی (که می توانند پروژه های فرعی خود را داشته باشند و غیره) و همچنین 1 یا بیشتر «خط» داشته باشد. خطوط می توانند هر تعداد زیر خط داشته باشند (که می توانند خطوط فرعی خاص خود را داشته باشند و غیره). در حال حاضر، طرح ما حاوی ارجاعات دایرهای است، و من میخواهم از آن دور شوم. در حال حاضر، کمی شبیه به این است: public class Contract { public List<Project> Projects { get; مجموعه؛ } } public class Project { public Contract OwningContract { get; مجموعه؛ } public Project ParentProject { get; مجموعه؛ } public List<Project> Subprojects { get; مجموعه؛ } public List<Line> Lines { get; مجموعه؛ } } public class Line { public Project OwningProject { get; مجموعه؛ } public List ParentLine { get; مجموعه؛ } public List<Line> Sublines { get; مجموعه؛ } } ما از الگوی M-V-VM استفاده می کنیم و از این مدل ها (و مدل های نمای مرتبط با آنها) برای پر کردن یک صفحه بزرگ ویرایش استفاده می کنیم که در آن کاربران می توانند قراردادهای خود و ویژگی های همه اشیاء را تغییر دهند. جایی که همه چیز برای من گیجکننده میشود، زمانی است که مثلاً یک ویژگی «هزینه» را به «خط» اضافه میکنیم. موضوع منعکس کننده تغییرات در بالاترین سطح (قرارداد) به پایین ترین سطح است. به دنبال برخی افکار در مورد چگونگی تغییر این طرح برای حذف مراجع دایره ای هستیم. یکی از فکرهای من این بود که قرارداد دارای یک Dictionary<Guid, Project> باشد که شامل همه پروژه ها (صرف نظر از سطح آنها در سلسله مراتب) باشد. سپس «پروژه» دارای یک ویژگی Guid به نام «Parent» خواهد بود که می تواند برای جستجوی فرهنگ لغت قرارداد برای شی والد استفاده شود. همین منطق را می توان در سطح «خط» اعمال کرد. با تشکر هر کمکی قابل تقدیر است. | ملاحظات طراحی سلسله مراتب قرارداد / پروژه / خط آیتم |
241449 | (= 2 (+ 1 1)) موارد بالا را بگیرید. لازمه گزاره '=' این است که آرگومان های آن قابل مقایسه باشند. هر دو ساختار در این مورد قابل مقایسه هستند، و بنابراین قرارداد/نیازمندی بسیار عمومی است. گزاره '+' مستلزم آن است که آرگومان های آن اعداد باشند. این مشخص تر است. (پروتکل نوع دامنه سوکت) آرگومانها در اینجا بسیار خاصتر هستند (اگرچه آرگومانها هنوز فقط اعداد هستند و خود تابع یک توصیفگر فایل را برمیگرداند که خود یک int است)، اما آرگومانها انتزاعیتر هستند و پیادهسازی ساخته شده است. از توابع دیگری که انتزاعات آنها کمتر انتزاعی است، که خود از انتزاعات کمتر و کمتر انتزاعی ساخته شده اند. تا جایی که الزامات چیزی شبیه حرکت از یک مکان به مکان دیگر است، مشاهده کنید که آیا سوئیچ در آن مکان روشن یا خاموش است، سوئیچ را روشن یا خاموش کنید، یا آن را ثابت نگه دارید، و غیره. اما آیا عملکردها نیز کمتر و کمتر می شوند. پیچیده باشند هرچه کمتر انتزاعی باشند؟ و آیا رابطه ای بین تعداد و دامنه آرگومان های یک تابع و پیچیدگی اجرای آن وجود دارد، همانطور که از انتزاعی تر به انتزاعی تر می روید و بالعکس؟ (= 2 (+ 1 1) 2r10) گزاره '=' عمومی تر از گزاره '+' است، و بنابراین می تواند در اجرای آن پیچیده تر باشد. قرارداد محمول «+» کمتر عمومی است، و بنابراین ممکن است در اجرای آن پیچیدگی کمتری داشته باشد. آیا این حتی کمی درست است؟ در مورد عملکرد سوکت چطور؟ هر یک از آن استدلال ها تعدادی از نوعی هستند. با این حال، آنچه آنها نشان می دهند، چیز مفصل تری است. همچنین یک عدد را برمیگرداند (دقیقاً مانند بقیه)، که همچنین نمایشی از چیزی است که از نظر مفهومی بسیار دقیقتر از یک عدد است. برای جمعبندی، میپرسم آیا رابطهای بین ابعاد زیر وجود دارد و چرا: 1. Abstract/Concrete 2. Complex/Sample 3. Generic/Specific و به طور خاص، آیا پیکربندیهای مختلف این ابعاد دارای یک ویژگی خاص هستند. ، تأثیر قابل اندازه گیری بر تعداد و دامنه آرگومان ها (یعنی قرارداد) یک تابع؟ | جفت های مفهومی Abstract/Concrete، Generic/Specific و Complex/Simple چگونه با یکدیگر در معماری نرم افزار مرتبط هستند؟ |
205937 | من در مورد REST یاد میگیرم و این شانس را داشتم که یک REST API پایه بسازم. پس از انجام این کار، بیشتر مطالبی که خواندم درونی شد و اکنون درک بهتری از آن دارم. با این حال، من هنوز هیچ تفاوت واقعی در مورد مزایای **ملموس** استفاده از REST نسبت به روش قدیمی که من انجام می دادم، که رشته های جستجوی URL ساده بود، نمی بینم. به نظر می رسد که هر دو دقیقاً همان کارها را انجام می دهند. اما با REST، تمیزتر و استاندارد شده است. من فکر کردم REST مزایای فنی بیشتری دارد. اگر انجام می دهند، چه هستند؟ یا REST به سادگی این است - یک روش توافق شده برای پیاده سازی و API؟ | REST API چه کاری می تواند انجام دهد که یک API با استفاده از رشته های جستجوی URL HTTP نمی تواند انجام دهد؟ |
233604 | تا اینجای کار، گیج کننده ترین بخش git، تغییر مجدد بر روی شاخه دیگری است. به طور خاص، این آرگومان های خط فرمان هستند که گیج کننده هستند. هر بار که میخواهم یک تکه کوچک از یک شاخه را به نوک شاخه دیگر تغییر دهم، باید اسناد git rebase را بررسی کنم و حدود 5 تا 10 دقیقه طول میکشد تا بفهمم هر یک از 3 آرگومان اصلی باید چه باشند. 'git rebase <upstream> <branch> --onto <newbase>` یک قانون سرانگشتی خوب چیست که به من کمک می کند تا با توجه به هر نوع تغییر در شاخه دیگر، هر یک از این 3 پارامتر روی چه چیزی تنظیم شوند؟ به خاطر داشته باشید که من اسناد git-rebase را بارها و بارها و بارها و بارها (و بارها) مرور کرده ام، اما درک آن همیشه دشوار است (مثل یک مقاله علمی خسته کننده یا چیزهای دیگر). بنابراین در این مرحله احساس میکنم باید افراد دیگری را درگیر کنم تا در درک آن به من کمک کنند. هدف من این است که هرگز نباید اسناد را برای این پارامترهای اساسی بررسی کنم. من تا به حال نتوانسته ام آنها را حفظ کنم و قبلاً تعداد زیادی ریباس انجام داده ام. بنابراین کمی غیرعادی است که من تا به حال توانسته ام هر دستور دیگری و پارامترهای آن را به خاطر بسپارم، اما با «--onto» تغییر ندهم. | درک و به خاطر سپردن پارامترهای git rebase |
135313 | فرض کنید من روی یک سیستم موجود و نسبتاً بزرگ کار می کنم. من یک شی دارم، «myObject» از کلاس «MyClass» (برای مثال، فرض کنید در جاوا کار می کنم). «myObject» ترکیبی است حاوی «مجموعه»، مثلاً «فهرست» و دیگر اشیاء که (من فکر میکنم) نامربوط هستند. این شامل روشهای نمایندگی است که فقط برای فراخوانی روشهای «فهرست» که از آن تشکیل شده است استفاده میکند تا اطمینان حاصل شود که «فهرست» موجود نیست (با عرض پوزش اگر اصطلاحاتم را اشتباه گفتهام). بیایید بگوییم که این «List» یک «List<String>» است، اما به دلایلی، روش دسترسی اصلی یک متد ماسک برای کلاس «SomeOtherClass» است. اگر بخواهم یک جفت مقدار جدید را در «فهرست» خود وارد کنم، آنگاه یک شی از «SomeOtherClass» به نام «someObject» خواهم داشت. من myObject.insert(someObject) را صدا می زنم و در روش insert مقداری جادو وجود دارد که یک String را برای قرار دادن در List<String> بازیابی می کند. حالا فرض کنید که من فقط یک مقدار «String» دارم و هیچ شی «SomeOtherClass» برای درج آن وجود ندارد. با فرض اینکه نمیتوانم روش «درج» را تغییر دهم زیرا همه چیز را در این سیستم خراب میکند. سپس باید روش «درج» را اضافه بار کنم؟ یا باید هر بار که میخواهم «insert» را فراخوانی کنم، یک شی جدید از «SomeOtherClass» ایجاد کنم؟ حدس می زنم اگر آن را بیش از حد بارگذاری کنم، چیزی شبیه به این می شد... public void insert(String s) { ... } public void insert(SomeOtherObject obj) { this.insert(obj.magicStringMethod()); } (این مثال یک پازل ساختگی است که بر اساس وضعیت مشابه (کمی پیچیده تر) در مورد بارگذاری بیش از حد است که من دیروز با آن مواجه شدم. اگر چیزی مبهم بود آن را گسترش می دهم) آیا این مکان مناسبی برای بارگذاری بیش از حد یک روش است؟ اگر نه، چه زمانی باید یک روش را اضافه بار کنم؟ | چه زمانی اضافه بار روش مناسب است؟ |
119096 | من شروع به یادگیری Vim می کنم و از برخی توصیه های ارائه شده در اینجا در stackexchange پیروی می کنم. من شروع به استفاده از آن در برخی از پروژههای اسباببازی کردهام و با آن خیلی خوب هستم. اما من شروع به تعجب کردم که چگونه می توانید بدون باز کردن فایل های دیگر همیشه سازنده باشید، فقط برای اینکه بدانید نام آن کلاس چگونه است، آن ماکرو موجود در فایل های دیگر چیست و غیره و غیره. توصیه های رایجی که می توانید ارائه دهید چیست؟ | استفاده از Vim هنگام کدنویسی یک برنامه در مقیاس بزرگ |
205939 | اگر من یک (ویژگی) بولی داشتم `shouldAutoLogin` بهتر است نام گیرنده را getShouldAutoLogin یا فقط shouldAutoLogin بگذارم تا بیشتر شبیه انگلیسی شود؟ مثال: if(shouldAutoLogin){ ... } یا if(getShouldAutoLogin){ ... } | آیا بهتر است از get به عنوان پیشوند برای گیرندگان استفاده شود؟ |
226229 | اگر کد من حاوی یک نقص شناخته شده است که باید برطرف شود، اما هنوز برطرف نشده است، و برای نسخه فعلی برطرف نمی شود، و ممکن است در آینده قابل پیش بینی برطرف نشود، باید یک تست واحد برای آن اشکال وجود داشته باشد. مجموعه تست؟ اگر آزمون واحد را اضافه کنم، (بدیهی است) ناموفق خواهد بود، و عادت کردن به شکست در آزمون ها ایده بدی به نظر می رسد. از طرف دیگر، اگر یک نقص شناخته شده باشد، و یک مورد ناموفق شناخته شده وجود داشته باشد، به نظر عجیب می رسد که آن را از مجموعه آزمایشی دور نگه دارید، همانطور که باید در مقطعی برطرف شود، و آزمایش از قبل در دسترس است. | آیا باید برای عیوب شناخته شده آزمایش واحد انجام دهم؟ |
254442 | من از MongoDb (عمدتاً با Meteor) استفاده کردهام و برای من این یک راه عالی برای ساختن نمونههای اولیه و اثبات سریع مفاهیم بوده است. من فقط میپرسم، پس از ساخت محصول اولیه، اگر محصول شما احتمال رشد و تغییر دارد، آیا این ایده خوبی است که از mongoDb استفاده کنید؟ از آنجایی که به نظر می رسد با MongoDb، شما باید اطلاعات زیادی در مورد نحوه استفاده از داده ها از قبل بدانید. فقط با توجه به تجربهام، به نظر میرسید که دائماً در تلاش هستم تا تصمیم بگیرم که آیا یک نوع داده باید به تنهایی یک سند باشد یا یک سند فرعی. تبدیل کردن آن به یک سند به آن انعطافپذیری میدهد، اما اگر همه نوع دادههای خود را به عنوان سند داشته باشید، پس تقریباً فقط یک پایگاه داده SQL با کلیدهای خارجی دارید که فاقد کلید خارجی هستند. تبدیل کردن آن به یک سند فرعی باعث می شود کارها در عین راحتی بهتر انجام شوند - نیازی نیست جداول را به هم بپیوندید (که به نظر می رسد باید به صورت دستی انجام دهید) - اما به نظر می رسد مشکل این است که شما نیاز به جستجوی آن نوع داده در خارج از زمینه اصلی داشته باشید. ، خیلی سخته بنابراین، برای مثال، اگر من یک وب سایت با چت روم بسازم، ممکن است دو نوع داده داشته باشم - چت روم و متن نوشته. چت روم سند خودش خواهد بود. اما textEntries می تواند به تنهایی یک سند یا یک سند فرعی در چت روم باشد. اگر TextEntries را به یک سند تبدیل کنم، باید به صورت دستی ارتباط بین چت روم و textEntries را پیگیری کنم که به هیچ وجه هدف استفاده از mongoDB را نادیده می گیرد. اگر TextEntries را به عنوان یک سند فرعی تبدیل کنم، این کار را آسانتر میکند، اما اگر بعداً، یک نیاز جدید داشته باشم که میخواهم در تمام TextEntries در همه اتاقهای گفتگو برای یک کلمه خاص جستجو کنم، چه؟ با یک نمونه اولیه، من دقیقاً می دانم که چه چیزی می سازم، بنابراین این تصمیمات بر اساس کارکرد محصول است. اما درازمدت، نمیدانم چگونه یا به چه روشی میخواهم دادهها را پرس و جو کنم، بنابراین با توجه به آن، آیا بهتر است فقط به یک پایگاه داده SQL بروم؟ | آیا MongoDB برای سیستم هایی که احتمالاً تغییر خواهند کرد مناسب است؟ |
15002 | این مربوط به سیستم برنامه نویسی متا یا MPS توسط JetBrains است. تا کنون، از تلاشهایم برای یادگیری نحوه استفاده از MPS، فقط هدف اصلی آن را یاد گرفتهام که بسیار پیچیده است. آیا MPS ارزش یادگیری دارد؟ آیا کسی وجود دارد که قبلاً به طور مؤثر از MPS برای ایجاد زبان ها و ویرایشگرهای خود برای آن زبان ها استفاده کند و از این ویرایشگرهای ایجاد شده به عنوان روش اصلی برنامه نویسی خود استفاده کند؟ اگر بله، چه نوع برنامه هایی با این ساخته اند؟ مزایا و معایب کار با MPS چیست؟ | سیستم متا برنامه نویسی عملی (MPS) |
140428 | در شرکت من با این ادعا روبرو هستم که رابط های گرافیکی برای VCS ها مانند SVN یا (به ویژه) Git تمایل دارند مخازن را به هم بریزند - به ویژه در مورد شاخه بندی. از آنجایی که یک کاربر پرشور ویندوز و رابط کاربری گرافیکی هستم، به سختی می توانم این موضوع را باور کنم. مخصوصاً برای Git، من می پذیرم که برخی از حرکات برای هدایت از طریق رابط کاربری گرافیکی بسیار پیچیده هستند. اما پیشینه واقعی این اتهام چیست؟ | آیا شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه رابطهای گرافیکی با مخازن SVN و Git مشکل دارند؟ |
244679 | من دامنهای دارم که در آن «سازمان» «افراد» دارد. **نهاد سازمان** public class Organization { private readonly List<Person> _people = new List<Person>(); public Person CreatePerson(string name) { var person = new Person (سازمان، نام); _people.Add(person); فرد بازگشتی؛ } public IEnumerable<Person> People { get { return _people; } } } **Person Entity** public class Person { public Person(سازمان سازمان، نام رشته) { if (organization == null) { throw new ArgumentNullException(organization); } سازمان = سازمان; نام = نام؛ } public Organization { get; مجموعه خصوصی؛ } نام عمومی { get; مجموعه خصوصی؛ } } قانون این رابطه این است که «شخص» باید دقیقاً به یک «سازمان» تعلق داشته باشد. متغیرهایی که می خواهم تضمین کنم عبارتند از: 1. یک شخص باید سازمان داشته باشد * این از طریق سازنده شخص اجرا می شود. 2. یک سازمان باید افراد خود را بشناسد * به همین دلیل است که سازمان روش CreatePerson دارد 3. یک شخص باید فقط به یک سازمان تعلق دارد * به همین دلیل است که لیست افراد سازمان به طور عمومی قابل تغییر نیست (با نادیده گرفتن ارسال به لیست، شاید «ToEnumerable» بتواند این امر را اعمال کند، هر چند خیلی نگران آن نیست) آنچه من از این می خواهم این است که اگر فردی ایجاد شود، سازمان از ایجاد آن مطلع باشد. با این حال، مشکل مدل در حال حاضر این است که شما می توانید یک شخص را بدون اضافه کردن آن به مجموعه سازمان ها ایجاد کنید. در اینجا یک آزمون واحد ناموفق برای توصیف مشکل من آمده است [Test] public void AnOrganizationMustKnowOfItsPeople() { var organization = new Organization(); var person = شخص جدید (سازمان، Steve McQueen); CollectionAssert.Contains(سازمان.افراد، شخص)؛ } اصطلاحی ترین راه برای اجرای متغیرها و رابطه دایره ای چیست؟ | وابستگی دایره ای و ایجاد شی در هنگام تلاش برای DDD |
221543 | من در حال تلاش برای بازنویسی یک doohickey رابط باطن برای یک تقویم، یک لیست کار و نوع دیگری از تقویم هستم و متوجه شدم که همه آنها به گونهای برنامهریزی شدهاند که فرمتهای متفاوتی برای الگوهای تاریخ داشته باشند که میتوان از آنها برای پیکربندی ویژگیهای خاص در آنها استفاده کرد. . من سه صفحه نمایش دارم که روش های متفاوتی برای انجام یک کار مشابه دارند: 1.  2.  3.  و آنها اساساً همان اطلاعات را دارند. من برای همه اینها اشیاء دارم، اما کاری که میخواهم انجام دهم این است که اشیاء را سریالی کنم، نه به بایت کد، بلکه به یک قالب خوانا نیمه انسانی که میتواند نه تنها بین این سه صفحه، بلکه به عنوان یک فیلد ذخیره شود. در پایگاه داده و XML | آیا استانداردی برای رمزگذاری الگوهای تکرارشونده تاریخ وجود دارد؟ |
55294 | هنگام طراحی یک API، سازگاری اغلب به قابلیت استفاده کمک می کند. با این حال، گاهی اوقات در جایی که میتوان یک ویژگی API اضافی را برای سادهسازی یک مورد رایج اضافه کرد، تضاد دارند. به نظر می رسد تا حدودی بر سر اینکه در اینجا چه باید کرد، اختلاف نظر وجود دارد. برخی از طرحها (کتابخانه استاندارد جاوا به ذهن متبادر میشود) حتی اگر موارد رایج را پرمخاطبتر کند، سازگاری را ترجیح میدهند. دیگران (کتابخانه استاندارد پایتون به ذهن میآید) از قابلیت استفاده حمایت میکنند، حتی اگر به معنای تلقی موارد رایج به عنوان «ویژه» برای آسانتر کردن آن باشد. نظر شما در مورد اینکه چگونه سازگاری و قابلیت استفاده باید متعادل شود چیست؟ | سازگاری در مقابل قابلیت استفاده؟ |
121326 | من اصلاً الگوی طراحی پل را درک نمی کنم. من از طریق وب سایت های مختلف رفتم، اما آنها کمکی نکردند. آیا کسی می تواند به من در درک این موضوع کمک کند؟ | درک الگوی طراحی پل |
42339 | امروز الگوی زیر را دیدم: شما یک شی A و یک شی B دارید. شی B یک اشاره گر به A را در سازنده خود می پذیرد. هنگامی که B ایجاد می شود، یک روش B.doCalc() وجود دارد که یک محاسبه را انجام می دهد (در داخل با استفاده از اطلاعات A). نتیجه با متد B.getResult(). برای انجام یک محاسبه دیگر، A اصلاح می شود و ()B.doCalc دوباره فراخوانی می شود. نظر شما در مورد این انتخاب چیست؟ من آن را متفاوت طراحی می کردم، اما می خواهم صدای شما را بشنوم. **ویرایش**: توجه داشته باشید که اعتراض اصلی من این است که A را تغییر دهم تا نتیجه ای متفاوت با B داشته باشد، بدون اینکه ب را لمس کنم. اگرچه مشابه است، اما فکر می کنم فقط این رشته احساس بسیار بهتری را از آنچه در حال وقوع است بیان می کند. به جای a = new A a.whatever = 5 b = new B(a) b.doCalc() res = b.getResult() a.whatever = 6 b.doCalc() res = b.getResult() یک شی اشاره گر از خود b. a = new A a.whatever = 5 b = new B(a) b.doCalc() res = b.getResult() a = b.getAPointer() a.whatever = 6 b.doCalc() res = b.getResult () زیرا این واقعیت را واضح تر می کند که a از b گرفته شده و سپس اصلاح شده است. هرچند هنوز آن را دوست ندارم... **ویرایش 2**: یکی از دلایلی که B A را در سازنده می پذیرد این است که باید داده های داخلی را برای محاسبه تنظیم کند. این داده ها * به ماهیت A بستگی دارند * باید از دیسک خوانده شوند، که ممکن است کند باشد * B ممکن است بارها روی همان A اجرا شود، البته کمی تغییر یافته است. ماهیت این تغییرات داده های داخلی B را باطل نمی کند. . ما نمیخواهیم هر بار که ()doCalc فراخوانی میشود، اطلاعات را دوباره بارگیری کنیم، و همچنین خطر اجرای doCalc(a) را نداریم که دادههای داخلی B با A ارائهشده مغایرت داشته باشد. | کنترل یک شی از طریق یک شی دیگر؟ |
234952 | من حتی نمی دانم که آیا این سایت StackExchange برای پرسیدن چنین سوالی درست است یا خیر، اما اینجاست... من اصولاً در کمین StackOverflow هستم. و من صراحتاً از تعداد سؤالات موجود در این سایت در مورد مدیریت فایل هنوز با استفاده از API فایل قدیمی حیران هستم. اما من حتی از تعداد پاسخهایی که هنوز راهحلی با استفاده از این API ارائه میدهند حتی بدون اینکه بپرسم آیا OP از جاوا 7+ استفاده میکند که اساساً از ابتدای سال 2012 منتشر شده است، وحشتزدهتر هستم. چرا؟ زیرا به سادگی قابل مقایسه نیست. برای آوردن چند مثال: * API جدید استثناهای معنیداری میدهد: «AccessDeniedException»، «NotDirectoryException»، «FileAlreadyExistsException»، «AtomicMoveNotSupportedException»، و غیره. * عملیات رایج فایل، مانند حذف، ایجاد، تغییر نام، و غیره به جای برگرداندن یک بولی، یک استثنا ایجاد می کند. * API سیستم فایل جدید به شما امکان می دهد اساساً به هر چیزی از طریق FileSystem دسترسی داشته باشید. JDK Oracle دسترسی «FileSystem» را به فایلهای ZIP (بنابراین، jars، wars، ears نیز فراهم میکند)، Google یک فایل سیستم درون حافظهای فراهم میکند و من حتی «FileSystem» را از طریق FTP درست کردهام. * با API جدید، می توانید ویژگی های فایل دنیای واقعی مانند mtime، atime، ctime، مالک، گروه، ACL ها و غیره را پرس و جو کنید و تنظیم کنید. * هنگامی که با فایلهای متنی سروکار دارید، «Files» به شما جایی برای خطا نمیدهد، زیرا بر خلاف سایر «خوانندگان» که «فایل» را بهعنوان آرگومان میپذیرند، باید «Charset» را مشخص کنید. * API جدید از symlinks و به اصطلاح پیوندهای سخت (که در واقع پیوندهایی به سیستم فایل هستند) پشتیبانی می کند. * وجود نام فایل به درستی به رمزگذاری کاراکتر فعلی متکی است. بنابراین، چرا این API استفاده کمی می بیند؟ | چرا استفاده از API فایل جدید جاوا 7 هنوز بسیار کمیاب است؟ |
206610 | برای توضیح این سوال، فرض کنید دو برنامه نویس با مهارت مشابه داریم که هر دو یک مشکل را حل می کنند. کدهایی که به دست میآیند تقریباً خطوط کد مشابهی دارند، اما یک برنامهنویس از 5 کلاس استفاده میکند در حالی که برنامهنویس دیگر از 20 کلاس استفاده میکند. هیچ کار احمقانه ای انجام نده آیا کد با 20 کلاس پیچیده تر از کدی است که از 5 استفاده می کند؟ | آیا افزایش تعداد کلاس ها پیچیدگی کد را افزایش می دهد؟ |
244671 | من سعی می کنم RoR را یاد بگیرم و یک برنامه وب توسعه دهم. من چند مدل دارم که برای این برنامه فکر کرده ام و نسبتاً جاسازی شده اند. به عنوان مثال (لطفاً به خاطر نداشتن نحو RoR من را ببخشید): مدل: عنوان کتاب درسی: نوع رشته: رشته دارای_بسیار: فصل مدل: محتوای فصل: متن دارای_یک: بررسی_بخش مدل: بررسی_بخش عنوان: رشته دارای_خیلی: سوالات دارای_بسیاری: پاسخ ها، از طریق :سوالات مدل : سوالات ... مدل: پاسخ ... **سوال من این است که با مثالی که زدم باید از مدل برتر (کتاب درسی) شروع کنم یا پایین ترین (پاسخ)؟** | طراحی مدل جاسازی شده -- از بالا به پایین یا از پایین به بالا؟ |
177105 | من سعی می کنم یک علامت واحد روی سیستم برای استفاده در یک معماری توزیع شده طراحی کنم. به طور خاص، من باید راهی برای یک وب سایت مشتری (یعنی یک وب سایت در دامنه/سرور/شبکه متفاوت) ارائه کنم تا به کاربران اجازه دهد تا حساب ها را در سیستم مرکزی من ثبت کنند. بنابراین، زمانی که کاربر اقدامی را در وبسایت مشتری انجام میدهد، و به نظر میرسد که آن اقدام به یک حساب کاربری نیاز دارد، مشتری صفحهای (در سایت/دامنه خود) ایجاد میکند که در آن کاربر میتواند با ارائه یک ایمیل و یک حساب جدید ثبت نام کند. رمز عبور سپس مشتری باید این اطلاعات را به یک وب سرویس ارسال کند، که حساب را ثبت می کند و مقداری از نوع رمز جلسه را برمی گرداند. مشتری باید رمز عبور را قبل از ارسال از طریق سیم، هش کند، و وب سرویس به https نیاز دارد، اما به نظر می رسد که به اندازه کافی ایمن نیست و من به راهنمایی نیاز دارم که چگونه می توانم این را به امن ترین راه ممکن پیاده سازی کنم. چند بیت دیگر از اطلاعات مرتبط: * در حالت ایدهآل ترجیح میدهیم هیچ کدی را با مشتری به اشتراک نگذاریم * ما فقط در نظر گرفتهایم کاربر را به یک صفحه امن در همان سروری که وب سرویس دارد هدایت کنیم، اما احتمالاً رد میشود. به دلایل غیر فنی * تقریباً مطمئناً نیاز داریم که رمز عبور را قبل از هش کردن و ارسال آن نمک بزنیم، اما این امر مستلزم آن است که مشتری الف) نمک را تولید کند و آن را به ما اطلاع دهد، یا ب) بیاید و از ما نمک بخواهد - هر دو احساس کثیفی می کنند. هر گونه کمک یا توصیه بسیار قدردانی می شود. | ایمن کردن اعتبارنامه های ارسال شده به وب سرویس |
185714 | سیستم زنگ خودکار دانشگاه بدون تابعیت باید هر ساعت در روزهای دوشنبه، چهارشنبه و جمعه زنگ بزند. در روزهای سهشنبه و پنجشنبه باید هر 90 دقیقه زنگ بزند، و در آخر هفتهها اصلا زنگ نمیزند، بنابراین کلاسهای معادل برای اینها عبارتند از: دوشنبه، چهارشنبه، جمعه سهشنبه و پنجشنبه شنبه و یکشنبه 90 دقیقه 60 دقیقه درست است؟ یا چیزی را از دست داده ام؟ | کلاس معادل برای این نیاز |
103972 | من در گذشته بر روی برخی از موتورهای گردش کار به عنوان برنامه نویس کار کرده ام، اما هرگز روشن نشدم که چرا موتورهای جریان کار را در وهله اول انتخاب کردیم. و به عنوان برنامه نویس می دانم که حداقل 100 راه برای انجام هر کاری در هنگام نوشتن کد وجود دارد، اما تنها چند راه از آنها بهترین هستند! من هنوز نمیدانم که کدام موارد استفاده توسط موتورهای گردش کار (یا به جای مفهوم آنها) بهتر از طراحی یک برنامه کاربردی با قابلیت DI خوب حل میشود. من به دنبال هر ویژگی کلی موارد استفاده از دامنه خنثی هستم، که در آن موتورهای جریان کار یکی از بهترین گزینه ها هستند. بنابراین سوال من این است: ویژگی های کلی یک نیاز که می تواند به عنوان سیگنالی برای انتخاب یک موتور گردش کار خوب و کدنویسی در اطراف آن در نظر گرفته شود، چیست؟ | چه زمانی از موتورهای گردش کار استفاده کنیم؟ |
139052 | بنابراین من امروز در محل کار به «Dictionary<int, int>» برخورد کردم. این فقط برای من عجیب به نظر می رسید زیرا احتمالاً به جای آن از «List<int>» استفاده می کردم. آیا تفاوتی وجود دارد و آیا مورد استفاده ای وجود دارد که یک ساختار بر دیگری ترجیح داده شود؟ | فرهنگ لغت در مقابل فهرست |
181626 | من باید یک برنامه وب بنویسم که به عنوان یک رابط پیکربندی برای برخی از خدمات سیستم عمل کند. به این معنی که احتمالاً نوعی فایل پیکربندی را تغییر می دهد و باید سرویس های سیستم (لینوکس) را مجدداً راه اندازی کند. من در تعجب بودم که چگونه می توان چنین چیزی را به روشی امن طراحی کرد. این بسیار شبیه به رابط های وب روتر و مواردی از این قبیل است، بنابراین من نگاهی گذرا به برخی از آنها و همچنین وبمین داشتم. اساساً میتوانم وب سرویس/CGI-Script/و غیره را اجرا کنم. با دسترسی ریشه، ورودی را تا حد امکان فیلتر کنید و فقط در سیستم بنویسید و هر برنامه ای را که می خواهم اجرا کنید. این خیلی امن به نظر نمی رسد. من دوست دارم به نوعی جدایی امتیاز برسم. ممکن است برنامه وب من به عنوان کاربر غیرمجاز اجرا شود و اطلاعات را به برخی از شبح/سرویس ممتاز ارسال کند، به عنوان مثال، داشتن یک برنامه وب پایتون که اطلاعات را در یک فایل مینویسد و به دیمون اطلاع میدهد یا از سوکتهای یونیکس برای برقراری ارتباط با این برنامه باطن استفاده میکند. آیا ایده یا تجربه ای در مورد این موضوع می توانید به اشتراک بگذارید؟ پیشاپیش از شما بسیار سپاسگزارم. | تغییر ایمن پیکربندی سیستم از یک برنامه وب |
180573 | من مقداری کد قدیمی دارم که از _Lisp_ به عنوان زبان برنامه نویسی استفاده می کند. برای گسترش، سهولت و سرعت بخشیدن به اسکریپت نویسی، می خواهم _Lisp_ را با _Javascript_ جایگزین کنم. برای اینکه بتوانم بر روی تمام فایلهای اسکریپت موجود ایجاد کنم، ابتدا باید همه «lsp» را به «js» ترجمه کنم. حالا _parenscript_ را پیدا کردم اما هنوز مطمئن نیستم که برای چه چیزی خوب است (به نظر می رسد جاوا اسکریپت را تغییر داده تا بتواند lisp را اجرا کند، که آن چیزی نیست که من می خواهم). همچنین برخی از مبدل ها در وب وجود دارند که به نظر می رسد بسیار خوب کار می کنند. آیا کسی قبلاً این کار را انجام داده است و می تواند برخی از تجربیات، بهترین تجربیات و ابزارها را به اشتراک بگذارد؟ | چگونه Lisp را به جاوا اسکریپت ترجمه کنیم |
176476 | اگر برنامهای را بگیرم و اساساً منبع آن را از زبانی به پایتون ترجمه کنم، با تغییراتی کوچک، آیا میتوانم یک lib کاملاً جدید خود را انجام دهم یا باید «نسخه» قبلی را بسازم؟ آیا این یک کپی از اولین یا یک lib جدید بر اساس ایده های اول خواهد بود؟ **OBS: در نظر بگیرید که lib اصلی از Apache License v2 استفاده میکند** مطمئن نیستم که به خوبی توضیح داده شده باشد، اما فعلاً نمیتوانم ببینم چگونه آن را واضحتر کنم. | تبدیل lib از زبان دیگر به Python و موضوع حقوق |
247093 | من با استفاده از چند پوستر بتمن از اینترنت یک بازی پازل ساده بتمن ساخته ام. در حال حاضر برنامه هایی در فروشگاه گوگل پلی و فروشگاه ویندوز تلفن وجود دارد که دارای این نوع عکس های بتمن نیز هستند و هنوز حذف نشده اند ، اما برنامه من از فروشگاه بازی به دلیل این موضوع کپی رایت حذف شده است. چگونه می توانم برنامه خود را برای پخش فروشگاه و فروشگاه ویندوز تلفن بدون هیچ گونه مشکل کپی رایت منتشر کنم؟ | بازی به دلیل مشکل کپی رایت منتشر نشد |
62502 | من یک توسعه دهنده حرفه ای هستم که عموماً از زبان های سطح بالا و مدیریت حافظه استفاده می کنم. با این حال، من از بی کفایتی خود در زبان های سطح پایین مانند «C» که از دوره های سیستمی در کالج استفاده نکرده ام، بیشتر و بیشتر شرمنده می شوم. من میخواهم برخی از بخشهای متمایزتر زبان «C» را دوباره یاد بگیرم، اما زمان زیادی برای اختصاص دادن به کارهای سرگرمی ندارم. چند پروژه کوچک وجود دارد که جنبه های سطح پایین زبان را برجسته می کند تا به من در احیای مجدد دانش کمک کند؟ | پروژه های کوچک C |
240317 | فرض کنید در حال ساختن یک برنامه هستید و از آخرین نسخه کتابخانه شخص ثالث استفاده می کنید (مثلا «ver2.jar»). سپس مثالی را دیدید که 2 سال پیش نوشته شده بود، اما آن مثال از «ver1.jar» استفاده می کند. اکنون در «ver1.jar»، «web.method1()» وجود دارد، اما در «ver2.jar» چنین روشی وجود ندارد. . در عوض، در «ver2.jar» شما «web.getOtherMethod.method1(؛») دارید. پس برای حل ناسازگاری چه کاری می خواهید انجام دهید؟ من فکر میکنم مشکل نسخه واقعاً یک کابوس است، زیرا ساختاری ندارد و شما واقعاً نمیدانید که چه اتفاقی میافتد. همچنین، چرا مکان متد در `ver2.jar` را به گونه ای متفاوت تغییر داد؟ | آیا مشکل نسخه یک کابوس در برنامه نویسی است؟ |
42332 | پس از جستجوی بسیار، من نتوانستم به یک سوال اساسی مربوط به یک فرضی که در دنیای توسعه نرم افزار شناخته شده است پاسخ دهم: آنچه شناخته شده است: اجرای یک سیاست سختگیرانه در مورد اسناد کد کافی (چه تگ های Doxygen، Javadoc یا صرفاً تعداد زیادی نظرات) سربار را به زمان مورد نیاز برای توسعه کد اضافه می کند. اما: داشتن مستندات کامل (یا حتی یک API) مزایای بهرهوری را به همراه دارد (فرض میشود) در توسعهدهندگان جدید و باتجربه زمانی که در حال اضافه کردن ویژگیها یا رفع اشکالات در مسیر هستند. سوال: ** آیا زمان توسعه اضافی مورد نیاز برای تضمین چنین اسنادی با دستاوردهای حاصل از بهره وری در پایین جاده (به معنای کاملاً اقتصادی) جبران می شود؟ ** من به دنبال مطالعات موردی یا پاسخ هایی هستم که می تواند همراه خود داشته باشد. شواهد عینی که از نتیجه گیری های به دست آمده حمایت می کند. پیشاپیش متشکرم | مطالعات در مورد سود و زیان بهرهوری اسناد کد |
231292 | اگر یک فیلد را در SQL به روز می کنیم و ردیف را نیز تغییر می دهیم. پس از دادن دستور COMMIT، سیستم از کار می افتد. با دستورات داده شده چه اتفاقی می افتد، آیا جدول را به روز رسانی و تغییر می دهد یا خیر؟ | اگر کامپیوتر بعد از دادن دستور commit از کار بیفتد چه اتفاقی می افتد؟ |
139582 | آیا هیچ سبک کدنویسی توصیه شده/پذیرفته شده ای برای مدیریت موقعیت هایی وجود دارد که یک تابع چندین مقدار را برمی گرداند اما تنها یکی از آن مقادیر بعد از آن استفاده می شود (توجه داشته باشید که این بیشتر برای توابع کتابخانه ای است که نمی توانم تغییر دهم -- نوشتن یک پوشش در اطراف تماس احتمالا کمی بیش از حد است...)؟ به جای انجام a، b، c = foo() و سپس استفاده نکردن از «a» و «b»، کدام یک از انواع زیر باید ترجیح داده شود (یا یکی دیگر وجود دارد؟): ## نوع 1 (خط زیر) a , _, _ = foo() (که بسیار واضح و ساده است اما ممکن است با «_ = gettext.gettext» در تضاد باشد که در بسیاری از برنامههایی که از ترجمه استفاده میکنند استفاده میشود) ## نوع ۲ (نام ساختگی) a. 0]` غیر پایتونیک به نظر می رسد…) | کدام سبک برای پارامترهای بازگشتی استفاده نشده در فراخوانی تابع پایتون استفاده شود |
10394 | بهعنوان کسی که برای اولین بار در اوایل دهه 90 با پایگاههای اطلاعاتی رابطهای و SQL در دانشگاه روبهرو شدم، و بخش خوبی از پانزده سال کار حرفهای خود را با MS SQL Server گذراندم، احتمالاً نمونه کتاب درسی افرادی هستم که به گفته علاقهمندان NoSQL , SQL را به عنوان چکش من داشته باشید و همه چیز را به عنوان یک میخ ببینید. بنابراین، برای گسترش افقهایم، میخواهم با استفاده از یکی از این پایگاههای داده NoSQL، به عنوان یک تجربه یادگیری، پروژهای درهم و برهم انجام دهم. سوال این است که، با کدام یک باید سر و کله بزنم؟ * به نظر می رسد MongoDB یکی از شناخته شده ترین و معتبرترین * Raven DB است؟ سروصدا می شود و کرگدن های در حال خواب زمستانی چیزهایی را ساخته اند که به آنها احترام می گذارم. * CouchDB، چون بخشی از پروژه آپاچی است؟ * چیز دیگری؟ من مشکلی برای حل کردن، پروژه ای برای تکمیل، یا مشتری برای راضی کردن ندارم، بنابراین نمیپرسم کدام یک برای هدف خاصی مناسبتر است. فقط توصیههایی مبتنی بر کیفیت، پتانسیل و شاید مهمتر از همه، در دسترس بودن اسناد خوب، راهنماها، آموزشها، تصاویر از صفحه نمایش و غیره نمونه های سی شارپ را در مستندات خود دارد. هر راهنمایی؟ | میخواهید یکی از آن پایگاههای داده NoSQL را بیاموزید و به دنبال راهنمایی در مورد اینکه کدام یک را بررسی کنید |
216768 | من روی یک برنامه قدیمی vb6/access2003 کار میکنم که برای رسیدگی به سفارشها، صورتحسابها و مواردی از این دست استفاده میشود. من به ایجاد فرمی فکر می کنم که هر بار که کاربران نیاز به جستجوی چیزی دارند با آن تماس بگیرم. این باید به این صورت عمل کند: * برای تکمیل، روی فیلد کلیک کنید، فرض کنید نام یک خریدار * فرم جدید را باز کنید، مشتری را جستجو کنید و روی آن کلیک کنید * نام خریدار را به فرم قبلی برگردانید (احتمالاً سرصفحه سفارش) بنابراین، من باید چیزی را به فرم جدید منتقل کنم که نوع جستجویی را که باید انجام دهم را مشخص کند (بنابراین جدول دسترسی باز شود) و مقادیری را برگرداند. آیا ایده من درست است یا چیز بهتری وجود دارد؟ من می خواهم فقط از یک فرم برای همه جستجوها استفاده کنم، اکنون برنامه با تعداد زیادی msflexgrid برای هر فرم کار می کند. | فرم جستجوی عمومی VB6 |
231295 | من چند کتاب درسی CS دارم که در مورد زبان ها بحث می کند، در واقع 2 یادداشت قدیمی درسی که چند سال پیش ارائه شده است. من هم در وب جستجو میکردم و به نظر میرسید که مانند کتابهای درسی من به پاسخهای مبهم رسیدهام. سوال من در مورد مولدهای آیات تشخیص زبان است. من اصل مهم شناسایی کننده را دریافت می کنم. این که یک زبان را تجزیه و تحلیل می کند و می تواند تعیین کند که آیا یک رشته به یک زبان تعلق دارد یا خیر. این حداقل چیزی است که من از کتاب ها و یادداشت ها دریافت کرده ام. با این حال، بسیار پیچیده تر از آن است، اینطور نیست؟ توکنایزر و تحلیلگر نحوی (که فرض میکنم شناساییکننده هستند) فقط بله یا خیر نمیگویند، بلکه میگویند کجا نمیگویند...؟ با این حال، تولید کنندگان زبان. به نظر می رسد که هیچ کس در مورد آنچه که هستند خیلی واضح نیست. توصیف معمولی که من دریافت میکنم این است که برای مثال مفاهیم زبانهای برنامهنویسی سباستا میگوید: «تولیدکننده زبان دستگاهی است که میتوان از آن برای تولید جملات یک زبان استفاده کرد. میتوانیم یک مولد را بهعنوان دکمهای در نظر بگیریم که با هر بار فشار دادن، جملهای از یک زبان را تولید میکند. جدی؟ همین؟؟ حق با شماست... من خواندم که Regex نمونه ای از یک Generator است، پس چرا وقتی مردم از ژنراتورها صحبت می کنند، از ورودی ها صحبت نمی کنند. به عنوان مثال Regex دارای یک رشته هدف است و Regex با هم الفبای پذیرفته شده و هم قوانین گرامری آن را تعریف می کند. آیا کسی می تواند برای من تمایز واضح تری از اینکه تشخیص دهنده چیست؟ | عبارات منظم و مولدهای زبان |
235772 | من در گوگل به دنبال تمایز واضح با مثال بودم اما نتوانستم آن را پیدا کنم. من سعی می کنم تفاوت بین Dynamic Dispatch و Dynamic Binding در زبان های شی گرا را درک کنم. تا آنجا که من درک می کنم، Dinamic Dispatch زمانی اتفاق می افتد که روش بتن فراخوانی شده در زمان اجرا بر اساس نوع بتن تصمیم گیری شود. به عنوان مثال: public void doStuff(SuperType object){object.act(); } `SuperType` چندین زیر کلاس دارد. کلاس بتن شی فقط در زمان اجرا شناخته می شود، و بنابراین پیاده سازی بتن «act()» فراخوانی شده در زمان اجرا تصمیم گیری می شود. با این حال، من مطمئن نیستم که Dynamic Binding به چه معناست و چه تفاوتی با Dynamic Dispatch دارد. لطفاً Dynamic Binding و تفاوت آن با Dynamic Dispatch را توضیح دهید. نمونه های جاوا استقبال می شود. | تفاوت بین Dispatch دینامیک و Dynamic Binding |
164781 | من یک شرکت کوچک را اداره می کنم که فقط از 2 توسعه دهنده تشکیل شده است. ما در حال ساخت یک برنامه بسیار بزرگ برای یکی از مشتریان خود هستیم. توسعه این پروژه به مدت 1.5 سال ادامه داشته است. اکنون این مشتری یک حمایت مالی مهم را به دست آورده است و آنها در حال برگزاری رویدادهای مرتبط با این پروژه هستند. بنابراین اکنون 2 ماه دیگر مهلت داریم و نمی توانیم آن را از دست بدهیم. ما به اضافه کردن یک توسعهدهنده جدید به تیم فکر میکنیم و نمیدانم چه کاری میتوانیم برای ادغام او انجام دهیم. وضعیت این است: * ما به آستانه قانون بروکس نزدیک می شویم \-- نقطه ای که اضافه کردن توسعه دهندگان جدید نتیجه معکوس خواهد داشت. * برنامه نسبتاً خوب طراحی شده است، اما پیاده سازی در برخی نقاط (به خصوص کدهای قدیمی تر) آشفته است. * تست های واحد فقط برای کدهای جدیدتر وجود دارد. وقتی این پروژه شروع شد، ما به طور منظم آزمایش انجام نمی دادیم. * مستندات و نظرات ناقص است. * برنامه هم بزرگ و هم پیچیده است. * مشتری تقریباً تمام جزئیات پروژه خود را به روشی بسیار واضح و برنامه نویس پسند یادداشت کرده است. آیا اضافه کردن یک نفر در حال حاضر ایده خوبی است؟ اگر چنین است، چه کاری می توانیم انجام دهیم تا به توسعه دهنده جدید کمک کنیم تا در تیم ادغام شود؟ ویرایش: اسپانسر در حال سازماندهی یک رویداد ورزشی مبتنی بر اینترنت برای بهار آینده است. باید در روز خاصی از سال شروع شود. ما نمی توانیم آن را تغییر دهیم. کاری که ما توسعه دهندگان (من یکی از این دو هستم) باید انجام دهیم این است: * تکمیل برنامه موجود (حدود 25 درصد از کار برای انجام). * ایجاد یک ماژول جدید، ضروری برای سازماندهی این رویداد (حدود 75٪ از کار برای انجام). این ماژول جدید بدون درک API برنامه اصلی قابل توسعه نیست. نمی توانم زمان دقیقی را تخمین بزنم، اما در شرایط خطرناکی قرار داریم. | چگونه یک توسعه دهنده جدید به تیم اضافه کنیم |
124725 | سازمانی که من در آن کار می کنم، در مورد قیمت گذاری برای تجارت آنلاین، الزامات جالبی دارد. در حال حاضر توسعهدهندگان «قوانین قیمتگذاری» متفاوتی مینویسند و این قوانین را میتوان بر اساس ویژگیهای اقلام در مورد موارد ما اعمال کرد. > به عنوان مثال: > ورودی ها: [هزینه، sug_retail، متوقف شده، warehouse_qty، orderable_qty، > نام تجاری، نوع، روزهای_در دسترس، shipping_rate، وزن، map_protected، > map_discount] > MATCH: brand=x، warehouse_qty > 1، maptecrueted,discontinued =False > SET: retail_price = (sug_retail * 0.95)، offer_price1 = (هزینه * 1.25 + > shipping_rate) من به دنبال این هستم که به تیم بازرگانی اجازه دهم کنترل بیشتری بر قیمتگذاری و فرمولها داشته باشند - آنها در نهایت به اندازه کافی فنی برای نوشتن فرمولهای اکسل هستند. من به دنبال نوشتن یک برنامه دسکتاپ بودهام که از چیزی مانند numexpr http://code.google.com/p/numexpr/ یا http://sympy.org/en/index.html استفاده میکند تا به غیربرنامهنویسان اجازه ادغام را بدهد. منطق خود را در باطن قیمت گذاری ما. ما چندین سطح قیمت داریم که باید برای چندین بازار تعیین کنیم، بنابراین یک راه حل ظریف مورد نیاز است. برای تیم توسعه دهنده ناامید کننده است که به طور مداوم همه قوانین قیمت گذاری را تغییر دهد/مدیریت کند (ما بیش از 200 برند را در 3 بازار می فروشیم). سوال من این است؛ آیا این یک رویکرد مناسب به نظر می رسد؟ آیا می توانید راه بهتری برای تجزیه رشته-ریاضی-گرامر فکر کنید؟ آیا می توانید راه دیگری را برای کاربران در نظر بگیرید تا فرمول هایی را برای ادغام در یک سیستم قیمت گذاری خودکار ارائه کنند؟ آیا کسی نمونه ای از برنامه های کاربردی موجود می داند که این کار را انجام می دهند؟ اکسل و اکسس مورد بحث نیستند - حجم دادههایی که ما دستکاری میکنیم قبلاً نیاز به خودکارسازی آن را ثابت کرده است - اکنون ما فقط به آن نیاز داریم که در آن اتوماسیون دیده شود. | توسعه یک برنامه قیمت گذاری قابل تنظیم |
147873 | من در حال ساخت یک وب سایت با 2 صفحه و 1 صفحه اصلی هستم. صفحه اصلی اصلی به عنوان یک منو کار می کند. این دو صفحه از صفحه اصلی ارث می برند و محتوایی در آنها وجود دارد. در صفحه 1 من پیوندی به Page2 دارم. هنگامی که روی پیوند کلیک می کنم Page2 (و صفحه اصلی) بارگذاری می شود. من حدس میزنم کاملاً مستقیم. اما سوال من اکنون این است: البته صفحه اصلی هر بار که به صفحه جدیدی می روم مجدداً بارگیری می شود و در نتیجه کل سایت برای لحظه ای کوتاه به صفحه بعدی تغییر می کند. آیا بهترین روش برای نگه داشتن صفحه اصلی (منوی) در صفحه در حالی که فقط محتوا بارگیری می شود وجود دارد؟ من همچنان میخواهم دو صفحه را در Page1.aspx و Page2.aspx تقسیم کنم و تمام محتوایم را در 1 صفحه با پانلهایی که محتوای صفحه 1 را نشان میدهند و پانل دیگری که محتوای صفحه 2 و غیره را نشان میدهد وجود نداشته باشد. آیا باید از نوعی کنترل استفاده کنم. که صفحات داخل آنهاست یا این فقط یک سوال احمقانه است و نباید از تکان دادن کل صفحه آزارم دهد زیرا این فقط یک رفتار وب عادی است؟ امیدوارم بتونی کمک کنی :) | طراحی صفحه اصلی (بارگذاری مجدد در صفحه جدید) |
218974 | من در حال طراحی جدول طرحواره ای هستم که توکن های تأیید اعتبار را برای ادغام // برنامه با شبکه های اجتماعی مدیریت می کند. در حال حاضر فقط برای توییتر و فیس بوک. من در این حالت فکر میکنم شناسه اجتماعی tw_token tw_token_auth tw_secret tw_secret_key fb_token fb_secret 1 توییتر aaa bbbb cccc dddd NULL NULL 2 فیس بوک NULL NULL NULL NULL NULL AAA1 خیلی دوست دارم جدول متفاوتی برای شبکه های اجتماعی نمی بیند. چگونه این کار را بهتر از آنچه اکنون انجام می دهم انجام دهیم؟ | جدول طرحواره برای توکن های چند ادغامی |
185719 | فرض کنید در حال نوشتن یک بازی Yahtzee به سبک TDD هستید. میخواهید بخشی از کد را آزمایش کنید که تعیین میکند مجموعهای از پنج دای رول یک خانه کامل است یا خیر. تا آنجا که من می دانم، هنگام انجام TDD، شما از این اصول پیروی می کنید: * ابتدا تست ها را بنویسید * ساده ترین چیزی که ممکن است کار می کند را بنویسید * اصلاح و اصلاح کنید، بنابراین یک آزمایش اولیه ممکن است چیزی شبیه به این باشد: public void Returns_true_when_roll_is_full_house() { FullHouseTester sut = جدید FullHouseTester(); var actual = sut.IsFullHouse(1, 1, 1, 2, 2); Assert.IsTrue(واقعی); } هنگام دنبال کردن Write the simplet thing possible that works، اکنون باید روش IsFullHouse را به این صورت بنویسید: public bool IsFullHouse(int roll1, int roll2, int roll3, int roll4, int roll5) { if (roll1 = = 1 && رول2 == 1 && رول3 == 1 && رول4 == 2 && رول5 == 2) { بازگشت true; } return false; } این منجر به یک تست سبز می شود اما اجرا ناقص است. آیا باید هر ترکیب معتبر ممکن (اعم از مقادیر و موقعیت ها) را برای یک خانه کامل آزمایش کنید؟ به نظر میرسد که این تنها راهی است که میتوانید کاملاً مطمئن شوید که کد «IsFullHouse» شما کاملاً آزمایش شده و صحیح است، اما انجام آن نیز کاملاً دیوانهکننده به نظر میرسد. چگونه می توانید چنین چیزی را آزمایش کنید؟ ## بهروزرسانی اریک و کیلیان اشاره میکنند که استفاده از لفظ در اجرای اولیه برای گرفتن تست سبز ممکن است بهترین ایده نباشد. من می خواهم توضیح دهم که چرا این کار را کردم و این توضیح در نظر نمی گنجد. تجربه عملی من با تست واحد (به ویژه با استفاده از رویکرد TDD) بسیار محدود است. یادم می آید که ضبط شده ای از TDD Masterclass Roy Osherove را در Tekpub تماشا کردم. در یکی از اپیزودها، او سبک TDD ماشین حساب رشته ای را می سازد. مشخصات کامل ماشین حساب رشته را می توانید در اینجا بیابید: http://osherove.com/tdd-kata-1/ او با آزمایشی مانند این شروع می کند: public void Add_with_empty_string_should_return_zero() { StringCalculator sut = new StringCalculator(); int result = sut.Add(); Assert.AreEqual(0، نتیجه); } این اولین اجرای متد «افزودن» است: public int Add(string input) { return 0; } سپس این تست اضافه می شود: public void Add_with_one_number_string_should_return_number() { StringCalculator sut = new StringCalculator(); int result = sut.Add(1); Assert.AreEqual(1، نتیجه); } و متد «افزودن» مجدداً ساخته میشود: public int Add(string input) { if (input.Length == 0) { return 0; } بازگشت 1; } بعد از هر مرحله، روی می گوید: ساده ترین چیزی که کار می کند را بنویس. بنابراین فکر کردم وقتی سعی می کنم یک بازی Yahtzee به سبک TDD انجام دهم، این روش را امتحان کنم. | چگونه باید یک بازی Yahtzee را TDD کنید؟ |
20080 | در stackoverflow، من می بینم که این مشکل همیشه ظاهر می شود: * E_NOTICE ?== E_DEBUG، اجتناب از isset() و @ با error_handler پیچیده تر * چگونه PHP را طوری تنظیم کنیم که وقتی E_NOTICE روشن است، نمایه undefind را برای $_GET بررسی نکنیم؟ * چگونه PHP را از ثبت خطاهای PHP جلوگیری کنیم * چگونه می توانم چنین اطلاعیه های PHP 5.3 را خاموش کنم؟ حتی Pekka (که بسیاری از توصیههای قوی PHP ارائه میکند) با هیولای مخوف «E_NOTICE» برخورد کرده و امیدوار است راهحلی بهتر از استفاده از «isset()» پیدا کند: isset() و () خالی کد را زشت میکند شخصاً از «استفاده میکنم. isset() و empty() در بسیاری از جاها برای مدیریت جریان برنامه های من. به عنوان مثال: تابع عمومی do_something($optional_parameter = NULL) { if (!empty($optional_parameter)) { // کارهای اختیاری را با محتویات $optional_parameter انجام دهید } // انجام موارد الزامی } حتی یک قطعه ساده مانند این: if ( !isset($_REQUEST['form_var'])) { // چیزی کم است، کاری در مورد آن انجام دهید. } به نظر من خیلی منطقی است. شبیه bloat نیست، شبیه کد پایدار است. اما بسیاری از توسعهدهندگان برنامههای خود را با «E_NOTICE» فعال میکنند، بسیاری از اعلانهای خستهکننده «شاخص آرایههای اولیهسازیشده» را کشف میکنند، و سپس به احتمال زیاد متغیرهای تعریفشده را بررسی میکنند و کدشان را با «isset( )`. من فرض میکنم زبانهای دیگر به طور متفاوتی با مسائل برخورد میکنند. از نظر تجربه، جاوا اسکریپت به اندازه PHP مودب نیست. یک متغیر تعریف نشده معمولاً اجرای اسکریپت را متوقف می کند. همچنین، (از _inexperience_ صحبت می کنم) من مطمئن هستم که زبان هایی مانند C/C++ به سادگی از کامپایل خودداری می کنند. بنابراین، آیا توسعه دهندگان PHP فقط تنبل هستند؟ (در مورد شما صحبت نمی کنم، Pekka، من می دانم که شما در حال بازسازی یک برنامه قدیمی هستید.) یا آیا زبان های دیگر متغیرهای تعریف نشده را با ظرافت بیشتری مدیریت می کنند تا اینکه برنامه نویس را ملزم کنند که ابتدا بررسی کند که آیا آنها تعریف شده اند؟ (میدانم که پیامهای «E_NOTICE» دیگری به جز متغیرهای تعریفنشده وجود دارد، اما به نظر میرسد که این پیامها بیشترین ناراحتی را ایجاد میکنند) **افزودن** از پاسخهای تاکنون، من تنها کسی نیستم که فکر میکند «isset( )` نفخ کد نیست. بنابراین، من در حال حاضر تعجب می کنم، آیا مشکلاتی با برنامه نویسان در زبان های دیگر وجود دارد که این یکی را تکرار می کند؟ یا این فقط یک مسئله فرهنگ PHP است؟ | چرا بسیاری از توسعه دهندگان PHP از استفاده از isset() و/یا هر یک از توابع دفاعی مشابه PHP مانند () خالی متنفرند؟ |
113314 | من خطی از برنامههای تجاری را انجام میدهم که در آن همه توسعهدهندگان دیگر به انجام برنامههای اولیه CRUD عادت دارند یا صرفاً روی ایجاد رابطهای زیبا/عملکردی متمرکز هستند و موارد زیر را بسیار دریافت میکنم. با روشی که ما برای انجام آن استفاده میکنیم، کارمند تمام کارهایی را که احتمالاً میتوانید با یک کارمند انجام دهید، خواهد داشت. و درست بود. آن یک کلاس هزاران خط کد داشت و هر کاری که می توانستید با یک کارمند انجام دهید وجود داشت. یا، حتی بدتر، جدولی از دادههای کارمندان وجود داشت و هر توسعهدهنده میدانست که چگونه کاری را که میخواهد در مدیریت رویداد انجام دهد. همه چیزهای بد در مورد آن رویکرد درست بود، اما حداقل توسعهدهندهای که از کارمند استفاده میکرد، میتوانست بدون مراجعه به سایر اسناد، نحوه ثبت نام کارمند را در طرح سلامت، افزایش حقوق، اخراج، استخدام، انتقال و غیره بیابد. برای مدیر و تمام ایده های اصلی دیگر. یا، اگر از سایر جداول داده های مورد نیاز کارمند استفاده می کردند، می توانستند آنچه را که می خواستند انجام دهند. بله، کدهای تکراری زیادی وجود داشت. بله کد بسیار شکننده بود. بله، آزمایش آن بسیار دشوارتر از آنچه لازم بود بود. بله، تغییر عملکرد باعث ترس شد و کپی پیست به دلیل رویکرد طبیعی بود. اما حداقل میتوانستند آنچه را که در دسترس است با ایجاد یک کلاس کشف کنند یا میتوانند بدون نیاز به درک تفاوت بین رابطها، کلاسهای انتزاعی، کلاسهای مشخص و غیره، آنچه را که برای انجام آن نیاز دارند انجام دهند. روشهایی که توسط intellisense برگردانده شدهاند یا جداول را بشناسید که دادهها در آن قرار دارند. من google/bing و حتی yahoo!d کرده ام اما هیچ تاییدی برای این مشکل پیدا نکرده ام. بنابراین شاید مشکلی وجود نداشته باشد و من فقط چیزی را از دست داده ام. من مغزم را در تلاش برای یافتن راهحلی کردهام که در آن توسعهدهنده یا توسعهدهندگانی که رفتار/طراحی واقعی را انجام نمیدهند، به راحتی میتوانند بدون نیاز به ارجاع به اسناد خارجی یا اسکن نام کلاسها در اجزای مختلف، چگونگی انجام کاری را کشف کنند. پروژه هایی را برای یافتن موردی که به نظر می رسد کار می کند، بیابد. تنها چیزی که من توانستم به آن برسم این است که به دلیل نداشتن نام بهتر، اینها را داشته باشم، Table of Content Class که هیچ چیز دیگری برای برگرداندن کلاس های واقعی انجام نمی دهد (و واقعاً اکثر آنها رابط هستند اما اینطور نیست. تفاوت یا حتی مراقبت) که توسعه دهندگان دیگر می توانند برای انجام وظایف واقعی مورد نظر از آن استفاده کنند. هنوز با کلاسهای واقعاً بزرگی مواجه میشوید، اما تقریباً هیچ رفتاری در آنها وجود ندارد. آیا راه بهتری وجود دارد که نیازی به دانش دقیق از سطح میانی جایی که اجرای واقعی SOLID در آن انجام میشود نباشد؟ اساساً چیزی که من میپرسم این است که راهی وجود دارد که به توسعهدهندگان نوع CRUD اجازه میدهد همچنان در یک سیستم بسیار پیچیده توسعهدهنده CRUD باشند. | آیا هنگام استفاده از اصول SOLID قابلیت کشف برای توسعه دهندگان مشکل است؟ |
139588 | من اخیراً یک بررسی ابزار کوچک انجام دادم: اگر بخواهم یک وب سایت را در Scala و Coffeescript برنامه ریزی کنم، به دنبال چه چارچوب هایی خواهم بود؟ من با این ارائه عالی روبرو شدم: http://www.slideshare.net/mraible/html5-with-play-scala-coffeescript-and-jade- devoxx-2011 تنها مشکل این است که من نتوانستم نسخه کاملی را با تفسیر بنابراین من در تعجب هستم: چرا کسی باید Scalate و Jade را ترکیب کند؟ ارائه بسیار الهام بخش است و به منابع جالب زیادی اشاره دارد. با این حال، اطلاعات کمی وجود دارد که آنها چگونه با هم کنار می آیند. من همیشه فکر می کردم که هم Jade و هم Scalate اساساً راهی برای تولید پویا HTML5 هستند و در واقع همان منطقه را به اشتراک می گذارند. سوال من: مزایای استفاده از Scalate و Jade چیست؟ | مزایای استفاده از Scalate و Jade چیست؟ |
165178 | برای یک پروژه، من باید لیستی از تراکنش های بانکی را بر اساس توضیحات آنها طبقه بندی کنم. فرض کنید من 2 دسته دارم: سلامتی و سرگرمی. در ابتدا، تراکنش ها دارای اطلاعات اولیه خواهند بود: تاریخ و زمان، مبلغ و توضیحات ارائه شده توسط کاربر. به عنوان مثال: تراکنش 1: 2012/09/17 12:23:02 بعد از ظهر - 45.32 دلار - پرداخت دارو معامله 2: 2012/09/18 1:56:54 بعد از ظهر - 8.99 دلار - بلیت فیلم معامله 3: 2012/09/18 7:46:37 بعد از ظهر - 299.45$ - قرار ملاقات با دندانپزشک معامله 4: 2012/09/19 6:50:17 صبح - 45.32 دلار - خرید بازی ویدئویی ایده این است که از این توضیحات برای طبقه بندی تراکنش استفاده کنید. 1 و 3 به رده سلامت و 2 و 4 به سرگرمی می روند. من می خواهم از google prediction API برای این کار استفاده کنم. در واقعیت، من 7 دسته مختلف دارم و برای هر یک، کلمات کلیدی زیادی مربوط به آن دسته است. من از برخی برای آموزش و برخی برای آزمایش استفاده می کنم. آیا این حتی ممکن است؟ منظورم اینه که برای تعیین دسته چند کلمه؟ به علاوه، تعداد کلمات لزوماً در هر تراکنش یکسان نیست. با تشکر از هر گونه کمک یا راهنمایی! راه حل احتمالی بسیار متشکریم: https://developers.google.com/prediction/docs/hello_world?hl=es#theproblem | طبقه بندی معاملات هوش مصنوعی |
224437 | در تلاش برای تبدیل مغازه خود به محیطی چابک، با تکههایی از آن دنیا دست و پنجه نرم میکنیم. در حالی که نمیتوانیم آن را به آبشور تبدیل کنیم، اما باید در مورد کارهایی که یک ویژگی جدید باید انجام دهد، توافق داشته باشیم. ما از KISS و اصل محصول حداقل قابل دوام پیروی می کنیم. با این حال، پس از بحث در مورد یک داستان، به این موارد می رسیم: * طراحی UI/UX * معیارهای پذیرش * محدودیت ها * موارد استفاده * برخی از مشخصات اضافی (مانند اینکه چه فیلدهایی در جداول نشان داده شود و غیره) به عنوان ابزار از JIRA، Greenhopper، Balsamiq، Glyphy استفاده می کنیم. و Confluence و آنها بسیار خوب کار می کنند، اما ما کاملاً مطمئن نیستیم که کدام بیت ها را کجا ذخیره کنیم و چگونه این کار را به خوبی با هم انجام دهیم. شما بچه ها چگونه به آن برخورد می کنید. لطفاً قبل از شروع توسعه، جزئیاتی را در مورد اینکه تا چه حد در جزئیات این ویژگی پیش میروید، وارد کنید. | چگونه قطعات و قطعات مختلف را در یک محیط چابک سازماندهی کنیم؟ |
43464 | من علاقه مندم که بینش بهتری در مورد دلایل احتمالی ناکارآمدی شخصی به عنوان برنامه نویس (و فقط در برنامه نویسی) به دلیل - به سادگی - خطاهای خودمان (چون ما انسان هستیم - تقریباً همه ما) به دست بیاورم. من علاقه ای به این ندارم که چقدر بهره وری داریم یا به اینکه مشتری در زمان انجام کار چقدر درخواست می کند، بلکه به این موضوع علاقه مند نیستم که هر کدام از ما آن بخش از زمان خود را در کجا و چگونه صرف کارهایی می کنیم که بی ثمر هستند و کسی مقصر نیست. جز خودمان آنچه من سعی می کنم (برای همه ما) به دست بیاورم، بدون در نظر گرفتن نفس - تغذیه و/یا رضایت از خود، این است: مسائل رایجی که وقت ما را می خورند چیست؟ بینش در مورد دلایل آن مسائل؛ راه ساده ای را برای ما، شخصاً (بدون واگذاری اقدامات به دیگران یا سازمان های خود) برای اصلاح مشکلات خود شناسایی کنید. خواهش میکنم در قالبهای آکادمیک فکر نکنید، بلکه فرصتی برای مقایسه تجربیات روزانه خود داشته باشید و بفهمید که چه چیزی وجود دارد و چگونه سعی میکنیم نقصهای شخصی خود را برطرف کنیم. اگر میخواهید به این پست پاسخ دهید، لطفاً: * اگر چیزی مهم (یا واضح) از دست رفته است، فهرست را ادغام کنید. * اولین مشکل خود را برجسته کنید یا صادقانه نام ببرید و به روشی که _شما_ برای حل و فصل مسئله _خود_ می کوشید، بگویید که فقط به نوعی «بهبود کیفیت مستمر» عمل می کند، معیار من برای پذیرش پاسخ این است: بهترین راه حل (امکان سنجی و مفید بودن) را انتخاب کنید. ) برای رفع یک (یا چند) از مشکلات لیست. البته، انتخاب یک خطا به معنای رای دادن به مهارت های ما نیست: شاید ما برنامه نویسان فوق حرفه ای هستیم و فقط هر سال ده دقیقه از دست می دهیم یا به شدت ناکارآمد هستیم، چند روز در هفته را از دست می دهیم: دلایل ناکارآمدی می تواند واقعاً یکسان باشد. - اما در مقیاسی متفاوت. یک لیست ممکن: * خطای ساده در نام ها (متغیرها، توابع). * ناتوانی در دیدن موارد واضح در کد شما. غلط خواندن عدم تمرکز. * تلاش برای استفاده از فناوری که به آن تسلط ندارید. * خطا در انواع داده ها. * زمان لازم برای درک کد قبلی یا مستندات شما. * تلاش برای انجام کاری بیش از آنچه خواسته شده است، زیرا از آن لذت می برید * استفاده از راه حل های پیچیده تر از آنچه لازم است، زیرا از آن لذت می برید. * خطاهای منطقی ساده * خطاهای ناشی از تقصیر شما در ارتباطات. * حواس پرتی اولین مسئله شخصی من: تلاش برای استفاده از فناوری که به آن تسلط ندارید. من باید روزانه از چندین فناوری استفاده کنم و اغلب باید زمان زیادی را برای تصحیح کد صرف کنم زیرا فرضیات من آشکارا اشتباه بود. دلایل این امر: نیازهای تولید فشار زیادی را وارد می کند و یافتن زمان برای یادگیری را دشوار می کند. من سعی میکنم به این کتابهای فنی بپردازم - تا جایی که بتوانم - حتی اگر این کار واقعاً زمان زیادی را صرف کند. | منبع ناکارآمدی (برنامه نویس). |
237734 | من در حال طراحی ابزاری هستم که داده ها را در پایگاه داده SQL Server قدیمی بارگذاری می کند. من سعی کردهام یک ابزار ساده WinForms را با C# با استفاده از رابطهای DataSource تقلید کنم (ابتدا یک رویکرد مستقیم ORM Entity Framework را امتحان کردم، اما به دلیل اینکه db از چند قرارداد پیروی میکند، با مشکل مواجه شدهام). من در ایجاد روابط والدین/فرزند و نمایش آنها با شبکه های داده با مشکل خاصی روبرو هستم (یعنی روی این ردیف کلیک کنید و شبکه فرزند فیلتر می شود). چند نمونه از چالش های پایگاه داده: * بدون کلید خارجی با محدودیت های ارجاعی. چیزی که معمولاً یک کلید خارجی است به عنوان بخشی از کلید ترکیبی اولیه در جدول کودک نشان داده می شود. گاهی اوقات با انواع داده های مختلف (یعنی دو برابر به جای طولانی) * گاهی اوقات یک کلید ترکیبی در جدول والد برای تعریف موجودیت استفاده می شود، اما تنها یکی از آن فیلدهای ترکیبی در جدول فرزند نشان داده می شود. «{dbo.Parent Key = [ParentID، ParentGroupID، OtherField]، dbo.Child Key = [ChildID، ParentID]}» * قراردادهای نامگذاری وجود ندارد. مواردی از این قبیل اتصال مجموعه دادهها به شبکههای داده والد/فرزند و استفاده از برخی دیگر از قابلیتهای خارج از جعبه که داتنت ارائه میدهد را دشوار میکند. چگونه به چالش های بالا رسیدگی کنیم؟ من سعی کردم به برخی از آموزش های قدیمی ADO.Net نگاه کنم، اما گاهی اوقات روش ها تغییر کرده اند یا دیگر در دسترس نیستند... | اتصال NET DataSource برای DB SQL Server قدیمی با روابط نامشخص |
42337 | آیا راه آسانی برای همگام سازی طرح رنگ/تم بین ویژوال استودیو 2008/2010 و notepad++ وجود دارد؟ من می خواهم آن را داشته باشم تا بتوانم استودیوی تصویری و notepad++ را به یک سند نشان دهم و سبک ها را فقط از طریق آن حفظ کنم. | Visual Studio Notepad++ Sync طرح های رنگی |
238942 | اریک لیپرت در مورد برنامه نویسی فرقه بار نوشته است و استیو مک کانل از دیدگاه مهندسی نرم افزار به این موضوع پرداخته است. اریک توضیحات نسبتاً مختصری ارائه میدهد: > آنها **شکل** را درک کردند اما **محتوا** را درک نکردند. بسیاری از برنامه نویسان فرقه بار وجود دارند -- **برنامه نویسانی که می دانند کد چه کار می کند، > اما نه اینکه چگونه آن را انجام می دهد**. بنابراین، آنها نمی توانند تغییرات معنی داری در > برنامه ایجاد کنند. آنها تمایل دارند با ایجاد تغییرات تصادفی، آزمایش، و > تغییر دوباره ادامه دهند تا زمانی که موفق به ارائه چیزی شوند که کار می کند. این بدان معنا نیست که برنامه نویسان فرقه بار به خودی خود بد هستند، فقط به این معناست که آنها به روشی متفاوت از سایرین به کدنویسی می پردازند. هدف آنها انجام کارهاست. نمی فهمم چرا کد کاری انجام می دهد. این سوال برنامه نویسان در مورد قالب بندی و برنامه نویسان شلخته بحث می کند، اما از این جهت متفاوت است که روی فضای خالی تمرکز نمی کند و واضح است که برنامه نویسان بد در نظر گرفته می شوند. در مورد استفاده از نظرات و همچنین استفاده از فضای خالی در مورد برنامه نویسان مطالب زیادی نوشته شده است. مقبولیت عمومی استفاده از نظرات برای توضیح _why_ not _what_ و استفاده از فضای خالی برای جداسازی ساختارهای منطقی در کد است. برای وام گرفتن از نوشتار سنتی، فضای خالی پاراگراف هایی از متن را برای خواندن به جای روبرو شدن با دیوار متن فراهم می کند. مفاهیم کلیدی را از هم جدا می کند. * * * من در وسط فاکتورسازی مجدد برخی از کدهایی هستم که در اصل توسط یک برنامه نویس فرقه بار نوشته شده بود، و یکی از چالش هایی که با آن مواجه شده ام عدم وجود فضای خالی مداوم برای نشان دادن زمینه یا مفاهیم درون برنامه است. با نگاهی به کد، برای من واضح است که توسعهدهنده دلیل یا زمینه پشت وظیفهای که به آنها محول شده است را درک نکرده است. با نادیده گرفتن مشکلات کپی و چسباندن نادرست، کد به دلیل جریان ناهمگون در میان عبارات به خوبی خوانده نمی شود. من متوجه هستم که استفاده از فضای سفید توسط زبان اصلی که کسی برای اولین بار یاد میگیرد مغرضانه است، اما نمیتوانم از خود بپرسم که آیا استفاده «غیرمنطقی» یا عدم استفاده از فضای سفید نشاندهنده برنامهنویس فرقه بار است. **سوال من:** \-- آیا بین عدم استفاده صحیح از فضای خالی و احتمال اینکه شخص برنامه نویس فرقه بار باشد همبستگی وجود دارد؟ * * * _اضافه_: متوجه می شوم که سوال من ذهنی است، اما فکر می کنم در دسته بندی ذهنی خوب قرار می گیرد زیرا این سوال بهترین پاسخ را با یک پاسخ از نوع چرا می دهد که ریشه در تجربه و/یا بالقوه مقداری تحقیق دارد. به همین ترتیب، من معتقدم که پاسخی برای این سوال وجود دارد، و من این سوال را بر شناسایی اینکه آیا همبستگی وجود دارد و در عین حال از هرگونه ناهنجاری بالقوه اجتناب می کنم، متمرکز کرده ام. در سوالم، من از تعریف گسترده تر برنامه نویسی فرقه بار همانطور که توسط اریک تعریف شده است استفاده می کنم. Cargo Cult Programmers فرمها را با هم ترکیب میکنند، زیرا به نظر میرسد قطعهای که گرفتهاند مشکل را حل میکند. با این حال آنها نمی دانند که چرا بخش هایی که کپی کرده اند مشکل را حل می کند. در این زمینه، من برنامهنویسی Cargo Cult را تلاشی برای تقلید از سبک شخص دیگری نمیدانم، بلکه فقط تلاش میکند تا هر مشکلی را که در دست است با هر کدی که میتواند پیدا کند، «رفع» کند. | آیا کمبود فضای خالی نشانه برنامه نویس فرقه بار است؟ |
159092 | ما چند صد توسعهدهنده داریم، و میخواهیم کتابهای الکترونیکی را بهطور قانونی به اشتراک بگذاریم، به همان روشی که قبلاً برای اشتراکگذاری کتابهای چاپی استفاده میکردیم (یکی آن را میخرد و در قفسه کتاب قرار میگیرد). آیا کسی این را به روشی بدیع حل کرده است؟ من میدانم که گزینههای اشتراک در دسترس هستند که مجوز آنها را به شما میدهند، اما من چیزی میخواهم که به آسانی و ارزانی روش قبلی ما باشد. | به اشتراک گذاری کتاب های الکترونیکی در تیم های توسعه بزرگ |
7219 | من اخیراً واقعاً در Ruby/Rails شیرجه زده ام و دارم عاشق می شوم. من احساس می کنم این چیزی است که ممکن است برای مدتی ادامه داشته باشد. چیزی که من از دست دادهام، تعامل با افرادی است که به Ruby، Rails و چیزهایی که نزدیک به اینها هستند علاقه دارند. من در یک شهر نسبتا کوچک زندگی می کنم، اما توانستم پنج نفر محلی را از طریق یک وب سایت RoR پیدا کنم. ملاقاتهای هفتگی با مکها، آبجو و عشق برادر در تئاتر ذهنی من هجوم آوردند. با این حال، به طور جدی، من نمی دانم چگونه می توانم به این افراد نزدیک شوم. من آدرس ایمیل آنها را دارم. هر توصیه ای؟ | چگونه به افرادی که از طریق اینترنت پیدا کرده اید با علایق برنامه نویسی مشابه نزدیک شوید؟ |
121778 | از Polymorphism در ویکیپدیا > در علوم کامپیوتر، چندشکلی یک ویژگی زبان برنامهنویسی است که > اجازه میدهد مقادیر انواع دادههای مختلف با استفاده از یک رابط یکنواخت پردازش شوند. از تایپ اردک در ویکیپدیا > در برنامهنویسی کامپیوتر با زبانهای برنامهنویسی شیگرا، duck > تایپ سبکی از تایپ پویا است که در آن مجموعه روشها و ویژگیهای فعلی یک شی، معنای معتبر را تعیین میکند، نه ارث بردن آن از یک کلاس خاص. یا پیاده سازی یک رابط > خاص. تعبیر من این است که بر اساس تایپ اردک، روشها/ویژگیهای اشیاء معناشناسی معتبر را تعیین میکنند. به این معنی که شکل فعلی اشیاء رابطی را که حفظ می کند تعیین می کند. از چندشکلی می توان گفت که یک تابع اگر چندین نوع داده مختلف را بپذیرد تا زمانی که یک رابط را حفظ کنند، چند شکلی است. بنابراین، اگر یک تابع بتواند تایپ کند، میتواند چندین نوع داده مختلف را بپذیرد و تا زمانی که آن نوع دادهها روشها/ویژگیهای درستی داشته باشند، روی آنها کار کند و بنابراین رابط را حفظ کند. (استفاده از اصطلاح واسط نه به عنوان یک ساختار کد بلکه بیشتر به عنوان یک ساختار توصیفی و مستند به کار می رود) * رابطه صحیح بین ducktyping و چندشکلی چیست؟ * اگر زبانی می تواند تایپ کند، آیا به این معنی است که می تواند چندشکلی انجام دهد؟ | آیا اردک در حال تایپ کردن زیر مجموعه ای از چندشکلی است |
161447 | من متوجه شدم که خواندن شکل های قدیمی (یا متن) در هر زمینه ای خارج از تکلیف ساده بسیار آسان تر است. آیا فونتهایی با ابهام کم، تکفاصله یا متناسب، که دارای شکلهای متنی و سایر ویژگیهای برنامهنویسی مناسب هستند، مانند صفرهای علامتگذاری شده، وجود دارد. مهاربندها، عملیات ها و سایر نمادهای تراز شده. و اشکال پررنگ و مورب با عرض یکسان به منظم؟ توجه داشته باشید. فیگورهای سبک قدیمی اعدادی هستند که با صعود و فرود متغیر ترسیم می شوند. به طور معمول، برای مثال، یک 0 کمی بزرگتر از یک o کوچک است. 6 و 9 دایرههایی خواهند داشت که اندازه و شبیه به 0 قرار میگیرند و پرچمهایی از آن بالا و پایین میشوند. به طور کلی، اگر کسی بخواهد اعداد را به عنوان اعداد بررسی کند (مثلاً 8675309 را به عنوان هشت شش هفت پنج سه اوه نی-ی-این تجزیه کنید)، فرم های آشتی با صعود و فرود یکپارچه راحت تر خوانده می شوند. از سوی دیگر، اعداد چند رقمی که با اعداد قدیمی نوشته میشوند، اشکال مختلفی دارند. اگر کسی ستون های ارقام را با هم مقایسه کند، عددی مانند 1265 بسیار متفاوت از 1285 به نظر می رسد، زیرا اولی دارای پرچمی بر روی 6 است که بسیار بالاتر از هر ویژگی دومی قرار دارد. شکل های جدولی ارقامی هستند که با عرض مساوی فاصله دارند. آنها ممکن است آستر یا قدیمی باشند. بنابراین تمام فونتهای تک فاصله دارای شکلهای جدولی هستند، اما بیشتر فونتهای متناسب اینگونه نیستند. | آیا فونت های برنامه نویسی با فیگورهای قدیمی وجود دارد؟ |
84696 | من مقداری کار با CodeIgniter و کارهای زیادی با PHP مستقیم انجام دادهام... اخیراً این فرصت را داشتم که از asp.net mvc3 استفاده کنم و با بهرهوری خود کاملاً شگفتزده شدم. علیرغم عدم آگاهی از چارچوب، ترکیب داربست + intellisense + تولید کد از طریق منوهای زمینه باعث شد که من با asp.net به همان اندازه که با PHP کار می کنم احساس کارایی کنم. من YII، CakePHP، symfony (مدتها پیش، قبل از 2.0) و Kohana را ارزیابی کرده ام و در حالی که YII امیدوارکننده ترین به نظر می رسد، هیچ کدام کاملاً با تجربه من با mvc3 مطابقت نداشت. | فریم ورک PHP شبیه ترین به ASP.NET MVC3 است؟ |
173483 | مانند آنچه عنوان می گوید، چرا انیمیشن ها در CSS3 وجود دارد؟ بر اساس قاعده جداسازی نگرانی ها، HTML محتوا است، CSS **_style_**، و جاوا اسکریپت جزء تعاملی است. و با تعامل، می توان نتیجه گرفت که هر چیزی که به دلیل هر گونه تعامل، کاربر یا غیر کاربر فعال شود، باید توسط جاوا اسکریپت پوشش داده شود، نه CSS. پس چرا CSS3 را قادر به ساخت انیمیشن کردند؟ آیا این قاعده یعنی تفکیک نگرانی ها را زیر پا نمی گذارد؟ آیا چیزی وجود دارد که من از قلم انداخته باشم که باعث می شود انیمیشن ها به جای تعامل به عنوان سبک طبقه بندی شوند؟ | چرا CSS3 انیمیشن می کند؟ |
210725 | بارها و بارها از اینکه جاوا اسکریپت چقدر سخت است نگهداری یا نوشتن برنامه های مناسب در آن تعجب می کنم، بیشتر به این دلیل که تایپ بسیار ضعیفی دارد. من واقعاً آن را شبیه به نوشتن برنامه در اسمبلی می دانم. مطمئناً، هوشمندی برای آن وجود دارد و میتوانید ابزارهایی برای آسانتر کردن آن تهیه کنید. حتی میتوانید از چیزهایی مانند jQuery استفاده کنید تا آن را مستقلتر از پلتفرم کنید. اما آیا نوعی زبان (با تایپ قوی) وجود دارد که بتوانم با آن بنویسم، نحوی شبیه به جاوا یا سی شارپ، که بتواند به جاوا اسکریپت کامپایل کند؟ یا شاید ابزارهایی وجود داشته باشد که جاوا اسکریپت را به شدت تایپ کند و بتواند باگ هایی را که یک کامپایلر سی شارپ شناسایی می کند شناسایی کند؟ من در اینجا سعی نمیکنم فقط از JS متنفر باشم، اما به این فکر میکنم که آیا نوعی مانع وجود دارد که از این امر جلوگیری کند. یا شاید انجام این کار استفاده از JS را در وب دشوار کند. ویرایش: در حالی که ممکن است من مستقیماً به جاوا اسکریپت اشاره کرده باشم، حدس میزنم سوال گستردهتر من، آیا دلیلی وجود دارد که جاوا اسکریپت تنها بازی در شهر است؟ و آیا چیزی ذاتی در مورد کد سمت کلاینت وجود دارد که جاوا اسکریپت را به این شکل بسازد؟ | آیا زبانی برای جایگزینی یا رقابت با جاوا اسکریپت وجود دارد؟ |
231290 | من در حال توسعه یک پروژه نمونه در اندروید برای تلفن یکی از دوستان هستم که فروش او را پیگیری می کند. در ابتدا، یکی از الزامات ایجاد گزارش سالانه از این داده های فروش بود. این می تواند مواردی مانند سودآورترین هفته، کل در هر سه ماه، کل در ماه، و حتی کل سالانه، و همچنین مقایسه با سال های گذشته (در کل حدود 10 مورد). من یک کلاس به نام YearlyReport ایجاد کردم که همه این ویژگی ها را دارد و آنها از یک کلاس پایگاه داده پر می شوند که تماس های SQL مناسب را انجام می دهد. این داده ها در یک صفحه آمار نمایش داده می شود، اما پس از دیدن آن دوستم از من خواست که به بیننده این امکان را بدهم که هفته های مختلف را انتخاب کند و داده های هفتگی را نیز نمایش دهد (3 بیت اطلاعات: کل هفته، بهترین روز هفته ، بدترین روز هفته). بنابراین با تغییر هفتهها در سال، او میخواهد دادههای هفتگی را بالاتر از دادههای سالانه نشان دهد. بنابراین اکنون باید پرس و جوهای خاصی از داده های هفتگی انجام دهم، اما داده های سالانه را نیز نمایش دهم. من واقعا به دلایلی احساس بی نظمی می کنم! در ابتدا یک شی WeeklyReport ساختم و پایگاه داده می گوید ok for a week W, I'll your WeeklyReport object و آن را برگردانم. سپس به این فکر کردم که آیا باید کار هوشمندانهتری انجام دهم. شاید چیزی را ترکیب کنید؟ آیا باید ارث داشته باشد؟ من چیزی را از دست داده ام. آیا داشتن یک شی WeeklyReport و YearlyReport مشکلی ندارد؟ آیا باید آنها را ترکیب کنم؟ اگر این کار را انجام دهم، هنوز هم عجیب است زیرا گزارش سالانه تغییر چندانی نمی کند مگر اینکه به سال جدید بروید (نه اغلب)، اما هفتگی تغییر می کند (بسته به تاریخ). | سؤال اولیه OOP برای گزارش |
40884 | من فقط یک ایده بسیار اساسی در مورد برنامه نویسی سیستم لینوکس دارم. من هیچ پروژه واقعی با استفاده از برنامه نویسی سیستم لینوکس انجام نداده ام. در شرکت فعلی من کار از نوع مدیریت سیستم را انجام می دهم. اما من بیشتر به برنامه نویسی سیستم لینوکس علاقه دارم. من می خواهم چند پروژه را به تنهایی انجام دهم تا زمانی که برای پیوستن به شرکت دیگری درخواست می کنم، بتوانم آن پروژه ها را در رزومه خود قرار دهم. لطفاً به من بگویید که آیا پروژه ای وجود دارد که بتوانم با انجام برخی از برنامه های واقعی برنامه نویسی سیستم لینوکس را بیاموزم. لطفا توجه داشته باشید که من فقط در برنامه نویسی C و نه در برنامه نویسی سیستم لینوکس تجربه دارم. اما من چیزهای اساسی در برنامه نویسی سیستم لینوکس می دانم. با تشکر | با انجام پروژه ها برنامه نویسی سیستم لینوکس را بیاموزید |
161446 | من می توانم انواع و اقسام اطلاعات عجیب و غریب در مورد قالب ها در پرل پیدا کنم، اما هیچ چیز در مورد اینکه واقعاً چه هستند. آیا آنها مانند C++ انواع عمومی هستند؟ آیا ساختاری کلاس مانند است؟ یا شاید چیز دیگری؟ | الگو در پرل چیست؟ |
44658 | خوب پس من یک کتابخانه ORM برای PHP ساخته ام. از نحوی مانند این استفاده می کند: *(فرض کنید $business_locations یک آرایه است)* Business::type(Business:TYPE_AUTOMOTIVE)-> size(Business::SIZE_SMALL)-> left_join(BusinessOwner::table()، BusinessOwner::business_id ()، SQL::OP_EQUALS، Business::id())-> left_join(Owner::table()، SQL::OP_EQUALS، Owner::id()، BusinessOwner::owner_id())-> where(Business::location_id()، SQL: :in($business_locations))-> group_by(Business::id())-> select(SQL::count(BusinessOwner::id())؛ که همچنین می تواند به صورت: $query = new Business()؛ $query->set_type(Business:TYPE_AUTOMOTIVE)؛ $query->set_size(Business:: SIZE_SMALL $query->left_join(BusinessOwner::table(), BusinessOwner::business_id()، SQL::OP_EQUALS، $query->id()); ()) $query->where(Business::location_id(), SQL::in($business_locations)؛ $query->group_by(Business::id()); $query->select(SQL::count(BusinessOwner::id())؛ با این کار عبارتی مانند: SELECT COUNT(`business_owners`.`id`) FROM `businesses` LEFT JOIN `business_owners` ON `business_owners` .`business_id` = `کسب و کار`.`id` از عضویت خارج شد `owners` ON `owners`.`id` = `business_owners`.`owner_id` WHERE `businesses`.`type` = 'automotive' AND 'businesss`.`size` = 'small' AND ' Businesss'. ` IN ( 1, 2, 3, 4 ) GROUP BY «کسب و کار».»id» _لطفاً به خاطر داشته باشید که نحو ممکن است کاملاً صحیح نباشد (من فقط این را از بالای سرم نوشتم) _ به هر حال، نظر شما در مورد این سبک از پرس و جو چیست روش یا دوم بهتر/روشن تر/تمیزتر/و غیره * برای بهبود آن چه می کنید؟ | پرس و جو به سبک PHP ORM |
132121 | من تقریباً 2 سال است که در یک شرکت بزرگ (8000+ کارمند) کار می کنم و درست پس از اتمام دوره تحصیلی خود استخدام شدم. همه اینجا مجبورند روزانه با کدهای قدیمی که اغلب بسیار بد طراحی شده و پر از هک هستند سر و کار داشته باشند. اولش کم حرف بودم و سعی کردم زیاد از چیزها انتقاد نکنم. اما شرایط، آنطور که هست، زندگی با آن بسیار دشوار شده است و به نظر میرسد هیچکس حاضر نیست ابزارهایی را که ما استفاده میکنیم بهبود یا جایگزین کند. برای واضح تر بودن، ما این موارد را داریم: * یک ابزار کنترل منبع منسوخ (Visual SourceSafe) * فایل های قدیمی ساده که فقط از بازسازی کامل پشتیبانی می کنند * فایل های .def که باید به صورت دستی و جداگانه برای همه معماری های موجود نگهداری شوند * فایل ها و پروژه های هدر یکپارچه با فایل های بسیار کمی متفاوت (اما هر کدام حدود 3000 خط کد دارند که گاهی اوقات وظایف بسیار متفاوتی را انجام می دهد) * عدم استفاده از امکانات زبان های جدید (خوب `std::string` چندان جدید نیست اما هیچ کس به جز من از آن استفاده نمی کند) من چند ماه پیش تصمیم گرفتم که با طراحی یک محیط کامپایل جدید کاری در مورد آن انجام دهم. میتوانم ساختهای افزایشی را برای کار مطمئن، زمانهای کامپایل سریعتر، پروژههای ساختار یافتهتر، تولید خودکار فایلهای «.def» دریافت کنم. من حتی یک پل از/به Git به/از Visual SourceSafe ایجاد کردم. من دستاوردهایم را به چند نفر از همکاران و رئیسمان نشان دادم اما انگار هیچ کس اهمیتی نمی داد. همه آنها مثل خوب ... مردم عادت کرده اند که این کار را انجام دهند. چرا ما همه چیز را تغییر دهیم؟ تغییراتی که من پیشنهاد دادم طوری طراحی شد که بتوانیم یک انتقال نرم از سیستم قدیمی به سیستم جدید داشته باشیم. هر بهبود می تواند به طور جداگانه و ایمن اعمال شود. من حتی سعی کردم برخی از همکارانم را درگیر تغییرات کنم. اما تاکنون موفقیتی حاصل نشده است. آیا قبلاً با وضعیت مشابهی روبرو شده اید؟ زمانی که «نمونهسازی» جواب نمیدهد، چه کاری میتوان انجام داد؟ | وقتی «نمونهسازی» جواب نمیدهد، چه کاری میتوان انجام داد؟ |
161441 | من یک چارچوب برنامه با استفاده از واحد کار و الگوهای مخزن برای لایه داده آن ایجاد کرده ام. لایه های مصرف کننده داده مانند ارائه به طراحی لایه داده بستگی دارد. برای مثال یک فرم چکیده CRUD وابستگی به یک مخزن (IRepository) دارد. این معماری در محیط های کلاینت/سرور مانند یک جذابیت عمل می کند (مثلاً یک برنامه WPF و یک سرور SQL). اما من به دنبال یک الگوی خوب برای تغییر یا استفاده مجدد از این معماری برای یک محیط سرویس گرا هستم. البته من چند ایده دارم: * * * **ایده 1: الگوی طراحی آداپتور** معماری فعلی را حفظ کنید و یک واحد جدید از کار و اجرای مخزن ایجاد کنید که می تواند با یک سرویس به جای ORM کار کند. مصرف کنندگان لایه داده به طور ضعیفی به لایه داده کوپل شده اند، بنابراین ممکن است اما مشکل در مورد واحد کار است. من باید زمینه ای ایجاد کنم که وضعیت اشیاء را در سمت کلاینت ردیابی کند و با فراخوانی Commit تغییرات را به سمت سرور ارسال کند (کاری که فکر می کنم RIA برای Silverlight انجام داده است). در اینجا نمودار: ----------- مشتری----------- | ------------------- سرور ---------------------- [ UI ] -> [ UoW/Repository ] ---> [ خدمات وب ] -> [ UoW/Repository ] -> [DB] * * * **ایده 2: یک لایه دیگر اضافه کنید** یک لایه دیگر اضافه کنید (مثلاً «خدمات محلی» یا «داده» ارائه دهنده)، سپس آن را بین لایه داده (واحد کار و مخزن) و لایه های مصرف کننده داده (مانند UI) قرار دهید. سپس باید کلاس های مصرف کننده (CRUD و کلاس های دیگر که به IRepository وابسته هستند) را بازنویسی کنم تا به رابط دیگری وابسته شوند. و نمودار: ----------------- مشتری ------------------ | ------------------- سرور --------------------- [ UI ] -> [ خدمات محلی/ ارائه دهنده داده ] ---> [ خدمات وب ] -> [ UoW/Repository ] -> [DB] * * * لطفاً توجه داشته باشید که من لایه خدمات محلی را در معماری فعلی دارم اما لایه داده را نمایش نمی دهد عملکرد به عبارت دیگر لایه UI می تواند با هر دو لایه داده و خدمات محلی ارتباط برقرار کند در حالی که لایه خدمات محلی نیز از لایه داده استفاده می کند. | | | | | | | | ---> | خدمات محلی | ---> | | | رابط کاربری | | | | داده | | | | | | | -----------------------------> | | | نحوه استفاده از واحد کار و الگوهای مخزن در یک محیط سرویس گرا |
205936 | به طور معمول اعداد TCP/IP Sequence و Acknowledge 32 بیتی هستند. با این حال، من به راهی برای کوتاه کردن آنها به 24 بیت نیاز دارم (این یک آزمایش در فایروال های بازرسی عمیق است). سوال: آیا می توان وضوح بیت اعداد Seq/Ack در ویندوز را بدون اطلاع اپلیکیشن کوتاه کرد؟ (که در این مورد IIS است) من می خواهم از آن 8 بیت برتر برای ذخیره برخی از اطلاعات جلسه استفاده کنم. | آیا می توان اعداد TCP/IP Sequence و Acknowledgment را کنترل کرد؟ |
252156 | یکی از دوستان من مدتی پیش نام تکنیک/قانون بولی زیر را نشان داده است، اما متاسفانه این نام را فراموش کردم. کسی میدونه اسمش چیه؟ مثال در زبان C: !(a || b) کوتاه است برای: !a && !b | این قانون بولی چیست؟ |
253263 | چه کسی دقیقاً این ایده را ارائه کرد که حرف X باید برای بستن / خروج از یک پنجره یا یک برنامه استفاده شود؟ با توجه به Medium.com، > اولین ظهور [x] در طراحی رابط کاربری گرافیکی احتمالاً **Atari TOS**، > احتمالاً تحت تأثیر قراردادهای **باتسو** و **مارو** ژاپنی بوده است. > به لطف تغییر طراحی لحظه آخری در **ویندوز 95**، و پذیرش انبوه > ویندوز در سراسر جهان، [x] به نماد استاندارد برای > «بستن» تبدیل شده است، نمادی که امروزه بر طراحی وب، برنامه و نرم افزار غالب است. . بیان میکند که حرف x برای بستن/خروج از یک برنامه در حدود سال 1995 ایجاد شد، اما به گفته ارشد من، حرف x برای خروج اولین بار در دهه 1980 در **wordstar 4** در سیستم عامل CP/M استفاده شد.  | مبدأ حرف X برای نماد بسته |
128602 | من سعی می کنم واقعا بفهمم که چگونه یک زبان سطح بالا به کد ماشین تبدیل می شود و سپس توسط cpu اجرا می شود. من می دانم که کد در کد ماشین کامپایل شده است، که کد سطح پایینی است که یک CPU می تواند استفاده کند. اگر من یک بیانیه انتساب دارم بگویید: x = x + 5; y = x - 3; آیا CPU هر خط را یکی یکی اجرا می کند؟ بنابراین ابتدا x = x + 5 را اجرا می کند. دستورالعمل و سپس دستور بعدی که CPU اجرا خواهد کرد y = x- 3 است. من واقعاً سعی می کنم روند اجرا و نحوه اجرای کدی که می نویسم توسط CPU واقعاً انجام شود را درک کنم. | چگونه خطوط کد توسط CPU اجرا می شوند؟ |
119218 | من عذرخواهی می کنم اگر این تمایل بیشتر به سمت طراحی آن برنامه نویسی است، اما اینجا ادامه دارد. چه طرحی را برای پایگاه داده ای پیشنهاد می کنید که 1. مقیم حافظه 2. باید بر روی ویندوز، لینوکس و (به طور کلی) مک 3 اجرا شود. چندین پرس و جو را به طور همزمان بپذیرید 4. حداقل هزینه را داشته باشد، زیرا انتظار می رود جستجو به < 0.25s این برنامه یک جستجوی دامنه خاص را پیاده سازی می کند. به آن به عنوان یک پایگاه داده فکر کنید، اما پایگاهی که از اطلاعات خاص دامنه استفاده می کند تا از جستجوی معمولی پایگاه داده (مثلاً با نمایه سازی سفارشی اوراکل) بهتر عمل کند. ما یک ساختار داده سفارشی برای داده های خود داریم. نمونه اولیه ما یک exe ساده است که هر بار که اجرا می شود پایگاه داده را در حافظه می سازد. ما به این فکر میکردیم که شاید این برنامه کافی باشد، اما با سوکتها تقویت شده است تا بتواند به درخواستها گوش دهد. این پایگاه داده ثابت خواهد بود. محتوای آن به ندرت تغییر می کند. ما انتظار داریم که پرسشها و راهحلها از طریق یک سرویس وب ارائه شوند. | بهترین طراحی برای ابزار مقیم حافظه |
247323 | من پایگاه دادهای دارم که حجم زیادی از رکوردها را جمعآوری و پردازش میکند، اما به دلیل ماهیت قدیمی سیستم که با آن کار میکنم (و قدرتهایی که وجود دارد) باید رکوردهای (پردازش شده) را به یک نمونه پایگاه داده دیگر (با برخی تغییرات کوچک در زمینه) منتقل کنم. در طول راه) گزینه هایی که من شناسایی کرده ام به شرح زیر است * من می توانم یک کار برنامه ریزی را با یک proc ذخیره شده تنظیم کنم تا رکوردها را با هر منطقی که لازم است منتقل کنم * شرکتی که من در آن کار می کنم اصرار دارد که آن را خالی کنم رکوردها در یک فایل و ftp آنها و استفاده از منطق موجود برای نظرسنجی و درج * بروکر سرویس SQL که به نظر می رسد در تحمل خطا ساخته شده است و امکاناتی برای انجام این وظیفه واقعی دارد. باشد و آیا این فناوری مناسب برای کار است. هر کسی پیشنهادی دارد | آیا SQL Server Sevice Broker برای انتقال حجم زیادی از رکوردها از یک پایگاه داده به پایگاه داده دیگر مناسب است؟ |
142075 | کدام گزینه بهتر است؟ همیشه اینطور نیست که وقتی چیزی خلاقانه دارید کد شما زشت به نظر می رسد. اما گاهی اوقات کمی زشت می شود. به عنوان مثال if ( ((object1(0)==object2(0) && (object1(1)==object2(1) && (object1(2)==object2(2) && (object1(3)==object2(3)) retval = true; other retval = false ساده و قابل خواندن است bool retValue = (object1(0)==object2(0)) &&; (object1(1)==object2(1)) && (object1(2)==object2(2)) && (object1(3)==object2(3)); پس چه چیزی از جمله کدهای ساده در همه جا ممکن است مانع از عملکرد من شود، اما گاهی اوقات شما خیلی کنجکاو می شوید که بدانید واقعاً چه اتفاقی می افتد. | خلاق و پیچیده در مقابل ساده و خواندنی |
94957 | بنابراین، من در حال توسعه برخی از خدمات وب RESTful Java مبتنی بر پایگاه داده، با استفاده از Hibernate و MySQL هستم. برای اهداف آزمایشی، من از پایگاه داده در حافظه H2 استفاده می کنم. H2 خوب و سریع است، بنابراین واقعاً خوب عمل کرده است. تنها مشکل این است که پر کردن جداول DB قبل از آزمایشات من یک جور خسته کننده است. من اساساً یک دسته از اشیاء را با دست ایجاد می کنم و ادامه می دهم. به این فکر می کنم که آیا ممکن است مسیر اشتباهی را طی کنم؟ لطفاً به من بگویید، بهترین روش ها برای انجام کاری که می خواهم انجام دهم چیست؟ هیچ ابزاری که می تواند به من کمک کند؟ هر گونه استراتژی یا راهنمایی کلی؟ | بهترین روش ها برای پر کردن و استفاده از پایگاه داده آزمایشی چیست؟ |
110797 | وب سرور من از PHP استفاده می کند، همانطور که 76.9٪ از وب سرورها طبق W3Techs استفاده می کنند: http://w3techs.com/technologies/overview/programming_language/all دلیل استفاده من از PHP اینرسی است که از دیدن دیگران از آن در سرورهای وب استفاده می کند. . چه چیزی در PHP وجود دارد که آن را در سرورهای وب بسیار فراگیر می کند؟ (توجه داشته باشید که این سوال مشابه سوال زیر است اما آن را به سمت دیگری می برد: چرا جاوا برای توسعه برنامه های کاربردی وب مدرن استفاده نمی شود؟) | چرا PHP اینقدر در سرورهای وب استفاده می شود؟ |
139050 | من این سوال را به دلیل عدم تجربه ام پرسیدم که برای من در هنگام درخواست کار مشکل اساسی است زیرا همه شرکت ها به 2 تا 3 سال سابقه برنامه نویسی نیاز دارند. بنابراین من این مسیر کاری داوطلبانه را برای به دست آوردن تجربه و داشتن تعدادی یا فناوری در رزومه خود انتخاب می کنم تا نیازهای منابع انسانی را برآورده کنم. هر گونه پیشنهاد لطفا؟ | مکانهایی که میتوانم کارهای داوطلبانه توسعه/برنامهنویسی نرمافزار را انجام دهم؟ |
114277 | من انواع تظاهرات را در مورد ساخت ویژگی های جدید در ویندوز 8 برای برنامه های مترو می بینم، اما برای برنامه های دسکتاپ زیاد نیست. آیا چیز جدیدی برای برنامه های دسکتاپ سبک وجود دارد. یا چیزی تغییر نکرده است؟ | چه چیزی در ویندوز 8 برای برنامه های دسکتاپ جدید است؟ |
162937 | شرکت من در حال حاضر در یک فرآیند تغییر نام تجاری است و نام های تجاری در نام بسته منابع استفاده شده است، اما این نام ها فقط برای توسعه دهندگانی که این کد را حفظ می کنند قابل مشاهده است، بنابراین هیچ کس از مدیریت پروژه واقعاً علاقه ای به تغییر آنها ندارد، با توجه به اینکه به این معنی است. کامپایل مجدد چندین جزء قدیمی چه عواملی را باید در هنگام تصمیم گیری در مورد تغییری در نظر بگیرم؟ من نمی دانم که آیا باید نگران مسائل حقوقی باشم یا نه و اگر چنین است، چگونه با مدیریت پروژه به این موضوع رسیدگی کنم. * * * جزئیات بیشتر پس زمینه. من همه منابع و وابستگیها را دارم، اما از زمان تغییر نام شرکت، سایر مناطق توسعه برخی از کدهایی را که نیاز به تغییر نام بسته دارند، اتخاذ کردهاند، بنابراین من نمیتوانم تنها تصمیم بگیرم، بنابراین باعث نمیشود که کد دیگران با من خراب شود. اجزای اصلی و من نمی توانم کد مناطق دیگر را بدون اجازه کاربران آن مناطق تغییر دهم، بنابراین بله، نگرانی من بیشتر سیاسی است تا فنی. من سعی می کنم مناطق درگیر را هماهنگ کنم تا به هر حال این تغییر ایجاد شود، زیرا به نظر می رسد بهترین رویکرد است. متأسفانه در شرکت من سرور ایجاد یکپارچه سازی مداوم وجود ندارد، بنابراین ما کد خود را به صورت دستی بنا به تقاضا می سازیم و برای اینکه چیزی به تولید برسد، باید تغییر (حتی فقط تغییر نام بسته) به QA را با نیاز کاربر و برخی اسناد اداری دیگر توجیه کنم. به همین دلیل در وهله اول در مورد تغییر تردید داشتم. | برای تصمیم گیری در مورد تغییر نام/کامپایل مجدد نام بسته منبع به دلیل تغییر نام تجاری چه چیزی باید یاد بگیرم؟ |
177107 | من در حال بحث با یک توسعه دهنده همکار هستم و سعی می کنم این موضوع را در یک مدت کوتاه بحث کنم. SoC (جدایی از نگرانی ها) یک روش طراحی کاملاً مستقیم است، اما عمیق تر است. اگر بخواهیم زوایای عمیق آن را انتخاب کنیم، میتوانیم آن را در گوگل جستجو کنیم و مقالات زیادی وجود دارد که ظاهر میشوند، و پس از نگاهی اجمالی، چیزهای بیشتری میدانیم و ممکن است نمونههایی پیدا کنیم. اما در مورد استفاده از رویه هایی که یک وظیفه واحد را اجرا می کنند چه می شود؟ این نیز یک اصل طراحی عالی برای استفاده هنگام نوشتن برنامه ها است و هر چه برنامه بزرگتر می شود، بیشتر و بیشتر پاداش می دهد. آیا اصطلاحی برای _استفاده از رویه هایی که یک وظیفه را اجرا می کنند وجود دارد؟ | آیا اصطلاحی برای استفاده از رویه هایی که یک کار واحد را اجرا می کنند وجود دارد؟ |
28352 | من یک کلاس انتزاعی دارم که پیادهکنندههای زیادی خواهد داشت. البته مکان های زیادی برای قرار دادن کلاس های انتزاعی در ساختار بسته جاوا وجود دارد. آیا کلاس انتزاعی باید در همان پکیج پیادهکنندهها باشد یا در پکیج «بسته انتزاعی» یا جای دیگری باشد؟ لطفاً توضیح دهید که چرا آن را در آنجا قرار می دهید - من به دنبال بحث طراحی هستم، نه فقط اینکه در این مورد خاص چه کاری باید انجام دهم. | کلاس های چکیده در ساختار بسته |
43460 | مدیریت برنامه نویسان دیگر در حالی که خودتان بخشی از نیروی کار برنامه نویسی هستید. این یک طرح بسیار رایج است، حداقل در شرکت هایی که من در آنها کار می کردم. آیا می توانید یک برنامه نویس خوب یا یک مدیر خوب باشید اگر هر دو را همزمان انجام دهید؟ من کارآمدی فردی را زیر سوال میبرم که باید در دو نقش کاملاً متفاوت باشد و به مهارتهای بسیار متفاوت، محیط، تمرکز، سازماندهی و غیره نیاز دارد. **بهروزرسانی**: سؤال من شامل مدیریت شرکت است (که مورد من است). ) نه به طور خاص مدیریت تیم. اما البته من به هر دو علاقه دارم. | آیا می توانید همزمان مدیر و برنامه نویس باشید؟ |
255719 | من یک بازی آموزشی مبتنی بر وب را به ارث برده ام. در طول سال گذشته من برای تثبیت کد و افزودن ویژگیهای جدید کار کردهام. بیشتر منطق در قسمت جلویی است، بنابراین تستهای واحد پشتیبان، اگرچه مفید هستند، درصد کمی از کد را پوشش میدهند. بازی به جایی رسیده است که شروع به پیچیده شدن کرده است. برای هر بازی دو حالت مختلف وجود دارد و بازی بسته به حالت رفتار متفاوتی دارد. همچنین پرچم های مختلفی وجود دارد که بر روی بازی تأثیر می گذارد. من بیش از 10 سال است که یک توسعه دهنده برنامه هستم و این من را گیج می کند. در دنیای سازمانی، یک الگوریتم همیشه یکسان عمل می کند. من یک تست واحد برای یک الگوریتم می نویسم، مقدار 42 را انتظار دارم و اگر آن مقدار را دریافت نکنم با خطا مواجه می شود. وقتی صحبت از بازی ها می شود، من گم شده ام. چگونه آنها را تست کنم؟ من تسترهایی در دسترس دارم. من می توانم برای نوشتن تست های واحد وقت بگذارم. آزمایش کننده ها ... غیر قابل اعتماد هستند. آنها در ریشه یابی مسائل بهترین نیستند و من بهترین جهت را به آنها نداده ام. با صرف زمان زیادی در هر چرخه انتشار برای آزمایش هر جایگشت و ترکیبی از بازی، چگونه باید از آنها به عنوان منبع استفاده کنم؟ تست های واحد محدود به نظر می رسد. از آنجایی که بیشتر منطق جاوا اسکریپت است (و من کد اسپاگتی را به ارث برده ام)، می توانم از یک مجموعه فرانت اند مانند Cucumber یا سلنیوم برای اطمینان از کارکرد برخی ویژگی ها استفاده کنم. آیا این بهترین استراتژی است؟ شرکت های بازی سازی چگونه بازی ها را آزمایش می کنند؟ من سوال Test Driven Development for Complex Games (در میان سایر موارد موجود در سایت) را خوانده ام، اما به آنچه من به دنبال آن هستم نمی پردازد. من استراتژیها را میخواهم، نه نمونههای خاصی از نحوه آزمایش. | تست استراتژی برای بازی ها |
19549 | **تمرکز این سوال:** برخی از نرم افزارها با وجود یک یا چند خطای داخلی در نرم افزار، کار اضافی را به منظور افزایش شانس نتیجه در نهایت موفق/رضایت بخش انجام می دهند، که به زمان اجرای طولانی تری نیاز دارد. آن خطاها اتفاق می افتد در صورت موفقیت آمیز بودن نتیجه، همه اینها بدون اطلاع کاربر اتفاق می افتد. **تعریف نرم افزار پیچیده:** * حاوی کدهایی است که توسط بیش از 10 توسعه دهنده در طول عمرش نوشته شده (مشارکت شده از) و در یک بازه زمانی نوشته نشده است * بستگی به بیش از 10 کتابخانه خارجی دارد که هر کدام دارای اخطار هستند * یک نرم افزار معمولی task (برای ایجاد نتیجه مورد نظر کاربر) به 10 یا بیشتر پارامتر ورودی نیاز دارد که اکثر آنها مقادیر پیش فرض دارند اما در صورت نیاز کاربر قابل تنظیم هستند. * مهمتر از همه، نرم افزاری که دارای پیچیدگی مناسب نسبت به کار در حال انجام است، یعنی _نه بی جهت پیچیده_. _ویرایش:_ پیچیده چیست؟ لطفا ببینید تفاوت زیادی بین پیچیده و پیچیده وجود دارد. (پیوند مستقیم) **تعریف افزونگی/استقامت** _در این سوال_: _(استقامت اضافه شده بر اساس نظرات)_ * اگر یک کار نرم افزاری در هنگام استفاده از مجموعه پارامترهای فعلی شکست خورد، پارامترهای مختلف را امتحان کنید. * بدیهی است که باید دانش درونی وجود داشته باشد که آن پارامترهای «متفاوت» از مسیر کد متفاوتی استفاده میکنند، که احتمالاً منجر به نتیجه متفاوت (امیدوارم بهتر) میشود. * گاهی اوقات این مسیرهای کد متفاوت بر اساس مشاهدات کتابخانه های خارجی انتخاب می شوند. * در پایان، اگر وظیفه واقعی انجام شده کمی با مشخصات کاربر متفاوت باشد، کاربر گزارشی مبنی بر جزئیات مغایرت دریافت خواهد کرد. * در نهایت، مانند پارامترهای 10-plus قابل تنظیم، افزونگی و گزارش نیز قابل تنظیم هستند. نمونه ای از این نرم افزارها: * مهاجرت پایگاه داده * پایگاه داده تجاری * پایگاه داده کنترل منبع و غیره * تبدیل دسته ای بین یک سند Word و یک سند اپن آفیس، پاورپوینت و اوپن آفیس دراو و غیره * ترجمه خودکار کل وب سایت * تجزیه و تحلیل خودکار بسته نرم افزاری مانند Doxygen، اما در جایی که تجزیه و تحلیل باید قابل اعتمادتر باشد (یعنی نه فقط یک ابزار مستندسازی) * ارتباطات شبکه، جایی که بسته ها ممکن است گم شوند و تعدادی از انتظار می رود تکرار شود _این سوال در اصل الهام گرفته شده از نحوه برخورد شما با کد عمدا بد است؟ اما اکنون تنها بر یکی از دلایل نفخ نرم افزار متمرکز شده است. این سوال به هیچ دلیل دیگری برای نفخ نرم افزار، مانند اضافه شدن ویژگی های جدید، پاسخ نمی دهد. کد را بخوان؟_ | نرم افزار پیچیده چقدر باید افزونگی/استحکام را پیاده سازی کند؟ |
249695 | من در حال توسعه برنامهای برای نگهداری برخی از دادهها در بیماران مزمن هستم، دادهها از زیرمجموعهای بسیار دقیق از دادهها، علائم حیاتی، معاینات، و غیره به دست آمدهاند. در نگاه اول فکر کردم یک مدل Patient با has_ many encounters ایجاد کنم و همه اطلاعات را در یک زمینه متفاوت مانند (سن، قد، وزن، ecc) قرار دهم، اما منجر به یک مدل بزرگ می شود. بنابراین من در مورد تعبیه کردن برای سهولت در نگهداری و مقیاس بندی آن فکر می کردم اگر تا چند ماه دیگر نیاز به ثبت نام یک آزمون جدید داشته باشم، در حال حاضر به چیزی شبیه به این فکر می کنم: ### نام بیمار: رشته، آدرس: رشته، تلفن: عدد صحیح، تشخیص: رشته و غیره... ### با شناسه بیمار مواجه میشود: ObjectID، سن: عدد صحیح، علائم_حیاتی: [ { قد، وزن، bmi، فشار_سیستولیک، فشار_دیاستولیک } ]، امتحانات: [ { کراتینین، کلسترول تام... } ]، next_encounter: تاریخی که می خواهم همچنان به «bmi» دسترسی داشته باشم، برای مثال اگر بخواهم تعداد افراد جامعه را بدانم. چاق (اشاره: خیلی افتضاح)، بنابراین جاسازی شاید ایده خوبی نباشد. در هر صورت، تمام تجزیه و تحلیل فقط به صورت ماهانه (یا کمتر) انجام می شود. من mongodb را انتخاب کردم، زیرا می ترسم شرایط لازم برای این پایگاه داده هر از گاهی تغییر کند، بنابراین انعطاف پذیری مهم است. شاید در این مورد از آنجایی که داده ها ساختار یافته است، هر سند دارای انواع یکسانی از فیلدها باشد، یک پایگاه داده رابطه ای می تواند بهتر باشد؟ من فکر نمی کنم استفاده از پایگاه داده nosql به روش sql منطقی باشد، درست است؟ PS.- من این مقاله را از وبلاگ mongodb خواندم، و در مورد اینکه آیا واقعا این بهترین رویکرد است یا نه، بیشتر گیج شدم. | به طراحی پایگاه داده با زیرمجموعه ای دقیق و ساختاریافته از داده های بالینی کمک کنید |
8710 | در آخرین کارم، بهعنوان مدیر پروژه، (ناموفق) برای توسعهدهندگان بحث کردم که بتوانند از پخشکنندههای MP3 در حین کار استفاده کنند. متأسفانه، فرهنگ در آن شرکت به گونهای بود که بسیاری از افراد به اصطلاح تجاری نمیتوانستند با این مفهوم کنار بیایند که برخی از افراد میتوانند از پخشکنندههای موسیقی خود استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر (مثلاً کارکنان مرکز تماس) نمیتوانند. شرکتی که من قبلاً در آن کار میکردم (به عنوان مدیر توسعه نرمافزار) برای توسعهدهندگانی که از آیپاد خود استفاده میکردند باز بود، و به این دلیل آنها را کارآمدتر دیدم - اگرچه آنها اجازه نداشتند آیپاد خود را برای امنیت و حق چاپ به رایانههای شخصی خود وصل کنند. دلایل بنابراین، برای کمک به من در کار بعدی، اگر دوباره با این وضعیت مواجه شوم، چگونه می توانید با موفقیت دلیل اجازه دادن به پخش کننده های MP3 را پشت سر بگذارید؟ | چه دلایلی برای استفاده از پخش کننده MP3/iPod هنگام برنامه نویسی دارید؟ |
125537 | من تقریباً دو سال است که در مورد طراحی Domain Driven مطالعه میکنم و با احتیاط برخی از مفاهیم را در کار روزانه خود وارد میکنم یا حداقل برنامهریزی میکنم که چگونه کارهایی را که به طور منظم انجام میدهم در یک طراحی Domain Driven انجام دهم. یک نتیجه گیری که من به ویژه در پاسخ به خواندن بیشتر در مورد منبع رویداد و تفکیک مسئولیت پرس و جوی فرمان (CQRS) شروع به رسیدن به آن کردم که شاید اشیاء دامنه فقط برای مقاصد نوشتن استفاده شوند. برای واضح تر بودن، به نظر می رسد آنچه که مردم در بسیاری از اسنادی که خوانده ام به طور ماهرانه پیشنهاد می کنند که اشیاء دامنه مسئولیت انجام عملیات/محاسبات دامنه محور، اعتبارسنجی، و سپس عمدتاً برای ارائه راهی برای تداوم در این زمینه هستند. زیرساخت ارائه شده در یک اجرای مخزن. اگرچه من این واقعیت را دوست دارم که این ممکن است مدل دامنه را تا حد زیادی ساده کند زیرا مسئولیت افشای وضعیت را کاهش می دهد. اگر واقعاً درست است که اشیاء دامنه عمدتاً به عنوان اشیاء فقط نوشتن استفاده می شوند، سؤالاتی برای من ایجاد می شود که امیدوارم کسی بتواند به آنها پاسخ دهد. 1. چگونه میتوان تستهای واحد را روی شیای انجام داد که دارای تنظیمکننده یا روشهایی است که وضعیت یک شی را تغییر میدهند، اما هیچ رابط عمومی ظاهری برای خواندن وضعیت از طریق دریافتکنندههای ویژگی در C# ارائه نمیدهند؟ آیا درست است که حالت را فقط به منظور آزمایش پذیر ساختن آن شیء نمایان کنیم؟ 2. چگونه می توان نتایج محاسبات یا عملیات انجام شده در دامنه را بدون ادامه آنها به کاربر نشان داد و سپس نتایج را از فروشگاه persist خارج از زمینه دامنه بیرون کشید؟ آیا درست است که حالت را صرفاً به منظور نمایش نتایج در معرض نمایش قرار دهیم؟ آیا این قانون سرانگشتی است که تنها دریافتکنندههای ویژگی (دسترسهای دسترسی) باید مواردی باشند که در دامنه نیز قابل نوشتن باشند؟ یا به عبارت دیگر آیا ویژگی های فقط خواندنی تنها چیزی است که باید از آن اجتناب کرد زیرا آنها فقط برای اهداف خواندن در آنجا هستند و بنابراین نقش ضروری در مدل دامنه واقعی ندارند؟ مواد مرتبط: 1. TDD، DDD و Encapsulation | آیا قرار است اشیاء دامنه در طراحی دامنه محور فقط فقط نوشتن باشند؟ |
164353 | تفاوت بین بارگذاری بیش از حد یک متد و نادیده گرفتن آن در جاوا چیست؟ آیا تفاوتی در امضای متد، مشخص کننده دسترسی، نوع بازگشت و غیره وجود دارد؟ | تفاوت بین بارگذاری بیش از حد یک متد و نادیده گرفتن آن در جاوا چیست؟ |
229865 | من دوستی دارم که از من پرسید که آیا می توانم به عنوان یک برنامه نویس مربی او باشم؟ من مجبور بودم در گذشته چندین برنامه نویس جوان را تدریس کنم، بنابراین تجربه کار با / آموزش دادن به افراد در سطوح مختلف مهارت را دارم. اما این اولین بار است که **پیش فیلترینگ** وجود ندارد و برنامه نویس آینده یک **مبتدی مطلق** است. آیا روشی وجود دارد که شانس کارایی داشته باشد تا سطح استعداد ذاتی فرد را مشخص کند؟ | چگونه می توانم سطح استعداد یک برنامه نویس آینده نگر را تعیین کنم؟ |
247325 | فرض کنید * کلاس Car با Car->tune() و Car->drive() * class CarDriver * class CarMechanic هر شیء CarDriver و CarMechanic یک مرجع/نشانگر به یک شیء Car دارد. شی CarDriver $this->car->drive() و شی CarMechanic $this->car->tune() را صدا می کند. سوال این است که چگونه می توانم از تماس CarDriver ()$car->tune جلوگیری کنم؟ احتمالاً دو رویکرد وجود دارد: 1. سطح زبان: استفاده از اصلاحکنندههای دسترسی مانند عمومی/خصوصی/محافظتشده، و سپس یا سوءاستفاده از وراثت یا استفاده از ویژگیهای زبان عجیبتر مانند کلاس دوست C++. 2. ترکیب: ماشین را به CarFrontend و CarBackend تقسیم کنید یا یک DriverCarWrapper ایجاد کنید که فقط متد drive() را نشان میدهد. این ایده خوبی به نظر می رسد، اما احتمالاً باعث ایجاد درهم و برهمی و تکرار کد می شود، که ممکن است بر مزایای کنترل دسترسی بیشتر باشد. به خصوص اگر روش های زیادی وجود داشته باشد که باید برای راننده ماشین در دسترس باشد. آیا راه حل های دیگری وجود دارد که از دست داده باشم؟ پس زمینه: مورد استفاده واقعی من در PHP است، اما من این را به عنوان یک سوال بین زبانی می پرسم. | اشاره گر شی با دسترسی ممتاز؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.