_id string | text string | title string |
|---|---|---|
188676 | من قبلاً روی یک سیستم گردش کار اسناد کار می کردم و اساساً یک سیستم کنترل نسخه نیمه کاره را برای اسناد پیاده سازی می کرد. با استفاده از یک پایگاه داده برای نسخه سازی اطلاعات و یک فایل ذخیره برای فایل ها. کد زیادی بود و نگهداری آن سخت بود. همه جور اشکال با قفل و موارد مشابه وجود داشت. اگر بخواهم آن را از ابتدا بازنویسی کنم، به طور جدی استفاده از git را به عنوان ذخیره داده خود در نظر خواهم گرفت. به ذهنم رسید که درباره git (و اکثر سیستمهای کنترل نسخه) که در پیادهسازی برنامهها بهعنوان ذخیرهسازی دادههای نسخهشده استفاده میشوند، چیز زیادی نخواندهام. چه برنامه هایی از git یا VCS دیگری در پشت صحنه برای ذخیره و نسخه سازی داده ها استفاده می کنند؟ | آیا کسی از git به عنوان ذخیرهگاه دادههای زمان اجرا در برنامه خود استفاده کرده است؟ |
229733 | من در حال حاضر یک مرورگر دارم که از طریق یک API با سرور صحبت می کند. API ترسناک است زیرا API واقعاً رابط کاربری دیگری را به خوبی پشتیبانی نمی کند، زیرا شامل هر تماسی است که رابط کاربری ما به آن نیاز دارد، به شکلی که اتفاقاً به آن نیاز دارد، و هیچ چیز دیگری. که میتونه خوب باشه با این حال، ما شروع به تماس هایی در امتداد خطوط GetUserSummaryData، GetUserHisFriendsAndHisPurchases، GetUserAndHisPurchases، و غیره کرده ایم. توجه داشته باشید که روی سرور یک API دقیق تری نوشته شده است (و فراخوانی های API فعلی فقط باعث ایجاد سروری که آنها را به هم متصل کند) فقط آنچه در معرض UI قرار می گیرد مطابقت دارد _دقیقا_ آنچه در آن لحظه خاص نیاز دارد. توجیه رویکرد فعلی این است که رفتن از من به آن 6 چیز در حال حاضر نیاز دارم به من باید 6 تماس برقرار کنم و داده ها را کنار هم بگذارم باید _ جایی_ اتفاق بیفتد، و اگر این کار را روی سرور انجام دهید، مرورگر می تواند 1 تماس کامل داشته باشد، در مقابل جایگزینی برای برقراری 6 تماس و موفقیت (قابل توجه) عملکرد، یا در غیر این صورت کشف سیستمی برای جمع کردن 6 تماس (از جمله پرداختن به موضوع وابستگی ها، احتمالاً با داشتن مکانیزم دسته بندی تماس به اندازه کافی هوشمند برای گفتن پارامتر سوم تماس 2 باید این قسمت از شی پاسخ JSON از تماس 1 باشد و اینکه سرور آن را درک کند). انجام کارها بر روی سرور همانطور که هستیم، نوشتن UI دیگر را بدون ایجاد نماهای سفارشی تر روی سرور برای پشتیبانی از آن، تقریبا غیرممکن می کند. اما ما هیچ انتظار معقولی در حال حاضر نداریم که شخصی بدون دسترسی به سرور بخواهد UI دیگری بنویسد. آیا ادامه ایجاد نماهای واقعاً سفارشی شده روی سرور به عنوان تنها API رویکرد درستی است، و اگر نه چه چیزی بهتر است؟ | نماهای درشت در سرور در مقابل نماهای ریز دانه مونتاژ شده روی کلاینت در مقابل نماهای ریز دانه با دسته بندی |
73561 | آیا این درست است که استقلال پلت فرم امروز بیشتر یک افسانه است؟ زیرا برنامه نویسان به دنبال کارایی و قدرت بیش از قابلیت حمل هستند که در هنگام دستیابی به استقلال پلتفرم باید تا حدی به خطر بیفتد. از سوی دیگر، بی طرفی معماری مورد استقبال قرار می گیرد زیرا راه بسیار قدرتمندی برای ساختن نرم افزاری است که می تواند بر یک خانواده سیستم عامل خاص تسلط یابد. سوال من این است: بیایید یک موقعیت فرضی را در نظر بگیریم که در آن باید یکی از آنها را انتخاب کنیم. چه چیزی باید به خطر بیفتد؟ قابل حمل یا قدرت؟ می دانم که این سوال کمی ذهنی است، اما به طور کلی به دنبال دیدگاه شما هستم. متشکرم. **ویرایش:** آیا پذیرفتن یک پاسخ خاص فقط به خاطر آن درست است، به خصوص برای سؤالی که با توجه به دیدگاه های فردی به آن پاسخ داده می شود؟ | استقلال پلتفرم در مقابل بی طرفی معماری |
103468 | من در حال ساخت یک برنامه وب ASP.NET MVC 3 (.NET 4) هستم و سعی می کنم تا آنجا که ممکن است واحد تست کنم. من یک عملکرد کنترلکننده «جزئیات(int customerId)» دارم که باید نمایی را نمایش دهد که مدل آن یک «مشتری» کلاس عمومی مشتری است { public int? شناسه { دریافت; مجموعه؛ } [لازم] [نمایش(Name = Customer Name)] public string Name { get; مجموعه؛ } ... public IList<CustomerComment> نظرات { get; مجموعه؛ } } عمل کنترلر به این صورت است: public ActionResult Details(int customerId) { var model = service.Get(customerId); if (model != null) return View(model); بازگشت RedirectToAction(Index); } همانطور که می بینید، مستقیماً «service.Get» public Customer Get(int id) { return repository.Get(id); } سرویس دارای یک «ICustomerRepository» است که در آن تزریق شده است و مستقیماً متد «Get» آن مخزن را فراخوانی می کند. سوال من در مورد پر کردن مجموعه «نظرات» است. **«نظرات» چگونه/کجا باید پر شود و چگونه آن را آزمایش کنم؟** نمای «جزئیات» تنها مکانی است که لیست نظرات را نمایش می دهد، بنابراین به این داده ها نیاز دارد. من می توانم دو راه برای پر کردن این ببینم. 1. همه این کارها را در پیاده سازی «ICustomerRepository.Get» انجام دهید. این ممکن است منجر به وضعیتی شود که من از Get استفاده می کنم اما نظرات را نمایش نمی دهم. این بدان معناست که من یک «پیوستن» (شاید) گرانقیمت را انجام میدهم اما از نتایج استفاده نمیکنم. 2. یک ICustomerCommentsRepository/Service به سرویس یا Controller من تزریق شود که در صورت لزوم برای پر کردن Comments استفاده می شود. آیا ترجیحی وجود دارد؟ ثانیاً چگونه این را آزمایش می کنید؟ در وهله دوم، میتوانم ادعا کنم که «ICustomerCommentsRepository.Populate(Customer Customer)» توسط کنترلر/سرویس به صورت ساختگی من فراخوانی میشود. در موقعیت اول، تمام مسئولیت بر عهده مخزن من است، بنابراین از نظر واحد تست، غیر قابل آزمایش است، زیرا پیاده سازی بتن مورد استفاده در برنامه واقعی نیاز به صحبت با DB دارد و به همین ترتیب یک آزمایش یکپارچه سازی نیز وجود دارد. آیا من چیزی را از دست داده ام؟ آیا ICustomerCommentsRepository ایده بدی است؟ | درست/بهترین راه برای پر کردن ویژگی ثانویه یک مدل MVC چیست و چگونه می توانم آن را واحد آزمایش کنم؟ |
251797 | من در حال حاضر در حال نوشتن یک برنامه (سفارشی) سرور Minecraft در سی شارپ هستم. فکر کردم که این روش خوبی برای آموزش بسیاری از چیزهای مهم مانند همزمانی و به خصوص کارایی حافظه (به دلیل وسعت فضای شی در Minecraft) است. در حالی که دیروز در قطار بودم، واقعاً فکر کردن به راهی برای سازماندهی ماژول شبکه برایم سخت بود. من یک رابط خارجی ساده میخواستم که نیازهای لازم را ارائه دهد (به کاربران اجازه دهید به دریافت اتصال، دریافت پیام و زمانی که اتصال قطع میشود واکنش نشان دهند). با این حال، من همچنین میخواستم کاملاً انتزاعی باشد تا بتوانم به کلاینتهای واقعی بازی یا کلاینتهای جعلی ساده اجازه اتصال بدهم. من مهندسی بیش از حد چیزها را در «IConnection»، «INetworkModule»، «IConnectionFactory»، «IConnectionProtocol»، «IMessageEncoder»، «IMessageDecoder» و غیره شروع کردم. پادشاهی اسامی فراوان. نه تنها این، بلکه من واقعاً به هیچ جا نمی رسیدم ** \- فقط احساس می کردم که مشکل اساسی را پشت لایه های دیگر انتزاع قرار می دهم، زیرا ** نمی دانستم چگونه می خواهم ارتباط بین همه اینها را سازماندهی کنم. ماژول ها**. سپس به این فکر رسیدم - چرا به جای **اسم** (انواع) فقط از **افعال** (عملکردها/عملکردها/روش ها/هر چیزی) استفاده نمی کنم - بیایید فعلاً روی آنچه می خواهم به آن برسم تمرکز کنیم. و بعداً آن را به اسم تقسیم کنید! و بنابراین، من به چیزی شبیه به این رسیدم: خصوصی استاتیک Func<IDisposable> Listen( Action<TcpClient> onConnectionReceived, Action<TcpClient> onConnectionDropped, Action<TcpClient, int, byte[]> onBytesReceived, Func<bool> { // todo: 25565 باید باشد تزریق شده // todo: فرصتی برای عرضه شنونده // todo: refactor listener to role interface var listener = new TcpListener(IPAddress.Any, 25565); return () => Observable.FromAsync(listener.AcceptTcpClientAsync) .DoWhile(isOpen) .Subscribe(client => { var stream = client.GetStream(); // در هنگام اشتراک، نماینده را ابتدا onConnectionReceived(مشتری) فراخوانی کنید؛ // the delegate این گزینه را دارد که بر اساس هر معیاری که صلاح بداند، کلاینت // را قطع کند. اکنون باید یک قابل مشاهده برای // گوش دادن به پیام ها در این سرویس گیرنده ایجاد کنیم. ما می توانیم انجام کارها را با این بایت ها // در داخل تابع ارسال شده انجام دهیم، در غیر این صورت Observable.FromAsync(ct =>) را برمی گرداند stream.ReadAsync(buffer, 0, buffer.Length, ct)) .Select(n => new {Read = n, Bytes = buffer}); }).Subscribe(a => { // قطع اتصال اگر چیزی خوانده نشد if (a.Read <= 0) onConnectionDropped(client); else onBytesReceived(client, a.Read, a.Bytes); }); })؛ } واقعاً ساده است. خب، منظور من کاملاً نیست، اما این اساساً نقش همه اسمها را ایفا میکند (به جز «IMessageEncoder/Decoder» که قبلاً فهرست کردم)، اما فقط فرضیاتی مبنی بر این واقعیت ایجاد میکند که ما به یک «TcpClient» نیاز داریم (بدیهی است که این چیزی نیست که من در حال حاضر می خواهم، اما می توانم در تکرار 2 روی آن کار کنم!) با این حال، مشکل من با این این است که واقعاً اینطور نیست **معمولی** کد سی شارپ.. و مطمئناً SRP را می شکند زیرا این تابع یک تابع را برای کل اجرای یک سرور برمی گرداند. اما - برای من منطقی است. بنابراین سوال من این است که آیا در استفاده از یک الگوی کاربردی-اساسی مانند این در مقابل پادشاهی سنتی اسماء OOP در سی شارپ - که به طور سنتی یک زبان چند پارادایم است، یک نقطه ضعف ذاتی واقعی وجود دارد؟ و اگر جنبه های منفی وجود داشته باشد، با چه چیزی روبرو خواهم شد و چرا؟ برای ثبت، من قصد دارم که این OSS باشد، بنابراین مشکل دیگری وجود دارد این است که برخی از توسعه دهندگان ممکن است سبک کد را درک نکنند، زیرا به سادگی OOP گرا نیست، فقط توابع خالص است. | آیا چیزی ذاتا بد در مورد اختلاط پارادایم ها در یک برنامه کاربردی وجود دارد؟ |
233135 | این ممکن است یک سوال بسیار احمقانه باشد، اما من حتی در گوگل چیزی مرتبط با آن پیدا نمی کنم (شاید به درستی جستجو نمی کنم). من حدود یک سال است که توسعه دهنده هستم. من برنامه های دسکتاپ و وب را با استفاده از ویژوال استودیو در کار روزانه خود انجام می دهم و از راه اندازی WAMP برای کار آزاد استفاده می کنم. برای ذخیره داده ها یا از پایگاه داده استفاده کرده ام یا نه. منظور من این است که اگر برنامه داده ها را بیشتر از زمان اجرای برنامه ذخیره کند، من از یک پایگاه داده استفاده می کنم. این تمام چیزی است که من می دانم. نکته اینجاست، من همیشه با پایگاه داده های **موجود** برای برنامه های دسکتاپ کار کرده ام. من هرگز یک برنامه دسکتاپ از ابتدا نساختهام (بخش برنامهنویسی بله، اما پایگاه داده همیشه آنجا و در یک سرور محلی جایی بوده است که برنامه از آن خارج شود). من می خواهم یک برنامه دسکتاپ توسعه دهم که به یک پایگاه داده نیاز دارد. سوال من این است که این فرآیند چگونه کار می کند؟ در ارائه برنامه، آیا من پایگاه داده، مثلاً SQLserver را تأمین می کنم، یا راه دیگری وجود دارد که در آن کار کند؟ برای روشن بودن: برنامه باید اطلاعات مشتری معمولی، فایلها، احتمالاً تصاویر، اطلاعات پرداخت را ذخیره کند - که میدانم یک پایگاه داده ارائه میکند، اما نمیدانم پس از فروش و نصب برنامه چگونه کار میکند. من می دانم که برنامه های کاربردی دیگر این نوع کارها را انجام می دهند - کتاب های سریع، سرویس گیرنده های ایمیل، و غیره. چگونه این کار را فقط با نصب انجام می دهند؟ | آیا یک برنامه کاربردی داده محور به پایگاه داده نیاز دارد؟ |
105444 | ما با مشکل برنامهای مواجه شدهایم که کلید اصلی جدول Oracle از محدودیتهای استفاده شده توسط یک عدد صحیح جاوا فراتر رفته است (2 ^ 32) و یکی از پیشنهادات این است که آن را به 1000 بازنشانی کنید و اجازه دهید دوباره شروع شود. یا کد را تغییر دهید تا به جای آن از Java Long (2 ^ 64) استفاده کنید. این یک اثر موج دار است زیرا این کلید توسط بسیاری از سیستم های دیگر نیز به عنوان شناسه استفاده می شود. و ممکن است تکراری در آینده وجود داشته باشد (در آینده دور) آیا پیشنهادی در مورد نتایج خوب و بد در این رویکرد وجود دارد؟ | راه خوبی برای تنظیم مجدد کلید اصلی چیست؟ |
24801 | من در یک پروژه بزرگ پیشرفت کمی دارم. منبع عظیم است، لایههای زیادی از اشیاء، کد ماکارونی، نمودارهای دو الماسی با ارث چندگانه، ویژگیهای نیمهپخت در زمان خروج نویسنده اصلی منجمد شدهاند، و هیچکس نمیداند چرا بسیاری از قطعات آن به همان شکلی که بودند طراحی شدهاند. بنابراین، گمان میکنم هر برنامهنویس ماهری در یافتن همه چیز به اندازه کافی برای رفع اشکالها، پایان دادن به کارهای نیمهپخته و افزودن ویژگیهای جدید، مشکل داشته باشد. اما من گمان می کنم که نسبت به یک برنامه نویس معمولی کندتر پیش می روم. چگونه می توان قضاوت کرد که آیا منبع به طور غیرمعمول بد است، و من به همان خوبی که هرکسی می تواند انجام می دهم، در مقابل منبع معمولی برای پروژه ای مانند این است و من فقط کم هوش یا کم مهارت هستم؟ | چگونه می توانم قضاوت کنم که آیا یک پروژه به خصوص پیچیده است یا اینکه من فقط در برداشتن آن کند هستم؟ |
229735 | من سعی کردهام بفهمم که میگوییم «حوزه یک موجودیت نامگذاری شده» به چه معناست. در مطالعه در مورد دامنه، عباراتی مانند دید، طول عمر، دسترسی و موارد دیگر وجود دارد که استفاده می شود. چیزی که گیج کننده است این واقعیت است که این اصطلاحات گاهی به طور متمایز و گاهی به جای هم استفاده می شوند. به نقل از این مقاله IBM: > scope بزرگترین منطقه ای است که نام بالقوه در آن معتبر است. به اندازه کافی منصفانه اما پس این به چه معناست - > قابل مشاهده بودن یک شناسه، ناحیه ای از متن برنامه است که از آنجا می توان به طور قانونی به شی > مرتبط با شناسه دسترسی داشت. آیا دید به دسترسی مرتبط است؟ علاوه بر این، زمانی که یک شناسه تکراری در یک منطقه اعلانی داخلی استفاده می شود، دامنه از قابلیت مشاهده فراتر می رود، در نتیجه شی اعلام شده در منطقه اعلانی خارجی پنهان می شود. شناسه اصلی را نمی توان برای دسترسی به > شی اول استفاده کرد تا زمانی که دامنه شناسه تکراری (طول عمر > شی دوم) به پایان برسد. آیا این بدان معناست که دامنه و طول عمر یکسان هستند؟ آیا این عبارات مانند scope اساساً در C++ به همان معنی است که در PHP یا Python یا حتی جاوا دارد. یا بسته به زبانی که در آن کار میکنید، میتوانند از نظر مفهومی معانی متفاوتی داشته باشند. مقالهای که من نقل کردم مربوط به C/C++ است، اما من میخواهم اصطلاحات را به معنای کلی بفهمم. | Scope در مقابل Visiblity در مقابل Lifetime در مقابل Accessibility در مقابل غیره |
241116 | برای یک جلسه آموزشی داخلی، سعی میکنم یک سناریوی ساده ارائه کنم که نشان میدهد چگونه تست واحد منجر به طراحی بهتر میشود، با وادار کردن شما به فکر کردن در مورد چیزهایی مانند جفت کردن قبل از شروع کدنویسی. ایده این است که من شرکت کنندگان را وادار می کنم ابتدا چیزی را بدون در نظر گرفتن تست واحد کدنویسی کنند، سپس دوباره آن را انجام دهیم، اما با در نظر گرفتن تست واحد. امیدواریم کد تولید شده برای دور دوم بیشتر جدا شده و قابل نگهداری باشد. من در حال تلاش برای ارائه سناریویی هستم که بتواند به سرعت کدگذاری شود، اما همچنان بتواند نشان دهد که چگونه آزمایش واحد می تواند به طراحی کلی بهتر منجر شود. | سناریویی برای نشان دادن اینکه چگونه تست واحد منجر به طراحی بهتر می شود |
255972 | با توجه به یک وب سایت مبتنی بر SPA (با یک کلاینت توسعه یافته با استفاده از هر چارچوب JS MVC و سرور ارائه دهنده REST API)، آیا کسی تجربه ای در برون سپاری توسعه سمت مشتری و توسعه موازی سمت سرور دارد؟ با چه مشکلاتی مواجه شدید؟ آیا واقعاً مفید بود؟ | SPA: برون سپاری توسعه سمت مشتری |
244542 | من 2 روز متوالی در گوگل سرچ کردم و نمی توانم این کار را انجام دهم. من یک جریان باز بین کلاینت و سرور دارم و کلاینت هر 3 تا 5 ثانیه یک رشته JSON (رمزگذاری شده به بایت) را به سرور ارسال می کند. چگونه می توانم در «Socket» «OutputStream» بنویسم تا بتوانم هر رشته JSON را در سرور بخوانم. حدس میزنم که باید نوعی پایان فایل یا چیزی را مشخص کنم، اما هیچ اطلاعاتی در مورد چگونگی دستیابی به آن پیدا نمیکنم. | چگونه می توانم بایت[] را در خروجی سوکت بنویسم و انتهای فایل را مشخص کنم؟ |
199384 | از من پرسیده شد که آیا تا به حال به یک ماشین فیزیکی مستقر شده ام و من این اصطلاح را هنگام جستجو در گوگل می بینم، اما تعریفی دریافت نمی کنم. به چه معناست؟ اگر در یک ماشین فیزیکی نباشد، چه راه دیگری می تواند یک برنامه کاربردی را اجرا کند؟ | استقرار در ماشین فیزیکی به چه معناست |
198471 | چگونه Continuous Integration را تعریف می کنید و یک سرور CI شامل چه اجزای خاصی است؟ من می خواهم برای کسی در بخش بازاریابی توضیح دهم که یکپارچگی مداوم چیست. آنها کنترل منبع را درک می کنند - یعنی از Subversion استفاده می کنند. اما من می خواهم به آنها به درستی توضیح دهم که CI چیست. مقاله ویکیپدیا هرگز آن را به درستی تعریف نمیکند، مقاله مارتین فاولر فقط موارد زیر را ارائه میکند، که اساساً یک توتولوژی است که با توضیح مبهم «ادغام» همراه است: > ادغام مستمر یک روش توسعه نرمافزار است که در آن اعضای یک تیم کار خود را اغلب یکپارچه میکنند. ، معمولاً هر فرد حداقل روزانه یکپارچه می شود - که منجر به ادغام های متعدد در روز می شود. هر ادغام > توسط یک ساخت خودکار (از جمله آزمایش) تأیید می شود تا خطاهای ادغام > در سریع ترین زمان ممکن شناسایی شود. **به روز رسانی**: من این تصویر را برایشان فرستادم، ساده تر پیدا نکردم.  **به روز رسانی 2**: بازخورد از بخش بازاریابی (برای زمانی که 3 سوال وجود داشت): > من در واقع هر 3 پاسخ را دوست دارم - به دلایل مختلف. من می خواهم وارد > وارد شوم فقط برای تشکر از همه آنها! بدیهی است که او نمی تواند - بنابراین از طرف او متشکرم :) ** به روز رسانی 3** : با نگاهی به مقاله ویکی پدیا متوجه شدم که این مقاله حاوی اصولی است که وقتی فقط عناوین را در نظر بگیرید، لیست بسیار خوبی است: 1. یک مخزن کد نگهداری کنید 2. ساخت را خودکار کنید 3. ساخت را خودآزمایی کنید 4. همه هر روز به خط پایه متعهد می شوند 5. هر commit (به خط مبنا) باید ساخته شود 6. ساخت را سریع نگه دارید 7. آزمایش در یک شبیه سازی از محیط تولید 8. آسان کردن دریافت جدیدترین محصولات تحویلی 9. همه می توانند نتایج آخرین بیلد را ببینند 10. استقرار خودکار | توضیح ساده ادغام پیوسته |
103464 | من مسئول استخدام یک فروشگاه کوچک جاوا هستم. ما بودجه استخدام بسیار محدودی داریم، بنابراین تمایل داریم فارغ التحصیلان جدید را ارزان قیمت بگیریم و زمانی را صرف آموزش آنها کنیم. من متوجه شده ام که کالج ها و دانشگاه ها این روزها کار کاملاً ناکافی انجام می دهند و معمولاً آموزش زیادی لازم است. من در 2 مرحله تمرین می کنم: الف) آنها را با قراردادهای جاوا راحت کنید. ب) مفاهیم برنامه نویسی را به آنها آموزش دهید (دوباره). بسته به تعداد افرادی که استخدام می کنیم، دوره آموزشی از 1 هفته تا 1 ماه متغیر است. مشکل من این است که با آموزش آنها در جاوا، احساس می کنم توانایی درک کاری که انجام می دهند را از آنها سلب می کنم. کالجها آنها را برای C# آموزش میدهند، بنابراین هرگز نمیدانند که کد برای JVM به چه چیزی ترجمه میشود یا کامپیوتر این را چگونه تفسیر میکند. من البته وقتی می بینم که کدهای آشکارا ناکارآمدی گذاشته شده است به این موضوع پی می برم. سوال من این است که اگر کارمندی به مدت 3 سال در شرکت بماند، آیا بهتر است کارمند را برای این کار آموزش دهیم تا بتوانند برنامه نویسی را در جاوا شروع کنند یا بهتر است با جاوا و زبان های انتخابی مانند پایتون راحت شوند. , C/C++, Prolog, LISP به آنها آموزش دهید که واقعاً چه می کنند؟ (به خاطر داشته باشید که اگر زبان را تغییر دهم دوباره منحنی یادگیری وجود خواهد داشت). بنابراین، در طی 3 سال، چه چیزی را بیشتر از این به دست خواهید آورد؟ کت و شلوارها به وضوح می گویند برای این کار تمرین کنید زیرا تکرار زیاد است. **به روز رسانی** خط آخر این است که آنها روی محصولی کار خواهند کرد که به طور موثر یک محیط توسعه در جاوا است. اساساً یک محصول مبتنی بر BPMN است که به شما امکان میدهد جریان برنامه را به صورت گرافیکی مشخص کنید و از ویژگیهای موجود برای افزودن عملکرد و در صورت نیاز کد جاوای سفارشی استفاده کنید. | آموزش برای کار یا آموزش برای مهارت؟ |
115576 | من در حال انجام یک تکلیف کوچک در C++ هستم که در آن باید از مفاهیمی مانند توابع مجازی و وراثت در دامنه مورد نظرم استفاده کنم. من در حال پیاده سازی نمونه اولیه برای یک مدیر بسته در لینوکس هستم. من کلاس پایه Package را دارم، این ویژگیهایی مانند package_id، نام، نسخه، وابستگیها و غیره دارد. دو نوع بسته MetaPackages و ConcretePackages وجود دارد که در نحوه نصب و حذف آنها متفاوت است. من به این فکر می کنم که روش های نصب و حذف در Package را مجازی اعلام کنم. در حین ذخیره این بسته ها در یک دیتافایل می توانم به نحوی بفهمم که بسته ذخیره شده متا است یا بتن. من مطمئن نیستم که چگونه باید این را به بهترین شکل طراحی کنم. آیا کسی می تواند به من منبعی را نشان دهد تا بتوانم این مطالب را بهتر یاد بگیرم. ما Grady Booch را در برنامه درسی خود داریم و صادقانه بگویم که خواندن با درک کمتر دردناک است. | طراحی زیر کلاس برای یک کلاس پایه انتزاعی در C++ |
136467 | من یک دوره 12 هفته ای جاوا را ماه آینده از طریق کالج محلی خود شروع می کنم. من از مربع 1 شروع می کنم. من درک اولیه ای از OO دارم و جاوا اولین زبان OO من خواهد بود. Google-Fu من خیلی زیاد برمی گردد و نمی توانم تشخیص دهم که کدام خوب، بد و غیره است. برای یادگیری زبان، بهتر است از یک ویرایشگر ساده استفاده کنم، من در حال حاضر از JEdit استفاده می کنم یا یک IDE مانند Eclipse یا Netbeans. ? من با هیچ کدام از IDE ها تجربه ندارم. آیا IDE های دیگری وجود دارد که باید در نظر بگیرم؟ اهداف پروژه من عبارتند از: * برنامه های رابط کاربری گرافیکی برای کنترل رادیوهای مختلف و تجهیزات تست، که به معنای ورودی/خروجی از طریق USB، کارت صدا، و شبکه در سراسر *NIX، Windows و Mac OS است. * برنامه نویسی برای دستگاه های اندروید، هم گوشی و هم تبلت. برنامه های پشتیبانی شده از پایگاه داده برای ثبت داده ها. احتمالاً دسترسی به تجهیزات رادیویی/تست از طریق WiFi. * محیط JBoss. چگونه باید یک محیط تست برای پلتفرم های مختلف راه اندازی کنم؟ | چه بخش هایی از جاوا را برای پروژه های نرم افزاری خاص باید یاد بگیرم؟ |
34001 | این یک سوال فنی نیست، اما آیا کسی می تواند به من بگوید که چه راه های خوبی برای تبلیغ برنامه به جز Market وجود دارد. | راه های تبلیغ اپلیکیشن اندروید چیست؟ |
79206 | من در حال مطالعه برای گواهینامه MCPD خود از مایکروسافت هستم. منابع زیادی برای این گواهی ها وجود دارد. با این حال من اخیراً کسی را داشتم که CertMagic را توصیه می کند. با کمی تحقیق به سرعت متوجه شدم که تعداد زیادی سایت مانند این وجود دارد. بنابراین من دو سوال دارم: 1) آیا این سایت ها واقعا کمک خواهند کرد؟ من نمی خواهم پاسخ های امتحان را حفظ کنم. من می خواهم گواهینامه من نشان دهنده واقعی مهارت های من در آن موضوع باشد. 2) اگر این سایتها واقعا مفید هستند، کدام یک را بیشتر مفید میدانید؟ | آیا موتورهای تست گواهینامه واقعاً همان چیزی هستند که ادعا می کنند؟ |
253868 | ما در حال تغییر نحوه مکالمه برنامه AS3 با قسمت پشتی خود بوده ایم و در حال اجرای یک سیستم REST برای جایگزینی سیستم قدیمی خود هستیم. متأسفانه توسعه دهنده ای که کار را شروع کرد اکنون در مرخصی استعلاجی طولانی مدت است و به من سپرده شده است. من حدود یک هفته گذشته با آن کار کرده ام و سیستم را درک می کنم، اما یک چیز وجود دارد که من را نگران کرده است. به نظر می رسد مقدار زیادی از توابع به توابع منتقل می شود. به عنوان مثال کلاس ما که با سرورهای ما تماس برقرار می کند تابعی را دریافت می کند که پس از تکمیل فرآیند و رسیدگی به خطاها و غیره، یک شی را فراخوانی می کند و به آن ارسال می کند. تمرین وحشتناکی است و میتوانم به دلایلی فکر کنم، اما قبل از پیشنهاد کار مجدد به سیستم، تأیید میخواهم. میخواستم بدونم کسی تجربه ای در مورد این مشکل احتمالی داره؟ | انتقال توابع به توابع دیگر به عنوان پارامتر، عمل بد؟ |
229739 | (باور نکنید که این یک سوال بهترین تمرین است، زیرا من معتقدم یک انتخاب _تک بهتر_ وجود خواهد داشت). من باید یک گزینه ذخیره سازی داده را برای ذخیره داده های سایت خاص انتخاب کنم تا امکان مدیریت آسان و قابلیت استفاده مجدد فراهم شود: _array; کلاس؛ DB; دیگر؛_ اما مطمئن نیستم که کدام یک کافی است. داده های مورد نظر _Services_ من است که فهرستی از عناوین و توضیحات است. مثالی از متن: > ** SEO در سایت** > ما سئوی داخلی و خارجی سایت را با تخصیص دقیق کلمه کلیدی و > قرار دادن، بلاه و غیره، بلاه و غیره، بلاه و غیره، بلاه و غیره، و غیره بلاه و غیره ارائه می دهیم. > و غیره > > **طراحی لوگو** > ما می توانیم آرم های تمیز و ظریفی را که برای شرکت فعلی شما مناسب است ارائه دهیم > نام تجاری ... بلا و غیره بلاه و غیره و غیره بلا و غیره و غیره بلاه و غیره و غیره بلاه و غیره و غیره بلاه و غیره و غیره. . از آنجایی که سرویسها را میتوان تغییر داد، جمع کرد و جدید اضافه کرد، من میخواهم روی دادهها کنترل داشته باشم - بیش از ویرایش یک فایل نما/الگو که در آن خروجی/HTML خام انجام میشود، زیرا من: 1. نیاز دارم که دادهها در موارد مختلف قابل استفاده مجدد باشند. الگوها 2. میخواهم فقط از بخشی از هر داده استفاده کند، به عنوان مثال فقط عنوان(ها) بنابراین یک شاخص آرایه خاص، یا روش کلاس، ردیف جدول DB، و غیره استفاده نمیکنم. یک آرایه، با توجه به اندازه متن _Description_ و تعداد سرویس ها (20). و ممکن است در نهایت به یک مقدار آرایه خاص دسترسی پیدا کند و باید کلید دقیق (عنوان) و طولانی بودن کلید را بداند. من میتوانم از یک آرایه چند بعدی استفاده کنم، که کلید سطح بالا یک مرجع ساده است، اما به نظر میرسد که برای الزامات بسیار زیاد است. به نظر می رسد یک کلاس بیهوده است زیرا داده ها به خودی خود ثابت هستند، و احساس می کنم من از نقطه OOP کمی سوء استفاده می کنم. من میتوانم از یک DB استفاده کنم، اما سایت در حال حاضر برای هیچ چیز دیگری به DB نیاز ندارد، اگرچه خوشحالم که اگر برای این کار ارزشمند باشد، آن را پیادهسازی میکنم. این سایت بر روی یک فریم ورک است، به طور آزاد بر روی MVC/P، بنابراین می تواند هر چیزی را به راحتی پیاده سازی کند. بنابراین، از گزینه ها: array; کلاس؛ پایگاه داده; (دیگر؟) کدام یک برای این سناریو مناسب تر است؟ تفاوت سربار مسئله ای نیست، زیرا برای نیازهای من (سایت کوچک، میزبانی خوب و غیره) بین هر سه مورد به اندازه کافی حاشیه ای خواهد بود. دسترسی به داده های گفته شده تنها در چند صفحه خواهد بود، بنابراین داشتن آن در حافظه یک نیاز بزرگ نیست (AFAIK). | روشی برای ذخیره برخی از داده های محتوای سایت که امکان استفاده مجدد را فراهم می کند |
84986 | قرار است در چند هفته آینده در طی یک مصاحبه تلفنی کد بنویسم. من و مصاحبه کننده از یک ویرایشگر متن مشترک برای مشاهده کد استفاده خواهیم کرد. من چند سوال دارم چون این اولین بار است که در طول مصاحبه تلفنی کد می نویسم: 1. **سوالات** رایج در این نوع مصاحبه چیست؟ 2. **گوچا**های رایج در این شرایط چیست؟ (هم برای مصاحبه کننده و هم برای داوطلب) 3. آیا **مصاحبه کننده** معمولاً *کد می نویسد**؟ (شاید یک تابع با بدنه خالی) هر گونه راهنمایی و توصیه دیگر بسیار قدردانی می شود! | چگونه باید برای مصاحبه تلفنی کدنویسی آماده شوم؟ |
132702 | من در حال نوشتن یک رابط بین دو مدل پیکربندی هستم که از ساختارهای متفاوتی استفاده می کنند. در حالی که میدانم هیچ راه جادویی برای انجام ترجمه از یک نوع ساختار به نوع دیگر وجود ندارد، اما به این فکر کردم که آیا ممکن است بهترین روشها یا روشی کارآمد/موثر برای راهاندازی چنین سیستمی وجود داشته باشد. من فکر می کنم شبیه به نحوه مدیریت ساختارهای پیکربندی مختلف برنامه ها در سراسر نسخه ها است. این یک مثال ساده است: فرض کنید ساختاری از نوع A داریم که شامل 3 پارامتر است: struct A { int alpha; bool beta; بول چارلی; }; ساختار پیکربندی دوم پارامترهای یکسانی دارد، اما به ترتیب متفاوت، ساختار B: struct B { union { struct { char beta : 1; چار چارلی : 1; } بیت میدان کاراکتر; } int alpha; }; یک برنامه ساده برای تبدیل A به B این خواهد بود: void convert(A const *aelem, B *belem) { belem->alpha = aelem->alpha; belem->bit.beta = aelem->beta; belem->bit.charlie = aelem->charlie; } بنابراین، در حالی که این ممکن است در مورد چنین ساختارهای اساسی نسبتاً ساده به نظر برسد، من با ده ها ساختار سر و کار دارم، که هر یک شامل حدود 50 پارامتر است. بنابراین آیا کسی الگوی خوبی برای پیروی از چنین مشکلی می شناسد؟ | آیا راهی کارآمد برای تطبیق داده ها از یک ساختار به ساختار دیگر در c++ وجود دارد؟ |
194097 | یک همکار در تیم ما چندین کار برای انجام دارد، اما او روی کاری که در حال حاضر مهمترین است تمرکز نمی کند. در تیم ما همیشه در مورد مراحل بعدی بحث می کنیم، اما او هنوز روی یک چیز تمرکز نمی کند. او همیشه دلیلی دارد که چرا کارش را درست انجام نمی دهد. او به مدت 9 ماه با ما است، بنابراین ما فکر کردیم که این برای بچه هایی که به تازگی از دانشگاه آمده اند معمول است. اما مشکل هر هفته بزرگتر می شود. اما ما می خواهیم به او فرصت بدهیم. چگونه به او انگیزه بدهیم؟ بچه ها با او چه می کنید؟ | با برنامه نویسی که نمی تواند اولویت ها را مدیریت کند چه باید کرد؟ |
188672 | من روی پروژه ای کار می کنم که نیاز به مصرف جریان JSON (تقریباً 1 مگابایت در دقیقه) و تجزیه و درج اشیاء در یک پایگاه داده دارد. DynamoDB یا SimpleDB آمازون گزینه های جذابی برای این به نظر می رسد. آیا وب سرویسی وجود دارد که بتواند یک اسکریپت بسیار ساده را اجرا کند تا داده ها را بخورد و در یک پایگاه داده قرار دهد؟ من میتوانم از یک Worker روی Heroku یا Elastic Beanstalk یا حتی EC2 خالص استفاده کنم، اما به دلیل پهنای باند بسیار کم و CPU مورد نیاز، میخواهم سرویسی پیدا کنم که بسیار ارزانتر باشد. (با عرض پوزش برای برچسب های مزخرف. من حتی نمی دانم این سوال را کجا دسته بندی کنم.) | مصرف جریان JSON در پایگاه داده AWS با هزینه کم |
244544 | در حال حاضر چرخه عمر توسعه نرمافزاری که در شرکت فناوری اطلاعاتی که من در آن کار میکنم دنبال میشود: * کسب و کار با یک مدیر راه حل برای ایجاد یک سند الزامات تجاری کار می کند * مدیر راه حل با مدیر برنامه برای ایجاد یک مشخصات کاربردی کار می کند * PM با آن کار می کند. رهبری مهندسی برای توسعه یک طرح انتشار و با تیم مهندسی برای توسعه مشخصات فنی * در صورت نیاز به هرگونه توضیحی، توسعهدهندگان با PM تماس میگیرند که با مدیر راهحلی که با کسبوکار تماس میگیرد تماس میگیرد. و تمام راه را با تأخیر نزدیک به 24 ساعت و زنجیرههای ایمیل گسترده برای هرگونه توضیحی ارائه میکنیم * تا زمانی که مشخصات فنی ساخته میشود، تقریباً 1 ماه گذشته است * اکنون، 2 هفته به توسعه میگذرد در حالی که آزمایش مینویسد موارد تست * کد به طور رسمی برای آزمایش حذف می شود، آزمایش شروع به ایجاد اشکال می کند. حتی اگر 1 دلیل اصلی برای 10 مشکل مختلف وجود داشته باشد و به راحتی برطرف شود، توسعه دهندگان مجاز به ارائه کد جدید برای آزمایش برای 1 هفته آینده نیستند. پس از 2-3 قطره از این قبیل برای آزمایش، کد به عنوان قطره طلایی به تیم ops داده می شود (2 ماه از آغاز گذشته است) * تیم Ops اکنون کد را در یک محیط مرحله بندی مستقر می کند. اگر یک هفته پایدار باشد، به UAT و بعد از 2 هفته به prod ارتقا می یابد. اگر اشکالی در اینجا یافت میشود، خوب، درخواست برای ویزا به کاغذبازی کمتری نیاز دارد، این روند حتی اگر یک گزارش SSRS منتشر شود، دنبال میشود. شرکت های دیگر چگونه چنین الزاماتی را پردازش می کنند؟ من تعجب می کنم که چرا، کسب و کار نمی تواند فقط الزامات را به توسعه دهندگان رها کند، توسعه دهندگان خودشان می سازند و در UAT مستقر می کنند، آن را در معرض کسب و کارهایی قرار می دهند که اشکالات عملکردی را ایجاد می کنند و پس از رفع آنها به تولید می رسند. (حتی برای چیزهای پیچیده تر) | چرا چرخه عمر توسعه نرم افزار اینقدر ناکارآمد است؟ |
253863 | اول از همه، من نمی پرسم منطق تجارت به کجا تعلق دارد. این قبلا پرسیده شده است و اکثر پاسخ هایی که خوانده ام موافق هستند که در مدل تعلق دارد: منطق تجاری را در طراحی MVC کجا قرار دهیم؟ چه مقدار منطق تجاری باید در لایه کنترلر وجود داشته باشد؟ منطق تجاری باید در یک سرویس باشد، نه در یک مدل چقدر دقیق است؟ چرا منطق کسب و کار را در مدل قرار می دهیم؟ چه اتفاقی میافتد وقتی چند نوع ذخیرهسازی دارم؟ با این حال مردم در نحوه توزیع این منطق در بین طبقات مخالفند. به نظر می رسد که سه جریان فکری اصلی وجود دارد: 1. مدل چربی با منطق تجاری در داخل طبقات ~~ نهاد~~. 2. مدل کم خونی و منطق کسب و کار در کلاس های سرویس. 3. بستگی دارد. به نظر من همه آنها مشکل ساز هستند. گزینه اول همان چیزی است که اکثر فاولری ها به آن پایبند هستند. مشکل مدل چربی این است که گاهی اوقات یک تابع منطق کسب و کار تنها به یک کلاس مربوط نمی شود، و در عوض از یک دسته از کلاس های دیگر استفاده می کند. برای مثال، اگر ما در حال توسعه یک فروشگاه اینترنتی هستیم، باید تابعی وجود داشته باشد که کل سفارش را محاسبه کند. ما میتوانیم به این فکر کنیم که این تابع را در کلاس Order قرار دهیم، اما آنچه در واقع اتفاق میافتد این است که منطق نیاز به استفاده از کلاسهای مختلف دارد، نه تنها دادههای موجود در کلاس Order، بلکه در کلاس User، کلاس Session و شاید Tax. کلاس، کلاس کشور، یا کارت هدیه، پرداخت و غیره. برخی از این کلاسها را میتوان در کلاس Order تشکیل داد، اما برخی دیگر نه. ببخشید اگر مثال خیلی خوب نیست، اما امیدوارم منظور من را متوجه شده باشید. قرار دادن چنین تابعی در کلاس Order، اصل مسئولیت واحد را زیر پا می گذارد و وابستگی های غیر ضروری را اضافه می کند. منطق کسب و کار در طبقات موجودیت پراکنده است و پیدا کردن آن را سخت می کند. گزینه دوم گزینه ای است که من معمولاً دنبال می کنم، اما بعد از پروژه های زیادی هنوز در مورد نحوه نامگذاری کلاس یا کلاس های دارای منطق تجاری شک دارم. در شرکت من معمولاً برنامه هایی با قابلیت های آفلاین توسعه می دهیم. کاربر میتواند کل تراکنشها را بهصورت آفلاین انجام دهد، بنابراین تمام قوانین اعتبارسنجی و تجاری باید در مشتری پیادهسازی شوند، و سپس معمولاً یک رشته پسزمینه وجود دارد که با سرور همگامسازی میشود. بنابراین ما معمولاً در هر پروژه کلاس ها/بسته های زیر را داریم: * مدل داده (DTOs) * لایه دسترسی به داده (Persistence) * لایه خدمات وب (معمولاً یک کلاس در هر WS و یک روش برای هر روش WS). حال برای منطق کسب و کار، رویکرد استاندارد چیست؟ یک کلاس واحد که تمام منطق را در اختیار دارد؟ چند کلاس؟ (اگر چنین است، چه معیارهایی برای توزیع منطق در آنها استفاده می شود؟). و چگونه باید آنها را نامگذاری کنیم؟ FooManager؟ FooService؟ (من می دانم که آخرین مورد رایج است، اما در مورد ما نامگذاری بد است زیرا لایه WS معمولا دارای کلاس هایی به نام FooWebService است). گزینه سوم احتمالاً گزینه مناسبی است، اما همچنین فاقد هرگونه اطلاعات مفیدی است. به طور خلاصه: * من رویکرد اول را دوست ندارم، اما قبول دارم که ممکن است قادر به درک کامل ذن آن نباشم. بنابراین اگر از مدل های چاق به عنوان تنها راه حل جهانی حمایت می کنید، می توانید پیوندهایی را ارسال کنید که توضیح می دهد چگونه این کار را به روش صحیح انجام دهید. * من می خواهم بدانم که استانداردهای طراحی و نامگذاری برای رویکرد دوم در زبان های OO چیست. به ویژه نام کلاس ها و ساختار بسته. همچنین اگر بتوانید پیوندهایی به پروژه های منبع باز اضافه کنید که نحوه انجام آن را نشان می دهد نیز مفید خواهد بود. پیشاپیش ممنون | ساختار پروژه: منطق کسب و کار را کجا قرار دهیم |
140131 | من یک برنامه نویس بالاتر از حد متوسط هستم (به طور کلی به توسعه زبان ها، چارچوب ها و فناوری علاقه دارم و به سیستم ها تسلط دارم)، اما دائماً متوجه می شوم که نمی توانم چیزها را (به موقع) ارائه دهم. این بر کار روزانه من تأثیر نمی گذارد زیرا روند کنترل خوبی دارد (کارهایی با اندازه کوچک با توسعه شرم آور) اما قطعاً در پروژه های شخصی من به من آسیب می رساند. برخی از دلایلی که فکر میکنم وجود دارد. -من همه چیز را پیچیده تر از آنچه لازم است می کنم. اغلب خیلی بیشتر از آن چیزی که به خودم اعتراف می کنم. -من در کوچکتر کردن کارها در بعضی مواقع خیلی خوب نیستم. -وقتی با آنها روبرو می شوم به جای تمرکز لیزری، به گوشه های مبهم سرگردان می شوم. نتیجه اغلب این است که من تحویل نمی دهم. اکنون ممکن است در انتهای ذهنم بدانم که چه کاری باید انجام دهم، اما از استراتژی شما در مورد اینکه چگونه فردی که ارائه می دهد باشم، قدردانی می کنم. | چگونه سندرم نمی توانم تحویل دهم / نمی توانم به موقع تحویل دهم را درمان کنیم |
53910 | من به تازگی شغل خود را تغییر داده ام و اکنون با یک برنامه نویس جوان کار می کنم که زبان اصلی او کانتونی است. آنها دارای مدرک علوم کامپیوتر هستند اما پس از سالها خارج از صنعت کامپیوتر در اولین نقش برنامه نویسی خود کار می کنند. آنها در دو سال گذشته تقریباً در انزوا کامل کار کرده اند و عادت های بد زیادی پیدا کرده اند. یک همکار برنامه نویس قراردادی نیز کانتونی صحبت می کند، اما انگلیسی مکالمه او کاملاً ضعیف است، همچنین از رویکرد نوجوانان به برنامه نویسی ناامید است و مطمئن نیست که چه کاری انجام دهد. علیرغم کار روی پروژهها با هم در کانتونی، پروژهها به پایان میرسند، زیرا فقدان طرح مورد توافق/بررسی شده به این معنی است که آنها تا رسیدن به راهحل، دورهای از بهروزرسانیها دارند. علیرغم تشویقهای شفاهی ملایم برای انجام این کار، هر دو هنوز برای ایجاد حتی ابتداییترین اسناد طراحی تلاش میکنند، نظرات بررسی مناسب را وارد کنید (یعنی نه فقط «رفع اشکال»، «بهروزرسانیها» و غیره) و اصلاً به ویکیهای پروژه کمک میکنند. در حال حاضر برنامه نویس جوان وبلاگ، کتاب یا منابع فنی نمی خواند. وقتی میپرسم چگونه برنامهنویس بهتری میشوند، میگویند که فقط به کدهای خودشان بیشتر فکر میکنند. آنها به شدت مستعد اختراع مجدد چرخ هستند و من فقط می توانم سخاوتمندانه بگویم که راه حل های تخیلی منحصر به فرد برای مشکلات حل شده است. من سعی کردم اصل KISS و SRP را برای آنها توضیح دهم اما متقاعد نشده ام که آنها مزیت را درک کنند. من مطمئن هستم که نمی توانم آن را به خوبی توضیح دهم. از آنجایی که مطمئن نیستم درک زبان انگلیسی مشکلی است یا نه، پس این خودش یک مشکل است. آیا می توانید راه هایی را توصیه کنید که من می توانم به آنها کمک کنم زمانی که; * من نمی توانم به زبان کانتونی صحبت کنم و یادگیری هیچ کدام را در یک بازه زمانی واقعی موثر نمی بینم * به نظر می رسد ارسال پیوند به منابعی مانند thedailywtf.com بیش از حد فکر می کند * کتاب های برنامه نویسی که ما خریداری کرده ایم خوانده نشده باقی می مانند. سؤالات SO زیر را یافتند که ممکن است برای آنها مفید باشد، اما نکته دو در بالا صدق می کند. * اطلاعات برنامه نویسی به زبان مادری * آیا انگلیسی مانع از ارتقای مهارت های برنامه نویسی شما می شود؟ آیا تمرین های برنامه نویسی وجود دارد که بتوانیم با هم انجام دهیم؟ چه نکاتی برای ایجاد برخی اسناد اولیه وجود دارد؟ آیا منابع کانتونی وجود دارد که بتوانم به آنها اشاره کنم؟ من قدردانی می کنم که وقتی انگلیسی زبان مادری شما باشد چقدر راحت تر است. من واقعاً می خواهم تا آنجا که ممکن است به آنها کمک کنم و آنچه را که در غیر این صورت می تواند به عنوان عدم تمایل به پیشرفت به عنوان یک برنامه نویس تلقی شود قضاوت نکنم. | چگونه به برنامه نویسان جوانی که زبان اصلی آنها انگلیسی نیست کمک کنیم؟ |
180314 | ما از دروپال 7 به عنوان ابزار CMS پایه خود استفاده می کنیم. برای یک محصول خاص، چیزی مانند ERP، ما نوعی لایه غیر دروپال ایجاد کرده ایم تا کد کسب و کار خاص خود را در آن نگه داریم. این چیزی شبیه به این خواهد بود: -------------- | کسب و کار | -> این لایه کد خاص کسب و کار ما خواهد بود ------------- | چسب | -> اینجاست که ما با API اصلی دروپال همانطور که نیاز داریم ارتباط برقرار می کنیم ------------- | دروپال | -> این API دروپال است ------------- ما مفهوم Repository را داریم، که یک کلاس پایه است که چیزی را از پایگاه داده به شکل Entity یا بازیابی می کند. ArrayObject از «Entities». این لایه به دروپال متصل است، زیرا نیاز به دسترسی به روش «db_query()» از API دروپال 7 دارد. کل لایه «تجارت» ما با استفاده از «PHPUnit» با پوشش 100٪ آزمایش شده است. اکنون میخواهیم لایه چسب، واحد مخازن، مقادیر و پارامترهای بازگشتی آنها را نیز آزمایش کنیم. برای انجام این کار، به این نتیجه رسیدیم که باید API دسترسی به پایگاه داده «دروپال» را مسخره کنیم. اما برای انجام این کار، روش صحیح یا بهترین روش چیست؟ * تابع «db_query» را از «دروپال» به کلاسی بپیچید که در تستها مورد تمسخر قرار گیرد؟ * اصلاً مخزن ها را تست نمی کنید؟ | چقدر باید برای آزمایش لایه های مختلف غواصی کنیم |
230564 | بنابراین، من در تلاش برای درک موضوعات هستم. من متوجه شدم که آنها ترکیبی از تصمیمات سخت افزاری و سیستم عامل هستند. من همچنین می دانم که یک رشته یا فرآیند دارای مجموعه ای از متغیرها و توابع ثبت / پشته است. در هر رشته، وقتی فورک میشوند، کپی میشوند، وقتی اجرا نمیشوند «پاکسازی میشوند» و وقتی دوباره شروع میشوند به رجیسترها باز میگردند. من می توانم نسبتاً خوب از آنها استفاده کنم، اما چند چیز وجود دارد که نمی دانم: چه اتفاقی می افتد که شما همان رشته را قطع می کنید؟ به عنوان مثال، من در رشته اصلی هستم، باگ یک SIGCHLD نامیده میشود یا هر وقفهای که رشته اصلی را قطع میکند تا این تابع را اجرا کند، سپس به عقب برمیگردد. چگونه متغیرهای پشته بسته می شوند، اگر حتی انجام دهند؟ (در اصل، همان رشته قطع میشود، چه اتفاقی برای استک vars و پشته تابع میافتد) یک حلقه بازی یا حلقه رویداد پیوسته است. من شروع به پذیرفتن این ایده کرده ام که در نیمه راه هر عملکردی، می تواند متوقف شود و به رشته دیگری زمینه تغییر کند. همچنین می دانم که بعد از هر حلقه، ممکن است بگوید من منتظر یک تایمر/رویداد هستم، چند ثانیه روی من بخوابم یا نه، بنابراین آیا سعی می کند وقفه های خود را در آنجا اجرا کند یا در هر زمان تصادفی؟ چگونه می توانم به حلقه های خودم بگویم اگر می خواهم سرعت خاصی را حفظ کنم، متوقف شوند و منتظر بمانند؟ - من متوجه شدم که این ممکن است در کتابی در مورد سیستم عامل باشد، فقط نمی دانم کدام قسمت است. (اصلاً نخ ها چگونه می خوابند؟ آیا واقعاً در نیمه کار قطع می شوند؟) (مورد بالا برای من تعجب آور است زیرا من همیشه برنامه را مجموعه ای پیوسته از چیزها می دانستم، مثل این است که باید ذهنیت خود را کاملاً تغییر دهم تا بفهمم. واقعاً چگونه کار می کند) تا آنجا که من می دانم، همگام سازی تضمین می کند که یک متغیر در همه ثبات ها یکسان است. بنابراین با اولین Q من، آیا ثبت و پشته زمانی که رشته اصلی قطع می شود یکسان است؟ آیا باید چیزی را همگام کنم؟ اگر آنها رشته های مختلف هستند، آیا بقیه فقط برای همگام سازی متغیرها بیدار می شوند یا رشته ها خواب می مانند؟ من شرط می بندم که همه آنها به یک heap vars اشاره می کنند، اما به جز نشانگرهایی که به آدرس های قدیمی اشاره می کنند، کجا ممکن است تفاوت ایجاد شود؟ میدانم اگر میدانستم کجا باید بخوانم، شاید میتوانستم بیش از نیمی از این را استنباط کنم. من معذرت می خواهم اگر آنها ساده به نظر می رسند، من این را خوانده ام، اما خیلی از این ها را می خوانم، فقط متوجه نمی شوم اما دوست دارم. من از GCD زیاد استفاده میکنم که جزئیات را پنهان میکند، بنابراین میدانم باید همگامسازی، دروازهسازی را انجام دهم، اما مطلقاً نمیدانم متغیرهای رشتهای من کجا میروند و کی/چگونه میروند. من در مورد این موضوع از برنامه نویسی سوکت ها و کتاب سیستم عاملی که داشتم می خواندم یاد گرفتم، اما بدیهی است که برخی از جزئیات مهم را از دست داده ام. متشکرم. استفان | Threading و وقفه ناهمگام در همان فرآیند و رشته، همراه با مرتبط |
143623 | من ایده بازگشت به تماس را درک می کنم، جایی که یک تابع را به یک تابع دیگر منتقل می کنم و آن تابع به میل خود از تابع ارائه شده استفاده می کند. من در تلاش برای درک تماس های معوق، حتی پس از جستجوی آن هستم. کسی میتونه توضیح ساده ای بده لطفا من در Ruby برنامه نویسی می کنم، اما کمی C/C++ را هم می دانم، اما بیشتر از همه یک برنامه نویس باتجربه زبان اسمبلی بودم. بنابراین من تعجب می کنم که آیا این کمی شبیه به مجموعه ای از آدرس های برگشتی است که pop'd می شوند؟ من امیدوارم که jquery یا node.js را یاد بگیرم و این تماسهای معوق برای هر دو یکپارچه به نظر میرسند. من اصول اولیه threading را میدانم (اگرچه جسم mutex باعث میشود سرم درد بگیرد؛) | تماس های معوق چیست؟ |
76000 | فرض کنید که باید با غیر برنامه نویسانی که به دنبال یادگیری چیزی از توسعه نرم افزار هستند، سخنرانی می کردید که می توانستند در عملکردهای خود اعمال کنند. **سوال**: چه اعمالی را موعظه می کنید؟ فرض کنید مشاغل شامل استفاده از بلوکهای فنی اساسی و ترکیب آنها به روشهای خلاقانه برای حل مشکلات خاص کاربر است. **مثال**: من یک تحلیلگر مالی شرکت هستم. دوست داشتم وقتی جوان تر بودم، یک فرد توسعه دهنده نرم افزار ایده های زیر را به من یاد می داد: 1. **متعامد** به من کمک کرد به ابزارهای تحلیلی مستقلی فکر کنم که می توان آنها را راحت تر دوباره استفاده کرد (در مقابل تجزیه و تحلیل های یکپارچه عظیمی که شکستن یک قطعه دوم از ابزار تغییر می کند). 2. **کد به یک رابط، نه یک پیاده سازی** به من کمک کرد تا در مورد تعریف رابط هایی برای صفحات گسترده خود فکر کنم که به چیزهایی مانند مکان های سلول مستقل و غیره وابسته نیستند. 3. **طراحی مبتنی بر آزمایش** به من کمک کرد تا تجزیهوتحلیلهایم را روی موارد آزمایشی قبل از ارائه آنها آزمایش کنم. | به غیر برنامه نویسان توصیه می کنید کدام شیوه های توسعه نرم افزار را در زمینه های کاری خود اجرا کنند؟ |
128687 | تعداد کمی از دوستان من می خواهند وب سایت شخصی خود را برای نشان دادن استعدادهای خود داشته باشند. با این حال، آنها نمی خواهند با موارد فنی مانند نوشتن html و مدیریت وب سرور سر و کار داشته باشند. من هم این کار را نمی کنم. خوب است که به URL خود برویم و صفحات خود را مشاهده کنیم و هنگام ورود به سیستم اطلاعات خود را ویرایش و به روز کنیم. بنابراین اساساً محتوای نمایش داده شده همان چیزی است که ما ارائه می دهیم و در عین حال می توانیم از بین برخی از موارد ارائه شده انتخاب کنیم. قالبهایی برای صفحهآرایی و سبک. به نظر من یک سیستم مدیریت محتوای معمولی است. اگر اینطور است، من می خواهم خودم یک یک ساده بسازم زیرا دوست دارم تجربه ساخت یک CMS ساده را داشته باشم. از آنجایی که من هیچ تجربه قبلی برای این کار ندارم، به کمک نیاز دارم تا بفهمم تمام چیزی که برای آن نیاز دارم چیست. و مناسب ترین ابزارها و فناوری ها کدامند؟ تاکنون **html**، **css**، **JSP**، **Tomcat**، **SQLite** را در ذهنم دارم. آیا این کافی است؟ آیا آنها بهترین ترکیب هستند؟ همچنین، من نمی دانم چگونه به جنبه های مجوز و امنیت ساخت سیستم نزدیک شوم. (PS: من مطمئن نیستم که چه برچسب هایی برای سوال من مناسب هستند. در صورت تمایل آنها را برای من ویرایش کنید) | سیستم مدیریت محتوای وب |
210240 | من یک برنامه PHP منبع باز توسعه داده ام و در حال حاضر از پسوند MySQLi یا MySQL برای سازگاری با عقب استفاده می کند. من نمیخواهم آن را تغییر دهم تا فقط با MySQLi سازگار باشد، زیرا PHP اکنون دیگر از MySQL پشتیبانی نمیکند. دلیل دیگری که میخواهم از پشتیبانی از MySQL و MySQLi دوری کنم این است که اساساً از MySQLi به همان روشی که با پسوند MySQL قدیمی استفاده میکنم استفاده میکنم. آیا کسی می تواند برای من توضیح دهد که آیا این ایده خوب یا بد است؟ | آیا استفاده از MySQLi ایمن است؟ |
251796 | در اینجا یک کپی از مجوز نرم افزار Boost است. بدینوسیله به هر شخص یا سازمانی که نسخه ای از نرم افزار و اسناد همراه تحت پوشش این مجوز (نرم افزار) را دریافت کند، اجازه استفاده، تکثیر، نمایش، توزیع، اجرا و انتقال نرم افزار و برای تهیه آثار مشتق شده از نرم افزار، و اجازه دادن به اشخاص ثالثی که نرم افزار در اختیار آنها قرار می گیرد، این کار را انجام دهند، همه مشروط به موارد زیر هستند: اعلامیه های حق چاپ در نرم افزار و کل این نرم افزار بیانیه، از جمله اعطای مجوز فوق، این محدودیت و سلب مسئولیت زیر، باید در تمام نسخه های نرم افزار، به طور کلی یا جزئی، و همه آثار مشتق شده از نرم افزار گنجانده شود، مگر اینکه این نسخه ها یا آثار مشتق شده صرفاً به شکل کد شیء قابل اجرا توسط ماشین تولید شده توسط یک پردازنده زبان مبدأ. این نرمافزار «همانطور که هست»، بدون ضمانت از هر نوع، صریح یا ضمنی، شامل اما نه محدود به ضمانتهای کالای تجاری، تناسب برای یک هدف و هدف خاص، ارائه میشود. به هیچ وجه دارندگان حق نسخه برداری یا هر کسی که نرم افزار را توزیع می کند در قبال هر گونه خسارت یا مسئولیت دیگری، اعم از اینکه در قرارداد، ظلم یا در غیر این صورت، ناشی از آن باشد، مسئولیتی ندارد. استفاده یا سایر معاملات در نرم افزار. پاراگراف دوم مجوز مستلزم حفظ سلب مسئولیت گارانتی در همه نسخههای نرمافزار (به جز نسخههای باینری خالص) است. علاوه بر این، در سلب مسئولیت ضمانت، هر دو صاحبان حق نسخه برداری و همچنین هرکسی که نرم افزار را توزیع می کند از مسئولیت در قبال خسارات محافظت می شود. در اینجا یک کپی از مجوز MIT است. حق نسخهبرداری (C) <سال> <صاحبان حق چاپ> بدینوسیله به هر شخصی که یک نسخه از این نرمافزار و فایلهای اسناد مرتبط (نرمافزار) را دریافت میکند، اجازه میدهد تا بدون محدودیت، از جمله بدون محدودیت، با نرمافزار معامله کند. محدود کردن حقوق استفاده، کپی، اصلاح، ادغام، انتشار، توزیع، مجوز فرعی، و/یا فروش نسخههای نرمافزار، و اجازه دادن به افرادی که نرمافزار در اختیار آنها قرار داده شده است. به شرایط زیر: اعلامیه حق نسخه برداری فوق و این اعلامیه مجوز باید در تمام نسخه ها یا بخش های قابل توجهی از نرم افزار گنجانده شود. نرمافزار «همانطور که هست»، بدون ضمانت از هر نوع، صریح یا ضمنی، شامل اما نه محدود به ضمانتهای کالای تجاری، تناسب برای یک هدف خاص و غیر از آن، ارائه میشود. در هیچ موردی نویسندگان یا دارندگان حق نسخهبرداری در قبال ادعا، خسارت یا سایر مسئولیتها، اعم از اینکه در یک اقدام قراردادی، ظلم یا در غیر این صورت، ناشی از خارج از این موضوع باشد، مسئول نخواهند بود. یا سایر معاملات در نرم افزار. در مقابل، مجوز MIT نیازی به حفظ سلب مسئولیت گارانتی در همه نسخههای نرمافزار ندارد و فقط «نویسندگان یا دارندگان حق نسخهبرداری» از مسئولیت در قبال خسارات محافظت میشوند. به نظر میرسد که مجوز نرمافزار Boost محافظت بهتری در برابر تعهدات برای هر کسی که با نرمافزار سروکار دارد (حتی کسانی که به سادگی نرمافزار را توزیع میکنند) ارائه میکند. همچنین، مجوز نرم افزار Boost، تکثیر سلب مسئولیت در همه نسخه ها را الزامی می کند. پس چرا نویسنده مجوز Boost در http://ideas.opensource.org/ticket/45 ذکر می کند که مجوز Boost _ سلب مسئولیت ضمانت ها را به دارندگان مجوز تعمیم نمی دهد، تا در صورت تمایل، آنها متعهد شوند. چنین ضمانت هایی (مثلاً در ازای پرداخت)_؟ | به نظر می رسد مجوز نرم افزار Boost به طور خودکار سلب مسئولیت گارانتی را تمدید می کند، اما نویسنده می گوید که این کار را نمی کند |
206955 | من از یک زمانبندی واحد برای انجام تمام کارهای برنامه ریزی شده خود استفاده کرده ام (Quartz.Net). من شروع به بازنگری در نحوه عملکرد این کار کرده ام زیرا اگر نیاز به به روز رسانی 1 کار داشته باشم، باید کل فرآیند را متوقف کنم، به روز رسانی را منتشر کنم و آن را پشتیبان گیری کنم. سوال من: آیا بهتر است بسیاری از سرویس های ویندوز وظایف فردی (یا گروهی از وظایف مشابه) را اجرا کنند یا 1 سرویس همه وظایف را اجرا کند (تنظیمات فعلی من)؟ | یک زمانبندی در مقابل بسیاری از زمانبندها |
131963 | آیا کسی الگوریتم خوبی برای رسم بیضی از جعبه مرزی می شناسد؟ draw_ellipse(int s1, int s2, int s3, int s4, color c); من به چیزی بهینه شده تا کارایی غیرقابل درک و ناخوانا نیاز ندارم. فقط چیزی که به اندازه کافی خوب است که برای یک api طراحی ساده استفاده کنید. شما می توانید الگوریتم را در پاسخ خود به همه زبان های برنامه نویسی یا حتی شبه کد ارائه دهید، اما اگر از C++ یا سینتکس شبیه به C++ استفاده کنید، ترجیح می دهم. | کشیدن بیضی از یک جعبه محدود؟ |
67273 | شرکت من از من خواست که یک هدف شخصی برای بهبود مدیریت زمان تعیین کنم. این به معنای همگام شدن با گزارش های زمانی، تجدید نظر در برآوردها و پاسخگویی به سوالات ایمیل است. البته من کتاب هایی در این زمینه خوانده ام و سیستم های متعددی را امتحان کرده ام. من فقط در برنامه نویسی به استثنای وظایف اداری جذب می شوم. من فکر می کنم بیشتر آن یک نگرش یا یک موضوع روانی است که با مدیریت واقعی زمان ارتباط ندارد. این شرکت مایل است برای آن به عنوان آموزش حرفه ای هزینه کند، بنابراین من به دنبال یک برنامه آموزشی شناخته شده و موثر هستم. من چیزی را می خواهم که نه تنها یک مشکل را رفع کند، بلکه به طور بالقوه باعث ترویج بیشتر من شود. من به خاطر مهارتهای فنیام ارزشمند هستم، اما مدیریت به دلیل تناسب ضعیف من در برنامهریزی کلی ناامید شده است و میدانم که این مانع اصلی من برای انجام مسئولیت بیشتر است. چه برنامه هایی وجود دارد که برای توسعه موثر و به موقع نرم افزار طراحی شده اند؟ نمیدانم که آیا آموزش مدیریت پروژه قابل اجرا است، اما چیزی خاصتر برای یک توسعهدهنده نرمافزار، یا دیدگاه فنی رهبری عالی خواهد بود. متشکرم. | برنامه های آموزشی مدیریت زمان برای توسعه دهندگان |
230569 | من یک مهندس الکترونیک هستم پس تازه کارم را ببخشید. بسیار خوب، من میخواهم یک فایل «exe» بسازم تا وقتی کسی روی آن فایل فشار میآورد، چندین مرحله در ویندوز انجام شود. این مراحل عبارتند از: * نصب یک مرکز رسانه، * تغییر برخی از داده ها در فایل های مرکز رسانه، * نصب چند پلاگین در مرکز رسانه، * تغییر برخی تنظیمات در این مرکز رسانه، * این مرکز رسانه ای به عنوان پوسته کار کند. بوت شدن ویندوز فایل باید شامل موارد زیر باشد: * فایل های نصب مرکز رسانه، * داده هایی که تغییر خواهند کرد، * پلاگین ها. من ترجیح میدهم برای هر مرکز رسانهای مانند یک رمز عبور منحصر به فرد اضافه کنم، بنابراین فقط روی این رمز عبور خاص کار میکند و فقط برای نصب استفاده میشود. آیا این امکان پذیر است؟ | ساخت یک فایل اجرایی |
139503 | پروژه ای که من در آن قرار داده شده در حال اجرا افتضاح است. :-) مشکل اصلی یک معماری از دست رفته و یک دستورالعمل گم شده برای نحوه سازماندهی پروژه ها است. در این مورد من یک نمونه معماری پروژه با کلاس UML و نمودارهای مؤلفه و نمودارهای لایه انجام داده ام. مشکل اصلی این است که من باید این معماری را به مدیریت ارائه کنم. اما مدیریت با UML یا نمودارهای لایه آشنا نیست و برای اکثر آنها درک منطق پشت آن ممکن نیست. در آن صورت من می خواهم ساختار پروژه تجسمی شده را با درک آسان به مدیریت ارائه کنم. من برای برخی از منابع و مثالهایی با تجسمهای قابل درک جستجو کردم، اما نتوانستم یکی را پیدا کنم. بنابراین سوال من این است که چگونه معماری نرم افزار خود را برای مدیریت تجسم می کنید، از کدام تکنیک ها استفاده می کنید؟ توجه کوچک: این یک پروژه اشتراکی بسیار بزرگ با بیش از 50 پروژه فرعی است. | مدل سازی ساختار پروژه برای مدیریت |
233682 | من روی یک برنامه وب نسبتاً بزرگ کار می کنم. راه حل اصلی شامل پروژه برنامه وب دارای بیش از 100 پروژه است. متوسط زمان ساخت این راه حل در یک دستگاه چهار هسته ای 12 گیگابایتی با SSD 2 دقیقه است. ما به دنبال راه هایی هستیم که بتوانیم روند استقرار خود را بهبود بخشیم. من قصد دارم روی یک اثبات مفهوم کار کنم تا کد را از مخزن منبع اصلی به مخازن جداگانه منتقل کنم تا به عنوان بسته های NuGet ساخته و بسته بندی شوند. این ها در یک فید داخلی میزبانی می شوند و از آنجا در راه حل اصلی نصب می شوند. برای اثبات مفهوم، میخواهم روی مهمترین/چالشانگیزترین جنبهها تمرکز کنم. من تجربه ای در ساخت کتابخانه های مستقل دارم، و البته تجربه کار بر روی این پایگاه کد یکپارچه. من می خواهم از شما بپرسم: برای اثبات مفهوم روی چه چیزی تمرکز کنم؟ * * * برخی از زمینههایی که فکر میکنم باید با آنها آزمایش کنم: * نسخهسازی * اتصال مونتاژ * تست واحد * ILMerge برای ادغام وابستگیها * اشکالزدایی * عملکرد PS. ایجاد خودکار و انتشار بستهها در مخزن NuGet مسئولیت من نیست. | هنگام تفکیک یک کد پایه یکپارچه به بسته های جداگانه (NuGet) روی چه چیزی تمرکز کنیم؟ |
233910 | من در حال حاضر روی برخی از نرم افزارها کار می کنم و مطمئن نیستم که کدام مسیر را با این کار طی کنم. من مقداری داده برای ذخیره در جایی روی یک دستگاه تلفن همراه دارم. داده ها هرگز تغییر نمی کنند و یک رابطه سلسله مراتبی دارند و برای پر کردن نمایشگر استفاده خواهند شد. مقدار معقولی از این داده ها وجود دارد. من گزینه های زیر را دارم: 1. مجموعه ای از enums/اشیاء 2. یک فایل XML 3. پایگاه داده SQLite تعبیه شده در این مورد خاص، فکر می کنم گزینه enums کمترین کار را دارد، اما از داده هایی که در حال تعبیه شده است بویی به من دست می دهد. در این کد من فکر میکنم فایل XML منطقیتر است، اما تجزیه و تحلیل آن یک منبع موفقیت خواهد بود که به نظر بیهوده است زیرا «هرگز» تغییر نخواهد کرد. پایگاه داده باید عملکرد کمتری را ارائه دهد، اما برای داده های استاتیک بیش از حد به نظر می رسد. مسیر طراحی درست در اینجا کدام است؟ **توجه:** منظورم از تغییر هرگز این است که به ندرت تغییر خواهد کرد. دادههای مورد بحث مدلی از مجموعهای از استانداردهای دولتی است، بنابراین ممکن است در آینده تغییر کنند، اما به طور منظم و بهطور خودکار نرمافزار ما را بهروزرسانی نمیکنند، زیرا تغییر در استانداردها میتواند به خوبی انجام شود. باعث ایجاد تغییر در نیازهای ما شود. | آیا داده های استاتیک باید در پایگاه داده یا جای دیگری ذخیره شوند؟ |
177184 | قرارداد نامگذاری: فیلدی که با m یا s شروع می شود | |
10311 | رایج ترین راه هایی که برای انتقال تدریجی برنامه دلفی به دات نت استفاده می شود چیست؟ | |
74516 | لطفاً تجربه ای را در مورد چگونگی ساده کردن کد منبع برای دیگران به اشتراک بگذارید؟ | |
185799 | قانون حق چاپ با توجه به آهنگ های MIDI در بازی ها | |
231420 | کد Scala زیر کار می کند و می تواند به یک متد جاوا منتقل شود که انتظار یک تابع را دارد. آیا راه تمیزتری برای این کار وجود دارد؟ این اولین پاس من است: val plusOne = new java.util.function.Function[Int,Int] { override def application(t:Int):Int = t + 1 override def andThen[V](after:function.function[_ >: Int, _ <: V]): function.Function[Int, V] = ??? override def compose[V](before:function.Function[_ >: V, _ <: Int]): function.Function[V, Int] = ??? } این دومین پاس من است - از یک پوشش عمومی برای رابط عملکرد Java-8 استفاده می کند تا نحو Scala را ساده تر کند: // توجه: Function1 رابط کاربردی Scala است، // Function (بدون 1) جاوا 8 است. کلاس موردی JavaFunction1[U,V](f:Function1[U,V]) تابع[U,V] را گسترش میدهد { override def application(t: U): V = f(t) override def compose[T](قبل از: تابع[_ >: T, _ <: U]): تابع[T, V] = ??? نادیده گرفتن def andThen[W](after:Function[_ >: V, _ <: W]): تابع[U, W] = ??? } val plusOne = JavaFunction1((x:Int) => x + 1) val minusOne = JavaFunction1((x:Int) => x - 1) آیا می توانیم بهتر عمل کنیم؟ در ادامه، آیا شانسی وجود دارد که اسکالا روزی از کد عملیاتی پویا فراخوانی استفاده کند، همانطور که جاوا 8 برای برنامه کاربردی درجه یک خود استفاده می کند؟ آیا این باعث می شود همه چیز به طور جادویی کار کند یا هنوز نیاز به تبدیل نحوی وجود دارد؟ | انتقال تابع Scala به متد جاوا 8 |
80898 | این در TODO.txt من است. برای رسیدن به این هدف چگونه پیش می روید؟ | چگونه از شما درخواست می شود یا از شما خواسته می شود در یک کنفرانس نرم افزاری صحبت کنید؟ |
204562 | این ساخت اشتباه در نظر گرفته می شود مگر اینکه #.. else #.. پایان این به دلیل کلی سردرگمی دو منفی است. به این صورت ترجمه میشود: اگر نه #.. اگر نه #.. پایان _همه ما موافقیم که این گیج کننده است. | آیا شرایطی وجود دارد که استفاده از آن مناسب باشد مگر اینکه...؟ |
40018 | من رویاهای بزرگی برای نوشتن فیس بوک بعدی دارم (می دانم که غیرواقعی است) و در مراحل برنامه ریزی هستم که صحبت می کنیم و در مورد استفاده از یک چارچوب php برای این کار و چند ساعت توسعه که واقعاً من را نجات می دهد، ابراز ناراحتی می کنم. اگر وجود دارد؟ همچنین آیا غیرواقعی است که یک نفر به صورت انفرادی کل یک شبکه اجتماعی را کد کند؟ بزرگترین برنامه کاربردی که کسی به تنهایی نوشته است چیست؟ همچنین باید به این نکته اشاره کنم که من یک کار روزانه دارم، بنابراین شب ها و عصرها این کار است. و شرکای باردار برای مقابله :) | تعداد ساعات کار برای نوشتن یک شبکه اجتماعی |
109004 | من SM یک تیم هستم و می خواهم بدانم چه کسی باید هدف را برای دوره های گذشته تعیین کند | چه کسی باید هدف را برای گذشته نگر تعیین کند؟ |
128680 | من سعی میکنم ایجاد برنامهها برای آیفون و آیپد را یاد بگیرم، برنامههایی مانند وبسایتهای پایگاهدادهگرا که کاربر بتواند دادههای خود را ذخیره کند. من یک برنامه نویس معمولی php هستم و فقط از رایانه شخصی ویندوزی استفاده می کنم. هر راهنمایی خوبی که شما بچه ها می توانید برای شروع به من پیشنهاد دهید بسیار قدردانی خواهد شد. با تشکر | آیا راهنمایی خوبی برای برنامه نویس PHP برای راه اندازی برنامه های آیفون و آی پد دارید؟ (فقط کامپیوتر داشته باشید) |
135288 | من روی یک برنامه با دو نمای html و ajax (که html از طریق json منتقل می شود) کار می کنم. نمای HTML استاندارد است و به طور پیش فرض ajax باید یکسان به نظر برسد. با این حال، نمای ajax همچنین به این معناست که گزینههای قابل تنظیم در سمت مشتری را داشته باشد که اجزای صفحه باید برای آنها نمایش داده شوند. من در پیچیدن سرم در اطراف ایجاد یک روش زیبا برای رسیدگی به این نیاز مشکل دارم. آیا روش استانداردی برای مدیریت نماهای مرتبط مانند این وجود دارد؟ | آیا روش معمولی برای داشتن دیدگاهی وجود دارد که وابسته به دیگری باشد؟ |
7292 | ما در مورد پروژههای 20 درصدی Google میدانیم که به موجب آن یک توسعهدهنده میتواند تا 20 درصد از وقت خود را صرف پروژهای شخصی کند که به آن علاقه دارد. اگر کارفرمای شما به شما اجازه دهد 20 درصد از وقت خود را صرف پروژه ای کنید که بخشی از کار روزانه شما نیست، آیا از آن استفاده می کنید؟ من می توانم به چند دلیل فکر کنم که چرا این کار را نمی کند: * این باعث می شود کار عادی شما 20٪ بیشتر طول بکشد (مهلت تمدید شده) * ممکن است بخواهید ایده شخصی خود را شخصی نگه دارید. | آیا اگر کارفرمای شما آن را تشویق کرده و بودجه آن را تامین کند، از زمان «20 درصد Google» استفاده می کنید؟ |
208274 | آیا بهتر است این کار را انجام دهید #define INT_TRUE 1 #define INT_FALSE 0 int someFunctionalityIsEnabled = INT_TRUE; یا این؟ int someFunctionalityIsEnabled = 1; می توان با خیال راحت فرض کرد که false همیشه صفر و true غیر صفر خواهد بود. | هنگام استفاده از int به عنوان مقادیر بولی، آیا استفاده مستقیم از 0 و 1 به شکل ضعیفی است؟ |
121263 | من تعجب می کنم که شما بچه ها چگونه دانش فنی خود را به صورت روزانه به روز می کنید. قطعا از اینترنت خواهد بود. اما آن منابع کدامند؟ به عنوان مثال من در مورد فناوری DWR نمی دانستم اما از همکارم می دانستم و از آن در کارم استفاده کردم. من دوست دارم در مورد فناوری هایی مانند این بدانم، تا در پروژه های Java SE و Java EE خود به محض اینکه در دسترس جامعه قرار گیرند، از آنها استفاده کنم. | به روز رسانی دانش Java SE و Java EE |
4596 | ما یک تیم توسعه خارج از کشور داریم که عادت بدی به نصب نرم افزارهای مزخرف روی دسکتاپ شرکت ها دارد (که ربطی به عملکرد شغلی آنها ندارد) و به همین دلیل در حال بررسی حذف حقوق مدیر محلی خود هستند. آیا Local Administrator یا Power User محلی برای VS2010 الزامی است؟ چگونه بدون حقوق بالا می دوید؟ با چه مسائلی مواجه خواهید شد؟ | آیا حقوق کاربر محلی کافی است یا توسعه دهندگان در هنگام کدنویسی به Local Administrator یا Power User نیاز دارند؟ |
84987 | این یک سوال با یک پاسخ نیست، اما من مجذوب تنوع تنظیمات کامپیوتر در دفتر هستم. برخی از افراد روی ماشینهای باستانی کار میکنند که خرهای مطلق با مانیتور CRT هستند، در حالی که برخی دیگر تنظیمات بسیار پیچیده و پیچیدهای دارند که باعث حسادت معاملهگران فارکس میشود. برای افزودن به این فتنه، در مصاحبه شغلی اخیری که داشتم، کارفرما چندین بار تاکید کرد که ایستگاه های کاری مدرن با مشخصات بالا در اختیار توسعه دهندگان قرار گرفته است، از جمله دسترسی به جدیدترین گجت ها در دنیای موبایل و تبلت. در حالی که به نظر می رسد این کار بیهوده ای است، اکثر شرکت های بزرگی که من با آنها مواجه شدم دقیقاً پول نقد را به تأمین فناوری داخلی نمی رسانند، یا نوع سخت افزاری را که برای کارمندان ارائه می دهند تبلیغ نمی کنند. تجربیات و نظرات شما در این مورد چیست؟ آیا کامپیوترهایی که از عهده وظایف خود بر نمی آیند واقعاً می توانند به شدت برای بهره وری برنامه نویسان مضر باشند؟ در پایان روز، برای شرکت ها، این به نسبت هزینه به سود بستگی دارد. آیا تجهیز کارکنان IT به جدیدترین و بهترین ها منطقی است؟ فناوری روز به روز در زندگی روزمره فراگیرتر می شود. اگر شرکتی ادامه ندهد، چگونه بر آن منعکس می شود؟ این موضوعی است که شخصاً برای من جالب است، اما همچنین معتقدم که باید با جزئیات بیشتری بررسی شود. علاوه بر نظرات بیان شده در اینجا، اگر می خواهید به رسمیت بخشیدن به تحقیقات در این زمینه کمک کنید، می توانید 5 دقیقه از وقت خود را اختصاص دهید و نظرسنجی را در لینک زیر پر کنید. پیشاپیش متشکرم :) http://edu.surveygizmo.com/s3/508308/Workstations-and-productivity | آیا رایانه ها فقط ابزاری برای رسیدن به هدف هستند یا می توانند به بهره وری و خلاقیت برنامه نویسان کمک کنند؟ |
236240 | این اولین بار است که اینجا هستم من دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک هستم و اخیراً یک گروه تحقیقاتی برای همکاری پیدا کرده ام. ما مکانیک آماری را با استفاده از مدل های کامپیوتری مطالعه می کنیم، بنابراین جنبه برنامه نویسی قابل توجهی در آن وجود دارد. اولین کار من برداشتن کد تجزیه و تحلیل داده های قدیمی (نوشته شده در جاوا) و پاکسازی آن در c++ بوده است. مردی که قبل از من برنامه اصلی را نوشت، از روش فیزیک سنتی استفاده کرد که از مقدار زیادی کد اسپاگتی استفاده می کرد و همه آن را در یک سازنده قرار می داد. این خیلی من را عصبانی کرد، بنابراین آن را به کلاس های جداگانه تقسیم کردم و اکنون ساختار کلاسی معقولی دارد. در گذشته، هر زمان که کلاسی را تعریف میکردیم، تعاریف و متدهای آن را در یک تابع هدر قرار میدادیم، سپس برای استفاده از آن، فقط آن را درج میکردیم. می دانم که این قوانین نحوه استفاده از فایل های .h و .cpp را زیر پا می گذارد، اما آیا دلیل دیگری به جز آداب کد برای کامپایل و پیوند دادن یک شی کلاس به جای گنجاندن آن وجود دارد؟ ببخشید سوال طولانی شد | در c++، تفاوت بین پیوند دادن یک شی کلاس و فقط شامل کردن آن. |
121266 | در برنامه من درخواستها توسط اشیاء کلاسهای مشتق از «Processor» پردازش میشوند، چیزی مانند «CreateItemProcessor» یا «MoveItemToGroupProcessor». کلاس Base Processor بیشتر منطق پردازش رایج را پیادهسازی میکند و آنهایی که مشتق شدهاند، برخی وظایف خاص مرتبط با منطق تجاری را انجام میدهند. یک شی از یک نوع پردازنده خاص قبل از پردازش درخواست ایجاد می شود و سپس پاک می شود. در نهایت به وضعیتی رسید که ایجاد یک شی پردازنده واحد بخش عمده ای از زمان پردازش درخواست را می گرفت. بنابراین اکنون به ایجاد مجموعه ای از اشیاء پردازشگر درخواست فکر می کنم و به جای استفاده از رویکرد ایجاد/حذف از آنها استفاده مجدد می کنم. مشکل اینجاست که هر شی «پردازنده» از نظر نخ ایمن نیست و در واقع نباید از نظر آج ایمن باشد: داده های مربوط به درخواست را در داخل ذخیره می کند. بنابراین رویکرد کلی من به آن به شرح زیر است: * سعی کنید پردازنده را از یک استخر بدست آورید. * اگر هیچ موجودی در دسترس نیست، صبر کنید. * هنگامی که پردازنده در دسترس داریم، آن را به عنوان در حال کار علامت گذاری کنید و پردازش را شروع کنید. * هنگامی که کار انجام شد، بازگشت پردازنده به استخر. * به استخر اطلاع دهید که پردازنده رایگان در دسترس است. آیا نوعی الگوی طراحی برای آن وجود دارد؟ آیا من چیزی را از الگوهای GoF موجود گم کرده ام؟ آیا جزئیات پیاده سازی مربوط به C# وجود دارد؟ | الگوی استخر اشیاء کارگر؟ |
85575 | من علاقه مند به کار با زبان برنامه نویسی D برای شبیه سازی فیزیک هستم. چقدر مناسب است؟ آیا تولید کد ممیز شناور DMD به اندازه کافی بالغ است تا با کامپایلرهای موجود برای c++ و fortran رقابت کند؟ آیا کتابخانه های ماتریس سریع به D منتقل شده اند (یا از D قابل دسترسی هستند)؟ آیا چیزی در خود زبان وجود دارد که عملکرد ممیز شناور زبان را مهار یا بهبود بخشد؟ من عاشق برنامه نویسی در این زبان هستم، اما نگران این هستم که کامپایلرها/کتابخانه ها هنوز برای کار عددی مناسب نباشند. | D2 چقدر برای کار عددی مناسب است |
222706 | در حین کار با asp.net، به رویکردی رسیدم که از خدمات asp.net برای لایه داده/منطق تجاری و html/javascript/jquery برای لایه UI استفاده میکند، زیرا نمیتوانم به سطح مورد نیاز سفارشیسازی رابط کاربری برسم. با کنترل های وب asp.net. در حالی که من کتابهای زیادی در مورد استفاده از کنترلهای وب asp.net و ادغام آنها با فناوری سمت سرور asp.net و توسعه وب سمت کلاینت html/js/jQuery بدون اتصال به هیچ فناوری سمت سرور دیدهام، من ندیدهام. هر کتابی که با ترکیب سمت سرور asp.net + سمت کلاینت html/js/jQuery سروکار دارد دیده شده است. سوال من این است که آیا این رویکرد قابل قبول است، یا از فناوری گسترده ای که برای انجام چنین وظایفی مناسب تر است نادیده گرفته ام؟ محدودیت من این است که باید مبتنی بر فناوری سمت سرور asp.net/mvc باشد، زیرا مدیریت من بر آن تاکید دارد. | ترکیب سمت سرور asp.net + سمت کلاینت html/js/jQuery |
57885 | من سعی می کنم تعیین کنم که امروزه LINQPad چقدر محبوب است و چقدر مورد استفاده قرار می گیرد. من فقط نمی دانم که آیا هنوز هم ابزار مفیدی است یا نه زیرا VS و ابزارهای دیگر بهتر شده اند. علاوه بر این، من با کار با LINQ به SQL روی LLBGen کدنویسی می کنم. من می بینم که یک پلاگین برای LLBGen و LINQPad وجود دارد. هنوز نمی دانم که آیا LINQPad واقعاً ارزشش را دارد یا چه مزایایی می تواند به من بدهد یا اینکه هنوز برای ORM ها و غیره به شدت پیشنهاد می شود. | LINQPad هنوز هم زیاد استفاده می شود؟ |
204568 | این یکی در سراسر پایگاه کد ما است، اما مطمئن نیستم که تا به حال نامی برای آن شنیده باشم. ما سی شارپ و جاوا داریم (و Rails اما مجبور نیستیم خیلی وقت ها آن را لمس کنیم) بنابراین کلی تر صحبت می کنم. مانند این است که نگرانیهای داده هرگز به طور کامل مشخص نمیشوند تا زمانی که به معنای واقعی کلمه در یک view controller که آماده رها کردن آن در صفحه میشود، درست عمل کنید (توجه داشته باشید: ما در بیشتر موارد در اینجا از درخواستهای SQL واقعی عبور کردهایم). به عنوان مثال، ما دادههایی برای یک نوع محصول خاص داریم که از CRMها، از اسکنهای انجامشده با برنامه تلفن همراه ما، و از موجودی موجودی در DB دریافت میشود، اما به نحوی تا زمانی که به نقطهای نمیرسیم که به معنای واقعی کلمه میخواهیم رها شویم. در صفحه ای که ناگهان متوجه می شویم منطق تجاری وجود دارد که باید به آن توجه کنیم. کنشها و کنترلکنندههای مشاهده ما غولپیکر هستند. ما انواع سؤالات را از هر شی میپرسیم و روی آنها شاخه میشویم، چه این باشد یا چه آن، منابع داده، ترجیحات مشتری و گاهی اوقات چیزهایی که به ظاهر دلخواه هستند که ممکن است فاز ماه باشد، عادات مهاجرت گونههایی که من دارم. حتی در مورد ستارگان فیلمی که اکثر آنها را در گوگل جستجو کرده اند، هرگز نشنیده اید... و همیشه به کنترلر ختم نمی شود. جاوا به طور خاص بدنام است که اجازه می دهد همه چیز به JSP و سپس حتی در سمت مشتری در JS برود. این پدیده باید نامی داشته باشد، اما من هرگز آن را نشنیده ام. چیست؟ | نام ضد الگویی ایجاد شده است؟ فقط قبل از اینکه به آنها نیاز داشته باشید، داده ها را پشت سر هم دریافت کنید |
157432 | من Clojure را یاد میگیرم تا ببینم آیا این چیزی است که میتوانم در شغل فعلیام از آن استفاده کنم یا نه، و مهمتر از آن، چگونه میتوانم روسایم را متقاعد کنم که Clojure یک «ویژگی کشنده» در جاوا دارد که ارزش سرمایهگذاری را دارد. ویژگیای که حدس میزنم اکثر انجیلهای clojure تبلیغ میکنند ** مدیریت دولتی و همزمانی** است. مثالی که اغلب در وبلاگها و کتابها میبینم، موجودی حسابی است که توسط چندین رشته بهروزرسانی میشود. مدیریت ایالت Clojure همیشه میتواند بدون در نظر گرفتن تعداد رشتههایی که آن مقدار را میخوانند و مینویسند، به وضوح اطمینان حاصل کند که تعادل دقیق خواهد بود. با این حال، در عمل، یک برنامه کاربردی هرگز اجازه نمی دهد موجودی حساب فقط در حافظه باقی بماند، باید در خارج از JVM (احتمالاً در یک پایگاه داده) به دو دلیل واضح باقی بماند: 1. اگر برنامه از پایگاه داده پایین بیاید. برای بازیابی باید آخرین وضعیت را به دقت منعکس کند. به همین دلیل پایگاه داده را نمی توان به طور ناهمزمان به روز کرد و همه خواندن ها باید تا زمانی که به روز رسانی پایگاه داده کامل شود مسدود شوند. 2. اگر برنامههای کاربردی دیگر موجودی حساب را میخوانند یا دستکاری میکنند (شاید به این دلیل که ما برنامه خود را به چندین سرور کوچک کردهایم)، این موجودی باید بین همه نمونهها هماهنگ باشد. **آیا مدیریت دولتی Clojure میتواند موقعیتهایی مانند این را به زیبایی مدیریت کند؟** به عنوان مثال، با توجه به سناریوی 2 بالا، _all_ خواندن موجودی حساب ابتدا باید پایگاه داده را برای دریافت مقدار بررسی کند، و اگر پایگاه داده قفل شده باشد، باید برای مسدود کردن تا زمانی که مقدار صحیح در دسترس باشد، نه؟ خیلی خوب است که Clojure همزمان در حافظه من را بسیار زیبا مدیریت میکند، اما اگر این ظرافت را نتوان به حالت خارجی تعمیم داد، آیا واقعاً چیزی به دست میآورم؟ 1 (توجه داشته باشید که مواردی مانند رسا بودن، ظرافت و غیره به ندرت توسط mgmt ویژگی های قاتل در نظر گرفته می شوند.) | حالت Clojure و ماندگاری |
125011 | من در اینجا نمیپرسم که استدلالهای موافق/علیه آزمایش روشهای داخلی چیست (البته برخی را مجدداً بیان میکنم و از شنیدن برخی دیگر بدم نمیآید). سوالات من به پیامدهای آزمایش فقط رابط عمومی مربوط می شود. به خصوص، این که آیا من میزان بخش «رفاکتور» Red-Green-Refactor را در TDD کنار کتاب میدانم، و اگر تکنیکهای غیر TDD وجود دارد که پزشکان TDD از آن استفاده میکنند که مشکلاتی را که باعث میشود من بخواهم درونیها را آزمایش کنم، برطرف میکند. سوال من این است: اگر ساده ترین کد ممکن را برای دریافت سبز روشن بنویسید، و اگر روش های داخلی را آزمایش نکنید، آیا گهگاه به خودتان اجازه می دهید که با نوشتن کلاسی شروع کنید که کارهای بسیار بیشتری انجام می دهد. از آن چیزی که باید با یک دسته از متغیرهای عضو که می دانید از refactoring جان سالم به در نخواهند برد؟ و پس از بازسازی با یکسری روش هایی که به صراحت آزمایش نشده اند، پایان دهید؟ همانطور که با TDD آشنا شدم، به نظر می رسد هر کسی حداقل وسوسه می شود تا روش های داخلی را آزمایش کند. و بسیاری از تمرینکنندگان به صراحت میگویند که نباید این کار را انجام دهید. به عنوان مثال (از حدود 23 میلیون نتیجه): مورد 2 اینجا و نظرات آن و این پست StackOverflow با توجه به اجرای بیش از یک مشکل غیر پیش پا افتاده، اگر فقط رابط عمومی را آزمایش کنید، دو احتمال وجود دارد: 1) منطق غیر پیش پا افتاده فقط به صورت غیرمستقیم آزمایش میشود و در همان فراخوانهایی مانند سایر منطقهای غیر پیش پا افتاده آزمایش میشود. 2) روشهایی را عمومی میکنید که انتظار ندارید مشتریانی غیر از SUT و آزمایشها تماس بگیرند. من فکر می کنم آنچه از طرفداران by-the-book TDD می شنوم این است که 1 درست است. بله، بسیاری از کدهای غیر پیش پا افتاده فقط به طور غیرمستقیم آزمایش می شوند و این مشکلی نیست. بالاخره شما نمی خواهید تستهای شما شروع به شکست میکنند، حتی اگر آنها شکست نخورند، اگر آزمایشها زمانی که تعداد زیادی از آزمایشها را مورد استفاده قرار نمیدهند، ادامه پیدا کنند، بیضرر نیست. کد، زیرا تستها نحوه استفاده از کلاس خود را نشان میدهند، فقط باید رابط عمومی را آزمایش کنید. و این حرف منطقی به نظر می رسد، اما من ندیده ام که به صراحت گفته شود. اما با وجود اینکه منطقی به نظر میرسد - اگر داخلیها را آزمایش نکنم، احساس میکنم بخشی از چیزی را از دست میدهم که به حفظ کدنویسی کمک میکند (شاید بخشی از مشکل من در به کار بردن قوانین این باشد که بین کدنویسی و توسعه تمایز قائل نمیشوم. ). اگر منطق داخلی وجود دارد که باید یک رشته را به مقدار معتبر int32، int64 یا اعشاری بسته به آنچه در رشته و نوع شیء دیگر است، تبدیل کند، من میخواهم آن کمی منطق را آزمایش کنم، نه اینکه فقط بفهمم که کل روش شکست خورد من یک تست می خواهم تا آن چند خط کد را مشخص کند و آنچه را که باید شکست بخورد، انجام دهد. تفکر در پاسخ با رای منفی مضاعف در اینجا به قدری جذاب به نظر می رسد که من باید فکر کنم که آیا دوستانی که در کتاب حاضر هستند از ذکر برخی کدهای ابزار دقیق / ردیابی / ثبت گزارش که علاوه بر TDD استفاده می کنند غافل می شوند یا اینکه آیا آنها کارکرد آن را در آن مشاهده می کنند. یک دیباگر نمادین یا آن ها فقط آن را به عنوان یک نقطه شکست تشخیص می دهند و تستی را با ورودی می نویسند که باعث خرابی آن چند خط کد می شود؟ اگر آنها این کار را انجام دهند، اجرای آن را آزمایش می کنند. خیلی طبیعی به نظر می رسد که بخواهیم آن کد را به صورت مجزا آزمایش کنیم و تأیید کنیم که در جایی که باید شکست می خورد، حتی اگر این یک جزئیات پیاده سازی است. فکر میکنم با استعداد و تجربه میتوانید تکههای بزرگتری از کد را بهعنوان «غیر پیش پاافتاده» طبقهبندی کنید، اما من ندیدهام که کسی صراحتاً بگوید یا متواضعانه بگوید که به همین دلیل نیازی به آزمایش جزئیات پیادهسازی نیست. زمان زیادی برای من کاملاً منطقی است که رابط عمومی را آزمایش کنم، بسیاری از روش ها واقعاً مانند آنچه در نمونه های TDD می بینید هستند. اما برای این احساس که من در مورد اینکه آیا متخصصان تدبیر در حال انجام کاری فراتر از نوشتن آزمایش بر روی یک عضو عمومی هستند یا خیر: بگویید که می خواهید داده ها را از یک فایل ISAM در یک پایگاه داده قرار دهید. یک روش عمومی برای مصرف کننده پیش بینی شده کد وجود دارد: public void LoadIt (SqlConnection c). Loadit دارای یک سری وابستگی های دیگر است که با استفاده از فایل های پیکربندی و متغیرهای محیطی حل می شوند: برخی کدها باید تعیین کنند که می توانند نام پوشه ای را که ISAM ها در آن زندگی می کنند پیدا کنند. برای یافتن، بارگیری و تجزیه فایل طرحواره برای isams با استفاده از کتابخانه DDL فروشنده ISAM. به همین ترتیب + غیره اما هیچ کدام از اینها برای هیچ کد فراخوانی پیش بینی شده ای جالب نیست. تنها دلیل من برای جابجایی وابستگیها به خارج از کلاس Loadit این است که بتوانم آنها را آزمایش کنم یا درک/نگهداری کد را آسانتر کنم. انتقال به کلاس دیگری برای آزمایش پذیر ساختن آنها، انجام آن اشتباه است -- آنها در واقع فقط جزئیات پیاده سازی LoadIt هستند. و در اولین پیادهسازی، فقط سعی میکنم کد کافی بنویسم تا چراغ سبز شود. بنابراین، اگر سادهتر باشد که بتوان یک دسته از متغیرها را در یک یا دو روش بزرگ مدیریت کرد، چیزی با قابلیت نگهداری معقول نمینویسم. من کلاس های کمکی نمی نویسم. در عوض، من سبز روشن را دریافت می کنم و سپس قسمت Refactor را با جدیت انجام می دهم. حتی وقتی آن را پاک میکنم، کلاسهایی که معرفی میشوند دسترسی «داخلی/دوست» را حفظ میکنند و فقط از طریق تماس با LoadIt آزمایش میشوند. با تشکر برای خواندن این | آیا آزمایش داخلی مستلزم بازسازی سختگیرانه و/یا تکیه بر استعداد توسعهدهنده نیست؟ |
33243 | تفاوت بین آزمون پذیرش--برنامه ریزی محور و آزمون پذیرش--توسعه محوری چیست؟ آیا آنها یکسان هستند؟ | تفاوت بین برنامه ریزی آزمون محور پذیرش و توسعه آزمون محور پذیرش چیست؟ |
187849 | اکنون حدود 18 سال است که در حال نوشتن کد هستم. اخیراً من عادت کردهام که در موارد دیگر تورفتگی نداشته باشم و وقتی به کد نگاه میکنم، بیشتر نگرانم میکند که کسی که ممکن است به کد نگاه کند ممکن است گریه کند. قطعه زیر نیاز به استایل if(condition) { ... } //1 if(condition) { // نمی خواهم این بلوک دوم به صورت غیر ضروری وارد شود را توضیح می دهد ... } بنابراین من یک مورد دیگر را در جایی قرار دادم که نظر با برچسب 1 if(condition) { ... } else if(condition) { ... } قرار دادن دیگری در آنجا به حفظ خوانایی کمک می کند، به خصوص زمانی که فراموش کردن گذاشتن یکی در آنجا لزوماً چیزی را خراب نمی کند. چیزی که من از آن ناراضی هستم این است که به طور دقیق از قراردادها (در این مورد خورشید) به دو روش مختلف پیروی نمی کند - 1) تورفتگی مناسب 2) داشتن یک بریس باز پس از دیگری، حدس می زنم کاری که می خواهم انجام دهم جلوگیری از آن است. داشتن تورفتگی های عظیم که واقعاً در بلوک هایی که شرایط زیادی دارند تفاوت ایجاد می کند - 5 یا بیشتر، اگرچه فقط سه مورد در زیر نشان داده شده است. if(condition) { ... } else { if(condition) { ... } else { if(condition) { ... } else {... } } } به نظر من غیر تورفتگی کردن چیزهای دیگر بسیار تمیزتر است و بدون بریس دنبال. نظر شما چیست؟ | موارد دیگر بدون فرورفتگی |
870 | هر جواب یکی لطفا من مورد علاقه ام را به عنوان پاسخ اضافه می کنم. | اگر بتوانید فقط یک کتاب مرتبط با برنامه نویسی را در قفسه کتاب خود داشته باشید آن کتاب چیست و چرا؟ |
77897 | در طول اولین پیادهسازی من که چارچوب مجموعه جاوا را گسترش دادم، از اینکه دیدم رابط مجموعه شامل روشهایی است که به عنوان اختیاری اعلام شدهاند، کاملا متعجب شدم. از پیادهکننده انتظار میرود در صورت عدم پشتیبانی، UnsupportedOperationExceptions را پرتاب کند. این بلافاصله به عنوان یک انتخاب طراحی API ضعیف به نظرم رسید. پس از خواندن بسیاری از کتاب عالی جاوای مؤثر جاشوا بلوخ، و بعداً فهمیدن اینکه او ممکن است مسئول این تصمیمات باشد، به نظر نمی رسد که با اصول مطرح شده در کتاب سازگاری داشته باشد. من فکر میکنم اعلام دو رابط: Collection و MutableCollection که مجموعه را با روشهای اختیاری گسترش میدهد، به کد مشتری بسیار قابل نگهداریتر منجر میشود. خلاصه ای عالی از مسائل در اینجا وجود دارد. آیا دلیل خوبی وجود داشت که روشهای اختیاری به جای اجرای دو رابط انتخاب شدند؟ | چرا مجموعه های جاوا با روش های اختیاری در رابط پیاده سازی شدند؟ |
183665 | ما برنامه های کاربردی مبتنی بر اجتماعی را برای تلفن همراه توسعه می دهیم. هر برنامه ای از خدمات وب RESTful API استفاده می کند. وقتی ورود به سیستم را اجرا می کنم، معمولاً نام کاربری و رمز عبور را در جایی از دستگاه ذخیره می کنم. سپس آنها را می فرستم و در پاسخ به پروفایلم دسترسی پیدا می کنم. اما من همچنین می دانم که راه دیگری برای انجام این کار وجود دارد. یکی به نحوی یک توکن با یک الگوریتم خاص تولید می کند و سپس آن را به جای نام کاربری و رمز عبور ارسال می کند تا دسترسی پیدا کند. چگونه باید آن را اجرا کنم؟ آیا باید این توکن را همراه با هر درخواست دیگری غیر از ورود ارسال کنم؟ | بهترین راه برای اجرای مجوز برای REST API |
236245 | هنگام ساختن یک آزمون واحد، **آیا استفاده از ابزار تمسخر برای کمک به شما در تنظیم یک شی مناسب است** حتی اگر هیچ رفتاری را مسخره نکنید یا هیچ تعاملی با آن شی را تأیید نکنید؟ در اینجا یک مثال ساده در شبه کد آورده شده است: //یک شی که در واقع می خواهیم Object را مسخره کنیم someMockedObject = Mock(Object.class); جستجوگر EqualityChecker = EqualityChecker جدید (someMockedObject); . //تنظیم انتظارات روی ماک When(someMockedObject).equals(someObjectThatIsHardToInstantiate).return(false); Assert(equalityChecker.check(someObjectThatIsHardToInstantiate)).isFalse(); //تأیید کنید که ساختگی به درستی با Verify(someMockedObject).equals(someObjectThatIsHardToInstantiate).oneTime(); آیا در این سناریو مسخره کردن ComplicatedObject مناسب است؟ | استفاده از ماک ها برای تنظیم شی حتی اگر هیچ رفتاری را مسخره نکنید یا هیچ تعاملی با آن را تأیید نکنید؟ |
177183 | من دو کلاس کلاس A و کلاس B در کلاس A دارم، من سه روش دارم که عملیات ذخیره، حذف و انتخاب را بر اساس شیئی که آنها را ارسال می کنم انجام می دهد. در کلاس B من عملیات منطقی را انجام می دهم، مانند اصلاح ویژگی شی قبل از اینکه به متدهای کلاس A منتقل شود، مشکل من در کلاس B است، اگر کلاس A را گسترش دهد، و متدهای کلاس A را توسط والد فراخوانی کند. ::methodName یا ایجاد نمونه ای از کلاس A و سپس فراخوانی کلاس A شامل هیچ ویژگی فقط متد نیست. کلاس A{ تابع عمومی ذخیره ($obj){ //کد اینجا } تابع عمومی حذف ($obj){ //کد اینجا } تابع عمومی انتخاب کنید($obj){ //کد اینجا } } //آیا کلاس A را گسترش دهم ، و متد را توسط والد::methodName($obj) فراخوانی کنید یا یک نمونه از کلاس A ایجاد کنید، متد $instanceOfA->methodName($obj) را فراخوانی کنید. کلاس B را گسترش می دهد{ تابع عمومی checkIfHasSaved($obj){ if($obj->saved == 'بله'){ والد::save($obj); //**آیا باید متد را به این صورت فراخوانی کنم** $instanceOFA = new A(); //**یا نمونه ای از کلاس A ایجاد کنید و بدون گسترش کلاس A** instanceOFA->save($obj); } //عملیات منطقی دیگر در اینجا } } | آیا باید نمونه کلاس را گسترش دهم یا ایجاد کنم |
237112 | مربوط به این سوال که کدام الگوریتم هش برای منحصر به فرد بودن و سرعت بهتر است؟ آیا راهی برای ایجاد یک تابع هش یا یافتن تابعی وجود دارد که طول هش آن کاملاً به طول ورودی بستگی دارد، دارای مجموعه کاراکتر هش قابل تنظیم باشد (از آنجایی که باید تابع 1 به 1 باشد، ورودی باید با این محدودیت مجموعه کاراکتر مطابقت داشته باشد. همچنین). علاوه بر این، مهمترین بخش این است که تابع هش تا حد امکان رشته های **تصادفی** تولید می کند. بنابراین برای مثال می توان دو نتیجه متفاوت زیر را بدست آورد. Hash(aaaa)->آبی // برای مجموعه کاراکتر a-z و Hash(aaaz)->صورتی // برای مجموعه کاراکتر a-z مثالهای بیشتر: Hash(aa@12a)->dakj@4 // برای مجموعه کاراکتر a-z، @, 0-9 و Hash(a2#46Ww)->@3#0Pdw // برای مجموعه کاراکتر a-z A-Z، !-)، 0-9 **توجه کنید** طول کاراکتر بین ورودی و خروجی و مجموعه کاراکترها. آنچه من تا اینجا فکر می کردم یک تابع توزیع احتمال بود، توابع توزیع تصادفی وجود دارد اما مطمئن نیستم که چگونه به آنجا برسم. http://en.wikipedia.org/wiki/Probability_distribution http://en.wikipedia.org/wiki/Normal_distribution | تابع هش تصادفی بدون برخورد |
128020 | ما یک سرور برنامه بزرگتر داریم که مشتریان مایلند آن را به صورت محلی مستقر کنند. این شامل یک پایگاه داده سرور MySQL، یک پایگاه داده REDIS، چندین سرور وب برای بخش های فرعی، یک پروکسی معکوس NGINX است تا این وب سرورها از پورت 80 و یک سرور C++ خانگی قابل دسترسی باشند. تمام بخش های فرعی (DB، وب سرورها، ...) باید پیکربندی شوند تا توسط یکدیگر قابل دسترسی باشند. در حال حاضر (برای استفاده در خانه) استقرار و پیکربندی با دست انجام می شود. اما به منظور ارائه آن به مشتریان، ما می خواهیم یک راه حل خارج از جعبه داشته باشیم که توسط برخی از اسکریپت های ساخت مونتاژ می شود. چه چیزی را پیشنهاد می کنید؟ 1. از VM نگهداری میکنید که پیکربندی و سپس مستقر میشود؟ 2. حفظ اسکریپت نصب یا بسته 3. چیز دیگری؟ معمولاً ما 2. را ترجیح می دهیم زیرا به نظر می رسد روش طبیعی تر است و به مشتری اجازه می دهیم تصمیم بگیرد که آیا می خواهد از یک سرور واقعی استفاده کند یا یک VM. همچنین به نظر می رسد ایجاد خودکار VM ها نسبتاً گران است. مشکلاتی که ما با آن مواجه هستیم، معمولاً اجزای غیر قابل تعبیه مانند MySQL و NGINX هستند. پیکربندی NGINX در /etc/nginx/ ذخیره می شود. من فکر نمیکنم که بستههای .DEB مجاز به بازنویسی پیکربندی NGINX خارجی باشند و این کار خوبی نیست. در مورد MySQL هم همینطور. همچنین امکان تعبیه MySQL/NGINX/Redis وجود دارد اما این یک کار بی اهمیت نیست. | چگونه یک برنامه سرور ناهمگن را برای مشتریان مستقر کنیم؟ |
176294 | من یک تحلیل الگوریتم یادگیری هستم و با ابزار تحلیلی برای درک زمان اجرای یک الگوریتم با عملکرد بسیار متفاوت روبرو شدم که به آن استهلاک می گویند. Autor نقل می کند آرایه ای با کران بالای n عنصر، با یک کران ثابت N، در اندازه آن. عملیات پاک کردن زمان O(n) را می طلبد، زیرا ما باید تمام عناصر آرایه را ارجاع دهیم تا واقعا آن را خالی کنیم. عبارت فوق واضح و معتبر است. حال محتوای بعدی را در نظر بگیرید: اکنون یک سری عملیات n را روی یک آرایه در ابتدا خالی در نظر بگیرید. اگر دیدگاه بدترین حالت را در نظر بگیریم، زمان اجرا O(n^2) است، زیرا بدترین حالت یک عملیات شفاف در سری O(n) است و ممکن است به تعداد O(n) عملیات روشن در سری وجود داشته باشد. از عبارت بالا پیچیدگی زمانی O(n^2) چگونه است؟ من منطق پشت آن را درک نکردم. اگر عملیات 'n' انجام شود چگونه O(n^2) است؟ لطفا توضیح دهید که نویسنده چه چیزی را می خواهد بیان کند.. | نیاز به توضیح در مورد استهلاک در الگوریتم است |
50034 | بسیار خوب، من _تقریبا_ یک پیشنهاد شغلی را از دست دادم زیرا ** _تجربه کافی به عنوان یک مهندس نرم افزار سازمانی_** نداشتم. من بیش از 16 سال برنامه نویس بوده ام و 12-14 سال گذشته به صورت حرفه ای، در شرکت های بزرگ و کوچک. بنابراین این باعث شد به این سوال فکر کنم: تفاوت بین یک مهندس نرم افزار و یک مهندس نرم افزار سازمانی چیست؟ آیا واقعاً تفاوتی بین معماری نرم افزار و معماری سازمانی وجود دارد؟ BTW: من سعی می کنم کاری را انجام دهم که هر برنامه نویس نرم افزار خوب دیگری انجام می دهد، مانند معماری، tdd، SDLC و غیره. | Enterprise VS توسعه دهنده شرکتی معمولی |
241111 | من می خواهم یک اسکریپت پوسته برای اتصال به سرور راه دور بنویسم و یک دستور (هر دستور لینوکس) را اجرا کنم. من از لینوکس استفاده می کنم و می خواهم یک اسکریپت پوسته آماده کنم که می تواند به سرور دایرکتوری مجازی وارد شود و یک دستور داده شده را اجرا کند. یعنی اگر بخواهم دستور imqcmd را اجرا کنم، چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | چگونه می توانم یک اسکریپت پوسته به یک سرور راه دور وارد کنم و imqcmd را در آنجا اجرا کنم؟ |
11199 | در شرکت من (استارتاپ 3 ساله صنعت وب)، ما به طور مکرر با تیم محصول که میگویند آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآβَم، وصلهکنندهی آن را با بحران مواجه سازد! (آیا همه اینطور نیستند؟) این بر بهره وری (و روحیه) کارکنان مهندسی، از جمله خود، تأثیر می گذارد. مدیریت مدتی را صرف فکر کردن در مورد چگونگی کاهش تعداد این درخواستهای یک روزه کرده است و به این راهحل رسیده است که هر هفته یک نسخه منتشر میکنیم. (قبلاً هر دو هفته یک بار انجام میدادیم، که معمولاً چند روز یا بیشتر کاهش مییابد.) 13 توسعهدهنده و 6 محلی / 9 آزمایشکننده دریایی وجود دارد. تئوری این است که تنها 4 توسعهدهنده (و همه آزمایشکنندگان) روی نسخههای زوج کار میکنند، مگر اینکه قطعهای از کار ارائه شود که واقعاً به تخصص خاصی از یکی از برنامهنویسهای دیگر نیاز داشته باشد. هر چرخه شامل دو روز کار توسعه دهنده و دو روز کار QA (به علاوه 1 روز محدوده / تریاژ / ...) خواهد بود. سؤالات من این است: (الف) آیا کسی تجربه ای در مورد این مدت چرخه انتشار دارد؟ (ب) آیا کسی شنیده است که این دوره طولانی انتشار حتی انجام شده است؟ (ج) اگر (الف) یا (ب)، چگونه روی زمین آن را کار میکنید؟ (هر گونه دام برای اجتناب و غیره نیز قابل قدردانی است.) (د) در صورت شکست این تلاش چگونه می توانیم آسیب را به حداقل برسانیم؟ | چرخه انتشار یک هفته ای: چگونه می توانم این را عملی کنم؟ |
250447 | من یک نماد نوار اکشن برای یک برنامه اندرویدی که روی آن کار می کنم ایجاد کردم و به نظر می رسد که نماد من را کاهش داده است. مسئله این است که این یک نماد مربعی نیست. عرض بیشتر از ارتفاع است. آیا واقعاً باید نمادهای مربعی ارائه کنم یا راه حلی برای این کار وجود دارد؟ من واقعاً نمی خواهم نمادهای خود را صرفاً به این دلیل حذف کنم ... | میدان آیکن اندروید |
135287 | من در مورد نرم افزارها و برنامه هایی که وارد نسل 1.2 یا 2.6 می شوند شنیده ام، آیا متدولوژی واقعی پشت این موضوع وجود دارد؟ یا بیشتر جنبه بازاریابی دارد؟ در حال حاضر ما از Scrum به عنوان متدولوژی خود در توسعه نرمافزار چابک استفاده میکنیم و این روش مبتنی بر اسپرینت است، اما من نتوانستم هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه واقعاً یک نسل در توسعه نرمافزار وجود دارد (نه بر روی متدولوژیهای مبتنی بر چابک و غیر چابک) پیدا کنم. http://en.wikipedia.org/wiki/Sprint_%28scrum%29#Sprint | نسلی در توسعه نرم افزار چیست؟ |
208276 | دوستان، اولین بار در CodeReview - فقط به دنبال ورودی برای ایجاد مقداری اتوماسیون در CakePHP هستید، نمیدانید که آیا بهتر است از این یک جزء یا یک رفتار استفاده شود. این مدل محور است اما شامل منطق و پردازش است. نکته اینجاست: برنامهای که من ایجاد میکنم به کاربر میخواهد وقتی مدلی شرایط خاصی را برآورده میکند - به علاوه دادههای مدل آسیبدیده یا مدل مرتبط ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد. به عنوان مثال، اگر یک مدل مشتری با یک ایالت/استان خاص ذخیره شده است، آن مشتری را به یک نماینده فروش اختصاص دهید (با تغییر یک فیلد رابطه ای) و از طریق یک Growl یا یک ایمیل به او اطلاع دهید. بنابراین، مطمئناً بر اساس دادهها، رفتاری را پیشنهاد میکند، احتمالاً afterSave() اما همچنین به منطق و ابزارهای دیگر که معمولاً در مدل یا رفتار استفاده نمیشوند (ایمیل، برای مثال و Session/System Configuration/Perferences) نیاز دارد - عملکرد معمولاً در یک کنترل کننده / جزء و به راحتی در دسترس یک مدل یا رفتار نیست. بنابراین آیا این به بهترین وجه به عنوان یک رفتار یا یک جزء توسعه یافته است؟ هر گونه راهنمایی در مورد نحوه برخورد توسط کیک گورو بسیار قدردانی خواهد شد. پیشاپیش ممنون | CakePHP: اتوماسیون پس از ذخیره فعال می شود - بهترین عملکرد به عنوان جزء یا رفتار؟ |
234482 | من یک API RESTful دارم که در NODE.js ساخته شده است که آنچه را که انتظار دارید انجام می دهد: داده ها را مصرف می کند و سپس آن را در دسترس قرار می دهد. در حال حاضر، دادههایی که به سرور من ارسال میشوند، دادههای فرم تودرتو هستند: داده[0][نام کاربری]=... داده[0][ایمیل]=... داده[0][تلفن]=... ... داده [12][نام کاربری]=... داده[12][ایمیل]=... داده[12][تلفن]=... یا به عنوان داده رشته جستجو[0][نام کاربری]=...&داده[ 0][ایمیل]=...&داده[0][تلفن]=... بنابراین وقتی من آن را در سرور تجزیه می کنم، یک آرایه JS از اشیاء با آن فیلدهای خاص دریافت می کنم. چیزی که میپرسم این است که آیا برای من امن است رشتهای را بپذیرم که بتوانم JSON.parse و پردازش آن را انجام دهم؟ data=(some stringified json object) من مطمئن نیستم که ممکن است کد مخرب یا هر چیز دیگری در شی JSON گنجانده شود که سرور من را پس از اجرا از طریق تجزیه کننده منفجر کند، متشکرم. | آیا تجزیه یک شی JSON ارسال شده ایمن است؟ |
251799 | میدانستم کدام معماری/الگوها را برای مشکل زیر که به سه مرحله تقسیم میشود انتخاب کنم: 1. وارد کردن توضیحات TestScript از فایل (به عنوان مثال xls.، txt.) 2. فرآیند توصیف شده TestScript 3. صادرات توضیحات با نتایج پردازش شده به صورت xml. آنچه تا اینجا به دست آوردم: * واردکننده که در xls می خواند و یک ساختار شی سلسله مراتبی ایجاد می کند * تجزیه کننده ای که یک درخت نحوی چکیده (اگر، آنگاه، دیگری، پایان، فرمان) از ساختار شی * یک پردازشگر (VisitorPattern) از AST. این پردازنده اجرای دستور را نمونهسازی میکند، دستور را اجرا میکند، نتایج را جمعآوری میکند و جریان را کنترل میکند (اگر، آنگاه، دیگری) در حال حاضر ساختار شی وارد شده از قبل حاوی یک فیلد برای نتیجه است و فقط میتواند به صورت xml سریال شود. اما به نظر من داشتن یک فیلد نتیجه در اشیاء ورودی خیلی زیبا نیست. دلیل اصلی اینکه من آن را دوست ندارم این است که نمی توانم از ساختار شی وارد شده مجدد استفاده کنم تا چندین بار آن را پردازش کنم. من می خواهم کل مؤلفه را نیز به سه قسمت تقسیم کنم: 1. Import، که یک ساختار شی سلسله مراتبی ایجاد می کند که TestScript را توصیف می کند (شامل یک تجزیه کننده فایل و یک پیش پردازنده) 2. Process که یک AST ایجاد می کند و آن را پردازش می کند. 3. Export، که نتایج و توضیحات را می گیرد و می نویسد در اینجا چند شرط دیگر: * هر گره AST یک شی را در ساختار شیء نشان نمی دهد (توضیحات) * اما هر شیء نتیجه به یک شی توصیف متصل است * توضیحات و نتایج سلسله مراتبی هستند | کدام الگوها/معماری را برای «واردات داده، دادههای فرآیند، نتیجه صادرات» اعمال کنیم |
240395 | من سعی می کنم یک برنامه وب تک صفحه ای بسازم که چندین سرویس وب (هم SOAP و هم RESTful) را فراخوانی کند و داده ها را در UI جمع آوری کند. در ابتدا فکر میکردم که میتوانستم همه این کارها را در سمت کلاینت، با درخواستهای ajax انجام دهم، اما متوجه شدم که * اگر درخواستهای زیادی وجود داشته باشد، و آنها به ازای هر کاربر اجرا شوند، بارگذاری دادهها ممکن است زمان زیادی طول بکشد. * اگر تعداد کاربران زیاد باشد، می توانم به راحتی به محدودیت تماس های API خود برسم. بنابراین اکنون به این فکر میکنم که باید نوعی فرآیند سمت سرور داشته باشم که هر ساعت (یا هر چیز دیگری) اجرا شود، آیتمها را بازیابی کند و آنها را در پایگاه داده درج/بهروزرسانی کند. آیا این رویکرد درستی است؟ آیا دام دیگری وجود دارد که باید از آن اجتناب کنم؟ | مقیاس پذیری وب سرویس وب اپلیکیشن تک صفحه ای |
38441 | من در حال بررسی استفاده از GWT در یک پروژه بزرگ توسعه برنامه وب داخلی هستم، یعنی از نظر من مزیت اصلی آن کامپایل متقابل به جاوا اسکریپت است که (حداقل از نظر تئوری) به تیم من کمک می کند تا اندازه پشته فناوری را یک بار کاهش دهد. . با این حال، از آنجایی که قبلاً سوزانده شده بودم (مانند اکثر برنامهنویسها)، میخواهم از برنامهنویسانی بشنوم که واقعاً از آن برای هر مشکلی با GWT استفاده میکردند که استفاده از آن را در دامنه مشکل خاصی مختل یا محدود میکرد. دلایل مخالف استفاده از GWT چیست و چرا؟ | چه زمانی از Google Web Toolkit استفاده نکنیم؟ |
116614 | درخت قرمز/سیاه یکی از راههای پیادهسازی درخت جستجوی باینری متعادل است. اصول کارکرد آن برای من منطقی است، اما رنگ های انتخاب شده اینطور نیست. چرا قرمز و سیاه برخلاف هر جفت رنگ یا ویژگی های دیگر به طور کلی؟ وقتی «قرمز و سیاه» را میشنوم، اولین چیزی که به ذهنم میرسد، تختههای شطرنجی و Les Misérables هستند، که به نظر نمیرسد هیچ کدام در این زمینه کاربرد خاصی ندارند. | اصطلاح درخت قرمز/سیاه از کجا آمده است؟ |
71070 | من در حال آماده کردن ارائه ای در مورد پایتون برای شرکت خود هستم و می خواهم که عالی بودن پایتون را به توسعه دهندگانی که از جاوا یا روبی استفاده می کنند نشان دهم! حدس میزنم نوشتن مطالب کوتاهتر و تمیزتر از جاوا بسیار ساده باشد، با این حال من هرگز در Ruby کدنویسی نکردهام (خوب فقط چند مورد با ریل، اما زبان آن را نمیدانم)! **لطفاً توجه داشته باشید**: این موضوع **در مورد اینکه کدام زبان بهترین است** نیست. من فقط میخواهم افرادی را که اصلاً پایتون نمیدانند، یا حتی برای برخی فکر میکنند که این پایتون عجیب و غریب است را متقاعد کنم که ارزش علاقهمندی را نیز دارد (به همان اندازه که روبی، جاوا و غیره هستند). و برای این، من به ورودی افرادی نیاز دارم که روبی (یا جاوا) و پایتون را میشناسند... من به دنبال یک قطعه کد یا برنامه کاربردی هستم که به راحتی درک کند که نشان دهد پایتون کجا میدرخشد. من به درک چند لیست فکر می کردم، زیرا فکر می کنم واقعاً عالی است. برخی از اپراتورها نادیده گرفته می شوند، زیرا در پایتون به نظر ساده می رسد، شاید برنامه نویسی متاکلاس، و/یا چرا مثالی از doctest/sphinx نیست... آیا پیشنهاد دیگری/بهتر؟ PS: مردم توسعه دهندگان وب پشتیبان هستند | پایتون: چگونه می توانم افرادی را که از روبی/جاوا می آیند تحت تاثیر قرار دهم؟ |
161753 | روش خوبی برای نامگذاری روشی که بررسی می کند آیا X باید انجام شود یا خیر، و در صورت لزوم X آن را انجام می دهد چیست؟ به عنوان مثال، اگر کاربران جدید وارد سیستم شده باشند، چگونه می توان روشی را نامگذاری کرد که لیست کاربران را به روز می کند؟ «UpdateListIfNeeded» خیلی طولانی به نظر می رسد، در حالی که «UpdateList» ساده دلالت بر این دارد که هر بار یک عملیات احتمالاً گران و غیر ضروری انجام می شود. EnsureListUpdated نیز یک نوع است. سی شارپ دارای یک الگوی Bool TryXXX(args, out result)» است (مثلاً «int.TryParse(str, out num)») برای بررسی اینکه آیا X **ممکن** است یا نه و این کار را انجام دهید، اما به طرز ماهرانه ای متفاوت است. | نامگذاری روش در صورت نیاز X انجام دهید. |
129641 | من به دنبال یک کتاب الکترونیکی خوب (یا دو) برای یادگیری زبان برنامه نویسی C، به ویژه برنامه نویسی در محیط گنو/لینوکس هستم. من یک برنامه نویس مبتدی نیستم، اما تقریباً هیچ تجربه ای در این زمینه خاص ندارم. من باید هم اصول C و هم زنجیره ابزار گنو (gcc، gdb و make) را یاد بگیرم. برای زبان C، میدانم که K&R بسیار توصیه میشود، اما با توجه به اینکه بهترین شیوههای مدرن، کتابخانههای کنونی، یا هیچ جزئیاتی در مورد برنامهنویسی گنو/لینوکس را توضیح نمیدهد، بهخصوص برای من کاربردی به نظر نمیرسد. آیا کتابی وجود دارد که استاندارد واقعی برای توصیف بهترین شیوهها، روشهای طراحی و سایر اطلاعات مفید در مورد برنامهنویسی C در گنو/لینوکس و پوشش زنجیره ابزار گنو باشد؟ چه چیزی در مورد آن کتاب آن را خاص می کند؟ | آیا یک کتاب متعارف در مورد برنامه نویسی C در گنو/لینوکس وجود دارد؟ |
36071 | توسعه دهندگان جاوا از Javadoc برای نوشتن اسناد درون خطی در نظرات خود استفاده می کنند. جایگزین های .net - به ویژه c# و VB.net که مردم واقعاً در پروژه های دنیای واقعی استفاده می کنند چیست؟ | از چه معادل های جاوادوکی در دات نت استفاده می کنید؟ |
24681 | چارلز بارکلی یک بسکتبالیست عالی، تالار مشاهیر و عضو تیم رویایی بود. او برای 76ers، Suns و Rockets بازی کرد. با این حال او هرگز قهرمان NBA نشد. برخی ممکن است استدلال کنند که این به این دلیل است که او هرگز توسط بازیکنان دیگری احاطه نشده است، و در NBA، شما نمی توانید به تنهایی برنده شوید. خب این چه ربطی به برنامه نویسی داره؟ چند نفر از شما در آنجا احساس سر چارلز دارید؟ رهبری تیم خود در هر دسته، KLOC، رفع اشکال، سیستمهای پیکربندی شده... همیشه کسی که برای بهبود، ارتقاء سیستمها، مذاکره با مشتریان تلاش میکند... احساس میکنید که تیم را حمل میکنید. عصبانیت درست زیر سطح. فقط برای بازنشستگی در نهایت، بدون حلقه1. * * * 1: به خاطر داشته باشید، چارلز هرگز تیمش را سرزنش نکرد. او فقط بهترین عملکرد خود را داشت. | سندرم چارلز بارکلی |
140027 | > **تکراری احتمالی:** > آیا بریس های فرفری باید روی خط خودشان ظاهر شوند؟ من با دو روش استفاده از بریسها با بلوکهای if/for/switch/while/function در جاوا، JS، C++ و PHP (هر زبانی که از بریس برای ایجاد بلوکهای محدوده استفاده میکند) برخورد کردهام. یکی از آنها به این صورت است: If(. ..){ ... }دیگر{ ... } من همیشه از این استفاده کرده ام، برای من تبدیل به یک عادت ناگسستنی شده است. این منجر به کد فشرده میشود، اما بسیاری از افرادی که به کد من نگاه میکنند، گیج میشوند، زیرا متوجه نمیشوند که بازکننده وجود دارد. من شخصاً این روش را پرانتزهای جهشی می نامم (نمی دانم چرا) روش دیگر این است: If(...) { ... } else { ... } این روش فشرده تر است، اما واضح تر است. این همان چیزی است که به نظر می رسد اکثر مردم انتظار دارند (از آنچه من دیده ام - و چیز زیادی ندیده ام). اگر مهاربند باز را در زیر if نبینند، فکر میکنند که از دست رفته است. بنابراین من دو سوال دارم: * این دو عمل (اگر نام دارند) چه نام دارند؟ * تمرین کدام یک بهتر است؟ | تمرین و اصطلاحات خوب بریس ها |
175127 | هر چند وقت یکبار، یکی از همکاران کد بدی را بررسی می کند که مانع از شروع درست اولیه برنامه من می شود. برای حل سریع این مشکل، من کد توهین آمیز را کامنت می کنم. پس از آن فراموش میکنم که در زمان اعلام حضورم، رمز توهینآمیز را از حالت نظر خارج کنم، بنابراین میخواهم از تکرار این اتفاق جلوگیری کنم. آیا پیشنهادی در مورد نحوه انجام موارد زیر دارید: 1. غیرفعال کردن کدهای بدی که مانع از کار شما می شود. 2. از بررسی تغییرات ناخواسته جلوگیری کنید؟ من در حال حاضر از Visual Studio به عنوان IDE و TFS به عنوان مخزن کد منبع خود استفاده می کنم. | چگونه با خیال راحت روی کدهای شکسته کار می کنید؟ |
135868 | فقط از روی کنجکاوی، CLR به چه زبانی نوشته شده است؟ من در ورودی ویکیپدیا ماشین مجازی جاوا خواندم که در C++ برنامهریزی شده است. آیا این برای CLR یکسان است؟ با عرض پوزش اگر این موضوع خارج از موضوع است، من احساس نمی کردم که این سوال به اندازه کافی فنی است که بتوانم در Stack Overflow مطرح کنم. با تشکر :) | CLR به چه زبانی نوشته می شود؟ |
237113 | ( _برای هدف این سوال، وقتی میگویم رابط **منظورم ساخت زبانرابط** است، نه یک رابط به معنای دیگر کلمه، یعنی روشهای عمومی که یک کلاس به بیرون ارائه میکند. جهان به منظور برقراری ارتباط و دستکاری آن._) جفت سست را می توان با وابستگی یک شی به یک انتزاع به جای یک نوع عینی به دست آورد. این به دو دلیل اصلی امکان اتصال شل را فراهم می کند: **1-** انتزاعات نسبت به انواع بتنی احتمال تغییر کمتری دارند، که به این معنی است که کد وابسته کمتر احتمال دارد شکسته شود. **2-** انواع مختلف بتن را می توان در زمان اجرا استفاده کرد، زیرا همه آنها با انتزاع مطابقت دارند. انواع بتن جدید نیز می توانند بعداً بدون نیاز به تغییر کد وابسته موجود اضافه شوند. به عنوان مثال، یک کلاس «ماشین» و دو کلاس فرعی «ولوو» و «مزدا» را در نظر بگیرید. اگر کد شما به «Car» وابسته است، میتواند از «Volvo» یا «Mazda» در طول زمان اجرا استفاده کند. همچنین بعداً میتوان زیر کلاسهای دیگری را بدون نیاز به تغییر کد وابسته اضافه کرد. همچنین، Car - که یک انتزاع است - کمتر از Volvo یا Mazda تغییر می کند. خودروها معمولاً برای مدتی مشابه بوده اند، اما ولوو و مزدا به احتمال زیاد تغییر می کنند. یعنی انتزاعات پایدارتر از انواع بتنی هستند. همه اینها برای نشان دادن این بود که من درک می کنم که جفت سست چیست و چگونه با وابستگی به انتزاعات و نه بر ادغام به دست می آید. (اگر مطلبی نادرست نوشتم لطفاً بگویید). **چیزی که من نمی فهمم این است:** **انتزاعات می توانند سوپرکلاس یا واسط باشند.** **اگر چنین است، چرا رابط ها به طور خاص به دلیل توانایی آنها در اجازه دادن به جفت شدن آزاد مورد تحسین قرار می گیرند؟ من تفاوتی با استفاده از یک سوپرکلاس را نمیدانم.** تنها تفاوتهایی که میبینم این است: 1- رابطها تنها با وراثت محدود نمیشوند، اما این ارتباط چندانی با موضوع اتصال شل ندارد. 2- اینترفیس ها «انتزاعی تر» هستند زیرا اصلا منطق پیاده سازی ندارند. اما هنوز نمیدانم چرا این تفاوت بزرگ ایجاد میکند. **لطفاً برای من توضیح دهید که چرا گفته می شود رابط ها در اجازه دادن به اتصال شل عالی هستند، در حالی که سوپرکلاس های ساده اینطور نیستند.** | چرا اینترفیسها از سوپرکلاسها برای دستیابی به اتصال شل مفیدتر هستند؟ |
157435 | گاه به گاه با سناریوهایی مواجه شده ام که در آن چندین شرایط پیچیده قبل از شروع یک رویداد باید برآورده شوند. علاوه بر این، اکثر شنوندگان نیز بررسی های اضافی را برای تعیین مسیر عمل انجام می دهند. این باعث شد به این فکر کنم که آیا راه حل بهتری این است که به رویدادهای کوچکتر فکر کنم و بگذاریم آنها در درون یکدیگر تحریک شوند. رویدادهای زنجیره ای به من این امکان را می دهد که بعداً با تلاش نسبتاً کم هر شنونده دیگری را وارد کنم (احتمالاً نقض YAGNI؟). کد من شامل عناصر ساده ای است که به راحتی قابل درک هستند، که درک آن برای دیگران نباید دشوار باشد. با این حال، معایب احتمالی این راه حل این واقعیت است که اگر مشکلی در زنجیره اتفاق بیفتد (مثلاً رخداد نادرست به دلیل خطای انسانی شروع می شود)، تشخیص این اشکال بسیار دشوار خواهد بود. آیا زنجیره رویدادها ایده TM خوبی است؟ اگر نه، روش های جایگزین برای به هم ریختگی کدهای مربوط به رویداد چیست؟ | آیا زنجیره رویدادها عمل خوبی در نظر گرفته می شود؟ |
80891 | ما قصد داریم یک پروژه جدید با استفاده از Mercurial به عنوان سیستم کنترل نسخه خود بسازیم. من هنوز سعی می کنم به طور کامل بفهمم گردش کار من چگونه باید باشد، بنابراین در زیر موردی را ذکر کرده ام که برای درک آن نیاز به کمک دارم. یک برنامه منفرد با چندین ماژول (هر ماژول در مخزن خود میزبانی می شود) توسعه دهندگان چندگانه باید در همان ماژول تغییراتی ایجاد کنند. این را چگونه باید مدیریت کرد؟ * آیا باید کشش hg انجام شود و همه تغییرات در دستگاه توسعه دهندگان محلی انجام شود. هنگامی که این تغییرات انجام شد، تغییرات به توسعه داده می شوند. * اگر هر ویژگی/رفع اشکال یک مخزن یا شعبه جدید در سرور دریافت کند و توسعهدهنده تغییرات خود را از hg محلی خود به hg راه دور منتقل کند. پس از تکمیل ویژگی، آن repo/branch دوباره در توسعه دهنده ادغام می شود. * یا ترکیبی از هر دو. تغییرات کوچک مستقیماً وارد برنامهنویس میشوند و ویژگیای که ممکن است مدتی طول بکشد، شعبه/مخفظه خود را دریافت میکند. * یا هر استراتژی دیگری که فکر می کنید مناسب تر است. | درک گردش کار dvcs من |
130707 | من یک برنامه تجاری داخلی ایجاد می کنم که مهندسان ما از آن برای آزمایش و رفع اشکال محصول شرکت استفاده می کنند. مدیر مهندسی تلاش کرده است تا توسعه دهندگان نرم افزار را در زمانی که مهندسان در مرحله طراحی خود هستند، درگیر کند. او میگوید که میخواهد به ما ایده بدهد که چه چیزی در راه است و به ما این فرصت را بدهد که درباره طرحهای آنها بازخورد ارائه کنیم (به ندرت بازخورد داریم). مدیر مهندسی از توسعهدهندگان و مهندسان میخواهد که ویژگیهای جدید را به طور همزمان پیادهسازی کنند، تا زمانی که مهندسان پایان خود را پیادهسازی کردند، بتوانند از نرمافزار برای آزمایش آنها استفاده کنند. طراحی ویژگیها تا زمانی که مهندسان بهطور کامل اجرا نکنند، بیثبات میشوند و ترسیم الزامات را دشوار میکنند. او فکر میکند مهندسان و توسعهدهندگان میتوانند همه اشکالزداییهای ما را در کنار هم و در زمان ادغام انجام دهند. همه اینها به نظر من ناکارآمد و معکوس است. | چقدر زود است که در توسعه ویژگی های جدید شرکت کنید؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.