_id string | text string | title string |
|---|---|---|
160580 | من با Haskell نسبتاً جدید هستم و سعی می کنم یاد بگیرم که چگونه اقدامات مختلف را می توان به ترتیب با استفاده از علامت do اجرا کرد. به طور خاص، من در حال نوشتن یک برنامه برای محک زدن یک الگوریتم (یک تابع) هستم foo :: [String] -> [String] برای این منظور می خواهم تابعی مانند import System.CPUTime بنچمارک :: [String] -> بنویسم. InputList معیار IO Integer = شروع کنید <- getCPUtime اجازه دهید r = foo inputList پایان یابد <- getCPUtime بازگشت (پایان - شروع) -- ممکن است تبدیل مورد نیاز است خط آخر ممکن است نیاز به تبدیل داشته باشد (مثلاً به میلی ثانیه)، اما موضوع این سؤال این نیست. آیا این روش صحیحی برای اندازه گیری زمان لازم برای محاسبه تابع foo در برخی از آرگومان های ورودی لیست است؟ به عبارت دیگر، آیا عبارت foo inputList قبل از اجرای عمل end <- getCPUtime به طور کامل کاهش می یابد؟ یا «r» فقط به thunk «foo inputList» محدود میشود؟ به طور کلی، چگونه می توانم اطمینان حاصل کنم که یک عبارت قبل از اجرای یک عمل کاملاً ارزیابی می شود؟ | چگونه ارزیابی را در Haskell اجباری کنیم؟ |
254978 | بسیاری از مردم ادعا می کنند که نظرات باید چرا را توضیح دهند، اما نه چگونه. برخی دیگر می گویند که کد باید خود مستند باشد و نظرات باید کمیاب باشد. رابرت سی. مارتین ادعا می کند که (به قول خودم بازنویسی می شود) اغلب نظرات عذرخواهی برای کد بد نوشته شده است. سوال من این است: توضیح یک الگوریتم پیچیده یا یک قطعه کد طولانی و پیچیده با یک نظر توصیفی چه اشکالی دارد؟ به این ترتیب، به جای اینکه توسعه دهندگان دیگر (از جمله خودتان) مجبور شوند کل الگوریتم را خط به خط بخوانند تا بفهمند چه کار می کند، آنها فقط می توانند نظر توصیفی دوستانه ای را که به زبان انگلیسی ساده نوشتید بخوانند. زبان انگلیسی به گونه ای طراحی شده است که به راحتی توسط انسان قابل درک باشد. با این حال، جاوا، روبی یا پرل برای ایجاد تعادل بین خوانایی برای انسان و خوانایی رایانه طراحی شدهاند، بنابراین خوانایی متن برای انسان به خطر میافتد. یک انسان می تواند یک قطعه از زبان انگلیسی را خیلی سریعتر از آن که بتواند یک قطعه کد را با همان معنی درک کند (تا زمانی که عملیات بی اهمیت نباشد) درک کند. بنابراین پس از نوشتن یک قطعه کد پیچیده که به زبان برنامه نویسی تا حدی قابل خواندن توسط انسان نوشته شده است، چرا یک نظر توصیفی و مختصر که عملکرد کد را به زبان انگلیسی دوستانه و قابل فهم توضیح دهد، اضافه نکنید؟ برخی می گویند درک کد نباید سخت باشد، توابع را کوچک کنید، از نام های توصیفی استفاده کنید، کد اسپاگتی ننویسید. اما همه ما می دانیم که این کافی نیست. اینها دستورالعمل های صرف هستند - مهم و مفید - اما این واقعیت را که برخی از الگوریتم ها پیچیده هستند تغییر نمی دهند. آیا واقعا بد است که یک الگوریتم پیچیده را با چند خط نظر در مورد عملکرد کلی آن توضیح دهیم؟ توضیح کدهای پیچیده با یک نظر چه اشکالی دارد؟ | نظراتی که کدهای پیچیده را توضیح می دهند چه اشکالی دارد؟ |
164267 | من درگیر پروژهای هستم که نیازمند فعال کردن برخی پورتلتهای توسعهیافته قبلی است. پورتلت ها در WebSphere Portal مستقر شده اند و کانتینر فناوری به نام IBM Mobile Portal Accelerator را ارائه می دهد که از XDIME برای ارائه صفحات تلفن همراه مطابق با دستگاه استفاده می کند. من سعی میکنم خودم را در این فناوری مستند کنم و روزهای بدی را سپری میکنم: Google فقط برخی از سایتهای قدیمی از IBM و حتی پستهای قدیمیتر از Volantis، شرکت دیگری که در این فناوری دخیل است را نشان میدهد (آمازون هیچ کتاب مرتبطی را نشان نمیدهد). بنابراین... وضعیت فعلی آن فناوری در واقع چگونه است؟ آیا سطح مناسبی از پذیرش دارد؟ | XDIME برای برنامه های کاربردی موبایل |
203828 | بنابراین من در یک کمی ترشی هستم. فکر میکنم برخی از افراد در مقطعی در موقعیت من قرار گرفتهاند، میدانم، اما حداقل به همین تعداد به دلایل مختلف ادامه دادهاند. برای بیان مشکل به زودی؛ من در پروژه ای گیر کرده ام که پس از چندین بار تلاش برای نگرش تازه جدید انرژی و خلاقیت من خالی شده و کمتر از آنچه که آرزو داشتم بهره وری داشته ام. سناریو این است؛ قبلاً یک پروژه نیمه تمام ساخته شده در دروپال به من تحویل داده شده بود. در ابتدا کد بسیار وحشتناکی داشت، اما من موفق شدم ابتدا کمی آن را تمیز کنند. نیازی به گفتن نیست که یک خانه بد ساخت و پر از لباس های دست دوم و تراش هنوز هم خانه ای ضعیف است حتی بدون لباس های مستعمل و تراش. در حال حاضر امید من این است که جرقهای را که برای همه پروژههای دیگرم دارم، دوباره به دست بیاورم که به من اجازه میدهد به طور موثر کار کنم و عمدتاً کارها را انجام دهم. در این مورد، من علاقه کمی به کار با این پروژه دارم. در اینجا چند دلیل وجود دارد: * کدها فضای کمی برای بهبود دارند. تنها چیزهایی که به نظر من قابل قبول است، چیزهایی است که از دروپال ارائه شده است، که به سادگی در این پروژه پیاده سازی شده است. بیشتر چیزهای سفارشی ساخته شده در آن چیزی نیست که من آن را دوست دارم. * نمی توانم به خودم فشار بیاورم تا آن را تحمل کنم، زیرا می دانم که این پروژه چیزی است که مجبورم در دراز مدت با آن کار کنم. به همین ترتیب نمیتوانم خودم را وادار کنم تا آخرین مایل یک ماراتن را سریعتر بدوم، اگر بدانم که باید تمام راه خانه را پیاده طی کنم. * من تا حد زیادی در مورد نظر مردم در مورد دروپال خواندهام و به این نتیجه رسیدهام که اگر طرز فکر درستی برای آن داشته باشید، دروپال عالی است. من آن طرز فکر را ندارم من ترجیح می دهم خودم تا حد امکان ایجاد کنم و به سادگی اجازه می دهم چارچوبی مانند CodeIgniter نگران این روند باشد. این به من کمک می کند تا در مورد کد خود مطمئن تر باشم و کمتر به ماژولی که از جایی واکشی شده است وابسته باشم. * من به طور کلی به پروژه اعتقادی ندارم. در حال حاضر زمان احمقانه ای برای بارگذاری طول می کشد، هر از گاهی باگ های عجیب و غریب ظاهر می شوند که حتی نمی توانم آنها را از طریق گوگل به طور موثر حل کنم. به نظر می رسد بهترین کاری که می توانم با پروژه انجام دهم این است که آن را اصلاح کنم، اما من تلاش می کنم تا وب سایت های عالی را انجام دهم، نه اینکه وب سایت های بد را کمتر بد کنم. * دروپال فرآیند یادگیری طولانی دارد و من در وسط یک پروژه نیمه ساخته قرار گرفته ام و قرار است ویژگی های پیشرفته تری را پیاده سازی کنم. معمولاً مشکلی برای اضافه کردن این موارد در پروژه های دیگرم ندارم، اما در دروپال اغلب به نظر غیرممکن می رسد. جدای از این، ممکن است اضافه کنم که در حال حاضر از نظر اقتصادی مستقل هستم و نمی ترسم به این دلیل شغلم را از دست بدهم. من عموماً همکاران خوبی دارم اما بهعنوان یک توسعهدهنده به تنهایی کار میکنم و ترجیح میدهم حداقل کسی را داشته باشم که بتوانم با او درباره راهحلهای فنی صحبت کنم. این پروژه چیزی نیست که از درک من دور شود، من با رئیسم نشسته ام و درباره احساسم در مورد این پروژه توضیح داده ام، اما تنها چیزی که در پاسخ می گیرم این است که ما زمان و پول زیادی را برای این پروژه صرف کرده ایم. باید تکمیل شود.» از نظر من، ما در حال حاضر پول را به یک گودال میریزیم، به این امید که زودتر این پول به سطح زمین برسد. **سوال:** چگونه می توانم جرقه این پروژه را دوباره به دست بیاورم؟ خلاقیت به سادگی برای من وجود ندارد. این پروژه به من دانش زیادی نمی دهد که در آینده از آن استفاده کنم (من تعداد زیادی کد را به مدت 3 سال حفظ کرده ام) و من را به سمت هدفم هدایت نمی کند. برای ایجاد وب سایت عالی. اگر نتوانم جرقه را دوباره به دست بیاورم، چه جایگزین دیگری باید در نظر بگیرم؟ **توجه:** من می دانم که این سوال می تواند خیلی محلی به نظر برسد، اما فکر می کنم سوال اصلی من می تواند به بسیاری در موقعیت مشابه کمک کند. متاسفم اگر شبیه یک توسعه دهنده خراب به نظر می رسم که فقط می خواهد وظایف خاصی را انجام دهد، اما با پروژه ای که با آن راحت هستم و همچنین دوست دارم سازنده باشم، خیلی بهتر کار می کنم. | بازیابی جرقه ام در یک پروژه |
105446 | من با S.O.L.I.D کاملاً تازه کار هستم. اصول طراحی من علت و مزایای آنها را درک می کنم، اما با این وجود نمی توانم آنها را در پروژه کوچکتری به کار ببرم که می خواهم آن را به عنوان تمرینی عملی برای استفاده از اصول SOLID بازسازی کنم. میدانم که نیازی به تغییر برنامهای که بینقص کار میکند وجود ندارد، اما به هر حال میخواهم آن را بازسازی کنم تا تجربه طراحی برای پروژههای آینده کسب کنم. این برنامه وظیفه زیر را دارد (در واقع خیلی بیشتر از آن، اما اجازه دهید آن را ساده نگه داریم): باید یک فایل XML را بخواند که حاوی تعاریف پایگاه داده جدول/ستون/مشاهده و غیره است و یک فایل SQL ایجاد کند که می تواند برای ایجاد استفاده شود. یک طرح پایگاه داده ORACLE. (توجه: لطفاً از بحث در مورد اینکه چرا به آن نیاز دارم یا چرا از XSLT و غیره استفاده نمی کنم خودداری کنید، دلایلی وجود دارد، اما آنها خارج از موضوع هستند.) برای شروع، من ترجیح دادم فقط به جدول ها و محدودیت ها نگاه کنم. اگر ستونها را نادیده میگیرید، میتوانید آن را به شکل زیر بیان کنید: یک محدودیت بخشی از یک جدول (یا به طور دقیقتر، بخشی از یک دستور CREATE TABLE) است، و یک محدودیت همچنین ممکن است به جدول دیگری اشاره کند. ابتدا، توضیح خواهم داد که برنامه در حال حاضر چگونه به نظر می رسد (بدون استفاده از SOLID): در حال حاضر، برنامه دارای یک کلاس Table است که شامل لیستی از نشانگرهای محدودیت های متعلق به جدول و لیستی از اشاره گرها به محدودیت ها است. ارجاع به این جدول هر زمان که یک اتصال برقرار شود، اتصال به عقب نیز برقرار خواهد شد. جدول دارای یک متد ()createStatement است که به نوبه خود تابع createStatement() هر محدودیت را فراخوانی می کند. روش گفته شده خود از اتصالات به جدول مالک و جدول ارجاع شده برای بازیابی نام آنها استفاده می کند. بدیهی است که این به هیچ وجه در مورد SOLID صدق نمی کند. به عنوان مثال، وابستگیهای دایرهای وجود دارند که کد را از نظر روشهای «افزودن»/«حذف» مورد نیاز و برخی از تخریبکنندههای شی بزرگ، متورم میکنند. بنابراین چند سوال وجود دارد: 1. آیا باید وابستگی های دایره ای را با استفاده از Dependency Injection حل کنم؟ اگر چنین است، تصور میکنم محدودیت باید جدول مالک (و در صورت اختیاری مرجع) را در سازندهاش دریافت کند. اما چگونه می توانم لیست محدودیت ها را برای یک جدول واحد اجرا کنم؟ 2. اگر کلاس Table هم وضعیت خود (مثلاً نام جدول، نظر جدول و غیره) و پیوندهای محدودیت ها را ذخیره می کند، آیا این یک یا دو مسئولیت است، به اصل مسئولیت واحد فکر می کنید؟ 3. در صورت 2. درست است، آیا باید فقط یک کلاس جدید در لایه منطقی تجاری ایجاد کنم که لینک ها را مدیریت کند؟ اگر چنین است، 1. بدیهی است که دیگر مرتبط نخواهد بود. 4. آیا متدهای createStatement باید بخشی از کلاس های Table/Constraint باشند یا باید آنها را نیز خارج کنم؟ اگر چنین است، به کجا؟ یک کلاس مدیر برای هر کلاس ذخیره سازی داده (یعنی جدول، محدودیت، ...)؟ یا بهتر است برای هر پیوند یک کلاس مدیر ایجاد کنید (شبیه به 3.)؟ هر زمان که سعی می کنم به یکی از این سؤالات پاسخ دهم، متوجه می شوم که در جایی دایره ای می دوم. واضح است که اگر ستونها، شاخصها و غیره را وارد کنید، مشکل بسیار پیچیدهتر میشود، اما اگر بچهها در مورد جدول/محدودیت ساده به من کمک کنید، شاید بتوانم بقیه موارد را خودم حل کنم. | به کارگیری اصول SOLID |
173401 | من روی یک برنامه نسبتاً پیچیده دات نت کار می کنم که با برنامه دیگری تعامل دارد. بسیاری از عبارات تک خطی مقصر احتمالی پرتاب یک استثنا هستند و اغلب کاری نمی توانم انجام دهم تا قبل از اجرای آنها وضعیت را بررسی کنم تا از این استثناها جلوگیری کنم. سوال این است که بر اساس بهترین شیوهها و تجربه تجربه شده، چند بار باید کدم را با بلوکهای try/catch استفاده کنم؟ من سه نمونه را در زیر فهرست کردهام، اما آماده هرگونه توصیهای هستم. من واقعاً امیدوارم که برخی از جوانب مثبت و منفی رویکردهای مختلف را به دست بیاورم. من مطمئناً میتوانم برخی از کارهای خودم را بیابم (ریزهنگاری بیشتر برای رویکرد O-C، عملکرد بهتر برای رویکرد یکپارچه)، بنابراین به دنبال _تجربه_ میگردم تا نظر. * * * **ویرایش:** باید اضافه کنم که این برنامه یک برنامه دسته ای است. تنها بازیابی لازم در بیشتر موارد این است که خطا را ثبت کنید، با ظرافت پاک کنید و از آن خارج شوید. بنابراین می توان دید که این موضوع به همان اندازه که مربوط به رسیدگی به استثنا است، مربوط به جزئیات گزارش است. از نظر ذهنی من می توانم دلایل خوبی برای هر دو تصور کنم، بنابراین به دنبال توصیه های کلی هستم تا به من کمک کند تعادل مناسبی پیدا کنم. * * * ## کلاس برنامه رویکرد Monolitich{ public static void Main(){ try{ Step1(); Step2(); Step3(); } catch (Exception e) { Log(e); } در نهایت { CleanUp(); } } public static void Step1(){ ExternalApp.Dangerous1(); ExternalApp.Dangerous2(); } public static void Step2(){ ExternalApp.Dangerous3(); ExternalApp.Dangerous4(); } public static void Step3(){ ExternalApp.Dangerous5(); ExternalApp.Dangerous6(); } } ## Delegated Approach class Program{ public static void Main(){ try{ Step1(); Step2(); Step3(); } در نهایت { CleanUp(); } } public static void Step1(){ try{ ExternalApp.Dangerous1(); ExternalApp.Dangerous2(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } } public static void Step2(){ try{ ExternalApp.Dangerous3(); ExternalApp.Dangerous4(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } } public static void Step3(){ try{ ExternalApp.Dangerous5(); ExternalApp.Dangerous6(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } } } ## کلاس برنامه رویکرد وسواسی-اجباری{ public static void Main(){ try{ Step1(); Step2(); Step3(); } در نهایت { CleanUp(); } } public static void Step1(){ try{ ExternalApp.Dangerous1(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } try{ ExternalApp.Dangerous2(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } } public static void Step2(){ try{ ExternalApp.Dangerous3(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } try{ ExternalApp.Dangerous4(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } } public static void Step3(){ try{ ExternalApp.Dangerous5(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } try{ ExternalApp.Dangerous6(); } catch (Exception e) { Log(e); پرتاب } } } **رویکردهای دیگر مورد استقبال و تشویق قرار گرفت. در بالا فقط نمونه هایی وجود دارد.** | فرکانس رسیدگی به استثناء/جزئیات گزارش |
5209 | با الهام از این، کنفرانس های برنامه نویسی در انواع مختلف چقدر مفید هستند؟ آنها چه چیزی را ارائه می دهند که شما نمی توانید فقط با مطالعه و تحقیق در مورد موضوع آنلاین به دست آورید؟ | کنفرانس های برنامه نویسی چقدر ارزش دارند؟ |
184945 | باید دلیل خوبی وجود داشته باشد که چرا طراحان جاوا اجازه نمی دهند هیچ حالتی در رابط ها تعریف شود. آیا می توانید لطفاً کمی در مورد این جنبه از تصمیم طراحی روشن کنید؟ | چرا یک رابط در جاوا اجازه ندارد حالت داشته باشد؟ |
133420 | من در حال حاضر سعی می کنم یک برنامه کاربردی کوچک با استفاده از Domain Driven Design طراحی کنم اما می ترسم که هنوز واقعاً مفهوم آن را درک نکرده باشم. اجازه دهید سعی کنم این را تا حد امکان واضح توضیح دهم. رابط عمومی IMyDomainRepository { void Add(IAnInterfaceFromAThirdParty element); } رابط بالا در مدل دامنه من تعریف شده است و در پروژه دیگری به نام «ThirdPartyImplementionVersionX» استفاده خواهد شد. اکنون «IAnInterfaceFromAThirdParty» در مدل دامنه من تعریف نشده است، بلکه از کتابخانه شخص ثالث من می آید. من میتوانم یک کلاس/اینترفیس در مدل دامنهام ایجاد کنم که همان ویژگیها و روشهای رابط IAnInterfaceFromAThirdParty را پیادهسازی کند، اما این رابط دارای 20 روش تعریف شده است، بنابراین اجرای همان منطق کار دشواری است. آیا این راهی است یا من چیزی را از دست داده ام؟ | چگونه باید مدل های شخص ثالث را در مدل دامنه خود قرار دهم؟ |
245627 | من یک زبان برنامه نویسی را برای سرگرمی مدل می کنم، و نحو به شدت تحت تأثیر Scala است - به ویژه تعاریف تابع. من با مشکل طراحی مواجه شده ام زیرا زبان من **تفاوتی** بین توابع تعریف شده از طریق نحو def (روش های کلاس) و توابع ناشناس اختصاص داده شده به مقادیر (ایجاد شده با =>) قائل نمی شود - تفاوت ها را در هر دو حذف می کند. اجرا و رفتار نتیجه این است که دو تعریف زیر به یک معنا هستند: def Square(x: Int) = x*x val مربع = (x: Int) => x*x هیچ دلیلی برای شکل دوم وجود ندارد (انتساب تابع ناشناس فوری ) برای استفاده در هر موقعیت عادی - به سادگی _ممکن است از آن به جای شکل «def» استفاده شود. **آیا وجود چنین نحو تکراری برای تعریف توابع نامگذاری شده به تعامد زبان یا جنبههای دیگر طراحی آسیب میرساند؟** من این راهحل را ترجیح میدهم زیرا امکان تعاریف کوتاه و شهودی از روشها و توابع نامگذاری شده (از طریق «def») را فراهم میکند. تعاریف کوتاه توابع ناشناس (با استفاده از `=>`). ویرایش: **Scala _does_ بین این دو تمایز قائل می شود** \- توابع ناشناس با روش های تعریف شده با 'def' در Scala یکسان نیستند. اگرچه تفاوت ها نسبتاً ظریف هستند - پست هایی را که قبلاً پیوند دادم ببینید. | آیا سینتکس تکراری برای تعریف توابع نامگذاری شده تصمیم بدی در طراحی زبان است؟ |
195949 | میخواهم بدانم آیا چنین ویجتی در tk (یا در هر ماژول استاندارد پایتون 3 دیگری) وجود دارد یا اینکه چگونه آن را ایجاد کنم:  البته لازم نیست اینگونه به نظر برسد، اما باید همان عملکرد را ارائه دهد. متأسفانه PyQT، wxWidgets یا هر ماژول غیر استاندارد دیگری که نمی توانم استفاده کنم. | چگونه در Python Tkinter ویجتی ایجاد کنیم که مانند درخت انتخاب عمل کند؟ |
82131 | اگر تصمیم بگیریم از یک نرم افزار منبع باز استفاده کنیم که در حال حاضر تحت مجوزی منتشر شده است که امکان گنجاندن در یک سیستم منبع بسته داخلی را فراهم می کند، اگر صاحبان نرم افزار منبع باز تصمیم به تغییر مجوز بگیرند، چه حفاظتی به ما ارائه می شود؟ معمولاً به این فکر می کنم که مجوز جدید اجازه گنجاندن در نرم افزار منبع بسته را نمی دهد (فکر می کنم api iText نسل PDF این کار را در سال 2009 انجام داد). آیا می توان مجوز جدید را به صورت گذشته برای نسخه های قدیمی اعمال کرد؟ من حدس می زنم که می تواند، اما اغلب اینطور نیست. ما فقط بدترین سناریو را بررسی میکنیم، آیا در موقعیتی قرار میگیریم که بتوانیم از یک نسخه قدیمی تا زمانی که مناسب است استفاده کنیم و سپس در مورد آینده تصمیم بگیریم - یا در موقعیتی قرار خواهیم گرفت که باید تصمیم بگیرید که یا هزینه تجاری را که اغلب در دسترس است بپردازید یا یک جایگزین رایگان دیگر پیدا کنید. | آیا تغییر مجوز برای OSS همه نسخه ها، از جمله نسخه های قبلی را پوشش می دهد؟ |
17929 | به عنوان یک توسعه دهنده قدیمی دسکتاپ که به دنبال انجام اولین برنامه وب در مقیاس بزرگ است، مزایا و معایب توسعه وب چیست؟ آیا توسعه یک برنامه وب بسیار بدتر از توسعه یک برنامه دسکتاپ است؟ به عنوان مثال، خسته کننده تر است یا آزاردهنده؟ آیا زمان بازاریابی بسیار بدتر است؟ آیا پلت فرم وب بیش از حد محدود است؟ اگر پاسخ هر یک از اینها مثبت است، پس چرا؟ (و توسعه یک برنامه Flash یا Silverlight چگونه مقایسه می شود؟) | توسعه وب در مقابل دسکتاپ - آیا توسعه وب بدتر است؟ |
212463 | Doctrine سه راه برای تعریف ویژگی های نگاشت شی ارائه می دهد: در XML، در YAML و به عنوان حاشیه نویسی docblock درونی در کد. مستندات دکترین هیچ توصیه ای در مورد انتخاب از بین آنها نمی دهد، اما من به طور خاص به این فکر می کنم که آیا در مورد نگهداری ابرداده های نقشه برداری برای یک سیستم ORM در فایلی که در آن اشیاء در مقابل نگهداری آن تعریف شده اند، بهترین روش پذیرفته شده وجود دارد یا خیر. در یک فایل داده جداگانه آیا وجود دارد؟ | هنگام استفاده از یک ORM آیا نگاشتها باید در فایل کد تعریف شوند؟ |
218741 | زمانی که برنامهنویسی در جاوا را شروع کردم، این واقعیت که دستورات سوئیچ رشتهها را نمیگرفتند، من را ناامید کرد. سپس با استفاده از Enums، متوجه مزایایی شدم که با آنها به جای رد کردن مقادیر خام به دست میآورید - ایمنی نوع (که بازسازی آسانتر را به ارمغان میآورد) و همچنین وضوح برای توسعهدهندگان دیگر. من در حال تلاش برای فکر کردن به موقعیتی هستم که در SE7 اکنون تصمیم بگیرم از یک سوئیچ با رشته ها به عنوان ورودی به جای Enums استفاده کنم. اگر آنها از طریق تغییر رشته های کامل (به عنوان مثال به جای منطبقات جزئی یا regex) پیاده سازی شوند، به نظر نمی رسد دلیل کمتری برای تغییر کد ارائه دهد. و با ابزارهای IDE و نسبت خواندن و نوشتن کدنویسی، از تولید خودکار Enum اضافی بسیار خوشحال تر از انتقال مقادیر رشته ای خواهم بود. آنها چه سودی برای ما به عنوان برنامه نویس دارند؟ دیگ بخار کمتر؟ به نظر نمی رسد که زبان برای این ویژگی گریه می کند. اگرچه شاید مورد استفاده ای وجود دارد که من نادیده گرفته ام. | فایده روشن کردن رشته ها در جاوا 7 چیست؟ |
2715 | آیا بریس های فرفری باید روی خط خودشان باشند یا نه؟ نظر شما در مورد آن چیست؟ if (you.hasAnswer()) { you.postAnswer(); } else { you.doSomething(); } یا باید اگر (you.hasAnswer()) { you.postAnswer(); } else { you.doSomething(); } یا حتی اگر (you.hasAnswer()) you.postAnswer(); else you.doSomething(); لطفا سازنده باشید! توضیح دهید که چرا، تجربیات خود را به اشتراک بگذارید، آن را با حقایق و ارجاعات پشتیبانی کنید. | آیا بریس های فرفری باید روی خط خودشان ظاهر شوند؟ |
6905 | من از TestNG و JUnit استفاده کرده ام. چه چارچوب های دیگری وجود دارد؟ چه چیزی آنها را خاص و/یا متفاوت از بقیه می کند؟ | چه چارچوب های تست واحدی برای جاوا وجود دارد؟ |
117726 | من یک کار تمام وقت به عنوان یک توسعه دهنده ارشد نرم افزار دارم. پرداخت خوبی دارد اما کار به دلایل زیادی رضایت بخش نیست. من اغلب رویاپردازی میکنم که آزاد کار شوم، اما نمیخواهم یک چک حقوق ثابت را بدون فرو بردن انگشت پا در آب فریلنسری دور بریزم. من اخیراً در اوقات فراغت خود یک برنامه کاربردی با درجه تجاری توسعه داده ام، بنابراین احترام سالم به نوع سبک زندگی که داشتن دو شغل می تواند منجر به آن شود، داشته باشم، اما این تجربه همچنین به من این اطمینان را داده است که حداقل برای مدتی می توانم آن را انجام دهم. . من به eLance ملحق شدم اما به سرعت از تعداد پیشنهادات با قیمت های بسیار پایین توسط استودیوهای معتبر و تیم های برنامه نویس با رتبه بندی خوب ناامید شدم. چگونه می توانم با سایر فریلنسرها رقابت کنم اگر فقط عصرها و آخر هفته ها کار کنم؟ من می توانم یک نمونه کار قوی تهیه کنم که مطمئناً به من مزیتی نسبت به عرق فروش در کشورهای جهان سوم می دهد، اما هنوز در تلاشم تا ببینم چرا کسی می تواند من را استخدام کند در حالی که می تواند با استخدام یک توسعه دهنده تمام وقت یا تمام وقت پروژه خود را در زمان کمتری تکمیل کند. یک استودیو اختصاصی آیا باید به این نکته اشاره نکنم که قبلاً یک شغل تمام وقت دارم؟ اگرچه این صادقانه به نظر نمی رسد، و من نمی خواهم زمانی که من در محل کار هستم، پیمانکاران آزاد با من تماس بگیرند. من در ابتدا حاضرم ارزان کار کنم. قرارداد و مسافرت مطرح نیست. کجا می توانم کار برنامه نویسی پاره وقت در خانه پیدا کنم؟ | تبدیل شدن به یک فریلنسر پاره وقت |
238355 | برای هر جدول پایگاه داده، یک موجودیت (شیء) ایجاد می کنم که شامل تمام ستون های پایگاه داده به عنوان فیلدهای کلاس است. حال چگونه این موجودات را در جاوا صدا کنیم؟ من نتوانستم یک اصطلاح رسمی پیدا کنم، بنابراین در انجمن ها خواندم که مردم به آنها به عنوان موجودات، مدل ها و غیره اشاره می کنند. من می خواهم اصطلاح استاندارد جاوا یا اصطلاح مورد قبول جامعه جاوا را بدانم. | چگونه موجودیت جدول پایگاه داده را در جاوا صدا کنیم؟ |
126545 | من کاملاً مبتدی در تست کد هستم و قبلاً یک فاحشه مدعی بودم. یکی از چیزهایی که من را در تست واحد نگران میکند این است که اغلب از شما میخواهد فیلدهایی را «عمومی» (یا حداقل «داخلی») بسازید که «خصوصی» میبودند، در غیر این صورت، برای لغو خواندن آنها، روشهای «خصوصی» را ایجاد کنید. بهجای آن محافظت شده مجازی، و غیره... اخیراً متوجه شدم که میتوانید با استفاده از چیزهایی مانند کلاس PrivateObject برای دسترسی به هر چیزی در یک شی از طریق بازتاب، از این امر جلوگیری کنید. اما این باعث میشود تستهای شما کمتر قابل نگهداری باشند (چیزها در زمان اجرا به جای زمان کامپایل شکست میخورند، با یک تغییر نام ساده خراب میشوند، اشکالزدایی آن سختتر است...). نظر شما در این مورد چیست؟ بهترین شیوه ها در تست واحد در مورد محدودیت دسترسی چیست؟ ویرایش: به عنوان مثال در نظر بگیرید که یک کلاس با حافظه پنهان در یک فایل روی دیسک دارید، و در تست های خود می خواهید به جای آن در حافظه بنویسید. | آیا ترجیح میدهید موارد خصوصی را برای آزمایشها داخلی/عمومی کنید یا از نوعی هک مانند PrivateObject استفاده کنید؟ |
12423 | من بارها و بارها شنیده ام و سعی می کنم این ایده را که FP و OO متعامد هستند درک و تأیید کنم. اول از همه، منظور از متعامد بودن 2 مفهوم چیست؟ FP تغییر ناپذیری و خلوص را تا حد امکان تشویق می کند. و OO به نظر چیزی است که برای حالت و جهش ساخته شده است (نسخه کمی سازماندهی شده از برنامه نویسی ضروری؟). و من متوجه شدم که اشیا می توانند تغییر ناپذیر باشند. اما به نظر می رسد OO به معنای حالت/تغییر برای من است. به نظر متضاد می رسند. آیا این بدان معنی است که آنها متعامد هستند؟ زبانی مانند Scala انجام هر دو OO و FP را آسان می کند، آیا این روی متعامد بودن 2 روش تأثیر می گذارد؟ | FP و OO متعامد؟ |
252224 | تیم من در حال توسعه یک برنامه مالی مبتنی بر وب است و با یکی از همکاران بحثی وجود داشت که در کجا باید محاسبات را حفظ کرد - صرفاً در back-end یا برخی از آنها را در قسمت جلویی نگه دارید؟ توضیح مختصر: ما از جاوا (ZK، Spring) برای front-end و Progress 4gl برای back-end استفاده می کنیم. محاسباتی که شامل برخی از ریاضیات سخت و دادههای پایگاه داده میشوند در back-end نگهداری میشوند، بنابراین من در مورد آنها صحبت نمیکنم. من در مورد وضعیتی صحبت می کنم که کاربر مقدار X را وارد می کند، سپس به مقدار Y اضافه می شود (نشان داده شده در صفحه) و نتیجه در فیلد Z نشان داده می شود. منظورم عملیات خالص و ساده jQuery-ish است. بنابراین بهترین روش در اینجا چیست: 1) مقادیری را با جاوا اسکریپت اضافه کنید که از رفتن به back-end و بازگشت آنها را ذخیره می کند و سپس آنها را در back-end در ذخیره اعتبار سنجی کنید؟ 2) تمام منطق کسب و کار را در یک مکان نگه دارید - بنابراین مقادیر را به عقب بیاورید و محاسبات را در آنجا انجام دهید؟ 3) محاسبات را در قسمت جلویی انجام دهید. سپس داده ها را به back-end ارسال کنید، آنها را در آنجا اعتبار سنجی کنید، محاسبات را دوباره انجام دهید و فقط در صورت معتبر بودن و برابر بودن نتایج، آنها را به کاربر نمایش دهید؟ 4) چیز دیگری؟ توجه: ما برخی از اعتبارسنجی اولیه را در جاوا انجام میدهیم، اما بیشتر آنها مانند سایر منطقهای تجاری هنوز در پسانداخت هستند. افزایش دادههایی که با محاسبه مجدد همه چیز در یک back-end ارسال میشوند مشکلی ایجاد نمیکند (اندازه XML کوچک؛ سرورها و پهنای باند در برابر افزایش میزان عملیات انجام شده توسط کاربران مقاومت میکنند). | چه زمانی انجام محاسبات در front-end مناسب است؟ |
213840 | من در حال آماده شدن برای انجام اولین مصاحبه فنی خود در یک ماه هستم و یک سوال در مورد پیاده سازی ساختارهای داده رایج مانند پشته ها یا لیست های پیوندی دارم. من قصد دارم مصاحبه را در پایتون یا جاوا انجام دهم اما هنوز مطمئن نیستم که از کدام یک استفاده کنم. من در حال تمرین بودم و سعی کردم با استفاده از لیستهای ساخته شده از قبل، یک پشته را در پایتون پیادهسازی کنم. با این حال، لیستها در پایتون از قبل دارای همه روشهای پشته هستند، در حالی که هنوز زمانی که از آرایهها در جاوا برای پیادهسازی یک پشته استفاده میشود، کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. اگر از من خواسته شود که یک پشته را پیاده سازی کنم و زبان انتخابی من پایتون باشد، چه کاری باید انجام دهم؟ آیا باید کلاس Node را تعریف کنم؟ آیا حتی از من خواسته نمی شود که چنین ساختار داده های سطح پایینی را در پایتون پیاده سازی کنم؟ | پیاده سازی ساختارهای داده پایه در مصاحبه های برنامه نویسی |
110711 | من در سه سال گذشته توسعه وب را در جاوا انجام نداده ام و اکنون باید برای پروژه ای که روی آن کار می کنم از یکی استفاده کنم. من به استفاده از Seam، Flex + BlazeDS، Struts2 یا Spring MVC فکر می کنم. جذاب ترین از این چهار مورد Flex است، با این حال من سعی می کنم از آن دوری کنم زیرا برنامه به طور کامل در Flash خواهد بود. Struts2 و Seam بالغ هستند اما ممکن است به زمان بیشتری برای یادگیری نیاز داشته باشند. من در گذشته تجربه اولیه با فریم ورک Spring را داشتم، بنابراین در حال بررسی MVC آن هستم. آیا باید از یکی از اینها استفاده کنم یا به سراغ چارچوب دیگری بروم؟ | فریمورک برنامه وب جاوا Front-End |
237115 | _(توجه: من به دلایل واضح از خطا به جای مشکل در عنوان استفاده کردم. آنها شبیه به رابط های جاوا یا سی شارپ هستند، اما اجرای پیش فرض یک متد را امکان پذیر می کنند. میپرسیدم: آیا این موضوع نمیتواند باعث «مشکل الماس» شود، به همین دلیل است که بسیاری از زبانها در وهله اول از ارث چندگانه اجتناب میکنند؟ اگر چنین است، اسکالا چگونه این موضوع را مدیریت می کند؟ | چگونه Traits در Scala از خطای الماس جلوگیری می کند؟ |
246053 | من هرگز برای Cloud توسعه ندادم، و حقیقت را به شما بگویم که من کاملاً 100٪ مطمئن نیستم که Cloud در هنگام پایین آمدن به سرورها و خدمات چیست. من شروع به توسعه یک برنامه می کنم که در آن باید بتوانم در صورت نیاز مقیاس کنم. این برنامه ورودی های کاربر و همچنین آپلود فایل های زیادی دارد. Think به عنوان یک فروم است (این نزدیکترین مدلی است که می توانم فکر کنم برای برنامه من اعمال می شود). کاربر می تواند ثبت نام کند، رشته ها ایجاد کند، نظرسنجی ایجاد کند، پاسخ دهد و رای دهد. آنها همچنین می توانند تصاویر، فیلم ها و فایل های صوتی را آپلود کنند. شخصی که قبلاً وبسایت را ایجاد کرده بود از فیلدهای «افزایش خودکار» برای پیگیری شناسههای کاربر استفاده میکرد. در حین بازسازی صفحه، فکر میکردم آن قسمت را رها کنم و از UUID() برای همه ورودیهای کاربران استفاده کنم، فکر میکنم این ممکن است حل شود. همزمانی ورودی ها در همان میلی ثانیه یا قفل های عجیب و غریب یا شناسه های تکراری یا مشکلات احتمالی دیگر... اما... به غیر از آن، من هیچ سرنخی از آنچه ابر اینها سوالات من است: * من از MySQL به عنوان DB استفاده خواهم کرد، آیا برای کاهش استرس باید به DB های مختلف متصل شوم یا حتی نباید نگران آن باشم، زیرا ابر از آن مراقبت خواهد کرد. که (من برای خواندن ها تکرار خواهم داشت) * آیا باید بدانم فایل ها در چه سروری آپلود شده اند تا بتوانم آنها را ارائه دهم یا اینکه ابر به طور جادویی این کار را انجام می دهد؟ من فضای ابر را با افزودن یک سرور جدید افزایش میدهم، چه چیزی باید در مورد آن بدانم که به سادگی آن را مستقر کنم و همه چیز آماده است یا باید کاری برای کدم انجام دهم تا بگویم هی، نمونه دیگری وجود دارد، اکنون؟ این و آن را متفاوت انجام دهید ممنون و امیدوارم منظور من را متوجه شده باشید. | Cloud Newbie ... چه چیزی باید هنگام ایجاد برنامه خود بدانم |
178576 | چگونه میتوان فهرستی از اشیاء را که بیش از یک عنصر قابل مرتبسازی دارند مرتب کرد؟ فرض کنید یک شی ساده «ماشین» دارید و ماشین به این صورت تعریف شده است: class Car { public String make; مدل رشته عمومی; سال عمومی عمومی؛ رنگ رشته عمومی; // ... هیچ روشی وجود ندارد، فقط یک ساختار / ظرف } من یک چارچوب ساده طراحی کردم که اجازه میدهد چندین «SortOption» برای «مرتبساز» ارائه شود که سپس فهرست را مرتب میکند. interface ISorter<T> { List<T> sort(List<T> items); void addSortOption(گزینه ISortOption<T>); ISortOption<T>[] getSortOptions(); void setSortOption(گزینه ISortOption<T>); } رابط ISortOption<T> { String getLabel(); مقایسه بین (T t1، T t2)؛ } مثال استفاده از کلاس SimpleStringSorter گسترش MergeSorter<String> { { addSorter(new AlphaSorter()); } کلاس نهایی استاتیک خصوصی AlphaSorter ISortOption<String> { // ... اجرای alpha compare and get label } } مشکل این راه حل این است که به راحتی قابل گسترش نیست. اگر قرار بود ماشین یک میدان جدید دریافت کند، مثلاً مالک فعلی. من باید فیلد را اضافه کنم، سپس فایل کلاس مرتب کننده را ردیابی کنم، یک کلاس گزینه مرتب سازی جدید را پیاده سازی کنم و سپس برنامه را برای توزیع مجدد کامپایل کنم. آیا راه قابل گسترش/عملی آسان تری برای مرتب سازی داده ها مانند این وجود دارد؟ | چگونه دسته بندی اشیاء پیچیده را مدیریت کنیم؟ |
171117 | من به آزمایش این نوع کدها (زبان بی ربط) ادامه می دهم: public class Foo() { public Foo(IDependency1 dep1) { this.dep1 = dep1; } public void setUpListeners() { this.dep1.addSomeEventListener(.... مقداری کد شنونده ...); } } معمولاً، میخواهید آزمایش کنید که وقتی وابستگی رویداد را فعال میکند، کلاس تحت آزمایش به درستی واکنش نشان میدهد (در برخی موقعیتها، هدف _تنها_ چنین کلاسهایی سیمکشی بسیاری از مؤلفههای دیگر است که میتوانند به طور مستقل آزمایش شوند. تاکنون، برای آزمایش این، من همیشه کاری را انجام میدهم: * ایجاد یک «خرد» که هم «addXXXXListener» را پیادهسازی میکند، هم پاسخ تماس را ذخیره میکند و هم «fireXXXX»، که به سادگی هر شنونده ثبت شده را فراخوانی میکند، این کمی خستهکننده است، زیرا شما باید با رابط کاربری مناسب آن را بسازید، اما میتوانید از یک چارچوب دروننگر استفاده کنید که میتواند روی یک روش «جاسوسی» کند و روش واقعی را تزریق کند. وابستگی در تست ها آیا راه تمیزتری برای انجام این نوع کارها وجود دارد: برای روشن شدن منظورم، مشکل من این است که اگر بتوانم چیزی شبیه به این بنویسم: کلاس عمومی؟ FooTest() { public void testListensToDependencies() { IDependency mockDependency = createMock(IDependency.class) Foo tested = new Foo(mockDependency); tested.setUpListeners(); expect(mockDependency.addSomeEventListener).toHaveBeenCalled(); } } با این حال، بدیهی است که این آزمون _بدون توجه به آنچه شنونده انجام می دهد_ می گذرد. این من را آزار می دهد، زیرا می خواهم آزمایش کنم که در حال سیم کشی اشیاءم برای انجام کار مناسب هستم. بهترین چیز بعدی این خواهد بود: public class Foo() { public Foo(IDependency1 deps) { .... } public void setUpListeners() { // در زبانی با تابع کلاس اول: this.dep1.addSomeEventListener(this.handleSomeEvent ) // در زبانی بدون آن: this.dep1.addSomeEventListener(new Foo.SomeEventHandler()); } و سپس آزمایشهایی را مینویسم تا: * بررسی کنم که «addSomeEventListener» با تابع کنترلکننده سمت راست فراخوانی شده باشد، یا با نمونهای از کلاس کنترلکننده رویداد سمت راست، رفتار مورد انتظار حالا مطمئن نیستم که واضح تر باشد یا اینکه نشانه ای است که اشیاءم را در مکان اشتباهی سیم کشی می کنم... | استفاده از Mock برای شنوندگان رویداد در تست واحد |
184313 | درک من این است که نقشههای هش به ما اجازه میدهند، مثلاً، یک رشته را به مکان حافظه خاصی پیوند دهیم. اما اگر قرار باشد هر رشته به یک مکان منحصر به فرد در حافظه مرتبط شود، به یک بلوک بزرگ از حافظه خالی نیاز دارد. من آن را نمی فهمم. | اصلاً چگونه می توان از توابع هش برای پیاده سازی نقشه های هش استفاده کرد؟ |
45927 | اگر پروژه ای را با استفاده از BDD با پوشش 100٪ داستان های کاربر با آزمون های پذیرش خودکار اجرا کنید، نقش یک آزمایش کننده / فرد تضمین کننده کیفیت چیست؟ حدس میزنم تصور میکنم که توسعهدهندگان تستهای پذیرش را در ارتباط با مالک محصول بنویسند، اگر این فرض احمقانه به نظر میرسد به من اطلاع دهید. | نقش QA در یک پروژه مبتنی بر BDD چیست؟ |
87049 | من در حال بررسی راه اندازی یک پروژه منبع باز هستم، بنابراین در برخی از سایت های میزبانی پروژه محبوب خرید کردم. چیزی که من شگفتزده میکنم این است که بسیاری از سایتهای میزبانی پروژه محبوب (مانند GitHub، BitBucket) (بهعنوان مثال، GitHub، BitBucket) ویژگی فروم ندارند، یعنی جایی که کاربران میتوانند با برنامهنویسان صحبت کنند، سؤال بپرسند. مطرح کردن ایده ها و غیره. یک انجمن فعال IMHO عامل مهمی در ایجاد یک جامعه کاربری در اطراف یک پروژه است، بنابراین من انتظار دارم که اکثر صاحبان پروژه به چنین ویژگی علاقه مند شوند. همچنین متوجه شده ام که برخی از پروژه های _do_ دارای تالارهای گفتمان پشتیبانی (یا لیست های پستی) هستند که در جای دیگری میزبانی می شوند - به عنوان مثال. Ruby on Rails در GitHub میزبانی میشود، اما دارای یک گروه پشتیبانی از Google Groups است، و TortoiseHG در BitBucket میزبانی میشود، اما یک لیست پستی در SourceForge دارد - بنابراین این ویژگی غیرضروری نیست. پس چگونه است که بسیاری از سایت های میزبانی پروژه دارای ویژگی انجمن نیستند؟ | چگونه بسیاری از سایت های میزبان پروژه، ویژگی انجمن ندارند؟ |
254973 | من می خواهم یک جدول mySQL با عناصر در آن داشته باشم و می خواهم آنها را به روشی مشابه Reddit رتبه بندی کنم اما نه کاملاً. من می خواهم بدانم چگونه می توانم به یک متغیر در الگوریتم رتبه بندی خود اهمیت اضافه یا حذف کنم. به عنوان مثال، چیزی که من دارم یک زمان (مهر زمانی، بنابراین یک ارزش بزرگ) و تعدادی رأی مثبت (مقدار کوچک، زیر 50) است. چگونه به آرای موافق بیشتر و کمتر به زمان اهمیت بدهم؟ | بهینه سازی یک الگوریتم رتبه بندی از چند متغیر |
210892 | من دوره ای را تدریس می کنم که شامل آشنا کردن دانش آموزان با مفهوم رشته ها و برنامه نویسی همزمان است. من در جستجوی تکالیف برنامه نویسی هستم که بتواند به آرامی آنها را وادار کند که این تکنیک را به عنوان بخشی از ابزار ضروری برنامه نویس بپذیرند. یک تکلیف خوب اجرای برنامه ای است که * اجرای متوالی آن غیرممکن است، یا در هنگام معرفی پردازش موازی، کارایی زیادی را نشان می دهد. * بیش از حد بر معرفی مفاهیم پیچیده غیر مرتبط تکیه نمی کند. این امر بسیاری از فهرست مثالهای ویکیپدیا از مشکلات موازی شرمآور را رد میکند - حتی مجموعه Mandelbrot دانشآموزان را ملزم میکند در مورد اعداد خیالی بدانند، که من نمیتوانم آن را فرض کنم. * ساختگی به نظر نمی رسد. به طور مطلوب، تکلیف تنها برای معرفی مفهوم مفید به نظر نمی رسد. نمونه ای از چنین برنامه/الگوریتمی چه خواهد بود؟ در صورت اهمیت، تکلیف در جاوا خواهد بود. دانش آموزان در حدود 18 سال سن دارند و حداقل یک سال از حل تکالیف برنامه نویسی ساده پشت سر آنها (آنها با جریان کنترل، حلقه ها، رایج ترین نوع داده ها، OOP، رابط کاربری گرافیکی ساده آشنا هستند) اما تاکنون تجربه کمی با پروژه های نرم افزاری بزرگ دارند. یا موضوعات معمول علوم کامپیوتر (مانند تحلیل بازگشتی و الگوریتم). | چند تکالیف خوب برای دوره مقدماتی برنامه نویسی همزمان چیست؟ |
82792 | سوال زیر را خواندم: نکاتی برای دانشجوی سال اول CS که به دنبال کارآموزی تابستانی برای کسب تجربه است؟ اما به جای چگونگی گرفتن و/یا جستجوی دوره های کارآموزی، سوالات من این است که چگونه شرکت هایی را که به دنبال نیروی کار رایگان برای انجام وب سایت خود هستند در مقابل شرکت هایی که ممکن است چک پولی ارائه نکنند، اما به شما مشاوره و مهارت ارائه می دهند، فیلتر کنم. من یک پسر عمویی دارم که دانشجوی سال اول دانشگاه است و او به دنبال کارآموزی توسعه نرم افزار است، اما در این مرحله، او به شدت به دنبال هر دوره کارآموزی مرتبط با فناوری اطلاعات است. علاوه بر نامهای بزرگ نرمافزار و فروشگاههای نرمافزار کوچک نخبه، چگونه میتوان یک دوره کارآموزی خوب را در شرکتهای غیر آن (بزرگ یا کوچک) که تعمیر و نگهداری فناوری اطلاعات را انجام میدهند در مقابل شرکتهای بد تشخیص داد؟ اگر تجربه کاری ندارید، یک دانشجوی کالج چه سوالاتی باید بپرسد تا از ریپوف جلوگیری کند؟ آیا پرچم قرمزی وجود دارد که بتوانید قبل از پذیرفتن یک پیشنهاد مشاهده کنید؟ | پرچم قرمز کارآموزی IT بدون حقوق |
80894 | من در حال حاضر روی یک تیم چابک کار می کنم که داستان های ما در درجه اول از دیدگاه کاربر و همچنین آزمایش نوشته می شوند. بنابراین، برای مثال، ممکن است درخواستی برای انتخابگر تاریخ داشته باشیم. داستان چیزی شبیه به این خواهد بود: کاربر به صفحه x می رود و روی تاریخ کلیک می کند تا انتخابگر تاریخ بومی را راه اندازی کند. به عنوان مثال، مسائلی که میخواهیم به آنها بپردازیم: * ما باید از چندین دستگاه پشتیبانی کنیم * حتی اگر کاربر یک ویجت بومی را ببیند، اغلب مجبوریم نسخههای شبیهسازی شده را در JS بسازیم * که میخواهیم از آن استفاده کنیم. ویجت را در بسیاری از صفحات دیگر به غیر از x بیان کرد و میخواهد تغییرات مورد نیاز در صفحه y و z را در این یک جزء گنجانده باشد. ما در تلاش هستیم تا بفهمیم چگونه میتوانیم این موضوع را به بهترین نحو مدیریت کنیم تا تیم برنامهنویس فعال شود. به نظر می رسد یک گزینه این است که تیم توسعه دهنده ما کتابخانه های مؤلفه و الگوی خود را بسازد. سپس داستانهای کاربر را میگیریم و از آن دادهها برای بهبود کتابخانه مؤلفه/الگوی خودمان استفاده میکنیم. آیا با این مشکل مواجه شده اید و اگر چنین است، آیا راهی برای تجمیع اختلافات بین داستان های کاربر و مفهوم کد جزء قابل استفاده مجدد برای تیم توسعه یافته پیدا کرده اید؟ | مدیریت کدهای قابل استفاده مجدد در داستان های چابک کاربر محور؟ |
126893 | من به دنبال مدلهای سری زمانی در SO بودم، اما فکر کردم این مکان بهترین سایت برای پرسیدن این سوال است. من در تعجبم که بهترین راه برای مدیریت سری های زمانی در Net چیست. ابتدا، من یک سری زمانی را به عنوان نگاشت «DateTime» مختلف با یک مقدار واحد از نوع «T» تعریف می کنم. مقدار احتمالاً می تواند «تهی» باشد. چندین روش باید در دسترس باشد تا بتوان سری را به راحتی دستکاری کرد. برای مثال، میخواهید بتوانید دادهها را «فیلتر» کنید (بر اساس معیارهای تاریخ و/یا مقادیر). همچنین میخواهید یک متد «اعمال» داشته باشید که یک تابع داده شده را برای همه مقادیر اعمال میکند. در حالت ایدهآل، میتوانید برخی از این توابع را به صورت موازی اجرا کنید تا عملکرد را افزایش دهید. چندین ساختار داده در حال حاضر چنین ویژگی هایی را اجرا می کنند، مانند «Dictionary<DateTime,T>»، احتمالاً حتی یک «SortedDictionary<DateTime,T>». با این حال، اینها ساختارهای قابل تغییر هستند، که در صورت وجود برخی اثرات بسته شدن می تواند مشکل ساز شود. از کدام مدل استفاده می کردید/آیا؟ آیا کتابخانه ای را می شناسید که قبلاً به طور گسترده برای این موضوع استفاده شده است؟ | چگونه سری های زمانی دات نت را مدیریت می کنید؟ |
126890 | اگر یک ویژگی واحد دارید که در یک پروژه کامل مرتبط است، اما به طور منطقی باید تنها یک نمایش واحد از آن داشته باشید، چگونه آن را نشان می دهید؟ در مورد من، من در حال توسعه یک برنامه طراحی ساده هستم که کاربر می تواند یک رنگ را انتخاب کند. سپس این رنگ باید برای تمام کلاس های قلم/شکل پروژه در دسترس باشد. آیا می توانم فقط یک کلاس ثابت با ویژگی ایستا Color CurrentColor (C#) داشته باشم که هر کلاس مشتری بتواند آن را فراخوانی کند، یا راه موثرتری وجود دارد؟ | کپسوله کردن یک ملک واحد |
175121 | چند وقت پیش من دو کتاب مختلف خوانده ام و هر کدام از آنها پاسخ های متفاوتی به این سوال می دهند که آیا الگوی خوبی برای تعریف مقادیر ثابت در رابط (در جاوا) است یا خیر. بنابراین من کنجکاو هستم که نظرات شما را با چند استدلال منطقی دریافت کنم. آیا تعریف مقادیر ثابت در واسط ها در جاوا عادت/الگوی خوبی است؟ آیا به طور کلی خوب است، به طور کلی بد یا بستگی دارد؟ | مقادیر ثابت در رابط |
179448 | من راهنمای اسکرام را از scrum.org میخواندم و میگوید: > تیمهای توسعه شامل تیمهای فرعی اختصاص داده شده به حوزههای خاص نیستند > مانند آزمایش یا تجزیه و تحلیل تجاری. در ترجمه تحت اللفظی آن به این معنی است که هیچ آزمایش کننده ای وجود ندارد که گیج کننده است. چگونه می توانند این را پیشنهاد کنند؟ | چرا راهنمای اسکرام می گوید هیچ آزمایش کننده ای وجود ندارد؟ |
47719 | من اخیراً شروع به استفاده از توسعه مبتنی بر آزمایش و تست واحد کردهام، و در مناطقی که آن را به کار بردهام به شدت جواب داده است. یکی از زمینه هایی که در آن مفید بوده است دسترسی به پایگاه داده است. وقتی دسترسی به دادهها را انتزاعی میکنم، آزمایش روشهایی که به دادهها نیاز دارند تقریباً به طرز مضحکی آسان میشود. با این حال، من نتوانستم راهی برای آزمایش خود DAO ها پیدا کنم یا پیدا کنم. (انتزاع کردن آنها به خودی خود ناامید کننده خواهد بود!) یک DAO در تئوری فقط باید داده ها را بین پایگاه داده و برنامه به عقب و جلو حرکت دهد. آیا می توان این را برای آزمایش خیلی ساده در نظر گرفت؟ من با راهاندازی پایگاه داده Derby روی ماشین محلی خود برای آزمایشها آزمایش کردهام، اما راهاندازی خودکار سرور، ایجاد پایگاههای داده و ایجاد جداول دشوار است. آیا راهی برای تست خودکار اشیاء دسترسی به داده وجود دارد؟ | واحد آزمایش اشیاء دسترسی به داده |
193469 | اول از همه من اینجا تازه کار هستم و امیدوارم که اینجا جای مناسبی برای سوال من باشد. من یک سوال در مورد معماری پیشنهادی یک پروژه دارم. IDEA: برخی از محاسبات مربوط به آیرودینامیک را خودکار کنید. من مقداری داده ورودی دارم و باید این داده ها را در چندین محاسبه فرعی پردازش کنم. شما می توانید چنین محاسباتی را به نوعی مانند یک جعبه سیاه ببینید: INPUT => محاسبه => نتایج برخی از این محاسبات در حال حاضر به عنوان برنامه های منبع باز در دسترس هستند و برخی از آنها را من باید به تنهایی برنامه ریزی کنم. این اصلا نباید مشکلی ایجاد کند. اما من می خواهم این محاسبات را به روشی انعطاف پذیر به هم متصل کنم. به عنوان مثال: ورودی => محاسبه 1 => محاسبه 2 => محاسبه 3 => نتایج تعداد و ترتیب محاسبات باید قابل تغییر باشد. آیا باید هر محاسباتی را به عنوان یک برنامه مستقل ببینم و آنها را در چارچوبی وصل کنم که بتوانم ترتیب و آرگومان های فراخوانی برنامه را مشخص کنم؟ یا تکنیک های دیگری برای حل مشکلات مانند این وجود دارد؟ برای هر توصیه و هر توصیه ای بسیار متشکرم. سباستین | معماری اپلیکیشن |
171110 | من در حال طراحی یک وب سرویس ساده هستم و می خواهم از HMAC برای احراز هویت سرویس استفاده کنم. برای هدف این سوال ما داریم: * یک وب سرویس در example.com * یک کلید مخفی مشترک بین کاربر و سرور [K] * یک شناسه مصرف کننده که برای کاربر و سرور شناخته شده است (اما لزوماً مخفی نیست. ) [D] * پیامی که میخواهیم به سرور [M] ارسال کنیم پیادهسازی استاندارد HMAC شامل استفاده از کلید مخفی [K] و پیام [M] برای ایجاد هش [H] است، اما من در حال اجرا هستم. مسائل با این پیام [M] می تواند بسیار طولانی باشد و تمایل دارد از یک فایل خوانده شود. به دلیل کاراکترهای مخفی که آن را به فرمتهای مختلف فایل تبدیل میکنند، تولید هش صحیح به طور مداوم در چندین سیستم عامل و زبانهای برنامهنویسی بسیار دشوار است. این البته در سمت مشتری (100٪) اجرای بدی است، اما من دوست دارم که این وب سرویس به راحتی در دسترس باشد و با فرمت های مختلف فایل مشکلی نداشته باشد. من به جایگزینی فکر میکردم که اجازه میدهد از یک رشته تصادفی کوتاه (5-10 کاراکتر) [R] به جای پیام برای احراز هویت استفاده شود، به عنوان مثال. H = HMAC(K,R) سپس کاربر رشته تصادفی را به سرور ارسال می کند و سرور سمت سرور HMAC را بررسی می کند (با استفاده از رشته تصادفی + راز مشترک). تا آنجایی که من می بینم، این مشکلات زیر را ایجاد می کند: * یکپارچگی پیام وجود ندارد - خوب است یکپارچگی پیام **مهم نیست** برای این سرویس * یک کاربر می تواند از هش مجدداً با پیام دیگری استفاده کند - من می توانید 2 راه را در این مورد مشاهده کنید. 1. رشته تصادفی را با مهر زمانی ترکیب کنید تا هش فقط برای یک دوره زمانی مشخص معتبر باشد. با استفاده از رشته تصادفی، جستجو برای برخورد آسانتر است. هیچ نیازی به یکپارچگی پیام وجود ندارد، و اگر کسی بتواند یک درخواست واحد را جعل کند، مشکل بزرگی نیست (اما اگر بتواند تعداد بسیار زیادی را خیلی سریع جعل کند، مشکلی نیست). من می دانم که پاسخ **صحیح** این است که قبل از هش کردن پیام [M] در همه پلتفرم ها/زبان ها یکسان باشد. اما، اگر آن را از معادله خارج کنیم، آیا پیشنهاد فوق در رتبه دوم قابل قبول است؟ | استفاده از یک رشته تصادفی برای احراز هویت HMAC؟ |
87863 | من درک اولیه خوبی از مبانی C++ دارم، همچنین درک درستی از نحوه عملکرد بازگشتی نیز دارم. من با مشکلات خاصی مانند مسئله کلاسیک هشت ملکه و حل سودوکو با Backtracking مواجه شدم. من متوجه می شوم که وقتی صحبت از این موضوع می شود کاملاً گم شده ام، به نظر نمی رسد که نمی توانم ذهنم را در مورد مفهوم بازگشت به پشته بازگشتی و شروع دوباره برای حل مشکل در نظر بگیرم. با قلم و کاغذ آسان به نظر می رسد، اما وقتی نوبت به نوشتن کد برای این می شود، من در مورد نحوه شروع حمله به این مشکلات گیج هستم. اگر آموزشی برای مبتدیان به عقب نشینی وجود داشته باشد یا کتاب خوبی وجود داشته باشد که در آن پوشش داده شده باشد، مفید خواهد بود. اگر کسی بتواند این موضوع را روشن کند یا به من پیوندهایی به مراجع مناسب بدهد، واقعاً ممنون می شوم. و بله، من میدانم که در زبانهای کاربردی سادهتر است، اما میخواهم پیادهسازی را در زبانهای ضروری نیز درک کنم. | آشنایی با Backtracking در C++ |
125014 | ما در حال کار بر روی یک سیستم مدیریت چرخه عمر برنامه جدید (ALM) هستیم، از جمله ردیاب اشکال، سیستم اسناد، مدیریت پروژه و غیره. نگرانی این است که ما با سیستمهای تعبیهشده کاملاً پیچیده سروکار داریم و میخواهیم بهترین یکپارچهسازی ممکن را داشته باشیم. از خدمات مختلف (مدیریت پروژه، ردیابی موضوع/وظیفه، مستندسازی و غیره). اگر فقط نرمافزار بود، فقط چیزی شبیه JIRA میخریدم، اما این واقعیت که امیدواریم بتوانیم نرمافزار، سیستمافزار (مشکل بزرگی وجود ندارد) و سختافزار را در همان سیستم مدیریت کنیم، کمی مرا شک میکند. من به دنبال مشاوره در مورد این نکات هستم: * در مورد مدیریت اشکالات با محصولات جاسازی شده چطور؟ در نرم افزار، شما نسخه های ماژول(های) آسیب دیده را دارید. در محصولات تعبیهشده، شما نرمافزار متفاوتی دارید که اغلب با سیستمافزار متفاوت و گاهی سختافزار متفاوت عمل میکند. آیا در عمل خوب است که قطعات سخت افزاری را به گونه ای در نظر بگیریم که انگار ماژول های نرم افزاری در یک سیستم نرم افزاری هستند؟ من تمایل دارم بر این باورم که بسیاری از زمینه های سفارشی را به رابط ردیابی اشکال اضافه می کند و در نتیجه استفاده سیستماتیک آن را ترویج نمی کند. * برخی دوست دارند ادغام را به سطحی برسانند که موجودی سخت افزاری را با بقیه یکپارچه کنید. این بدان معنی است که یک پروژه در ALM (فکر کنید JIRA) باید اجزای سخت افزاری خود را بر اساس اجزای فرعی رزرو کند. همچنین به این معنی است که، برای مثال، ALM مورد نظر باید قادر به مدیریت ارائه دهندگان قطعات و ارائه تسهیلات برای ایجاد، ارسال و مدیریت آسان سفارش خرید به طور کلی باشد. در آن مرحله من نمی دانم که آیا همه چیز در یک فرآیند مدیریت پروژه تعبیه شده را می توان در یک سیستم مدیریت ادغام کرد یا اینکه باید خطی بین 1) ردیابی باگ/تسک (احتمالاً نرم افزار و سخت افزار) و مدیریت پروژه ترسیم شود. 2) مدیریت پروژه در سطح بالا، ردیابی موجودی، سفارشات فروش/خرید، و غیره. یا آیا می توان ALM مناسب را در یک ERP موجود انجام داد یا از قبل یک ERP مناسب در یک سیستم ALM داشت؟ نظر شخصی من، از آنچه در حال حاضر می دانم، این است که مسائل و مدیریت پروژه (ALM + مستندات + ...) را از ERP جدا کنم. مشکل این است که مستنداتی در مورد یک پروژه هم در ERP و هم در مدیریت پروژه ALM وجود دارد (که برای نرم افزار، سیستم عامل، سخت افزار و ... استفاده می شود). نکته خنده دار این است که برخی از چیزها ممکن است در ابتدا بسیار نامرتبط به نظر برسند، مانند برگه های زمانی (ERP) و یک مشکل (ردیاب اشکال در ALM)، اما در نهایت، ممکن است بسیار جالب، خواسته یا حتی لازم باشد. بدانید که چقدر زمان صرف یک باگ یا یک پروژه در کل (اشکالات، مشکلات، ویژگی ها، وظایف دیگر) شده است. این یک نقطه به سوی یکپارچگی کامل ERP/ALM می دهد... در این مرحله، باید احساس سوال من را پیدا کنید. هر ورودی مفید بسیار قدردانی می شود. با تشکر | در مورد سیستم های ALM، ERP ها و محصولات تعبیه شده چطور؟ |
126895 | در ترم فعلی در دانشگاه ما روی OOP با C++ کار می کنیم. من می خواهم تفاوت بین یک اشاره گر و یک عملگر مرجع را درک کنم. تفاوت هایی که من می فهمم عبارتند از: 1\. شیئی که متغیر مرجع به 2\ متصل است را نمی توان تغییر داد. میتوانیم از متغیرهای مرجع برای ارجاع به شیء متصل شده بدون نیاز به تایپ عملگر & استفاده کنیم (برخلاف نشانگرهایی که در آن *pi = 5;) مینویسیم) همچنین، آیا متغیر مرجع حاوی آدرس شیء متصل شده است. به به عنوان مثال: int i; int &ri = i; در اینجا ri حاوی آدرس i است؟ و دلیل اینکه چرا هنگام بارگذاری بیش از حد عملگر ++ در این مثال از شمارش، از عملگرهای dereference یا reference(*) قبل از نام تابع استفاده می کنیم. | برای درک عملگر مرجع (C++) در توابع خاص به کمک نیاز دارید |
104867 | اخیراً صدایی در مورد رنسانس C++ شنیده شده است که در میان آنها قابل توجهترین آنها از طرف هرب ساتر، رئیس کمیته استاندارد C++ است. میتوانید «C++ renaissance» را در Google جستجو کنید و مجموعهای از پیوندها از جمله سخنرانی هرب در «C++ and Beyond» و دیگر سخنرانیها در Channel9 از مایکروسافت را پیدا خواهید کرد. بحث کلیدی در اینجا این است که با واضحتر شدن و محبوبتر شدن روند Cloud از همیشه، بسیاری از کارهای توسعهدهنده در سمت ابر به زبانهای مادری با کارایی بالا نیاز دارند، که در برخی سطوح، اساساً به معنای C/C++ است. من قصد ندارم دوباره جنگ شعله ای را در مورد C در مقابل C++ شروع کنم. اما من می خواهم بدانم این روند تا چه حد بر رشد و گسترش جامعه و محبوبیت ++C تأثیر می گذارد. C++ دقیقاً چگونه در سمت ابر استفاده می شود؟ باطن پرفکت؟ بیشتر به هر حال، بازار توسعه دهندگان ابری دقیقاً چقدر بزرگ است؟ P.S. من خوش شانس بودم که اخیراً توانستم از C++0x در پروژه خود استفاده کنم، و این _is_ *عالی* است (VC++10). مفیدترین ویژگی برای برنامه نویسی روزمره البته لامبدا است. و دومین موردی که میتوانم بگویم مرجع rvalue است (بالاخره شهامت بازگشت وکتور را پیدا کردم!!) در زیر کلمات هرب C++ و فراتر از آن آمده است: > از من خواسته شده است که مقدمه Welcome, Everyone! صحبت در C&B 2011، > و زمان آن فرا رسیده است که یک راز آشکار را پوشش دهیم: پس از یک دهه رابطه با زبان های مدیریت شده که در آن علاقه به C++ غیر مد شده بود، قدرت و کارایی C++ اکنون دوباره بسیار مد شده است. > در عین حال، استفاده از C++ آسانتر شده است. بهرهوری کلیدی > ویژگیهای استاندارد C++0x (معروف به C++11)، مانند خودکار و لامبدا، بهطور فزایندهای در کامپایلرهای تجاری در دسترس هستند و استفاده از C++ را آسانتر از همیشه میکنند بدون اینکه سنگ بنای آن یعنی کارایی را قربانی کند. > > این سخنرانی آغازین 40 دقیقه ای دلایلی را پوشش می دهد که چرا C++ اکنون از یک رنسانس بزرگ لذت می برد، و اینکه چرا در چند سال آینده به رشد خود ادامه خواهد داد، زیرا به دلیل روندهای صنعت از طراحی پردازنده گرفته تا محاسبات تلفن همراه > محیط های ابری و مرکز داده . > > ما قبلاً می دانیم که C++ زبان انتخابی برای برنامه های کاربردی > درخواستی است. در اینجا، ما توضیح خواهیم داد که چرا برنامه های درخواستی به طور فزاینده ای به معنای بیشترین برنامه ها است و برای آینده قابل پیش بینی نان و کره صنعت ما خواهد بود. خواهیم دید که چرا و کجا زبانهای دیگر هنوز مناسب هستند، اما چرا کاربرد و تقاضای C++ اکنون دوباره بیشتر از بیش از یک دهه افزایش یافته است. | آخرین C++ Renaissance به چه معناست؟ |
117721 | آیا وبسایتی وجود دارد که در جایی نگهداری میشود که در آن صحبتهای سطل زباله و اتهامات زننده درباره کارگران توسط کارفرمایان و هدشارچیها به نوعی مانند یک glassdoor.com معکوس وارد شود؟ من این را به عنوان یک کارگر میپرسم، نه به عنوان یک کارفرما. | آیا کارفرمایان و headhunters پایگاه داده ای در مورد برنامه نویسان دارند؟ |
87041 | من دوست دارم قبل از شروع کدنویسی و کار از آنجا، یک Wireframe انجام دهم. اما چه زمانی باید نگران طراحی بصری باشم؟ چه زمانی باید رنگ ها، فونت، گرد یا تیز بودن گوشه ها، طراحی آیکون و غیره را در نظر بگیرم؟ آیا این آخرین کاری است که قبل از راه اندازی انجام می شود؟ یا زمانی که هنوز در مرحله کدنویسی یا مرحله تست و رفع اشکال هستید، دلیلی وجود دارد که روی آن کار کنید؟ | در چه مرحله ای از فرآیند طراحی بصری را ایجاد می کنید؟ |
82133 | من 6 سال است که روی برنامه های asp.net کار می کنم اما تقریباً همه آنها برنامه های موجود را توسعه داده و حفظ می کنند. من اکنون نیاز به توسعه یک برنامه جدید دارم و دارم سرم را می خارم :( مطالب زیادی در مورد اصول و الگوهای طراحی نرم افزار وجود دارد اما محتوای زیادی در مورد سازمان وجود ندارد. آیا لایه های مختلف باید در فضای نام، پوشه یا پروژه جداگانه باشند؟ من برنامه ای برای ایجاد WCF در آینده دارم، بنابراین داشتن لایه سرویس به عنوان پروژه منطقی است، اما مطمئن نیستم که چه تعداد پروژه باید داشته باشم، وب سایت MVC 3 دارای مدل ها و کنترلرها است در همان پروژه منطقی است که آنها را به پروژه های مختلف جدا کنیم اگر کسی بتواند اسکرین شات از راه حل MVC 3 به خوبی سازماندهی شده ارسال کند برنامه اصلی ما دارای بیش از 70 پروژه در یک راه حل بزرگ است...لطفاً به من کمک کنید از این امر جلوگیری کنم. | سازمان راه حل |
201276 | بنابراین، من در حال توسعه نرمافزارهای تحلیلی در محل کارم بودهام و همچنین شروع کردم به توجه بیشتر به تجزیه و تحلیل به طور کلی. به عنوان مثال، من اخیراً Google Analytics را در وبلاگ خود نصب کردم (که سفارشی و منبع باز است). من اکثراً نرمافزار متنباز را خارج از محل کار میسازم، بنابراین فکر میکنم که بتوانم برخی از انواع دادههای استفاده و مواردی از این قبیل در مورد نحوه استفاده از ابزارهایم را جمعآوری کنم، جالب باشد، البته فقط انتخاب کنید. با این حال، به نظر می رسد که این تقریبا هرگز انجام نمی شود. چرا؟ تابوی تجزیه و تحلیل در نرم افزار منبع باز چیست؟ | چرا جمع آوری داده های تحلیلی/استفاده در نرم افزار منبع باز نادر است؟ |
145501 | آیا موارد تجاری واقعی وجود دارد که باعث شده است هر شرکتی از یک DVCS به یک CVCS حرکت کند (بدون توجه به اینکه آیا در ابتدا روی CVCS بوده اند یا خیر). به غیر از داشتن ذهن بسته و رد کلی تغییر پارادایم (برای مورد خاص شرکت هایی که از CVCS می آیند) نمی توانم دلیلی برای این اتفاق بیاندیشم. کوکی دو شکلاتی برای هر کسی که شواهد تجربی دارد. | آیا هیچ شرکتی از DVCS به CVCS در حال حرکت است؟ |
161340 | من موارد زیر را دارم: html { overflow-y: scroll; } body { font-family: Georgia, Times New Roman, serif; اندازه فونت: 1.125em; ارتفاع خط: 1.5em; حاشیه: 0 خودکار; حداکثر عرض: 41em; } کدام ویژگی باید با بخش HTML و کدام در بخش BODY باشد؟ | کدام ویژگی های CSS باید در HTML و کدام در BODY باشد؟ |
187844 | من در حال حاضر در حال تحقیق در مورد گزینه هایی هستم که دارم، برای ایجاد یک سیستم راهنمای آنلاین. این سیستم باید اطلاعات کاربر را در مورد دیالوگ ها - که عمدتاً از فرم ها تشکیل شده است - ارائه دهد. بنابراین سوال اصلی من این است: آیا طبقه بندی/زبانی برای توصیف رابط های کاربری وجود دارد؟ من در مورد این موضوع بسیار جستجو کردم، اما در نهایت به چیزهایی مانند XUL رسیدم. چیزی که من دنبالش نیستم من به دنبال ساختار / زبان / طبقه بندی برای توصیف رابط کاربری (گفتگوها) هستم. با این حال، من از وجود آن مطمئن نیستم. از آنجایی که من نیستم، از هر عبارت (جستجو) که در این مورد ارزش بررسی دارد، خوشحال خواهم شد. علاوه بر این، من همچنین به دنبال زبان ها / طبقه بندی هایی هستم که برای سیستم های راهنمای آنلاین معمولی استفاده می شوند. چیزهایی که من با آن برخورد کردم عبارت بودند از: DocBook، DITA و MAML. آیا بازیگران بزرگ دیگری در این بازار وجود دارند؟ | آیا طبقه بندی/زبانی برای توصیف رابط های کاربری وجود دارد؟ |
241255 | فرض کنید من یک سیستم دارم. در این سیستم من تعدادی عملیات دارم که میتوانم انجام دهم، اما همه این عملیاتها باید به صورت دستهای در زمان مشخصی انجام شوند، در حالی که تماسهایی برای فعال کردن _و_غیرفعال کردن این عملیاتها در هر زمانی ممکن است وارد شوند. مهم نیست که چند بار متد/تابع «doOperation1()» فراخوانی شود، این عملیات فقط یک بار در دسته انجام می شود. برای پیادهسازی این، میتوانم از پرچمهایی مانند «doOperation1» و «doOperation2» استفاده کنم، اما به نظر میرسد حفظ آن دشوار میشود. آیا الگوی طراحی یا چیزی مشابه این وضعیت وجود دارد؟ | پرچم هایی با استفاده معوق |
213332 | من روی یک سازنده مدل سه بعدی درون مرورگر ساده با استفاده از THREE.js کار می کنم. کاربر بدنه هواپیما را انتخاب میکند و بالها، کابین خلبان، دم و غیره را به دلخواه خود اضافه میکند و از بین چندین گزینه انتخاب میکند. من باید بتوانم روابط بین بسیاری از بدنه ها و بسیاری از افزونه ها را تعریف کنم، و البته نمی خواهم به صورت دستی موقعیت/چرخش هر ترکیبی از قطعات را تعریف کنم. بنابراین، میخواهم بتوانم مجموعهای از «نقاط ضربهگیر» را روی بدنه، مکانهایی که ممکن است اجزای خاصی در آن قرار داده شوند، تعریف کنم، و مجموعهای از نقاط منطبق را بر روی قطعات افزودنی تعریف کنم، که اساساً این دو را در نرمافزار مطابقت دهند. افزودنی ها را به درستی قرار دهید. من فکر می کنم مثلثی با 3 نقطه تعریف کنم، زیرا در هر 3 درجه آزادی قفل می شود. اگر ترتیب را مهم بدانم، حتی از چرخش جسم در سطح صفحه تعریف شده توسط سه نقطه جلوگیری می کند. این یک تصویر است:   دارم فکر می کنم ساختن یک ساختگی برای طراحان سه بعدی برای به دست آوردن مختصات نقاط دیگر آیا باید به سادگی تعیین کنم که نقاط باید یک مثلث متساوی الاضلاع به طول ضلع 10 واحد را تشکیل دهند، یا آیا روش دیگری وجود دارد که بتوانم ریاضیات را از مثلث هایی که کاملاً مطابقت ندارند انجام دهم؟ شاید راه دیگری و استانداردتر برای انجام آنچه می خواهم وجود داشته باشد؟ با تشکر | بهترین راه برای تعریف نقاط ضربه ای بین دو شی دلخواه در سه بعدی؟ |
60398 | من می دانم که هر زمان که یک برنامه جدید آپلود می کنید، می توانید نام حق چاپ را برای برنامه تنظیم کنید. **این نام کجا نمایش داده می شود؟** آیا هنگام جستجو در اپ استور این نام زیر نام برنامه نمایش داده می شود؟ یا این نام فروشنده ای است که هنگام آپلود اولین برنامه خود مشخص می کنید؟ | توسعه دهندگان فروشگاه App iOS - «نام حق چاپ» یک برنامه چیست؟ |
214108 | این هفته میتوانم با استفاده از یک کتابخانه کاهشیافته C بهینهسازی کنم که باعث کاهش شدید اندازه کد میشود - از حدود 60 K به حدود 6 K و سپس میتوانیم کد را در حافظه 8 K روی تراشه یک FPGA (Altera DE2) بارگذاری کنیم. فکر میکنم SRAM است، بنابراین SRAM هم روی تراشه و هم خارج از تراشه وجود دارد (؟) با انجام سیستم تعبیه شده، کتابخانه ها را فقط به موارد مورد نیاز کاهش می دهیم تا ردپای به حداقل برسد. این باعث میشود در مورد چیزی که در رسانهها شنیدهام که یک داستان، شاید ساختگی بود، تعجب کنم که مایکروسافت مجبور بود یک کامپایلر C را تنها در ۲۰ کیلوبایت در دهه ۷۰ یا اوایل دهه ۸۰ ارائه کند، زمانی که حافظه زیادی برای نرمافزار در دسترس نبود. درست است؟ اندازه قابل اجرا ردپای برای یک کامپایلر کوچک C چقدر است؟ | ردپای یک کامپایلر کوچک C چقدر کوچک است؟ |
123116 | تصور کنید من یک بازی نوشته ام و می خواهم آن را نرم افزار رایگان بسازم. آیا از من نیز خواسته شده است که نرم افزار سرور بازی را نرم افزار رایگان بسازم زیرا بازی از آن برای اتصال به بازیکنان دیگر برای بازی استفاده می کند؟ تصور کنید من یک علامت سهام نوشته ام و می خواهم آن را نرم افزار رایگان کنم. آیا میتوانم هزینه اشتراک اطلاعات سهام را دریافت کنم، حتی اگر این نرمافزار بدون پرداخت هزینه برای چنین اشتراکی، کاربرد کمی دارد؟ من همچنین به منابع درآمدی برای نرمافزار رایگان علاقهمندم که فراتر از دریافت هزینه برای توزیع یا پشتیبانی است، که با خریدن نرمافزار شما توسط یک نفر مقابله میکند و سپس خودش آن را توزیع میکند و قیمتهای شما را کاهش میدهد. | اگر می خواهم برنامه مشتری من نرم افزار رایگان باشد، آیا باید نرم افزار سرور را نیز به عنوان نرم افزار رایگان منتشر کنم؟ |
241250 | **مسئله اصلی** با توجه به پشتیبانی خوبی که اکثر پلتفرم های برنامه نویسی مدرن برای مدیریت بسته دارند (به «gem»، «npm»، «pip» و غیره فکر کنید)، آیا منطقی است که یک برنامه یا سیستم از داخل طراحی شود. بستههای توسعهیافته، بهمنظور ترویج و ایجاد یک معماری با همبستگی آزاد؟ **مثال** یک مثال از این می تواند ایجاد بسته هایی برای دسترسی به پایگاه داده، و همچنین برای احراز هویت و سایر اجزای سیستم باشد. البته اینها از بسته های خارجی نیز استفاده می کنند. سپس، سیستم شما این بسته ها را وارد کرده و از آنها استفاده می کند - به جای اینکه کد آنها را در پایگاه کد خودش قرار دهد. **ملاحظات** به نظر من، به نظر می رسد که این امر باعث جداسازی کد و کمک به حفظ و نگهداری می شود، تقریباً به روشی مبتنی بر وب در مقابل برنامه رومیزی (به روز رسانی ها تقریباً به طور خودکار اعمال می شوند، پایه کد واحد برای عملکرد واحد، و غیره). آیا این یک مفهوم طراحی منطقی و منطقی به نظر می رسد؟ آیا این در واقع به عنوان یک روش استاندارد برای ساختار برنامه های کاربردی امروزه استفاده می شود؟ | استفاده از بستهها (گوهر، تخممرغ و غیره) برای ایجاد معماریهای جداشده |
251425 | تمام سخت افزارهای واقعی کامپیوتر به صورت موازی کار می کنند. پس چرا اکثر شبیه سازهای سیستم های قدیمی (مانند NES) تک رشته ای هستند (یا من درست نمی گویم؟)؟ شما حلقه اصلی دارید و چرخه های CPU را می شمردید و بعد از چرخه های خاصی سخت افزارهای دیگر مانند PPU را فعال می کنید. همین مورد برای IBM PC و شبیه سازی (MDA/CGA/VGA) صدق می کند؟ با تشکر | چرا (بیشتر؟) شبیه سازهای یکپارچهسازی با سیستمعامل کامپیوتر تک رشته ای هستند؟ |
160066 | من کمی الگوریتم ها را مطالعه کرده ام و به سایت هایی مانند SPOJ.pl TopCoder و غیره نگاه کرده ام. دیده ام که برنامه نویسان معمولاً C یا C++ را برای اکثر مسابقات برنامه نویسی الگوریتمی ترجیح می دهند. حالا اخیراً دچار مشکل شده ام. من هم کمی زبان C و هم پایتون را میدانم و به نظر میرسد وقتی سعی میکنم کدی بنویسم، پایتون را به C برای اکثر الگوریتمها ترجیح میدهم. هر بار که می نشینم و کدی را به زبان C می نویسم، بعد از حدود 15 دقیقه منصرف می شوم زیرا آن را خیلی دست و پا گیر می دانم و تمایل دارم به پایتون بروم. به نظر می رسد عبور دادن ماتریس های اشاره گر و غیره زمان بیهوده ای است که می توانم از آن برای فکر کردن به خود الگوریتم استفاده کنم. اکنون من می دانم و از بسیاری از مردم شنیده ام که C یک زبان بسیار مهم است و نان و کره بسیاری از برنامه نویسان آنجاست. چیزی که من می خواستم بدانم این بود که آیا این رویکرد من دارای اشکالات / عواقب / معایب و غیره است. این بحث پایتون در مقابل C نیست. این یک سوال در مورد اینکه چگونه این روش خاص ترجیح دادن پایتون به C به دلیل سهولت استفاده بر من یا هر برنامه نویس/دانشمند کامپیوتر دیگری در دراز مدت تأثیر می گذارد. * * * من دوست دارم از افرادی بشنوم که از این زبان ها در صنعت/و یا توسعه نرم افزار/کتابخانه های بزرگ و غیره استفاده کرده اند. | ترجیح پایتون به C برای برنامه نویسی الگوریتمی |
215853 | فرض کنید که من یک مورد عقب مانده پروژه با تلاش 40 ساعته دارم. سرعت من 40 ساعت (1 هفته) است و یک توسعه دهنده در تیم دارم. بنابراین، توسعهدهنده وظایف کودک را برای کارهای معلق ایجاد میکند و کار را تا 40 ساعت تخمین میزند. در پایان توسعه دهنده سرعت در حل وظیفه خود موفق نشد. فرض کنید که توسعه دهنده فقط و فقط 40 ساعت در هفته کار می کند. در هفته آینده آیتم های عقب مانده جدید و اسپرینت جدید وجود خواهد داشت. با آیتم های عقب مانده و نمودار سرعت چه باید بکنم؟ بدیهی است که مورد عقب ماندگی در آن اسپرینت حل نمی شود. آیا باید کار باقیمانده را تخمین بزنم و آن را از تلاش کم کنم تا اکنون ببینم که سرعت ما مثلاً 38 ساعت در هر 40 ساعت سرعت است؟ | اگر تاریخ سررسید اسپرینت نادیده گرفته شود، چه اتفاقی برای پروژه عقب افتاده می افتد؟ |
171111 | در Scrum/Agile، پیچیدگی یک داستان کاربر را می توان در نقاط داستانی تخمین زد. پس از تکمیل برخی از داستانهای کاربر، یک برنامهنویس یا تیمی از برنامهنویسان میتوانند از این تجربیات برای تخمین بهتر زمان لازم برای تکمیل داستان کاربر آینده استفاده کنند. **آیا روشی برای تقسیم پیچیدگی داستان های کاربر به ویژگی های کمی یا قابل اندازه گیری وجود دارد؟** به عنوان مثال، User Story X به نمای غنی و جدید در رابط کاربری گرافیکی نیاز دارد، اما User Story X می تواند بیشتر عملکرد خود را با استفاده از موجود انجام دهد. منطق تجاری روی سرور در مقیاس 1 تا 10، User Story X دارای پیچیدگی 7 در مشتری و پیچیدگی 2 در سرور است. پس از اتمام User Story X، شخصی می پرسد که چقدر طول می کشد تا User Story Y را تکمیل کنید که پیچیدگی آن 3 در مشتری و 6 در سرور است. با نگاهی به مدت زمانی که طول کشید تا User Story X تکمیل شود، میتوانیم تخمینی دقیق درباره مدت زمانی که ممکن است طول بکشد تا User Story Y انجام شود. میتوانم برخی جزئیات دیگر را تصور کنم: * پیچیدگی یک ویژگی (مانند پیچیدگی مشتری) می تواند ویژگی های فرعی داشته باشد، مانند تعداد مراحل در یک دنباله، نقاط تابع، و غیره. مؤلفه ها / رابط های درگیر * این ویژگی ها می توانند در نوعی چک لیست داستان کاربر جمع شوند. برای تکرار: **آیا روشی برای تجزیه پیچیدگی یک داستان کاربر به پیچیدگی ویژگی ها/ویژگی های فرعی وجود دارد،** یا استفاده از داستان های تکمیل شده کاربر به عنوان شاخص در تخمین داستان های کاربر آینده بیشتر یک فرآیند غیررسمی است؟ | استفاده از داستان های کاربر تکمیل شده برای تخمین داستان های آینده کاربران |
18649 | اول از همه، نه عبارت من: http://www.whattofix.com/blog/archives/2010/11/to- code-quickly.php برای آقای مارکهام. اما، این باعث شد که در مورد بسیاری از سوالاتی که در مورد توانایی انجام کارها دیده ام فکر کنم. رویکرد مورد حمایت (تنظیم یک تایمر برای یک دوره مشخص، در این مورد 50 دقیقه، اما من دیده ام که مردم در مورد شکستن اهمال کاری صحبت می کنند، با تعیین زمان کوتاه به اندازه 5 دقیقه برای کارهایی که نمی توانید خودتان را مجبور به انجام آنها کنید، و سپس انجام دهید. یک استراحت کوتاه) به نظر عقل سلیم است، اما بسیاری از مردم به جای شکستن شیار خود، طرفدار ورود به منطقه و ماندن در آنجا تا حد امکان طولانی، شاید چند ساعت هستند. من همچنان رویکردهای مختلف را امتحان می کنم و متوجه می شوم که هر کدام نقاط قوت و ضعف خود را دارند. از چه نوع تکنیکی برای مؤثرتر بودن (یعنی انجام کار به سطح کیفی مورد نیاز مشتری / رئیس / غیره در بازه زمانی مجاز) در توسعه نرم افزار خود استفاده می کنید و نه صرفاً برای صرف زمان بیشتر در صفحه کلید. ? | برای کدنویسی سریع، باید کدنویسی را ترک کنید |
250223 | ما در وسط یک پروژه هستیم این یک سرویس REST است. اکنون کنترلکنندههایی برای مدیریت Requestmappings و ارسال به سرویسها داریم. یک مثال عینی ما یک UserController، GroupController، UserService و یک GroupService داریم. کنترلر کاربر به عنوان تزریق UserService و GroupController به عنوان تزریق GroupService است. (وابستگی یک به یک) وقتی یک کاربر را ایجاد/بهروزرسانی/حذف میکنم، سناریو ساده است: userControllers به userService میگوید و این کار را انجام میدهد. اکنون سیستم کنترلر/سرویس های زیادی دارد که قرار است اضافه شوند. اما چیزی که من نمی دانم این است: بهترین راه برای ترکیب کردن عملکرد کاربر/گروه چیست؟ به عنوان مثال: من باید یک کاربر در یک گروه اضافه کنم. اما باید بررسی کنم که کاربر وجود داشته باشد، گروه وجود داشته باشد و پس از ذخیره اطلاعات در کاربر (Entity/DTO) که کاربر اکنون پورت این گروه است. 1) آیا باید همه را از userController مدیریت کنم: -userService.checkUser() -groupService.checkGroup() -userService.updateUser() 2) یا اینکه al را از userService مدیریت کنم: -userService.addUser() (در userService سپس : -checkUser() -checkGroup() -updateUser() ) در راه حل 1 چیزی که من دوست ندارم تزریق برخی از سرویس های دیگر است که به کاربران تعلق ندارند در راه حل 2 من این ایده را دارم که می خواهم مفاهیم موجود در groupServices را تکرار کنم. مثال بالا تنها بخش کوچکی از تصویر عالی است. اما چیزی که من می فهمم این است که چگونه می توانم این قسمت را طوری طراحی کنم که وابستگی زیادی نداشته باشد و تکرار کد زیادی نداشته باشد؟ | کنترلرها و خدمات فنری |
81442 | ما یک تیم کوچک اما در حال رشد در محل کار داریم و به انجام کارها به گونه ای متفاوت فکر می کنیم. ما وب سایت ها را از ابتدا توسعه می دهیم و کد نویسی HTML/CSS/Javascript/PHP/MySQL را انجام می دهیم. در حال حاضر، همه ما روی چیزهایی که پیش میآیند کار میکنیم و همه میتوانند یکی از این کارها را انجام دهند. بنابراین همه افراد در تیم در حال حاضر چندین پروژه اختصاص داده اند، و آنها می توانند کارهای مختلفی انجام دهند، بنابراین برای یک پروژه، شخصی از چیزهای فرانت اند مراقبت می کند - بیشتر جاوا اسکریپت/CSS، و برای سایتی دیگر، بخش پشتیبان عمدتاً با آن است. PHP/MySQL. مسئله این است که اکثر اعضای تیم درک اولیه مناسبی از چیزها دارند اما هنوز در حال یادگیری جزئیات هستند. و به نظر می رسد از نظر بهره وری عوارض خود را می گیرد. من فکر می کنم ما می توانیم این را با اختصاص دادن به همه به وظایف خاص (فقط CSS / Javascript / PHP / MySQL ... فقط یک چیز در یک زمان) بهبود دهیم. به این ترتیب: * وظایف برای همه واضح تر است * همه بهتر می توانند یک چیز خاص را یاد بگیرند و غرق نشوند * هنگام تسلط بر یک مجموعه مهارت، می توان به سطح بعدی ارتقا داد * بهره وری باید بالا برود نظر شما چیست؟ | آیا تقسیم وظایف برنامه نویسی ایده خوبی است؟ |
19225 | استثناهای بررسی شده جاوا در طول سال ها فشار بدی پیدا کرده اند. یک نشانه گویا این است که این به معنای واقعی کلمه تنها زبان در جهان است که آنها را دارد (حتی دیگر زبان های JVM مانند Groovy و Scala). کتابخانه های برجسته جاوا مانند Spring و Hibernate نیز از آنها استفاده نمی کنند. من شخصاً یک مورد از آنها را پیدا کرده ام (در منطق تجاری بین لایه ها)، اما در غیر این صورت استثناهایی کاملاً ضد بررسی هستم. آیا کاربرد دیگری وجود دارد که من متوجه آن نیستم؟ | در جاوا، استثناهای بررسی شده برای چه مواردی مناسب هستند؟ |
11436 | من می خواهم یک پروژه موجود را برای بهبود بیشتر درک کنم، اما مطمئن نیستم که آن پروژه برای من طاقت فرسا باشد یا نه. من مطمئن نیستم که قادر به درک آن هستم. من حتی فکر می کنم که شکست خواهم خورد. وقتی به پروژهها نگاه میکنم، در یک نگاه دیدن هزاران خط کد به من احساس ترس میکند. من حتی نمی دانم از کجا شروع به خواندن کدها کنم. آیا باید با اشکال زدایی دنبال کنم یا چیز دیگری؟ میشه لطفا در مورد این وضعیت راهنماییم کنید؟ من برای شروع کاملا گیج شدم. ویرایش: چند نکته در مورد سوال من مشخص شود. من زبان C# را می دانم و برخی از فناوری های وب مانند ASP.NET MVC 2 و Web Forms را یاد گرفته ام، اما مطمئناً هنوز چیزهای زیادی وجود دارد که هنوز نمی دانم. من خودم را مبتدی می نامم اما این فقط به دلیل عدم تجربه حرفه ای در این زمینه است. اما درک OOP من به اندازه کافی خوب است. من به بهبود خودم در وب فکر می کنم، بنابراین به دنبال پروژه های وب مانند موتورهای وبلاگ هستم که برای شروع ساده تر از دیگران است. | شروع به درک یک پروژه موجود برای برنامه نویس مبتدی کنید |
99919 | چه ویژگی هایی به C اضافه شد که در ابتدا در C++ بودند؟ چه زمانی آنها کجا اضافه کردند و به چه دلیل (که در کجا استدلال موافق / مخالف)؟ تفاوت آنها در C در مقایسه با C++ چگونه است؟ آیا این ویژگی ها در C++ ایجاد شده اند یا در زبان دیگری؟ مثالها (به راحتی میتوانید آن را گسترش دهید): const، نمونههای اولیه تابع، خروج ضمنی (0); | c چه ویژگی هایی از c++ دریافت کرد؟ |
206230 | عنوان را ببخشید - نیاز به کار دارد. من در تلاش برای یافتن انگلیسی بهتر برای بیان مشکلم هستم. ویرایش ها تشویق می شوند. مثالی برای تشریح مشکل من: ## روش جستجوگر من یک روش بررسی آرگومان دارم به نام public static void StringArgs.checkIndexAndCount(String, int, int). با توجه به یک رشته، یک شاخص و یک تعداد، تأیید کنید که رشته خالی نیست، و شاخص و تعداد معقول هستند. استثناهای بدون علامت (زمان اجرا) برای گزارش خطاها استفاده می شود. یک باتری از تست های واحد برای بررسی تمام زوایای این روش نوشته شده است. ## روش لایهای (یا مشتقشده) روش جستجوگر با روشهای دیگری فراخوانی میشود، مانند «رشته استاتیک عمومی removeByIndexAndCount(String, int, int)». خط اول این متد با فراخوانی جستجوگر بالا، آرگومان ها را بررسی می کند. ## استراتژی تست واحد وقتی تست های واحد را برای روش دوم/لایه/مشتق شده می نویسم، چگونه مجموعه تست های واحد موجود را برای روش بررسی کننده حساب کنم؟ به نظر میرسد که با اضافه کردن مجدد ساده آزمونهای واحد (کمی اصلاح شده) از روش جستجوگر به روش دوم، اصول کپی/کپی پیست را نقض میکند. لطفا راهنمایی کنید. کد من جاوا است، اما فکر نمیکنم که این موضوع چندان مرتبط باشد، زیرا همین مشکل ممکن است در هر زبانی رخ دهد. | استراتژی آزمون واحد برای فراخوانی روش لایه ای (یا مشتق شده). |
164261 | چگونه می توانم چیزی شبیه به TableView را در C++ پیاده سازی کنم؟ من میخواهم یک پایگاهداده رابطه کوچک مانند چیزی را در C++ شبیهسازی کنم. من جداول داده دارم، و می خواهم آن را به نحوی تغییر دهم، بنابراین به یک کلاس TableView نیاز دارم. من می خواهم فیلتر، مرتب سازی، اضافه کردن و حذف آزادانه آیتم ها و تبدیل (مثلا مشاهده به عنوان بزرگ و غیره). همه چیز در داخل یک برنامه رابط کاربری گرافیکی قرار دارد، بنابراین جدولهای داده و نماها به یک رابط کاربری گرافیکی (یا HTML یا چیزی دیگر) متصل میشوند. بنابراین چگونه می توانم یک آیتم را در نما شناسایی کنم؟ چگونه می توانم هنگام تغییر جدول به آن علامت بدهم؟ آیا الگوی طراحی برای این کار وجود دارد؟ در اینجا یک جدول ساده و یک آیتم داده ساده است: #include <string> #include <boost/multi_index_container.hpp> #include <boost/multi_index/member.hpp> #include <boost/multi_index/ordered_index.hpp> #include <boost/multi_index/random_access_index.hpp> با استفاده از boost::multi_index_container; با استفاده از تقویت فضای نام::multi_index; struct Data { Data() {} int id; std:: نام رشته; }; struct row{}; شناسه ساختار{}; نام ساختار{}; typedef boost::multi_index_container< Data, indexed_by< random_access<tag<row> > ordered_unique<tag<id>, Member<Data, int, &Data::id> >, ordered_unique<tag<name>, Member<Data, std ::string، &Data::name> > > > TDataTable; class DataTable { public: typedef Data item_type; typedef TDataTable::value_type value_type; typedef TDataTable::const_reference const_reference; typedef TDataTable::index<row>::type TRowIndex; typedef TDataTable::index<id>::type TIdIndex; typedef TDataTable::index<name>::type TNameIndex; typedef TRowIndex::iterator iterator; DataTable(): row_index(rule_table.get<row>())، id_index(rule_table.get<id>())، name_index(rule_table.get<name>())، row_index_writeable(rule_table.get<row>() ) { } TDataTable::const_reference operator[](TDataTable::size_type n) const { return rule_table[n]; } std::pair<iterator,bool> push_back(const value_type& x) { return row_index_writeable.push_back(x); } iterator erase(iterator position) { return row_index_writeable.erase(position); } bool replace(iterator position,const value_type& x) { return row_index_writeable.replace(position, x); } template<typename InputIterator> void rearrange(InputIterator first) { return row_index_writeable.rearrange(first); } void print_table() const; unsigned size() const { return row_index.size(); } TDataTable rule_table; const TRowIndex& row_index; const TIdIndex& id_index; const TNameIndex& name_index; خصوصی: TRowIndex& row_index_writeable; }; class DataTableView { DataTableView(const DataTable& source_table) {} // چگونه می توانم این را پیاده سازی کنم؟ // می خواهم فیلتر، مرتب سازی، سیگنال دهی لایه رابط کاربری گرافیکی بالایی و مرتب سازی و ... }; int main() { Data data1; data1.id = 1; data1.name = name1; داده داده 2; data2.id = 2; data2.name = name2; جدول DataTable; table.push_back(data1); DataTable::iterator it1 = table.row_index.iterator_to(table[0]); table.erase(it1); table.push_back(data1); داده new_data (جدول[0]); new_data.name = نام_جدید; table.replace(table.row_index.iterator_to(table[0]), new_data); برای (unsigned i = 0; i < table.size(); ++i) std::cout << جدول[i].name << std::endl; #if 0 // با استفاده از سناریوها: DataTableView table_view(table); table_view.fill_from_source(); // همگام سازی با منبع table_view.remove(data_item1); // حذف آیتم از نمای table_view.add(data_item2); // افزودن آیتم از جدول منبع table_view.filter(filterfunc); // فیلتر کردن table_view.sort(sortfunc); // مرتب سازی // تغییر از source_able، داغ برای علامت دادن به table_view؟ // FYI: نمای جدول به یک آیتم رابط کاربری گرافیکی متصل شده است table.erase(data); table.replace(data); #endif بازگشت 0; } | چگونه می توانم یک پایگاه داده TableView مانند چیزی را در C++ پیاده سازی کنم؟ |
958 | اگر نداشتید چه ویژگی های IDE خود را بیشتر از دست می دادید؟ لطفاً در هر پاسخ، یک ویژگی یا گروهی از ویژگیهای مرتبط را فهرست کنید. | اگر آنها را نداشتید چه ویژگی های IDE را بیشتر از دست می دادید؟ |
244977 | کاری که من سعی می کنم انجام دهم این است که به کاربران/بازدیدکنندگان این امکان را بدهم که کل وب سایت را بر اساس سلیقه خود تغییر دهند. بنابراین آنها می توانند به عنوان مثال نوار چسبنده را از بالا به پایین حرکت دهند، رنگ های پس زمینه، کادر اخبار را از چپ به راست و غیره تغییر دهند. برای کاربران، من احتمالاً تمام اطلاعات را در DB ذخیره خواهم کرد، اما مطمئن نیستم که چگونه باید بعد از آن این کار را انجام دهم. آیا باید همه تنظیمات را در یک کوکی ذخیره کنم به جای اینکه همیشه آن اطلاعات را از DB بگیرم و وب سایت را بر اساس سلیقه آنها بازسازی کنم یا ایده دیگری دارید؟ | بهترین راه برای اینکه به کاربران/بازدیدکنندگان اجازه دهید طراحی وب سایت را تغییر دهند |
224934 | آیا الگوهای طراحی (مانند الگوی کارخانه، ناظر و غیره...) برای نوشتن کد خوب لازم است که شناخته شوند؟ من اغلب نمیدانم وقتی مردم درباره الگوی _درج نام الگو در اینجا_ صحبت میکنند، منظورشان چیست و گاهی متوجه میشوم که آن الگو را بدون اینکه بدانم حتی نامی داشته است، پیادهسازی کردهام. من یک برنامه نویس خودآموخته هستم، بنابراین سعی می کنم در حین حرکت در مورد الگوها یاد بگیرم، اما آیا آنها ضروری هستند؟ به نظر من گاهی اوقات آنها بیش از حد مهندسی شده اند، مانند مفاهیم طراحی فانتزی که برنامه نویسان گاهی اوقات آنها را بیش از حد تخمین می زنند و خود را مجبور به استفاده از آنها می کنند حتی اگر بتوانند کدی تمیز و کارآمد بنویسند که البته یک الگوی رایج نیست. | آیا الگوهای طراحی برای کد خوب ضروری هستند؟ |
94246 | توسعه دهندگانی وجود دارند که نه تنها کد می نویسند و مشکلات را حل می کنند، بلکه آرزو دارند روزی یک کارآفرین باشند و شرکت خود را اداره کنند. آنها ممکن است در پروژههای منبع باز شرکت کنند، به رویدادها/جلسات شبکهای مختلف بروند، یا حتی کد بنویسند تا به شکلدهی/شروع کسبوکار خود در خارج از محل کار کمک کنند. و به عنوان مثال، یک مصاحبه کاملاً صریح با یک استخدامی احتمالی ممکن است چیزی شبیه به این باشد: > شرکت: _ خودت را تا 5 سال دیگر کجا می بینی؟ xx > پروژهها، حل yy نوع مشکلات._ این ممکن است برای شرکتی علامت قرمز باشد، که ممکن است این نوع توسعهدهنده را ریسک بالایی برای ترک تلقی کند و تجربه توسعه یک نرمافزار خاص را با خود به همراه داشته باشد. یا دانش صنعت خاص آیا توسعه دهندگان باید این نوع آرزوها/ویژگی ها را از کارفرمایان فعلی خود یا جایی که در حال مصاحبه هستند پنهان کنند؟ آیا ذکر این گونه موارد غیرحرفه ای است؟ آیا به شانس استخدام آنها کمک می کند یا به آنها آسیب می رساند؟ | آیا شرکت ها توسعه دهندگان نرم افزاری را استخدام می کنند که کارآفرینان مشتاقی هستند؟ |
251225 | من از HMAC برای هش کردن برخی از داده ها قبل از درج آن در پایگاه داده استفاده می کنم و در حال حاضر کلید خود را به عنوان یک فیلد ثابت دارم. فقط به این فکر می کنم که بهترین روش در مورد ذخیره سازی کلید چیست. آیا داشتن آن در کد به اندازه کافی خوب است یا باید در یک فایل پیکربندی باشد. با تشکر | درخواست مشاوره در مورد ذخیره کلیدهای رمزگذاری |
215277 | من معماری را برای یک برنامه وب در نظر دارم. این یک برنامه تک صفحه ای خواهد بود که هر زمان که کاربر اطلاعات مختلفی را در چندین فرم موجود در صفحه انتخاب کند، خود را به روز می کند. فکر میکردم خوب نیست که برای تفسیر صحیح اطلاعات و بهروزرسانی نمای به مرورگر کاربر تکیه کنیم، بنابراین انتخابهای کاربر را به سرور ارسال میکنم و سپس دادهها را دریافت میکنم و به مرورگر برمیگردانم. ، و نما را به روز کنید. جدولی با 10000 یا بیشتر ردیف در پایگاه داده MySQL وجود دارد که تقریباً اغلب، مانند هر 5 تا 30 ثانیه یک بار برای هر کاربر، قابل دسترسی است. من انتظار 200-300 کاربر همزمان را دارم. من خواندهام که یک پایگاهداده رابطهای خوب طراحی شده با پرسوجوهای ساده واقعاً چیزی برای RDBMS نیست، اما من همچنان میخواهم کارها را سریع برای مشتری نگه دارم. آیا این حتی در حال حاضر باید برای من نگران کننده باشد؟ در چه مرحله ای شروع به استفاده از یک سرویس کش جداگانه مانند Memcached یا Redis مفید خواهد بود یا حتی ضروری است؟ من می دانم که MySQL پرس و جوهای محبوب و نتایج را ذخیره می کند، آیا این کافی است؟ | در چه مرحله ای کش برای یک برنامه وب ضروری می شود؟ |
161341 | من رزومه خود را برای شرکت های مختلف ارسال می کنم و برخی از آنها پاسخ داده اند که از من می خواهند یک آزمون را تکمیل کنم تا ایده ای از مهارت های خود داشته باشم. نمی دانم آیا زمان پاسخ به این ایمیل عامل کلیدی برای انتخاب شدن است؟ من در حال حاضر یک شغل دارم و باید اوقات فراغت خود را برای پاسخ دادن به این سؤالات صرف کنم. بنابراین، نمیدانم که آیا باید برای پاسخ دقیق به سؤالات وقت بگذارم یا سعی کنم در همان روز به آنها پاسخ دهم، حتی این به معنای آن است که آن شب زیاد نخوابم. | آیا سرعت پارامتری برای پاسخگویی به ایمیل های تست های فنی است؟ |
49379 | در سوال قبلی من در مورد Stack Overflow، FredOverflow در نظرات اشاره کرد: > توجه داشته باشید که الگوها به طور جادویی کیفیت کد شما را بهبود نمیبخشند. و > هر معیاری از کیفیت که بتوانید تصور کنید. الگوها نوشدارویی نیستند. من یک بار > یک بازی تتریس با حدود 100 کلاس نوشتم که تمام > الگوهایی را که در آن زمان می دانستم در خود گنجانده بود. اگر می توانید از الگوی > استفاده کنید، چرا از یک if/else ساده استفاده کنید؟ OO خوب است و الگوها حتی بهتر هستند، درست است؟ نه، این یک مزخرف > وحشتناک و بیش از حد مهندسی شده بود. من با این نظرات کاملاً گیج شدم: می دانم که الگوهای طراحی کمک می کنند تا کد قابل استفاده مجدد و خوانا شود، اما چه زمانی باید از الگوهای طراحی استفاده کنم و شاید مهمتر از آن، چه زمانی باید از فریب خوردن آنها اجتناب کنم؟ | چه زمانی باید از الگوهای طراحی استفاده کنم - و نه استفاده کنم؟ |
13778 | من در مورد چه کسی مطمئن هستم اما چه زمانی؟ کسی که دانش ماهر برنامه نویسی و توسعه نرم افزار دارد یا کسی که فقط یک مبتدی در دنیای سایبری (دقیق برنامه نویسی) است؟ من در حال حاضر لیسانسها را ترغیب میکنم، وقتی برای من (و افرادی مثل من) ترجیح داده میشود این کتاب **_برای برنامهنویسان_** را بخوانید؟ | چه زمانی باید کد کامل را خواند؟ |
193462 | من سعی می کنم با کمک کتاب دوست داشتنی جاوا اسکریپت فصیح به جاوا اسکریپت برگردم (آخرین بار 7 سال پیش آنجا بودم). در حالی که من تواناییها و رویکرد نویسنده را تحسین میکنم، اما شروع به نگرانی کردهام. من از پس زمینه C/C++ هستم و در آنجا به روشی نسبتاً سخت یاد گرفتم که سازه های بد بو اغلب بقای پروژه را تضعیف می کنند. تجربه با پرل متفاوت بود. توانایی انجام ترفندهای جالب یک امتیاز ارزشمند به نظر می رسید. ** بنابراین، دیدگاه رایج در مورد پیچیدگی کد جاوا اسکریپت چیست. آیا استفاده از آن با سرعت کامل (OOP به روش خود انجام می شود، عملکردهای مرتبه بالاتر در همه جا و غیره) به داشتن پروژه های قابل نگهداری کمک می کند؟** از پاسخ های شما متشکریم. | پیچیدگی و قابلیت نگهداری کدهای جاوا اسکریپت |
235183 | من به تلاش برای عبور مجدد از SICP فکر کردهام، این بار با ایده بهتری در مورد آنچه که SICP قرار است انجام دهد، و از اولین تلاشم در دانشگاه مسنتر و عاقلتر باشم. دستهای قدیمی به من گفتهاند که طرح MIT تنها طرحی است که باید در مورد استفاده از آن فکر کنم، و دیگر طرحها فاقد ویژگیهایی هستند که انجام SICP را سختتر میکند. دلیلی وجود دارد که تمام SICP-in-X به فصل 3 خاتمه می یابد. زبان های دیگر نمی توانند آنچه در فصل 4 است را پشتیبانی کنند. وقتی از من پرسیدم که در فصل 4 چیست، پاسخ این است: برای فهمیدن باید سه فصل اول را پشت سر بگذارید. اعتراف می کنم که بسیار ذن است، اما مفید نیست. تنها چیزهایی که من می توانم در مورد لیپس های قدیمی فکر کنم دامنه پویا و fexprs است، اما به نظر می رسد که این موضوع نیست. طرح MIT چه ویژگی هایی دارد که آن را برای عبور از SICP ایده آل می کند؟ (البته به غیر از این، زبان مقصد کتاب است.) | MIT-Scheme چه ویژگی هایی دارد که آن را برای SICP ایده آل می کند؟ |
212469 | من 14 ساله هستم و در حال تحصیل در زمینه توسعه وب/برنامه/نرم افزار هستم. من سعی می کنم یک زبان باطن را یاد بگیرم و node.js را در نظر دارم. من چیزهای شگفت انگیزی در مورد آن شنیده ام، به علاوه این واقعیت را دوست دارم که می توانم از JS که می شناسم در آن استفاده کنم. با این حال، من نگران این هستم که ممکن است این فناوری فقط یک فناوری مد روز/هیپ باشد و در دنیای واقعی چندان مورد استفاده قرار نگیرد. آیا مردم واقعاً از node.js در تولید استفاده می کنند؟ یا الان فقط لگن است؟ | دنیای واقعی node.js |
52515 | **چگونه درخواستهای ویژگی ناقص را مدیریت میکنید، در حالی که درخواستکنندگان ویژگی نمیتوانند یک درخواست کامل بنویسند؟** یک موقعیت خیالی را در نظر بگیرید. شما یک مدیر فنی هستید که روی نرم افزاری کار می کنید که حول مدیریت پروفایل ها می چرخد (شاید آنها مخاطبین یک برنامه کاربردی نوع CRM یا کارمندان یک برنامه منابع انسانی باشند)، با بسیاری از عملیات که به طور مستقیم یا غیرمستقیم روی آن پروفایل ها انجام می شود -- فیلدها را ویرایش کنید، نظرات اضافه کنید، اسناد را پیوست کنید، ایمیل ارسال کنید... مقامات بالاتر تصمیم می گیرند که یک قابلیت _lock_ اضافه شود که به موجب آن یک نمایه را می توان قفل کرد تا از انجام هر گونه عملیاتی توسط دیگران جلوگیری شود. روی آن تا زمانی که قفل آن باز نشود -- این ویژگی توسط عوامل امنیتی برای جلوگیری از لمس نمایه ای که در انتظار بازرسی امنیتی است استفاده می شود. بدیهی است که چنین ویژگی با بسیاری دیگر از ویژگی های موجود مرتبط با پروفایل ها در تعامل است. به عنوان مثال: * آیا می توان به یک نمایه قفل شده نظر اضافه کرد؟ * آیا می توان ایمیل هایی را که توسط سیستم برای صاحب پروفایل قفل شده ارسال شده است مشاهده کرد؟ * آیا می توان دید چه کسی اخیراً یک نمایه قفل شده را ویرایش کرده است؟ * اگر در هنگام قفل، ایمیلی در حال ارسال بود، آیا ارسال ایمیل لغو، تاخیر یا انجام می شود که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است؟ * اگر من فقط یک نمایه را تغییر داده باشم و روی پیوند لغو در تأیید کلیک کنم، آیا قفل مانع از لغو می شود یا همچنان ادامه دارد؟ * در همه این موارد، چگونه به کاربر بگویم که قفل در جای خود است؟ بسته به نرم افزار، صدها چنین تعاملی ممکن است وجود داشته باشد، و هر تعامل نیاز به یک تصمیم دارد -- _آیا قفل اعمال می شود و اگر اعمال می شود، چگونه به کاربر نمایش داده می شود؟_ و افراد بالاتر درخواست می کنند ویژگی احتمالاً فقط بخش کوچکی از این موارد را می بیند، بنابراین احتمالاً در حین کار بر روی ویژگی، سؤالات زیادی برای شما پیش خواهد آمد. شما و تیمتان چگونه با این موضوع کنار می آیید؟ * آیا انتظار دارید که مقامات بالاتر شرح کاملی از همه مواردی که قفل باید اعمال شود (و چگونه) ارائه کنند و با سایر موارد به گونه ای رفتار کنند که گویی قفل وجود ندارد؟ * آیا سعی می کنید تمام تعاملات احتمالی را بر اساس مشخصات و کد موجود تعیین کنید، آنها را فهرست کنید و از مقامات بالاتر بخواهید در مورد همه مواردی که تصمیم واضح نیست تصمیم بگیرند؟ * آیا شما تازه شروع به کار می کنید و به محض مطرح شدن سؤالات می پرسید؟ * آیا سعی می کنید نظر آنها را تغییر دهید و به ویژگی ساده تری با جلوه های مشابه بسنده کنید؟ اطلاعات مربوط به ویژگیهای موجود، همانطور که من میفهمم، در کد موجود است -- چگونه میتوانید شکاف بین تصمیمگیرندگان و اطلاعاتی را که نمیتوانند به آن دسترسی پیدا کنند، پر کنید؟ | تعیین و اعمال تغییرات گسترده در یک برنامه |
193467 | من در حال ساختن یک سیستم مدیریت تعهد جدید برای یکی از مشتریانم، یک بنیاد خیریه هستم. من قبلاً یکی برای آنها ساخته ام (این کار با استفاده از دلفی انجام شد)، اما مجموعه ویژگی های آن کمی محدود است. اکنون، تصمیم گرفتهام به PHP بروم و از چارچوب لاراول برای مدیریت پایگاه داده برای سیستم جدید استفاده کنم - ORM Eloquent آن به من اجازه میدهد تا ویژگیهای جدیدی را که در حال حاضر مورد نیاز هستند، به راحتی پیادهسازی کنم. این خوب و خوب است - من همه چیزهایی را که باید در آنجا انجام دهم می دانم. با این حال، من مطمئن نیستم که برای ایجاد، ذخیره، و چاپ اسنادی که به صورت دستی به اهداکنندگان تحویل داده می شود، چه جهتی را انتخاب کنم. در حال حاضر، از Word برای پردازش اسناد استفاده می کرد - به عنوان مثال ایجاد فاکتورها، نامه های قدردانی، و هر الگوی دیگری که ممکن است در طول ارسال تعهد انتخاب شود. مسئله این است که من از اجرای آن بسیار راضی نیستم و فکر نمی کنم این بهترین مسیر برای پیمودن باشد. مواقعی وجود داشته است که اسناد به درستی چاپ نشده اند، یا چندین سند چاپ شده اند (که تنها یک مورد نیاز بوده است). با این وجود، میتوانم به Word پایبند باشم، مشروط بر اینکه PHP بتواند آن را به درستی مدیریت کند و پیشرفت را به من نشان دهد. * -> **صرفه جویی** -> **چاپ** -> **بستن** -> ** بیانیه ماموریت افتتاحیه پروژه غذا** -> ** جایگزینی متغیرها** \- > **ذخیره** -> **چاپ** -> **بستن** ... و غیره). من حدس میزنم که اعلانهای پیشرفت ضروری نیستند، اما مایلم آنها را در آنجا داشته باشم - فقط در صورت یخ زدن، کاربر میتواند هر چیزی را که ممکن است با آن مشکل دارد ببیند. من فرض میکنم که میتوانم این کار را با استفاده از یک اسکریپت جی کوئری (با AJAX) که با یک اسکریپت PHP ارتباط دارد، انجام دهم، اما صادقانه بگویم نمیدانم چگونه این کار را انجام دهم. (توجه: من باید از AJAX استفاده کنم زیرا لاراول از خروجی بافر استفاده می کند.) همچنین می دانم که می توانم اطلاعات مربوط به تعهد را به یک EXE منتقل کنم که به تنهایی چاپ را انجام می دهد، اما فکر نمی کنم بخواهم این کار را انجام دهم. از این پیاده سازی استفاده کنید زیرا من برنامه هایی برای ایجاد سیستم چند پلتفرمی دارم. **سوال 1:** آیا بسته ای برای PHP وجود دارد که به من اجازه می دهد اسناد را ایجاد کنم، آنها را ذخیره کنم و سپس آنها را چاپ کنم؟ اگر نه، آیا بسته مناسبی وجود دارد که Word را بدون مشکل و با مجموعه ای از ویژگی ها مدیریت کند؟ اگر مورد دوم باشد، باید بتوانم به API کامل COM دسترسی داشته باشم تا بتوانم از ظاهر شدن دیالوگ ها در پس زمینه و توقف روند جلوگیری کنم. **سؤال 2:** آیا بسته ای (jQuery، AJAX) موجود است که به من امکان می دهد پیشرفت روند ایجاد سند را پیگیری کنم؟ **ویرایش** پس از بررسی مجدد همه چیز و سنجیدن جوانب مثبت و منفی، می خواهم در اینجا بر **چاپ** تاکید کنم. هنگامی که کاربر تعهدی را به پایگاه داده ارسال می کند، من نیاز دارم که سند فوراً چاپ شود. من لزوماً نمی خواهم فقط بر روی ابزار ایجاد سند تمرکز کنم. دلیل اینکه سوالم را همانطور که پرسیدم این است که در حالت ایده آل، دوست دارم چیزی پیدا کنم که بتواند هم ایجاد و هم چاپ هر سند را انجام دهد. علاوه بر این، من نمی خواهم آن را برای خودم خیلی سخت کنم. به همین دلیل است که من در ابتدا Word را انتخاب کردم - و مدیریت آن از یک برنامه دلفی بسیار ساده تر بود. به همین دلیل، من سؤال را باز می گذارم (فقط در صورتی که چیز بسیار جالبی پیشنهاد شود)، اما سؤال جدیدی می پرسم که کمی خاص تر به مشکلی است که این سؤال از آن سرچشمه گرفته است. (از کسانی که تا کنون پاسخ داده اند، از کمک شما و نشان دادن گزینه های مختلف متشکرم.) | از چه ابزارهایی می توانم برای ایجاد سند و چاپ حرفه ای در PHP استفاده کنم؟ |
215271 | آیا هنگام طراحی یک زبان برنامه نویسی کامپایل شده، نیاز به ترتیب خاصی برای کامپایل کردن واحدهای جداگانه، با توجه به وابستگی آنها، ایده بدی است؟ برای نشان دادن منظورم، C. C را برعکس آنچه من پیشنهاد می کنم در نظر بگیرید. چندین فایل «.c» وجود دارد که همگی میتوانند به یکدیگر وابسته باشند، اما همه این واحدهای مجزا میتوانند به تنهایی و بدون ترتیب خاصی کامپایل شوند - فقط بعداً به یک فایل اجرایی نهایی پیوند داده میشوند. این بیشتر به دلیل فایل های هدر است. آنها واحدهای جداگانه را قادر می سازند تا اطلاعات را با یکدیگر به اشتراک بگذارند و بنابراین واحدها می توانند به طور مستقل جمع آوری شوند. اگر قرار باشد زبانی فایلهای هدر را از بین ببرد و فقط فایلهای منبع و شی را نگه دارد، تنها گزینه این است که واقعاً متا اطلاعات واحد را در فایل شی واحد قرار دهد. با این حال، این بدان معناست که اگر واحد A به واحد B بستگی دارد، واحد B باید قبل از واحد A کامپایل شود، بنابراین واحد A میتواند فایل شی واحد B را وارد کند، بنابراین اطلاعات مورد نیاز برای کامپایل آن به دست میآید. . آیا من اینجا چیزی را از دست داده ام؟ آیا واقعاً این تنها راه برای حذف فایل های هدر در زبان های کامپایل شده است؟ | نیاز به ترتیب خاصی از کامپایل |
135285 | شرکت من به دنبال افزودن قابلیت بلوتوث به سخت افزار خود است تا بتوانیم اتصال به محصولات خود را با دستگاه های تبلت مختلف ادغام کنیم. برای انجام این کار، ما به دنبال خرید یک تراشه همه کاره هستیم که بتوانیم آن را در بردهای خود ادغام کنیم. همه اعضای تیم توسعه با ادغام بلوتوث تازه کار هستند و همانطور که من در حال انجام تحقیقات خود هستم، منابع و مطالب زیادی پیدا می کنم که من را به Bluetooth.org هدایت می کند و به عضویت در گروه علاقه ویژه (SIG) اشاره می کند. این موضوع سوالات مختلفی را در مورد لزوم پیوستن ما به عنوان یک شرکت به SIG ایجاد کرده است. ما ترجیح میدهیم مجبور نباشیم آن فرآیند را طی کنیم، زیرا این شامل پرداخت هزینههای مختلف و کشاندن وکلای شرکتها به این فرآیند است. ما قبلاً مجبور شدهایم از چند حلقه قانونی عبور کنیم (_ahem_، هر کسی MFi؟) و ترجیح میدهیم به خاطر زمان توسعه، دیگر مجبور نباشیم از آنها عبور کنیم. اگر میخواهیم اتصال ساده بلوتوث را در دستگاههای خود ادغام کنیم، آیا باید مراحل پیوستن به بلوتوث SIG را طی کنیم یا اینکه تحت پوشش قرار گرفتهایم و اجازه داریم دستگاههای خود را بهعنوان بلوتوث فعال تبلیغ کنیم، زیرا تراشههای یکپارچهای که ما یکپارچه خواهیم کرد. آیا از یک تولید کننده بزرگ که قبلاً عضو SIG شده است و چیپست مورد تایید SIG را داشته است، می شوید؟ | چه زمانی ثبت نام در گروه علاقه ویژه بلوتوث (SIG) اجباری می شود؟ |
129646 | من به دنبال پیاده سازی قابلیت کارت عضویت در داخل یک برنامه تلفن همراه برای یک کافی شاپ محلی هستم. ایده این است که پرداخت ها را در محل فروش انجام دهید و مبلغ را از حساب پیش پرداخت مشتری کسر کنید. من به دنبال عملکرد NFC بودم، اما فقط چند دستگاه از آنها پشتیبانی می کنند (و اکثر آنها هنوز در مونترال در دسترس نیستند). ایده دیگر استفاده از Bump API است که برای iOS و اندروید عالی عمل می کند. آخرین راه حل استفاده از بلوتوث است. هر گونه فکر در مورد هر یک از این رویکردها، یا برای کسانی که این روش را امتحان کرده اند، هر گونه مزایا و معایب برای این ایده ها. | بلوتوث یا Bump API برای عملکرد کارت عضویت؟ |
219767 | اگر از الگوهای طراحی نرم افزار استفاده نکنم، ممکن است با چه مشکلاتی مواجه شوم؟ آیا می توانید در مورد مشکلات نزدیک شدن به طراحی با استفاده از تکنیک های استاندارد شی گرا به من بگویید؟ | اگر از الگوهای طراحی نرم افزار استفاده نکنم چه؟ |
252228 | مدیریت نیازمندی ها در کوتاه مدت برای پروژه های Agile به نظر من یک مشکل حل شده است. از زاویه اسکرام، نیازمندیهای جدید یا تغییرات در نیازمندیهای موجود از طریق داستانهای کاربر ارائه میشوند. و داستانهای کاربر که تحت یک Epic یا Feature گروهبندی شدهاند، ارائه نیازمندیهای پیچیدهتر بزرگتر را تسهیل میکنند. البته، یک User Story از نظر فنی یک سند الزامی نیست. این یک گروه بندی قابل مدیریت از کار است که به چیزی که غالباً «برش عمودی» از عملکرد نامیده می شود نقشه می کشد. و دامنه این داستان ها را می توان با استفاده از معیارهای پذیرش (AC) بدون ابهام تعریف کرد. بنابراین، اگرچه استوریهای کاربر الزامات رسمی نیستند، اما مرور آنها میتواند به شما ایده کاملاً واضحی از نیازهای اساسی آنها بدهد. در کوتاه مدت. در کوتاه مدت می گویم زیرا با پیشرفت پروژه، تعداد استوری های کاربر افزایش می یابد. بنابراین، مرور فهرست روزافزون داستانها برای یافتن یک مورد نیاز، با گذشت زمان کمتر و کمتر کارآمد میشود. این مشکل زمانی تشدید میشود که داستانهای کاربری را در نظر بگیرید که داستانهای قبلی را گسترش میدهند، جایگزین میکنند یا حتی آن را نفی میکنند. حال، یک فاصله 2 ساله بین تکرارهای توسعه در یک پروژه (پایدار در تولید) را تصور کنید. تیم اصلی از بین رفته است و تمام دانش آنها نیز از بین رفته است. اگر تیم اصلی میدانست که این اتفاق میافتد (مثلاً، این ماهیت کسبوکار است)، پس چه اقداماتی میتوانند برای کمک به تیمهای بعدی انجام دهند؟ مطمئنا، بک لاگ اطلاعاتی را ارائه می دهد، اما به سختی به شکلی قابل مرور است. بنابراین، چه کاری میتوان انجام داد تا به تیمهای بعدی کمک کرد تا وضعیت پروژه را درک کنند، از جمله _چرا_ و _چگونه_ به آنجا رسیده است؟ طبق تجربه من، موارد زیر کار نمی کنند: * **نظافت بک لاگ** برای حذف یا به روز رسانی داستان های کاربری قبلی به طوری که بک لاگ به عنوان یک سند الزامی خوانده شود. *** اسناد اسناد ** جایی که اعضای تیم وظیفه دارند وضعیت فعلی سیستم را مستند کنند. * **مستندسازی از طریق آزمون های رفتاری**. این رویکرد تنها رویکردی است که من دیده ام که نزدیک به کار بوده است. متأسفانه، آزمونهای رفتار کدشده قربانی مشکل نامگذاری هستند. اگرچه آزمایشها ممکن است سیستم را به درستی مستند کنند، اما گرفتن یک تیم نوسانی از توسعهدهندگان برای نوشتن تستهای خود با همان اصطلاحات، عبارتها و سبک دامنه تقریباً غیرممکن است. بنابراین، برای تکرار: چگونه می توان نیازهای پروژه Agile را در دراز مدت مدیریت کرد؟ | مدیریت نیازمندی ها در بلند مدت با پروژه های Agile چگونه کار می کند؟ |
153359 | این روزها بسیاری از برنامه ها از به روز رسانی های ناهمزمان پشتیبانی می کنند. برای مثال، اگر به فهرستی از ویجتها نگاه میکنید و یکی از آنها را حذف میکنید و سپس به جای اینکه منتظر سفر رفت و برگشت به سرور بمانید، برنامه میتواند موردی را که حذف کردهاید مخفی کند و بازخورد فوری بدهد. حذف واقعی روی سرور در پسزمینه اتفاق میافتد. این را می توان در برنامه های وب، برنامه های دسکتاپ، برنامه های iOS و غیره مشاهده کرد. چگونه باید به کاربر بازخورد بدهید؟ آیا باید رابط کاربری را به حالت قبل از حذف بازگردانید؟ وقتی چندین عملیات پسزمینه با هم شکست میخورند چطور؟ آیا این رفتار/الگو نامی دارد؟ شاید چیزی بر اساس الگوی فرمان باشد؟ | الگوهای طراحی/تعامل به روز رسانی ناهمزمان |
118061 | مانند بسیاری از افراد دیگر، من از Eclipse با افزونه عالی PyDev (موجود در Eclipse Marketplace) برای توسعه پروژه های Python خود استفاده می کنم. و مانند بسیاری از افرادی که تنظیمات مشابهی دارند، بدون تجربه قبلی Eclipse به PyDev آمدم. چه ابزار، پلاگین، ویژگی و غیره دیگری در Eclipse وجود دارد که می تواند برای ما توسعه دهندگان پایتون مفید باشد؟ و/یا به روشی دیگر، چگونه میتوانیم ماهرتر شویم و از Eclipse IDE برای توسعه پایتون استفاده کنیم؟ من شروع به اضافه کردن 2 یورو سنت خودم می کنم: EGit یا افزونه های مشابه برای CVS، SVN و غیره، برای ادغام با یک سیستم / مخزن کنترل نسخه خوب هستند. (حتی اگر اعتراف کنم که معمولاً فقط خطوط فرمان git را در ترمینال می نویسم). | چه چیزی در Eclipse، به جز PyDev، برای یک توسعه دهنده پایتون وجود دارد؟ |
52516 | آیا هدف C را یاد می گیرم؟ آیا استفاده از کاکائو ساده ترین و بهترین راه برای ایجاد رابط کاربری است؟ | من می خواهم یک برنامه Todo list برای مک بنویسم اما فقط با C++ تجربه دارم |
153351 | من در حال طراحی یک آنالایزر منطقی ساده هستم، می دانم که بهترین راه برای رمزگشایی پروتکل هایی مانند I2C، SPI، UART چیزی شبیه به FPGA است، اما می خواهم این کار را با نرم افزار انجام دهم :) من روی یک پردازنده OMAP4460 ARM کار می کنم. . میخواهم بدانم آیا روش خاصی برای رمزگشایی پروتکلهایی مانند I2C، SPI، UART وجود دارد یا به سادگی if() است و بهعنوان روش عادی پرچمگذاری میکند. | آیا روش یا الگوریتم خاصی برای رمزگشایی پروتکل ها وجود دارد؟ |
158965 | من امشب یک کلاس تکتنه مستقل (داربست) نوشتم که به عنوان نمای چند کلاس دیگر، از جمله یک کلاس الگو و یک کلاس view عمل میکند. الگوها و نماها هر دو نامگذاری می شوند و نمونه هایی از هر کدام در شی داربست ذخیره می شوند. الگوها میتوانند شامل نماها باشند و نماها میتوانند شامل نماهای دیگری باشند. یک الگو و نماهای حاوی آن زمانی ارائه می شود که: scaffold->render('template_name') ساخت داربست یک Singleton ایده خوبی به نظر می رسد زیرا: * من می خواهم زمان و نحوه ساخت شی را کنترل کنم * من فقط یک نمونه می خواهم ( gui فقط یک بار رندر می شود، صرف نظر از قالبی که رندر می شود. دلایل آزمایش یا هر چیز دیگری، من می خواستم) آیا این مورد استفاده قابل قبولی به نظر می رسد؟ اگر نه، چه ملاحظات طراحی خاصی را نادیده گرفته ام؟ لطفا جنگ مذهبی نداشته باشید. من زبان را درج نکردم زیرا به یک ملاحظات آگنوستیک زبان امیدوار هستم، اما می گویم: * زبان اسکریپت * تک رشته ای | استفاده مشروع از موتور رندر الگو از تک تن؟ |
70877 | من در حال خواندن «کدگذاران در محل کار» بودم و با این واقعیت مواجه شدم که برخی از حرفه ای هایی که در این کتاب مصاحبه شده اند چندان مشتاق الگوهای طراحی نیستند. من فکر می کنم که 2 دلیل اصلی برای این وجود دارد: 1. الگوهای طراحی ما را وادار می کنند تا به شرایط آنها فکر کنیم. به عبارت دیگر، اختراع چیزی جدید (شاید بهتر) تقریبا غیرممکن است. 2. الگوهای طراحی برای همیشه ماندگار نیستند. زبان ها و فن آوری ها به سرعت تغییر می کنند. بنابراین، الگوهای طراحی در نهایت بی ربط خواهند شد. بنابراین شاید مهمتر این باشد که یاد بگیرید چگونه بدون هیچ الگوی خاصی برنامه نویسی کنید و آنها را یاد نگیرید. ویرایش: نکته همچنین این بود که معمولاً وقتی افراد با مشکلی مواجه میشوند و زمان زیادی ندارند، سعی میکنند از یک الگو استفاده کنند. این به این معنی است که کدهای موجود را با تغییرات جزئی در پروژه خود کپی و جایگذاری کنید تا کار کند. وقتی زمان تغییر یا اضافه کردن چیزی است، یک توسعهدهنده نمیداند از کجا شروع کند، زیرا کد او نیست و عمیقاً با آن آشنا نیست. | آیا الگوهای طراحی امروزه واقعا ضروری هستند؟ |
125971 | من قبلاً از خدمات گزارش دهی سرور SQL (SSRS) استفاده نمی کردم اما از گزارش های کریستال کمی استفاده می کردم. پروژه فعلی من به طور گسترده ای از Crystal Reports برای Visual Studio 2005 استفاده می کند. این انتخاب باعث ایجاد برخی مشکلات ناخوشایند Crystal Reports شد. اولین گزارش به دلیل یک اشکال چاپ یا صادر نشد. پس از اتلاف یک هفته، در موضوع دیگری در مورد کاهش اندازه فونت در چاپ و صادرات گیر کردم. کمک در انجمن ها نیز به زودی ارائه نمی شود. می خواهم بدانم که آیا باید یاد بگیرم و به SSRS تغییر دهم یا پروژه خود را با نسخه بالاتر Crystal Reports به Visual Studio 2010 منتقل کنم. آیا SSRS جایگزین Crystal Reports به عنوان یک ابزار استاندارد گزارش دهی واقعی شده است؟ | آیا SSRS جایگزین Crystal Reports به عنوان یک استاندارد جدید برای ابزار گزارش ویژوال استودیو شده است؟ |
235180 | این یک نمونه کد است: نهادهای من (لایه دامنه): کلاس حساب: def __init__(نام، نویسنده): self.name = نام self.email = ایمیل رابط های مخازن من (لایه دامنه): کلاس حساب مخزن: def add(self, حساب): @type account Account pass def find_by_name(self, name): pass def find_by_email(self, ایمیل): پاس # حذف، و دیگران... خدمات دامنه من (لایه دامنه): کلاس SignUpService: def __init__(self, account_repository): @type account_repository AccountRepository self._account_repository = account_repository def create_account(self ، نام کاربری، ایمیل): حساب = حساب (نام کاربری، ایمیل) self._account_repository.add(account) # روشهای دیگر که از account_repository استفاده میکند، اجرای استراتژیهای مخازن من (لایه زیرساخت): کلاس MongodbAccountRepository(AccountRepository): def __init__(self, mongodb_database): self._mongodb_database: self._mongodb. account): account_data = account.__dict__ self._mongodb_database.accounts.insert(account_data) # و روشهای دیگر بنابراین میتوانم انجام دهم: **A**: * تست عملکردی برای MongodbAccountRepository، آزمایش افزودن، و پرسوجو مستقیم از mongodb به بررسی کنید که آیا داده ها همانطور که فکر می کنم باقی می مانند یا خیر. * تست واحد برای SignUpService، مسخره کردن AccountRepository * **مزایا:** خیلی سریع * **معایب:** واقعاً می توانم تصور کنم که اگر زیرساخت من خوب کار کند و سرویس دامنه من با ساختگی خوب کار کند، یکپارچه سازی واقعی کار خواهد کرد. خوبه؟ * و اگر من یک اشکال را در شیء ساختگی خود معرفی کنم، و آزمون قبول شود چه زمانی باید ناموفق باشد؟ **B**: * تست عملکردی برای SignUpService، با استفاده از مخزن واقعی MongodbAccount. * **مزایا:** می توانم مطمئن باشم که SignUpService واقعاً خوب کار می کند. * ** معایب: ** تست های زیاد (با همه استراتژی ها و غیره)، خیلی آهسته نظر شما چیست؟ | تست های عملکردی فقط برای آزمایش لایه زیرساخت، یا تست بیش از حد خدمات دامنه بدون تمسخر؟ |
185798 | من متوجه شدهام که یک پروژه منبع باز نسبتاً معروف (که نامش را نمیآورم تا کسی بیش از حد روی آن پروژه خاص تمرکز نکند) منابع را بهجای داشتن آنها در GitHub به صورت .zip از طریق FTP دانلود میکند. به نظر من GitHub راحت تر است. 1. برای پروژه های متن باز رایگان است. 2. تاریخچه تغییرات و بسیاری از مزایای سیستم کنترل نسخه را دارد. 3. اگر بخواهم چیزی را تغییر دهم، می توانم به جای نوشتن یک ایمیل طولانی توضیح دهم، فقط می توانم آن را تغییر دهم و سپس درخواست کشش بدهم. در کدام فایل چه چیزی را باید تغییر داد. حالا چه مشکلاتی با Github وجود دارد که باعث می شود منابع حمل و نقل را به عنوان یک آرشیو از طریق FTP ترجیح دهم؟ | اگر من صاحب یک پروژه منبع باز هستم چرا آن را در Github میزبانی نکنم؟ |
62829 | من یک میز بزرگ با 1400000 ردیف دارم و باید روزانه 3000 ردیف در آن قرار دهم. وقتی روزانه 3000 سطر را وارد می کنم باید * ابتدا در جدول موقت قرار دهم تا اینکه جدول موقت را در جدول اصلی قرار دهم. * مستقیماً روی میز بزرگ قرار دهید. کدام رویکرد سریع است و چرا؟ | چه چیزی بهتر است یک میز موقت جداگانه بسازید یا مستقیماً روی میز بزرگ قرار دهید؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.