_id string | text string | title string |
|---|---|---|
238606 | من یک برنامه نویس سرگرمی هستم که روی پروژه های خودم کار می کنم. من از جاوا استفاده میکنم تا همین اواخر میانگین پروژه من فقط 1000 LoC بود. با این حال آخرین پروژه من بزرگتر است و شروع به فراتر از 1500 LoC کرده است. من تخمین می زنم که به حدود 2000 برسد. همه آنها همیشه در بسته پیش فرض بودند و به خوبی کار می کردند. با این حال، همانطور که پروژههای من رشد میکنند و تعداد کلاسها بزرگتر میشود، شروع به احساس عدم سازماندهی میکنم. سوال من این است: دقیقاً چگونه می توان کلاس های خود را به بسته ها تقسیم کرد؟ منظور من این است که طبقات را با چه معیاری تقسیم می کنید؟ **آیا توسط بخش برنامه است؟** کلاس های رابط کاربری گرافیکی Aka در یک بسته، منطق تجاری در دیگری، شبکه و غیره؟ **یا شاید کلاسهای سطح بالا در مقابل کلاسهای سطح پایینتر؟** کلاسهای آکا که کارهای بتن و خاص را در بستههای خودشان انجام میدهند، و کلاسهای «معماری» که همه آنها را در بستههای خودشان به هم متصل میکنند؟ **یا شاید شما به سادگی بر اساس معیارهای «چه چیزی برای شما درست و سازماندهی شده است» تقسیم بندی کنید؟** به عنوان مثال، من روی برنامه ای کار می کنم که موسیقی می سازد. اساساً به دو سیستم اصلی تقسیم میشود: سیستمی که موسیقی را میسازد، و سیستمی که رابط کاربری گرافیکی را نمایش میدهد و سیستم دیگر را کنترل میکند (یعنی فشار دادن دکمه در آن سیستم، سیستم دیگر را فعال میکند). سیستم ایجاد موسیقی نیز به دو سیستم تقسیم می شود: برای ایجاد ملودی و برای ایجاد پیشرفت آکورد. و بخش تولید آکورد-پیشرفت، در میان چیزهای دیگر شامل گروهی از کلاسها است که به عنوان الگوریتمهای قابل تعویض برای الگوی استراتژی درگیر عمل میکنند (یعنی کلاسهایی که برای جزئیات پیادهسازی خاص استفاده میشوند). البته در هر سیستمی کلاس های سطح بالاتر و پایین تر وجود دارد. به عنوان مثال، سیستم Progression Generator شامل یک کلاس «ProgressionGenerator» است که سطح بالایی دارد و کل سیستم را به هم متصل می کند. همچنین دارای یک کلاس «آکورد» است که سطح بسیار پایینتری دارد (یعنی از نواختن نتهای خاص مراقبت میکند). روشی که من این را در کلاسها سازماندهی میکنم به این صورت است: سیستم ایجاد موسیقی در یک بسته، سیستم رابط کاربری گرافیکی که سیستم دیگر را در بسته دیگری کنترل میکند. نسبت به ایجاد ملودی در یک بسته فرعی از بستههای موسیقی-آفرینش و ایجاد پیشرفت در یک بسته فرعی متفاوت. و در داخل بسته فرعی پیشرفت-ایجاد، یک بسته فرعی دیگر شامل کلاس های مورد استفاده برای آن الگوی استراتژی در جایی در آن سیستم است. ** آیا این رویکرد خوبی برای سازماندهی وسایل در بسته بندی به نظر می رسد؟ طبق چه معیاری کلاس ها را به بسته ها تقسیم می کنید؟ با «چه چیزی درست است» یا با اصطلاحات فنی تر؟** | چگونه پروژه OO را به بسته ها تقسیم کنیم؟ |
145877 | من مطمئن نیستم که در سوالم کلمه صحیحی داشته باشم، بنابراین اجازه دهید توضیح دهم: منظور من از طراحی معماری نرم افزاری: * من دارم (آنچه من معتقدم) یک مفهوم طراحی منحصر به فرد و مفید برای یک معماری است که شامل چندین مورد است. کلاینتها، حالتهای مشترک، بلاهبله، و غیره. * اگرچه یک نوع بدیع از گیم پلی را تسهیل می کند، اما توصیفی از گیم پلی نیست. منظور من از برای دیگران: * رایگان برای استفاده شخصی/آموزشی/تجاری. (مجوز سبک MIT/BSD؟) منظور من از «جلوگیری از ثبت اختراع»: * میخواهم مطمئن شوم که این طرح خاص نمیتواند توسط شخص دیگری ثبت/حق نسخهبرداری شود. (در اصل، دعواهای حقوقی بر سر معماری نرم افزارهای بازی هایی مانند MMO و غیره من را منزجر می کند و می خواهم این ایده طراحی خاص را برای استفاده آزاد نگه دارم.) آیا این چیزی است که می توانم به راحتی انجام دهم؟ آیا می توانم فقط یک سند طراحی برای معماری بنویسم و آن را تحت عنوان مجوز MIT در وب منتشر کنم حتی اگر کد واقعی آن نباشد؟ یا باید برای ثبت اختراع اقدام کنم؟ | آیا راهی برای انتشار طراحی معماری نرم افزار برای استفاده باز و جلوگیری از ثبت اختراع وجود دارد؟ |
35579 | من در حال بازی کردن با زبان C خودم مانند گرامر DSL هستم و میخواهم نظراتی را ارائه دهم. من استفاده از (...) را برای فراخوانی رزرو کرده ام. به عنوان مثال: foo (1،2); دستور زبان من از بسته شدن های دنباله دار پشتیبانی می کند، تقریباً مانند بلوک های روبی که می توانند به عنوان آخرین آرگومان فراخوانی منتقل شوند. در حال حاضر گرامر من از بسته شدن های انتهایی مانند این پشتیبانی می کند: foo(1,2) { //بستن بدون پارامتر به عنوان آخرین آرگومان به foo } یا foo(1,2) [x] { //بستن با یک آرگومان (x) به عنوان آخرین آرگومان برای چاپ (x)؛ } دلیل اینکه من از [args] به جای (args) استفاده می کنم این است که (args) مبهم است: foo(1,2) (x) { } در این مورد هیچ راهی برای تشخیص اینکه foo انتظار 3 آرگومان دارد (int, int,closure(x)) یا اگر foo انتظار 2 آرگومان دارد و بسته شدن را با یک آرگومان برمی گرداند (int,int) -> closure(x) بنابراین تقریباً دلیل استفاده من این است. [] در حال حاضر. من میتوانم این را به چیزی مانند: foo(1,2) : (x) {} یا foo(1,2) (x) -> {} تغییر دهم بنابراین سؤال واقعی این است که به نظر شما چه چیزی بهتر به نظر میرسد؟ [...] تا حدودی مچ دست غیر دوستانه است. اجازه دهید x = [a,b] { } ایده ها؟ | نحو ترجیحی لامبدا؟ |
233655 | من یک کلاس کلی ایجاد کردم که وقتی رشته ای ساخته می شود، آن رشته را می پذیرد و زمانی که کاربر what() را فراخوانی می کند، آن رشته را بیرون می زند. این تمام کاری است که انجام می دهد. در پرتاب، رشته اولیه را برمی گرداند. class Exception_As { private: std::string message public: Exception_As(const std::string& message) { // constructor this->message =EXCEPTION: +message; } virtual const char* what() const throw() { return message.c_str(); } } چگونه از کلاس استثنای سفارشی خود استفاده کنم: bool check_range(const std::vector<std::string>& list, const unsigned& idx_start, // از کجا شروع به بررسی const unsigned& idx_end, // کجا باید بررسی const std را متوقف کرد: :string& key ) { if ( idx_start > idx_end ) { پرتاب Exception_As(check_range: start index > end index: now it fix! :D); } ... بقیه کد } // انتهای check_range چگونه یک کاربر از check_range استفاده می کند: // برخی از کدهای کاربری دیگر با استفاده از my check_range void main() { try { ... setup variables my_hero_qualified = check_range(semi_finalists, third_place, first_place، my_hero); ... بقیه کد } catch (const Exception_As& e) { std::cout << e.what() << std::endl; } } اگر try/catch وجود نداشت، برنامه را به دلیل پرتاب Exception_As لغو میکرد. اگر وجود داشت، به کاربر اطلاع داده می شد که check_range: start index > end index: now fix it! :D. برای من، مطمئناً نوشتن تعداد زیادی کلاس BadEvent1Exception، BadEvent2Exception، و غیره بهتر است. میتوانم ببینم که با این روش تنبل هستم، و بله، نمیتوانم کار جالبی مانند تغییر مقادیر بر اساس استثناها یا تغییر حالت یک شی انجام دهم. اما اگر به تازگی وارد قلمروی غیرمنتظره شده اید، چه کسی می داند که آیا آن را به درستی مدیریت می کنید؟ همچنین ممکن است آن را به پایان برسانید تا بتوانید آنچه را که در حال انجام است اصلاح کنید و به درستی توسعه دهید. بنابراین، سوال: اگر تمام استثناها این است که برنامه را در شرایط غیرمنتظره خراب کنند، آیا یک کلاس استثنایی که مشکل را برمی گرداند کافی نخواهد بود؟ ... یا به هر حال باید استثناها کارهای دیگری انجام دهند؟ اگر نه، چرا این همه کلاس استثنا ایجاد میکنید که نامهای متفاوتی دارند، مطمئناً، اما طبق آنچه من دیدهام، فقط گزارش میدهند که مشکلی پیش آمده است. | آیا استثناها باید کارهای دیگری انجام دهند جز اینکه به کاربر بگویند اشتباهی رخ داده است؟ |
149419 | اول، متوجه شدم که این سوال ممکن است تا حدودی طولانی و مبهم باشد و از این بابت عذرخواهی می کنم. این احتمالاً یک مشکل اساسی با نام کوتاه برای هر کسی است که آن را فهمیده است، اما از آنجایی که من در این زمینه دچار کمبود هستم، لطفاً در توضیح این مشکل با من همراه باشید. من از حدود 11 سالگی برنامه نویسی را به این صورت انجام داده ام. این به این معنی است که من از ابتدا به خودم همه چیز را یاد داده ام. من آموزش فنی دریافت کردم، اما نه به طور دقیق در علوم کامپیوتر (من فارغ التحصیل رشته مهندسی فوتونیک هستم). البته دوره های برنامه نویسی داشتیم، اما این برای من بیشتر چیزهای اولیه بود و چیزهای جدیدی یاد نگرفتم. من در طول مسیر برای لذت بردن از آن به آموزش خودم ادامه دادم و همیشه می دانستم که در برنامه نویسی حرفه ای را دنبال خواهم کرد، اما همه پروژه های من در آن زمان بسیار کوچک بودند. برای نگه داشتن آنها در ذهنم و حفظ آنها مشکلی نداشتم. اکنون، من خودم را در یک تیم رهبری میکنم، اما نه در یک محیط شرکتی - من برای دانشگاه کار میکنم که نرمافزار علمی (در C++) را برای برنامههای مهندسی توسعه میدهد. ناگهان پروژه در حال رشد (نسبتا) بزرگی است و من در بیشتر مواقع در حول و حوش آن مشکل دارم. من زمان و تلاش زیادی را روی دو چیز از دست میدهم: 1. وقتی باید به بخشی از کد که مدتی است روی آن کار نکردهام برگردم، در به خاطر آوردن نحوه کارکرد آن مشکل دارم. من زمان زیادی را صرف بررسی فایلهای هدر برای کلاسهای مربوطه میکنم و نظراتی را که در طول مسیر در فایلهای منبع قرار دادهام را مطالعه میکنم. ای کاش نوعی «شماتیک» وجود داشت که بتوانم به آن نگاهی اجمالی داشته باشم و راحت تر تصویر را دوباره به دست بیاورم. 2. وقتی تغییراتی را معرفی میکنم، گاهی اوقات در نیمه راه متوجه میشوم که کاری که میخواهم انجام دهم، چیزها را در جای دیگری خراب میکند (یا بدتر از آن، فقط در زمان اجرا به عنوان غافلگیرکننده نشان داده میشود). من برمیگردم و به روشی دیگر شروع به انجام آن میکنم، اما متوجه میشوم که از تأثیرگذاری بر برخی مؤلفههای دیگر غفلت کردهام. ای کاش نمودار معماری وجود داشت که می توانستم ببینم کارها چگونه انجام می شوند، چگونه کاری که می خواهم انجام دهم بر اجزای دیگر تأثیر می گذارد و راهی برای برنامه ریزی دقیق قبل از شروع تغییرات. اکثر افرادی که با آنها کار می کنم داستان های مشابهی با من دارند - جهت گیری فنی قوی و گاهی اوقات مهارت های عالی، اما بدون هیچ راهی برای سازماندهی کارشان. با این حال، پروژه های آنها معمولاً بسیار کوچکتر از پروژه من است، بنابراین آنها به نحوی با آن کنار می آیند. به هر حال، معنای آن برای من این است که من تنها هستم و کسی را ندارم که از او تمرینات خوب را یاد بگیرم. من یک دوره تحصیلات تکمیلی را در مدیریت IT گذراندم و در حالی که آن را کاملاً رضایت بخش می دانم، بیشتر برای غیر برنامه نویسان، آموزش در مورد روش های مدیریت پروژه، تخمین بودجه/زمان بندی، معماری سازمانی و غیره - نه طراحی و برنامه ریزی نرم افزار به این شکل، هدف گذاری شده است. اشکالی ندارد، من هم سعی می کنم آن چیزها را یاد بگیرم. البته برخی از ابزارها (مانند UML) و انواع فرآیندهای توسعه نرم افزار (آبشاری، تکراری، چابک...) معرفی شدند، اما واضح است که جزئیات زیادی ندارند و من برای تصمیم گیری در مورد اینکه چه چیزی را انتخاب و استفاده کنم مشکل دارم ( و تا چه حد). من سوالات و پاسخهای زیادی را در مورد طراحی نرمافزار در SO خواندهام - در مورد انجام آن با استفاده از این یا آن ابزار یا روش خاص وجود دارد، و اگر متقاعد میشدم که مستندات UML مشکلات من را حل میکند - آن را انتخاب میکردم و شروع به استفاده از آن کنید. اما برخی به آن قسم می خورند، برخی دیگر می گویند بی فایده است. من به دنبال پاسخی در سطح بالاتری از انتزاع هستم - آیا راه هایی برای حل دو مشکل من وجود دارد، و شما شخصا چگونه آن را انجام می دهید؟ چه چیزی را باید یاد بگیرم تا بتوانم آن را انجام دهم، احتمالاً بدون اینکه به یک ابزار خاص وابسته باشم؟ اینها هر از گاهی از مد می آیند و از مد می افتند و من انتظار دارم که کاربرد آنها بسته به نوع پروژه متفاوت باشد. خیلی ممنون که خواندید، نتوانستم منظورم را به طور خلاصه بیان کنم (فقدان تجربه طراحی نرم افزار و واژگان). | تیم های حرفه ای توسعه نرم افزار چگونه با پیچیدگی طراحی در پروژه های غیر پیش پا افتاده برخورد می کنند؟ |
30449 | من بیش از 4 سال است که به صورت حرفه ای سی شارپ برنامه نویسی می کنم. در 4 سال گذشته من برای چند شرکت کوچک/متوسط کار کردهام، از «آژانسهای وب/تبلیغات»، فروشگاههای نرمافزاری خاص صنعت کوچک گرفته تا یک استارتآپ کوچک. من عمدتاً «برنامههای تجاری» را انجام میدهم که شامل استفاده از زبانهای برنامهنویسی سطح بالا (جمعآوری زباله) است و تجربه کلی من این بود که همه کارهایی که انجام دادهام میتوانستند حرفهایتر باشند. بسیاری از کارها به اشتباه (با عجله) انجام شده است، عمدتاً به دلیل عامل هزینه که مردم همیشه چیزی را «اکنون» و با کمترین مقدار پول قابل خرج میخواهند. به این فکر میکردم که شاید بتوانم برای شرکتهای بزرگتر یا شرکتی کار کنم که برای برنامهنویسان مناسبتر است، یا جایی که پول و زمان برای ساختن چیزی درازمدتتر و قابل نگهداریتر داشته باشد، شاید در حرفهام بیشتر از آن لذت برده باشم. من هرگز مربی نداشته ام که در طول 4 سال زندگی حرفه ای من را راهنمایی کند. من تقریباً برنامه نویس وبلاگ / گوگل / خودآموز غیر از مدرک لیسانس IT هستم. من همچنین متوجه موضوع دیگری شده ام که اکثر برنامه نویسان به اصطلاح ارشد در محیط کاری من واقعاً مهارت بالایی ندارند. آنها فقط به این دلیل ارشد هستند که مدت زیادی برنامه نویس بوده اند، اما کدهایی که می نویسند یا تصمیماتی که می گیرند کاملاً بی ارزش است! آنها نمیخواهند یاد بگیرند، نمیخواهند بهتر شوند، فقط میخواهند دستمزد بگیرند و کاری را که به آنها گفتهاند انجام دهند که منطقی است و اکثر ما اینطور هستیم. شاید به همین دلیل است که آنها در جایی هستند که اکنون هستند. اما من نمیخواهم شبیه آنها شوم، میخواهم بهتر باشم. من در یک وضعیت روانی قرار گرفته ام که دیگر قصد ندارم برای آینده شغلی خود برنامه نویس باشم. شروع کردم به فکر کردن که شاید چیزهای بهتری برای کار کردن وجود داشته باشد. هر چه وبلاگهای بیشتری میخوانم، «بهترین شیوهها» بیشتری را امتحان کردهام، بیشتر احساس میکنم از «واقعیتم» دور میشوم. اما من یک برنامه نویس عالی نیستم وگرنه فکر نمی کنم الان اینجا هستم. من فکر می کنم 4-5 سال مرحله ای است که می تواند یک قدم رو به جلو از نظر شغلی یا یک قدم از جایی که هستید باشد. من فقط می خواستم بشنوم که دیگران در مورد آنچه در بالا ذکر کردم و اینکه آیا شما موقعیت مشابهی را در حرفه برنامه نویسی گذشته خود تجربه کرده اید و چگونه با آن برخورد کرده اید چه می گویند. با تشکر | آیا 4-5 سال بحران میانسالی برای حرفه برنامه نویسی است؟ |
83312 | آیا «تحلیل سیستم» و «تحلیل نیاز سیستم» یکی هستند؟ من فکر می کنم تجزیه و تحلیل سیستم سیستم یک اصطلاح گسترده تر است و تجزیه و تحلیل سیستم مورد نیاز بخشی از آن است. آیا این درست است؟ | تفاوت بین تجزیه و تحلیل سیستم و تحلیل نیاز سیستم چیست؟ |
132114 | **فقط این فرم داستان کاربر را دیدم:** به عنوان یک <کاربر نقش>، می توانم <activity> را به طوری که <ارزش تجاری>> (منبع-1 و منبع-2) ** که به نظر من متفاوت از آنچه من معتقدم که استاندارد هستم:** به عنوان یک <نقش>، من <goal/desire> را می خواهم، به طوری که <منفعت>> (منبع-1 و منبع-2) (به این معنی که من معتقدم من can در عبارت منفعت/ارزش خواهد بود، نه عبارت هدف. به عنوان مثال، به طوری که من می توانم [...].) **آیا هر دو درست هستند یا یکی ناقص است، و چرا؟ ** | دو فرم مختلف داستان کاربر، هر دو درست هستند؟ |
172935 | در زبان C#.NET: این سبک کدنویسی توصیه می شود یا زیر آن؟ if (sheet.Models.Data is GroupDataModel) { GroupDataModel gdm = (GroupDataModel)sheet.Models.Data; گروه گروه = gdm.GetGroup(sheet.ActiveCell.Row.Index); if (group!=null && controller != null) { controller.CheckApplicationState(); } } یا این: var gdm = sheet.Models.Data as GroupDataModel; if (gdm != null) { Group group = gdm.GetGroup(sheet.ActiveCell.Row.Index); if (@group!=null && controller != null) { controller.CheckApplicationState(); } } | استفاده از IS بهتر است یا بررسی NOT NULL |
203684 | کدام یک از این سبک های برنامه نویسی بهتر است؟ var result = methodOne(methodTwo(a, methodThree(b)), c, d); یا var result3 = methodThree(b); var result2 = methodTwo(a, result3); var result = روش یک (نتیجه 2, c, d); | آیا خطوط کد کمتر همیشه بهتر است؟ |
182014 | با توجه به دانش من، رشته شبح رشتهای است که در پسزمینه اجرا میشود (رشته با اولویت پایین) و همچنین زمانی که نخ والد در پیشزمینه اجرا میشود، یک نخ فرزند در پسزمینه اجرا میشود، بنابراین تفاوت بین یک نخ فرزند و یک نخ شبح کجاست؟ در مورد جاوا هست و میشه با مراجعه به زبان های دیگه هم توضیح بدید. | تفاوت بین دیمون و نخ فرزند؟ |
101978 | من در حال تماشای مصاحبه ای با هرب ساتر در کانال 9 بودم و او در پایان ویدیو اشاره کرد که دستور زبان چپ به راست در بالای لیست علاقه مندی های او برای یک استاندارد C++ آینده قرار دارد (اگرچه او تصدیق می کند که C++ را به این روش تغییر می دهد. تقریباً برای یک جانور کاملاً متفاوت خواهد بود). جدا از: * برای انسان قابل درک تر، با چشم غیرمسلح واضح تر؛ به عنوان مثال. //C syntax /*pointer به تابعی که یک اشاره گر به تابع می گیرد (که 2 عدد صحیح را به عنوان آرگومان می گیرد و یک int برمی گرداند)، و یک int به عنوان آرگومان و یک int*/ int (*fp)(int (*ff)( int x, int y), int b) //برو به نحو مشابهی که برای نوشتن f func(func(int,int) int, int) int * ساده تر می شود تجزیه و تحلیل (منجر به پشتیبانی بهتر از ابزار همانطور که در ویدیو ذکر شد - به عنوان مثال بازآفرینی کد) چه مزایای دیگری با نحو چپ به راست در یک زبان برنامه نویسی وجود دارد. من فقط پاسکال و گو را میدانم که از این نوع نحو استفاده میکنند (و Go حتی آنطور که از این پست وبلاگ که نمونههایی را هم از آن برداشت کردم، کاملاً پیش نمیرود) آیا امکان داشتن یک زبان برنامهنویسی سیستمی با این نوع وجود دارد. نحو؟ | مزایای دستور زبان چپ به راست |
86795 | از آنجایی که الگوریتمی برای محو کردن تصاویر وجود دارد، به طوری که بخشی از آن قابل تشخیص نیست، آیا میتوانیم الگوریتم را معکوس کنیم و بخشی از تصویر را برطرف کنیم؟ آیا برنامه ای وجود دارد که قبلاً این کار را انجام دهد، آیا این امکان وجود دارد، حتی در آینده ای نزدیک؟ | آیا میتوانیم تصاویر را از نظر فنی حذف کنیم؟ |
105278 | این وظیفه به من داده شده است که یک مدل عملکرد برای یک محصول قدیمی ایجاد کنم. این محصول حدود 10 سال قدمت دارد و قبلاً هیچ الزامات عملکرد یا مدل عملکردی نداشته است. به طور کلی آنچه در گذشته اتفاق افتاده این است که یک مشتری شکایت میکند که یک ویژگی خاص کند است یا توان عملیاتی مورد نظر خود را دریافت نمیکند و توسعهدهندگان بررسی میکنند که آیا میتوان عملکرد بیشتری را از کد این ویژگی حذف کرد یا خیر. از آنجایی که محصول هیچ گونه اندازهگیری و معیار سختی برای نسخههای گذشته ندارد، تنها کاری که میتوانم انجام دهم این است که خطوط پایه را برای نسخه فعلی ایجاد کنم و از آنجا بروم. توسعه دهندگان دیگر گاهی متوجه می شوند که استفاده از حافظه واقعاً زیاد است و دلیل آن را می پرسند. همچنین، من در این محصول تازه کار هستم، بنابراین همه نکات ویژگی (که صدها تا هزاران وجود دارد) و هزینه عملکرد اجرای هر کدام را نمی دانم. این برنامه یک برنامه وب ASP.NET/.NET 2.0 در IIS 6 است. من شروع به جستجو در شمارنده های عملکرد و CLR Profiler برای شروع اندازه گیری کرده ام. من همچنین اسناد زیر را خوانده ام: اندازه گیری عملکرد ASP.NET بهبود عملکرد ASP.NET بنابراین سوال من این است: **چگونه می توانم یک مدل عملکرد برای یک محصول قدیمی ایجاد کنم که من نیز جدید هستم و مدل عملکردی نداشته ام /نیاز در گذشته؟** | ایجاد یک مدل عملکرد برای یک محصول قدیمی |
204343 | من در حال برنامه نویسی یک برنامه ویندوز فون 7 هستم که برای دسترسی خواندن اخبار مانند نیاز به احراز هویت دارد. من از Application.UnhandledException برای مدیریت «AuthFailedException» (من) استفاده میکنم، که میتواند از هر صفحهای پرتاب شود، و به صفحه ورود به سیستم بروید. برای تقلید یک گفتگوی مودال، من کارهای زیر را انجام میدهم: 1. یک کنترلکننده رویداد «BackKeyPress» را برای پاک کردن پشته پشته وصل میکنم، که عملاً باعث خروج برنامه میشود. 2. هنگام ورود به سیستم، رفتار بازگشت واقعی را برای بازگشت به صفحه قبلی فراخوانی میکنم، که «AuthFailedException» (همه در مدل view از طریق تزریق وابستگی مناسب) پرتاب شد. این به نظر کثیف میرسد، اما حداقل کمی بهتر از هکهایی است که ممکن است در غیر این صورت ضروری باشد... آیا توصیهای برای بهبود وضعیت دارید؟ | آیا سوء استفاده از Application.UnhandledException برای تغییر مسیر ورود به سیستم مشکلی ندارد؟ |
133391 | من این سوال را چند روز پیش پرسیدم که چه مقدار مستندات باید تهیه شود و اکنون متوجه شدم که ممکن است فقط نیمی از سوال را مطرح کرده باشم. هدف من ترویج نوعی مستندات به منظور افزایش دانش مداوم در داخل تیم است. تیم من عمدتاً روی سرویسهای سمت سرور کار میکند که دستگاههای اختصاصی را گسترش میدهد که به صورت محلی (ملی و نه جهانی) توزیع میشوند. **بهترین انواع مستندات برای تیم من چه خواهد بود؟** **آیا باید روی DFD ها، نمودارهای دنباله ای، نمودارهای کلاس، فقط متن ساده... تمرکز کنیم؟** **آیا برخی از روش های مستندسازی برای صنایع خاص بهتر هستند یا آیا برخی از آنها فقط اتلاف وقت هستند؟ ** _میترسم این سوال آخر خیلی ذهنی باشد، اما امیدوارم پاسخ های استانداردی برای این سوال وجود داشته باشد، مشابه زمانی که کسی می پرسد در مورد تکنیک های OOP خوب و به سمت الگوهای طراحی و اصول SOLID هدایت می شود._ | چگونه باید اسناد مناسب را برای تیم خود انتخاب کنم؟ |
14610 | آیا تا به حال با موردی از تکرار کد مواجه شده اید که در آن، با نگاه کردن به خطوط کد، نتوانید یک انتزاع موضوعی را در آن قرار دهید که صادقانه نقش آن را در منطق توصیف کند؟ و برای رفع آن چه کردید؟ این کد تکراری است، بنابراین در حالت ایدهآل باید مقداری انکسار انجام دهیم، مثلاً آن را به عملکرد خودش تبدیل کنیم. اما از آنجایی که کد انتزاعی خوبی برای توصیف آن ندارد، نتیجه یک تابع عجیب است که ما حتی نمیتوانیم نام خوبی برای آن پیدا کنیم، و نقش آن در منطق تنها با نگاه کردن به آن مشخص نیست. این برای من به وضوح کد آسیب می زند. ما میتوانیم شفافیت را حفظ کنیم و آن را همانطور که هست رها کنیم، اما پس از آن به قابلیت نگهداری آسیب میرسانیم. به نظر شما بهترین راه برای پرداختن به چنین چیزی چیست؟ | تکرار کد بدون انتزاع آشکار |
208444 | برای برنامه iOS ما، بسیاری از منطق UI پیچیده به جهت گیری رابط ViewController بستگی دارد. این منطق شرطی در خیلی جاها وجود دارد. آیا می توان آن را به صورت اشیاء به حالت های مختلف تفکیک کرد؟ | آیا الگوی حالت راه حل خوبی برای اجرای تغییرات UI برای حالت های Landscape و Portrait است؟ |
185549 | مشخصات W3C در ویژگی «class» میگوید: هیچ محدودیت اضافی در مورد نشانههایی که نویسندگان میتوانند در ویژگی کلاس استفاده کنند وجود ندارد، اما نویسندگان تشویق میشوند از مقادیری استفاده کنند که ماهیت محتوا را توصیف میکند، به جای مقادیری که دلخواه > ارائه محتوا. مرجع من روی یک وب سایت عظیم کار می کنم که صفحات متفاوت زیادی دارد. ما یک شیوه نامه پیش فرض داریم که تقریباً در تمام صفحات به اشتراک گذاشته می شود. به نظر من داشتن قواعد CSS مانند اینها مفید است: .center { text-align: center; } .red { color: red; } با این حال، این کلاس ها محتوا را به صورت معنایی توصیف نمی کنند. من مطمئن هستم که می توانید بفهمید که تعداد بی شماری از موارد وجود دارد که من باید متن را در مرکز قرار دهم یا آن را قرمز رنگ کنم، و هر یک از این موارد خاص ممکن است هیچ ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند. برای مثال، کلاس «هشدار» ممکن است در یک نقطه مفید باشد، اما در نقطه دیگر ممکن است فقط «کنار» باشد. من لزوماً نمیخواهم اخطارهای _all_ قرمز باشند. من متوجه هستم که این یک سوال فوق فنی است، اما من پاسخ فوق فنی را می خواهم. آیا راه درستی برای تطبیق قوانین سبک کلی که هیچ معنایی را با مشخصات HTML بیان نمی کند وجود دارد؟ آیا این مورد برای استایل های درون خطی _shuder_ است؟ | کلاس های CSS برای معناشناسی در مقابل سبک ها در موارد کلی |
202597 | توجه داشته باشید که سؤال من به آن ویژگیهایی اشاره دارد که حتی به تنهایی یک _مفهوم_ را نشان میدهند (یعنی به تنهایی معنایی منسجم را ارائه میکنند). بنابراین چنین ویژگی نیازی به پشتیبانی عملکردی اضافی ندارد و به همین دلیل _خودکفاده_ است. من همچنین به خوبی میدانم که حتی با ویژگیهای _خود شامل_، _انواع سفارشی_ ممکن است سودمند باشند (مثلاً، زمانی که الزامات کسبوکار تغییر میکنند، این قابلیت را میدهند که رفتار جدیدی اضافه کنند). بنابراین، سؤال من فقط بر این موضوع متمرکز است که آیا نوع _های سفارشی_ برای ویژگی های _خود شامل_ واقعا زبان همه جا را غنی می کند **UL** الف) من خوانده ام که در بیشتر موارد، حتی ویژگی های ساده، _خود شامل_ باید دارای انواع سفارشی و توصیفی تر باشند. از _انواع ارزش پایه_ ( _double, string_ ... )، زیرا در میان چیزهای دیگر، _انواع توصیفی_ به **UL** اضافه می شود، در حالی که استفاده از _انواع پایه_ در عوض زبان را ضعیف می کند. من اهمیت **UL** را میدانم، اما چگونه داشتن یک نوع _basic_ برای یک ویژگی _self-contained_ زبان را تضعیف میکند، زیرا با ویژگیهای _self-contained_ نام ویژگی قبلاً به اندازه کافی مفهوم _concept_ را توصیف میکند و در نتیجه به * کمک میکند. واژگان *UL**؟ به عنوان مثال، اصطلاح person_age قبلاً به اندازه کافی مفهوم _ کمیت کردن تعداد سال های یک فرد را توضیح می دهد: class Person { string person_age; } پس با معرفی عبارت ThingAge به **UL** : class person { ThingAge person_age; } با تشکر | زبان همه جا حاضر و انواع سفارشی |
108548 | برای توضیح بیشتر، من علاقه مندم بدانم که مردم فکر می کنند باید در حالی که هنوز یک پروژه یک نفره هستید (کنترل منبع تیم، مستندات، بیلدها و غیره) چه چیزهایی را باید در محل قرار دهید و چه کارهایی را تا آن لحظه که نفر دوم می آید، لازم نیست انجام دهید. روی پروژه هر کسی با هر تجربه ای از حرکت در این سناریو، بینش آنها قدردانی خواهد شد. | حرکت از پروژه یک نفره به پروژه تیمی در آینده. در حال حاضر در آماده سازی چه کاری باید انجام دهم و چه چیزی می توانم صبر کنم؟ |
219748 | من بر روی مشکلی مشابه زمانبندی خط مونتاژ با برنامهنویسی پویا کار میکنم. مسئله این است که برخلاف مشکل کلاسیک که ایستگاههای از پیش تعریفشده داریم، اکنون فقط اطلاعاتی در اختیار دارم که کدام وظیفه باید قبل از کدام کار دیگر (ممکن است بیش از یک باشد) اجرا شود. من باید بفهمم که کدام کارها را روی کدام خط قرار دهم تا کل زمان تولید را به حداقل برسانم. بنابراین بدیهی است که اگر کارها در یک خط باشند، آنها به صورت سریالی اجرا می شوند و در نتیجه کندتر هستند. بنابراین من مسائل زیر را دارم 1. چگونه می توانم سطوح/خطوط بر اساس زمان ایجاد کنم زیرا دنباله ای از همه وظایف ندارم؟ من فقط می دانم که کدام وظیفه قبل از کدام (یک یا چند) کار است. سطوح مبتنی بر زمان ضروری هستند، زیرا باید زمان را به حداقل برسانم (که زمانی اتفاق می افتد که وظایف به صورت موازی اجرا شوند). 2. چگونه ترتیب بهینه کارها را برای به حداقل رساندن زمان تعیین کنم؟ از آنجایی که چندین کار منتظر یک کار واحد هستند، باید این زمان را نیز به حداقل برسانم. 3. مانند مشکل اصلی، ارتباط بین خطوط مختلف نیز هزینه خواهد داشت. من باید تعیین کنم که آیا این هزینه ارتباطی ارزش انتقال کار به یک خط جداگانه (از وظیفه ارتباطی آن) را دارد. در همان زمان و من هیچ شماره گذاری / سفارش ایستگاه ندارم. من فقط می دانم که کدام وظایف باید قبل از آن اجرا شوند. من باید تصمیم بگیرم که چه وظایفی را در یک خط قرار دهم و چه وظایفی را در خطوط مختلف (با توجه به زمان ارتباطی که وظایف در خطوط مختلف هستند) قرار دهم تا زمان تولید را به حداقل برسانم. | راهنما/پیشنهادات برای برنامه ریزی خط مونتاژ موازی (برنامه نویسی پویا) |
66473 | من در حال بررسی پروژه ای برای انتقال بخشی از SOA مبتنی بر WCF خود به یک مدل گذرگاه سرویس (احتمالاً nServiceBus) و استفاده از چند pub-sub اولیه برای دستیابی به جداسازی Command-Query هستم. من با SOA، یا حتی مدلهای باس سرویسدهی تازهکار نیستم، اما اعتراف میکنم که تا همین اواخر مفهوم من از جداسازی محدود به آینهسازی و تکرار پایگاهدادهای معمولی بود. با این حال، من جذب این ایده هستم زیرا به نظر می رسد تمام مزایای یک سیستم در نهایت سازگار را فراهم می کند و در عین حال بسیاری از معایب آشکار را نادیده می گیرد (به ویژه عدم پشتیبانی معاملاتی مناسب). من مطالب زیادی در مورد این موضوع از Udi Dahan خواندهام که اساساً گورو معماری ESB (حداقل در دنیای مایکروسافت) است، اما یک چیزی که او میگوید واقعاً من را متحیر میکند: > همانطور که موجودیتهای بزرگتری با فیلدهای بیشتر روی آنها دریافت میکنیم، ما همچنین بازیگران بیشتری را دریافت میکنیم که با همان موجودیتها کار میکنند، و احتمال اینکه چیزی در هر زمان معینی بر برخی ویژگیهای آنها تأثیر بگذارد، بیشتر میشود و تعداد تضادهای همزمانی افزایش مییابد. > > [...] > > یکی از عناصر اصلی CQRS بازنگری در طراحی رابط کاربری است تا ما را قادر سازد تا هدف کاربران خود را به گونه ای درک کنیم که ترجیح دادن مشتری > واحد کاری متفاوتی برای کاربر نسبت به نشان دادن آن باشد. اینکه مشتری > نقل مکان کرده یا ازدواج کرده اند. همانطور که در بالا دیدیم، استفاده از یک رابط کاربری اکسل مانند برای داده > تغییرات، هدف را به تصویر نمیکشد. > > \-- Udi Dahan، CQRS Clarified از دیدگاهی که در نقل قول توضیح داده شد، بحث با این منطق دشوار است. اما به نظر می رسد که با توجه به SOA ها مخالف است. یک SOA (و واقعاً خدمات به طور کلی) قرار است با _پیام های درشت دانه_ سروکار داشته باشد تا گپ شبکه را به حداقل برساند - از جمله مزایای دیگر. من متوجه هستم که وقتی سیستمهای بسیار توزیعشده با صفبندی پیامهای خوب و هیچکدام از بارهای RPC وجود ندارد، گفتگوی شبکه کمتر مشکلساز است، اما به نظر نمیرسد که این موضوع کاملاً نادیده گرفته شود. تقریباً به نظر میرسد Udi میگوید که هر ویژگی تغییر میکند (یعنی بهروزرسانی فیلد) باید دستور خودش باشد، که تصور آن در شرایطی که یک کاربر به طور بالقوه صدها یا هزاران موجودیت و ویژگی ترکیبی را بهروزرسانی میکند، سخت است تصور کرد، همانطور که اغلب با یک سنتی معمول است. وب سرویس یک بهروزرسانی دستهای در SQL Server ممکن است کسری از ثانیه طول بکشد، با توجه به یک پرس و جو با پارامتر بالا، پارامتر با ارزش جدول یا درج انبوه در جدول مرحلهبندی. پردازش همه این بهروزرسانیها در یک زمان آهسته، آهسته، آهسته است، و سختافزار پایگاه داده OLTP گرانترین سختافزار است. آیا راهی برای آشتی دادن این نگرانی های رقیب وجود دارد؟ آیا من در مورد آن اشتباه فکر می کنم؟ آیا این مشکل راه حل شناخته شده ای در دنیای CQS/ESB دارد؟ اگر نه، پس چگونه می توان تصمیم گرفت که سطح مناسب جزئیات در یک فرماندهی چقدر باشد؟ آیا یک استاندارد وجود دارد که بتوان از آن به عنوان نقطه شروع استفاده کرد - به نوعی مانند 3NF در پایگاه های داده - و تنها زمانی منحرف شود که پروفایل دقیق نشان دهنده یک مزیت بالقوه قابل توجه عملکرد باشد؟ یا احتمالاً این یکی از مواردی است که با وجود چندین نظر قوی توسط کارشناسان مختلف، واقعاً فقط یک نظر است؟ | یک دستور در یک مدل CQ[R]S چقدر باید دانه بندی شود؟ |
147801 | من یک پروژه نرم افزاری نسبتاً بزرگ دارم که با «c++» نوشته شده است. در آنجا، یک «class foo» وجود دارد که ساختاری را نشان میدهد (که منظور من ساختار برنامهنویس نیست) که در آن اشیاء «foo» میتوانند بخشی از یک شی «foo» باشند. در اینجا class foo به ساده ترین شکل آمده است: class Foo { private: std::vector<unsigned int> indics; public: void addFooIndex(unsigned int); unsigned int getFooIndex(unsigned int); }; هر foo-object در حال حاضر در یک شی از class bar ذخیره می شود. class Bar { private: std::vector<Foo> foos; public: void addFoo(Foo); std::vector<Foo> getFoos(); } بنابراین اگر یک `foo`-object باید ساختاری را با یک foo-object داخلی نشان دهد، من در حال حاضر Foo foo را انجام می دهم. Foo innerFoo; foo.addFooIndex(bar.getFoos().size() - 1); bar.addFoo(innerFoo); و برای بدست آوردن آن، واضح است که از: Foo foo; for ( int unsigned i = 0; i < foo.getFooIndices().size(); ++i ) { Foo inner_foo; assert( foo.getFooIndices().at(i) < bar.getFoos().size() ); inner_foo = bar.getFoos().at(foo.getFooIndices().at(i)); } پس این مشکلی نیست. فقط کار می کند. اما این ظریف ترین راه حل نیست. اکنون میخواهم فوهای درونی را با شی فو بیشتر مرتبط کنم. بدیهی است که class foo را به: class Foo { private: std::vector<Foo*> foo_pointers; public: void addFooPointer(Foo*); std::vector<Foo*> getFooPointers(); }; حالا، برای سوال من: چگونه می توان به آرامی این کلاس اصلی را بدون به هم ریختن کل کد تغییر داد؟ آیا راه پاک وجود دارد؟ | معرفی اشاره گرها به یک پروژه نرم افزاری بزرگ |
84150 | من سابقه توسعه وب با استفاده از LAMP + html/css را دارم (اگرچه اعتراف می کنم که جنبه LAMP عمیق نیست) و می خواهم مسیر شغلی توسعه دهنده نرم افزار را دنبال کنم، بنابراین در حال حاضر در حال یادگیری زبان C هستم، پس از آن من به C++ نگاه خواهیم کرد. **میخواستم بدانم آیا کسی میتواند فهرستی از رشتههای موضوعی برنامهنویسی رایانه را به من بدهد که برای درک کامل آنها، درست تا سطح «بالا» پیشرفت شغلی مهم هستند؟ چه زمانی باید از تکنیک های مختلفی استفاده کرد که یک برنامه نویس خوب را می سازد، اما باید از یک جایی شروع کرد! منظور من از حوزه های موضوعی برای مثال ها است: * انواع داده * متغیرها * توابع * OO * و غیره. با تشکر فراوان. | مفاهیم مهم جهانی برای درک؟ |
25276 | اخیراً متوجه سؤالات زیادی در رابطه با تکنیک های مختلف انتزاع شده ام، و پاسخ هایی که می گویند اساساً تکنیک های مورد نظر بیش از حد هوشمندانه هستند. من فکر می کنم بخشی از وظایف ما به عنوان برنامه نویس، تعیین بهترین راه حل برای مشکلاتی است که به ما داده شده است تا حل کنیم، و زیرکی در انجام این کار مفید است. بنابراین سوال من این است: آیا افرادی که فکر میکنند برخی تکنیکهای انتزاع بسیار باهوش هستند با هوشمندی _فیا__ مخالفند، یا دلیل دیگری برای اعتراض وجود دارد؟ ویرایش: این ترکیبکننده تجزیهکننده نمونهای از کدهایی است که به نظر من کد هوشمندانه است. من این را دانلود کردم و حدود نیم ساعت آن را نگاه کردم. سپس از طریق بسط ماکرو روی کاغذ قدم گذاشتم و نور را دیدم. اکنون که آن را درک کردم، بسیار زیباتر از ترکیب کننده تجزیه کننده Haskell به نظر می رسد. | چرا زیرکی در برنامه نویسی توسط برخی افراد مضر تلقی می شود؟ |
205169 | من قبلاً با Cinder تحت ویندوز کار کرده ام، اما اخیراً به اوبونتو تغییر مکان داده ام. از آنجایی که Cinder روی لینوکس کار نمی کند (::sadface::) من شروع به جستجوی جایگزین کردم. با در نظر گرفتن این موضوع، لطفاً می توانید به من بگویید که تفاوت های بین Processing، openFrameworks و Polycode چیست و آنها را با Cinder مقایسه کنید؟ به طور خاص، من می خواهم بدانم * آیا تفاوت هایی در _عملکرد بسته ها در مقایسه با Cinder وجود دارد (یعنی یکی کاری انجام می دهد که Cinder انجام نمی دهد و بالعکس). * همچنین می خواهم بدانم که سینتکس پکیج چقدر با سیندر متفاوت است. من قبلاً مقالات زیر را دیده ام: اینجا و اینجا و همچنین از وب سایت مربوطه برای هر یک از کتابخانه ها بازدید کرده ام اما نتوانستم پاسخ روشن و مختصری برای سؤال خود پیدا کنم. | تفاوت بین کتابخانه های مختلف کدنویسی خلاق |
184209 | من با یک سیستم قدیمی کار میکنم که خیلی بد نیست، اما به فکر بهبودی در آن افتادم و میخواستم از بازخورد شما برای کمک به تصمیمگیری خوب درخواست کنم. پلت فرم Linix (طعم های مختلف آن) است. این سیستم حول محور اجرای [گاهی اوقات طولانی] شغل - برنامه های خط فرمان می چرخد. کارها معمولاً موفق می شوند، اما گاهی اوقات ممکن است شکست بخورند، و زمانی که انجام می شوند، تشخیص اینکه چه چیزی به طور موثر اشتباه رخ داده است، و رفع مشکلات اساسی (در صورت وجود) و راه اندازی مجدد کار بسیار مهم است. ما از هیچ نرم افزار شخص ثالثی برای این کار استفاده نمی کنیم زیرا به کنترل کامل بر روند نیاز داریم. در حال حاضر اطلاعات مربوط به یک کار به عنوان فایل روی دیسک ذخیره می شود - یک فایل برای stdin، یک فایل که کد خروج را ذخیره می کند، یک فایل برای stdout و stderr ترکیبی وجود دارد، و من همچنین می دانم که فرآیند چگونه شروع شد - چه چیزی بود نام دستور و چه استدلالی بود. حالا ... من در مورد تقسیم خروجی های stdout و stderr به فایل های مختلف فکر کردم، اما بعد متوجه شدم که وقتی آنها با هم ترکیب می شوند، می توان ترتیب زمانی پیام ها را مشاهده کرد، با این تفاوت که اکنون به قضاوت انسان نیاز است تا بگوییم کدام خروجی و کدام است. حاوی خطاها است اگر این موضوع را به سمت افراط بیشتری ببرید - چرا stdin را وارد ترکیب نکنید؟ ممکن است برای اهداف اشکال زدایی مهم باشد که کدام خط ورودی خاص باعث خرابی شده است. در حالت ایدهآل، پیام خطا به اندازه کافی توصیفی است که زمینه زیادی را ارائه دهد، اما همیشه این اتفاق نمیافتد. من به دنبال راهی تمیز برای سازماندهی این داده ها هستم تا بتوان از منطق خودکار برای کمک به انسان در تشخیص خطا استفاده کرد. با بسیاری از مشاغل در حال اجرا، این شکست ها اغلب اتفاق می افتد. نمونه ای از چیزی که ممکن است بخواهم برای آن پرس و جو کنم - آخرین 20 خط ورودی که قبل از خط اول در stderr قرار گرفته اند چه بوده است؟ من فکر می کنم زمان دقیق می تواند مفید باشد، اما نه آنقدر مهم. همچنین، از آنجایی که یک ماژول ورود به سیستم در حال استفاده است، اغلب خطوط خروجی از قبل دارای مهرهای زمانی هستند، اما نه همیشه - من تک تک بیتهای این سیستم قدیمی را ننوشتم. من می توانم تغییراتی در آن ایجاد کنم. من فقط نمی خواهم آن را دوباره بنویسم. آیا میتوانید روش خوبی برای ماساژ دادن این جریانها (شاید نوعی ابرداده اضافه کنید) برای سازماندهی تمیز چیزها پیشنهاد کنید؟ لازمه این است که نباید از قدرت محاسباتی اضافی یا فضای دیسک / رم استفاده شود. من شک دارم که مشکل من منحصر به فرد نیست. پیشاپیش ممنون | برای اشکالزدایی به مقداری ورودی برای ذخیره اطلاعات stdin، stdout، stderr نیاز دارید |
144868 | من آموزش ها و کتاب های درسی را دیده ام که ابتدا حلقه های شرطی (while) را آموزش می دهند و دیگران را دیده ام که ابتدا حلقه های تکراری (for) را آموزش می دهند. آیا مطالعاتی انجام شده است که کدامیک نتایج بهتری را در زمینه یادگیری دانش آموزان ایجاد می کند یا این موضوع سلیقه شخصی است؟ | بهتر است ابتدا حلقه های شرطی آموزش داده شود یا حلقه های تکرار شونده؟ |
229788 | من برنامه های تحت وب، عمدتا MVC، شی گرا و فعال پایگاه داده را می سازم. من همیشه برای بازگشت به پروژه پس از چند ماه انتشار و کار دوباره مشکل دارم. من حتی یادم نمی آید در آن پروژه چه ساخته ام. چگونه باید بر این مشکل غلبه کنم؟ من نمی توانم اسناد و مدارک وقت گیر زیاد و نمودارهای زیادی را بپردازم. آیا روشی سریع برای جلوگیری از این کار دارید؟ | بهترین روش ها در نمودار جریان برنامه |
47176 | در تجربهای که از مصاحبه با توسعهدهندگان داشتم، احساس میکنم کاندیداهایی که مدرک کارشناسی ارشد را در کامپ سی سی کسب کردهاند، به طور متوسط نسبت به کسانی که مدرک کارشناسی ارشد ندارند، برنامهنویسان **بدتر**تری هستند. آیا این فقط من هستم یا دیگران متوجه این پدیده شده اند؟ اگر چنین است، چرا باید چنین باشد؟ ** به روز رسانی ** من از نظرات متفکرانه تشکر می کنم. فکر می کنم در مقایسه ای که انجام می دهم باید واضح تر می گفتم. با توجه به دو نامزدی که تقریباً همزمان از کالج فارغ التحصیل شده اند، به نظر می رسد فردی که در مقطع کارشناسی ارشد تحصیل کرده است، برنامه نویس بدتری نسبت به کسی است که تمام وقت خود را در صنعت گذرانده است. | آیا شما کارشناسی ارشد در CS را منفی حساب می کنید؟ |
86791 | سوال آیا بازنویسی هر خط از یک پروژه منبع باز به روشی کمی متفاوت و استفاده از آن در یک پروژه منبع بسته غیرقانونی است؟ مرا به این فکر میکند که در عصر پروژههای منبع باز، چه چیزی میتواند به عنوان یک _اجرای اتاق تمیز در نظر گرفته شود. به طور فرضی، اگر بخواهم کتابخانه ای ایجاد کنم که رابط کاربری _مستند شده عمومی_ کتابخانه منبع باز را تکرار کند، بدون اینکه به کد منبع آن کتابخانه نگاه کنم، آیا می توان آن کد را یک اثر مشتق در نظر گرفت؟ بدیهی است که به همان _سلسله مراتب_ کلاسی_ و امضاهای _روش_ نیاز دارد، به طوری که می تواند جایگزینی حذفی باشد - آیا این به خودی خود برای برانگیختن ادعای حق چاپ کافی است؟ اگر از مجموعه آزمایشی پروژه منبع باز استفاده کنم تا بررسی کنم که آیا اجرای _clean_ من به همان شیوه کتابخانه اصلی عمل می کند؟ آیا استفاده از مجموعه آزمایشی برای کثیف کردن کد پاک من کافی است؟ همانطور که از سؤالی مانند این انتظار می رود، من به دنبال مشاوره حقوقی خاصی نیستم، بلکه به دنبال مستندسازی تجربیاتی هستم که ممکن است افراد در مورد این نوع مسائل داشته باشند. | آیا می توانم از مجموعه آزمایشی یک پروژه منبع باز برای تأیید سازگاری «کتابخانه سازگار» خودم استفاده کنم؟ |
106611 | من در انواع محصولات نرم افزاری این اتفاق افتاده است: شما یک محصول نرم افزاری را خریداری می کنید، آن را دانلود می کنید، آن را نصب می کنید و سپس پس از نصب، برنامه بلافاصله شروع به دانلود یک به روز رسانی یا یک پچ می کند. در حالت ایدهآل، تصور میکنم بسته دانلود به نحوی به مخزن محصول پیوند میخورد تا نسخههای باثبات به سایت محصول منتقل شوند، نه اینکه کاربر مجبور شود پس از نصب منتظر بروزرسانی شود. آیا دلایل فنی برای فرآیند نصب/بهروزرسانی وجود دارد یا این فقط یک مورد زیرساخت ضعیف استقرار از سوی بسیاری از شرکتها است؟ | آیا دلایل فنی برای به روز رسانی فوری پس از دانلود/نصب جدید وجود دارد؟ |
204342 | من با انتخابی روبرو هستم که آیا شروع به ساخت اجزای Haskell برای یک برنامه تولیدی خاص کنم که همه در Ruby انجام می شود. من به دلایل مختلفی به سمت Haskell متمایل هستم، در درجه اول سرعت (Haskell کامپایل شده 4-8 برابر سریعتر است)، شفافیت بیشتر (از طریق سیستم نوع Haskell) و قابلیت بازسازی ایمن تر (سیستم نوع). من قبلاً چند برنامه منبع باز و تولید در Haskell نوشته ام و از نوشتن آن بسیار لذت می برم. امکان سنجی مسئله ای نیست. من با چارچوب وب Haskell Snap و کتابخانه های پایگاه داده مانند PostgreSQL.Simple بازی کرده ام و راضی هستم که بازنویسی یک برنامه Rails و برنامه های پشتیبان مختلف با Haskell امکان پذیر است. مسئله واقعی استخدام برنامه نویسان در زمانی است که باید تیم توسعه دهنده را افزایش دهیم یا در نهایت مسئولیت های برنامه نویسی را به طور کامل واگذار کنیم. پیدا کردن برنامه نویس در روبی بسیار ساده تر از Haskell است. از سوی دیگر، به نظر می رسد که جامعه Haskell در حال رشد است، و آموزش برنامه نویسان برای اصلاح بخش هایی از یک برنامه Haskell در صورتی که آن را به عنوان یک DSL (مثل Ruby on Rails) در نظر بگیرید، چندان سخت نیست. سیستم نوع Haskell همچنین به نظر می رسد همکاری بسیار ایمن تری را نسبت به روبی پویا نوید می دهد. پل گراهام در مقاله خود شکست دادن میانگین ها (http://www.paulgraham.com/avg.html) استدلال می کند که استفاده از زبان برتر می تواند یک مزیت تعیین کننده باشد. اما چه زمانی منطقی است که از استفاده از یک زبان برتر صرف نظر کنید تا برنامه نویسان را آسانتر به تیم خود اضافه کنید؟ | انتخاب زبان برای ساخت اپلیکیشن بر اساس بازار استخدام در مقابل عملکرد و قابلیت نگهداری |
73342 | من (به تنهایی) روی یک پروژه منبع باز بدون استفاده از هیچ گونه کنترل رسمی نسخه کار کرده ام. من اخیراً شروع به استفاده از Git و GitHub برای این پروژه کردهام و به این فکر میکنم که آیا میتوانم یک تاریخچه کد/تعهد بر اساس نسخههای بایگانیشده و قدیمیتر کدی که دارم بسازم. توسعه تا کنون صرفاً خطی بوده است. از نسخه 0.1 تا 0.9.6.3 بدون هیچ شاخه ای پیشرفت کرده است. من کتابچه راهنمای کاربر Git را بررسی کرده ام و نزدیک ترین چیزی که می توانم به آن فکر کنم این است که برای هر نسخه قبلی commit های دارای برچسب یا نام گذاری شده باشد. بهترین راه برای رسیدگی به این موضوع چیست؟ آیا باید یک مخزن جدید ایجاد کنم و شروع به فشار دادن commit های برچسب دار به آن کنم که با نسخه فعلی تمام شود؟ آیا امکان تغییر تاریخ کامیت های موجود وجود دارد؟ آیا راه ساده تری وجود دارد؟ من از Git در ویندوز XP (بومی، نه Cygwin) استفاده می کنم، اما اگر راحت تر باشد، می توانم آن را در جعبه اوبونتو خود تنظیم کنم. | آیا راهی تعریف شده برای ایجاد یک commit history برای Git وجود دارد؟ |
171773 | یک سفارش می تواند در وضعیت تکمیل شده، تصحیح شده یا وضعیت دیگری باشد. من کدی را دیدم که آن را به این صورت بررسی می کند، هدف این است که وقتی وضعیت در وضعیت تکمیل یا تصحیح است، برخی موارد را غیرفعال کند. اگر (model.CurrentStatus != DSRHelper.OrderStatusEnum.Complete && model.CurrentStatus != DSRHelper.OrderStatusEnum.Corrected) نمی توانم متوجه شوم که چرا مهندس برای این کار از AND استفاده کرده است، آیا نباید OR باشد. ? | آیا باید از AND استفاده کنم یا از OR استفاده کنم |
250266 | آیا از لحاظ نظری امکان تبدیل هر نوع بازگشت عمومی به بازگشت دم وجود دارد؟ آیا آنها برای مثال از نقطه نظر حساب لامبدا معادل هستند؟ این بحثی است بین من و یکی از آشنایان. نظر من این است که هر زمان ممکن نیست. به عنوان مثال، اگر تابعی دارید که دو یا سه بار خود را به صورت بازگشتی فراخوانی می کند، نمی توانید همه تماس های بازگشتی را به tail-calls تبدیل کنید، درست است؟ یا همیشه راهی برای کاهش تعداد تماس های بازگشتی به یک تماس بازگشتی وجود دارد؟ | بازگشت عمومی به بازگشت دم |
229168 | من سعی می کنم فرآیند ارسال بسیاری از درخواست های جستجوی نام دامنه را خودکار کنم. من سعی کردم این کار را با ارسال درخواست http به عنوان مثال به سایت ثبت دامنه مانند Whois.net انجام دهم، اما متوجه شدم که آنها پس از چندین بار تلاش شما را مسدود می کنند. سایرین مانند networksolutions برای جلوگیری از درخواستهای خودکار، رمز به صفحه اضافه میکنند. آیا ایده ای وجود دارد لطفا؟ من از جاوا استفاده میکنم | جستجوی نام دامنه |
203644 | در وبسایتهای شرکتهای نرمافزاری که برای اولین بار از آن بازدید میکنم، اغلب صفحه «تماس با ما» را باز میکنم و سعی میکنم فرم تماس را با تمام قسمتها خالی ارسال کنم. من فقط کنجکاو هستم که آیا آنها ورودی کاربر را تأیید کنند. اگر فقط ارسال شده باشد یا فقط اعتبار ضعیفی داشته باشد (به عنوان مثال فقط اعتبار سنجی جاوا اسکریپت)، اغلب از خودم می شنوم که فکر می کنم > اوه، ببینید چقدر درهم و برهم هستند! حتی نمی توان ورودی کاربر را تأیید کرد. که خود را یک شرکت نرم افزاری می نامد؟ نه، فکر نمی کنم بخواهم نرم افزار > خدمات آنها را بخرم. یکی از دوستان من چنین فرم تماس درهم و برهم دارد. می توانید یک فرم کاملاً خالی ارسال کنید. از او پرسیدم که چرا ورودی کاربر را تایید نمی کند و او گفت: > ببین، می خواهم مشتریان بتوانند با من تماس بگیرند. آنها باید هر اطلاعاتی را که می خواهند وارد کنند. اگر آنها فقط می خواهند پیامی را وارد کنند و فیلدهای دیگر را خالی بگذارند، چرا باید اهمیت بدهم؟ به هر حال اطلاعات مربوطه را وارد می کنند. من نمی خواهم هیچ مانعی در هنگام تماس با من اضافه کنم. من از او نپرسیدم که چند پیام خالی دریافت می کند. با این حال، در حال حاضر بهترین گزینه چیست؟ هر دو استدلال (بررسی نحوه برخورد شرکت با ورودی کاربر در مقابل عدم اضافه کردن هیچ گونه مانعی در تماس) برای من منطقی به نظر می رسد. من می خواهم که کاربر بتواند به راحتی با من تماس بگیرد، اما هنوز این تصور را دارد که هنگام برنامه نویسی صفحات وب دقیق هستم. | آیا ورودی کاربر از فرم تماس باید اعتبار سنجی شود؟ |
205165 | هنگام نوشتن عبارات بولی، اغلب باید از چیزی از نوع استفاده کنید: A == هر یک از B1، ...، Bn C < همه از D1، ...، Dm اما در کد باید از فرم های توسعه یافته استفاده کنید: A == B1 یا ... یا A == Bn C <D1 و ... و C <Dm که به نظر من، مانند _any of_ و _all of_ به سادگی شکل توزیع شده _or_ و _and_ هستند. این باعث شد به این فکر کنم که آیا میتوانید توزیعکنندهها را به گونهای اعمال کنید که کامپایلرها/مفسرها بتوانند آن را درک کنند. برای مثال بالا، مثلاً چیزی شبیه به این بگویید: A == B1 +_یا ... +_یا Bn C <D1 +_و ... +_و Dm اساساً با در نظر گرفتن عملگرها به عنوان روابط، باید چیزی شبیه به این کار کند: R1( A, distributive_R2(B1, ... , Bn)) تبدیل به R2 (R1(A, B1), ... , R1(A, Bn)) می شود. Y1 +_+ ... +_+ Yn تبدیل به X/Y1 + ... + X/Yn می شود البته، پیشوند `+_` من ممکن است نحو ایده آل نباشد. من مطمئن هستم که موارد بهتری وجود دارد. با این وجود، این به نظر من بسیار مفید و قابل درک است. هر فکری؟ | توزیع عملگر در عبارات - قند نحوی |
219745 | ما در حال توسعه یک ابزار شبکه سازمانی هستیم که دارای برخی از نرم افزارهای GPL مانند لینوکس و آپاچی و برخی دیگر با مجوز APL است. اما هسته اصلی این سرویس نرم افزار اختصاصی است و دسترسی تنها از طریق یک رابط وب ارائه می شود. درخواست من تنها کاری است که برای مطابقت با مجوز GPL در این سناریو باید انجام دهم. آیا ارائه لیستی از نرم افزارهای شخص ثالث مورد استفاده در دستگاه در رابط وب کافی است؟ | در صورت وجود Appliance چگونه باید GPL را رعایت کنم؟ |
15251 | من به عنوان یک سرگرمی، یک پروژه نرم افزاری بزرگ را به تنهایی از هم جدا کرده ام. این یک تمرین آموزشی است و من در این فرآیند چیزهای زیادی یاد گرفته ام. با این اوصاف، من احساس میکنم که اگر بخواهم در پروژه با افراد همفکر دیگر همکاری کنم، پیشرفت من بسیار سریعتر خواهد بود. مشکل در اینجا نهفته است -- شاید. من این نرمافزار را برای علاقه شخصی معکوس میکنم و به طور بالقوه (اما بعید است؛ با توجه به بزرگی پایگاه کد مورد نظر) یک سرویس تعاملی برای تعامل با این نرمافزار پیادهسازی میکنم که جایگزین سرویس خود فروشنده میشود. درک من (بسیار محدود) این است که این مورد خاص تحت قانون حق چاپ محافظت می شود. با این حال، آرزوی من این است که آزادانه با دیگران در اینترنت، در یک سیستم مشابه که توسط پروژههای منبع باز به کار میرود، همکاری کنم: مخازن کنترل نسخه فایلهای اسمبلی، ویکیها برای هماهنگی و اشتراکگذاری دانش، فهرستهای پست عمومی و غیره. من این احساس را دارم که در بهترین حالت ممکن است بد باشد. آیا کاری که من میخواهم انجام دهم آشکارا غیرقانونی، یک منطقه خاکستری یا حتی از نظر قانونی قابل دفاع است؟ آیا اگر این همکاری بهجای عمومی صورت میگرفت، وضعیت فرق میکرد؟ اگر تاثیری در پاسخ دارد، من در استرالیا هستم و فروشنده نرم افزار در ایالات متحده آمریکا واقع شده است. | قانونی بودن مهندسی معکوس مشارکتی |
170793 | مادرم پایان نامه دانشگاهی خود را در فرترن انجام داد و اکنون (بیش از یک دهه بعد) باید c++ را برای شبیه سازی سیالات یاد بگیرد. او قادر است تمام برنامهنویسی رویهای را بفهمد، اما مهم نیست که چقدر سعی میکنم اشیا را برایش توضیح دهم، نمیچسبد. (من کارهای زیادی با جاوا انجام میدهم، بنابراین میدانم اشیا چگونه کار میکنند) فکر میکنم ممکن است آن را به روشهای بسیار سطح بالایی توضیح دهم، بنابراین برای کسی که اصلاً با آنها کار نکرده و رشد کرده است واقعاً منطقی نیست. در عصر برنامه نویسی صرفا رویه ای. آیا راه ساده ای وجود دارد که بتوانم آنها را برای او توضیح دهم که به درک او کمک کند؟ | چگونه می توانم برنامه نویسی شی گرا را برای کسی که فقط در Fortran 77 کد شده است توضیح دهم؟ |
212279 | **لطفا با من همراه باشید، من فقط می توانم مشکل را در نظرات قطعه کد زیر توضیح دهم. لطفا آنها را با دقت بخوانید. سوال در پایان:** من معمولاً تمایل دارم متغیرهای مورد استفاده در حلقه های for را با i نامگذاری کنم، مانند این: for (var i = 0; i < arr.length; i++){ // انجام برخی از عملیات COMPLEX here } این نسبتاً ساده به نظر می رسد. اما زمانی که من در آن هستم، ممکن است به حلقههای تو در تو در داخل حلقه «for» بالا نیاز داشته باشم. بنابراین، اکنون پیچیدگی را معرفی می کنیم: برای (var i = 0; i < arr.length; i++) { // انجام برخی // VERY // COMPLEX // عملیات // در اینجا برای (var i = 0; i < javascript_object. list.length; j < javascript_object.list[i].another_list.length; اولین حلقه for ممکن است تغییر کرده باشد // در حلقه دوم برای حلقه و ممکن است منجر به نتایج خطرناک شود! } چگونه از این اتفاق جلوگیری کنیم؟ چگونه می توان متغیرها را با دقت نامگذاری کرد تا با متغیرهای دیگری که در جای دیگر اعلام شده اند تداخل نداشته باشند؟ | جاوا اسکریپت - اجتناب از افزونگی متغیر در حلقههای تودرتو |
204341 | وقتی برنامه ای کامپایل نمی شود، گاهی اوقات پیام های خطا باطنی هستند. اغلب یک جستجوی ساده در گوگل که به سایتی مانند stack Exchange منتهی می شود، مشکل را حل می کند. حالا چرا ما نمی توانیم این را خودکار کنیم؟ سیری برای کدنویسی چطور؟ منظور من از سیری یک دستیار شخصی هوشمند است. اینجا صحبت از تشخیص گفتار نیست. نمیدانم آیا کسی وجود دارد (استارتآپها/آزمایشگاههای تحقیقاتی) که محصول جالبی مانند این بسازد. زمان اشکال زدایی را به شدت کاهش می دهد. | ساخت ابزاری برای رفع خودکار خطاهای کامپایلر |
218903 | این پست یک ویژگی جدید در جاوا 8 به نام روشهای توسعه مجازی (که قبلاً روشهای پیشفرض یا روشهای مدافع نامیده میشد) را توضیح میدهد. در مثال ارائه شده، یک رابط دارای یک متد است که توسط یک کلاس پیاده سازی می شود. سپس روش دوم اضافه می شود، اما به جای اینکه کلاس مجبور شود بلافاصله متد جدید اینترفیس را پیاده سازی کند، یک روش توسعه مجازی در داخل اینترفیس به عنوان پیاده سازی این روش جدید ایجاد می شود، بنابراین کلاس نیازی به پیاده سازی ندارد. روش جدید فورا اما بگوییم که برنامه نویس تصمیم می گیرد یک متد افزونه مجازی در یک رابط ایجاد کند و هرگز قصد ندارد که زیر کلاس ها نسخه خود را پیاده سازی کنند. آیا این یک میکس نیست؟ به نظر من یکی است، اما هرگز نشنیده ام که به آن اشاره شود. آیا تفاوت اساسی وجود دارد که من نمی فهمم؟ | آیا رابطهای با متدهای افزونه مجازی جاوا 8 مشابه Mixin ها هستند؟ |
229164 | من در حال نوشتن یک اسکریپت php هستم که وظیفه ای را انجام می دهد. یک ورودی فهرستی از گزینههایی است که باید برای قابلیت همکاری آزمایش کنم. اگر گزینهها «A B C» هستند، باید هر ترکیبی را آزمایش کنم، اما فقط گزینههایی را که سازگار هستند (چپ به راست) نگه میدارم و آنهایی را که قرار است نتیجه نهایی (R) نداشته باشند را دور میاندازم. * A با B سازگار است؟ -> نتیجه * R با C؟ -> R به جای: * A با B سازگار است؟ * الف با ب؟ * A با C؟ گزینهها ممکن است به هر ترتیبی ارائه شوند، اما من نمیخواهم ابتدا هزینه مرتبسازی آنها را به خود مشغول کنم. قوانین چپ به راست من نشان می دهد که اولین گزینه معتبر یافت شده، سازگاری در آینده را دیکته می کند. بنابراین «A B C» می تواند به معنای R متفاوت از «B A C» باشد. همچنین ممکن است گزینه ها با گزینه های نامعتبر آمیخته شوند. برای مثال A 0 C روشی که من اکنون این موضوع را حل می کنم به شرح زیر است: * من یک لیست از پیش تعریف شده l از نام گزینه های ممکن با جزئیات مربوط به گزینه را ذخیره کردم. هر گزینه دارای جزئیات ثابت زیر است: * اطلاعاتی در مورد گزینه هایی که با کدام سازگار است ** (با ستاره گذاری به عنوان که به آن برمی گردیم) * جزئیات در مورد نحوه پیاده سازی آن * یک عدد شاخص، i (طبق تعریف فضای ذخیره سازی است) `l` ممکن است به این شکل باشد (برای خوانایی در اینجا به صورت JSON نوشته شده است): { A : { description : some text to help out، index: 0، conflict : (1 << 1 | 1 << 3), implementation : doA() }, B : { description : some text to help out, index : 1, conflict : (1 << 0 ), implementation : doA() }, ... } وقتی لیستی از گزینه ها به من داده می شود الگوریتم این است: * while options * اگر گزینه `o` در لیست باشد `l` * سپس آن را نگه دارید و شاخص i و سازگاری ماسک آن را پیدا کنید l[i][m] * به روز رسانی سازگاری کل امتیاز m * به روز رسانی تضاد کل امتیاز c * else آن را دور بیندازید برای یک «l[i]»، «m» است («l[i][m]») همیشه یک عدد صحیح است که نشان دهنده سازگاری شناخته شده یک آیتم با موارد دیگر است. این یک آرایه نیست، بلکه m = 1 << i(X) | 1 << i(Y) | 1 << i(Z)` که در آن با 'X' از طریق ایندکس آن سازگار است، به معنی شاخص X. بنابراین میتوانیم الگوریتم را بهطور خاصتر بهصورت (هنوز شبه کد) بازنویسی کنیم: برای گزینههای o _m = 1 << l[o][i] _c = l[o][c] if( !( _m & c ) && !( m & _c ) ) m |= _m c |= _c من در حال حاضر از آن راضی هستم اما از آنجایی که در استفاده از عملیات باینری به روشی عملی تازه کار هستم. **در مورد استفاده مجدد از آن، به ویژه تعمیر و نگهداری با تعداد زیادی گزینه، نامشخص است. در حال حاضر بزرگترین چالش این است که وقتی یک گزینه جدید اضافه میشود، باید تمام گزینهها را بررسی کنم تا تعیین کنم که آیا سازگار است یا خیر و مقادیر تضاد را بهروزرسانی کنم. اگر بیش از دوجین گزینه دریافت کنم، ممکن است مجبور شوم از گروههای گزینه استفاده کنم که در آن هر چیزی در گروه باید کاملاً با آن گروه سازگار باشد، اما گروههای دیگر ممکن است با این گروه سازگار باشند و سازگاری مشابهی با گروههای دیگر نداشته باشند. من همچنین نگران **خوانایی** برای هر کسی که بعد از من می آید، هستم. با اجرای متفاوت، مقادیر تضاد ممکن است فقط فهرستی از موارد «[A، C، ...]» باشد. اما این به نظر من سربار اضافی است و حتی اگر مقادیر تضاد اعداد صحیح هستند، شکل خام مقادیر تضاد مستقیماً مقادیر شاخصی را که با آنها در تضاد است فهرست می کند. به عنوان مثال `1 << 1 | 1 << 3` به این معنی است که با هر چیزی که در شاخص 1 و و هر آنچه در شاخص 3 است در تضاد است. بنابراین امیدوارم که برخی از مسائل خوانایی را کاهش دهد. چیزهای خوبی که من می بینم عبارتند از: * باید نسبتاً کارآمد باشد * آسان برای تست گزینه های جدید. من روشهایی دارم که به شما امکان میدهد هر گزینهای را که درباره ارائه فهرستهای سازگاری و تضاد میپرسید، بررسی کنید. * برای رفع اشکال خوب است. من به سادگی یک شماره استراتژی ترکیبی را در یک گزارش تفکیک می کنم و به شکل فشرده می توانم ببینم که انتخاب های سازگاری انجام شده چه بوده است. به اندازه کافی کوچک است که حتی می توانم آن اطلاعات را به عنوان یک مقدار کد در یک گزارش تولید مختصر قرار دهم. پاسخ ها / نظرات اگر انتقاد یا بازخورد سازنده ای دارید لطفاً توجه داشته باشید: صادقانه بگویم من واقعاً به عملکرد اینجا اهمیت نمی دهم زیرا کار فقط یک بار در روز در نیمه شب اتفاق می افتد، اما من به خود مشکل علاقه مند هستم. و من مطمئن هستم که این به من کمک می کند تا برنامه نویس بهتری شوم. | الگوریتم برای تست قابلیت همکاری |
108540 | بنابراین من در حال خواندن تفاوتهای بین APIهای قدیمی و جدید هستم، و نمیتوانم پیدا کنم که آیا WinRT API جدید برای برنامههای دسکتاپ فراهم میکند یا خیر، تا کنون به نظر میرسد تنها برای نوشتن برنامههای مترو - یعنی تمام صفحه - در دسترس است. ، برنامه های سبک تلفن. آیا این بدان معناست که من می توانم یک برنامه مبتنی بر WinRT بنویسم و از دسکتاپ فراخوانی می شود اما مانند سایر برنامه های مترو (به عنوان مثال IE) نمایش داده می شود و نمی توانم یک برنامه دسکتاپ به سبک قدیمی بنویسم که در نسخه قدیمی اجرا می شود. دسکتاپ سبک؟ این برای برنامه های سمت سرور چه معنایی دارد؟ تصور میکنم WinRT API انتخابی برای سرورها باشد، حالا که Windows Server با یک رابط کاربری گرافیکی اختیاری ارائه میشود، بنابراین تصور میکنم اگر بتوانم یک برنامه بدون ویندوز با استفاده از WinRT برای سرور بنویسم، باید بتوانم همان را برای سرور بنویسم. مشتری هم؟ (و اگر اینطور باشد، مطمئناً می توانم یک رابط کاربری غیر مترو را به آن وصل کنم) | WinRT برای برنامه های دسکتاپ |
109630 | بنابراین، در نهایت به نقطهای رسیدم که با پایتون (از Pyramid به عنوان چارچوب انتخابی خود استفاده میکنم) به اندازه کافی راحت هستم تا بتوانم یک پروژه شخصی نسبتاً بزرگ را انجام دهم. از آنجایی که این یک پروژه شخصی است، من این تجمل را دارم که وقت خود را بدون هیچ مهلتی غیر از ضرب الاجل های خودخواسته صرف کنم. من عاشق یادگیری فریمورکها، زبانها و غیره جدید هستم، بنابراین، اگر دلیلی ارائه شود، مشکلی ندارم که در حین یادگیری یک زبان و فریمورک جدید، توسعه را برای یک ماه یا بیشتر به عقب برانم (زمانی که آن را به وقت خود انجام میدهید، بیشتر طول میکشد. ;)). من اخیراً با GIL (قفل مترجم جهانی) CPython آشنا شدم که کمی ابروی من را بالا برد. اگر آن را به درستی متوجه شده باشم، به این معنی است که اگر من یک «صف» در برنامه وب خود داشته باشم و رشتههایی داشته باشم که کارها را در صف تکمیل میکنند، کد قفل میشود تا زمانی که رشته آن درخواست کامل شود، به این معنی که هر درخواست بعدی در حالی که رشته قبلی در حال اجرا است قفل می شود. **سوال:** آیا کسی در برنامه های دنیای واقعی متوجه شده است که این یک مشکل است؟ آیا یادگیری زبانی که از همزمانی _واقعی_ خارج از جعبه پشتیبانی می کند، مانند Erlang ارزش دارد؟ من بیشتر به هر معیاری که کسی در برنامه های دنیای واقعی انجام داده است علاقه مند هستم و اینکه آیا کسی مشکل واقعی قابل توجهی را در GIL دیده است یا خیر. | Erlang یا 'x'.. آیا ارزشش را دارد (در مقابل Python w/GIL)؟ |
180508 | من می خواهم فن آوری ها / چارچوب های خاص مانند Hibernate، Spring، GWT و غیره را تمرین کنم. چگونه می توانم یک پروژه منبع باز پیدا کنم که از فناوری های چارچوب خاصی استفاده می کند تا بتوانم در آن مشارکت کنم؟ | چگونه می توان پروژه ای را پیدا کرد که از چارچوب ها/فناوری های خاص استفاده می کند؟ |
87546 | من سعی می کنم از بازی Corporate خارج شوم و به ایندی بروم. من همیشه به خودم افتخار میکردم که یک جک در همه معاملات هستم، بنابراین فکر میکنم برای من مناسب است. اگر یک فریلنسر یا مستقل هستید، بهترین توصیه ای که می توانید به من بدهید چیست؟ | چه توصیه ای به فردی دارید که به صورت آزاد کار می کند؟ |
1533 | اگر توسعهدهنده هستید (توسعهدهنده ارشد یا اصلی) و ترجیح میدهید با کد/طراحی بمانید تا اینکه شغل مدیریتی را دنبال کنید، مسیرهای شغلی موجود در شرکت شما یا هر موردی که در مورد آن شنیدهاید چیست؟ تا کجا می توانید پیش بروید؟ آیا ممکن است تا زمانی که گرد و غبار را گاز نگیرید به گیک بودن ادامه دهید یا این خیلی ساده لوحانه است؟ آیا افرادی مانند عمو باب، به عنوان مثال، هنوز هم همانطور که ادعا می کنند، توسعه دهنده محسوب می شوند؟ | مسیر شغلی برای توسعه دهنده ای که مدیریت را دوست ندارد چگونه است؟ |
141403 | من وبسایتی دارم که در آن کد وبسایتهای دیگر را برای دریافت اطلاعات دقیق میخراشد. در حالی که کد خوب کار می کند، اما تاخیر قابل توجهی در عملکرد وجود دارد، زیرا کد ابتدا جریان html را از سایت های مختلف دانلود می کند (گاهی اوقات 9 وب سایت)، قسمت مربوطه را استخراج می کند و سپس صفحه html را ارائه می دهد. برای رسیدن به عملکرد بهینه چه کاری باید انجام دهم. آیا باید از هاست اشتراکی (godaddy) به سرور خودم تغییر کنم یا ربطی به هاست من ندارد و باید در کدم تغییراتی ایجاد کنم؟ | بهبود عملکرد برای کد خراش وب |
100618 | میخواهم بدانم آیا راهنمای کلی یا بهترین روش برای بستهبندی توابع اولیه وجود دارد یا خیر. بیایید به عنوان مثال J را در نظر بگیریم. چندین کاراکتر 1 یا 2 دارد که به آنها primitives می گویند. مثالها: * `،` : یک ماتریس را مسطح کنید یا به یک بردار اضافه کنید * `{` : ترکیبهای کاتالوگ یا nامین مورد از یک ماتریس را بگیرید * `{.` : اولین یا n عنصر ماتریس را بگیرید * `}`: موارد را اصلاح کنید در یک ماتریس برخی از برنامه نویسان J فکر می کنند بهترین کار این است که از آنها استفاده کنند، برخی دیگر آنها را در توابعی مانند این قرار می دهند: * `Append =: ,` * `TakeFirst =: {.` من متوجه شدم که همیشه عملی نیست زیرا من به نمادهای واقعی عادت دارم، اما اساساً به این معنی است که من مغرضانه هستم. بنابراین، توصیه ای در مورد بهترین روش برای استفاده دارید؟ پیچیدن یا نپیچیدن؟ | بسته بندی توابع اساسی در زبان های برنامه نویسی کاربردی سطح بالا |
140753 | ساده ترین راه برای تبدیل داده های Json به رشته در قالب CSV چیست؟ من هنوز تمام api را نخواندهام، اما به نظر میرسد که زیر کلاسبندی پیشفرض JSonWriter اجازه حذف کاراکترهای غیر ضروری را برای نزدیکتر شدن به فرمت CSV میدهد. آیا راه حل ساده تری وجود دارد؟ | Google-Gson تبدیل JSon به CSV |
165454 | من یک فرد پایگاه داده / BI با بیش از 5 سال تجربه (SQL Server و Oracle) هستم. من واقعاً دوست دارم برای یک استارتاپ کار کنم، اما با توجه به احساسی که از دیدن آگهی های شغلی به من دست می دهد، اکثر استارتاپ ها به دنبال افرادی غیر از توسعه دهندگان برای تیم IT خود نیستند. آیا استارت آپ ها به غیر از توسعه دهندگان به دنبال افراد دیگری از فناوری اطلاعات هستند؟ و اگر چنین است، چگونه می توانم با افرادی که به دنبال افراد DB هستند ارتباط برقرار کنم؟ | آیا استارت آپ ها به dba نیاز دارند؟ |
100615 | با این فرض: * کارمند و شرکت با شرایط خوبی از هم جدا می شوند * شرکت جدید با کمی کار قراردادی مشکلی ندارد به شرطی که از کار جدید منحرف نشود * شرکت سابق کمک می خواهد و کارمند مایل به کار است. چند ساعت در هفته آیا انجام کار قراردادی برای یک کارفرمای تمام وقت سابق ایده خوبی است؟ کسی تا به حال این کار را کرده است؟ چگونه برای شما نتیجه داد؟ من می توانم برخی از دام های احتمالی را ببینم، بنابراین تعجب می کنم که واقعا چقدر ایده خوبی است. برای انجام کارهای توسعه در خارج از دفتر و با برنامه زمانی متفاوت از بقیه کارکنان برنامه نویسی با چه مشکلاتی مواجه هستید و چگونه می توان بر آنها غلبه کرد؟ اگر به جلو بروم، در مقایسه با حقوق فعلی چه مقداری می توانم درخواست کنم؟ | آیا انجام کار قراردادی برای یک کارفرمای تمام وقت سابق ایده خوبی است؟ |
200857 | من سه کلاس دارم که با هم کار می کنند تا یک عملکرد را انجام دهند (از دیدگاه بقیه برنامه من). تنظیم کمی بین آنها وجود دارد، بنابراین، برای سهولت در بقیه برنامههایم، آنها را در گروهبندی کردم: * `ListManager`: شی، که آنها را به مقادیر درست هنگام ساخت مقداردهی اولیه میکند. سه شی ای که ذخیره می کند عبارتند از: * «Timer»: * «TriggerManager»: اساساً یک پوشش در اطراف «ArrayList» است که اشیاء «Trigger» را مدیریت می کند * «CueList»: یک لیست پیوندی با دریافت کننده ها و تنظیم کننده های معمولی که همراه آن هستند. از آنجایی که بقیه برنامه من فقط به کلاس «TriggerManager» تعامل/ارجاع می دهد، آیا باید متدهای wrapper را برای اشیایی که مدیریت می کند بنویسم؟ 1. بنابراین باید «ListManager.add(Cue c)» را به عنوان یک پوشش برای «CueList.add(Cue c)» بسازم. 2. یا باید فقط گیرنده ها را برای سه شیء اضافه کنم و اجازه دهم بقیه برنامه من از آن برای دستکاری آنها استفاده کند. من تمایل دارم فکر کنم که گزینه بعدی بسیار قابل نگهداری است، اما در عین حال، کد تولید شده در صورت ساختن لفاف، زیباتر به نظر می رسد... بهترین روش در چنین موقعیت هایی چیست؟ | آیا باید یک wrapper در یک شی مدیر بنویسم؟ |
100617 | در محیطهای «سازمانی»، تعصب شدیدی نسبت به نرمافزار اختصاصی مشاهده کردهام. حتی در مشاغل بزرگی که از جاوا استفاده می کنند، یافتن MySQL یا PostgreSQL غیرعادی است و WebSphere و WebLogic به شدت بر JBoss یا Tomcat ترجیح داده می شوند. این بسیار قابل درک است. در حالی که بسیاری از توسعه دهندگان Tomcat یا Postgres را به WebSphere یا Oracle DB ترجیح می دهند، آنها کسانی نیستند که تصمیمات نهایی را در این زمینه می گیرند. هرکسی تصمیم بگیرد که کدام DB و سرورهای کاربردی در تولید مورد استفاده قرار گیرد، متوجه می شود که هزینه مجوز در مقایسه با اخراج شدن برای انتخاب نرم افزار رایگان که باعث اتفاق بسیار بدی شده است، بسیار ناچیز به نظر می رسد. من این سوال را نمی پرسم که آیا Postgres به خوبی اوراکل است یا خیر. موضوع این نیست. اوراکل پس از بررسی دقیق ویژگیها و معیارها، از Postgres انتخاب نمیشود. Postgres وارد گفتگو نمی شود، زیرا نرم افزار رایگان در مکان های خاصی قابل اعتماد نیست. من کنجکاو هستم که آیا این عدم اعتماد در پاسخ به رویدادهای خاصی رخ داده است. بنابراین سوال من این است: **آیا موارد مستندی از فاجعه های تجاری (شکست، از دست دادن قابل توجه درآمد، از دست دادن قابل توجه داده های شرکت و غیره) وجود دارد که نشان داده شده باشد نتیجه نقص در نرم افزار منبع باز است؟** _توضیح:_ اگر تجربه ای با شرکت های سطح سازمانی دارید که به طور کامل OSS را پذیرفته اند، که باید در این مورد تعصب داشته باشند اما بر اساس نیازهای موقعیت خاص انتخاب کنند، پس **خوب است!** تجربه شما این واقعیت را تغییر نمی دهد که سایر شرکت های سازمانی نگرش بسیار متفاوتی دارند و سوال من حتی اگر این شرکت ها در اقلیت باشند معتبر است. | آیا نمونه های قابل توجهی از فاجعه های تجاری وجود دارد که مستقیماً به نرم افزار منبع باز قابل انتساب باشد؟ |
253217 | من در اینجا موقعیتی دارم، که در آن یک حلقه دارم که x بارها حلقه می زند. مقدار x توسط کاربر تعیین می شود. هر بار که حلقه میزند، میخواهم قبل از ادامه حلقه منتظر یک دکمه کلیک شود. یعنی چیزی شبیه این (شبه کد): حلقه (x بار){ دکمه b; منتظر بمانید تا وقتی روی آن کلیک کنید{b.onclicklistener{ setText(x); } } } من از این برای یک برنامه اندروید استفاده میکنم، بنابراین با Thread.wait()/Thread.notify() چیزی که یاد گرفتم این بود که UIthread اصلی را قطع میکند، بنابراین نمیتوانم از آن استفاده کنم. بنابراین آنچه من معتقدم تنها دو گزینه ای که می توانم برای مکث حلقه استفاده کنم، CountDownLatch.await() یا AsyncTask است (من نمی دانم چه کاری انجام می دهد، در مورد آن تحقیق نکرده ام) CountDownLatch.await() /CountDownLatch.countDown() بهترین متد و کلاس برای استفاده در این مثال است، یا باید به AsyncTask نگاه کنم؟ | آیا CountDownLatch باید برای انتظار یک رویداد استفاده شود؟ |
171770 | تعبیر یک سوال اخیر: برنامه نویسی شی گرا برای چه چیزی مناسب نیست؟ من می خواهم سوال مخالف را بپرسم: چه نوع برنامه هایی را نمی توان نوشت مگر اینکه از OOP استفاده کنید؟ چه نوع برنامه هایی برای نوشتن با تکنیک های غیر OOP توصیه نمی شود؟ چه نوع برنامه هایی برای نوشتن حتی به OOP نیاز دارند؟ نوشتن چه نوع برنامه هایی بدون OOP خیلی سخت است؟ پاسخ به این سوال می تواند به فروش ایده OOP به رهبران پروژه که علاقه خاصی به کیفیت کد ندارند کمک کند. حداقل آنها می توانند ایده را بخرند اگر یکی به آنها چیزهایی را نشان دهد که حتی ممکن نیست مگر اینکه از OOP استفاده کنید. | چه نوع برنامهها/راهحلهایی را میتوان فقط با OOP نوشت یا بدون آن دستیابی به آن خیلی سخت است؟ |
218900 | در شرکت من چند فروشنده داریم که داده ها را به و از آنها انتقال می دهیم. گاهی اوقات داده ها برای گزارش دهی تجاری به پایگاه داده SQL محلی ما کشیده می شوند. مواقع دیگر ما دادهها را از یک فروشنده میکشیم، آنها را تبدیل میکنیم و سپس به سرور FTP فروشنده دیگری منتقل میکنیم. پسری که من جایگزینش کردم چند برنامه عمومی کنسول SFTP Push/Pull دارد که داده ها را به/از این فروشندگان منتقل می کند. سپس او برنامههای دیگری دارد که وارد کردن دادهها را به پایگاه داده SQL انجام میدهند یا دادهها را تبدیل میکنند و آنها را در فهرستی رها میکنند تا به فروشنده منتقل شوند. هر چند وقت یکبار با این فرآیندها مشکل پیدا می کنیم که فایل مورد نیاز را پیدا نمی کند و من باید به عقب برگردم و اینها را به صورت دستی اجرا کنم تا داده ها بارگذاری شوند. به نظر من اگر این فرآیندها فقط عملکردهای فشار/کشیدن FTP خود را انجام دهند قابل اعتمادتر خواهد بود تا با مشکلات زمان بندی مواجه نشویم. آیا روشهای استانداردی وجود دارد که بتوانم آن را پیادهسازی کنم که قابل اعتمادتر باشد یا فقط باید چیزی را که اکنون دارم _ترکیب کنم؟ اتفاقا من در یک محیط Windows/.NET هستم. | بهترین روش های انتقال داده |
33868 | من کد را به صورت محلی توسعه داده ام و هر زمان که به نقطه قابل توجهی در توسعه می رسم، یک عکس فوری نسبتاً منظم گرفته ام، به عنوان مثال. یک ساخت کار بنابراین من یک لیست طولانی از حدود 40 پوشه دارم که هر پوشه یک عکس فوری است به عنوان مثال. به ترتیب تاریخ افزایشی YYYYMMDD، به عنوان مثال:- 1. 20100523 2. 20100614 3. 20100721 4. 20100722 5. 20100809 6. 20100901 7.200101011010101 9. 20101104 10. 20101119 11. 20101203 12. 20101218 13. 20110102 من به دنبال اسکریپتی برای وارد کردن هر یک از این عکس های فوری به GIT هستم. نتیجه نهایی این است که آخرین کد مشابه آخرین عکس فوری است و نسخه های دیگر در دسترس هستند و شماره گذاری شده اند. برخی از الزامات دیگر: * اینکه آخرین نسخه انباشته از عکسهای فوری قبلی نباشد، به عنوان مثال، فایلهایی که در عکسهای فوری قدیمیتر ظاهر میشوند اما در عکسهای بعدی نمایش داده نمیشوند (مثلاً به دلیل بازسازی و غیره) نباید در آخرین نسخه ظاهر شوند. کد * در عین حال، باید بین _فایل های_ که _do_ بین عکس های فوری باقی می مانند، پیوستگی وجود داشته باشد. من می خواهم GIT بداند که نسخه های قبلی این فایل ها وجود دارد و آنها را به عنوان فایل های کاملاً جدید در هر نسخه در نظر نگیرد. برخی از پیشینه در مورد هدف من: * من باید بهجای نگهداشتن کپیهای عکس فوری خصوصی محلی، این کار را به طور رسمی بازبینی کنم. * من قصد دارم این اثر را به صورت متن باز منتشر کنم، بنابراین کنترل نسخه به شدت توصیه می شود * من در حال ارزیابی برخی از سیستم های کنترل نسخه محبوب فعلی (Subversion و GIT) هستم، اما من _قطعاً به یک راه حل کارآمد در GIT و همچنین براندازی نیاز دارم. من به دنبال متقاعد شدن برای استفاده از یک ابزار خاص نیستم، برای هر ابزاری که در نظر دارم به یک راه حل نیاز دارم. (من یک پاسخ جداگانه برای هر ابزار ارسال کرده ام، بنابراین اردوگاه های جداگانه ای از افرادی که در GIT و Subversion تخصص دارند، می توانند پاسخ های متمرکزی را به یکی یا دیگری بدهند). سوال مشابه اما جداگانه برای Subversion: اسکریپت/ابزاری برای وارد کردن مجموعهای از عکسهای فوری، که هر کدام یک ویرایش جدید هستند، به Subversion، که درخت منبع را پر میکند؟ | اسکریپت/ابزاری برای وارد کردن مجموعهای از عکسهای فوری، که هر کدام یک نسخه جدید هستند، به GIT، پر کردن درخت منبع؟ |
127854 | از نظر سطح بسیار بالا، به نظر من به طور کلی 2 نوع ابزار مدیریت پروژه وجود دارد: 1. **ردیاب مسائل سنتی** مانند Fogbugz، JIRA، BugZilla، Trac، Redmine و غیره. 2. **بردهای کارت مجازی* * / ابزارهای مدیریت پروژه چابک مانند Pivotal Tracker، GreenHopper، AgileZen، Trello و غیره. به عنوان مثال وظایف Pivotal Tracker را می توان به JIRA وارد کرد، GreenHopper خود در بالای پایگاه شماره JIRA و غیره پیاده سازی می شود، اما فکر می کنم هنوز می توان تفاوت در جهت گیری بین این دو نوع ابزار را مشاهده کرد. به نظر می رسد ردیاب مسئله سنتی حتی در شرکت هایی که مدیریت پروژه چابک را انجام می دهند نیز استفاده می شود. سوال من این است که چرا این کار را می کنند؟ من همچنین احساس میکنم که باید از یک ردیاب مشکل در شرکتم استفاده کنیم، اما وقتی به آن فکر میکنم، در واقع مطمئن نیستم که چرا باید به آن نیاز داشته باشیم. به عنوان مثال، به نظر می رسد توسعه Trello با استفاده از خود Trello (به این دیوار مجازی مراجعه کنید) مدیریت می شود، حتی اگر آنها به Fogbugz، یکی از بهترین ردیاب های مشکل در اطراف دسترسی دارند. بنابراین ممکن است زمانی که 100٪ کار خود را با استفاده از یکی از ابزارهای چابک PM به شیوه ای چابک انجام می دهیم، به ردیاب مسئله سنتی نیاز نداشته باشیم؟ | نقش ردیاب مسئله سنتی در هنگام استفاده از برد Scrum / Kanban چیست؟ |
84932 | من می خواهم یک کلون از یک مخزن کد گوگل ایجاد کنم که به دلیل محدودیت های کشور نمی توانم آن را دانلود کنم و می خواهم آن کلون را به Github منتقل کنم که بدون مشکل می توانم از آن استفاده کنم. موضوع این است که من یک حساب Github دارم و میتوانم از طریق GoogleCode مرور کنم، اما نمیتوانم TortoiseHg خود را بگیرم و یک مخزن را شبیهسازی کنم، زیرا من اهل کوبا هستم و یک صفحه Google دوستداشتنی دریافت میکنم که میگوید نمیتوانم به کد Google وارد شوم. حدس می زنم می دانید چگونه می توانم مرور کنم :) من می خواهم یک مخزن مرکوریال را به مخزن Github خود وارد کنم، سؤالات من: * **آیا این امکان وجود دارد؟** * **چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟** | آیا می توانم یک کلون از مخزن کد گوگل را به Github منتقل کنم؟ |
39231 | آیا باید یک شاخص بهداشت داده برای نرم افزار وجود داشته باشد - تا نشان دهد برنامه چقدر تمیز است؟ عدم ایجاد فایلهای موقت بلااستفاده، ورودیهای رجیستری، متغیرهای محیطی و غیره. برای مثال، به پوشه کاربران خود در ویندوز نگاه کنید، انواع فایلهای فضای کاری مورد استفاده برنامههای خود را مشاهده خواهید کرد. برای مثال، دانستن اینکه چه چیزی باید پشتیبانگیری شود و چه چیزی را میتوان بهعنوان تولید شده توسط ماشین دور انداخت، سخت میکند. | آیا باید یک شاخص بهداشت داده برای نرم افزار وجود داشته باشد - تا نشان دهد برنامه چقدر تمیز است؟ ترک نکردن فایل های موقت و غیره |
76619 | من به چندین بارگزار منبع ناهمزمان نگاه کرده ام و هنوز مطمئن نیستم که از کدام یک استفاده کنم. جایی که من کار می کنم، ما تلاش های گروهی متفاوتی داریم که ماژول های کلاس ممکن است از نسخه های مختلف jQuery (و غیره) استفاده کنند. به این ترتیب، وابستگی های تودرتو نیز ممکن است متفاوت باشند. من هیچ کنترلی روی این ندارم، بنابراین به این معنی است که باید منابعی را که ممکن است از نسخه های جایگزین همان کتابخانه استفاده کنند، به صورت پویا بارگیری کنم. **به این ترتیب، در اینجا الزامات من وجود دارد:** 1. فایل های منبع جاوا اسکریپت و CSS را به صورت ناهمزمان بارگیری کنید. 2. ترتیب وابستگی و وابستگی های تودرتو در سراسر نسخه ها را مدیریت کنید. 3. تشخیص دهید که آیا منبعی قبلاً بارگذاری شده است یا خیر. 4. باید اجازه بارگذاری متقابل دامنه (CDN) را بدهد. **من به موارد زیر نگاه کردم:** * Curl * RequireJS * JavaScriptMVC * LABjs شاید بتوانم خودم با بارگیری نسخه ها در متغیرهای با فضای نام مناسب و استفاده از یک آرایه برای ردیابی آنچه قبلاً بارگذاری شده است، این الزامات را جعل کنم... اما (امیدوارم) کسی قبلاً این را اختراع کرده باشد. **بنابراین سوالات من این است:** * شما از کدام یک استفاده می کنید؟ و چرا؟ * آیا افراد دیگری وجود دارند که نیازهای من را به طور کامل برآورده کنند؟ * به نظر شما کار با کدام شیواتر و راحت تر است؟ و چرا؟ **به روز رسانی:** برای علاقه مندان، من تمام کتابخانه های AMD بالا (و بیشتر) را امتحان کردم. در نهایت با RequireJS رفتم. به طور کلی تمیزتر و راحت تر است... و من خوشحالم که از آن استفاده می کنم. | انتخاب یک جاوا اسکریپت Asynch-Loader |
245993 | من اغلب از Entity Framework استفاده می کنم، اما یک زمینه سردرگمی دارم که می خواهم بهتر آن را بفهمم. اگر من میخواستم یک ویژگی ناوبری در یک موجودیت داشته باشم، مانند Public Virtual ExampleObject Example {get;set;}، همچنین کار انجام شده این است که یک ویژگی Id عمومی داشته باشم. ، اما اگر آن را حذف کنم، عملکرد یکسان است و به نظر می رسد FK به هر حال ایجاد شده است. بنابراین، آیا دلیلی برای فیلد اضافی وجود دارد؟ | چارچوب نهاد 6 کنوانسیون |
102240 | من انگلیسی هستم و بیشتر دوران بزرگسالی خود را در اروپای مرکزی زندگی می کنم. اخیراً، من امید زیادی به مدرک مدیریت سیستم های اطلاعاتی و چند ماه آموزش جاوا داشتم تا به عنوان توسعه دهنده نرم افزار مشغول به کار شوم. با این حال، به نظر می رسد فقدان تجربه شغلی مرتبط و سن (تازه 36 ساله شده است) می تواند مانعی جدی باشد و همه این تلاش ها را به هدر بدهد. یک مخاطب با آموزش رسمی کمی در لندن شغلی پیدا کرد، بنابراین من میپرسم آیا باید به فکر کسب تجربه در خارج از کشور باشم. جایگزین تمام تلاشم را میکند تا در اینجا موقعیتی به دست بیاورم و شاید با مدرک کارشناسی ارشد ادامه دهم (تحصیل بیارزش است). با این حال، اگر همه چیز در جبهه کار خوب پیش نرود، می ترسم که شانس خود را برای به دست آوردن یک حرفه خوب از روی زمین خراب کنم. نظر شما چیست؟ آیا شما در این راه رفته اید یا کسی را می شناسید که داشته باشد؟ آیا پروفایلی مانند پروفایل من در برخی از کشورهایی که می شناسید شانس بیشتری دارد؟ | کسب تجربه در خارج از کشور |
170799 | Google trends نشان می دهد که چه پرس و جوی چند بار جستجو شده است و برخی از ویژگی های دیگر درخواست مذکور را نشان می دهد. اما این داده ها چگونه در یک پایگاه داده ذخیره می شوند؟ ذخیره یک ردیف جدید برای هر جستجو درست به نظر نمی رسد. آنها همچنین پرس و جو را در نمودار زمانی می گویند، بنابراین باید راهی برای جستجوی جستجوهای فردی انجام شده توسط کاربران داشته باشند، اما تعداد پرس و جوهایی که هر روز دریافت می کنند، درست نیست که هر جستجو را در یک ردیف پایگاه داده ذخیره کنند. به همراه مهر زمان این فقط در مورد گرایش های گوگل یا به طور کلی گوگل صدق نمی کند، بلکه هر سایت بزرگ دیگری که تعداد افتضاحی از پرس و جو دریافت می کند و سپس ابزارهایی برای دیدن عمیق آنها دارد، صدق می کند. من در این مورد متخصص نیستم، اما علاقه مندم که ساختار سطح بالایی از نحوه عملکرد همه چیز در پشت صحنه را بدانم. | گوگل چگونه روندهای جستجو را در باطن ذخیره می کند؟ |
87548 | تصور کنید من یک پایه کد دارم و به شدت نگران حفاظت و حریم خصوصی آن کد هستم. اگر بخواهم یک فریلنسر را برای کار بر روی آن پایه کد استخدام کنم، احتمالاً از فریلنسر میخواهم قرارداد عدم افشای اطلاعات را امضا کند و امیدوارم در طول زمان با او رابطه برقرار کنم و اطمینان حاصل کنم که او میتواند این کار را انجام دهد. قابل اعتماد با این حال، اگر بخواهم با یک شرکت خارجی، شرکت X همکاری کنم، چه اقداماتی می توانم برای محافظت از کد خود انجام دهم؟ من فرض میکنم که در صورتی که شرکت X کد من را بدزدد، یک توافق عدم افشا محافظت میکند، اما برای محافظت در برابر سرقت کد از یک کارمند شرکت X که به پایگاه کد دسترسی دارد، چه کاری میتوانم انجام دهم؟ آیا باید از همه کارکنان شرکت X بخواهم که قرارداد عدم افشا را امضا کنند؟ به طور کلی، شرکتی مانند شرکت X برای تشویق یک همکاری قابل اعتماد با مشتریان خود چه اقداماتی می تواند انجام دهد؟ چگونه شرکت X می تواند به من اطمینان دهد که کدی که به آن دسترسی دارد دزدیده نمی شود؟ آیا چنین همکاری هایی امکان پذیر است؟ **پسنسخه:** من واقعاً به قدرت محافظتی بیشتر توافقهای عدم افشا اطمینان ندارم. به طور کلی، من معتقدم که تنها کاری که می توانم انجام دهم این است که با افرادی کار کنم که به آنها اعتماد دارم و به بهترین ها امیدوار هستم. با این حال، برای اهداف این سوال، من علاقه مندم که بشنوم که آیا _هر_ شکلی از محافظت در دسترس است، حتی اگر به ویژه قوی نباشد. | چگونه می توان از کد اختصاصی هنگام همکاری با یک شرکت خارجی محافظت کرد؟ |
139946 | من با Twitto برخورد کردم که اساساً یک چارچوب وب است که در یک توییت قرار می گیرد. آنقدر کوتاه است که میتوانم کد را در اینجا ارسال کنم: __DIR____________________________________________________________________________________________________________________________________________________شش میتوانند کد مورد نیاز را برای من ارسال کنند. if (!is_callable($c = @$_GET['c'] ?: function() { echo 'وای!'; })) new Exception('Error'); $c(); اساساً فایلی به نام c.php را جستجو میکند و هر تابعی را در آن فایل که همان نام «$_GET['c']» است را فراخوانی میکند. در وب سایت پروژه، یک بنر قرمز بزرگ در پایین صفحه وجود دارد که روی آن نوشته شده است: > » TWITTO ایمن نیست، از آن برای وب سایت بعدی خود استفاده نکنید « من یک گورو PHP نیستم، اما برای من به نظر می رسد اگر شما تمام اقدامات احتیاطی را که معمولاً با یک سایت استاندارد PHP انجام می دهید (عفونی کردن ورودی کاربر و غیره) انجام می دهید، آیا باید به اندازه کافی ایمن باشد؟ مشکل این چارچوب کوچک چیست؟ ویرایش: میدانم که چرا این فریمورک AS-IS ایمن نیست، اما با بررسیهای درست راهاندازی و اعتبارسنجی و همه چیز در داخل تابعی که فراخوانی میکنید، باید به اندازه هر چارچوب دیگری امن باشد؟ | چرا Twitto امن نیست؟ |
173687 | من روی برنامه کار می کنم، جزئیاتی که نمی توانم در اینجا صحبت کنم. ما چارچوب اصلی داریم و بقیه به صورت plug in طراحی شده است. در فریم ورک هسته یک شی دامنه داریم. این شی دامنه توسط افزونه ها به روز می شود. من یک رابط تعریف کردهام که در آن عملکردی بهعنوان «DomainObject doProcessing (ابژه DomainObject)» دارم. هدف من در اینجا این است که شی دامنه را ارسال کنم، افزونه آن را بهروزرسانی میکند و آن را برمیگرداند. این شی به روز شده سپس دوباره به پلاگین های مختلف ارسال می شود تا به روز شود. من مطمئن نیستم که آیا این یک رویکرد خوب است. من دوست ندارم DomainObject را به افزونه منتقل کنم. آیا راه بهتری برای رسیدن به این هدف وجود دارد؟ آیا باید فقط داده ها را از افزونه درخواست کنم و خودم شی دامنه را به روز کنم؟ | طراحی برای یک برنامه کاربردی مبتنی بر پلاگین |
202599 | هر کسی که نقشه های جدید گوگل را دیده است، بدون شک به حجم باورنکردنی جزئیات سه بعدی در شهرهای منتخب آمریکا مانند بوستون، نیویورک، شیکاگو و سانفرانسیسکو توجه کرده است. آنها حتی از درختان، پل ها و برخی از قایق های بندر الگوبرداری کرده اند! جزئیات معماری جزئی وجود دارد. این دیوانه است. با نگاه کردن به آن از نزدیک، متوجه شدم که یک ناحیه مستطیل شکل در اطراف هر یک از آن شهرها وجود دارد، و هر چیزی در داخل آنها 3Dified است، اما به سختی و سریع در لبه قطع می شود، حتی اگر در وسط یک ساختمان باشد. لبه مستطیل جایی است که سه بعدی متوقف می شود. این باعث میشود فکر کنم که این کار به صورت الگوریتمی انجام میشود (که با توجه به مقیاس پروژه، تعداد درختان و ساختمانها و جزئیات وجود دارد، منطقی است)، و با این حال نمیتوانم تصور کنم که چگونه ممکن است. چگونه یک الگوریتم می تواند همه این چیزها را بدون داده های گسترده در مورد شکل ها و خطوط آنها مدل کند؟ چگونه می تواند سیم های جداگانه یک پل یا مجسمه های یک پارک را مدل کند؟ _باید_ با دست انجام شود، و با این حال چگونه می تواند برای این همه جزئیات باشد! آیا کسی در این مورد نظری دارد؟ | نقشه های جدید گوگل چگونه ساختمان ها و مناظر شهری را سه بعدی می کند؟ |
132117 | من یک پایگاه داده از گره ها دارم. هر گره می تواند دقیقاً یک والد داشته باشد، اما هر تعداد فرزند. برخی از گره ها ممکن است بدون والد ذخیره شوند، اما در زمان اجرا، من می توانم یک گره ریشه پیش فرض ایجاد کنم تا والد آنها باشد. ابتدا، این ساختار داده چیست؟ فکر می کنم فقط یک درخت است، اما می خواهم مطمئن شوم که از اصطلاحات درست استفاده می کنم. مسئله دیگری که من با آن مواجه هستم یافتن یک راه کارآمد برای ایجاد درخت است. گره ها را می توان به هر ترتیبی از پایگاه داده بازیابی کرد، بنابراین وقتی یک گره را به درخت اضافه می کنم، ممکن است والد آن هنوز در درخت نباشد. این بدان معناست که وقتی من یک گره اضافه می کنم، باید بررسی کنم که آیا گره های موجود دارای والدین هستند یا خیر و سپس والد را در نقطه مناسب اضافه کنم. من خیلی آنلاین جستجو کردهام، اما بیشتر صحبتها درباره درختها فقط به «درختهای دودویی» اشاره میکنند، و حتی در آن زمان هم نمیتوانم نمونههای خوبی از ساخت درخت به صورت کد پیدا کنم -- معمولاً با یک درخت موجود کار میکند. آیا نمونههایی از روشهای کارآمد برای ساختن این درخت (هر نامی که ممکن است نامیده شود) وجود دارد؟ زبان مهم نیست، اما من از php استفاده خواهم کرد. | اضافه کردن گره های مرتب شده به درخت به ترتیب دلخواه |
180501 | به این نگاه کنید: <?php echo Hello World; ?> <br /> <?php echo Welcome; ?> و اکنون به این نگاه کنید: <?php echo Hello World; پژواک <br />; پژواک خوش آمدید؛ ?> کدام یک از مثال های بالا (حداقل از نظر عملکرد) بهتر در نظر گرفته می شود؟. میدانم که مثالها بیاهمیت هستند، اما میخواهم از همان ابتدا عادات تمرینی خوب را دنبال کنم، بنابراین وقتی خطوط بیشتر و بیشتری دارم، روی عملکرد یا هر چیز دیگری تأثیر منفی نگذارند. | کدام بهتر است: HTML را در داخل کد PHP قرار دهیم یا خارج از آن؟ |
88594 | فکر میکنم در نقطهای هستم که میتوانم واقعاً در یک پروژه منبع باز Ruby مشارکت کنم، آیا میتوانید یک یا چند مورد را پیشنهاد دهید که برای داشتن یک مشارکت مبتدی واقعی باز باشد. این اولین پروژه گروهی من است که در آن دوست دارم توسط یک کدنویس باتجربه تر تحت آموزش قرار بگیرم. من می توانم در اوقات فراغت و به صورت رایگان کار کنم. | من میخواهم وقتم را به صورت رایگان در یک پروژه منبع باز Ruby اختصاص دهم، چند پروژه مبتدی دوستانه روبی چیست؟ |
16500 | من از بزرگ شدن در dos/windows آمده ام و هر چه بیشتر وارد برنامه نویسی و توسعه می شوم، زمان و تلاش بیشتری برای توزیع های لینوکس صرف می کنم. من یک انتخاب بین IBM و Macbook داشتم. من با Macbook رفتم تا تجربه ای به دست بیاورم اما واقعاً مطمئن نیستم از کجا شروع کنم؟ من متوجه شدم که می خواهم virtualbox را نصب کنم و لینوکس را بوت کنم. آیا توصیه ای برای یک کاربر جدید مک که می خواهد با برنامه نویسی کارآمد به سرعت بالا برود؟ | کارفرما برای من یک مک بوک خرید، به عنوان یک برنامه نویس چه کاری باید انجام دهم تا محیط خود را تنظیم کنم؟ |
57442 | پس زمینه من عمدتا زبان هایی با شدت تایپ (جاوا، c++، c#) است. که اخیراً به کمی جاوا اسکریپت بازگشتهام، به نظرم کمی آزاردهنده است که اگر اشتباه املایی چیزی را اشتباه بنویسم (مثلاً «myvar» را به جای «myVar» تایپ میکنم) کل اسکریپت من خراب میشود. خود مرورگر اکثر اوقات حتی به من نمی گوید که من یک خطا دارم، برنامه من فقط خالی می شود و غیره. سپس باید کدهای خود را خط به خط جستجو کنم و خطا را پیدا کنم که بسیار وقت گیر است. در زبان هایی که به آنها عادت دارم، کامپایلر به من اطلاع می دهد که آیا اشتباه تایپی داشته ام. سوال من از شما این است که چگونه می توانید بر این مشکل در اسکریپت نویسی (جاوا اسکریپت) غلبه کنید؟ آیا می توانید چند راهنمایی به من بدهید؟ (این سوال عمدتاً برای افرادی است که از زبانی با تایپ قوی نیز آمده اند). توجه: من عمدتاً از ترمینال/VIM استفاده می کنم ... این عمدتاً b/c است | تشخیص اشتباهات تایپی یا سایر خطاها در زبان های برنامه نویسی مبتنی بر وب |
35960 | نسخه سوال جدید: من این فرصت را دارم که 3 ماه را در کاری خوب بگذرانم، آن فناوری NoSQL مانند Cassandra یا بهینه سازی سیستم های پایگاه داده رابطه ای است. من کمی ترجیح میدهم طعم «طعم ماه» را امتحان کنم، اما همچنین دوست دارم مهارتهای پایگاهداده رابطهای خود را بهبود ببخشم که بسیار کاربردی است. این مربوط به این نیست که کدام بهتر است، بلکه در مورد آینده شغلی من و جایی است که قرار است کار کنم. میدانم که قرار است کارهای بیشتری در پایگاههای داده رابطهای انجام شود، اما آیا در سطح مشاغلی که نیاز به تجربه NoSQL دارند، شاهد افزایش هستیم؟ با تشکر از بچه ها، من واقعاً تحت تأثیر مقدار توصیه هایی هستم که مردم تا کنون داده اند. نسخه قدیمی: من نیمی از راه کارشناسی ارشدم را پشت سر گذاشته ام و به پایان نامه ام فکر می کنم که 3 ماه برای کار تمام وقت فرصت دارم. من با پایگاه داده رابطهای سنتی خیلی راحت هستم، سؤال این است که آیا باید روی پروژهای کار کنم که در آن درک خوبی از چیزی مانند کاساندرا به دست بیاورم یا واقعاً باید دانش RDMS خود را به حد نهایی برسانم. عالی بودن در چیزی مانند MySQL یک گزینه مطمئن مطمئن است، آیا واقعاً کار زیادی برای من با Cassandra در کمربند ابزار من وجود خواهد داشت؟ من دوست دارم هر دو را انجام دهم .... از نظرات و راهنمایی شما متشکرم. | یک NoSQL بیاموزید یا با RDMS سنتی تبدیل به یک آدم بدکار شوید - کار کجاست/آیا خواهد بود؟ |
84155 | من در مورد حرفه ای در مهندسی نرم افزار فکر می کنم، اما قبل از اینکه به دنبال کار باشم، می خواستم ایده ای داشته باشم که به خصوص با فشار چه چیزی را انتظار دارم. این اولین کار برنامه نویسی من خواهد بود (بنابراین من به دنبال سطح ابتدایی هستم)، بنابراین هنوز به عنوان یک برنامه نویس بالغ نشده ام. سوال من این است که فشار در این مشاغل چگونه است؟ فشار چقدر می تواند بالا برود؟ اگر رئیستان به شما تکلیفی بدهد و دو هفته دیگر موعد انجام آن باشد، اما 3 هفته طول بکشد، آیا اخراج خواهید شد، زیرا نمی توانید انجام دهید؟ آیا به شما زمان داده می شود تا در مورد فناوری اطلاعات بیشتری کسب کنید، مهارت های کدنویسی خود را توسعه دهید و رشد کنید، یا از شما انتظار می رود که از قبل آن را بشناسید و از طریق پروژه کار کنید؟ اگر با کد مشکل دارید، آیا از شما انتظار می رود که خودتان آن را مدیریت کنید و به طور مستقل کار کنید، یا اگر گیر کرده اید می توانید از دیگران کمک بخواهید؟ آیا از شما انتظار می رود که شب های زیادی را برای رسیدن به ضرب الاجل انجام دهید؟ میدانم که این میتواند به شرکت نیز بستگی داشته باشد، اما من فقط میخواستم بینش حرفهای در مورد فشارهای احتمالی توسعهدهنده/برنامهنویس بودن نرمافزار و غیره داشته باشم. همچنین میدانم که مشاغل دیگر نیز فشار دارند! من فقط می خواهم بدانم فشار منحصر به فرد در مهندسی نرم افزار چیست. دلیل اینکه این سوال را می پرسم این است که یک بار تجربه بدی در برنامه نویسی داشتم و می خواستم بدانم که آیا اکثر این مشاغل شبیه به هم هستند؟ اگر مهندسی/توسعه/برنامهنویسی نرمافزار فشار سختی است که من نمیخواهم از عهده آن بر بیایم، آیا انواع دیگری از توسعه مانند توسعه وب، مدیریت سیستم و غیره وجود دارد که فشار کمتری دارند که بتوانم وارد آن شوم و همچنان کدنویسی کنم؟ ممنون که خواندید و مشتاقانه منتظر شنیدن نظرات همه هستم. | مهندس نرم افزار بودن چه فشارهایی دارد؟ |
205161 | من در انتخاب بهترین طرح مشکل کوچکی دارم. من برخی (در حال حاضر 5) عملیات پردازش تصویر در coe خود (جاوا) دارم. هر مرحله پردازش مستقل از مراحل دیگر و شامل مقدار کمی کد، به طور کلی 5-15 خط است. اینها عمدتاً بستهبندیهایی به JAI، AWT و غیره هستند. طرح فعلی من یک کلاس انتزاعی است: کلاس انتزاعی عمومی AbstractPreProcessingStep { حفاظت شده Logger logger = Logger.getLogger(this.getClass().getName()); محافظت شده AbstractPreProcessingStep() { }; چکیده عمومی BufferedImage startProcessing (ورودی BufferedImage); } هر مرحله پردازشی این کلاس را پیاده سازی می کند و می توان آن را یکنواخت نامید. (مانند استراتژی-الگو). از آنجایی که هر مرحله پردازش ممکن است مجموعه پارامترهای متفاوتی داشته باشد، من یک کلاس کارخانه ایجاد کردم، مانند این: public class PreProcessingFactory { public static AbstractPreProcessingStep createColorInverter() { return new ColorInverter(); } public static AbstractPreProcessingStep createRescaler(float rescaleFactor) { return new Rescaler(rescaleFactor); } public static AbstractPreProcessingStep createEdgeDetector() { return new EdgeDetector(); } public static AbstractPreProcessingStep createBlackAndWhite() { return new BlackAndWhite(); } ... بنابراین، اگر می خواهید یک تصویر سیاه و سفید با رنگ های معکوس ایجاد کنید، باید این کار را انجام دهید (کد شبه) bw = PreProcessingFactory.createBlackAndWhite(); inv = PreProcessingFactory.createInverter(); result = bw.startProcessing(نتیجه); result = inv.startProcessing(نتیجه); به نظر من، این یک طراحی خوب است زیرا جزئیات پیاده سازی پنهان هستند و مراحل پردازش جدید را می توان به راحتی با اضافه کردن یک کلاس جدید اضافه کرد. روش دیگری که در ذهن من بود ایجاد یک کلاس واحد با هر مرحله به عنوان یک روش استاتیک بود - با این حال، من از static بیزارم. آیا پیشنهادی برای بهبود کد دارید؟ | Factory-Class در مقابل کلاس Static |
14618 | من 10 ماه از مدرسه خارج شدم و هفته گذشته اولین کار برنامه نویسی ام را از دست دادم. من شخصاً در مورد چیزهای مختلف چیزهای زیادی می دانم - فقط به حساب StackOverflow من نگاه کنید، اما احساس نمی کنم تجربه حرفه ای لازم برای درخواست حقوق بیشتر را دارم. به عنوان مثال، به من گفته شد که آنها به دنبال یک فرد متوسط با 75 هزار دلار در سال هستند. به او گفتم مطمئن نیستم کجا افتاده ام. او از من پرسید که کجا می توانم سقوط کنم، بنابراین من گفتم که فقط 50 هزار دلار در سال ارزش دارم - که نزدیک به آخرین حقوق من بود. آن مرد به من گفت من آن چیزی نیستم که آنها دنبال آن بودند. چگونه هنگام جستجوی کار، خود را کم فروشی نکنم، در حالی که صادق باشم؟ | چگونه هنگام جستجوی کار، خود را کم فروشی نکنم، در حالی که صادق باشم؟ |
234928 | من در تعجب هستم که چگونه کدهای .aspx.cs و .ascx.cs را در پشت تست کنم. آیا می توانم از تست واحد استفاده کنم و اگر چنین است چگونه؟ آیا جایگزین هایی وجود دارد که به آزمایش توابع موجود در کد پشت فایل ها کمک کند؟ من نمی دانم چگونه صفحه را مسخره کنم یا کنترل کنم. من می خواهم سعی کنم متدولوژی tdd را اعمال کنم اما نمی دانم چگونه کد پشت آن را تست واحد کنم. آیا تستهایی را برای کد پشت تنظیم میکنید یا کد را به فایلهای جایگزین منتقل میکنید که آزمایش آسانتر است. آیا انتقال کد از کد پشت عمل بهتری است؟ همچنین، چگونه میخواهید کد پشت فایلها را آزمایش کند؟ | تست کدهای ASP.NET .aspx و .ascx در پشت فایل ها |
205160 | ما یک API را حفظ می کنیم که به عنوان بخشی از هدف خود، یک API خارجی را فراخوانی می کند. این API خارجی چند ثانیه طول میکشد تا درخواستی را که ما از آن میکنیم برآورده کند. با معماری فعلی ما درخواست به صورت همزمان انجام می شود، به این معنی که پاسخ http که به درخواست کاربر برمی گردانیم مسدود می شود تا زمانی که سرویس ما پاسخ را از API خارجی دریافت کند. من در نظر دارم معماری خود را تغییر دهم تا بتوانیم به صورت ناهمزمان با درخواست مقابله کنیم... منظورم از این است که درخواست کاربر را در API خود بپذیریم و یک پیام را در صف قرار دهیم تا پاسخ http را خیلی سریعتر برگردانیم. پاسخ حاوی آدرسی است که در آن می توان نتیجه کامل/کامل را یافت. سپس یک کار پسزمینه پیامها را از صف انتخاب میکند و با API خارجی تماس میگیرد، سپس نتیجه را در آدرسی که در پاسخ ما ارائه شده ذخیره میکند. سپس آدرس میتواند توسط کاربر/کلینت نظرسنجی شود تا زمانی که به وضعیت مطلوب منبع برسد (یعنی زمانی که وظیفه پسزمینه فراخوانی api خارجی تمام شد و نتیجه را ذخیره کرد). این معماری را عمدتاً از کتاب REST in Practice برداشته ام. اما نکته اصلی این است که API خارجی ما فقط 2-3 ثانیه طول می کشد تا پاسخ را بازگرداند. مثال موجود در کتاب یک فرآیند سفارش را توضیح می دهد که ممکن است چند دقیقه یا چند ساعت طول بکشد. آیا این راه حل پیشنهادی ارزش افزایش پیچیدگی را برای چنین زمان پاسخ کوتاهی از وابستگی خارجی ما دارد؟ یعنی آیا برنامه همچنان با معماری سنکرون موجود مقیاس می شود؟ | Rest API Architecture از کتاب Rest in Practice |
241476 | اگر ( x < 20 && z == M) { // عبارات 3 } اگر ( x >= 20 && w && x <= 65) { // عبارات 1 } if( از نظر هزینههای پردازش گرانتر است x >= 20 && z == F){ // عبارات 2 } یا این اگر ( x < 20 ) { if( z == 'M') // عبارات 3; } else if ( x <= 65 && w == true ) // عبارات 1; if ( z == 'F' ) // عبارات 2; } | کدام شاخه های شرطی چندگانه گرانتر است یا بیان رابطه ای چندگانه در یک شرط؟ |
184435 | ما یک مشاوره نرم افزاری با پروژه های متعدد برای مشتریان مختلف هستیم. ما به طور سنتی از Subversion استفاده می کنیم، اما در حال حاضر در حال بررسی انتقال به Git هستیم. بخش قابل توجهی از اسنادی که تولید می کنیم با مشتریان ما به اشتراک گذاشته می شود (الزامات، طرح های جهانی، مشخصات تست و غیره)، و ما از MS Office برای تولید آنها استفاده می کنیم. در Subversion، میتوانیم از ویژگی «قفل» آن استفاده کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که هیچکس بهطور همزمان همان سند را ویرایش نمیکند. در Git، شما نمی توانید این کار را انجام دهید، زیرا git به دلیل ماهیت توزیع شده خود قفل ندارد. قفل ها واقعاً چیزی بیش از یک مکانیسم ارتباطی نیستند، اما یک مکانیسم بسیار مؤثر هستند. در حال حاضر، کد و اسناد مشتری ما معمولاً در زیر پوشههای مختلف مخزن svn مختلف قرار دارند. هنگام انتقال به git، چه کاری را توصیه می کنید؟ من مجموعه ای از گزینه ها را می بینم: 1. مخازن svn را به git 1-on-1 منتقل می کنیم. به جای استفاده از قفل در فایلهای آفیس، آنچه را که کاربران git پیشنهاد میکنند انجام میدهیم و به نوعی سعی میکنیم گردش کار خود را برای رفع آن تغییر دهیم. این میتواند در یک شعبه روی هر ویرایش سندی کار کند، و آن را با بررسی ادغام کند. این رویکرد به عنوان مثال از بین می رود. برگه های اکسل که حاوی اطلاعات مدیریت پروژه است. آنها به راحتی توسط اعضای تیم ویرایش می شوند (و ما تشویق می کنیم که این کار انجام شود)، اما مشمول هیچ فرآیند بررسی رسمی نیستند. 2. ما از git برای کد و svn برای اسناد و مدیریت پروژه استفاده می کنیم. این مشکل این است که برخی از اسناد طراحی بیشتر در نزدیکی کدی که مشخص میکند وجود ندارد و این احتمال را افزایش میدهد که افراد فراموش کنند آنها را بهروزرسانی کنند. علاوه بر این، همه باید از دو مجموعه ابزار استفاده و درک کنند. با این حال، شاید این یک فرصت عالی برای حرکت به سمت ابزارهای سند مبتنی بر متن (لاتکس، علامت گذاری، HTML، هر چیز دیگری) برای اسناد طراحی غیرمشتری باشد. 3. مانند 1، اما ما یک فرمان 'git lock' را هک می کنیم که همان کاری را که svn lock برای ما انجام می دهد را انجام می دهد (پرچم فقط خواندنی را به طور مناسب تغییر دهید و از طریق برخی ابزارها با سرور همگام سازی کنید). من این استدلال را نمی پذیرم که قفل ها در یک DVCS کار نمی کنند، زیرا سیستم باید حتی زمانی که شما کاملاً آفلاین هستید کار کند. قفل های Svn را نیز می توان نادیده گرفت. آنها یک مکانیسم _ارتباط_ هستند. بدون نوعی اتصال شبکه، کامپیوتر خود را قادر به برقراری ارتباط زیاد نخواهید داشت. ما نمیتوانیم تنها مغازهای باشیم که از اینکه «قفل svn» در جریان کار ما قرار میگیرد بسیار راضی است، درست است؟ هر ایده یا راهنمایی؟ من http://stackoverflow.com/questions/119444/locking-binary-files-using-git-version-control-system را پیدا کردم، اما بحث کاملاً فنی است. من به دنبال راه هایی برای حل یا اجتناب از مشکل عملی دو عضو تیم در حال ویرایش همزمان یک فایل باینری هستم. | گردش کار: استفاده از فرمت های سند باینری در Git بدون قفل (حرکت از براندازی) |
211416 | من در مراحل طراحی برنامهای هستم که بر اساس ورودی دریافتی، یک دسته خاص و اقدام در آن دسته را انتخاب میکند. مقوله، کنش درون درون، و ارزش(های) مربوط به آن کنش، همگی مقادیر تغییرناپذیر همراه با رابطه بین مقوله و کنش هستند. به طور معمول، من همه آن را به یک آرایه یا مجموعه چند بعدی اختصاص میدهم، اما این به نظر من هم آشفته و هم غیرضروری برای جستجو و مرتبسازی پیچیده است. ثابتها به من اجازه نمیدهند که روابط بین آنها را تعریف کنم (مثلاً شما نمیتوانید A ثابت را به subConstant B محدود کنید)، و اینکه یک برنامه دسکتاپ بودن، داشتن یک کاربر در راهاندازی سرور پایگاه داده جذاب نیست. من به داشتن همه چیز در فایلهای xml فکر میکردم، اما قوانین اصلی برنامه به دلیل امکان ویرایش آسان، جذاب نیست و از این رو عملکرد اصلی برنامه را تغییر میدهد که نمیخواهم قابل ویرایش باشد. کسی تا به حال با چنین چیزی مواجه شده است، و اگر چنین است، تنظیماتی که برای راه حل خود استفاده کردید چه بود؟ ویرایش: اجازه دهید ببینم آیا می توانم این را با یک مثال بهتر توضیح دهم. بگویید من ساختار زیر را دارم دسته A -- اقدام AB -- نتیجه 1 -- نتیجه 2 -- نتیجه 3 -- نتیجه 4 -- نتیجه 5 -- نتیجه 6 که اگر دسته A و اقدام AB را انتخاب کنم، یک تاس roll نتیجه ای را که باید برگردانده شود را انتخاب می کند. دسته، عمل و نتیجه هرگز هم از نظر نام و هم در رابطه تغییر نمیکنند (عمل AB همیشه به دسته A محدود میشود، نتایج در عمل AB به عمل AB محدود میشود و محتوای نتیجه هرگز تغییر نمیکند) ویرایش: بدون شبکه همانطور که در یکی از پاسخ ها پرسیده شد، استفاده از این برنامه مورد انتظار است. | چگونه مجموعه ای از ثابت های تغییرناپذیر را به درستی ساختار دهیم |
205904 | من تازه کار جدیدی را شروع کردم، باید یک برنامه وب برای آنها ایجاد کنم و آن را روی اینترانت آنها روی سرور ویندوز 2003 R2 با سرور SQL 2008 میزبانی کنم. همانطور که در سوال گفته شد، من روی یک MCV3 با برنامه سینتکس Razor کار خواهم کرد. . من می دانم که به راحتی کار نمی کند یا حتی کار نمی کند. در یک سرور اخیر باید چیز دیگری (اسمش یادم نیست) نصب کنید تا Razor قابل درک باشد. در مورد این سرور قدیمی چطور؟ آیا من آن را به کار می اندازم یا باید به آنها بگویم که یک سرور به روزتر بخرند؟ | میزبان MVC 3 با برنامه سینتکس Razor در سرور قدیمی |
159595 | من بیشتر به زبان های تایپ ایستا مانند C++ و Java برنامه نویسی می کنم. یک استراتژی رایج که در زبانهایی مانند اینها برای رسیدگی به مجموعههایی از اشیاء که مرتبط هستند، اما نیاز به استفاده از رفتارهای خاص دارند، استفاده از چندشکلی و سلسله مراتب وراثت است. اما Polymorphism فقط زمانی کار میکند که کلاس Base متد (تابع مجازی) داشته باشد که میتواند توسط هر کلاس مشتق شده لغو شود. اما اغلب مواردی وجود دارد که یک کلاس Derived باید متد داشته باشد و قرار دادن متدی به همین نام در کلاس Base منطقی نیست، زیرا بسیار مختص کلاس Derived است. اجازه دهید مثالی ملموس بزنم که احتمالاً بسیاری از ما می توانیم با آن ارتباط برقرار کنیم: HTML DOM. برنامه نویسان جاوا اسکریپت کاملاً به انجام کارهایی مانند تکرار بر روی مجموعه ای از گره های DOM عادت دارند. آنها وقتی کاری مانند: node = document.getElementById(foo); for (var i = 0; i < node.childNodes.length; ++i) doSomething(node.childNodes[i]); انجام چنین کاری در یک زبان تایپ ایستا مانند جاوا بسیار کثیف خواهد بود، زیرا چندشکلی مبتنی بر وراثت برای موقعیتهایی که کلاسهای مشتق شده متدهایی دارند که در کلاس Base وجود ندارند، مناسب نیست. به عنوان مثال، هنگام تکرار بر روی گره های HTML بالا، ممکن است یک گره DIV را پیدا کنیم که متدهای خاصی دارد، و یک گره متنی که متدهای متفاوتی دارد، و یک گره TABLE که روش های منحصر به فرد خود را دارد - و اینطور نیست. وجود همه این متدهای مختلف در یک کلاس پایه مشترک Node بسیار منطقی است، زیرا آنها برای هر نوع مشتق شده بسیار خاص هستند. (به عنوان مثال، یک گره DIV نیازی به روش سلول ها ندارد، اما یک گره TABLE نیازی به این ندارد.) بنابراین، در یک زبان تایپ ایستا، شما مجبور خواهید بود به چیزی مانند Type Enums و بسیاری از موارد نامرتب بازگردید- ریخته گری برای بررسی نوع گره شما. بنابراین اساساً شما با کدهای نامرتب مانند: Node node = document.getElementById (foo); for (int i = 0; i < node.childNodes().length(); ++i) { Node n = node.childNodes().elementAt(i); if (n.type() == Node.DIV_NODE) doSomethingWithDiv(((DivNode)(n))); else if (n.type() == Node.TABLE_NODE) doSomethingWithTable(((TableNode)(n))); /* و غیره... */ } این شبیه کاری است که برنامه نویسان C انجام می دهند، و به نظر می رسد که توابع مجازی برای _اجتناب_ طراحی شده اند. و با این حال، هنگامی که با وضعیتی مواجه می شوید که در آن روش های مختلفی در یک کلاس مشتق شده وجود دارد که قرار دادن آنها در یک کلاس پایه مشترک منطقی نیست، چاره ای ندارید جز اینکه به چیزی مانند Type Enums متوسل شوید. . بنابراین، این مشکل معمولاً در زبانهای تایپ استاتیک چگونه حل میشود؟ آیا الگوی طراحی بهتری از Type Enums وجود دارد؟ | محدودیت های چندشکلی در زبان های تایپ ایستا |
19888 | این به عنوان یک یادداشت به خود شروع شد، پس لطفاً ببخشید اگر ناامیدی بسیار آشکار است و نوشته کمتر از ستاره ای است... سه موضوع اصلی که اخیراً در خط مقدم ذهنم بوده ام: 1. انگیزه 2 یادگیری (کنجکاوی) 3. انجام دادن (ساخت) اکنون ماه هاست که مشغول مطالعه انگیزه ها و مشوق ها هستم. به نظر می رسد تعداد نامحدودی از انگیزه های مختلف وجود دارد که افراد ممکن است برای انجام کارها داشته باشند (من متوجه می شوم که پیش پا افتاده به نظر می رسد اما من را تحمل کنید). من واقعاً به سمت آن کشیده شده ام زیرا مستاصل هستم تا بفهمم ** چرا کارهایی را که انجام می دهم انجام می دهم و چرا کارهایی را که می خواهم انجام نمی دهم اما انجام نمی دهم**. من در جریان خواندن کتاب عالی هکرها و نقاشان پل گراهام هستم. در آن، او ادعا می کند که هکرها و نقاشان بسیار شبیه به هم هستند زیرا هر دو سازنده هستند. نقاشان نقاشی می سازند. نرم افزار هکر _make_. نقاشان برای ساختن نقاشی های زیبا لزوماً نیازی به درک ترکیب شیمیایی رنگ ندارند. و هکرها برای ساختن نرم افزارهای زیبا لزوماً نیازی به دانستن 1 و 0 ندارند. گراهام سپس تمایز بین رشتههای مختلف علوم کامپیوتر را مشخص میکند: 1. به نظر میرسد که برخی افراد در حال مطالعه ریاضیات هستند. 2. برخی افراد به نظر میرسد که خودشان در حال مطالعه کامپیوتر هستند. تفاوت فوق العاده مهم است. به نظر می رسد انگیزه بعضی ها این است که چیزهای زیبا بسازند. و انگیزه دیگران یادگیری از روی کنجکاوی است. انگیزههای خاصی برای من واضح به نظر میرسند، اما کنجکاوی کمی آشکارتر به نظر میرسد. من مطمئناً خود را فردی کنجکاو می دانم که عطش ظاهراً رفع نشدنی برای یادگیری تقریباً هر چیزی که می توانم دارد. اما مشکل دقیقا همین جاست. چیزی که من را خیلی می ترساند این است که به شدت می خواهم چیزهایی بسازم. من شدیداً می خواهم کارهایی را انجام دهم. من می خواهم کتاب بنویسم. من می خواهم یک نقاشی بکشم. من می خواهم یک آهنگ بسازم. من می خواهم کارهایی مانند سفر انجام دهم. اما عجیب این است که من هم می خواهم چیزهایی را یاد بگیرم. من می خواهم گیتار زدن را یاد بگیرم. من می خواهم در مورد تاریخ هنر _ یاد بگیرم. می خواهم درباره فلسفه و ادبیات بیشتر _بیاموزم. به نظر می رسد کلید تعادل بین یادگیری و انجام دادن است... بین مطالعه و ساختن. در حالی که مطمئن نیستم قبل از انجام یک کار خاص چقدر باید در مورد آن چیز یاد بگیرم، اما مطمئناً می دانم که خود را دائماً در یک طرف می بینم تا طرف دیگر. همانطور که اکنون وجود دارد (و تا آنجا که می توانم بگویم همیشه اینطور بوده ام)، من یک یادگیرنده هستم نه یک عمل کننده. من کتاب های عالی خوانده ام. من سالها گیتار تمرین کردم. من ساعت های بی شماری را صرف مطالعه برنامه نویسی کرده ام. اما من 0 کتاب نوشته ام. من 0 آهنگ ساخته ام. من 0 برنامه زیبا را کدنویسی کرده ام. من 0 نقاشی زیبا کشیدم. من 0 کسب و کار قابل دوام راه اندازی کرده ام. قسمت ترسناک همه اینها این است که احتمالاً تعداد بی شماری از آثار هنری ناتمام در جهان وجود دارد. آیا این انتقام انسان دوستانه من از جامعه و فرهنگ است که هیچ یک از کارهای هنری را که شروع می کنم، تولید نکنم یا به پایان نرسانم؟ شاید بدترین بخش (به غیر از این که تمایل طبیعی من است)، این واقعیت است که من بهتر می دانم. من تازه کتابهایی مثل «به انجام رساندن کارها» و «تفکیل ایدهها» را تمام کردم. من کلمات حکیمانه بی شماری را در مورد چگونگی انجام کارها و نحوه ساختن چیزها جمع آوری و ترکیب کرده ام. وحشت گذر از زندگی را بدون اینکه بتوانید کارهایی را که می خواهید انجام دهید، تصور کنید. اگر این چیزی است که با آن مبارزه کرده اید (و امیدوارم بر آن غلبه کنید)، لطفاً به اشتراک بگذارید. اگر نه... شاید یک ترحم خوشمزه حالم را بهتر کند. [به روز رسانی: فقط می خواستم از همه کسانی که افکار خود را به اشتراک گذاشته اند تشکر کنم. من عمداً سؤال را تا حدودی باز گذاشتم به این امید که بتوانم بحث را تشویق کنم و از دیگران بخواهم مشکل اصلی را در مورد تجربه مشابه خود دوباره اصلاح کنند، و فکر می کنم عالی بود... بینش شگفت انگیز زیادی در اینجا وجود دارد که می توان با آنها کار کرد و واقعاً خوب بود. مفید است. بازم ممنون.] | ارسال زودهنگام، ارسال هرگز |
249645 | چگونه می توان یک نوع Vector واقعی را در Haskell پیاده سازی کرد؟ برای اینکه چیزی یک Vector باشد، باید به صورت متوالی در حافظه با دسترسی تصادفی «O(1)» ذخیره شود. اما Haskell مدیریت حافظه خود را پنهان می کند و انواع داده های آن درختان را توصیف می کنند! پس چگونه می توانید چنین نیازی را بیان کنید؟ | چگونه می توان یک وکتور واقعی را در Haskell پیاده سازی کرد؟ |
212996 | من یک سال تجربه روی فرم های وب ASP.net دارم و اکنون تصمیم گرفتم به شرکت دیگری نقل مکان کنم که معماری ASP MVC در آن است. تصمیم گرفتم زیرا همیشه احساس میکردم که این راه واقعی برای توسعه برنامهها در وب نیست. اما می دانم که می توانم همه چیز را در MVC روی فرم های وب با یک معماری کنترل شده انجام دهم؟ آیا اگر به ASP MVC نقل مکان کنم، ارزشی در بازار کار خواهد داشت؟ | آیا ارزش انتقال از فرم های وب ASP به ASP MVC را دارد؟ |
208998 | این یک سوال در مورد عملکرد داخلی مرکوریال است. به طور مبهمی به یاد میآورم که یکی از برنامهنویسهای همکار به من توضیح داد که مرکوریال چگونه تغییراتی را بین دو مخزن انجام میدهد و اینکه یک راهحل سریع برای مشکل دارد. آیا کسی میداند که این چگونه کار میکند یا میتواند من را به سمت سندی راهنمایی کند که جزئیات را شرح دهد؟ | Mercurial چگونه تعیین می کند که هنگام کشیدن به چه تغییراتی نیاز دارم؟ |
170424 | من سایتی در Rails دارم که از جاوا اسکریپت برای بارگذاری فایل ها و ایجاد فرم هایی برای کاربر برای وارد کردن اطلاعات خاص استفاده می کند. سپس آن فایل ها و پارامترها در یک کد فرترن روی سرور استفاده می شوند. وقتی رابط کاربری روی سرور بود (با استفاده از Qt)، یک فایل پارامتر ایجاد میکردم و کد فرترن را با استفاده از رشتهها اجرا میکردم تا کامپیوتر را مسدود نکنم. اکنون که مبتنی بر وب است، باید سرور و مرورگر را با هم صحبت کنم. رویه آن چیست؟ از کجا باید جستجو کنم؟ من در حال حاضر از ریل + جاوا اسکریپت استفاده می کنم. من به آن ابزار اضافی برای انجام صحبت نیاز دارم، و نمی دانم از کجا شروع کنم. | خواندن پارامترها و فایل ها در مرورگر، مشاهده نحوه اجرا در سرور |
235726 | من یک مشتری دارم که درخواست می کند برنامه وب نسبتاً کوچک آنها را مستقیماً در محیط آنها توسط RDP به سروری که برنامه را میزبانی می کند توسعه دهیم. آنها مدتی است که یک پیمانکار این کار را انجام داده اند و برای آنها خوب کار کرده است، بنابراین آنها با این رویکرد راحت هستند. بزرگترین نگرانی مشتری در این مرحله کاهش هزینه ها است - آنها بودجه بسیار کمی دارند. به نظر می رسد مدیر من اهمیتی نمی دهد یا فکر نمی کند که تفاوتی ایجاد می کند. با این حال، من به شدت با این عمل موافق نیستم. چگونه می توانم مشتری را متقاعد کنم که انجام کارها به این شکل عمل بدی است؟ من باید از زبان مدیریت استفاده کنم نه از زبان توسعه دهنده. من می توانم به چند مزیت توسعه محلی (به عنوان یک توسعه دهنده) فکر کنم: 1. ما نمی توانیم کیفیت کد را در محیط راه دور تضمین کنیم (چرا که نه؟) 2. همکاری تیم داخلی کارایی را افزایش می دهد (چگونه؟) 3. در داخل، ما می توانیم استفاده بهتر از کنترل منبع (اگرچه می تواند روی سرور نیز نصب شود) 4. در داخل، می توانیم فرآیندهای کنترل کیفیت بهتری را دنبال کنیم. 5. با RDP، تنها یک توسعه دهنده می تواند کار کند. در پروژه در یک زمان 6. توسعه به صورت محلی کارایی یک توسعه دهنده را افزایش می دهد (چگونه؟ شاید به این دلیل که منطقه راحتی آنهاست؟ شاید با مانیتورهای متعدد؟ چه سودی برای مشتری دارد؟) متأسفانه، اینها لزوماً به چیزی که مدیریت قدردانی می کند ترجمه نمی شود (به عنوان مثال. دلار و سنت) لطفا کمک کنید. | چرا نباید (نباید) روی سرور از طریق RDP توسعه دهیم |
135233 | من توصیههای مربوط به این سؤال را میخواندم که چگونه باید با یک استثنا تا جایی که ممکن است با آن برخورد کرد. مشکل من در مورد بهترین روش این است که آیا باید از try/catch/در نهایت برای برگرداندن یک enum _(یا یک int که یک مقدار، 0 برای خطا، 1 برای ok، 2 برای هشدار و غیره، بسته به مورد، نشان می دهد) استفاده کرد. به طوری که یک پاسخ همیشه مرتب باشد، یا باید اجازه داد که استثنا عبور کند تا بخش فراخوان به آن رسیدگی کند؟ از آنچه من می توانم جمع آوری کنم، این ممکن است بسته به مورد متفاوت باشد، بنابراین توصیه اصلی عجیب به نظر می رسد. به عنوان مثال، در یک وب سرویس، شما همیشه می خواهید یک حالت البته را برگردانید، بنابراین هر استثنایی باید در محل بررسی شود، اما اجازه دهید بگوییم در داخل تابعی که برخی از داده ها را از طریق http پست می کند/دریافت می کند، شما می خواهید استثنا (مثلاً در مورد 404) فقط به کسی که آن را شلیک کرده است، عبور کند. اگر این کار را نکنید، باید راهی ایجاد کنید تا قسمت فراخوان را از کیفیت نتیجه (خطا: 404) و همچنین خود نتیجه مطلع کنید. اگرچه ممکن است استثنا 404 را در داخل تابع کمکی که داده ها را دریافت/پست می کند امتحان کنید، آیا باید؟ آیا این فقط من هستم که از یک کوچک برای نشان دادن حالات در برنامه استفاده می کنم (و البته آنها را به طور مناسب مستند می کنم)، و سپس از این اطلاعات برای اهداف اعتبارسنجی عقلانی (همه چیز خوب/ رسیدگی به خطا) در خارج استفاده می کنم؟ **به روز رسانی:** انتظار داشتم یک استثناء کشنده/غیر کشنده برای طبقه بندی اصلی وجود داشته باشد، اما نمی خواستم این مورد را لحاظ کنم تا به پاسخ ها تعصب نکنم. اجازه دهید توضیح دهم که سوال در مورد چیست: رسیدگی به استثناهای پرتاب شده، نه پرتاب استثناها. اثر مورد نظر چیست: یک خطا را شناسایی کنید و سعی کنید از آن بازیابی کنید. اگر بازیابی امکان پذیر نیست، معنی دارترین بازخورد را ارائه دهید. باز هم، با مثال http get/post، سوال این است که آیا باید یک شی جدید ارائه کنید که توضیح دهد چه اتفاقی برای تماس گیرنده اصلی افتاده است؟ اگر این کمککننده در کتابخانهای بود که از آن استفاده میکنید، آیا انتظار دارید که یک کد وضعیت برای عملیات به شما ارائه کند یا آن را در یک بلوک try-catch قرار میدهید؟ اگر در حال طراحی آن هستید، آیا یک کد وضعیت ارائه میدهید یا یک استثنا ایجاد میکنید و اجازه میدهید سطح بالایی آن را به کد/پیام وضعیت ترجمه کند؟ خلاصه داستان: ** چگونه انتخاب می کنید که یک قطعه کد به جای ایجاد یک استثنا، یک کد وضعیت را به همراه هر نتیجه ای که ممکن است به دست آورد برگرداند؟** | استفاده از اعتبارسنجی امتحان نهایی (بدون گرفتن) در مقابل حالت شمارش |
137270 | ما سه برنامه در **Flex** توسعه داده ایم و همه از BlazeDS استفاده می کنند. این برنامه ها پیاده سازی های احراز هویت خود را دارند **(پایگاه داده)**. همچنین آنها در **tomcat** مستقر خواهند شد. استقرار همه این برنامه ها در یک نمونه تامکت برای ما قابل قبول است. ما می خواهیم اعتبار احراز هویت همه این برنامه ها را در یک مکان واحد بیاوریم و همچنین **ویژگی SSO را بین این برنامه ها ** ارائه دهیم. ما همچنین می خواهیم که ماژول احراز هویت **قابل تنظیم** باشد. چیزی شبیه به مدیر سیستم می تواند تصمیم بگیرد که آیا احراز هویت باید بر اساس **پایگاه داده یا LDAP** انجام شود. فرض کنید، اگر کاربر با موفقیت به برنامه 1 وارد شود، و زمانی که به برنامه 2 در همان مرورگر دسترسی پیدا کند، باید به طور خودکار وارد شود. در مورد خروج نیز همینطور است. ما در حال بررسی **OpenAM، jGuard و JOSSO** بوده ایم. من مطمئن نیستم که آیا اینها برای کار با **Flex** به سفارشی سازی زیادی نیاز دارند یا خیر. من می خواهم بدانم مردم چگونه SSO را برای برنامه های Flex پیاده سازی می کنند. ** آیا راه حل ساده و رایج SSO برای برنامه های کاربردی مبتنی بر Flex وجود دارد؟** | SSO بین چندین برنامه Flex |
101564 | یکی از مسائلی که من فکر می کنم در آزمایش ادغام با آن مواجه خواهم شد، داشتن چندین آزمایش برای دسترسی به یک پایگاه داده است. در حالی که اکنون مشکلی نیست، من می دانم که ما در اینجا چندین برنامه داریم که به یک پایگاه داده دسترسی دارند و من فقط سعی می کنم راهی برای جلوگیری از این مشکل قبل از وقوع بیاندیشم. ایده ای که من زیاد دیده ام استفاده از تراکنش هاست. در مرحله شروع، شما یک تراکنش را شروع می کنید و سپس در مرحله حذف، تراکنش را برگردانید. این بدان معنی است که چندین آزمایش به جداول پایگاه داده یکسان دسترسی پیدا می کنند و روی یکدیگر تأثیر نمی گذارند که عالی است. مشکلی که من دارم این است که در مورد من، 85-95٪ از جداولی که در MySQL با آنها کار می کنم MyISAM هستند که از تراکنش ها پشتیبانی نمی کنند. آیا راهی برای دور زدن موتورهای ذخیرهسازی وجود دارد که از تراکنش پشتیبانی نمیکنند، اما همچنان اجازه میدهند چندین آزمایش به جداول یکسان دسترسی داشته باشند بدون اینکه آنها بر یکدیگر تأثیر بگذارند؟ طبق آنچه من میشنوم، چارچوب تست ruby on rails از تراکنشها به این روش استفاده میکند، چگونه آنها از این موضوع دور میشوند (یا میکنند)؟ | پایگاه داده غیر معاملاتی و تست یکپارچه سازی |
159041 | شرکت ما یک مخزن خصوصی GitHub برای پروژه ای که من روی آن کار می کنم دارد. پس از یک تابستان کامل کار، به نظر می رسد که ما این هفته راه اندازی خواهیم کرد (wheee!). با این حال، من میخواهم پیوند «ارسال یک اشکال» را در برنامه قرار دهم که به فرمی منتهی میشود که در آن کاربر بتواند فرمی را پر کند که در GitHub برای ما مشکل ساز میشود. جستجو در اطراف هیچ راه حلی (یا کسی که همین مشکل را دارد) پیدا نکرده است. آیا این امکان وجود دارد (شاید از طریق برخی API؟) یا باید به صورت دستی اشکالاتی را که کاربران گزارش می دهند وارد کنم؟ | چگونه می توانم یک کاربر ناشناس را وادار کنم تا اشکالات یک پروژه خصوصی GitHub را ارسال کند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.