_id string | text string | title string |
|---|---|---|
135260 | سروری وجود دارد که به درخواست های یک سوکت پاسخ می دهد. کلاینت دارای توابعی برای ارسال درخواست ها و عملکردهایی برای رسیدگی به پاسخ ها از سرور است. مشکل این است که تابع ارسال درخواست و تابع رسیدگی به پاسخ دو تابع نامرتبط هستند. با توجه به پاسخ سرور X، چگونه می توانم بدانم که آیا این پاسخ به درخواست X است یا درخواست Y دیگر؟ من می خواهم ساختاری بسازم که اطمینان حاصل کند که پاسخ X قطعاً پاسخ درخواست X است و همچنین یک تابع requestX() بسازم که پاسخ X را برمی گرداند و نه پاسخ Y را. این سؤال بیشتر در مورد رویکرد برنامه نویسی عمومی است و در مورد هیچ ساختار زبان خاصی نیست. با این حال، ترجیحاً پاسخ شامل روبی، سوکت های TCP و PHP باشد. کد من تاکنون: نیاز به کلاس 'socket' TheConnection def initialize(config) @config = پایان پیکربندی def send(s) toConsole(--> #{s}) @conn.send #{s}\n , 0 end def connect() # اتصال به سرور begin @conn = TCPSocket.open(@config['server'], @config['port']) rescue Interrupt Rescue Exception => detail toConsole('Exception: ' + detail.message()) print detail.backtrace.join('\n') سعی مجدد پایان پایان def getSpecificAnswer(input) ارسال GET #{input} end def handle_server_input (s) case s.strip when /^Hello. (.*)$/i toConsole [ سرور می گوید سلام ] ارسال سلام به شما هم! #{$1} else toConsole (ها) پایان def main_loop() while true ready = select([@conn, $stdin ]، nil، nil، nil) بعد اگر !ready for s در آماده[0] اگر s == $stdin سپس برگردانید اگر $stdin.eof s = $stdin.gets ارسال s elsif s == @conn سپس اگر @conn.eof s = @conn.gets handle_server_input(s) پایان پایان پایان پایان def toConsole(msg) t = Time.new قرار می دهد t.strftime([ %H:%M:%S]) + + msg end end @config = Hash[ 'server'=>'test.server.com', 'port'=>'2020' ] $conn = TheConnection.new(@config) $conn.connect() $conn.getSpecificAnswer('itemsX') شروع $conn .main_loop() rescue Interrupt Rescue Exception => detail $conn.toConsole('Exception:' + detail.message()) print detail.backtrace.join('\n') تلاش مجدد پایان | چگونه پاسخ های یک سرور را با درخواست های مربوطه مطابقت دهیم؟ |
230586 | چندی پیش یکی از اساتید ارشد به من گفت که این روزها، کدهای مبتنی بر VM می توانند تقریباً به سرعت کدهای کامپایل شده اجرا شوند، اما تجربه خودم این است که کدهای کامپایل شده چندین مرتبه سریعتر اجرا می شوند. این مبتنی بر تلاش کد برای انجام همان کار است (پردازش یک فایل XML بسیار بزرگ) - در مورد کد مبتنی بر VM (Groovy) حدس میزنم کد من در حدود دو سال کامل شود (درست) در حالی که C/C++ جایگزین مبتنی بر حدود سه ساعت طول کشید. الگوریتم ها کاملاً یکسان نبودند - اما این به این دلیل بود که استفاده از C/C++ به من اجازه می داد تا با استفاده از اشاره گرها، حافظه را در سطح بایت دستکاری کنم. نوشتن کد Groovy آسانتر بود، زیرا زبان بسیار گویاتر بود، اما قیمت پرداخت شده اجرای آهسته بود. من ادعا نمیکنم که بهترین کدنویس جهان هستم، بنابراین با کمال میل میپذیرم که کد من میتوانست بهبود یابد: اما دیدگاه کلی چیست؟ | تفاوت سرعت بین کدهای مبتنی بر VM و کامپایل شده |
180878 | من در یک پروژه پایتون کار می کنم که می خواهم تحت مجوز GPL3 منتشر کنم. این پروژه دارای یک فایل است که از کتابخانه BSD lxml استفاده می کند. من واقعاً باید مرجع مجوز BSD را در فایلی که از کتابخانه استفاده می کنم قرار دهم؟ یا فقط GPLv3 پروژه من محدودیت های مجوز را پوشش می دهد. کتابخانه: http://lxml.de مجوزها: https://github.com/lxml/lxml/blob/master/doc/licenses/BSD.txt http://www.gnu.org/licenses/gpl.txt [ ویرایش] فکر میکنم ما دچار سوءتفاهم شدهایم، من کد منبع کتابخانه lxml را روی پروژه خود قرار نمیدهم. من مرجع توابع کتابخانه را قرار خواهم داد. اگر کسی می خواهد از پروژه من استفاده کند، باید کتابخانه lxml را جداگانه دانلود کند. واردات lxml # انجام کارها با lxml... # انجام کارها # کد من فقط اگر کد منبع lxml را با پروژه خود توزیع کنم، مجوز کتابخانه را وارد کنید. درست میگم؟ | پروژه GPLv3 با کتابخانه BSD |
208498 | من چند سالی است که یک توسعه دهنده وب هستم و می خواهم به توسعه برنامه های دسکتاپ وارد شوم. من به دنبال زبانی هستم که به من اجازه دهد برنامه هایی بنویسم که عبارتند از: * چند پلتفرم، پشتیبانی از ویندوز، مک و لینوکس، به طور پیش فرض یا با کار کمی. * برنامه هایی را ایجاد کنید که سریع هستند. * شی گرا است. * هیچ گونه محدودیتی از نظر نوع برنامههایی که میتوان با آن ساخت (به عنوان مثال، میتواند برای دسترسی به عملکردهای سطح پایینتر سیستمعامل استفاده شود، به عنوان مثال نشان دادن یک نماد در نوار وظیفه یا راهاندازی مجدد رایانه) * (جایزه است، اما خیر) ندارد ضروری است) دارای ابزارهایی برای ایجاد رابط کاربری گرافیکی * (مناسب اما ضروری نیست) به طور پیش فرض با ابزارهایی برای دسترسی به پایگاه داده مانند MySQL یا SQLite ارائه می شود. من در لینوکس هستم، و ترجیح می دهم این کار را نکنم از C# استفاده کنید زیرا هیچ IDE خوبی برای آن در لینوکس موجود نیست. با این حال، اگر بهترین انتخاب باشد، ممکن است متقاعد شوم که آن را تغییر دهم. پیشاپیش ممنون | کدام زبان های برنامه نویسی چند پلتفرمی، سریع و شی گرا با دسترسی سطح پایین سیستم عامل غیر محدود هستند؟ |
215285 | من با OOP تازه کار هستم و بسیاری از اوقات در موقعیت هایی شبیه به این مثال دچار مشکل می شوم: وظیفه: یک سند XML ایجاد کنید که حاوی اطلاعاتی درباره یک شخص باشد. فرض کنید اطلاعات به راحتی در یک پایگاه داده در دسترس است. در اینجا نمونه ای از این سازه آورده شده است: <Person> <Name>John Doe</Name> <Age>21</Age> <Address> <Street>100 Main St.</Street> <City>Sylvania</City> <State>OH</State> </Address> <بستگان> <Parents> <Mother> <Name>Jane Doe</Name> </Mother> <Father> <Name>John Doe Sr.</Name> </Father> </Parents> <Siblings> <Brother> <Name>Jeff Doe</Name> </Brother> <Brother> <Name>Steven Doe</Name> </Brother> </Siblings> </Relatives> </Person> * Ok اجازه می دهد برای هر تگ یک کلاس ایجاد کنیم (یعنی: شخص، نام، سن، آدرس) فرض کنیم هر کلاس فقط مسئول خودش و عناصر مستقیماً موجود است * هر کلاس می داند (به طور پیش فرض تعریف کرده است) کلاس هایی که مستقیماً در آنها قرار دارند * هر کلاس دارای یک تابع process() خواهد بود که خود و فرزندانش را به سند XML که در حال ایجاد آن هستیم اضافه می کند * هنگامی که یک فرزند ترسیم می شود، مانند خط قبل، از آنها می خواهیم فراخوانی کنند. همچنین process() * اکنون در یک حلقه بازگشتی هستیم که در آن هر شیء فرزندان خود را می کشد تا همه ترسیم شوند * اما اگر فقط برخی از تگ ها باید کشیده شوند و بقیه اختیاری باشند چه؟ برخی بر اساس وجود دادهها اختیاری هستند (اگر آنها را داریم، باید آنها را ترسیم کنیم)، و برخی دیگر بر اساس ترجیحات کاربر ایجاد کننده سند اختیاری هستند * چگونه مطمئن شویم که هر شی دادهای را دارد که باید ترسیم کند. خودش و فرزندانش؟ ما میتوانیم یک آرایه عظیم را از میان هر شیء عبور دهیم، اما به نظر بد میرسد، اینطور نیست؟ ما میتوانیم هر شیء را برای آن در پایگاه داده پرس و جو کند، اما این پرس و جوهای زیادی است، و چگونه میداند پرس و جوی آن چیست؟ * اگر بخواهیم بعداً از شر یک برچسب خلاص شویم چه؟ هیچ راهی برای ارجاع به آنها وجود ندارد. الان 20 ساعته دارم به این موضوع فکر میکنم. من احساس می کنم که من یک اصل طراحی را اشتباه متوجه شده ام یا فقط به اشتباه به این موضوع نزدیک شده ام. چگونه می خواهید چنین چیزی را برنامه نویسی کنید؟ فکر می کنم این مشکل می تواند برای هر سناریویی اعمال شود که در آن کلاس هایی وجود دارند که کلاس های دیگری ایجاد می کنند، اما کلاس های ایجاد شده برای اجرا به اطلاعات نیاز دارند. چگونه می توانم اطلاعات را طوری به آنها برسانم که نامرتب به نظر نمی رسند؟ | مسئله طراحی کلاس |
218264 | # پیشینه اشتباه میلیارد دلاری تونی هور اختراع «null» بود. متعاقباً، زمانی که توسعه دهندگان نرم افزار سعی می کنند از متغیرهای اولیه نامشخص استفاده کنند، بسیاری از کدها با استثناهای اشاره گر تهی (segfaults) پر شده است. در سال 1989، Wirfs-Brock و Wikerson نوشتند: > ارجاع مستقیم به متغیرها به شدت توانایی برنامه نویسان را برای اصلاح کلاس های موجود محدود می کند. قراردادهای برنامه نویسی شرح داده شده در اینجا ساختار > استفاده از متغیرها برای ترویج طرح های قابل استفاده مجدد را دارند. ما کاربران همه > زبان های شی گرا را تشویق می کنیم که از این قراردادها پیروی کنند. علاوه بر این، ما به شدت از طراحان زبان های شی گرا می خواهیم که اثرات ارجاعات متغیر نامحدود بر قابلیت استفاده مجدد را در نظر بگیرند. # مشکل بسیاری از نرم افزارها، به خصوص در جاوا، اما احتمالاً در C# و C++، اغلب از الگوی زیر استفاده می کنند: public class SomeClass { private String someAttribute; public SomeClass() { this.someAttribute = مقدار کمی; } public void someMethod() { if( this.someAttribute.equals( Some Value ) ) { // کاری انجام دهید... } } public void setAttribute( String s ) { this.someAttribute = s; } public String getAttribute() { return this.someAttribute; } } گاهی اوقات یک راه حل باند با بررسی «null» در پایه کد استفاده می شود: public void someMethod() { assert this.someAttribute != null; if( this.someAttribute.equals( Some Value ) ) { // do something... } } public void AnotherMethod() { assert this.someAttribute != null; if( this.someAttribute.equals( Some Default Value ) ) { // do something... } } نوار چسب همیشه از مشکل نشانگر تهی جلوگیری نمی کند: یک شرط مسابقه وجود دارد. شرایط مسابقه با استفاده از: public void otherMethod() { String someAttribute = this.someAttribute; اظهار SomeAttribute != null; if( someAttribute.equals( Some Default Value ) ) { // do something... } } با این حال، هر بار که از یک متغیر با محدوده کلاس استفاده می شود، به دو عبارت (تخصیص به کپی محلی و بررسی null نیاز است. اطمینان حاصل کنید که معتبر است # خود محصورسازی _قابلیت استفاده مجدد از طریق خود محصورسازی_ کن اور (Pattern Languages of Program Design, Addison Wesley, New York, pp. 505-516, 1994) از خود کپسوله سازی همراه با اولیه سازی تنبل حمایت کرد. نتیجه، در جاوا، شبیه به: public class SomeClass { private String someAttribute; public SomeClass() { setAttribute( Some Value ); } public void someMethod() { if( getAttribute().equals( Some Value ) ) { // کاری انجام دهید... } } public void setAttribute( String s ) { this.someAttribute = s; } public String getAttribute() { String someAttribute = this.someAttribute; if( someAttribute == null ) { someAttribute = createDefaultValue(); setAttribute( someAttribute ); } return someAttribute; } protected String createDefaultValue() { return Some Default Value; } } همه بررسیهای تکراری برای «null» اضافی هستند: «getAttribute()» تضمین میکند که مقدار هرگز در یک مکان واحد در کلاس حاوی «null» نیست. آرگومانهای کارایی باید نسبتاً غیرمعمول باشند - کامپایلرهای مدرن و ماشینهای مجازی میتوانند در صورت امکان کد را درون خطی قرار دهند. تا زمانی که متغیرها هرگز به طور مستقیم به آنها ارجاع داده نمی شوند، این امر همچنین امکان استفاده صحیح از اصل باز-بسته را فراهم می کند. # سوال، در صورت وجود، معایب خود کپسوله سازی چیست؟ (در حالت ایدهآل، من مایلم ارجاعاتی به مطالعاتی ببینم که استحکام سیستمهای پیچیده مشابهی را که از خود کپسولهسازی استفاده میکنند و از آن استفاده نمیکنند، در تضاد قرار میدهند، زیرا این به نظر من به عنوان یک فرضیه نسبتاً ساده قابل آزمایش است.) | معایب خود کپسوله سازی چیست؟ |
231201 | من پروژه های کوچک زیادی دارم و در حالی که کد منبع آنها با git بک آپ گرفته شده و ردیابی می شود، نمی دانم با بقیه فایل های مرتبط با یک پروژه چه کار کنم. اینها شامل فایلهای متنی کوچک، چند تصویر، شاید نمونه اولیه یا اثبات مفهومی و غیره هستند. برای ساخت یا استقرار آنها ضروری نیست، اما من در حین کار روی پروژه به آنها نیاز دارم. این واقعاً مستند نیست، بلکه لیست های انجام کار، اشکالاتی که باید رفع شوند، چند اسکرین شات، از این قبیل چیزها است. همانطور که قبلاً گفتم، آنها پروژه های کوچکی هستند، بنابراین فکر نمی کنم باید برای هر یک ویکی/باگ ردیاب ایجاد کنم، به خصوص که من تنها توسعه دهنده هستم :) من از آنها نسخه پشتیبان تهیه می کنم، اما احساس می کنم آنها می توانند از git به عنوان سود ببرند. خوب (در یک مخزن دیگر). من این فایل ها را در سه پوشه اصلی، جاری، رها شده و تمام مرتب کرده ام. ** آیا باید از git استفاده کنم و فقط از فایلها git mv استفاده کنم وقتی پروژه تمام شد یا رها شد؟ من کمی در git تازه کار هستم و نمیدانم ابزارهایی که کل پوشهها را جابهجا میکنند چقدر خوب هستند.** اگر راه بهتری برای پیگیری آن فایلها دارید، به من علاقه مند است. اگرچه احتمالاً برای یک سؤال SE بسیار گسترده است. | آیا باید از git برای فایل های پروژه استفاده کنم، غیر از منبع واقعی؟ |
162427 | من سعی می کنم امتیازهایی را به مشخصات گوشی اختصاص دهم تا امتیاز نهایی را برای هر گوشی محاسبه کنم. با این حال، زمانی که بر اساس مگاپیکسل امتیاز می گرفتم، متوجه شدم یکی از تلفن های 'A' دارای دوربین 41 مگاپیکسلی است. اما همه گوشی های دیگر دارای 8 مگاپیکسل یا کمتر هستند که برای یک گوشی بسیار خوب است. در حال حاضر، وقتی به گوشی نسبتا wrt A نمره می دهم (امتیاز 5/5)، همه گوشی های دیگر امتیاز 1 یا 2 از 5 را می گیرند. من دوست دارم کمی منصفانه تر باشد، زیرا فقط یک گوشی با ارزش بسیار بالا آیا می توانید بهترین راه را برای حل این مشکل در جایی که درجه بندی نسبی منصفانه تر است به من پیشنهاد دهید؟ | سیستم امتیازدهی نسبی - چگونه این مشکل را حل کنیم؟ |
53664 | در طول 5 سالی که در IT به عنوان توسعهدهنده نرمافزار مشغول بودم، متوجه شدهام که توسعهدهندگان نسبت به انجام هر گونه مستندسازی بیزاری میکنند. عمل گرفتن اسکرین شات و ایجاد مستندات تجربه ای دردناک و وقت گیر به نظر می رسد. در یکی از شرکتهایی که من برای آن کار میکردم، یک تیم مستندات فنی با دو نویسنده فنی داشتیم و آنها همه راهنمای کاربر را برای مشتریان ما ایجاد کردند. در شرکتهای دیگری که من پیشنهاد استخدام یک نویسنده فنی را دادهام، به من گفتهاند که ارزش پول را ندارند، اما من کمی مطمئن نیستم که آیا این درست است. آیا بهتر است توسعه دهندگان برنامه نویسی را متوقف کنند و نیم روز را برای انجام اسکرین شات ها و ایجاد راهنماهای مختلف وقت بگذارند یا ارزش دارد فردی را استخدام کنیم که چنین کارهایی را انجام دهد؟ | آیا وجود نویسندگان فنی در یک تیم نرم افزار ارزش دارد؟ |
19856 | تست جوئل شامل این سوال است: > آیا می توانید در یک مرحله ساختنی بسازید؟ کدام مهم است، اما من تعجب می کنم که برخی از فرآیندهای _deployment_ چقدر ساده شده اند؟ همه نرمافزارها از shrink-wrap تا web اعمال میشوند: بهترین محیط استقرار که با آن کار کردهاید چیست و چه مراحلی را شامل میشود؟ | بهترین محیط استقرار که با آن کار کرده اید را شرح دهید |
237754 | در اکثر، اگر نگوییم همه پیادهسازیهای عبارات منظم، متاکاراکتر \w با تمام کاراکترهای الفبایی به اضافه خط زیر مطابقت دارد. از نظر تاریخی، چرا شخصیت زیر خط در این کلاس شخصیت گنجانده شده است؟ و چرا خط تیره ها را هم شامل نمی شود؟ | چرا متاکاراکتر عبارت منظم \w شامل زیرخط است؟ |
39490 | فرض کنید که در حال توسعه یک برنامه دسکتاپ هستید و میخواهید که کاربر بتواند منوها، دکمهها، نقشهبرداری کلید و سایر دستورات و اجزا را سفارشی کند. چه مقدار سفارشی سازی باید مجاز باشد؟ من دوست دارم محیط هایم تا حد زیادی قابل تنظیم باشند. من همچنین میخواهم که محیط دارای مجموعهای از پیشفرضهای خوب باشد، بنابراین میتوانم تنظیماتی را که نیاز دارم بهجای تنظیم کردن کل آن، تغییر دهم. آیا کسی تجربه کاربری برای پشتیبانی یا مخالفت با اولویت من دارد؟ | چه زمانی یک برنامه بیش از حد قابل تنظیم است؟ |
119924 | فرض کنید یک کلاس تعریف شده (در کد شبه) دارید: class Puppy { // ... string sound = Rawr!; void bark() { print(sound); } } و بگویید، با توجه به یک نمونه «توله سگ»، آن را متد «bark()» می نامید: int main() { Puppy p; p.bark(); } توجه کنید که bark() چگونه از متغیر عضو sound استفاده می کند. در بسیاری از زمینه ها، من دیده ام که مردم «صدا» را به عنوان متغیر عضو «شیء فراخوان» توصیف می کنند. سوال من این است که چه اصطلاحی بهتر از شیء فراخوانی استفاده شود؟ برای من، شیء هیچ تماسی انجام نمی دهد. ما می دانیم که توابع عضو به نوعی فقط توابعی با پارامتر این یا خود ضمنی هستند. من با دریافت شی یا گیرنده پیام آمده ام، که اگر با پارادایم پیام ناراضی باشید، منطقی است. آیا هیچ یک از شما هکرهای خوشحال اصطلاحی دارید که دوست داشته باشید از آن استفاده کنید؟ من احساس میکنم باید به معنای شیئی است که یک متد بر اساس آن فراخوانی میشود و TOUWAMIC آن را قطع نمیکند. در مورد اینکه تماس گیرنده کیست، می توانم بگویم که main یک شی Puppy را نمونه می کند و متد bark() آن را فراخوانی می کند. | |
145266 | من تیمی دارم که بدون یک زبان مشترک بین همه اعضای تیم. تیم در دو مکان تقسیم شده است (اگرچه جغرافیا مسئله اصلی نیست). همه اعضای تیم در هر مکان به یک زبان صحبت می کنند و اعضایی در هر دو مکان وجود دارند که می توانند به هر دو صحبت کنند. من می خواهم اسکرام را معرفی کنم، اما با تدارکات مقابله با مسئله زبان درگیر هستم. این یک تیم خارج از کشور نیست. همه اعضای تیم کارمندان شرکت هستند، اما در دو دفتر مختلف در کشورهای مختلف مستقر هستند. خوشبختانه، ما هیچ مشکلی با مناطق زمانی نداریم. زبان مانع اصلی است. در حالی که تیم را می توان به دو تیم تقسیم کرد، با توجه به اندازه و مهارت افراد در هر مکان و همچنین سایر عوامل خارجی، ادغام به عنوان یک تیم واحد مطلوب تر است. من فکر میکنم برای داشتن ارتباطات غنیتر و کمک به متحد شدن تیم برای دیدن یکدیگر و انجام رویکرد استندآپ واقعی، استفاده از ویدئو کنفرانس ترجیح داده میشود. با این حال، می ترسم برقراری ارتباط بین زبان ها دشوار باشد. آیا اعضای دوزبانه تیم باید به صورت شفاهی ترجمه کنند؟ متناوبا، میتوانیم از پیام فوری همانطور که تنها مرجعی که میتوانم به مشکلات زبان در اسکرام توزیعشده پیدا کنم، استفاده کنیم. من نگران ارتباط فقیرتر هستم و شاید مقدمه ضعیفی برای مفهوم اسکرام باشد. از بین افرادی که تجربه برخورد با تفاوت های زبانی در یک تیم را دارند، چگونه به این مشکل رسیدگی کردید و چقدر برای شما کارآمد بود؟ | Scrum برای تقسیم تیم بین دو زبان گفتاری |
164868 | من به تازگی این پست وبلاگ جیمی بوگارد را خواندم و به این نظر کشیده شدم. > زمانی که یک مؤلفه از لایه بندی/معماری داده شده پشتیبانی نمی کند، این پایین می آید. اما حتی با NHibernate، من این روزها فقط از ISession > مستقیماً در اکشن کنترلر استفاده می کنم. چرا همه چیز را پیچیده می کنیم؟ سپس در مورد پست نظر دادم و این سوال را پرسیدم:-  سوال من در اینجا این است که برای آزمایش منطق کنترلر چه گزینه هایی دارید * *اگر ** شما NHibernate ISession را مسخره نمی کنید. من کنجکاو هستم که اگر از ISession مستقیماً روی کنترلر استفاده کنیم، چه گزینه هایی داریم؟ | تست منطق کنترلر که مستقیماً از ISession استفاده می کند |
62560 | من یک کارشناسی ارشد EE هستم که در 4 سال گذشته به عنوان مهندس نرم افزار کار کرده ام. تقریباً تمام برنامه نویسی هایی که من در محل کار انجام می دهم به زبان C++ است. مانند بسیاری از اعضای دیگر اینجا، من از کبوتر سوراخ شدن در یک منطقه خاص در این صنعت می ترسم. من به تغییر شغل به یک منطقه جدید، مانند وب یا موبایل فکر می کنم. اما از آنجایی که من مدرک CS یا تجربه وب/موبایل ندارم، نگرانم که کارفرمایان بالقوه با استخدام من مشکلی داشته باشند - به خصوص که من برای یک شغل ابتدایی درخواست نمی کنم. در یک تاپیک دیگر خواندم که توسعه دهندگان C++ به صورت یک برش بالاتر از سایر توسعه دهندگان دیده می شوند. آیا این درست است و آیا کمبود تجربه من در فناوری های مربوطه را جبران می کند؟ کسی که در موقعیت من است چه کاری باید انجام دهد تا شانس من را بهبود بخشد؟ | کبوتر زنی C++ |
119923 | من سعی می کنم برنامه ای بسازم که فیلم را از دوربین موبایل ضبط کند و تمام متنی را که ضبط می شود به صورت بلادرنگ شناسایی کند. من می خواهم آن را در سی شارپ (مثلاً ویندوز موبایل) بسازم، اما می توانم آن را در جاوا نیز انجام دهم (مثلاً برای اندروید). کسی می تواند به من کمک کند چگونه می توانم با آن شروع کنم؟ | چگونه می توانم با استفاده از دوربین موبایل اپلیکیشنی برای تشخیص کلمات بسازم؟ |
240889 | من بلافاصله اعتراف خواهم کرد که خیلی کم چند رشته ای انجام می دهم، بنابراین سؤالات سبک و سازماندهی در این حوزه برای من کمی تازه است. من یک ساختار داده نوشته ام (در پایتون، اگر مهم باشد) که نوع خاصی از صف را پیاده سازی می کند. من می خواهم از این صف برای ارسال پیام ها بین رشته ها استفاده کنم. در حال حاضر، تنها منطقی که من دارم هیچ ربطی به رشته ها ندارد و به سادگی «سس ویژه» سازماندهی پیام ها را در این صف پیاده می کند. من دوست دارم این صف را به عنوان یک ساختار داده داشته باشم که هیچ ربطی به رشته ها ندارد، درست مانند هر ساختار داده دیگری. با این حال، من باید از mutexes، متغیرهای شرط و غیره برای پیاده سازی منطق ایمنی نخ استفاده کنم. سوال اینجاست که این منطق به کجا می رود؟ آیا کلاسی بنویسم، مثلاً «SpecialQueue Concurrent» مشتق شده از «SpecialQueue»؟ آیا کلاسی می نویسم که به جای مشتق شدن از آن، 'SpecialQueue' را بپیچد؟ آیا گزینه ای برای همزمان کردن آن در سازنده ارائه می کنم؟ این معمولا چگونه انجام می شود؟ | منطق Thread-safety را در کجا برای ساختار داده صف خود پیاده سازی کنم؟ |
206713 | من یک سوال **بسیار** اساسی دارم، پس ببخشید اگر اینجا جای آن نیست. اگر من یک فایل config.php با برخی تنظیمات در برخی از متغیرها داشته باشم و در برخی از صفحات این فایل را قرار دهم، هر بار متغیرها دوباره در حافظه سرور بارگذاری می شوند؟ من فکر می کنم پاسخ مثبت است، اما مطمئن نیستم، من خیلی از چرخه حیات PHP را نمی دانم. من نمی دانم که آیا خودم را روشن کردم یا نه، بنابراین در اینجا یک مثال است. فرض کنید من فایل config.php را به صورت زیر دارم: <?php $databaseConfig = array(); /* تنظیمات داخل آرایه را تنظیم می کند */ ?> سپس صفحه index.php من شامل فایل config.php است. هر بار که فهرست بارگذاری می شود، آرایه $databaseConfig در حافظه بارگذاری می شود یا اولین بار است و بنابراین وقتی صفحه دوباره درخواست می شود، نیازی به بارگذاری مجدد آن نیست؟ من واقعاً فکر می کنم که از آنجایی که PHP بدون حالت است، هر بار دوباره بارگذاری می شود. پیشاپیش بسیار متشکرم! | |
122405 | من مقدار مناسبی کد برای یک استارت آپ نوشتم، اما قبل از انجام این کار قراردادی امضا نکرده ام. تنها سندی که با آنها امضا کردم به این موضوع اشاره نشده است که باید حقوق کد را به آنها منتقل کنم و پس از مشورت با وکیل به نظر می رسد که تمام حقوق متعلق به من است. اکنون میخواهم پیشگیرانه این وضعیت را با دادن نوعی مجوز انحصاری به آنها اصلاح کنم. آیا مجوزی برای استفاده انحصاری و منبع بسته وجود دارد که در این موارد استفاده می شود یا من به سادگی در جایی می نویسم من مجوز انحصاری استفاده و تغییر این قطعه کد را به FooBar-inc در شرایط زیر می دهم: bla bla bla من را امضا کرد ، آنها؟ | چگونه باید کد لایسنس برای استارت آپ بدون قرارداد نوشته شود؟ |
94716 | اخیراً در یک مصاحبه، یکی از سؤالات این بود که چرا ما از MVC استفاده می کنیم؟ من فقط پاسخ دادم که بسیار نزدیکتر به این است که بسیاری از سیستم های دنیای واقعی چگونه هستند! مزایایی که در مورد Maintainability، Scalability و غیره دارد را توضیح داد. اما آنها متقاعد نشدند و در نهایت به من گفتند که MVC عمدتاً استفاده می شود زیرا تست آسان واحد را ممکن می کند. در حالی که میدانم نظر آنها یک نکته معتبر است، من هنوز شک دارم که دلیل اصلی آن باشد زیرا (i) حتی اگر تصمیم بگیرم که Unit Testcases را ننویسم، MVC یک انتخاب محتمل است (ii) بسیاری از سیستمهای رابط کاربری گرافیکی که در آنها Unit Testcases وجود دارند، وجود ندارد. MVC را دنبال کنید بنابراین سوال این است که آیا تست واحد هدف اولیه الگوی MVC است؟ **ویرایش:** من فرض میکنم که آنها ممکن است به سهولت توسعه/نوشتن تستمحور NUnit Testcases اشاره کنند. این به این دلیل است که ما میتوانیم نمونههای آزمایشی را برای مدل بنویسیم (به شرطی که View دقیقاً تغییرات حالت مدل را منعکس کند) - لطفاً اگر اشتباه میکنم، من را اصلاح کنید. | آیا تست واحد هدف اصلی الگوی MVC است؟ |
162424 | ما یک برنامه C داریم که از یک فایل هدر .h برای توصیف ساختار داده سفارشی که استفاده می کنیم استفاده می کند. ساختار داده باید از طراحی در مشخصات عملکردی پیروی کند. نموداری برای توصیف عضو ساختار داده وجود دارد و میتوان آن را یک نحو انتزاعی ANS.1 توصیف کرد و سپس فایل asn را به یک فایل هدر .h کامپایل کرد. به منظور ارتقاء سیستم ما، درخواست تغییر مشخصات عملکردی مورد تایید قرار گرفت و مشخصات جدیدی ارائه شد. (از 2.10 به 2.12 پریدیم چون از ارتقای 2.11 صرفنظر کرده بودیم) با مقایسه 2.10 به 2.12، موارد جدید زیادی اضافه شد و برخی از موارد قدیمی حذف شدند. ما باید از یک .asn جدید برای کامپایل یک فایل هدر .h جدید استفاده کنیم تا از مشخصات پیروی کنیم. مشکل این است که چیزی مفید حذف شد. به عنوان مثال برخی از اعضای یک ساختار داده حذف شده اند و ما از عضو برای منطق در برنامه استفاده می کنیم. برنامه حتی نمی تواند با فایل هدر جدید کامپایل شود. این برنامه راه اندازی و اجرا شده است و ما می خواهیم به دلیل این ارتقاء از هر گونه خرابی عمده جلوگیری کنیم. P.S. این مشخصات تنها برای شرکت ما نیست، بلکه استانداردی برای ساختار فایل فایلهای ارسالی بین شرکتها در کل صنعت است. مثلاً اگر یکی اعلام کند از مشخصات 2.12 استفاده می کند، و طرف دیگر فایل را با استاندارد 2.12 رفتار می کند و هر فایلی را که از استاندارد پیروی نمی کند دور می اندازد. P.S. البته چاره ای نیست. تصمیم گرفته می شود. با این حال من با این مشکل روبرو هستم که برنامه c توسط افراد دیگری نوشته شده است و منطق پیچیده ای دارد. برنامه با تغییر فایل هدر به شدت آسیب می بیند. و من ممکن است هیچ ایده ای برای بازگرداندن آرامش و عملکرد به آن نداشته باشم. هر گونه پیشنهاد در مورد چگونگی بررسی با هر تفاوت قدردانی می شود. | چگونه با تغییرات عظیم در مشخصات داده مقابله کنیم؟ |
230582 | به احتمال زیاد رئیس من در تمام عمرش حتی یک کلمه روی صفحه کلید ننوشته است. او کامپیوترها را دید و یک تلفن همراه دارد. او مرد باهوشی است. **چگونه می توانم به او توضیح دهم ماشین مجازی چیست؟** (VM مانند VMWare + Virtual Box، نه ماشین مجازی مانند Java, LLVM, .NET) یکی از دلایل این سوال این است که من می خواهم به او بگویید که داشتن یک VM لینوکس برای اتصال به اینترنت با هاست ویندوز ایمن تر از اتصال مستقیم به ویندوز است. | چگونه به رئیسم توضیح دهم که «ماشین مجازی» به چه معناست؟ |
62563 | > **اول:** اگر برای پروژه های متن باز کار می کند چرا کتاب ها نیست؟ **نوشتن مشارکتی** چیز جدیدی نیست. با این حال، چیزی که نادر است، در زمینه برنامه نویسی است. **جنبه های مهمی که به ورودی های ارزشمند شما نیاز دارند:** * **سرمایه گذاری:** آیا در مراحل توسعه به هر نوع سرمایه گذاری به غیر از _Time_ نیاز است؟ * **پلتفرم های موجود:** آیا پلتفرم های موجودی وجود دارند که به بهترین نحو این را مدیریت کنند؟ مانند کنترل نسخه یکپارچه آنلاین، ویکی، CMS؟ * **پروژه های موجود:** کجا می توانیم چنین پروژه هایی را برای مشارکت پیدا کنیم؟ (با فرض اینکه تعداد زیادی از آنها از قبل وجود داشته باشند) * **محبوبیت:** چرا ما آثار زیادی یا چنین آثاری را نمی بینیم؟ (به طور خاص به جنبه توسعه کتاب برنامه نویسی مشارکتی آنلاین اشاره می کنم. مسلم است که در نوشتن هر کتابی تلاش زیادی با بسیاری از مشارکت کنندگان غیرمستقیم یا اعتباری منابع ویراستاران و غیره انجام می شود.) (در واقع نتوانستم چیز زیادی پیدا کنم. WEBOOK' برنامه نویسی) * **موانع برنامه نویسی:** هنگام صحبت در مورد جنبه های برنامه نویسی چه موانعی وجود دارد که دستیابی به این امر را دشوار می کند؟ * **برنامه افزودنی به SE/SO:** آیا میتوان چیزی شبیه به این را به عنوان افزونهای به SE/SO اضافه کرد؟ شرکتکنندگان انجمن قبلاً پاسخهای ارزشمند خود را به سؤالات ارسال میکنند. در اینجا آنها مجموعه سادهتری از پستها را دنبال میکنند. سبک / چشم انداز * **علنی بودن:** آیا می توان فرض کرد که SO/SE به بهترین وجه می تواند به عنوان نیروی محرکه ای عمل کند که نور صحیح و علاقه متخصصان باتجربه ای را که می توانند دانش فراوان خود را به اشتراک بگذارند، ارائه دهد؟ * **بازاریابی:** به غیر از SO/SE بهترین راه برای جلب تبلیغات و افراد با استعداد برای مشارکت در این امر چیست؟ آیا GIT/source forge کار می کند زیرا این اساساً نوشتن کتاب است؟ > **در آخر:** فکر می کنید استقبال از چنین کتابی چگونه خواهد بود؟ * * * **نقاط مورد علاقه** 1. **موانع عمومی:** مجموعه بزرگی از مشکلات، موانع در نوشتن مشارکتی عمومی (علاوه بر موارد فنی ذکر شده در ویکی) مایل به بحث یا ذکر آنها نیستم که در اینجا پیوند می دهم مستقیم به پاسخ 2. **روندها:** نوشتن مشارکتی آنلاین: چگونه وبلاگ ها و ویکی ها فرآیند انتشار آکادمیک را تغییر می دهند 3. **مراحل موفقیت:** کلیدهای یک پروژه نویسندگی مشارکتی موفق 4. **نکته:** نکات مفید برای همکاری نوشتن با Google Docs و Google Sites * * * **علاقه من به این موضوع:** اخیراً پس از قرار گرفتن در معرض برای سرکردن اولین الگوهای طراحی، برای پیدا کردن یک کتاب نوع اول برای ساختارهای داده و الگوریتمها به سختی تحت فشار قرار گرفتم و حتی تالارهای گفتمان آنها را جستجو کرده بودم (اوریلی) و علیرغم درخواست بسیاری از افراد، به این موضوع توجه زیادی نشد. این تنها حدس بد من این است که هیچ کس آنقدر مرد (برنامه نویس/دانش) نبود که در این مورد به سبک خودش بنویسد (به هیچ کس توهین نشود). که باعث شد من این ایده از نوشتن مشارکتی را پیدا کنم و در کمال تعجب در زمینه برنامه نویسی چیزهای زیادی پیدا کرده بودم یا پیدا نکرده بودم. من معتقدم که چنین تلاشی فقط ارزش یک کتاب منتشر شده را افزایش می دهد زیرا می توان به چیزهای بزرگی دست یافت که مطابق با تصاویر، گفتار، زمینه، روش ارائه سبک اصلی کتاب است که از آن الهام گرفته شده است. من در جایی خوانده ام که _عمق واقعی دانش یک فرد در این است که او چگونه یک مفهوم پیچیده را به زبان عامیانه توضیح می دهد. | توسعه کتاب برنامه نویسی مشارکتی؟ |
164866 | من در حال یادگیری توسعه برنامه های کاربردی ویندوز با استفاده از WINAPI و C ساده هستم. اکنون با همه آن دسته ها گیج شدم و می خواهم بپرسم آیا می توانید چند روش خوب برای ساختار و کنترل کنترل ها و ویندوزها به من بیاموزید. اینجاست که من گیج می شوم: با استفاده از شناسه های اعلام شده در منابع برای هر شی، می توانیم دسته آنها را با استفاده از GetDlgItem() بدست آوریم. حال اگر والد آنها را که مورد نیاز این تابع است، ندانیم چه می شود. یک مثال: ما پنجره اصلی را داریم که هنگام راه اندازی ایجاد شده است. سپس دو کلاس پنجره جدید ثبت می کنیم و برای هر کلاس جدید یک پنجره ایجاد می کنیم و برای هر یک نیز یک تابع پیام ایجاد می کنیم. حال اگر در داخل یکی از پنجره های فرزند یک دکمه و در داخل پنجره فرزند دیگر یک برچسب متنی ایجاد کنم. اکنون وقتی روی دکمه داخل پنجره فرزند A کلیک می کنیم، برچسب در پنجره فرزند B باید به هر چیزی تغییر یابد. WM_COMMAND برای دکمه در داخل حلقه پیام برای پنجره فرزند A تفسیر می شود. حال بهترین و زیباتر راه برای دسترسی به برچسب متن در داخل پنجره فرزند B چیست؟ من در حال یادگیری WINAPI هستم و فقط می خواهم از همان ابتدا آن را یاد بگیرم به جای تولید کدهای هک شده که روزی غیرقابل خواندن می شود و بعدا مجبور می شوم خود را با روش جدیدی از برنامه نویسی تطبیق دهم. * * * آیا واقعاً کسی نیست که به من توصیه کند؟ | سوال راهنمای مبتدی WINAPI |
203885 | من همیشه از تکرار کد صرف نظر از شرایط اجتناب کرده ام. به عنوان مثال، اگر من یک قطعه کارکردی از عملکرد داشته باشم که نیاز به استفاده مجدد توسط نهادهای مختلف داشته باشد، من همیشه برای در دسترس قرار دادن این عملکرد مجدداً اصلاح می کنم. تحت هیچ شرایطی کد را کپی نمی کنم. من احتمالاً در این مورد کمی سفت و سخت هستم اما واقعاً از تکرار کد خوشم نمی آید. من در حال حاضر یک اختلاف جزئی با سرپرست تیم خود داشتم که پیشنهاد کرد به جای بازسازی مجدد، باید تمام عملکرد مورد نیاز خود را در کلاس دیگری کپی کنم و سپس میتوانیم در آینده تصمیم بگیریم که چگونه به بهترین نحو اصلاح کنیم. این حتی پس از تأیید این است که تلاشهای قبلی من برای بازسازی هیچ یک از آزمایشهای واحد را شکست نداده است. من امروز این گفتگو را با مدیر قبلی ام و مربی او انجام دادم که هر دو در کنار سرپرست تیم من بودند. استدلال آنها این است که بدهی فنی خوب است، و تقریباً همیشه ترجیح داده می شود، به خصوص اگر با محدودیت زمانی روبرو هستید، که من درک می کنم. استدلال متقابل من این بود که بله، ما نمیخواهیم از ضربالاجلها بگذریم، اما همیشه باید هزینه بازسازی را در نظر گرفت و این معمولاً باید اولین غریزه باشد، به خصوص اگر ما به سادگی عملکرد را به مکان جدیدی منتقل کنیم که آن را برای همه در دسترس قرار دهد. تست واحد مناسب همچنین میتواند تضمین کند که تلاشهای بازسازی عملکرد موجود را از بین نمیبرند. همچنین آیا همیشه بهتر نیست که بدهی را اکنون بپردازیم تا بعدا؟ من فقط می توانم تصور کنم که اگر همه اعضای تیم به سادگی کد را تکرار کنند، این کار چه چیزی را در پی خواهد داشت. کافی است بگوییم که برای مخالفت باید موافقت می کردیم. رابرت مارتینز در کتاب خود با عنوان Clean Code بر بازساز مستمر در طول توسعه تاکید می کند، بنابراین من از پاسخ مدیر قبلی خود شگفت زده شدم. نظر شما در این مورد چیست؟ | کد کار Refactor برای استفاده مجدد یا تکراری؟ |
179026 | بگویید من یک حافظه کش دارم که در آن دستورالعمل ها و داده ها حافظه های کش متفاوتی دارند («معماری هاروارد»). کدام کش، دستورالعمل یا داده بیشتر استفاده می شود؟ منظور من بیشتر در زمان است، نه مقدار داده، زیرا حافظه داده ممکن است بیشتر از نظر مقدار داده استفاده شود در حالی که کش دستورالعمل ممکن است بیشتر استفاده شود، به ویژه بسته به برنامه. آیا پاسخ های الف) به طور کلی و ب) برای یک برنامه خاص متفاوت است؟ | دستورالعمل در مقابل استفاده از حافظه پنهان داده |
140720 | من SQL Azure را به عنوان DB برای برنامه جدیدی که در حال توسعه هستم در نظر میگیرم. دلیل اینکه من میخواهم با Azure استفاده کنم این است که نمیخواهم پایگاه داده دیگری را نگهداری کنم و میخواهم کاربرانم بتوانند از هر کجا به دادهها دسترسی داشته باشند. مشکل این است که من در مورد نحوه اتصال کاربران روشن نیستم. این برنامه یک نوع CRUD اولیه از برنامه ویندوز است. خواندهام که برای اتصال به آن باید IP خود را به فایروال SQL Azure اضافه کنید، اما نمیدانم که آیا این فقط برای اهداف مدیریتی است یا خیر. آیا کسی می تواند روشن کند که آیا کسی (هرجا) می تواند با اعتبار مناسب به داده ها دسترسی داشته باشد؟ کدام یک از سناریوهای زیر بهتر عمل می کند (اگر اصلاً باشد)؟ الف) هر کاربر را به SQL Azure اضافه کنید و برنامه را مستقیماً به Azure وصل کنید که گویی در حال اتصال به SQL Server است ب) یک کاربر ناشناس SQL Azure اضافه کنید و رمز عبور/هش کاربر واقعی را با هر تماس ارسال کنید تا پایگاه داده Azure بتواند خدمات را ارائه دهد. بر این اساس درخواست می کند. ج) یک سرویس WCF را در این بین قرار دهید تا موارد احراز هویت را مدیریت کند. این سرویس تنها با توجه به احراز هویت کاربر، اطلاعات مناسب را در اختیار کاربر قرار می دهد و SQL Azure به طور انحصاری برای این سرویس باز است. د) - ایده ها مورد استقبال قرار می گیرند - این گیج کننده است زیرا تمام نمونه های Azure که من می بینم برای وب سایت ها هستند. برای من سخت است که باور کنم SQL Azure نمی تواند از پس اتصال برنامه های دسکتاپ به آن برآید. پس بهترین تمرین چیست؟ | چگونه کاربران را برای برنامه دسکتاپ با SQL Azure به عنوان باطن تنظیم کنیم؟ |
204379 | از من در مورد نحوه اجرای مجموعه ای از 65.000.000.000 تست پرسیده شد و نمی دانم که آیا داشتن پروژه ای با این حجم عظیم آزمایش طبیعی است؟ آیا در پروژه هایی با این ویژگی کار کرده اید؟ | 65.000.000.000 تست برای اجرا |
77992 | من در حال حاضر خود را یک برنامه نویس زبان X می دانم (در اینجا فقط از یک متغیر استفاده می کنم زیرا این مربوط به زبان نیست)، برای یادگیری این پلتفرم وقت گذاشته ام و دوست دارم با آن کار کنم. روز دیگر، چیزی به ذهنم خطور کرد که وقتی برای جستجوی فرصتهای شغلی میروم (مثلاً در یک موتور جستجوی کار)، معمولاً فقط «زبان X» «شهر من» را تایپ میکردم و آنها را نگاه میکردم. با این حال، به این فکر کردم که برای مثال، تجربه کار با زیرساختهای ابری را نیز دارم، و شاید شرکتهایی وجود داشته باشند که فردی با تجربه ابری را میخواهند، اما هنوز در مورد زبان/پلتفرم خاصی تصمیم نگرفتهاند تا بتوانند مرتبسازی کنند. از فهرستهای «باز» که به «زبان X» اشاره نمیکنند، حتی اگر توسعهدهنده مناسبی را پیدا کنند که میخواهد روی آن پلتفرم کار کند، میتوانند از آن استفاده کنند. من این روش جستجوی دریچهها را امتحان کردهام و تاکنون چند مورد پیدا کردهام که به نظر میرسد با آنچه فکر میکردم مطابقت داشته باشد (که زبانهای خاصی را ذکر نکردهاند یا این کار را بهگونهای انجام دادهاند که غیرمتعهد / بدون پایان به نظر میرسد. ، من فقط کنجکاو هستم که تجربیات دیگران در مورد اینکه آیا تعدادی از شرکت ها وجود دارند که ممکن است این کار را انجام دهند، جایی که آنها به دنبال توسعه دهنده ای هستند که بتواند یک برنامه خاص بسازد، نه اینکه لزوماً قبلاً تصمیم گرفته باشد (و لیست شده باشد) پلتفرمی که استفاده می کنند شغل فعلی که پیدا کردم جایی بود که آن مرد با من تماس گرفت و من در نهایت روی پلتفرمی که از آن استفاده میکنیم تأثیر گذاشتم (از آنجایی که یک پروژه گرینفیلد بود) بنابراین گاهی اوقات باعث میشود وقتی جستجو میکنم به اندازه کافی باز نباشم. **توضیح:** فکر میکنم دلیلی که من این را میپرسم این است که وقتی با استخدامکنندهها سر و کار دارند، قبل از هر چیز به طور وسواسی روی زبان تمرکز میکنند، بنابراین اگر بگویم که من تجربه اولیه در پلتفرم X دارم و آنها Y را میخواهند، پس آنها معمولاً فقط فرض می کنند که مناسب نیست و به شما می گویند که وقتی X شغل در دسترس داشته باشند به شما اطلاع خواهند داد | آیا به دنبال فرصت های شغلی فراتر از آنهایی هستید که فقط زبان برنامه نویسی خاص هستند؟ |
241428 | این به نوعی یک سوال بعدی برای این http://stackoverflow.com/questions/23743285/model-view-controller-and- callbacks است، اما میخواستم آن را جداگانه پست کنم، زیرا موضوع متفاوتی است. من روی یک بازی کارت چند نفره برای پلتفرم اندروید کار می کنم. من پروژه را به MVC تقسیم کردم که به خوبی با نیازها مطابقت دارد، اما در حال حاضر گیر کرده ام زیرا نمی توانم راه خوبی برای برقراری ارتباط بین بخش های مختلف پیدا کنم. من همه چیز را تنظیم کرده ام و با کنترلر کار می کنم که یک ماشین حالت بزرگ است که بارها و بارها از گیم لوپ فراخوانی می شود و متدهای دریافت کننده را از رابط کاربری گرافیکی و قسمت اندروید/شبکه برای دریافت ورودی فراخوانی می کند. خود ورودی در رابط کاربری گرافیکی و شبکه توسط inputlistenerهایی تنظیم میشود که یک متغیر محلی را تنظیم میکنند که من در متد getter خواندم. تا اینجا خوب است، این کار می کند. اما مشکل من این است که کنترلر باید هر ورودی را جداگانه بررسی کند، بنابراین اگر بخواهم یک ورودی اضافه کنم باید بررسی کنم که در کدام حالت ها معتبر است و متد دریافت کننده را از همه این حالت ها فراخوانی کنم. این خوب نیست، و اجازه میدهد تا کد بسیار زشت به نظر برسد، اضافهها را ناخوشایند میکند و افزونگی را اضافه میکند. بنابراین آنچه من از سؤالی که در بالا ذکر کردم دریافت کردم این است که نوعی فرمان یا الگوی رویداد متناسب با نیازهای من است. کاری که میخواهم انجام دهم این است که یک صف مشترک و threadsafe در کنترلر ایجاد کنم و به جای فراخوانی همه این متدهای دریافت کننده، فقط صف را برای ورودی جدید بررسی میکنم و آن را ادامه میدهم. از طرف دیگر، رابط کاربری گرافیکی و شبکه همه این دریافتکنندهها را ندارند، اما در عوض یک رویداد یا فرمان ایجاد میکنند و از طریق، برای مثال، مشاهدهگر/مشاهدهپذیر به کنترلکننده ارسال میکنند. اکنون مشکل من: من نمی توانم راهی پیدا کنم که این دستورات/رویدادها با یک رابط مشترک (که صف می تواند ذخیره کند) و همچنان انواع مختلف داده ها (کلیک روی دکمه ها، کارت هایی که پخش می شوند، شناسه بازیکن فرمان از داده های همگام سازی و غیره می آید). اگر ارتباط را به عنوان الگوی فرمان طراحی کنم، باید تمام اطلاعات مورد نیاز برای اجرای فرمان را در هنگام ایجاد آن در آن بچسبانم، این غیرممکن است زیرا رابط کاربری گرافیکی یا شبکه از همه چیزهایی که کنترل کننده برای اجرای مواردی نیاز دارد، اطلاعی ندارد. برای مثال زمانی که یک کارت بازی می شود باید انجام شود. من به این فکر کردم که این چیزها را در هنگام اجرای آن در دستور قرار دهم. اما با وجود تمام دستورات مختلفی که دارم، به تمام اطلاعاتی که کنترلر در اختیار دارد نیاز دارم، و بنابراین دستور را به کنترلر ارجاع می دهم که همه چیز را در آن عمومی می کند، که فکر می کنم واقعاً طراحی بدی است. بنابراین، می توانم نوعی الگوی رویداد را امتحان کنم. من باید داده ها را در رویداد منتقل کنم. بنابراین، مانند دستور، یک رابط دارم که همه رویدادها مشترک هستند و می توان آن را در صف مشترک ذخیره کرد. من میتوانم یک enum بزرگ با همه رویدادهای مختلف که a ممکن است ایجاد کنم، یکی از این فهرستها را در رویداد واقعی ذخیره کنم و یک سوئیچ بزرگ برای رویدادها بسازم تا موارد مختلف را برای رویدادهای مختلف ادامه دهم. مشکل اینجاست: من برای همه رویدادها داده های متفاوتی دارم. اما من به یک رابط مشترک نیاز دارم تا رویدادها را در یک صف ذخیره کنم. چگونه می توانم داده های خاص را دریافت کنم، اگر فقط از طریق رابط می توانم به رویداد دسترسی داشته باشم؟ حتی اگر این مشکلی نداشته باشد، من یک کیس سوئیچ بزرگ دیگر ایجاد می کنم که زشت به نظر می رسد، و وقتی می خواهم یک رویداد جدید اضافه کنم، باید خود رویداد، case، enum و متد را ایجاد کنم. که با داده ها نامیده می شود. البته میتوانم رویداد را با enum بررسی کنم و آن را به نوع خود بفرستم، بنابراین میتوانم روشهای خاصی از نوع رویداد را که دادههای مورد نیازم را به من میدهند، صدا بزنم، اما به نظر طراحی بدی نیز میرسد. | الگوی ارتباط MVC |
215535 | من یک سوال در مورد اندیان بزرگ و اندیان کوچک دارم. اساساً از تبدیل برای برعکس کردن ترتیب بایت ها در حافظه استفاده می شود. زمانی که باید تبدیل را انجام دهیم، آیا باید هر نوع داده را تبدیل کنیم؟ | در مورد تبدیل اندیان کوچک و اندین بزرگ |
120808 | فقط فکر می کردم که آیا نمونه های استاندارد وجود دارد که همه از آنها به عنوان مبنایی برای توضیح ماهیت مسائل موازی استفاده می کنند. برخی از مشکلات شناخته شده که می توانند مزایای بزرگی را از مقیاس پذیری (و برنامه نویسی چند رشته ای) مشاهده کنند، چیست؟ * **ویرایش: همچنین، کمی پیشزمینه یا توضیح در مورد اینکه چرا ماهیت آن قابل موازیسازی است، مفید خواهد بود! ممنون ** | چند مثال رایج از یک مسئله موازی پذیر چیست؟ |
176909 | اول از همه، من در حال توسعه یک تجزیه کننده برای یک قالب مبتنی بر XML برای گرافیک های سه بعدی به نام XGL هستم. اما این سوال را می توان برای هر موقعیتی اعمال کرد که در کلاس خود فیلدهایی دارید که اختیاری هستند، یعنی مقدار این فیلد ممکن است وجود نداشته باشد. همانطور که من در حال گذراندن یک دوره آموزشی Scala در coursera بودم، یک الگوی جالب وجود داشت که شما یک کلاس انتزاعی با تمام متدهای مورد نیاز خود ایجاد میکنید و سپس یک زیر کلاس کاملاً کاربردی معمولی و یک زیر کلاس تکتنه خالی ایجاد میکنید که همیشه false را برای isEmpty برمیگرداند. ` روش می کند و استثناهایی را برای موارد دیگر ایجاد می کند. بنابراین سوال من این است: آیا بهتر است اگر مقدار فیلد اختیاری وجود ندارد فقط null را اختصاص دهیم یا یک سلسله مراتبی که در بالا توضیح داده شد ایجاد کنیم و به آن یک پیاده سازی تک تکی خالی اختصاص دهیم؟ | مقادیر null در مقابل خالی singleton برای فیلدهای اختیاری |
158677 | من وظیفه آموزش یک دوره تخصصی موضوعات ویژه دانشگاهی را در جاوا برای برنامه نویسانی با سالها تجربه در C/C++ دارم. چه نوع تکالیفی با طول متوسط (حداکثر 1 تا 2 ساعت) میدهید، که مهارتهای پایه جاوای دانشآموز را بدون اینکه به نظر تکلیفی به کسی که جاوا را به عنوان زبان اول یاد میگیرد، تمرین کند؟ (ایده این است که به جای توهین به دانش آموز با برنامه نویسی ساده و مضحک به طور کلی فکری در مورد تفاوت بین Java و C++ برانگیخته شود.) برای روشن شدن، کل دوره 1-2 ساعت نیست -- در اول 4 ساعت خواهد بود. روز و 7 ساعت در روز دوم و سوم، به مدت دو هفته، برای تعداد کل ساعات تماس 36 ساعت. این با تعداد ساعات یک دوره استاندارد کالج قابل مقایسه است که به طور چشمگیری فشرده شده است. | تکلیف برای توسعه دهندگان قوی C++ که جاوا را یاد می گیرند |
237751 | من تعجب می کنم که چرا من به ندرت IDE یا توسعه دهندگان دیگری را می بینم که از رنگ های پس زمینه برای برجسته سازی syntaxhilight استفاده می کنند. یکی از اولین چیزها هنگام نصب و پیکربندی یک IDE جدید، تنظیم رنگها بهگونهای است که برای مثال نظرات پسزمینه خاکستری روشن مناسبی داشته باشند. این واقعاً به من کمک می کند وقتی سریع به پایین اسکرول می کنم ببینم اسناد کجا هستند و کد کجا هستند. تنها باری که چنین چیزی را دیدم در ویرایشگر Greenfoot بود، اما حداقل اگر کار پیچیدهتری انجام میدهید و شرایط و چیزهای تودرتو بیشتری وجود دارد، به نظر خوب نمیرسد. پس چرا از رنگ های پس زمینه به ندرت استفاده می شود. یا کسی نمونه های خوبی دارد که از کجا و چگونه استفاده می شود؟ | چرا رنگ های پس زمینه برای برجسته کردن نحو استفاده نمی شوند یا به ندرت استفاده می شوند؟ |
94717 | با مهندسان همکارم، ما در حال اجرای یک فرآیند آزادسازی در تیمی هستیم که قبلا فقط از زیست شناسان تشکیل شده بود. من قصد دارم یک ارائه ارائه کنم تا فرآیند را برای آنها توضیح دهم و توضیح دهم که چه مزایایی به همراه دارد. من به دنبال یک نمونه از پروژه ای هستم که به دلیل عدم انتشار روند شکست خورده یا با مشکل واقعی مواجه شده است. آیا از هیچ کدام مطلع هستید؟ | شکست بدنام به دلیل عدم فرآیند انتشار؟ |
152325 | من در حال حاضر از دو سیستم برای نوشتن مستندات کد استفاده می کنم (از C++ استفاده می کنم): * مستندات مربوط به متدها و اعضای کلاس با استفاده از فرمت Doxygen در کنار کد اضافه می شوند. در یک سرور، Doxygen بر روی منابع اجرا می شود، بنابراین خروجی را می توان در یک مرورگر وب مشاهده کرد. که این رویکرد آسان است زیرا مستندات مربوط به اعضا و کلاسها واقعاً به کد نزدیک است، در حالی که ویرایش صفحات نمای کلی در ویکی واقعاً آسان است (و همچنین اضافه کردن تصاویر، جداول و ... آسان است). یک مرورگر وب به شما امکان می دهد هر دو سند را ببینید. همکار من اکنون پیشنهاد میکند همه چیز را در Doxygen قرار دهید، زیرا میتوانیم یک فایل راهنما بزرگ با همه چیز در آن ایجاد کنیم (با استفاده از HTML WorkShop یا Qt Assistant مایکروسافت). نگرانی من این است که ویرایش اسناد به سبک Doxygen بسیار سخت تر است (در مقایسه با Wiki)، به خصوص زمانی که می خواهید جداول، تصاویر و ... اضافه کنید (یا ابزاری برای «پیش نمایش» برای Doxygen وجود دارد که نیازی به ایجاد آن ندارد. کد قبل از اینکه بتوانید نتیجه را ببینید؟) پروژه های بزرگ منبع باز (یا منبع بسته) برای نوشتن اسناد کد خود از چه چیزی استفاده می کنند؟ آیا آنها این را نیز بین Doxygen-style و Wiki تقسیم می کنند؟ یا از سیستم دیگری استفاده می کنند؟ مناسب ترین راه برای افشای اسناد چیست؟ از طریق یک وب سرور/مرورگر، یا از طریق یک فایل راهنمای بزرگ (چند 100 مگابایت)؟ هنگام نوشتن اسناد کد از کدام رویکرد استفاده می کنید؟ | اسناد کد را کجا قرار دهیم؟ |
164280 | من اخیراً یک راه حل .NET MVC دیده ام که در آن نشانه گذاری در نماهای «.aspx» که به نظر می رسد یک Controller به عنوان مدل خود دارند، یعنی کنترل کننده به نظر می رسد داده ها را برای view ارائه می دهد، و کنترل های کاربر «.ascx» آنها شامل استفاده از یک مدل جداگانه هستند. من با MVC تازه کار هستم و می خواستم در مورد چند چیز که در مورد آنها واضح نیستم بدانم. نمونه ای از نحوه پیاده سازی کد: نمای «UserDetails.aspx» دارای نشانه گذاری است که نشان می دهد از «UserDetailsController.cs» به عنوان مدل استفاده می کند. حاوی `RenderPartial(User_Details.ascx، UserDetailsModel) است و آن را به UserDetailsModel منتقل می کند. آیا این روش استاندارد/درست اجرای MVC است؟ یا فقط یک راه برای پیاده سازی آن؟ همچنین متوجه شدم که کلاسهایی که بهعنوان Models استفاده میشوند، کلاسهای Service هستند که دارای ویژگیهای «[DataMember]» و «[DataContract]» در نام و ویژگیهای کلاس هستند - مزیت این پیادهسازی چیست؟ | آیا این روش صحیحی برای پیاده سازی ساختار وب سایت NET MVC است؟ |
164283 | من حدود 10 سال است که به طور حرفه ای در C و فقط C برنامه نویسی کرده ام و در نقش های مختلف. همانطور که انتظار می رود عادی باشد، من اصطلاحات زبان را به خوبی درک می کنم و فراتر از آن، برخی از تفاوت های طراحی را نیز درک می کنم - کدام API ها را عمومی کنیم، چه کسی چه چیزی را فراخوانی می کند، چه کسی چه کاری انجام می دهد، چه چیزی قرار است دوباره وارد شود و غیره. من با خواندن نوشتن کد جامد بزرگ شدم، این نسخه اولیه C است، نه نسخه ای که مبتنی بر C++ است. با این حال، من هرگز به زبان OO برنامه نویسی نکرده ام. اکنون، من میخواهم به برنامهنویسی برای آیفون (شاید اندروید) مهاجرت کنم، بنابراین میخواهم استفاده از Objective-C را یاد بگیرم و از آن با درجهای از صلاحیت متناسب با یک برنامهنویس حرفهای استفاده کنم. چگونه سرم را دور چیزهای OO بپیچم؟ کوچکترین پیشنهاد لیست خواندن شما به من چه خواهد بود. آیا کتابی وجود دارد که نوعی نمونه از دنیای نسبتاً واقعی طراحی OO Objective-C را داشته باشد؟ علاوه بر این، خواندن کد منبع را به من توصیه می کنید که از طریق آن مطالعه کنم. چگونه با استفاده از Objective-C پارادایم OO را یاد بگیریم؟ | یادگیری OO برای یک برنامه نویس C |
164862 | دیروز داشتم با یک رئیس فنی صحبت می کردم. این در مورد پروژه ای در C ++ است که به opencv بستگی دارد و او می خواست یک نسخه opencv خاص را در svn قرار دهد و به استفاده از این نسخه ادامه دهد بدون توجه به به روز رسانی هایی که من با آن مخالفم. ما بحث داغی در مورد آن داشتیم. استدلال های او: 1. همه چیز باید در یک بسته تحویل داده شود و ما نمی توانیم از مشتری بخواهیم کتابخانه های خارجی را نصب کند. 2. ما به یک نسخه ثابت وابسته هستیم تا به روز رسانی های جدید opencv کد ما را خراب نکند. 3. ما نمی توانیم تضمین کنیم که در نسخه به روز رسانی، از 3.2.buildx به 3.2.buildy. 4. Buildy امضای تابع تغییر نخواهد کرد. استدلال های من: 1. درست است که همه چیز باید به عنوان یک بسته به مشتری تحویل داده شود، اما اسکریپت های ساخت برای این کار هستند. آنها کتابخانه های خارجی را دانلود کرده و یک بسته نرم افزاری ایجاد می کنند. 2. در بهروزرسانیهای همان نسخه 3.2.buildx به 3.2.buildy، تغییر امضا غیرممکن است، مگر اینکه یک فریمورک واقعاً مزخرف باشد، که در opencv نیست. 3. خود را از آپدیت ها و ویژگی های جدید آن کتابخانه محروم می کنیم. 4. اگر در نسخه ای که ما گرفتیم اشکالی وجود داشته باشد و حتی اگر بعداً باگ رفع شود، نمی توانیم آن را رفع کنیم. 5. وابستگی به یک نسخه/ساخت خاص از یک کتابخانه خارجی، صرفاً ناکارآمد و ضد طراحی است زیرا اجرای پروژه ما در آینده را با تغییرات جدید دشوار می کند. پس من دوست دارم نظر شما را بدانم. آیا واقعا منطقی است که یک نسخه خاص از کتابخانه خارجی را در svn خود قرار دهیم و با نادیده گرفتن همه به روز رسانی ها از آن استفاده کنیم؟ | بسته به نسخه ثابت یک کتابخانه و به روز رسانی آن را نادیده بگیرید |
168106 | من در حال یادگیری زبان C (هنوز بسیار مبتدی) در لینوکس با استفاده از کامپایلر GCC هستم. من متوجه شدهام که برخی از کتابخانهها، مانند کتابخانهای که با هدر «math.h» استفاده میشود، باید به صورت دستی پیوند داده شوند. من در کتابخانهها با استفاده از پرچمهای مختلف به شکل «-l[library-name]» پیوند میدهم، مانند «-lm» برای کتابخانه ریاضی فوقالذکر. با این حال، پس از تغییر از خط فرمان و/یا «Geany» به «Code::Blocks»، متوجه شدم که «Code::Blocks» از «g++» برای کامپایل برنامهها به جای «gcc» استفاده میکند. (با وجود اینکه پروژه به طور قطع C مشخص شده است). همچنین، Code::Blocks نیازی به پیوند دستی کتابخانه ها در هنگام کامپایل ندارد - کتابخانه هایی مانند کتابخانه ریاضی _just work_. من دو سوال دارم: اول اینکه آیا کامپایل برنامه های C با کامپایلر 'g++' بد است؟ تا اینجا به نظر می رسد کار می کند، اما بالاخره C++ C نیست و من کاملا مطمئن هستم که کامپایلر 'g++' برای C++ در نظر گرفته شده است. دوم، آیا این کامپایلر «g++» است که پیوند خودکار کتابخانهها را در «Code::Blocks» انجام میدهد؟ | سوالاتی در مورد پیوند دادن کتابخانه ها در C |
122403 | این مثال را در نظر بگیرید: من یک وب سایت دارم. این به کاربران اجازه می دهد تا پست بگذارند (می تواند هر چیزی باشد) و برچسب هایی اضافه کنند که پست را توصیف می کند. در کد، دو کلاس دارم که نشان دهنده پست و تگ است. اجازه دهید این کلاس ها را «پست» و «تگ» بنامیم. پست از ایجاد پست ها، حذف پست ها، به روز رسانی پست ها و غیره مراقبت می کند. برچسب از ایجاد برچسب ها، حذف برچسب ها، به روز رسانی برچسب ها و غیره مراقبت می کند. یک عملیات وجود ندارد که وجود ندارد. پیوند برچسب ها به پست ها من درگیر این هستم که چه کسی باید این عملیات را انجام دهد. این می تواند به همان اندازه در هر دو کلاس مناسب باشد. از یک طرف، کلاس «Post» میتواند تابعی داشته باشد که یک «برچسب» را به عنوان پارامتر میگیرد و سپس آن را در لیستی از برچسبها ذخیره میکند. از سوی دیگر، کلاس «Tag» میتواند تابعی داشته باشد که «پست» را به عنوان یک پارامتر میگیرد و «تگ» را به «پست» پیوند میدهد. موارد بالا فقط یک نمونه از مشکل من است. من در واقع با چندین کلاس که همه شبیه به هم هستند با این کار مواجه هستم. می تواند به همان اندازه در هر دو جا شود. صرف نظر از قرار دادن عملکرد در هر دو کلاس، چه قراردادها یا سبک های طراحی وجود دارد که به من در حل این مشکل کمک می کند. من فرض میکنم باید چیزی کمتر از انتخاب یکی وجود داشته باشد؟ شاید قرار دادن آن در هر دو کلاس پاسخ صحیح باشد؟ | مبارزه با اصل مسئولیت واحد |
252822 | من در حال نوشتن یک برنامه در C++ با استفاده از libpq به عنوان رابط postgresql هستم. من در حال حاضر در حال جمع آوری یک کتابخانه کوچک از توابع کمکی برای کمک به تبدیل C++ به C برای یک برنامه کاربردی هستم که در رایانه شخصی یا دستگاه ARM (رم 2 گیگاهرتز 2 گیگابایت) استفاده می شود. با توجه به استخراج داده ها از پایگاه داده، من نگران این هستم که آیا باید همه نتایج را یکباره از پایگاه داده بیرون بکشم یا از مکان نما برای خواندن یک یا چند در یک زمان استفاده کنم. مجموعه نتایج بازگشتی احتمالاً می تواند صدها نفر باشد و من فرض می کنم: * اگر همه نتایج را بکشم، یک حافظه برای برنامه کاربردی خواهد بود * اگر هر بار یک تاپل را از طریق مکان نما بکشم، می تواند یک بار سنگین بر روی سرور پایگاه داده (در حال حاضر لوکال هاست برای توسعه) من نمی دانم چگونه می توانم معیارهای مناسبی را برای تعیین اینکه کدام بهترین است به دست بیاورم، بنابراین سؤالات من عبارتند از: 1. آیا بهترین روش در مورد آن وجود دارد. بازیابی نتایج از پایگاه داده در دنیای واقعی (همه به یکباره / یک ردیف در یک زمان / چند ردیف در یک زمان) 2. چگونه می توانم نوعی از معیارها را برای آزمایش کارایی تعیین کنم؟ حدس می زنم که باید هم میزان استفاده از حافظه برنامه و هم بارگذاری پایگاه داده را همراه با زمان پاسخگویی در نظر بگیرم. 3. اگر بهترین کار کشیدن چند تاپل در یک زمان است، چگونه می توانم مقدار بهینه برای کشیدن یکباره را تعیین کنم؟ | کشیدن نتایج از postgresql با نشانگر |
1782 | من نمی دانم که آیا این سوال در اینجا بیشتر موضوعی است یا در SO، بنابراین اگر سایت را از دست داده ام، عذرخواهی می کنم. به هر حال من اخیراً با یکی از اقوام صحبت می کردم. او در شرکتی کار می کند که به یک وب سایت نیاز دارد. آنها با شرکت دیگری قرارداد بستند که برنامه های وب و طراحی گرافیکی را انجام می دهد تا آنها را به یک وب سایت تبدیل کند، کد منبع بدهد و تعمیر و نگهداری کند. این سایت قرار است تبلیغات کلی اقتصادی در مورد شرکت بدهد، یک بخش اخبار داشته باشد و یک پورتال برای همکاران داشته باشد که بتوانند اطلاعات آماری مانند میزان فروش محصولات خود و موارد مشابه را دریافت کنند. قسمت آخر قرار بود داده ها را از پایگاه داده مورد استفاده برنامه All-in-One که توسط شرکت اقوام من استفاده می شود بخواند. این پروژه قرار بود سه تا شش ماه طول بکشد و از LAMP (یا WAMP) AJAX و Python استفاده شود. متأسفانه شش ماه تقریباً چهار بار از شروع پروژه می گذرد و تنها نتیجه آن دو تصویر ماکت است. علاوه بر این به نظر می رسد آنها در یک آشفتگی هستند. آنها از تماس خودداری می کنند و همیشه شکایت می کنند که چگونه توسعه دهندگان پس از چند ماه کار به ترک کار ادامه می دهند و نمی توانند یک تیم پروژه پایدار بسازند (یک نکته جانبی، آنها وب سایت های چندین شرکت دیگر را به موقع انجام دادند. قادر به تولید نتیجه در یک زمان). در حال حاضر مشخص است که پروژه به این زودی ها انجام نخواهد شد و شرکت اقوام من در نظر دارد پیمانکاران را اخراج کند و هر چه ساخته اند بردارد و شخص دیگری را برای اتمام کار پیدا کند. متأسفانه، IT آنها از زمان PDP-11 هیچ برنامهنویسی انجام نداده است، بنابراین او چندان کمکی نخواهد کرد و به نظر میرسد که این به من بستگی دارد که هر کاری را که پیمانکاران انجام دادهاند بررسی کنم. من مقداری برنامه نویسی انجام دادم، اما فقط کمی برنامه نویسی تحت وب انجام دادم، بنابراین سوال من این است: چه چیزی را باید در پایگاه کد و منابع پیدا کنم؟ مسئله این است که آنها دلایلی برای مشکوک بودن دارند که کد را در پروژه های مختلف به اشتراک می گذارند و ممکن است سعی کنند بخش هایی از آن را حذف کنند. من می دانم که احتمالاً بخشی از منابع مورد استفاده سایت مانند تصاویر و غیره وجود خواهد داشت و احتمالاً یک پایگاه داده و تعدادی اسکریپت وجود خواهد داشت. همچنین، اگر فکر می کنید که این باید به ویکی جامعه یا عمومی تبدیل شود پروژه شکست خورده: چگونه هر چیزی مفید را از آن بازیابی کنیم؟ بحث لطفا نظر بدید همچنین، دادگاه راه حلی نیست، زیرا آنها در کشور من آنقدر کارآمد هستند که احتمالاً تصمیم آن در اوایل دهه 2020 صادر می شود. | نجات بقایای پروژه کاربردی وب مرده: به دنبال چه چیزی باشیم؟ |
1785 | لطفا **روی مسائل فنی بمانید**، از مسائل رفتاری، فرهنگی، شغلی یا سیاسی بپرهیزید. | هر برنامه نویسی باید درباره برنامه نویسی بداند؟ |
254796 | من یک کلاس مدل «پایگاه داده» در PHP نوشتهام و یک کلاس کنترلکننده نوشتهام که بهطور خاص دادهها را قبل از ارسال به db اعتبارسنجی میکند. من انتقاد می کنم که باید داده ها را در کلاس مدل «پایگاه داده» به جای کلاس «کنترل کننده» مدیریت کنم. من می خواستم یک کلاس db عمومی بنویسم که می تواند در هر جایی برای عملیات CRUD استفاده شود. حالا بچه ها میشه لطفا به من کمک کنید تا این مشکل را حل کنم؟ آیا باید داده ها را در کلاس مدل db اعتبار سنجی کنم یا در کلاس کنترل کننده db؟ | مدیریت پایگاه داده و پیشگیری از تزریق SQL |
255444 | پس از مطالعه و پرسیدن نحوه برخورد با git، Github، شاخهبندی، نسخهسازی و برچسبگذاری، به نظر میرسد بهترین راه برای نشان دادن نسخه جدید نرمافزار، علامتگذاری آخرین commit یک نسخه خاص با یک برچسب خاص است. ساختاری مانند این را می توان فرض کرد: * Commit 1 * Commit 2: Tag 1.0.0 * Commit 3 * Commit 4 * Commit 5: Tag 1.1.0 * Commit 6: Tag 1.1.0 جایی که زمانی که نسخه 2.0.0 منتشر شد، به احتمال زیاد یک شعبه 1.1.x ایجاد شده است تا نسخه 1.1 را برای رفع فوری ها و غیره حفظ کند. اکنون می دانم که چگونه ممکن است برای ادغام این با یک CI، برای مثال تراویس. چیزی که من می دانم این است که: * یک سیستم یکپارچه سازی پیوسته، مانند Travis CI، در هر _commit_ به هر شعبه راه اندازی می شود، و امکان فعال/غیرفعال کردن آن در هر شاخه وجود دارد. من در تلاش هستم تا بفهمم که آیا امکان شروع یک ساخت پس از اینکه یک commit خاص را_تگ کردید، وجود دارد، آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چگونه این کار می تواند کار کند؟ | آیا می توان نسخه هایی را بر اساس برچسب ها با سیستم یکپارچه سازی مداوم (مانند Travis CI / Jenkins) ساخت. |
179970 | من تازه وارد DDD هستم و فقط در برنامههای Transaction-Script با مدل کم خون یا فقط Big Balls of Mud کار کردهام، بنابراین لطفاً هر اصطلاحی را که سوءاستفاده میکنم ببخشید. من سعی می کنم جداسازی مناسب بین مدل دامنه و مخزن را درک کنم. راه مناسب برای ساختن یک شی دامنه که از یک پایگاه داده می آید، با فرض نیاز (به طور باورنکردنی ساده شده) برای پرس و جو برای اشیاء بر اساس وضعیت («شمرده شدن») یا با شناسه چیست. * آیا یک کارخانه باید با استفاده از یک مخزن DIed، اشیاء را بسازد و متدهای «GetByStatus()» و «GetByID()» را نشان دهد؟ * آیا با دانستن نحوه ساخت یک مدل دامنه از DTO، باید یک مخزن مستقیماً فراخوانی شود؟ * آیا مدل دامنه باید سازنده ای برای get by ID داشته باشد، با استفاده از یک مخزن DIed برای بارگذاری حالت اولیه، با استفاده از روش دیگری (؟) برای لیست؟ من واقعاً مطمئن نیستم که بهترین راه چیست، و این سؤال پاسخی دارد که از هر یک حمایت می کند (اینها قطعاً منحصر به فرد هستند). | مدل دامنه و پرس و جو |
152320 | آیا عبارت یا کلمه ای برای توصیف یک الگوریتم یا برنامه کامل است که با توجه به هر مقدار برای آرگومان های آن، یک نتیجه تعریف شده وجود داشته باشد؟ یعنی همه پیامدها در هر زمینه ای در نظر گرفته شده است؟ یک مثال ساده می تواند تابع زیر باشد: تابع رشته را برمی گرداند get_item_type(int type_no) { if(type_no < 10) return hockey stick else if (type_no < 20) return buldozer else return unknown } (ببخشید ناراحت کننده شبه کد) مهم نیست که چه شماره ای ارائه می شود، همه امکانات برای آنها ارائه می شود. سوال من این است: آیا کلمه ای برای پر کردن جای خالی اینجا وجود دارد: get_item_type() ______ کامل است؟ (پاسخ تورینگ کامل نیست - این چیزی کاملاً متفاوت است - اما وقتی به موارد بالا فکر می کنم به طرز آزاردهنده ای همیشه به چیزی به عنوان Turing Complete فکر می کنم). | آیا عبارت یا کلمه ای برای توصیف یک الگوریتم یا برنامه کامل است که با توجه به هر مقدار برای آرگومان های آن، یک نتیجه تعریف شده وجود داشته باشد؟ |
243063 | من با برنامه نویسی و علوم کامپیوتر کاملاً تازه کار هستم، اما فکر می کردم آیا راه خوبی برای نزدیک شدن به مشکل زیر وجود دارد: برای مجموعه ای از 2n امتیاز (الزاماً منحصر به فرد) در R^k (فرض کنید هر ورودی مثبت است) من الگوریتمی می خواهم که مجموعه را به n جفت تقسیم کند به طوری که میانگین فاصله اقلیدسی مجذور حداقل شود. ویرایش: برای وضوح ویرایش شده است. | به حداقل رساندن میانگین هنجار اقلیدسی مربعی زوجی |
97039 | من به تازگی شروع به آشنایی با برنامه نویسی رویداد محور کرده ام و به نظرم نمایندگان و رویدادها بسیار مفید هستند. از زمانی که شروع به دیدن پتانسیلها کردم، همیشه از آنها برای حل مشکلاتی مانند بهروزرسانی نمایشگرها بین کنترلها و فراخوانی رویههای ذخیرهشده پس از بهروزرسانیها و غیره استفاده کردم. من آنقدر شروع به استفاده از آنها کردم که در حال ایجاد و اشتراک در رویدادها هستم. بیشتر از آن چیزی است که من واقعاً متدها را به صورت دستی در کد فراخوانی می کنم. آیا قوانینی وجود دارد که باید از آنها پیروی کرد تا بدانیم چه زمانی باید از یک رویداد استفاده کرد یا فقط یک فراخوانی ساده تابع ساده قدیمی؟ هر توصیه ای بسیار قدردانی می شود. با تشکر | آیا می توانید بیش از حد از نمایندگان و رویدادها استفاده کنید |
216163 | این یک سوال نامگذاری چیزها است. من در حال پردازش درختان (اسناد XML) هستم و اغلب قوانین خاصی بر اساس ساختار برای گره ها اعمال می شود. ایجاد قراردادهای نامگذاری مختصر برای برخی موارد، یعنی برای گرههایی که در موقعیت اول در میان خواهر و برادرشان قرار دارند، همراه با برخی روابط بازگشتی، بسیار دشوار است: 1. با توجه به یک گره دلخواه، میخواهم فرزند اول آن و سپس آن گره را توصیف کنم. فرزند اول، و غیره به صورت بازگشتی. 2. با توجه به یک گره دلخواه دیگر، میخواهم والد آن را در صورتی که والد در بین خواهر و برادرش اول باشد، و والد آن والد اگر اولین باشد و غیره به صورت بازگشتی توصیف کنم. آیا اصطلاحات موجود برای توصیف این موقعیت های درختی وجود دارد؟ چگونه متغیر یا تابعی را نام میبرید که یکی از این موارد را به تصویر میکشد تا برای یک توسعهدهنده ناآشنا که تلاش میکند یک الگوریتم را درک کند، بصری باشد؟ | اصطلاحات/نامگذاری موقعیت درخت |
243069 | من از یک درخت باینری مناسب برای شبیه سازی براکت مسابقات استفاده می کنم. ترجیح داده می شود هر رقیب حاضر در براکت که هم تیمی باشد تا دورهای بعدی با یکدیگر ملاقات نکنند. روش کارآمدی که در آن بتوانم اطمینان حاصل کنم که هم تیمی های موجود در براکت تا حد امکان از یکدیگر فاصله دارند چیست؟ آیا ساختار داده دیگری به جز درخت وجود دارد که برای این منظور بهتر باشد؟ ویرایش: بیش از 2 تیم می توانند در یک براکت حضور داشته باشند و نیازی به وجود تعداد مساوی نفر از هر تیم در یک براکت وجود ندارد. من قصد دارم از این برای ورزش های انفرادی استفاده کنم که در آن فرد هنوز به یک تیم وابستگی دارد و ما می خواهیم تا زمانی که ممکن است هم تیمی های مقابل یکدیگر را به تاخیر بیندازیم. | روش براکت مسابقات برای ایجاد فاصله بین هم تیمی ها |
123755 | تیم چابک من از روش های XP مانند برنامه نویسی زوجی (J2EE)، 45 ساعت کاری در هفته، TDD و غیره پیروی می کند. آیا توصیه ای در مورد ابزارهای منبع باز (توسعه، تست و ادغام ساخت) و الگوها (داستان کاربر، نمودار سوختگی) دارید؟ و غیره برای اینکه تیم من را قادر می سازد تا بر ارائه ارزش تجاری تمرکز کند. من مدیر تکرار هستم و هادسون، جونیت و سلنیوم را امتحان کرده ایم. | ابزارهایی برای کمک به تیم چابک در ارائه ارزش |
179681 | **بیانیه مشکل -** با توجه به یک شبکه NxM از 1s و 0s (1s دیوارها را علامت گذاری می کند، در حالی که 0s نشان دهنده اتاق های خالی است)، وظیفه شناسایی تعداد اتاق ها و اندازه بزرگ ترین آنها است. و فقط برای برانگیختن کنجکاوی من، برای یافتن اینکه سلولی در کدام اتاق قرار دارد. به نظر می رسد یک مشکل موقتی باشد، زیرا الگوریتم های معمولی با هم سازگار نیستند. اگر آن را دریافت کنید، شبه کد کمک بزرگی خواهد بود! توجه - من الگوریتمهای جستجوی شبکهای معمولی را امتحان کردهام، اما الزامات مشکل را کفایت نمیکنند. منبع - INOI Q Paper 2003 | الگوریتم Chambers In A Castle |
179022 | RFC: > Request for Comments (RFC) یادداشتی است که توسط Internet > Engineering Task Force (IETF) منتشر شده و روش ها، رفتارها، تحقیقات یا > نوآوری های قابل اجرا در کار اینترنت و سیستم های متصل به اینترنت را تشریح می کند. در پایان این ویدیوی معرفی REST، RFC2616 و RFC3986 به عنوان مطالعه بیشتر ذکر شده است. پس از تماشای ویدیو، آن اسناد را در گوگل جستجو کردم و همانطور که از عنوان پیداست، مطمئن نیستم چگونه از آنها استفاده کنم. آیا آنها را به طور کامل می خوانم و یادداشت می کنم یا زمانی که چیزی را متوجه نمی شوم یا مشکلی دارم از آنها بیشتر به عنوان مرجع استفاده می کنم؟ | چگونه می توان RFC ها و اسناد مشابه را خواند؟ |
112622 | من روی پروژه ای کار کرده ام که بسیار داده محور است (یک بازی رومیزی چکرز با قوانین قابل تنظیم؛ من از XML برای ذخیره سازی داده ها استفاده می کنم). من به طرحی نیاز دارم که به راحتی قابل گسترش باشد زیرا ما ویژگی های جدیدی را از طریق تگ های XML جدید به پروژه اضافه می کنیم. طرح XML من برای شرط برد (چکرها): <game> <winconditions> <condition winner=Black> <Pieces color=Red number=0 /> </condition> <condition winner= Red> <Pieces color=Black number=0 /> </condition> </winconditions> </game> <game> عنصر اصلی است. بخشهای اصلی دیگری مانند «<تخته>» وجود دارد که اندازه و شکل تخته و محل قرارگیری قطعات را مشخص میکند و «<حرکت میدهد» که نحوه حرکت قطعات را مشخص میکند. ایده این است که چندین گزینه داشته باشیم که با هم ترکیب شوند و یک شرط را تشکیل دهند - اگر همه گزینه ها درست باشند، ارزیابی شرط یک برنده را برمی گرداند. در حال حاضر، بهترین استراتژی که من به آن دست یافته ام این است که یک بسته برای کلاس های پردازش برچسب ایجاد کنم: قطعات پردازنده و یک رابط برای گزینه شرط برد: رابط عمومی WinConditionOption { void setParameters(HashMap<String, String> args); ارزیابی بولی (GameState State); } پردازشگر فایل وقتی یک تگ را در داخل تگ «<winconditions>» میبیند، از بازتاب برای جستجوی کلاس مربوطه استفاده میکند و آن را با استفاده از رابط فراخوانی میکند. بنابراین تگ «Pieces» باعث میشود یک شی «Pieces» ایجاد شود و «setAttributes()» با ویژگیهای برچسب فراخوانی شود. وقتی برد را بررسی می کنیم، «evaluate()» با وضعیت فعلی بازی فراخوانی می شود. «قطعه ها» ارزیابی می کند که آیا تعداد مهره های متعلق به آن بازیکن یک عدد مشخص است یا خیر، در این مورد 0 (هیچ مهره ای باقی نمانده است). آیا این طراحی خوبی است؟ آیا راه بهتری برای انجام آن وجود دارد و همچنان بتوانید حداقل کدهای جدید بنویسید تا یک گزینه برد جدید اضافه کنید؟ | طراحی یک سیستم OOP مبتنی بر XML که به راحتی قابل توسعه است |
236743 | من مدام از مردم می شنوم که می گویند سیستم های بانکی مانند ATM از مدل سازگاری نهایی برای همگام سازی داده ها استفاده می کنند، اما نمی دانم که آیا این درست است یا خیر. قطعاً مبلغی که برداشت میکنید ممکن است با تأخیر در صورتحساب بانکی شما نشان داده شود، اما من فرض میکنم که آنها اجازه نخواهند داد که مبلغ حساب بانکی شما در هر زمان معینی ناسازگار باشد، درست است؟ هر کسی که در این صنعت کار می کند می تواند این را تایید کند؟ | ثبات نهایی در سیستم های بانکی |
255449 | من از Microsoft Platform Ready Test Tool 4.1 استفاده می کنم و سعی می کنم از طریق تست SQL Server 2012 Data Platform Test SQL Server 2012 من روی سرور ویندوز 2012 اجرا شود و تمام تست های پیش نیاز در حال انجام است. اما سپس به مرحله 1 می رسم: فایل اجرایی (های) اصلی برنامه خود را انتخاب کنید، و پیغام خطای زیر را دریافت کنید: شما باید فایل(های) اجرایی اصلی برنامه خود را در لیست زیر شناسایی کنید. اگر هیچ فایل اجرایی در زیر نمایش داده نمی شود، باید فایل اجرایی اصلی برنامه های خود را که اتصال به SQL Server را انجام می دهد، مرور کرده و اضافه کنید. اگر برنامه شما راه حل مبتنی بر IIS/PHP/COM+ است، باید فریم ورک اجرایی مربوطه را که اتصال به SQL Server را ایجاد می کند، اضافه کنید. بنابراین، برنامه من یک برنامه وب .Net 4.5 است که روی یک ماشین مجازی متفاوت از سرور SQL اجرا می شود. بنابراین سوال من این است: چگونه می توانم فایل های مورد نیاز را اضافه کنم؟ و به هر حال چه فایل هایی را باید اضافه کنم؟ | ابزار تست آماده پلتفرم مایکروسافت - وقتی روی سرور دیگری هستند، گزینه اجرایی اولیه را انتخاب کنید |
123750 | ما به دنبال بهبود فرآیند واگذاری وظایف از معماری به توسعه هستیم. در یک انتهای مقیاس، هیچ راهنمایی معماری وجود ندارد که شما در معرض هرج و مرج قرار می گیرید، با هر توسعه دهنده ای که کارها را به روش خود انجام می دهد. در انتهای دیگر مقیاس، جایی که همه چیز مشخص شده است، مشخصات بیشتر از توسعه طول می کشد و شما در خطر انجام وظایف توسعه بسیار خسته کننده هستید. آیا کسی حد وسط مطلوبی بین این افراط پیدا کرده است؟ کدام مصنوعات را به توسعه تحویل می دهید؟ به عنوان مثال: ماژول ها، ساختار کلاس، یا نمودارهای توالی؟ | آیا بهترین شیوه ها در مورد واگذاری از معماری به توسعه وجود دارد؟ |
48535 | من سعی میکنم معماری سیستمی را طراحی کنم که در C++ پیادهسازی میکنم، و فکر میکردم که آیا مردم میتوانند رویکرد خوبی را در نظر بگیرند یا رویکردی را که من تاکنون طراحی کردهام نقد کنند. اول از همه، مشکل کلی یک خط لوله پردازش تصویر است. این شامل چندین مرحله است و هدف طراحی یک راه حل بسیار ماژولار است، به طوری که بتوان هر یک از مراحل را به راحتی تعویض کرد و با یک کد سفارشی جایگزین کرد (به طوری که در صورت اطلاع کاربر می تواند افزایش سرعت داشته باشد. که مرحله خاصی در مشکل او به نحوی محدود است). تفکر فعلی چیزی شبیه به این است: خروجی ساختار. /*حاوی مقادیر خروجی از خط لوله است.*/ class input_routines{ public: virtual foo stage1(...){...} virtual bar stage2(...){...} virtual qux stage3(... ){...} ... } خط لوله خروجی(مراحل ورودی_روالها); این به افراد اجازه میدهد تا input_routines را زیر کلاسبندی کنند و هر مرحله را که میخواهند لغو کنند. با این اوصاف، من قبلاً در سیستمهایی مانند این کار کردهام، و متوجه شدم که طبقهبندی فرعی و موارد پیشفرض بههم ریخته میشوند و استفاده از آن ممکن است دشوار باشد، بنابراین من از نوشتن یکی از آنها ناراحت نیستم. من همچنین در مورد یک رویکرد STLish بیشتر فکر می کردم، که در آن مراحل مختلف (6 یا 7 وجود دارد) پارامترهای قالب پیش فرض باشند. آیا کسی میتواند از الگوی بالا، نظراتی در مورد رویکرد قالب یا هر معماری دیگری که به ذهن میرسد، انتقاد کند؟ | معماری مدولار برای پردازش خط لوله |
176906 | گفته می شود که روش کانبان برای بخش های نگهداری و پشتیبانی نرم افزار مناسب است، در حالی که Scrum برای توسعه محصول جدید مناسب تر است. هیچ فرآیند یا روشی کامل نیست. استفاده از مناسب به شما کمک می کند تا موفق شوید، اما آنها موفقیت را تضمین نمی کنند. کدام رویکرد چابک برای پروژه ای مناسب است که اساساً یک پلتفرم مجدد از یک فناوری به فناوری دیگر است (مثلاً از جاوا به دات نت). | چابک و جنبه های مختلف توسعه نرم افزار |
179974 | من باید یک برنامه برای رزرو قرار ایجاد کنم. این قرار است **در یک سرور مشترک** میزبانی شود. بنابراین عملکرد مهمترین چیز است. من از symfony2 استفاده کردم. من کاملاً از چارچوب خوشم آمد. ولی انگار سنگینه با توجه به نیازهایم، کدام چارچوب برای من مناسب است؟ من سه فریم ورک **yii، symfony2 و ZF2 را در لیست کوتاه قرار داده ام.** نمی پرسم کدام فریم ورک بهتر است. **هر سه فریمورک خوبی هستند**. میخواهم بدانم کدام یک با نیازهای من مطابقت دارد. اولویت اول من عملکرد خواهد بود (هرجا که امکان داشته باشد از AJAX استفاده خواهم کرد)، دوم زمان نگهداری و توسعه و سومین پشتیبانی جامعه خواهد بود. یا باید از هندلرهای خودم برای جدا کردن view ها و منطق استفاده کنم و فقط از php خام استفاده کنم؟ | چارچوب php بهتر برای هاست اشتراکی |
163489 | من تعجب می کنم که چرا java.util.ArrayList اجازه می دهد تا null را اضافه کنید. آیا موردی وجود دارد که بخواهم null را به ArrayList اضافه کنم؟ من این سوال را میپرسم زیرا در پروژهای با یک باگ مواجه بودیم که در آن کدهایی nulls را به لیست اضافه میکردند و تشخیص این که اشکال در کجاست دشوار بود. بدیهی است که یک NullPointerException پرتاب شد، اما تا زمانی که کد دیگری سعی کرد به عنصر دسترسی پیدا کند. مشکل این بود که چگونه میتوان کدی را که شی تهی را اضافه کرد، پیدا کرد. اگر ArrayList در کدی که عناصر در آن اضافه میشوند، یک استثنا ایجاد میکرد، راحتتر بود. | چرا java.util.ArrayList اجازه اضافه کردن null را می دهد؟ |
40821 | من چیزی در مورد پاسکال، Mathematica و Matlab می دانم، اما هیچ ایده ای در مورد زبان های C، C++، C# ندارم. من می خواهم یکی از زبان هایی را یاد بگیرم که آنها برای محاسبه برخی از توابع حسابی برای اعداد بزرگ (مثلاً بزرگتر از 10^3000 دلار) سریع و دقیق هستند. از یکی پرسیدم گفت از ++C استفاده کرده و گفت من این توالی را در کمتر از 10 دقیقه محاسبه کردم. من می خواهم برنامه های C، C++، C# و نوع تصویری پایان نامه ها را بدانم و بدانم کدام یک برای هدف من بهتر است. فرض کنید $f$ یک تابع حسابی باشد و A={k1,k2,...,kn} اعداد صحیح به ترتیب افزایش باشند. حالا می خواهم با k1 شروع کنم و f(ki) را با f(k1) مقایسه کنم. اگر f(ki)>f(k1)، ki را به عنوان k1 قرار دهید. حالا با ki شروع کنید و f(kj) را با f(ki) برای j>i مقایسه کنید. اگر f(kj)>f(ki)، kj را به عنوان ki قرار دهید و این روش را تکرار کنید. در پایان یک زیر دنباله B={L1,...,Lm} از A با این ویژگی خواهیم داشت: f(L(i+1))>f(L(i))، برای هر 1<=i <=m-1 من یک کد برای این برنامه با Mathematica نوشته ام و چند ساعت طول می کشد تا f از ki یا مجموعه B برای اعداد بزرگ محاسبه شود. برای مثال، اجازه دهید f تابع مقسوم علیه اعداد صحیح باشد. آیا می دانید چگونه برای هدفم در Mathematica یا Matlab کد بنویسم؟ Mathematica ارجحیت دارد. | زبان برنامه نویسی را برای محاسبه توابع در مورد اعداد صحیح یاد بگیرید |
255446 | من نتوانستم عنوان بهتری برای این پیدا کنم... من سعی می کنم یک Access Control برای برنامه خود ایجاد کنم و با ساختن یک سیستم غیر دیوانه مشکل جدی دارم، عمدتاً برای عملکرد زیرا این سیستم در یک پایگاه داده SQL قرار دارد و بیش از حد در سراسر برنامه استفاده خواهد شد (هر درخواستی از آن برای واکشی داده استفاده می کند) بنابراین سناریوی من و طراحی فعلی من در اینجا است: سیستم من دارای 3 ماژول است و هر کدام دارای اقدامات کلی CRUD هستند - لیست، مشاهده، به روز رسانی، ایجاد، حذف؛ و گاهی اوقات اقدامات خاص تری مانند - user.view.creator، user.update.photo، user.update.metadata، storage.upload، storage.download و غیره دارد. من میخواهم سیستم من دارای وظایف یا عملیات باشد و آنها سلسله مراتبی خواهد بود، برای مثال storage.view دارای یک storage.download فرزند خواهد بود. این برای عملیات است. این قسمت در اجرا و طراحی مشکلی ندارم. بزرگترین مشکل من طراحی ارتباط بین کاربر و وظایف است. هم RBAC و هم ACL در این مورد با نیازهای من مطابقت ندارند، بنابراین سعی می کنم خودم را بسازم. من نمیتوانم RBAC را پیادهسازی کنم، زیرا در RBAC نقشها ثابت هستند، اما در مورد من، خود نقشها وابسته به منبع و گروهی هستند که این منبع به آن تعلق دارد. به عنوان مثال، عکاس نقش گروه A فقط می تواند یک عکس را از ذخیره سازی آپلود کند، در حالی که عکاس گروه B نیز می تواند عکس را از ذخیره سازی حذف کند. بنابراین، برای اینکه همه چیز تا حدودی ساده باشد، تصمیم گرفتم یک GROUP منبع جدید اضافه کنم و همه فایلها، نقشها و غیره باید به گروهی تعلق داشته باشند. از سوی دیگر، کاربر فقط به یک گروه نگاشت می شود. آنها هرگز به یک گروه تعلق ندارند، آنها فقط به منابع در گروه دسترسی دارند. این کاملاً منطقی است و یکپارچه کار میکند و خیلی پیچیده نیست - پرسوجوها سادهتر هستند، بنابراین من فضایی برای خوشهبندی پایگاههای داده و غیره دارم. من منبع دیگری دارم، CLIENT. مشکل اینجاست که در یک سازمان، کاربر میتواند دسترسی متفاوتی به مشتریان مختلف داشته باشد. به عنوان مثال، فرض کنید من گروه A را دارم، که دارای مشتریان 1 تا 25 است. یک کاربر خاص که متعلق به آن گروه است، می تواند چیزی شبیه به: Client 1 - Manager Client 2 - Assistant Client 3 - SomeOtherRole و زمانی که لیستی را واکشی می کند، داشته باشد. از بین مشتریان، کاربر فقط 3 مشتری را می بیند. من واقعاً نمی دانم باید چه کار کنم تا به بهترین شکل ممکن به این هدف برسم. سوال من این است که چگونه باید با طراحی این قسمت از سیستمم اقدام کنم؟ و یک سوال بهتر، چگونه می توانم این سیستم را ساده کنم؟ | چگونه می توانم طراحی سیستم کنترل دسترسی زیر را ساده کنم؟ |
95043 | یکی از توسعه دهندگان شرکت من به سمت جدیدی ارتقا یافت که عملاً ما توسعه دهندگان را مدیریت می کند و او به 3 نفر از تیم ما (از جمله من) پروژه های بزرگی را که در Java/Delphi/.NET انجام شده بود اختصاص داد، هدف تیم بودن این بود. که هر یک از ما می توانیم کد یکدیگر را مدیریت کنیم در صورتی که شخصی به تعطیلات برود یا به هر دلیلی شرکت را ترک کند. پیشنهادات از دوشنبه شروع میشوند، اما من واقعاً هیچ اطلاعات محکمی در مورد نحوه کار تیمهای آگنوستیک زبان یا نحوه مدیریت آن پیدا نکردم، اگرچه ایده من توصیه به یک محیط eclipse/maven/jenkins با رویکرد TDD برای پروژههای جاوا بود، اما نمیتوانم آن را مدیریت کنم. بدانیم که در زبان های دیگر چه چیزی برای ما بهتر است. آیا برنامه های دلفی .Net را نیز به جاوا منتقل می کنید؟ یا هر دو زبان را به خوبی یاد می گیرید و آن را همان طور که هست رها می کنید. من یک جورایی طرفدار جاوا هستم اما بدم نمیآید که زبانهای دیگر را یاد بگیرم، اما چیزی که فکر میکنم این است که داشتن یک زبان دارای مزایایی است مانند اینکه همه ابزارهای مشابه را میدانند و ابزارهای کمتری برای تسلط دارند. من هنوز نمی دانم به غیر از آنچه در بالا گفتم چه چیزی را پیشنهاد کنم، هر توصیه ای در مورد این نوع مشکلات قابل قدردانی است. | بهترین سازمان تیم توسعه 3 نفره؟ |
218265 | یکی از همکاران من یک قانون سرانگشتی برای انتخاب بین ایجاد یک کلاس پایه یا یک رابط ارائه داد. او می گوید: > هر روش جدیدی را که می خواهید اجرا کنید تصور کنید. برای هر یک از آنها، این را در نظر بگیرید: **آیا این متد توسط بیش از یک کلاس در > _exactly_ به این شکل، بدون _هیچ_ تغییر پیاده سازی می شود؟** اگر پاسخ بله است، یک کلاس پایه ایجاد کنید. در هر موقعیت دیگری، یک رابط ایجاد کنید. به عنوان مثال: > کلاسهای «cat» و «dog» را در نظر بگیرید که کلاس «mammal» را گسترش میدهند و > یک متد واحد «pet()» دارند. سپس کلاس «تمساح» را اضافه می کنیم که > چیزی را گسترش نمی دهد و دارای یک متد «slither()» است. > > اکنون، میخواهیم یک متد «eat()» به همه آنها اضافه کنیم. > > اگر پیاده سازی متد «eat()» دقیقاً برای «cat»، > «سگ» و «تمساح» یکسان باشد، باید یک کلاس پایه ایجاد کنیم (مثلاً «حیوان»)، > که این را پیاده سازی می کند. روش > > با این حال، اگر اجرای آن در «تمساح» به کوچکترین شکلی متفاوت است، > باید یک رابط «IEat» ایجاد کنیم و «پستاندار» و «تمساح» را اجرا کنیم. او اصرار دارد که این روش همه موارد را پوشش می دهد، اما به نظر من ساده سازی بیش از حد است. **آیا ارزش دارد که این قانون سرانگشتی را دنبال کنید؟** | آیا «اگر روشی بدون تغییر مجدداً استفاده شود، متد را در یک کلاس پایه قرار دهید، در غیر این صورت یک رابط ایجاد کنید» یک قانون سرانگشتی خوب است؟ |
50577 | من چندین توصیه استفاده از کانتینرهای IoC را در کد دیده ام. انگیزه ساده است. کد تزریق شده وابستگی زیر را در نظر بگیرید: class UnitUnderTest { std::auto_ptr<Dependency> d_; public: UnitUnderTest( std::auto_ptr<وابستگی> d = std::auto_ptr<وابستگی>(جدید ConcreteDependency) ) : d_(d) { } }; TEST(UnitUnderTest، مثال) { std::auto_ptr<Dependency> dep(new MockDependency); UnitUnderTest uut(dep); //در اینجا تست کنید } Into: class UnitUnderTest { std::auto_ptr<Dependency> d_; public: UnitUnderTest() {d_.reset(static_cast<Dependency *>(IocContainer::Get(Dependency))); } } TEST(UnitUnderTest، مثال) { UnitUnderTest uut; //اینجا تست کنید } //پیکربندی برای محفظه IOC به طور معمول <Dependency>ConcreteDependency</Dependency> //پیکربندی برای محفظه IOC برای آزمایش <Dependency>MockDependency</Dependency> (البته مثال بالا فرضی C++ است) در حالی که من موافقم که این رابط کلاس را با حذف پارامتر سازنده وابستگی ساده می کند، فکر می کنم درمان از بیماری بدتر است. به چند دلیل اول، و این برای من بزرگ است، این برنامه شما را به یک فایل پیکربندی خارجی وابسته می کند. اگر به استقرار باینری تک نیاز دارید، به سادگی نمی توانید از این نوع کانتینرها استفاده کنید. مسئله دوم این است که API اکنون ضعیف و بدتر، _stringly_ تایپ شده است. شواهد (در این مثال فرضی) آرگومان رشتهای به ظرف IoC و نتیجه آن است. بنابراین ... آیا استفاده از این نوع ظروف مزایای دیگری دارد یا فقط با کسانی که ظروف را توصیه می کنند مخالفم؟ | لطفاً من را روی ظروف IoC بفروشید |
224455 | من در حال حاضر در مورد روش های مختلف طراحی اپلیکیشن یاد می گیرم و یک چیز وجود دارد که واقعا نمی توانم به آن فکر کنم. فرض کنید من یک دستگاه فیزیکی در شبکه خود دارم، یک دوربین نظارت IP. من به مدلی نیاز دارم که نمایانگر «دوربینهای نظارت IP» باشد تا در برنامهام با آنها کار کنم، که ممکن است شبیه این باشد: public class IPCamera { public string Token { get; مجموعه؛ } آدرس IP عمومی آدرس IP { دریافت; مجموعه؛ } رشته عمومی RtspUri { get; مجموعه؛ } } اکنون، اگر بخواهم IPCamera را در یک پایگاه داده (مثلاً با Entity Framework) ذخیره کنم، احتمالاً به ویژگی دیگری نیاز دارم و بنابراین به مدل دیگری با: public int Id { get; مجموعه؛ } اوه.. من می خواهم از طریق یک سرویس WCF به برنامه خود دسترسی داشته باشم. من نمیتوانم از شی IPAddress در اینجا استفاده کنم زیرا سریالسازی چندان مناسب نیست، بنابراین به مدل دیگری با یک کلاس IP سفارشی نیاز دارم که آدرس IP را به عنوان رشته ذخیره کند. و در آخر، یک کلاینت اندرویدی می خواهد به داده های من دسترسی پیدا کند. من یک API RESTful با استفاده از WebApi2 طراحی می کنم. مشتری به دوربین های RTSPUri علاقه ای ندارد، اما می خواهد در مورد وضعیت فعلی بداند (آنلاین است، آفلاین است). من تعجب می کنم: چگونه می توان همه این مدل ها را نام برد که با هم تضاد ندارند؟ آیا باید برای هر هدف/لایه/خدمات یک مدل طراحی کنم؟ و چگونه می توان آنها را پیوند / نقشه برداری کرد؟ با الگوی آداپتور؟ | چگونه یک نفر مدل های مختلف معماری/کسب و کار خود را طراحی می کند؟ |
162992 | من در حال طراحی یک سیستم جدید هستم که دارای یک وب سرویس مرکزی و چندین سرویس وب سایت است که در سراسر کشور و برخی خارج از کشور پخش شده است. داده هایی دارد که باید در همه سایت ها یکسان باشد. بنابراین برنامه من این است که آن داده ها را در وب سرویس مرکزی حفظ کنم و سپس داده ها را با سایت ها همگام سازی کنم. این شامل درج، ویرایش و حذف است. هنگام حذف مشکلی می بینم، اگر یک سایت از رکورد استفاده کرده باشد، باید حذفی را که روی سرورهای دیگر رخ داده است، لغو کنم. این من را به این ایده سوق داد که به نوعی سیستم تراکنش نیاز دارم که بتواند در سرورهای مختلف وب کار کند. قبل از اینکه از ابتدا یکی را طراحی کنم، میخواهم بدانم آیا کسی با چنین مشکلی مواجه شده است و آیا فریمها یا حتی الگوهای طراحی وجود دارد که ممکن است به من کمک کند؟ | چارچوب تراکنش های توزیع شده در بین سرویس های وب |
216166 | من یک محصول جدید دارم که همان هدف محصول قدیمی رقیب من است. یکی از کارهایی که من به انجام آن فکر کردهام این است که به برنامهام اجازه میدهم فایلهای سند ایجاد شده توسط محصول خود را وارد کند تا راهی آسان برای مهاجرت کاربران به سمت من باشد. طبیعتاً این کار بدون اجازه رقیب انجام می شود زیرا برخلاف منافع آنها است. من قبلاً این کار را با نرمافزار مجموعه آفیس دیدهام (مثلاً Open Office و Apple Pages میتوانند اسناد MS Word را وارد کنند)، اما نمیدانم که آیا نگرانیهای قانونی یا اخلاقی با من در انجام این کار وجود دارد یا خیر. من کاملاً انتظار دارم که هر پاسخی به احتمال زیاد تحت بند من وکیل نیستم قرار می گیرد، اما برای هر چیزی که باید بدانم، یا اگر لازم نیست نگران باشم، داشتن نقطه شروع مفید خواهد بود. | آیا در مورد واردات فایل های سند از یک محصول رقیب نگرانی وجود دارد؟ |
89883 | من همیشه این مقاله را در JoelOnSoftware به نام انجام کارها هنگامی که فقط غرغر می کنید دوست داشتم. من میتوانستم بهویژه زمانی که تازه کار بودم ارتباط برقرار کنم (و هنوز هم احساس میکنم همیشه یکی خواهم بود). در مورد شماره 4، خنثی کردن بوزوها. چه توصیه ای برای اجرای واقعی این کار در موقعیت های واقعی در محل کار دارید؟ به نظر نمی رسد (حداقل در تیم ما) به سادگی ثبت یک اشکال در برابر کد بد یک نفر آسان باشد. چه چیزی برای بقیه شما کار می کند؟ | چگونه کسانی را که کد بدی را در تیم می نویسند خنثی کنیم؟ |
40829 | واقعاً سکوی استقلال یعنی چه؟ معیار برای مستقل نامیدن یک بستر زبان چیست؟ آیا کراس پلتفرم و استقلال پلت فرم یکسان هستند؟ (این ممکن است یک سوال برای مطالعه شخصی باشد، اما من می خواهم از کارشناسان Stack Overflow بشنوم. تعاریف و دیدگاه های زیادی در مورد آن در اینترنت وجود دارد و برخی از آنها گیج کننده هستند) | استقلال پلت فرم چیست؟ آیا کراس پلتفرم و استقلال پلت فرم یکسان هستند؟ |
252828 | من به دنبال جایگزینی برای الگوی مخزن بودم و در مورد الگوی آبجکت پرس و جو (http://lostechies.com/jimmybogard/2012/10/08/favor- query-objects-over-repositories/) خوانده ام. با این حال پیاده سازی ارائه شده در پیوند بالا دقیقاً همان چیزی نیست که من به دنبال آن بودم - من به دنبال چیزی هستم که به راحتی قابل تزریق، آزمایش آسان و به راحتی گسترش/تغییر باشد (فقط آخرین نکته در پیاده سازی پیوند وجود دارد). کمی فکر کردم و فکر می کنم راه حل من اختراع کرده ام. فرض کنید من کنترلر «BlogEntriesController» دارم (من در مورد برنامه «mvc asp» با ORM صحبت می کنم) و به کلاس سازنده تزریق می کنم: کلاس عمومی BlogEntriesQueries { IRetrieveQuery<BlogEntryEntity> PageBlogEntries { get; مجموعه؛ } IRetrieveQuery<BlogEntryEntity> ProposedBlogEntries { get; مجموعه؛ } IAddQuery<BlogEntryEntity> CreateNewBlogEntry { get; مجموعه؛ } ... etc.. } که در آن `IRetrieveQuery<T>` چیزی است مانند: رابط عمومی IRetrieveQuery<TEntity> که در آن TEntity : EntityBase IQueryable<TEntity> CurrentQuery { get; } IRetrieveQuery<TEntity> InvokeQuery(IRetrieveQuery<TEntity> subQuery); IEnumerable<TEntity> GetQueryResults(); } سپس تمام کاری که باید انجام دهم این است که پیکربندی مناسب ظرف IoC برای تزریق پرس و جو به کنترلر و فراخوانی های مناسب در کنترلر مانند: `_blogQueries.ProposedBlogEntries.GetQueryResults()` سوال این است - راه حل خوبی است - آیا راه حلی وجود دارد اشکالاتی که من نمی بینم؟ من فکر می کنم می توانم آزمایش پذیری داشته باشم (حتی لازم نیست ISession را در مورد NHibernate مسخره کنم) و به راحتی قابل توسعه است، اما من به هیچ وجه متخصص نیستم (مخصوصاً در برنامه های پایگاه داده). | الگوی شی پرس و جو مناسب - NHibernate |
160379 | من سعی می کنم بفهمم یک برنامه نویس برای ایجاد یک وب سایت چه چیزی از مشتری نیاز دارد. این یک سایت پیچیده مبتنی بر پایگاه داده است. اطلاعات چگونه باید به نظر برسد؟ آیا باید صفحات را در چیزی مانند فتوشاپ با حاشیه نویسی چیدمان کنم؟ آیا همه اینها فقط باید نوشته شود. آیا روش استانداردی برای این کار وجود دارد؟ من باید به وضوح برای یک برنامه نویس توضیح دهم که می خواهم سایت من چه کاری انجام دهد. کمک کنید | برای ایجاد سایت چه چیزی از مشتری نیاز دارید |
238176 | اگر مربع یک نوع مستطیل است، پس چرا یک مربع نمی تواند از یک مستطیل ارث ببرد؟ یا چرا طراحی بدی دارد؟ من شنیده ام که مردم می گویند: > اگر مربع را از Rectangle مشتق کرده اید، پس مربع باید قابل استفاده باشد > هر جایی که انتظار دارید مستطیل باشد مشکل اینجا چیست؟ و چرا Square در هر جایی که انتظار دارید مستطیل باشد قابل استفاده است؟ تنها زمانی قابل استفاده خواهد بود که شی Square را ایجاد کنیم، و اگر متدهای SetWidth و SetHeight را برای Square نادیده بگیریم، چرا مشکلی پیش خواهد آمد؟ > اگر متدهای SetWidth و SetHeight را در کلاس پایه Rectangle خود داشتید و > اگر مرجع Rectangle شما به مربع اشاره می کرد، SetWidth و SetHeight > منطقی نیستند زیرا تنظیم یکی دیگری را برای مطابقت با آن تغییر می دهد. در این مورد مربع در تست جایگزینی Liskov با Rectangle مردود می شود و انتزاع داشتن مربع از Rectangle به ارث می رسد بد است. آیا کسی می تواند استدلال های بالا را توضیح دهد؟ باز هم، اگر متدهای SetWidth و SetHeight را در Square over-ride کنیم، آیا این مشکل حل نمیشود؟ من همچنین شنیده ام/ خوانده ام: > مسئله واقعی این است که ما مستطیل ها را مدل سازی نمی کنیم، بلکه مستطیل هایی را که قابل تغییر شکل هستند، یعنی مستطیل هایی که عرض یا ارتفاع آنها می تواند پس از ایجاد تغییر > اصلاح شود (و ما هنوز آن را همان شی می دانیم). ). اگر به کلاس مستطیل به این شکل نگاه کنیم، مشخص می شود که یک مربع > یک مستطیل قابل تغییر شکل نیست، زیرا یک مربع را نمی توان تغییر شکل داد و همچنان یک مربع > بود (به طور کلی). از نظر ریاضی، ما مشکل را نمیبینیم، زیرا > تغییرپذیری حتی در یک زمینه ریاضی معنا ندارد. در اینجا من معتقدم قابلیت اندازهگیری مجدد اصطلاح صحیحی است. مستطیل ها قابل اندازه گیری مجدد هستند و مربع ها نیز همینطور. آیا من چیزی را در استدلال بالا از دست داده ام؟ یک مربع را می توان مانند هر مستطیلی تغییر اندازه داد. | چرا اگر متدهای SetWidth و SetHeight را نادیده بگیریم، ارث بردن مربع از Rectangle مشکل ساز می شود؟ |
162991 | من باید یک برنامه پیچیده سی شارپ را بازسازی کنم (بسیاری از دیالوگ ها، منطق ترکیبی و غیره). بخش مدیریت ارتباط با تجهیزات سخت افزاری خاص (ارسال دستورات و دریافت اطلاعات از طریق تماس غیرهمزمان c#) وجود دارد. کد اسپاگتی با رابط کاربری ترکیبی/منطق/ارتباطات/و غیره است و وظیفه من این است که لایه ها را به معنای DDD تقسیم کنم. بنابراین، یک روال درایور برگشت تماس به کدام لایه تعلق دارد؟ کال بک ها در حال ایجاد حباب در سیستم هستند، تا لایه UI و به همین دلیل من نمی توانم این اصل اساسی را اعمال کنم که هر عنصر یک لایه فقط به عناصر دیگر در همان لایه یا به عناصر لایه های زیر وابسته است. آن را | DDD / لایه ها و سیستم های قدیمی |
178376 | در کار خود (نوشتن نرمافزار علمی در C++)، اغلب افرادی که از نرمافزار استفاده میکنند میخواهند کارشان را انجام دهند تا برخی عملکردها را اضافه کنند یا نحوه انجام و سازماندهی کارها را در حال حاضر تغییر دهند. بیشتر اوقات این فقط به اضافه کردن یک کلاس یا یک عملکرد جدید و استفاده از مقداری چسب برای انجام کار است، اما هر از گاهی، یک تغییر به ظاهر ساده عواقب گستردهای دارد که من را ملزم به طراحی مجدد میکند. مقدار قابل توجهی از کد موجود، که زمان و تلاش زیادی را صرف می کند و ارزیابی آن از نظر زمان مورد نیاز دشوار است. من فکر نمیکنم که آنقدر به وابستگی متقابل ماژولها، به اندازه نیازهای تغییر (البته در مقیاس کوچکتر) ربطی داشته باشد. برای ارائه یک مثال، به عملکرد چند کاربره اخیراً اضافه شده در اندروید فکر می کردم. نمیدانم از همان ابتدا قصد معرفی آن را داشتند یا نه، اما با فرض اینکه این کار را نکردند، پیشبینی همه مناطقی که تحت تأثیر این تغییر قرار میگیرند (ترجیحات برنامهها، تمها، نیاز به ذخیره اطلاعات حساب کاربری به نحوی) به نظر سخت است. و غیره...؟)، حتی اگر مفهوم به اندازه کافی ساده به نظر می رسد، و کد به خوبی سازماندهی شده است. چگونه با چنین شرایطی برخورد می کنید؟ آیا فقط وارد کد میشوید و بعداً مانند من، مشکل را مرتب میکنید؟ یا آیا قبل از آن تجزیه و تحلیل دقیقی از آنچه تحت تأثیر قرار می گیرد، چه چیزی باید به روز شود و چگونه، و چه چیزی باید بازنویسی شود، انجام می دهید؟ اگر چنین است، از چه ابزارها و رویکردهایی (در صورت وجود) استفاده می کنید؟ | چگونه می توانم تغییرات گسترده در کد خود را بهتر مدیریت کنم؟ |
44632 | من فقط به این فکر می کردم که چه چیزی باعث می شود PHP سریعتر کار کند. من چند روش دارم که همیشه میروم و انجام میدهم، اما روش خواندن آن را بهبود میبخشد، اما مترجم چطور؟ ### آیا باید پرانتزهای فرفری را در زمانی که فقط یک عبارت برای اجرا وجود دارد اضافه کنم؟ if(...){ echo test; } # یا.. if(...) echo test; === کدام باید استفاده شود؟ ### من همچنین http://beta.phpformatter.com/ را پیدا کرده ام و تنظیمات زیر را خوب می دانم، اما آیا آنها هستند؟ > ### تورفتگی: > > سبک تورفتگی: `{K&R (یک سبک پرانتز واقعی)}` > تورفتگی با: `{Tabs}` > تورفتگی شروع: `[1]` > تورفتگی: `[1]` > > ### رایج: > > `[x]` حذف همه نظرات > `[x]` حذف خطوط خالی > `[x]` تراز کردن عبارات تکالیف خوب > `[ ]` یک نظر با شرط بعد از if, while, for, foreach, > declare and catch دستورات > > ### بسازید: > > `[x]` حذف خطوط فقط با یک نقطه ویرگول (;) > `[x]` ایجاد نظرات معمولی (//) از نظرات perl (#) > `[x]` ایجاد تگ آغازین طولانی (<?php) از یک کوتاه (<?) > > ### براکت: > > `[x]` فضای داخل پرانتز`- ( )` > `[x]` فضای داخل پرانتز خالی`- ( )` > `[x]` فضای داخل پرانتز`- [ ]` > `[ x]` فضای داخل پرانتزهای خالی`- [ ]` ### نامهای کوچک var: اغلب کدم را مرور میکنم و «$var1» را به «$a»، «$var2» را به $b تغییر میدهم و به همین ترتیب من نظراتی را در ابتدای فایل اضافه میکنم تا به من نشان دهد که هر حرف چه معنایی دارد. آیا نکات فوقالعادهای وجود دارد که به اجرای سریعتر آن کمک کند؟ | قالببندی PHP، چه چیزی کارآمدتر عمل میکند؟ |
87728 | وقتی روی محصولی کار میکنید که باید بهزودی انجام شود و به خوبی کار کند، چه زمانی خوب است که قابلیت نگهداری و «نظافت» طراحی را قربانی کنیم تا کار به سرعت انجام شود و از در خارج شود؟ و تا چه حد مشکلی ندارد، مخصوصاً وقتی تکنیکهای استفاده شده برای «تمیز کردن» آن برای من جدید باشد؟ | چه زمانی خوب است که آرایش طرح را برای انجام یک پروژه قربانی کنیم؟ |
95047 | من فقط میپرسم، آیا روش یا تکنیک یا حتی ترفندهای عملی برای جلوگیری از آن اشکالات ناشناخته ناشناخته به خصوص آن موارد بد و تصادفی وجود دارد که اغلب در آخرین دقایق ظاهر می شوند یا حداقل برای حفظ این موارد در حداقل سطح. من این را به این دلیل میپرسم که وقتی روی یک پلتفرم جدید کار میکنید یا برای اولین بار از فناوری جدید خاصی استفاده میکنید، چگونه میتوانید طراحی و کد خود را به اندازه کافی قوی توجیه کنید؟ یا این چیزها را فقط با گذشت زمان و اشتباه می توان یاد گرفت؟ (من برای بیشتر اوقات کاری خود از C++ استفاده می کنم) با تشکر! | بهترین راه برای آماده کردن طرح و کد برای آن اشکالات ناشناخته ناشناخته از روز اول چیست؟ |
179684 | اساس الگوریتم های SHA-1 یا SHA-2 یا سایر الگوریتم های Checksum چیست؟ من در مورد آن در اینجا خوانده ام http://en.wikipedia.org/wiki/SHA-1#Data_Integrity اما من هنوز در مورد پاسخ به زبان عامی فکر می کنم. آیا می توانم آن را به عنوان یک کد بسیار بسیار فشرده درک کنم که می تواند به داده های اصلی ترجمه شود؟ فرض کنید من نامه ای در دفترچه یادداشت نوشته ام. سپس کل داده های اندازه صفحه 1 A4 من را می توان به چیزی شبیه به این 9b90417b6a186b6f314f0b679f439c89a3b0cdf5 تبدیل کرد. بنابراین هر زمان که میخواهم اطلاعات اصلی خود را برگردانم، میتوانم آن را به داده اصلی تبدیل کنم؟ من کاملاً مطمئن هستم که در اینجا اشتباه می کنم، زیرا عجیب است که چگونه داده هایی که خود حاوی ترکیبی از حروف و اعداد هستند را می توان با مجموعه کوچکتری از حروف و اعداد نشان داد. غیر منطقی! سپس، اساسی چیست؟ | مفهومی در پشت جمع SHA-1 Checksum |
90561 | نمی دونم باید خیلی عصبانی باشم یا چی. من به تنهایی بیش از 300 جستجو برای یک پایگاه داده بزرگ ایجاد کردم و یک قرارداد نامگذاری ایجاد کردم تا بتوانم بعداً آنها را پیدا کنم. هیچ کس دیگری در دفتر من حتی نمی داند که چگونه یک پرس و جو بسازد، اما من دیروز وارد شدم و متوجه شدم که نام همه آنها تغییر کرده است. من اکنون در پیدا کردن چیزها بسیار مشکل دارم و سعی می کنم بفهمم چه کار کنم. من با فرد مسئول صحبت کردم و او همه چیز را کم اهمیت جلوه داد. او گفت که نام آنها را تغییر داده است تا بتواند راحت تر آنها را پیدا کند. متأسفانه، من تنها کسی هستم که میدانم چگونه آنها را بسازم، ویرایش و نگهداری کنم، و تنها دلیلی که او برای یافتن آنها نیاز داشت، آزمایش جستارها بود. کنوانسیون نامگذاری جدید اصلاً منطقی نیست و من احساس می کنم که در روند توسعه یک گام به عقب برداشته ایم. چیزی که من سعی می کنم بفهمم این است: 1) آیا من بیش از حد واکنش نشان می دهم؟ 2) بهترین راه حل این مشکل چیست؟ من از گفتن این موضوع به رئیسم متنفرم، اما پس از صحبت با همکارم دیروز، می توانم بگویم که او احساس می کند هیچ اشتباهی نکرده است. | همکار نام همه درخواست های من را تغییر داد |
198650 | من اخیراً با همکار توسعه دهندگان اختلاف نظر داشتم. ما در حال تبدیل هستی شناسی های مختلف از فرمت منبع اصلی (Pica+، RDF، و غیره) به قالب داده خود هستیم و چندین مبدل داریم که دقیقاً به این کار اختصاص داده شده است. این بحث مطرح شد که آیا باید از فایل کامل هستی شناسی-داده استفاده کنیم یا یک زیرمجموعه به طور خاص برای آزمایش ایجاد کنیم. من این مورد را برای یک زیرمجموعه استدلال کردم: یک فایل سفارشی ایجاد شده از تمام موارد استفاده مورد نیاز برای تأیید اینکه مبدل ها به درستی اجرا می شوند. آنها استدلال کردند که یک فایل تولیدی همیشه به روز است و هر تغییری در پرونده تولید باعث شکسته شدن تست ها می شود. درست است، من گفتم، اما اگر نیاز به تغییر فایل های تولید باشد، الزامات غیر قابل تغییر تغییر می کند، بنابراین این اشتباه استفاده از داده های آزمایشی نیست. آنها این را یک استدلال بسیار ضعیف در نظر گرفتند و به طور خلاصه در مورد استفاده از یک فایل آزمایشی ایجاد شده سفارشی تصمیم گرفتند. سوال، همانطور که خلاصه می شود، این است که آیا از فایل در حال تولید برای آزمایش مبدل های خود یا زیر مجموعه ای از داده ها استفاده کنیم یا نه. جوانب مثبت و منفی چیست؟ من بسیار طرفدار استفاده از یک فایل آزمایشی برای تبدیل هستم، اما حاضرم فرض کنم که فرض من ناقص است. اگر درست می گویم، آیا راهی وجود دارد که بتوانم با شیواتر و قانع کننده تر در موردم استدلال کنم؟ | داده های تولید یا تست سفارشی برای تست واحد؟ |
213678 | من امروز بحث جالبی با رئیسم در مورد خروج از یک حلقه قبل از برآورده شدن شرایط ترمینال داشتم. او ساختاری در برخی از کدهای VB6 خود داشت که چیزی شبیه به این بود: ختم کم به عنوان پایان داخلی = 10 برای Iterator1 = 1 به پایان اگر Iterator1 = 5 سپس Iterator1 = پایان پایان اگر بعد من این پیاده سازی را زیر سوال بردم، با این ادعا که «خروج» For` روش مناسبی برای خروج پیش از موعد از یک حلقه بر اساس شرایطی بود، مانند این: برای Iterator2 = 1 تا 10 اگر Iterator2 = 5 سپس Exit For End If Next اشاره کردم که در عمل احتمالاً هر دو به یک کد باز JMP زبان ماشین ارزیابی می شوند. رئیس من اظهار داشت که اجرای او ممکن است کارآمدتر باشد زیرا فقط یک JMP دارد، یکی در انتهای حلقه، به جای دو، یکی در انتها و یکی در وسط برای عبارت Exit For. من اجرای دوم را برای خوانایی و معناشناسی ترجیح می دهم. همچنین، در آخرین نسخه های ویژوال استودیو برای دات نت، اگر خطوطی را بعد از عبارت «Exit For» اضافه کنید، به شما هشدار داده می شود که خطوط غیرقابل دسترسی در کد شما وجود دارد. با این حال، شما این هشدار را در VB6 دریافت نمی کنید، جایی که بحث شروع شد. بنابراین بهترین تمرین در اینجا چیست؟ مثال اول در VB6 بهتر است یا مثال دوم در همه شرایط بهتر است؟ مزایا / معایب هر رویکرد چیست؟ **ویرایش**: برای افزایش وضوح سوال، شماره جادویی را از نمونه کد حذف کرد. | بهترین تمرین - خروج حلقه از طریق اصلاح Iterator |
236409 | در حال حاضر من در حال توسعه نرم افزار چند شعبه خرده فروشی هستم. همه شعب دارای مجموعه یکسانی از اقلام هستند. با این حال، هر کدام مقدار موجودی خود را دارند. سوال من این است که بهترین روش برای اعمال کنترل کمیت شاخه برای اقلام چیست؟ من در حال حاضر به طرح زیر فکر می کنم: جدول آیتم ======== -Id -Description Branch Table ========= -Id -Description Branch Quantities Table ======== -Id -ItemId (FK to Item Table) -BranchId (Fk to Branch Table) -Quantity (این شامل مقدار یک مورد خاص است) این طراحی خوبی است؟ یا هر پیشنهادی؟ | سیستم خرده فروشی چند شعبه، چگونه می توان مقدار اقلام را برای شعب مختلف کنترل کرد؟ |
196495 | من یک برنامه C# نسبتاً جدید دارم که تقریباً 6 ماه از عمر آن می گذرد، که اکنون در تلاش هستیم تا آزمایش را در آن بگنجانیم. (از ابتدا باید انجام می شد، اما نمی توانم گذشته را تغییر دهم) بخش هایی از این برنامه شامل فشار دادن برخی اسناد به یک پوشه است. سپس یک برنامه شخص ثالث اینها را انتخاب می کند، کار خود را روی آنها انجام می دهد و فایل های خروجی را در پوشه دیگری رها می کند. برنامه من منتظر می ماند تا این کار انجام شود، خروجی ها را می گیرد، سپس به کار خود ادامه می دهد. این یک مشکل در هنگام آزمایش ایجاد می کند زیرا من واقعاً نمی توانم نسخه دیگری از شخص ثالث را فقط برای آزمایش نصب کنم، و همچنین نمی توانم آن را بدون بازنویسی کامل برنامه شخص ثالث مسخره کنم. چگونه می توانم این قسمت های برنامه خود را تست کنم؟ (ترجیحاً با NUnit) به طور خاص، من میپرسم چگونه واحد کدم را در برابر خروجی ابزار شخص ثالث آزمایش کنم. بنابراین کمی متفاوت از سوال مشابه دیگری است که شامل جداسازی نحوه ارتباط کد با شخص ثالث است. | چگونه می توانم بخش هایی از برنامه خود را در برابر خروجی برنامه شخص ثالث آزمایش کنم؟ |
232620 | من از یک عملگر سه تایی در متد super () کد خود استفاده می کنم. در حالی که کد برای بررسی رفت، من پاسخی دریافت کردم که > در فراخوانی های Super() اکیداً از عملگرهای سه تایی استفاده نکنید. آیا اگر از عملگرهای سه تایی در متد super() استفاده کنیم مشکلی پیش می آید؟ | آیا در صورت استفاده از عملگر سه تایی در متد super() مشکلی وجود دارد؟ |
164285 | # مقدمه ## مقدمه من در ارسال این مردد بودم، زیرا این یک برنامه کاربردی است که جزئیات پیچیده آن در جای دیگری تعریف شده است، و پاسخ ها ممکن است برای دیگران مفید نباشد. در طی چند هفته گذشته (در واقع قصد داشتم پس از پایان کار، یک پست وبلاگی در مورد این موضوع بنویسم) متوجه شدم که مانعی که با آن روبرو هستم، در واقع برای توسعه دهندگان جدیدتر بسیار رایج است. این سوال خیلی مربوط به یک چیز خاص نیست، بلکه در مورد چیدن آن چیزها در کنار هم است. من اینترنت را خیلی دور جستجو کردهام و آموزشهای زیادی در مورد نحوه ایجاد برنامههای کاربردی که _ نوعی_ شبیه به آنچه من به دنبال آن هستم، پیدا کردهام. من همچنین به دنبال استخدام یک توسعهدهنده دیگر، با تجربهتر، برای کمک به من بودهام، اما همه چیزهایی که به دست آوردهام، نامزدهای فاقد صلاحیت هستند که تجربه لازم را ندارند و مانند من از مشتری یا پروژه مراقبت نمیکنند. من ترجیح می دهم که پروژه هرگز اتفاق نیفتد تا اینکه یک راه حل نیمه کاره منتشر کنم. من از اساتید مدرسه ام سوال کرده ام، اما آنها پاسخی برای سوال من پیدا نکرده اند. من یک توسعه دهنده باتجربه هستم و برنامه های بسیاری را نوشته ام که -- بسیار انتزاعی -- به کاری که انجام می دهم نزدیک هستند، اما تجربیات من از آن برنامه ها به من اهرم کافی برای حل این مشکل خاص را نمی دهد. فقط امیدوارم که ارسال این مقاله اشتباهی برای نوشتن من نباشد. ## شرح پروژه من پروژهای دارم که برای مشتری روی آن کار میکنم که بازنویسی برنامهای است که در ابتدا توسط شخصی قبل از من در فاکسپرو 2.6 نوشته شده است، و برخی تحلیلها را انجام میدهد (که متأسفانه من مجاز به افشای آن نیستم. مطابق قرارداد کاری من) در مورد داده های مالی. یک روز، پس از یک صحبت طولانی بین مشتری و من - جایی که او به طور صمیمانه ناراحتی خود را از تمام اشکالاتی که اکنون 6 ماه است از این کد هک کرده ام توضیح داد - او به من گفت فقط آن را بازنویسی کنم و به من یک پیام داد. ماه برای نوشتن 1/8 خوب از این هیولا 65k LOC Foxpro. این خط 65 هزار کد foxpro monstrosity. 3 تا 6 ماه طول می کشد تا این نرم افزار را بازنویسی کنم (من می دانم چیزهایی که برنامه نویس اصلی انجام نداده است، مانند وراثت) همانطور که الان هستم، اما به سرعت متوجه می شوم که باید از آن استفاده کنم. پایگاه های داده قبل از این قرارداد، من حتی در مورد foxpro نمیدانستم، و بنابراین باید فوکسپرو را بیدرنگ یاد بگیرم، رویهها را بنویسم و در پایگاه داده تغییراتی ایجاد کنم. من واقعاً آن را دوست داشتم، و این پروژه در فاکس پرو بازنویسی می شد اگر هنوز یک زبان پشتیبانی می شد، زیرا در چند ماه گذشته، ویژگی های Foxpro را دوست داشتم که توسعه داده ها را بسیار آسان می کند. برنامه های کاربردی من یک بار آزمایشی انجام دادم، سی شارپ را با فاکس پرو مقایسه کردم. چیزی که در سی شارپ 45 دقیقه طول کشید، دو تا در فاکس پرو گرفتم، و قبل از فاکس پرو، سی شارپ را می دانستم. من امیدوار بودم که از قدرت سی شارپ استفاده کنم، اما من را می ترساند که در foxpro، شما می توانید یک خط کد داشته باشید و از یک پایگاه داده استفاده کنید. قبل از این، من هرگز توسعه پایگاه داده _جدی _ از ابتدا ننوشته ام. همه برنامه هایی که من نوشته ام در یک لیگ متفاوت هستند. آنها یا کاملاً داده ساده هستند یا به اندازه کافی ساده هستند که من می توانم از استفاده نکردن از پایگاه داده از طریق سریال سازی یا با طراحی الگوریتم هایی که با داده ها به گونه ای بدون حالت کار می کنند، خلاص شوم، بنابراین نیازی به نگرانی در مورد پایگاه داده وجود ندارد. من خیلی سریع متوجه شدم که سریال سازی و کارآمدی من با ساختارهای داده در تمام این سال ها عصای من بوده است که مانع از ماجراجویی من در پایگاه های داده شده است و در نتیجه مانع موفقیت من در برنامه نویسی در دنیای واقعی شده است. مطمئناً، من برخی از موارد پایگاه داده را در Perl و Python نوشتهام، و فرمها را انجام دادهام و با پایگاههای داده و جداول _reational_ کار کردهام، من یک جادوگر در Access و Excel هستم (به طور جدی) و تقریباً میتوانم هر کاری انجام دهم، اما احساس غیرطبیعی نوشتن کد SQL به یک زبان دیگر... من از نوشتن SQL بدم نمیآید و نمیخواهم _این پل بین پایگاه داده و کد برنامه است که من را کاملاً هدایت میکند. bonkers._ امیدوارم من تنها کسی نباشم که به این فکر می کنم، اما این که باید عباراتی مانند رشته زیر ایجاد کنم sSql = SELECT * from tablename آزارم می دهد، وقتی واقعاً دلیلی برای آن نوع صحافی زبان علامت نشده وجود ندارد. بین دو زبان و دو API. اشتباه نکنید، SQL عالی است، اما من این ایده را دوست ندارم که هنگام اجرای دستورات در پایگاه داده SQL، باید پایگاه داده و نرم افزار کاربردی را با هم ترکیب کنیم، و استقلال پایگاه داده وجود ندارد، به این معنی که نسخه های مختلف پایگاه داده های مختلف می توانند کد را بشکنند. این خیلی خوب نیست بهترین چیز در مورد Foxpro انسجام بین زبان برنامه نویسی و پایگاه داده است. این بسیار آسان است، و Foxpro آن را آسان می کند، زیرا این ابزار فقط برای کار مناسب است. من میتوانم متوجه شوم که چرا بسیاری از توسعهدهندگان با این زبان حرفهای ایجاد کردهاند، زیرا مانع ورود به برنامههای مبتنی بر داده را که بسیاری از کسبوکارها به آن نیاز دارند، کاهش داد. فوق العاده بود برای اهداف امروزی من، با توجه به تقاضاها و نیاز به پشتیبانی جامعه، توسعه پذیری و ویژگی های زبانی، Foxpro راه حلی نیست که به نظر من خوب باشد. | تطبیق آن با یکدیگر، پایگاه داده، گزارش، برنامه های کاربردی در سی شارپ |
94711 | بنابراین، من مسئول فیلتر کردن متقاضیان کار در شرکت ما بودم. ما می خواستیم برنامه سیمبین توسعه دهیم. اما، کسی در اینجا نیست که بداند چگونه آن را توسعه دهد. بنابراین، ما آگهی های شغلی ایجاد می کنیم. چند متقاضی وارد می شوند. سوال این است که چگونه این داوطلب را امتحان کنم؟ من فکر می کنم یک نوع برنامه آزمایشی ارائه دهم. چیزی پیش پا افتاده و ساده اما برای داشتن درک اساسی از سیمبین لازم است. این سوال **در خانه ساخته می شود**. اگر آنها می توانند آن را ایجاد کنند آیا سؤال / برنامه آزمایشی توصیه می شود؟ | سوالات تست سیمبین |
22552 | همه ما (تقریبا همه) در مورد داستان های ترسناک شنیده ایم و شاید در مورد آنها مطالعه کرده ایم. به راحتی می توان داستان نرم افزارهایی را یافت که بودجه آنها بیش از حد است و دیر شده است. میخواستم داستان مخالف را از زبان توسعهدهندگان بشنوم: **سوال:** * آیا میدانید، یا روی پروژهای کار کردهاید که با بودجه و به موقع بوده است؟ * ارزشمندترین درسی که از آن گرفتید چیست؟ | نرم افزار در بودجه و به موقع؟ |
69538 | من دائماً افرادی را می بینم که ادعا می کنند نظرات منسوخ می شوند. مسئله این است که فکر میکنم در تمام دوران حرفهام شاید دو یا سه نظر منسوخ دیدهام. اطلاعات قدیمی در اسناد جداگانه همیشه اتفاق می افتد، اما در تجربه من نظرات قدیمی در خود کد بسیار نادر است. آیا من فقط در مورد کسانی که با آنها کار می کنم خوش شانس بوده ام؟ آیا صنایع خاصی نسبت به سایرین مستعد این مشکل هستند؟ آیا نمونه های _specific_ از نظرات قدیمی اخیری که دیده اید دارید؟ یا نظرات منسوخ شده بیشتر یک مشکل تئوری هستند تا واقعی؟ | آیا نظرات قدیمی یک افسانه شهری است؟ |
162994 | رودز ادعا میکند که میتواند برنامههای Native بسازد، اما مطمئن نیستم که آیا این به معنای یک پوسته بومی + مرورگر وب تعبیهشده مانند PhoneGap است یا یک برنامه بومی واقعی مانند (به اعتقاد من) Titanium ایجاد میکند یا خیر. | آیا رودز واقعاً یک برنامه بومی یا یک برنامه ترکیبی ایجاد می کند؟ |
1257 | امروز اولین روز دانشگاهم بود و کلاس مهندسی نرم افزارم طعم تلخی برام گذاشت. پروفسور مطمئناً در مورد الگوهای طراحی و طراحی و MVC و امثال اینها میداند (موضوع او خواهد بود)، اما وقتی نوبت به کامپایل و پیشبینی شاخه میرسد، به نظر میرسد کمی گیج شده است. در نقطه ای او شروع به توضیح داد که چرا برنامه های شی گرا کندتر از برنامه های ضروری هستند زیرا برنامه های شی گرا تفسیر می شوند در حالی که برنامه های نوشته شده به زبان غیر OO مانند مثلاً C در کد ماشین کامپایل می شوند. او سپس توضیح داد که چگونه کامپایلرهای مدرن، مانند کامپایلرهای C، سعی می کنند حدس بزنند که کدام شاخه در یک شرایط بیشتر اوقات اجرا می شود، و اولین دستورالعمل های این شاخه ها را قبل از بلوک «if» قرار می دهد، و این نوعی راه است. اجرای موازی سازی در سطح دستورالعمل سپس او به ما گفت که این کامپایلرها باید حدسهای آموزشی انجام میدادند، اما یک کامپایلر JIT، مانند کامپایلرهای مدرن جاوا JIT، میتواند کد شما را نمایه کند و دستورالعملهای پرکاربردترین شاخه را قبل از بلوک «if»، بدون نیاز به حدس زدن قرار دهد. این در بهترین حالت نادقیق و گیج کننده بود. به نظر می رسید ترکیبی از بسیاری از چیزها به جهاتی گیج شده اند، به طوری که من فقط می توانم سپاسگزار باشم که این دوره در مورد آن نیست. دانش آموزان چند بار حرف او را قطع کردند و به صورت لفاظی پرسیدند که آیا در مورد جاوا یا OO به طور کلی صحبت می کند (او قبول کرد که باید در مورد تمایز بین این دو صریح تر می گفت، اما همچنان چندین نادرستی گفت)، اما ما در حالی که او رفت سکوت کردیم. در ادامه با توضیحات خود در مورد پیش بینی شاخه. بنابراین. چگونه به استاد خود بگویید که او در مسیر درستی نیست؟ بدیهی است که انجام آن در حضور همه چیز خوبی نیست. اما منتظر ماندن در پایان کلاس برای گفتن او ممکن است آسیب جدی به درک سایر دانش آموزان وارد کند. من گمان می کنم که دیگر این گونه چیزها را نخواهیم شنید، و بقیه چیزهایی که او به ما گفت منطقی بود، بنابراین شکایت مطمئناً یک گزینه نیست (مخصوصاً پس از یک کلاس). به نظر می رسد او در موقعیت آموزش الگوهای طراحی است، اما او با صحبت هایش در مورد کامپایلرها و این چیزها واقعاً خارج از جاده بود. | با معلمانی که چیزهای اشتباه را آموزش می دهند چگونه رفتار می کنید؟ |
152326 | چه چیزی از نظر تجربه کاربری بهتر است؟ یک حساب ایمیل به کاربر ارائه دهید که در آن بتواند اشکالات را گزارش کند، یا پیوندی به صفحه مشکلات پروژه های github (که به یک حساب github نیاز دارد اما ممکن است ارسال اشکالات آسان تر باشد)؟ **ویرایش** برنامه یک اسکریپت Bash است که در github میزبانی می شود. استانداردهای کدگذاری گنو استفاده از یک آدرس ایمیل را پیشنهاد می کند که ممکن است راه حل مناسبی باشد یا نباشد. مخاطب هدف، کاربر قدرتمند CLI است. | چه چیزی از نظر تجربه کاربری بهتر است - ارائه یک آدرس ایمیل یا پیوندی به حساب پروژه های من در github؟ |
89820 | من حدود 11 ماه است که برنامه نویسی می کنم. من بعضی چیزها را یاد گرفته ام و از بعضی چیزها طفره رفته ام. من برخی از چیزهای پیشرفته را می دانم و برخی از چیزهای اساسی را نمی دانم. وقتی به زبان برنامه نویسی که بلدم برنامه نویسی می کنم به راحتی از برنامه نویسی خسته می شوم، اما وقتی به یک زبان جدید برنامه نویسی می کنم فرق می کند. من دوست دارم برنامه نویسی را یاد بگیرم نه برنامه سازی، اما دوست دارم این تغییر کند. ضمنا من زیاد موافق نیستم. من یک چیز را شروع می کنم و بعد از چند روز با چیزی پایان می دهم که ربطی به کاری که شروع کردم ندارد. من همچنین فردی تنها و خجالتی هستم، بنابراین سعی می کنم از کمک نخواهم (لجوج؟) و هر چه زمان می گذرد اعتماد به نفس و صبرم را از دست می دهم. وقتی از سایتهایی بازدید میکنم که پروژههای منبع باز را میزبانی میکنند، میخواهم به تیمی بپیوندم، اما به نظر میرسد که همه از زبان/ابزارهایی استفاده میکنند که من حتی نمیدانم وجود دارند. آیا این عدم اعتماد به نفس است یا من هنوز مبتدی هستم؟ و همانطور که گفتم، سعی میکنم به تنهایی کارهایی را انجام دهم که اغلب کاملاً بیانگیزه است. بنابراین آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه احساس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشم، چگونه برای پیوستن به یک تیم قدرت اراده کسب کنم؟ اگر متوجه شدید که این سوال اشتباه است، به من رای منفی ندهید، فقط به من بگویید چگونه آن را پاک کنم یا چگونه آن را به StackExchange ارسال کنم. | مشکلات روانی - غلبه بر کمرویی و کسالت؟ |
212268 | با توجه به سازندهای که هرگز مجبور به استفاده از پیادهسازیهای متفاوتی از چندین شی که مقداردهی اولیه میکند، وجود ندارد، آیا استفاده از DI هنوز عملی است؟ پس از همه، ما هنوز هم ممکن است بخواهیم واحد تست کنیم. کلاس مورد نظر چند کلاس دیگر را در سازنده خود مقداردهی اولیه می کند و کلاس هایی که استفاده می کند بسیار خاص هستند. هرگز از پیاده سازی دیگری استفاده نخواهد کرد. آیا ما توجیه میشویم که از تلاش برای برنامهنویسی به یک رابط اجتناب کنیم؟ | آیا Dependency Injection خارج از UnitTesting ارزشش را دارد؟ |
231092 | به نظر می رسد که کد F# اغلب الگوها با انواع مطابقت دارند. مطمئناً opt را با | مطابقت دهید Some val -> Something(val) | None -> Different() رایج به نظر می رسد. اما از منظر OOP، این بسیار شبیه به کنترل جریان بر اساس بررسی نوع زمان اجراست، که معمولاً مورد توجه قرار نمیگیرد. برای تشریح آن، در OOP احتمالا ترجیح می دهید از اضافه بار استفاده کنید: نوع T = عضو انتزاعی مسیر: واحد -> نوع واحد Foo() = رابط T با عضو this.Route() = printfn Go left نوع Bar( ) = رابط T با عضو this.Route() = printfn Go right این قطعا کد بیشتری است. OTOH، به نظر می رسد که ذهن OOP-y من دارای مزایای ساختاری است: * گسترش به شکل جدیدی از T آسان است. * لازم نیست نگران یافتن تکراری بودن جریان کنترل انتخاب مسیر باشم. و * انتخاب مسیر تغییرناپذیر است به این معنا که وقتی یک Foo در دست دارم، هرگز نباید نگران اجرای Bar.Route() باشم آیا تطبیق الگو در برابر انواعی که من نمی بینم مزایایی دارد. ? آیا اصطلاحی در نظر گرفته می شود یا قابلیتی است که معمولاً مورد استفاده قرار نمی گیرد؟ | آیا تطبیق الگو در برابر انواع اصطلاحی است یا طراحی ضعیف؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.