_id string | text string | title string |
|---|---|---|
252836 | من با مقاله ای برخورد کردم در مورد کارهایی که برنامه نویسان باید از انجام آنها اجتناب کنند و با این اصطلاح برخورد کردم: کد بولدوزر. نویسنده آن را به این صورت تعریف کرده است: «با شکستن تکههایی به زیر روالها، ظاهری دوبارهسازی میدهد، اما استفاده مجدد در زمینههای دیگر غیرممکن است». من این را همانطور که او میگوید تعبیر میکنم که از ایجاد رویههایی برای کدهایی که در واقع نمیتوانند در بیش از یک مکان استفاده شوند، خودداری میکنم، که من را کمی گیج میکند زیرا مربی دارم ترجیح میدهد از رویهها برای هدف کد «پاکتر» استفاده کند. بنابراین دقیقاً کد بولدوزر چیست و چرا باید از آن اجتناب کنم؟ | توضیح دهید که این به چه معناست، کد بولدوزر |
246601 | به عنوان مثال، Objective-C، Swift و Ruby (یعنی RubyMotion) با چارچوب کاکائو ادغام می شوند. آیا این کار از طریق کتابخانه های پیوندی انجام می شود؟ من فرض میکنم که آنها به جای بازآفرینی یک رابط مشترک، توابع را در باینریهای موجود فراخوانی میکنند. | چگونه زبان های برنامه نویسی با زمان اجرا سیستم عامل ادغام می شوند؟ |
127934 | > **تکراری احتمالی:** > چرا اکثر ما از i به عنوان متغیر شمارنده حلقه استفاده می کنیم؟ من فقط داشتم یک حلقه تودرتو می نوشتم و به نقطه ای رسیدم که از l و m به عنوان متغیر برای کنترل حلقه ها استفاده می کردم، و متوجه شدم که این می تواند بسیار گیج کننده باشد. من قبلاً هنگام کپی کردن بلوکهای کد در سطوح مختلف چند اشکال داشتم. بنابراین فکر می کردم به جای استفاده از i,j,k از iSomething,iSomethingelse استفاده کنم. بنابراین اگر قصد داشتم یک مدل سه بعدی را بررسی کنم، از شناسه برای (int iMesh=0;iMesh<numMesh;iMesh++) برای (int iVertex=0;iVertex<meshes[iMesh].numVertex;iVertex++) استفاده کنید یا شاید از نام متغیر استفاده کنید تکرار می شود: for(int iMeshes for(int iVerts بنابراین می خواستم بدانم آیا استاندارد دیگری وجود دارد یا روشهایی که معمولاً برای انجام این کار استفاده میشوند: من نمیدانم که آیا استانداردهایی وجود دارد یا نه؟ | هر استانداردی برای نامگذاری متغیرها در حلقه های for (به جای i,j,k) |
122413 | بگویید، شما (منظورم یک مرد انتزاعی است، هر مردی در تیم شما) تجربه نوشتن و ساختن برنامه های وب جاوا را دارید، درباره فیلترها، نگاشت سرورلت و غیره و غیره اطلاعات دارید. همچنین، اجازه دهید فرض کنیم که شما به خوبی هر sql db را میشناسید، فرقی نمیکند دقیقا کدام یک، mysql، oracle یا psql باشد. در نهایت، اجازه دهید وانمود کنیم که Groovy و کتابخانههای استاندارد آن را میشناسیم، بهعنوان مثال، همه چیزهای JsonBuilder و XmlSlurper را میشناسیم، بنابراین به مبدلهای Grails نیاز نداریم. سوال این است - مزایای استفاده از گریل در این مورد چیست. من سعی نمیکنم جنگ شعلهای را شروع کنم، فقط میخواهم مقایسه کنم - فراز و نشیبهای توسعه گریل در مقایسه با شیار خالص چیست. به عنوان مثال، از بالای ذهنم می توانم دو نکته مثبت را نام ببرم - نقشه برداری خودکار DB و تگ های gsp سفارشی. اما وقتی میخواهم یک برنامه ساده بنویسم که API کوچکی را برای مدیریت مجموعهای از دادههای تعریفشده فراهم میکند، با پشتیبانی عالی SQL groovy کاملاً موافقم. در مورد gsp، ما اصلا از آن استفاده نمی کنیم، بنابراین به برچسب های سفارشی نیز علاقه ای نداریم. | مزایا و معایب استفاده از Grails در مقایسه با Groovy خالص |
160363 | اولین زبان اصلی من جاوا بود. با این حال، در طول سالها جاوا را برای پایتون، جاوا اسکریپت، bash و غیره کنار گذاشتهام. هنوز دانش خواندن پیشرفته جاوا را دارم، اما از آنجایی که مدت زیادی است در آن کدنویسی نکردهام، دانش نوشتن من حداکثر متوسط است. . روز دیگر، در حالی که به کدهای قدیمی نوشته شده در جاوا نگاه می کردم، الهام گرفتم که دوباره آن را به عنوان یک تجربه یادگیری بنویسم تا دوباره با خودم آشنا شوم. در آن نقطه بود که به این فکر افتادم که اگر این را در جاوا بنویسم خوب است، اما وقتی الهام دوباره به من وارد شد، می خواستم آن را به عنوان یک برنامه وب (این یک بازی بود) پیاده سازی کنم. مردم می توانستند آن را بازی کنند. بنابراین اکنون این معضل است: آیا کدی را که قبلاً در جاوا نوشتهام، و _then_ در جاوا اسکریپت (برای نسخه وب) دوباره بنویسم (و به شدت اصلاح کنم)، یا اصلاً جاوا را فراموش کنم و دوباره بنویسم. در جاوا اسکریپت؟ ویرایش: من مشکلی برای نوشتن ابتدا در جاوا و سپس جاوا اسکریپت ندارم، اما به احتمال زیاد برای مدت طولانی دیگر به جاوا نیاز نداشته باشم. چیزی که میخواهم بپرسم این است که آیا باید ابتدا کدهای قدیمی را در جاوا بازنویسی کنم تا مهارتی را که ممکن است در آینده به آن نیاز نداشته باشم تمرین کنم. زبان های واقعی کمتر از آن سوال اهمیت دارند. | وقتی دیگر نیازی به زبان ندارید، آیا باید همچنان از آن استفاده کنید؟ |
63193 | ما در حال استقرار و نگهداری وب سایت ها برای مشتریان مختلف هستیم. معمولاً ما منتظر میمانیم تا جدیدترین تغییرات تثبیت شود، سپس نسخه براندازی را به عنوان نسخه برچسب گذاری کنیم و سپس نسخه را برای مشتری نصب کنیم. سپس درخواستهای پشتیبانی دریافت میکنیم، و گاهی اوقات مجبور میشویم تا بین نسخهها رفع اشکالات سریع انجام دهیم. به نظر من نگهداری این رفع اشکالات در شاخهها مشکلساز است، و نمیدانم که چرا آنها را بهعنوان «تغییرات محلی» در پوشه «Release X.Y» (در build-machine) ذخیره نمیکنم؟ آیا این می تواند کار کند یا تنها راه انشعاب است؟ دلایل این تغییر عبارتند از: * به نظر می رسد استفاده از WinMerge-utility برای ادغام جدیدترین رفع اشکال در پوشه Release X.Y بسیار ساده تر از استفاده از یکپارچه سازی شاخه tortoise-svn است. WinMerge به شما کنترل بسیار دقیق تری بر روی اینکه کدام تغییرات باید ادغام شود و کدام نه (بر اساس فایل، نه بر اساس commit) به شما ارائه می دهد. * وقتی رفع اشکالها را بهعنوان «تغییرات محلی» نگهدارید، مقایسه سهطرفهای دارید: در «بررسی تغییرات» میتوانید همه رفع اشکالها را در نسخه فعلی ببینید، و با WinMerge میتوانید همه جدیدترین تغییرات trunk را ببینید (در صورت مقایسه «Release X.Y» با trunk-folder) * همچنین نگه داشتن همه چیز در SVN بیش از حد وسواس به نظر می رسد. IMO SVN باید به کاربر خدمت کند و نه برعکس. * همچنین ادغام مجدد شاخه هرگز فقط آن دسته از فایل هایی را که واقعاً تغییر کرده اند ادغام نمی کند. مجموعه ای از فایل های غیر ضروری را به همراه دارد که ردیابی هر چیزی را در SVN-log دشوار می کند. | ذخیره سازی رفع اشکال به عنوان تغییرات محلی و نه در شاخه SVN |
154785 | میخواهم در این برهه زمانی به خود زحمت بدهم که تگها و ویژگیهای HTML5 و استایل CSS3 را ارائه کنم. من می دانم که احتمالاً هنوز افراد زیادی وجود دارند که از نسخه های قدیمی مرورگرها استفاده می کنند و HTML5/CSS3 هنوز نسبتاً جدید هستند. من این مقاله را خواندم: آیا باید از برچسب های غیر استاندارد در صفحه HTML برای برجسته کردن کلمات استفاده کنم؟ و یکی از پاسخها اشاره کرد که افراد با استفاده از برچسبها و ویژگیهای جدید به نوعی با مرورگرهای قدیمیتر «تقلب» میکنند، اما آنها را در CSS استایل میدهند تا مطمئن شوند درست نشان داده میشوند. این سوال: ارتباط HTML5: آیا اکنون زمان آن است؟ حدود دو سال پیش پرسیده شد و من دیگر نمی دانم چقدر مرتبط است. برای مثال، من میخواهم از ویژگیهای placeholder و required در فرم وبی که در حال ساختن آن هستم استفاده کنم و هیچ برچسبی برای نشان دادن اینکه هر <input> چیست، ندارد. چگونه با این موضوع کنار بیایم یا مزاحم شوم؟ | آیا در این مرحله باید برای عناصر HTML5/CSS3 در یک صفحه وب بک آپ ارائه کنم؟ |
213667 | اگر شما یک مشاور/پیمانکار مستقل هستید و برای چندین مشتری کار می کنید، چگونه خدمات خود را می فروشید؟ آیا معتقدید درخواست برای پیشنهادهای شغلی برای موقعیت های معمولی و ارائه خدمات خود به مدیر استخدام استراتژی خوبی است؟ نظر من این است که یک پیمانکار ایده خوبی است تا ببینیم آیا واقعاً نیاز به استخدام یک کارمند تمام وقت دارید یا خیر، و فکر می کنم اگر بتوانم این را برای مدیران توضیح دهم، آنها باز هستند. نظر شما چیست؟ | چگونه خدمات قرارداد برنامه نویسی/پایگاه داده را ارائه دهیم؟ |
155812 | من یک سال تجربه در دات نت دارم اما در زمینه های اساسی مانند فریمورک 2.0، اسکریپت جاوا و مبانی sql server اطلاعات دارم. اما در صنعت نیازی به این مواد اولیه نیست، آنها بیشتر از اینها می خواهند، اما چون پروژه زنده نداریم، چگونه می توان این کار را انجام داد...؟ | چگونه فناوری های جدید را بدون پروژه های زنده یاد بگیریم |
54375 | > **تکراری احتمالی:** > چگونه می توانم واقعاً یک کارفرما را در مصاحبه واو کنم؟ من سال گذشته از کالج فارغ التحصیل شدم و هرگز مراحل مصاحبه را طی نکردم - موقعیت برنامه نویسی فعلی من از پروژه هایی که در مدرسه انجام می دادم شکل گرفت، اما در عرض چند ماه یک استراحت کامل ایجاد می کنم و در سراسر کشور حرکت می کنم. باید با یک جست و جوی شغلی بزرگ روبرو شوید. من به نوعی از مصاحبه های فنی می ترسم - فکر می کنم در کار و پروژه های برنامه نویسی سرگرمی ام بسیار خوب هستم ... اما اگر معلوم شود که من بخشی از آن گروه هستم که فکر می کنند واجد شرایط هستند، چه می شود. فقط باعث ناامیدی از وضعیت آموزش در دل مصاحبه کنندگان شود؟ بنابراین، من در فکر انجام یک شکار شغلی تمرینی در شهر فعلی خود هستم تا ایده ای از نحوه کار و نوع تجربه/تخصصی که کارفرمایان واقعاً به دنبال آن هستند را بدست بیاورم. آیا از نظر اخلاقی این یک حرکت دیک است (اعمال کردن/مصاحبه کردن برای مشاغلی که نمی توانم انجام دهم)؟ اگر چنین است، آیا راه خوب دیگری برای آماده شدن برای مصاحبههای فنی، بهویژه آن سؤالات پازلی کوچک وجود دارد؟ | انجام مصاحبه های شغلی/فنی تمرینی؟ |
153067 | من وضعیت زیر را دارم: کلاسی دارم (بیایید آن را Main بنامیم) که یک فرآیند پیچیده را در بر می گیرد. این کلاس به نوبه خود دنباله ای از زیرالگوریتم ها (AlgoA, AlgoB) را تنظیم می کند که هر یک توسط یک کلاس جداگانه نمایش داده می شود. برای پیکربندی Main، من یک پیکربندی را در یک شیء پیکربندی MainConfig ذخیره کرده ام. این شی شامل تمام اطلاعات پیکربندی AlgoA و AlgoB با پارامترهای خاص آنها می باشد. AlgoA علاقه ای به اطلاعات مربوط به پیکربندی AlgoB ندارد، بنابراین از نظر فنی می توانم (و در عمل دارم) نمونه های حاوی MainConfig.AlgoAConfig و MainConfig.AlgoBConfig داشته باشم و به صورت AlgoA(MainConfig.AlgoAConfig) و AlgoB(MainConfig) مقداردهی اولیه کنم. .AlgoBConfig). مشکل این است که برخی از داده های پیکربندی رایج وجود دارد. یک مثال printLevel است. من در حال حاضر MainConfig.printLevel را دارم. من باید این اطلاعات را در AlgoA و AlgoB منتشر کنم، زیرا آنها باید بدانند چقدر باید چاپ کنند. MainConfig همچنین باید بداند که چقدر باید چاپ کند. بنابراین راه حل های موجود عبارتند از 1. من MainConfig را به AlgoA و AlgoB منتقل می کنم. به این ترتیب، AlgoA از نظر فنی به کل پیکربندی (حتی به پیکربندی AlgoB) دسترسی دارد و کمتر مستقل است. 3. من یک کلاس پیکربندی سوم PrintingConfig ایجاد می کنم. من یک متغیر نمونه MainConfig.printingConfig دارم و سپس به AlgoA هم MainConfig.AlgoAConfig و هم MainConfig.printingConfig را ارسال می کنم. آیا تا به حال این وضعیت را پیدا کرده اید؟ چطوری حلش کردی؟ کدام یک از نظر سبک برای خواننده جدید کد واضح تر است؟ | طراحی پیکربندی برای Subjects |
41855 | جایی که کار میکنم، اغلب مجبورم در یک سیستم قدیمی (.NET 1) توسعه دهم (و رفع اشکال کنم) که کد آن کاملاً اسپاگتی است - بدون توجه به نام متغیرها، ساختار برنامه و یا نظرات. به همین دلیل، برای درک اینکه بیتها باید چه تغییراتی داشته باشند، سن و سالی طول میکشد، و من اغلب نرمافزار موجود را به دلیل اصلاحی که انجام دادهام، «شکست» میکنم. من واقعا _واقعا_ میخواهم چند ماه (با همکارانش) برای بازآفرینی آن بگذرانم، اما توسعهدهندگان فعلی هر دو نمیتوانند این نیاز را ببینند - و فکر نمیکنند زمانی برای این کار وجود دارد (سیستم عظیم است). من می ترسم که مجبور باشم روی کد آن کار کنم، زیرا روزها طول می کشد تا چیزی را تعمیر کنم تا بفهمم چیز دیگری را خراب کرده ام. این بدیهی است که من را بی کفایت نشان می دهد - پس چگونه می توانم با این موضوع کنار بیایم؟ | چه روش هایی می توانم برای کاهش احتمال معرفی باگ های جدید در یک برنامه قدیمی قدیمی اتخاذ کنم؟ |
153062 | فرض کنید کاربران برنامه A می خواهند داده های به روز شده توسط برنامه B را تا حد امکان مشاهده کنند. متأسفانه برنامه A یا برنامه B نمی توانند از صف های پیام استفاده کنند و نمی توانند پایگاه داده را به اشتراک بگذارند. بنابراین برنامه B یک فایل مینویسد، و یک کار دستهای به صورت دورهای بررسی میکند که آیا فایل وجود دارد یا خیر، و آیا بارگذاری آن را در برنامه A بارگذاری میکند. آیا نامی برای این مفهوم وجود دارد؟ یک توصیف بسیار صریح و جالب: اجرای کارهای دسته ای بسیار مکرر در یک حلقه محکم برای تقلید تقریباً زمان واقعی. این مفهوم شبیه «نظرسنجی» است. با این حال، نظرسنجی معنای بسیار مکرر، چندین بار در ثانیه را دارد، در حالی که اغلب شما یک کار دستهای را اجرا میکنید هر چند دقیقه یکبار. یک سوال مرتبط -- محکم ترین حلقه ای که منطقی است چیست؟ آیا 1 دقیقه از 5 دقیقه است یا ...؟ به یاد داشته باشید که کارهای دستهای توسط یک زمانبندی کار دستهای (مانند Autosys، Control M، CA ESP، Spring Batch و غیره) شروع میشوند و بنابراین اجرای بیش از حد یک کار باعث ایجاد سربار و بهم ریختگی میشود. | چه اصطلاحی برای توصیف اجرای کارهای دسته ای مکرر برای تقلید تقریباً زمان واقعی استفاده می شود |
157450 | برای من بسیار جالب است که کدام مزیت رویکرد کلاس ریشه جهانی را برای چارچوب دارد. به عبارت ساده چه دلایلی باعث شد که فریم ورک دات نت به گونه ای طراحی شود که دارای یک کلاس **ابجکت** ریشه با عملکرد کلی مناسب برای همه کلاس ها باشد. امروزه ما در حال طراحی چارچوب جدیدی برای استفاده داخلی (فریم ورک تحت پلتفرم SAP) هستیم و همه ما به دو دسته تقسیم می شویم - اول کسانی که فکر می کنند آن چارچوب باید ریشه جهانی داشته باشد و دوم - کسانی که برعکس فکر می کنند. من در اردوگاه ریشه جهانی هستم. و دلایل من این است که چنین رویکردی باعث انعطاف پذیری خوب و کاهش هزینه های توسعه می شود، زیرا ما دیگر قابلیت های عمومی را توسعه نخواهیم داد. بنابراین، من بسیار علاقه مند هستم که بدانم چه دلایلی واقعاً معماران دات نت را به طراحی فریم ورک به این شکل سوق می دهد. | چرا تمام کلاس های دات نت در سطح جهانی از کلاس Object به ارث می برند؟ |
74650 | > **تکراری احتمالی:** > چگونه خود را برای سوالات مصاحبه برنامه نویسی آماده کنیم؟ من به دنبال کار سرور c#-sql هستم و به دنبال لینکی بودم که بتوانم چند سوال و پاسخ را دانلود کنم و به آنها نگاه کنم. در گوگل خیلی پیدا کردم اما چون دانلودی وجود ندارد باید برای هر سوال کلیک کنید و پیمایش کنید. پاسخی که فرآیند را بسیار شدید می کند. آیا لینکی می شناسید که بتوانم چند سوال c#/sql سرور خوب را دانلود کنم؟ همچنین به من گفته شده که یک وظیفه برنامه نویسی به من داده خواهد شد. من نمی دانم چه چیزی ممکن است باشد. امیدوارم الگوریتم ریاضی احمقانه ای نباشد که بدانم شکست خواهم خورد یا چیزهای مرتب سازی حبابی که هرگز در زندگی برنامه نویسی سی شارپم استفاده نکرده ام. آیا ایده یا مثالی از مردم پرسیده شده است؟ یا جایی هست که مدیران برای تهیه این وسایل مراجعه کنند؟ این یک مورد تقلب نیست، اما به نظر من برخی از سؤالات واقعاً در دنیای واقعی عملی نیستند. سوال احمقانه معمولی برای یک سی شارپ از نظر من این است که تفاوت بین پشته و پشته چیست؟ حالا به من بگویید که آیا به عنوان یک برنامه نویس سی شارپ واقعاً در مورد پشته و هیپ اذیت می شوید یا خیر. اگر کمی جعبه گشایی انجام دهید، کامپایلر به شما می گوید که یک خطا دارید. و غیره. چرا آنها این سوال را مدام می پرسند. حتی آژانس آن روز از من این سوال را پرسید. با تشکر فراوان برای هر گونه پیشنهاد | مصاحبه c# با یک کار برنامه نویسی |
196865 | من عذرخواهی می کنم اگر چنین چیزی پرسیده شده است، من سعی کردم به دنبال چیزی مشابه باشم. من در 16 مه فارغ التحصیل می شوم و برای موقعیتی به عنوان توسعه دهنده برنامه دات نت درخواست دادم که به 1 تا 2 سال تجربه و مدرک لیسانس در CIS نیاز دارد. من صفحه گوشی داشتم که به خوبی پیش رفت. آنها من را در روز جمعه برای مصاحبه با مدیران ارشد آوردند که شامل یک آزمون کتبی 20 سوالی و سایر سوالات رفتاری و عجیب و غریب مانند چگونه یک M&M درست می کنید؟ به نظر می رسید که این نیز خوب پیش رفت، آنها من را به بازدید از محوطه دانشگاه بردند و گفتند که معمولاً در یک هفته یا بیشتر، اگر تصمیم به ادامه کار داشته باشند، به سراغ نامزد خواهند رفت. خوب، روز دوشنبه بعد در ساعت 9:00 صبح، آنها با من تماس گرفتند تا سومین و آخرین مصاحبه همتا را انجام دهم. **این جایی است که من گیر کرده ام - نمی دانم اینجا چه انتظاری داشته باشم؟ چگونه آماده شوم؟** آیا این مانند هی بیایید ببینیم آیا شما فرهنگ مناسبی دارید یا اجازه دهید او را با برنامه نویسی تخته سفید کنار بگذاریم یا چه چیزی است؟ هر توصیه ای بسیار قابل قدردانی است. در این صورت، و با نگرش فروتنانه، من می خواهم از شما یاد بگیرم وارد خواهد شد. | از یک مصاحبه همتا برای یک موقعیت فارغ التحصیلی جدید چه انتظاری باید داشت؟ |
69488 | ابتدا برخی اطلاعات پس زمینه شرکت من یک نرم افزار به عنوان مدل خدماتی دارد که در آن افراد به سرورهای ما وارد می شوند و کار را انجام می دهند. به منظور پشتیبانی از آن برنامه، ما یک برنامه کاربردی داریم که روی ماشین کلاینت زندگی می کند و داده های باینری را از سرورهای ما در ماشین های آنها کپی می کند. اولین تکرار این نرم افزار پایگاه داده را مورد نظرسنجی قرار داد و سپس اطلاعات را در سمت مشتری تولید کرد. این رویکرد حذف شد زیرا فکر میکردیم برخی از ایرادات اساسی وجود دارد * نظرسنجی از پایگاه داده برای دیدن اینکه آیا کاری باید انجام شود * باز کردن پورت SQL ما به جهان * بیرون کشیدن تمام دادهها از پایگاه داده و تولید آن در مشتری سمت تکرار دوم ما از نرم افزار داده ها را روی یکی از سرورهای ما تولید کرد و از طریق سرویس پیام رسانی جاوا به مشتری ارسال کرد. مزایا به صورت * رویداد محور * عدم نظرسنجی * پورت SQL بسته است * داده ها از طریق WAN تولید نمی شوند. مشکلی که ما داریم این است که مشتریان ما اغلب اتصال ضعیفی به ما دارند (از دست دادن بسته، زمان پاسخ ضعیف و غیره). بهترین رویکردها برای مقابله با اتصال ضعیف مشتری چیست؟ **ویرایش** برای توضیح منظورم در مورد کار نکردن JMS همانطور که انتظار می رود. انتظار من از JMS این است که با اطمینان کار کند. منظور من از این این است که اگر یک خط پایین بیاید، یا بستهها را از دست بدهد، یا به هر شکل دیگری رفتار نادرست داشته باشد، پیادهسازی JMS به تلاش برای ارسال پیام تا زمانی که موفق شود ادامه خواهد داد. به عنوان مثال من تقریباً روزانه یک صف JMS را می بینم که مصرف کنندگان متصل هستند، اما هیچ پیامی ارسال یا دریافت نمی شود، راه اندازی مجدد مشتری معمولاً مشکل را حل می کند. من می توانم در مورد جزئیات بیشتر صحبت کنم، اما به خاطر این مکالمه اجازه می دهد JMS را به عنوان پاسخ بالقوه کنار بگذاریم **ویرایش 2** من راه حل های احتمالی دیگری برای مشکل خود می خواستم، اما به نظر می رسد اتفاق نظر کلی این است که راه حل فعلی من (JMS) ) بهترین است. بنابراین در اینجا 2 مورد از موارد فعلی من وجود دارد که در آنها با JMS مشکل دارم _Case 1_ Client به صف وصل می شود با موفقیت چندین پیام را ارسال و دریافت می کند، پس از یک زمان متغیر (بین چند ساعت تا چند روز) مشتری دیگر هیچ پیامی را دریافت نمی کند. صف اصلی مصرف کنندگان متصل را نشان می دهد، اما مشتری هرگز پیام ها را دریافت نمی کند. رزولوشن این است که برنامه کلاینت را مجددا راه اندازی کنیم _Case 2_ کلاینت هرگز به صف وصل نمی شود. مشتری به طور مداوم سعی می کند دوباره وصل شود اما اتصال مجدد همیشه با شکست مواجه می شود. راه حل این است که چند ساعت دیگر دوباره امتحان کنید راه اندازی ما نسبتاً ساده است * یک سرور عمومی * OpenMQ * حجم مشتریان کم است، از 10 پیام در روز تا 1000 پیام در روز * مشتریان هرگز یک مکالمه پیام را آغاز نمی کنند. '، صف شروع می شود و کلاینت ها پاسخ می دهند * پیام ها کوچک هستند، تمام متن خالص هستند، داده های باینری وجود ندارد * پیکربندی به شرح زیر است: ConnectFactory = new ConnectionFactory(); connectFactory.setProperty(ConnectionConfiguration.imqAddressList، connectionURL); connectFactory.setProperty(ConnectionConfiguration.imqReconnectEnabled، true); connectFactory.setProperty(ConnectionConfiguration.imqPingInterval، 30); connectFactory.setProperty(ConnectionConfiguration.imqReconnectAttempts، -1); connectFactory.setProperty(ConnectionConfiguration.imqReconnectInterval، 30000); | رویکردهایی که اتصال ضعیف را تامین می کنند |
235851 | به من گفته شده است که وقتی یک جدول هش با اندازه «m» و «m=2^k» دارم، میتوانم از عملگر «&» بهعنوان «num & (size-1)» به جای «num % size» استفاده کنم. `، برای تناسب کد هش با اندازه جدول من. همچنین به من گفته شده است که دستور Num&sizeMinusOne بیش از دو برابر سریعتر از num & (size-1) است. سوال من این است که چرا؟ و آیا عملیات ایجاد متغیری به نام SizeMinusOne هم زمان بر نیست؟ | چرا Num&sizeMinusOne سریعتر از num&(size-1) |
93384 | من یک برنامه نویس درجه یک هستم، اما یک مصاحبه شونده بد معروف. من 3 مصاحبه را پشت سر هم انجام دادم زیرا آنقدر عصبی می شوم که صدایم حداقل 2 اکتاو بالاتر می رود و به وضوح شروع به لرزیدن می کنم - توجه داشته باشید، من می توانم هر سوال فنی را که مصاحبه کننده در آن حالت به من می زند، انجام دهم، اما فکر می کنم به نظر بد است که در طول مصاحبه شغلی به عنوان یک زن جوان لرزان و با صدای جیر جیر ظاهر شوید. من به تازگی تیپ شخصیتی یک برنامه نویس کامپیوتر خجالتی را پیدا کرده ام. مهم نیست که چقدر تکنیکی هستم، به نفع یک سخنران ساده از دست خواهم رفت. من به زودی مصاحبه دیگری دارم و می خواهم واقعاً شرکت را تحت تأثیر قرار دهم. مشکلات من در اینجا آمده است: 1. ** چه کاری می توانم انجام دهم تا در طول مصاحبه کمتر عصبی باشم؟** وقتی می شنوم که مصاحبه حضوری دارم، همیشه هیجان زده می شوم، اما هر چه بیشتر مضطرب می شوم. رویکردهای مصاحبه 2. **چه مدت یا کوتاه باید پاسخهایم را نگه دارم؟ ** مصاحبهکنندگان از من میخواهند که توضیح بدهم که قبلاً چه کار میکردم، اما من فردی بسیار پرحرف هستم و تمایل دارم به مدت 10 دقیقه صحبت کنم/ جیر جیر بزنم. زمان 3. **مصاحبه کننده من دقیقاً به دنبال چه چیزی است که در مورد مشاغل قبلی سؤال می کند؟** 4. در طول مصاحبه، اگر سؤالی از مصاحبه کننده داشته باشم، از من پرسیده می شود. من _باید_، اما **چه نوع سوالاتی را باید بپرسم تا نشان دهم که علاقه مند به استخدام هستم؟** 5. **چگونه می توانم من می خواهم پول بیشتری به دست بیاورم را به چیزی که زیباتر به نظر می رسد تبدیل کنم؟** مصاحبه کنندگان همیشه می پرسند که چرا من به دنبال شغل جدید هستم. دلیل واقعی این است که حقوق فعلی من زیاد نیست و می خواهم پول بیشتری به دست بیاورم: در غیر این صورت محیط کار خوب است. 6. من فقط یک کار قبلی برنامه نویسی دارم و 18 ماه در آنجا کار کرده ام، اما مهارت فردی با 4 تا 6 سال سابقه را دارم. **برای رقابت با متقاضیان با سابقه کاری بیشتر چه بگویم؟** | چگونه می توانم واقعاً در یک مصاحبه به یک کارفرما وای کنم؟ |
44627 | من اخیراً با بازی Dopewars (یا به طور کلی تر، Drugwars) برخورد کردم. اکنون این یک بازی بسیار ساده برای پیاده سازی است. یک پیادهسازی اولیه بیاهمیت حداکثر ظرف چند روز انجام میشود. و بسیار قابل تمدید است. حال، سوال من این است که چه بازی های دیگری وجود دارد که از همین نوع سطح دشواری برای اجرا پیروی می کنند؟ بازی ای که در واقع سرگرم کننده است، اما اجرای آن بی اهمیت است و به راحتی می توان آن را گسترش داد؟ | چند ایده بازی کوچک اما قابل توسعه برای الهام گرفتن از آنها چیست؟ |
122417 | من از Entity Framework به عنوان ORM خود در یک برنامه ASP.Net استفاده می کنم. من پایگاه داده خود را قبلاً ایجاد کرده ام، بنابراین در نهایت مدل موجودیت را از آن تولید کردم. راه خوبی برای سازماندهی فایل ها/کلاس ها در لایه دسترسی به داده چیست. مدل چارچوب موجودیت من در یک کتابخانه کلاس است و من در حال برنامه ریزی برای اضافه کردن کلاس های اضافی به ازای هر نهاد (یعنی هر جدول پایگاه داده) و قرار دادن تمام پرس و جوهای مربوط به آن جداول در کلاس های مربوطه بودم. من مطمئن نیستم که آیا این رویکرد درستی است یا خیر، پس پرسشهایی که به دادهها از چندین جدول نیاز دارند به کجا میروند؟ آیا من در سازماندهی فایلهایم بر اساس موجودیتها/جدولها کاملاً اشتباه میکنم و آیا باید آنها را بر اساس مناطق عملکردی سازماندهی کنم؟ | سازماندهی لایه دسترسی به داده |
255784 | من فکر می کنم این ممکن است یکی از متداول ترین سؤالات یک تازه کار (مثل من) در این سایت باشد. لطفا مرا به خاطر آن ببخشید. سوال من این است که میخواهم در حل مشکلات سختتر برنامهنویسی رقابتی که تقریباً همیشه فرمولبندیهای برنامهنویسی پویا بسیار سخت، دستکاریهای ساختار دادهای پویا و دستکاری شیهای ترکیبی سخت هستند، بهتر شوم. چگونه باید خودم را آموزش دهم تا نه تنها اعتماد به نفس کسب کنم بلکه در این زمینه ها نیز تخصص پیدا کنم. بله، من می دانم که پاسخ واضح تمرین است! اما، من میخواهم بدانم کتابها یا مطالبی که باید قبل از ورود به یک سایت برنامهنویسی مانند spoj، hackerrank، codechef، codeforces و مانند آنها را جستجو کنم. | برنامه نویسی رقابتی |
16544 | چه ابزارهای ساخت یا استقرار برای یک تلاش توسعه یک نفره در فضای دات نت موجود است که قادر به تولید خروجی پروژه باشد؟ من لزوماً به دنبال یک سرور CI نیستم (اگرچه نمی توانم به چیز دیگری فکر کنم که آنچه را که به دنبال آن هستم انجام دهد) اما به دنبال آن هستم تا: * تولید و انتشار مستندات از نظرات xml * تولید و انتشار پروژه (وب و/یا برنامه یک بار کلیک کنید) * مدیریت نسخه اولیه (افزایش شماره ساخت خودکار) * کار از یک فایل sln * راه اندازی آسان (< 8-16 ساعت برای شخصی) کسی که اطلاعات کمی در مورد ابزار(ها) دارد * این کار را با فشار دادن یک دکمه انجام دهید (بدیهی است پس از پیکربندی) چیزهایی که به آنها نیاز ندارم: * یکپارچه سازی کنترل منبع: در صورت نیاز می توانم آن را به یک sln اشاره کنم. معامله بزرگی نیست. * واحد تست: من مجموعه تست را قبل از commit اجرا می کنم * تجزیه و تحلیل استاتیک: دوباره، من اینها را قبل از commit نیز اجرا می کنم، می دانم که msbuild قادر به انجام بیشتر یا همه اینها است، و من کتاب(های) msbuild خود را همراه دارم، اما من من هنوز خیلی تازه کار هستم و در حال حاضر وقت کافی برای یادگیری آن را ندارم تا بتوانم آنچه را که می خواهم انجام دهم. | ساخت / استقرار ابزار برای یک (1) کوشش توسعه کوچک |
162438 | با استفاده از الگوی Repository، آیا بازگرداندن IQueryable یک مجموعه داده (جدول)، برای استفاده عمومی مناسب است؟ در بسیاری از موارد بسیار مفید است، بهویژه هنگام استفاده از کتابخانههای خارجی که از آن رابط استفاده میکنند، برای مثال برخی از افزونهها که مرتبسازی/فیلتر میکنند و به عناصر رابط کاربری متصل میشوند. با این حال، گاهی اوقات به نظر می رسد افشای یک IQueryable طراحی را مستعد خطا می کند. این، همراه با استفاده نادرست از بارگذاری تنبل می تواند منجر به عملکرد شدید شود. از سوی دیگر، داشتن روشهای دسترسی برای هر استفاده، اضافی و همچنین کار زیادی به نظر میرسد (با توجه به تستهای واحد و غیره). | بازگرداندن IQueryable از IRRepository |
19845 | در طول سالها، چندین تکنیک مبتنی بر سبک را توسعه دادهام که از آنها برای جلوگیری از ایجاد خطای «if(const == lvalue)» به جای «if(lvalue == const)» استفاده میکنم زیرا اولین مورد نمیتواند قربانی کلاسیک شود. احمق انتساب تصادفی من اخیراً روی پروژه ای با استانداردهای سبک بسیار غیرمعمول کار کردم و متوجه شدم که در خواندن کد مشکل بسیار بیشتری دارم. آیا کسی آماری در مورد یک سبک کدنویسی خاص و سطوح نقص آن دیده است یا تجربه ای در مورد تغییر سبک به تنهایی برای بهبود نرخ نقص داشته است. | سبک کدنویسی و نقص |
94705 | فرض کنید سرورهای لایه میانی به صورت 3 و پایگاه داده باطن (MySQL، PostgreSQL، و غیره...) به صورت 3 طرفه تکرار شوند. یک درخواست کاربر به ایجاد برخی از دادههای کاربر در سرورهای لایه میانی ختم میشود و من میخواهم آن را به گونهای که در برابر خرابی مقاوم باشد به پایگاه داده باطن ارائه کنم. یک راه حل تلاش نامزد، برای مثال، اگر من داده ها را به یک پایگاه داده SQL ارسال کنم و از آن بخواهم که داده ها را به پایگاه های داده دیگر تکرار کند، اگر یک پایگاه داده SQL قبل از اینکه بتواند داده ها را تکرار کند، هارد دیسک خراب شود، داده ها از بین می روند. بهترین راه حل عملی برای تحمل خطا که در دنیای واقعی استفاده می شود چیست؟ | تحمل خطا از طریق تکرار پایگاه های داده SQL |
80065 | > **تکراری احتمالی:** > چگونه خود را برای سوالات مصاحبه برنامه نویسی آماده کنیم؟ آیا کسی می تواند به من در مورد چگونگی آماده شدن برای مصاحبه فنی راهنمایی کند؟ بهعنوان فارغالتحصیل CS، فکر میکنم باید با موضوعات زیر آشنا باشید: **ساختارهای داده:** آرایه، فهرست پیوندی، پشته، صفها، هیپ، جدول هش، درخت دودویی، درخت جستجوی باینری، درخت دودویی خود متعادل کننده (AVL) , Red Black Tree), B-Tree, Tries/Suffix Tree **الگوریتم ها:** مرتب سازی (مرتبسازی حبابی، مرتبسازی درج، مرتبسازی انتخابی، مرتبسازی پوسته، مرتبسازی سریع، مرتبسازی ادغامی، مرتبسازی خارجی)، جستجو (جستجوی زمان خطی و لگاریتمی)، نظریه نمودار (فهرست مجاورت، ماتریس مجاور، DFS، BFS، مرتبسازی توپولوژیکی)، پویا برنامه نویسی، الگوریتم های حریص، تفرقه بینداز و غلبه کن. ** الگوریتمهای Adhoc: ** انتخاب الگوریتم، فیشر یتس به هم زدن کارت، نمونهبرداری از مخزن و فهرست بیپایان است. **پایگاه های اطلاعاتی:** پرسش های SQL **برنامه نویسی و طراحی:** C، C++، جاوا، زبان های برنامه نویسی (Perl، Python)، (اصول OOPS، توابع مجازی، کپی عمیق و کم عمق، سازنده کپی، عملگر انتساب، STL، مدیریت حافظه، اشاره گرها/مرجع، رابط، کلاس های انتزاعی **سیستم های عامل:** همگام سازی موضوع (Mutex، Conditional) متغیرها، سمافورها، بنبستها)، مدیریت حافظه (بخشبندی، صفحهبندی، TLB، مکانیسمهای ذخیرهسازی) * * * همچنین اگر همه ما بتوانیم منابع موجود در اینترنت را برای بررسی این موضوعات جمعآوری کنیم، عالی خواهد بود: فهرست پیوندی و درختان: http://cslibrary.stanford.edu/103/ لطفاً به من کمک کنید تا منبع مفیدی برای آماده شدن برای این موضوعات پیدا کنم، همچنین من می خواهم ممنون میشم اگر به این موضوعات اضافه کنید | آماده شدن برای مصاحبه |
149037 | من در حال یادگیری جاوا هستم. و هنوز بعد از مدت ها نمی دانم **چرا نام پوشه bin** است که همه ابزارهای جاوا را در آن پیدا می کنید؟ آیا دلیل منطقی پشت آن وجود دارد؟ من همچنین در چارچوب .Net نیز متوجه همین موضوع شده ام. | چرا نام پوشه bin در برخی فریمورک ها و زبان ها استفاده می شود؟ |
193953 | آزمایش QA اخیر برخی از اشکالات رگرسیون را در کد ما پیدا کرده است. رهبر تیم من تلاشهای اصلاحی اخیر را مقصر این رگرسیون میداند. موضع رهبر تیم من این است که بازساز، اما خیلی چیزها را نشکن، اما به من نمی گوید که تعداد آنها خیلی زیاد است. موضع من این است که وظیفه QA یافتن اشکالاتی است که ما نمی توانیم آنها را پیدا کنیم، و refactoring معمولاً تغییراتی را ایجاد می کند. بنابراین مطمئناً، می توانم مراقب باشم، اما آگاهانه کدهای دارای اشکالات را برای QA منتشر نمی کنم. من این کار را می کنم زیرا آنها را نمی بینم. اگر بازسازی مجدد ضروری بود، چند باگ رگرسیون را باید خیلی زیاد در نظر گرفت؟ | تعداد اشکالات رگرسیون ناشی از refactoring بسیار زیاد است. |
246605 | به من وظیفه داده شد تا یک برنامه دسکتاپ را با ff نمونه سازی کنم. الزامات: 1. باید از جاوا اسکریپت، nodewebkit، node.js استفاده کرد. 2. باید چند پلتفرم باشد، مخصوصاً ویندوز و OSX 3. میتواند از یک ناحیه خاص که یک کاربر میتواند در آن اشاره کرده و بکشد، عکس بگیرد. تغییرات عمدتاً «1،2،4» امکانپذیر است، اما نمیتوانم متوجه شوم (3) بسته به نقطه کاربر و ورودی کشیدن، چگونه از قسمتهای خاص عکسهای صفحه میگیرم. فقط با فناوری های وب؟ در این مورد چه ایده هایی وجود دارد؟ من همچنین قصد دارم از angularJS/css برای رابط کاربری استفاده کنم. | برنامه رابط کاربری گرافیکی با فناوری وب که می تواند اسکرین شات بگیرد |
179699 | در این پست، مارتین (هنگچی زبان) می نویسد: > [XML literals] در آن زمان ایده خوبی به نظر می رسید، اکنون مانند یک انگشت شست دردناک بیرون زده است. من معتقدم که با طرح جدید درون یابی رشته ای، ما می توانیم تمام پردازش های XML را در کتابخانه ها قرار دهیم، که باید یک پیروزی بزرگ باشد. از آنجایی که خودم به طراحی زبان علاقه مند هستم، از خودم می پرسم: چرا او می نویسد که ترکیب کردن کلمات XML در زبان اشتباه بوده است؟ بحث در مورد این ویژگی چیست؟ | مشکل Scala XML Literals چیست؟ |
163479 | همه ما احتمالاً با شخصی مانند این ملاقات کردهایم، آن توسعهدهنده که فقط میداند که زبان او تنها زبان واقعی است و در مورد آن سکوت نمیکند. چگونه با چنین کسی رفتار می کنید؟ من نمی خواهم به کسی توهین کنم (مخصوصاً از آنجایی که طرفدار محل کار من توسعه دهنده ارشد است). اما من میخواهم زمانی که باید یک اسکریپت دور ریختنی بنویسم که هرگز به مخزن نمیرسد و نیازی نیست کسی دیگر از وجود آن اطلاع داشته باشد، از زبان انتخابی خودم استفاده کنم. افکاری که مجبور شدم با این موضوع کنار بیایم: 1. بخندید - هاها بله شاید زبان X کمی ساده تر باشد، حدس می زنم من یک مازوخیست هستم! 2. با آن همراه باشید - من واقعاً ترجیح می دهم از این کار اجتناب کنم زیرا نمی توانم افت بهره وری مرتبط با انتخاب یک زبان جدید را تحمل کنم. 3. زبان خود را پنهان کنید - هر زمان که در حال نوشتن اسکریپت یا خودکار کردن چیزی هستم، یک برنامه نویس کمد شوید و مانیتور خود را پنهان کنید. برای این شرایط چه پیشنهادی دارید؟ | برخورد با فن بویز |
160368 | من یک پیمانکار مستقل هستم و به همین دلیل سالی 3-4 بار برای کنسرت های جدید مصاحبه می کنم. من اکنون در میانه آن چرخه هستم و با وجود اینکه احساس می کردم مصاحبه به خوبی پیش رفت، برای یک فرصت رد شدم. امسال یکی دو بار همین اتفاق برای من افتاده است. اکنون، من مرد کاملی نیستم و انتظار ندارم برای هر سازمانی مناسب باشم. با این حال، میانگین ضربتی من کمتر از حد معمول است، بنابراین من مؤدبانه از آخرین مصاحبهام بازخورد سازندهای خواستم، و او پاسخ داد! به گفته مصاحبه کننده، نکته اصلی این بود که به نظر می رسید من بیش از حد به سمت استفاده از انتزاعات (مانند LINQ) تمایل داشتم تا به سمت الگوریتم های سطح پایین تر و رشد ارگانیک. در ظاهر، این منطقی است - در واقع، رد کردن های دیگر را نیز منطقی کرد، زیرا من در آن مصاحبه ها نیز درباره LINQ صحبت کردم و به نظر نمی رسید که مصاحبه کنندگان اطلاعات زیادی در مورد LINQ داشته باشند (حتی اگر آنها دات نت بودند). بچه ها). **پس اکنون با این سوال باقی مانده ام:** اگر قرار است روی شانه های غول ها بایستیم و از انتزاعاتی که در دسترس ما هستند (مانند LINQ) استفاده کنیم، پس چرا برخی افراد آن را تابو می دانند؟ آیا برداشتن کد از قفسه منطقی نیست اگر همان اهداف را بدون هزینه اضافی انجام دهد؟ به نظر من LINQ، حتی اگر یک انتزاع باشد، صرفاً انتزاعی از همه الگوریتمهایی است که میتوان برای رسیدن به همان هدف نوشت. فقط یک تست عملکرد می تواند به شما بگوید که آیا رویکرد سفارشی شما بهتر است یا خیر، اما اگر چیزی مانند LINQ الزامات را برآورده می کند، چرا در وهله اول به نوشتن کلاس های خود زحمت دهید؟ در اینجا قصد ندارم روی LINQ تمرکز کنم. من مطمئن هستم که دنیای جاوا چیزی قابل مقایسه دارد، فقط میخواهم بدانم چرا برخی از مردم با ایده استفاده از انتزاعی که خودشان آن را ننوشتهاند ناراحت میشوند. ## به روز رسانی همانطور که Euphoric اشاره کرد، چیزی قابل مقایسه با LINQ در دنیای جاوا وجود ندارد. بنابراین، اگر روی پشته دات نت توسعه می دهید، چرا همیشه سعی نکنید و از آن استفاده نکنید؟ آیا ممکن است که مردم به طور کامل متوجه نشوند که چه کاری انجام می دهد؟ | چرا استفاده از انتزاعات (مانند LINQ) اینقدر تابو است؟ |
162985 | آیا راهی برای شروع برنامه نویسی برای ویندوز 8 موبایل در پلتفرم Mac OS X وجود دارد؟ من قبلاً برای iOS برنامه نویسی می کنم و می خواهم برای ویندوز 8 موبایل توسعه دهم اما نمی خواهم ویندوز را نصب کنم. | توسعه ویندوز 8 در مک |
179904 | من در موقعیت جدیدی هستم که باید به طور منظم یک فایل فلت را پردازش کنم. آخرین باری که این کار را انجام دادم 5 یا 6 سال پیش بود، اما به عنوان بخشی از طرح بندی فایل، مجموع کنترل را دریافت کردم. این اطلاعات ساده ای را در مورد پرونده مانند تعداد کل رکوردها و همچنین مجموع فیلدهای مهم به من داد. این به من در حین آزمایش و سپس در حین تولید کمک کرد تا بررسی کنم که فایل رسیده و اطلاعات صحیحی دارد. من دادههای مشابهی را برای این پروژه جدید درخواست کردهام و به دیوار شمارهای برخورد کردهام. آیا این دیگر یک عمل استاندارد نیست؟ آیا راه بهتری وجود دارد؟ | آیا درخواست مجموع کنترل در یک فایل وسیله ای قدیمی برای تأیید یک فایل است؟ |
156541 | من یک توسعه دهنده جوان سی شارپ هستم، در خانه یاد گرفتم و الان اولین کارم را پیدا کردم :) می خواهم این کتاب ها را بخرم. اما ترتیب صحیح خواندن این کتاب ها چیست؟ کد کامل: راهنمای عملی ساخت نرم افزار کد پاک: کتابچه راهنمای چابک نرم افزار Craftsmanship برنامه نویس عملی | ترتیب صحیح خواندن این کتاب ها چیست؟ |
175766 | در توسعه نرمافزار داخلی شرکت، معمولاً الزامات از طریق یک فرآیند رسمی تعیین میشوند که منجر به ایجاد تعدادی از اسناد الزامات میشود. در توسعه نرم افزار منبع باز، این اغلب به نظر نمی رسد. از این رو، سوال من این است: الزامات در پروژه های نرم افزار منبع باز چگونه تعیین می شوند؟ منظور من از تعیین الزامات صرفاً پیدا کردن این است که چه ویژگی هایی و غیره باید به عنوان بخشی از یک نرم افزار خاص توسعه داده شوند. | الزامات در پروژه های نرم افزاری منبع باز چگونه تعیین می شوند؟ |
155814 | من یک کد C قدیمی در دستانم دارم و به من این وظیفه داده شده است که نمادها و مسیرهای مرده/استفاده نشده را از آن فیلتر کنم. با گذشت زمان، درجها و حذفهای زیادی وجود داشت که باعث بسیاری از نمادهای استفاده نشده میشد. من بسیاری از متغیرهای مرده را شناسایی کرده ام که فقط یک یا دو بار روی آنها نوشته می شد، اما هرگز از آنها خوانده نمی شد. هر دو تست جعبه سیاه / جعبه سفید / رگرسیون ثابت کردند که حذف کد مرده روی هیچ روشی تأثیری ندارد. (ما یک مجموعه آزمایشی جامع داریم). اما این حذف فقط روی قسمت کوچکی از کد انجام شد. اکنون من به دنبال راهی برای خودکار کردن این کار هستم. ما برای انجام کار به GCC متکی هستیم. P.S. من علاقه مند به حذف مواردی مانند: 1. متغیرهایی هستم که فقط به خاطر خواندن از آنها خوانده می شوند. 2. متغیرهایی که در چندین فایل منبع پخش شده و فقط در آنها نوشته می شود. به عنوان مثال: file1.c: int i; file2.c: extern int i; .... i=x; | برای حذف مسیرهای کد مرده و متغیرها از کد منبع C به کمک نیاز دارید |
119131 | من در حال حاضر یک وب سایت دارم که به تازگی تکمیل شده است. من در فکر استفاده از یک سرویس مستقل مانند SO برای همه اجزای آینده هستم. مقدار قابل توجهی کار برای تکمیل در بالای زیرساخت های موجود وجود دارد. من سعی کردم پاسخی برای این سوال جستجو کنم، اما از نظر شرایط آنقدر عمومی است که دشوار است. سایت من با استفاده از پایگاه داده های رابطه ای، MySQL، PHP، Javascript، JQuery و Ajax نسبتاً پیچیده است. من نگران استفاده از یک کارگر آزاد در سایت هستم تا به آنها دسترسی ادمین به سرور بدهم و به آنها اجازه دسترسی به پایگاه داده های موجود را بدهم. آیا یک راه آزمایش شده و واقعی برای مدیریت / مدیریت این موضوع وجود دارد؟ من آماده اجازه دادن به آن هستم، اما چه اقدامات احتیاطی ایمنی و ایده های دیگری برای جلوگیری از شرارت دارید؟ | مسائل امنیتی با کار آزاد در یک وب سایت موجود |
1947 | > **موضوع تکراری:** > واقعاً وای آنها را در مصاحبه فرض کنید من برای مصاحبه حضور دارم. چه سوالاتی می توانم انتظار داشته باشم و چگونه آماده شوم؟ | چگونه خود را برای سوالات مصاحبه برنامه نویسی آماده کنیم؟ |
63198 | من 8 سال پیش فارغ التحصیل شدم و یک دوره ریاضی گسسته را در سال دوم گذراندم، اما به من گفته شده است که احتمالاً در یک مصاحبه آینده از من سؤالات ریاضی گسسته پرسیده خواهد شد. آیا یک صفحه وب/سند ساده وجود دارد که بتوانم از آن برای تازه کردن حافظه خود استفاده کنم؟ زمانی که 10 سال پیش در این دوره شرکت کردم، مفاهیم را درک کردم، اما حافظه من کمی زنگ زده است و می خواهم آن را تازه کنم. | دوره تکمیلی ریاضیات گسسته؟ |
54487 | سلب مسئولیت از قبل - من قطعاً هیچ پیوندی را در اینجا اضافه نمی کنم - این سوال بخشی از بازاریابی من نیست! من اخیراً چند پروژه داشته ام که در آنها محصول نهایی چیزی است که توسعه دهندگان از آن استفاده خواهند کرد. در گذشته همه انواع بازاریابی را دریافت کردهام - به عنوان یک توسعهدهنده، هیچ چیز ناخواستهای نداشتم - 1000 قلم خودکار، تی شرت و ماوس پد. سی دی به اندازه ای است که میز من را بدون چای نگه دارد. چند کلید USB بسیار مفید با برخی از آرم هایی که دیگر آنها را نمی شناسم. جزوات به ارزش یک جنگل کوچک؛ یک پوشه اسپم برآمده پر از ایمیل های نادیده گرفته شده و غیره... بنابراین این سوال من است - **راه های خوبی برای بازاریابی برای توسعه دهندگان چیست؟** و به عنوان یک کنار - آیا توسعه دهندگان افراد اشتباهی هستند که می توان آنها را هدف قرار داد؟ - از آنجایی که ما اغلب به هر حال بودجه خرید نداریم! | بهترین راه بازاریابی برای برنامه نویسان چیست؟ |
54485 | من در توسعه نرم افزار جاسازی شده برای این استارت آپ کوچک کار کرده ام و تیم ما بسیار کوچک است: حدود 3-4 نفر. ما مسئول تمام مهندسیهایی هستیم که شامل یک دستگاه RF است که توسط یک میکروکنترلر تعبیهشده کنترل میشود که به میزبان رایانه شخصی متصل میشود که نوعی نرمافزار جمعآوری و تجزیه و تحلیل داده را اجرا میکند. وقتی با همکارانم کار میکنم، آمدهام تا این دو دستورالعمل را توسعه دهم: 1. یک تفکیک واضح از مسئولیتها را تعریف کنید و مطمئن شوید که سهم هر فرد در محصول نهایی همپوشانی ندارد. 2. فرض نکنید که همکاران شما همه چیز را در مورد مسئولیت های خود می دانند. من فرض میکنم نوعی فناوری وجود دارد که برای ارتباط مناسب با کار همکارانم باید در آن مهارت داشته باشم. نکته اول برای ما بسیار آسان است. من سفتافزار را انجام میدهم، یکی RF را انجام میدهد، دیگری نرمافزار رایانه شخصی را انجام میدهد، و دیگری DSP را انجام میدهد. هیچ چیز از نظر ترکیب شدن کار دو نفر در محصول نهایی همپوشانی ندارد. برای اینکه این اتفاق بیفتد، یک مرد باید کار را به مرد دیگری واگذار کند که آن را بررسی کند و خودش آن را ادغام کند. **نکته دوم قلب سوال من است.** من به سختی آموخته ام که به دانش همکارانم بدون توجه به اینکه چند سال تجربه دارند، مطلقاً اعتماد نکنم. حداقل تا زمانی که آنها آن را چند بار به من نشان ندادند. بنابراین، با توجه به اینکه هر زمان که یک سفتافزار را توسعه میدهم، اگر با فناوریای که من نمیدانم ارتباط برقرار کند، سعی میکنم آن را یاد بگیرم و یک کد آزمایشی ایجاد کنم که به من کمک کند بفهمم آنها چه میکنند. به این ترتیب اگر قطعه من از محصول با قطعه دیگری در تضاد باشد، در مورد علل احتمالی اطلاعاتی دارم. به عنوان مثال، شخص PC شروع به پیاده سازی رابط کاربری گرافیکی خود در .NET WPF (C#) کرده و از LibUSBdotNET برای دسترسی USB استفاده می کند. بنابراین من C# و کتابخانه USB دات نت را که او استفاده می کند یاد می گیرم و یک برنامه کنسول کوچک می سازم تا به من کمک کند تا بفهمم آن کتابخانه USB چگونه کار می کند. اکنون همه اینها زمان و انرژی بیشتری میطلبد، اما احساس میکنم توجیهپذیر است، زیرا به من جای پایی برای مقابله با مشکلات یکپارچگی میدهد. همچنین من دوست دارم این چیزهای جدید را یاد بگیرم بنابراین مشکلی ندارم. از سوی دیگر می توانم ببینم که چگونه این می تواند به یک همگام سازی زمانی برای کار تبدیل شود که آن را به محصول نهایی تبدیل نمی کند و ممکن است هرگز به مشکل تبدیل نشود. **بنابراین چه میزان تجربه/مهارت ها نسبت به مهارت های خود در هم تیمی هایتان همپوشانی دارند؟ آیا با بزرگتر شدن و تنوع تیم ها این مشکل برطرف می شود؟** | در یک تیم چند رشته ای، مهارت های هر عضو چقدر باید همپوشانی داشته باشد؟ |
235852 | در شرکت فعلی من از اسکرام با تکرارهای 2 هفته ای و یک جلسه برنامه ریزی منظم استفاده می کنیم. نحوه اجرای برنامهریزی معمولاً در شرکت ما به این صورت است که ما یک محصول از پیش تعریفشده، اولویتبندی شده (توسط PO قبل از برنامهریزی) از داستانهای کاربر / PBIs را انتخاب میکنیم، PBIها را یکی یکی از بالا میگیریم و آنها را به وظایف تقسیم میکنیم تا آنها را بر حسب ساعت تخمین بزنیم. (با استفاده از برنامه ریزی پوکر و فیبوناچی) تا زمانی که به ظرفیت یک تیم معین برسیم. در حالی که این برای اکثر تیم ها کار می کند، یک تیم 2 نفره وجود دارد که من یک SM هستم، که تمایل دارد به طور سیستماتیک وظایف را تا حد زیادی بیش از حد تخمین بزند (از آنجایی که این توسعه دهندگان در این پروژه یک ساعت حقوق می گیرند و از سوابق قبلی از کار کردن با آنها در پروژه دیگری، من می دانم که آنها سرعت بسیار بهتری دارند). به عنوان یک توسعه دهنده بخشی از این تیم نیستم، سعی می کنم به Scrum پایبند باشم، به هر طریقی از تأثیرگذاری بر این تخمین ها خودداری می کنم، اما با نزدیک شدن به ضرب الاجل های پروژه، این وضعیت بیشتر و بیشتر دردسرساز می شود. سوال من این است - آیا راهی / تمرین خوب در چنین شرایطی وجود دارد که تیم را در لبه سرعت خود نگه داریم و بر برآورد آنها تأثیر نگذاریم، یا شاید ما در این روند اشتباه می کنیم؟ | وظیفه اسکرام را بیش از برآورد |
238907 | من روی پروژه ای کار می کنم که در آن گزینه های ثابت زیادی در پایگاه داده ذخیره می شود. من به استفاده از Enums برای این کار نگاه کردم، اما نمیدانم چگونه میتوانند مفید باشند. آنها هیچ نوع جدول جستجویی ایجاد نمی کنند، فقط به یک عدد در جدول اشاره می کنند که می تواند در کد به عنوان گزینه enum استفاده شود. این عدد برای هر کسی که گزارش های SSRS را ایجاد می کند بی معنی است و اگر نیاز به اضافه کردن یک گزینه اضافی دارید، باید دوباره کامپایل کنید. آیا موقعیتی وجود دارد که اینها یک هدف واقعی داشته باشند و بهتر از یک موجودیت مناسب باشند. یا به دلایل فوق عموماً عمل بدی هستند؟ | Enums Entity Framework در چه شرایطی مفید می شود؟ |
168177 | ابتدا من این پست را دیدم که کمی شبیه به سوال من است. : برای کاهش تعداد اشکالات استقرار یک وب سایت زنده چه کاری می توانید انجام دهید؟ اجازه دهید من وضعیت را برای شما طرح کنم. تیم برنامه نویسانی که من به آنها تعلق دارم معیارهای مرتبط با کد ما را دارند. در طول چند ماه گذشته خطاهای ما در سیستم زنده ما به میزان زیادی افزایش یافته است. ما نیاز داریم که بهروزرسانیهای ما در برنامهها توسط حداقل یک برنامهنویس دیگر قبل از پخش زنده آزمایش شوند. من شخصاً کاملاً مخالف این هستم زیرا فکر می کنم برنامه ها باید توسط کاربران نهایی آزمایش شوند زیرا کاربران نهایی آزمایش کننده های بسیار بهتری نسبت به برنامه نویسان هستند، من مخالف آزمایش برنامه نویسان نیستم، بدیهی است که برنامه نویسان باید کد را آزمایش کنند، اما آنها اکثر اوقات خیلی نزدیک هستند. به کد. دلیل اینکه من مشخص می کنم که فکر می کنم کاربران نهایی باید در سناریوی ما تست کنند به این دلیل است که ما تحلیلگر کسب و کار نداریم، فقط برنامه نویس داریم. من از پسزمینهای میآیم که در آن لیسانسها به محض اینکه برنامهنویسان آن را بررسی کردند، همه آزمایشها را بررسی کردند که آماده پخش است. ما یک محیط مرحلهبندی داریم که شبیهسازی از محیط زنده است که از آن استفاده میکنیم تا اطمینان حاصل کنیم که بین توسعه و محیطهای زنده مشکلی نداریم و این باعث میشود برخی باگها پیدا شود. ما واقعاً اصلاً تست کاربر نهایی انجام نمیدهیم، باید بگویم که واقعاً کسی نداریم که کد ما را آزمایش کند به جز برنامهنویسها، که فکر میکنم ما را وارد این آشفتگی میکند (در حالت ایدهآل، ما مدرک BA یا QA یا آزمایشکنندههای حرفهای داریم) . ما تیم QA یا چیز دیگری از این قبیل نداریم. ما برای پروژههایمان که بهطور کامل طراحی شدهاند، آزمایشی نداریم. خوب، من فقط یک برنامه نویس پیون در پایین پله هستم، اما احتمالاً بیشتر از این که مدیران از آنها شکایت کنند، از این مسائل خسته شده ام. بنابراین، من توانایی این را ندارم که به آنها بگویم شما این کار را اشتباه انجام می دهید... من فشارهای ملایم را در جهت درست امتحان کرده ام. آیا توصیه یا پیشنهادی برای رفع این مشکل دارید؟ | برای کاهش تعداد مشکلات زنده برنامه ها چه کاری می توان انجام داد؟ |
241430 | در پروژه ای تصمیم گرفتم الگوی Decorator را پیاده سازی کنم. من یک کلاس «Thing» با «methodA()»، و یک کلاس «AbstractDecorator» دارم که از «Thing» به ارث میبرد و همه دکوراتورها از این ارث میبرند: «ConcreteDecorator1»، «ConcreteDecorator2»، و غیره. البته همه آنها « را لغو میکنند. متدA()` برای اضافه کردن برخی عملکردها قبل از تفویض اختیار به «چیز» پیچیده شده. اجرای معمول دکوراتور. تصمیم گرفتم یک «WrappingFactory» (به دلیل نداشتن نام بهتر) پیادهسازی کنم: اشیاء «Thing» را دریافت میکند و آنها را با یک دکوراتور مشخص میپیچد. برخی از دکوراتورها به پارامتری در سازنده نیاز دارند و «WrappingFactory» نیز از آن مراقبت می کند. اینجاست: public class WrappingFactory{ public static void addSomeFunctionality(Thing thing){ thing = new SomeDecorator(thing); } public static void addFunctionalityWithParameter(Thing thing, int param){ thing = new DecoratorWithParameter(thing, param); } public static void addSomeAwesomeFunctionality(Thing thing){ thing = new AwesomeDecorator(thing); } } من این کار را انجام دادم اما در واقع نمی دانم چرا. آیا این در مقابل اینکه مشتری مستقیماً دکوراتورها را معرفی کند، مزایایی دارد؟ اگر این مزایایی دارد، لطفاً آنها را برای من توضیح دهید. | مزایای استفاده از کارخانه دکوراتور که اشیا را تزئین می کند چیست؟ |
179965 | من اخیراً به برخی از مفاهیم برنامه نویسی تابعی علاقه مند شده ام. من مدتی است که از OOP استفاده می کنم. من می توانم ببینم چگونه می توانم یک برنامه نسبتاً پیچیده در OOP بسازم. هر شی میداند چگونه کارهایی را انجام دهد که آن شی انجام میدهد. یا هر کاری که کلاس والدین انجام می دهد نیز. بنابراین می توانم به سادگی به Person().speak() بگویم تا فرد را وادار به صحبت کنم. اما چگونه می توانم کارهای مشابه را در برنامه نویسی تابعی انجام دهم؟ من می بینم که چگونه توابع آیتم های درجه یک هستند. اما این عملکرد فقط یک کار خاص را انجام می دهد. آیا می توانم به سادگی یک متد «say()» داشته باشم و آن را با آرگومان «Person()» معادل آن فراخوانی کنم تا بدانم چه نوع چیزی چیزی را می گوید؟ بنابراین من می توانم چیزهای ساده را ببینم، فقط چگونه می توانم مشابه OOP و اشیاء را در برنامه نویسی تابعی انجام دهم تا بتوانم پایه کد خود را مدولار کرده و سازماندهی کنم؟ برای مرجع، تجربه اولیه من با OOP پایتون، PHP و مقداری سی شارپ است. زبان هایی که من به آنها نگاه می کنم و دارای ویژگی های کاربردی هستند Scala و Haskell هستند. اگرچه من به سمت اسکالا متمایل شده ام. مثال پایه (پایتون): حیوان(شیء): def say(self, what): print(what) Dog(Animal): def say(self, what): super().say('سگ پارس می کند: {0}' .format(what)) Cat(Animal): def say(self, what): super().say('cat meows: {0}'.format(what)) dog = سگ() cat = Cat() dog.say('ruff') cat.say('purr') | برنامه نویسی کاربردی در مقایسه با OOP با کلاس ها |
216155 | من سیستمی را در جاوا نوشتم که میخواهم آن را تحت شرایط GPL v2 یا جدیدتر منتشر کنم. من از Apache Maven برای مقابله با تمام وابستگی های سیستم استفاده کرده ام، بنابراین کد منبع هیچ یک از کتابخانه های استفاده شده را ندارم. قبلاً بررسی کردهام، همه کتابخانهها تحت مجوزهای سازگار با GPL منتشر شدند (Apache v2، 3-clause BSD، MIT، LGPL v2 و v2.1). آیا میتوانم کارم را تحت GPLv2 یا جدیدتر توزیع کنم و کتابخانهها را در بستهای مشابه **کارهای جداگانه**، بدون نیاز به اعمال GPL روی آنها (همانطور که در **GPLv2 sec 2** بیان شده است) ارائه کنم، حتی اگر ضروری باشد. برای کامپایل و اجرای سیستم؟ اگر چنین است، میدانم که فقط به مجوزهای اصلی هر یک محدود هستم و میدانم چه کار باید بکنم. | انتشار یک پروژه تحت GPL نسخه 2 یا جدیدتر بدون کد منبع کتابخانه ها |
130863 | من چند فایل دارم که در چندین مخزن من استفاده می شود: * 'functions.sh'، کتابخانه پوسته برای مثال برای چاپ یک پیام هشدار/خطا رنگی یا مستندات یک فایل اسکریپت. * Makefile؛ استانداردی که فایل «$(CURDIR)/[dirname].sh» را در «$(PREFIX)/[dirname]» نصب میکند و به یک اسکریپت آزمایشی ارجاع میدهد. * مجوز. * `tools.mk`; دستورات Makefile به عنوان مثال برای چاپ تمام تعاریف متغیر در Makefile والد. اینها کم و بیش پایدار هستند و برخی از آنها احتمالاً در بیش از دوازده مخزن استفاده می شوند. من به این فکر میکردم که چگونه این DRY را حفظ کنم، اما هیچکدام از گزینهها تاکنون رضایتبخش به نظر نمیرسند: 1. این کار را مانند الان ادامه دهید، یک **کپی برای هر مخزن جدید ایجاد کنید.** این کد را همراه با تمام وابستگیهایش نگه میدارد. (اجتناب از اشکالات زمانی که راه حل کلی به اندازه کافی کلی نیست)، اما تغییراتی که در چندین مکان قابل اجرا هستند باید در هر یک به طور جداگانه اعمال شوند. 2. یک **قابل اجرا** به هر یک از مخازن اضافه کنید تا فایل**های مورد نیاز را دانلود کنید. این به این معنی است که توسعه دهندگان و کاربران نهایی باید یک دستور اضافی را برای دریافت تمام فایل های مربوطه اجرا کنند و این امکان را برای توسعه دهندگان برای تغییر و تعهد کردن/فشار فایل های موجود را از بین می برد. 3. از **`git submodule` یا معادل آن استفاده کنید.** این حداقل مخازن را متصل نگه می دارد، اما در مورد Git به نظر می رسد که محدود به یک زیر شاخه اختصاصی است، بنابراین فایل های سطح بالا وجود ندارد و هیچ ترکیبی با آن وجود ندارد. فایل های مخزن والد که در یک دایرکتوری قرار دارند. این را می توان با پیوندهای نمادین دور زد، اما این یک راه حل زشت برای وضعیت ایده آل آشکار است. راه حل ایده آل باید: 1. هنگام انجام عملیات روی یک فایل، **با مخزن صحیح** ارتباط برقرار کند. 2. اجازه دادن شامل در **دایرکتوری های مشابه فهرست والد**. 3. **یک فرمان ساده** باید برای به روز رسانی کل مخزن و همه شامل، بدون توجه به تعداد یا عمق تو در تو کافی باشد. 4. اجازه دادن شامل در فهرست **سطح بالا**. 5. **تحمل **محدودیت های قابل توجه توسعه دهنده یا کاربر** (باید در حین نصب آنلاین باشد) یا **کار اضافی** (اجرای دستور پیش نصب به طور جداگانه از دستور نصب). 6. اجازه دهید **گیلاس چیدن از فایل ها** گنجانده شود. به عنوان مثال، بسیاری از پروژهها ممکن است به یک «Makefile» متفاوت نیاز داشته باشند، و شامل یکی که استفاده نمیشود فقط زشت است (و با اضافه شدن فایلهای بیشتر زشتتر میشود). آیا چنین چیزی با نرم افزار فعلی امکان پذیر است؟ | چگونه می توان DRY را برای فایل های به اشتراک گذاشته شده توسط مخازن اعمال کرد؟ |
201756 | من در حال نوشتن یک بازی هستم که جنبه های زمانی زیادی دارد. من از زمان برای کمک به تخمین موقعیت های پخش کننده در زمانی که شبکه متوقف می شود و بسته ها از بین نمی روند (و زمان بین دریافت بسته و عدم دریافت بسته) استفاده می کنم. این یک بازی از نوع Pacman است به این معنا که یک بازیکن مسیری را انتخاب می کند و نمی تواند حرکت را متوقف کند، بنابراین آن سیستم منطقی است (یا حداقل فکر می کنم که دارد). بنابراین من دو سوال دارم: 1) چگونه می توانم ساعت های بازی ها را در شروع همگام کنم زیرا تاخیر در شبکه وجود دارد. 2) آیا اشکالی ندارد که آنها را همگام نکنید و فقط فرض کنید که آنها یکسان هستند (کد من مستقل از منطقه زمانی است). این یک بازی فوق رقابتی نیست که در آن مردم ساعت خود را برای تقلب تغییر دهند، اما همچنان. این بازی در جاوا و پایتون در حال برنامه نویسی است (توسعه موازی به عنوان پروژه) | چگونه ساعت ها را از طریق شبکه برای توسعه بازی همگام کنیم؟ |
214462 | یکی از مواردی که در بسیاری از مکانهای کتابخانه استاندارد جاوا مشاهده میکنید، کلاسهای پایانی است. ادعا می شود که این برای تغییر ناپذیری است که من می فهمم ... تا حدی. فرض کنید یک کلاس دارید: final public class ImmutableTest { private String value; public ImmutableTest(String value) { this.value = value; } public String getValue() { return this.value; } } می توانید بگویید که مقدار تغییرناپذیر است زیرا نمی توان آن را پس از ایجاد تطبیق داد. با این حال، این قابلیت استفاده از کلاس را محدود می کند، زیرا هیچ کس نمی تواند آن را گسترش دهد (به عنوان مثال برای استفاده به عنوان یک drop-in برای یک طراحی بدون رابط بد...). حالا فرض کنید این کلاس را دارید: public class ImmutableTest { private String value; public ImmutableTest(String value) { this.value = value; } final public string getValue() { return this.value; } } مقدار هنوز تغییر ناپذیر است اما اکنون حداقل افراد می توانند کلاس را گسترش دهند. یک بار کسی مداخله کرد: اما اگر آن را گسترش دهید، کلاس توسعه یافته تضمین نمی شود که تغییر ناپذیر باشد! در حالی که این درست است، من فکر می کنم برای خود کلاس بی اهمیت است. اگر کاربر A در همه جای کد خود از کلاس ImmutableTest من استفاده کند، به هر حال فقط به مقدار دسترسی دارد که **تغییرناپذیر** باقی می ماند. او نمیتواند به بخش «تغییرپذیر» نمونه واقعی دسترسی داشته باشد، مگر اینکه او به طور واضح انتخاب کند (به عبارت دیگر: آگاه باشد که سعی میکند به چیزهای دیگر دسترسی پیدا کند) که به این معنی است که از دیدگاه توسعهدهنده کلاس آنطور که باید تغییرناپذیر است. باشد، حتی اگر نمونه واقعی دارای متغیرهای قابل تغییر دیگری باشد. بنابراین به طور خلاصه: نظر من این است که کلاس های نهایی اضافی هستند زیرا روش های نهایی تمام چیزی است که شما نیاز دارید. من دوست دارم استدلال هایی بر خلاف آن را بشنوم! **به روز رسانی** برای روشن شدن: من ادعا نمی کنم که افزودن نهایی به یک کلاس یا متدهای آن باعث تغییر ناپذیری آن می شود. فرض کنید کلاسی دارید که غیرقابل تغییر طراحی شده است، اما متدها یا کلاس را نهایی نمی کنید، یک کلاس فرعی می تواند آن را دوباره قابل تغییر کند. این استدلال برای اینکه چرا برخی از کلاس ها در کتابخانه استاندارد نهایی هستند استفاده می شود. نظر من این است که باید کافی بود که متدهای accessor را به قسمت تغییرناپذیر نهایی کنیم و کلاس را غیر نهایی کنیم. این ممکن است پنجره را برای اشیاء فرزند باز بگذارد **افزودن** فیلدهای قابل تغییر، اما مجموعه اصلی فیلدها غیرقابل تغییر باقی می ماند، بنابراین نیاز غیرقابل تغییر را برای مجموعه اولیه روش ها برآورده می کند. **به روز رسانی2** نتیجه این است که کلاس های پایانی هیچ هدف واقعی ندارند جز شاید مختصر بودن که به نظر من به خودی خود دلیلی برای از دست دادن توسعه پذیری کافی نیست. | تغییرناپذیری شی گرا: کلاس های نهایی یا روش های نهایی |
176912 | من مدتی است که با MVVM کار میکنم، اما اخیراً استفاده از MVPVM را شروع کردهام و میخواهم بدانم چگونه با استفاده از این الگو، برنامههای View/ViewModel/Presenter سلسله مراتبی ایجاد کنم. در MVVM من معمولاً برنامه خود را با استفاده از سلسله مراتب View ها و ViewModel های مربوطه می سازم. من ممکن است 3 نما را به صورت زیر تعریف کنم:  مدل های View برای این نماها به صورت زیر خواهد بود: public class AViewModel { public string Text { get { return This is A!; } } شیء عمومی Child1 { get; مجموعه؛ } شیء عمومی Child2 { get; مجموعه؛ } } public class BViewModel { public string Text { get { return This is B!; } } } public class CViewModel { public string Text { get { return This is C!; } } } پس از آن، In چند الگوی داده برای گفتن اینکه BViewModel و CViewModel باید با استفاده از نمای B و نمای C ارائه شوند وجود دارد: <DataTemplate DataType={StaticResource local:BViewModel}> <local:BView/> </DataTemplate> < DataTemplate DataType={StaticResource local:CViewModel}> <local:CView/> </DataTemplate> مرحله آخر قرار دادن کدی در AViewModel است که مقادیری را به Child1 و Child2 اختصاص می دهد: public AViewModel() { this.Child1 = new AViewModel(); this.Child2 = new BViewModel(); } نتیجه همه اینها صفحه ای خواهد بود که چیزی شبیه به این است:  انجام این کار در MVPVM نسبتاً ساده است - به سادگی حرکت کردن کد موجود در سازنده AViewModel به APresenter: public class APresenter { .... public void WireUp() { ViewModel.Child1 = new BViewModel(); ViewModel.Child2 = new CViewModel(); } } اما اگر بخواهم منطق تجاری برای BViewModel و CViewModel داشته باشم، باید یک BPresenter و یک CPresenter داشته باشم - مشکل اینجاست که مطمئن نیستم بهترین مکان برای قرار دادن آنها کجاست. میتوانم ارجاعات ارائهدهنده را برای AViewModel.Child1 و AViewModel.Child2 در APresenter ذخیره کنم. ارائه دهنده IP خصوصی child2Presenter; public void WireUp() { child1Presenter = new BPresenter(); child1Presenter.WireUp(); child2Presenter = new CPpresenter(); child2Presenter.WireUp(); ViewModel.Child1 = child1Presenter.ViewModel; ViewModel.Child2 = child2Presenter.ViewModel; } } اما این راه حل در مقایسه با رویکرد MVVM بیظرافت به نظر میرسد. من باید مدل ارائه کننده و نمایش را پیگیری کنم و اطمینان حاصل کنم که آنها هماهنگ هستند. برای مثال، اگر من دکمهای را در View A میخواستم، که وقتی روی آن کلیک میشد، Viewها در Child1 و Child2 تعویض میشد، ممکن است دستوری داشته باشم که به شرح زیر است: var temp = ViewModel.Child1; ViewModel.Child1 = ViewModel.Child2; ViewModel.Child2 = دما; این کار تا جایی که نماهای روی صفحه را تعویض میکند (با فرض اینکه کد اعلان تغییر ویژگی درست وجود دارد) کار میکند، اما اکنون APresenter.child1Presenter من به ارائهدهنده برای AViewModel.Child2 اشاره میکند و APresenter.child2Presenter به ارائهدهنده اشاره میکند. AViewModel.Child1. اگر چیزی به APresenter.child1Presenter دسترسی پیدا کند، هر تغییری در واقع برای AViewModel.Child2 رخ خواهد داد. من می توانم تصور کنم که این منجر به انواع سرگرمی های اشکال زدایی می شود. من میدانم که ممکن است الگو را اشتباه متوجه شده باشم، و اگر اینطور باشد، توضیح درباره اشتباهی که انجام میدهم قابل قدردانی است. **ویرایش** \- این سوال در مورد WPF و الگوی طراحی MVPVM است، نه ASP.NET و MVP. | نمایش سلسله مراتبی/ViewModel/Presenters در MVPVM |
115073 | ما شروع به استفاده از Agile/Scrum در تیمی متشکل از 4 توسعه دهنده کرده ایم. ما تخمینهای داستانی خود را انجام دادیم و داستانهای Primed Stories را در بک لاگ محصول سفارش دادیم. ما با تخمین نقطه ای بر روی پیچیدگی از 1 تا 5 شروع کردیم، به جای 1،2،3،5،8،13... و به همین ترتیب پس از کار روی چند داستان، احساس کردیم که برخی از داستان هایی که در نقطه 4 تخمین زده شده اند باید فقط 2 باشند در حالی که داستان های دیگر که در 2 تخمین زده شده اند بسیار پیچیده تر هستند و باید به عنوان 5 تخمین زده می شدند. از تکرار؟ * آیا استفاده از امتیازهای تخمین فعلی از 1 تا 5 به جای 1،2،3،5،8،13... و غیره مشکلی ندارد، اگرچه من شخصاً احساس می کنم برای هر دو مورد باید خیر باشد، اما من باید از خودم حمایت کنم زیرا درک خودم خیلی واضح نیست. | آیا تغییر تخمین ها در وسط یک تکرار خوب است؟ |
255436 | من با پروژه دوره سیستم های DB خود سر و کار دارم، این یک برنامه شبیه سازی بورس با استفاده از Oracle 10g است، توافق این است که پشتیبانی برای جاوا است، اما من می خواهم این کار را در پایتون انجام دهم. آخرین تکرار برای پروژه، اتصال دو برنامه با استفاده از صف پیام (پروتکل های MQ) است، اگر هر دو برنامه در جاوا هستند، TA پیشنهاد شده است که آنها را با استفاده از JMS متصل کنید، می توانید در مورد نحوه اتصال یک برنامه جنگو (برنامه من) به من راهنمایی کنید. یک برنامه جاوا (برنامه شریک). من دریافته ام که پروتکل MQ بر اساس یک استاندارد جهانی است، بنابراین حل آن نباید مشکلی باشد. گزینه دیگری که من بررسی کردم Spring Pytthon است، چارچوبی که این اتصال را تسهیل می کند. پس ehat بهترین گزینه است. | نحوه اتصال یک برنامه جنگو به یک برنامه وب جاوا با استفاده از JMS |
156549 | من اخیراً با برخی از همکارانم در مورد بهترین راه برای نزدیک شدن به یک پروژه جدید بحث کرده ام و فکر می کنم جالب است که برخی از افکار خارجی را در ترکیب قرار دهیم. اساسا، ما در حال توسعه مجدد یک سایت نسبتاً بزرگ (نوشته شده به زبان PHP) هستیم و نظرات متفاوتی در مورد نحوه راه اندازی پلتفرم داریم. **نیازها:** این پلتفرم باید از چندین وب سایت داخلی و همچنین پروژه های خارجی (غیر پی اچ پی) که در حال حاضر شامل یک برنامه موبایل و یک نوار ابزار هستند، پشتیبانی کند. ما هیچ برنامه ای/نیازی در آینده قابل پیش بینی برای باز کردن یک API خارجی (برای استفاده در محصولاتی غیر از خودمان) نداریم. **نظر من:** ما باید کتابخانه ای از کلاس های مدل بومی مستند داشته باشیم که بتوان آن را بین پروژه ها به اشتراک گذاشت. این مدلها همه چیز را در پایگاه داده ما نشان میدهند و میتوانند از ویژگیهای شی گرا مانند وراثت، صفات، روشهای جادویی و غیره و غیره و همچنین به کارگیری ORM بهره ببرند. سپس میتوانیم یک لایه API در بالای این مدلها اضافه کنیم که اساساً میتواند درخواستها را بپذیرد و آنها را به روشهای مناسب هدایت کند و پاسخ را ترجمه کند تا بتوان از آن به طور مستقل از پلتفرم استفاده کرد. این مسیریابی برای هر روش می تواند در صورت نیاز و در صورت نیاز تنظیم شود. **نظر آنها:** ما باید یک API واحد HTTP داشته باشیم که توسط همه پروژه ها (پی اچ پی داخلی یا غیره) استفاده شود. **افکار من:** برای من، تعدادی از مشکلات استفاده از تنها رویکرد API HTTP وجود دارد: 1. از نظر عملکرد بسیار گران قیمت خواهد بود. درخواست یک صفحه منجر به چندین درخواست http اضافی می شود (که اگرچه محلی هستند، اما هنوز هم درخواست هایی هستند که آپاچی باید آنها را رسیدگی کند). 2. شما تمام بهترین ویژگی های PHP را برای توسعه OO از دست خواهید داد. از وراثت ساده گرفته تا استفاده از نرم افزارهایی مانند ORM که می تواند باعث صرفه جویی در نوشتن کدهای زیادی شود. 3. برای پروژه های داخلی، روند واقعی من را به هم می ریزد. برای دریافت نام کاربر، به عنوان مثال، یک درخواست از جعبه ما خارج می شود، از طریق LAN، دوباره به داخل می رود، سپس از طریق یک اسکریپت اجرا می شود که یک متد را فراخوانی می کند، JSON خروجی را رمزگذاری می کند و آن را باز می گرداند. سپس باید JSON رمزگشایی شود و به عنوان یک آرایه آماده برای استفاده ارائه شود. 4. کار کردن با آرایه ها، به عنوان شبیه به اشیا، من را در چارچوب مدرن PHP ناراحت می کند. **افکار آنها (و پاسخ های من):** 1. داشتن یک روش انجام کار، کارها را ساده نگه می دارد. - اگر به هر حال از زبان دیگری استفاده می کردید، فقط کارها را متفاوت انجام می دادید. 2. قوی می شود. - _ با توجه به اینکه API از مجموعه مدل ها خارج می شود، فکر می کنم گزینه من به همان اندازه قوی خواهد بود. _ **نظر شما چیست؟** من واقعاً علاقه مند خواهم بود که نظرات دیگران را در این مورد بشنوم، به خصوص نظرات هر دو طرف بر اساس هیچ تجربه گذشته نیست. | PHP - API ها/کتابخانه های داخلی - چه چیزی منطقی است؟ |
255430 | بنابراین من یک فایل راه اندازی کوچک دارم که نیاز به نصب چند فایل زمان اجرا دارد. فایل ها در زیر شاخه های ریشه درایو قرار دارند. درایو نامه در هر دستگاه مشتری متفاوت خواهد بود، بنابراین من این و چندین روش دیگر را امتحان کردم بی فایده بود. // فایل از D:\ به عنوان مثال: D:\setup.exe اجرا می شود // تمام زمان های اجرا من در مسیر رشته Tools\Runtime direcorties = Directory.GetCurrentDirectory(); string ext = /q /norestart; string location = \\Tools\\Runtimes\\Net\\; string step1 = dotnetfx35.exe; var process = Process.Start( path + location + step1 + ext); process.WaitForExit(); همانطور که شما برنامه نویسان حرفه ای و با تجربه تر می دانید، بنا به دلایلی... این کار نمی کند من مدام دریافت فایل پیدا نشد. | نحوه اجرای یک فایل در یک زیر شاخه |
17053 | جاوا پانزده ساله است. زندگی خود را به عنوان جایگزینی برای C++ با یک کتابخانه استاندارد جامع آغاز کرد. سوار بر کت تل های رونق اینترنت، برای نوشتن اپلت های وب محبوب بود. قابلیت حمل فرضی آن به عنوان راهی برای نوشتن برنامه های دسکتاپ که بر روی هر پلتفرمی قابل اجرا هستند تبلیغ می شد. اکنون سال 2010 است. اپلت ها مدت هاست که از بین رفته اند. اپلیکیشن های دسکتاپ جای خود را به اپلیکیشن های وب و موبایل می دهند. زبان های اسکریپت، مانند فلش، به ویژه در میان توسعه دهندگان وب محور، بسیار محبوب هستند. مردم چندین سال است که شعار مرگ جاوا نزدیک است سر می دهند. با این حال، جستجوی سریع کار نشان می دهد که جاوا هنوز یک مهارت مورد نظر در بین برنامه نویسان است. بنابراین جاوا برای این روزها چه کاربردی دارد؟ چه نوع برنامه هایی را در جاوا می نویسید؟ این باید به ما ایده ای از وضعیت جاوا امروز بدهد. آیا جزر و مد جاوا از برنامه های دسکتاپ Swing به برنامه های تلفن همراه اندروید تغییر کرده است؟ اگر برنامه هایی را به زبان JVM می نویسید (مانند Scala یا Groovy)، آن را ذکر کنید. | این روزها جاوا برای چه چیزی استفاده می شود؟ |
179966 | اخیراً به من مأمور شده اند که روی یک نیاز اصلی کار کنم که بین درخواست تغییر و بهبود قرار می گیرد. اجرای قبلی (بد) توسط یک توسعهدهنده ارشد انجام شد که شرکت را ترک کرد و این کار را بدون باقی گذاشتن ردی از مستندات انجام داد. گامهای اولیه من برای برخورد با این مشکل در اینجا بود: 1. با توجه به اینکه تاریخ انتشار به سرعت نزدیک میشد و زمانی برای لغزشها وجود نداشت، در ابتدا پرسیدم که آیا این شرط باید است یا خیر. از آنجایی که این نیاز از نظر قابلیت استفاده به محصول کمک قابل توجهی کرد، پاسخ این بود در صورت امکان، بله. 2. با دانستن کاربرد گسترده و تأثیرات این نیاز، اگر به نقطهای رسیده بود که نیاز قبل از انتشار کامل نمیشد، از من پرسیدم که آیا گزینه مناسبی برای از بین بردن وضعیت فعلی و بازگشت به حالت قبلی است. دولت قبل از اجرای ارشد سابق. پاسخ به احتمال زیاد: نه بود. 3. با درک اینکه این نیاز از سوی مدیریت بالاتر آمده است و به دلیل پیچیدگی آن، از تمامی موارد تست قابلیت استفاده درخواست کردم که قبل از اجرا (توسط QA) نوشته شود و در اختیار من قرار گیرد تا در درک مطالب به من کمک کند. این وظیفه این یک نه بزرگ برای افراد مدیریت بود، زیرا آنها نتوانستند این رویکرد را درک کنند. با علم به اینکه باید بر خواسته خود و مسئولیت این الزام پافشاری کنم، اصرار کردم و مورد بی مهری برخی از مردم قرار گرفتم و من را در حالت «گیج» قرار دادم. اساساً، من یک رویکرد آزمایشمحور را برای یک نیاز پرخطر، پیچیدگی بالا و ضروری امتحان میکردم و سعی میکردم به جای متاسف بودن، ایمن باشم. آیا این رویکرد اشتباه است یا من به اشتباه به آن برخورد کرده ام؟ P.S.: درخواست تغییر/بهبود لغو شد و به دلیل پیچیدگی مشکل و کمبود زمان، اجرا به حالت قبلی برگشت. این فقط پس از یک جلسه 2 ساعته با سایر سالمندان به منظور متقاعد کردن افراد فوق اتفاق افتاد. | درخواست موارد تست تجزیه و تحلیل کیفیت قبل از اجرا/تغییر |
119288 | من یک توسعه دهنده سی شارپ هستم و وب سایت های ساده ای را در asp.net معمولی (با کنترل های asp.net) و یک برنامه wpf توسعه داده ام. این روزها سعی می کنم Asp.net MVC3 را یاد بگیرم و با Razor view Engine در معرض HTML قرار گرفته ام. صادقانه بگویم، دانش من از HTML و CSS محدود است. بنابراین، من هر چند وقت یک بار در SO برای کارهای بسیار ساده سوالاتی را ارسال می کنم. این من را از روند توسعه پرسش و پاسخ بسیار خسته کرده است. بنابراین، اکنون به یادگیری اصول اولیه HTML، CSS و شاید مقداری جاوا اسکریپت فکر می کنم. بنابراین از شما می خواهم که مرا راهنمایی کنید تا به یک توسعه دهنده به اندازه کافی کارآمد برای این فناوری ها تبدیل شوم. چیزی که زمان زیادی نمی برد و من را سریع به راه می اندازد. | راهنمایی برای یک توسعه دهنده C# برای تبدیل شدن به یک توسعه دهنده رابط کاربری بهتر |
190240 | من شنیدم که نمودار تحلیل زمینه سطوح مختلفی دارد. من نتوانستم این را در Net پیدا کنم، اما دیدم که یک DFD سطوح مختلفی دارد. آیا نمودارهای زمینه دارای سطوحی هستند («سطح0»، «سطح1»، «سطح2»)؟ اگر بله، لطفا چند نمونه پیشنهاد دهید. | آیا نمودارهای زمینه دارای سطوح هستند؟ |
189074 | من میدانم که رایانهها اساساً سیستم پیچیدهای از امضاهای الکتریکی هستند که میتوانند بر اساس بردهای منطقی و نوعی مکانیسم دروازه محاسبه کنند، اما چگونه رایانهها چیزی شبیه به این را پردازش میکنند که عدد تولید شده توسط صفحهکلید کمتر از 10 باشد یا اگر یک ماوس باشد. آیا دو بار در یک زمان معین کلیک می شود، برابر با یک کلیک دوبار است؟ | کامپیوترها چگونه کدهای مشروط/ورودی/رویداد را پردازش میکنند؟ |
212271 | فرض کنید **کتابخانه X** را دارم که حاوی **کلاس A** با **روش b** است و کتابخانه X تحت **مجوز GPL** منتشر شده است. public class A { public void b() { // این نمونه ای از بدنه متد b است. اما فرض کنید بدنه روش b // بسیار پیچیده است System.out.println(عملیات a); System.out.println (عملیات b); System.out.prinltn(عملیات c); } } فرض کنید که من از کتابخانه X استفاده می کنم و به رفتاری شبیه رفتار متد b اما با یک اضافه نیاز دارم که با گسترش ساده کلاس A و نادیده گرفتن برخی از متدهای آنها نمی توانم به آن دست پیدا کنم. ** سوال اول این است: ** می توانم کلاس A را گسترش دهم و روش b را در شکل زیر نادیده بگیرم و آیا واقعاً هنوز توسط مجوز GPL مجاز است. کلاس عمومی AExt A { public void b() { // این نمونه ای از بدنه متد b است. اما فرض کنید بدنه روش b // بسیار پیچیده است System.out.println(عملیات a); System.out.println (عملیات b); doOperationINeed(); System.out.prinltn(عملیات c); } } **سوال دوم این است:** کدام یک از مجوزهای متن باز استفاده شده معمول چنین پسوندی را مجاز می دانند و کدام را نمی دهند؟ | آیا چنین تغییری توسط GPL مجاز است؟ کدام مجوزها این اجازه را می دهند که نه؟ |
116050 | آیا اساساً همان داده ها را دو بار روی دیسک نمی نویسید؟ آیا این باعث کاهش سرعت ضریب ~2x نمی شود؟ چه بهینهسازیهایی میتوان انجام داد تا هزینه دوبار نوشتن چیزها به حداقل برسد؟ | سیستمهای فایلی که از گزارشگیری استفاده میکنند: اگر دادهها را در گزارش (روی دیسک) و در خود مکانهای واقعی (همچنین روی دیسک) مینویسید، پس...؟ |
164128 | من با یک پایگاه داده SQL Server با بیش از 1000 جدول، چند صد بازدید دیگر و چندین هزار رویه ذخیره شده کار می کنم. ما به دنبال شروع استفاده از Entity Framework برای پروژه های جدیدتر خود هستیم و در حال کار بر روی استراتژی خود برای انجام این کار هستیم. چیزی که من درگیر آن هستم این است که چگونه می توان جداول را به مدل های مختلف تقسیم کرد (اگر ابتدا کد را انتخاب کنیم EDMX یا DbContext). من میتوانم از همان ابتدا چند استراتژی فکر کنم: * **تقسیم بر اساس طرحواره** ما جداول خود را احتمالاً در دهها طرحواره تقسیم می کنیم. ما میتوانیم یک مدل را برای هر طرح انجام دهیم. اگرچه این کامل نیست، زیرا dbo هنوز هم بسیار بزرگ است و بیش از 500 جدول / بازدید دارد. مشکل دیگر این است که واحدهای خاصی از کار در نهایت مجبور به انجام تراکنشهایی میشوند که چندین مدل را در بر میگیرند، که به پیچیدگی میافزاید، اگرچه من فرض میکنم EF این کار را نسبتاً ساده میکند. * ** تقسیم بر اساس قصد ** به جای نگرانی در مورد طرحواره ها، مدل ها را بر اساس قصد تقسیم کنید. بنابراین ما برای هر برنامه، پروژه، یا ماژول یا صفحه، مدلهای متفاوتی خواهیم داشت، بسته به اینکه چقدر دانهبندی میخواهیم داشته باشیم. مشکلی که من در این مورد می بینم این است که جداول خاصی وجود دارند که به ناچار باید در هر موردی استفاده شوند، مانند User یا AuditHistory. آیا آنها را به هر مدل اضافه میکنیم (فکر میکنم DRY را نقض میکند)، یا آنها در یک مدل جداگانه هستند که توسط هر پروژه استفاده میشود؟ * **اصلاً تقسیم نشوید - یک مدل غول پیکر** این به وضوح از منظر توسعه ساده است، اما از تحقیقات من و شهود من به نظر می رسد که می تواند عملکرد وحشتناکی داشته باشد، هم در زمان طراحی، زمان کامپایل و احتمالاً زمان اجرا . بهترین روش برای استفاده از EF در برابر چنین پایگاه داده بزرگی چیست؟ به طور مشخص افراد از چه استراتژی هایی در طراحی مدل ها در برابر این حجم از اشیاء DB استفاده می کنند؟ آیا گزینه هایی وجود دارد که من به آنها فکر نمی کنم بهتر از آنچه در بالا دارم کار کنند؟ همچنین آیا این مشکل در سایر ORM ها مانند NHibernate وجود دارد؟ اگر چنین است آیا آنها راه حل های بهتری نسبت به EF ارائه کرده اند؟ | Entity Framework با سیستم های بزرگ - چگونه مدل ها را تقسیم کنیم؟ |
142880 | من سعی میکنم بهتر بفهمم Hadoop چگونه کار میکند، و دارم میخوانم > NameNode یک نقطه شکست برای خوشه HDFS است. HDFS در حال حاضر یک سیستم با قابلیت دسترسی بالا نیست. وقتی NameNode پایین میآید، فایل > سیستم آفلاین میشود. یک SecondaryNameNode اختیاری وجود دارد که > میتواند روی یک دستگاه جداگانه میزبانی شود. فقط با ادغام فایل ویرایش ها در فایل fsimage، نقاط بازرسی فضای نام > را ایجاد می کند و هیچ > افزونگی واقعی ارائه نمی دهد. Hadoop 0.21+ دارای یک BackupNameNode است که بخشی از یک برنامه برای > داشتن یک سرویس نام HA است، اما به مشارکت فعال افرادی که آن را میخواهند (یعنی شما) نیاز دارد تا آن را بسیار در دسترس قرار دهد. از http://wiki.apache.org/hadoop/NameNode پس چرا NameNode یک نقطه شکست است؟ وجود یک نسخه تکراری کامل از NameNode نیز در حال اجرا بد یا دشوار چیست؟ | چرا خوشه های HDFS فقط یک NameNode دارند؟ |
127919 | من مسئله را از ACM 2003 نقل می کنم: > رشته ای به طول n را در نظر بگیرید (1 <= n <= 100000). حداقل > چرخش واژگانی آن را تعیین کنید. مثلاً چرخش های رشته «الابلا» > عبارتند از: > > آلابال > > لابلاء > > ابالال > > بالاالا > > آلالاب > > لااله > > اعلاب > > و کوچکترین آنها «االبال» است. در مورد راه حل - می دانم که باید یک آرایه پسوند \- بسازم و فرض کنید می توانم این کار را در O(n) انجام دهم. سوال من هنوز این است که چگونه می توانم کوچکترین چرخش را در O(n) پیدا کنم؟ (n=طول رشته) من به این مشکل بسیار علاقه مند هستم و هنوز هم به نوعی راه حل را پیدا نمی کنم. من بیشتر به مفهوم و نحوه حل مشکل علاقه دارم نه به اجرای ملموس. توجه: حداقل چرخش به همان ترتیبی است که در فرهنگ لغت انگلیسی وجود دارد - dwor قبل از word است زیرا d قبل از w است. ویرایش: ساخت آرایه پسوندی O(N) می گیرد. آخرین ویرایش: فکر می کنم راه حلی پیدا کردم!!! اگر من فقط دو رشته را ادغام کنم چه می شود؟ بنابراین اگر رشته alabala باشد، رشته جدید من را alabalaalabala میکند و حالا من فقط یک آرایه پسوندی از این میسازم (در O(2n) = O(n)) و پسوند اول را میگیرم؟ من حدس می زنم این ممکن است درست باشد. نظر شما چیست؟ متشکرم | کوچکترین چرخش واژگانی یک رشته با استفاده از آرایه های پسوندی در O(n) |
162987 | اگر برنامهای در حال اسکن پورتهای ماشینهای دیگر باشد، برای اینکه بفهمد آیا سرویس/برنامه خاصی در حال اجرا است، آیا مضر تلقی میشود؟ آیا این به عنوان هک تلقی می شود؟ چگونه می توان فهمید که برنامه مورد نظر در کدام پورت اجرا می شود (بدون ورودی کاربر)؟ فرض کنید من فقط محدوده پورتی را که برنامه دیگر می تواند در آن اجرا شود را می دانم، اما پورت دقیق را نه. در این مورد، برنامه من با استفاده از پروتکل از قبل تعریف شده، هر یک از پورت های موجود را پینگ می کند تا بررسی کند که آیا برنامه دیگر به آن گوش می دهد یا خیر. آیا این یک طراحی معمولی است؟ یا این برای امنیت مضر تلقی می شود؟ | آیا اسکن پورت ها مضر تلقی می شود؟ |
189077 | من یک API RESTful طراحی کرده ام و اکنون روی ایجاد یک برنامه وب برای استفاده از سرویس کار می کنم. یکی از چیزهایی که من با آن دست و پنجه نرم می کنم این است که چگونه هشدارها را در برنامه وب مدیریت کنم (مشابه هشدارهایی که stackoverflow برای یک پاسخ جدید، پاسخ و غیره در نمایه شما می دهد). اساساً برنامه وب یک گردش کاری بین کاربر و مشتریانش است. وظایف خاصی باید به ترتیب تکمیل شوند و برنامه وب هم به کاربر و هم به مشتریانش از هر اقدامی هشدار می دهد. کاربر همچنین از هرگونه اقدام مشتری که برجسته است آگاه می شود. روشی که من در حال حاضر تنظیمات معماری خود را دارم این است که API هیچ اطلاعی از هشدارها ندارد. این به سادگی منابعی را که توسط برنامه وب بازیابی شده اند ذخیره می کند. برای بررسی اینکه آیا یک هشدار باید نمایش داده شود، برنامه وب به تمام منابع نگاه می کند و بر اساس مجموعه ای از قوانین، تصمیم می گیرد که چه هشدارهایی باید نمایش داده شوند. مشکلی که من دارم این است که مطمئن نیستم این روش بسیار کارآمدی برای انجام کارها باشد. تعدادی هشدار مختلف وجود دارد که میتوان نمایش داد، و به منابع API مختلف بستگی دارند که همه باید هنگام ورود کاربر یا کلاینت بازیابی شوند. سؤال من: آیا این بهترین راه برای رسیدن به آنچه میخواهم است یا خیر. آیا روش های دیگری وجود دارد که استفاده از آنها بهتر است و به کاهش زمان بارگذاری برنامه وب و تماس های api کمک می کند؟ | مدیریت هشدارها در برنامه وب با استفاده از RESTful API |
151011 | آیا ترکیب تکهای رشتههای sql در مقابل دستورات sql شرطی در خود SQL Server مزیتی دارد؟ من فقط حدود 10 ماه تجربه SQL دارم، بنابراین می توانم از روی نادانی خالص در اینجا صحبت کنم. جایی که من کار می کنم، افرادی را می بینم که کل پرس و جوها را به صورت رشته ای می سازند و رشته ها را بسته به شرایط به یکدیگر الحاق می کنند. به عنوان مثال: @sql = 'انتخاب ستون 1، ستون 2 از جدول 1 ' را تنظیم کنید ' اگر SomeCondtion @sql = @sql + 'where column3 = ' + @param1 else @sql = @sql + 'where column4 = ' + @param2 این یک واقعی است مثال ساده، اما آنچه من در اینجا می بینم اتصالات متعدد و پرس و جوهای عظیم است که از رشته ها ساخته شده و سپس اجرا می شوند. برخی از آنها حتی آنچه را که اساساً یک تابع برای اجرا است، می نویسند، از جمله دستورات Declare، متغیرها، و غیره. آیا مزیتی برای انجام این کار وجود دارد، زمانی که می توانید آن را با شرایط فقط در خود sql انجام دهید؟ به نظر من، اشکال زدایی، تغییر و حتی نوشتن در مقابل افزودن موارد، if-elses یا پارامترهای اضافی در جایی که پرس و جو را منشعب می کند، بسیار سخت تر به نظر می رسد. | رشته های SQL در مقابل عبارات SQL شرطی |
221465 | ساختارهای داده خاصی، مانند دیکشنری پایتون، نامرتب/خواندنی/نوشته شده تصادفی هستند. از آنجایی که برنامه نویسی در پایتون تکراری است (و برنامه نویسی به طور کلی؟)، این ساختارهای داده نامرتب چگونه کار می کنند؟ من میدانم که دیکشنری پایتون در اصل یک hashtable است. اما من متوجه شدم که ساختار داده به ترتیب درج در حافظه ذخیره می شود، و بنابراین، هنگام تکرار بر روی ساختار کامل داده، به ترتیب مشابه خوانده می شود. اما اینطور نیست. جدای از اینکه این کار را نمی فهمم، من از فایده این کار نیز شگفت زده می شوم. اما وقتی می فهمم چگونه کار می کند، ممکن است خیلی واضح باشد :) ps. فکر نمی کردم این یک سوال StackOverflow باشد، پس آن را اینجا بگذارید... | دسترسی تصادفی (خواندن/نوشتن) در ساختارهای داده |
98990 | من روی پروژهای کار میکنم که مجموعهای از منحنیهای بزیر درجه دوم را ایجاد میکند و آنها را به هم متصل میکند و شیب را از انتهای یک بخش تا ابتدای بخش بعدی حفظ میکند تا انتقال صاف شود. مشکل این است که در حالی که مسیر صاف است، تمایل دارد به طور مکرر از صفحه خارج شود. روشی که در حال حاضر انجام می شود: P0 = new Point(0, gapStart); P2 = نقطه جدید (WallWidth، GapEnd)؛ P1 = getAnchorPoint(); جایی که: GapStart P2.y دیوار منحنی قبلی است. عرض یک شکاف ثابت است و تنها جنبه تصادفی نسل غار است. تابع getAnchorPoint نقاط 0 و 2 را می گیرد و یک نقطه لنگر ایجاد می کند به طوری که شیب ابتدای این بخش با انتهای قطعه قبلی برابر است. بنابراین سوال اصلی این است که gapEnd چه مقادیری می تواند باشد تا اطمینان حاصل شود که منحنی بعدی دارای یک gapEnd است که منحنی را از صفحه نمایش نمی فرستد؟ به عبارت دیگر، چگونه می توانم مقادیر min و max gapEnd را تعیین کنم تا منحنی بعدی امن باشد؟ علاوه بر این، مهم است که این مقادیر، منحنی زیر را در کادر غیرممکن قرار ندهند: یعنی نمی توانند اجازه دهند که منحنی بعدی راه حل ممکنی نداشته باشد که تولید منحنی را ادامه دهد. تصویری از فرآیند تولید غار | استفاده از منحنی های درجه دوم Bezier برای ایجاد غاری که در محدوده خاصی باقی می ماند |
22568 | وضعیت به این صورت است که یک مشتری حدود 9 ماه پیش درخواست تعدادی از تغییرات را داده است که بعداً آنها را نیمه تمام گذاشته اند. آنها اکنون بدون تصمیم خود برای ادامه اولین مجموعه تغییرات درخواست تغییرات بیشتری کرده اند. دو مجموعه از تغییرات نیاز به تغییراتی در ماژول های کد مشابه دارند. من وظیفه دارم توضیح دهم که چرا آنها درباره اولین مجموعه تغییرات تصمیم نمی گیرند (یا آنها را به پایان برسانند یا آنها را حذف کنند) ممکن است هزینه های اضافی را به همراه داشته باشد (اصولاً به این دلیل که اگر تغییرات را ادامه دهند باید در یک شعبه اعمال شوند. اولین مجموعه از تغییرات، باید آنها را با ترانک ادغام کنیم - که نامرتب خواهد بود - و دوباره آنها را آزمایش کنیم. سوالی که من دارم این است: چگونه می توان انشعاب کد را به یک کلاینت غیر فنی توضیح داد؟ | بهترین راه برای توضیح انشعاب (کد منبع) به مشتری چیست؟ |
151013 | من سعی می کنم با خواندن کد منبع c++، تکنیک کدنویسی c++ خود را بهبود بخشم. کدام پروژه متن باز را پیشنهاد می کنید؟ آیا کد Boost C++ Libraries کد خوبی است؟ | بهترین کد منبع C++ برای خواندن برای مبتدی چیست؟ |
159008 | من یک کارآموز توسعه وب هستم که روی یک برنامه کاربردی PHP کوچک کار می کنم (فقط چند صفحه با کمی دسترسی به پایگاه داده) که به سرعت به چند اسکریپت بسیار غیر خشک، غیر OO و منفرد تبدیل شده است. یک چارچوب به نظر زیادهروی میآید (شاید نه؟) اما من نمیدانستم بهترین روشها برای ساختار کد/پوشه و توسعه عمومی PHP در مقیاس کوچک و انفرادی چیست. نقطه شروع شما برای یک برنامه کوچک مانند این چیست؟ | نقطه شروع خوبی برای توسعه PHP در مقیاس کوچک چیست و آیا فریم ورک بیش از حد است؟ |
18029 | من اخیراً کاری را شروع کرده ام که باعث می شود روی یک سیستم موجود کار کنم. به ترفندها و به روز رسانی ها و همچنین کدهای جدید نیاز دارد. من در حال حاضر چندین پروژه نگهداری/افزودن ویژگی را انجام داده ام، و بسیاری از آنها به طور قابل توجهی با آنچه واقعاً درخواست شده بود متفاوت بوده اند. بنابراین، مجبور شدم چندین بار آیتم را برنامه ریزی کنم تا به جایی که درخواست کننده می خواست برسد. حالا، اگر این کاری است که باید انجام شود، مشکلی ندارم که این ویژگی را دوباره برنامه ریزی کنم. با این حال، من می خواهم زمان چرخش پروژه های خود را کاهش دهم. به نظر می رسد گلوگاه در ادراک درخواست کننده از کاری است که باید انجام شود. آیا ایده ای در مورد اینکه چه کاری می توانم انجام دهم تا سریعتر بفهمم درخواست کننده به چه چیزی نیاز دارد دارید؟ | کار با مشتریانی که نمی دانند چه می خواهند |
114662 | منظورم زبانهای جایگزین غیرمعنا بود **اگر جاوا از C#** استفاده میکند. اما منظور من **اگر نه جاوا از Groovy، Jruby و غیره استفاده کنید، اگر نه از HTML از HAML** و غیره استفاده کنید. بله، بسیاری از زبانهای جایگزین در دسترس هستند که کدنویسی را سرگرمکننده میکند و کار توسعهدهندگان را کاهش میدهد. امتحان کردن این زبان ها خوب است یا بد؟ خوب یادگیری چیزهای جدید هرگز ضرری ندارد، خواندن و نوشتن این زبان های جایگزین بسیار آسان است. به عنوان مثال، به عنوان یک دانش آموز، با استفاده از Groovy می توانم به راحتی یک برنامه مبتنی بر Swing ایجاد کنم و در مقایسه با جاوا، خطوط کد بسیار کمتری را می گیرد. وقتی وارد یک شرکت فناوری اطلاعات می شوم که در آن از جاوا برای ساخت برنامه های Swing استفاده می کنند، آیا ساختن در جاوا برای من سخت خواهد بود (چون در روزهای دانشگاه از زبان های جایگزین استفاده زیادی کرده ام)؟ ### توجه: مثال با جاوا و Groovy داده شده است، اما من به یک پاسخ متداول نیاز دارم. امیدوارم سوال من به اندازه کافی واضح باشد! | این همه زبان جایگزین موجود است، آیا خواندن و اجرای برنامه با استفاده از آنها خوب است؟ |
241296 | این سوال برگرفته از یک سوال مصاحبه است که برای شغلی که رد شده بودم گرفتم. من برای بررسی کد راه حل خود در سایت اختصاصی Stack Exchange (http://codereview.stackexchange.com/q/51842/43237) درخواست کرده ام. اما امیدوارم این سوال به اندازه کافی بازنویسی شود و با انگیزه ای متفاوت پرسیده شود تا تکراری از سوال دیگر نباشد. سناریوی زیر را در نظر بگیرید: شما باید امتیازات بازیکنان را در انتهای سرور یک بازی ذخیره کنید. سرور به زبان جاوا نوشته شده است. هر امتیاز باید ثبت شود، یعنی یک بازیکن ممکن است هر تعداد امتیاز برای هر تعداد سطح داشته باشد. یک لیست امتیاز بالا باید با پانزده امتیاز برتر برای یک سطح معین تهیه شود، اما فقط یک امتیاز به ازای هر کاربر (به این معنا که حتی اگر بازیکن X بالاترین دو امتیاز را برای سطح Y داشته باشد، تنها موقعیت اول شمرده می شود و بازیکن Z. مقام دوم را دارد). هیچ اطلاعاتی نباید حفظ شود و فقط باید از کتابخانه های استاندارد جاوا 1.7+ استفاده شود. هیچ کتابخانه یا چارچوب شخص ثالثی قابل قبول نیست. با تعداد بازیکنان به عنوان عامل اصلی، بهترین ساختار داده از نظر مقیاس پذیری و همزمانی کدام خواهد بود؟ چگونه می توانید به ساختار دسترسی داشته باشید تا یک امتیاز را با یک سطح و شناسه بازیکن ثبت کنید؟ چگونه می توانید به ساختار برای جمع آوری لیست امتیاز بالا دسترسی پیدا کنید؟ | امتیازات را برای بازیکنان ذخیره کنید و یک لیست امتیاز بالا تهیه کنید |
245563 | با صرف زمان زیادی برای کار در شرکتهای نرمافزاری که با مجموعههای دادههای متوسط تا بزرگ سروکار دارند، دیدم که یک نقطه خفقان در فرآیندهای آنها اغلب آماده کردن فایلهای داده برای بارگذاری در پایگاههای داده است. به عنوان مثال، جستجو برای خطاهای قالب بندی، فضای خالی عجیب و غریب یا کاراکترهای انتهای خط، مشاجره با فرمت های یونیکد، از این قبیل چیزها. همه کسانی که من تا به حال می شناسم با این موضوع به شیوه ای سفارشی برخورد می کنند زیرا الزامات بسیار متنوع و اغلب منحصر به شرکت های درگیر هستند. من معمولاً فقط با ترکیبی از ویرایشگرهای هگز، اکسل، پاورشل و SQL سر و کله می زنم تا کار را انجام دهم. اما این یک مشکل همیشگی است که به سختی میتوانم باور کنم که استانداردهایی وجود ندارد که برخی از کارهای اساسی را از این فرآیند حذف کند. آیا تکنیک استانداردی وجود دارد که برای پاکسازی فایل های داده طراحی شده باشد؟ | آیا روش استانداردی برای تمیز کردن فایل های داده وجود دارد؟ |
189073 | من و تیمم بیش از یک سال پیش، زمانی که رهبر فناوری قبلی شرکت را ترک کرد، یک پایگاه کد متوسط را تصاحب کردیم. من از فقدان نیروی انسانی سرچشمه میگیرم، میترسم راهحلهای عملگرایانه را بیش از بهترین شیوهها ترجیح دهیم. اکنون، من باید با کاهش مداوم کیفیت کد و نوعی رشد ارگانیک فرآیندهای روزانه دست و پنجه نرم کنم. من متاسفم که وقتی یک سال پیش از من برای قراردادهای کد درخواست شد، اساساً _ عقل سلیم_ را به عنوان تنها قانون مطرح کردم. به زودی برنامهنویسانی داشتم که از سبکهای نحوی مختلف استفاده میکردند و نمیتوانستند مشکلاتی را که این امر در فرآیند ادغام ایجاد میکند ببینند. مثال دیگر فشار من برای اسکریپت های مهاجرت پایگاه داده است. من سعی کردم Flyway را در روند خود بگنجانم اما تنها پس از یک هفته به سرعت توسط رئیسم نادیده گرفته شدم. حتی با وجود هشدار دادن من به آنها در مورد استفاده اجباری آتی از اسکریپت های مهاجرت پایگاه داده و ارائه سرنخ ها، نکات و ابزارهای زیادی برای کاهش مشکل شروع نشدن برنامه ها به دلیل مهاجرت های گم شده یا ناموفق، آنها تصمیم گرفتند که بهتر است به من شکایت کنند. رئیس در مورد اینکه آنها قادر به انجام کار خود نیستند. من دوباره Flyway را به اجبار غیرفعال کردم و اکنون با مراحل مهاجرت در فایلهای SQL دلخواه در یک اشتراک شبکه زندگی میکنیم که باید به خاطر داشته باشید که در زمان مناسب در پایگاه داده مربوطه اعمال کنید. یک مشکل در فرآیند ما این بود که ما هرگز کد رسمی را بررسی نکردیم. بنابراین بسیاری از هکها بدون اینکه کسی به موقع متوجه شود، زیر رادار و به پایگاه کد رفتند. امروزه من تمایل دارم در صورت وجود اعلام حضور هم تیمی هایم را بخوانم (اغلب اینطور نیست) اما هیچ فرآیند خودکاری برای جلوگیری از تغییرات ناخواسته وجود ندارد. این به من بستگی دارد که به توسعه دهنده مورد نظر بروم و سعی کنم آنها را راحت کنم که چرا کدشان بد است. من فکر کردم که ابزارهای پرز مانندی مانند FindBugs و Checkstyle را معرفی کنم، اما می ترسم که با همان مشکلات روانی مانند مهاجرت پایگاه داده مواجه شوم. به هر حال من کار آنها را برای آنها سخت تر می کنم و می توانم بفهمم که چرا این ممکن است منجر به سوء تفاهم شود. بنابراین سوال من این است: چگونه می توانم در محیطی که _به انجام رساندن کار_ بسیار بالاتر از _انجام درست آن_ ارزش دارد، روند و کیفیت کدمان را بهبود بخشم؟ | چگونه با عملگرایی بیش از حد در پروژه مقابله کنیم؟ |
159007 | در آموزش اول کد EF 4.1 کد زیر ارائه می شود: public class Department { public int DepartmentId { get; مجموعه؛ } [لازم] نام رشته عمومی { get; مجموعه؛ } public virtual ICollection<Collaborator> Collaborators { get; مجموعه؛ } } سپس توضیح داده میشود که رابط روان انعطافپذیرتر است: > استفاده از حاشیهنویسی دادهها قطعاً آسان است، اما ترجیح داده میشود از یک رویکرد برنامهنویسی > استفاده کنید که انعطافپذیری بسیار بیشتری را فراهم میکند. سپس مثال استفاده از رابط روان ارائه می شود: محافظت شده override void OnModelCreating(ModelBuilder modelBuilder) { modelBuilder.Entity<Department>().Property(dp => dp.Name).IsRequired(); modelBuilder.Entity<Manager>().HasKey(ma => ma.ManagerCode); modelBuilder.Entity<Manager>().Property(ma => ma.Name) .IsConcurrencyToken(true) .IsVariableLength() .HasMaxLength(20); } نمی توانم بفهمم چرا رابط روان ظاهرا بهتر است. آیا واقعا؟ از دیدگاه من، به نظر میرسد که حاشیهنویسی دادهها واضحتر هستند و بیشتر حس معنایی تمیزی به آن دارند. سوال من این است که چرا یک رابط روان گزینه بهتری نسبت به استفاده از ویژگی ها است، به خصوص در این مورد؟ (توجه: من با مفهوم رابط های روان کاملاً جدید هستم، بنابراین لطفاً انتظار هیچ دانش قبلی در این مورد را نداشته باشید.) مرجع: http://codefirst.codeplex.com/ | آیا رابط های روان انعطاف پذیرتر از ویژگی ها هستند و چرا؟ |
164292 | میدانم که میتوانید از سمت سرور جاوا اسکریپت با node.js استفاده کنید، اما آیا میتوانیم از jQuery برای Backend نیز استفاده کنیم؟ یا باید به جای jQuery کافی اسکریپت را یاد بگیرم؟ | آیا می توان از جی کوئری در سمت سرور استفاده کرد؟ |
92937 | فیلتر بلوم به ما امکان می دهد داده ها را در فضای ثابت ذخیره کنیم آیا کسی می تواند توضیح دهد که دقیقاً این جمله به چه معناست؟ | ذخیره سازی داده ها در فضای ثابت چیست؟ |
32421 | من چند سالی است که مهندس نرم افزار / طراح گرافیک هستم و اخیراً در فکر ادامه تحصیل در این زمینه هستم. (در واقع یک هدیه کریسمس بسیار سخاوتمندانه بود) من در درجه اول به چیزی مانند تعامل با کامپیوتر انسانی یا یک فناوری خلاقانه مشابه که شامل طراحی UI/UX سنگین، نمونه سازی اولیه یا معماری اطلاعات است علاقه مند هستم. به هر حال - من هنوز هم قصد دارم تمام وقت کار کنم و به دنبال برنامه های راه دور پاره وقت بودم و فکر می کردم آیا کسی تجربه ای در ادامه تحصیل در یک مدرک مشابه (از راه دور یا حضوری) دارد و می تواند تجربیات خود را به اشتراک بگذارد. با تشکر | آموزش از راه دور در علوم کامپیوتر - HCI |
148811 | ما یک مخزن جداول داریم. حدود 200 جدول، هر جدول می تواند هزاران ردیف باشد، همه جداول در اصل در صفحات اکسل هستند. هر جدول دارای یک طرح متفاوت است. تمام داده ها متن یا اعداد هستند. ما میخواهیم برنامهای ایجاد کنیم که به جستجوی متن آزاد در همه جداول اجازه دهد (ما تعیین میکنیم کدام ستونها در هر جدول جستجو شوند) به طور موثر - سرعت مهم است. **معضل اصلی این است که کدام فناوری DB را انتخاب کنیم.** ما با وارد کردن همه جداول به MS SQL Server و ایجاد یک فهرست متن کامل روی آنها، یک ماکت ایجاد کردیم. جستجو با استفاده از کلمه کلیدی CONTAINS انجام می شود. این راه حل برای تعداد کمی از جداول به خوبی کار می کند، اما مقیاس پذیر نیست. ما در مورد راه حل NoSQL فکر کردیم، اما هنوز هیچ تجربه ای در آن نداریم. محدودیت های ما (که متأسفانه نمی توانم تأثیر بگذارم): فقط سرورهای ویندوز. اما هر چه بخواهیم می توانیم روی آنها نصب کنیم. | فناوری DB برای جستجوی کارآمد در داده های جدولی؟ |
228740 | این یک سوال خاص C است. من سعی می کنم همه چیز ممکن را در داخل مرزهای واحد ترجمه نگه دارم، و تنها چند عملکرد را از طریق فایل «.h» در معرض دید قرار دهم. یعنی من به اشیاء سطح فایل پیوند استاتیک می دهم. اکنون، چند تابع باید توسط ماژول های دیگر فراخوانی شوند، اما نه مستقیم. واحد ماژول/فایل/ترجمه من در ماژول های دیگر مشترک می شود و یک اشاره گر را به یک تابع ارسال می کند. سپس، پس از یک رویداد خاص، اشاره گر با چند آرگومان فراخوانی می شود. بنابراین من در تعجبم که چگونه می توان آن توابع را از یک مکان مبهم فراخوانی کرد. * آیا آنها باید ایستا یا خارجی باشند (و آنها را در .h نشان دهند؟ * آیا باید نکاتی را در نام توابع وارد کنم؟ * یا گذاشتن کامنت به نام ایکس کافی است؟ | چگونه مشخص کنیم که یک تابع از خارج در دسترس است؟ |
165453 | من در ابتدا این را در SO پرسیدم، جایی که بسته بود و توصیه کردم به جای آن اینجا بپرسم. من سعی می کنم بفهمم چگونه همه توابع لازم برای پروژه خود را در کلاس ها گروه بندی کنم. هدف پروژه اجرای فرآیند زیر است: 1. دریافت اعتبار FTP کاربر (نام کاربری و رمز عبور). 2. بررسی کنید تا مطمئن شوید اعتبارنامه یک اتصال معتبر به سرور FTP برقرار می کند. 3. از چندین لیست شیرپوینت پرس و جو کنید و به نتایج آن کوئری ها بپیوندید تا لیستی از مواردی ایجاد کنید که باید روی آنها اقداماتی انجام شود. 4. هر مورد در لیست دارای یک پوشه است. برای هر مورد: * محتویات پوشه را فشرده کنید. * پوشه را با استفاده از SFTP در سرور FTP آپلود کنید * داده های Sharepoint مورد را به روز کنید. 5. یک گزارش اکسل را برای کاربر ایمیل کنید که نشان می دهد، به عنوان مثال، * موارد بدون مسیر پوشه * مواردی که در فایل فشرده یا آپلود نشدند مراحل 2-5 به صورت دوره ای انجام می شوند. اگر مرحله 2 یک اتصال نامعتبر را برگرداند، به کاربر هشدار داده می شود و فرآیند به مرحله 1 باز می گردد. اگر در هر نقطه ای کاربر کلید خاصی را فشار دهد، فرآیند خاتمه می یابد. من مجموعهای از کلاسهای زیر را تعریف کردهام، که هر کدام در فایل .cs خود هستند: «SFTP»: فرآیندهای انتقال فایل «DataHandler»: فرآیندهای بازیابی/پرسوجو/بهروزرسانی اطلاعات Sharepoint. همچنین فایل های فشرده را می سازد و آپلود می کند. Exceptions: نه فقط یک کلاس، این فایل .cs است که در آن من تمام کلاس های استثنای خود را دارم. گزارش: گزارش را می سازد و ارسال می کند. `برنامه`: کلاس اصلی برای اجرای برنامه. من تشخیص میدهم که کلاس DataHandler یک شیء خداست، اما نمیدانم چگونه میتوان آن را بازسازی کرد. من احساس میکنم که باید دقیقتر از شکستن آن به Sharepoint، Zip و Upload باشد، اما شاید همین باشد. همچنین، من هنوز کار نکرده ام که چگونه رفتار دوره ای را با بخش منتظر ورودی کاربر در هر نقطه از فرآیند ترکیب کنم. من فکر میکنم که شامل رشتهها میشود، یعنی کلاسهای دیگری برای مدیریت رشتهها... من در الگوهای طراحی چندان مسلط نیستم، اما آیا چیزی وجود دارد که به خوبی با این پروژه مطابقت داشته باشد؟ اگر این موضوع خیلی بزرگ است که نمیتوان آن را به طور منظم در پاسخ SO توضیح داد، من پیوندی به یک آموزش خوب در مورد آنچه میخواهم در اینجا انجام دهم را نیز میپذیرم. | راه درست برای گروه بندی این پروژه در کلاس ها چیست؟ |
55423 | آیا کسی از چالش های خلاقانه یک ماهه برای برنامه نویسان، مانند ماه ملی رمان نویسی (NaNoWriMonth) اما برای برنامه نویسان اطلاعی دارد. یک ماه که در آن باید چیزی ایجاد کنید، نه فقط یک سری چالش برای غلبه بر آنها، یا مشکلاتی که باید حل کنید. چیزی مانند: ماه ساخت وب سایت ملی (NaWebBuMo)، یا ماه ساخت بازی ملی (NaGaBuMo)، اما واقعی به جای ساختگی هایی که از ذهن من بیرون می زند؟ من به دنبال چیزی هستم که از شما بخواهد در پایان سی روز یک محصول (نسبتا) تمام شده داشته باشید. | چالش های خلاقانه یک ماهه برای برنامه نویسان؟ |
67295 | > **تکراری های احتمالی:** > هنوز نمی توانم بفهمم چگونه برنامه نویسی کنم؟ > من با مدرک علوم کامپیوتر فارغ التحصیل می شوم، اما احساس نمی کنم می دانم > چگونه برنامه نویسی کنم. درک و کاربرد برنامه نویسی جاوا من کلاس 11 هستم و دستورات، اشیا، کلاس ها و آرایه ها را یاد گرفته ایم. ما هر هفته تست برنامه نویسی می گیریم و من در آن ها مردود می شوم. اکنون پروژه ای برای انجام بلک جک با استفاده از فرم JPanel داریم. همچنین حفظ حلقه while مشکلی نیست. من فکر می کنم که مشکل اعمال آن در موقعیت است (دوست من هرگز به همان روش معلم برنامه نمی زند اما باز هم همان نتایج را می گیرد). | چگونه برنامه نویسی را یاد می گیرید؟ |
255437 | من در حال برنامه ریزی برای توسعه یک برنامه **صورتحساب** مبتنی بر وب هستم. افراد برای ثبت و بررسی فاکتورهای خود از آن استفاده خواهند کرد. داده های آنها باید در یک پایگاه داده مشترک ذخیره شود اما جدا از سایر ورودها (یعنی داده ها نباید بین کاربران/ورودها به اشتراک گذاشته شود). گمان میکنم به موارد زیر نیاز دارم... 1. یک صفحه ورود / احراز هویت 2. فرمهایی برای وارد کردن مشتریان و موارد منحصر به فرد یک فرد 3. فرمی برای وارد کردن فاکتورها 4. ابزارهای گزارشدهی قوی / قابلیتهای داشبورد پایگاه دانش فعلی مجموعه مایکروسافت است. (به عنوان مثال C#، .Net) **آیا کسی می تواند بهترین ابزار / محیط RAD را برای دستیابی به این نتیجه راهنمایی کند؟ به سلامتی!** | بهترین ابزار RAD برای برنامه های وب |
177880 | من در حال ایجاد برنامهای هستم که پایگاه دادهای از فایلهای یک نوع خاص را در یک پوشه خاص (و همه زیرپوشهها) نگهداری میکند. در ابتدا برنامه دوباره پوشهها را بازگردانی میکند و هر فایلی را که از آن نوع پیدا کند به پایگاه داده اضافه میکند. من میخواهم برنامه این قابلیت را داشته باشد که پوشه را مجدداً اسکن کند و فایلهایی را که آخرین باری که پوشهها اسکن شدهاند وجود نداشته است را اضافه کند. نمی تواند از ویژگی تاریخ ایجاد فایل استفاده کند زیرا احتمال زیادی وجود دارد که فایلی به پوشه هایی که فایل جدیدی نیستند اضافه شود. من نمی دانم که کارآمدترین راه برای انجام این کار چیست، و آیا راهی وجود دارد که شامل بررسی هر فایل در پایگاه داده نباشد (که اگر 5000 فایل وجود داشته باشد به معنای 5000 پرس و جو از یک لیست 5000 مورد است. اندازه، یا 25 میلیون بررسی برای موتور sql) من فکر می کنم یک سوال خاص تر برای دستیابی به همان هدف این باشد - آیا ویژگی یک فایل وجود دارد (در مایکروسافت ویندوز) که به طور قابل اعتماد به شما می گوید چه زمانی آن فایل به آن پوشه رسیده است. **ویرایش:** برنامه همیشه در حال اجرا نیست، بنابراین نظارت بر پوشه برای رویدادهای تغییر یک گزینه نیست. ممکن است یک سناریوی معمولی باشد. برنامه را اجرا کنید. دریافت فایل های جدید برنامه را ببندید یک هفته بعد (پس از استفاده معمولی از رایانه و افزودن فایلها به پوشه)، برنامه را دوباره اجرا کنید، به دنبال تغییراتی باشید که از آخرین استفاده از برنامه انجام شده است. | روشی کارآمد برای بررسی تغییرات در محتویات پوشه ها |
111706 | من به این فکر می کردم زیرا می خواستم یک افزونه برای یک نرم افزار شخص ثالث موجود بنویسم و پایگاه داده آنها به طرز وحشتناکی غیرعادی شده است. من باید از جداول موجود آنها استفاده کنم و تعدادی فیلد جدید اضافه کنم. من این گزینه را داشتم که یا جداول جدید را به سبک طراحی آنها ایجاد کنم (که شامل تقریباً همه ویژگی ها در یک جدول بزرگ است) یا مجموعه جدیدی از جداول را به طور کلی ایجاد کنم و از چیزی اضافی مانند Triggers برای همگام سازی داده ها بین جدول جدید و جدید استفاده کنم. میزهای قدیمی من در نهایت با اولین گزینه استفاده از سبک طراحی ضعیف موجود روبهرو شدم، اما با این سوال باقی ماندم: **آیا بهتر است با شیوههای بد از قبل موجود پیش برویم یا شیوههای خوبی را اجرا کنیم که به خوبی با موجود بازی نمیکنند. کد؟ آیا شرایطی وجود دارد که باید یکی را بر دیگری انتخاب کنم؟** توجه: بسیاری از پاسخ ها تا کنون مربوط به تغییر تدریجی کد بد است، اما من قادر به انجام آن نیستم. کد متعلق به ما نیست و اغلب توسط فروشنده به روز می شود. من فقط می توانم بر روی آن بسازم. | آیا بهتر است از شیوههای بد از قبل موجود استفاده کنید یا روشهای خوبی که به خوبی با کدهای قدیمی مطابقت ندارند؟ |
220170 | ما یک سرویس وب عمومی RESTful داریم که عملکرد را در معرض دید اشخاص ثالث قرار می دهد. ما در حال نوشتن تست های خودکار در برابر آن هستیم. برای تنظیم همه سناریوها روی آن، باید دادههای پشت آن را تغییر دهیم. ما همچنین یک سرویس وب خصوصی RESTful داریم که عملکرد را در اختیار سایر سیستم های متعلق به ما قرار می دهد. با این حال، این وب سرویس نقاط پایانی مورد نیاز برای تنظیم همه سناریوهای سرویس وب عمومی را نشان نمی دهد. در این شرایط، آیا بهتر است نقاط پایانی اضافی، که در رفتار عملیاتی عادی مورد نیاز نیستند، در وب سرویس خصوصی به منظور پشتیبانی از آزمایش سرویس عمومی ایجاد شود؟ یا باید داده های خود را با استفاده از ابزارهای دیگری مانند ارسال دستورات SQL تنظیم کنیم؟ | آیا ایجاد یک درب پشتی برای آزمایش یک وب سرویس بهترین روش است؟ |
162439 | من در حال حاضر کد HTML زیر را دارم <time datetime=2012-08-23> 23. آگوست 2012 </time> من این کد را دارم زیرا احساس کردم قالب 23. آگوست 2012 برای بازدیدکنندگان وب سایت آسان تر از < time>23-08-2012</time> هر دو نمونه HTML5 در w3 اعتبارسنجی میشوند، اما اولین مورد واضح است که اضافی است و من دوست دارم نشانهگذاری را حذف کنم من نیازی ندارم آیا قالب تاریخ دیگری وجود دارد که بتوانم در مثال دوم استفاده کنم که (1) خواندن آن برای بازدیدکنندگان وب سایت آسان باشد و (2) w3 معتبر باشد؟ | آیا راهی برای حذف این افزونگی وجود دارد؟ |
252789 | ما در حال نوشتن یک موتور جستجوی پرواز هستیم. ما میخواهیم فرودگاه مبدأ را برای کاربران تلفن همراه با نزدیکترین فرودگاه به مکانشان از قبل پر کنیم. برای انجام این کار، برنامه ما این است که 1. فهرستی از فرودگاه ها را با طول و عرض جغرافیایی پیدا کنیم. 2. با استفاده از چیزی مانند HTML5 Geolocation (که از کاربر اجازه می خواهد) موقعیت جغرافیایی کاربر را پیدا کنید. 3. فاصله بین مکان کاربر و هر فرودگاه را محاسبه کنید تا نزدیکترین فرودگاه را پیدا کنید. 4. فرم خروج را پر کنید. آیا این یک روش استاندارد است؟ من یک برنامه نویس جوان هستم و به این نوع مشکلات عادت ندارم. آیا هیچ مانعی وجود دارد که باید در هنگام توسعه راه حل خود در نظر داشته باشم؟ من احساس می کنم الگوریتم محاسبه فاصله بین یک نقطه تا 300 مکان ممکن است کمی سنگین شود. | بهترین روش ها برای مکان یابی جغرافیایی |
117956 | من و یک همکار به موضوعی برخورد کرده ایم که نظرات متعددی در مورد آن داریم. در حال حاضر ما یک مخزن git داریم که همه کرونجابهای خود را در آن نگه میداریم. حدود 20 کرون وجود دارد و واقعاً به هم مرتبط نیستند، به جز این واقعیت که همگی اسکریپتهای پایتون کوچک هستند و برای برخی فعالیتها ضروری هستند. ما از یک فایل fabric.py برای استقرار و یک فایل requirements.txt برای مدیریت الزامات همه اسکریپت ها استفاده می کنیم. مسئله ما اساساً این است که آیا همه این اسکریپت ها را در یک مخزن git نگه می داریم یا باید آنها را در مخازن خودشان جدا کنیم؟ با نگه داشتن آنها در یک مخزن، استقرار آنها بر روی یک سرور آسان تر است. ما می توانیم فقط از یک فایل cron برای همه اسکریپت ها استفاده کنیم. با این حال، این اشتباه به نظر می رسد، زیرا 20 cronjob از نظر منطقی به هم مرتبط نیستند. بهعلاوه، هنگام استفاده از یک فایل «requirements.txt» برای همه اسکریپتها، تشخیص وابستگیهای یک اسکریپت خاص دشوار است و همه آنها باید از نسخههای یکسان بستهها استفاده کنند. ما میتوانیم همه اسکریپتها را در مخزنهای خود جدا کنیم، اما این کار 20 مخزن مختلف ایجاد میکند که باید به خاطر بسپارند و با آنها برخورد کنیم. بسیاری از این اسکریپت ها خیلی بزرگ نیستند و به نظر می رسد این راه حل بیش از حد است. یک سوال مرتبط این است که آیا ما از یک فایل crontab بزرگ برای همه cronjob ها استفاده می کنیم یا یک فایل جداگانه برای هر کدام؟ اگر هر کدام موارد خاص خود را دارند، چگونه نصب یکی از کرونتاب ها از بازنویسی 19 مورد دیگر جلوگیری می کند؟ این نیز به نظر می رسد دردناک است زیرا 20 فایل cron مختلف برای پیگیری وجود دارد. به طور خلاصه، سوال و مسئله اصلی ما این است که آیا همه آنها را به صورت یک مخزن به صورت بسته نگه می داریم یا آنها را با الزامات.txt و fabfile.py خود در مخزن خود جدا می کنیم؟ ما احساس می کنیم که احتمالاً به دنبال یک راه حل واقعاً ساده هستیم. آیا راه ساده تری برای مقابله با این موضوع وجود دارد؟ | تعداد زیادی اسکریپت کوچک، یک مخزن یا چند؟ |
164125 | من علاقه مند به یادگیری نظریه پشت نرم افزار تشخیص چهره هستم تا بتوانم در آینده آن را پیاده سازی کنم. نه فقط ردیابی چهره، بلکه توانایی تشخیص افراد. چه مقالهها، کتابها، کتابخانهها یا منبعی در دسترس است تا بتوانم درباره موضوع بیشتر بدانم؟ من libface را پیدا کردم که به نظر می رسد از eigenface برای شناسایی استفاده می کند. اگر تمرینکنندهای وجود دارد، لطفاً هر اطلاعاتی را که میتوانید به اشتراک بگذارید. ویرایش: من یک پست خوب در مورد این موضوع اینجا پیدا کردم. | چه منابعی برای تشخیص چهره وجود دارد |
160362 | به نظر می رسد که هر دوی آنها تقریباً به یک اندازه تلاش می کنند تا استفاده کنند: Singleton: به یک فایل .h و .m نیاز دارد، باید به هر کلاسی که می خواهید از آن فراخوانی کنید وارد شود و سپس باید نمونه سازی شود. یک کلاس؟ | مزیت تک تون نسبت به کلاس در object-c چیست؟ |
222468 | من یک برنامه نویس هستم که می خواهم VBA یاد بگیرم، اما جعبه ویندوز ندارم. با این حال، من یک مک بوک پرو دارم که آخرین نسخه MS Office برای مک (فکر می کنم 2011) روی آن است. از آنجایی که من در یک فروشگاه دات نت کار می کنم، می خواهم VBA را یاد بگیرم. آیا چیزی وجود دارد که من از نداشتن دستگاه ویندوز برای یادگیری آن غافل باشم؟ | آیا یادگیری VBA در مک در مقابل ویندوز تفاوتی دارد؟ |
207408 | طبق آنچه من خوانده ام، الگوریتم های ژنتیک معمولاً (همیشه؟) برای کروموزوم های بیت ها اعمال می شوند. بنابراین اگر مشکلی شامل حداکثر کردن تابعی باشد که مقادیر صحیح را می گیرد، ابتدا اعداد صحیح به صورت بیت کدگذاری می شوند. آیا این نقشه برداری لازم است؟ به نظر می رسد که شما می توانید کروموزوم های اعداد صحیح را بگیرید و مستقیماً متقاطع و جهش را اعمال کنید. بنابراین، اگر تابعی داشته باشم که 35 ورودی عدد صحیح می گیرد، فقط می توانم عملگرهای ژنتیکی را به آن اعداد صحیح اعمال کنم، نه روی بیت های 35xB (که در آن B تعداد بیت های مورد نیاز برای رمزگذاری یک عدد صحیح است). آیا دلیلی وجود دارد که این کار انجام نشود؟ شاید الگوریتم آسیب ببیند زیرا مشکل به صورت درشتتر تعریف شده است (یعنی اگر از بیتها استفاده نکنیم میتوان مشکل را با کروموزومهای کوتاهتر تعریف کرد)، اما من کنجکاو هستم که آیا کسی پاسخ بهتری دارد. | آیا نگاشت اعداد صحیح به بیت در الگوریتم ژنتیک ضروری است؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.