Datasets:
mteb
/
CQADupstackProgrammersRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
string
text
string
title
string
220512
در یک شغل قبلی (حدود سال 2010)، مدیر من گفت که در حال انجام تحقیقاتی در مورد معیارهای کیفیت است. نکته اصلی این است که به این سوال پاسخ دهید **چند اشکال را باید انتظار داشته باشم؟** هدف این است که سعی کنید و پیش بینی کنید که چه تعداد باگ وارد شده است، و مهمتر از آن، چه تعداد باگ را _احتمالاً هنوز پیدا نکرده ایم_. مشکلاتی پیرامون این معیار وجود دارد. از لحاظ تاریخی، ما تمایل داریم به خطوط کد نگاه کنیم، که روشی وحشتناک برای اندازه گیری عملکرد است. نقاط عملکردی بهتر به نظر می رسند، اما من راه آسانی برای توصیف و اندازه گیری چند نقطه عملکرد یک نرم افزار ندارم. موضوع دیگر این است که کیفیت بدیهی است (به طور گسترده) بسته به این که آیا QA/توسعه دهندگان واقعاً وحشتناک یا واقعاً عالی یا جایی در میانه دارید متفاوت است. مسئله دیگر، بدیهی است که شما به عنوان یک باگ تعریف می کنید. برخی از تیم ها به هر تغییر ویژگی به عنوان یک اشکال نگاه می کنند. دیگران سعی می کنند تقسیم کنند (مثلاً عملکرد جدید در مقابل عملکرد شکسته اما همانطور که انتظار می رود کار می کند). آیا تحقیقات یا مجموعه‌ای از کار در مورد کمک به تیم‌های نرم‌افزاری برای شناسایی و پیش‌بینی تعداد اشکالاتی که باید پیدا کنند وجود دارد؟
چند باگ باید انتظار داشت
137290
اینجا را ببینید: یک جنگ مقدس معمولی در تب ها در مقابل فضاها. حالا به اینجا نگاه کنید: tabstops الاستیک. همه مشکلات حل شد، و یک دسته از رفتارهای جدید بسیار مفید اضافه شد. ![elastic tabstops](http://i.stack.imgur.com/60RvQ.gif) آیا حتی در بحث تب ها در مقابل فضاها به تب های الاستیک نیز اشاره شده است؟ چرا نه؟ آیا ایده الاستیک Tabstop دارای اشکالاتی است که تا به حال هیچ کس آنها را در یک ویرایشگر محبوب اجرا نکرده باشد؟ **ویرایش**: بابت تاکید زیاد روی چرا به آنها اشاره نمی شود عذرخواهی می کنم. این واقعاً هدف من نبود. سوال _that_ احتمالاً حتی خارج از موضوع است. منظور من واقعاً این است که بزرگترین ایرادات این موضوع چیست که مانع پذیرش گسترده‌تر یک ایده آشکارا سودمند می‌شود؟ (در یک دنیای ایده آل که همه چیز از قبل از آن پشتیبانی می کند) (معلوم شد که قبلاً یک درخواست در Microsoft Connect برای اجرای ویژوال استودیو از تب استاپ های الاستیک وجود دارد و یک درخواست در Eclipse نیز وجود دارد. به علاوه یک سؤال درباره ویرایشگرهای دیگری وجود دارد که tabstops های الاستیک را پیاده سازی می کنند. )
معایب نوارهای الاستیک چیست؟
106015
من در حال آماده شدن برای شروع یک پروژه سال سوم با استفاده از جاوا هستم. هدف ایجاد یک برنامه P2P است که در آن کاربران می توانند همزمان متن بنویسند، ترسیم کنند و ویرایش کنند. ارتباط بین آنها باید P2P باشد. در این مرحله من هنوز جزئیاتی در مورد طراحی و غیره نمی دانم و فقط در حال مطالعه هستم. من قبلاً یک برنامه شبکه ساده ساخته ام اما آن کلاینت/سرور بود. برای درک نحوه ایجاد یک شبکه P2P باید به چه چیزی توجه کنم؟ آیا باید از JXTA استفاده کنم یا برای یک برنامه در مقیاس کوچک، بهتر است پروتکل خودم را بسازم؟ PS. من همین سوال را در Stack Overflow ارسال کردم، اما بسته شد. امیدوارم اینجا جای بهتری برای آن باشد. ** به روز رسانی ** JXTA برای نیازهای من کمی پیچیده بود. در نتیجه من از JGroups استفاده کردم که کارکرد آن بسیار ساده و همچنین به اندازه کافی برای نیازهای من کارآمد بود.
ایجاد یک برنامه P2P با استفاده از جاوا
251329
من به ایالات متحده می روم و در تعجب بودم که چگونه می توانم در آنجا شغل پیدا کنم. من 3 سال است که توسعه دهنده هستم. خب، من روی پروژه‌های بزرگی مانند سیستم بانکی مرکزی یکی از بزرگترین بانک‌های کشور کار کرده‌ام و در برنامه‌نویسی و به طور کلی مهارت‌های حل مسئله مهارت دارم. اما متاسفانه این پروژه ها با استفاده از VB6 توسعه یافته اند و من نتوانستم مهارت های خود را به روز کنم. من پیشینه سی شارپ دارم اما در آن مهارت ندارم. بنابراین VB6 تنها زبانی است که من آنقدر خوب هستم که بتوانم شغلی پیدا کنم. و من تقریباً مطمئن هستم که این به من کمکی برای یافتن شغل در ایالات متحده نخواهد کرد. بنابراین چگونه باید مهارت های خود را برای واجد شرایط بودن برای یک توسعه دهنده برنامه ویندوز به روز کنم؟ آیا باید به دانشگاه بروم یا چیزی شبیه به آن؟ من در شرایط بدی هستم و نمی دانم باید چه کار کنم. هر کمکی از شما برای من بسیار مهم است و بسیار قدردانی می کنم. پیشاپیش ممنون ویرایش: Basile، Graham، spaceknarf و tgkprog از اینکه دانش خود را با من به اشتراک گذاشتید متشکرم.
چگونه یک برنامه نویس VB6 می تواند مهارت های خود را به روز کند و برای فرصت های شغلی فعلی در ایالات متحده واجد شرایط شود؟
224600
من حدود یک ماه پیش به دلیل کمبود بودجه مجبور به ترک یک استارتاپ شدم. اساساً، این مشتری برنامه‌ای می‌خواست که به پیمانکاران اجازه ایجاد، به‌روزرسانی، خواندن و حذف یاردساین‌ها را بدهد. چیزهای مستقیم، درست است؟ نه واقعا. بنابراین امروز، یک تماس تلفنی از همین مشتری دریافت کردم که ادعا می‌کرد با «کسی که با تیم اصلی Ruby on Rails توسعه می‌دهد» صحبت کرده‌ام و ادعا کرد که «توسعه‌دهنده» گفته است که کد من «آشغال» است و هیچ کنترل‌کننده‌ای وجود ندارد و مدل‌ها، و اینکه فقط یک کد ROR تولید شده به صورت خودکار وجود دارد (من فرض کردم منظور او «داربست» است). این فقط کد تولید خودکار ROR نیست. بنابراین مشتری اکنون پول خود را می خواهد و نمی خواهد پولی را که به من بدهکار است به من بپردازد. یکی از کنترل‌کننده‌ها فقط ایجاد، نمایش، حذف، به‌روزرسانی ساده است، و من یک عمل «نقشه» را برای مشاهده یاردساین‌ها اضافه کرده‌ام (این یک برنامه برای پیمانکاران/صاحبان خانه است - کد یک روز پس از توسعه بود، اما این فقط یک کنترلر از بقیه برنامه و جدا از تنها commit است که می توانم بازیابی کنم بقیه کدها از آن زمان زمانی که هارد دیسک من یک هفته پیش خراب شد حذف شده است من یک کپی کامل از برنامه خود را در atm ندارم). من همچنین باید به شما بگویم که او ادعا می کند سایر توسعه دهندگان او را پاره کردند و رفتند که من اکنون فکر نمی کنم اینطور باشد. من معتقدم که آنها رفتند زیرا از آنها سوء استفاده می کردند. آیا من در اشتباه هستم؟ راستش نمیدونم اینجا چیکار کنم آیا این موردی است که یک مشتری غیر فنی منتظر «خطوط کد بیشتری» برای برنامه نسبتاً ساده/کوچک خود است؟ چه چیزی می توانستم اضافه کنم تا این مشتری را راضی کنم؟ من دوست دارم از اشتباهاتم درس بگیرم، اما صادقانه بگویم که فکر نمی‌کنم اشتباهی مرتکب شده باشم.
برخورد با مشتری کثیف Ruby on Rails
233588
من در حال حاضر با وردپرس (GPL) کار می کنم. من اساساً متوجه شدم که شما یک پلاگین / ماژول / و غیره می نویسید. از آنجایی که وابسته به وردپرس در نظر گرفته می شود GPL می شود. اما برعکس، تصاویر و css از تم‌ها به دلیل GPL نیستند (آنها فایل‌های داده‌ای مستقل در نظر گرفته می‌شوند که حتی بدون وردپرس نیز می‌توانند معنی داشته باشند) و این فقط چیزها را برای من کمی تار می‌کند. چه می شود اگر یک کتابخانه ریاضی غیر GPL ایجاد کنم. سپس من یک افزونه وردپرس ایجاد می کنم که از آن کتابخانه استفاده می کند؟ آیا کتابخانه من را GPL می کند؟ آیا این بدان معناست که من نمی توانم آنها را با هم جمع کنم؟ حتی آنها را روی یک فایل فشرده قرار نمی دهید؟ اگر کتابخانه من یک سرویس وب باشد چه؟ و اگر وب سرویس خود میزبانی شود چه؟ آیا می توانم آن را به طور کامل با کد افزونه همراه کنم؟ اگر نمی‌توانم هر نوع بسته‌ای را بدون انتشار GPL بسازم، چگونه می‌توان یک تم (شاهکار css + تصاویر) را برای وردپرس باندل کرد؟
چه زمانی کد من GPL خودکار می شود؟
210341
من در حال نوشتن نرم افزار (در جاوا) با استفاده از سه کتابخانه هستم: * کتابخانه A، دارای مجوز **مجوز MIT** * کتابخانه B، دارای مجوز **مجوز Apache، نسخه 2.0** * کتابخانه C، دارای مجوز **LGPLv3** من می خواهم نرم افزار خود را تحت مجوز MIT در دسترس عموم قرار دهم. من قصد دارم همه کتابخانه‌ها را به صورت **منبع** و باینری (jar)، از جمله **مجوزهای اصلی** و **اعلامیه‌های حق چاپ** اضافه کنم. من یک فایل **LICENSE** در ریشه پروژه خود با مجوز MIT قرار دادم. من معتقدم که این باید تمام الزامات MIT و LGPLv3 را پوشش دهد، اما من در مورد فایل NOTICE ذکر شده در مجوز آپاچی تعجب می کنم. > اگر اثر شامل یک فایل متنی NOTICE به عنوان بخشی از توزیع آن باشد، آنگاه > هر اثر مشتقی که توزیع می‌کنید باید یک کپی قابل خواندن از > اعلامیه‌های انتساب موجود در چنین فایل NOTICE، به استثنای آن > اعلامیه‌هایی که به آن مربوط نمی‌شوند را شامل شود. هر بخشی از آثار مشتق، حداقل در > یکی از مکان های زیر: در یک فایل متنی NOTICE که به عنوان بخشی > از آثار مشتق توزیع شده است. در فرم منبع یا مستندات، اگر > همراه با آثار مشتق ارائه شده باشد. یا در صفحه نمایشی که توسط > Derivative Works ایجاد می شود، اگر و در هر کجا که چنین اعلان های شخص ثالث به طور معمول > ظاهر می شود. محتویات فایل NOTICE فقط برای اهداف اطلاعاتی است > و مجوز را تغییر نمی دهد. شما می‌توانید اعلان‌های انتساب خود را > در آثار مشتقاتی که توزیع می‌کنید، در کنار یا به عنوان ضمیمه > متن اعلان از اثر اضافه کنید، مشروط بر اینکه این اطالعات انتساب اضافی > نتوانند به عنوان تغییر مجوز تعبیر شوند. http://www.apache.org/licenses/LICENSE-2.0.html آیا این به سادگی به این معنی است که باید فایل های NOTICE را که با کتابخانه ارائه می شود اضافه کنم، یا باید فایل NOTICE خود را با ذکر کتابخانه ها و آنها بنویسم. کپی رایت؟ دوم، آیا شرایط دیگری وجود دارد که ممکن است از قلم افتاده باشم؟ در نهایت، فرض کنید از کتابخانه D نیز استفاده می‌کنم که دارای مجوز **GPLv3** است. چگونه این وضعیت را تغییر می دهد؟ من می دانم که در این صورت باید پروژه خود را تحت GPLv3 منتشر کنم. آیا پیامدهای دیگری وجود دارد؟ لطفا درک کنید که من یک دانشجو هستم و نمی توانم وکیل بگیرم. :)
آیا نرم افزار منبع باز از جمله کتابخانه های Apache2 و LGPL را منتشر می کنید؟
189931
اخیرا (من فکر می کنم چند هفته پیش) با آخرین به روز رسانی برنامه توییتر برای iOS، تمام لینک های موجود در توییت ها در مرورگر داخلی توییتر باز می شوند. سوال من این است که چگونه عامل مرورگر توییتر را پیدا کنم تا بتوانم پیام های سفارشی را نمایش دهم. به عنوان مثال: اگر مرورگر مرورگر درون برنامه ای توییتر است، یک پیام سفارشی از طریق HTML+PHP نمایش دهید. به نظر می رسد که هیچ عامل شناخته شده ای در دسترس نیست. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد.
توییتر در مرورگر برنامه + رشته عامل کاربر
86914
من به بسیاری از مخازن نرم افزار منبع باز نگاه کرده ام، و برخی از عناصر مشترک و کارهایی را یافته ام که مردم به شیوه های متفاوت از یکدیگر انجام می دهند. به عنوان مثال، هر مخزن دارای یک فایل «README»، یک فایل «INSTALL»، یک فایل «COPYING» و مواردی از این قبیل است. چیزهای دیگر متفاوت است: * برخی از پروژه ها، مانند git، کد منبع خود را در سطح ریشه دارند، در حالی که برخی دیگر دارای کد منبع در یک پوشه «src/» هستند و برخی دیگر، مانند هسته لینوکس، کد منبع را در پوشه های مختلف در پوشه های مختلف پخش می کنند. سطح ریشه، که کد را بر اساس مناطق تقسیم می کند. * برخی تست های خود را در یک پوشه t/ دارند، در حالی که برخی دیگر در پوشه tests/ یا نام دیگری دارند. * برخی فایل‌هایی در مورد ارسال وصله‌ها و حفظ‌کنندگان آن‌ها دارند، و ممکن است این فایل‌ها در داخل برخی از «Documentation/» یا در سطح ریشه باشند. آیا توصیه هایی وجود دارد؟ بهترین تمرین؟ به عنوان مثال: شخصاً کدهای موجود در سطح ریشه، git-fashion را دوست ندارم. آشفته به نظر می رسد و کسی را که تلاش می کند به عنوان یک مشارکت کننده شروع کند گیج می کند (مخصوصاً به این دلیل که آنها مقداری کد در داخل پوشه ها و اسکریپت هایی در سطح ریشه دارند، واقعاً نامرتب است). اگر بخواهم پروژه ای از خودم شروع کنم و بخواهم از همان ابتدا شروع کنم، آیا توصیه هایی وجود دارد؟ بهترین شیوه ها؟ چگونه می توانم یک ساختار تمیز و شفاف بسازم؟ متشکرم
بهترین ساختار برای یک مخزن چیست؟
146379
به عنوان بخشی از نوشتن یک Iterator، متوجه شدم که قطعه کد زیر را می نویسم (کنترل خطای حذف) public T next() { try { return next; } در نهایت { next = fetcher.fetchNext(next); } } خواندن آن کمی آسان تر از T next() عمومی { T tmp = next; next = fetcher.fetchNext(next); بازگشت tmp; } می‌دانم که این یک مثال ساده است، که در آن تفاوت در خوانایی ممکن است زیاد نباشد، اما به نظر کلی علاقه‌مندم که آیا در مواردی مانند این که هیچ استثنایی وجود ندارد، استفاده از آن در نهایت بد است یا خیر. یا اگر زمانی که کد را ساده می کند، واقعاً ترجیح داده می شود. اگر بد است: چرا؟ سبک، عملکرد، مشکلات، ...؟ **نتیجه گیری** با تشکر از همه پاسخ های شما! حدس می‌زنم نتیجه (حداقل برای من) این است که مثال اول اگر یک الگوی رایج بود، ممکن بود خواناتر باشد، اما اینطور نیست. بنابراین سردرگمی ایجاد شده با استفاده از ساختاری خارج از هدف آن، همراه با جریان استثنا احتمالا مبهم، بر هر گونه ساده سازی بیشتر خواهد بود.
آیا استفاده از بند نهایی برای انجام کار پس از بازگشت بد/خطرناک است؟
100417
فرض کنید من می‌خواستم یک کامپایلر/مفسر زبان پویا، شاید یک مفسر Scheme، روی پلت‌فرم دات‌نت که امروزه وجود دارد، ایجاد کنم. آیا بهتر است از Dynamic Language Runtime (DLR) استفاده کنم یا از C# 4.0 برای پیاده سازی ویژگی های پویا زبانم استفاده کنم؟ یا به هر دو نیاز دارم؟ من می دانم که کارهای دیگری در این زمینه انجام شده است، به ویژه با IronScheme و IronPython. هر دوی این زبان ها از DLR استفاده می کنند. من معتقدم IronPython از جدیدترین نسخه DLR (که حدود یک سال از عمر آن می گذرد) استفاده می کند، در حالی که IronScheme از فورک اولیه و به شدت اصلاح شده نسخه اولیه DLR استفاده می کند. اما C# 4.0 در زمان ایجاد این کامپایلرها در دسترس نبود. من کار راب کانری را با Massive دیده‌ام که از ویژگی‌های پویا C# 4.0 استفاده می‌کند. کاملا چشمگیر است اما آیا سی شارپ می تواند در مقیاس کامل تلاش یک کامپایلر/مفسر زبان پویا را حفظ کند؟ آیا ویژگی هایی در DLR وجود دارد که در C# وجود ندارد، یا DLR اساساً در C# 4.0 قرار گرفته است؟ آیا اگر فقط از C# 4.0 به طور انحصاری استفاده کنم، هیچ ویژگی مهمی از DLR را از دست خواهم داد؟
رابطه بین Dynamic Language Runtime و C# 4.0 چیست؟
119155
> **تکراری احتمالی:** > چگونه یک زبان جدید را به سرعت انتخاب کنم، با توجه به اینکه چندین زبان دیگر را می شناسم؟ من کار جدیدی را شروع کردم و روی برنامه‌ای که به طور مبهم با آن آشنا هستم کار می‌کردم و آن در PERL است! من از یک پس‌زمینه PHP و جاوا آمده‌ام، بنابراین در حالی که اصول اولیه را می‌دانم، تفاوت‌های ظریف زیادی در PERL وجود دارد که آن را مشکل‌ساز می‌کند. _updated_ <من قرار است یک توسعه دهنده UI باشم، اما کوچک بودن آفیس از من می خواهد که چیزهای بیشتری از جاوا اسکریپت یاد بگیرم و انجام دهم. بنابراین از برخی جنبه‌ها کمی غیرمنتظره بود و من فقط به این فکر می‌کنم که با این چه رویکردی داشته باشم > / _updated_ تا کنون کد را بررسی کرده‌ام تا بفهمم هر قسمت چه کاری انجام می‌دهد، نسخه‌هایی از کد را چاپ کرده و سعی کرده‌ام جستجو کنم. API هایی که من با آنها آشنا نیستم، و بنابراین نمی دانم این فرآیند چقدر موثر است - احساس می کنم مدتی طول می کشد - و نمی خواهم کارفرمایان جدیدم احساس کنند که من هستم مولد نبودن کسی ایده یا رویکردی برای این نوع شرایط دارد؟ من برخی از سوالات مربوط به یادگیری زبان های جدید را خواندم، اما کنجکاو هستم که ببینم آیا کسی در این مورد با PERL تجربه ای داشته است یا خیر.
یک راه موثر برای آشنایی با یک برنامه جدید در یک زبان جدید چیست؟
198477
من قصد دارم یک برنامه وب تجارت الکترونیک (مشابه http://zovi.com/) با استفاده از JSF 1.2 و node.js بسازم. تمام اجزای جلویی اجزای jsf خواهند بود که به backing bean متصل می شوند. من می‌خواهم به قابلیت‌های بلادرنگ (مانند نمایش **فروشندگان داغ امروز**، **مشتریانی که این مورد را مشاهده کرده‌اند** چنین الگوهایی را مشاهده کرده‌اند) با استفاده از node.js برسم. و تمام بازیابی داده ها از پایگاه داده (MySQL) باید با استفاده از گره و نمایش در اجزای JSF انجام شود. من در نحوه اتصال داده‌هایی که از گره به ویژگی bean مدیریت شده مربوطه می‌گیرم گیج شده‌ام (از آنجایی که آن را به جزء JSF مربوطه متصل کردم). **به عنوان مثال** در بارگذاری، باید داده ها را با استفاده از node.js بازیابی کنم و جزء datatable را پر کنم و همچنین باید backing bean را به روز کنم. آیا بدون استفاده از خدمات وب مانند REST امکان پذیر است. امیدوارم که این زمینه را درک کرده باشید. لطفا چند راه حل پیشنهاد کنید و من شنیدم عملکرد Node.js فقط برای برنامه های وب کوچک کارآمد است نه برای سطح Enterprise. روش من درسته؟؟
برنامه وب با استفاده از JSF-Front end و node.js-Back end
106019
یکی از ادعاهای توسعه به سبک BDD این است که شکاف بین مالک محصول و توسعه دهندگان را پر می کند: مالک محصول داستانی می نویسد که می تواند در یک قاب تست خودکار معادل تبدیل شود که در نهایت باید قبول شود. چیزی که می‌خواهم بشنوم این است که چگونه می‌توان شکاف را پس از آن پر کرد: هنگامی که آزمایش‌های خودکار در محل وجود دارد، چگونه به مالک محصول کمک می‌کنید آنها را بررسی کند؟ یا اینکه صاحب محصول بدون نگاه کردن به خود کد تست، بدون نگاه کردن به آزمون، کافی است بداند که آزمون قبول شده است؟ به طور خلاصه، مالک محصول چقدر باید با آزمایش‌های واقعی اجرا شده صمیمی باشد، و چگونه می‌توانید او را فراتر از داستان‌نویسی اولیه، به طور مؤثری با آزمایش‌ها درگیر کنید؟ دلیل این سوال دو چندان است. اول، بین داستان کاغذی و جزئیات پیاده‌سازی، ممکن است برخی فرضیات پنهانی وارد شوند، و بررسی آزمایش توسط نویسنده داستان می‌تواند بسیار ارزشمند باشد. از سوی دیگر، پیاده‌سازی نویز کمی نیز ایجاد می‌کند و به PO نیاز دارد که نسبتاً فنی شود (کد را بخوانید، آزمایش‌ها را اجرا کنید). آیا اجرای آزمایشی «جزئیات توسعه‌دهنده» است یا اینکه از PO درخواست کنیم تا کمی در این زمینه توسعه‌دهنده شود؟ سپس، در بیشتر موارد، PO واقعاً می‌تواند آزمون را بدون آزمون خودکار، با استفاده از برنامه کاربردی تأیید کند. با این حال، برخی از داستان‌ها «بی سر» هستند و فقط از طریق کد تأیید می‌شوند، بنابراین، مگر اینکه PO بداند چگونه آزمایش‌ها را بخواند و اجرا کند، هرگز نمی‌تواند اظهار کند که داستان را کامل تأیید کرده است.
صاحب محصول و تست های خودکار
107769
من (کمی) روی یک بازی (استراتژی نوبتی) کار می کنم. دو کلاس مربوط به این سوال وجود دارد: * `State`: این یک کلاس تغییرناپذیر است که تمام فیلدهای خود را نشان می دهد (از طریق دریافت کننده یا راه دیگری، همانطور که من احساس کردم مناسب است). وضعیت کمی پیچیده است، بنابراین من آن را به چندین کلاس در بسته ...state تجزیه کردم * Command: این یک کلاس غیرقابل تغییر انتزاعی با چند زیرکلاس مانند MoveCommand(Field from, Field to) است. PassCommand()، BidCommand(int مقدار) و غیره در بسته ...command. همه فیلدها دارای گیرنده عمومی هستند. من به یکی از دو روش * State Command.applyTo(State) یا * State State.apply(Command) نیاز دارم که حالت جدید را برگرداند (با اعمال فرمان به حالت به دست می آید). استفاده از روش اول در نگاه اول بهتر به نظر می رسد، زیرا به پیاده سازی های مختلف «applyTo» در زیر کلاس های «Command» ارسال می شود. متأسفانه، این من را مجبور می کند تا با جزئیات بسیاری از State در کلاس Command سر و کار داشته باشم. برای اینکه بتوانم آن را کار کنم، به چیزی مانند «MutableState» یا «State.Builder» یا سازنده «State» یا هر چیز دیگری نیاز دارم. استفاده از روش دوم زشت به نظر می رسد، زیرا من را مجبور می کند از «instanceof» (یا روش زشت دیگری برای شبیه سازی ارسال روش مجازی) استفاده کنم. OTOH، کار با State را در خود کلاس متمرکز می کند. بنابراین فکر می کنم اولین روش راهی است که باید طی شود. با وجود «Command» و «State» که هر کدام در پکیج خاص خود هستند، به این معنی است که «MutableState» (یا هر چیزی که برای ساختن «State» به‌دست‌آمده استفاده می‌شود) باید یک کلاس عمومی باشد، زیرا هیچ «دوست» در جاوا وجود ندارد. مشکل واقعی نیست، اما خوب نیست، اینطور است؟ پس طراحی مناسب چیست؟
طراحی OO مناسب برای دولت و فرماندهی
69254
من می دانم که این سؤال قبلاً در اینجا پرسیده شده است، و همچنین می دانم که این وب سایت فقط برای سؤالات برنامه نویسی است، اما لطفاً یک استثنا قائل شوید، زیرا هیچ یک از پست هایی که من در این سایت یا دیگران دیدم به این پاسخ نداده اند. به درستی سوال کنید (اگرهای زیادی وجود دارد). من در حال برنامه ریزی برای توسعه برنامه ای هستم که قصد دارم بعداً آن را بفروشم. من سعی می کنم زبانی را برای کدنویسی تصمیم بگیرم و به C++ یا جاوا محدود شده ام. من از طریق مجوزهای GPL v2 و v3 مورد استفاده برای GCC و OpenJDK GNU استفاده کرده‌ام (بله، می‌توانم مقداری از موارد قانونی را درک کنم، اما به وضوح، نه همه آن‌ها). اما یک نکته وجود دارد که **همه** مبهم است (این باید یکی از اولین مواردی باشد که IMO پاسخ داده می شود): اگر برنامه ای را با استفاده از C++/Java توسعه دهم و آن را با استفاده از کامپایلر GCC یا کامپایلر OpenJDK کامپایل کنم، می توانم آن را بدون نیاز به قرار دادن برنامه خود تحت GPL نیز بفروشم؟ تا آنجا که من می توانم متوجه شوم، من حق کامل برای اختصاص هر مجوزی به برنامه خود دارم، اما یک نکته وجود دارد: در مجوز می گوید که من نباید به کتابخانه ای که تحت GPL است پیوند دهم. اگر چنین است، من باید برنامه خود را تحت GPL منتشر کنم. حالا، من نمی‌دانم چه چیزی در C++/Java به عنوان یک کتابخانه در نظر گرفته می‌شود، بنابراین اگر از چیزهای معمولی در C++ (iostream، لیست، نقشه، و غیره) یا کلاس‌ها/رابط‌های معمولی جاوا در دسترس به عنوان بخشی از JDK استاندارد استفاده کنم. 6 توزیع (رشته، فهرست، نقشه، و غیره)، آیا این به معنای پیوند به کتابخانه ها است؟
استفاده از C++/Java برای توسعه نرم افزار و فروش آن
189939
> «چرا فکر می کنید که تست های شما خوب هستند در حالی که می توانید مطمئن باشید؟ گاهی > جستر به من می‌گوید که آزمایش‌های من بدون هوا هستند، اما گاهی اوقات تغییراتی که پیدا می‌کند به‌عنوان یک پیچ و مهره از آب در می‌آیند. به شدت توصیه می شود.» - کنت بک اما من می بینم که در stackoverflow حتی یک برچسب به نام _Jester_ وجود ندارد. بنابراین، اگر وجود دارد، جایگزین مدرن برای _Jester_ چیست؟ چگونه می توان مطمئن شد که تست های واحد نوشته شده به جز یافتن آماری از پوشش کد از ابزارهایی مانند _Cobertura_ و _Clover_ محکم هستند؟
آیا جایگزینی مدرن برای ابزار تست جهش مانند Jester برای جاوا وجود دارد؟
159243
داشتم یه متن میخوندم در این بیانیه آمده است: ارائه اطلاعات باید با نیازهای زمان پاسخ سیستم ها سازگار باشد. زمان پاسخ باید به اندازه ای کوتاه باشد که اطلاعات تازگی و ارزش خود را از دست ندهند، اما باید به اندازه ای طولانی باشد که حجم (و هزینه ها) را کاهش دهد و موارد مهم را آشکار کند. روندهایی که نیاز به اقدام را نشان می دهند حجم در آن به چه معناست؟ لطفا کمک کنید با تشکر
حجم از نظر پایگاه داده چیست؟
244373
من نحوه برنامه نویسی را عمدتاً از نقطه نظر OOP یاد گرفته ام (مثل اکثر ما، مطمئنم)، اما زمان زیادی را صرف یادگیری نحوه حل مشکلات به روش عملکردی کرده ام. من درک خوبی در مورد نحوه حل مسائل محاسباتی با FP دارم، اما وقتی صحبت از مسائل پیچیده تر می شود، همیشه متوجه می شوم که به اشیاء قابل تغییر نیاز دارم. برای مثال، اگر من در حال نوشتن یک شبیه‌ساز ذرات هستم، می‌خواهم «اشیاء» ذره‌ای با موقعیت قابل تغییر به‌روزرسانی شوند. مسائل ذاتاً وضعی معمولاً با استفاده از تکنیک های برنامه نویسی تابعی چگونه حل می شوند؟
پرداختن به مشکلات حالت در برنامه نویسی تابعی
133048
بهترین کتاب و بهترین ابزار برای برنامه نویسی C در ویندوز 7 کدام است؟ آیا استفاده از C به هیچ وجه مانع از استفاده از API ویندوز به جای استفاده از C++ یا C# می شود؟ من می خواهم از C استفاده کنم، زیرا به نظر من برنامه نویسی شی گرا برای عملکرد بد است و انتزاع تنها در صورتی نتیجه معکوس به نظر می رسد که افراد مناسب برنامه نویسی را انجام دهند. من بیشتر رابط‌های کاربری گرافیکی و خدمات پس‌زمینه‌ای را انجام می‌دهم که شبکه‌های زیادی را انجام می‌دهند، احتمالاً در لایه 2 OSI، و رمزنگاری کلید عمومی + کلید متقارن آبشاری. همچنین هسته برنامه ها (به استثنای برنامه هایی که مستقیماً با لایه 2 OSI سروکار دارند) باید برای اندروید قابل حمل باشد.
برنامه نویسی سی در ویندوز 7
126405
برنامه نویسی در C++ بهینه سازی زودرس است چرا ~~ همه~~ برخی از مردم این را می گویند؟
چرا C++ به عنوان بهینه سازی زودرس شناخته می شود؟
173086
آیا متغیرهای پرچم بد هستند؟ آیا متغیرهای زیر عمیقاً غیراخلاقی هستند و آیا استفاده از آنها ظالمانه است؟ > متغیرهای بولی یا عدد صحیحی که مقداری را در مکان‌های خاصی اختصاص می‌دهید، سپس > پایین را علامت می‌زنید، سپس برای انجام کاری یا عدم انجام کاری، به عنوان مثال > با استفاده از «newItem = true» سپس چند خط زیر «if (newItem)» و سپس به یاد می‌آورم که چند پروژه را انجام دادم که در آن استفاده از پرچم‌ها را کاملاً نادیده گرفتم و در نهایت به معماری/کد بهتری رسیدم. با این حال، در پروژه‌های دیگری که من در آن کار می‌کنم، این یک روش معمول است، و وقتی کد رشد می‌کند و پرچم‌ها اضافه می‌شوند، IMHO کد اسپاگتی نیز رشد می‌کند. آیا می‌گویید مواردی وجود دارد که استفاده از پرچم‌ها یک عمل خوب یا حتی ضروری است؟، یا موافقید که استفاده از پرچم‌ها در کد... پرچم‌های قرمز هستند و باید از آنها اجتناب شود/بازسازی شود. من، فقط با انجام توابع/روش هایی که به جای آن حالت ها را در زمان واقعی بررسی می کنند، کنار می آیم.
آیا متغیرهای پرچم یک شر مطلق هستند؟
188217
من می خواهم یک برنامه سمت سرور بنویسم که به چندین کاربر اجازه می دهد فایل ها (نه بالای 3 مگابایت) را به روش زیر مبادله کنند: کاربر A به (سرور) S متصل می شود. کاربر B به S متصل می شود. کاربر C وصل می شود S. کاربر A یک فایل ارسال می کند. . کاربران B و C می بینند که یک فایل در حال آپلود است/در حال بارگذاری است و شروع به دانلود می کنند. دغدغه اصلی من پاسخگویی است. من می‌خواهم مدت زیادی پس از شروع آپلود A، فایل به B و C برسد. فکر کردم با استفاده از HTTP این کار را انجام دهم: کاربر A بایت های خام را به سرور ارسال می کند و سرور فایل را به صورت محلی ذخیره می کند. در این مرحله کاربران B و C مشاهده می کنند که یک فایل آپلود شده است و شروع به دانلود آن می کنند. سوال من: آیا HTTP بهترین راه برای رفتن به اینجاست؟ یا باید برنامه ای بنویسم که از سوکت های TCP استفاده کند و پروتکل خودم را بنویسم؟ اگه با سوکت برم چگونه می توانم نیازهای RAM VPS را تخمین بزنم تا بتوانم N اتصال انتقال فایل را به طور همزمان مجاز کنم؟
نوشتن پروتکل TCP یا استفاده از HTTP برای انتقال فایل؟
144440
داشتم به نرم‌افزار ردیابی مشکل مانند Redmine، Trac یا حتی نرم‌افزاری که در فسیل است فکر می‌کردم و چیزی به من برخورد کرد: آیا دلیلی وجود دارد که Redmine و Trac توزیع شوند؟ یا شاید ممکن است و من فقط نمی دانم چگونه ممکن است؟ اگر امکان پذیر نیست چرا؟ منظور من از توزیع شده مانند فیس بوک یا گوگل یا سایر برنامه هایی است که به طور موثر روی چندین سخت افزار به طور همزمان اجرا می شوند اما داده ها را به اشتراک می گذارند.
آیا می توان سیستم ردیابی مشکل را توزیع کرد؟
204962
Elgg در حال طراحی یک API مجوزها به طور آزاد در اطراف مدل Activity Streams است. API کاربر می‌تواند (تقریباً) مانند: تابع elgg_can ($capability، $subject = null، $object = null، $target = null) { ... } * `$capability` یک رشته است * `$subject` یک شی کاربر * $object شیئی است که بر روی آن عمل می شود * $target زمینه ای است که عمل در آن انجام می شود، به عنوان مثال. آیا کاربر فعلی می تواند عنوان یک شی را ویرایش کند؟ if (elgg_can('edit title', $currentUser, $someObject)) { ... } می خواهم راه خوبی برای رسیدگی به ** درخواست اجازه برای ایجاد اشیاء** بدانم. اگر شی هنوز وجود نداشته باشد، سیستم مجوزها نمی تواند چیزی در مورد آن بداند، بنابراین یک مشکل تخم مرغ با چند راه حل واضح وجود دارد: 1. اجازه عبور رشته به جای $object (به عنوان مثال TypeName) ). 2. ابرداده مربوط به شی را در $capability قرار دهید. به عنوان مثال `elgg_can(ایجاد PageObject، $currentUser، null، $group). 3. از کاربر API بخواهید شیء را ایجاد کند و سپس آن را به API ارسال کند تا تصمیم بگیرد که آیا باید به آن اجازه ادامه وجود داشته باشد یا خیر. آیا راه حل واضح دیگری را از دست داده ام؟ آیا مدل‌های مجوزی مشابه این (که به طور منطقی می‌توان آن‌ها را موفق نامید) وجود دارد که این کار را انجام دهد؟
در مجوزهای API من، چگونه اشیایی را که وجود ندارند مدیریت کنم؟
159248
کنجکاو بودم که بدانم آیا شعبده بازی بین 2-3 پروژه در یک زمان خوب است یا یک عمل رایج یا نه؟ وقتی می گویم 2-3 پروژه منظورم: 1\. 1 پروژه اولیه، 2\. 1 پروژه با پیشرفت/تغییر جزئی و 3\. 1 پروژه ای که گاهی اوقات برای رفع اشکال ارائه می شود بنابراین اساساً، من به طور کلی روی 2 پروژه به طور موازی کار می کنم و گاهی اوقات سومی با یک رفع بی اهمیت وارد می شود. آیا این یک مشکل است؟ یا باید یاد بگیرم که در هر زمان روی چندین پروژه کار کنم. نظر شخصی من این است که این سبک کار ممکن است بر میزان جزئیات و عمیق بودن شما در مورد یک پروژه تأثیر بگذارد.
در محل کار روی چندین چیز کار می کنید؟
189938
به نظر می رسد پایتون به عنوان یک زبان برنامه نویسی برای قسمت 2 کتاب توسعه تست محور کنت بک استفاده می شود. من قسمت اول آن کتاب را خوانده ام و شروع به درک ارزش TDD کرده ام. درک بخش اول آسان بود زیرا مثال ها در جاوا بودند و این تنها زبانی است که من روی آن کار کرده ام. چگونه باید خود را برای خواندن قسمت دوم کتاب آماده کنم؟ چه ارزشی ارائه خواهد کرد؟ من قصد ندارم خودم یک چارچوب تست بنویسم. آیا می توانم این را به طور کامل رد کنم و به بخش سوم بروم؟
آیا برای درک قسمت 2 کتاب توسعه تست محور ابتدا باید پایتون یاد بگیرم؟
142320
من روی رابط های سطح زبان به API های وب کار می کنم. این کتابخانه ها البته بر اساس رابط های درخواست/پاسخ HTTP موجود ساخته شده اند. من خودم را دارای چند روش ارسال گزینه بر روی شی درخواست می دانم، به عنوان مثال my $req = Request->new( ... ); my $response = $req->submit; # پاسخ را برمی گرداند my $res2 = $req->submit; # دوباره همان درخواست را ارسال می‌کند. lazy request accessor my $req = Request->new( ... ); my $response = $req->response; # یک مرجع به پاسخ my $res2 = $req->response را برمی گرداند. # دوباره ارسال نمی کند، فقط مرجع $req->clear_response را برمی گرداند. # مقدار پاسخ my $res3 = $req->response را پاک می کند. # دوباره ارسال می کند زیرا پاسخی وجود ندارد اینها 2 گزینه ای هستند که به آنها فکر می کنم. نمونه‌های بیشتری از نمونه‌های قبلی را دیده‌ام، اما مطمئن نیستم که آیا دلیلی وجود دارد یا خیر. آیا شما ترجیحاتی در رابطه با کدام سبک دارید؟ یا راه های دیگری وجود دارد که من به آنها فکر نمی کنم؟ به طور کلی من سعی می کنم تشخیص دهم که بهترین API برای بازیابی پاسخ چیست.
درخواست / پاسخ، چگونه باید ارسال واقعی انتقال را آغاز کرد؟
177357
در جایی که دستورات SQL از یک برنامه اجرا می شوند، بهترین روش برای ذخیره متن عبارت چیست؟ اغلب در یک رشته فقط خواندنی است، در فایل منبع در آن اجرا می‌شود. من فکر می‌کنم رویکرد بهتر این است که یک فایل متنی جداگانه حاوی تمام عبارات SQL داشته باشیم، که سپس در یک شی فرهنگ لغت که کلید آن است خوانده شود. هدف آن بیانیه سپس دستورات را می توان با استفاده از کلید آنها، جداسازی پیاده سازی پایگاه داده از برنامه و اجازه استفاده مجدد از دستورات بین اشیاء برنامه اجرا کرد. آیا این کارآمد است؟ آیا راه بهتری وجود دارد؟ متشکرم
بهترین تمرین برای نمایش SQL در کد منبع برنامه
160965
من مجموعه ای از مختصات کسری دارم. من همچنین یک ماتریس چرخشی دارم که بر روی مختصات دکارتی عمل می کند. آیا کسی می داند چگونه می توانم ماتریس چرخش خود را تبدیل کنم تا بتوانم روی مختصات کسری کار کنم؟ مختصات کسری توابعی از بردارهای پایه a،b،c و آلفا، بتا، گاما هستند. لینک زیر نحوه انجام تبدیل مختصات را توضیح می دهد. من فقط در مورد نحوه استفاده از ماتریس های فهرست شده برای کار بر روی ماتریس چرخش مطمئن نیستم. http://en.wikipedia.org/wiki/Fractional_coordinates نظری دارید؟ با تشکر
مختصات کسری و دکارتی
131790
من برای شرکتی کار می کنم که اخیراً من را استخدام کرده است تا نسخه جدیدی از نرم افزار موجود خود را ایجاد کنم که اکنون بیش از 12 سال از عمر آن گذشته است. نرم افزار جدید بازنویسی کاملی از نسخه قبلی است و آنها می خواهند که بسیار بیشتر از نسخه قبلی آنلاین باشد. من یکی از دو برنامه نویس هستم، دیگری که بیش از 20 سال در شرکت بوده و اکنون نزدیک به بازنشستگی است. مشکلی که من با آن روبه‌رو هستم این است که تقریباً با هر ایده‌ای که پیشنهاد می‌کنم با آنچه او فکر می‌کند همخوانی ندارد، فقط از بین می‌رود، نادیده گرفته می‌شود و فراموش می‌شود. تا به حال من اجازه داده ام که بسیاری از آنها سرخورده باشند. هیچ چیز خیلی مهمی نیست، و چیزهایی که در صورت نیاز می توانند بعدا تغییر کنند. با این حال، ما اکنون به این موضوع می پردازیم که چگونه داده هایی را که باید برای همه مشتریان قابل دسترسی باشد، ذخیره کنیم. او می‌خواهد از SQL Azure استفاده کند و تا حد امکان داده‌ها را در حباب‌های رشته xaml ذخیره کند، سپس از DevForce IdeaBlade برای تولید تمام کدهای انتهایی استفاده کند. من متقاعد نشده‌ام، فکر می‌کنم اگر از یک راه‌حل ذخیره‌سازی SQL استفاده می‌کنیم، باید از جداول پایگاه داده رابطه‌ای استفاده کنیم، که عادی شده‌اند و غیره. یا اصلاً نباید از SQL استفاده کنیم، و شاید از روش دیگری استفاده کنیم که اجازه می‌دهد. ذخیره سازی اشیاء C# به طور مستقیم؟ بچه ها نظرتون چیه؟ ویرایش: بسیار خوب، بنابراین برای ارائه اطلاعات بیشتر به مردم، این برنامه را می توان نوعی برنامه کاربردی شبیه به فتوشاپ در نظر گرفت، اما یک بازار خاص را هدف قرار می دهد. کاربران به کتابخانه ای از پس زمینه الگو دسترسی دارند که می توانند متن، تصاویر و غیره را نیز به آن اضافه کنند. هنگامی که آنها کتابخانه قالب ها را مرور می کنند، می توانند آنها را بر اساس نوع، رنگ و غیره فیلتر کنند.
چگونه یک اختلاف اساسی ذخیره سازی داده های ابری را حل کنیم؟
64544
من در مورد شرکت هایی شنیده ام که توسعه دهندگان خود را ملزم به امضای قراردادهایی می کنند که می گویند _هر کدی که توسط آن توسعه دهنده در زمانی که در آنجا مشغول به کار هستند ایجاد شده است متعلق به شرکت است. من از این نوع توافق بسیار ناراحت هستم. این عمل چقدر رایج است؟
کارفرمایان و مالکیت معنوی
33625
میخواستم نظرتون رو در مورد داروهای ضدافسردگی بپرسم چون الان 3ساله که روزانه مصرف میکنم ولی نمیتونم مطمئن بشم که باهاش ​​کمتر عمل میکنم یا بدون چون هیچوقت کنار نکشیدم. من در سن 25 سالگی هنوز در مدرسه هستم و هنوز مشکلات انگیزشی دارم (مثلاً نمی توانم به انجام کاری در مدرسه عادت کنم اگر فکر کنم چیزی به من یاد نمی دهد)، اما کاملاً با انگیزه هستم. برای کار در زمینه بازی های ویدیویی، زیرا پروژه های شخصی در ذهن دارم. من برنامه نویسی ++C و غیره را می دانم، هنوز در حال یادگیری تکنیک ها هستم، اما آیا به نظر شما باید بیشتر تلاش کنم تا پروژه خود را به جای دنبال کردن کارهایی که به آنها محول شده است انجام دهم؟ آیا تجربه ای با افسردگی یا داروهای ضد افسردگی داشته اید؟ چه تاثیری روی کار شما گذاشت؟ آیا فکر می کنید که افسرده بودن یا نیمه افسرده بودن می تواند خلاقیت را بهبود بخشد؟ آیا فکر می‌کنید این روی روشی که در نهایت الگوریتم‌هایتان را می‌نویسید تأثیر گذاشته است؟ ویرایش شد
ضد افسردگی و برنامه نویسی: آیا توانایی های تفکر و تمرکز شما را کاهش می دهد؟
223042
**سناریوی فعلی** برنامه ما به کاربران اجازه می دهد تا (Amazon S3) را آپلود کنند و فایل های خود را از طریق رابط ما مدیریت کنند. در حال حاضر این کاربران می توانند فایل ها را مستقیماً از S3/Cloudfront از طریق برنامه ما دانلود کنند. **افزودن قابلیت Zip** ما می خواهیم قابلیتی را به سیستم اضافه کنیم که به کاربران امکان می دهد چندین فایل را همزمان انتخاب کرده و آنها را به صورت فایل فشرده دانلود کنند. ما می‌خواهیم این فرآیند در زمان واقعی کار کند، به طوری که وقتی کاربر روی دکمه دانلود یک فایل فشرده کلیک می‌کند، سیستم درخواست را پردازش می‌کند، فایل فشرده را کامپایل می‌کند و فایل فشرده را به کاربر نهایی برمی‌گرداند. در حالی که فرآیند در حال اجرا است، فرانت اند به کاربر می گوید که درخواست او در حال پردازش است، و پس از تکمیل، از او می خواهد فایل را دانلود کند. **استراتژی پیشنهادی** برنامه ما مبتنی بر AWS ابری است، بنابراین اولین غریزه من استفاده از Amazon SQS است (اما برای پیشنهادات دیگر آماده است) تا یک سیستم صف برای رسیدگی به این درخواست ها ایجاد کنم. این جریان به این صورت عمل می کند: 1. کاربر فایل ها را انتخاب می کند و درخواست ایجاد یک فایل فشرده را می کند. 2. Front-end یک درخواست به SQS می فرستد و فایل های فشرده شده و مقصد (در S3) که فایل فشرده نهایی در آن ذخیره می شود. 3. کارگر صف از نظرسنجی طولانی برای بررسی مشاغل جدید SQS استفاده می کند. وقتی یک کار پیدا شد، کارگر فایل‌ها را از S3 دانلود می‌کند، آن‌ها را فشرده می‌کند و فایل فشرده کامل را به مکان مشخص شده در S3 برمی‌گرداند. 4. اکنون که پردازش صف به پایان رسیده است، به مشتری هشدار دهید که کار آنها تمام شده و فایل آنها برای دانلود آماده است. **بهترین راه برای رسیدگی به مرحله 4؟** به نظر می رسد این فرآیند یک رویکرد محکم است و همه چیز تا مرحله 4 منطقی است. و فایل آنها آماده دانلود می باشد. از تحقیقاتم سه راه را دیده ام که مردم پیشنهاد می کنند: 1. از pub/sub برای ایجاد یک سوکت برای کار استفاده کنید و پس از تکمیل پاسخ را برگردانید. * از همه چیزهایی که خوانده‌ام، ایجاد تعداد زیادی میخانه/سوکت/کانال باز بهترین عمل نیست (و گاهی ممکن نیست). علاوه بر این، SQS چگونه به سوکت باز اطلاع می دهد که کار کامل شده است؟ این مقاله در مورد Amazon SNS در ابتدا امیدوارکننده به نظر می رسید، اما به نظر می رسد آنها استنباط می کنند که بهترین روش استفاده از یک موضوع SNS برای کل صف است، نه یک موضوع SNS در هر کار. اگر بخواهیم به کاربر ایمیلی بفرستیم و به او بفهمانیم کارش تمام شده است، این یک رویکرد عالی به نظر می رسد. با این حال، من می خواهم بتوانم رابط کاربری را در داخل مرورگر وب به روز کنم. 2. نظرسنجی مداوم توسط سرور جلویی برای فایل فشرده کامل در S3. * اگر هزاران شغل همزمان وجود داشته باشد، هزاران درخواست ایجاد می کند. این رویکرد چندان مقیاس پذیر به نظر نمی رسد، و به طور بالقوه ممکن است با تماس های اضافی S3 Api هزینه داشته باشد. 3. یک درخواست طولانی مدت را باز بگذارید * با توجه به این که اگر مشاغل زیادی در صف وجود داشته باشد، زمان صرف شده برای تحویل پاسخ می تواند باعث شود درخواست به پایان برسد. علاوه بر این، این امر باعث ایجاد فشار و منابع زیادی در وب سرور فرانت اند می شود. باز هم، خیلی مقیاس پذیر نیست. **سوال من** با در نظر گرفتن نکاتی که در بالا ذکر کردم، بهترین راه برای اطلاع رسانی به مشتری فرانت اند که صف کار آنها تمام شده و فایل آنها آماده دانلود است چیست؟ یک مثال عالی از کاری که من سعی می کنم انجام دهم YouTube است. وقتی ویدیویی را در یوتیوب آپلود می‌کنید، صف آن‌ها ویدیوی شما را پردازش می‌کند و وقتی کامل شد، به شما اطلاع می‌دهد که پردازش ویدیو به پایان رسیده است. من سعی می‌کنم همین مفهوم را تکرار کنم، با این تفاوت که در سناریوی من، فقط می‌خواهم مشتری بداند که فایل فشرده چه زمانی آماده شده و در S3 آپلود شده است. من از راه حل های تئوری آگاه هستم، پس لطفاً دقیق باشید. من آماده هر گونه پیشنهادی هستم، صرف نظر از اینکه آنها از SQS یا هر یک از فناوری ها/روش هایی که فهرست کرده ام استفاده می کنند. اشاره به هر نمونه کد دنیای واقعی از این نوع چیزها یک امتیاز بزرگ خواهد بود. پیشاپیش از کمک بزرگ شما متشکرم!
بهترین راه برای اطلاع دادن به مشتری در زمان واقعی از اتمام کار صف (به عنوان مثال SQS)؟
161389
> **تکراری احتمالی:** > چگونه باید تصادفی بودن را آزمایش کنم؟ یکی از ویژگی‌هایی که در برنامه ما توسعه داده می‌شد این بود که به کاربر اجازه می‌داد روی دکمه‌ای کلیک کند که عنصری را به‌طور تصادفی از بین مقادیر (معمولاً 10-5) ثبت‌شده در پایگاه داده انتخاب می‌کند. تصادفی بودن لازم نیست امن یا از نظر علمی یکنواخت باشد، اما ما نیاز داریم که به نحوی غیرقابل پیش بینی باشد و به طور قابل توجهی به یکی از ارزش ها تعصب نداشته باشد. آیا پیشنهادی برای نوشتن یک تست واحد و تست عملکردی خوب برای این ویژگی دارید؟
چگونه یک ویژگی تولید تصادفی را در برنامه آزمایش کنیم؟
56511
سلام دوستان برنامه نویس، من روز قبل با یکی از همکارانم درباره یک پروژه بحث می کردم و کنجکاو بودم که ببینم دیگران چه می گویند یا چنین چیزی قبلا وجود داشته است. ### پس زمینه زبان های برنامه نویسی زیادی وجود دارد. بسیاری از IDEها و ویرایشگرهای منبع وجود دارند که کد منبع را برجسته و ویرایش می کنند. پیروی کامل و دقیق از قوانین یک زبان برای ارائه گزینه های تکمیل خودکار و درک دامنه در کد بسیار پیچیده است. این کار به اندازه‌ای پیچیده است که اکثر IDE ویرایشگرهای منبع مختلف را به عنوان افزونه‌هایی پیاده‌سازی می‌کنند که اغلب ویژگی‌های یکسان را بارها و بارها اما به روشی متفاوت (netbeans) دوباره پیاده‌سازی می‌کنند. از آنچه من می توانم بگویم اکثر ویرایشگران IDE و منبع، تجزیه کننده هایی را که از عبارات منظم یا برخی از فرا نحوی Naur Form برای توصیف گرامر زبان ها به طور کلی استفاده می کنند، دوباره پیاده سازی می کنند. این تجزیه کننده ها بارها و بارها و بارها اجرا می شوند. ### سوال آیا کسی تلاش کرده است مجموعه ای از ویژگی ها را از طریق یک API یکپارچه یا توصیف کند و یک رابط ثابت برای تجزیه زبان ها و گویش های برنامه نویسی مختلف داشته باشد. من یک IDE را توصیف نمی کنم - بلکه یک API ثابت برای هر برنامه ای است که برای تجزیه و به دست آوردن اطلاعات فرا اطلاعاتی از کد منبع استفاده می شود. من متوجه شدم که زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف ویژگی‌های مختلفی را ارائه می‌کنند که «انتزاع» به مجموعه‌ای از ویژگی‌ها دشوار است، اما من احساس می‌کنم که این یک سرمایه‌گذاری ارزشمند است. به نظر من این احتمالاً می تواند به نویسندگان مترجم اجازه دهد تا به حفظ یک مترجم دستور زبان مرکزی برای زبان خود کمک کنند. پایه پایتون می‌تواند api گرامر پایتون، ANSI api گرامر C، اوراکل رابط برنامه‌نویسی گرامر جاوا، و غیره را حفظ کند ### مثال استفاده اگر این API بود، تولیدکنندگان اسناد کد از نظر تئوری می‌توانستند در تمام گویش‌ها و زبان‌ها تا حدی کار کنند. مهم نیست اگر پروژه شما از 5 زبان مختلف استفاده می‌کرد، یک برنامه می‌تواند همه آنها و نظرات و تگ‌های اسناد درون آن را مستند کند. آیا کسی این کار را به طور جامع انجام داده است؟
ساختن یک چارچوب مشترک نحوی و محدوده
170195
وقتی صحبت از CSS در سایت زنده ما می شود، در مورد اینکه چه کسی مالک کدام وظایف است، اختلاف داریم. طراح ما استدلال می کند که او مسئول ورود به وردپرس و تغییر css یا استفاده از ftp برای هرگونه تغییر نیست زیرا این شرح شغل او نیست در حالی که توسعه دهنده استدلال می کند که از آنجایی که css است، متعلق به طراح است و او باید به روز رسانی کند. تغییرات در سرور و سپس مقایسه و تصحیح خروجی. مایلم افراد باتجربه ای که در محیط توسعه حرفه ای کار می کنند این سناریو را روشن کنند. من مطمئن نیستم که آیا اینجا جای مناسبی برای پرسیدن این سوال است یا اینکه یک انجمن جداگانه برای سوالات خاص توسعه کسب و کار یا مدیریت پروژه وجود دارد؟
مالکیت وظیفه با وردپرس - CSS - طراح یا توسعه دهنده؟
84887
(من فکر می کنم مشکل توضیح داده شده در زیر بر VS نیز تأثیر می گذارد، اگرچه من آن را فقط در MD آزمایش کردم) در مورد وابستگی های دایره ای مشکل دارم. من می دانم که آنها تمرین بدی هستند و باید از آنها اجتناب کرد. در نسخه های اخیر MonoDevelop، حتی نمی توانید وابستگی های دایره ای ایجاد کنید. با این حال، من نمی‌توانم راه آسانی را در سناریوی زیر پیدا کنم: برنامه A از چارچوب توسعه‌پذیری مدیریت‌شده (MEF) برای افزودن پویا عملکرد از طریق افزونه‌ها استفاده می‌کند، که می‌توانند توسط اشخاص ثالث توسعه داده شوند و فقط با قرار دادن Dll. بارگیری می‌شوند. به پوشه bin/ (DirectoryCatalog در شرایط MEF). از آنجایی که من توسعه‌دهنده برنامه A هستم، تعدادی افزونه (های) پیش‌فرض را همراه با برنامه‌ام ارسال می‌کنم. پلاگین ها ممکن است عملکردهای زیادی را برای گسترش برنامه A ارائه دهند، بنابراین من هر پلاگین را در یک پروژه csproj. جدید دارم. برای توسعه یک افزونه، یکی (خودم یا هر شخص ثالث دیگری) باید کلاسی را پیاده سازی کند که یک رابط را پیاده سازی کند. رابط، اجازه دهید آن را رابط A بنامیم، در برنامه A تعریف شده است و کمتر از 50 خط کد است. بنابراین، پلاگین A به برنامه A به عنوان یک وابستگی نیاز دارد، زیرا رابط A در اسمبلی برنامه A تعریف شده است. از آنجایی که من می خواهم از پلاگین A در برنامه A خود استفاده کنم، آن را نیز به عنوان مرجع اضافه می کنم. و voila، یک مرجع متقابل بین این دو وجود دارد. من راه حل هایی پیدا کرده ام، اما از آنها راضی نیستم: 1) یک پروژه جداگانه ایجاد کنید و فقط فایل رابط را در آن قرار دهید. من آن را دوست ندارم زیرا من یک .cs خط 50 را به عنوان یک پروژه مجزا نمی بینم و این را به عنوان مدولارسازی بیش از حد می دانم. A - نمونه کلاس واقعی توسط MEF بارگذاری می شود. با این حال، این برای من مشکلی ایجاد می کند: من نمی توانم روی برنامه A کار کنم و به راحتی به کد پلاگین A برای رفع sth بروم. یا ویژگی‌ای را اضافه می‌کنم که اغلب انجام می‌دهم - زیرا عملکرد اصلی را در افزونه‌ها بارگذاری می‌کنم (یکی از اهداف اصلی MEF اجازه دادن به ماژولارسازی است). با این حال، می‌توانم نمونه دوم VS / MD را شروع کنم. اما هر چه پلاگین های بیشتری اضافه کنم بدتر می شود، در نهایت 10 نمونه از IDE ها باز می شود - من شک دارم که هر ماشینی بتواند این کار را انجام دهد. بنابراین کسی توصیه ای در مورد نحوه سازماندهی صحیح این موضوع دارد؟
وابستگی های MEF و Circular در MonoDevelop / VS
177973
من باید یک مدیر سیستم اطلاع رسانی بنویسم. در اینجا شرایط من وجود دارد: من باید بتوانم یک اعلان در سیستم عامل های مختلف ارسال کنم، که ممکن است کاملاً متفاوت باشد (به عنوان مثال، باید بتوانم یک پیام کوتاه یا یک ایمیل ارسال کنم). گاهی اوقات ممکن است اعلان برای همه گیرندگان برای یک پلتفرم مشخص یکسان باشد، اما گاهی اوقات ممکن است یک اعلان به ازای هر گیرنده (یا چند نفر) در هر پلتفرم باشد. هر اعلان می‌تواند حاوی محموله مخصوص پلتفرم باشد (مثلاً یک MMS حاوی یک صدا یا یک تصویر است). سیستم باید **مقیاس پذیر** باشد، من باید بتوانم مقدار بسیار زیادی اعلان را بدون از کار افتادن برنامه یا سرور ارسال کنم. این یک فرآیند دو مرحله‌ای است، ابتدا مشتری می‌تواند پیامی را تایپ کند و پلتفرمی را برای ارسال انتخاب کند، و اعلان‌ها باید ایجاد شوند تا در زمان واقعی یا بعداً پردازش شوند. سپس سیستم باید اعلان را برای ارائه دهنده پلت فرم ارسال کند. * * * در حال حاضر، من به برخی از آنها پایان می دهم، اما نمی دانم چقدر مقیاس پذیر خواهد بود یا اینکه آیا طراحی خوبی است. من از اشیاء زیر (در یک زبان شبه) استفاده کرده ام: یک شی «اعلان» عمومی: class Notification { String $message; Payload $payload; مجموعه<Recipient> $recipients; } مشکل اشیاء زیر این است که اگر 1.000.000 گیرنده داشته باشم چه می شود؟ حتی اگر شی «گیرنده» بسیار کوچک باشد، حافظه زیادی می گیرد. من همچنین می‌توانم یک اعلان برای هر گیرنده ایجاد کنم، اما برخی از ارائه‌دهندگان پلتفرم از من می‌خواهند آن را به صورت دسته‌ای ارسال کنم، به این معنی که باید یک اعلان را با چندین گیرنده تعریف کنم. هر اعلان ایجاد شده می تواند در یک فضای ذخیره سازی دائمی مانند DB یا Redis ذخیره شود. آیا خوب است که بعداً این را جمع کنیم تا مطمئن شویم مقیاس پذیر است؟ در مرحله دوم، باید این اعلان را پردازش کنم. اما چگونه می توانم اعلان را به ارائه دهنده پلتفرم مناسب تشخیص دهم؟ آیا باید از یک شی مانند MMSNotification برای گسترش اعلان انتزاعی استفاده کنم؟ یا چیزی مانند Notification.setType(MMS)؟ برای اینکه بتوان تعداد زیادی اعلان را همزمان پردازش کرد، فکر می کنم یک سیستم صف پیام رسانی مانند RabbitMQ ممکن است ابزار مناسبی باشد. آیا این است؟ این به من این امکان را می‌دهد که اعلان‌های زیادی را در صف ببندم و چندین کارگر داشته باشم تا اعلان‌ها را باز کرده و آنها را پردازش کنم. اما اگر من نیاز داشته باشم که گیرندگان را همانطور که در بالا مشاهده می شود دسته بندی کنم چه می شود؟ سپس تصور می‌کنم یک شی «NotificationProcessor» که می‌توانم «NotificationHandler» را برای آن اضافه کنم. همچنین می‌توانم از «EventManager» برای اجازه دادن به رفتار قابل اتصال استفاده کنم. بازخورد یا ایده ای دارید؟ با تشکر از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید. توجه: _من عادت دارم با PHP کار کنم و احتمالا زبان انتخابی من است._ * * * **ویرایش** _(طبق پاسخ morphunreal)_ * در هر ثانیه چند پیام ارسال می کنید (تعریف فعلی/ سطوح اولیه، حداکثر سطحی را تعریف کنید که سیستم باید قبل از طراحی مجدد آن را مدیریت کند) * سیستم چه محدودیت های سخت افزاری دارد (حافظه، cpu و غیره در دسترس سیستم) * چگونه مقیاس سخت افزار (به عنوان مثال، افزودن سرورهای بیشتر، محاسبات ابری و غیره) * * * * چه زبان ها / سیستم هایی اعلان تولید می کنند؟ این به تنهایی است، من مسئول ایجاد اعلان به صورت برنامه‌ریزی هستم اما از یک UI ساخته شده است. * آیا مولد گیرندگان پیام (؟) را می شناسد یا از طریق روش های دیگری ارائه می شوند (یعنی قوانین تجاری برای انواع هشدارهای خاص به گیرندگان خاصی می رسد) باید امکان ایجاد یک اعلان برای یک گیرنده خاص، یک گروه وجود داشته باشد. دریافت کنندگان (به عنوان مثال با استفاده از یک سیستم برچسب)، یا برای یک پلت فرم کامل. * آیا قوانین تجاری برای افزودن CC / BCC / رسیدهای خوانده شده وجود دارد بله. توجه داشته باشید که این واقعاً مخصوص پلتفرم است و خواندن یا سی سی در همه پلتفرم ها موجود نیست. * آیا مولد از نوع پیامی که می فرستد (یعنی پیامک/ایمیل) می داند یا بر اساس گیرنده است، با این حال، از آنجایی که گیرنده به پلت فرم مرتبط است و پلتفرم ها روش های مختلفی برای مدیریت داده ها دارند، UI احتمالاً یک پلتفرم خاص است که امکان تنظیم تصاویر، صدا یا موارد دیگر را فراهم می کند. * آیا مولد نیاز به تأیید پیام‌های ارسال/دریافت/خواندن دارد (ناهمگام در مقابل ارسال همزمان) خب سیستم باید مستعد خطا باشد اما ما می‌خواهیم خطا را برای تعریف مجموعه‌ای از قوانین مدیریت کنیم، به عنوان مثال، اگر سرور غیرقابل دسترسی باشد ، اعلان باید برای پردازش بیشتر درخواست داده شود، اما اگر اعلان نادرست است (یا توسط ارائه دهنده پلت فرم آنطور که هست تعریف شده است) نباید باشد. درخواست شد اما اطلاع رسانی شد * آیا الزاماتی برای ذخیره تاریخچه منابع / گیرندگان پیام وجود دارد (برای چه مدت؟) بله، احتمالاً می خواهیم آمار و گزارشی تهیه کنیم. * نقطه پایان اعلان را تعریف کنید * * * * چه خدماتی برای ارسال پیام استفاده می شود؟ بستگی دارد، برخی از آنها سرویس وب REST کلاسیک هستند، برخی دیگر برخی از پروتکل های عجیب و غریب هستند، واقعاً به ارائه دهنده بستگی دارد. * چه بازخورد / تایید ارائه شده است (همگام سازی / ناهمگام) بستگی دارد، برخی از a
چگونه یک سیستم اطلاع رسانی مقیاس پذیر طراحی کنیم؟
230776
ما Microsoft Service Bus (AMQP 1.0) را به صورت محلی اجرا می کنیم و کاملاً از آن راضی هستیم. ما اخیراً تجارت خود را با ارائه دهنده ای آغاز کرده ایم که از RabbitMQ (AMQP 0.9.1) به عنوان واسطه پیام استفاده می کند. چگونه باید یکپارچه شویم تا بتوانیم رویدادهای آنها را دریافت کنیم؟ ما می‌توانیم نقاط پایانی HTTP را در گذرگاه خود در معرض نمایش بگذاریم یا حتی یک API بنویسیم که می‌تواند «ترجمه‌ها» را انجام دهد، اما به نظر غیرمنتظره و دست و پا گیر است. من اصلا دوست دارم Rabbit رو روی محیط خودم نصب نکنم.
ادغام RabbitMQ و Microsoft Service Bus
73421
به عنوان مثال، اگر من فقط کاراکترهای ASCII داشتم و سپس به یونیکد تغییر می کردم، اکنون باید کاراکترهای خاص و رشته ها یا کاراکترهای بزرگتر را در نظر بگیرم. چه چیز دیگری در این راستا باید در نظر بگیرم؟ من فرض می‌کنم یک رشته یونیکد شامل کاراکترهای خاص نیز می‌شود، اما به غیر از آن، چه چیزی را از دست می‌دهم؟
هنگام تبدیل از اسکی به یونیکد چه نکاتی را باید در نظر بگیرم؟
133047
پروژه فعلی من، به طور خلاصه، شامل ایجاد رویدادهای تصادفی محدود است. من اساساً یک برنامه بازرسی ایجاد می کنم. برخی از آنها بر اساس محدودیت های برنامه ریزی دقیق هستند. شما هفته ای یک بار در روز جمعه ساعت 10 صبح بازرسی انجام می دهید. سایر بازرسی ها تصادفی هستند. شرایط اولیه قابل تنظیم وجود دارد مانند بازرسی باید 3 بار در هفته انجام شود، بازرسی باید بین ساعت 9 صبح تا 9 بعد از ظهر انجام شود، و نباید دو بازرسی در یک دوره 8 ساعته انجام شود، اما در هر محدودیتی که برای مجموعه خاصی از بازرسی ها پیکربندی شده باشد، تاریخ ها و زمان های حاصله نباید قابل پیش بینی باشد. تست‌های واحد و TDD، IMO، ارزش زیادی در این سیستم دارند، زیرا می‌توان از آن‌ها برای ساخت تدریجی آن استفاده کرد، در حالی که مجموعه کامل الزامات آن هنوز ناقص است، و مطمئن شوید که برای انجام کارهایی که انجام می‌دهم، آن را بیش از حد مهندسی نمی‌کنم. در حال حاضر نمی دانم که نیاز دارم. برنامه های سختگیرانه برای TDD یک تکه کیک بود. با این حال، وقتی برای بخش تصادفی سیستم تست می نویسم، تعریف واقعی آنچه را که آزمایش می کنم برایم دشوار است. من می توانم ادعا کنم که همه زمان های تولید شده توسط زمان بندی باید در محدوده محدودیت ها قرار گیرند، اما می توانم الگوریتمی را پیاده سازی کنم که تمام این تست ها را بدون اینکه زمان های واقعی بسیار تصادفی باشد، پشت سر بگذارد. در واقع این دقیقاً همان چیزی است که اتفاق افتاده است. من مشکلی پیدا کردم که در آن زمان ها، اگرچه دقیقاً قابل پیش بینی نبود، در زیر مجموعه کوچکی از محدوده های مجاز تاریخ/زمان قرار می گرفتند. الگوریتم هنوز تمام ادعاهایی را که من احساس می‌کردم می‌توانم معقولانه بیان کنم، قبول کرد، و نمی‌توانستم یک آزمایش خودکار طراحی کنم که در آن موقعیت ناموفق باشد، اما وقتی نتایج «تصادفی‌تر» داده می‌شود، موفق می‌شوم. من باید نشان می‌دادم که مشکل با تغییر ساختار برخی آزمایش‌های موجود حل شده است تا چندین بار تکرار شوند و به صورت بصری بررسی کنم که زمان‌های تولید شده در محدوده کامل مجاز قرار دارند. آیا کسی راهنمایی برای طراحی تست هایی دارد که باید انتظار رفتار غیر قطعی را داشت؟ **ویرایش:** با تشکر از همه برای پیشنهادات. به نظر می رسد نظر اصلی این است که **من به یک تست قطعی نیاز دارم تا به نتایج قطعی، قابل تکرار و قابل اثبات برسم**. منطقی است. من مجموعه‌ای از تست‌های sandbox را ایجاد کردم که حاوی الگوریتم‌های کاندید برای فرآیند محدود کردن است (فرآیندی که در آن یک آرایه بایتی که می‌تواند هر طولی داشته باشد، به طول بین حداقل و حداکثر تبدیل می‌شود). سپس آن کد را از طریق یک حلقه FOR اجرا می کنم که چندین آرایه بایت شناخته شده را به الگوریتم می دهد (مقادیر از 1 تا 10,000,000 فقط برای شروع) و الگوریتم هر یک را به مقداری بین 1009 و 7919 محدود می کند (من از اعداد اول برای اطمینان از الگوریتم از مقداری GCF متزلزل بین محدوده ورودی و خروجی عبور نمی کند. مقادیر محدود حاصل شمارش شده و هیستوگرام تولید می شود. برای «گذر»، همه ورودی‌ها باید در هیستوگرام منعکس شوند (عقل برای اطمینان از اینکه هیچ کدام را «از دست نداده‌ایم») و تفاوت بین هر دو سطل در هیستوگرام نمی‌تواند بیشتر از 2 باشد (در واقع باید <= 1 باشد. ، اما با ما همراه باشید). الگوریتم برنده، در صورت وجود، می تواند به طور مستقیم در کد تولید بریده و چسبانده شود و یک آزمایش دائمی برای رگرسیون در محل قرار گیرد. این کد است: خصوصی void TestConstraintAlgorithm(int min, int max, Func<byte[], long, long, long> constraintAlgorithm) { var histogram = new int[max-min+1]; for (int i = 1; i <= 10000000; i++) { //این پایه برای PRNG است. یک آرایه بایت شناخته شده var buffer = BitConverter.GetBytes((long)i) تولید می کند. نتیجه طولانی = الگوریتم محدودیت (بافر، حداقل، حداکثر)؛ هیستوگرام[نتیجه - دقیقه]++; } var minCount = -1; var maxCount = -1; var total = 0; for (int i = 0; i < histogram.Length; i++) { Console.WriteLine({0}: {1}.FormatWith(i + min، هیستوگرام[i])); if (minCount == -1 || minCount > هیستوگرام[i]) minCount = هیستوگرام[i]; if (maxCount == -1 || maxCount < هیستوگرام[i]) maxCount = هیستوگرام[i]; کل += هیستوگرام[i]; } Assert.AreEqual(10000000، مجموع); Assert.LessOrEqual(maxCount - minCount, 2); } [Test, Explicit(sandbox, does not test production code)] public void TestRandomizerDistributionMSBRejection() { TestConstraintAlgorithm(1009, 7919, ConstrainByMSBRejection); } خصوصی طولانی ConstrainByMSBRejection(byte[] buffer, long min, long max) { //قبل از تبدیل به بافر طولانی[buffer.Length-1] &= 0x7f; var orig = BitConverter.ToInt64 (بافر، 0); var نتیجه = منبع; // یک بیت ماسک به مقدار اعمال کنید، MSB را در هر حلقه بردارید تا زمانی که در محدوده قرار گیرد. var mask = long.MaxValue; while (نتیجه > حداکثر - حداقل) {
آزمایش واحد الگوریتم های ذاتا تصادفی/غیر قطعی
108168
آیا تمرین برنامه نویسی دوجوها را به طور منظم منطقی می دانید؟ من می دانم که دوجو ممکن است نقطه شروع خوبی برای معرفی برخی از رویکردها باشد، اما ساختن منظم دوجوهای مشابه چیست؟ بنابراین در حال حاضر ما دو تیم داریم که روی پروژه واقعی نوشته شده در TDD کار می کنند. یک تیم می خواهد به طور منظم روی دوجوهای مبتنی بر TDD کار کند و گروه دیگر ترجیح می دهند آن را فقط در کارهای واقعی تمرین کنند. حق با کیست؟
کدگذاری دوجوها به طور منظم
230779
من می دانم node.js چیست و چه کاری انجام می دهد. چیزی که من واقعاً می خواهم بدانم این است که چگونه به عنوان یک سرور http کار می کند؟ سروری مانند آپاچی یک درخواست دریافت می‌کند، یک فرآیند را فورک می‌کند، حافظه را به پردازش اختصاص می‌دهد، درخواست را مدیریت می‌کند و پس از تکمیل، فرآیند را آزاد می‌کند. اگر هزاران درخواست http را در یک زمان دریافت کنیم، آپاچی منتظر می‌ماند تا صف فرآیند آزاد شود. چگونه node.js با یک محیط رشته ای تک، این همه درخواست http را مدیریت می کند. به تمام درخواست های دریافتی حلقه رویداد مخصوص به خود داده می شود. همه این حلقه های رویداد حافظه یکسانی دارند. چگونه استفاده از node.js برای رسیدگی به میلیون ها درخواست http مقیاس پذیرتر از استفاده از آپاچی است؟
چرا باید از node.js به عنوان سرور http استفاده کنم؟
100410
چند مثال _خوب_ برای نشان دادن مفاهیم برنامه نویسی شی گرا چیست؟ من در مورد کلاس‌های نمونه صحبت می‌کنم، کلاس‌هایی که وراثت، overriding و غیره دارند. تنها چیزی که می‌توانم به آن فکر کنم مربوط به حیوانات است. یک کلاس «حیوانی» پایه، با «گاو» که روش «makeCry» متفاوتی دارد یا چیزی شبیه به آن. به درد میخوره بچه ها از چی استفاده می کنید؟
مثالی برای توضیح مفاهیم شی گرا
203523
من برنامه ریزی کردم که توسعه باطن را به صورت عمودی به داستان های کاربر تقسیم کنم. اما یکی از اعضای تیم ما شروع به شکایت کرد که این کار آنها را نامرئی می کند. پاسخ من این بود که * در جلسات برنامه ریزی و بررسی اسپرینت، وظایف پشتیبان را در مقابل ذینفعان مورد بحث قرار می دهیم تا قابل مشاهده باشد، و * حفظ کیفیت بالا در طول پروژه، سرعت شروع کمتری نسبت به سایر تیم ها دارد، اما ما یک سرعت پایدار در طول پروژه و سرعت برای ذینفعان بسیار قابل مشاهده است. او همچنان اصرار دارد که داستان هایی از این قبیل داشته باشد: به عنوان یک توسعه دهنده، باید یک لایه دامنه داشته باشم تا بتوانم منطق کسب و کار را محصور کنم. چگونه می توانم مشکل را قبل از اینکه تیم را آلوده کند حل کنم؟ ریشه مشکل این است که مدیریت ما به طور سیستماتیک کار پشتیبان را نامرئی می‌داند و توسعه‌دهنده‌های پشتیبان‌شده را ماینرها یا اصطلاحات توهین‌آمیز دیگر می‌خواند.
توسعه دهندگان Backend که توسط داستان های کاربر حذف شده اند
177355
من این 2 دستورالعمل را در کدنویسی استاندارد c# دیده ام و مطمئن نیستم که دومی به چه معناست. 1. به استثنای صفر و یک، هرگز یک مقدار عددی را سخت کد نکنید. همیشه یک ثابت را به جای آن اعلام کنید. 2. از دستور const فقط روی ثابت های طبیعی مانند تعداد روزهای هفته استفاده کنید. تعریف ثابت های طبیعی چیست و اگر با توجه به قانون 1 عدد ثابت طبیعی نباشد چگونه می توان بدون دستور const یک ثابت در c# اعلام کرد؟ پس چگونه قانون دوم با قانون اول برای ثابت های غیر طبیعی مغایرت ندارد؟ برای مرجع به http://www.scribd.com/doc/10731655/IDesign-C-Coding-Standard-232 مراجعه کنید.
استانداردهای کدنویسی سی شارپ» از دستور const فقط در ثابت های طبیعی استفاده کنید
230772
من به دنبال الگوریتمی برای تبدیل درختی از داده ها به نمای درختی دو بعدی هستم. http://en.wikipedia.org/wiki/Treemapping من می‌توانم تمام رنگ‌آمیزی‌ها و طراحی‌ها را خودم انجام دهم، اما اگر نوعی الگوریتم وجود داشته باشد مانند: xy-withweight = treemapMyData(treedata) که در آن xy فهرستی از عناصر داده است. : x = x نقطه گوشه پایین سمت راست y = y نقطه گوشه سمت راست پایین وزن = می تواند برای نشان دادن رنگ استفاده شود
به دنبال الگوریتم کاشی کاری Treemap هستید
108161
به گفته W3Tech، این پیوند، این پیوند، این پیوند، و بسیاری از منابع دیگر، jQuery واقعاً به چیزی تبدیل شده است که IE در دنیای مرورگرهای وب تجربه کرده است (بیش از 80 درصد از بازار را برای یک دوره به دست آورد). من دانش هیچ کتابخانه جاوا اسکریپت دیگری مانند MooTools، YUI و غیره را ندارم زیرا زمانی که توسعه وب را شروع کردم، jQuery از قبل جلوتر بود و من آن را انتخاب کردم. آیا کتابخانه‌های دیگر واقعاً آنقدر افتضاح هستند یا فاقد چیزی هستند که jQuery منحصراً دارد؟ دلیل(های) پشت این سهم عظیم بازار چیست؟
چه چیزی باعث محبوبیت جی کوئری شد؟ پیشنهاداتی که دیگر کتابخانه های جاوا اسکریپت ندارند چیست؟
143939
برای پروژه های کوچک، آیا ارزش دنبال کردن SDLC را دارد؟ آیا توسعه SCRUM/agile رویکرد بهتری است؟ **ویرایش**: پروژه ای که من در ذهن دارم یک تغییر کوچک است اما چندین لایه/بخش از برنامه را تحت تأثیر قرار می دهد، بنابراین 2 یا 3 توسعه دهنده هر کدام از یک تیم مختلف درگیر خواهند شد، سپس کد در آن یکپارچه می شود. مرحله بعد با تشکر
رویکرد SDLC برای پروژه های کوچک
129717
اخیراً برخی از امکانات برخی از IDE ها (از طریق پلاگین ها) را برای مرتب کردن اعضای کلاس ها / ماژول ها بر اساس برخی معیارها دیدم، بنابراین شما می توانید همه چیز را به طور خودکار مرتب کنید بدون توجه به اینکه عناصر را در زمان نوشتن آن در ویرایشگر قرار می دهید. آیا فکر می کنید که این نوع مرتب سازی در کلاس / ماژول ممکن است تأثیرات مثبتی بر بهره وری، خوانایی، قابل درک بودن و غیره داشته باشد؟
مرتب‌سازی خودکار اعضای کلاس/ماژول و تأثیر احتمالی آن بر بهره‌وری و کیفیت کد
4112
اگر بخواهید در سفرهای خود با کدهایی مانند این مواجه شوید، نام های کوتاه شما را آزار می دهد؟ let setPropertyAssignment = تجزیه کننده { let! a = setIdentifierName اجازه دهید! b = propertyName let! c = openParantesis اجازه دهید! d = propertySetParameterList اجازه دهید! e = بستن پرانتز اجازه دهید! f = openCurlyBracket اجازه دهید! g = functionBody let! h = closeCurlyBracket بازگشت گره (NodeType.PropertyAssignment, [a;b;c;d;e;f;g;h]) } در اینجا بزرگترین تجزیه کننده در پروژه است: let iterationStatement = parser { let! a = doKeyWord اجازه دهید! b = عبارت let! c = whileKeyWord اجازه دهید! d = openParenthesis اجازه دهید! e = بیان اجازه! f = بستن پرانتز اجازه دهید! g = statement Terminator اجازه دهید نمادها = [a; ب ج د e; f; g] بازگشت Node(NodeType.IterationStatement، نمادها) } +++ تجزیه کننده { let! a = whileKeyWord اجازه دهید! b = openParantesis اجازه دهید! ج = بیان اجازه! d = بستن پرانتز اجازه دهید! e = عبارت let symbols = [a; ب ج د e] بازگشت Node(NodeType.IterationStatement، نمادها) } +++ تجزیه کننده { let! a = forKeyWord اجازه دهید! b = openParantesis اجازه دهید! c = maybeOne expressNoIn let! d = SemiColon let! e = شاید یک عبارت let! f = semiColon let! g = شاید یک عبارت let! h = بستن پرانتز اجازه دهید! i = بیانیه اجازه دهید نمادها = [a;b] @ c @ [d] @ e @ [f] @ g @ [h;i] بازگشت Node(NodeType.IterationStatement، نمادها) } +++ تجزیه کننده { let! a = forKeyWord اجازه دهید! b = openParantesis اجازه دهید! c = varKeyWord اجازه دهید! d = متغیرDeclarationListNoIn let! e = SemiColon let! f = شاید یک عبارت let! g = semiColon let! h = maybeOne عبارت let! من = بستن پرانتز اجازه دهید! j = عبارت اجازه دهید نمادها = [a;b;c;d;e] @ f @ [g] @ h @ [i;j] بازگشت Node(NodeType.IterationStatement، نمادها) } +++ تجزیه کننده { let! a = forKeyWord اجازه دهید! b = openParantesis اجازه دهید! c = leftHandSideExpression let! d = inKeyWord اجازه دهید! e = بیان اجازه! f = بستن پرانتز اجازه دهید! g = عبارت let symbols = [a;b;c;d;e;f;g] return Node(NodeType.IterationStatement, symbols) } +++ parser { let! a = forKeyWord اجازه دهید! b = openParantesis اجازه دهید! a = varKeyWord اجازه دهید! c = متغیرDeclarationNoIn let! a = inKeyWord اجازه دهید! ج = بیان اجازه! d = بستن پرانتز اجازه دهید! e = عبارت let symbols = [a; ب ج د e] گره را برگرداند (NodeType.IterationStatement، نمادها) }
آیا من باید با تلاش برای یافتن نام برای اینها زحمت بکشم؟
234587
ما به دنبال جذب پنج کارآموز برای تابستان برای کمک به برخی از پروژه های توسعه هستیم. به هر یک از آنها یک پروژه نسبتاً مستقل داده می شود که امیدواریم بتواند آن را تکمیل کند. با این حال، ما می خواهیم انگیزه ای برای کار استثنایی ارائه دهیم، چه کیفیت استثنایی یا بهره وری استثنایی. همچنین، باید چیزی کمی باشد، نه ذهنی. به این ترتیب می‌توانیم هدفی فراتر از رئیس خود را خوشحال کنید و جایزه بگیرید به آنها بدهیم. همچنین، ما ترجیح می‌دهیم چیزی باشد که آنها را تشویق به همکاری کند، چیزی که می‌توانند به عنوان یک گروه به آن دست یابند. در نهایت، باید به نوعی سرگرم کننده باشد، تا در پایان تابستان به یک جایزه منجر شود. ما به دنبال چیزی الهام‌بخش هستیم تا آنها را تشویق کنیم تا به دستاوردهای بیشتری برسند، نه معیاری برای نگه داشتن زمان بررسی. چگونه یک تیم توسعه دهنده را الهام می دهید؟
نحوه تعیین اهداف کششی برای یک تیم توسعه
131556
آیا چک لیستی وجود دارد که توسعه‌دهنده باید قبل از ارائه کار خود به آزمایش‌کنندگان آن را بررسی کند؟ همچنین، توسعه‌دهنده باید به چه شرایطی توجه کند؟
توسعه دهندگان قبل از ارسال آثار خود به آزمایش کنندگان چه چیزی را باید آزمایش کنند؟
185141
من مجموعه ای از درخواست های کاربر از یک موتور جستجو دارم که می خواهم آنها را دسته بندی کنم. تنها الگوریتم خوشه‌بندی که تاکنون با آن برخورد کرده‌ام، الگوریتم خوشه‌بندی K-means است که نیاز به تعریف تعداد خوشه‌ها از قبل دارد. اما در این مورد، من نمی دانم چند خوشه در داده ها وجود دارد. آیا الگوریتم خوشه‌بندی وجود دارد که خوشه‌بندی را بدون از پیش تعریف کردن تعداد خوشه‌ها انجام دهد؟
الگوریتم خوشه‌بندی که نیازی به از پیش تعریف کردن تعداد خوشه‌های مورد نیاز ندارد
132600
بنابراین، سوال رایجی است که به نظر نمی رسد پاسخی برای آن پیدا کنم. من سعی می‌کنم **بهترین روش را برای نحوه معماری یک پایگاه داده که داده‌ها را به صورت محلی نگهداری می‌کند، سپس آن داده‌ها را با یک پایگاه داده راه دور که بین بسیاری از مشتریان به اشتراک گذاشته می‌شود همگام‌سازی می‌کند، پیدا کنم**. برای شفاف‌تر شدن همه چیز، این پایگاه داده راه دور مشتریان زیادی دارد که از آن استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، اگر من یک برنامه دسکتاپ داشتم که لیست کارهایی را (در SQL) ذخیره می کرد که دارای موارد جداگانه بود. سپس می‌خواهم بتوانم آن داده‌ها را به یک وب سرویس ارسال کنم که یک کپی اصلی از تمام اطلاعات مشتریان مختلف دارد. ** من نگران مشکلات همگام سازی نیستم، زیرا فقط سعی می کنم از طریق معماری واقعی جداول مشتری و جداول خدمات وب فکر کنم ** در اینجا مثالی از نحوه فکر کردن من در مورد آن وجود دارد: ** پایگاه داده مشتری* * list --list_client_id (کلید اصلی، افزایش خودکار) --list_name list_item --list_item_client_id (کلید اصلی، افزایش خودکار) --list_id --list_item_text ** پایگاه داده اصلی مبتنی بر وب** _(به اشتراک گذاشته شده بین بسیاری از مشتریان)_ لیست --list_master_id --list_client_id (کلید اصلی، افزایش خودکار) --list_name -- user_id list_item --list_item_master_id (کلید اصلی ، افزایش خودکار) --list_item_remote_id --list_id --list_item_text --user_id ایده این است که مشتری می‌تواند فهرست‌های کار را با آیتم‌ها ایجاد کند، و آن را با وب سرویس در هر زمان معین همگام‌سازی کند (یعنی اگر اتصال داده‌ها را از دست بدهند، و تا بعدا نتوانند اطلاعات را ارسال کنند، هیچ کاری انجام نخواهد شد. از نظم خارج شود). وب سرویس سوابق را با شناسه مشتری فقط به عنوان فیلدهای اضافی ثبت می کند. به این ترتیب، کلاینت می‌تواند بگوید «لیست شماره 4 با نام جدید به‌روزرسانی شود» و سرور این را به معنای «به‌روزرسانی فهرست شماره 4 کاربر 12 با نام جدید» می‌گیرد.
بهترین راه برای نگهداری داده ها بین پایگاه های داده sql محلی و راه دور
204964
(در ویندوز 7 64 بیت)... من به دنبال برنامه ای هستم، چیزی شبیه به ترمینال پیش فرض ویندوز، کاری که باید انجام دهم این است: متن را از یک URL داده شده بارگیری کنید، کد را به دو متغیر تقسیم کنید و سپس یک را راه اندازی کنید. دستور ساده ویندوز بر اساس این دو متغیر. در حال حاضر من این کار را با PHP انجام می دهم ... <?php $my_vars = file_get_contents('http://site.com/data.txt'); list($var1, $var2) = explode($my_vars); exec(دستور من $var1 $var2); ?> این کار را به خوبی انجام می دهد، اما من دوست ندارم PHP برای چیزی به این سادگی روی ویندوز نصب شود. من به دنبال یک فایل فشرده تر هستم که شاید بتوان از خط فرمان راه اندازی شود و فایل های اضافی یا وابستگی های زیادی نداشته باشد، به آن نیاز دارم تا روی 2-3 کامپیوتر نیز اجرا شود.
برای اجرای چند دستور به یک برنامه فشرده ساده نیاز دارید
86037
من سال‌هاست که در بک‌اند گیر کرده‌ام، روی وب‌سرویس‌ها، دی‌بی‌ها، SDK، APIها و همه جاز کار می‌کنم، و بنابراین این حوزه‌ای است که درک مناسبی از آن دارم، اما مطلقاً هیچ سرنخی در مورد نحوه طراحی ظاهری ندارم. کار می کند. برای میمونی مثل من که می‌خواهد بهترین روش‌ها، آخرین فناوری‌ها و فلسفه طراحی صفحات وب مدرن و تعامل آن با سرور را بیاموزد، مکان خوبی برای شروع چیست؟ من می خواهم مانند بقیه بچه های جاوا اسکریپت باحال باشم. با تشکر
توسعه Frontend، از کجا شروع کنیم؟
226605
من می توانم این را بفهمم: لیست (یک کلمه، یک کلمه دیگر) از حالت فشرده خارج شود (_ span (_ != ' ')) اما متوجه نشوید که اینجا **زیر** در `span` چه اتفاقی می افتد. span یک گزاره می گیرد و من فکر می کنم مهاربندها را می توان حذف کرد زیرا span به صورت درون خطی استفاده می شود و فقط یک پارامتر دارد، اما چرا هیچ _ وجود ندارد و چیست.!=` List(one کلمه، یک کلمه دیگر) از حالت فشرده خارج کنید (_ span ' '.!=)
درک نحو خاص Scala
222600
من در مورد معیارهای پوشش کد کمی سردرگم هستم. به خصوص شرایط و پوشش لبه. همانطور که در این کتاب بیان شد، پوشش لبه تحت پوشش شرایط قرار نمی گیرد. اما مطالب سخنرانی من پوشش شرایط را به روش زیر تعریف می کند: _معیار پوشش لبه:_ مجموعه آزمایشی T را انتخاب کنید به طوری که با اجرای برنامه P برای هر d در T، هر یال P نمودار جریان کنترل حداقل یک بار پیمایش می شود _معیار پوشش شرط:_ مجموعه آزمایشی T را انتخاب کنید به طوری که با اجرای P برای هر عنصر در «T»، هر یال نمودار جریان کنترل «P» پیموده می‌شود و تمام مقادیر ممکن اجزای شرایط بولی مرکب حداقل یک بار اعمال می‌شوند. بنابراین، بخش اول از تعریف پوشش شرایط بدیهی است که با کل تعریف پوشش لبه یکسان است. از این رو، من فکر کردم که پوشش شرط به معنای پوشش لبه است... آیا این تعریف شکسته است؟ چه چیزی درست است؟
آیا پوشش شرط زیر پوشش لبه قرار می گیرد؟
84886
من می‌پرسیدم بهترین روش برای زمانی که چندین دستگاه تست واحد دارید که چیزهای مختلفی را آزمایش می‌کنند که از مسیرهای فایل یکسانی استفاده می‌کنند، چیست. فایل‌های آزمایشی من در یک درخت دایرکتوری با قوانین خاصی هستند، بنابراین در حال حاضر از ماکروهای دایرکتوری در هر فایل استفاده مجدد می‌کنم، یعنی #define TYPE1FILE Type1Files/ #define TYPE2FILE Type2Files/ #define GENERIC_FILE generic/ #define SPECIAL/_FILE special #define BAR1 TYPE1FILE GENERIC_FILE /foo.txt #define BAR2 TYPE1FILE SPECIAL_FILE /foo2.txt #define BAR3 TYPE2FILE GENERIC_FILE /foo.txt #define BAR4 TYPE2FILE SPECIAL_FILE. فایل ها زیرا چندین فیکسچر تست از یکسان استفاده خواهند کرد: #define BAR1 TYPE1FILE GENERIC_FILE /foo.txt اگر هر دو از یک فایل استفاده کنند. همچنین، به نظر می‌رسد بهتر است با استفاده از متغیرهای داخل فیکسچر یا حداقل در داخل فایل، دامنه وسیعی به آنها داده شود. من دوست دارم بتوانم لیستی از فایل هایی که برای هر آزمایش استفاده می شود را ببینم، اما همچنین در نظر دارم تمام تعریف های BAR را به یک فایل هدر مشترک منتقل کنم. من دیوانه این ایده نیستم زیرا در نهایت به لیستی عظیم از فایل‌ها تبدیل می‌شود بدون اینکه نشانی از آنچه در کجا استفاده می‌شود. همچنین موارد آزمایش را بیشتر با هم جفت می کند. کسی پیشنهادی داره؟
بهترین تمرین برای فایل‌های به اشتراک گذاشته شده در چندین دستگاه تست واحد
76105
بسیاری از برنامه‌ها شامل «داده‌های ثابت» هستند: داده‌هایی که در طول عمر برنامه واقعاً تغییر نمی‌کنند. برای مثال، ممکن است فهرستی از مناطق فروش داشته باشید که احتمالاً برای آینده قابل پیش‌بینی فهرست ثابتی خواهد بود. یافتن این داده های ثابت در جدول پایگاه داده غیرمعمول نیست (اغلب به این دلیل که می خواهید در کلیدهای خارجی جداول دیگر به آن مراجعه کنید). یک جدول مثال ساده یک شناسه برای استفاده به عنوان کلید اصلی و یک توضیحات دارد. به عنوان مثال، جدول SalesArea شما (حداقل) یک ستون SalesAreaId و یک ستون SalesAreaDescription خواهد داشت. اکنون در کد ممکن است نخواهید با هر ردیف از جدول یکسان رفتار کنید. برای مثال، ممکن است بخواهید یک منطقه فروش پیش‌فرض را در برخی از صفحه‌ها تنظیم کنید، ارقام متفاوتی را برای برخی مناطق ارائه دهید، یا کارهایی را که کاربران می‌توانند در مناطق دیگر انجام دهند محدود کنید. بهترین راه برای ارجاع به این داده های ثابت در کد چیست؟ چرا؟ 1. توضیحات موجود در کد خود را کد سخت کنید. از این برای جستجوی SalesAreaId از پایگاه داده در صورت نیاز استفاده کنید. 2. شناسه های موجود در کد خود را کد سخت کنید. در صورت نیاز از این برای جستجوی SalesAreaDescription استفاده کنید. 3. برای هر هدف یک ستون به جدول اضافه کنید، به عنوان مثال. یک ستون IsDefaultOnProductLaunchScreen و غیره (ممکن است تعداد زیادی از این موارد وجود داشته باشد). 4. چیز دیگری. آیا ملاحظات ویژه دیگری وجود دارد که باید هنگام برخورد با داده های پایگاه داده ایستا رعایت کنم؟ مثلا به این جداول اسم خاصی بدید؟
بهترین راه برای ارجاع داده های پایگاه داده استاتیک در کد؟
78175
یکی از انواع سوالاتی که در Programmers.SE مدام مطرح می شود این است که چگونه یک زبان خاص را یاد بگیرید، با توجه به اینکه چندین زبان دیگر را می شناسید (معمولاً از طریق تجربه یا تحصیلات زیاد). با این حال، در برخی موارد، ممکن است نیاز باشد که برای یک شغل، یا برای پیشرفت شخصی، یا حتی برای بررسی یک پلتفرم داغ جدید، به سرعت بالا بیایید. در تجربه خود، از چه استراتژی های کلی برای انتخاب سریع زبان جدید استفاده کرده اید؟ آیا جنبه های خاصی از زبان وجود دارد که سعی کنید هنگام شروع سرماخوردگی روی آن تمرکز کنید؟ چه نوع منابعی را در این فرآیند مفید می‌دانید؟
چگونه می توانم یک زبان جدید را به سرعت انتخاب کنم، با توجه به اینکه چندین زبان دیگر را می دانم؟
225558
من به چیزی فکر می کنم که در کتابی خوانده ام: یک سیستم خوب طراحی شده یک سیستم قابل آزمایش است و من در شگفتم که چرا اینطور است. مطمئناً سیستمی که بسیار آزمایش شده است احتمالاً به خوبی طراحی شده است. از پایه بر اساس اصول آزمون اول و با فرض شایستگی اولیه، تصور یک طراحی بسیار بد دشوار است. اما این بیانیه این ایده را معکوس می کند: اینکه یک سیستم خوب طراحی شده قابل آزمایش است. چرا؟ آیا به این دلیل است که تست های خوب به طور پیش فرض کوچک و ساده هستند، بنابراین انجام تست های خوب روی یک طرح بد (که در آن طراحی بد معمولاً به معنای کلاس های بزرگ و پیچیده است) دشوارتر است؟ یا اینکه مثلاً آزمایش یک جنبه از یک طبقه به صورت مجزا سخت است، در حالی که طبقه مورد نظر یک طبقه خدایی است؟
یک سیستم خوب طراحی شده یک سیستم قابل آزمایش است
236341
می خواستم بدانم آیا رمزگذاری رمزهای عبور برای سرویس های خارجی ذخیره شده در فایل پیکربندی من با یک الگوریتم رمزگذاری متقارن منطقی است؟ از یک طرف فکر می کنم اگر کسی به فایل کانفیگ دسترسی پیدا کند، احتمالاً به کد نیز دسترسی پیدا می کند و رمزگشایی رمزهای عبور نسبتاً آسان است ... از طرف دیگر من برای ذخیره رمزهای عبور در آن راحت نیستم. متن ساده یا نظر شما در مورد این موضوع چیست؟ آیا بهترین شیوه وجود دارد؟
رمزگذاری برای رمزهای عبور در فایل پیکربندی؟
233876
من سعی می کنم الگوریتمی را برای یافتن تقاطع صفر (بررسی کنید که علائم همه ورودی های اطراف ورودی مورد نظر یکسان نیستند) در یک ماتریس دو بعدی، به عنوان بخشی از اجرای فیلتر تشخیص لبه لاپلاسین گاوسی برای کلاس، من همه چیز را تا مرحله 3 صفحه 25 این PDF درک می کنم. چرا باید مقادیر مطلق ورودی های همسایه ام را با هم مقایسه کنم؟ به نظر من منطقی نیست اگر ماتریسی داشته باشم که به این شکل است: [1 1 -2]، [2 -4 -1]، [1 -2 -2] چرا مقدار -4 یک تقاطع صفر معتبر نیست؟
مقایسه مقادیر مطلق هنگام تعیین تقاطع صفر در تصویر دو بعدی
133950
من در حال نوشتن یک برنامه غیر وب (نوشته شده در جاوا) هستم که منابع ابری را تخصیص می دهد. من می خواهم آن را با هر چه بیشتر ارائه دهندگان سازگار کنم. آیا استفاده از رابط OCCI عاقلانه است؟ آیا خیلی پیچیده خواهد بود؟
OCCI برای برنامه غیر وب
233872
من در حال حاضر در حال طراحی یک برنامه تا حدودی بزرگ هستم که شامل شبیه سازی مدل های ریاضی/فیزیک و جمع آوری داده ها می شود (هنوز هیچ کدی را پیاده سازی نکرده ام). یکی از مشکلات اصلی که من با آن روبرو هستم این است که چگونه داده ها را به راحتی بدون نیاز به چندین نسخه از داده ها (که ممکن است قدیمی و اضافی باشند) منتقل کنم. در ابتدا به این فکر می‌کردم که هر یک از اشیاء مدل تابعی را پیاده‌سازی کنند که یک ساختار داده حاوی کپی‌هایی از داده‌هایشان را برمی‌گرداند، سپس تمام آن ساختارهای داده را با هم جمع‌آوری کرده و آن را به اطراف منتقل کنیم. با این حال، این امر مستلزم کپی کردن زیادی است و داده ها دیگر به شی واقعی نگاشت نمی شوند. (ایده ساختار داده ای که داشتم شامل استفاده از یک trye بود تا داده ها زیبا و سلسله مراتبی باشند و جستجوها به راحتی توسط رشته انجام شوند) بنابراین اکنون به این فکر می کردم که به جای طراحی برنامه از یک ساختار داده برای انتقال داده ها استفاده کنم. برنامه به سادگی مدل را ارسال می کند و سپس داده ها را می توان با بازتاب استخراج کرد. این تقریباً از هر گونه افزونگی جلوگیری می کند و داده های ارسال شده همیشه به روز خواهند بود. مشکل این است که من همچنین به این برنامه نیاز دارم که سریع باشد (این برنامه دارای محدودیت های بیدرنگ نرم است) و در مورد تأثیر عملکرد بازتاب مطمئن نیستم. و بازتاب تا حدودی زشت به نظر می رسد. اما در همان زمان، مردم می گویند که هرگز ایده خوبی برای بهینه سازی زودهنگام نیست، بنابراین من در اینجا در حصار هستم. بنابراین باید برنامه را طوری طراحی کنم که از بازتاب استفاده کند، و اگر چنین است، چقدر آزادانه؟ یا باید سعی کنم تا جایی که می توانم در طول طراحی از بازتاب پرهیز کنم؟
آیا بازتاب باید بخشی از طراحی باشد؟
244378
من در توسعه نرم افزار مبتدی هستم. متوجه شدم وقتی سعی می‌کنم یک فناوری را یاد بگیرم، مثلاً دات نت، تسلطم را بر دیگری مثلاً جاوا از دست می‌دهم. فکر می‌کردم بهتر است روی یک فناوری جاوا یا دات‌نت تمرکز کنیم تا پیشرفت قابل توجهی داشته باشیم و متخصص باشیم، زیرا می‌توانند جزئیات زیادی باشند که می‌توان هنگام تغییر بین فناوری‌ها نادیده گرفت. آیا تصمیم من درست است؟ آیا کارشناسان این رویکرد را انتخاب می کنند؟ **به روز رسانی:** آیا باید حرفه خود را با دانستن یک فناوری دنبال کنم یا نه؟
مشاوره برای برنامه نویس مبتدی
142327
آلن کی ادعا می کند که من اصطلاح شی گرا را ساخته ام و می توانم به شما بگویم که C++ را در ذهن نداشتم. البته آنچه او در ذهن داشت اسمال تاک بود. اما او خود برنامه نویسی شی گرا را ایجاد نکرد. او ایده های اساسی را از سیمولا دریافت کرد. بنابراین اگر این اصطلاح هنوز اختراع نشده بود، آنها در ابتدا برنامه نویسی شی گرا را در سیمولا چه می نامیدند؟
قبل از اینکه آلن کی این اصطلاح را اختراع کند، آنها برنامه نویسی شی گرا را چه می نامیدند؟
70196
در خطرات مدارس جاوا، جوئل از تجربه خود در پن و دشواری گسل های تقسیم بندی صحبت می کند. او می‌گوید > [تا زمانی که شما خطاهای Segfault دشوار هستند] «نفس عمیق بکشید و واقعاً سعی کنید ذهن خود را مجبور کنید تا همزمان در دو سطح مختلف انتزاع کار کند». با توجه به فهرستی از دلایل رایج برای Segfaults، من نمی‌دانم چگونه باید در 2 سطح انتزاع کار کنیم. به دلایلی، جوئل این مفاهیم را هسته اصلی توانایی برنامه نویسان برای انتزاع می داند. من نمی خواهم زیاد فرض کنم. بنابراین، چه چیزی در مورد اشاره گرها/بازگشت دشوار است؟ مثال ها خوب خواهد بود.
چه چیزی در مورد اشاره گرها / بازگشتی دشوار است؟
218030
همه ما در مورد salesforce و sugarcrm و سیستم هایی مانند این شنیده ایم. متأسفانه در محل کار من از ما خواسته شده است که یک سیستم مشابه بنویسیم (و نه مجوز یا خرید). اساسا پایگاه داده نسبتا بزرگ است. به ماژول هایی مانند: گروه های شرکتی، مشتریان، برنامه ها، پروژه ها، پروژه های فرعی و مدیریت مسائل فکر کنید. به زبان ساده، یک گروه شرکتی یک تا چند مشتری دارد. یک برنامه دارای یک یا چند پروژه است. یک پروژه دارای یک یا چند پروژه فرعی است. و در بسیاری از پروژه های فرعی می توان مشکل ایجاد کرد. البته سیستم کمی پیچیده‌تر است، اما به جای فهرست کردن تک تک ماژول‌ها، فکر می‌کنم بهتر است آن را ساده نگه داریم. در هر صورت، سیستم در وضعیت فعلی خود تنها دو منبع برای کار روی آن دارد (اساساً ما باید همه آن را انجام دهیم: CSS، پایگاه داده، jquery، asp.net و C#). ما کار خود را به خوبی با تعریف صفحات اصلی و پاورقی UI شروع کرده‌ایم تا بتوانیم از آن‌ها در تمام صفحات خود دوباره استفاده کنیم. حالا قسمت سخت فرا می رسد. این سیستم حدود 4 هزار کاربر نهایی خواهد داشت که مثلاً 5 تا 10 درصد کاربران همزمان خواهند بود. ما نمی دانیم که آیا منطقی است که داده های پایگاه داده خود را کش کنیم (مثلاً 5 تا 10 دقیقه) به جای اینکه به طور مداوم پایگاه داده خود را ضربه بزنید. دلیل آن این است که برخی از این صفحات ممکن است 5-10 فیلتر جستجوی مرتبط با صفحه داشته باشند. تصور کنید هر بار که از کادر جستجو انتخابی انجام می شود، تعداد بازدیدهای پایگاه داده چقدر است. همچنین برخی از این فیلدهای جستجو آبشاری می‌شوند، بنابراین انتخاب یک کشویی اولیه ممکن است چندین کادر کشویی را در زیر آنها آبشاری کند. آیا ذخیره کردن آن اشتباه است زیرا من مقالات زیادی در مورد اینکه آیا ایده خوبی است یا خیر پیدا نمی کنم. به یاد داشته باشید که سیستم شبیه به سیستم CRM است که در آن مشتریان مختلف، پروژه ها، پروژه های فرعی، مسائل و غیره را مدیریت می کنیم.
سیستم مدیریت دانش پیچیده با CRM.. نوشته شده داخلی
128837
من یک توسعه دهنده PHP هستم که با CodeIgniter شروع کردم. در آن، طراحی مدل‌ها آسان بود: به نظر می‌رسید که هر روشی که در مدل‌ها تعریف می‌شود، معادل روش‌های ایستا در یک محیط عادی و شی گرا بود. من FuelPHP را امتحان کردم که دارای یک ORM به سبک ضبط فعال داخلی است و PHP ActiveRecord برای استفاده با CodeIgniter. دریافتم که ایجاد مدل‌ها با ORM آسان است و بهترین روش‌ها را هنگام طراحی مدل‌ها به من آموخت. با این حال، من دوست نداشتم که به یک پیاده سازی ORM خاص گره بخورم، و وقتی با SQL بهتر شدم، فکر می کردم ORM ها در مقایسه با سرعت بازیابی مطالب با SQL کمی سنگین هستند. اما وقتی سعی می‌کنم مدل‌هایی را از ابتدا بدون ORM طراحی کنم، گم می‌شوم: سیستم ORM یک کلاس در هر جدول و درخواست‌هایی با بارگذاری مشتاقانه منطقی است، و به نظر می‌رسد برای استفاده از ORM ارزش عملکرد را دارد. در چه شرایطی باید از استفاده از ORM اجتناب کنم؟ چگونه می توانم بدون استفاده از ORM مدل هایی طراحی کنم تا بتوانم مستقیماً از SQL استفاده کنم؟
چگونه می توانم یک لایه مدل بدون ORM طراحی کنم و چه زمانی باید از آن استفاده کنم؟
220845
من می خواهم برخی از منطق تجاری را از برنامه خود به یک رویه یا عملکرد ذخیره شده منتقل کنم. من مایل به تغییر rdbms هستم زیرا سیستم در حال به روز رسانی/بازنویسی است. در حال حاضر اکسس 97 است (ببینید چرا به روز می شود؟) اما چند وقت پیش که آخرین بار نگاه کردم، SQLserver هم نتوانست آن را مدیریت کند. حداقل من نمی توانستم ببینم چگونه. مشکل اساسی این است که یک اسمبلی استفاده می شود و استفاده ثبت می شود. من باید استفاده را برای مجموعه‌های فرعی، و مجموعه‌های فرعی آن‌ها و غیره اعمال کنم تا زمانی که به قسمت‌های عنصری مجموعه برسم. شاید چهار یا پنج سطح عمیق. با دانستن اینکه در هر ساعت چند قسمت ساخته شده است، محاسبه می کنم که هر قسمت چند استفاده داشته است. نکته دشوار این است که مجموعه های فرعی را می توان در طول استفاده تغییر داد. به عنوان مثال، یک دستگاه به مدت 40 ساعت کار می کند و زیر مجموعه ابزار چهار بار تغییر می کند. گاهی اوقات پیچ گیره روی ابزار تغییر می کند اما زیر مجموعه ابزار تغییر نمی کند. زمانی که چیزها - مجموعه های فرعی و/یا قطعات - نصب و حذف شدند، و در جدول تاریخچه روی چه مواردی نصب شده اند، مهرهای زمانی روشن و خاموش را دارم. در حال حاضر من کدی دارم که محاسبه می کند چند قطعه توسط دستگاه ساخته شده است، و سپس به دنبال مجموعه های فرعی نصب شده روی دستگاه می گردد و محاسبه می کند که هر مجموعه نصب شده چند قطعه ساخته شده است، سپس به موارد نصب شده روی آن نگاه می کند تا زمانی که تعداد بچه ها تمام شود. . حتما از اکسس 97 چند rdbm اومده که میتونه همچین کاری کنه؟ با تشکر
محاسبات تکراری - فرزندان فرزندان کودکان
233877
من یک سند XHTML دارم که چندین موجودیت متنی را در DTD داخلی آن تعریف می کند. من می‌خواهم این موجودیت‌ها در سایر اسناد XHTML بدون نیاز به برش و چسباندن DTD داخلی در همه جا در دسترس باشند. پاسخی که به نظر می رسد برای سایر فایل های XML (و نه به طور خاص XHTML) وجود دارد - برای مثال، در اینجا: http://stackoverflow.com/questions/13567930/how- to-use-multiple-dtd-files-in- a-single-xul \-- پیشنهاد می کند که فایل XHTML که می خواهم بنویسم چیزی شبیه به این باشد: <?xml version=1.0 encoding=UTF-8?> <!DOCTYPE html PUBLIC -//W3C//DTD XHTML 1.1//EN http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd [ <!ENTITY % mydtd SYSTEM x. ent> %mydtd; ]> <html xmlns=http://www.w3.org/1999/xhtml xml:lang=en> <head> <title>مثال</title> </head> <body> <p> &ldquo;&x; &y;&rdquo;</p> </body> </html> ... که در آن فایل x.ent دارای این محتویات است: <!ENTITY x Hello> <!ENTITY y world!> اما خیر. به هر حال، در هیچ یک از مرورگرهایی که باید با آنها کار کنم، انتظار من را نشان نمی دهد. انتظار دارم سلام دنیا! در گیومه های دوتایی چپ و راست محصور شده است. اما فایرفاکس می گوید &ldquo; یک موجودیت تعریف نشده است، و Opera متن بین <p> و </p> را کلمه به کلمه نشان می دهد (نمایش آمپرسان به جای علامت نقل قول). من همچنین سعی کردم DTD عمومی را در DTD داخلی خود وارد کنم، بنابراین: <!DOCTYPE html [ <!ENTITY % publicdtd PUBLIC -//W3C//DTD XHTML 1.1//EN http://www.w3.org/ TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd> %publicdtd; <!ENTITY % mydtd SYSTEM x.dtd> %mydtd; ]> سپس فایرفاکس شکایت کرد که &x; موجودی تعریف نشده بود اپرا گیومه هایی را که انتظار داشتم را نشان داد، اما همچنان &x; و &y; کلمه به کلمه نه سلام، نه دنیا من فکر کردم که x.ent به یک تگ XML نیاز ندارد، اما کسی آن را در مثال خود از یک فایل تعاریف موجودیت قرار داده است، بنابراین آن را امتحان کردم. این هم کار نکرد. آیا دلیلی وجود دارد که این نمی تواند در XHTML کار کند؟ یا این نقص در هر دو مرورگر است؟ یا راه دیگری برای اشتراک گذاری موجودیت ها در بین چندین فایل وجود دارد؟ متأسفانه، من به چیزی نیاز دارم که در این دو مرورگر کار کند، یا ممکن است اصلاً آن را انجام ندهم. اما اگر نقصی در XHTML 1.1 DTD باشد، می توانم از نسخه دیگری استفاده کنم.
چگونه می توانم موجودیت های متن مشترک را در فایل های XHTML تعریف کنم؟
228476
بهترین روش ها برای طراحی گردش کار برای دعوت کاربران به وب سایت بتا چیست؟ این برای هیچ زبان برنامه نویسی خاصی نیست. 2 الزامات اصلی عبارتند از 1. یک کاربر علاقه مند می تواند با استفاده از ایمیل خود درخواست دعوت کند. 2. یک کاربر ثبت نام شده می تواند دیگران را از طریق ایمیل (یا شاید رسانه های اجتماعی؟) دعوت کند. افکار من: 1. در مورد شماره 1، در هنگام ارسال، یک هش برگشت پذیر از ایمیل و مهر زمانی ارسال ایجاد کنید. 2. سپس، یک ایمیل با هش به عنوان پارامتر پرس و جو ارسال کنید. هنگامی که شخصی روی URL کلیک می کند، کنترل کننده/روتر باید هش را رمزگشایی کند و مهر زمانی را تأیید کند. اگر معتبر است، بررسی کنید که آیا کاربر از قبل وجود دارد یا خیر، در غیر این صورت، با فیلد شناسه ایمیل از قبل پر شده (یا ثابت شده) به صفحه ثبت نام ارسال کنید و به کاربر اجازه دهید رمز عبور و سایر جزئیات را وارد و تأیید کند. 3. اگر مهر زمانی منقضی شده بود، ایمیل دیگری با هش جدید برای همان کاربر ارسال کنید. 4. مورد شماره 2 باید دقیقاً مشابه باشد، اما به جای کاربر علاقه مند، یک کاربر موجود فرم دعوت نامه را پر می کند و ایمیل ارسال شده به کاربر علاقه مند ایمیل یا نام کاربر موجود را خواهد داشت. آیا نگرانی های امنیتی در این رویکرد وجود دارد؟ آیا رویکردی وجود دارد که UX بهتری ارائه دهد؟
مواردی که باید برای دعوت و محدود کردن کاربران به یک وب سایت بتا در نظر بگیرید
191472
من روی برنامه‌ای کار می‌کنم که شامل دستکاری بی‌درنگ مسیرهای برداری با سرعت ۶۰ فریم بر ثانیه است، و از اطلاعات کمی در مورد این موضوع بسیار شگفت‌زده هستم. در ابتدا سعی کردم ایده خود را با استفاده از CoreGraphics پیاده کنم، اما به اندازه کافی برای اهداف من عمل نکرد. سپس متوجه شدم که یک استاندارد Khronos برای گرافیک های برداری با شتاب سخت افزاری به نام OpenVG وجود دارد، و خوشبختانه روح مهربانی یک OpenGL ES نیمه پیاده سازی به نام MonkVG نوشته است. اما با وجود این واقعیت که OpenVG یک API بسیار کاربردی است، به نظر می رسد که توسط Khronos کم و بیش رها شده است. به گفته ویکی پدیا، از سال 2011، گروه کاری تصمیم گرفت... هیچ جلسه منظمی برای استانداردسازی بیشتر تشکیل ندهد. بهترین اسنادی که می توانم پیدا کنم، فقط از یک کارت مرجع تشکیل شده است. و علاوه بر این، به ندرت نمونه ای از OpenVG در هیچ کجای اینترنت وجود دارد. من می توانم صدها آموزش OpenGL را در یک چشم به هم زدن پیدا کنم، اما OpenVG به طور آشکار گم شده است. ممکن است فکر کنید که بردارهای شتاب‌دهنده سخت‌افزاری در دنیای امروزی که رزولوشن‌ها به سرعت در حال افزایش است، مهم‌تر خواهند بود، و به نظر می‌رسد که بسیاری از شرکت‌ها روش‌های خود را برای انجام این کار پیاده‌سازی می‌کنند. به عنوان مثال، Qt و Flash طرح هایی برای بردارهای شتاب سخت افزاری دارند و بسیاری از ابزارهای Adobe شتاب سخت افزاری را به عنوان یک گزینه دارند. اما به نظر می رسد زمانی که یک استاندارد از قبل وجود داشته باشد چرخ در حال اختراع مجدد است! آیا چیزی وجود دارد که من در مورد OpenVG گم کرده ام که آن را برای استفاده در دنیای واقعی نامناسب می کند؟ یا فقط این است که استاندارد به موقع به دست نیامده و اکنون مقدر شده است تا مبهم باشد؟ آیا فکر می‌کنید در آینده فضایی برای یک API استاندارد شده برای گرافیک‌های برداری با شتاب سخت‌افزاری وجود دارد یا اینکه استفاده از تکنیک‌های مبتنی بر شطرنجی سنتی آسان‌تر خواهد بود؟ یا آیا بردارها به سادگی در حال خروج هستند، قبل از اینکه وارد شوند؟
چرا گرافیک های برداری با شتاب سخت افزاری حذف نشده اند؟
244371
مقاله اخیر ویلسون و همکاران (2014) به 24 بهترین روش برای برنامه ریزی علمی اشاره کرده است. ارزش دیدن را دارد مایلم در مورد این نکات از برنامه نویسان مجرب در تحلیل داده های علمی نظر بشنوم. توصیه های نویسندگان خوب به نظر می رسد، اما آیا فکر می کنید این توصیه ها مفید و کاربردی هستند؟ همانطور که آنها اذعان دارند، معرفی همه آنها ممکن است زمان و تلاش قابل توجهی را ببرد. به عنوان مثال، قرار دادن اظهارات و استقرار تست های واحد مطمئناً نیاز به کدگذاری اضافی دارد. با این وجود، آیا فکر می‌کنید دانشمندان (مانند زیست‌شناسان) که آموزش کدنویسی ندارند، عموماً باید از این موارد پیروی کنند؟ اگر برخی از آنها زیاد است، بسته به چه چیزی باید به چه نقطه ای برویم و متوقف شویم؟ > Wilson G، Aruliah DA، Brown CT، Chue Hong NP، Davis M، Guy RT، Haddock SHD، > Huff KD، Mitchell IM، Plumbley MD، Waugh B، White EP، Wilson P (2014) **بهترین > تمرین ها برای محاسبات علمی**. _PLoS Biol_ 12:e1001745. > > > http://www.plosbiology.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pbio.1001745 > > **جعبه 1. خلاصه ای از بهترین روش ها** > > 1. برنامه هایی برای افراد بنویسید، نه کامپیوتر > > (الف) یک برنامه نباید از خوانندگان خود بخواهد که بیش از چند > حقایق را به طور همزمان در حافظه نگه دارند. > > (ب) نامها را منسجم، متمایز و معنی دار کنید. > > (ج) سبک کد و قالب بندی را هماهنگ کنید. > > 2. اجازه دهید کامپیوتر کار را انجام دهد. > > (الف) کاری کنید که کامپیوتر وظایف را تکرار کند. > > (ب) دستورات اخیر را برای استفاده مجدد در یک فایل ذخیره کنید. > > (ج) از ابزار ساخت برای خودکارسازی گردش کار استفاده کنید. > > 3. تغییرات تدریجی ایجاد کنید. > > (الف) در مراحل کوچک با بازخورد مکرر و اصلاح دوره کار کنید. > > (ب) از سیستم کنترل نسخه استفاده کنید. > > (ج) هر چیزی که به صورت دستی ایجاد شده است را در کنترل نسخه قرار دهید. > > 4. خودتان (یا دیگران) را تکرار نکنید. > > (الف) هر قطعه داده باید یک نمایش معتبر واحد در > سیستم داشته باشد. > > (ب) مدولار کردن کد به جای کپی و چسباندن. > > (ج) استفاده مجدد از کد به جای بازنویسی آن. > > 5. برای اشتباهات برنامه ریزی کنید. > > (الف) اظهارات را به برنامه ها اضافه کنید تا عملکرد آنها را بررسی کنید. > > (ب) از یک کتابخانه آزمایشی واحد خارج از قفسه استفاده کنید. > > (ج) اشکالات را به موارد آزمایشی تبدیل کنید. > > (د) از یک اشکال زدایی نمادین استفاده کنید. > > 6. نرم افزار را تنها پس از اینکه درست کار کرد بهینه کنید. > > (الف) برای شناسایی تنگناها از یک پروفایلر استفاده کنید. > > (ب) کد را به زبان بالاترین سطح ممکن بنویسید. > > 7. طراحی و هدف سند، نه مکانیک. > > (الف) رابط‌ها و دلایل سند، نه پیاده‌سازی. > > (ب) کد Refactor در اولویت برای توضیح نحوه عملکرد آن. > > (ج) اسناد مربوط به یک نرم افزار را در آن نرم افزار جاسازی کنید. > > 8. همکاری کنید. > > (الف) از بررسی کدهای پیش از ادغام استفاده کنید. > > (ب) از برنامه نویسی جفتی هنگام به روز رسانی یک فرد جدید و هنگام رسیدگی به مشکلات به خصوص مشکل استفاده کنید. > > (ج) از ابزار ردیابی مشکل استفاده کنید. > > من در برنامه نویسی جدی برای تجزیه و تحلیل داده های علمی نسبتاً تازه کار هستم. زمانی که سال گذشته سعی کردم برای تجزیه و تحلیل آزمایشی برخی از داده های خود کد بنویسم، با مقدار زیادی اشکال در کد و داده های خود مواجه شدم. اشکالات و خطاها همیشه در اطراف من بود، اما این بار تا حدودی طاقت فرسا بود. بالاخره توانستم اعداد را خرد کنم، اما فکر کردم که دیگر نمی توانم این آشفتگی را تحمل کنم. برخی اقدامات باید انجام شود. بدون یک راهنمای پیچیده مانند مقاله بالا، از آن زمان شروع به اتخاذ سبک دفاعی برنامه نویسی کردم. کتابی با عنوان «هنر کد خواندنی» خیلی به من کمک کرد. من اعتبارسنجی ها و/یا ادعاهای ورودی دقیق را برای هر تابع به کار بردم، بسیاری از متغیرها و توابع را برای خوانایی بهتر تغییر نام دادم و بسیاری از بیت ها را به عنوان توابع قابل استفاده مجدد استخراج کردم. اخیراً «Git» و «SourceTree» را برای کنترل نسخه معرفی کردم. در حال حاضر، چون همکاران من نسبت به این مسائل بسیار بی میل هستند، شیوه های همکاری (*8a,b,c)** معرفی نشده است. در واقع، همانطور که نویسندگان اعتراف کردند، از آنجایی که معرفی همه این روش ها مقداری زمان و تلاش می طلبد، ممکن است به طور کلی سخت باشد که همکاران اکراه خود را متقاعد کنید که آنها را رعایت کنند. فکر می‌کنم نظر شما را می‌پرسم، زیرا با وجود تمام تلاش‌هایم برای بسیاری از این تمرین‌ها، هنوز از اشکالات زیادی رنج می‌برم. رفع اشکال ممکن است سریع‌تر از قبل باشد یا باید باشد، اما من واقعاً نتوانستم پیشرفت را اندازه‌گیری کنم. علاوه بر این، بیشتر وقت من صرف دفاع شده است، به این معنی که من واقعاً این روزها تجزیه و تحلیل داده ها (خلاف) زیادی انجام نداده ام. نقطه ای که باید از نظر بهره وری در آن توقف کنم کجاست؟ من قبلاً مستقر کرده ام: ** 1a,b,c, 2a, 3a, b,c, 4b,c, 5a,d, 6a,b, 7a,7b** من در شرف انجام این کار هستم: * *5b,c** هنوز نه: **2b,c, 4a, 7c, 8a,b,c** (من واقعاً نتوانستم مزیت استفاده از «ساخت گنو» را ببینم ( **2c**) برای هدف من می تواند به من بگوید چگونه به کار من با MATLAB کمک می کند؟)
نظر شما در مورد بهترین روش ها برای محاسبات علمی؟
130601
من فقط متوجه شدم که هر زبان برنامه نویسی مدرن OO که حداقل تا حدودی با آن آشنا هستم (که اساساً فقط جاوا، سی شارپ و D است) به آرایه های کوواریانت اجازه می دهد. یعنی یک آرایه رشته ای یک آرایه شی است: Object[] arr = new String[2]; // جاوا، سی شارپ و D به این امکان می‌دهند که آرایه‌های کوواریانت حفره‌ای در سیستم نوع استاتیک هستند. آنها خطاهای نوع را ممکن می کنند که در زمان کامپایل قابل شناسایی نیستند، بنابراین هر نوشتن در یک آرایه باید در زمان اجرا بررسی شود: arr[0] = hello; // ok arr[1] = New Object(); // ArrayStoreException اگر من آرایه های زیادی را ذخیره کنم، به نظر می رسد عملکرد وحشتناکی داشته باشد. C++ آرایه های کوواریانت ندارد، بنابراین نیازی به انجام چنین بررسی زمان اجرا نیست، به این معنی که هیچ جریمه عملکردی وجود ندارد. آیا تحلیلی برای کاهش تعداد بررسی های لازم در زمان اجرا انجام شده است؟ مثلاً اگر بگویم: arr[1] = arr[0]; می توان استدلال کرد که فروشگاه احتمالاً نمی تواند شکست بخورد. من مطمئن هستم که بسیاری از بهینه سازی های ممکن دیگر وجود دارد که به آنها فکر نکرده ام. آیا کامپایلرهای مدرن واقعاً این نوع بهینه سازی ها را انجام می دهند یا باید با این واقعیت زندگی کنم که مثلاً یک Quicksort همیشه O(n log n) زمان اجرا غیرضروری را بررسی می کند؟ آیا زبان‌های مدرن OO می‌توانند از هزینه‌های سربار ایجاد شده توسط آرایه‌های هم‌واریانت اجتناب کنند؟
آیا زبان های مدرن OO می توانند با عملکرد ذخیره آرایه C++ رقابت کنند؟
12807
یکی از همکارانم مدام می نویسد: اگر (someBool == true) مرا از دیوار بالا می برد! آیا باید کار بزرگی انجام دهم یا فقط آن را رها کنم؟
یک معامله بزرگ از == درست است؟
7551
چرا این همه زبان برنامه نویسی وجود دارد؟ و چه چیزی کسی را وادار می کند که یک زبان برنامه نویسی ایجاد کند، علیرغم اینکه زبان های دیگر از قبل وجود دارند؟
چرا این همه زبان برنامه نویسی وجود دارد؟ چرا زبان های جدید هنوز ساخته می شوند؟
123920
آیا راهی برای سنجش موفقیت یک پروژه چابک در ارتباط با یک نتیجه مشخص وجود دارد؟ به عنوان مثال، من بازی زندگی کانوی را با 12 نفر با استفاده از TDD جفت کردم و هر بار متفاوت بود، اما هدف از اجرای یک نسخه کاملاً کارآمد از برنامه هر بار یکسان بود. واضح است که این یک مثال افراطی است، و بیشتر پروژه‌ها آنقدر کوچک یا به خوبی تعریف نمی‌شوند، اما این فقط تلاشی برای بیان مفهومی است که ارائه می‌دهم و به دنبال درک بهتر آن هستم.
اندازه گیری وضعیت پیشرفت در یک پروژه چابک
201871
در رابطه با این سوال، من یک سوال دیگر در مورد توابع تست واحد در کلاس های ابزار دارم: فرض کنید شما دارای امضاهای تابعی مانند این هستید: تابع عمومی void doSomething (InternalClass obj، عنصر InternalElement) که در آن InternalClass و InternalElement هر دو کلاس هستند که کد منبع در دسترس نیست. ، زیرا در API پنهان هستند. علاوه بر این، doSomething فقط روی obj و عنصر عمل می کند. من به تمسخر آن کلاس‌ها فکر کردم، اما این گزینه ممکن نیست، زیرا آنها اصلاً رابطی را پیاده‌سازی نمی‌کنند که بتوانم از آن برای کلاس‌های Mocking خود استفاده کنم. با این حال، برای آزمایش doSomething باید obj را با داده های تعریف شده پر کنم. چگونه می توان این مشکل را حل کرد؟
توابع تست واحد که دارای پارامترهای کلاس هایی هستند که کد منبع در آنها قابل دسترسی نیست
134388
ما در جایی که من کار می کنم یک مشکل اساسی داریم و نام آن سفارشی سازی است. ما یک سیستم نرم افزار فروشنده قدیمی (بیش از 10 سال) داریم که بخش های IT و حسابداری ما قبلاً دوست داشتند آن را سفارشی کنند. در طول خط این نرم افزار شروع به باگ شدن بسیار کرد. سپس، پس از بخش عمده ای از سفارشی سازی، استخدام شدم. تقریباً هر مشکلی که من با سیستم پیدا کرده ام نتیجه مستقیم سفارشی سازی است. هر چیزی که ما تغییر می دهیم خطر شکستن نرم افزارهای مالی حیاتی کسب و کار را دارد. با این حال، دپارتمان حسابداری به پیشنهاد تغییرات ادامه می دهد (زیرا ما همیشه می گفتیم بله!) و به نظر می رسد احترام کمی برای تغییرات تأثیرگذار وجود دارد. برخی تغییرات هیچ مشکلی ایجاد نمی کنند. فرم‌ها را می‌توان در نرم‌افزار فروشنده سفارشی‌سازی کرد (و قرار است ساخته شوند)، می‌توانیم در فیلدهای فرم حرکت کنیم، آنها را حذف کنیم، و غیره. اما برای هر سفارشی‌سازی بی‌ضرر مانند آن، تغییراتی مانند رویه‌های ذخیره‌شده و محرک‌هایی را برای دستکاری داده‌ها در پایگاه داده برای برنامه فروشنده پیشنهاد می‌کنند. من اخیراً (به سختی) آنها را مجبور کردم که تلاش برای وارد کردن مشتریان از یک برنامه فروشنده به برنامه دیگر را متوقف کنند زیرا اطلاعات کاملاً ناسازگار بود. مشکل من با نحوه حل این مشکل به این دلیل است که متوجه شدم سیستم در سمت کاربر کار نمی کند. کار پیچیده‌تر از آن چیزی بود که فکر می‌کردند، بنابراین منصرف شدند. صرف نظر از اینکه کار سمت کاربر چقدر آسان است، عملیات مورد نظر آنها نباید انجام می شد. **چگونه می توانم بگویم که تغییر نحوه کارکرد این سیستم دارای خطراتی است، به خصوص زمانی که اعتبار داده ها در خطر است؟** من یک استخدام جدید (6 ماهه) هستم و این وضعیت به وضعیت فعلی تبدیل شده است، اما اعتبار مالی ما را به خطر می اندازد. داده‌ها و قراردادهای پشتیبانی ما - هنگامی که پشتیبانی فروشنده می‌شنود «X سفارشی‌سازی شده است» که به آنها دلیل زیادی می‌دهد که از ما پشتیبانی نکنند یا به ما نگویند که تقصیر ماست.
چگونه می توانم خطرات ناشی از تغییر نرم افزار فروشنده را به اشتراک بگذارم؟
73427
من در حال شروع به استفاده از دامنه محلی در ColdFusion 9 هستم. سعی می کنم بفهمم چه زمانی از آن استفاده کنم و چه زمانی از آن استفاده نکنم. آیا می توانید مزایا/معایب استفاده از دامنه LOCAL را در هر صورت به من بگویید؟ آیا باید از LOCAL در هر صفحه یا فقط در توابع استفاده شود؟ کدام باید استفاده شود؟ <cfset ImageHeight = 36> <cfset ImageWidth = 42> <cfoutput> <img src= height=#ImageHeight# width=#ImageWidth#> </cfoutput> یا <cfset LOCAL.ImageHeight = 36> < cfset LOCAL.ImageWidth = 42> <cfoutput> <img src= height=#LOCAL.ImageHeight# width=#LOCAL.ImageWidth#> </cfoutput>
ColdFusion 9 - با استفاده از LOCAL Scope
191429
من باید «تکه‌های» دودویی تقریباً 1 مگابایتی را بخوانم و بنویسم. داده ها می توانند به شکل جریان یا «بایت[]» در حافظه باشند. به طور معمول من از یک ساختار با طرح ثابت استفاده می کنم، اما چند ویژگی این داده باینری وجود دارد که این کار را سخت تر می کند: 1. بایت 4 نسخه قطعه را توصیف می کند. 2. بایت 5 یا به صورت آرایه متغیر شروع می شود. از تکه های فرعی یا به عنوان یک حباب قابل خواندن توسط انسان 3. هر خرده تکه دارای یک نسخه است و دارای یک آرایه متغیر از داده ها در داخل آن است. 4. پایانی بودن داده ها متناقض است.
چگونه باید یک برنامه C# که داده های باینری را می خواند و می نویسد ساختار دهم؟
92614
من می خواهم افکت Cover Flow را در برنامه تجاری خود در ویندوز پیاده سازی کنم. آیا مشکلی در مورد مجوز وجود دارد؟ چون فکر می کنم توسط اپل ثبت شده است.
Cover Flow مجوز؟
70445
تقریباً هر شب تا ساعت 1 صبح کار می کردم. سپس سوار اتوبوس به خانه می شوم و فقط صفحه کامپیوترم را در ذهنم تجسم می کنم. من به خانه می‌رسم و حداکثر چهار ساعت می‌خوابم و روز بعد که دوباره شروع می‌شود، صفحه نمایشم را در اتوبوس می‌بینم. بعد از چهار یا پنج روز از این اتفاق من تصادف می کنم و 16 ساعت یا بیشتر می خوابم. کارهای زیادی انجام می‌دهم، اما به نظر من ناسالم است و نمی‌توانم فکر کنم آیا واقعاً در یک برنامه معمولی کارهای بیشتری انجام خواهم داد. آیا کسی در شرایط مشابه بوده است؟ آیا من فقط یک معتاد به کار هستم؟ من برنامه نویسی را دوست دارم و در سال گذشته نحوه نوشتن برنامه های LOB را یاد گرفتم و آن را دوست دارم.
چگونه با بی خوابی برنامه نویسی کنار بیایم؟
176758
من در حال نوشتن برنامه‌ای هستم که چیزی شبیه ابزار تولید پلاک شماره سفارشی (مجوز) را انجام می‌دهد که اگر صفحه robin را درخواست کنم، پیشنهاد می‌کند امتحان کنم: * r0bin * rob1n * r0b1n آیا الگوریتم‌های منتشر شده‌ای وجود دارد که بتواند این کار را انجام دهد. ? باید قادر به جایگزینی حروف منفرد با چندگانه باشد، به عنوان مثال. m با rn و بالعکس و اگر یک i را با یک l جایگزین کرد، سقوط نمی کند، سپس می آید تا l را بررسی کند و آن را به i برگرداند. لیستی از آنچه که با آنچه قرار است ورودی کاربر باشد جایگزین می شود، اما من انتظار یک لیست بزرگ، احتمالاً حداکثر 10 جفت را ندارم. من این را در روبی یا پایتون پیاده‌سازی خواهم کرد، اما باید بتوانم کد را از هر زبان دیگری تبدیل کنم.
انجام جستجوی کامل جایگشت و جایگزینی روی یک رشته
128839
من موتور منطق را دارم که مجموعه ای از مراحل پیکربندی شده توسط کاربر را اجرا می کند. این مراحل در پایگاه داده به عنوان موجودیت های Step ذخیره می شوند. موتور مرحله اول را دریافت می کند و سپس مراحل را اجرا می کند تا زمانی که دیگر مرحله ای برای اجرا وجود نداشته باشد: public void Execute(details, data, Step firstStep) { var step = firstStep; while (null != step) { step = step.Execute(details, data); } } انواع مختلف مراحل به صورت کلاس های مشتق شده بیان می شوند. هر کدام از آنها باید متد Execute را پیاده سازی کنند. پارامترهای داده و جزئیات توسط مرحله برای اجرای برخی منطق استفاده می شود. همانطور که موتور منطق می داند فقط مرحله به مرحله اجرا می شود بدون اینکه بداند این مراحل چه کاری انجام می دهند. **مشکل:** برخی از مراحل نیاز به دسترسی به سرویس های خارجی برای دریافت داده یا شاید حتی پایگاه داده مشابه یا متفاوتی دارند که در آن موجودیت های مرحله واقعی ذخیره می شوند. اطلاعات **معمولا** توسط مراحل دیگر استفاده می شود. می توان گفت که برخی از مراحل فقط برای بارگذاری داده ها از منابع خارجی/پایگاه داده است و مراحل دیگر استفاده از آن داده ها برای تصمیم گیری است. این جداسازی به این منظور انجام می‌شود که بدون نیاز به نوشتن کد اضافی، از منابع داده مختلف (به شرطی که خروجی یکسانی برای ما تولید می‌کنند) استفاده کنیم. آیا راه بهتری برای مدیریت این نوع دامنه وجود دارد؟ اگر مرحله واقعی و منطق را جدا کنم (یعنی بارگیری داده ها از سرویس خارجی یا از پایگاه داده) آنگاه کل مدل دامنه من (گام ها) هیچ منطقی ندارد. من به احتمال زیاد چیزی شبیه به: var handler = دیکشنری[step]; handler.Execute (مرحله، جزئیات، داده)؛ **اکنون منطق و هر گونه وابستگی خارجی در شی handler هستند، اما شی دامنه واقعی (گام) فقط یک مکان ساختگی برای اطلاعات است. ** این نیز درست به نظر نمی رسد.
آیا تماس با سرویس های خارجی یا پایگاه داده در داخل موجودیت مشکلی ندارد؟
133952
امروز چیزی را پیدا کردم که به نظر می رسید رمز عبور سرپرست من در برخی از کدهای کنترل نسخه باشد. رمز عبور یک پایگاه داده است. او بسیار باتجربه است و قبلاً توضیح داده است که چگونه از داشتن رمزهای عبور در کد منبع خودداری کنید. چگونه باید با این وضعیت رفتار کنم؟ آیا بهترین روش در مورد حفظ شواهد مربوط به نقص امنیتی وجود دارد یا باید به محض دیدن چنین داده هایی حذف کنم؟ حتی اگر داده‌ها را در نسخه فعلی حذف کنم، باز هم سابقه ویرایش وجود دارد. آیا در عوض باید به سرپرست خود هشدار بدهم؟
وقتی اطلاعات حساسی را در کنترل نسخه پیدا کردم چه کاری باید انجام دهم؟
135925
من قصد دارم برای برخی از مبتدیان ارائه ای در مورد نوشتن اولین برنامه در جاوا ارائه کنم. این برنامه در مورد چاپ سلام جهان خواهد بود. من مطمئن نیستم که چگونه می توانم مفاهیمی مانند روش اصلی (و کلمات کلیدی عمومی و ثابت و آرگومان args) و تعریف کلاس را توضیح دهم. نظری دارید چگونه می توانم آن را توضیح دهم تا آنها دقیقاً منظورشان را بفهمند؟ من مشکلی برای صرف 1-2 ارائه فقط در برنامه Hello world ندارم اما می خواهم آنها را درک کنند.
چگونه یک برنامه Hello World را برای مبتدیان توضیح دهم؟
226604
نام کلاسی که فقط متد دارد چیست؟ هیچ فیلد/ویژگی وجود ندارد. فقط دو روش با قابلیت تجزیه برخی از فایل ها به دو صورت. من کلاس را Parser نام گذاری کرده ام، اما به نظر نمی رسد که یک کلاس فقط این کار را انجام دهد. یا؟ آیا باید در کلاس باشد؟ ویرایش: نمونه ساختگی class Parser { public int parseMethod1 (string file) { //parse & return } public string[] parseMethod2 (string file) { //parse & return } } چگونه می توانم یک رابط IParser بنویسم که به من اجازه داد آیا یک زیر کلاس فقط یکی از متدها را پیاده سازی می کند؟
کلاسی که فقط متدها دارد
176751
من باید یک سیستم نسبتاً پیچیده برای کار دیپلم خود بسازم. منطقاً از اجزای زیر تشکیل خواهد شد: 1. پایگاه داده 2. وب سرویس 3. مدیریت با رابط وب 4. برنامه Client iOS که سرویس وب را مصرف می کند تصمیم گرفتم هر سه مؤلفه اول را تحت دات نت پیاده سازی کنم. اولا من یک پایگاه داده بسته به بار اطلاعات ایجاد خواهم کرد - این واضح است. اما پس از آن من به یک وب سرویس نیاز دارم که داده ها را با فرمت JSON برای مصرف کنندگان iOS برگرداند - این واضح است و پیاده سازی آن چندان سخت نیست. برای این کار از فناوری WCF استفاده خواهم کرد. حالا من یک سوال دارم، اگر وب سرویس را پیاده سازی کنم، چگونه می توانم به درخواست های POST با JSON پاسخ دهم؟ احتمالا شامل WCF JSON یا چیزی مرتبط است؟ اما من به برخی صفحات وب نیز به عنوان بخش مدیریت نیاز دارم، بنابراین آیا این برنامه وب می تواند خدمات وب متمرکز من را نیز مصرف کند یا باید آن را جداگانه توسعه دهم؟ من فقط می خواهم وب سرویس من مانند مجموعه ای از کنترلرها عمل کند. یک سوال مرتبط در اینجا وجود دارد اما این کاملاً منعکس کننده سؤال من نیست.
اگر یک وب سرویس را پیاده سازی کنم، چگونه به درخواست های POST با JSON پاسخ دهم؟
176756
بنابراین بیایید بگوییم که ما یک راه اندازی محیط خوشه ای داریم. ما یک Cluster SQL Server داریم (من دقیقاً نمی‌دانم چگونه انجام شده است، اما برای استدلال انجام شده است). حال اگر یک وب سایت یا برنامه در حال تلاش برای دسترسی به آن پایگاه داده برای خواندن/نوشتن باشد (مثلاً یک برنامه ASP.NET یا یک برنامه C# Winforms) و در این مدت SQL از کار بیفتد - چند دقیقه طول می کشد تا failover خوشه بندی تحت تأثیر قرار گیرد. برای تغییر به گره دیگر در این مدت چه اتفاقی می افتد؟ فکر می‌کنم زمان تمام می‌شود/نمی‌توان وصل شد. اما آیا راهی برای آن وجود دارد که درخواست را در خط لوله قرار دهد تا زمانی که گره خوشه پشتیبان یا جابجا شد، به حالت عادی ادامه دهد؟
خوشه بندی و برنامه های کاربردی سفارشی
201870
ما به دنبال فعال کردن Sql Server Change Data Capture برای زیرسیستم جدیدی هستیم که در حال ساخت آن هستیم. این واقعاً به این دلیل نیست که ما به آن نیاز داریم، اما ما برای داشتن یک تاریخچه قابل ردیابی کامل تحت فشار قرار می گیریم، و CDC به خوبی این نیاز را با حداقل تلاش خود حل می کند. ما یک فرآیند توسعه چابک را دنبال می کنیم، که در این مورد به این معنی است که ما اغلب تغییراتی را در طرح پایگاه داده ایجاد می کنیم، به عنوان مثال. اضافه کردن ستون‌های جدید، انتقال داده‌ها به ستون‌های دیگر، و غیره. ما یک آزمایش کوچک انجام دادیم که در آن یک جدول ایجاد کردیم، CDC را برای آن جدول فعال کردیم و سپس یک ستون جدید به جدول اضافه کردیم. تغییرات ستون جدید در جدول CDC ثبت نشده است. آیا مکانیزمی برای به‌روزرسانی جدول CDC به طرح جدید وجود دارد، و آیا بهترین روش‌ها برای نحوه برخورد با داده‌های جمع‌آوری‌شده هنگام انتقال طرح‌واره پایگاه داده وجود دارد؟
با استفاده از Sql Server Change Data Capture با طرحواره ای که اغلب در حال تغییر است
144443
برای سرگرمی و بر اساس درخواست، من این مؤلفه ImageGrid را به‌روزرسانی می‌کنم، نوعی جعبه فهرست برای تصاویری که دارای ویژگی «FileNames» از نوع «TStrings» است. برای سهولت در نوشتن، من از ویژگی FileNames.Objects آن برای ذخیره سازی بیت مپ سوء استفاده کرده ام. اما از آنجایی که نوع «TStrings» نشان می‌دهد که کاربران مؤلفه می‌توانند یا می‌خواهند از ویژگی «اشیاء» برای داده‌های سفارشی استفاده کنند، به عنوان مثال. مانند «TListBox.Items»، من مؤلفه را بازنویسی می‌کنم تا بیت‌مپ‌ها را در جای دیگری ذخیره کنم و «FileNames. Objects» را برای استفاده ناشناخته در آینده دست نخورده می‌گذارم. اکنون می‌خواهم رویداد «OnChange» را ارائه کنم یا خیر. و اگر چنین است، زمانی که یک یا چند FileNames.Objects تغییر می کند، آن را فعال کنید. در تلاش برای پاسخ دادن به آن، در VCL خود دلفی فرو رفتم و به طور تصادفی به این موارد برخوردم: * `TMemo`: یک رویداد OnChange دارد، اما Lines.Objects را نادیده می گیرد * `TListBox`: رویداد OnChange ندارد، اما قادر است ذخیره سازی «Items.Objects» * «TStringGrid»: هیچ رویداد «OnChange» ندارد، اما قادر به ذخیره «اشیاء»، «ردیف‌ها. اشیاء»، «شکل‌ها. اشیاء» است، بنابراین اکنون من تا حدودی گیج شده‌ام، زیرا نمی‌توانم تصور کنم که توسعه‌دهندگان Borland رویدادهایی را برای چندین ویژگی «اشیاء» اضافه نکرده باشند. مطمئناً، وقتی کاربر یک «FileNames.Object» را در مؤلفه من تغییر می‌دهد، می‌داند که این کار را انجام می‌دهد و می‌تواند خودش تعامل مناسبی را اجرا کند. اما آیا زمانی که کامپوننت به طور خودکار کار می کند راحت نیست؟ از این مولفه در این زمینه چه انتظاری دارید؟
یک رویداد OnChange برای یک ویژگی داخلی که به صورت خارجی کنترل می شود، ارائه دهید؟
139606
اکثر زبان های برنامه نویسی دارای برخی تصمیمات طراحی هستند که بر استفاده و کاربرد آنها تأثیر می گذارد. به عنوان مثال: * پایتون بر قابلیت نگهداری/خوانایی کد تمرکز داشت و دارای تورفتگی بخشی از خود زبان بود. * قصد جاوا این بود که OOP بین پلتفرم ساده‌تر و دوستانه‌تر از C++ باشد * Objective-C به‌عنوان یک بسته‌بندی OO در اطراف C ساخته شد که در آن زمان از آینده C++ آگاه نبود. * PHP طراحی شده برای مدیریت ایجاد پویا صفحات وب * CoffeeScript طراحی شده برای افشای _بخش_های_خوب_ جاوا اسکریپت و افزودن قند نحوی OOP و پنهان کردن تفاوت‌های ظریف (جهانی و غیره) JS 'در پشت صحنه' و غیره. هر زبان برنامه‌نویسی سعی می‌کرد از یک IMHO خاص بهره‌برداری کند و از آن استفاده کند. موارد فوق دیدگاه های من در مورد اینکه اصول پایه زبان های برنامه نویسی چه بوده و بر تکامل و پذیرش گسترده آنها حاکم بوده است. البته، تعداد بیشتری وجود دارد، اما فهرست فقط به عنوان یک نمونه در نظر گرفته شده است، با این حال، من برای درک اصول بنیادی که روبی بر اساس آن استوار است و محبوبیت روزافزون آن تلاش کرده‌ام. اصول بنیانگذار روبی که امروزه آن را محبوب کرده است چه بود؟ یا این نبوغ یک مرد است که چارچوب Rails را طراحی کرده است؟ اگر دومی این بود که روبی طراحی Rails را بهتر/آسانتر/سریعتر کرد؟ به چه معنا؟ متداول‌ترین دلیلی که به‌عنوان سازنده آن ذکر می‌شود این است که «...می‌خواستم یک زبان برنامه‌نویسی سرگرم‌کننده با تایپ ضعیف» - من این را دلیلی برای ایجاد یک زبان برنامه‌نویسی جدید نمی‌دانم! برنامه نویسی صرف نظر از زبان IMHO بسیار سرگرم کننده است (هر زبان دارای قسمت های بدی است، اما یکی از آن دور می شود یا با آن زندگی می کند). بنابراین، روبی از چه جایگاهی بهره برداری کرد (یا دارد) که توسط زبان های فعلی مورد سوء استفاده قرار نمی گیرد؟ نقطه قوت (USP) روبی که منجر به پذیرش گسترده آن شده است چیست؟ روبی چه کاری انجام داد که قبلا انجام نشده بود (یا بسیار دشوار بود)؟ من یک برنامه نویس Ruby نیستم، بلکه فقط یک Ruby noob هستم و از این رو سردرگمی است. **سلب مسئولیت**: این یک جنگ شعله نیست و من به دنبال پاسخ نوع زبان برنامه نویسی روبی در مقابل زبان برنامه نویسی نیستم. من به دنبال تصمیمات طراحی هستم که Ruby بر اساس آن استوار است و منجر به پذیرش گسترده شده است. روبی چه جایگاهی را جلب می کند که محبوب شده است یا صرفاً به Rails نسبت داده می شود؟
روبی چه کاری را درست انجام داد (یا ریلز بود)؟
115573
من در حال یادگیری Coldfusion هستم، اما وقتی می‌خواهم فایل‌های CFM و CFC را باز کنم، به نظر غیرقابل خواندن هستند. برخی از داده ها شبیه کد جاوا هستند، اما سایر داده ها به این شکل هستند: ¸ aº*3¶ H**´ !½ zY¼S¶. من فکر کردم که این ممکن است با جاوا کامپایل شود، اما http://java.decompiler.free.fr به نظر نمی رسد که بتواند آن را دیکامپایل کند.
چرا فایل های Coldfusion CFM و CFC در متن واضح نیستند؟
10735
اشکالات وارد شده در کد را می توان به حداقل رساند، اما همانطور که نوشته شده است به طور کامل حذف نمی شود - برنامه نویسان، اگرچه بسیاری مخالفند، فقط انسان هستند. هنگامی که ما یک خطا را در کد خود تشخیص می دهیم، چه کاری می توانیم انجام دهیم تا آن را حذف کنیم؟ چگونه باید به آن نزدیک شویم تا از زمان ارزشمند خود به بهترین شکل استفاده کنیم و بتوانیم زمان کمتری را برای یافتن آن و زمان بیشتری را برای کدنویسی صرف کنیم؟ همچنین در هنگام اشکال زدایی از چه چیزهایی باید اجتناب کنیم؟ در اینجا توجه داشته باشید که ما در مورد جلوگیری از اشکالات صحبت نمی کنیم. ما در مورد این صحبت می کنیم که وقتی اشکالات _do_ ظاهر می شوند چه کاری انجام دهیم. من می دانم که این یک زمینه گسترده است و ممکن است به شدت به زبان، پلت فرم و ابزارها وابسته باشد. اگر چنین است، به پاسخ‌هایی مانند طرز فکر و روش‌های کلی ادامه دهید.
چگونه می توان کد را به بهترین نحو اشکال زدایی کرد؟