Search is not available for this dataset
ca
stringlengths
3
1.79k
gl
stringlengths
4
734
Va tenir un paper rellevant en la constitució de les Irmandades da Fala.
Tivo un papel relevante na constitución das Irmandades da Fala .
En 1910 realitzà la seva proposta ortogràfica fonetista, practicada i defensada en el seu Llibre de Konsagrazión.
En 1910 realizou a súa proposta ortográfica foneticista , practicada e defendida no seu Libro de Konsagrazión. Feixe de poesías gallegas .
En 1917 edità a Barcelona una Escolma de Poesías de Rosalía de Castro.
En 1917 editou en Barcelona unha Escolma de Poesías de Rosalía de Castro .
Romandrà inèdita al Mosteiro de San Francisco de Santiago de Compostel·la la seva obra Gramática gallega elementale, datada de 1940.
Permanece inédita no Mosteiro de San Francisco de Santiago de Compostela a súa obra Gramática gallega elementale , datada en 1940 .
Va cursar els estudis secundaris a Madrid entre 1873 i 1877.
Cursou os estudos secundarios en Madrid entre 1873 e 1877 .
Va estudiar Dret i Filosofia a Santiago de Compostel·la i es va doctorar a Madrid.
Estudou Leis e Filosofía en Compostela e doutorouse en Madrid .
En 1895 va començar el seu treball en l'Administració d'Hisenda.
En 1895 comezou o seu trabalo na Administración de Facenda .
Va formar part del grup d'intel·lectuals galleguistes establerts a la capital.
Formou parte do grupo de intelectuais galeguistas establecidos na capital .
Allí fundà la revista Estudios Gallegos, des d'on en 1915 realitzà una crida per defensar la llengua gallega.
Alí fundou a revista Estudios Gallegos , desde onde en 1915 realizou un chamamento para defender a lingua galega .
El 5 de gener de 1916 Antonio Villar Ponte va recollir la crida i va començar des de les pàgines de La Voz de Galicia una campanya per a la creació d'una Liga de Amigos del Idioma Gallego.
O 5 de xaneiro de 1916 Antón Vilar Ponte recolleu a chamada e comezou dende as páxinas de La Voz de Galicia unha campaña para a creación dunha Liga de Amigos do Idioma Galego .
Atanasio López-Ordóñez y Fernández, O.F.M., nascut a Boñar (província de Lleó) el 12 d'octubre de 1876[1] i mort a Santiago de Compostel·la l'1 de març de 1944, va ser un religiós franciscà, historiador, cronista general de la província de Santiago, prolífic escriptor i membre numerari de la Reial Acadèmia Gallega.
Atanasio López-Ordóñez y Fernández , O.F.M. , nado en Boñar ( provincia de León ) o 12 de outubro de 1876 [ 1 ] e finado en Santiago de Compostela o 1 de marzo de 1944 , foi un relixioso franciscano , historiador , cronista xeral da provincia de Santiago , prolífico escritor e membro numerario da Real Academia Galega .
Va prendre l'hàbit franciscà a Compostel·la el 1891, i es va ordenar sacerdot el 1899.
Tomou o hábito franciscano en Compostela en 1891 , e ordenouse sacerdote en 1899 .
Va dirigir El Eco Franciscano en 1904 a 1905, any en el qual va ser destinat a Quaracchi, Florència.
Dirixiu El Eco Franciscano en 1904 a 1905 , ano no que foi destinado a Quaracchi , Florencia .
Va col·laborar en l'Archivum Franciscanum Historicum (1908) i en la Revista de Estudios Franciscanos.[2] En 1915 va ser nomenat corresponent de la Reial Acadèmia de la Història.
Colaborou no Archivum Franciscanum Historicum ( 1908 ) e na Revista de Estudios Franciscanos. [ 2 ] En 1915 foi nomeado correspondente da Real Academia de la Historia .
Va ser membre d'honra de la Reial Societat Econòmica d'Amics del País de Santiago.
Foi membro de honra da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago .
De 1920 a 1931 dirigí la publicació madrilenya Archivo Íbero-Americano.[3] Publicà dos treballs en gallec a la revista Logos: "Conventos de Santa Clara de Pontevedra" i "Documentos gallegos medievales".[4]
De 1920 a 1931 dirixiu a publicación madrileña Archivo Íbero-Americano. [ 3 ] Publicou dous traballos en galego na revista Logos : " Conventos de Santa Clara de Pontevedra " e " Documentos galegos medievais " . [ 4 ]
Per proposta de Narciso Correal, Manuel Banet i Ramón de Artaza Malvárez, va ingressar a la RAG el 27 de juliol de 1941.[5]
A proposta de Narciso Correal , Manuel Banet e Ramón de Artaza Malvárez , ingresou na RAG o 27 de xullo de 1941 , canda outros académicos que o fixeron o mesmo día , dezanove en total. [ 5 ]
Lino Gómez Canedo va ser el seu deixeble.
Lino Gómez Canedo foi o seu discípulo .
Siglos XV-XVIII, premiat el 1943 per la Biblioteca Nacional de España, editat el 1953.
Siglos XV-XVIII , premiado en 1943 pola Biblioteca Nacional de España , editado en 1953 .
Nuevos estudios crítico-históricos acerca de Galicia, 1947, amb introducció i notes de Lino Gómez Canedo.
Nuevos estudios crítico-históricos acerca de Galicia , 1947 , con introdución e notas de Lino Gómez Canedo .
Santiago de Compostel·la : Bibliófilos Gallegos. p. 312-315. ↑ Diccionario de escritores en lingua galega ( 2a edición ) .
Santiago de Compostela : Bibliófilos Gallegos. p. 312-315. ↑ Fernández del Riego , F. ( 1992 ) [ 1990 ] . Diccionario de escritores en lingua galega ( 2a ed. ) .
Articles d'Atanasio López Fernández en el Boletín de la Real Academia Gallega (1914-1943).
Artigos de Atanasio López Fernández no Boletín de la Real Academia Gallega ( 1914-1943 ) ( todos en castelán ) .
" Bibliografia i Articles de Atanasio López " a www.franciscanos-santiago.org .
" Bibliografía y Artículos de Atanasio López " en www.franciscanos-santiago.org ( en castelán ) .
Va ser escollit regidor monàrquic de la Corunya en 1901.
Foi elixido concelleiro monárquico da Coruña en 1901 .
Reconegut orador, col·laborà en La Voz de Galicia, Vida Gallega i El Compostelano.
Recoñecido orador , colaborou en La Voz de Galicia , Vida Gallega e El Compostelano .
Va ser president de l'Associació de la Premsa de la Corunya (1906).[2] Va ser elegit membre de la Reial Acadèmia Gallega, en la qual va ingressar en 1939.
Foi presidente da Asociación da Prensa da Coruña ( 1906 ) [ 2 ] . Foi elixido membro da Real Academia Galega , na que ingresou en 1939 .
Narciso Correal Freire de Andrade, nascut a la Corunya el 20 de novembre de 1876 i mort a la mateixa ciutat el 20 de juliol de 1951,[1] va ser un advocat i escriptor espanyol.
Narciso Correal Freire de Andrade , nado na Coruña o 20 de novembro de 1876 e finado na mesma cidade o 20 de xullo de 1951 [ 1 ] , foi un avogado e escritor galego .
Gran Creu del Mèrit Naval.
Gran Cruz do Mérito Naval .
Gran Creu de l'Orde d'Alfons X el Savi.
Gran Cruz da Orde de Afonso X o Sabio .
Llicenciat en Dret.
Licenciado en Dereito .
Va ser registrador de la propietat a Castellote (Terol) i Fuentesaúco (Zamora).
Foi rexistrador da propiedade en Castellote ( Teruel ) e Fuentesaúco ( Zamora ) .
Dirigí la revista Tribuna Gallega editada pels emigrants gallecs a Madrid entre 1914 i 1915.
Dirixiu a revista Tribuna Gallega editada polos emigrantes galegos en Madrid entre 1914 e 1915 .
Va ser cronista oficial de Muros i va escriure diverses obres de caràcter històric.
Foi cronista oficial de Muros e escribiu varias obras de carácter histórico .
Va ingressar en la Reial Acadèmia Gallega el 22 d'abril de 1939.
Ingresou na Real Academia Galega o 22 de abril de 1939 .
Ramón de Artaza Malvárez, nascut a Muros el 6 de març de 1877 i mort a La Corunya el 20 de desembre de 1976, va ser un advocat i escriptor espanyol.
Ramón de Artaza Malvárez , nado en Muros o 6 de marzo de 1877 e finado na Coruña o 20 de decembro de 1976 , foi un avogado e escritor galego .
Tres tanques memorables.
Tres fechas memorables .
de la nostra terra.
Da nosa terra .
Francisco Álvarez de Nóvoa y Ferrer, nascut a Granada l'11 de juny de 1873 i mort a Ourense el 13 de juny de 1936, va ser un periodista i escriptor espanyol.
Francisco Álvarez de Nóvoa y Ferrer , nado en Granada o 11 de xuño de 1873 e finado en Ourense o 13 de xuño de 1936 , foi un xornalista e escritor galego .
Procedent d'una família d'ascendència gallega, va arribar a Ourense en 1892, on va començar una intensa activitat en els mitjans periodístics col·laborant en La Defensa de Galicia i El Noticiero.
Procedente dunha familia de ascendencia galega , chegou a Ourense en 1892 , onde comezou unha intensa actividade nos medios xornalísticos colaborando en La Defensa de Galicia e El Noticiero .
En 1909 emigrà a Lisboa on obrí un estudi de fotografia que traslladà, en 1910, a Rio de Janeiro, on participà en la vida social i en l'activitat periodística de la comunitat gallega.
En 1909 marchou a Lisboa onde abriu un estudio de fotografía que trasladou , en 1910 , a Río de Xaneiro , onde participou na vida social e na actividade xornalística da comunidade galega .
A Buenos Aires fundà amb Fortunato Cruces La Voz de Galicia (1913) i en 1915 tornà a Ourense i inicià la seva segona etapa periodística dirigint El Miño, La Voz Pública i El Diario de Ourense.
En Buenos Aires fundou con Fortunato Cruces La Voz de Galicia ( 1913 ) e en 1915 volveu a Ourense e iniciou a súa segunda etapa xornalística dirixindo El Miño , La Voz Pública e El Diario de Orense .
Paisajes, 1894, relats en gallec publicats a El Derecho.
Paisaxes , 1894 , relatos en galego publicados en El Derecho .
Recuerdo, 1895, monòleg teatral en castellà, amb pròleg d'Heraclio P. Placer.[1] Pé das Burgas, 1896, Biblioteca Gallega, narrativa en gallec.
Recuerdo , 1895 , monólogo teatral en castelán , con prólogo de Heraclio P. Placer. [ 1 ] Pé das Burgas , 1896 , Biblioteca Gallega , narrativa en galego .
Domingo Villar Grangel[1], nascut a Santiago de Compostel·la el 1882 i mort a Bolívia el 1933[2], va ser un advocat, polític i escriptor espanyol.
Domingo Villar Grangel [ 1 ] , nado en Santiago de Compostela en 1882 e finado en Bolivia en 1933 [ 2 ] , foi un avogado , político e escritor galego .
Fill de José Villar i Vicenta Grangel.
Fillo de Jose Villar e Vicenta Granjel .
Va estudiar Dret a la Universitat de Santiago de Compostel·la.
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela .
S'instal·là a Madrid on treballà en el Ministeri de Foment.
Instalouse en Madrid. onde traballou no Ministerio de Fomento .
Col·laborà en Correo de Galicia i Almanaque Gallego i fou un actiu conferenciant.
Colaborou en Correo de Galicia e Almanaque Gallego e foi un activo conferenciante .
Redactà la memòria de constitució de la Companyia General de Ferrocarrils de Galícia, de la qual fou conseller.
Redactou a memoria de constitución da Compañía Xeral dos Ferrocarrís de Galicia , da que foi conselleiro .
Es casà a Vilagarcía de Arosa amb Celia Padín Piñeiro en 1911.En la dictadura de Primo de Rivera intervingué a favor de José Calvo Sotelo en la campanya municipal i fou nomenat governador civil de Conca (1924-1925) i de Las Palmas (1925-1926).[31] Després marxà a Bolívia, on fou catedràtic de Dret Administratiu, i on m...
Na ditadura de Primo de Rivera interviu a favor de José Calvo Sotelo na campaña municipal e foi nomeado gobernador civil de Cuenca ( 1924-1925 ) [ 3 ] e das Palmas ( 1925-1926 ) . Despois marchou a Bolivia , onde foi catedrático de Dereito Administrativo , e onde morreu en 1933 .
Jovellanos y la reforma agraria, 1912.
Jovellanos y la reforma agraria , 1912 .
El Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores és una obra enciclopèdica d'Antonio Couceiro Freijomil en llengua castellana.
O Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores é unha obra enciclopédica de Antonio Couceiro Freijomil en lingua castelá .
Es tracta d'una referència biobibliogràfica de diferents autors literaris que van publicar a Galícia.
Trátase dunha referencia biobibliográfica de diferentes autores literarios que publicaron en Galiza .
Va ser editada entre 1951 a 1954 a Santiago de Compostel·la per l'Editorial dels Bibliófilos Gallegos, dins de la col·lecció Enciclopedia Gallega.
Foi editada de 1951 a 1954 en Santiago de Compostela pola Editorial de los Bibliófilos Gallegos , dentro da colección Enciclopedia Gallega .
Inclou 4169 entrades.
Inclúe 4169 entradas .
S'ometen obres de Castelao com Sempre en Galiza, i es qualifica com a defecte l'anticlericalisme de Curros Enríquez en l'obra El divino sainete.
Omítense obras de Castelao como Sempre en Galiza , e cualifícase como defecto o anticlericalismo de Curros Enríquez na obra O divino sainete .
De Darío Álvarez Limeses, Alexandre Bóveda, Roberto Blanco Torres, Johán Carballeira o Manuel Lustres Rivas entre d'altres es diu que van morir per conseqüència dels successos nacionals.
De Darío Álvarez Limeses , Alexandre Bóveda , Roberto Blanco Torres , Johán Carballeira ou Manuel Lustres Rivas entre outros dise que morreron por consecuencia de los sucesos nacionales .
D'autors que van haver d'exiliar-se com Basilio Álvarez o Gerardo Álvarez Gallego es diu que van emigrar.
De autores que tiveron que exiliarse como Basilio Álvarez ou Gerardo Álvarez Gallego dise que emigraron .
No obstant això, s'inclou autors que van deixar escrits no només de caràcter literari, sinó de qualsevol altre tipus, teologia, jurisdicció, o medicina.
Non obstante , inclúese autores que deixaron escritos non só de carácter literario , senón de calquera outro tipo , xa for sobre teoloxía , xurisdición , ou medicina .
S'hi inclouen personalitats religioses --especialment de l'Orde franciscà-- que no van escriure res, com Sancho de Figueroa Andrade o García Blanes.
Inclúense personalidades relixiosas - especialmente da Orde franciscana - que non chegaron a escribir ren , como Sancho de Figueroa Andrade ou García Blanes .
Fins i tot apareix inclòs el mateix Francisco Franco, destacant la seva carrera militar i política.
Mesmo aparece incluído o propio Francisco Franco , destacando a súa carreira militar e política .
El diccionari, a la BVG (accés només a les portades)
O dicionario , na BVG ( acceso só a portadas )
L'obra és molt completa i abasta des d'autors medievals com Meendiño fins a autors contemporanis com Xesús Ferro Couselo, Ramón Cabanillas o Gonzalo Torrente Ballester.
A obra é moi completa e abrangue desde autores medievais como Mendiño até autores contemporáneos como Xesús Ferro Couselo , Ramón Cabanillas ou Gonzalo Torrente Ballester .
Compta amb un pròleg de Francisco Javier Sánchez Cantón, president del consell de l'editorial i company de Couceiro Freijomil a l'Institut Padre Sarmiento.[1] A més, Couceiro Freijomil va preparar un pròleg per ser publicat al Faro de Vigo en el centenari del periòdic, però roman inèdit.
Conta cun prólogo de Francisco Javier Sánchez Cantón , [ 1 ] presidente do consello da editorial e compañeiro de Couceiro Freijomil no Instituto Padre Sarmiento. Amais , Couceiro Freijomil preparou un prólogo para ser publicado en Faro de Vigo no centenario do xornal , mais permanece inédito .
I (de Ramón Abancéns a Joaquín Ezquerra del Bayo); publicada el juliol de 1951, té 404 pàgines i 1130 entrades.
I ( de Ramón Abancéns a Joaquín Ezquerra del Bayo ) ; publicada en xullo de 1951 , ten 404 páxinas e 1130 entradas .
II (de Manuel Fabeiro Gómez a José María Ozores de Prado); publicada a l'octubre de 1952, té 530 pàgines i 1515 entrades.
II ( de Manuel Fabeiro Gómez a José María Ozores de Prado ) ; publicada en outubro de 1952 , ten 530 páxinas e 1515 entradas .
III (d'Antonio Pacheco Bermúdez a Emilio Zurano Muñoz); publicada el novembre de 1954, té 548 pàgines i 1.524 entrades.
III ( de Antonio Pacheco Bermúdez a Emilio Zurano Muñoz ) ; publicada en novembro de 1954 , ten 548 páxinas e 1524 entradas .
Estava prevista la publicació de forma periòdica de diversos apèndixs amb les oportunes addicions; no obstant això, l'autor va morir poc després de la publicació del tercer tom.
Estaba prevista a publicación de forma periódica de varios apéndices coas oportunas adicións ; porén , o autor faleceu pouco despois da publicación do terceiro tomo .
Si bé l'obra va ser escrita i publicada durant el franquisme, època en què existia la censura, és rellevant la desviació en l'elecció dels autors i autores, així com de les obres esmentades.
Se ben a obra foi escrita e publicada durante o franquismo , época na que existía a censura , é relevante a desviación na escolla dos autores e autoras , así como das obras mencionadas .
Darío Álvarez Limeses, nascut a Pontevedra el 10 de novembre de 1877 i mort el 30 d'octubre de 1936, va ser un metge i periodista espanyol.
Darío Álvarez Limeses , nado en Pontevedra o 10 de novembro de 1877 e finado o 30 de outubro de 1936 , foi un médico e xornalista galego .
Darío Álvarez Limeses a la pàgina web As vítimas, os nomes, as voces e os lugares.
Darío Álvarez Limeses na páxina web Nomes e Voces .
Fill d'Emilio Álvarez Giménez i germà de Xerardo Álvarez Limeses, llicenciat en Medicina per la Universitat de Santiago de Compostel·la, s'instal·là a Tui com a metge en 1905.
Fillo de Emilio Álvarez Giménez e irmán de Xerardo Álvarez Limeses , licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela , afincouse en Tui como médico en 1905 .
Emilio Álvarez Giménez, nascut a Puebla de Sanabria el 21 de març de 1830 i mort a Pontevedra el 12 de juny de 1911, va ser un dramaturg, regionalista i polític espanyol.
Emilio Álvarez Giménez , nado en Pobra de Seabra o 21 de marzo de 1830 e falecido en Pontevedra o 12 de xuño de 1911 , foi un dramaturgo , rexionalista e político galego .
A dalt d'esquerra la dreta: Darío Álvarez Limeses, Emilio Álvarez Giménez i Xerardo Álvarez Limeses.
Arriba de esq. a der. : Darío Álvarez Limeses , Emilio Álvarez Giménez e Xerardo Álvarez Limeses .
A baix d'esquerra a dreta: María Álvarez Limeses (dona de Celso García de la Rega), Carmen Álvarez Limeses (dona de José Buela), Amalia Limeses Iglesias (dona d'Emilio), el nen Xosé Álvarez Limeses i María Gallego Martínez (dona de Xerardo).
Abaixo de e. a d. : María Álvarez Limeses ( muller de Celso García de la Riega ) , Carmen Álvarez Limeses ( muller de José Buela ) , Amalia Limeses Iglesias ( muller de Emilio ) , o neno Xosé Álvarez Limeses e María Gallego Martínez ( muller de Xerardo ) .
A l'institut on va exercir la seva tasca docent va crear un quadre teatral.
No instituto onde exerceu o seu labor docente creou un cadro teatral .
Álvarez Giménez és autor de la primera peça teatral de temàtica històrica escrita en llengua gallega, el títol de la qual és Mari-Castaña.
Álvarez Giménez é autor da primeira peza teatral de temática histórica escrita en lingua galega , cuxo título é Mari-Castaña .
Una Revolta Popular (1884), que no va arribar a veure la llum en aquella època.
Unha Revolta Popular ( 1884 ) , que non chegou a ver a luz naquela época .
També és autor d'una biografia del pare Sarmiento, un Refranyer Gallec i diverses composicions poètiques.
Tamén é autor dunha biografía do padre Sarmiento , un Refranero Gallego e varias composicións poéticas .
Casat en primeres noces amb Natalia Novoa Limeses i després de la seva defunció amb la cosina de la seva primera dona, Amalia Limeses Iglesias, els seus descendents inclouen importants escriptors i intel·lectuals gallecs, com Xerardo Álvarez Limeses, Darío Álvarez Limeses, Emilio Álvarez Blázquez, Xosé María Álvarez Bl...
Casado en primeiras nupcias con Natalia Novoa Limeses e logo do seu falecemento coa curmá da súa primeira muller , Amalia Limeses Iglesias , del descenderán importantes escritores e intelectuais galegos , como Xerardo Álvarez Limeses , Darío Álvarez Limeses , Emilio Álvarez Blázquez , Xosé María Álvarez Blázquez , Xosé...
La casamenteira, 1984, Quaderns de l'Escola Dramàtica Gallega.
A casamenteira , 1984 , Cadernos da Escola Dramática Galega .
Mari-Castaña, 1984: Cuadernos de la Escuela Dramática Gallega.
Mari-Castaña , 1984 , Cadernos da Escola Dramática Galega .
El manojo de espigas, 1878, premiat en el Certamen Literari de Lugo.
El manojo de espigas , 1878 , premiado no Certame Literario de Lugo .
Estudi sobre les faltes del llenguatge que es cometen a Galícia, 1870, reeditat i ampliat en 1872 amb el títol Los defectos del lenguaje en Galicia, i a la província de Lleó.
Estudio sobre las faltas del lenguaje que se cometen en Galicia , 1870 , reeditado e ampliado en 1872 co título Los defectos del lenguaje en Galicia , y en la provincia de León .
Refranyer agrícola i meteorològic gallec, 1904.
Refranero agrícola y metereológico gallego , 1904 .
Emilio Álvarez Giménez va néixer a Puebla de Sanabria l'any 1830.
Emilio Álvarez Giménez naceu en Pobra de Seabra no ano 1830 .
En 1857 va ser destinat a Pontevedra per portar la Càtedra d'Estudis Clàssics i Castellàs de l'institut local.
En 1857 foi destinado en Pontevedra para levar a Cátedra de Estudos Clásicos e Casteláns do instituto local .
Des d'aquell moment quedaria molt lligat a la ciutat del riu Lérez, on es va assentar definitivament.
Dende aquel momento quedaría moi ligado á cidade do río Lérez , onde se asentou definitivamente .
Va prendre contacte amb integrants del moviment del Regionalisme.
Tomou contacto con integrantes do movemento do Rexionalismo .
Com a militant liberal, s'integrà en el Comitè Revolucionari de Pontevedra en 1868.
Como militante liberal , integrouse no Comité Revolucionario de Pontevedra en 1868 .
Va participar activament en el periodisme de Pontevedra col·laborant a Galicia Humorística, El Iris, El Eco de Pontevedra, La Reforma, El Voto Popular, Los Maestros de España, Crónica de Pontevedra, La Revista Popular, i dirigint El Fénix, El Alerta, El Dictamen, La Paz i El Eco de Tambo.
Participou activamente no xornalismo pontevedrés colaborando en Galicia Humorística , El Iris , El Eco de Pontevedra , La Reforma , El Voto Popular , Los Maestros de España , Crónica de Pontevedra , La Revista Popular , e dirixindo El Fénix , El Alerta , El Dictamen , La Paz e El Eco de Tambo .
Álvarez Giménez mor a Pontevedra l'any 1911.
Álvarez Giménez finalizou os días en Pontevedra no ano 1911 .
Destaca l'emissió en el 22 de desembre de 2016 del debat al voltant del feminisme “LA nació de les dones.
O 22 de decembro de 2016 produciu o debate arredor do feminismo " A nación das mulleres .
Del techo de cristal al acantilado de cristal", organitzat al costat de la revista Luzes al complex cultural Matadero Compostela i que va reunir quatre dones polítiques del moment: Alexandra Fernández, Ana Pontón, Carmela Silva i Marta Lois.[4]
Do teito de cristal ao cantil de cristal " , organizado xunto á revista Luzes no complexo cultural Matadoiro Compostela e que reuniu catro mulleres políticas do momento : Alexandra Fernández , Ana Pontón , Carmela Silva e Marta Lois. [ 4 ]
Nós TV, antigament Canal Deza i DEZTV, és una televisió local gallega propietat de Deza Visión S.A. impulsada per Isidro Barco que emet amb llicència TDT a les comarques de Tabeirós - Tierra de Montes, Deza, Arzúa, Tierra de Mellid, Ordes i Santiago.[1] Estant en un procés d'expansió a la regió a Santiago de Compostel·...
Nós TV , antigamente Canal Deza e DEZTV , é unha televisión local galega propiedade de Deza Visión S.A. impulsada por Isidro Barco [ 1 ] que emite con licenza TDT nas comarcas Tabeirós - Terra de Montes , Deza , Arzúa , Terra de Melide , Ordes e Santiago. Estando nun proceso de expansión na rexión en Santiago de Compos...
↑ « Nace Nós TV unha televisión para o corazón de Galicia « Praza Pública. ↑ « Area de influencia » . ↑ « Unha televisión aberta á cidadanía » .
↑ " Nace Nós TV unha televisión para o corazón de Galicia " Praza Pública. ↑ " Area de influencia " . Consultado o 10 de setembro de 2016. ↑ " Unha televisión aberta á cidadanía " . Nós Televisión .
↑ «A nación das mulleres : do teito de cristal ao cantil de cristal».
Consultado o 24 de maio de 2018. ↑ " A nación das mulleres : do teito de cristal ao cantil de cristal " . Matadoiro Compostela .
El vaig llegir Torre Sánchez-Somoza, nascut a Santiago de Compostel·la el 30 de març de 1866 i mort a la mateixa ciutat el 7 de maig de 1921, va ser un jurista i polític espanyol.
Lino Torre Sánchez-Somoza , nado en Santiago de Compostela o 30 de marzo de 1866 e finado na mesma cidade o 7 de maio de 1921 , foi un xurista e político galego .
Fill de Casimiro Torre Castro.
Fillo de Casimiro Torre Castro .
Es va llicenciar en Dret el 1887 i es va doctorar l'any següent.
Licenciouse en Dereito en 1887 e doutorouse ao ano seguinte. Abriu bufete e despois foi xuíz de primeira instancia .