Datasets:
DatarrX
/
Myanmar-Written-Spoken-Parallel-Corpus

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
spoken_style
stringlengths
7
352
written_style
stringlengths
8
354
သူမရဲ့ သီချင်းတွေဟာ ဒီလို ငြိမ့်ညောင်းတယ်လို့ လူတွေက ဆိုတယ်။
သူမ၏ သီချင်းများသည် ဤသို့ ငြိမ့်ညောင်း၏ဟု လူများက ဆိုသည်။
ငါတို့ရဲ့ ရဲဘော်တွေဟာ သိပ်သတ္တိရှိတယ်။
ငါတို့၏ ရဲဘော်များသည် အလွန်သတ္တိရှိ၏။
မင်းရဲ့ အိပ်မက်တွေဟာ ဒီလို ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ ဆုတောင်းတယ်။
မင်း၏ အိပ်မက်များသည် ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု ငါ ဆုတောင်း၏။
ဆရာမရဲ့ စာအုပ်တွေဟာ သိပ်ရှားပါးတယ်။
ဆရာမ၏ စာအုပ်များသည် အလွန်ရှားပါး၏။
သူငယ်ချင်းရဲ့ မိဘတွေဟာ ဟိုလို မတုံ့ပြန်ဘူး။
သူငယ်ချင်း၏ မိဘများသည် ထိုသို့ မတုံ့ပြန်ပါ။
ငါ့ရဲ့ ဖုန်းဟာ သိပ်ဟောင်းတယ်လို့ အစ်ကိုက ပြောတယ်။
ငါ၏ ဖုန်းသည် အလွန်ဟောင်း၏ဟု အစ်ကိုက ပြောသည်။
သူ့ရဲ့ အလုပ်တွေဟာ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတယ်။
သူ၏ အလုပ်များသည် ဤသို့ ရှုပ်ထွေး၏။
မမရဲ့ ဟင်းတွေဟာ သိပ်စပ်တယ်လို့ မောင်လေးက ညည်းတယ်။
မမ၏ ဟင်းများသည် အလွန်စပ်၏ဟု မောင်လေးက ညည်းတွား၏။
မောင်လေးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ ဟိုလို မဆူညံဘူး။
မောင်လေး၏ သူငယ်ချင်းများသည် ထိုသို့ မဆူညံပါ။
သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေဟာ ဒီလို စောင့်ကြပ်တယ်။
သူတို့၏ စစ်သားများသည် ဤသို့ စောင့်ကြပ်၏။
ငါ့ရဲ့ စာမျက်နှာတွေဟာ သိပ်စုံလင်တယ်လို့ ဆရာမက ချီးကျူးတယ်။
ငါ၏ စာမျက်နှာများသည် အလွန်စုံလင်၏ဟု ဆရာမက ချီးကျူး၏။
သူ့ရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေဟာ ဟိုလို မဆန်းသစ်ဘူး။
သူ၏ ရုပ်ရှင်များသည် ထိုသို့ မဆန်းသစ်ပါ။
ကျောင်းသားတွေရဲ့ အမှားတွေဟာ ဒီလို ရှိတယ်လို့ စစ်ဆေးတယ်။
ကျောင်းသားများ၏ အမှားများသည် ဤသို့ ရှိ၏ဟု စစ်ဆေး၏။
သူမရဲ့ ခွေးတွေဟာ သိပ်လိမ္မာတယ်။
သူမ၏ ခွေးများသည် အလွန်လိမ္မာ၏။
ငါ့ရဲ့ ငွေစုစာအုပ်ဟာ ဒီလို ပျောက်ဆုံးတယ်လို့ ရဲက မှတ်တမ်းတင်တယ်။
ငါ၏ ငွေစုစာအုပ်သည် ဤသို့ ပျောက်ဆုံး၏ဟု ရဲက မှတ်တမ်းတင်၏။
ငါ အခု အင်္ကျီလဲမယ်။
ငါ ယခု အင်္ကျီလဲမည်။
သူ ဒီနေ့ ဘောလုံးမကစားဘူး။
သူ ယနေ့ ဘောလုံးမကစားပါ။
မင်း ဘာစိုးရိမ်နေတာလဲ။
မင်း မည်သည်ကို စိုးရိမ်နေသနည်း။
အောင်အောင် ဘယ်မှာ ပုန်းနေသလဲ။
အောင်အောင် အဘယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေသနည်း။
သူ ပြည်က ရန်ကုန်ကို သင်္ဘောနဲ့လာတယ်။
သူ ပြည်မြို့မှ ရန်ကုန်သို့ သင်္ဘောဖြင့် လာသည်။
သူမက စာသင်ခန်းမှာပဲ စာဖတ်မယ်။
သူမသည် စာသင်ခန်း၌ပင် စာဖတ်မည်။
ငါ ကောင်းကောင်း သတိထားမိတယ်။
ငါ ကောင်းစွာ သတိပြုမိသည်။
သူမ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်ရင် ဖြစ်နေတယ်။
သူမ တုန်ရင်စွာ ဖြစ်နေသည်။
မင်း တိုးတိုး အော်ရမယ်။
မင်း တိုးညင်းစွာ အော်ရမည်။
တကယ်လို့ မင်း စာမေးပွဲကျရင် စိတ်ညစ်လိမ့်မယ်။
အကယ်၍ မင်း စာမေးပွဲကျရှုံးလျှင် စိတ်ညစ်လိမ့်မည်။
ဒါကြောင့် ငါ ခွင့်ပြုတယ်။
ထို့ကြောင့် ငါ ခွင့်ပြုသည်။
မိုးရွာ ပေမယ့် ငါ အလုပ်သွားမယ်။
မိုးရွာ သော်လည်း ငါ အလုပ်သွားမည်။
ဒီအကြောင်းအရာကို ငါ သိတယ်။
ဤအကြောင်းအရာကို ငါ သိသည်။
သူ အဆင်ပြေသွားပြီလို့ ပြောတယ်။
သူ အဆင်ပြေသွားပြီဟု ပြောသည်။
ငါ သိပ်ပျော်တယ်။
ငါ အလွန်ပျော်သည်။
ဒီလို မပြောဆိုပါနဲ့။
ဤသို့ မပြောဆိုပါနှင့်။
သူနာပြုတွေ လူနာပြုစုနေတယ်။
သူနာပြုများ လူနာပြုစုနေသည်။
မောင်မောင် တက်လို့ မနိုင်ဘူး။
မောင်မောင် တက်၍ မနိုင်ပေ။
ငါ စောင့်ဆိုင်းရတာ မထူးခြားဘူး။
ငါ စောင့်ဆိုင်းရသည်မှာ မထူးခြားပေ။
သူ စာအုပ်ချုပ်နေတာ။
သူ စာအုပ်ချုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အတတ်ပညာဆိုတာ အဖိုးတန်တယ်။
အတတ်ပညာဆိုသည်မှာ အဖိုးတန်သည်။
ငါ ပန်းစိုက်တာကို မြတ်နိုးတယ်။
ငါ ပန်းစိုက်ခြင်းကို မြတ်နိုးသည်။
မင်း ဘာသီချင်း နားထောင်မလဲ။
မင်း မည်သည့်သီချင်း နားထောင်မည်နည်း။
သူ ဘာပြင်ဆင်တာလဲ။
သူ မည်သည်ကို ပြင်ဆင်သနည်း။
သူမ ဆုကြေးရသလား။
သူမ ဆုကြေးရသလော။
မင်း ဘယ်အချိန် အလုပ်စမလဲ။
မင်း မည်သည့်အချိန် အလုပ်စမည်နည်း။
ငါတို့ ဘယ်အဆောက်အအုံမှာ တွေ့မလဲ။
ငါတို့ မည်သည့်အဆောက်အအုံတွင် တွေ့မည်နည်း။
ဘယ်သူ အနိုင်ရမလဲ။
မည်သူ အနိုင်ရမည်နည်း။
မင်း ဘယ်လို ပြုပြင်မလဲ။
မင်း မည်သို့ ပြုပြင်မည်နည်း။
နောင်နှစ်ကစပြီး ငါ စာရင်းကိုင်သင်တန်းတက်မယ်။
နောင်နှစ်မှစ၍ ငါ စာရင်းကိုင်သင်တန်းတက်မည်။
အသက်ရှင်တဲ့အထိ ငါ ပညာရှာမယ်။
အသက်ရှင်သည့်တိုင် ငါ ပညာရှာမည်။
တကယ်တော့ ဒါက မဟုတ်မမှန်တာပါ။
စင်စစ် ဤသည်မှာ မဟုတ်မမှန်ခြင်းဖြစ်သည်။
ငါ စားသုံးဖို့ ဖယ်ထားတယ်။
ငါ စားသုံးရန် ဖယ်ထားသည်။
သူ့ဆီက အကြောင်းပြန်စာရတယ်။
သူ့ထံမှ အကြောင်းပြန်စာရသည်။
သေတ္တာထဲမှာ အစားအစာမရှိပါနဲ့။
သေတ္တာအတွင်း၌ အစားအစာမရှိပါနှင့်။
ဆင်းရဲ ပေမယ့် ငါ မခိုးဘူး။
ဆင်းရဲ သော်လည်း ငါ မခိုးပါး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ တာဝန်ကျေရမယ်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ တာဝန်ကျေရမည်။
ဒါတင်မက သူ မောင်းလဲ မောင်းထုတ်သေးတယ်။
ထိုမျှမက သူ မောင်းလည်း မောင်းထုတ်သေး၏။
အစ်ကို သင်ပြသလို ငါ လုပ်တယ်။
အစ်ကို သင်ပြသကဲ့သို့ ငါ လုပ်သည်။
မောင်မောင် လူမိုက်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။
မောင်မောင် လူမိုက်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။
ဒီအင်္ကျီကို ငါ မဝယ်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဈေးကြီးလို့။
ဤအင်္ကျီကို ငါ မဝယ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဈေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
တော်တဲ့ ဆရာ ဖြစ်တယ်။
တော်သည့် ဆရာ ဖြစ်သည်။
နားရက်မှာ အနားယူမယ်။
နားရက်တွင် အနားယူမည်။
ငါ့ညီက စိတ်ကောင်းရှိသည်။
ငါ့ညီသည် စိတ်ကောင်းရှိသည်။
ငါ အခု ဆံပင်ညှပ်မယ်။
ငါ ယခု ဆံပင်ညှပ်မည်။
သူ ဒီနေ့ အပြင်မထွက်ဘူး။
သူ ယနေ့ အပြင်မထွက်ပါ။
မင်း ဘာစောင့်နေတာလဲ။
မင်း မည်သည်ကို စောင့်နေသနည်း။
မောင်မောင် ဘယ်မှာ စာကျက်သလဲ။
မောင်မောင် အဘယ်မှာ စာကျက်သနည်း။
သူ ပြည်က ရန်ကုန်ကို ကားနဲ့လာတယ်။
သူ ပြည်မြို့မှ ရန်ကုန်သို့ ကားဖြင့် လာသည်။
သူမက အိမ်မှာပဲ နေမယ်။
သူမသည် အိမ်၌ပင် နေမည်။
ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်။
ငါ ကောင်းစွာ သိသည်။
သူမ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတယ်။
သူမ ဝမ်းမြောက်စွာ ဖြစ်နေသည်။
တကယ်လို့ မင်း စာမကျက်ရင် စာမေးပွဲကျလိမ့်မယ်။
အကယ်၍ မင်း စာမကျက်လျှင် စာမေးပွဲကျရှုံးလိမ့်မည်။
သူ ရောက်မယ်လို့ ပြောတယ်။
သူ ရောက်မည်ဟု ပြောသည်။
ငါ့သူငယ်ချင်းက စစာတော်တယ်။
ငါ့သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။
သူ ကျောင်းပြေးတယ်။
သူသည် ကျောင်းပြေးသည်။
သူက စာတော်တယ်လေ။
သူသည် စာတော်၏။
သူ ဒီနေ့ မလာဘူး။
သူ ယနေ့ မလာပေ။
ကျွန်တော် မုန့်စားချင်တယ်။
ကျွန်တော် မုန့်စားလိုသည်။
မမက ဈေးက ဝယ်လာတယ်။
မမသည် ဈေးမှ ဝယ်လာသည်။
သူတို့ ကားနဲ့ လာကြတယ်။
သူတို့ ကားဖြင့် လာကြသည်။
ဒါက ငါ့ရဲ့ စာအုပ်ပါ။
ဤအရာသည် ငါ၏ စာအုပ် ဖြစ်ပါသည်။
ဒီနေ့ ရာသီဥတုက သိပ်ပူတယ်။
ယနေ့ ရာသီဥတုသည် အလွန်ပူသည်။
မင်း ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။
မင်း ဤသို့ မလုပ်ပါနှင့်။
သူ ဟိုလို ပြောလိုက်တယ်။
သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။
ကလေးတွေ ကစားနေကြတယ်။
ကလေးများ ကစားနေကြသည်။
ငါ စာဖတ်လို့ မရဘူး။
ငါ စာဖတ်၍ မရပေ။
ဒါပေမယ့် သူ စာမေးပွဲကျသွားတယ်။
သို့သော် သူ စာမေးပွဲကျသွားသည်။
ဟင်းက ဈေးပေါပေမယ့် မကောင်းဘူး။
ဟင်းသည် ဈေးပေါသော်လည်း မကောင်းပါ။
ဒီကိစ္စကို ငါသိတယ်။
ဤကိစ္စကို ငါသိသည်။
သူ ဟိုကိစ္စကို ပြောနေတာ။
သူ ထိုကိစ္စကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။
မောင်မောင် ခဏ စောင့်ပါ။
မောင်မောင် ခေတ္တ စောင့်ပါ။
ဒီအိမ်မှာ နေရတာ မပျော်ဘူး။
ဤအိမ်တွင် နေရသည်မှာ မပျော်ပေ။
စာဖတ်တာက ဗဟုသုတရစေတယ်။
စာဖတ်ခြင်းသည် ဗဟုသုတရစေသည်။
သူ လိမ်ပြောနေတာ။
သူ လိမ်ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။
ပန်းဆိုတာ မွှေးတယ်နောက်။
ပန်းဆိုသည်မှာ မွှေးသည်။
အဲဒါ ဘာလဲ။
ထိုအရာသည် အဘယ်နည်း။
မင်း ဘာလုပ်မလဲ။
မင်း မည်သည်ကို လုပ်မည်နည်း။
မင်း ဘယ်သွားမလဲ။
မင်း အဘယ်သို့ သွားမည်နည်း။
ငါတို့ ဘယ်လို သွားကြမလဲ။
ငါတို့ မည်သို့ သွားကြမည်နည်း။
သူ ဘယ်အချိန် လာမလဲ။
သူ မည်သည့်အချိန် လာမည်နည်း။
အစည်းအဝေးက ဘယ်နေရာမှာလဲ။
အစည်းအဝေးသည် မည်သည့်နေရာတွင်နည်း။
သူက ချောတဲ့ မိန်းကလေးပါ။
သူသည် ချောသည့် မိန်းကလေး ဖြစ်ပါသည်။
ငါ နောက်မှ လာပါဦးမယ်။
ငါ နောက်မှ လာပါဦးမည်။
မင်း မလာလည်း ရပါတယ်။
မင်း မလာသော်လည်း ရပါသည်။