spoken_style
stringlengths
7
352
written_style
stringlengths
8
354
မမက စာဖတ်တယ်။
မမသည် စာဖတ်သည်။
မောင်လေးက ကစားတယ်။
မောင်လေးသည် ကစားတယ်။
သူငယ်ချင်းက လာလည်တယ်။
သူငယ်ချင်းသည် လာလည်တယ်။
လူကြီးက ဆုံးမတယ်။
လူကြီးသည် ဆုံးမတယ်။
ညီမလေးက ငိုတယ်။
ညီမလေးသည် ငိုသည်။
ရဲက ဖမ်းတယ်။
ရဲသည် ဖမ်းသည်။
ဆရာဝန်က ဆေးကုတယ်။
ဆရာဝန်သည် ဆေးကုတယ်။
အဒေါ်က မုန့်ကျွေးတယ်။
အဒေါ်သည် မုန့်ကျွေးတယ်။
ကိုကိုက ကားမောင်းတယ်။
ကိုကိုသည် ကားမောင်းသည်။
သူမက ကဗျာရွတ်တယ်။
သူမသည် ကဗျာရွတ်သည်။
အစ်ကိုက အလုပ်လုပ်တယ်။
အစ်ကိုသည် အလုပ်လုပ်သည်။
သူဌေးက လစာပေးတယ်။
သူဌေးသည် လစာပေးသည်။
ကျောင်းသားက စာမေးပွဲဖြေတယ်။
ကျောင်းသားသည် စာမေးပွဲဖြေသည်။
သူတို့က အောင်ပွဲခံတယ်။
သူတို့သည် အောင်ပွဲခံသည်။
ကလေးက ရယ်တယ်။
ကလေးသည် ရယ်သည်။
ငါ ဈေးက ဝယ်လာတယ်။
ငါ ဈေးမှ ဝယ်လာသည်။
သူ ကျောင်းက ပြန်လာတယ်။
သူ ကျောင်းမှ ပြန်လာသည်။
မောင်မောင် ရုံးက ဆင်းတယ်။
မောင်မောင် ရုံးမှ ဆင်းသည်။
ညီမလေး အိပ်ယာက ထတယ်။
ညီမလေး အိပ်ယာမှ ထသည်။
အဖေ လယ်က ပြန်တယ်။
ဖခင်သည် လယ်မှ ပြန်သည်။
အမေ ဆိုင်က လာတယ်။
မိခင်သည် ဆိုင်မှ လာသည်။
သူငယ်ချင်း မြို့က ရောက်တယ်။
သူငယ်ချင်း မြို့မှ ရောက်သည်။
ငါ အိမ်က ထွက်လာတယ်။
ငါ အိမ်မှ ထွက်လာသည်။
သူ နိုင်ငံခြားက ပြန်လာတယ်။
သူ နိုင်ငံခြားမှ ပြန်လာသည်။
မမ ဘဏ်က ငွေထုတ်တယ်။
မမ ဘဏ်မှ ငွေထုတ်သည်။
သူမ ဆေးရုံက ဆင်းတယ်။
သူမ ဆေးရုံမှ ဆင်းတယ်။
ငါတို့ အဝေးက မြင်ရတယ်။
ငါတို့ အဝေးမှ မြင်ရသည်။
မောင်လေး အခန်းက ထွက်တယ်။
မောင်လေး အခန်းမှ ထွက်သည်။
သူတို့ တောက ပြန်လာတယ်။
သူတို့ တောမှ ပြန်လာသည်။
ငါ ရေကန်က ရေခပ်တယ်။
ငါ ရေကန်မှ ရေခပ်တယ်။
သူ ကားဂိတ်က စောင့်တယ်။
သူ ကားဂိတ်မှ စောင့်တယ်။
မမ အလုပ်က နားတယ်။
မမ အလုပ်မှ နားတယ်။
သူမ စာကြည့်တိုက်က ထွက်တယ်။
သူမ စာကြည့်တိုက်မှ ထွက်သည်။
အဘိုး ကုလားထိုင်က ထတယ်။
အဘိုး ကုလားထိုင်မှ ထသည်။
ငါ့မိတ်ဆွေက နယ်က လာတယ်။
ငါ၏မိတ်ဆွေသည် နယ်မှ လာသည်။
ငါ အလုပ်ကြိုးစားတယ်။
ငါ အလုပ်ကြိုးစား၏။
သူ သတင်းစာဖတ်တယ်။
သူ သတင်းစာဖတ်၏။
မောင်မောင် အပြေးပြိုင်တယ်။
မောင်မောင် အပြေးပြိုင်၏။
ညီမလေး ရုပ်သေးရုပ်နဲ့ ကစားတယ်။
ညီမလေးသည် ရုပ်သေးရုပ်ဖြင့် ကစား၏။
အဘိုး တရားစာဖတ်တယ်။
အဘိုးသည် တရားစာဖတ်၏။
သူမ ကဗျာရေးတယ်။
သူမ ကဗျာရေး၏။
ငါတို့ အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။
ငါတို့သည် အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်၏။
မင်း အိပ်မက်မက်တယ်။
မင်း အိပ်မက်မက်၏။
ဆရာမ သင်ခန်းစာပို့ချတယ်။
ဆရာမသည် သင်ခန်းစာပို့ချ၏။
သူငယ်ချင်း ခရီးသွားတယ်။
သူငယ်ချင်းသည် ခရီးသွား၏။
ငါ ရေနွေးသောက်တယ်။
ငါ ရေနွေးသောက်၏။
သူ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တယ်။
သူ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်၏။
မမ ပန်းအိုးပြင်တယ်။
မမသည် ပန်းအိုးပြင်၏။
မောင်လေး စက်ဘီးစီးတယ်။
မောင်လေးသည် စက်ဘီးစီး၏။
သူတို့ အစည်းအဝေးတက်တယ်။
သူတို့သည် အစည်းအဝေးတက်၏။
ငါ အကြံဉာဏ်ပေးတယ်။
ငါ အကြံဉာဏ်ပေး၏။
သူ ရုပ်ရှင်ကားရိုက်တယ်။
သူ ရုပ်ရှင်ကားရိုက်၏။
ကျောင်းသား စာမေးပွဲအောင်တယ်။
ကျောင်းသားသည် စာမေးပွဲအောင်၏။
သူမ စာကြည့်တိုက်သွားတယ်။
သူမသည် စစာကြည့်တိုက်သွား၏။
ငါ စာရင်းစစ်တယ်။
ငါ စာရင်းစစ်၏။
သူ ရန်ကုန်က လာတယ်လို့ ပြောတယ်။
သူသည် ရန်ကုန်မှ လာ၏ဟု ပြောသည်။
မောင်မောင် စာကျက်နေတယ်လို့ အမေ ထင်တယ်။
မောင်မောင် စာကျက်နေ၏ဟု မိခင် ထင်သည်။
သူမ အလုပ်ထွက်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။
သူမသည် အလုပ်ထွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။
မင်း လိမ်နေတယ်လို့ ငါ သိတယ်။
မင်း လိမ်နေ၏ဟု ငါ သိသည်။
သူတို့ စီးပွားရေးလုပ်မယ်လို့ ကြေညာတယ်။
သူတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်မည်ဟု ကြေညာသည်။
ဆရာမ ပြန်လာမယ်လို့ ကျောင်းသားတွေ မျှော်လင့်တယ်။
ဆရာမ ပြန်လာမည်ဟု ကျောင်းသားများ မျှော်လင့်သည်။
ငါ ကားဝယ်မယ်လို့ စိတ်ကူးတယ်။
ငါ ကားဝယ်မည်ဟု စိတ်ကူးသည်။
သူငယ်ချင်း ရောက်လာတယ်လို့ သတင်းကြားတယ်။
သူငယ်ချင်း ရောက်လာ၏ဟု သတင်းကြားသည်။
မမ ဟင်းချက်မယ်လို့ အော်ပြောတယ်။
မမသည် ဟင်းချက်မည်ဟု အော်ပြောသည်။
သူ စာမဖတ်ချင်ဘူးလို့ ငြင်းတယ်။
သူသည် စာမဖတ်လိုပေဟု ငြင်းပယ်သည်။
မောင်လေး ကျောင်းပိတ်တယ်လို့ အဖေက အကြောင်းကြားတယ်။
မောင်လေး ကျောင်းပိတ်၏ဟု ဖခင်က အကြောင်းကြားသည်။
သူမ ပန်းချီဆွဲမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။
သူမသည် ပန်းချီဆွဲမည်ဟု ကတိပေးသည်။
ငါတို့ အောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။
ငါတို့သည် အောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။
သူ ပိုက်ဆံစုမယ်လို့ စဉ်းစားတယ်။
သူသည် ပိုက်ဆံစုမည်ဟု စဉ်းစားသည်။
မင်း နောက်ကျမယ်လို့ ငါ ကြိုသိတယ်။
မင်း နောက်ကျမည်ဟု ငါ ကြိုသိသည်။
သူတို့ တရားမှတ်မယ်လို့ ဆိုတယ်။
သူတို့သည် တရားမှတ်မည်ဟု ဆိုသည်။
အဘိုး နေကောင်းတယ်လို့ ကြားရတယ်။
အဘိုး နေကောင်း၏ဟု ကြားရသည်။
ငါ ပြန်လာမယ်လို့ သူမဆီ စာရေးတယ်။
ငါ ပြန်လာမည်ဟု သူမထံ စာရေးသည်။
သူ အမှန်အတိုင်း ပြောမယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်။
သူသည် အမှန်အတိုင်း ပြောမည်ဟု ကျိန်ဆိုသည်။
ညီမလေး ငိုနေတယ်လို့ မမက ပြောတယ်။
ညီမလေး ငိုနေ၏ဟု မမက ပြောသည်။
ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ စာအုပ် ဖြစ်တယ်။
ဤသည်မှာ ငါ၏ စာအုပ် ဖြစ်သည်။
သူမဟာ မောင်မောင်ရဲ့ အစ်မ ဖြစ်တယ်။
သူမသည် မောင်မောင်၏ အစ်မ ဖြစ်သည်။
ဒီအိမ်ဟာ ဆရာရဲ့ ရုံးခန်း ဖြစ်တယ်။
ဤအိမ်သည် ဆရာ၏ ရုံးခန်း ဖြစ်သည်။
ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းက စာတော်တယ်။
ငါ၏ သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။
သူမရဲ့ ပန်းချီကားက လှတယ်။
သူမ၏ ပန်းချီကားသည် လှသည်။
ဒါဟာ အဖေရဲ့ ကား ဖြစ်တယ်။
ဤသည်မှာ ဖခင်၏ ကား ဖြစ်သည်။
ဒီဖုန်းဟာ အမေရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်။
ဤဖုန်းသည် မိခင်၏ ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသားရဲ့ တာဝန်ဟာ စာကျက်ဖို့ ဖြစ်တယ်။
ကျောင်းသား၏ တာဝန်သည် စာကျက်ရန် ဖြစ်သည်။
ဒီအလုပ်ဟာ ငါ့ရဲ့ ဘဝ ဖြစ်တယ်။
ဤအလုပ်သည် ငါ၏ ဘဝ ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ စကားဟာ အမှန်တရား ဖြစ်တယ်။
သူ၏ စကားသည် အမှန်တရား ဖြစ်သည်။
ဒီမြစ်ဟာ နိုင်ငံရဲ့ အသက်သွေးကြော ဖြစ်တယ်။
ဤမြစ်သည် နိုင်ငံ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သည်။
ငါ့ရဲ့ ညီမလေးဟာ သိပ်လိမ္မာတယ်။
ငါ၏ ညီမလေးသည် အလွန်လိမ္မာသည်။
သူတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ ကြီးမားတယ်။
သူတို့၏ အောင်မြင်မှုသည် ကြီးမားသည်။
ဒီကျောင်းဟာ မြို့ရဲ့ ဂုဏ်ဆောင် ဖြစ်တယ်။
ဤကျောင်းသည် မြို့၏ ဂုဏ်ဆောင် ဖြစ်သည်။
သူမရဲ့ စိတ်သဘောဟာ ဖြူစင်တယ်။
သူမ၏ စိတ်သဘောသည် ဖြူစင်သည်။
ဒါဟာ လူကြီးရဲ့ အမိန့် ဖြစ်တယ်။
ဤသည်မှာ လူကြီး၏ အမိန့် ဖြစ်သည်။
ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ တောက်ပမယ်။
ငါ၏ အနာဂတ်သည် တောက်ပမည်။
သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ကူညီကြတယ်။
သူ၏ သူငယ်ချင်းများက ကူညီကြသည်။
ဒီပိုးဟပ်ဟာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်တယ်။
ဤပိုးဟပ်သည် ငါ၏ ရန်သူ ဖြစ်သည်။
သူမရဲ့ အိတ်ဟာ ဈေးကြီးတယ်။
သူမ၏ အိတ်သည် ဈေးကြီးသည်။
ငါ သိပ်ဆာတယ်။
ငါ အလွန်ဆာ၏။
သူ သိပ်ပင်ပန်းတယ်။
သူ အလွန်ပင်ပန်း၏။
မောင်မောင် သိပ်ပျော်တယ်။
မောင်မောင် အလွန်ပျော်၏။
ညီမလေး သိပ်ကြောက်တယ်။
ညီမလေး အလွန်ကြောက်၏။
အဘိုး သိပ်မောတယ်။
အဘိုးသည် အလွန်မော၏။