macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἐπάνω τῶν ἄστρων θήσω τὸν θρόνον μου καὶ ἔσομαι ὅμοιος τῷ ὑψίστῳ.
ἐπάνω τῶν ἄστρων θήσω τὸν θρόνον μου καὶ ἔσομαι ὅμοιος τῷ ὑψίστῳ.
εἰ τοσαύτην κόπρον καὶ ἀηδίαν περι^φέρων οὕτω λα^λεῖ, εἰ ταύτης παντελῶς ἀπήλλακτο τῆς ἀσθενεία_ς καὶ εὐτελεία_ς, τί^ς ἂ^ν αὐτὸν ἤνεγκεν ἐπαιρόμενον;
εἰ τοσαύτην κόπρον καὶ ἀηδίαν περιφέρων οὕτω λαλεῖ, εἰ ταύτης παντελῶς ἀπήλλακτο τῆς ἀσθενείας καὶ εὐτελείας, τίς ἂν αὐτὸν ἤνεγκεν ἐπαιρόμενον;
τί^ ἀλαζονεύεται γῆ καὶ σποδός;
τί ἀλαζονεύεται γῆ καὶ σποδός;
ἀλλὰ^ πά^λι^ν εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
ἀλλὰ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
ὁ θεὸς ἔκτι^σε τὸν ἄνθρωπον ἀ^πὸ χοός.
ὁ θεὸς ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ χοός.
ἀλλ' οὐκ εἶδεν ὁ ἄνθρωπος, ὅπως ἐγί_νετο.
ἀλλ' οὐκ εἶδεν ὁ ἄνθρωπος, ὅπως ἐγίνετο.
διὰ τοῦτο καὶ ἠγνόησεν αὐτοῦ τὴν εὐτέλεια^ν.
διὰ τοῦτο καὶ ἠγνόησεν αὐτοῦ τὴν εὐτέλειαν.
ὁ θεὸς γά^ρ, ὡς ἔφθην εἰπών, οὐ προγενεστέρα_ν ἐποίησε τὴν ψυ_χὴν τοῦ σώμα^τος, ἵ^να_ μὴ βλέπῃ τὴν δημιουργίαν.
ὁ θεὸς γάρ, ὡς ἔφθην εἰπών, οὐ προγενεστέραν ἐποίησε τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος, ἵνα μὴ βλέπῃ τὴν δημιουργίαν.
πλήν, ἐπειδήπερ ὅλως οὐκ οἶδεν ἐξ οἵα_ς ταπεινώσεως ἀ^νέστη, καὶ ὅτι^ αὐτὸν ὁ δημιουργὸς ἀ^πὸ γῆς ἔπλα^σεν, ἀποστρέφει αὐτὸν εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη, ἵ^να_ πά^λι^ν τῆς ἑαυτοῦ ἀσθενεία_ς πειρα_θείς, ἐπιγνῷ καὶ τὴν ἀρχαία_ν εὐεργεσίαν καὶ τὴν μέλλουσα^ν φιλανθρωπίαν.
πλήν, ἐπειδήπερ ὅλως οὐκ οἶδεν ἐξ οἵας ταπεινώσεως ἀνέστη, καὶ ὅτι αὐτὸν ὁ δημιουργὸς ἀπὸ γῆς ἔπλασεν, ἀποστρέφει αὐτὸν εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη, ἵνα πάλιν τῆς ἑαυτοῦ ἀσθενείας πειραθείς, ἐπιγνῷ καὶ τὴν ἀρχαίαν εὐεργεσίαν καὶ τὴν μέλλουσαν φιλανθρωπίαν.
ὅτε μὲν γὰ^ρ ἐπλάσθη, οὐκ εἶδεν ὅτι^ ἀ^πὸ τῆς γῆς ἐγένετο.
ὅτε μὲν γὰρ ἐπλάσθη, οὐκ εἶδεν ὅτι ἀπὸ τῆς γῆς ἐγένετο.
πρόσεχε ἀ^κρι_βῶς, μή σε παραδράμῃ τὸ νόημα^.
πρόσεχε ἀκριβῶς, μή σε παραδράμῃ τὸ νόημα.
ὅτε ἐπλάττετο ὁ ἀδάμ, οὐκ εἶδεν ὅτι^ ἀ^πὸ γῆς ἀ^νέστη·
ὅτε ἐπλάττετο ὁ ἀδάμ, οὐκ εἶδεν ὅτι ἀπὸ γῆς ἀνέστη·
ὅτε μέντοι ἐγείρεται ἐν τῇ ἀ^να^στά^σει, εἶδεν ὅτι^ χοῦν ἀποδυ_σά^μενος ἐγείρεται.
ὅτε μέντοι ἐγείρεται ἐν τῇ ἀναστάσει, εἶδεν ὅτι χοῦν ἀποδυσάμενος ἐγείρεται.
εἰ γὰ^ρ καὶ ἑαυτὸν μὴ βλέπει ὁ νεκρός, ἀλλὰ^ τὸν πρὸ ἑαυτοῦ ὁρᾷ.
εἰ γὰρ καὶ ἑαυτὸν μὴ βλέπει ὁ νεκρός, ἀλλὰ τὸν πρὸ ἑαυτοῦ ὁρᾷ.
βλέπομεν ἡμεῖς τοὺς τεθνηκότα^ς καὶ εἰς χοῦν ἀ^ναλυθέντας, καὶ δι' ὧν ὁρῶμεν παιδευόμεθα^.
βλέπομεν ἡμεῖς τοὺς τεθνηκότας καὶ εἰς χοῦν ἀναλυθέντας, καὶ δι' ὧν ὁρῶμεν παιδευόμεθα.
οὐκ εἶδες πολλά^κι^ς θρα^σεῖς ἄ^νδρα^ς καὶ ὑπερηφά^νους, πῶς τα^πεινοὶ καὶ κατεσταλμένοι εἰσὶ^ν ἐν τοῖς θα^νά^τοις;
οὐκ εἶδες πολλάκις θρασεῖς ἄνδρας καὶ ὑπερηφάνους, πῶς ταπεινοὶ καὶ κατεσταλμένοι εἰσὶν ἐν τοῖς θανάτοις;
ἀπαγγέλλεται θά^να^τος καὶ πάντων ἡ κα^ρδί^α_ πτήσσει, πάντων ὑποπί^πτει τὸ φρόνημα^.
ἀπαγγέλλεται θάνατος καὶ πάντων ἡ καρδία πτήσσει, πάντων ὑποπίπτει τὸ φρόνημα.
καὶ φι^λοσοφοῦμεν περὶ^ τὰ^ μνήμα^τα^, ὅτα^ν ἴ^δωμεν ὀστέα^ γυμνά^, καὶ τὴν ἀ^νθρωπί^νην φύ^σι^ν διαβεβρωμένην καὶ δι^α^λελυ^μένην κα^τα^νοήσωμεν, εὐθέως πρὸς ἀλλήλους φι^λοσοφοῦμεν.
καὶ φιλοσοφοῦμεν περὶ τὰ μνήματα, ὅταν ἴδωμεν ὀστέα γυμνά, καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν διαβεβρωμένην καὶ διαλελυμένην κατανοήσωμεν, εὐθέως πρὸς ἀλλήλους φιλοσοφοῦμεν.
ἴδε τί^ γι_νόμεθα^ καὶ ποῦ ἀ^περχόμεθα^.
ἴδε τί γινόμεθα καὶ ποῦ ἀπερχόμεθα.
καὶ φλυαροῦμεν·
καὶ φλυαροῦμεν·
ἐξήλθομεν τῶν τά^φων, καὶ ἐπελαθόμεθα^ τῆς ταπεινώσεως.
ἐξήλθομεν τῶν τάφων, καὶ ἐπελαθόμεθα τῆς ταπεινώσεως.
ἐν τῷ τά^φῳ πρὸς τὸν πλη σί^ον ἕκαστος ὧδέ πη φθέγγεται·
ἐν τῷ τάφῳ πρὸς τὸν πλη σίον ἕκαστος ὧδέ πη φθέγγεται·
ὢ τῆς ταλαιπωρία_ς·
ὢ τῆς ταλαιπωρίας·
ὢ τῆς οἰκτρᾶς ἡμῶν ζωῆς·
ὢ τῆς οἰκτρᾶς ἡμῶν ζωῆς·
ὅρα τί^ γι_νόμεθα^.
ὅρα τί γινόμεθα.
καὶ ὅμως κ ἂ_ν φθεγγώμεθα^ καὶ ἁρπάζομέν τι^ καὶ βοῶμεν καὶ μνησικακοῦμεν.
καὶ ὅμως κ ἂν φθεγγώμεθα καὶ ἁρπάζομέν τι καὶ βοῶμεν καὶ μνησικακοῦμεν.
καὶ ἕκαστος ἁπλῶς οὕτω φι^λοσοφεῖ, ὡς μέλλων πάντη τῇ κα^κί^ᾳ ἀποτάττεσθαι·
καὶ ἕκαστος ἁπλῶς οὕτω φιλοσοφεῖ, ὡς μέλλων πάντη τῇ κακίᾳ ἀποτάττεσθαι·
καὶ ἔσω μὲν λόγοις φι^λοσοφεῖ, ἔξω δὲ τοῖς ἔργοις θεομαχεῖ.
καὶ ἔσω μὲν λόγοις φιλοσοφεῖ, ἔξω δὲ τοῖς ἔργοις θεομαχεῖ.
διὰ τοῦτο ὁ θεὸς παντα^χοῦ πα^γῆναι τὰ^ μνήμα^τα^ πα^ρεσκεύα^σε, τὰ^ ὑπομιμνήσκοντα^ ἡμᾶς τὴν ἑαυτῶν ἀσθένεια^ν.
διὰ τοῦτο ὁ θεὸς πανταχοῦ παγῆναι τὰ μνήματα παρεσκεύασε, τὰ ὑπομιμνήσκοντα ἡμᾶς τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν.
διὸ πᾶσα^ πόλι^ς, πᾶσα^ κώμη πρὸ τῶν εἰσόδων τά^φους ἔχει.
διὸ πᾶσα πόλις, πᾶσα κώμη πρὸ τῶν εἰσόδων τάφους ἔχει.
ἐπείγεταί τι^ς εἰσελθεῖν εἰς πόλι^ν βα^σι^λεύουσα^ν, καὶ κομῶσα^ν πλούτῳ καὶ δυ^να^στείᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀξι^ώμα^σι^.
ἐπείγεταί τις εἰσελθεῖν εἰς πόλιν βασιλεύουσαν, καὶ κομῶσαν πλούτῳ καὶ δυναστείᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀξιώμασι.
καὶ πρὶ^ν ἴ^δῃ ὃ φαντάζεται, βλέπει πρῶτον ὃ γί_νεται.
καὶ πρὶν ἴδῃ ὃ φαντάζεται, βλέπει πρῶτον ὃ γίνεται.
τά^φοι πρὸ τῶν πόλεων, τάφοι πρὸ τῶν ἀγρῶν.
τάφοι πρὸ τῶν πόλεων, τάφοι πρὸ τῶν ἀγρῶν.
παντα^χοῦ τὸ διδασκάλιον τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν πρόκειται, καὶ παιδευόμεθα^ πρῶτον εἰς τί καταλήγομεν, καὶ τότε ὁρᾶν τὰ^ ἔσω φα^ντά^σμα^τα^.
πανταχοῦ τὸ διδασκάλιον τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν πρόκειται, καὶ παιδευόμεθα πρῶτον εἰς τί καταλήγομεν, καὶ τότε ὁρᾶν τὰ ἔσω φαντάσματα.
καὶ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ^ καὶ μέλλοντες εἰσέρχεσθαι πολλά^κι^ς εἰς βί^ον κοινωνί^α_ν, τῆς φύ^σεως τὴν ἄ^κρα_ν παιδευόμεθα^ ταπείνωσι^ν.
καὶ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ καὶ μέλλοντες εἰσέρχεσθαι πολλάκις εἰς βίον κοινωνίαν, τῆς φύσεως τὴν ἄκραν παιδευόμεθα ταπείνωσιν.
ἀνὴρ πολλά^κι^ς, ἐπειδὰ^ν γυ^ναῖκα^ θέλῃ λα^βεῖν, ὑ^παγορεύει τῷ νομογρά^φῳ τὰ^ προικῷα^.
ἀνὴρ πολλάκις, ἐπειδὰν γυναῖκα θέλῃ λαβεῖν, ὑπαγορεύει τῷ νομογράφῳ τὰ προικῷα.
οὐδέπω συνάφεια^, καὶ θά^να^τος εὐθὺ^ς ἀναγρά^φεται·
οὐδέπω συνάφεια, καὶ θάνατος εὐθὺς ἀναγράφεται·
οὐδέπω τῆς συμβιώσεως ἀπέλαυσε καὶ τοῦ γά^μου, καὶ τὸν θά^να^τον εὐθέως ὁρίζεται·
οὐδέπω τῆς συμβιώσεως ἀπέλαυσε καὶ τοῦ γάμου, καὶ τὸν θάνατον εὐθέως ὁρίζεται·
οὐδέπω εἶδε τὴν γαμετήν, καὶ θά^να^τον ψήφους καθ' ἑαυτοῦ καὶ κατ' ἐκείνης προϋποτίθεται, καὶ γρά^φει τοιαῦτα^·
οὐδέπω εἶδε τὴν γαμετήν, καὶ θάνατον ψήφους καθ' ἑαυτοῦ καὶ κατ' ἐκείνης προϋποτίθεται, καὶ γράφει τοιαῦτα·
ἐὰ^ν δὲ ἀποθά^νῃ ὁ ἀνὴρ πρὸ τῆς γυναικός, ἐὰν ἡ γυ^νὴ πρὸ τοῦ ἀνδρός, τὸ καὶ τὸ διατυποῦται.
ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνὴρ πρὸ τῆς γυναικός, ἐὰν ἡ γυνὴ πρὸ τοῦ ἀνδρός, τὸ καὶ τὸ διατυποῦται.
οὕτως ἔπηξα^ν οἱ ἀρχαῖοι νόμοι πανταχοῦ τοῖς πᾶσι^ τῆς φύ^σεως τὰ^ ὑ^πομνήμα^τα^·
οὕτως ἔπηξαν οἱ ἀρχαῖοι νόμοι πανταχοῦ τοῖς πᾶσι τῆς φύσεως τὰ ὑπομνήματα·
καὶ οὐ μόνον περὶ^ τῶν ὄντων καὶ ζώντων αἱ τοῦ θα^νά^του τί^θενται ψῆφοι, ἀλλὰ^ καὶ κα^τὰ^ οὐδέπω γεγονότων.
καὶ οὐ μόνον περὶ τῶν ὄντων καὶ ζώντων αἱ τοῦ θανάτου τίθενται ψῆφοι, ἀλλὰ καὶ κατὰ οὐδέπω γεγονότων.
τί γά^ρ φησι^ν;
τί γάρ φησιν;
ἐὰν δὲ τὸ τεχθησόμενον παιδί^ον ἀποθά^νῃ.
ἐὰν δὲ τὸ τεχθησόμενον παιδίον ἀποθάνῃ.
οὔπω ὁ καρπός, καὶ ἡ ἀ^πόφα^σι^ς ἔδρα^μεν.
οὔπω ὁ καρπός, καὶ ἡ ἀπόφασις ἔδραμεν.
εἶτα μὲν ἐν τοῖς γραμματείοις ἐπι^γινώσκει τὴν φύ^σι^ν·
εἶτα μὲν ἐν τοῖς γραμματείοις ἐπιγινώσκει τὴν φύσιν·
ἐὰν δέ τι^ τῶν κα^τὰ^ ἄνθρωπον πά^θῃ ἢ τὸ γύναιον ἀποθά^νῃ, ἐπιλανθάνεται ὧν ἔγραψε, καὶ ἕτερα^ τραγῳδία_ς προφέρει ῥήμα^τα^.
ἐὰν δέ τι τῶν κατὰ ἄνθρωπον πάθῃ ἢ τὸ γύναιον ἀποθάνῃ, ἐπιλανθάνεται ὧν ἔγραψε, καὶ ἕτερα τραγῳδίας προφέρει ῥήματα.
καὶ ταῦτά^ φησι^ν ἔδει με πα^θεῖν;
καὶ ταῦτά φησιν ἔδει με παθεῖν;
ταῦτα^ ἐγὼ προσεδόκησα^ πάσχειν καὶ ἀποστερεῖσθαι τῆς συ^ζυ^γί^α_ς;
ταῦτα ἐγὼ προσεδόκησα πάσχειν καὶ ἀποστερεῖσθαι τῆς συζυγίας;
τί οὖν;
τί οὖν;
ἐπελά^θου ὧν ἔγρα^ψα^ς καὶ ὅτε μὲν ἔξω ἦς τῶν πρα_γμά^των, ἐπεγίνωσκες τοὺς ὅρους τῆς φύ^σεως.
ἐπελάθου ὧν ἔγραψας καὶ ὅτε μὲν ἔξω ἦς τῶν πραγμάτων, ἐπεγίνωσκες τοὺς ὅρους τῆς φύσεως.
ὅτε δὲ περι^έπεσα^ς τοῖς πά^θεσι^ν, ἐπελάθου τῶν νόμων τῆς φύ^σεως;
ὅτε δὲ περιέπεσας τοῖς πάθεσιν, ἐπελάθου τῶν νόμων τῆς φύσεως;
ταῦτα^ λέγεται εἰς σωφρονισμὸν ἁ^πά^ντων, εἰς τὸ πά^ντα^ς πά^ντα^ φέρειν γενναίως τὰ^ προσπί_πτοντα^, εἰς τὸ μὴ ζημίαν ἡγεῖσθαι τὰ^ τοῦ θεοῦ κρί^μα^τα^.
ταῦτα λέγεται εἰς σωφρονισμὸν ἁπάντων, εἰς τὸ πάντας πάντα φέρειν γενναίως τὰ προσπίπτοντα, εἰς τὸ μὴ ζημίαν ἡγεῖσθαι τὰ τοῦ θεοῦ κρίματα.
μὴ φι^λοσόφει ἔξω τῶν πα^θῶν, ἀλλ' ὅτα^ν ἐντὸς γένῃ τῶν πα^θῶν, τὴν μεγαλοψυχίαν ἐπίδειξαι.
μὴ φιλοσόφει ἔξω τῶν παθῶν, ἀλλ' ὅταν ἐντὸς γένῃ τῶν παθῶν, τὴν μεγαλοψυχίαν ἐπίδειξαι.
ὅτα^ν λυ_πῇ, μνήσθητι^ τῶν λόγων, δι' ὧν παραμυθῇ τὸν λυ_πούμενον.
ὅταν λυπῇ, μνήσθητι τῶν λόγων, δι' ὧν παραμυθῇ τὸν λυπούμενον.
τίσι κεχρήμεθα^ λόγοις πρὸς τοὺς λυπουμένους;
τίσι κεχρήμεθα λόγοις πρὸς τοὺς λυπουμένους;
οὐ ταῦτα^ πρὸς αὐτοὺς φι^λοσοφοῦμεν;
οὐ ταῦτα πρὸς αὐτοὺς φιλοσοφοῦμεν;
ἀνθρώπινα ταῦτα^ τὰ^ τῶν συμφορῶν.
ἀνθρώπινα ταῦτα τὰ τῶν συμφορῶν.
οὐ μόνος ὑ^πέστης τὴν συ^μφοράν·
οὐ μόνος ὑπέστης τὴν συμφοράν·
οὐ μόνος τοῦ θα^νά^του τὴν βίαν ὑπέμεινα^ς·
οὐ μόνος τοῦ θανάτου τὴν βίαν ὑπέμεινας·
ταῦτα^ καὶ βα^σι^λεῖς φέρουσι^ν, ἐζημιώθησα^ν πολλά^κι^ς ἄρχοντες, ζημιοῦνται καὶ δυ^νά^σται.
ταῦτα καὶ βασιλεῖς φέρουσιν, ἐζημιώθησαν πολλάκις ἄρχοντες, ζημιοῦνται καὶ δυνάσται.
ἐπίγνωθι σεαυτοῦ τὴν φύ^σι^ν, ἄνθρωπος εἶ.
ἐπίγνωθι σεαυτοῦ τὴν φύσιν, ἄνθρωπος εἶ.
μετὰ πάντων καὶ αὐτὸς τῶν κοινῶν τῆς φύ^σεως ἀπολαύεις νόμων.
μετὰ πάντων καὶ αὐτὸς τῶν κοινῶν τῆς φύσεως ἀπολαύεις νόμων.
ταῦτα καὶ τούτων πλείονα^ φθέγγῃ, ὅταν ἄλλον πα^ρα^κα^λῇς.
ταῦτα καὶ τούτων πλείονα φθέγγῃ, ὅταν ἄλλον παρακαλῇς.
ἢ γὰ^ρ ἄλλων μὲν δι^δά^σκα^λος γενναῖος εἶ, σεαυτῷ δὲ οὐ δὲ οἰκτρὸς μα^θητής;
ἢ γὰρ ἄλλων μὲν διδάσκαλος γενναῖος εἶ, σεαυτῷ δὲ οὐ δὲ οἰκτρὸς μαθητής;
μεγάλης ἐστὶ^ καὶ γενναία_ς ψυ_χῆς τὸ ἐν τῇ ἀκμῇ τῶν πα^θῶν φι^λοσοφεῖν.
μεγάλης ἐστὶ καὶ γενναίας ψυχῆς τὸ ἐν τῇ ἀκμῇ τῶν παθῶν φιλοσοφεῖν.
εἴ τι^ς δύ^να^ται ἐφ' ἑκάστης συμφορᾶς ἢ λύ_πης ἢ ζημί^α_ς λέγειν·
εἴ τις δύναται ἐφ' ἑκάστης συμφορᾶς ἢ λύπης ἢ ζημίας λέγειν·
δίκαιος εἶ, κύ_ρι^ε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρί^σεις σου, ζημιοῦται μὲν ὡς ἄνθρωπος, στεφα^νοῦται δὲ ὡς φι^λόθεος.
δίκαιος εἶ, κύριε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου, ζημιοῦται μὲν ὡς ἄνθρωπος, στεφανοῦται δὲ ὡς φιλόθεος.
ὁ βί^ος, ἀ^δελφοί, πολλῆς γέμει δυσκολία_ς, καὶ δεῖ πάντως καὶ δί^καιον καὶ ἄδι^κον καὶ εὐσεβῆ καὶ ἀσεβῆ θλί_βεσθαι.
ὁ βίος, ἀδελφοί, πολλῆς γέμει δυσκολίας, καὶ δεῖ πάντως καὶ δίκαιον καὶ ἄδικον καὶ εὐσεβῆ καὶ ἀσεβῆ θλίβεσθαι.
ἀλλὰ πολλὴ ἡ διαφορά_·
ἀλλὰ πολλὴ ἡ διαφορά·
ἄλλο γά^ρ ἐστι^ν ὡς οἰκεῖον παιδεύεσθαι, καὶ ἄλλο ὡς ἀ^λλότρι^ον μαστίζεσθαι.
ἄλλο γάρ ἐστιν ὡς οἰκεῖον παιδεύεσθαι, καὶ ἄλλο ὡς ἀλλότριον μαστίζεσθαι.
τύπτεται υἱός, τύπτεται καὶ οἰκέτης.
τύπτεται υἱός, τύπτεται καὶ οἰκέτης.
ἀλλ' ὁ μὲν ὡς δοῦλος ἁ^μα^ρτήσα_ς, ὁ δὲ ὡς ἐλεύθερος καὶ ὡς υἱὸς ἐπιστροφῆς δεόμενος.
ἀλλ' ὁ μὲν ὡς δοῦλος ἁμαρτήσας, ὁ δὲ ὡς ἐλεύθερος καὶ ὡς υἱὸς ἐπιστροφῆς δεόμενος.
οὐ ποιοῦσι^ν αἱ πληγαὶ τὴν ὁμοτιμίαν.
οὐ ποιοῦσιν αἱ πληγαὶ τὴν ὁμοτιμίαν.
οὐκ ἐὰν πά^θῃ εὐσεβὴς ἃ^ πάσχει ἀσεβής, ὁμότι_μος γί_νεται τοῦ ἀσεβοῦς.
οὐκ ἐὰν πάθῃ εὐσεβὴς ἃ πάσχει ἀσεβής, ὁμότιμος γίνεται τοῦ ἀσεβοῦς.
ἀλλὰ λογίζεται τούτῳ ἡ παιδεία_ εἰς θλῖψι^ν καὶ δοκιμασίαν, τῷ δὲ ἀσεβεῖ εἰς μάστι_γα^ς καὶ τι_μωρί^α_ν.
ἀλλὰ λογίζεται τούτῳ ἡ παιδεία εἰς θλῖψιν καὶ δοκιμασίαν, τῷ δὲ ἀσεβεῖ εἰς μάστιγας καὶ τιμωρίαν.
διὰ τοῦτο ταύτα_ς τὰ_ς δυσκολία_ς εἰδὼς πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δι^καίων.
διὰ τοῦτο ταύτας τὰς δυσκολίας εἰδὼς πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων.
ἀλλ' ὅρα τὸ ἐπα^γόμενον·
ἀλλ' ὅρα τὸ ἐπαγόμενον·
καὶ ἐκ πα_σῶν αὐτῶν ῥύ_σεται αὐτοὺς ὁ κύ_ρι^ος.
καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτοὺς ὁ κύριος.
περὶ^ δὲ τῶν ἐνα^ντί^ων·
περὶ δὲ τῶν ἐναντίων·
πολλαὶ αἱ μάστι_γες τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
πολλαὶ αἱ μάστιγες τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
καὶ οὐδὲν τὸ ἐπα^γόμενον.
καὶ οὐδὲν τὸ ἐπαγόμενον.
τῶν δὲ δι^καίων πολλαὶ μὲν αἱ θλίψεις, ἐκ δὲ πα_σῶν αὐτῶν ῥύ_σεται αὐτοὺς ὁ κύ_ρι^ος.
τῶν δὲ δικαίων πολλαὶ μὲν αἱ θλίψεις, ἐκ δὲ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτοὺς ὁ κύριος.
ταῦτα δέ τι^ς ἀ^κούων μὴ ἑαυτοῦ ἀπογινωσκέτω, μη δὲ λεγέτω·
ταῦτα δέ τις ἀκούων μὴ ἑαυτοῦ ἀπογινωσκέτω, μη δὲ λεγέτω·
εἰ τοίνυ^ν ὡς ἁμαρτωλὸς μαστίζομαι, ἐλπί^δα^ μὴ ἔχων, ἄ^κα^ρπός μοι ἐστι^ν ἡ παιδεία_.
εἰ τοίνυν ὡς ἁμαρτωλὸς μαστίζομαι, ἐλπίδα μὴ ἔχων, ἄκαρπός μοι ἐστιν ἡ παιδεία.
ἁμαρτωλὸν γὰ^ρ ἐκά^λεσε νῦν ἡ γρα^φή, οὐ τὸν πάντη τῆς εὐσεβεία_ς ἀ^λλότρι^ον, ἀλλὰ τὸν θλι_βόμενον, τὸν εὐσεβεία_ς μετέχοντα^, πρά_γμα^σι^ δὲ ἀ^νθρωπί^νοις ὀλισθαίνοντα^.
ἁμαρτωλὸν γὰρ ἐκάλεσε νῦν ἡ γραφή, οὐ τὸν πάντη τῆς εὐσεβείας ἀλλότριον, ἀλλὰ τὸν θλιβόμενον, τὸν εὐσεβείας μετέχοντα, πράγμασι δὲ ἀνθρωπίνοις ὀλισθαίνοντα.
ἐπεὶ ὅτι^ ἁμαρτωλοὺς ἐλεεῖ ὁ θεός, μεστὴ πᾶσα^ γρα^φὴ τῶν ἐνεχύρων τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπία_ς.
ἐπεὶ ὅτι ἁμαρτωλοὺς ἐλεεῖ ὁ θεός, μεστὴ πᾶσα γραφὴ τῶν ἐνεχύρων τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίας.
φησὶ γά^ρ·
φησὶ γάρ·
ζῶ ἐγώ, λέγει κύ_ρι^ος, οὐ βούλομαι τὸν θά^να^τον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν.
ζῶ ἐγώ, λέγει κύριος, οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν.
ὄμνυσιν ὁ θεός, οὐχ ὡς ἑαυτῷ ἀ^πι^στῶν, ἀλλὰ τὴν ἡμετέρα_ν ἀ^πιστίαν εἰς πίστι^ν ἐκβιαζόμενος.
ὄμνυσιν ὁ θεός, οὐχ ὡς ἑαυτῷ ἀπιστῶν, ἀλλὰ τὴν ἡμετέραν ἀπιστίαν εἰς πίστιν ἐκβιαζόμενος.
λεγέτω τοίνυ^ν πᾶς ἅνθρωπος εἰς θλίψεις ἐξεταζόμενος·
λεγέτω τοίνυν πᾶς ἅνθρωπος εἰς θλίψεις ἐξεταζόμενος·
δίκαιος εἶ, κύ_ρι^ε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρί^σεις σου.
δίκαιος εἶ, κύριε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου.
καὶ ὁμοῦ καὶ τὴν γενναία_ν ἔδειξε ψυ_χήν, καὶ τὴν εὐσέβεια^ν οὐκ ἔλυ_σεν.
καὶ ὁμοῦ καὶ τὴν γενναίαν ἔδειξε ψυχήν, καὶ τὴν εὐσέβειαν οὐκ ἔλυσεν.
οἷος ἦν ὁ μα^κά^ριος ἰώβ, ὁ στρα^τηγήσα_ς κα^τὰ^ πάντων τῶν πα^θῶν, ὁ πάντα νι_κήσα_ς τοῦ δι^α^βόλου τὰ^ φόβητρα^, ὁ πᾶσα^ν αὐτοῦ τὴν μανίαν ἐκλύ_σα_ς, ὁ τῇ στερρότητι^ τῆς γνώμης τὰ^ κύ_μα^τα^ τοῦ δι^α^βόλου δι^α^λύ_σα_ς, ὁ πάντων ὁμοῦ στερηθεὶς καὶ τὸν πάντων κύ_ρι^ον οὐκ ἀρνηθείς.
οἷος ἦν ὁ μακάριος ἰώβ, ὁ στρατηγήσας κατὰ πάντων τῶν παθῶν, ὁ πάντα νικήσας τοῦ διαβόλου τὰ φόβητρα, ὁ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν μανίαν ἐκλύσας, ὁ τῇ στερρότητι τῆς γνώμης τὰ κύματα τοῦ διαβόλου διαλύσας, ὁ πάντων ὁμοῦ στερηθεὶς καὶ τὸν πάντων κύριον οὐκ ἀρνηθείς.
ἀλλὰ τὰ^ ἐκείνου στρα^τηγήμα^τα^ ἴ^δι^ον λήψεται λόγον.
ἀλλὰ τὰ ἐκείνου στρατηγήματα ἴδιον λήψεται λόγον.
καὶ γὰ^ρ ἀ^ληθῶς ἰ^δί^ου δεῖται καιροῦ πρὸς ἐξέτασι^ν, μὴ τῇ παραδρομῇ τῶν λόγων ὑβρί^σωμεν τὰ ἐκείνου παλαίσμα^τα^.
καὶ γὰρ ἀληθῶς ἰδίου δεῖται καιροῦ πρὸς ἐξέτασιν, μὴ τῇ παραδρομῇ τῶν λόγων ὑβρίσωμεν τὰ ἐκείνου παλαίσματα.
ἐκεῖνα δὲ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχωμεν, ἅ_περ εἶπεν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καὶ μέγα^ς ἀγωνιστής.
ἐκεῖνα δὲ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχωμεν, ἅπερ εἶπεν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καὶ μέγας ἀγωνιστής.
ἐπειδὴ γὰ^ρ σφραγῖδα^ τοῖς εἰρημένοις ἐπά^γει, πάντων γυμνωθείς, ἑαυτὸν εὐσεβεία_ς οὐκ ἐγύμνωσεν, ἀλλά^ φησι^ν·
ἐπειδὴ γὰρ σφραγῖδα τοῖς εἰρημένοις ἐπάγει, πάντων γυμνωθείς, ἑαυτὸν εὐσεβείας οὐκ ἐγύμνωσεν, ἀλλά φησιν·
ὁ κύ_ρι^ος ἔδωκεν, ὁ κύ_ρι^ος ἀ^φείλετο·
ὁ κύριος ἔδωκεν, ὁ κύριος ἀφείλετο·
ὡς τῷ κυ_ρί^ῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.
ὡς τῷ κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.