Split (1)

train · 162M rows

text stringlengths 254 13.2M	id stringlengths 36 47	dataset_source stringclasses 2 values	prediction float64 1.01 4.21	dump stringclasses 106 values	url stringlengths 13 2.36k	date stringlengths 19 25	file_path stringlengths 108 155	offset int64 -1 1.48B	page_average_lid_score float64 0.85 1 ⌀	full_doc_lid_score float64 0 1 ⌀	language_score float64 0 1	per_page_languages listlengths 1 14.5k	full_doc_lid stringclasses 14 values	top_langs stringclasses 1 value	is_truncated bool 2 classes	page_ends listlengths 1 14.5k	minhash_cluster_size int64 1 1.9M	duplicate_count int64 -1 319
Systemy informatyczne w ochronie zdrowia Część 4 – propozycje rozwiązań w Polsce w zakresie Internetowego Konta Pacjenta Streszczenie Na podstawie doświadczeń krajowych i zagranicznych, jak i analizując drogi, jakimi rozwijały się projekty w innych krajach europejskich udostępniające pacjentowi Internetowe Konto Pacjenta i jego funkcjonalności można zauważać prawidłowość, że ewolucyjne podejście do zagadnienia informatyzacji ochrony zdrowia daje najlepsze efekty. Etapowo wdrażane kolejne funkcjonalności zaczynając od najprostszych dostępnych aktualnie możliwości pozwalają następnie wprowadzać nowe serwisy i rozbudowywać system. W Polsce funkcjonuje sprawnie działający Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia – OSOZ, który z powodzeniem realizuje już dzisiaj funkcjonalność konta pacjenta na poziomie dopuszczonym przez polskie prawo. Pełna funkcjonalność Internetowego Konta Pacjenta z uwagi na uwarunkowania legislacyjne nie jest możliwa na tym etapie w żadnym z systemów. Przedstawiono założenia dalszych prac dotyczących wdrażania systemu informatycznego w ochronie zdrowia w Polsce. Projekt rekomenduje wykorzystanie rozwiązania krajowego Ogólnopolskiego Systemu Ochrony Zdrowia – OSOZ jako rozwiązania najlepiej dostosowanego do aktualnie funkcjonujących przepisów prawnych. Rozwiązanie to w obecnym kształcie w praktyczny sposób implementuje najlepsze praktyki spotykane w projektach zagranicznych z potwierdzonymi efektami działania. Wdrażane w sposób celowy i systematyczny, przy poparciu decydentów ochrony zdrowia ma bardzo duże szanse stać się jednym z bardziej kompleksowych systemów tego typu w Europie. Słowa kluczowe: systemy informatyczne, ochrona zdrowia, Internetowe Konto Pacjenta, OSOZ – Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia, Polska. Healthcare information technology (IT) and management systems Part 4 – suggestions for solutions in Poland for Patient Internet Account Summary Basing on national and foreign experiences and by analysing the ways in which the projects were developed in other European countries to offer patients Internet Account as well as the functionality of the account, one can notice the regularity that the evolutionary approach to information technology issue in health care, is most effective. When subsequent functionalities are implemented in stages, starting from the simplest accessible then possibilities, next they allow for launching of new services and building up the system. In Poland there is an effectively functioning National Health Care System –OSOZ, which successfully realizes nowadays the functionality of patient internet account on the level permitted by Polish law. Complete functionality of the Patient Internet Account due to legislative reasons, is not possible at this stage in any of the systems. The present article is presenting the assumptions for further studies concerning the implementation of information technology system in health care in Poland. The project recommends the use of National Health Care System – OSOZ- as the solution that is best adapted to the currently functioning legal acts. This solution in the present form practically implements the best practices encountered in foreign projects with the proved functional effects. The solution implemented deliberately and systematically, with the support of health care decision-makers, has great chances to be one of the most comprehensive systems of this type in Europe. Key words: information systems, health care, Patient Internet Account, OSOZ – National Health Care System, Poland. 1 Instytut Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki w Lublinie 2 Katedra Zdrowia Publicznego. Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie 3 Zakład Metod Informatycznych i Epidemiologicznych, Uniwersytet Medyczny w Lublinie WSTĘP Bazując na doświadczeniach opisanych wcześniej i drogi, jakimi rozwijały się projekty w innych krajach europejskich udostępniające pacjentowi Internetowe Konto Pacjenta i jego funkcjonalności można zauważyć prawidłowość, że ewolucyjne podejście do zagadnienia daje najlepsze efekty. Etapowo wdrażane kolejne funkcjonalności zaczynając od najprostszych dostępnych aktualnie możliwości pozwalają następnie wprowadzać nowe serwisy i rozbudowywać system. Przepisy prawa są dostosowywane na podstawie już zdobytych doświadczeń. Nowe dostępne technologie ewolucyjnie zastępują starsze rozwiązania. Nie sposób również nie zauważyć, że wdrożenie Internetowego Konta Pacjenta (jego pierwszych elementów) w ramach projektu „Elektronicznej platformy gromadzenia, analizy i udostępniania zasobów cyfrowych o zdarzeniach medycznych”, który w fazie początkowej przewiduje wdrożenie prototypu systemu w postaci e-recepty na terenie RP wyprzedaż kwestie zmian w przepisach powszechnie obowiązującego prawa, które to zmiany mogą mieć decydujący wpływ na powodzenie projektu. Proces wdrażania systemu e-recepty nie został poprzedzony przez ustawodawcę zmianami w aktualnie obowiązujących przepisach prawnych. W konsekwencji podmiot odpowiedzialny za wdrożenie projektu zobowiązany jest prowadzić go w niesprzyjającym środowisku prawnym. Aktualnie obowiązujące przepisy determinują wybór określonych, zaprezentowanych poniżej rozwiązań. Wdrożenie projektu w pełnym jego zakresie będzie możliwe po wprowadzeniu niezbędnych zmian w ustawodawstwie. Wśród zagadnień prawnych, które determinują propo- nowany kształt wdrożenia projektu wyróżnić należy nastę- pujące kwestie: - przepisy dotyczące ochrony danych osobowych, a w szczególności danych zaliczonych do kategorii wrażliwych danych osobowych, - przepisy dotyczące wydawania i realizacji recept lekar- skich, które przesądzą, iż recepta może funkcjonować wyłącznie w postaci drukowanej, - przepisy dotyczące realizacji świadczeń lekarskich (tzw. wizyt lekarskich), które wymagają osobistego zabrania pacjenta przez lekarza w trakcie udzielania mu świadcze- nia, - przepisy dotyczące możliwości zastosowania kwalifikowa- wanego podpisu elektronicznego [1-8]. Analiza doświadczeń zagranicznych wskazuje na to, iż w krajach tych realizowano projekt Internetowego Konta Pa- cjenta (a w jego ramach e-recepty) w bardziej sprzyjającym środowisku prawnym, ponieważ był on albo poprzedzony zmianami w obowiązujących przepisach, które ułatwiały realizację projektu albo też poszczególne kraje we wskaza- nych wyżej zakresach nie wypracowały tak rygorystycznych regulacji jak ustawodawstwo polskie [9-11]. MODEL ROZWOJU INTERNETOWEGO KONTA PACJENTA Na bazie przeprowadzonej analizy rozwiązań międzyna- rodowych do celów realizacji docelowej funkcjonalności sys- temu Internetowego Konta Pacjenta zalecamy jest ewolucyj- ny model rozwoju projektu realizowany w kilku etapach. Etap 1 – etap w ramach prototypu usługi recepty elektro- nicznej, gdzie zrealizowane zostaną elementy Internetowego Konta Pacjenta, w zakresie niezbędnym do realizacji usługi elektronicznej recepty. Etap 2 – etap, w którym konto początkowo z zapisanymi wyłącznie lekami zostanie wzbogacane o zapisy związane z wydanymi diagnozami i sposobami leczenia, kolejne usługi będą mogły być realizowane ze wspomaganiem elektronicz- nym. Wprowadzania dodatkowych usług i funkcjonalności rozszerzonych takich jak rejestracja on-line do lekarza lub obsługa udostępnia wyników badań laboratoryjnych. Etap 3 – etap wprowadzenia w pełnym zakresie podpisu elektronicznego, elektronicznej dokumentacji medycznej na Koncie Pacjenta jak również wprowadzenie w pełni elektronicznych usług umożliwiających eliminację papieru. Identyfikacja osób w systemie (pacjenta, profesjonalisty) odbywała się za pomocą powszechnego dokumentu toż- samości pl.ID z podpisem elektronicznym. Zastosowanie takiego modelu, pozwoli w praktyce na szybkie dostarczenie korzyści związanych z funkcjonowa- niem Internetowego Konta Pacjenta na wczesnym etapie realizacji projektu, czyli już w pierwszym etapie. Realizacja kolejnego etapu pozwoli na skuteczne wdrożenie usług elektronicznych w ramach Konta Pacjenta oraz dostarczenie głównych korzyści związanych z funkcjonowaniem syste- mu. Realizacja trzeciego etapu pozwoli na wykorzystanie wprowadzonego dokumentu tożsamości oraz powszechne wykorzystanie systemu przez wszystkich obywateli. Za- strzec należy, iż realizacja etapu pierwszego następowała w aktualnie istniejących uwarunkowaniach prawnych i or- ganizacyjnych. Natomiast realizacja etapu drugiego oraz trzeciego łączyły się z koniecznością dokonania zmian legislacyjnych oraz przeprowadzenia takich przedsięwzięć organizacyjnych, jak np. dokument tożsamości pl.ID. Wdrożenie realizowane w pierwszym etapie musi opierać się na aktualnych aktach prawnych zapewniających regula- cję zasad funkcjonowania systemów teleinformatycznych używanych przez podmioty publiczne oraz aktach prawnych składających się na tzw. prawo medyczne W pierwszej fazie wdrażania projektu Internetowych Kont Pacjenta dane o zdarzeniach zdrowotnych zapisywa- nych na tych Kontach nie mogłyby stanowić indywidualnej dokumentacji medycznej. Prezentowana w niniejszym oprac- owaniu koncepcja wdrażania Internetowych Kont Pacjenta zakłada, iż – przyznajmniej w pierwszej faze wdrożenia pro- jektu – IKP będą miały charakter anonimowy. Skoro Konta z założenia początkowo mają mieć charakter anonimowy, a tym samym nie będą zawierać informacji oznaczającej pacjenta w sposób pozwalający na ustalenie jego tożsamości. Dodatkowo, obowiązująca aktualnie treść rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2006 r. determinuje, iż dokumentacja medyczna prowadzona w postaci elektronicz- nej musi być podpisana za pomocą bezpiecznego podpisu elektronicznego z opcją znakowania czasem. Pierwsza faza wdrożenia Internetowych Kont Pacjenta – ze względów finansowych, jak i prakseologicznych - nie zakłada posługi- wania się bezpiecznym podpisem elektronicznym. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym informacje zgromadzone na Internetowym Koncie Pacjenta, choć nie moga pełnić roli elektronicznej dokumentacji pacjenta, to z powodzeniem mogą jednak pełnić funkcję niezwykle precyzyjnego wywiadu, jaki świadczeniodawca każdorazowo przeprowadza z pacjentem. W treści Internetowego Konta Pacjenta zapisane będą informacje z zakresu specjalistycznej wiedzy medycznej, programy automatycznie wychwytyujące reakcje alergiczne oraz niepożądane interakcje pomiędzy przyjmowanymi przez pacjenta lekami, co przyspieszy pracę lekarza, jak i obiektywnie podniesie jakość udzielonego świadczenia zdrowotnego. Funkcjonowanie anonimowych Internetowych Kont Pacjenta w pierwszym okresie wdrożenia projektu niesie również z sobą ten walor, iż omija problematykę przetwarzania danych osobowych dotyczących stanu zdrowia. Po uzyskaniu, na skutek zmian legislacyjnych, przez CSIOZ kompetencji do przetwarzania danych osobowych wrażliwych nie byłoby przeszkód do zapisywania na Internetowym Koncie Pacjenta danych stanowiących dokumentację medyczną w postaci elektronicznej. Rozwiązanie takie możliwe by było dzięki podpisowi elektronicznemu, który jednoznacznie wiązałby treść dokumentacji z osobą lekarza posługującego się danym podpisem. W takim wypadku dokumentacja medyczna prowadzona w formie elektronicznej byłaby sporządzana zgodnie z przepisami przez osoby uprawnione, a następnie przesyłana do CSIOZ i tam przechowywana (hostowana) w ramach Internetowego Konta Pacjenta. Podkreślenia wymaga, iż Internetowe Konto Pacjenta charakteryzuje się dużą funkcjonalnością bez zapisywania w jego ramach dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej. Ewentualne dopuszczenie zapisywania na Internetowym Koncie Pacjenta formalnej dokumentacji medycznej oczywiście zwiększy funkcjonalność Konta. Niemniej opcja ta nie przesadza ogólnej oceny funkcjonalności Internetowego Konta Pacjenta. Analiza treści zapisanych na IKP może być narzędziem dużo efektywniejszym, aniżeli ustny wywiad z pacjentem, a wykorzystanie automatycznej analizy może aktywnie wspomagać prowadzenie procesu leczenia [12]. IDENTYFIKACJA UCZESTNIKÓW SYSTEMU W pierwszy etapie realizacji Internetowe Konto Pacjenta jest kontem anonimowym niepozwalającym zidentyfikować osoby, której dane przechowuje. Dostęp do zapisów na koncie pacjenta może mieć jedynie sam pacjent lub osoba, której pacjent zaufa i wskaże identyfikator swojego konta. Takimi osobami są lekarz lub farmaceuta. Są to osoby, które mają dostęp do pewnych danych osobowych pacjenta i pacjent we własnym interesie może być zainteresowany by udostępnić dane z Internetowego Konto Pacjenta. Pacjent przekazuje identyfikator konta profesjonalisicie lub farmaceutce celem zapisu danych na Internetowe Konto Pacjenta. Proponuje się wprowadzenie identyfikacji Konta Pacjenta poprzez nowy identyfikator, który funkcjonowałby do czasu umożliwienia prawnie powszechnego stosowania identyfikatora obywatela w postaci PESEL lub dowodu osobistego czy w przyszłości poprzez certyfikat w dowodzie tożsamości pl.ID. Pacjent w przyszłości mógłby przekształcić swoje konto na konto identyfikowane poprzez PESEL lub certyfikat z pl.ID, w którego skład wchodzić będzie PESEL. Internetowe Konto Pacjenta w pierwszym etapie powinno być identyfikowane wyłącznie poprzez numer niemający w swojej budowie żadnych danych wskazujących na konkretnego pacjenta. W ramach krajowego projektu OSOZ przyjęto rozwiązanie, iż pacjent może posługiwać się kartą umożliwiającą dostęp do konta. Karta może być zarówno kartą plastikową jak również kartą papierową wydrukowaną samodzielnie przez pacjenta. Karta zawiera numer oraz kod kreskowy pozwalający na automatyzację procesu wprowadzania danych medycznych do systemu jak i realizacji recepty czy zlecenia elektronicznego. Zgoda na wgląd do danych na koncie pacjenta może zostać przekazana w sposób jednorazowy poprzez wskazanie identyfikatora konta i podanie osobistego kodu dostępu znanego jedynie pacjentowi w postaci kodu PIN lub hasła dostępu do konta. Dodatkowy kod zabezpieczający będzie stosowany w przypadku kontaktu usługodawcy z lekarzem lub farmaceutą, w przypadku jego autentykacji, udzielania zgody na dostęp do danych medycznych. W etapie 3 wprowadzić należy rejestr zgód pacjenta na dostęp do jego danych medycznych, gdzie pacjent będzie mógł wprowadzić stałą zgodę dla wskazanego profesjonalisty do jego danych bez wprowadzania kodu dostępu. Profesjonalista w systemie w pierwszym etapie będzie identyfikowany poprzez kartę profesjonalisty. Karta zawiera numer i wydawana będzie dla każdego lekarza pracującego w ramach systemu przez Samorządy Zawodowe. W trakcie wydawania karty profesjonalisty tworzony będzie kod PIN. Karta będzie autentykować profesjonalistę w systemie. Profesjonalista poprzez autentykację kartą i PIN będzie autoryzował wprowadzone przez siebie dane. Identyfikację farmaceuty w pierwszym etapie realizacji można pominać, dla realizacji założeń systemu nie jest w tym momencie wymagana. Aby system mógł zacząć funkcjonować konieczna jest identyfikacja usługodawców, aptek oraz leków już na pierwszym etapie realizacji projektu. Konieczna jest integracja zestawów danych pozyskanych z instytucji administrujących wyżej wymienionymi rejestrami. A w kolejnych etapach identyfikacja lekarzy, rozpoznan problemów zdrowotnych (ICD10), czynności medycznych (ICD9), katalogu badań laboratoryjnych. Identyfikacja pozostałych elementów słownikowych wykorzystywanych w całym systemie poza Internetowym Kontem Pacjenta jest równie ważna, ale ze względu na niewielki wpływ na funkcjonalność Internetowego Konta Pacjenta jest poza zakresem tego opracowania. Zarówno w pierwszym jak również w kolejnych etapach realizacji projektu, identyfikacja usługodawców zapewniać będzie poprzez integrację z rejestrem zakładów opieki zdrowotnej RZOZ administrowanym przez Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia. W ramach funkcjonującego jednego lub więcej zakładów opieki zdrowotnej, lekarze wypisujący recepty identyfikowani powinni być w oparciu o unikalny, niezależny od zakładu opieki zdrowotnej (z uwagi na możliwość pracy w kilku zakładach) identyfikator. Skutecznym i wiarygodnym sposobem identyfikacji aptek, może być wykorzystanie rejestru aptek NFZ, który jest modyfikowany na bieżąco, na podstawie rachunków z aptek i okresowych rozliczeń refundacji leków. Natomiast informacje o lekach muszą zostać wprowadzone do każdego systemu informatycznego działającego w ramach systemu e-recepta oraz praktycznie dla każdego leku znajdującego się w systemie. Uruchomienie rejestru leków na potrzeby projektu oznacza w praktyce konieczność jego wprowadzenia do systemów informatycznych usługodawców i aptek ogólnodostępnych tak, aby zapewniona była identyfikacja produktów w ramach recepty elektronicznej i Internetowego Konta Pacjenta. Sugerowane jest w ramach pierwszego etapu wdrożenia wykorzystanie jednej z dostępnych na rynku komercyjnych baz danych. Zapewniają one z jednej strony aktualność i aktualizację danych o lekach w miarę zmieniających się przepisów prawnych, z drugiej strony zapewniają, że dane aktualizowane są przez użytkowników w systemach informatycznych. W drugim etapie i w kolejnych realizacji projektu identyfikacja przebytych lub rozpoznanych chorób i problemów zdrowotnych zapewniona będzie poprzez wykorzystanie Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych Rewizja Dziesiąta CM zgodnych z klasyfikacją ICD10. Identyfikacja wykonanych czynności związanych ze zdrowiem pacjenta zapewniona będzie poprzez wykorzystanie Klasyfikacji Procedur Medycznych Rewizja Dziewiąta – klasyfikacja ICD9. Identyfikacja wykonanych czynności związanych ze zdrowiem pacjenta wykonywanych poza pacjentem zapewniona będzie poprzez wykorzystanie Klasyfikacji Badań Laboratoryjnych. Pozostałe klasyfikacje – ICF, ICHI, SNOMED, służące do klasyfikowania procedur medycznych lub do określania stanu zdrowia i choroby pacjenta, przewiduje się do wprowadzenia w systemie w finalnej fazie projektu. PODPIS ELEKTRONICZNY Sugerowanym rozwiązaniem w pierwszym etapie wdrożenia projektu, który gwarantuje pozytywne zakończenie tego etapu, jest utrzymanie kont anonimowych bez danych osobowych pacjenta, co jest związane z równoczesnym wdrażaniem pilotażowym e-recepty przy założeniu braku danych osobowych (danych mogących zidentyfikować pacjenta, lekarza lub usługodawcę) i jest podyktowane stanem prawnym uniemożliwiającym przesyłanie takich danych w obrazie elektronicznym recepty. Pilotowe wdrożenie e-recepty przewiduje pozostawienie recepty drukowanej jako pełnego nośnika informacji o pacjencie i lekarzu ją wystawiającym i co najważniejsze informacji wskazującej na elektroniczny obraz recepty w systemie – numerze recepty zapisanym w kodzie kreskowym. W związku z powyższym w pierwszym etapie nie jest wskazane uruchomienie mechanizmów podpisu elektronicznego albowiem podpis elektroniczny może zadziałać, jako czynnik utrudniający korzystanie z rozwijającego się systemu. Dane medyczne znajdujące się na Internetowym Koncie Pacjenta są w początkowym etapie w funkcji precyzyjnego i dobrze opisanego i uporządkowanego wywiadu prowadzonego z pacjentem. Są danymi anonimowymi, nie mogą być przechowywane w formie pełnej dokumentacji medycznej. Podpis elektroniczny nie jest w tym miejscu możliwy do zastosowania, gdyż wprowadziłby uosobienie tych danych i w konsekwencji powodowałby naruszenie obowiązujących aktualnie przepisów prawnych. Zastosowanie podpisu elektronicznego w pierwszym etapie podniesie również koszt pierwszego etapu i znaczaco wydłuży czas jego realizacji odsuwając w czasie pierwsze korzyści z zastosowania systemu. Realizacja Internetowego Konta Pacjenta w pierwszym etapie wdrożenia powinna polegać wyłącznie na stworzeniu sprawnego obiegu informacji elektronicznej o zleceniach medycznych i ich realizacjach, udostępnianie tych danych w ramach Internetowego Konta Pacjenta oraz udostępnienie podstawowych usług wspomagających procesy medyczne. Niemniej wdrożenie kolejnych etapów realizacji projektu będzie oczywiście wymagało stosowania podpisu elektronicznego. Jest to narzędzie jednoznacznie wiązace dokumentację medyczną z lekarzem, który ją wystawił – co przy planowanej funkcjonalności konta pacjenta jest koniecznym elementem umożliwiającym wymianę, przechowywanie i udostępnianie dokumentacji medycznej w ramach Internetowego Konta Pacjenta. WARUNKI REALIZACJI PROJEKTU Sugerowany sposób przeprowadzenia pierwszego etapu wdrożenia zakłada jak największy udział zakładów opieki zdrowotnej i ogólnodostępnych aptek w projekcie. Uczestnicy projektu nie muszą zmieniać procesu obsługi pacjenta, generowania czy też wydawania zleceń lub rejestrowania dokumentacji medycznej lub recept. Warunkiem koniecznym dla jednostki współpracującej z systemem jest prowadzenie lokalnej dokumentacji medycznej w formie elektronicznej. W pierwszym etapie wystarczające jest wykorzystywanie lokalnego systemu informatycznego do wspomagania prowadzenia jednostki. Wszystkie dane wprowadzane są do systemu, a niezbędne dokumenty papierowe są drukowane, w tym zlecenie, recepty lub zwolnienia. Zdecydowany wpływ na ilość uczestników pierwszego etapu wdrożenia będzie miała bezpośrednia integracja systemu Projektu z systemami wspierającymi operacyjną działalność lekarza i farmaceuty. Konieczne jest zapewnienie interfejsu pozwalającego automatycznie i w sposób bezpośredni przesyłać informacje medyczne z lokalnego systemu medycznego lekarza do Systemu. Zapewnienie znacznej liczby uczestników projektu zapewnia równocześnie dużą ilość danych statystycznych pozwalających na właściwe wnioskowanie w zakresie efektów pierwszego etapu wdrożenia projektu. Istotnym elementem jest również objęcie pierwszym etapem projektu całego kraju, co zapobiegnie wnioskowaniu na podstawie danych z jednego regionu, które mogą nie mieć odzwierciedlenia w całej populacji kraju. Aby wyniki pierwszego etapu były inspirujące dla dalszych działań konieczne jest wybranie reprezentatywnej próby uczestników dla całego kraju [13-15]. Doświadczenia związane z realizacją projektu w innych krajach jak również funkcjonujące w kraju przepisy prawne dotyczące systemów informatycznych podmiotów realizujących zadania publiczne wyróżnie wskazują na konieczność stosowania rozwiązań o charakterze interoperacyjnym. Interoperacyjność rozwiązań wymuszoną zostaje przez przepisy ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz przez przepisy rozporządzeń wykonawczych wydanych w oparciu o delegacje zamieszczone w tej ustawie. Aktualna analiza wskazuje na zasadność wykorzystania Elektronicznej Platformy Udostępniania Usług Administracji Publicznej ePUAP. Projekt ePUAP jest pierwszym etapem dużego projektu międzyresortowego ePUAP. Rezultatem projektu ePUAP będzie uruchomienie platformy, na której udostępniane będą obywatelowi usługi elektroniczne budowane przez instytucje publiczne. Zakres projektu ePUAP obejmuje budowę elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej, Centralnego Repozytorium Wzorców Dokumentów, portalu informacyjnego ePUAP oraz portalu interoperacyjności. Integracja rozwiązań wdrażanych w ramach Projektu z platformą ePUAP umożliwi opcjonalne wykorzystanie przez obywateli mechanizmów identyfikacji i uwierzytelniania ePUAP w celu logowania się do Internetowego Konta Pacjenta. Zapewniając tym samym usługobiorcom możliwość korzystania z ePUAP jako pojedynczego punktu dostępowego do usług publicznych w Internecie. Z uwagi na doświadczenia w projektach przeprowadzonych w kraju i za granicą, niniejsza ekspertyza nie zakłada innego sposobu komunikacji z Systemem jak poprzez lokalne systemy wspierające działalność medyczną usługodawców (lekarzy, szpitali, laboratoriów) oraz aptek (farmaceutów). Podstawowym założeniem interoperacyjnego współdziałania tych systemów jest bezpośrednia komunikacja w trybie on-line [13-15]. RYCINA 1. Architektura rozwiązania. Elementy architektury systemu: - Portal Publiczny z Internetowym Kontem Pacjenta – aplikacja on-line udostępniająca usługi dostępu do danych medycznych dla pacjenta, dodająca podstawowe i rozszerzone usługi dla pacjenta (rejestracja on-line, itp.), - System Centralny – Centralna Baza Platformy – repozytorium przechowujące wszelkie dane zgromadzone przez system wykorzystywane przez usługi do ich realizacji jak również przez portal publiczny do ich udostępniania (danych) i udostępniania usług, - Usługi podstawowe – niezbędne do realizacji usług złożonych jak również bezpośrednio usług dla aplikacji systemów medycznych, usługi podstawowe mogą bezpośrednio realizować usługi zawarte w początkowych etapach wdrożenia systemu, można korzystać z tych usług bez udziału Szyny Usług (ESB). - Korporacyjna Szyna Usług (ESB) – mechanizm udostępniania, katalogowania i komponowania usług, mechanizm integracji systemów. Jest to Szyna Usług publicznych służąca do komunikacji pomiędzy Systemem, a systemami współpracującymi, w tym u usługodawców, - Lokalne Systemy Medyczne i Lokalne Systemy w Aptekach – Systemy informatyczne pracujące w zakładach opieki medycznej, aptekach, szpitalach i innych jednostkach świadczących usługi medyczne, - Moduł Komunikacyjny – moduł umożliwiający łatwiejszą komunikację lokalnych systemów z Platformą, są to elementy opcjonalne, ale bardzo istotne w początkowym etapie implementacji, gdy łatwość i szybkość włączania systemów wielu producentów oprogramowania jest niezwykle ważna. Komunikacja jest również możliwa bez używania modułu komunikacyjnego lecz wymaga większej ilości pracy w dostosowaniu mechanizmów integracji i przeprowadzenia szeregu operacji, kontrolnych po stronie oprogramowania, - Inne Systemy Publiczne współpracujące z Platformą Projektu – w kolejnych etapach wdrażania Systemu niezbędne będzie podłączanie kolejnych systemów publicznych udostępniania usług i rejestrów publicznych, w pierwszym etapie wdrożenia Systemu przewidziane jest ograniczone użycie tej współpracy, W pierwszym etapie wdrożenia projektu system oparty powinien być na maksymalnie prostych zasadach i wykorzystywać niezbędną ilość elementów przy jak największym wskaźniku osiągania korzyści z wprowadzania rozwiązania. Przewiduje się współpracę lokalnych systemów medycznych u usługodawców początkowo, bezpośrednio z pominięciem użycia Szyny Usług. W kolejnych etapach pewne usługi będą realizowane z udziałem Szyny danych, daje to możliwość uruchomienia systemu nawet w sytuacji, gdy Szyna Usług nie jest jeszcze uruchomiona. Architektura zawiera jedynie te elementy, które są istotne z punktu widzenia wdrożenia Internetowego Konta Pacjenta. Kompletny System obsługi Projektu Elektronicznej platformy gromadzenia, analizy i udostępniania zasobów cyfrowych o zdarzeniach medycznych jak również Platformy udostępniania on-line przedsiębiorcom usług i zasobów cyfrowych rejestrów medycznych zawiera szereg dodatkowych elementów umożliwiających ich realizację [11]. CECHY FUNKCJONALNE INTERNETOWEGO KONTA PACJENTA – ETAP 1 - Dostęp do wypisanych i zrealizowanych recept. - Podstawowe analizy i zestawienia dotyczące przyjmowania leków przez pacjenta. - Analiza możliwości wystąpienia działań niepożądanych w przypadku zazębiania pewnych zestawów leków – analiza interakcji. - Dostęp do historii terapii lekowych pacjenta. - Zasilanie konta poprzez systemy medyczne u usługodawców i w aptekach pracujących on-line – wprowadzenie e-recepty przez lekarza i jej realizacja możliwe wyłącznie z aplikacji lokalnej usługodawcy. • Dostępna aplikacja on-line dla profesjonalisty umożliwiająca podgląd danych medycznych na koncie, po wprowadzeniu kodu dostępu przez pacjenta, wejście do aplikacji on-line dostępne również z poziomu systemu lokalnego usługodawcy, • Pacjent może sam wprowadzać dodatkowe zakupione i przyjmowane leki – specjalnie oznaczone, • Pacjent może wprowadzać substancje i leki, na jakie jest uczulony, • Analiza interakcji pomiędzy lekami na poziomie wypisywania recepty (wprowadzanie do systemu), realizacji recepty lub wydawania leków w aptece jak również przez analizę wpisów w historii terapii lekowych pacjenta. FUNKCJONALNOŚĆ ZWIĄZANA Z OBSŁUGĄ DANYCH MEDYCZNYCH I WPROWADZENIEM PODSTAWOWYCH USŁUG MEDYCZNYCH • Zapisywane są również dane medyczne związane z wykonanymi działaniami (według klasyfikacji Procedur Medycznych ICD-9) i rozpoznaniemi sklasyfikowanymi według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, • Zapis danych medycznych do systemu realizowany jest poprzez lokalne systemy medyczne u usługodawców pracujące on-line z systemem centralnym w momencie ich powstawania, • Zapisywane są jedynie kody wykonanych procedur i rozpoznai bez opisu by zapobiec umieszczeniu danych osobowych w treści tych opisów, • Zapis zlecenia na wykonanie badań, badań laboratoryjnych lub skierowań do specjalisty, • Możliwość pobrania treści zlecenia po podaniu numeru zlecenia przez profesjonalistę realizującego dane zlecenie, • Wysyłanie wyników zrealizowanych badań, w tym badań laboratoryjnych i dostęp do nich na Internetowym Koncie Pacjenta. CECHY POZAFUNKCJONALNE – ETAP 1 • Konto jest anonimowe, • Numer karty wskazuje na Konto Pacjenta, • Karta z numerem jest plastikowa lub kartonowa – drukowana przez pacjenta, • Konto zasilane jest danymi, jeżeli karta (numer karty) zostanie podana w trakcie zlecenia, realizacji usługi medycznej lub wystawienia, realizacji lub wykupienia leków w aptece, • Dostęp do konta jest zabezpieczany poprzez kod PIN, • Pacjent udostępniając swoje dane medyczne podaje kod PIN – zgoda jednorazowa, • Lekarz zlecający ma dostęp do danych medycznych związanych z realizacją wystawionego przez niego zlecenia, • Identyfikacja zdarzeń i zleceń medycznych odbywa się według numeru zgodnego z formatem numeru recepty, • Profesjonalista jest identyfikowany przez kartę profesjonalisty wydaną przez samorządy zawodowe, karta powiązana z Numerem Prawa Wykonywania Zawodu, • W przypadku problemów z połączeniem istnieje możliwość buforowania danych do zapisania i wysłanie ich po nawiązaniu powtórnym łączności, • Bezpieczeństwo konta zgodne z wymaganiami norm bezpieczeństwa i ochrony danych w kasie C najwyższej dla danych osobowych wrażliwych lub danych dostępny w publicznej sieci komputerowej. CECHY FUNKCJONALNE INTERNETOWEGO KONTA PACJENTA – ETAP 2 • Rejestracja on-line do usługodawcy przez pacjenta z potwierdzeniem terminu przez usługodawcę, • Rejestracja podstawowych danych osobowych (opcja): imię, nazwisko, data urodzenia, telefon, adres z kodem miejscowości zamieszkania, płeć, PESEL, • Rejestracja ważnych danych ratunkowych na koncie pacjenta, takich jak grupa krwi, uczulenie (nie tylko na leki), schorzenia przewlekłe, kontakty ratunkowe, ciała obce w organizmie, informacja o ciąży, • Dostępna aplikacja on-line dla ratowników medycznych z możliwością awaryjnego dostępu do danych ratunkowych udostępnionych przez pacjenta, • Udostępnianie informacji ratunkowych, • Rejestracja dawkowania zapisanych leków wraz z tworzeniem harmonogramów przyjmowania leków, rejestracja przez lekarza w trakcie wypisywania recepty, a aktywacja po wykupieniu recepty, • Prowadzenie programów zdrowotnych dla pacjenta: kalendarz szczepień, programy profilaktyczne (wizyty kontrolne u stomatologa lub badania w określonych przedziałach wiekowych zależne od płci), programy rehabilitacyjne, programy aktywowane przez pacjenta, możliwe do udostępnienia lekarzowi, • Program opieki nad pacjentem chorym na schorzenia przewlekłe, takie jak cukrzycę (rejestracja pomiarów cukru i podanej insuliny), generowanie ostrzeżeń przy niekorzystnych wynikach pomiarów, przypominanie o wykonaniu pomiarów i wizyt kontrolnych, • Karta Ciąży z wpisywaniem danych przez lekarza i przez kobietę w ciąży, • Przypominanie o umówionej wizycie, o przyjęciu leku lub konieczności wykonania pomiaru – kanał SMS – usługa płatna, • Rejestracja podstawowych informacji o leczeniu szpitalnym w postaci przyjęć do szpitala, na oddział, rozpoznaniach, zrealizowanych procedurach medycznych, podanych lekach i wykonanych badaniach (w tym laboratoryjnych) i o wypisie ze szpitala. CECHY POZAFUNKCJONALNE – ETAP 2 • Konto nie jest tylko anonimowe, możliwe również konto z danymi osobowymi, • Dane osobowe przechowywane na podstawie zgody pacjenta, • W przypadku zmiany sytuacji prawnej umożliwiającej CSIOZ przetwarzać dane osobowe pacjentów z mocy nadanej przez ustawodawcę – dane osobowe rejestrowane są dla każdego usługobiorcy, • Numer karty wskazuje na Konto Pacjenta, • W przypadku wprowadzenia regulacji prawnych równorzędnym identyfikatorem Konta Pacjenta staje się PESEL, • Konto zasilane jest danymi praktycznie w każdym przypadku, gdy usługodawca podłączony jest do systemu, wykorzystywane są oba identyfikatory – numer karty i PESEL, w przypadku niejasności PESEL jest ważniejszym identyfikatorem, • Dostęp do konta jest zabezpieczany poprzez kod PIN, • Dodatkowo wprowadzone zostają zgody permanentne rejestrowane przez pacjenta dla określonego profesjonalisty (Dania, Czechy), • Rejestr dostępu do konta z określeniem obszaru, do jakiego uzyskano dostęp, kto go uzyskał, kiedy i w jakim miejscu – kontrola dostępu profesjonalisty do danych medycznych. CECHY FUNKCJONALNE INTERNETOWEGO KONTA PACJENTA – ETAP 3 • Zapis on-line z aplikacji lokalnej usługodawcy dokumentacji medycznej podpisanej cyfrowo opatrzonej znacznikiem czasu, • Odświeżanie dokumentacji po odświeżeniu znacznika czasu, • Przegląd dokumentacji przez uprawnionych użytkowników, • Obsługa Archiwum dokumentów elektronicznych, • Dane na koncie są autoryzowane przez zapisującego profesjonalistę podpisem elektronicznym podpisanego z użyciem klucza zawartego w pl.ID. CECHY POZAFUNKCJONALNE – ETAP 3 • Konto jest kontem z danymi osobowymi z definicji, • Identyfikowane jest poprzez PESEL i certyfikat zapisany w pl.ID (w tym PESEL), • Dla nie posiadających pl.ID lub PESEL pozostaje konto z kartą (numerem karty), • Wszyscy użytkownicy systemu – profesjonalisci identyfikowani są według pl.ID. Zastosowanie rozwiązań opisanych powyżej ma duże szanse powodzenia i realizacji tych celów, co potwierdzone zostało w trakcie realizacji podobnych projektów w krajach europejskich (Wielka Brytania, Czechy). Projekty te (w pierwszym etapie) zrealizowane zostały stosunkowo szybko i z efektami zasługującymi na uwagę i uznanie.[16] Dzięki tak skonstruowanym etapom prac, mogą one zostać rozpoczęte praktycznie natychmiast (nie wymagają zmian legislacyjnych) i nie wymagają współdziałania dużej ilości elementów. Udostępnienie Internetowego Konta Pacjenta w pierwszym etapie przyniesie szereg natychmiastowych korzyści w postaci: • Podniesienia bezpieczeństwa zdrowotnego obywatela w postaci szybkiego dostępu do wiarygodnych informacji o stanie zdrowia, • Udostępniony łatwy dostęp do informacji ratunkowych dostępnych w sytuacjach zagrożenia życia, • Dostarczy nowego narzędzia do wysokie precyzyjnego dostarczania informacji wywiadu z pacjentem, • Umożliwi dostęp do informacji bez konieczności bezpośredniej wizyty pacjenta w palcówce, • Zoptymalizuje (na pewno częściowo) obieg informacji i procesy w służbie medycznej, • Zwiększy się zaangażowanie pacjenta w procesy medyczne i dbania o własne zdrowie, • Wprowadzenie zintegrowanej historii medycznej udostępnia wcześniej niedostępne mechanizmy analizy, zarówno dla pacjenta jak i statystyki publicznej PODSUMOWANIE Rozwiązania zastosowane w poszczególnych państwach są dostosowane do sytuacji prawno-organizacyjnej w danym kraju. Oznacza to, że zastosowanie jakiegokolwiek modelu działania systemów funkcjonujących za granicą w całości jest niemożliwe. Możliwe jest jednak wykorzystanie koncepcji działania czy też poszczególnych elementów tych systemów sprawdzających się w realiach polskiej opieki zdrowotnej. W Polsce funkcjonuje sprawnie działający system dostarczający Internetowe Konto Pacjenta. Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia – OSOZ z powodzeniem realizuje już dzisiaj funkcjonalność konta pacjenta na poziomie dopuszczonym przez polskie prawo. Pełna funkcjonalność Internetowego Konta Pacjenta, z uwagi na uwarunkowania legislatywne, nie jest możliwa na tym etapie w żadnym z systemów. Zastosowanie istniejącego już rozwiązania jest niezwykle korzystne z punktu widzenia czasowego, ponieważ powoduje znaczące oszczędności na poziomie projektowania i wykonania nowego rozwiązania. Adaptacja istniejącego systemu pozwala skupić się bezpośrednio na wykorzystaniu jego możliwości jak i na pracach projektowych oraz wykonawczych związanych z rozwojem systemu. Rekomenduje się w związku z tym wykorzystanie rozwiązania krajowego Ogólnopolskiego Systemu Ochrony Zdrowia – OSOZ jako najlepiej dostosowanego do aktualnie funkcjonujących przepisów prawnych. Jednocześnie rozwiązanie to w obecnym kształcie w praktyczny sposób implementuje najlepsze praktyki spotykane w projektach zagranicznych z potwierdzonymi efektami działania. Ponieważ jest to rozwiązanie krajowe nie bez znaczenia jest również znacznie łatwiejsza możliwość współpracy, dobra znajomość krajowych uwarunkowań zarówno organizacyjnych jak i prawnych. PIŚMIENNICTWO 1. Ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. Nr 88 poz. 439 z późn. zm.). 2. Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14 poz. 89 z późn. zm.). 3. Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. Nr 64 poz. 565, z późn. zm.). 4. Ustawa z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. Nr 130 poz. 1450 z późn. zm.). 5. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2008 r. nr 45 poz. 271 z późn. zm.). 6. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. nr 164 poz. 1027 z późn. zm.). 7. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101 poz. 926 z późn. zm.). 8. Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2008 r. nr 136 poz. 857 z późn. zm.). 9. Jarosz M., Horoch A., Wdowiak L., Czubek A. Przegląd zastosowań elektronicznych kart zdrowia w krajach europejskich. Zdr. Publ. 2003;113(1/2):63–72. 10. Jarosz M., Horoch A. Europejska karta zdrowia. Karta 2003. III Międzynarodowa Konferencja Producentów, Użytkowników Kart i Systemów Kartowych. Warszawa, 25-27.11.2003. Publikacja na płycie CD. 11. Wdowiak L, Horoch A, Bojar I, Jarosz M. Systemy informatyczne w ochronie zdrowia. Część 1 – doświadczenia europejskie w zakresie internetowego konta pacjenta. Zdr Publ. 2009;119(1):74-9. 12. Wdowiak L, Horoch A, Kamiński Z, Bojar I. Systemy informatyczne w ochronie zdrowia. Część 2 – doświadczenia krajowe. Zdr Publ. 2009;119(1):80-5. 13. Wdowiak L, Czubek A, Jarosz M, Horoch A. Kluczowe problemy konstrukcji systemów informacyjnych wspomagających zarządzanie opieką zdrowotną. Część I: Podstawowe pojęcia. Zdr Publ. 2002;112(3):299-312. 14. Wdowiak L, Czubek A, Jarosz M, Horoch A. Kluczowe problemy konstrukcji systemów informacyjnych wspomagających zarządzanie opieką zdrowotną. Część II: Systemy monitorowania. Zdr Publ. 2002;112(4):425-40. 15. Wdowiak L, Czubek A, Jarosz M, Horoch A. Kluczowe problemy konstrukcji systemów informacyjnych wspomagających zarządzanie opieką zdrowotną. Część III: Systemy wspierania decyzji. Zdr Publ. 2003;113(1/2):8-13. Informacje o Autorach Prof. zw. dr hab. n. med. Leszek Wdowiak – dyrektor, Instytut Medycyny Wsi w Lublinie, kierownik, Katedra Zdrowia Publicznego, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie; dr n. med. Andrzej Horoch – z-ca dyrektora ds. lecznictwa, Instytut Medycyny Wsi w Lublinie; st. wykładowca, Zakład Metod Informatycznych i Epidemiologicznych, Uniwersytet Medyczny w Lublinie; dr n. med. Iwona Bojar – adiunkt, Krajowe Obserwatorium Zdrowia i Bezpieczeństwa Pracowników Rolnictwa, Instytut Medycyny Wsi w Lublinie. Adres do korespondencji Prof. zw. dr hab. n. med. Leszek Wdowiak Instytut Medycyny Wsi ul. Jaczewskiego 2, 20-090 Lublin	<urn:uuid:cc5fdf68-db2f-4740-a333-e54c55b1ce6c>	finepdfs	3.216797	CC-MAIN-2019-22	http://imw.lublin.pl/pdf/rum/2009%20-%20Zdr%20Publ%202009;119(2)199-206%20Internetowe%20konto%20pacjenta%20propozycje.pdf	2019-05-19T17:46:11Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-22/segments/1558232255071.27/warc/CC-MAIN-20190519161546-20190519183546-00280.warc.gz	105,182,893	0.999203	0.999942	0.999942	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3765, 9993, 16384, 22500, 27300, 32401, 38193, 39820 ]	1	0
ORGANIZATOR Arkusz testowy zawiera informacje prawnie chronione do momentu rozpoczęcia konkursu. OGÓLNOPOLSKI KONKURS HUMANISTYCZNY XXIII EDYCJA 11 GRUDNIA 2019 TEST KONKURSOWY KLASA 7 SP WPISZ KOD SZKOŁY CZAS PRACY: 45 MINUT Sprawdź, czy arkusz testowy jest dopasowany do Twojej kategorii wiekowej i czy jest obustronnie zadrukowany. Do każdego pytania podane są 4 odpowiedzi: A, B, C, D. Jeżeli wśród nich jedna jest poprawna, zaznacz ją na karcie odpowiedzi, jeżeli tak nie jest, zaznacz na karcie odpowiedź E. Otrzymujesz od nas 30 punktów – tyle ile jest pytań. Za odpowiedź błędną otrzymujesz punkty ujemne równe ¼ liczby punktów przewidzianych dla danego pytania. Życzymy sukcesów i zapraszamy do testu konkursowego Alfik Humanistyczny! TEKST ZNAJDUJE SIĘ NA OSOBNEJ KARTCE Pytania za 3 punkty 1. Przywołany fragment tekstu: A) jest fragmentem dramatu B) należy do liryki C) pochodzi z tekstu publicystycznego D) pochodzi z powieści 2. Osobę mówiącą można nazwać: A) podmiotem lirycznym B) narratorem C) scenarzystą D) dramaturgiem 3. Osoba mówiąca: A) uczestniczy w wydarzeniach B) jest niedostrzegana przez bohaterów C) zna myśli bohaterów D) nie ocenia bohaterów i nie komentuje wydarzeń 4. Przywołany fragment charakteryzuje się: A) nastrojowością B) humorystycznym tonem wypowiedzi C) dramatyzmem akcji D) wielowątkowością 5. O opowiadającym historię można powiedzieć, że: A) nienawidzi zwierząt B) boi się psów C) woli koty D) nie podoba mu się, gdy zwierzęta przekraczają pewne granice 6. Wbiegający do pokoju pies: A) rozbawił gospodarza B) ucieszył mówiącego swoim widokiem C) wywołał u opowiadającego zdziwienie swoim wyglądem D) oczarował gospodarza 7. Fotel, który upodobał sobie czworonóg: A) był wyjątkowo elegancki B) nie nadawał się do niczego C) nie budził niczyjego zainteresowania D) idealnie pasował do tego, żeby na nim leżał pies 8. Opowiadając o „urodzie" psa opowiadający: A) przywołuje własne teksty B) posługuje się znanymi porzekadłami C) przywołuje współczesnych sobie pisarzy D) odwołuje się do cytowania znanych poetów 9. Wrażenie, które robi pies: A) jest mimo wszystko pozytywne B) jest bardzo złe C) skutecznie przekreśla dalsze relacje D) nie ulega zmianie 10. Opinia „syn jamnika i kanapy": A) świadczy o tym, że pies nie jest rasowy B) odnosi się do usposobienia czworonoga C) wskazuje na jednorodność stylu w wyglądzie psa D) jest sądem znawcy psów Pytania za 4 punkty 11. Właścicielka psa: A) wstydzi się za jego zachowanie B) ma świadomość niestosownego zachowania swojego psa C) zachowywała się agresywnie D) jest młodą dziewczyną i nie widzi niczego niestosownego w zachowaniu psa 12. Wygląd właścicielki psa świadczy o: A) jej braku sprawności fizycznej B) dobrym wychowaniu panienki C) jej łobuzerskim usposobieniu D) nieśmiałości 13. Opinia Pannica zuchwała, a pies opryszek: A) podkreśla kontrast między psem a właścicielką B) świadczy o harmonijności relacji psa z właścicielką C) wyraża obawy mówiącego D) jest krytyczna wyłącznie w odniesieniu do psa 14. Stwierdzenie Bynajmniej by mnie nie zdziwiło, gdyby osoba wjechała była do mojego domu konno wyraża: A) uznanie dla temperamentu gościa B) przerażenie C) pretensję D) złość 15. Sytuacja przedstawiona w przywołanym fragmencie sugeruje, że: A) to początek jakiejś historii B) jest finałem opowieści C) rozgrywa się w środku opowiadania D) nie dotyczy głównych bohaterów opowieści 16. Zdanie Z przedpokoju słychać było dwa splątane głosy: A) zawiera dwa czasowniki w formie osobowej B) rozpoczyna przyimek C) rozpoczyna spójnik D) zawiera wyłącznie rzeczowniki w formie mianownika 17. Sformułowanie splątane głosy: A) nie zawiera epitetu B) zawiera przysłówek C) ma charakter metaforyczny D) można rozumieć dosłownie 18. Wypowiedzenie drzwi otwarły się gwałtownie i obłąkanym pędem wpadł przez nie pies jest: A) równoważnikiem zdania B) zdaniem złożonym podrzędnie C) zdaniem pojedynczym rozwiniętym D) zdaniem złożonym współrzędnie łącznym 19. Wyraz gwałtownie jest: A) przymiotnikiem B) przysłówkiem C) czasownikiem w formie imiesłowu D) przymiotnikiem w stopniu wyższym 20. Sformułowanie obłąkanym pędem ma charakter: A) hiperboli (wyolbrzymienia) B) porównania C) omówienia D) wyliczenia Pytania za 5 punktów 21. Przecinki w wypowiedzeniu Długi, niski, śmiesznie kosmaty, a tak zabłocony : A) oddzielają zdania B) zaznaczają pauzy intonacyjne C) zaznaczają wtrącenia D) oddzielają elementy wyliczenia 22. Podkreślony wyraz w sformułowaniu Był to przedziwny stwór przyrody: A) to rzeczownik w mianowniku B) to rzeczownik w formie liczby mnogiej C) nie jest rzeczownikiem D) jest epitetem 23. Wyraz przedziwny: A) nie odmienia się przez przypadki B) ma cztery sylaby C) jest przymiotnikiem D) akcentuje się na trzecią sylabę od końca 24. W zdaniu z pytania 22. podmiotem jest: A) rzeczownik w dopełniaczu B) rzeczownik w mianowniku C) przymiotnik D) zaimek 25. Pokreślone wyrazy w wypowiedzeniu Chwyciłem nożyk do rozcinania kartek tworzą: A) przydawkę B) orzeczenie C) dopełnienie D) okolicznik celu 26. W kontekście całej wypowiedzi podkreślone sformułowanie w wypowiedzeniu Mordercze narzędzie wypadło z mej ręki: A) brzmi bardzo poważnie B) powoduje wzrost napięcia C) wprowadza nastrój grozy D) ma charakter ironiczny 27. Powtórzenie podkreślonego wyrazu w wypowiedzeniu stanęła osoba rodzaju żeńskiego i rozkrzyżowała żeńskie ramiona: A) świadczy o tym, że piszący boi się kobiet B) świadczy, że piszący jest nieuprzejmy C) nadaje wypowiedzi żartobliwego charakteru D) ma zniechęcić czytelnika do bohaterki 28. Sformułowanie roziskrzone oczy, po których latały złote błyski: A) nie zawiera przydawki B) zawiera trzy epitety C) zawiera przenośnię D) ma charakter porównania 29. W zdaniu Gwałtowne oburzenie tak mną zatrzęsło: A) nie ma podmiotu B) występuje okolicznik sposobu C) podmiotem jestmną D) podmiotem jest oburzenie 30. W wypowiedzeniu z pyt. 29. mamy: A) wyłącznie dopełnienie B) zarówno przydawkę jak i dopełnienie C) jedynie przydawkę D) dwa dopełnienia	<urn:uuid:0be53cf0-8b1c-4dbc-be63-75ed15130942>	finepdfs	1.594727	CC-MAIN-2021-21	https://jersz.pl/wp-content/uploads/2020/08/AH-7-SP-2019.pdf	2021-05-06T01:22:24+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-21/segments/1620243988724.75/warc/CC-MAIN-20210505234449-20210506024449-00582.warc.gz	285,403,111	0.999978	0.99998	0.99998	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2862, 6164 ]	1	0
Punktacja za OSIĄGNIĘCIA NAUKOWE I TWÓRCZE wg Załącznika nr 7 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2016 r. I. Publikacje naukowe w czasopismach naukowych 1. Publikacja naukowa w czasopiśmie naukowym zamieszczonym w części A wykazu czasopism naukowych – punktacja według wykazu; 2. Publikacja naukowa w czasopiśmie naukowym zamieszczonym w części B wykazu czasopism naukowych – punktacja według wykazu; 3. Publikacja naukowa w czasopiśmie naukowym zamieszczonym w części C wykazu czasopism naukowych, – punktacja według wykazu; 4. Recenzowana publikacja naukowa w języku innym niż polski, o której mowa w § 10 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, zamieszczona w zagranicznym czasopiśmie naukowym niezamieszczonym w wykazie czasopism naukowych, o którym mowa w § 15 ust. 1 rozporządzenia – 5 pkt. 5. Publikacja naukowa w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, uwzględniona w uznanej bazie publikacji naukowych o zasięgu międzynarodowym – liczba punktów odpowiada najniżej punktowanej publikacji naukowej w czasopiśmie naukowym zamieszczonym w części A wykazu czasopism naukowych, o której mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. II. Monografie naukowe 1. Monografia naukowa, w której liczba autorów nie przekracza 3, a co najmniej jeden z nich wskazał jednostkę jako afiliację – 25 pkt, – 50 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne; 2. Monografia naukowa lub monografia naukowa uznana za dzieło wybitne, w której liczba autorów wynosi co najmniej 4, a ich udział nie jest wyodrębniony – liczba punktów proporcjonalna do udziału liczby autorów, którzy wskazali jednostkę jako afiliację, w ogólnej liczbie autorów – monografia naukowa – 25 pkt∗Ajn/A, – monografia naukowa uznana za dzieło wybitne – 50 pkt∗Ajn/A, gdzie: Ajn – oznacza liczbę autorów monografii naukowej, którzy wskazali jednostkę jako afiliację; A – oznacza ogólną liczbę autorów monografii naukowej 3. Monografia naukowa wieloautorska, w której autorstwo poszczególnych rozdziałów jest oznaczone, a liczba autorów wynosi co najmniej 4 i wszyscy wskazali jednostkę jako afiliację – 15 pkt, – 30 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne; 4. Monografia naukowa wieloautorska, w której: 1) autorstwo poszczególnych rozdziałów jest oznaczone, 2) liczba autorów wynosi co najmniej 4, 3) łączna objętość rozdziałów autorstwa osób, które wskazały jednostkę jako afiliację (warunek ten dotyczy także redaktora naukowego tomu), obejmuje co najmniej 6 arkuszy wydawniczych – 15 pkt, – 30 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne 5. Rozdział w monografii naukowej wieloautorskiej, w której autorstwo poszczególnych rozdziałów jest oznaczone, a liczba autorów wynosi co najmniej 4, z wyłączeniem monografii naukowych – 5 pkt, – 10 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne, ale łącznie za rozdziały w jednej monografii naukowej nie więcej niż: – 15 pkt, – 30 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne. Jeżeli liczba autorów rozdziału w monografii naukowej wynosi co najmniej 2, jednostka, którą autor rozdziału wskazał jako afiliację, otrzymuje: – 2,5 pkt – 10 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne 6. Redakcja naukowa monografii naukowej wieloautorskiej, w której autorstwo poszczególnych rozdziałów jest oznaczone, a liczba autorów wynosi co najmniej 4, z wyłączeniem monografii naukowych, o których mowa w lp. 4, dokonana przez pracownika jednostki – 5 pkt, – 10 pkt – w przypadku monografii naukowej uznanej za dzieło wybitne. III. Działalność innowacyjna 1. Patent na wynalazek udzielony w okresie objętym ankietą na rzecz ocenianej jednostki, której pracownikiem jest twórca albo współtwórca wynalazku: – przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej – 30 pkt – za granicą – 40 pkt. Punktowany jest tylko jeden patent udzielony na dany wynalazek. 2. Wdrożenia po raz pierwszy w okresie objętym ankietą wynalazku, na który jednostce został udzielony patent w okresie objętym ankietą albo przed tym okresem – 30 pkt. Punktowane jest tylko jedno wdrożenie wynalazku. 3. Patent na wynalazek udzielony w okresie objętym ankietą przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą na rzecz innego podmiotu niż oceniana jednostka, której pracownikiem jest twórca albo współtwórca wynalazku – 15 pkt. Punktowany jest tylko jeden patent udzielony na dany wynalazek. 4. Prawa ochronne na wzór użytkowy lub znak towarowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego lub topografii układu scalonego, udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą na rzecz ocenianej jednostki – 10 pkt, – dodatkowo 10 pkt – w przypadku zastosowania. Punktowane jest tylko jedno prawo ochronne na dany produkt oraz tylko jedno jego zastosowanie. 5. Wyłączne prawa do odmian roślin przyznane przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych lub za granicą – 10 pkt 6. Wykorzystane autorskie prawa majątkowe do utworu z zakresu architektury krajobrazu przysługujące jednostce albo jej pracownikowi − 10 pkt. Punktowane jest tylko jedno zastosowanie utworu. IV. Dzieła z zakresu architektury krajobrazu: 1. Dzieła wykorzystujące dorobek nauki: 1) prace nagrodzone w konkursach międzynarodowych; 2) projekty obiektów architektury krajobrazu o najwyższym stopniu skomplikowania funkcjonalnego i technologicznego; 3) projekty obiektów architektury krajobrazu o charakterze obiektów użyteczności publicznej o dużym znaczeniu społecznym; 4) studia krajobrazowe do planów zagospodarowania przestrzennego województw; 5) plany zagospodarowania przestrzennego województw – 24 pkt 2. Dzieła wykorzystujące dorobek nauki: 1) prace nagrodzone w konkursach krajowych; 2) prace wyróżnione w konkursach międzynarodowych; 3) projekty obiektów architektury krajobrazu o bardzo złożonych wymaganiach przyrodniczych, artystycznych, społecznych, funkcjonalnych i technologicznych; 4) dzieła konserwatorskie wraz z dokumentacją; 5) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego obejmujące tereny zieleni; 6) studia krajobrazowe do studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (zmiana całościowa); 7) studia regionalne o zasięgu co najmniej gminnym (np. ochrony dziedzictwa przyrodniczego lub ochrony dziedzictwa kulturowego); 8) opracowania ekofizjograficzne; 9) studia krajobrazowe; 10) prognozy oddziaływań na środowisko ustaleń planistycznych miejscowych planów lub studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego; 11) opracowania strategii rozwoju w skali co najmniej miasta lub gminy – 12 pkt 3. 1) Prace nagrodzone w konkursach międzynarodowych lub krajowych; 2) Projekty obiektów architektury krajobrazu wymagających szczególnych rozwiązań przyrodniczych, artystycznych, społecznych i inżynierskich (np. dotyczących zagospodarowania wód opadowych na terenach osiedli mieszkaniowych lub w przestrzeniach publicznych); 3) Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego obejmujące tereny zieleni; 4) Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w obszarze jednostki krajobrazowej 4. 1) Prace wyróżnione w konkursach krajowych; 2) Projekty niewielkich obiektów architektury krajobrazu o małym stopniu trudności i prostej, jednorodnej funkcji (np. ogrodu przydomowego, wystawowego, tymczasowego lub wspólnotowego albo otoczenia obiektu użyteczności publicznej); 3) Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego terenu zieleni w obszarze części jednostki krajobrazowej; 4) Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (wyłącznie lokalna zmiana) – 3 pkt	<urn:uuid:10dacdcd-4b2d-452e-938a-13577f42f5a0>	finepdfs	1.390625	CC-MAIN-2022-27	https://urk.edu.pl/zasoby/23/zr_162_z3_2018.pdf	2022-06-27T20:42:54+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-27/segments/1656103341778.23/warc/CC-MAIN-20220627195131-20220627225131-00634.warc.gz	651,094,397	0.999978	0.999986	0.999986	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2303, 5080, 7095, 7587 ]	1	0
FERMACELL Vapor Stawia czoło czasowi i kosztom … Jeśli czas nagli, a koszty stają się uciążliwe: FERMACELL Vapor warte zastosowania w budownictwie drewnianym Szczelność powłoki zewnętrznej budynku jest jednym z najważniejszych elementów wpływających na zużycie energii grzewczej i ze względu na różnorodność szkód budowlanych, ma to największe znaczenie. Dlatego zewnętrzne elementy budowlane i połączenia odpowiednich elementów budowlanych muszą być wykonane jako paroizolacyjne i wiatroizolacyjne. w szkielecie drewnianym. Do nich należy zaliczyć: - odpowiednim bezpośrenim poszyciem lub elewacją ochronną, np. z FERMACELL Powerpanel, lub n konstrukcje ścian zewnętrznych z lub bez powierzchni instalacyjnej od strony pomieszczenia i od strony zewnętrznej z Standardowe płyty gipsowowłóknowe FERMACELL – znane już oryginalne płyty gipsowowłóknowe – zapewniają wykonanie paroszczelnych warstw zgodnie z DIN 4108-7. Natomiast nowa płyta gipsowo-włóknowa, FERMACELL Vapor stawia dalszy krok naprzód: mianowicie, na spodniej stronie płyty naniesione kaszerowanie redukuje tak dalece przenikanie pary wodnej, że odpada zastosowanie dodatkowych warstw hamujących wilgoć w konstrukcjach ścian zewnętrzych. Wspaniałe właściwości oryginalnych płyt gipsowowłóknowych FERMACELL są przy tym zachowane, tj.: nienaganne pod względem biologii budowlanej, uniwersalne w zastosowaniu: jako płyta budowlana, ognioochronna i nadająca się do pomieszczeń wilgotnych. - z dopuszczonym systemem zespolonym izolacji termicznej. n Konstrukcje stropów i dachów. Wartość Sd > 3 m umożliwia zastosowanie płyty gipsowowłóknowej FERMACELL Vapor jako wewnętrzne poszycie lub jako okładziny dla wszystkich typowych konstrukcji Dla wykonania paroszczelniej powłoki budynku należy uwzględnić, oprócz zastosowania nadających się do tego celu materiałów, także ich właściwe zaplanowanie i właściwie wykonane rozmieszczenie w całej konstrukcji. Nowa płyta FERMACELL Vapor Połączenie z cokołem Połączenie ze stropem Przejście z płyty podłoża lub stropu piwnicy do ściany zewnętrznej zostaje uszczelnione odpowiednio nadającą się do tego celu taśmą uszczelniającą (klejącą). Uszczelnianie (obklejanie) następuje poniżej gotowej, prefabrykowanej podłogi. O ile przewidziana jest płaszczyzna instalacyjna, uszczelnianie następuje pod nią. W obszarze połączenia ze stropem należy uzyskać szczelne połączenie. Praktycznie można to wykonać przy pomocy odpowiednich folii uszczelniających (otwartych na dyfuzję pary wodnej lub zmienne hamulce pary). Możliwości wykonania powyższego są szerokie; jedną z nich przedstawiamy poniżej. z płaszczyzną instalacyjną z zespolonym systemem izolacji termicznej z zespolonym systemem izolacji termicznej z płaszczyzną instalacyjną Wskazówka: płyty gipsowo-włóknowe FERMACELL są paroszczelne i wiatroszczelne. Jeśli płyty gipsowo-włóknowe mocowane są statycznie do żeber drewnianych, miejsca styku należy zakwalifikować także jako zapewniające paroszczelność, bez potrzebnej spoiny szpachlowanej lub klejonej. Dostosowanie i obróbka dodatkowych materiałów uszczelniających, takich jak folie wiatrowe i taśmy klejące, należy przeprowadzić zgodnie z instrukcją producenta. FERMACELL Vapor Narożnik zewnętrzny Połączenie z oknem Paroszczelność narożników zewnętrznych prefabrykowanych ścian w szkielecie drewnianym można uzyskać stosując np. nadające się sprasowane taśmy uszczelniające, przy czym należy uwzględniać odpowiedni stopień sprasowania. Jeśli przewidziana jest płaszczyzna instalacyjna, można zastosować jeszcze technikę obklejenia narożnika. z płaszczyzną instalacyjną z zespolonym systemem izolacji termicznej Elementy do wbudowania w ściany w technologii szkieletu drewnianego, takie jak okna lub drzwi, połączone zostają z płaszczyzną z paroizolacją w zasadzie za pomocą nadających się do tego celu taś m przylepnych uszczelniających. Jeśli przewidziana jest płaszczyzna instalacyjna, uszczelnienie wykonuje się także pod nią. z płaszczyzną instalacyjną z zespolonym systemem izolacji termicznej FERMACELL Vapor Konstrukcja ściany zewnętrznej z bezpośrednim poszyciem W przypadku, gdy płyta gisposowo-włóknowa FERMACELL Vapor umieszczona jest od strony wewnętrznej, można realizować wszystkie typowe wykończenia dla konstrukcji ścian zewnętrznych. Poniższe zdjęcia pokazują różne warianty ściany zewnętrznej: tak jak jest to typowe dla domów do wykończenia, n Ściana z systemem zespolonym izolacji termicznej. Dla tych konstrukcji oferujemy uzupełniająco dla dokumentacji fizyko-budowlanej kompletny katalog mostków cieplnych ze wszystkimi ważnymi detalami połączeń, do pobrania z internetu. n Ściana wyposażona w płaszczyznę intalacyjną, n Ściana z bezpośrednim poszyciem, FERMACELL Vapor – płyta gipsowo-włóknowa Izolacja termiczna Nadające się poszycie / okładzina, np. FERMACELL Powerpanel HD Dopuszczony system tynkowy Konstrukcja ściany zewnetrznej z płaszczyzną instalacyjną Konstrukcja ściany zewnętrznej z systemem zespolonym izolacji termicznej FERMACELL gipsowo-włóknowa FERMACELL płyta gipsowo-włóknowa Vapor Izolacja termiczna płaszczyzna instalacyjna z izolacją Nadające się poszycie / okładzina Np. FERMACELL Powerpanel HD Dopuszczony system tynkowy Nadające się poszycie / okładzina np. FERMACELL płyta gipsowo-włóknowa Dopuszczony system zespolony izolacji termicznej FERMACELL płyta gipsowo-włóknowa Vapor Izolacja termiczna FERMACELL ® jest zastrzezonym znakiem towarowym Grupy XELLA ® . FERMACELL System suchej zabudowy Oddział w Polsce ul. Migdałowa 4 PL-02-796 Warszawa Tel.: 022 - 645 13 38(9) Fax: 022 - 645 15 59 www.fermacell.pl	<urn:uuid:f69ed339-d702-44d7-8f27-213758cd5432>	finepdfs	1.739258	CC-MAIN-2019-04	https://www.fermacell.pl/pl/docs/FERMACELL-Vapor_11-2009.pdf	2019-01-21T19:34:25Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-04/segments/1547583807724.75/warc/CC-MAIN-20190121193154-20190121215154-00245.warc.gz	776,271,549	0.999428	0.999971	0.999971	[ "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 48, 1920, 3184, 4031, 5388, 5605 ]	1	0
Micros to firma z ponad 30-letnim doświadczeniem w branży dystrybucji i sprzedaży podzespołów elektronicznych. W naszej ofercie znajdują się komponenty najwyższej jakości, pochodzące od wiodących producentów i dostawców, z którymi współpracujemy od wielu lat. Klienci doceniają nas za szybkie terminy realizacji zamówień, kompletację dostaw oraz atrakcyjne ceny oferowanego asortymentu. Nie spoczywamy na laurach i wciąż stawiamy sobie nowe wyzwania. Nasi specjaliści od lat z powodzeniem integrują dystrybucję części elektronicznych wprost z magazynu z rozwijaniami dostaw bezpośrednich. Unikalne, bogate doświadczenie i aktywna obecność na rynku przyniosły nam reputację firmy dynamicznej, zorientowanej na klienta, zawsze gotowej zmierzyć się z najwyższymi standardami jakości. Najwyższa jakość naszych produktów, konkurencyjne ceny, uproszczony proces komunikacji z klientem oraz szybka i solidna dostawa sprawiły, że w opinii naszych licznych klientów zyskaliśmy miano firmy rzetelnej, zorientowanej przede wszystkim na odbiorcę i jego oczekiwania. Zintegrowane działania Microsa w zakresie dystrybucji i handlu umożliwiają naszym klientom skoncentrowanie się na produkcji, podczas gdy resztą zajmą się nasi specjaliści handlowi. OBSŁUGA KLIENTA Pomoc techniczna: doradztwo techniczne, konsultacje (udostępniamy materiały i literaturę techniczną producenta). Oferujemy rabaty: przy dużych zamówieniach, dla stałych klientów. Materiały informacyjne: naszą bogatą ofertę magazynową odzwierciedla katalog dostępny na stronie internetowej. Inne formy współpracy z klientem: przyspieszony czas dostawy, możliwość reklamacji, kompletacja dostaw. JESTEŚMY OFICJALNYM DYSTRYBUTOREM - AM - SAB - WEIPU - X-FAN - LGE - ARDUINO - MORN SUN - Suntan - i-Autac - ZOLL - OncQue™ - HONGFA RELAY - ESP - ONPOW - Golten - Maxair™ - KINGTRONICS® - XING ELECTRONICS - TACTRONIC - HEADGON - KINETIC - RALTRON - HOPERF - UNION - SMART INSTRUMENT - V&A INSTRUMENT - FELPOL - IME POLECAMY Golten WIODĄCY DOSTAWCA LISTW ZACISKOWYCH Doskonała jakość i cena Dafa Linker Nasze złącza w Twoim projekcie Zamów katalog na: WWW.micros.com.pl UKŁADY SCALONE I PÓŁPRZEWODNIKI - pamięci EEPROM, FLASH, EPROM, FRAM, SRAM, SDRAM - mikroprocesory 8, 16, 32 bit - układy pereryjne - karty SD i micro SD - układy logiczne - przetwornice - stabilizatory napięcia - układy analogowe i analogowo-cyfrowe - diody i mostki prostowtoniczne - tranzystory i triaki - diody - tyrystory - czujniki i przetworniki TECHNOLOGIA BEZPRZEWODOWA - moduły do pasma ISM - moduły interfejsu Bluetooth - odbiorniki GPS - moduły ZigBee - moduły WiFi - moduły GSM/GPRS - anteny KONDENSATORY - kondensatory ceramiczne MLCC - kondensatory foliowe - kondensatory elektrolityczne i polimerowe - kondensatory tantalowe - superkondensatory - kondensatory rozruchowe - kondensatory przekonapięciowe - trymery ceramiczne REZYSTORY, TERMISTORY I WARYSTORY - rezystory standardowe i precyzyjne - rezystory mocy - drabinki rezystorowe - potencjometry i trymetry ceramiczne - termistory NTC oraz PTC - warystory SMD oraz THT INDUKCYJNOŚCI - dławiki osiowe, pionowe - dławiki mocy - dławiki SMD - korale indukcyjne - elementy przeciwwzakłóceniowe EMI - transformatory zalewane - transformatory toroidalne - przekładniki prądowe KWARCE - rezonatory kwarcowe - oscylatory X0, OCXO, TCXO, VCXO (VCO) - monolityczne filtry kwarcowe - filtry ceramiczne, SAW - spawarki PLL - duplexery - zegary programowalne ZŁĄCZA I ELEMENTY MECHANICZNE - podstawki - listwy zaciskowe (terminal block) - złącza D-SUB, IDC - złącza board-to-board - gniazda kart chipowych i pamięci - mostki Rj - złącza i obudowy modułów na szynę DIN - złącza przemysłowe - złącza panelowe - złącza samopodwojące - przyciski tact switch - przełączniki DIP switch - przełączniki dźwigniowe - przełączniki klawiszowe - przełączniki krancowe - przełączniki slawarzowe - przyciski wandalooodporne PRZEKAŹNIKI - przełączniki automaty, mocy, sygnalowe - przełączniki zatrzaskowe, Halogen-Free - przełączniki SSR - kontaktry OPTOELEKTRONIKA - diody LED - dwukolorowe oraz wielokolorowe diody LED - super jasne białe diody LED 1W, 3W - transistory - fotodiody - fototranzystry - matryce LED - podświetlenia LED WYSWIETLACZE - wyświetlacze zrkadowe i graficzne TN, STN, FSTN - wyświetlacze TFT (pełna gama formatów) - wyświetlacze OLED - wyświetlacze LCD według wymagań klienta - rozwiązania Digital Signage LED - żarówki LED - panele LED - świetlówki LED - taśmy LED - moduły LED - żarówki samochodowe LED - naswietlacz LED - lampy uliczne LED - oprawy przemysłowe LED - żarówki LED - sterowniki LED WENTYLATORY I RADIATORY - wentylatory AC - wentylatory DC - dmuchawy osiowe DC - osłony wentylatorów - radiatory AKUSTYKA - przetworniki piezo, dynamiczne, SMD - mikrofony pojemnościowe - syreny alarmowe ELEMENTY ZABEZPIECZAJĄCE - bezpieczniki - szklane, resetowalne zabezpieczenia PPTC, auto - gazowe elementy wyładowcze - termostaty CUZNIKI I PRZETWORNIKI - czujniki temperatury - czujniki ultradźwiękowe - czujniki magnetyczne (kontaktrownie) - czujniki wychylenia i wibracji - czujniki gazów i wilgotności - czujniki ciśnienia BATERIE - baterie alkaliczne, cynkowo-chlorkowe, cynkowo węglowe - akumulatory Li-Ion, NiMH, NiCd - akumulatory przemysłowe - baterie litowe - baterie guzikowe - baterie zegarkowe - baterie do aparatów słuchowych - złącza do baterii ZASILACZE I PRZETWORNICE - przetwornice AC/DC i DC/DC - sterowniki LED - zasilacze LED - złącza USB na szynę DIN - ładowarki - zasilacze dogniazdkowe MATERIAŁY LUTOWNICZE I INSTRUMENTY POMIAROWE - PCB - pasty - topniki - druty lutownicze - stopy do lutowania na fali - oscylomotory - metry - potencjometry - pirometry INNE - ogniwa Peltiera - moduły i urządzenia interfejsowe Pełny asortyment znajdziesz na stronie: www.micros.com.pl	78758fb0-6428-4c06-bdb1-0b5fda201b14	finepdfs	1.191406	CC-MAIN-2021-39	https://elektronikab2b.pl/files/llq/6601-micros.pdf	2021-09-20T14:38:57+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-39/segments/1631780057039.7/warc/CC-MAIN-20210920131052-20210920161052-00279.warc.gz	275,913,875	0.999642	0.99966	0.99966	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 2149, 5855 ]	1	0
Oddział w…………………………………………………………………… Nr wniosku kredytowego………………………… Data złożenia wniosku kredytowego …………………………….. WNIOSEK O UDZIELENIE KREDYTU CZYSTE POWIETRZE Z DOTACJĄ NA CZĘŚCIOWĄ SPŁATĘ KAPITAŁU UDZIELANĄ W RAMACH PROGRAMU CZYSTE POWIETRZE I. INFORMACJE O KREDYCIE Kwota kredytu: …………….………………………. PLN Słownie: ……………………………..…………………….…………………………………………………. ………………….………………………………..………………………………………złotych Okres kredytowania: …………… miesięcy Cel kredytowania: Przedsięwzięcia zgodne z Programem Priorytetowym Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej „Czyste Powietrze”, polegające na wymianie starych i nieefektywnych źródeł ciepła na paliwo stałe na nowoczesne źródła ciepła spełniające najwyższe normy oraz przeprowadzeniu niezbędnych prac termomodernizacyjnych budynku: koszty kwalifikowane Przedsięwzięcia w kwocie: …………………………………………………………………………………………………… zł inne wydatki zgodne z celem Programu Priorytetowego Czyste Powietrze, w kwocie ……………………………………………..zł (cel nie może przekraczać 5% kwoty kredytu) Zakres przedsięwzięcia określa załącznik nr 1 do Wniosku Wyrażam zgodę na zmianę warunków kredytowania (kwota kredytu, okres spłaty) w przypadku braku zdolności kredytowej Zapłata prowizji za udzielenie kredytu w formie: wpłaty gotówką / przelewem przed uruchomieniem kredytu pobrania w dniu wypłaty kredytu przez Bank ze środków zgromadzonych na rachunku w Banku pobrania przez Bank ze środków kredytowych Ubezpieczenie kredytu bez ubezpieczenia z ubezpieczeniem Zapłata składki ubezpieczeniowej w formie: wpłaty gotówką / przelewem przed uruchomieniem kredytu pobrania w dniu wypłaty kredytu przez Bank ze środków zgromadzonych na rachunku w Banku złożenia przez Kredytobiorcę dyspozycji dokonania przez Bank przelewu składki jednorazowej na rachunek zakładu/ów ubezpieczeń ze środków kredytowych nie dotyczy Spłata kredytu w ratach: malejących (równe raty kapitałowe i malejące raty odsetkowe) równych (równe raty kapitałowo-odsetkowe) płatnych w ………. dniu miesiąca Spłata kredytu poprzez: wpłaty należnych kwot przez Kredytobiorcę na rachunek Banku przeznaczony do spłat kredytu potrącanie przez Bank należnych kwot z rachunku Kredytobiorcy prowadzonego w Banku II. INFORMACJE O WNIOSKODAWCACH Wnioskodawca I Wnioskodawca II Imiona Nazwisko Imiona rodziców Nazwisko rodowe Nazwisko rodowe matki PESEL Stan cywilny zamężna/żonaty panna/kawaler separacja wdowa/wdowiec rozwiedziona/y zamężna/żonaty panna/kawaler separacja wdowa/wdowiec rozwiedziona/y Małżeńska wspólnota majątkowa tak nie nie dotyczy tak nie nie dotyczy Cechy dokumentu tożsamości Nazwa: ………………………………………………………….. Seria……………………………………………………… Nr dokumentu: ……………….……………………………… Wydany przez: .................................................. Nazwa: ………………………….……………………………. Seria…………………………….………………………… Nr dokumentu: …………….…….………………………… Wydany przez: ................................................. Adres zameldowania Ulica: ………………………….…………………………………. Nr domu: ………………….…………………………………… Nr lokalu………………….…………………………………… Kod: …………………………………………….................... Miejscowość: …………………….………………………….. Kraj: …………………………………………….................... Ulica: ……………………………………………................ Nr domu: ……………………………………………………. Nr lokalu: …………………….……………………………… Kod: …………………………….………………… ………….. Miejscowość………………….……………………… ……… Kraj: ………………………….…………………………………. Wnioskodawca I Wnioskodawca II Adres do korespondencji Ulica……...………………………….………………… Nr domu: ……...………………………………………………. Nr lokalu: ……...……………...……………………………… Kod……...………….……….……………………………… Miejscowość: ……...………………………………………… Kraj: ……...……………………………………………………… Ulica……...…………………….….………………… Nr domu: ……...…………………….………………………. Nr lokalu: ……...…………….………………………………. Kod……...………..…………….………………… Miejscowość: …………....…………………………………. Kraj: ……...…………….………………………………………. Nr telefonu (do wyboru) Stacjonarny: …………………………….……………… Komórkowy: ………………………….……………………… Stacjonarny: ………………………………………………… Komórkowy: ……………………….………………………… E-mail: Wykształcenie wyższe magisterskie licencjat/inżynier średnie zasadnicze zawodowe podstawowe/gimnazjalne wyższe magisterskie licencjat/inżynier średnie zasadnicze zawodowe podstawowe/gimnazjalne Wykonywany zawód Rachunek typu Konto osobiste nie posiadam posiadam ................................................ nie posiadam posiadam ................................................ III. INFORMACJE O DOCHODACH I WYDATKACH Wnioskodawca I Całkowity staż pracy (w latach) Okres zatrudnienia u obecnego pracodawcy/czas prowadzenia obecnej dział. gospodarczej (w latach) Informacje o pracodawcy (nazwa, adres) Stanowisko Wnioskodawca II właściciel firmy wyższa kadra zarządzająca średnia kadra zarządzająca urzędnik specjalista pracownik inne właściciel firmy wyższa kadra zarządzająca średnia kadra zarządzająca urzędnik specjalista pracownik inne Wnioskodawca I Wnioskodawca II Średni miesięczny dochód netto z ostatnich 3 miesięcy: ..................................... PLN, w tym:..................................... PLN, w tym: Źródła dochodu umowa o pracę: ............................................................... emerytura: ............................................................... renta: ................................................................ na okres od………………….do……………… zasiłek przedemerytalny: ................................................................ wolne zawody: ............................................................... działalność gospodarcza: ................................................................ działalność rolnicza: ................................................................ umowa cywilno-prawna: ................................................................ umowa najmu: ................................................................ umowa o pracę na czas określony do……................................................ odsetki z aktywów finansowych: ............................................................. dywidendy: ................................................................ świadczenie wychowawcze 500+: ............................................................* inne: .................................................................. umowa o pracę: .................................................................. emerytura: ................................................................... renta: ........................................................…………. na okres od………………………do……………. zasiłek przedemerytalny: .................................................................... wolne zawody: .................................................................... działalność gospodarcza: .................................................................... działalność rolnicza: ................................................................... umowa cywilno-prawna: ................................................................... umowa najmu: ................................................................... umowa o pracę na czas określony do…….................................................... odsetki z aktywów finansowych: ............................................................. dywidendy: ........................................... świadczenie wychowawcze 500+: ...........................................* inne: ......................................................... Inne znajduję się w okresie wypowiedzenia umowy o pracę znajduje się w okresie próbnym jestem pracownikiem sezonowym znajduję się w okresie wypowiedzenia umowy o pracę znajduje się w okresie próbnym jestem pracownikiem sezonowym Ilość osób w gosp. (w tym dzieci) Dzieci objęte świadczeniem wychowawczym 500+ (wpisać wiek oraz PESEL lub datę urodzenia) *** 1. ………………………… lat, …………………… 2. ………………………… lat, …………………… 3. ………………………... lat, …………………… 4. ………………………… lat, …………………… 1. …………………………. lat, …………………… 2. …………………………. lat, …………………… 3. …………………………. lat, …………………… 4. …………………………. lat, …………………… Wydatki stałe gosp. Domowego, , w tym wydatki na pokrycie kosztów zamieszkania, zróżnicowane w zależności od statusu mieszkaniowego Wnioskodawca I i Wnioskodawca II należą do tego samego gospodarstwa domowego IV. INFORMACJE O ZOBOWIAZANIACH Wnioskodawca I Wnioskodawca II TAK ( nazwa i adres banku, cel kredytu, wnioskowana kwota kredytu i termin spłaty, proponowane zabezpieczenia spłaty kredytu) : …………………………………………………………… …………………………………………………………… …………. ………………………………………. NIE V. INFORMACJE O POSIADANYM MAJĄTKU Wnioskodawca I właściciel / współwłaściciel domu / mieszkania posiadacz spółdzielczego prawa do lokalu posiadacz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu/domu jednorodzinnego najemca: mieszkania komunalnego mieszkania zakładowego od osoby prywatnej (dom, strona 5 z 8 TAK ( nazwa i adres banku, cel kredytu, wnioskowana kwota kredytu i termin spłaty, proponowane zabezpieczenia spłaty kredytu): ……………………………………………………………………… ……………………………………………………………. ………………………………………. NIE Wnioskodawca II właściciel / współwłaściciel domu / mieszkania posiadacz spółdzielczego prawa do lokalu posiadacz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu/domu jednorodzinnego najemca: mieszkania komunalnego mieszkania zakładowego od osoby prywatnej (dom, mieszkanie) Ubiegam się o kredyt/pożyczkę w innym banku: Status mieszkaniowy Wnioskodawca I Wnioskodawca II mieszkanie) od osoby prywatnej (pokój) zamieszkiwanie z rodzicami zamieszkiwanie z dziećmi inne………………………………………………… od osoby prywatnej (pokój) zamieszkiwanie z rodzicami zamieszkiwanie z dziećmi inne………………………………………………… Status własności samochodu własny leasing na kredyt służbowy rodziców nie posiadam inny: ................................................................. własny leasing na kredyt służbowy rodziców nie posiadam inny: ................................................................. Oszczędności (kwota, waluta, okres lokaty) .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... Papiery wartościowe (ilość, wartość) .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... .......................................................................... Inne: VI. INFORMACJE dotyczące przesyłania harmonogramów spłat kredytu sporządzać: w formie elektronicznej na adres e-mail _________________________________ w formie papierowej na adres korespondencyjny na terenie RP o zmianach Regulaminu, Taryfy sporządzać VI. OŚWIADCZENIA I ZGODY 1. Przyjmuję do wiadomości i akceptuję informację Nadsańskiego Banku Spółdzielczego w Stalowej Woli, zwanym dalej Bankiem, że przypadki zgłoszenia incydentów bezpieczeństwa należy kierować drogą elektroniczną na adres e-mail: firstname.lastname@example.org lub telefonicznie pod numerem (15) 842 10 27. 2. Oświadczam, że: 1) Bank będzie wskazany jako główny uposażony na wypadek śmierci z umowy ubezpieczenia na życie zawartej w ramach oferty dostępnej w Banku/oferty poza Bankiem; 2) nie wystąpiłem/wystąpiłem* z wnioskiem o ogłoszenie upadłości konsumenckiej; 3) wszystkie informacje podane przeze mnie oraz zawarte we wniosku oraz w składanych załącznikach są prawdziwe i kompletne, według stanu na dzień złożenia wniosku. Wyrażam zgodę na sprawdzenie przez Bank podanych przeze mnie informacji; 4) nie toczy się/toczy się* wobec mnie postępowanie egzekucyjne w sprawie: __________________________ 5) terminowo reguluje zeznania podatkowe. 3. Oświadczam, że powyższych informacji udzielam świadomy/a odpowiedzialności karnej, wynikającej z art. 297 § 1 ustawy z dnia 06.06.1997r. Kodeks karny po zapoznaniu się z jego brzmieniem. 4. Zostałem poinformowany, o możliwości przekazania moich/naszych danych osobowych przez Bank na podstawie art.105 ust. 1 pkt 1c oraz art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (dalej „Prawo bankowe") do Biura Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Zygmunta Modzelewskiego 77 A, 02-679 Warszawa. W zakresie przekazanych danych Biuro Informacji Kredytowej - obok Nadsańskiego Banku Spółdzielczego – staje się Administratorem moich/naszych danych osobowych. Z Biurem Informacji Kredytowej mogę/możemy skontaktować się poprzez adres e-mail: email@example.com lub pisemnie (Centrum Obsługi Klienta BIK S.A., 02-676 Warszawa, ul. Postępu 17A). Biuro Informacji Kredytowej wyznaczyło Inspektora Ochrony Danych, z którym można się skontaktować poprzez e-mail: firstname.lastname@example.org lub pisemnie (Inspektor Ochrony Danych, Centrum Obsługi Klienta BIK S.A., 02-676 Warszawa, ul. Postępu 17A), we wszystkich sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych oraz korzystania z praw związanych z przetwarzaniem danych. Pełna treść klauzuli informacyjnej Biura Informacji Kredytowej dostępna jest na stronie www.sanbank.pl/o-banku/dane-osobowe. 5. Wyrażam zgodę na: [Wyrażenie przez Panią/Pana zgód o jest dobrowolne, jednakże brak wyrażenia zgody skutkować będzie niemożliwością zawarcia umowy kredytu.] 1) Na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych upoważniam Nadsański Bank Spółdzielczy do wystąpienia do Krajowego Rejestr Długów Biura Informacji Gospodarczej S.A. (BIG) z siedzibą we Wrocławiu o ujawnienie informacji gospodarczych dotyczących moich zobowiązań. Wnioskodawca I Wnioskodawca II TAK NIE TAK NIE NIE DOTYCZY 2) Na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych upoważniam Nadsański Bank Spółdzielczy do wystąpienia za pośrednictwem Biura Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie do biur informacji gospodarczej o ujawnienie informacji gospodarczych dotyczących moich zobowiązań. Wnioskodawca I Wnioskodawca II TAK NIE TAK NIE NIE DOTYCZY 6. Wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Nadsański Bank Spółdzielczy z siedzibą w Stalowej Woli przy ul. Okulickiego 56C oraz Biuro Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie dotyczących mnie informacji stanowiących tajemnicę bankową, po wygaśnięciu moich zobowiązań wynikających z Umowy, w celu oceny zdolności kredytowej i analizy ryzyka kredytowego przez okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia wygaśnięcia. Wnioskodawca I Wnioskodawca II TAK NIE TAK NIE NIE DOTYCZY Potwierdzam, że zostałam(em) poinformowana(y) o prawie dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania oraz dobrowolności udzielenia powyższej zgody, jak również o możliwości jej odwołania w każdym czasie, przy czym odwołanie zgody może nastąpić w banku, w którym zgoda zostaje udzielona jak i w BIK. Przyjmuję do wiadomości, że odwołanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania danych przed jej odwołaniem. 7. Wyrażam zgodę na przesłanie złożonego przeze mnie wraz z Wnioskiem kredytowym Wniosku do Dotację do Właściwego Wojewódzkiego Funduszu Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW) w celu uzyskania dotacji w ramach Programu Priorytetowego „Czyste Powietrze". 8. Upoważniam Bank do: 1) przekazywania NFOŚiGW i Właściwemu WFOŚiGW danych stanowiących tajemnicę bankową, określonych w art. 104 Ustawy Prawo bankowe oraz wszelkich posiadanych dokumentów związanych z wnioskowaną Dotacją oraz z udzielonym kredytem na co wyrażam niniejszym zgodę w trybie art. 103 ust. 3 Prawa bankowego; 2) przekazywania NFOŚiGW oraz Właściwemu WFOŚiGW oświadczenia o wycofaniu Wniosku o Dotację przed wypłatą kredytu, w przypadku złożenia takiego oświadczenia przeze mnie; 3) wycofania przesłanego przez Bank do Właściwego WFOŚiGW Wniosku o dotację w przypadku odstąpienia przeze mnie od Umowy kredytu lub wypowiedzenia lub rozwiązania Umowy kredytu przed zawarciem Umowy Dotacji. 9. Oświadczam, że przypadku gdy przekazana przez Właściwy WFOŚiGW Dotacja przekroczy kwotę kapitału kredytu, jaka będzie pozostała do spłaty z tytułu zawartej Umowy kredytu na dzień przekazania Dotacji lub gdy przed wypłatą Dotacji przez Właściwy WFOŚIGW dokonam całkowitej spłaty udzielonego kredytu - pozostała część przekazanej Dotacji (nadwyżka) powinna zostać przekazana przez Bank na rachunek o numerze:…………………………………………………………………………………………………………………………. 10. Oświadczam, że właścicielem rachunku, o którym mowa w ust. 7 jest Wnioskodawca o Dotację Programu Czyste Powietrze, tj………………………………………………………………………………………………………………………………… ( imię i nazwisko Wnioskodawcy będącego jednocześnie Beneficjentem Programu Czyste Powietrze) ZAŁĄCZNIKI Wraz z wnioskiem o kredyt składam następujące dokumenty: 1) ……………………………………………………………………………………. 2) ……………………………………………………………………………………. 3) ……………………………………………………………………………………. 4) ……………………………………………………………………………………. ................................................................. (miejscowość, data) podpis Wnioskodawcy I podpis Wnioskodawcy II (podpis i stempel funkcyjny pracownika Banku potwierdzają autentyczność podpisów i zgodność powyższych danych z przedłożonymi dokumentami) * niepotrzebne skreślić w PLN * dotyczy kredytów niezabezpieczonych hipoteką w kwocie do 30 000 PLN i okresie kredytowania do 36 miesięcy	<urn:uuid:d08d259c-dbab-4041-8fe1-dabddaae33d7>	finepdfs	1.12793	CC-MAIN-2022-21	https://sanbank.pl/images/2022_regulaminy/Wniosek_o_udzielenie_kredytu_czyste_powietrze_z_dotacja_na_czesciowa_splate_kapitalu_udzielana_w_ramach__programu_czyste_powietrze.pdf	2022-05-20T08:20:44+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-21/segments/1652662531762.30/warc/CC-MAIN-20220520061824-20220520091824-00130.warc.gz	580,326,844	0.984358	0.999844	0.999844	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2224, 3427, 4957, 8395, 9543, 13269, 16489, 18066 ]	1	0
Wielokanałowy rejestrator elektroniczny MPI-D, MPI-DN WIELOKANAŁOWY REJESTRATOR ELEKTRONICZNY KOMUNIKUJĄCY SIĘ Z PRZETWORNIKAMI W STANDARDZIE RS-485 / MODBUS RTU ORAZ W STANDARDZIE HART • 20 kanałów pomiarowych • 16 kanałów obliczeniowych • 4 wyjścia przekaźnikowe funkcje alarmowo-sterujące • Wewnętrzna pamięć danych 2 GB, zaawansowana rejestracja danych • Graficzny kolorowy wyświetlacz LCD TFT • Port USB na płycie czołowej ze stopniem ochrony IP54 • Port Ethernet: protokół Modbus TCP, serwer WWW, port RS-485: protokoły ASCII i Modbus RTU • Dedykowane oprogramowanie do wizualizacji danych pomiarowych 20 KANAŁÓW POMIAROWYCH • 18 kanałów przeznaczonych do odczytu danych z przyrządów i przetworników z protokołem Modbus RTU oraz przetworników z protokołem HART (multidrop). • 2 kanały współpracujące z wejściami dwustanowymi. HART • Odczyt wielkości cyfrowych z max 15 przetworników/urządzeń podłączonych równolegle do pętli prądowej. • Praca jako Primary Master lub Secondary Master. • Odczyt zmiennych: PV - primary variable, SV - secondary variable, TV - third variable, FV - fourth variable. MODBUS RTU • Urządzenia podłączone równolegle do jednej pary przewodów (portu RS-485 (1)). • Prędkość transmisji od 1200 bps do 115200 bps. • Funkcje odczytu: 03 (Read Holding Register) i 04 (Read Input Register). • Odczyt rejestrów adresowanych w zakresie 0 … 65535. 2 WEJŚCIA DWUSTANOWE • Pomiar częstotliwości w zakresie 0,001 Hz do 10 kHz. • Zliczanie impulsów. • Śledzenie i rejestracje sygnału binarnego (zwarcie lub rozwarcie). 16 WARTOŚCI OBLCZANYCH • Dostępne funkcje: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, pierwiastkowanie. ARCHIWIZACJA WYNIKÓW • Zapis do wewnętrznej pamięci o pojemności 2GB. • Pliki zabezpieczone sumą kontrolną - zabezpieczenie przed przekłamaniem wyników. • Częstość zapisu od co 3 s do 24 h; możliwość zdefiniowania dwóch częstotliwości zapisu przełączanych po przekroczeniu wybranych progów alarmowych. 4 WYJŚCIA PRZEKAŹNIKOWE, PROGI ALARMOWO-STERUJĄCE • 4 półprzewodnikowe przekaźniki wyjściowe o obciążalności 0,1 A / 60 V. • Do 4 progów alarmowych dla każdego wejścia i każdej wartości obliczanej. KOMUNIKACJA Z SYSTEMEM NADRZĘDNYM • Separowany galwanicznie port RS-485, protokoły znakowy ASCII i Modbus RTU. • Port Ethernet, protokół Modbus TCP, serwer WWW. INNE FUNKCJE • Port USB na płycie czołowej. • Liczniki - po dwa liczniki dla każdej wartości przepływowej (mierzonej lub obliczanej); możliwy odczyt wartości licznika bezpośrednio z urządzenia/przetwornika. • Śledzenie wartości minimalnej maksymalnej oraz średniej każdej z mierzonych i obliczanych wielkości w wybranym przedziale czasu. • Zaawansowany system użytkowników i haseł. • Rejestr zdarzeń. • Rejestr czynności autoryzowanych. • Dwie wersje obudowy: MPI-D - obudowa panelowa, MPI-DN - obudowa przystosowana do montażu naściennego. WYŚWIETLANIE WYNIKÓW • Graficzny kolorowy wyświetlacz LCD TFT, wymiary 42 mm na 70 mm, rozdzielczość 240 px na 300 px. • Trzy diody sygnalizacyjne. • Sygnalizacja przekroczenia progów zmiana koloru wyświetlanego wyniku. • Dedykowane oprogramowanie do wizualizacji wyników pomiarowych. METRONIC SYSTEMS tel/fax: 12 632 32 82, 12 632 89 06 email@example.com www.metronic.com.pl Wielokanałowy rejestrator elektroniczny MPI-D, MPI-DN \| PŁYTA CZOŁOWA \| \| \|-------------------\|----------------\| \| Typ wyświetlacza \| LCD TFT graficzny kolorowy, 240 x 300 punktów, \| \| Wymiary pola odczytu \| 42 mm x 70 mm \| \| Sygnalizacja \| 3 diody LED dwukolorowe, czerwono-zielone \| \| Klawiatura \| Membranowa, 7 (dla MPI-D) lub 19 przycisków (dla MPI-DN) \| PORT SZEREGOWY RS-485 (1) \| Protokół transmisji \| Modbus RTU \| \|---------------------\|------------\| \| Częstość odczytu a \| 3 s, 4 s, 5 s, 6 s, 10 s, 12 s, 15 s, 30 s, 1 min, \| \| Prędkość transmisji \| 1.2, 2.4, 4.8, 9.6, 19.2, 38.4, 57.6, 115.2 kbps \| \| Przestrzeń adresowa przetworników \| 1 ... 247 \| \| Maksymalne obciążenie linii \| 32 odbiorniki/nadajniki \| \| Maksymalna długość linii \| 1200 m \| \| Separacja galwaniczna \| Tak, 250 VAC / 300 VDC \| \| Max. napięcie różnicowe A(+) - B(-) \| -8 V ... +13 V \| \| Max. napięcie sumaryczne A(+) - „masa” lub B(-) - „masa” \| -7 V ... +12 V \| \| Minimalny sygnał wyjściowy nadajnika \| 1,5 V (przy R0 = 54 Ω) \| \| Minimalna czułość odbiornika \| 200 mV / RWE = 12 kΩ \| \| Minimalna impedancja linii transmisji danych \| 27 Ω \| \| Zabezpieczenie zwiarcowe / termiczne \| Tak \| \| Wewnętrzny rezystor terminujący \| Tak \| \| Linie wyprowadzone na łączówce \| A(+), B(-), GND RS, +3,3 V RS (max 10mA), T(+), T(-) \| Podłączenie przewodów \| MPI-D: łączówka śrubowa 6-pożycyjna typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² \| \| MPI-DN: łączówka sprężynowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5mm² \| HART \| Protokół transmisji \| Master type rev. 4, rev. 5, rev.6 \| \|---------------------\|----------------------------------\| \| Realizowane funkcje \| Odczyt zmiennych PV, SV, TV, FV \| \| \| Pobieranie adresu długiego \| \| \| Zmiana adresu krótkiego \| \| Tryb pracy multidrop \| Tak, do 15 urządzeń \| \| Zasilanie pętli \| 24 VDC (max 60 mA) \| \| Odczyt analogowy linii 4-20mA \| Nie \| \| Podłączenie przewodów \| MPI-D: łączówka śrubowa 3-pożycyjna typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² \| \| \| MPI-DN: łączówka sprężynowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5 mm² \| METRONIC SYSTEMS tel/fax: 12 632 32 82, 12 632 89 06 firstname.lastname@example.org www.metronic.com.pl ## Wielokanałowy rejestrator elektroniczny ### WEJŚCIA DWUSTANOWE \| Parametr \| MPI-D \| MPI-DN \| \|----------------------------------\|-------\|--------\| \| Ilość wejść \| 2 \| \| \| Maksymalne napięcie wejściowe \| 30 VDC lub 30 Vp-p \| \| \| Zakres pomiaru \| Od 0,001 Hz do 10 kHz \| Od 0,001 Hz do 1 kHz, gdy kondensator filtrujący podłączony \| \| Minimalna szerokość impulsu \| 20 μs \| 0,5 ms, gdy kondensator filtrujący podłączony \| \| Błąd podstawowy (Ta = 20 °C) \| 0,02% \| \| \| Podłączenie sygnałów \| MPI-D: 2 łączówki śrubowe 2-pozycyjne typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² MPI-DN: łączówka sprężynowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5 mm² \| \| \| Konfiguracja: OC / styk \| \| \| \| Napięcie w stanie rozwarcia \| 12 V \| \| \| Prąd w stanie zwarcia \| 12 mA \| \| \| Próg załączenia / wyłączenia \| 2,7 V / 2,4 V \| \| \| Konfiguracja: wejście napięciowe \| \| \| \| Rezystancja wejściowa \| Około 1 kΩ \| \| \| Próg załączenia / wyłączenia \| 2,7 V / 2,4 V \| \| \| Napięcie w stanie rozwarcia \| 12 V \| \| \| Konfiguracja: Namur \| \| \| \| Stan wysokiej impedancji \| 0,4 mA 1 mA \| \| \| Stan niskiej impedancji \| 2,2 mA 6,5 mA \| \| ### WYJŚCIA DWUSTANOWE \| Parametr \| MPI-D \| MPI-DN \| \|----------------------------------\|-------\|--------\| \| Ilość wyjść \| 4 \| \| \| Typ wyjścia \| Przełączniki półprzewodnikowe \| \| \| Maksymalny prąd obciążenia \| 100 mA (AC/DC) \| \| \| Maksymalne napięcie \| 60 V (AC/DC) \| \| \| Podłączenie przewodów \| MPI-D: łączówka śrubowa 8-pozycyjna typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² MPI-DN: łączówka sprężynowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5 mm² \| \| ### WYJŚCIE ANALOGOWE 4-20mA (opcjonalnie) \| Parametr \| MPI-D \| MPI-DN \| \|----------------------------------\|-------\|--------\| \| Ilość \| 1 \| \| \| Sygnał wyjściowy \| 4-20mA \| \| \| Maksymalne napięcie pomiędzy I+ i I- \| 28 VDC \| \| \| Rezystancja pętli (dla Uzas = 24 V) \| 0 … 500 Ω \| \| \| Rozdzielczość przetwornika C/A \| 16 bit \| \| \| Dokładność \| 0,5% \| \| \| Zasilanie obwodu pętli prądowej \| Z zewnątrz lub z zasilacza wewnętrznego 24 VDC / 22 mA \| \| \| Separacja galwaniczna od napięcia zasilania \| 400 VAC \| \| \| Podłączenie przewodów \| MPI-D: łączówka śrubowa 3-pozycyjna typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² MPI-DN: łączówka sprężynowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5 mm² \| \| ### PORT USB \| Parametr \| MPI-D \| MPI-DN \| \|----------------------------------\|-------\|--------\| \| Gniazdo portu \| Gniazdo typu A, zgodnie ze standardem USB \| \| \| Wersja \| USB 1.1 \| \| \| Stopień ochrony \| IP54 \| \| \| System zapisu \| FAT16 (w ograniczonym zakresie) \| \| \| Sygnalizacja zapisu \| Zielono-czerwona dioda LED na płycie głównej. \| \| ### PORT ETHERNET \| Parametr \| MPI-D \| MPI-DN \| \|----------------------------------\|-------\|--------\| \| Protokół transmisji \| Modbus TCP, ICMP (ping), DHCP server, http server \| \| \| Interfejs \| 10BaseT Ethernet \| \| \| Bufor danych \| 300 B \| \| \| Ilość jednoczesnych otwartych połączeń \| 4 \| \| \| Złącze \| RJ-45 \| \| \| Diody sygnalizacyjne LED \| 2, wbudowane w gniazdo RJ45 \| \| ## Wielokanałowy rejestrator elektroniczny ### PORT SZEREGOWY RS-485 (2) \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Protokół transmisji \| ASCII Modbus RTU \| \| Prędkość transmisji \| 2,4, 4,8, 9,6, 19,2, 38,4, 57,6, 115,2 kbps \| \| Maksymalne obciążenie \| 32 odbiorniki / nadajniki \| \| Maksymalna długość linii \| 1200 m \| \| Separacja galwaniczna \| Tak, 250 VAC / 300 VDC \| \| Maksymalne napięcie różnicowe A(+) B(-) \| -8 V ... +13 V \| \| Maksymalne napięcie sumaryczne A(+) „masa” lub B(-) „masa” \| -7V ... +12 V \| \| Minimalny sygnał wyjściowy nadajnika \| 1,5 V (przy R0= 54 Ω) \| \| Minimalna czułość odbiornika \| 200 mV / RWE = 12 kΩ \| \| Minimalna impedancja linii transmisji danych \| 27 Ω \| \| Zabezpieczenie zwarciowe / termiczne \| Tak \| \| Wewnętrzny rezystor terminujący \| Tak \| \| Linie wyprowadzone na łączówce \| A(+), B(-), GND RS, +3,3 V RS (max 10mA), T(+), T(-) \| \| Podłączenie przewodów \| MPI-D: łączówka śrubowa 6-pożyczynna typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² MPI-DN: łączówka sprężynowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5 mm² \| ### WEWNĘTRZNA PAMIĘĆ DANYCH \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Pojemność pamięci \| 2 GB \| \| Orientacyjny czas rejestracji przy częstotli zapisu, co 3 s dla 16 kanałów pomiarowych \| ok. 400 dni \| \| Sygnalizacja zapisu \| Zielono-czerwona dioda LED na płycie czołowej \| ### ZASILANIE (MPI-D) \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Napięcie zasilania \| 24 VAC (+5%/-10%) 20 … 30 VDC (biegunowość obojętna) \| \| Pobór prądu \| 4 W max \| \| Podłączenie przewodów \| łączówka sprężynowa 3-pożyczynna typu wtyk, maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm² \| ### ZASILANIE (MPI-DN) \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Napięcie zasilania \| 230 VAC (+5% / -10%) \| \| Pobór prądu \| Max 10 VA \| \| Podłączenie przewodów \| łączówka śrubowa, przekrój przewodów 0,2 mm² - 1,5 mm² \| ### WYMIARY MECHANICZNE OBUDOWA (MPI-D) \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Typ obudowy \| Do zabudowy tablicowej, tworzywo niepalne „Noryl” \| \| Wymiary (wys. X szer. X gł.) \| 72 mm X 144 mm X 130 mm \| \| Wymiary wycięcia w panelu \| 138+1 mm X 68+0,7 mm \| \| Maksymalna grubość płyty panelu \| 5 mm \| \| Masa \| ok. 1,1 kg \| \| Stopień ochrony od strony płyty czołowej \| IP54 \| \| Stopień ochrony od strony płyty tylnej \| IP30 \| ### WYMIARY MECHANICZNE OBUDOWA (MPI-DN) \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Typ obudowy \| Z możliwością zawieszenia, tworzywo ABS \| \| Wymiary (wys. X szer. X gł.) \| 216 mm X 260 mm X 125 mm (bez dławików kablowych) 246 mm X 260 mm X 125 mm (z dławikami kablowymi) \| \| Masa \| ok. 2,1 kg \| \| Stopień ochrony \| IP54 \| ### WARUNKI KLIMATYCZNE \| Parametr \| Wartość \| \|-----------------------------------------------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Temperatura pracy \| 0 °C … +50 °C \| \| Wilgotność względna \| 0 … 75% (bez kondensacji pary wodnej) \|	<urn:uuid:b0c6dd0b-e766-447a-b32a-11371be97969>	finepdfs	1.505859	CC-MAIN-2022-33	http://www.metronic.com.pl/uploads/pdf/Rejestartory/Metronic_MPI_D/MPI-D.pdf	2022-08-10T20:36:36+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-33/segments/1659882571210.98/warc/CC-MAIN-20220810191850-20220810221850-00529.warc.gz	81,510,140	0.99689	0.999696	0.999696	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3251, 5496, 9387, 16065 ]	1	0
KOMISJA DECYZJA KOMISJI z dnia 8 listopada 2007 r. zmieniająca decyzję 2007/102/WE przyjmującą plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2007/741/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzgl ę dniaj ą c Traktat ustanawiaj ą cy Wspólnot ę Europejsk ą , w szczególno ś ci jego art. 152 ust. 1, (2) Budżet dostępny na 2007 r. (zobowiązania) oszacowano na 40 000 000 EUR. Wkład państw EOG/EFTA oszacowano na 912 000 EUR. Wkład jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji) oszacowano na 958 000 EUR. Całkowity budżet na 2007 r. oszacowano na 41 870 000 EUR. Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków oszacowano na 33 888 000 EUR. Orientacyjną łączną kwotę na zaproszenia do składania ofert oszacowano na 4 064 000 EUR. uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich ( 1 ), w szczególności jego art. 110, uwzgl ę dniaj ą c decyzj ę nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 wrze ś nia 2002 r. przyjmuj ą c ą program dzia ł a ń wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003 – 2008) ( 2 ), w szczególno ś ci jego art. 8 ust. 1, uwzględniając decyzję Komisji nr 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie Agencja Wykonawcza ds. Programu Zdrowia Publicznego do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 ( 3 ), w szczególności jego art. 6, a tak że mając na uwadze, co następuje: (1) Plan prac na 2007 r. został przyjęty w dniu 12 lutego 2007 r. ( 1 ) Dz.U. L 248 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1). ( 2 ) Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7). ( 3 ) Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73. (3) Wkład państw EOG/EFTA wyniósł 884 640 EUR. Wkład, który ma być wpłacony przez jeden kraj ubiegający się o członkostwo (Turcję), wyniósł 957 697 EUR. Następujące byłe kraje kandydujące: Bułgaria, Estonia, Litwa, Republika Czeska, Rumunia, Słowenia i Węgry, na podstawie protokołów rozszerzenia wniosły wkład do programu zdrowia publicznego w wysokości 7 133 382,18 EUR, z czego 1 226 395,90 EUR zostało przeznaczone na wyżej wspomniany program w latach ubiegłych. Kwota 5 906 986,28 EUR jest zatem nadal dostępna do finansowania działań w 2007 r. (4) Całkowity budżet dostępny na 2007 r. wynosi zatem 47 749 323,28 EUR. Łączna kwota w ramach zaproszenia do składania wniosków wynosi 37 888 963 EUR. Łączna kwota na zaproszenia do składania ofert wynosi 5 324 000 EUR. (5) Działania pierwotnie przewidziane na 2007 r. we współpracy z OECD zostaną przesunięte na rok 2008. Z tego powodu część budżetu przeznaczonego na finansowanie umów z OECD w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji jest obecnie dostępna na inne działania w 2007 r. Trzy działania są przewidziane we współpracy z WHO i jedno działanie we współpracy z Międzynarodową Agencją Badań nad Rakiem (IARC) na łączną kwotę 2 550 000 EUR, zamiast kwoty wcześniej oszacowanej na 2 032 000 EUR. PL (6) Wobec zwiększenia budżetu należy zatem zmienić plan prac na 2007 r., aby sfinansować większą ilość ofert przetargowych i projektów w ramach zaproszenia do składania wniosków na 2007 r. oraz umów z organizacjami międzynarodowymi o przyznanie bezpośrednich dotacji. (7) Ponadto ponieważ w ostatecznym budżecie na 2007 r. pozycja 17 03 01 01 nie zawierała przydziału koniecznych środków na zobowiązania, odpowiednia suma dostępna w pozycji 17 03 06 została na początku roku budżetowego przeniesiona do pozycji 17 03 01 01. (8) Wydatki na zarządzanie administracyjne programem są objęte pozycją budżetową 17 01 04 02 ( 1 ). (9) Komitet ds. Programu Zdrowia Publicznego wydał przychylną opinię w sprawie wspomnianego projektu decyzji. (10) W związku z powyższym decyzję Komisji 2007/102/WE ( 2 ) należy odpowiednio zmienić, STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykuł W załączniku I do decyzji 2007/102/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) punkt 1.2 (Środki) otrzymuje brzmienie: „Budżet korygujący nr 1/2007 wynosi 38 800 000 EUR na środki operacyjne w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01 i 1 200 000 EUR na środki administracyjne w ramach pozycji budżetowej 17 01 04 02. Pozycją w budżecie, w ramach której przyznawane będą środki administracyjne związane z Agencją Wykonawczą Programu Zdrowia Publicznego, jest pozycja 17 01 04 30. Budżet zatwierdzony na 2007 r. (Zobowiązania) wynosi 40 000 000 EUR. Budżet na środki operacyjne wynosi 38 800 000 EUR. Budżet na środki administracyjne wynosi 1 200 000 EUR. ( 1 ) Budżet korygujący nr 1, Dz.U. L 124 z 15.5.2007, str. 1. ( 2 ) Dz.U. L 46 z 16.2.2007, str. 27. Do tego budżetu należy dodać: — wkład państw EOG/EFTA w wysokości 884 640 EUR, — wkład jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji) szacowany na 957 697 EUR, — wkład następujących byłych krajów kandydujących: Bułgarii, Estonii, Litwy, Republiki Czeskiej, Rumunii, Słowenii i Węgier, w wysokości 5 906 986,28 EUR. Całkowity budżet na 2007 r. wynosi zatem 47 749 323,28 EUR. Obejmuje on zarówno środki przeznaczone na budżet operacyjny, jak i zasoby na pomoc techniczną i administracyjną: — kwotę całkowitą budżetu operacyjnego szacuje się na 46 416 963,28 EUR, — kwotę całkowitą budżetu administracyjnego szacuje się na 1 332 360 EUR. Proponuje się, aby 5 324 000 EUR z budżetu operacyjnego przeznaczyć na zaproszenia do składania ofert, a 2 550 000 EUR na dotacje bezpośrednie dla organizacji międzynarodowych. Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 37 888 963 EUR. Przydział dotacji w ramach zaproszenia do składania wniosków będzie odbywał się z dążeniem do zachowania równowagi pomiędzy różnymi aspektami programu z uwzględnieniem jakości i ilości otrzymanych wniosków, chyba że dojdzie do sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego (np. pandemia grypy), która uzasadniałaby zmianę przydziału środków. W wypadku gdyby środki z budżetu operacyjnego pozostały dostępne na koniec 2007 r., będą one przeznaczone na finansowanie dotacji wybranych na podstawie zaproszenia do składania wniosków 2007."; 2) w pkt 2.1 (Zaproszenie do składania wniosków): — ustęp czwarty otrzymuje brzmienie: „Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 37 888 963 EUR.", — ustęp dziewiąty otrzymuje brzmienie: „Należy pamiętać, że orientacyjna kwota udziału finansowego Wspólnoty w przyjętych projektach w momencie rozpoczęcia negocjacji może zmienić się w ich wyniku w granicach od – 20 % do + 10 %."; 3) w pkt 2.2 (Zaproszenie do składania ofert) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Zamówienia usług powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01 oraz 17 01 04 02. Orientacyjna ogólna kwota na zaproszenia do składania ofert wynosiłaby do 5 324 000 EUR."; 4) punkt 2.3.1 (Obszary współpracy w 2007 r.) otrzymuje brzmienie: „Zgodnie z art. 11 »decyzji programowej« współpraca z organizacjami międzynarodowymi posiadającymi kompetencje w sferze zdrowia publicznego oraz z państwami Europejskiego Obszaru Gospodarczego w toku programu będzie koordynowana w ramach służb Komisji zajmujących się tymi samymi zagadnieniami. Współpraca ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) Współpraca z WHO będzie realizowana zgodnie z: — Umową między Organizacją Narodów Zjednoczonych a Wspólnotą Europejską w sprawie przepisów stosujących się do finansowania lub współfinansowania przez Wspólnotę programów i projektów zarządzanych przez Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie w dniu 9 sierpnia 1999 r., oraz Umową Klauzuli Weryfikacyjnej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 1995 r., ze zmianami, — wymianą listów pomiędzy WHO a Komisją Europejską dotyczącą konsolidacji i intensyfikacji współpracy (włączając w to memorandum dotyczące struktury oraz ustaleń na temat współpracy pomiędzy WHO a Komisją Europejską stanowiące część wymiany listów), — pomoc finansowa Komisji Europejskiej dla działań podejmowanych przez WHO jest, chyba że w wyjątkowych przypadkach ustalono inaczej, dostarczana w zgodzie z Finansową i administracyjną umową ramową pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie dnia 29 kwietnia 2003 r. (przyjęta przez WHO dnia 11 grudnia 2003 r.). Po przeprowadzeniu dyskusji z WHO określono priorytetowe obszary działań: zmiany klimatyczne/środowisko, nadzorowanie odżywiania i aktywności fizycznej oraz zdrowie psychiczne. — Informacje dotyczące zmian klimatycznych, środowiska i zdrowia w celu wdrożenia »Narzędzia wspomagającego podejmowanie decyzji na wypadek upałów w Europie w oparciu o informacje klimatyczne« jako »Systemu ostrzegania zdrowotnego w UE na wypadek upałów«, aby przewidywać fale upałów w Europie. — Nadzorowanie odżywiania i aktywności fizycznej w celu połączenia baz danych, aktualizacji ich zawartości i zapewnienia wsparcia technicznego dla państw członkowskich w standaryzacji i kontroli jakości informacji zebranych przez Komisję i WHO. — Zdrowie psychiczne: przedstawienie bogactwa doświadczeń i inicjatyw dotyczących promocji zdrowia psychicznego, profilaktyki zaburzeń psychicznych i integracji społecznej osób cierpiących na zaburzenia psychiczne w poszczególnych państwach na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Znalezienie i wspieranie wiarygodnych liderów w sektorze zdrowia i określenie, w jakich dziedzinach występuje brak danych uzasadniający dalsze badania naukowe. W podjętych działaniach należy unikać nakładania się lub powielania z innymi działaniami finansowanymi przez Wspólnotę, w szczególności działaniami finansowanymi w ramach programu zdrowia publicznego. Współpraca z Międzynarodową Agencją Badań nad Rakiem (IARC), stowarzyszoną z WHO Przewiduje się podjęcie oddzielnych negocjacji z IARC w sprawie projektu dotyczącego kontynuacji »Europejskiego badania prospektywnego: nowotwory a żywienie« (EPIC) i Europejską Siecią Rejestrów Nowotworów (ENCR) dotyczących aktualizacji Europejskiego kodeksu walki z rakiem i przygotowania Atlasu śmiertelności spowodowanej rakiem w Unii Europejskiej przy wykorzystaniu najświeższych danych dotyczących śmiertelności. (); ___________ () http://ec.europa.eu/health/ph_international/ int_organisations/who_en.htm" 5) pkt 2.3.2 (Finansowanie) otrzymuje brzmienie: „Finansowanie współdziałania z wyżej wymienionymi organizacjami międzynarodowymi może być przydzielane tylko w formie bezpośrednich umów o dotacje. Umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji poprawią synergię i zdolność reagowania Komisji Europejskiej i międzynarodowych organizacji w dziedzinach objętych wspólnymi działaniami. Organizacje te posiadają pewne zdolności związane z ich szczególnymi misjami i zadaniami, które sprawiają, że są one szczególnie właściwe do przeprowadzania pewnych dzia ł a ń przedstawionych w niniejszym programie prac i w odniesieniu do których umowy w sprawie przyznania bezpo ś rednich dotacji uznawane s ą za najbardziej w ł a ś ciw ą procedur ę . Wysokość wkładu finansowego może wynosić do 60 % kwalifikowanych kosztów danego projektu na organizację. Komisja określi w każdym poszczególnym przypadku maksymalną kwotę procentową, jaka ma zostać przyznana. Umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01; szacunkowa kwota na dotacje bezpośrednie wynosi 2 550 000 EUR. Kwota ta może ulec zwiększeniu w zależności od niewykorzystanych środków dostępnych w ramach budżetu operacyjnego.". Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2007 r. W imieniu Komisji Markos KYPRIANOU Członek Komisji	<urn:uuid:166fff87-c1b4-46ff-a716-23bf2b38914c>	finepdfs	1.410156	CC-MAIN-2024-10	https://www.infor.pl/download/site/pl/oj/2007/l_300/l_30020071117pl00730076.pdf	2024-03-05T05:20:50+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-10/segments/1707948217723.97/warc/CC-MAIN-20240305024700-20240305054700-00637.warc.gz	801,859,078	0.999988	0.999992	0.999992	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3357, 6433, 10025, 11971 ]	1	0
TauRISClubsoftware V 1.45 Polska CS 1.45 – PL Instrukcja obsługi © Rüter EPV – Systeme GmbH Rüter EPV SystemeGmbH. nie ponosi odpowiedzialności ani za błędne dane i ich następstwa, ani też nie ponosi odpowiedzialności prawnej. Przedruk dozwolony jest jedynie za pisemną zgodą spółki Rüter EPV - Systeme GmbH. To samo obowiązuje w przypadku powielania i zapisywania na nośnikach elektronicznych. Zastrzega się prawo zmian technicznych. 05.10.2010 Rüter EPV - Systeme GmbH Große Heide 39-41 D- 32425 Minden Tel.: +49 571 64690 0 Faks: +49 571 64690 20 Internet: www.TauRIS.de Email: email@example.com Spistreści Wraz z niniejszym oprogramowaniem nabywają Państwo efektywne narzędzia do zarządzania gołębnikiem w Państwa oddziale bądź zrzeszeniach gołębiarstwa pocztowego. Oprogramowanie to zawiera wszystkie niezbędne funkcje, by poziom pracy z danymi, zawartymi w elektronicznym systemie konstatowania był zawsze najwyższy. 1. Informacje ogólne Niniejsze oprogramowanie zastępuje oprogramowanie „Taurus dla DOS". Wszelkie funkcje dotychczasowego oprogramowania dostępne są również tutaj. Uproszczoną obsługę dostosowano do środowiska Microsoft Windows. 1.1 Dane techniczne Można zarządzać 99 sekcjami. W każdej z sekcji zarządzać można 255 hodowcami. Liczba gołębi, przypadająca na hodowcę, ograniczona jest pojemnością terminala. 1.2 Wymagania systemowe Używany PC (komputer osobisty) powinien zawsze odpowiadać nowoczesnym wymaganiom. Zbyt duża ilość bieżących programów bądź za mała moc obliczeniowa mogą osłabiać bezpieczeństwo eksploatacji. Prosimy nie przekraczać następujących wymagań systemowych: System operacyjny: Microsoft Windows 98,XP CPU (jednostka centralna): Pentium lub kompatybilny od 100 MHz Pamięć operacyjna: 64 MB RAM Grafika: 800 x 600 pikseli Interfejs: 1x szeregowy, 1x równoległy 2. Uruchomienie Do używania oprogramowania TauRISClubsoftware niezbędny będzie PC (komputer osobisty) z systemem operacyjnym Microsoft Win32. Do uruchomienia TauRISClubsoftware otrzymacie Państwo płytę CD wraz z programem instalacyjnym. 2.1 Instalowanie oprogramowania Do napędu CD- ROM włóż płytę CD „TauRISClubsoftware" i rozpoccnij od SETUP.EXE." InstallShield [okno instalacji] przygotuje instalację oprogramowania TauRISClubsoftware. Kliknij opcję <Dalej>, by rozpocząć instalowanie. Witamy w oknie instalacji InstallShieldWizard oprogramowania TauRIS Club Software. InstallShieldWizard zainstaluje oprogramowanie TauRIS Club Software w Twoim komputerze. Kliknij na „Dalej", by przejść dalej. OSTRZEŻENIE: Niniejszy program chroniony jest poprzez Copyright oraz międzynarodowe umowy. <Wstecz> <Dalej> <Anuluj> Okno InstallShield instaluje w Twoim systemie wszystkie wymagane programy i pliki. Instalację, która powiodła się, zakończ klikając na <Gotowe>. InstallShieldWizard zakończone InstallShieldWizard pomyślnie zainstalował oprogramowanie TauRIS Club Software. Kliknij na „Gotowe", by opuścić okno. <Powrót> <Gotowe> <Anuluj> 2.2 Pierwszy Start programu Jeśli instalacja powiodła się, możesz teraz korzystać z programu. Wyjmij płytę CD „TauRISClubsoftware" z napędu CD-ROM. Poprzez ikonę „TauRIS Club" na pulpicie lub poprzez pasek zadań (<Start> i <Programy> i <TauRIS Club>) rozpocznij pracę z programem. Na starcie programu widoczne jest okno główne TauRISClubsoftware wraz z listą. Na liście widzisz sekcje, hodowców, albo gołębnik hodowcy. Wszystkie funkcje oprogramowania wywołasz za pomocą menu wywoławczego. Program Sekcje Hodowcy Gołębie Komunikacja Wymiana danych Opcje Pomoc [Brak Sekcji] Przy pierwszym starcie programu, po instalacji, automatycznie otworzy się okno do ustawienia oprogramowania. 2.3 Ustawienia oprogramowania By używać oprogramowania w Twoim klubie lub oddziale, dokonaj następujących ustawień 1. W Menu wywoławczym wybierz <Program> a potem <Edytuj>. 2. Wprowadź numer i nazwę oddziału. 3. Teraz wybierz interfejs, do którego podłączony jest terminal TauRIS w celu wymiany danych. 4. Po wprowadzeniu zakończ klikając na <Zapisz>. Ustawienia Oddział Numer 0254 Nazwa Krapkowice Interfejs <Zapisz> <Anuluj> Ustawienia zostaną zapisane w pamięci. Zawsze możesz je zmienić. : 3. Zarządzanie sekcjami hodowców Możesz zakładać do 99 sekcji hodowców i nimi zarządzać. Zapisane w pamięci sekcje możesz wskazywać, dodawać nowe sekcje, zmieniać ich nazwy lub usuwać kolejne sekcje hodowców. 3.1 Wskazanie sekcji Poniżej sposób wskazania wszystkich zapisanych sekcji: W menu wywoławczym wybierz <Sekcje>, a następnie polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane sekcje wyświetla się w formie listy w oknie głównym. Program Sekcje Hodowcy Gołębie Komunikacja Wymiana danych Opcje Pomoc [poniżej : przykładowe nazwy sekcji] 3.2 Dodawanie oddziałów Nową sekcję dodaje się w następujący sposób: 1. Jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy, to w menu wywoławczym wybierz <Sekcje>, a następnie polecenie <Pokaż>. 2. W menu wywoławczym <Sekcje> wybierz teraz polecenie <Dodaj>. 3. W wyświetlonym oknie dialogowym podaj numer i nazwę nowej sekcji. 4. Nową sekcję zapisz, klikając na <Zapisz>. Dodawanie sekcji Numer: [004] Nazwa: [Club der SchnellenTauben] <Zapisz> <Anuluj> Numer sekcji powinien zawierać wartość liczbową od 1 do 99. Nazwa sekcji może zawierać do 20 znaków. 3.3 Zmiana sekcji Tak zmienisz nazwę sekcji: 1. Jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy, to w menu wywoławczym wybierz <Sekcje>, a następnie polecenie <Pokaż>. 2. Klikając wybierz sekcję, która ma być zmieniona. 3. W menu przeglądania wybierz teraz polecenie <Zmień>. 4. W wyświetlonym oknie dialogowym podaj nową nazwę sekcji. 5. Zmianę zapisz, klikając na <Zapisz>. Zmiana sekcji Numer: [004] Nazwa: [Club der SchnellenTauben] <Zapisz> <Anuluj> Nazwa sekcji może zawierać do 20 znaków. 3.4 Usuwanie sekcji Sekcję usuniesz z listy w następujący sposób: 1. Jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy, to w menu wywoławczym wybierz <Sekcje>, a następnie polecenie <Pokaż>. 2. Klikając wybierz sekcję, która ma być usunięta. 3. W menu wywoławczym <Sekcje> wybierz teraz polecenie <Usuń>. 4. Klikając na <Usuń>, usuń sekcję. Usuwanie sekcji Numer: [004] Nazwa: [Club der SchnellenTauben] <Usuń> <Anuluj> 4. Zarządzanie hodowcami Możesz wprowadzić do 255 hodowców do każdego oddziału i nimi zarządzać. Zapisanych w pamięci hodowców możesz wskazać, dodawać nowych hodowców, zmieniać ich dane albo usuwać hodowców z listy. 4.1 Wskazanie hodowców jednej sekcji By wyświetlić hodowców którejś z sekcji: 1. W menu wywoławczym wybierz <Sekcje>, a następnie polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlone zostaną w formie listy w oknie głównym. 2. Wybierz teraz tą sekcję, której hodowca ma zostać wskazany. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wskazani będą na liście w oknie głównym. Program Sekcje Hodowcy Gołębie Komunikacja Wymiana danych Opcje Pomoc 01: Scheller Vogel / 003: fancier3 [przykładowe numery i nazwy hodowców] 4.2 Dodawanie hodowców w jednej sekcji By dodać hodowcę: 1. Wybierz w menu wywoławczym <Sekcje> i polecenie <Pokaż>, jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlone zostaną w formie list w oknie głównym. 2. Wybierz tą sekcję, w którym ma być założony nowy hodowca. 3. W menu wywoławczym <Hodowca> wybierz teraz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się na liście. 4. W menu wywoławczym wybierz <Hodowca> i następnie polecenie <Dodaj>. 5. W wyświetlonym oknie dialogowym podaj numer i nazwę nowego hodowcy. 6. Klikając na <Zapisz> nowy hodowca zostanie zapisany. Dodawanie hodowcy Numer :[006] Nazwa: [E. Mueller] <Zapisz> <Anuluj> Numer hodowcy powinien zawierać wartość liczbową od 1 do 250. Nazwa hodowcy może zawierać do 20 znaków. 4.3 Zmiana hodowcy Postępowanie w przypadku zmiany nazwy hodowcy: 1. Jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy, to w menu wywoławczym <Sekcje> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 2. Teraz wybierz sekcję z tym zapisanym hodowcą, który ma zostać zmieniony. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranj sekcji wyświetlą się na liście. 4. Wybierz tego hodowcę, którego dane mają ulec zmianie. 5. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Zmie ń >. 6. W wyświetlonym oknie dialogowym wprowadź zmianę nazwy hodowcy. 7. Zmienione dane hodowcy zapisz w pamięci, klikając na polecenie <Zapisz>. Zmiana hodowcy Numer :[006] Nazwa: [E. Mueller] <Zapisz> <Anuluj> 4.4 Usuwanie hodowcy Postępowanie w przypadku usuwania hodowcy z sekcji: 1. Jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy, to w menu wywoławczym <Sekcje> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 2. Teraz wybierz tą sekcję, w którym zapisany hodowca ma zostać usunięty. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się na liście. 4. Wybierz tego hodowcę, który ma być usunięty. 5. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Usuń>. 6. Usuń wskazanego hodowcę, klikając na polecenie <Usuń>. Usuwanie hodowcy Numer :[006] Nazwa: [E. Mueller] <Usuń> <Anuluj> Uwaga: spis gołębi usuniętego hodowcy również zostanie usunięty! 4.4 Zmiana sekcji dla hodowcy Może się zdarzyć, że jeden z hodowców zmieni sekcję. Ów hodowca otrzymuje nowy numer sekcji i nowy numer hodowcy. Spis gołębi zostanie automatycznie zmieniony. Sekcję hodowcy zmienia się w następujący sposób: 1. Jeżeli sekcje nie zostały jeszcze wyświetlone w formie listy, to w menu wywoławczym <Sekcje> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 2. Wybierz tą sekcję, w którym zapisany jest dany hodowca. Wszyscy hodowcy danej sekcji wyświetlą się. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się w formie listy. 4. Wybierz tego hodowcę, który ma zmienić sekcję. 5. W menu <Opcje> wybierz polecenie <Zmień sekcję>. 6. Podaj nowy numer sekcji. 7. Podaj nowy numer hodowcy. 8. W celu ponownego wpisania i zapisania danych kliknij na <Zapisz>. Zmiana sekcji Nowy numer sekcji: [01] Nowy numer hodowcy: [001] <Zapisz> <Anuluj> 5. Zarządzanie gołębnikiem Każdy z hodowców ma swój własny spis gołębi, gdzie są one zapisane w pamięci. Zapisane gołębie możesz wyświetlić/wskazać, dodawać nowe, zmieniać dane, dotyczące gołębi lub usuwać je ze swojego spisu. 5.1 Wskazanie gołębi jednego hodowcy W celu wskazania gołębi jednego hodowcy: 1. W menu wywoławczym <Sekcje> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się w formie list w oknie głównym. 2. Wybierz tą sekcję, w którym hodowca ma swój spis gołębi. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz teraz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 4. Wybierz tego hodowcę, którego gołębie mają zostać wskazane. 5. W menu wywoławczym <Gołębie> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci gołębie wybranego hodowcy wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. Program Sekcje Hodowcy Gołębie Komunikacja Wymiana danych Opcje Pomoc 5.2 Dodawanie nowych gołębi Nowe gołębie dodasz w następujący sposób: 1. W menu wywoławczym <Sekcje> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 2. Wybierz tą sekcję, w którym hodowca ma swój spis gołębi. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 4. Wybierz następnie tego hodowcę, którego gołębie mają zostać dodane. 5. W menu <Gołębie> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci gołębie wybranego hodowcy wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 6. W menu <Gołębie> wybierz polecenie <Dodaj>. 7. Teraz wpisz oznaczenie Państwo gołębia,nr Oddz.., rok jego urodzenia, numer rodowy, bieżący numer obrączki i płeć gołębia (A= samiec, B = samica). 8. Jeżeli dodanych ma być większa ilość gołębi ich bieżącymi numerami, to należ podać liczbę tych ich bieżącymi numerami, to należy podać liczbę tych gołębi. y Gołębie zostaną automatycznie generowane wraz z ich bieżącymi numerami. 9. W celu zapisania nowych gołębi kliknij na polecenie <Dodaj>. Dodawanie gołębi Obrączka Narodowość: [PL] Oddział: [123] Rok urodzenia: [03] Bieżący numer: [000011] Płeć: Kolejność Ilość: [1] <Dodaj> <Anuluj> 5.3 Zmiana dostępnych gołębi Zmiany dostępnych gołębi dokonuje się następująco: 1. W menu wywoławczym <Oddział> wybierz polecenie <Wskaż>. Wszystkie zapisane w pamięci oddziały wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 2. Wybierz ten oddział, w którym hodowca ma swój spis gołębi. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz teraz polecenie <Wskaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranego oddziału wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 4. Wybierz tego hodowcę, do którego mają zostać dodane gołębie. 5. W menu <Gołębie> wybierz polecenie <Wskaż>. Wszystkie zapisane w pamięci gołębie wybranego hodowcy wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 6. Wskaż gołębia, który ma zostać zmieniony. 7. W menu <Gołębie> wybierz polecenie <Zmień>. 8. Wprowadź nowe dane. 9. W celu zapisania nowych danych kliknij na polecenie <Zapisz>. Zmiana gołębia Obrączka Narodowość: [PL] Oddział: [123] Rok urodzenia: [03] Bieżący numer: [000011] Płeć: <Zapisz> <Anuluj> 5.4 Usuwanie dostępnych gołębi Usuwanie dostępnych gołębi dokonuje się następująco: 1. W menu wywoławczym <Sekcje> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 2. Wybierz tą sekcję, w którym hodowca ma swój spis gołębi. 3. W menu wywoławczym <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 4. Wybierz tego hodowcę, którego gołębie mają zostać usunięte. 5. W menu wywoławczym <Gołębie> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci gołębie wybranego hodowcy wyświetlą się w formie listy w oknie głównym. 6. Wybrane do usunięcia gołębie należy zaznaczyć. 7. W menu <Gołębie> wybierz teraz polecenie <Usuń>. 8. W celu usunięcia zaznaczonych gołębi, kliknij na <Usuń >. Usuwanie gołębi Usunąć wszystkie zaznaczone gołębie? <Usu ń > <Anuluj> 5.5 Załadowanie spisu gołębi do jednego terminala By załadować gołębie jednego hodowcy do terminala: 1. Podłącz terminal TauRIS do PC (komputera osobistego). 2. Na terminalu naciśnij przyciski <Start> oraz <3>. Przekazywanie danych jest teraz aktywowane. Ukaże się (Połącz -> PC) 3. W menu wywoławczym wybierz <Sekcje>, a następnie polecenie <Pokaż>. Wszystkie zapisane w pamięci sekcje wyświetlą się na liście w oknie głównym. 4. Wybierz teraz tą sekcję, w którym hodowca ma swoje gołębie. 5. W menu <Hodowcy> wybierz polecenie <Pokaż>. Wszyscy zapisani w pamięci hodowcy wybranej sekcji wyświetlą się na liście w oknie głównym. 6. Kliknij tego hodowcę, którego spis gołębi ma zostać załadowany. 7. W menu wywoławczym <Komunikacja> wybierz polecenie <Ładować spis gołębi>. Wybrany spis gołębi przesyłany jest teraz do terminala. 8. Wyświetli się komunikat (Następny hodowca) jeżeli nie ładujemy następnego hodowcy naciskamy START ukażą się dane załadowanego hodowcy. 9. Kolejną ważną czynnością jest wywołanie spisu z Terminala do PC patrz niżej Ładowanie gołębi {PC -> Terminala} 001.002.001.001 Peter Mustermann Łaładuje gołębie… <Anuluj> 5.6 Wywołanie spisu gołębnika z jednego terminala W następujący sposób możesz ściągać gołębie z terminala i zapisywać je na PC (komputerze osobistym): 1. Podłącz terminal TauRIS do PC (komputera osobistego). 2. Na terminalu naciśnij przyciski <Start> oraz <3>. Przekazywanie danych jest teraz aktywowane. Ukaże się (Połącz -> PC) 3. W menu wywoławczym wybierz <Komunikacja>, a następnie polecenie 4. <Wywołać spis gołębi> Spis gołębi terminala przesyłany jest teraz do PC (komputera osobistego) oraz zapisywany. Wywołanie gołębi{Terminal -> PC} Ściąganie gołębi… <Anuluj> Po wywołaniu spisu gołębi terminal pyta Podaj nowy kod wpisujemy 4 cyfrowy kod pin i zatwierdzamy # dopiero teraz terminal jest gotowy do dalszego korzystania. 6. Dane lotów konkursowych Po zakończonym locie możesz załadować dane lotu konkursowego z terminala do PC oraz zapisać je. Dane te posłużą do dalszych obliczeń. W następujący sposób ściągniesz dane lotów konkursowych z terminala: 1. Podłącz terminal TauRIS do PC (komputera osobistego) i naciśnij na terminalu przyciski <Start> oraz <3>. Przekazywanie danych jest teraz aktywowane. Ukaże się Połącz->PC 2. W menu wywoławczym <Komunikacja> wybierz polecenie 3. <Wywołać dane konstatowania>. 4. Wprowadź numer lotu konkursowego. Jeśli wprowadzisz „0", zapisane zostaną wszystkie gołębie z jednego lotu. Jeśli zaś wprowadzisz liczbę > 1, zapisane zostaną jedynie gołębie z podanym numerem lotu. 5. Wprowadź tydzień kalendarzowy oraz datę lotu konkursowego. 6. Aby zapisać dane lotu konkursowego, kliknij na <Pobieranie danych>. Wszyscy hodowcy wyświetlą się na liście lotów konkursowych. 7. Jeśli chcesz zapisać dane na dyskietce, kliknij na <Zapis danych>. Pobieranie danych lotów konkursowych {TM -> PC} Nr lotu. (0..99): [00] (0=wszystkie loty) Tydzień kalendarzowy (1..52): [45] Data lotu (DD.MM.RR): [07.11.02] Błąd przy przenoszeniu! <Pobieranie danych> <Zapis danych> <Anuluj> Dane lotów konkursowych znajdują się w katalogu „C:\ PROGRAM FILES\TAURIS CLUB\ RACE". 7. Wymiana danych W celu zabezpieczenia wymienności między TauRIS a innymi programami zarządzającymi oraz programami obliczeniowymi istnieje standardowa wymiana danych. Oprogramowanie TauRISClubsoftware jest oprogramowaniem wspierającym zarówno proces tworzenia danych jak i ich wymianę. 7.1 Tworzenie danych podstawowych Dane podstawowe utworzysz w następujący sposób: 1. W menu wywoławczym wybierz <Wymiana danych> i polecenie <Tworzenie danych hodowcy>. 2. Komunikat „Gotowe" zatwierdź przyciskiem <OK>. Tworzenie danych podstawowych Dane podstawowe… gotowe! <OK> Dane podstawowe znajdują się w katalogu: „C:\ PROGRAM FILES\TAURIS CLUB\EXCHANGE". 7.2 Tworzenie spisu gołębi Spis gołębi utworzysz następująco: 1. W menu wywoławczym wybierz <Wymiana danych> i polecenie <Tworzenie spisu gołębi>. 2. Komunikat „Gotowe" zatwierdź przyciskiem <OK>. Tworzenie spisu gołębi Spis gołębi… gotowe! <OK> Spis gołębi znajduje się w katalogu: „C:\ PROGRAM FILES\TAURIS CLUB\EXCHANGE". 7.3 Czytanie danych podstawowych W następujący sposób czytasz dane podstawowe: 1. W menu wywoławczym wybierz <Wymiana danych> i polecenie <Czytaj dane podstawowe>. 2. Komunikat „Gotowe" zatwierdź przyciskiem <OK>. Czytanie danych podstawowych Dane podstawowe… gotowe! <OK> Uwaga: Dane podstawowe muszą być dostępne w katalogu: „C:\ PROGRAM FILES\TAURIS CLUB\EXCHANGE"! 7.4 Czytanie spisu gołębi W następujący sposób czytasz spis gołębi: 1. W menu wywoławczym wybierz <Wymiana danych> i polecenie <Czytaj spis gołębi>. 2. Komunikat „Gotowe" zatwierdź przyciskiem <OK>. Czytanie spisu gołębi Spis gołębi… gotowe! <OK> Uwaga: Spis gołębi musi być dostępny w katalogu: „C:\ PROGRAM FILES\TAURIS CLUB\EXCHANGE"! 8. Odinstalowanie oprogramowania Płytę CD „TauRISClubsoftware" włóż do napędu CD-ROM i rozpocznij „SETUP.EXE". Okno instalacji InstallShield przygotowuje proces odinstalowania oprogramowania „TauRISClubsoftware". By rozpocząć, kliknij na <Dalej>. Witamy w InstallShieldWizard dla oprogramowania TauRIS Club Software. InstallShieldWizard umożliwia modyfikację, naprawę i usuwanie oprogramowania TauRIS Club Software. Kliknij na <Dalej> by przejść do następnego kroku. Wybierz opcję „Usuwanie programu" i kliknij polecenie <Dalej>. Zarządzanie programem Należy wybrać, czy chcesz modyfikować, naprawiać, czy usunąć program. * Modyfikacja programu Modyfikacja zainstalowanych funkcji. Opcja ta pokazuje okno dialogowe zainstalowanych funkcji według potrzeb klienta. * Naprawa programu Naprawa zainstalowanego programu. Opcja ta poprawia brakujące bądź uszkodzone pliki, połączenia, rejestracje. * Usuwanie programu Usunięcie oprogramowania TauRIS Club Software z komputera. <Powrót> <Dalej> <Anuluj> Jeśli chcesz odinstalować oprogramowanie, zatwierdź to poleceniem <Usuwanie>. Usuwanie programu Wybrałeś opcję usuwania programu z systemu. By usunąć oprogramowanie TauRIS Club Software z komputera, kliknij na <Usuwanie>. Po dokonaniu usunięcia, programu tego już nie będzie. Jeśli chcesz sprawdzić lub zmienić swoje ustawienia, kliknij na <Powrót>. <Powrót> <Usuwanie> Proces odinstalowania zakończ poleceniem <Gotowe>. <Anuluj> InstallShieldWizard zakończone InstallShieldWizard pomyślnie odinstalował oprogramowanie TauRIS Club Software. By opuścić okno, kliknij na <Gotowe>. Aby usunąć wszystkie dane (oddziały, hodowców, gołębie), usuń katalog „TauRIS Club" w katalogu C:\PROGRAM FILES\". 9. Gwarancja Ustawowy okres gwarancyjny rozpoczyna się z dniem dostawy. Gwarancja nie obejmuje: - szkód, zaistniałych na skutek nie zastosowania się do przepisów instrukcji obsługi bądź nieodpowiedniej manipulacji, - szkód, odnoszących się do czynników zewnętrznych. Żądanie świadczeń gwarancyjnych możliwe jest jedynie po okazaniu rachunku! Okres gwarancyjny nie ulega przedłużeniu na skutek korzystania ze świadczeń gwarancyjnych. Rüter EPV-Systeme GmbH nie ponosi odpowiedzialności za szkody, powstałe na skutek przypadkowego bądź przyczynowego używaniaoprogramowania. Rüter EPV-Systeme GmbH nie ponosi odpowiedzialności za błędy i utratę danych, powstałych na skutek niewłaściwego funkcjonowania oprogramowania. Zwracamy uwagę na fakt, iż oprogramowanie to chronione jest międzynarodowymi prawem autorskim oraz postanowieniami, wynikającymi z międzynarodowych umów. Nieupoważnione powielanie i rozprowadzanie oprogramowania podlegają karze. Transport: Natychmiast po rozpakowaniu należy sprawdzić naszą dostawę pod kątem widocznych uszkodzeń. Jeśli widoczne są uszkodzenia, powstałe na skutek transportowania, lub też jeśli dostawa jest niekompletna, należy poinformować o tym dostawcę. W celu uniknięcia szkód, jakie mogą powstać w czasie transportowania, zaleca się zamówić przesyłkę wyłącznie w oryginalnym opakowaniu. Opakowanie takie należy przechowywać. -\-	<urn:uuid:d3ec522a-05ef-4cba-aa05-05d79a67e30b>	finepdfs	1.138672	CC-MAIN-2018-17	http://tauris.accesto.pl/gfx/TauRIS_Club_1_45-1.pdf	2018-04-23T15:11:55Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-17/segments/1524125946077.4/warc/CC-MAIN-20180423144933-20180423164933-00369.warc.gz	312,370,500	0.998533	0.99982	0.99982	[ "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn...	pol_Latn	{}	false	[ 65, 609, 936, 1837, 2634, 2986, 3577, 4196, 4746, 5325, 5844, 6283, 6956, 7106, 7956, 8777, 9569, 10565, 11459, 11537, 12680, 12837, 13682, 13815, 14645, 14722, 15773, 15870, 16610, 17570, 17909, 18569, 19119, 19627, 20644, 20723, 21085, 2135...	2	2
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2018 r. Sąd Rejonowy w Bełchatowie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Przemysław Maciejewski Protokolant: Gabriela Cichocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2018 r. w B. sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej (...) z siedzibą w W. przeciwko K. K. i A. K. o zapłatę 1. umarza postępowanie w zakresie żądania kwoty 12.000,- zł (dwanaście tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa; 2. oddala powództwo w pozostałej części; 3. nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu stronie powodowej kosztów procesu. Sygn. akt I C 452/17 upr UZASADNIENIE W pozwie z dnia 28-04-2017 r. powód Wspólnota Mieszkaniowa (...) ul. (...) w W. wystąpił przeciwko pozwanym K. K. i A. K. o zapłatę kwoty 13.469,89 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty z tytułu zaległych zaliczek na eksploatację nieruchomości wspólnej oraz opłat na fundusz remontowy, media i wywóz nieczystości należnych od pozwanych jako właścicieli mieszkania ul. (...) A/56 w W., a także o zwrot kosztów procesu. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 18-05-2017 r. Sąd uwzględnił żądanie pozwu. Pozwani wnieśli sprzeciw od nakazu, zaskarżając go w całości. Podnieśli zarzut spełnienia dochodzonych pozwem roszczeń. W piśmie z dnia 27-10-2017 r. powód ograniczył żądanie do kwoty 1469,89 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 28-04-2017 r. do dnia płatności z uwagi na uiszczenie przez pozwanych w dniu 18-05-2017 r. kwoty 12 000 zł. W piśmie z 16-11-2017 r. powód wniósł o zasądzenie kwoty 4916,14 zł tytułem opłat za (...), (...), (...) z odsetkami od 16-11-2017 r. do dnia zapłaty. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwani są właścicielami mieszkania ul. (...) A/56 w W. i są zobowiązani wpłacać Wspólnocie co miesiąc zaliczki na eksploatację nieruchomości wspólnej oraz opłaty na fundusz remontowy, za media i wywóz nieczystości. (niesporne) 18-04-2017 r. K. K. ustalił z przedstawicielem powoda, że na pokrycie całego istniejącego wówczas zadłużenia powinien wpłacić kwotę 12 000 zł. (dowód: zeznania powoda k. 92) 18-04-2017 r. powód wysłał pozwanym wezwanie do zapłaty kwoty 13469,89 zł tytułem należności za okres od 09/2016 do 04/2017 w terminie do 20-04-2017 r. (niesporne, dowód: wezwanie k. 14) Pozwani w dniu 18-05-2017 r. zapłacili powodowi kwotę 12 000 zł. (niesporne) W wezwaniu z 25-09-2017 r. powód zażądał od pozwanych zapłaty kwoty 6636,84 zł tytułem należności o terminach płatności 10-06-2017 r., 10-07-2017 r., 10-08-2017 r., 10-09-2017 r. (dowód: wezwanie k. 44) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: W zakresie, w jakim powód cofnął pozew co do kwoty 12 000 zł, Sąd umorzył postępowanie na postawie art. 355 § 1 kpc. Rozszerzenie następnie powództwa do kwoty 4916,14 zł było bezskuteczne, bowiem zgodnie z art. 505 4 kpc, w postępowaniu uproszczonym zmiana powództwa jest niedopuszczalna. W zakresie podtrzymanym, co do 1469,89 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali, właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Zgodnie z art. 13 ust. 1, właściciel lokalu jest obowiązany uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Stosownie do art. 14, na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności: 1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację; 2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę; 3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali; 4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca (art. 15 ust. 1). W niniejszym przypadku nie było ponadto kwestionowane, że właściciele lokalu powinni Wspólnocie uiszczać należności za media i wywóz odpadów oraz wpłaty na fundusz remontowy. Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o treść wezwań do zapłaty i zeznania pozwanego zestawione z okolicznościami niespornymi, tj. faktem zapłaty kwoty 12 000 zł w dniu 18-05-2017 r. W ocenie Sądu powód nie udowodnił, aby za okres przed majem 2017 r., którego dotyczy pozew (złożony 28-04-2017 r.), istniało jeszcze zadłużenie po wpłacie z dnia 18-05-2017 r. Z wezwania do zapłaty z 25-09-2017 r. wynika bowiem, że na ten dzień zadłużenie obejmowało okres od czerwca 2017 r. Zasady doświadczenia życiowego i zasady logiki nakazują przyjąć, że gdyby istniało przy wystawianiu tego wezwania zadłużenie wcześniejsze, to byłoby ujęte w tym wezwaniu. Powyższe musi prowadzić do wniosku, że za okres objęty pozwem (wcześniejszy niż maj 2017 r.) nie ma zaległości, gdyż zostały pokryte omawianą wpłatą z 18-05-2017 r. Z tego względu powództwo o zapłatę kwoty 1469,89 zł uległo oddaleniu, gdyż dysponując istniejącym materiałem dowodowym nie było podstaw do przyjęcia, że za okres przed wniesieniem pozwu istnieje zaległość w dochodzonej kwocie. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu był art. 102 kpc, w myśl którego wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Wskazane uregulowanie jest odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i ustanawia możliwość rozstrzygania przez Sąd w oparciu o zasadę słuszności. Wskazany przepis nie precyzuje pojęcia szczególnie uzasadnionego wypadku, pozostawiając Sądowi ocenę, czy taki wypadek rzeczywiście zachodzi i czy jest on szczególnie uzasadniony. Sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu i do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie, a jeśli tak, to w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążania kosztami procesu strony przegrywającej spór (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2010 r. w sprawie II PK 192/09, opubl. LEX nr 584735, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2006 r. w sprawie III CK 221/05, opubl. LEX nr 43915). Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z takim szczególnym przypadkiem. Pozwani co prawda spłacili zadłużenie już po wniesieniu pozwu, co w zasadzie przemawia za uznaniem wniesienia pozwu za uzasadnione oraz traktowaniem pozwanych za przegrywających proces, jednakże pozwani zapłacili dochodzoną kwotę na tyle szybko po wysłaniu wezwania (wysłanie 18-04-2018 r., brak informacji o dacie doręczenia, termin do zapłaty wyznaczony dwa dni po wystawieniu wezwania), że uzasadniony jest wniosek, iż gdyby powód poczekał na doręczenie wezwania i wyznaczył realny termin liczony od chwili doręczenia, to w ogóle nie byłoby potrzeby wytoczenia powództwa. Ponadto otrzymanie dochodzonej kwoty oznacza, że powód uniknie konieczności jej przymusowego dochodzenia. Z powyższych względów Sąd nie obciążył pozwanych obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów procesu.	<urn:uuid:f6601087-0262-4127-b411-0a3cfbb8aa6f>	finepdfs	1.19043	CC-MAIN-2024-18	https://orzeczenia.belchatow.sr.gov.pl/content.pdffile/$002fneurocourt$002fpublished$002f15$002f251505$002f0000503$002fC$002f2017$002f000452$002f152515050000503_I_C_000452_2017_Uz_2018-09-26_001-publ.xml?t:ac=$N/152515050000503_I_C_000452_2017_Uz_2018-09-26_001	2024-04-12T13:59:32+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-18/segments/1712296816024.45/warc/CC-MAIN-20240412132154-20240412162154-00639.warc.gz	382,001,257	1	1	1	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2023, 5257, 7187 ]	1	0
UMOWA NR ....../....... ODPŁATNEGO PRZEKAZANIA SIECI WODOCIĄGOWEJ/KANALIZACYJNEJ Niniejsza umowa została zawarta pomiędzy: .......................................................................................................................... .......................................................................................................................... .......................................................................................................................... .......................................................................................................................... reprezentowanym przez: ...................................................................................................................... ...................................................................................................................... ...................................................................................................................... zwany dalej PRZEKAZUJĄCYM a, Zakładem Wodociągów i Kanalizacji Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Oławie z siedzibą przy ul. 3 Maja 30, 55-200 Oława posiadającą numer identyfikacji podatkowej NIP: 912-17-48-498 oraz REGON: 932814669 wpisana pod nr 0000136724 do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej IX Wydział Gospodarczy KRS, kapitał zakładowy w wysokości 48.621.000 zł. reprezentowanym przez: ................................................................. – Prezes Zarządu zwany dalej PRZEJMUJĄCYM, na podstawie przepisu art. 31 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz. U. z 2006 r. nr 123 poz. 858 z późn. zm.) zwanej dalej Ustawą. § 1 1. PRZEKAZUJĄCY oświadcza, że: a) na podstawie aktu notarialnego nr ............... z dnia ............... Rep. A .............. jest właścicielem/użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej (zwanej dalej Nieruchomością) położonej w Oławie, oznaczonej geodezyjnie jako działka nr ........... AM ........... obręb .............., dla której Sąd Rejonowy w Oławie Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczną KW ................... Wypisy aktów notarialnych/odpisy z ksiąg wieczystych stanowią załącznik nr 1 do niniejszej umowy; b) Nieruchomość nie jest obciążona prawami osób trzecich, oraz nie istnieją jakiekolwiek inne okoliczności ograniczające lub uniemożliwiające rozporządzenie przez niego przedmiotem przekazania; c) z własnej inicjatywy będzie finansował rozbudowę miejskich urządzeń wodociągowych/ kanalizacyjnych, celem doprowadzenia sieci wodociągowej/kanalizacyjnej do Nieruchomości przez niżej wskazane nieruchomości; - działka nr ……… AM …… obręb …… KW …… stanowiące własność ……….. - działka nr ……… AM …… obręb …… KW …… stanowiące własność ……….. - działka nr ……… AM …… obręb …… KW …… stanowiące własność ……….. d) na Nieruchomości planowana jest budowa (np. domku jednorodzinnego, pawilonu handlowego) ………………………………………… ; e) planuje wykonać inwestycję sieciową w terminie do dnia …………………………….. ; f) po wykonaniu inwestycji sieciowej przekaże ją PRZEJMUJĄCEMU. 2. PRZEJMUJĄCY oświadcza, że na zasadach przewidzianych w niniejszej umowie będzie nadzorować budowę inwestycji sieciowej realizowanej przez PRZEKAZUJĄCEGO, a po jej zakończeniu przejmie ją na własność na warunkach określonych w niniejszej umowie. 3. PRZEJMUJĄCY oświadcza, że jest przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym w rozumieniu Ustawy, które na podstawie decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta Oława prowadzi na terenie miasta Oława działalność w zakresie zbiorowego zaopatryzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. § 2 1. PRZEKAZUJĄCY zamierza zrealizować inwestycję sieciową (zwaną dalej Inwestycją) polegającą na wybudowaniu sieci wodociągowej/kanalizacyjnej o następujących parametrach: a) sieć wodociągowa z rur PEHD o średnicy De ……… i długości L ok. ……… mb wraz z armaturą, b) kanalizacja sanitarna z rur PVC o średnicy De ……… i długości L ok. ……… mb wraz ze studniami rewizyjnymi szt. ……… o średnicy Dn 1000. 2. PRZEKAZUJĄCY oświadcza, że Inwestycja zostanie zrealizowana w sposób zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego …………………. (Uchwała nr ……… Rady Miasta Oława, z dnia ………..) i będzie przebiegać zgodnie z planem sytuacyjnym/wyrysem z mapy ewidencyjnej/decyzją o warunkach zabudowy/pozwoleniem na budowę nr …………… stanowiącymi załącznik nr 2 do niniejszej umowy. 3. PRZEKAZUJĄCY zobowiązuje się do przekazania PRZEJMUJĄCEMU Inwestycji w terminie do 14 dni od uzyskania pozwolenia na użytkowanie. 4. Strony ustalają wstępnie wartość Inwestycji na kwotę …………………………….. zł netto (słownie: ……………………….. zł netto), zgodnie z zatwierdzonym przez PRZEJMUJĄCEGO kosztorysem inwestorskim w sposób określony w „Metodzie sporządzania kosztorysu inwestorskiego i powykonawczego przy odpłatnym przekazywaniu na rzecz ZWiK Sp. z o.o. w Oławie urządzeń wodociągowych i/lub kanalizacyjnych wybudowanych przez Inwestorów na terenie Gminy Oława”. § 3 1. W celu zapewnienia zaopatrzenia w wodę i/lub odprowadzenia ścieków sanitarnych z Nieruchomości PRZEKAZUJĄCY zobowiązuje się do: a) przygotowania na swój koszt i ryzyko projektu Inwestycji (zwanego dalej Projektem) oraz jego uzgodnienia z PRZEJMUJĄCYM; b) wybudowania Inwestycji na podstawie Projektu zatwierdzonego/uzgodnionego z PRZEJMUJĄCYM, na własny koszt i ryzyko, zgodnie z obowiązującymi normami, przepisami oraz wytycznymi PRZEJMUJĄCEGO; c) uzyskania na swoją rzecz niezbędnych dla realizacji Inwestycji decyzji administracyjnych, w tym: - decyzji pozwolenia na budowę, - decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Inwestycji lub zaświadczenia o braku sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru ich użytkowania, - decyzji o zezwoleniu na umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego – o ile takie decyzje będą konieczne dla realizacji Inwestycji; d) umożliwienia dokonania przez PRZEJMUJĄCEGO odbioru technicznego wykonanych Inwestycji zakończonych wynikiem pozytywnym przez podpisanie stosownego protokołu odbioru technicznego i przekazania do eksploatacji. § 4 1. W celu odpłatnego przekazania Inwestycji PRZEJMUJĄCEMU, PRZEKAZUJĄCY wykona Inwestycję zgodnie z zapisami niniejszej umowy oraz dostarczy PRZEJMUJĄCEMU: a) kompletną dokumentację odbiorową powykonawczą, w tym pozwolenia na użytkowanie Inwestycji lub zaświadczenia o braku sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru ich użytkowania, wydanego przez właściwy organ administracji publicznej; b) zatwierdzone protokoły odbiorów robót zanikowych, prób ciśnieniowych oraz atesty zastosowanych materiałów Inwestycji; c) kosztorys powykonawczy Inwestycji; d) kopię decyzji o zezwoleniu na umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz dowody uiszczenia opłat na rzecz właściwych Zarządców Dróg; e) akt notarialny z wpisem nieograniczonej w czasie służebności przesyłu na rzecz PRZEJMUJĄCEGO. 2. Kosztorys powykonawczy Inwestycji PRZEKAZUJĄCY dostarczy w terminie 30 dni od daty zakończenia Inwestycji, a PRZEJMUJĄCY dokona jego weryfikacji pod względem zakresu wykonanych prac oraz zastosowanych stawek jednostkowych i cen materiałów w terminie 14 dni od daty jego doręczenia. Zatwierdzony kosztorys powykonawczy będzie stanowił podstawę rozliczeń pomiędzy PRZEKAZUJĄCYM i PRZEJMUJĄCYM; 3. W przypadku braku lub niezgodności z niniejszą umową któregokolwiek z wymaganych dokumentów wymienionych w § 4 ust. 1, PRZEJMUJĄCY ma prawo: a) odstąpić od niniejszej umowy; b) odmówić wpięcia nowopowstałej Inwestycji do funkcjonującej sieci; c) odmówić przejęcia nowopowstałej Inwestycji; d) pomniejszyć kwotę dofinansowania Inwestycji wymienioną w § 9 ust. 4, o wartość materiałów i robót wynikających z wcześniej uzgodnionego kosztorysu. 4. W przypadku wykonania Inwestycji niezgodnie z wydanymi warunkami technicznymi rozbudowy sieci PRZEJMUJĄCY ma prawo dostosować Inwestycję do uzgodnionych warunków na koszt i ryzyko PRZEKAZUJĄCEGO. 5. Do czasu przekazania na własność PRZEJMUJĄCEGO Inwestycji opłaty, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt d) obciążają w całości PRZEKAZUJĄCEGO. W przypadku ich nie uiszczenia PRZEJMUJĄCY może nie przyjąć dokumentacji odbiorowej Inwestycji wraz z konsekwencjami wskazanymi w ust. 3. 6. Do czasu przekazania Inwestycji PRZEJMUJĄCEMU, obowiązek utrzymania Inwestycji ciąży na PRZEKAZUJĄCYM. § 5 1. PRZEKAZUJĄCY oświadcza, że ustanowi na rzecz PRZEJMUJĄCEGO, na Nieruchomości nieograniczoną w czasie służebność przesyłu, polegającą na: a) prawie do korzystania i używania Inwestycji zgodnie z jej przeznaczeniem i w zakresie niezbędnym dla zapewnienia prawidłowego jej funkcjonowania; b) umożliwieniu dojazdu do sieci, pracy ciężkiego sprzętu i swobodnego dostępu osób upoważnionych przez właściciela Inwestycji, poprzez wydzielenie wzdłuż Inwestycji i wokół urządzeń wodociągowych pasa nieruchomości o szerokości ..... m od osi Inwestycji z jednej strony i ..... m z drugiej strony oraz/lub wzdłuż Inwestycji i wokół urządzeń kanalizacyjnych pasa szerokości ..... m z jednej strony i ..... m z drugiej z drugiej strony, wolnego od zabudowy wraz z obiektami małej architektury, składowania materiałów, nasadzeń stałych oraz innych przeszkód; c) udostępnieniu nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z remontem, rozbudową, przebudową, konserwacją oraz usuwaniem awarii sieci, z zastrzeżeniem, że PRZEJMUJĄCY zobowiązuje się po wykonaniu tych czynności do każdorazowego przywrócenia nieruchomości wymienionej w ust. 1 do stanu pierwotnego/poprzedniego; 2. PRZYJMUJĄCY wyraża zgodę na ustanowienie służebności opisanej w ust. 1. 3. Ustanowienie służebności następuje na czas nieograniczony tytułem odpłatnym a jej wartość jest jednorazowa i została ujęta w wartości ustalonej w § 9 ust. 4. 4. Koszty aktu notarialnego i wpisu służebności do księgi wieczystej ponosi PRZEKAZUJĄCY. § 6 1. Bezpośredni nadzór nad budową Inwestycji sprawuje PRZEKAZUJĄCY. 2. PRZEJMUJĄCY zastrzega sobie prawo kontrolowania przebiegu robót, a zwłaszcza zakresu wykonanych robót zanikowych i ulegających zakryciu. PRZEKAZUJĄCY zobowiązany jest każdorazowo powiadomić PRZEJMUJĄCEGO o wykonaniu tych robót na co najmniej 3 dni przed datą ich odbioru. 3. Upoważnieni do podpisania protokołu odbioru technicznego końcowego i przekazania Inwestycji do eksploatacji, dokumentacji odbiorowej oraz do sprawowania nadzoru nad realizacją przedmiotu umowy w zakresie, o którym mowa w ust. 2 są: ze strony PRZEKAZUJĄCEGO ze strony PRZEJMUJĄCEGO § 7 1. Osobą upoważnioną przez PRZEKAZUJĄCEGO do kontaktów z PRZEJMUJĄCYM oraz nadzorowania postanowień niniejszej Umowy jest: 2. Osobą upoważnioną ze strony PRZEJMUJĄCEGO do kontaktów z PRZEKAZUJĄCYM oraz nadzorowania postanowień niniejszej Umowy jest: \| Nazwisko \| ........................................................................................................ \| \|----------\|-------------------------------------------------------------------------\| \| Adres \| ........................................................................................................ \| \| Telefon \| ........................................................................................................ \| \| Fax \| ........................................................................................................ \| \| e-mail \| ........................................................................................................ \| § 8 1. Strony w terminie 14 dni od daty spełnienia ostatniego z warunków o których mowa w § 4 podpiszą dostarczony przez PRZEKAZUJĄCEGO „Protokół przekazania – przejęcia środka trwałego PT z określeniem wartości przedmiotu umowy w części przekazywanej nieodpłatnie, podpisanego przez osoby upoważnione ze strony PRZEKAZUJĄCEGO I PRZEJMUJĄCEGO; § 9 1. PRZEJMUJĄCY oświadcza, że jest podatnikiem podatku VAT uprawnionym do otrzymywania faktur VAT. 2. PRZEKAZUJĄCY oświadcza, że nie jest podatnikiem podatku VAT uprawnionym do wystawiania faktur VAT. 3. Strony ustalają, że tytułem realizacji niniejszej umowy PRZEJMUJĄCY zapłaci PRZEKAZUJĄCEMU kwotę stanowiącą …… % wartości Inwestycji ustalonej na podstawie kosztorysu powykonawczego sporządzonego przez PRZEKAZUJĄCEGO, zweryfikowanego i zatwierdzonego przez PRZEJMUJĄCEGO, lecz nie więcej niż ……………………………………… zł brutto (słownie: …………………………… zł brutto) ustalonej na podstawie kosztorysu inwestorskiego, będącego załącznikiem nr do niniejszej umowy. 4. Podstawą zapłaty przez PRZEJMUJĄCEGO kwoty ustalonej w ust. 3 będzie złożenie przez PRZEKAZUJĄCEGO oświadczenia o wypełnieniu wszystkich postanowień § 4 oraz i wskazanie kwoty należnej PRZEKAZUJĄCEMU. 5. PRZEJMUJĄCY dokona zapłaty w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez PRZEJMUJĄCEGO oświadczenia, o którym mowa w ust. 4. 6. Kwota, o której mowa w ust 4, zostanie przełana przez PRZEJMUJĄCEGO na konto bankowe PRZEKAZUJĄCEGO. § 10 PRZEKAZUJĄCY oświadczca, że zapłata kwoty, o której mowa w § 9 ust. 4, zaspokaja wszelkie jego roszczenia z tytułu wytworzenia i przekazania przedmiotu umowy, określonego w § 2 umowy, oraz z tytułu ustanowienia służebności przesyłu na rzecz PRZEJMUJĄCEGO a także, że w przyszłości nie będzie z tego tytułu dochodził od PRZEJMUJĄCEGO żadnych dodatkowych roszczeń. § 11 PRZEKAZUJĄCY, z dniem podpisania protokołu PT, dokona na rzecz PRZEJMUJĄCEGO cesji wierzytelności z tytułu rękojmi i gwarancji przysługujących mu względem wykonawcy Inwestycji. § 12 1. Umowa może zostać wypowiedziana przez PRZEJMUJĄCEGO w przypadku niewypełnienia któregokolwiek z postanowień w § 3. 2. W przypadku zbycia przez PRZEKAZUJĄCEGO Nieruchomości przed terminem określonym w § 2 ust. 3, strony dopuszczają możliwość cesji praw i przejęcia obowiązków wynikających z niniejszej umowy na rzecz nowego nabywcy nieruchomości. W razie nie dokonania cesji praw i przejęcia obowiązków, o których mowa wyżej, umowa niniejsza ulega rozwiązaniu z chwilą przeniesienia własności nieruchomości na nabywcę, a PRZEKAZUJĄCY zrzeka się wszelkich roszczeń wynikających z niniejszej umowy, w tym roszczeń o zwrot poniesionych do chwili zbycia nieruchomości nakładów na budowę Inwestycji. 3. PRZEKAZUJĄCY zobowiązany jest do pisemnego poinformowania PRZEJMUJĄCEGO o zbyciu Nieruchomości przed terminem określonym w § 2 ust. 3 i do przedłożenia cesji umowy w przypadku jej dokonania, w ciągu 7 dni liczonych od daty zbycia Nieruchomości. § 13 1. Administratorem zebranych danych osobowych jest ZWiK Sp. z o.o. w Oławie z siedzibą przy ul. 3-go Maja 30 w Oławie. Dane będą przetwarzane zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.) w celu realizacji niniejszej umowy. 2. Dane będą udostępniane jedynie uprawnionym podmiotom w okolicznościach przewidzianych w powszechnie obowiązujących przepisach. 3. PRZEKAZUJĄCY, którego dane dotyczą ma prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. 4. Podanie danych jest dobrowolne, ale konieczne dla zawarcia niniejszej umowy. 5. Zmiana umowy wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności zmian. 6. W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego. 7. Umowa została sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, w języku polskim, jeden egzemplarz dla PRZEKAZUJĄCEGO, jeden egzemplarz dla PRZEJMUJĄCEGO. 8. Integralną część umowy stanowią: - Załącznik nr 1 Wypis aktu notarialnego/odpis księgi wieczystej nieruchomości PRZEKAZUJĄCEGO. - Załącznik nr 2 Plan sytuacyjny z naniesioną trasą SIECI. - Załącznik nr 3 Wyrys z mapy ewidencyjnej z naniesioną trasą SIECI. • Załącznik nr 4 Wykaz właścicieli i władających / wypis z rejestru gruntów/ z ewidencją właścicieli/użytkowników wieczystych nieruchomości, przez które przebiegać będzie SIEĆ. • Załącznik nr 5 Warunki rozliczenia finansowego. • Załącznik nr 6 Kosztorys inwestorski. 9. Umowa wchodzi w życie z dniem podpisania przez ostatnią ze stron. PRZEKAZUJĄCY ........................................................................... data .......................... PRZEJMUJĄCY ........................................................................... data .......................... Umowa odpłatnego przekazania/przejęcia sieci wodociągowej/kanalizacyjnej strona 7/8 ### SIEĆ WODOCIĄGOWA \| Grupa \| Powierzchnia użytkowa obiektu [m²] \| Procentowy udział ZWiK [%] \| \|-------\|----------------------------------\|---------------------------\| \| 1. \| Do 7 500 \| 10 % \| \| 2. \| 7 501 – 10 000 \| 20 % \| \| 3. \| 10 001 do 12 500 \| 25 % \| \| 4. \| 12 501 do 15 000 \| 30 % \| \| 5. \| 15 001 do 17 500 \| 35 % \| \| 6. \| 17 501 do 20 000 \| 40 % \| \| 7. \| Powyżej do 50 000 \| 45 % \| ### SIEĆ KANALIZACYJNA \| Grupa \| Powierzchnia użytkowa obiektu [m²] \| Procentowy udział ZWiK [%] \| \|-------\|----------------------------------\|---------------------------\| \| 1. \| do 7 500 \| 10 % \| \| 2. \| 7 501 do 12 000 \| 25 % \| \| 3. \| 12 001 do 16 000 \| 30 % \| \| 4. \| 16 001 do 20 000 \| 35 % \| \| 5. \| Powyżej do 50 000 \| 45 % \|	<urn:uuid:44889dfe-0103-4809-a98b-2f43fc01341a>	finepdfs	1.112305	CC-MAIN-2018-17	http://zwik.olawa.pl/wp-content/uploads/2010/09/Ogolny-wzor-umowy-odplatnego-przekazania-sieci-wod-kan.pdf	2018-04-23T07:54:45Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-17/segments/1524125945855.61/warc/CC-MAIN-20180423070455-20180423090455-00572.warc.gz	561,201,239	0.999947	0.999991	0.999991	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2808, 5416, 8266, 10922, 13178, 15895, 16567, 17789 ]	2	5
OSTATECZNA LISTA OSÓB, KTÓRZY ZOSTALI ZAKWALIFIKOWANI DO PROJEKTU „TWÓJ BIZNES NA LUBELSZCZYŹNIE" \| \| \| Numer formularza \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| \| L.P \| \| \| \| \| \| zgłoszeniowego \| Uwagi \| \| \| . \| \| \| \| \| \| Kandydata \| \| \| \| \| 01/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 1 \| \| \| \| \| \| 03/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 2 \| \| \| \| \| \| 04/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 3 \| \| \| \| \| \| 05/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 4 \| \| \| \| \| \| 06/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 5 \| \| \| \| \| \| 07/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 6 \| \| \| \| \| \| 10/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 7 \| \| \| \| \| \| 11/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 8 \| \| \| \| \| \| 12/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 9 \| \| \| \| \| \| 16/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 10 \| \| \| \| \| \| 18/TBNL/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 11 \| \| \| \| \| \| 01/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| \| 12 \| \| \| \| \| \| 03/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 13 \| \| \| \| \| \| \| 06/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 14 \| \| \| \| \| \| \| 09/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 15 \| \| \| \| \| \| \| 10/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 16 \| \| \| \| \| \| \| 11/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 17 \| \| \| \| \| \| \| 12/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 18 \| \| \| \| \| \| \| 13/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 19 \| \| \| \| \| \| \| 16/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 20 \| \| \| \| \| \| \| 19/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 21 \| \| \| \| \| \| \| 21/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 22 \| \| \| \| \| \| \| 22/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 23 \| \| \| \| \| \| \| \| zakwalifikowany \| \| \| 24 \| \| \| \| \| \| 24/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \|---\|---\|---\|---\| \| 25 \| \| \| \| \| \| \| 25/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 26 \| \| \| \| \| \| \| 26/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 27 \| \| \| \| \| \| \| 27/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 28 \| \| \| \| \| \| \| 29/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 29 \| \| \| \| \| \| \| 30/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 30 \| \| \| \| \| \| \| 31/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 31 \| \| \| \| \| \| \| 32/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 32 \| \| \| \| \| \| \| 33/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 33 \| \| \| \| \| \| \| 35/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 34 \| \| \| \| \| \| \| 36/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 35 \| \| \| \| \| \| \| 37/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 36 \| \| \| \| \| \| \| 38/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 37 \| \| \| \| \| \| \| 39/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 38 \| \| \| \| \| \| \| 40/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 39 \| \| \| \| \| \| \| 41/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 40 \| \| \| \| \| \| \| 42/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 41 \| \| \| \| \| \| \| 43/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 42 \| \| \| \| \| \| \| 44/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 43 \| \| \| \| \| \| \| 45/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 44 \| \| \| \| \| \| \| 46/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 45 \| \| \| \| \| \| \| 47/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 46 \| \| \| \| \| \| \| 48/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 47 \| \| \| \| \| \| \| 49/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 48 \| \| \| \| \| \| \| 50/TBNL/D/2017 \| zakwalifikowany \| \| 49 \| \| \| \| \| \| 50 \| \| \| Lublin, 15.12.2017 Sporządził: Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej Zatwierdził: Koordynator projektu	<urn:uuid:18174052-516e-42c8-b602-c01c6b23575b>	finepdfs	1.430664	CC-MAIN-2024-51	http://twojbiznes.fipi.pl/files/ostateczna-lista-osob-zakwalifikowanych.pdf	2024-12-13T20:59:30+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-51/segments/1733066119651.31/warc/CC-MAIN-20241213202611-20241213232611-00806.warc.gz	39,384,737	0.993619	0.999033	0.999033	[ "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1605, 3115, 3222 ]	1	0
W dzisiejszym wydaniu: 1. Prawdziwa rola złota. Str. 2-4 Złoto po raz kolejny udowadnia, że jest uniwersalnym pieniędzem. W tym artykule znajdziecie potwierdzenie tej tezy na konkretnych przykładach, tak historycznych jak i najbardziej aktualnych. 2. Globalna podaż waluty vs. cena złota. Str. 5-8 Podaż waluty ostatnimi laty drastycznie wzrosła. Co ciekawe, nie przekłada się to wcale na wzrost gospodarczy. Wraz z zwiększoną podażą waluty, rośnie cena złota. 3. Ukraina – kto jest agresorem – Rosja czy NATO? Str. 9-14 Ostatnio dużo mówi się o agresji Rosji wobec Ukrainy. Nikt natomiast nie wspomina o ekspansji NATO oraz o tym, w jaki sposób została zmieniona władza na Ukrainie. Czy na pewno Rosja jest agresorem w tym konflikcie? 4. Ukraina – globalny aspekt finansowy. Str. 15-19 Ukraina aktualnie stoi nad przepaścią. To, jak zakończy się ten konflikt może zmienić sytuację gospodarczą największych gospodarek świata. W artykule zostały przedstawione scenariusze rozwoju konfliktu ukraińskiego oraz idące za nimi konsekwencje. 5. Raport COT wskazuje na możliwość korekty w złocie. Str. 20-23 Na rynku złota sytuacja robi się coraz ciekawsza. Fizycznego kruszuca jest coraz mniej w sprzedaży, lecz inwestorzy póki co nie przestają inwestować w złoto. Czy niedługo nadejdzie koniec rynku złota, jaki znamy? Prawdziwa rola złota. Złoto i srebro od początku roku pięknie odrabiają straty jakich doznały w 2013 roku. Wielu z czytelników zastanawia się czy to powrót do wzrostów, czy może chwilowa korekta po czym powrócimy do spadków. W sytuacji spokoju finansowego możemy sobie pozwolić na rozważania nad przyszłą ceną, zapominając o głównym atrybucie złota, czyli zabezpieczaniem przed wariactwami rządów. W wielu krajach na skutek nagłych zmian gospodarczo-politycznych społeczeństwa szybko sobie przypomniły czym faktycznie jest złoto. Niestety, dla wielu było już za późno. Jeżeli dochodzi do przemian, to nadchodzi one niespodziewanie, tak, aby tylko nielicznym udało się ustrzec przed konfiskatą czy dewaluacją. Poniżej przedstawiam kilka przykładów, w których złoto udowodniło, że jest jedynym pieniędzem, jak zresztą mawiał nie kto inny jak JP Morgan. 1. Ukraina. Przez kraj naszego sąsiada przeszły w ciągu ostatnich 2 miesięcy radykalne zmiany, których końca na razie nie widać. W ciągu kilku tygodni hrywna straciła 25% wartości, a wartość obligacji ukraińskich została zmasakrowana w efekcie obaw bankructwa kraju. Ludzie obawiający się pogłębiań skali problemów w panice wyciągnęli z banków większość wkładów. Ukraińcy dobrze pamiętają kilkumiesięczną blokadę kont sprzed zaledwie 2 czy 3 lat. Co z tego, że mamy środki na koncie w banku, skoro nie mamy do nich dostępu? Ktoś w komentarzach przytoczył rzekomą cenę srebra na poziomie trzykrotnie wyższym niż rynkowa. Osobiście uważam to za mocną przesadę, lecz w okresach paniki decyzje ludzkie podejmowane są w oparciu o strach mający potężną siłę. Jak się rozwinie sytuacja, zobaczymy. Niemniej Ukraińcy posiadający obecnie złoto czy srebro mogą spać spokojnie w przeciwieństwie do wielu osób posiadających papierowe aktywa. 2. Perfekcyjnym przykładem nagłych zmian jest Cypr. Kraj będący przez lata centrum rejestracji spółek offshore ze względu na bardzo korzystne opodatkowanie z dnia na dzień pozbawił swoich obywateli oraz nierezydentów około 83% oszczędności. Przyczyną problemów były oczywiście problemy banków przytaczających swoją wielkością gospodarkę małej wyspy. Do czasu upadku sektora bankowego Cypr funkcjonował relatywnie dobrze. Bezrobocie było niskie, kraj się rozwijał, aż nagle z dnia na dzień ktoś w Brukseli zdecydował o losie oszczędności ponad miliona obywateli. Stawiając się w roli przeciętnego Cypryjczyka zastanówcie się czy ulokowalibyście oszczędności na giełdzie, która w ciągu 4 lat straciła 85% wartości, na lokacie którą rząd jednym dekretem przyciął o 83%, czy może w złocie, które podobno jest w fazie bańki? 3. Islandia jako jedyny kraj odmówiła zrzucenia długów prywatnych banków na społeczeństwo. Niestety, mieszkańcy Islandii obronili się tylko częściowo, bowiem długi banku centralnego zaowocowały znaczącą dewaluacją korony. W krótkim okresie waluta straciła 60% swojej wartości pozbawiając obywateli znaczącej części oszczędności. 4. Polska w swojej historii także miała kilka niechlubnych epizodów. Do najbardziej perfidnych przykładów dewaluacji doszło w 1950 roku. Inflacja wymykała się spod kontroli. W budżecie brakowało środków. Rząd zrobił to, co zawsze się robi, gdy nie ma innego wyjścia - masowo okraść społeczeństwo. W ścisłej tajemnicy, na terenie Szwecji, Węgier oraz Czechosłowacji wydrukowano nową walutę. Aby zapobiec przeciwdziałaniu informacji nad całym procesem, kontrolę sprawowało wojsko. Nagle 28 października 1950 roku władze ogłosiły reformę walutową. Stare złote były zastępowane nowymi złotymi. Ceny przeliczano w stosunku 3:100. To, co dawniej kosztowało 100 starych złotych, w nowym złotym miało kosztować 3 złote. W ten sam sposób przeliczono wyłącznie ceny towarów, wynagrodzeń oraz wkładów na lokatach PKO, lecz tylko do pewnej kwoty. Oszczędności powyżej ustalonego (niskiego limitu) były przeliczane w stosunku 1:100. Jest to pewne uproszczenie, gdyż było kilka progów. W stosunku 1:100 wymieniano także oszczędności trzymane poza systemem bankowym oraz obligacje. Nagle w ciągu kilku dni oszczędności wielu osób straciły 2/3 swojej wartości, przy okazji dokładnie o tyle rząd zredukował swoje zadłużenie. Uzasadnieniem dla wymiany waluty była walka ze spekulantami, prywatciami oraz kapitalistami. Złoto w sytuacji dewalucji waluty miało się nadzwyczaj dobrze. Co prawda, aby w przyszłości wyeliminować możliwość obrony obywateli przed podobną konfiskatą, prywatne posiadanie złota, jak i walut zostało zdelegalizowane pod karą więzienia. Nowe złote przetrwały do lat 90-tych kończąc swój żywot hiperinflacją. Sens posiadania złota. Zrozumienie najważniejszej cechy złota jest szczególnie istotne w sytuacji, gdy scenariusze Islandii, Cypru, Ukrainy mogą szybko rozegrać się w skali globalnej. Jeszcze nigdy w historii nie mieliśmy do czynienia z takim nagromadzeniem długu. Co więcej, tempo w jakim on przyrasta wskazuje, że globalny reset jest w kartach na najbliższe lata. O ile w przypadku rozpadu walut lokalnych schronienie oferowały globalne waluty (USD, EURO czy CHF), o tyle obecnie nagła dewalucacja może dotknąć niemalże każdą walutę. Wystarczy, że Chiny wraz z Rosją poprzez fundusze rozlokowane na całym świecie rzucają na rynek wystarczającą ilość obligacji, aby spowodować lawinę ucieczki od dolara. Zalewanowy po uszy FED może nie być w stanie powstrzymać wyprzedaży. Co do Euro to zapalników inicjujących rozpad unii walutowej jest co niemiara. Przed miesiącem Niemiecki Sąd Najwyższy stwierdził, że interwencyjny skup obligacji przez EBC jest niezgodny z konstytucją. By nie brać na siebie odpowiedzialności za skutki niezwykle ważnej decyzji, ostatecznie skierowano sprawę do Komisji Europejskiej. W każdym razie niewiele potrzeba, aby los podobny do ukraińskiej hrywny spotkał Euro. Euro od początku nie miało dużej szansy powodzenia. Obejmujące swoim zasięgiem Niemcy przywiązane do mocnej waluty oraz kraje takie jak Hiszpanię czy Grecję, funkcjonujące w stanie permanentnej inflacji i braku dyscypliny. Co zatem z tym złotem? Czy rząd nie może ponownie go zdelegalizować, czy nakazać sprzedaż po ustawowych cenach? Otóż rząd w potrzebie posunie się tak daleko, jak to tylko będzie konieczne, gdy już zabraknie pieniędzy w budżecie. Niemniej dużo łatwiej jest przejąć środki emerytalne czy po prostu wprowadzić podatek katastralny. Podatek od nadzwyczajnych zysków na złocie czy srebrze także jest w kartach, lecz póki co istnieje możliwość anonimowego zakupu. Dużo prościej jest opodatkować coś, co znajduje się w centralnym rejestrze rządu, niż wyszukiwać posiadaczy kilkunastu Krugerrandów. Delegalizacja także wiele nie rozwiązuje. Co z tego, że rząd USA pod groźbą kary śmierci nakazał w 1933 roku sprzedaż złota po urzędowej cenie skoro obowiązkowi poddano się mniej niż ¼ posiadaczy złota. Artykuł absolutnie nie ma na celu straszenia kogokolwiek. Musimy jednak zdawać sobie sprawę, co się dzieje, gdy pod ciężarem długów czy innego czynnika załamuje się system gospodarczy kraju. Przykładów mieliśmy aż nad to, pytanie ilu wyciągnie z historii właściwe wnioski. Polska może jest na razie uważana za „Zieloną Wyspę”, podobnie jak kiedyś Azjatyckie Tygrysy, Irlandia, Islandia czy Cypryjski Raj Podatkowy. Trader21 Globalna podaż waluty vs. cena złota. King World News stynie z niezwykle jednostronnych opinii na temat złota czy resetu. Od kilku lat generalnie można przeczytać to samo: Krach jest tuż za rogiem. Złoto niebawem sięgnie 5 tys. USD, srebro 500 USD. Jednostronny profil wynika z tego, że najczęściej zapraszanymi gośćmi są przedstawiciele powiązani ze sprzedażą metali szlachetnych. Niemniej od czasu do czasu warto tam zajrzeć w poszukiwaniu w miarę obiektywnych opinii. Właśnie na KWN udało mi się znaleźć 3 ciekawe wykresy, które w zasadzie mówią same za siebie. 1. Podaż waluty emitowanej przez 5 głównych banków centralnych w przeliczeniu na USD. MAJOR CENTRAL BANKS BALANCE SHEETS Central Banks have printed $ 10 Trillion since 2006 Fed+ECB+BoJ+BoE+PBoC Źródło: kingworldnews.com Powyższy wykres przedstawia podaż waluty wykreowanej w 5 największych bankach centralnych USA, strefy Euro, Banku Japonii, Ludowego Banku Chin oraz Banku Anglii. Ekonomicznie blok ten odpowiada za 62% globalnej gospodarki. Poziom błędu jest zatem relatywnie mały i do przyjęcia na potrzeby analizy. Na początku roku 2006 łączna podaż 5 głównych walut w przeliczeniu na dolary kształtowała się na poziomie ok. 5 bln USD. Następnie w ciągu zaledwie 8 lat podaż waluty wzrosła do 15 bln. Pamiętajmy, że każdy nowo wykreślony pieniądz danej waluty jest długiem. W ciągu zaledwie kilku lat podaż waluty wzrosta o 200%. Banki centralne intensywnie drukują walutę w imię stymulacji gospodarki. Zerknijmy zatem jaki efekt to przynosi. 2. Łączny bilans banków centralnych od roku 2008 do sierpnia 2013 vs. wzrost PKB. CENTRAL BANKS BALANCE SHEETS VS GDP GROWTH Major Central Banks Asset Growth vs. GDP Growth Money Printing has no EFFECT Global $ 8 trillion printed produces no real GDP growth Fed, ECB, BOJ, BOE, SNB Wykres praktycznie mówi sam za siebie. Mimo, iż w okresie 5 lat wpompowano w gospodarkę 8 bln USD, lub inaczej mówiąc, zwiększoño dług o 150%, dla realnej gospodarki nie miało to najmniejszego znaczenia. Co gorsze, większy dług oznacza wyższe odsetki do spłaty. Więcej z naszych podatków zostanie przeznaczonych na spłatę wyższych odsetek od pożyczek zaciągniętych w bankach centralnych. Poza tym w oszczędzających najbardziej uderzy niewidoczny podatek inflacyjny. Docieśliwi zapewne zauważą negatywny wzrost PKB w zasadzie od 2008 do 2013 (linia siwa). Zgadzam się z autorem wykresu, że w tym czasie rzeczywiście nie mieliśmy realnego wzrostu (manipulacja wskaźnikiem inflacji) mimo, iż oficjalne dane mówią, że recesja wystąpiła tylko w 2009 roku. 3. Jak cena złota odzwierciedlała przyrost waluty? AU WILL CONTINUE TO REFLECT QE Global Liquidity & Spot Gold Correlation Gold will continue to reflect money creation Źródło: kingworldnews.com Otóż cena złota wyrażona w USD podążyła wraz z zwiększającą się podażą walut w skali globalnej. To nie cena złota jednak rosła, lecz waluty traciły na wartości. Złoto zachowywało swoją wartość w stosunku do ilości nadrukowanej waluty mniej więcej do 2011 roku, po czym doszło do spektakularnego rozjechania się ceny złota oraz podaży waluty. W takiej sytuacji zwolennicy złota prytaczą argument, że cena wyrażona w dolarach nie tylko powróci do równowagi podaży waluty, co na koniec roku 2014 oznaczałoby cenę ok 2400 USD, lecz dojdzie do kilkuletniego okresu, w którym cena będzie przewyższała przyrost waluty. Jest w tym sporo racji, gdyż złoto jak widać z historii zyskiwało najwięcej w okresach negatywnych stóp procentowych oraz destabilizacji. W przewidywalnej przyszłości będziemy mieli utrzymywane negatywne stopy procentowe. Kiedy ostatecznie dojdzie do ich podniesienia lub zwyczajnie stopy wymkną się spod kontroli banków centralnych, dojdzie do okresu destabilizacji oraz resetu długów, gdyż koszt spłaty odsetek będzie zbyt duży dla gospodarek pograżonych w recesji. Oba scenariusze są bardzo pozytywne dla złota i niestety negatywne dla ogółu społeczeństwa. A co na to przeciwnicy złota? Aby rzetelnie podejść do tematu, powinniśmy prześledzić jak kształtowała się relacja ceny złota do globalnej podaży waluty w czasie bessy (1980 – 2000). Otóż w ciągu 20 lat podaż waluty wzrosła w przybliżeniu o 270%, podczas, gdy cena złota spadła o blisko 70%. Co się stało, że doszło do tak dramatycznego rozjechania się ceny złota oraz podaży waluty? Otóż mieliśmy kumulację kilku czynników wybitnie negatywnych dla złota: 1. Po pierwsze mieliśmy dodatnie realne stopy procentowe. W sytuacji, gdy lokaty czy obligacje pozwalają zarobić 4-5% ponad inflację, złoto traci na znaczeniu. 2. Światowa gospodarka była nieporównywalnie mniej zadłużona, przez co programy stymulacyjne przekładały się na realny wzrost gospodarczy. 3. Rzeczywisty wzrost wyzwalał pęd do akcji oraz papierowych aktywów, co jest naturalną częścią dłuższego cyklu koniunkturalnego. Aktywa papierowe (akcje / obligacje) vs aktywa materialne (surowce / metale szlachetne). Cykl akcji zaczął się w roku 1980, gdy Dow = uncji złota, a skończył w 2000 roku, gdy Dow = 44 uncjom złota. 4. Relatywnie biedne Chiny i Indie czyli kraje, w których posiadanie złota było historycznie zakorzenione, zwyczajnie nie były sobie w stanie pozwolić na jego zakup ze względu na niski poziom zamożności. Poza tym, większość chińskiego złota była wtedy w posiadaniu USA (spór o Tajwan). 5. Banki centralne aż do roku 2008 wyprzedawały zapasy złota zwiększając tym samym podaż. Podsumowanie. Od początku roku złoto i srebro odrobiło część strat, jakich doznało w ciągu ostatnich 2 lat. Okres korekty był zdecydowanie dłuższy niż korekta z lat 74-75, ale i skala spadków nie była aż tak drastyczna. Czy obecnie mamy już trwały powrót do wzrostów - ciężko powiedzieć. Na razie jeszcze cena papieru wyznacza cenę metalu fizycznego i ostatni atak nie jest wykluczony. Przemawia zresztą za tym rosnąca pozycja netto short wśród commercials. Obiektywnie jednak patrząc, obecne warunki do wzrostu ceny są powiedziałbym nawet lepsze niż kilka lat temu, kiedy to cena złota oscylowała na poziomach 500 czy 800 USD. W ostatnim czasie większość tzw. słabych rąk pozbylała się już złota, sentyment do metali jest bardzo negatywny w relacji do akcji, co widać poniżej. Popyt z Azji jest ogromny, rezerwy kartelu się kończą, na całym świecie mamy zawieruchę polityczno-gospodarczą. Złoto definitelywnie nie powiedziało jeszcze ostatniego słowa. Global Sharemarket Index v Gold Sentiment Index Global Sharemarket Index / Gold Sentiment Index Ratio Žródło: goldseek.com Trader21 Ukraina – kto jest agresorem Rosja czy NATO? Aby zrozumieć obecne wydarzenia na Ukrainie musimy cofnąć się trochę w czasie. Od czasu zakończenia drugiej wojny światowej świat był podzielony na 2 wrogie obozy. Z jednej strony mieliśmy USA oraz Europę Zachodnią, formujące wspólny blok handlowy oraz NATO. Z drugiej strony mieliśmy natomiast ZSRR. 1. Po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 roku dawne kraje wchodzące w skład Układu Warszawskiego (NRD, Polska, Czechosłowacja, Bułgaria, Rumunia, Węgry) oraz Litwa, Łotwa i Estonia pozostawały poza bezpośrednią strefą wpływów nowo powstałej Federacji Rosyjskiej jak i NATO. Była to tzw. strefa buforowa. Jednocześnie wraz z militarnym przewrotem dokonanym przez Jelcyna doszło do zniszczenia gospodarki Rosji, ostatniego państwa, które mogło w przyszłości zagrozić hegemonii Stanów Zjednoczonych oraz NATO. W ciągu kolejnych lat „zachód” rozszerzał swoje strefy wpływów na dawne kraje bałtyckie oraz wchodzące w skład Układu Warszawskiego. Po 8 latach agonii gospodarczej Borys Jelcyn rzekł się stanowiska prezydenta i na stanowisko został tymczasowo powołany Władimir Putin, który po wyborach został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisko prezydenta Federacji Rosyjskiej. Pierwsza dekada XXI wieku przyniosła dalszą ekspansję zarówno NATO jak i UE na wschód. Jedynym buforem między NATO, a Rosją pozostała Białoruś oraz Ukraina. Warto przypomnieć, że Pakt Północno – Atlantycki został powołany jako organizacja defensywna przed ewentualną agresją ZSRR. Tymczasem od czasu interwencji w Serbii, NATO przerodziło się w organizację o charakterze ofensywnym, pełniąc rolę międzynarodowej policji poza wszelką kontrolą ONZ. W ciągu ostatnich kilkunastu lat NATO przeprowadziło interwencje w: - Afganistanie – 13-letnia inwazja, rzekome poszukiwania brodatego pana. Dla wnikliwych polecam przestudiowanie położenia tego kraju względem Rosji oraz zasobności w minerały. Ciekawe, który kraj produkuje 90% opiatów i kto czerpie z tego zyski? - Irak – od 11 lat wojska NATO poszukują tam broni masowego rażenia. Znaleziono jedynie ropę. - Libia – wspieramy bojowników o wolność i bez znaczenia jest, że 95 % tych bojowników pochodzi spóźna Libii. Ciekawe co stało się ze złotem Kadafiego, mającym być podstawą złotego dinara oraz do kogo płyną obecnie dochody z ropy, odkąd w bestialski sposób zabito dyktatora mającego poparcie, o jakim władze Europy mogą tylko pomarzyć. - Mali – 90 % obywateli z krajów NATO nie jest w stanie pokazać, gdzie ten kraj znajduje się na mapie. Mimo to, nasze wojska bronią reżimu przed terrorystami czy bojownikami o wolność (myślą mi się już te określenia). - Syria – oficjalnej misji NATO nie prowadzi, lecz wyłącznie szkoli bojowników o wolność, zresztą tych samych przeciwko którym walczy w Afganistanie czy Iraku. - pomijam interwencje w Somali, Jemenie oraz Pakistanie gdyż w nich uczestniczą wyłącznie wojska USA bez wsparcia NATO. Poniżej załączam 2 mapy: 1. Podział sił w Europie w 1988 roku: źródło:wikipedia.org 2. Obecny podział sił wygląda następująco: 2. Ukraina. Z militarnego punktu widzenia Ukraina jest kluczowa zarówno dla NATO (USA) jak i dla Rosji. Obecnie kraj stoi pomiędzy dwoma obozami. Zachodnia, biedniejsza część Ukrainy, chciałaby przyłączenia się do UE i dostępu do rynku pracy. Wschód, na którym jest ulokowana większość surowców oraz przemysł jest zdecydowanie prorosyjski. Neutralny status Ukrainy jest niezbędny dla zachowania już nadszarpiętej równowagi sił w Europie. Jeżeli Ukraina przeszłaby w ręce polityków prozachodnich, to należy się liczyć z rozmieszczeniem zarówno rakiet balistycznych jak i kolejnych elementów obrony przeciwракietowej tuż pod nosem Moskwy. Kilka lat temu zarówno rząd Polski jak i USA uparcie twierdzili, że elementy tarczy rakietowej wymierzone są przeciwko Iranowi. Dziś już nikt nie ukrywa, przeciwko komu naprawdę wymierzone są owe instalacje. Ciekawe co usłyszeliśmy w mediach, gdyby Rosja dokonała przewrotu na Hawajach, Kubie, Dominikanie czy w kanadyjskim Kebek’u lub Ontario, aby zainstalować tam sprzęt wojskowy podobny do instalowanego przy rosyjskiej granicy. Wracając do ostatnich wydarzeń na Ukrainie. Zacznijmy od tego, że Janukowycz był demokratycznie wybranym prezydentem kraju. Przewrót został całkowicie opłacony kwotą co najmniej 5 mld USD, do czego wprost przyznają się władze USA. Snajperzy, odpowiedzialni za śmierć kilkunastu osób zarówno po stronie policji jak i demonstrantów są powiązani z obecnymi władzami Ukrainy, o czym informował Estoński Minister Spraw Zagranicznych pełniący funkcję wysłannika na Ukrainie. Katherine Ashton (Unijna Komisarz ds. Zagranicznych) kompletnie zignorowała ten fakt. Nowy rząd Ukrainy otwarcie popiera organizacje neo-faszystowskie atakujące Żydów i Rosjan zamieszkujących Ukrainę. Znaczna część protestujących to osoby z kryminalną przeszłością lub typowi bojówkarze. Przeciętni obywatele owszem, także protestowali, lecz wielu z nich brało udział w demonstracjach, aby zaprotestować przeciwko korupcji, która od wielu lat jest ogromnym problemem na Ukrainie. W tej sprawie praktycznie nic nie zrobił żaden rząd od czasu pomarańczowej rewolucji w 2004 roku. Media zachodnie, w tym polskie działają jak ministerstwo propagandy. Ani razu nie wspomniano o licznych wiecach poparcia dla Janukowycza czy Rosji odbywających się w Charkowie, Doniecku czy na Krymie. 3. Krym. Punktem spornym jest obecnie Krym, rzekomo zaatakowany przez Rosję. Prawda jest jednak taka, że półwysep Krymski jest zamieszkiwany głównie przez Rosjan stanowiących 60% populacji. Ukraińcy stanowią 24%, Tatarzy krymscy ok 10%. Językiem rosyjskim jako ojczystym posługuje się 79% populacji, podczas gdy ukraińskim zaledwie 9,6%. Można otwarcie powiedzieć, że Krym był od zawsze pro rosyjski. Formalnie co prawda stał się Ukraiński w 1954 roku, kiedy to Nikita Chruszczow przekazał półwysep pod zarząd Ukrainy będącej częścią Związku Radzieckiego. Mimo, że Krym jest częścią Ukrainy to przez lata cieszył się znaczną autonomią. Na maj tego roku było zaplanowane referendum zwiększające stopień autonomii. W efekcie obecnych przemian referendum zostało przeniesione na 16 marca. W sytuacji otwartej niechęci mieszkańców Krymu do nowych władz Ukrainy w referendum nie będzie już chodziło o zwiększenie autonomii (jak było wcześniej planowane) lecz o separację i przyłączenie się do Federacji Rosyjskiej. Niezależnie od wyniku głosowania premier Ukrainy już zapewnił, że referendum nie ma podstaw prawnych i nie będzie respektowane. Demokracja demokracją, ale nasze musi być na wierzchu. Krym jest niezwykle ważny z punktu widzenia militarnego. W porcie morskim w Sewastopolu stacjonuje 25-tysięczna Flota Czarnomorska, skutecznie użyta do blokady inwazji na Syrię. 4. Szersze spojrzenie na całą sytuację. Od czasu upadku Związku Radzieckiego, Stany Zjednoczone stały się jedynym supermocarstwem. Władza deprymuje i mimo piętrzących się problemów wewnętrznych USA, próbuje na siłę utrzymać dominującą pozycję. Poważną przeszkodą jest Rosja (potęga militarna) oraz Chiny (potęga gospodarcza) a także Iran (ogromne zasoby energetyczne). Otaczanie Rosji bazami NATO ma na celu zneutralizowanie potęgi militarnej Rosji. Próba destabilizacji Syrii jest tak naprawdę wymierzona w Rosję oraz Iran. Upadek władzy Bashar Al-Assada skutkowałby wypowiedzeniem umowy dzierżawy portu wojskowego w mieście Taurus, co oznaczałoby całkowitą dominację NATO w basenie Morza Śródziemnego. Rosja utraciłaby także możliwość połączenia sieci rurociągów, co uderzyłoby w Gazprom (ekonomiczne zaplecze Kremla?). Syria jest także kluczowa ze względu na Iran. Już obecnie kraj ten jest praktycznie otoczony bazami wojskowymi USA. Utarta sojusznika jakim jest Syria, otwierałaby drogę do inwazji. Celem oczywiście nie jest neutralizacja rzekomego programu atomowego, lecz ogromne zasoby ropy i gazu. W dalszym etapie, przejęcie kontroli nad Iranem oraz militarne szachowanie Rosji doprowadziłoby do sytuacji, w której ostatni przeciwnik, czyli Chiny zostałby odcięty zarówno od surowców przemysłowych (Rosja) jak i energetycznych (Rosja i Iran). Chiny pozbawione mocy produkcyjnych same pograżyłyby się w chaosie, podczas, gdy Stany Zjednoczone całkowicie zdominowałyby światową politykę. Finansowany przez zachód przewrót na Ukrainie już uderzył pośrednio w Chiny, które kilka miesięcy temu podpisały 50-letnią umowę dzierżawy 3 mln ha ziemi uprawnej na Ukrainie. Jest to 5% powierzchni Ukrainy!!! Umowa ta miała rozwiązać problem żywności w Chinach. W obecnych realiach można chyba uznać umowę za nieważną. 5. Nowe władze Ukrainy. „Nowy rząd Ukrainy został ustanowiony siłą przez ludzi z kijami od baseballa.” – Edgar Savisaar Prezydent Tallina (stolica Estonii). Praktycznie każde ministerstwo zostało obsadzone przez członków ultranacjonalistycznej partii Svoboda, słynącej z ataków na ludność pochodzenia Żydowskiego oraz Rosyjskiego. Partia obecnego premiera Jaceniuka jest ściśle powiązana z ruchem banderowców noszących nazwę po Stefanie Banderze, powiązanego z Nazistami w trakcie II wojny światowej odpowiedzialnego za masowe mordy Żydów oraz Polaków. Po przewrocie w Kijowie jedną z pierwszych decyzji nowego rządu było anulowanie ustawy o prawach mniejszości narodowych, ewidentnie uderzające w Polaków, lecz chyba tego rząd polski nie chce widzieć. Jeżeli nie jest to wystarczające ostrzeżenie, to chyba zbyt wielu z nas nie pamięta w jaki sposób partia nazistowska przejęła kontrolę w Niemczech przed II wojną światową. Obecne władze są niczym innym jak marionetkami zachodu, podobnie jak Janukowycz był marionetką Putina. Różnica jest taka, że obecny rząd jest ogromnym zagrożeniem dla stabilizacji w Europie. Rząd Arsejia Jaceniuka robi co może, aby jak najszybciej podpisać umowę stowarzyszeniową z UE otwierającą Ukrainę dla działań NATO. Nowy premier jest typem technokraty zainstalowanym przez UE. Nie mijają jeszcze 2 tygodnie od zmiany władzy, a premier Ukrainy już prowadzi rozmowy odnośnie prywatyzacji ukraińskich gazociągów w zamian za pożyczki ratujące kraj przed bankructwem. Powtarza się stary, sprawdzony schemat. Zadłużonemu krajowi oferuj pożyczki na takich warunkach, aby nie był w stanie ich spłacić. W zamian za kolejne kredyty przejmij wartościowe aktywa, a w ramach ratowania budżetu podnieś istniejące podatki, aby zdusić gospodarkę. Jeszcze 2 tygodnie temu nie wierzyłem, że społeczeństwo na Ukrainie jest w stanie zaakceptować warunki tzw. pomocy UE czy MFW, ale obecnie zaczynam dopuszczać taki scenariusz. 6. Rosja – USA. Bodajże 16-go marca odbędzie się referendum na Krymie. Z dużym prawdopodobieństwem zdecydowana większość opowie się za przyłączeniem do Federacji Rosyjskiej. Nie będzie w tym nic dziwnego, zważywszy na antyrosyjskie nastawienie nowego rządu oraz przywiązanie Krymu do Rosji. Stosunki pomiędzy Ukraina, a Rosją zaognią się znacznie. Rabat na ceny gazu w wysokości 33% przejdzie do historii, aby finansowo pograżyć Ukrainę oraz nową dyktaturę władzy. Chiny widząc destabilizację kraju oraz nieprzewidywalność rządu, zapewne wstrzymają się przed jakąkolwiek pomocą. Nowym władzom pozostanie wyciągnąć rękę do zbankrutowanej Europy oraz MFW. W Europie główne skrzypce grają Niemcy mające dobre relacje z Rosją i raczej nie pozwolą na wprowadzenie sankcji gospodarczych. Poza tym, niezależnie jak głośno krzyczą politycy europejscy, nie zmienia to faktu, że póki co jesteśmy uzależnieni od dostaw rosyjskiego gazu. Zostaną zatem pożyczki z MFW na iście lichwiarskich warunkach. Jeżeli niezależne media oraz rosyjski wywiad zrobią swoje, to przeciętny Ukrainiec w ciągu kilku miesięcy zda sobie sprawę, że został sprzedany UE. W takiej sytuacji obecny rząd straci władzę szybciej niż ją zagarnął. To, czego obawiam się najbardziej, to rozpad Ukrainy na 2 części. Proeuropejska dążąca do NATO z bazami wojskowymi wymierzonymi w Rosję, oraz prorosyjska część wschodnia. Trader21 Ukraina – globalny aspekt finansowy. Ostatnie wydarzenia na Ukrainie należy rozpatrywać nie tylko pod kątem politycznym, ale również ekonomicznym. Sytuacja gospodarcza i perspektywy dla Ukrainy nie wyglądają różowo. Zagraniczny dług Ukrainy wynosi około 137 mld USD, co stanowi około 40% PKB. Niby nie dużo, lecz w większości jest to dług krótkoterminowy. Co gorsza, większość długu denominowana jest w walutach obcych, co w sytuacji znaczonej dewaluacji hrywny znacznie potęguje problemy. Tylko w 2014 roku Ukraina będzie potrzebować co najmniej 25 mld USD na rolowanie długu (wykup starych obligacji poprzez emisję nowych). Problem jest taki, że dług Ukrainy już jest oceniany jako śmieciowy. Ewentualne pożyczki będą bardzo drogie. Kto zatem może wspomóc nowe władze Ukrainy kredytem? 1. Rosja? Nierealne w sytuacji, gdy nowy rząd otwarcie dąży do UE. Co więcej, od kwietnia wygasa 33% rabat na rosyjski gaz. Ceny dla Ukrainy wzrosną z 268 do 400 USD / 1000 m3 (50% podwyżka). 2. Zbankrutowana Europa? Także mało realne. Co prawda Komisja Europejska zobowiązała się przekazać Ukrainie 15 mld USD pomocy. Problem jest taki, że Europa jest podobnym bankruteł. W obliczu decyzji Niemieckiego Sądu Najwyższego kwestionującego bezpośredni skup obligacji przez Europejski Bank Centralny (czytaj druk pustej waluty rodem z FED'u), nie bardzo jest skąd wziąć środki dla Ukrainy. Niemiecki podatnik po latach dotowania krajów południa nie będzie się palić do wspierania nowych władz na Ukrainie zwłaszcza, że Niemcy mają bardzo dobre relacje z Rosją oraz są w znacznym stopniu uzależnione od rosyjskiego gazu. Francja, Włochy, Belgia, Hiszpania mają swoje problemy. Masowa zrzutka jest zatem mało prawdopodobna. 3. USA? Bardzo możliwe. W ramach szerzenia demokracji władze USA po przepychankach w Kongresie mogą zdecydować się na pomoc w wysokości ok 15 mld USD. Na to rozwiązanie może wskazywać zgodna nowych władz na przewiezienie do USA ukraińskich rezerw złota. Ukraina poza tym jest bardzo takowym kąskiem dla korporacji amerykańskich. 45 milionowy rynek zbytu, znaczne otwarcie na zachodni system bankowy oraz 3 mln ha najlepszych ziemi uprawnych jest niewątpliwie bardzo wartościowym aktywem. Co prawda, kilka miesięcy temu Chińczycy wydzierżawili tereny uprawne na kolejne 50 lat, lecz po zmianach władzy umowa zapewne straci na ważności. 4. MFW? Międzynarodowy Fundusz Walutowy wydaje się być pierwszym chętnym do udzielenia pomocy, lecz jest to rozwiązanie karkotomne dla nowych władz. Po pierwsze, ewentualny kredyt będzie bardzo drogi. W ramach postanowień dodatkowych Ukraina będzie najprawdopodobniej musiała zrealizować wiele bardzo niepopularnych społecznie postanowień: - sprywatyzować (oddać za bezcen) część gazociągów, o czym już się rozmawia, - sprywatyzować znaczącą część przemysłu co pociągnie za sobą masowe zwolnienia (tzw. restrukturyzacja), - przestać dopłacać do cen gazu, co w połączeniu z 50% wzrostem ceny dla Ukrainy znacznie uderzy w społeczeństwo oraz przemysł, - przeprowadzić znaczne cięcia wydatków socjalnych. Efekt reform zapewne byłby taki, że obecne władze nie miałyby czego szukać po demokratycznych wyborach, o ile do takich w ogóle dojdzie. Pod znakiem zapytanie stoi przyszła rola Stanów Zjednoczonych w MFW. Dotychczasowa pozycja dawała USA prawo vetia ze względu na największy udział w funduszu. Struktura udziałów poszczególnych krajów w MFW jest jednak przestarzała i niedostosowana do obecnej proporcji gospodarczej oraz możliwości kontrybucji do funduszu. W ciągu ostatnich 3 miesięcy znacznie wzrosły naciski ze strony G20, aby przemodelować strukturę sił w MFW i Banku Światowym po kwietniu 2014. Takie przemodelowanie oznaczałoby ogromny wzrost znaczenia Chin, Rosji, Indii czy Brazylii kosztem USA czy UK. Niezależnie od wewnętrznych rozgrywek MFW będzie zapewne próbował ugrać jak najwięcej na obecnej sytuacji, ale biorąc pod uwagę fakt prorosyjskiego nastawienia na bogatej, wschodniej Ukrainie nie minie wiele czasu, aż Rosji uda się ponownie obsadzić u władzy klon Janukowycza grzecznie realizującego politykę Moskwy. Prozachodni pożyczkodawcy nie mają zwyczajnie wiele do zaofrowania, co oznacza dalsze problemy gospodarcze i pogarszającą się sytuację przeciętnego Ukraińca. W kraju, w którym regularnie dochodzi do zmiany sojuszników, nie trudno o kolejną rewolucję na przestrzeni kilku miesięcy. Na pomoc z MFW zamiast USA naciska także Rosja. Putin zdaje sobie doskonale sprawę, że jeżeli Ukraina zgodzi się na warunki stawiane przez MFW, to za kilka miesięcy Ukraińcy sami zwrócą się w kierunku Moskwy. Wielką niewiadomą jest rozwój sytuacji na Krymie. Za kilka dni odbędzie się tam referendum i jest dość prawdopodobne, że obywatele opowiadzą się za odłączeniem od Ukrainy. Zwłaszcza, że Parlament Krymu przyjął deklarację niepodległości, która zostanie ogłoszona, jeśli mieszkańcy przegłosują przyłączenie Autonomii do Rosji. Referendum oczywiście nie będzie uznane przez rząd w Kijowie i na arenie międzynarodowej sytuacja Krymu będzie przypominała status Kosowa, przez jednych uznawanego za niepodległe państwo, przez innych za część Serbii. Polski Minister Spraw Zagranicznych już zapowiedział, że nie uzna niepodległego Krymu niezależnie od wyników referendum. Na Krymie otwarcie rozmawia się już nie tyle o odłączeniu od Ukrainy, lecz o wstąpieniu do Federacji Rosyjskiej. Uważam jednak, że mimo wielu korzyści dla Rosji, Putin nie zgodzi się na formalne rozszerzenie granic Rosji, aby nie zaognić sytuacji. Niezależnie od tego, jak sytuacja się potoczy, fakt jest taki, że Ukraina padła ofiarą walki o wpływy pomiędzy UE / USA oraz Rosją. Nikt nie chce ustąpić. Obie strony przygotowują się na wypadek konfrontacji zbrojnej, jednocześnie grożąc sobie sankcjami gospodarczymi. Prawda jest taka, że zarówno Rosja potrzebuje Europy, jak i Europa potrzebuje Rosji. Bez wzajemnej współpracy handlowej obie strony pograżą się gospodarczo. Mamy zatem dwa możliwe scenariusze rozwoju sytuacji w kontekście wojny ekonomicznej. Wojna na słowa vs. rzeczywiste sankcje gospodarcze. Poważne sankcje gospodarcze byłyby wyjątkowo dotkliwe zarówno dla Rosji jak i UE z kilku powodów: 1. Europa jest uzależniona od eksportu rosyjskich surowców, które jednocześnie odpowiadają za 50% przychodów budżetowych Rosji. 2. Około 55% rosyjskiego eksportu trafia na rynek UE. 3. Około 43% rosyjskiego importu pochodzi z UE. 4. Największym odbiorcą rosyjskiego gazu w Europie są Niemcy cechujące się pragmatyzmem gospodarczym, dzięki czemu poważne sankcje poki co są mało prawdopodobne. Scenariusz 1, najbardziej prawdopodobny. Nasilą się słowne przepychanki oraz działania pokazowe. UE wraz z USA będą domagały się sankcji w stylu ograniczenia wjazdu przedstawicieli „reżimu rosyjskiego” na teren UE. Zawieszone zostaną rozmowy o ruchu bezwizowym. USA zaproponuje wykluczenie Rosji z posiedzeń G8. Nawet jeżeli do tego dojdzie, nie będzie to miało znaczenia, gdyż kluczowe decyzje zapadają w oparciu o G20. Scenariusz 2, realny jeżeli komuś puszczać nerwy. W sytuacji eskalacji konfliktu militarnego wprowadzone zostaną poważne sankcje handlowe oraz blokady kont rosyjskich obywateli oraz rosyjskich korporacji działających w USA, Kanadzie i UE. W odpowiedzi Rosja znacjonalizuje udziały zachodnich koncernów działających na terenie Rosji (Exxon, BP, Carlsberg i wiele innych). Sankcje uderzą dużo bardziej w UE i USA, gdyż koncerny zachodnie mają dużo więcej aktywów w Rosji niż rosyjskie koncerny na zachodzie. Rosja zawiesi spłatę długu względem zachodnich banków oraz może rzucić na rynek obligacje USA warte około 138 mld. Ilość ta nie jest porażająca, lecz jeżeli Azjaci czy BRICS dotądzą się do wyprzedaży, zainicjowana zostanie panika na obligacjach USA. W odpowiedzi Zachód próbowałby zaatakować rubla, lecz będzie to bezskuteczne. Rubel stracił do tej pory znacznie na wartości i dalszy spadek jest bardzo ograniczony. Poza tym Rosja ma dług poniżej 10% PKB, z czego większość obligacji jest w rękach rosyjskich banków. Kartel zatem sam nie może zainicjować wyprzedaży, gdyż nie posiada aktywów denominowanych w rublu. W przypadku eskalacji konfliktu Rosja może tymczasowo wstrzymać dostawy gazu dla Polski, Bułgarii, Rumunii oraz Ukrainy. Dostawy gazu do Niemiec czy Austrii poprzez Nord Stream raczej są niezagrożone. Prawdziwym asem w rękawie jest zmiana systemu rozliczeń. Obecnie sprzedaż odbywa się w systemie dolarowym. Wystarczy jeden dekret, aby Gazprom zażądał częściowych płatności w złocie lub rublach (w przypadku zbytniego ostabienia się rosyjskiej waluty). Ropa / gaz w zamian za złoto dodatkowo uderzyłaby w amerykańskie obligacje oraz dolara. Doszłoby do znaczonej eskalacji sporów wewnątrz Europy, gdyż problemy z dostawami gazu błyskawicznie przełożyłyby się na nasilenie problemów gospodarczych. W krótkim czasie skonfliktowana Europa podzieliłaby się na dwa bloki. Z jednej strony silny gospodarczo blok: Niemiec, Austrii, Finlandii, Estonii i Holandii. Z drugiej strony bankrutujące kraje południa wspierane kulejącymi gospodarkami krajów dawnego bloku radzieckiego (Polska, Bułgaria, Rumunia, Łotwa, Litwa, Czechy) borykającymi się z brakami gazu. Podział na dwie strefy praktycznie byłby gwoździem do trumny dla Strefy Euro jeżeli nie dla całej Unii Europejskiej. Skonfliktowana Europa nie byłaby w stanie podjąć żadnych wiążących działań, w efekcie czego część krajów mogłaby ogłosić bankructwo na obligacjach denominowanych w Euro. Jeden przypadek i mamy lawinę podobnych działań. Skoro Grecja czy Hiszpania wskutek protestów na ulicach i braków środków nie wykupuje obligacji na czas, to czemu miałyby to robić Włochy, Francja czy Słowenia? Bankructwo na obligacjach w Europie doprowadziłoby do zatamania Euro, wskutek czego albo mielibyśmy powrót do walut narodowych, albo wyłonienie się Nowego Euro obejmującego kraje silne gospodarczo, do czego zapewne dojdzie nie dalej niż w ciągu 5 lat niezależnie od rozwoju sytuacji. Sprzedaż ropy za ruble i złoto uderzyłaby znacznie w system petrodolara. Skoro Rosja otrzymuje złoto w zamian za surowce, to czemu skłócona z USA Arabia Saudyjska, Iran, Katar czy Wenezuela miałyby dalej akceptować dolara, którego FED dodrukowuje w tempie 1 biliona rocznie? W krótkim czasie obligacje USA, podobnie jak i obligacje krajów południa Europy stałyby się aktywem, którego każdy chce się pozbyć. FED panicznie zwiększyłby skalę druku, aby skupić napływające do kraju obligacje. Byłby to jednak moment, w którym inwestorzy zdają sobie sprawę, że dla dolara nie ma już ratunku. Dalszych scenariuszy rozwoju sytuacji jest mnóstwo. Inflacja dwucyfrowa przechodząca w hiperinflację. Inflacja dwucyfrowa i ogłoszenie bankructwa na obligacjach lub ich zamrożenie do czasu wygaśnięcia. Ostateczny efekt byłby taki, że USA musiałoby wprowadzić nową walutę znacznie zdewaluowaną w stosunku do obecnego dolara, definitywnie kończąc erę petrodolara. Podsumowanie. Większość polityków nie ma zielonego pojęcia o ekonomii. Każda okazja za to jest dobra do zaistnienia w mediach i zdobycia popularności niezależnie od głupot, jakie się wygaduje. Sankcje gospodarcze, tak często wspominane, nigdy nie są bronią jednostronną. Nikt nie jest w stanie przewidzieć konsekwencji oraz ostatecznej skali wojny handlowej. USA mimo ogromnej rzeszy specjalistów, nie przewidziało 3 lata temu, że nakładając sankcje na Iran przyczynią się do powrotu standardu złota w wymianie handlowej, co było istnym strzałem w stopę. Nie dość, że Iran oraz Indie pokazały światu alternatywę dla petrodolara, to jeszcze Turcja, będąca dawniej sojuszniczką USA, stała się głównym pośrednikiem. Rosja czerpie większą część dochodów z eksportu surowców, lecz bez tych surowców Europę czeka bardzo poważna zapaść gospodarcza. Jednym z wygranych i to wyłącznie na krótką metę będą Stany Zjednoczone, których wymiana handlowa z Rosją jest marginalna. Nie liczyłbym także na import gazu z USA do Europy. Nim zostaną przygotowane odpowiednie terminalne do skraplania gazu oraz odbioru ich w Europie, to gaz z amerykańskich tukków w USA nie będzie już w stanie zaspokoić potrzeb Stanów Zjednoczonych, nie mówiąc o eksportcie. Z punktu inwestycyjnego na chwilę obecną wstrzymałbym się z inwestycjami na Ukrainie czy w Rosji. Mimo, iż wiele kompanii jest atrakcyjnie wycenianych, to potencjał do spadków w sytuacji eskalacji konfliktu jest ciągle bardzo duży. Trader21 Raport COT wskazuje na możliwość korekty w złocie. Od dawna wiadomo, że cena złota / srebra fizycznego podąża za papierową derywatom. Jedni mają w ręku metal, inni kwit z napisem „dostarczę Ci złoto / srebro w terminie X po cenie Y”. Ilość papierowych certyfikatów przewyższa około 100-krotnie ilość złota w obiegu. Mimo, iż obecnie kontrakty terminowe nie są już zabezpieczone metalem fizycznym, to jednak nadal cena tzw. papierowego złota kształtuję rynek. Rynek kontraktów na złoto czy srebro jest podzielony pomiędzy różne grupy określane jako: - commercials (duże banki bulionowe powiązane z bankami centralnymi), - large speculators (fundusze inwestycyjne), - small speculators (mali inwestorzy). Comex obecnie jest zwykłym kasynem. Nie jest już giełdą, za pośrednictwem której można nabyć złoto. Uczestnicy rynku mają dwie możliwości. Kupno kontraktu „long”, zyskującego na wartości, gdy cena metalu rośnie, lub „short”, zyskującego, gdy cena spada. Ilość kontraktów long jest taka sama, jak ilość kontraktów short. Jest to gra o sumie zerowej. Kluczowa dla całej sprawy jest koncentracja odpowiednio dużej ilości kontraktów w rękach malej grupy banków. Przez lata najważniejszą pozycją z punktu widzenia inwestora była pozycja netto short wśród commercials. Chodzi o grupę największych banków, które miały nienaturalnie wysoką pozycję netto short. Dla wyjaśnienia, jeżeli cztery banki posiadają łącznie 10 tys. kontraktów long oraz 70 tys. kontaktów short mówić się, że ich pozycja wynosi 60 tys. kontraktów netto short. Zadaniem banków bulionowych przez lata było hamowanie wzrostu ceny metali szlachetnych, a tym samym obrona wartości dolara. Rosnąca cena złota podważała bowiem zaufanie do dolara jako waluty rezerwowej. Zysk z operacji był drugorzędny, lecz przez lata bankom udawało się wypracować bardzo dochodową strategię. Gdy ceny złota i srebra rosną, commercials skupowali powoli kontrakty short, zyskujące na wartości podczas spadków ceny. Im wyższa była cena, tym więcej kontraktów short skupowali commercials. Gdy złoto / srebro stawało się krótkoterminowo drogie, owe banki zazwyczaj nagle zasypywali rynek ogromną ilością kontraktów short, inicjując znaczny spadek ceny. Tego typu akcje przeprowadzano w czasie, gdy na globalnym rynku handel praktycznie nie istniał, np. o 4 rano czasu europejskiego lub w święta w Chinach. Dzięki temu efekt przeceny był bardziej dotkliwy. W ten sposób kartel inicjował uruchomienie stop lossów ustawionych przez innych uczestników rynku. Stop loss jest wcześniej ustalonym zleceniem automatycznej sprzedaży. Aktywuje się, gdy cena danego aktywa spada poniżej jakiegoś poziomu. Znając progi, które trzeba złamać, commercials doprowadzali do okazjonalnych korekt. Gdy cena złota / srebra znacznie spadła, zamykali krótkie pozycje (kontakty short) z zyskiem i cykl zaczynał się od nowa. Jest to pewne uproszczenie, lecz na tej zasadzie funkcjonował rynek przez kilka lat. Bieżąca pozycja kontraktów jest dostępna na wielu stronach, a raporty publikowane są co 7 dni: 1. Relacja kontraktów long vs. short. \| Gold COT Report - Futures \| \|---------------------------\| \| Large Speculators \| Commercial \| Total \| \| Long 171,404 \| Short 56,238 \| Spreading 26,853 \| Long 157,838 \| Short 278,987 \| Long 356,095 \| Short 362,078 \| \| Change from Prior Reporting Period \| \| \| \| \| \| \| \| 1,534 \| -4,168 \| 4,974 \| 1,869 \| 6,355 \| 8,377 \| 7,161 \| \| Traders \| \| \| \| \| \| \| \| 123 \| 73 \| 63 \| 48 \| 62 \| 202 \| 171 \| \| Small Speculators \| \| \| Open Interest \| \| \| \| \|-------------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\| \| Long 37,171 \| Short 31,188 \| Open Interest 393,266 \| \| \| \| \| \| -2,614 \| -1,398 \| 5,763 \| \| \| \| \| \| non reportable positions \| Change from the previous reporting period \| \| \| \| \| \| COT Gold Report - Positions as of Tuesday, March 04, 2014 2. Bardziej obiektywna łączna relacja kontraktów i opcji. \| Gold COT Report - Futures & Options Combined \| \|-----------------------------------------------\| \| Large Speculators \| Commercial \| Total \| \| Long 193,754 \| Short 46,415 \| Spreading 162,417 \| Long 258,830 \| Short 411,868 \| Long 615,001 \| Short 620,700 \| \| Change from Prior Reporting Period \| \| \| \| \| \| \| \| 81 \| -5,943 \| 11,976 \| 8,460 \| 11,674 \| 20,517 \| 17,707 \| \| Traders \| \| \| \| \| \| \| \| 144 \| 89 \| 122 \| 55 \| 67 \| 257 \| 224 \| \| Small Speculators \| \| \| Open Interest \| \| \| \| \|-------------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\|-----------------\| \| Long 41,663 \| Short 35,964 \| Open Interest 656,664 \| \| \| \| \| \| -1,691 \| 1,119 \| 18,825 \| \| \| \| \| \| non reportable positions \| Change from the previous reporting period \| \| \| \| \| \| COT Gold Report - Positions as of Tuesday, March 04, 2014 źródło: http://news.goldseek.com/COT/1394224321.php Inne przydatne linki to: http://www.cftc.gov/dea/futures/other_lf.htm http://snalaska.com/cot/current/charts/GC.png Jak widać powyżej (pierwsza tabela), na 157 tys. kontraktów long wśród commercials mamy 278 tys. short. Commercials są zatem netto short 121 tys. kontraktów. Jeden kontrakt odpowiada 100 uncjom złota. Commercials próbują zatem sprzedać 375 ton złota, którego oczywiście nie mają. W przypadku dużych spekulantów sytuacja jest z góry odwrotna (obstawiają wzrosty), lecz jest to grupa, która w przeszłości częściej się myliła. Rok 2013 - zmiana dawnych schematów. Sytuacja zmieniła się diametralnie w roku 2013. Kartel inicjując dwie bardzo dotkliwe przeceny doprowadził do ucieczki inwestorów ze złota, lecz dotyczyło to głównie złota papierowego. Niska cena metalu wyzwoliła jednak ogromy popyt ze strony Chin oraz Indii. W ciągu kilku miesięcy zapasy złota będące zabezpieczeniem kontraktów terminowych spadły praktycznie do zera. Mimo, iż w przeszłości mniej niż 2% kontraktów terminowych kończyło się dostawą fizycznego metalu, to jednak istniała możliwość rozliczenia kontraktu metalem i inwestorzy byli w miarę spokojni. Ostatecznie 98% transakcji rozliczano w formie transferów gotówki od posiadaczy stratnych kontraktów do tych zyskownych. Pod koniec czerwca doszło do historycznej zmiany. Commerials, którzy przez lata posiadali dominującą pozycję short nagle stali się neutralni. Zbiegło się to z dotkiem cenowym dla złota i srebra. Wydawało się, że manipulacja dobiega końca. Po chwilowym odpoczynku pozycję short znów odbudowano i stała się to, co wcześniej było standardem. Gdy commercials zbudowali znaczną pozycję short, doszło do ataku i cena złota znowu spadła na koniec roku. Sprawa jest o tyle istotna, że w chwili obecnej pozycja netto short commercials jest bardzo duża. W przeszłości był to sygnał znacznie podnoszący ryzyko korekty. W prognozach na rok 2014 pisałem, że jest możliwy jeszcze jeden atak kartelu na tzw. niedobitków. Większość inwestorów o stabilnych nerwach już się wypłoszyła i skala wypowiedzi metalu fizycznego nie będzie duża. Co więcej, niska cena może znacznie wzmocnić popyt w Azji. Na początku roku spekulowałem, że kartelowi metalu może wystarczyć metalu mniej więcej do września. Okres ten może się nieznacznie wydłużyć, gdyż spora część arabskiego złota przechowywanego w Londynie nie wróci już do prawowitych właścicieli. Tak się kończy zerwanie sojuszu Arabii Saudyjskiej z USA. Kolejnym celem ataku może być próba zmiany postrzegania złota jako hedge na wypadek wojny. Mamy obecnie nieciekawą sytuację przypominającą kryzys kubański. Cena złota jednak nie bije w stratosferę. Gdyby przy okazji zaognienia konfliktu ukraińskiego spadła znacznie, to złoto w oczach gorzej wyedukowanych inwestorów straciłoby stój status. Jest jeszcze jedna możliwość. System wali się, czego dowodem mogą być masowe samobójstwa blisko 40 bankierów z najwyższego szczebla. Commerials wiedząc, że rozejście się ceny metalu fizycznego oraz papieru jest nieuniknione, chcą zrobić ostatni interes. Atakując papierowy rynek złota zbijają znacznie cenę metalu. Popyt fizyczny eksploduje, lecz metalu zaczyna brakować. Media głównego nurtu opiszą grzecznie aferę funduszu złota, który nie ma złota, lecz sam papier. Uczestnicy wielu funduszy zaczyną wycofywać środki, aby zakupić metal. Fundusze tym samym będą zmuszone zamknąć wiele kontraktów long, napędzając skalę spadków papierowej derywaty. Różnica pomiędzy metalu fizycznym a papierem znacznie się pogłębi, po czym metal będzie nie do dostania przez jakiś okres. Ostatecznie leniwe masy, którym nie chciało się przeczytać szczegółów prospektu emisyjnego zostaną z papierem wartym utamek tego co metal fizyczny, podczas gdy papierowe pozycje short posiadane przez kartel staną się niezwykle dochodowe. Podsumowanie Kartel nie był nieomylny i zdarzały się okazjonalne wpadki. Mimo to, od początku roku cena złota wzrosła już o niecałe 200 USD. RSI podchodzi pod 70 (poziom ostrzegawczy). W takim tempie cena złota nie może rosnąć przez cały rok mimo, że bym sobie tego życzył. Abstrahując od zawieruchy na Ukrainie, małe odreagowanie rzędu 5-7% byłoby czymś naturalnym. Spekulacyjne zahedgowanie fizycznego złota kontraktem short może nie być złym rozwiązaniem. Trader21 Opinie czytelników. Poniżej znajdziecie kilka ciekawych wpisów czytelników zamieszczonych pod artykułami na blogu. Mimo, iż Trader21 nie zawsze zgadza się z nimi to często wnoszą one wiele wartościowych informacji. RSI. Autor: rektiv Należy dodać, że RSI może wskazywać wykupienie jak i przewartościowanie przez długi czas i wcale nie musi być wyznacznikiem zmiany trendu na danym aktywie. Złoto, a rozpad waluty. Autor: Freemen Hrywna straciła na wartości od początku roku 50%, oczywiście w stosunku do Au. https://www.goldcore.com/goldcore_blog/Ukrainian_Currency_Collapses_By_28_Percent_Against_Gold_In_4_Days Jak w średnioterminowej perspektywie zacznie się rozpadać eurozona z jej sztuczną walutą, to dopiero zobaczymy ruchy. Srebro. Autor: Luk Import srebra przez Indie w 2013 roku wyniósł 6125 ton (1/4 globalnej produkcji), czyli prawie 3 razy tyle co w 2012. Strasznie psują plany banksterki nasi wschodni koledzy. http://www.ingoldwetrust.ch/india-imported-6125-tonnes-of-silver-in-2013 Ukraina. Autor: Luk Odpowiedzmy sobie na pytanie postawione przez Tradera w tytule: "Kto jest agresorem Rosja czy NATO"? NATO (może ogólnie) sfinansowało i koordynowało zamach stanu na Ukrainie, doprowadzając do przejęcia władzy w CAŁYM kraju przez marionetki zachodu (potwierdza to ekspresowe dążenie do podpisania umowy stowarzyszeniowej z UE i wywóz złota). Rosja zagarnia Krym, dając obywatelom możliwość wypowiedzi w referendum (pomijam czy wynik będzie ustawiony czy nie). Wychodzi na to, że obie strony są agresorami, ale pierwsza deklasuje drugą. Teraz może odnośnie wątku historycznego. Jest oczywiście ważny. Jednak słusznie bojąc się pozostałości po ZSRR, chyba nie widzicie Panowie co urodziło się na zachodzie: - totalna inwigilacja, o jakiej KGB się nie śniło, - dyktatura - Obama powiedział, że zacznie rządzić dekretami omijając "nieudolny kongres", - obozy FEMA, - militaryzacja policji, - prywatne więzienia i przemoc wobec skazanych, Guantanamo, - zabijanie dronami kogo się chce i często na chybili-trafit, - żandarm świata - wchodzenie z buldożerem do ogródka każdego niepodporządkowanego ogrodnika, - okradanie całego świata przez eksport inflacji drukowanych dolarów, RÓWNIEŻ I NAS, oraz opisane ostatnio przez Tradera21 carry trade. Panowie, boicie się przeszłych demonów, a nie widzicie za plecami tych żywych, które nawet w tej chwili podlegają do wojny, narażając przecież Polaków na konflikt z Rosją. Zapomniescie już kto najbardziej korzysta na wojnach w Europie? Na kogo są skierowane atomówki w Kaliningradzie? Tak spieszno Wam umierać za wuja Sama? Co takiego wspaniałego dostaliśmy od Niemców, że tak ochoczo chcemy im pomóc wchłonąć Ukrainę do UE? Z punktu widzenia historii do jednych katów się kleimy, a drugich boimy się jak ognia. Pogratulować. Autor: pukpuk41 Konflikt 2014 - Układ sił: UE została zaskoczona zdecydowaniem amerykańskiej interwencji na Ukrainie (Niemcy obstawiały Kliczkę i demokratyczne zmiany). Amerykanie wcześniej zawarli pakt z Iranem osaczający Rosję. Podobne rozmowy są w Tadżykistanie, Kazachstanie - przygotowywana jest też interwencja w Naddniestrzu. Chiny jak zawsze są w koalicji z wszystkimi stronami i poczekają na okazję (mogą i długo czekać). Osaczona Rosja broni się poprzez niepodejmowanie spodziewanych przez Zachód kroków - mimo niekonstytucyjności nowych władz Ukrainy chcą z nimi utrzymywać stosunki i nie planują żadnych ruchów ofensywnych. Jedyną szansą dla Putina jest wygranie wojny nerwów z Obamą - to stąd mina psychopaty gotowego użyć broni atomowej. Niemcy udzielają Rosji cichego wsparcia (boją się konsekwencji amerykańskich porządków w Europie). Głośne stwierdzenie Merkel, że Putin stracił kontakt z rzeczywistością to uzgodniony z Putinem przekaz dla Obamy: uważaj, bo możesz rozpętać piekło. Amerykanie nie dopuszczają do demokratyzacji Ukrainy (wybory), bo tylko niekonstytucyjny rząd Majdanu jest pozbawiony pola manewru - musi być antyrosyjski i w pełni zależny od poparcia USA. Kartel zbrojeniowy USA potrzebuje nowych zamówień i dostanie je, gdy Amerykanie pozostawią Ukrainie ogromny arsenał. Bo uzbroją Ukrainę po zeby pod pretekstem rosyjskiego zagrożenia. US Army uzupełni zatem arsenał nowymi zamówieniami. Aby jednak Amerykanie mogli przerzucić na Ukrainę taką masę broni potrzebny jest ostry konflikt w okolicy Ukrainy. Krym raczej odpada - pozostają Kaliningrad i Naddniestrze. Upokorzenie Rosji oznaczać będzie załamanie cen złota i surowców (te najpierw mogą wzrosnąć) i umocnienie się systemu FED & company. Potrzeba jeszcze wzmacnić nową Ukrainę gospodarczo i temu mają służyć proponowane m.in. przez Tuska jednostronne przywileje dla Ukrainy w handlu z UE (ukraiński eksport do UE bez cła, przy zachowaniu własnego protekcjonalizmu). W ten sposób to Ukraina stanie się producentem żywności dla UE, a Polska poszuka sobie innej dziedziny. :.) Ciekawy wywiad. Autor: Pentagon Paul Craig Roberts: US is Completely Busted, Non-Delivery of Gold-Crash the System, War in Ukraine. http://www.youtube.com/watch?v=AhxZxL56B00 Doświadczenia osób starszych. Autor: Supermario Mój dziadek miał przed wojną lokaty w obligacjach (przepadły), na książeczce (przepadły), i w złocie (ocalały, nawet wymianę z 50 roku). Wkrótce po wojnie został wrogiem ludu i m.in złote świnki go ratowały. A reszta wszystko jak piszesz. Moja uwaga jest taka, że ci ludzie żyli poniżej swoich możliwości, a nadwyżki oszczędzali, co w komunistycznym państwie nie było takie łatwe ze względu na inflację. Domy budowali systemem gospodarczym (dziś developerzy). Mięły dwa pokolenia i ludziom poprzewracali wszystko w głowach. Może warto posłuchać Alana Greenspana, który twierdził, że "Polityka państwa socjalnego wymaga, by nie było żadnej możliwości dla posiadaczy majątków, ani nie mieli by żadnych możliwości obrony swoich dóbr". Raport COT - uprzywilejowana pozycja commercials. Autor: zakdamian7 Ktoś na tym blogu pytał dlaczego właśnie tę pozycję inwestorzy biorą pod uwagę, a pozycje jakie posiadają inni uczestnicy tej giełdy są pomijane. Jedną z głównych przyczyn jest to, że poszczególni uczestnicy giełdy COMEX nie są traktowani jednakowo. Jedna grupa, właśnie Commercials, jest w uprzywilejowanej sytuacji w stosunku do innych. W przeszłości wielokrotnie zdarzało się, że prawa i reguły, obowiązujące na COMEX'ie były zmieniane w pod właśnie tą grupę. Przykład: żeby nabyć kontrakt terminowy na COMEXie wystarczy złożenie tzw. depozytu zabezpieczającego (nie trzeba wykładać całości wartości kontraktu). Wartość tego depozytu stanowi pewien % wartości ceny srebra (w przypadku, kiedy kontrakt dotyczy srebra). Jeśli cena np. tego srebra spadnie lub wzrośnie o więcej procent (w kierunku przeciwnym niż nabyty przez nas kontrakt) niż wynosi wartość naszego depozytu zabezpieczającego, zostaniemy poproszeni o jego uzupełnienie. W przeciwnym wypadku nasz kontrakt zostanie zamknięty, a depozyt przepada. Do maja 2011 roku depozyt zabezpieczający wynosił ok. 6% ceny srebra. W maju CME nagle, z niewiadomych przyczyn w ciągu kilku tygodni podwyższyła ten depozyt o 84% do 11% wartości ceny srebra. Inicjując tym samym pierwszy ok 30% spadek ceny srebra i "przypadkiem" wybawiając commercials z wielkich opresji, bo mieli wówczas znaczną pozycję netto short i byli na niej sporo w plecy (przed tym wydarzeniem cena srebra bardzo dynamicznie rosta). Nie był to jedyny przypadek ustalania reguł gry pod commercials. We wrześniu 2011, kiedy miała miejsce kolejna zwałka cen srebra, depozyt zabezpieczający dziwnym trafem przed tą gwaltowną przeceną został podniesiony z 11 do 16% wartości ceny srebra dzięki czemu comercials znów mogli wyjść ze swoich krótkich pozycji, w które wcześniej znów się wpakowali po znacznie niższych cenach srebra. Drugi rzecz, która daje commercials przewagę na COMEXie, jest brak limitów pozycji. By ukrócić manipulację ceną złota i srebra na COMEXie przez m.in. commercials, dużo mówiło się o potrzebie wprowadzenia limitów. Takie limity uniemożliwiałyby koncentrację olbrzymiej ilości kontraktów terminowych w rękach jednej lub kilku osób lub instytucji. Ponieważ Ci, co grają na wzrost ceny, są zazwyczaj rozproszeni (ich liczba jest duża i posiadają nie duże ilości kontraktów), a kontrakty short są w dużym stopniu w posiadaniu zaledwie kilku uczestników rynku, takie limity uderzyłyby właśnie w nich. Nie mogliby np. dokonywać tak zwanej gołej sprzedaży, czyli wystawiać zlecenia sprzedaży kontraktów terminowych na srebro, które nie tylko nie posiadają, ale nawet nie mają możliwości na to, że w określonej kontraktem przyszłości mogą posiadać. Bez limitów pozycji duzi gracze mogą wystawiać tak dużą liczbę zleceń sprzedaży, jaką tylko zechcą, nie patrząc na to, jak się one mają do rzeczywistej podaży srebra. Wszelkie publikacje zamieszczone na stronie www.independenttrader.pl oraz w Independent Trader Newsletter powstały w oparciu o wiarygodne informacje, lecz ich trafność nie może być gwarantowana. Przedstawione opinie mogą się dezaktualizować, a ich autor nie jest zobowiązany do ich uaktualniania. Przedstawione informacje są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emisentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Czytelnik musi być świadomy, że wyłącznie on ponosi odpowiedzialność z tytułu podejmowanych decyzji inwestycyjnych. Każda inwestycja powinna być konsultowana z licencjonowanym doradcą inwestycyjnym. Wszystkie zamieszczone materiały są chronione prawami autorskimi. Nie mogą być kopiowane, publikowane czy modyfikowane w żadnej formie bez pisemnej zgody autora.	<urn:uuid:974692b5-bee2-452f-9190-82a37f072a83>	finepdfs	2.84375	CC-MAIN-2022-27	https://independenttrader.pl/pobierz-newsletter,6.pdf	2022-06-26T06:06:18+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-27/segments/1656103037089.4/warc/CC-MAIN-20220626040948-20220626070948-00586.warc.gz	359,663,079	0.999813	0.999945	0.999945	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	false	[ 1367, 4444, 7581, 8572, 10099, 11140, 13134, 15073, 17996, 18083, 19458, 22651, 25593, 26988, 29759, 32911, 35731, 38865, 39381, 42415, 44797, 48210, 48682, 50454, 53590, 56470, 58465 ]	1	0
Przyszłość powierzchni biurowych. Skutki pandemii COVID-19 oraz potencjalne kierunki zmian na rynku nieruchomości biurowych Patrycja Drąg 0000-0002-3156-2896 Dominika Niemiec 0000-0002-9956-3588 Wprowadzenie Pandemia COVID-19 znacząco odbiła się na rynku nieruchomości biurowych zarówno w Polsce, jak i na całym świecie. Wynajmujący, deweloperzy oraz najemcy wykazywali się zachowawczą postawą, co skutkowało spowolnieniem całego rynku biurowego. Wynajmujący, w obliczu wszechobecnej pracy zdalnej i walki o najemców, zostali zmuszeni do zmian strategii najmu oraz poprawy warunków bezpie czeństwa w swoich biurowcach. Deweloperzy i inwestorzy stanęli przed koniecznością podjęcia decyzji o tempie wprowadzania na rynek nowych inwestycji oraz ponownej analizy rentowności budyn ków. Wszystkie te elementy złożyły się na dynamiczne przyspieszenie zmian obserwowanych przy organizacji pracy w poprzednich latach. Jak wynika z zebranych danych profesjonalnych firm badających sytu ację na rynku nieruchomości biurowych, od początku 2021 r. można zaobserwować znaczne jego ożywienie. Wiele wstrzymanych przez pandemię projektów zostało ponownie wznowionych, a to pozwala patrzeć optymistycznie na nadchodzące lata. Rynek nieruchomości biurowych w Europie W Wielkiej Brytanii po wybuchu pandemii COVID-19 popyt na nieruchomości biurowe widocznie spadł. Jednak firma Deloitte już w połowie 2021 r. twierdziła, że powierzchnia nowo budowanych biurowców rośnie 1 . Ta znaczna poprawa sytuacji w Wielkiej Brytanii może wynikać m.in. z wykorzystywania załamania na rynku biuro wym do poszukiwania lepszych siedzib dla firm. We Francji w 2020 r. wartość inwestycji spadła o ponad 40 proc., a rynek najmu zredukował się o 45 proc. Pandemia COVID-19 przyniosła francuskiemu rynkowi nieruchomości biu rowych liczne zmiany 2 . Zauważalnym trendem był wzrost popytu na zielone przestrzenie, zapotrzebowanie na systemy dezynfekcji i filtrowania powietrza oraz wzbogacanie miejsc pracy o kompleksy gastronomiczne czy rozrywkowe. W Niemczech w 2020 r. rynek budownictwa komercyjnego (w tym biurowego) odnotował kilkuprocentowy spadek obrotów. Przeniesienie znacznej części pracowników biurowych do pracy zdalnej objawiło się m.in. spadkiem niemieckiego PKB oraz kryzy sem branży gastronomicznej (zwłaszcza cateringowej) 3 . Rynek nieruchomości biurowych w Polsce Pandemia COVID-19 znacząco wpłynęła na polski rynek nieru chomości, w tym powierzchni biurowych. Wszelkie decyzje podej mowane przez użytkowników powierzchni biurowych od 2020 r. były motywowane szybko zmieniającą się sytuacją związaną 1Bankier.pl, Rynek biur w Europie ucierpiał w pandemii. Najgorzej na południu, https://www.bankier.pl/wiadomosc/Rynek-biur-w-Europie-ucierpial-w-pandemii -Najgorzej-na-poludniu-8132487.html [dostęp: 16.08.2022]. 2Ibidem. 3Ibidem. z ograniczeniami lub nawet całkowitym zakazem fizycznej obec ności pracowników w biurach. W dalszej części niniejszego opra cowania skupiono się na zaistniałych zmianach i ich potencjalnych konsekwencjach dla rynku biurowego. Jak wynika z danych zebranych przez firmy zajmujące się rynkiem nieruchomości, tj. REDD, Cushman & Wakefield, JLL, CBRE, Colliers, rynek nieruchomości biurowych odczuł skutki pandemii COVID-19, ale cały czas rośnie. W pierwszej połowie 2021 r. podaż powierzchni biurowych wyniosła ok. 353 tys. m kw. (tj. 25 proc. r./r.) 4 . Taki wzrost podaży na rynku krajowym wynika zwłaszcza z niskiej bazy pierwszej połowy 2020 r. Pod koniec drugiego kwartału 2021 r. w budowie było 1,16 mln m kw. nowoczesnej powierzchni biurowej planowanej do oddania w latach 2021–2024 5 . Pod koniec marca 2022 r. dostarczono na rynek biurowy 22 projekty deweloperskie o łącznej powierzchni 336,9 tys. m kw., które powiększyły zasoby rynkowe do ponad 12,5 mln m kw. 6 Absorpcja powierzchni biurowej oddanej do użytku w ostatnich kwartałach i niedługo gotowej do oddania zajmie kilka kolejnych lat. Biorąc pod uwagę obecną sytuację pandemiczną, geopolityczną i mniejszą aktywność najemców, spodziewać można się ogranicze nia liczby nowych projektów wprowadzonych na rynek z terminem 4IBSnews, Popyt na wynajem powierzchni biurowych powinien odrodzić się w połowie 2022 roku, Forsal.pl, https://forsal.pl/nieruchomosci/komercyjne/ artykuly/8260696,popyt-na-wynajem-biur-powinien-odrodzic-sie-w-polowie -2022-roku.html [dostęp: 27.10.2021]. 5 E. Bingül, Ponad milion mkw. nowoczesnej powierzchni biurowej w Polsce aktualnie rynku biurowym w budowie – Cushman & Wakefield podsumowuje II kwartał 2021 roku na polskim , https://infowire.pl/generic/release/686767/ponad-milion-mkw-no woczesnej-powierzchni-biurowej-w-polsce-aktualnie-w-budowie-cushman-wake field-podsumowuje-ii-kwartal-2021-roku-na-polskim-rynku-biu [dostęp: 26.10.2021]. 6 M. Rykowska, Pomiędzy pandemią a wojną – rynek biurowy w obliczu zmian. Trendy po I kw. 2022 r. na rynku biurowym w Polsce , Axiimmo.com, https://www. axiimmo.com/raporty-i-publikacje/pomiedzy-pandemia-a-wojna-rynek-biurowy -w-obliczu-zmian-1-kw-2022 [dostęp: 18.08.2022]. oddania do użytku w latach 2023–2024, co doprowadzi do wystą pienia efektu luki podażowej w tym okresie 7 . Obecna sytuacja geopolityczna za wschodnią granicą Polski ma przełożenie na marżę deweloperską, co wpływa na decyzje o wstrzymaniu realizacji nie których nowych projektów. Dodatkowym czynnikiem oddziałującym negatywnie na decyzję o rozpoczęciu nowych inwestycji jest wciąż rosnąca inflacja – wzrost ceny materiałów budowlanych i wykonaw stwa. Pomimo to w pierwszym kwartale 2022 r. zanotowano rekor dową aktywność najemców, spowodowaną najpewniej kumulacją transakcji, a także poprawiającą się sytuacją pandemiczną 8 . Wzrost stopy pustostanów w Polsce uwarunkowany jest wie loma czynnikami, ale w znacznej mierze zależy od wieku oraz lokalizacji danego budynku. Wiąże się również z popytem na usługi biznesowe produkowane w zasobie komercyjnym, jaki jest zgłaszany przez gospodarkę danego kraju. Wzrost liczby pustosta nów biurowych łączy się zaś głównie ze zmianami modelu pracy, zwłaszcza wprowadzeniem pracy zdalnej. Miasta regionalne szczególnie odczuły zachodzące na rynku biurowym zmiany 9 . Jak wskazuje Cushman & Wakefield, wzrost wskaźnika pustosta nów w drugim kwartale 2021 r. mógł być spowodowany wysokim poziomem podaży oddawanych do użytku inwestycji 10 . Wydaje się, że częściowy powrót do pracy stacjonarnej i ustabilizowanie 7K. Rosiński, Polski rynek biurowy w dobie pandemii. Warszawa znacznie zawyża statystyki, Money.pl, https://www.money.pl/gospodarka/polski-rynek-biurowy-w -dobie-pandemii-warszawa-znacznie-zawyza-statystyki-6649505407732608a. html [dostęp: 27.10.2021]. 8J. Szulborski, Podsumowanie I kwartału 2022 r. na polskim rynku biurowym, CushmanWakefield.com, https://www.cushmanwakefield.com/pl-pl/poland/insi ghts/mb-office-q1-2022 [dostęp: 18.08.2022]. 9M. Strzelecki, Jak rynek biurowy odczuwa skutki pandemii? Próg opłacalności na rynku biurowym poszukiwany, PolskiPrzemysł.com, https://polskiprzemysl.com. pl/budownictwo/rynek-biurowy-w-czasach-pandemii/ [dostęp: 22.10.2021]. 10K. Rosiński, Polski rynek…, op. cit. pandemicznej rzeczywistości spowoduje wyhamowanie przyrostu pustostanów zarówno w regionie, jak i głównych miastach. Należy jednak zauważyć, że ze względu na działania zbrojne toczące się za wschodnią granicą Polski wzrosła liczba najemców, którzy emigro wali z terenów zagrożonych wojną. Przyczyniło się to do zwiększe nia liczby zapytań o powierzchnię tymczasową (np. najmu na okres roku lub dwóch lat), co w dłuższej perspektywie powinno wpłynąć na ograniczenie wskaźnika pustostanów. Ze względu na rozregulowanie rynku nieruchomości wywo łane wybuchem pandemii w Polsce niezmiennie utrzymuje się dosyć wysoki poziom podnajmów powierzchni biurowych. Struk tura popytu w pierwszej połowie 2021 r. charakteryzowała się również znacznym udziałem renegocjacji umów najmu. 11 Niski poziom popytu względem powierzchni biurowych wynikał przede wszystkim z zachowawczej postawy najemców wobec jakichkol wiek zmian, które mogłyby zwiększać ryzyko ponoszenia kosztów przy dynamicznej sytuacji gospodarczej 12 . Jednym ze skutków pandemii COVID-19 okazał się wzrost liczby renegocjacji umów najmu oraz rosnący współczynnik powierzchni biurowej udostęp nionej w podnajem. Wynika z tego, że firmy przyjmowały dwie strategie – albo zachowywały obecny metraż biura, negocjując z wynajmującym dodatkowe ulgi i ustępstwa związane z rozli czeniami, albo udostępniały część powierzchni biurowej innym przedsiębiorcom w ramach podnajmu. Dane o podnajmie nie są uwzględniane w danych statystycznych dotyczących dostępnej powierzchni, ale realnie ją podwyższają 13 . Druga z opcji rów nież zyskała na znaczeniu, wielu najemców decyduje się bowiem na przedłużenie, tj. renegocjację umów najmu nieruchomości. 11E. Bingül, Ponad milion…, op. cit. 12 Rynek biurowy. Wzrost aktywności najemców, Knight Frank, INFOR PL. [online:] https://mojafirma.infor.pl/nieruchomosci/nieruchomosci/najem/5340704,Rynek -nieruchomosci-biurowych.html [dostęp: 27.10.2021]. 13M. Strzelecki, Jak rynek…, op. cit. Z początkiem pandemii przedsiębiorcy decydowali się na krót koterminowe przedłużenie umów. Trend niezawierania zobowią zań długoterminowych pozostał na rynku biurowym, nadal można dostrzec tendencję do podpisywania krótszych umów najmu powierzchni biurowych, np. na 2–3 lata. Niższa niż dotychczas aktywność najemców na rynku nie ruchomości biurowych nie wypłynęła znacząco na obniżenie cen najmu nieruchomości biurowych, aczkolwiek wynajmujący zachęcali do zawierania umów najmu pakietem ustępstw i udo godnień, np. okresowymi zwolnieniami z czynszu. Wszelkie zmiany, jakie zaszły na rynku powierzchni biurowych, będą miały wpływ również na deweloperów. Słabszy popyt na nowe biura, czy konkurencja ze strony podnajmujących mogą wywołać trud ności w komercjalizacji budynków i wpłynąć na przyszłe plany co do kolejnych inwestycji. Pomimo dynamicznych zmian na rynku powierzchni biurowych obecna sytuacja działa na korzyść małych firm, które korzystając z umów podnajmu, mogą zamienić małe biura lub prywatne lokale na lepiej usytuowane, większe i nowo cześniejsze budynki. Kierunki zmian na rynku nieruchomości biurowych w Polsce Potrzeba natychmiastowego działania wywołana przez COVID-19 przyspieszyła wiele procesów, które od jakiegoś czasu zachodziły w sektorze powierzchni biurowych w Polsce. Aktualnie użytkownicy rynku nieruchomości biurowych sprawdzają, do czego biura ostatecz nie będą potrzebne w przyszłości, a przez to część firm wstrzymuje się z decyzjami dotyczącymi najmu powierzchni i rozgląda za rozwiąza niami gwarantującymi oszczędność oraz elastyczność. Na ten moment opracowywane są możliwie optymalne dla pracowników modele pracy hybrydowej oraz plany ich wprowadzania w poszczególnych firmach 14 . Warto mieć na uwadze, że ok. 15 proc. najemców aktyw nych na rynku od początku pandemii to całkiem nowe podmioty, które w tym okresie otworzyły działalność 15 . Pandemia zmieniła rodzimy rynek biurowy, ale nie zaburzyła podstawowych zasad i standardów, jakie obowiązują w instytucjonalnym najmie i obro cie powierzchniami biurowymi. W kolejnej części niniejszego roz działu zostaną przedstawione jedynie potencjalne kierunki zmian, które powoli zarysowują się na rynku biur. To, czy trendy te na stałe wpiszą się w kształtowanie polskich powierzchni biurowych, zosta nie zweryfikowane w najbliższych latach. Coworkizacja i elastyfikacja Przede wszystkim pandemia pokazała, że praca zdalna sprawdza się nie tylko w sytuacjach kryzysowych, może też z powodzeniem funkcjonować na dłuższą metę. Wbrew przypuszczeniom pracodaw ców praca z domu jest tak samo wydajna, dlatego należy przypusz czać, iż znacząca grupa pracodawców na stałe wprowadzi do swoich firm hybrydowy model czasu pracy 16 . W efekcie może okazać się, że wynajmowanie ogromnych powierzchni biurowych będzie zby tecznym wydatkiem. W związku z tym prognozuje się, że zmiany będą dotyczyć nie tylko jakości przestrzeni, ale także samego zapo trzebowania na nią 17 . Można zatem mieć stuprocentową pewność, 14A. Usiarczyk, Tylko nieliczni mogą sobie pozwolić na pracę zdalną, „Rzeczpo spolita", 27.09.2021. 15K. Rosiński, Polski rynek…, op. cit. 16D. Jędrak, O. Drela, A. Maroń, Powrót do biura – szansa i wyzwanie, Colliers. pl, http://docs.colliers.pl/reports/Raport-Colliers_Powrot-do-biura_PL.pdf [dostęp: 24.10. 2021]. 17T. Bojęć, Rynek nieruchomości biurowych po COVID-19 – dwa aspekty roz woju, realestatemagazine.pl, https://www.realestatemagazine.pl/artykul/rynek-nie ruchomosci-biurowych-po-covid-19-dwa-aspekty-rozwoju [dostęp: 18.08.2022]. że w niedalekiej przyszłości funkcja biur ulegnie zupełnemu przede finiowaniu. Jednakże nie ulega wątpliwości, że w dalszym ciągu będą one odgrywały kluczową rolę w działalności firm, bowiem praca zdalna, choć efektywna, na dłuższą metę nie wystarczy. Z przepro wadzonych badań wynika, że większość pracowników nie chce cał kowicie rezygnować z przychodzenia do biura; podczas pandemii zmieniły się natomiast ich oczekiwania względem niego. Dla współ czesnych pracowników posiadanie własnego biurka staje się sprawą drugorzędną, na pierwszy plan wysuwa się bowiem to, co się wokół tego biurka dzieje. Możemy zatem stwierdzić, że dojdzie do cowor kizacji, która będzie skutkować powstawaniem elastycznych biur all inclusive. Wdrożenie tego trendu spowoduje, że rozkład pomiesz czeń w nowych budynkach biurowych będzie znacząco odbiegał od obecnego rozmieszczenia: parter będzie pełnił funkcję przestrzeni wspólnej, gdzie pracownicy będą mogli się integrować z zespołem, z kolei na wyższych piętrach będą mieściły się sale konferencyjne oraz najważniejsze biura. Sporą innowacją okaże się to, że sale te będzie można wynajmować na godziny. Przedstawiony wariant biura doskonale wpasowuje się w kanon hybrydowego modelu pracy, który pracodawcy coraz chętniej wprowadzają. Obecnie zainteresowanie coworkingiem zyskuje na znaczeniu z uwagi na to, że umożliwia podpisanie umowy na krótszy termin, z często jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, oraz wynajęcie mniejszej powierzchni, co, zważywszy na obecną sytuację, dla niejednego pracodawcy może okazać się zbawienne. W konsekwencji znaczna liczba przedsiębior ców zaczęła traktować elastyczne powierzchnie biurowe jako atrak cyjną alternatywę dla tradycyjnego biura. Należy zatem stwierdzić, że pandemia przede wszystkim pokazała, jak istotna dla współczesnych najemców jest elastyczność. Analizując dane dotyczące całego rynku powierzchni biurowych w Polsce za 2021 r. 18 przedstawione przez 18M. Rykowska, Rynek biurowy w Polsce w III kw. 2021r. – zapowiedź lepszych czasów – analiza, Warszawa 2021. firmę AXI IMMO, można zauważyć, że w minionym roku najemcy kompleksowych powierzchni biurowych starali się rozwiązywać albo renegocjować umowy najmu. Od tamtego czasu sytuacja na rynku niewiele się zmieniła – wciąż jest na tyle niepewna, że pracodawcy nie chcą wiązać się umowami na najbliższe parę lat. Dzięki temu rozwiązania typu fleks zyskują mocniejszą pozycję na rynku nieru chomości. Trzeba jednak podkreślić, że coworking to zjawisko, które rozwijało się na długie lata przed wybuchem pandemii. Podczas konferencji zorganizowanej w 2019 r. pt. „Coworking in Poland – Where Next" wszyscy prelegenci jednoznacznie opowiedzieli się za tym, że elastyczne powierzchnie biurowe to kolejny etap dojrza łości rynku nieruchomości. W trakcie wspomnianego wydarzenia firma doradcza Cushman & Wakefield przedstawiła dane dotyczące rynku powierzchni elastycznych w Polsce 19 , z których wynika, że w 2018 r. w samej Warszawie otwarto łącznie 37,6 tys. m kw. nowej powierzchni coworkingowej. Analizując obecną sytuację, można stwierdzić, że pandemia nie tylko przyśpieszyła, ale także ugrunto wała status elastycznych powierzchni na rynku nieruchomości. Agoryzacja Kolejnym z zauważalnych trendów jest agoryzacja, która opiera się na tworzeniu społeczności w otwartych przestrzeniach biurowych. Już jakiś czas temu biuro przestało być pojmowane jedynie jako sta nowisko pracy – stało się ono także miejscem spotkań i zacieśnia nia relacji interpersonalnych. Pandemia pokazała, że bezpośrednie kontakty międzyludzkie są bardzo ważnym elementem wpływają cym na prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych zespołów pra cowniczych, natomiast hybrydowy model pracy wpływa na dalsze poluzowanie kontaktów, dlatego kluczowym elementem stanie się 19K. Misiak, Boom na powierzchnie coworkingowe w Polsce, Warszawa 2019. integrowanie pracowników. W konsekwencji zyskają oni możli wość nawiązywania nowych znajomości, także poza własną firmą. Można zatem przypuszczać, że kluczową funkcją biur będzie inte growanie pracowników. Jest to po części efekt rozpoczętego przed pandemią procesu priorytetyzacji zatrudnionych, już bowiem przed wybuchem pandemii można było dostrzec, że jakość biur pozostawia wiele do życzenia i poprawa stanu biurowców jest jedy nie kwestią czasu. Tym bardziej że pandemia pokazała, jak wielkie znaczenie ma dobrostan pracowników i zależność między pracą a życiem prywatnym. W środowisku pracy odnosi się to do dobrze funkcjonujących relacji interpersonalnych, a także zielonych prze strzeni. Tu zarysowuje się kolejna zmiana funkcji biura, która polega na tworzeniu okazji do spotkań – nie tylko na gruncie zawodowym. Należy zatem stwierdzić, że sukces przedsięwzięcia na tym polu będzie ściśle związany z wielofunkcyjnością biur i na prowadzenie w najbliższych latach wysuną się ci pracodawcy, którzy zapewnią jak najlepsze warunki pracy. Koncepcja healthy building W ostatnim czasie kwestia higieny i zdrowia fizycznego stała się bar dzo ważna, przy czym podkreślić należy, że zmiana w tym zakresie (bez względu na pandemię) była jedynie kwestią czasu. Obecnie biuro oprócz atrakcyjnego wystroju ma przede wszystkim troszczyć się o zdrowie pracowników, dlatego też kluczowym elementem biur w nowej normalności pozostanie bezpieczeństwo sanitarne. Jednym z już dostrzegalnych skutków pandemii jest pojawienie się koncepcji healthy building. Zakłada ona tworzenie zrównoważo nych budynków dostosowanych do nowych standardów antyepi demicznych poprzez m.in. wdrażanie nowoczesnych systemów dezynfekcji, czy lepszą jakość wymiany powietrza. Wprowadza nie innowacyjnych rozwiązań mających na celu ochronę zdrowia zatrudnionych stanie się jeszcze ważniejsze. W okresie pandemii nastąpił także wzrost świadomości znaczenia dobrostanu pracow ników. Wszystko to łącznie wpisuje się w kategorię certyfikacji Well Building Standard, która promuje sposób projektowania budynków pod kątem zdrowia i dobrego samopoczucia użytkowników. Obec nie coraz więcej deweloperów uzyskuje ją dla powstających projek tów biurowych. Wszystkie przedstawione trendy zmierzają w kierunku zrewo lucjonizowania polskiego rynku powierzchni nieruchomości biuro wych. Co prawda na ten moment konkretnych wniosków wyciągać nie można, aczkolwiek warto zwrócić uwagę, że większość przed stawionych kierunków zmian była kontynuacją tego, co rozpoczęło się przed wybuchem pandemii. Innymi słowy, pandemia COVID-19 jedynie przyspieszyła zmiany, które prawdopodobnie i tak by się dokonały, tyle tylko, że w znacznie dłuższej perspektywie. Biorąc pod uwagę, że rozwój rynku nieruchomości w Polsce postępuje bardzo szybko, warto potraktować te zarysowujące się zmiany jako kolejny etap rozwoju. Podsumowanie W niniejszym opracowaniu dokonano analizy aktualnej sytuacji panującej na rynku nieruchomości biurowych. Opierała się ona przede wszystkim na wpływie pandemii na powierzchnie biurowe w poszczególnych krajach. Nakreślono aktualne dane firm bada jących sytuację rynku nieruchomości w Polsce. W drugiej czę ści przedstawiono kierunki zmian, do których wielkimi krokami zmierza rynek. Naszym zdaniem wpływ pandemii uwidoczni się w następnych latach. Na ten moment nie można wysnuwać kon kretnych wniosków. Trzeba zaznaczyć, że przedstawione trendy rynek zweryfikuje w najbliższej przyszłości. Bibliografia, Bankier.pl, Rynek biur w Europie ucierpiał w pandemii. Najgorzej na południu https://www.bankier.pl/wiadomosc/Rynek-biur-w-Europie-ucierpial-w -pandemii-Najgorzej-na-poludniu-8132487.html [dostęp: 16.08.2022]. Bingül E., Ponad milion mkw. nowoczesnej powierzchni biurowej w Polsce aktualnie w budowie – Cushman & Wakefield podsumowuje II kwartał 2021 roku na polskim rynku biurowym, https://infowire.pl/generic/rele ase/686767/ponad-milion-mkw-nowoczesnej-powierzchni-biurowej -w-polsce-aktualnie-w-budowie-cushman-wakefield-podsumowuje-ii -kwartal-2021-roku-na-polskim-rynku-biu [dostęp: 26.10.2021]. Bojęć T., Rynek nieruchomości biurowych po COVID-19 – dwa aspekty rozwoju, realestatemagazine.pl, https://www.realestatemagazine.pl/ artykul/rynek-nieruchomosci-biurowych-po-covid-19-dwa-aspekty -rozwoju [dostęp: 18.08.2022]. BRIEF, Polski rynek biurowy. Podsumowanie II kw. 2021 r., brief.pl, https:// brief.pl/ponad-milion-mkw-nowoczesnej-powierzchni-biurowej-w -polsce-aktualnie-w-budowie-cushman-wakefield-podsumowuje-ii -kwartal-2021-na-polskim-rynku-biurowym/ [dostęp: 27.10.2021]. IBSnews, Popyt na wynajem powierzchni biurowych powinien odrodzić się w połowie 2022 roku, Forsal.pl, https://forsal.pl/nieruchomosci/ komercyjne/artykuly/8260696,popyt-na-wynajem-biur-powinien-od rodzic-sie-w-polowie-2022-roku.html [dostęp: 27.10.2021]. Jędrak D., Drela O., Maroń A., Powrót do biura – szansa i wyzwanie, Colliers.pl, http://docs.colliers.pl/reports/Raport-Colliers_Powrot-do -biura_PL.pdf [dostęp: 24.10. 2021]. Kuczera A., Udział procentowy poszczególnych poziomów certyfikatów uzyskiwanych przez zielone budynki, PLGBC.org.pl, https://plgbc.org. pl/wp-content/uploads/2020/04/Certyfikacja-zielonych-budynkow -w-liczbach-2016.pdf [dostęp: 29.10.2021]. Misiak K., Boom na powierzchnie coworkingowe w Polsce, Warszawa 2019. NBP, Pozycja cykliczna na rynku nieruchomości komercyjnych, czyli dyna miczny rozwój powierzchni magazynowych oraz lawinowy spadek zapotrzebowania na lokale biurowe", fxmag.pl, https://www.fxmag.pl/ artykul/pozycja-cykliczna-na-rynku-nieruchomosci-komercyjnych-czy li-dynamiczny-rozwoj-powierzchni-magazynowych-oraz-lawinowy -spadek-zapotrzebowania-na-lokale-biurowe [dostęp: 27.10.2021]. PAP, Pandemia zmieniła rynek powierzchni biurowych, ale go nie załamała, pap.pl, https://www.pap.pl/mediaroom/954827%2Cpandemia-zmie nila-rynek-powierzchni-biurowych-ale-go-nie-zalamala.html [dostęp: 27.10.2021]. PAP, Rynek biur w Europie ucierpiał w pandemii: najgorzej we Włoszech i Hiszpanii. Ożywienie w Londynie, pap.pl, https://www.pap.pl/aktu alnosci/news%2C890298%2Crynek-biur-w-europie-ucierpial-w-pan demii-najgorzej-we-wloszech-i-hiszpanii [dostęp: 26.10.2021]. PLGBC, Zeroemisyjne budynki przyszłością rynku nieruchomości biuro wych, https://plgbc.org.pl/zeroemisyjne-budynki-przyszloscia-rynku -nieruchomosci-biurowych/?fbclid=IwAR1YQLCwSdXiIjiw3i3rbfqo wDtCb9cvz8dV-j8wWVTwDoqTSoDbi76VIGA [dostęp: 17.10.2021]. , Podolak A., Rynek biurowy w Warszawie przekroczył 6 mln m kw. powierzchni JLL.pl, https://www.jll.pl/pl/trendy-i-analizy/inwestor/rynek-biurowy-w -warszawie-przekroczyl-6-mln-mkw-powierzchni [dostęp: 26.10.2021]. Rosiński K., Polski rynek biurowy w dobie pandemii. Warszawa znacznie zawyża statystyki, Money.pl, https://www.money.pl/gospodarka/pol ski-rynek-biurowy-w-dobie-pandemii-warszawa-znacznie-zawyza -statystyki-6649505407732608a.html [dostęp: 27.10.2021]. Strzelecki M., Jak rynek biurowy odczuwa skutki pandemii? Próg opłacal ności na rynku biurowym poszukiwany, PolskiPrzemysł.com, https:// polskiprzemysl.com.pl/budownictwo/rynek-biurowy-w-czasach-pan demii/ [dostęp: 22.10.2021]. Supernak B., Liczba umów najmu biur w stolicy we IX najwyższa od początku pandemii, Inwestycje.pl, https://inwestycje.pl/nieruchomosci/liczba -umow-najmu-biur-w-stolicy-we-ix-najwyzsza-od-poczatku-pande mii [dostęp: 27.10.2021]. Rykowska M., Pomiędzy pandemią a wojną – rynek biurowy w obliczu zmian. Trendy po I kw. 2022 r. na rynku biurowym w Polsce, Axiimmo. com, https://www.axiimmo.com/raporty-i-publikacje/pomiedzy-pan demia-a-wojna-rynek-biurowy-w-obliczu-zmian-1-kw-2022 [dostęp: 18.08.2022]. Rykowska M., Rynek biurowy w Polsce w III kw. 2021r. – zapowiedź lep szych czasów – analiza, Warszawa 2021. Szulborski J., Podsumowanie I kwartału 2022 r. na polskim rynku biuro wym, CushmanWakefield.com, https://www.cushmanwakefield.com/ pl-pl/poland/insights/mb-office-q1-2022 [dostęp: 18.08.2022]. Terenyinwestycyjne.info, Wpływ koronawirusa na rynek powierzchni biu rowych w Polsce, https://www.terenyinwestycyjne.info/wiadomosci/ biura/wplyw-koronawirusa-na-rynek-powierzchni-biurowych-w-pol sce?page=2 [dostęp: 27.10.2021]. Usiarczyk A., Tylko nieliczni mogą sobie pozwolić na pracę zdalną, „Rzecz pospolita", 27.09.2021. Wenda W., Odstąpienie od umowy deweloperskiej jako instrument ochrony praw nabywcy, Warszawa 2018. Wenda W., Przedkontraktowe obowiązki informacyjne dewelopera a zmiana przedsięwzięcia deweloperskiego po zawarciu umowy deweloperskiej, „Studia Prawnicze. Rozprawy i Materiały" 2020, nr 2 (27). Wykaz aktów prawnych Informacja Rady Ministrów o skutkach obowiązywania ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz.U. Nr 232 poz. 1377) wraz z propo zycjami zmian. Rekomendacje Zespołu Ministerstwa Sprawiedliwości ds. nowelizacji Prawa upadłościowego i naprawczego, 10 grudnia 2012 r., MS.gov.pl. [dostęp: 27.10.2022].	<urn:uuid:a7beba00-d976-45bc-837e-59774b9d77c3>	finepdfs	2.587891	CC-MAIN-2023-50	https://kkg.pl/wp-content/uploads/2023/10/Oficyna-Wydawnicza-Uczelni-Lazarskiego-P.-Drag-D.-Niemiec-Przyszlosc-powierzchni-biurowych.pdf	2023-12-09T15:01:28+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-50/segments/1700679100912.91/warc/CC-MAIN-20231209134916-20231209164916-00330.warc.gz	396,903,190	0.998806	0.999825	0.999825	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1222, 2848, 5071, 7152, 9144, 11495, 12712, 14775, 16591, 18823, 20083, 21944, 24001, 25592 ]	1	0
UCHWAŁA NR XVII/128/12 RADY GMINY BYSTRASIDZINA z dnia 24 kwietnia 2012 r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis na tworzenie nowych miejsc pracy na terenie Gminy Bystra Sidzina. Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 8, art.40 ust.1 i 41 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr113, poz. 984, Nr 153, poz.1271 i Nr 214, poz.1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr116, poz. 1203 i Nr 167, poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441 i Nr 175, poz. 1457, z 2006 r. Nr 17, poz.128 i Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz. 327, Nr 138, poz. 974 i Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr180, poz. 1111 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i 146, Nr 40, poz. 230 i Nr 106, poz. 675) oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, Nr 96, poz. 620, Nr 225, poz. 1461i Nr 226, poz. 1475) uchwala się, co następuje: § 1. 1. Zwalnia się z podatku od nieruchomości, na zasadach określonych w niniejszej uchwale, grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatników tworzących nowe miejsca pracy na terenie Gminy BystraSidzina. 2. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 stanowi pomoc de minimis i jest udzielane przy zachowaniu warunków Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 roku w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. U. L. Nr 379, poz. 5). 3. Uchwałę stosuje się do pomocy udzielanej w zakresie określonym w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 roku w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis ((Dz. U. L. Nr 379, poz. 5.). § 2. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 podatnik, przy zachowaniu wszystkich przesłanek określonych w niniejszej uchwale, może uzyskać pomoc w jej ramach, jeżeli wartość tej pomocy brutto, łącznie z wartością innej pomocy de minimis, otrzymanej przez niego w okresie trzech kolejnych lat poprzedzających dzień uzyskania planowanej pomocy, nie przekracza kwoty stanowiącej równowartość 200.000 Euro. 2. W sektorze transportu drogowego całkowita wartość pomocy de minimis przyznanej jednemu podmiotowi gospodarczemu w okresie trzech kolejnych lat poprzedzających dzień uzyskania planowanej pomocy, nie może przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość 100.000 Euro. 3. Jeżeli łączna kwota pomocy przewidziana w ramach niniejszej uchwały przekracza pułap określony w ust. 1 lub ust. 2, zwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie niniejszej uchwały przysługuje wyłącznie w części, która nie przekracza powyższego pułapu. § 3. 1. Zwolnienie, o którym mowa w § 1 niniejszej uchwały przysługuje na okres: a) 1 roku przy utworzeniu od 3 do 4 nowych miejsc pracy; b) 2 lat przy utworzeniu od 5 do 11 nowych miejsc pracy; c) 3 lat przy utworzeniu powyżej 11 nowych miejsc pracy; 2. Zwolnienie od podatku od nieruchomości przysługuje, jeżeli kwota poniesionych kosztów zatrudnienia, o których mowa w ust. 3, przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, jest wyższa od kwoty zwolnienia od podatku od nieruchomości. 3. Przez koszty zatrudnienia nowych pracowników należy rozumieć dwuletnie koszty wynagrodzeń brutto oraz obowiązkowe składki związane z zatrudnieniem, poniesione przez podatnika, pomniejszone o pomoc otrzymaną na ten cel z innych środków publicznych. 4. Kwota zwolnienia nie może przewyższać kwoty należnego podatku od nieruchomości. 5. Zwolnienie przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik dokonał zatrudnienia na nowo utworzonych miejscach pracy. § 4. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości, o którym mowa w § 1 uchwały jest łączne spełnienie następujących przesłanek: 1)dokonanie, przed zatrudnieniem osób, dla których tworzone są nowe miejsca pracy, zgłoszenia Wójtowi Gminy Bystra Sidzina zamiaru korzystania z tej pomocy w formie pisemnej – na druku stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały wraz z dołączeniem wszystkich dokumentów, o których mowa w § 6 ust. 1 niniejszej uchwały, 2)utworzenie nowych miejsc pracy rozumianych jako wzrost netto liczby pracowników, wyrażony w rocznych jednostkach roboczych (RJR) bezpośrednio zatrudnionych w przedsiębiorstwie na terenie Gminy Bystra Sidzina w stosunku do średniej z poprzednich 12 miesięcy poprzedzających utworzenie miejsc pracy, a w przypadku przedsiębiorstw istniejących krócej niż 12 miesięcy w stosunku do średniej z okresu działalności przedsiębiorstwa; roczne jednostki robocze (RJR) oznaczają liczbę osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu w jednym roku, 3)w terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia, o którym mowa w § 4 pkt. 1) uchwały, zawarcie umowy o pracę zgodnie z przepisami Kodeksu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, 4)utrzymanie nowoutworzonych miejsc pracy przez okres 3 lat od dnia, w którym zwolnienie przysługuje; § 5. 1. Podatnik w trakcie zatrudnienia na nowoutworzonym miejscu pracy, może dokonywać zmiany osoby zatrudnionego, pod warunkiem, że przerwa w zatrudnieniu nie będzie dłuższa niż 60 dni, a nowy pracownik zostanie zatrudniony na tych samych warunkach, co poprzedni. 2. O zmianach określonych w ust. 1 przedsiębiorca jest obowiązany powiadomić organ udzielający pomocy w terminie 14 dni od dnia ich zaistnienia składając: 1)uwierzytelnione kopie dokumentów ZUS ZWUA – wyrejestrowanie z ubezpieczeń, 2)uwierzytelnione kopie dokumentów ZUS ZUA – zgłoszenie do ubezpieczeń/zgłoszenie zmiany danych osoby ubezpieczonej, 3)pisemne uzasadnienie przyczyn zmian. § 6. 1. Podatnik ubiegający się o zwolnienie zobowiązany jest przed zatrudnieniem osób dokonać zgłoszenia wskazanego w § 4 pkt. 1) uchwały według wzoru określonego w załączniku nr 1 uchwały, do którego zobowiązany jest przedłożyć następujące dokumenty: 1)zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego; 2)tytuł prawny do nieruchomości objętej pomocą (odpis aktualny z księgi wieczystej, wypis z ewidencji gruntów i budynków); 3)wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis, jakie podatnik otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, lub oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy według wzoru określonego w załączniku nr 2 do niniejszej uchwały; 4)informacje niezbędne do udzielenia pomocy de minimis, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 roku w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311); 2. Podatnik w terminie 30 dni po utworzeniu nowych miejsc pracy oraz zawarciu umów o pracę z nowymi pracownikami zgodnie z postanowieniami § 4 pkt. 2) i 3) niniejszej uchwały zobowiązany jest złożyć pisemne oświadczenie o spełnieniu przesłanek do zwolnienia według wzoru stanowiącego załacznik nr 3 do niniejszej uchwały. 3. Podatnik korzystający ze zwolnienia na podstawie niniejszej uchwały zobowiązany jest do przedłożenia w żądanym terminie na wniosek Wójta Gminy BystraSIdzina dodatkowych informacji niezbędnych dla oceny jej udzielenia. § 7. 1. W okresie korzystania ze zwolnienia podatnik zobowiązany jest: 1)w terminie 14 dni od dnia wystąpienia zdarzenia – do poinformowania o każdej innej pomocy de minimis, jaką uzyskał od innych organów, wraz z przedłożeniem stosownych zaświadczeń; 2)w terminie do 15 stycznia każdego roku, przez cały okres korzystania ze zwolnienia począwszy od dnia jego uzyskania: a) do złożenia oświadczenia o utrzymaniu ilości utworzonych miejsc pracy, w związku z którymi otrzymał pomoc de minimis wraz z informacją o stanie zatrudnienia na koniec poprzedniego roku kalendarzowego, potwierdzoną uwierzytelnionymi drukami deklaracji ZUSDRA, ZUSZUA, ZUSRCA, b) do złożenia udokumentowanej informacji o wielkości poniesionych kosztów na nowo utworzone miejsca pracy, o których mowa w § 3 ust. 3 niniejszej uchwały; c) do złożenia imiennej listy pracowników zatrudnionych na nowo utworzonych miejscach pracy według stanu na koniec roku, d) do przedłożenia informacji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt. 3) i 4) niniejszej uchwały. § 8. 1. Wójt Gminy Bystra – Sidzina jest uprawniony na podstawie niniejszej uchwały do przeprowadzania kontroli w zakresie spełniania przez podatnika przesłanek zwolnienia i wypełniania obowiązków określonych uchwałą, w tym do sprawdzania zgodności ze stanem faktycznym dokumentów i informacji składanych przez podatnika. 2. Podatnik – na żądanie Wójta Gminy Bystra – Sidziny – zobowiązany jest przedłożyć wszelkie dowody i informacje niezbędne do prawidłowego nadzorowania i monitorowania udzielonej pomocy de minimis. § 9. 1. Podatnik jest zobowiązany powiadomić pisemnie organ udzielający pomocy o zmianie lub zaprzestaniu spełniania przesłanek uprawniających do zwolnienia z podatku od nieruchomości najpóźniej w terminie 14 dni od daty powstania zdarzenia powodującego taką zmianę lub zaprzestanie. 2. Z zastrzeżeniem ust. 3 podatnik, który dopełni obowiązku określonego w ust. 1 traci prawo do zwolnienia poczynając od miesiąca, w którym zaprzestał spełniania warunków uprawniających do zwolnienia. 3. Podatnik traci prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości za cały okres zwolnienia w sytuacji, gdy: 1)w trakcie korzystania ze zwolnienia łączna kwota udzielonej pomocy de minimis przekroczy kwotę stanowiącą równowartość 200.000 Euro brutto (w przypadku sektora transportu 100.000 Euro); 2)wprowadzi w błąd organ udzielający pomocy, co do spełnienia przesłanek uprawniających do skorzystania ze zwolnienia; 3)nie dopełni określonych uchwałą obowiązków przedłożenia dokumentów; 4)nie dopełni obowiązku, o którym mowa w § 9 ust. 1 uchwały; 4. W przypadku utraty prawa do zwolnienia podatnik zobowiązany jest do zapłaty podatku za okres, w którym nienależnie korzystał ze zwolnienia wraz z należnymi odsetkami, zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. § 10. 1. Przy zachowaniu wszystkich przesłanek wynikających z niniejszej uchwały, organ udzielający pomocy wydaje przedsiębiorcy zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis zgodnie z obowiązującymi przepisami. 2. Podatnik otrzymujący pomoc de minimis zobowiązany jest przechowywać dokumenty z nią związane przez okres co najmniej 10 lat od dnia jej udzielenia. § 11. 1. Zwolnienie z podatku od nieruchomości określone niniejszą uchwałą, może być przyznane podatnikowi wyłącznie jednokrotnie. 2. Zwolnienia z podatku od nieruchomości określonego niniejszą uchwałą nie stosuje się, jeżeli podatnik zalega z zapłatą jakichkolwiek zobowiązań wobec Gminy Bystra Sidzina. 3. Zwolnienia z podatku od nieruchomości określonego niniejszą uchwałą nie stosuje się do nieruchomości zajętych na hurtową lub detaliczną działalność handlową. § 12. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Bystra – Sidzina. § 13. 1. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego. 2. Uchwała obowiązuje do dnia 31 grudnia 2013 roku, z tym że prawa do zwolnienia nabyte w czasie obowiązywania uchwały trwają przez okres w niej przewidziany. Uzasadnienie Przedstawiona uchwała określa szczegółowe warunki udzielania pomocy de minimis. Pomoc de minimis stanowi szczególną kategorię wsparcia udzielanego przez Gminę Bystra Sidzina w formie zwolnień z podatku od nieruchomości udzielanych z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy na terenie Gminy Bystra – Sidzina. Łączna wartość pomocy dla jednego przedsiębiorcy nie może przekroczyć łącznie wartości innej pomocy de minimis otrzymanej w bieżącym roku kalendarzowym i w dwóch poprzedzających go latach 200.000 euro brutto, a w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu drogowego 100.000 euro brutto. Zwolnienie z podatku od nieruchomości przysługuje na warunkach określnych uchwałą przedsiębiorcom będącym podatnikami podatku od nieruchomości, którzy prowadzą działalność gospodarczą na terenie Gminy Bystra Sidzina. Zwolnienie w podatku od nieruchomości, uzależnione od ilości utworzonych miejsc pracy, udzielane jest na okres: 1 roku przy utworzeniu od 3 do 4nowych miejsc pracy; 2 lat przy utworzeniu od 5 do 11 nowych miejsc pracy; 3 lat przy utworzeniu powyżej 11 nowych miejsc pracy; Podstawowym warunkiem uzyskania zwolnienia jest zwiększenie zatrudnienia u danego podatnika w odniesieniu do średniorocznego zatrudnienia. Zwiększone zatrudnienie jest to wzrost netto liczby pracowników, wyrażony w rocznych jednostkach roboczych (RJR) bezpośrednio zatrudnionych w przedsiębiorstwie na terenie Gminy Bystra Sidzina w stosunku do średniej z poprzednich 12 miesięcy poprzedzających utworzenie miejsc pracy, a w przypadku przedsiębiorstw istniejących krócej niż 12 miesięcy w stosunku do średniej z okresu działalności przedsiębiorstwa. Roczne jednostki robocze (RJR) oznaczają liczbę osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu w jednym roku,. Projekt uchwały przewidującej udzielanie pomocy de minimis nie podlega notyfikacji przez Komisję Europejską. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59 poz. 404 z późn. zm.) projekt uchwały został zgłoszony Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w dniu 14 luty 2012r. i uwzględnia zastrzeżenia zawarte w opinii Prezesa z dnia 29 luty 2012r. Powyższe umożliwia udzielanie zwolnień od podatku od nieruchomości podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą na zasadach zgodnych ze wspólnym rynkiem. Uchwałą wprowadza się wzór Zgłoszenia zamiaru korzystania z pomocy de minimis, stanowiący załącznik nr 1 do uchwały. Wprowadzony w uchwale okres jej obowiązywania do dnia 31 grudnia 2013 roku pokrywa się z końcem okresu obowiązywania Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 28 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis, dotyczącego zasad udzielania pomocy de minimis w perspektywie 2007 2013. Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr XVII/128/12 Rady Gminy BystraSidzina z dnia 24 kwietnia 2012 r. Zalacznik1.doc ZGŁOSZENIE ZAMIARU SKORZYSTANIA Z POMOCY W FORMIE ZWOLNIENIA Z PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI W RAMACH POMOCY DE MINIMIS NA UTWORZENIE NOWYCH MIEJSC PRACY NA TERENIE GMINY BYSTRA SIDZINA Załącznik Nr 2 do Uchwały Nr XVII/128/12 Rady Gminy BystraSidzina z dnia 24 kwietnia 2012 r. Zalacznik2.doc OŚWIADCZENIE O WIELKOŚCI POMOCY DE MINIMIS OTRZYMANEJ PRZEZ PODMIOT UBIEGAJĄCY SIĘ O ZWOLNIENIE Z PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI Załącznik Nr 3 do Uchwały Nr XVII/128/12 Rady Gminy BystraSidzina z dnia 24 kwietnia 2012 r. Zalacznik3.doc OŚWIADCZENIE O SPEŁNIENIU PRZESŁANEK DO ZWOLNIENIA	<urn:uuid:bf1f9ac9-3a15-48a4-bc85-f8e6d03be049>	finepdfs	1.197266	CC-MAIN-2023-40	https://bystra-sidzina.pl/sites/default/files/regulation/nr_xvii-128-12_de_minimis.pdf	2023-09-22T21:46:46+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-40/segments/1695233506423.70/warc/CC-MAIN-20230922202444-20230922232444-00197.warc.gz	171,216,685	0.999928	0.999987	0.999987	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3393, 7048, 10706, 11713, 14720, 15015, 15250, 15412 ]	1	0
Zarządzenie Nr 374/09 Burmistrza Gminy Czarne z dnia 26 czerwca 2009 r w sprawie zmian budżetu gminy na 2009 r Na podstawie art.188 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 z póź. zm.) oraz § 14 pkt 4 uchwały Nr XXIV/160/08 Rady Miejskiej w Czarnem z dnia 29 grudnia 2008 r w sprawie uchwalenia budżetu gminy na 2009 r postanawiam, co następuje: § 1 Dokonuję przeniesienia w planie wydatków budżetu gminy. Szczegółowe zmiany wydatków zawiera załącznik Nr 1 do niniejszego zarządzenia. § 2 Zarządzenie przekazuję Radzie Miejskiej w Czarnem celem przedstawienia informacji o dokonanych zmianach na najbliższej sesji. § 3 Zarządzenie wchodzi w życie i podlega ogłoszeniu poprzez rozplakatowanie w miejscach publicznych. BURMISTRZ inż. Jan Zieniuk \| Dział \| Rozdział \| Paragraf \| Treść \| Przed zmianą \| Zmiana \| Po zmianie \| \|-------\|----------\|----------\|-----------------------------------------------------------------------\|----------------\|--------\|----------------\| \| 750 \| \| \| Administracja publiczna \| 3 764 183,00 \| 0,00 \| 3 764 183,00 \| \| \| 75022 \| \| Rady gmin (miast i miast na prawach powiatu) \| 186 800,00 \| 0,00 \| 186 800,00 \| \| \| 3030 \| \| Różne wydatki na rzecz osób fizycznych \| 172 000,00 \| 25,00 \| 172 025,00 \| \| \| \| \| Własne \| 172 000,00 \| 25,00 \| 172 025,00 \| \| \| 4410 \| \| Podróże służbowe krajowe \| 25,00 \| - 25,00\| 0,00 \| \| \| \| \| Własne \| 25,00 \| - 25,00\| 0,00 \| \| \| 75023 \| \| Urzędy gmin (miast i miast na prawach powiatu) \| 2 913 066,00 \| 0,00 \| 2 913 066,00 \| \| \| 4510 \| \| Oplaty na rzecz budżetu państwa \| 100,00 \| 300,00 \| 400,00 \| \| \| \| \| Własne \| 100,00 \| 300,00 \| 400,00 \| \| \| 4610 \| \| Koszty postępowania sądowego i prokuratorskiego \| 500,00 \| - 300,00\| 200,00 \| \| \| \| \| Własne \| 500,00 \| - 300,00\| 200,00 \| \| \| 75075 \| \| Promocja jednostek samorządu terytorialnego \| 113 000,00 \| 0,00 \| 113 000,00 \| \| \| 4430 \| \| Różne opłaty i składki \| 200,00 \| 65,00 \| 265,00 \| \| \| \| \| Własne \| 200,00 \| 65,00 \| 265,00 \| \| \| 4740 \| \| Zakup materiałów papierniczych do sprzętu drukarskiego i urządzeń kserograficznych \| 500,00 \| - 65,00\| 435,00 \| \| \| \| \| Własne \| 500,00 \| - 65,00\| 435,00 \| \| \| 75095 \| \| Pozostała działalność \| 480 317,00 \| 0,00 \| 480 317,00 \| \| \| 4300 \| \| Zakup usług pozostałych \| 6 472,00 \| 11 371,00\| 17 843,00 \| \| \| \| \| Własne \| 6 472,00 \| 11 371,00\| 17 843,00 \| \| \| 4570 \| \| Odsztki od nieterminowych wplat z tytułu pozostałych podatków i opłat \| 11 378,00 \| - 11 371,00\| 7,00 \| \| \| \| \| Własne \| 11 378,00 \| - 11 371,00\| 7,00 \| Razem: 35 759 193,00 0,00 35 759 193,00	<urn:uuid:0f8ff59a-6297-4763-8804-ee2f1b805daf>	finepdfs	1.129883	CC-MAIN-2021-49	https://bip.czarne.pl/pobierz/418	2021-12-06T03:44:56+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-49/segments/1637964363229.84/warc/CC-MAIN-20211206012231-20211206042231-00538.warc.gz	218,924,889	0.999992	0.999988	0.999988	[ "pol_Latn", "unknown" ]	pol_Latn	{}	false	[ 805, 4240 ]	1	0
RIDA ® TUBE GZ3013 1. Przeznaczenie Do stosowania w diagnostyce in vitro. Fiolki RIDA ® TUBE to puste probówki do pobierania kału do ekstrakcji próbek kału w laboratorium. Wyniki badań nie powinny stanowić jedynej podstawy do postawienia rozpoznania. Produkt ten jest przeznaczony do użytku profesjonalnego. 2. Podsumowanie i wyjaśnienie akcesoriów Jedna probówka RIDA ® TUBE składa się z następujących części: - Probówka - Przyrząd do pobierania próbek z końcówką do pobierania próbek - Lejek Elementy: Probówka Przyrząd do pobierania próbek Lejek 3. Dostarczane odczynniki Jedno opakowanie zawiera 50 fiolek i 50 przyrządów do pobierania próbek. 4. Instrukcje dotyczące przechowywania Należy postępować zgodnie z wytycznymi dotyczącymi postępowania przedstawionymi w Tabeli 1 i przechowywać zestaw bezpośrednio po użyciu zgodnie z podanymi informacjami. Po upływie terminu ważności lub zalecanego okresu przechowywania otwartych odczynników gwarancja jakości przestaje obowiązywać. Tabela 1: Warunki przechowywania i informacje \| \| Temperatura przechowywania \| Maksymalny czas przechowywania \| Dodatkowe uwagi \| \|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| dotyczące \| \| \| \| \| przechowywania \| \| nieotwarte \| 2–25°C \| Można zużyć do wydrukowanego terminu ważności \| \| \| po otwarciu \| 2–25°C \| Można zużyć do wydrukowanego terminu ważności \| \| 5. Odczynniki wymagane, ale niedostarczane 5.1 Odczynniki Nie dotyczy. 5.2 Sprzęt laboratoryjny Do przygotowania próbek przy użyciu fiolek RIDA ® TUBE potrzebne są następujące akcesoria: \| Sprzęt \| \|---\| \| Worteks \| \| Eza (opcjonalnie) \| \| Aplikatory drewniane \| 6. Ostrzeżenia i środki ostrożności dla użytkowników Ten produkt może być używany wyłącznie przez wykwalifikowany personel laboratoryjny. Należy przestrzegać wytycznych dotyczących pracy w laboratoriach medycznych (dobrej praktyki laboratoryjnej). Podczas pobierania próbek należy zawsze ściśle przestrzegać instrukcji użycia Nie pipetować próbek ani odczynników ustami. Unikać kontaktu z uszkodzoną skórą i błonami śluzowymi. Podczas pracy z odczynnikami i próbkami należy nosić osobiste wyposażenie ochronne (odpowiednie rękawiczki, fartuch laboratoryjny, okulary ochronne), a po wykonaniu testu – umyć ręce. Próbki pobrane od pacjentów należy traktować jako potencjalne zakaźne. W miejscu, w którym przetwarzane są próbki nie wolno palić, jeść ani pić. Nie zaleca się wirowania fiolek RIDA ® TUBE. Użytkownicy ponoszą odpowiedzialność za prawidłową utylizację wszystkich odczynników i materiałów po użyciu. W przypadku utylizacji należy przestrzegać przepisów krajowych. Dotyczy użytkowników w Unii Europejskiej: Wszystkie poważne zdarzenia niepożądane związane z produktem należy zgłaszać firmie R-Biopharm AG oraz odpowiednim organom krajowym. 7. Pobieranie i przechowywanie próbek Pobieranie i przechowywanie próbek opiera się na analitach, ich stabilności i zastosowanym buforze ekstrakcyjnym. Końcówka do pobierania próbek zbiera około 10 mg próbki kału. Maksymalna objętość napełnienia buforu ekstrakcyjnego wynosi 2,5 mL. 8. Procedura testu 8.1. Informacje ogólne Przed pobraniem próbki kału powinny osiągnąć temperaturę pokojową (20–25°C) i zostać zhomogenizowane, np. przez wymieszanie ezą lub drewnianym patyczkiem. Podczas przenoszenia próbki do fiolki na kał należy się upewnić, że rowki w końcówce do pobierania próbek są całkowicie wypełnione kałem. Na przyrządzie z końcówką do pobierania próbek nie powinien znajdować się kał. Po użyciu fiolek na kał nie wolno używać ponownie. Nie należy również używać fiolek na kałem, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub fiolki przeciekają. Testu nie wolno wykonywać w warunkach bezpośredniego nasłonecznienia. 8.2. Napełnianie fiolek RIDA ® TUBE buforem Uwaga: Końcówka do pobierania próbek zbiera około 10 mg próbki kału. Maksymalna objętość napełnienia buforu ekstrakcyjnego wynosi 2,5 mL. 1. Zaleca się napełnienie probówki buforem przed pobraniem próbki. 2. Otworzyć probówkę, przekręcając niebieski zamek bagnetowy w lewo i wyjąć biały przyrząd do pobierania próbek, w tym niebieski lejek, z probówki. 3. Po napełnieniu odpowiednim buforem probówkę z niebieskim lejkiem wraz z białym przyrządem do pobierania próbek należy zamknąć, obracając nakrętkę w prawo. Warunki przechowywania napełnionej probówki zależą od warunków przechowywania użytego buforu. 8.3. Pobieranie próbki przy użyciu fiolek na kał – procedura 1. Po napełnieniu probówki RIDA ® TUBE należy wyjąć biały przyrząd do pobierania próbek z probówki, obracając go w lewo. Chwycić niebieski lejek między kciukiem a palcem wskazującym. Niebieski lejek musi pozostać na probówce. 2. Zanurzyć końcówkę do pobierania próbek w próbce kału w trzech różnych miejscach. 3. Upewnić się, że rowki na końcówce do pobierania próbek są wypełnione kałem. 4. Umieścić przyrząd z końcówką do pobierania próbek z powrotem w probówce. Nadmiar kału pozostanie na niebieskim lejku. Zamknąć probówkę, obracając nakrętkę w prawo. Końcówka do pobierania próbek zbiera około 10 mg próbki kału. Jeśli próbka kału jest płynna, 10 µL próbki kału można pobrać za pomocą pipety i odpipetować bezpośrednio do buforu ekstrakcyjnego. 5. Przed rozpoczęciem testu probówkę wiruje się, aż próbka kału z końcówki do pobierania próbek zostanie całkowicie zawieszona w buforze ekstrakcyjnym. Jeśli kał jest bardzo twardy, zaleca się lekkie uderzenie probówką o twardą powierzchnię, aż kał zostanie usunięty z rowków. 6. Pozostawić ekstrakty do osadzenia. Fiolek RIDA ® TUBE nie należy wirować. 7. Aby rozpocząć test, należy odkręcić probówkę przy niebieskim zamku bagnetowym i wyjąć z niej lejek i biały przyrząd do pobierania próbek. Ekstrakt kału można teraz pobrać z probówki. Uwaga: Użytkownicy są odpowiedzialni za walidację fiolek RIDA ® TUBE w połączeniu z innymi urządzeniami IVD. Fiolki RIDA ® TUBE mogą być również używane w automatycznych systemach ELISA, takich jak Dynex (DSX i DS2). Jeśli fiolka RIDA ® TUBE ma być używana w połączeniu z automatycznymi systemami ELISA, należy skontaktować się z firmą R-Biopharm AG lub lokalnym dystrybutorem. 9. Historia zmian 10. Objaśnienia symboli Symbole ogólne	<urn:uuid:cbe48fc8-c5a1-40ec-a677-746f4c9e8d34>	finepdfs	1.125	CC-MAIN-2023-23	https://clinical.r-biopharm.com/wp-content/uploads/2018/07/gz3013_rida-tube_03-03-2022_pl-pl.pdf	2023-06-09T08:14:24+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-23/segments/1685224655446.86/warc/CC-MAIN-20230609064417-20230609094417-00660.warc.gz	194,040,640	0.999949	0.999988	0.999988	[ "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown" ]	pol_Latn	{}	false	[ 19, 658, 2314, 4351, 6083, 6143 ]	1	0
Gdybym twą miłość miał Ameryko! Pochwała dla wyobraźni czerpiącej „z pnia lipy czarnoleskiej” Adam Lizakowski Gdybym twą miłość miał Ameryko! Wybór wierszy Teresa Tomsia (Poznań) Poeta powinien być psem który wkłada nos do śmietnika ulicznego wącha róże w cesarskim ogrodzie szczeka i wyje do księżyca nawet jeśli ten nie zwraca na niego uwagi (Adam Lizakowski „Poeta“). * * Adam Lizakowski pisze o codzienności emigranta w tomiku Gdybym twą miłość miał Ameryko! (Literary Waves Publishing, red. Anna Maria Mickiewicz, Londyn 2022) jako krytyczny obserwator rzeczywistości, a jednocześnie uczestnik każdej godziny przetrwania na obczyźnie. Jego spojrzenie jest krytyczne, ukazuje brzydotę i paradoksy losu emigrantów, ale też jest pełne współlodziuwnia dla ludzkich wyborów, słabości, Panie spójrz czy widzisz upadłych aniołów idą owinięci w brudne koce stoją w kolejce/ za łykiem gorącej kawy kęsem chleba. Na okładce tomiku widnieje cytat z listu Czesława Miłosza do poety: „jednak opłaca się pisać prawdę, czy też starać się pisać prawdę, i to właśnie Pan robi, wbrew przyjętym opiniom, że poezja to co innego niż pisanie prawdy”. Ponad trzydzieści lat poeta żył i działał twórczo w USA, a po powrocie w 2016 roku zamieszkał w Świdnicy, od dekady jego wiersze i wspomnienia pojawiają się też na polskim rynku czytelniczym (Dziennik pieszycki, 2016, Jak zdobyto Dziki Zachód, 2017). Urodził się w Wigilię w Dzierżoniowie w 1956 roku. Mieszkał w Pieszycach i pracował w Zakładowym Domu Kultury „Prządka” na stanowisku instruktora teatralnego. W grudniu 1981 roku, gdy w Polsce komuniści wprowadzili stan wojenny, przebywał w Austrii, gdzie otrzymał azyl polityczny w marcu 1982 roku, a w czerwcu zdecydował się na emigrację do USA. Losy emigrantów to jeden z głównych wątków jego twórczości. Tłumaczył poezję Boba Dylana, Williamsa Carlosa Williamsa, Louise Glück, Carla Sandburga, Allena Ginsberga, Walta Whitmana. Był redaktorem naczelnym miesięcznika „Razem” wydawanego w San Francisco oraz wydawcą kwartalnika „Dwa Końce Języka” w Chicago, korespondował z pisarzami na emigracji: Czesławem Miłoszem, Jerzym Giedroyciem, Adamem Zagajewskim, Maciejem Niemcem. Przez wiele lat publikował w paryskiej „Kulturze” i nowojorskim „Przeglądzie Polskim”, ukazywał realia emigracyjnej egzystencji krytycznie, nie ukrywając własnych i cudzych słabości, motywów postępowania, negatywnych postaw, skomplikowania losów: Gdybym twą miłość miał Ameryko, ptaku złotopióry, codziennie o wschodzie słońca śpiewałbym pieśń ludzi żyjących, gdybym twe serce czuł gorące, gdyby twa miłość była mą inspiracją śpiewałbym tobie i o tobie, Ameryko, wysoko, wysoko pod sam czubek Sears Tower byłbym twoją miłością i pachniał dolarem, przemierzał twe kaniony ulic, prerie bogatych przedmieść, wołałbym jesteś jedyna, jak jedno jest życie, jak jedno stworzenie świata, jedna Jerozolima, jeden Bóg, jedna Wisła, gdybym twą miłość miał Ameryko, gdyby twej miłości najmniejszy blask na me serce padł, rozgrzał je, gdybym chociaż raz jeden, jedyny raz znalazł twe piórko, Ameryko, ptaku złotopióry (...) język mój byłby nie mieczem ani piórem, ale grubym pniem lipy czarnoleskiej, gdybym twą miłość miał Ameryko!!! Adam Lizakowski w wielu wierszach zwraca uwagę czytelnika na problem przemijania w poczuciu bezsensu i na to, jak ważne jest w życiu człowieka odczuwanie czasu oraz świadomość, czemu i komu służy swoim życiem. Autor pyta, jak wielką cenę płacić trzeba za materialny status emigranta, za niespełnienia, niepokoje o przyszłość. Czasem liryczne zamyślenia dają ukojenie, tak jak w Chicagowskiej kołysance z 1998 roku, gdy beznadziejną egzystencję – choć na chwilę tylko – przesłania piękno otaczającego świata: (...) jednak opleca się pisać prawdę czy też stresić się pisał prawdę; i to właśnie Pan robi, wbrew przyjętym opiniom, że „poetę” to co innego niż pisanie prawdy. Czesław Miłosz list prywatny do Adama Łuzakowskiego 1987 rok Adam Łuzakowski – polsko-amerykański poeta, prozaik, tłumacz poezji amerykańskiej. Debiutował w warszawskim „Szydłowcu Kulturowym” w 1980 roku, autor ponad tuzina tomów poetyckich. W latach 1965–2003 przebywał poza granicami kraju w USA. Tłumaczył poezję m.in. takich poetów jak: Bob Dylan, William Blake, Walt Whitman, Louise Glück, Carl Sandburg, Langston Hughes, Allen Ginsberg oraz Walt Whitman. Także z angielskiego przetłumaczył ponad 50 wierszy chińskiego poety z XII w. Rumiego. Związany z poetyckim redaktorem w „Kulturze” i „Chopinie”. Był redaktorem kwartalnika „Dwa Korony Języka i Cechy” oraz redaktorem naczelnym miesięcznika „Razem” wydawanego w USA. W latach 1994–1996 był redaktorem naczelnym w paryjskiej „Kulturze” i nowojorskim „Przeglądzie Polskim”. Laureat Międzynarodowego Konkursu „Zachodnie losy Polaków” im. gen. Stanisława Maczka (1996). Laureat Międzynarodowej Nagrody im. Karola Szymanowskiego (2000), Nagrody im. Jerzego Grotowskiego (2000) i Nagrody Polskiego Komitetu ds. UNESCO, Ministra Kultury (2008). Odnaleziony Medalem Gloria Artis i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w popularyzowanie polskiej kultury. Współpracował z takimi magazynami jak „Prawda”, „Przekrój”, „Przegląd Prawdy”, „Polskiej”. Studiował dziennikarstwo na City College of San Francisco i UIC Berkeley. Na Columbia College Chicago uzyskał tytuł Bachelor of Arts. Studnia ukończył z wyróżnieniem Cum laude. Tytuł magistra (Master of Arts) uzyskał na Northwestern University w Evanston. Współpracował z ilustrowanym „Polskim Tygodnikiem Artystycznym”, pisarzem oraz miesięcznikiem „Helikopter” z Ośrodkiem Postaw Twórczych we Wrocławiu. Cena 27,95 zł Wody jeziora Michigan kołysankę nucą, ćwicząc głos na brzegu z kamieniami w ustach, z takim triumfem w głosie, jakby nikt inny śpiewać nie umiał. (...) Noc przechadza się ulicą Fullerton, jak czarna dama we włosy wpięła księżyc złoty. Poeta pochyla się nad losem emigrantów, którzy swoim trudem co dnia tworzą dobro Ameryki i przyczyniają się do mitu o spełnionym „amerykańskim śnie”. Oddając im głos, przywraca godność zapomnianym imionom, aby wszyscy spotkani na tej drodze życia mogli wypowiedzieć ukrywane żale i oczekiwania. Pojedynczy los to twarda rzeczywistość, praca od świtu do nocy, męka, niepewność jutra i ciągła walka o przetrwanie. Każdy człowiek, niezależnie od tego, czy przybył tam lata temu, czy wczoraj, pragnie odnowić życie, uciec przed prześladowaniem lub sobą samym, to wędrowiec, który ciągle jest w ruchu, w pragnieniu przemiany. Niekiedy poeta pozwala sobie na osobiste refleksje, ale nostalgia mocno boli, chwyta za gardło, dlatego w tym zbiorze o „miłości Ameryki” niewiele znajdziemy liryków, więcej jest tu opisów miasta i życia sąsiadów, podobnie żyjących jak on emigrantów. Nostalgiczne wersy są przejmujące, a temat powrotu do ojczyzny rzucony mimowolnie, żeby nie mógł przylgnąć na dłużej), bowiem nostalgia niszczy i zniewala, osłabia siły niezbędne do przetrwania (Jesienny poranek w Chicago): W nocy padał deszcz był porywisty wiatr „psa byś nie wygnał w taką pogodę”. [...] Do tylnej szyby mojego samochodu przykleiło się kilka liści roześmianych złotem i purpurą. Nie mam odwagi zapytać „a dokąd to się wybieracie?” Lizakowski dyskretnie przywołuje w wierszach polskie przysłowia, powiedzonka, określenia możliwe do metaforycznego odczytania w kontekście rodzimych klimatów (liście połyskujące „złotem i purpurą” odsyłają nas w domyśle do „złotej polskiej jesieni”). Bohater jego wierszy wie, że musi „grać kogoś, co wszystko rozumie”, przetrwał przecież tyle lat, wchodząc pomalowany w obcą sobie kulturę, aż nauczył się głębiej rozpoznawać siebie, swoje potrzeby i nadzieje, realnie patrzeć na propozycje i możliwości, wiedzieć, na ile go stać. Nie chce być „grzeczny i uprzejmy” fałszywie (jak ojciec inżyniera, którego syn sprowadził do Ameryki – byłego sekretarza partii w powiatowym mieście – dawniej butny i groźny, dziś aż za bardzo uniżony). Poeta podaje różne przykłady zachowania, rozumiejąc ludzkie wybory, a przede wszystkim przedstawia swoje wartości, jakimi się kieruje: Moje wiersze to wspaniałe skrzydła Na których latam ponad miejscami O których nie mógłbym nawet pomarzyć. (…) Moje wiersze są jak moje koszule i krawaty Barwne i strojne w zależności od okazji Są garniturami i kapeluszami rejestru bólu i radości Z nimi czuję się wygodnie gdy piszę o porach roku W nich w kilku słowach oddaję sens Swojego życia, one rozpisane na głosy śpiewają (Adam Lizakowski „Moje wiersze“). Wiersze Adama Lizakowskiego są pochwałą dla wyobraźni czerpiącej z „grubego pnia lipy czarnoleskiej”, wyobraźni, która w najtrudniejszym nawet czasie staje się dla człowieka podporą i ocaleniem. Recenzja ukazała się w „Recogito”, Paryż, jesień 2022 r. * Teresa Tomsia – poetka, eseistka, autorka prozy dokumentalizowanej i szkiców literackich Niedosyt poznawania (2018). Publikuje na łamach „Toposu”, „Twórczości”, „Frazy” (cykl: W pamięci, w odbiciu). Ostatnio ukazał się wybór jej wierszy W cieniu przelotnego trwania (WBPiCAK, 2021) i tomik Liryki przedostatnie (Flos Carmeli 2022). Mieszka w Poznaniu. * Zobacz też: Adam Lizakowski – sześć wierszy o Chicago Ameryka w oczach i pamiętnikach wybitnych Polaków w XVIII, XIX i XX w. Część 1. Ameryka w oczach i pamiętnikach wybitnych Polaków w XVIII, XIX i XX w. Część 2. Polscy poeci Danuta Błaszak i Anna Maria Mickiewicz przygotowały niezwykłą książkę pt. Zza oceanu. Prezentacja poetów amerykańskich polskiego pochodzenia. Książka powstała z inspiracji Bohdana Wrocławskiego, który zapragnął mieć prezentację polskich poetów mieszkających w Ameryce na swoim portalu internetowym: Pisarze.pl. Temat był na tyle ciekawy, że obie autorki postanowiły go poszerzyć i wydać w postaci książki. Wstęp napisał znany krytyk literacki Leszek Żuliński, który stwierdził m.in.: Zamieszczone tu biografie Autorów – jakie różne – są na wagę złota. A więc wracajcie do nas wierszami – ja to uznaję za ważne wydarzenie literackie. Odzywajcie się co rok, co pięć lat, bo tylko w ten sposób stale będziemy razem. A to dla polskiego życia literackiego jest istotne. Istotnie życiorysy zamieszczone w książce mogą posłużyć jako przyczynek do historii Polski i historii literatury polskiej w Ameryce. Zwłaszcza, że wiek autorów jest bardzo różny. Chyba nestorem wśród prezentowanych tu poetów jest Janusz Artur Ihnatowicz, którego życiorys to jakby skrócona historia II wojny i następnych lat i dekad, aż do dzisiaj. Tu pozwolę sobie na prywatną dygresję. Otóż poznałem osobiście Janusza Artura Ihnatowicza na podwórku słynnego Seminarium Duchownego w Kielcach. Mieszkał tam podczas jednych ze swoich wakacji. Jest bowiem Ihnatowicz księdzem diecezji kieleckiej. Dostałem w prezencie jego książki, które są bardzo trudno dostępne, opatrzone odręcznymi dedykacjami autora. Inną znaną postacią jest Kazimierz Braun reżyser teatralny i telewizyjny. Ponadto opublikował on 60 książek i ponad 400 artykułów na temat teatru w wielu różnych językach. Jest także poetą. W Stanach Zjednoczonych mieszka od 1985 roku. Kolejnym znanym autorem jest Adam Lizakowski, o którym autorki piszą: „Studiował na Columbia College Chicago – creative writing gdzie uzyskał tytuł Bacher of Arts. Studia ukończył z wyróżnieniem Cum Laude.” Lizakowski jest znany również z wielu publikacji internetowych. Jego poezja zawiera dużo humoru i ironii. W wierszu „Adam Lizakowski, dlaczego jest w Warszawie...?” poeta pisze trochę ironicznie: Dom Literatury na Krakowskim Przedmieściu poeci siedzą w piwnicznej Sali obiadowej poeci siedzą na parterze w kawiarni poeci siedzą na pierwszym piętrze w ZLP i SPP poeci siedzą na drugim piętrze w bibliotece w Pen Clubie zastanawia się skąd tylu poetów się wzięło skąd oni się biorą poezja nie jest biznesem pieniędzem przyjemnością chlebem pracą czym jest poezja skoro tylu jest poetów poezję lubi nic więcej rachunki czekają w Chicago Adam Lizakowski jest niewątpliwie wybitnym poetą, niezależnie od tego, czy aktualnie mieszka w Polsce czy w Ameryce. Jest autorem na miarę Różewicza czy Herberta, których echa przebijają w jego wierszach. Jednak jest to poeta na wskroś indywidualny i odrębny. Zagadnienie czy autorzy prezentowani w książce są polskimi poetami mieszkającymi w Ameryce, czy amerykańskimi poetami mającymi polskie korzenie, nigdy nie zostanie rozstrzygnięte. Chyba każdy z nich musi sam się zdeklarować w tej sprawie. Tym bardziej, że w książce zaprezentowana została twórczość Polaków drugiego i trzeciego pokolenia, którzy urodzili się i wychowali w Stanach. Część z nich pisze już tylko w języku angielskim, dlatego do potrzeb antologii trzeba było zamieścić tłumaczenia ich wierszy. Anna Maria Mickiewicz stwierdziła w liście do mnie: Poeci z dużym entuzjazmem przyjęli nasze zaproszenie. Wciąż czują sentyment do kraju dziadków i ojców. W antologii znalazły się wiersze: Marianny Szlyk, Thaddeusa Rutkowskiego i Leonarda Kressa. Ciekawym poetą, piszącym w języku angielskim jest John Guzlowski, którego życiorys także jest przyczynkiem do historii Polski. Jak piszą autorki urodził się w obozie pracy przymusowej w nazistowskich Niemczech. Mimo, że całe życie mieszkał i pracował w USA, w jego wierszu „Zajęty wieloma sprawami” dedykowanemu Tadeuszowi Różewiczowi, widać duży związek duchowy z krajem jego rodziców. W antologii znaleźli się także poeci będący jednocześnie przedstawicielami polskiej nauki Anna Frajlich, doktor slawistyki na New York University oraz Włodek Holszyński – uznany na świecie matematyk. Można by tak wymieniać wielu autorów. Na przykład Sylwia Kokot Martin (od kilkunastu lat mieszka na Florydzie), z której wierszami spotkałem się po raz pierwszy. Natomiast jestem miłośnikiem jej prozy, w tym wybitnej powieści „Potrawka z surojadki”. W tym południowym stanie Barbara Voit, tłumaczka, w antologii możemy przeczytać parafraszę wiersza „dziad i baba”. Mieszkańką Florydy jest również Danuta Błaszak, która jest autorką wielu książek, wybitną poetką. W antologii umieszczono fantazyjny wiersz o walce. Nad głowami huczą drony helikoptery i bombowce podobnie kiedyś szukano marihuany ale dziś celowniki są zaprogramowane na zboże (dożynki bezglutenowe) Współautorka tej książki, Anna Maria Mickiewicz, obecnie mieszkanka Londynu, jest również znaną poetką, eseistką i publicystką. Przy tym jest wybitną tłumaczką współczesnej poezji na język polski. Odrębną grupę w książce stanowią poeci z Chicago stowarzyszeni w „Klubie Literackim Forum Poezji Chicago Art”. Klub został stworzony z inicjatywy Janusza Klisia, wybitnego polonijnego poety, by promować polską literaturę i kulturę. Założycielami klubu byli Mariusz Parker i Krystyna Kowal. Przy okazji warto dodać, że życie kulturalne i artystyczne Polonii Chicagowskiej jest bardzo bogate. Ukazuje się kilka czasopism polonijnych m. in. „Monitor”, „Kurier” i „Dziennik związkowy”. Z tego środowiska pochodzą autorzy tekstów umieszczonych w antologii „Zza oceanu”: Mateusz Parker, Katarzyna Jabłonowska, Ewelina Zielińska, Marzena Muszyńska, Stefania Stanisława. Murawska, Krystyna Jadwiga Anna Kowal, Sophie Spanier, Grażyna Jachymiak, Beata Korzeniak, Joe Gajek, Ewa Belicki. Na zakończenie należy stwierdzić, że książka Danuty Błaszak i Anny Marii Mickiewicz jest bardzo ważna literacko i czytelniczo. Zapoznaje nas z polską poezją w Ameryce i tworzy pomost pomiędzy emigracją a krajem. Zza oceanu. Prezentacja poetów amerykańskich polskiego pochodzenia, red. D. Błaszak, A. M. Mickiewicz, Dreammee Little City 2019, 88 s. Poeta i emigrant o wojennej przeszłości – Wojciech Gniadczyński Florian Śmieja (Mississauga, Kanada) Mój kanadyjski znajomy Richard Newman napisał biografię Almy Rosé, zmarłej w Auschwitz austriackiej skrzypaczki, dyrygentki żeńskiej orkiestry obozowej. Pracował nad książką rzetelnie i długo. W czasie tego procesu wspomniałem mu o moim przyjacielu ze studiów Wojciechu Gniatczyńskim (1924-1985), który być może uratował życie, grając w zespołach obozowych w Auschwitz i Dachau. Pokazałem mu też jeden z obozowych wierszy Gniatczyńskiego, który w moim przekładzie na angielski Newman zacytował w swojej książce. Ta ukazała się dopiero w 2000 roku jako „Alma Rosé: Vienna to Auschwitz” i jest tłumaczona na inne języki, m.in. na język hebrajski. Ciekaw jestem, czy zachowano go również w przekładzie tej książki na hebrajski? W 1947 roku po demobilizacji w Anglii pojechałem na studia do irlandzkiego miasta Cork, w grupie polskich studentów, wybranych przez katolicką organizację Veritas z Londynu, spotkałem Wojciecha Gniatczyńskiego. Był to wysoki, przystojny brunet, raczej nieśmiały, który zapisał się na pierwszy rok humanistyki, studiując nowożytnie filologię i historię. Chodziliśmy wspólnie na wykłady i mieszkaliśmy w polskiej bursie. Nie wiedziałem prawie nic o jego przeżyciach wojennych, a on niewiele na ten temat mówił. Od początku nabrałem do niego sympatii i respektu. Odczuwalna była jego dobra kindersztuba, ale nad zdrowiem ciążyły lata życia w obozie koncentracyjnym. Dyrektor Radia Wolna Europa Jan Nowak dorzucił po zgonie swojego wieloletniego współpracownika kilka szczegółów, które zacytuję: W czasie II wojny światowej był uczniem tajnego gimnazjum w okupowanej Warszawie, gdzie aresztowany został przez Niemców wraz z całą rodziną: matką, babką, bratem i wujem... Aresztowanie było przypadkowe... rodzina została wywieziona do Oświęcimia. A ponieważ okazało się, że aresztowana babka była rodowitą Niemką, więc zaofiarowano wszystkim zwolnienie, jeśli zgodzą się podpisać volkslistę. Solidarna odmowa całej rodziny miała skutki tragiczne. Babkę, matkę i brata posłano do komory gazowej. Wojtek został sierotą. Do końca życia przechowywał pożegnalny list matki, napisany przed egzekucją. W 1950 roku po ukończeniu licencjatu w Irlandii obaj wróciliśmy do Londynu. Ja dostałem paroletni lektorat w Szkole Nauk Słowiańskich, Wojtek miał trudności ze znalezieniem pracy, bo były to czasy, kiedy cudzoziemiec-humanista nie znajdował na Wyspach Brytyjskich posady. Zatrudniło go polskie wydawnictwo Veritas, które publikowało w Londynie tygodnik „Gazeta Niedzielna” oraz miesięcznik „Życie”. Dla zdemobilizowanych kombatantów zaczęto tam także drukować polskie książki. Gniatczyński zamieszkał w Londynie w tzw. kahale, we wspólnym mieszkaniu z Januszem Jasieńczykiem (Poray-Biernackim) i Olgą Żeromską. Był to jednak okres biedowania i nikłych możliwości. Lepsze finansowo czasy miały dopiero nastąpić, kiedy zaproponowano mu wyjazd do Radia Wolna Europa do Monachium. Tam, ożeniwszy się i doczekawszy po latach narodzin córki Magdaleny, pracował do śmierci. Już przed wyjazdem do Niemiec Wojtek zaczął brać udział w kiełkującym w Londynie literackim życiu młodych. Przychodził na spotkania Koła Polonistów funkcjonującym przy Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie, a będącym pod opieką Józefa Bujnowskiego. Zaczął udzielać się w ankietach i polemikach ogłaszanych w „Życiu Akademickim”, zabrał głos na temat nieporozumień między pokoleniami na emigracji, fascynował go język polski, zaczął przekładać poezję i prozę świata anglosaskiego. W 1954 roku został nagrodzony za rokującą nadzieję prozę na konkursie młodych zorganizowanym przez Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie. W tym samym roku debiutował tomikiem wierszy Próby. Książkę ładnie wydało Polskie Towarzystwo Literackie, wydawnictwo zorganizowane przez Józefa Bujnowskiego. Z Wojtkiem łamałem w drukarni Veritasu studenckie pismo „Życie Akademickie” i spotykałem się w kawiarni Dakowskiego na South Kensington z popularnym w tym czasie komediopisarzem Napoleonem Sądkiem i świeżo przybyłym z Polski Ferdynandem Goetlem. Często Wojtek przytaczał opinie o literaturze tego ostatniego. Powtarzał jego dictum, że dla pisarza autopsja nie była najważniejsza, bo przecież Szekspir nie był królem i że właściwą książkę o II wojnie światowej napisze prawdopodobnie ktoś z młodszego pokolenia, kto tej wojny nie zaznał. Obdarzony darem celnego słowa, był znakomitym gawędziarzem. Język znał świetnie, kochał muzykę i malarstwo. Pisał raczej mało i teksty swoje przetrzymywał do jakichś dogodniejszych czasów. W jednym z ostatnich listów donosił, że lekarze wreszcie postawili właściwą diagnozę jego choroby. Planował przejść na wcześniejszą emeryturę, aby pisać i wydawać. Do dziennikarstwa przyłożył się z entuzjazmem i pracował lojalnie, ale myślał także o nauczaniu i napisaniu pracy doktorskiej. Mówił nawet o jej temacie, mieli to być angielscy aktorzy w Polsce w XVI wieku. Pracując w Radiu Wolna Europa, trzymał rękę na pulsie sytuacji w Polsce z tragicznym epizodem stanu wojennego. Straszyło go widmo zadłużonej Polski i braku planu wyjścia z katastrofy gospodarczej. Na emigracji widział kurczenie się polskiej prasy kulturalnej i wymieranie ludzi ofiarnych i oddanych pracy społecznej. Choć w 1954 roku wyjechał z Anglii, interesował się pismami, z którymi współpracowałem. Były to czasy pierwszych prób nawiązania kontaktów z naszymi kolegami po piórze w Polsce. Spotkało się to z jego krytyką. Nieraz w listach wytykał nam młodzieńczą łatwowierność i ślepotę. Nawiązując do metafory, którą wybraliśmy do nazwania pierwszej antologii naszych wierszy „Ryby na piasku”, napisał: Zawsze... zarzucałem „Rybom na piasku”, że obojętnie płyną swoimi rzeczułkami, nie zważając na trzepotanie się w pobliżu innych rybek, złapanych w sieci przez totalistów. Czerniawski pisze, że Iwaniuk oskarża komunistów, a nie widzi niesprawiedliwości w Kanadzie. Przecież porównywanie jednego z drugim to wierutne głupstwo. No właśnie: to jest to, czego nigdy nie rozumiałem. Gniatczyński miał dla poezji wielkie poważanie. W londyńskim „Pamiętniku Literackim” nazwał ją żywcą, wyciekającą z pękniętej kory. Pisał, że daremnie żądać od poety, by jego dzieło odzwierciedlało rzeczywistość, jak się tego obecnie wymaga. Poeta tak przystosowuje fakty i swoje doznania do dzieła i tak je przetwarza, że w końcu sam już nie rozpoznaje, co przeżył naprawdę, a co zmyślił, czyli przeżył w wyobraźni. A te uczucia, które czytelnik znajduje w poezji, powiada, są niesprawdżalne i indywidualne. Interpretowanie poezji jest bardzo wątpliwym zajęciem. Krytykował polonistów także za to, że rzadko głoszą, iż sztuka, a więc także poezja, jest radością, a nie próbką do analizy. I daje przykład: „Ptaka, żeby naukowo zbadać, trzeba zabić. Podziwiać można tylko żywego”. Z Northropem Fryem zgodził się, że poeta dobiera słowa do słów. Wystarczającym, całkowitym i jedynym materiałem dowodowym dotyczącym intencji twórcy jest jego dzieło. Poezja usiłuje wyrazić niewypowiedziane, niewyrażalne. Jest nim. Skłania się też do powrotu do myślenia magicznego, do przedracjonalnego, całościowego patrzenia na świat, bo nie opuściły one nigdy ani sfery poezji, ani języka religii. Wieloznaczność jest tu wielce pomocna, bo pochodzi z działania sił językowych. Poezja stwarza i staje się doświadczeniem, odwołując się do świadomości, a nie do intelektu. Poeta Gniatczyńskiego odkrywa nowe znaczenia i tworzy materię poezji, a wtedy jest to poezja prawdziwa i daje wszystko, odbiorca już nie potrzebuje niczego poza nią szukać. Ale kiedyś w liście wyznał: Moim zdaniem w poezji nie ma miejsca na słowa dziwne, na popisywanie się leksykologiczne... prawdziwa poezja to poezja najprostsza – ale nie tą kłamaną prostotą Kasprowicza, tylko prostotą Mickiewicza... „Polały się łzy me” – to właśnie poezja. Pierwszy tomik poezji „Próby”, drukowany w Londynie w 1954 roku, zawiera wczesne wiersze, pisane we Włoszech, Irlandii i Londynie. Te debiutanckie teksty nacechowane są młodzieńczą melancholią, zastanowieniem nad dziwnością świata i złożonością życia. Wszak już wtedy poeta rozróżniał doświadczenia, jak choćby dymu. „Dym, znak życia. Dymiący komin to znaczy ciepło, kobieta przy piecu” i dym inny. „Dym śmierdzący, żółty – z krematorium”. Poznał też już obcość wielkiej metropolii, samotność, udrękę miłosną. ________ Inny artykuł prof. Floriana Śmieji o Wojciechu Gniadczyńskim (1924-1985): https://www.cultureave.com/klarnecista-z-auschwitz-wojciech-gniadczynski-1924-1985/ „Ojczyzny się nie odwiedza, do Ojczyzny się wraca”. O Kazimierzu Wierzyńskim na emigracji. Beata Dorosz Instytut Badań Literackich PAN (Warszawa) Wybuch wojny zastał Kazimierza i Halinę Wierzyńskich w Warszawie. Wojna nie była dla poety zaskoczeniem: w wierszu Wstążka z „Warszawianki”, napisanym 27 sierpnia 1939, przejmująco brzmi fraza „Znów będzie wojna” i jedna ze strof: Biją polskie zegary kurant po kurancie, Naprawdę idzie pożar. Na ściany się wedrze Gęstą łuną, co wszystko z tych murów pościera Oprócz krwi zapisanej na waszej katedrze: Że tym się tylko żyje, za co się umiera. Dnia 6 września Wierzyńscy opuścili Warszawę. Szlak wojennego exodusu wiódł przez Zamość, Lwów, Śniatyń (gdzie przekroczyli granicę rumuńską), Ploeszti, Jugosławię i Włochy do Paryża, do którego dotarli w końcu października. W przewidywaniu klęski Francuzów Wierzyńscy w maju 1940 r. wyjechali najpierw do Biarritz, potem do Nicei, wreszcie wydostali się z okupowanej już przez hitlerowców Francji w sierpniu 1940 r. Pokonując trudności wizowe, hiszpańskie oraz portugalskie i brazylijskie, ostatecznie 13 października 1940 r. opuścili Europę, płynąc z Lizbony do Rio de Janeiro. Stosunkowo niewiele wiadomo o tym etapie biografii poety, choć zapewne aktywnie uczestniczył w życiu towarzysko-literackim i politycznym dość licznej tam wówczas grupy polskich emigrantów z Janem Lechoniem i Julianem Tuwimem na czele. Nowojorska historia Wierzyńskiego rozpoczyna się 2 czerwca 1941 r., kiedy poeta wraz z żoną przypłynął tu z Brazylii. Znaczącym preludium była kilka miesięcy wcześniej akcja Haliny Rodzińskiej zbierania wśród przyjaciół i znajomych z Polonii amerykańskiej datków na ratowanie dwóch polskich artystów – Rafała Malczewskiego i Kazimierza Wierzyńskiego – wygnanych przez wojenną pożogę z Polski. Po dziesięciu miesiącach spędzonych w Brazylii Wierzyński znalazł się w Nowym Jorku i od razu wtopił się w tutejszą emigracyjną społeczność. W 1942 r. powołano do życia Polski Instytut Naukowy (PIN) w Ameryce z siedzibą w Nowym Jorku, placówkę naukową utworzoną pod szyldem Polskiej Akademii Umiejętności, która miała umożliwić polskim uczonym i artystom działalność na emigracji w czasie wojny. Na uroczystości inauguracyjnej 15 maja 1942 r. Wierzyński wystąpił jako przedstawiciel Polskiej Akademii Literatury. Gdy w Instytucie powstała Komisja Historii Literatury Polskiej, jej przewodniczący, Wacław Lednicki, zaprosił też do niej Wierzyńskiego. Komisja zorganizowała na przełomie 1942/43 r. cykl odczytów o historii literatury polskiej, zamknięty 26 kwietnia 1943 r. wykładem Wierzyńskiego Współczesna literatura polska na emigracji. Dalsze związki Wierzyńskiego z PIN były nie tylko formalne (poeta przez wiele lat był członkiem zarządu), czy towarzyskie (krąg jego przyjaciół w większości stanowili ludzie związani z Instytutem, będącym wówczas centrum życia naukowoartystycznego i towarzyskiego emigracji niepodległościowej). Ważne fakty z biografii artystycznej Wierzyńskiego wpisywały się też w działalność PIN, jak np. uroczysta promocja książki The Life and Death of Chopin połączona z inauguracją roku akademickiego 1949/50. W 1959 r. PIN był współwydawcą Poezji zebranych oraz współinicjatorem wydania tomu Selected Poems w przekładzie na język angielski (wyd. Voyagess Press). W czerwcu 1959 r. Wierzyńscy wyjechali na dłuższy czas do Europy, nie zrywając wszakże nowojorskich kontaktów. Wielkie zaangażowanie Wierzyńskiego w sprawy PIN wywołała podróż jego ówczesnego dyrektora, Stanisława Strzetelskiego, jesienią 1960 r. do Polski. Odbył on szereg rozmów o współpracy z bibliotekami uniwersyteckimi (planując bibliotekę naukową w PIN) oraz podjął problem wstrzymywania wyjazdów stypendystów, którym Instytut przyznał stypendia naukowe na krótkie wyjazdy do Europy Zachodniej, co wymagało kontaktów z przedstawicielami Polskiej Akademii Nauk, uznawanej na emigracji za sterowaną przez reżim uzurpatorkę w zarządzaniu nauką polską. W konsekwencji w prasie emigracyjnej rozgorzała dyskusja na temat zadań PIN i metod ich realizacji oraz jego prestiżu naukowego i moralnego. Meritum stanowiły jednak zadania emigracji wobec kraju i jej odpowiedzialności za rozwój nauki, kultury i sztuki, firmowanej przez placówki działające w Polsce. Wielce zaniepokojony Wierzyński w Montgeron pod Paryżem prosił Strzetelskiego o wyjaśnienia; nadeszły w liście z 11 stycznia: Kochany Kaziu! [...] W istocie swej spór toczy się o charakter Instytutu. Czy Instytut ma być jedną z wielu organizacji emigracyjnych, czysto werbalnych i „niezłomnych” w nieróbstwie, czy ma pozostać instytucją kulturalno-naukową, pracującą konkretne dla jedynej dziś realnej formy walki o niepodległość, to znaczy walki o utrzymanie zachodniego charakteru kultury polskiej. Dokoła tej zasadniczej sprawy nagromadziła się masa najrozmaitszych drobnych spraw, motywów i ambicji. Najważniejszą z tych spraw to śmiertelny grzech Instytutu, który oszmielił się przerwać front patriotycznego pasywizmu i rozwijając się i odnosząc sukces, zmobilizował przeciwko sobie wszelkiego rodzaju zawisły, strojące się w maski patriotycznej troski. Wierzyński w odpowiedzi jednoznacznie określał swoje stanowisko (16 stycznia): Kochany Stasiu! [...] Uważam, że jeśli emigracja nie będzie utrzymywała związku z krajem, pozostaje jej tylko jedna droga – w orszaku pogrzebowym na cmentarz – oraz deklarował: Jeśli kryzys w Instytucie będzie się ślimaczył i przewlekał, czy nie mógłbyś sprokurować dla mnie biletu lotniczego aller et retour, bym mógł wpaść do N.Y. choćby na kilka dni? Strzetelski nadsyłał dodatkowe wyjaśnienia (25 stycznia): Trudność załatwienia sporu jest nie merytorycznej lecz psychologicznej natury, ponieważ merytorycznie rację mają obie strony. Nie ulega wątpliwości, że na froncie politycznym potrzebna jest rygorystyczna niezłomność polityki emigracyjnej, tak jak na odcinku kulturalnym niezbędne jest utrzymanie akcji pomocy dostarczania niezbędnej amunicji kulturalnej Krajowi, pomocy, która, jeśli ma się rozwijać, nie narażając naszych przyjaciół w Kraj - nie może obyć się bez kontaktów z organizacjami naukowymi w Polsce. W gronie dojrzałych i odpowiedzialnych osób łatwo byłoby załatwić całą sprawę we właściwy sposób i podzielić funkcje. [...] Oto dlaczego Twój przyjazd jest tak ważny. Zapewne dlatego Wierzyński bawił krótko w Nowym Jorku na przełomie lutego i marca 1961 r., kiedy zarząd PIN przyjął uchwałę, że w obecnej sytuacji światowej kontynuowanie pomocy kulturalnej dla narodu polskiego oraz wymiany kulturalnej [...] byłoby z korzyścią dla narodu polskiego, dla Polonii Amerykańskiej, jako też dla Ameryki i całego wolnego świata oraz uznał potrzebę powołania osobnej instytucji do spraw pomocy kulturalnej dla Kraju. (Była nią Fundacja Wandy Roehr, której prowadzenie objął jesienią 1961 r. Strzetelski). Nieoczekiwanie zaatakował Mieczysław Grydzewski, stary przyjaciel i redaktor londyńskich „Wiadomości”, w nocie Instytut na zakręcie (1961 nr 11), której sedno tkwiło w zdaniu: Kontakt z Krajem jest rzeczą piękną, ale nie symbioza z czynnikami oficjalnymi. Sprowokowany Wierzyński ponownie wyraził zdecydowane stanowisko (11 marca): Drogi Mietku! Protestuję jak najkategoryczniej przeciw Twojej notatce o Instytucie Naukowym [...]. Jest ona oparta na nieznajomości rzeczy i na demagogii. Szkodzi sprawie pomocy Polsce i szkodzi emigracji, bo bez związku z Polską emigracja traci sens istnienia. [...] Komunistów jest w Polsce tyle, co kot napłakał, a nawet i ci po roku pobytu na Zachodzie wracają z przetrąconym kręgosłupem marksistowskim albo wręcz wrogo nastawieni [...]. W Polsce nie ma miejsca na żadne podziemie kulturalne. [...] Nie widzę dziś innej możliwości walki o polskość niż zachowanie jej ducha i związku z Zachodem. Zachód to emancypacja spod wpływu Rosji, zachowanie tradycji, kierunek rozwoju. Tak myślą ludzie z Polski, stąd taki pęd za granicę i dlatego oczekiwanie pomocy od emigracji. [...] Piętnuję [...] nietaktowne i obraźliwe porównania i aluzje polityczne zawarte w notatce [...]. Dotyczą one ludzi pracujących w Instytucie, wśród których dostateczną gwarancję polskości dają: Korboński,[...] Lednicki [...] i Strzetelski. Podzielając ich stanowisko, muszę zaliczyć także i siebie do tak wyróżnionych przez „Wiadomości”. Nie mam innego sposobu protestu przeciw temu, niż wycofać się ze współpracy w Twoim piśmie [...] (W istocie nie nastąpiło całkowite zerwanie Wierzyńskiego z londyńskim tygodnikiem, a blisko dwuletnia separacja: do końca 1962 r. nie pojawił się tam żaden jego tekst). Wyznając niezmiennie wyrażoną kiedyś zasadę, że „ojczyzny się nie odwiedza, do ojczyzny się wraca”, utrzymywał Wierzyński stałe kontakty korespondencyjne z pisarzami w Polsce, m.in. Janem Parandowskim i Marią Dąbrowską. Raz wszakże, by wziąć udział w pogrzebie autorki Nocy i dni w maju 1965 r., zwrócił się do władz PRL o wizę, której mu odmówiono. Krytykowany w niektórych kręgach, że „zerka w kierunku Warszawy”, stanowczo ripostował: „Ależ ja nigdy ani przez chwilę nie odwróciłem wzroku od Warszawy”. Gdy zaś w 1967 r. była mowa o wieczorze autorskim w Polsce, w liście do Marii Dłuskiej, znawczyni jego twórczości, konstatował: Zaproszenie jest zaszczytne i ujmujące, nie może jednak zmienić w niczym mojej postawy i planów. [...] Na żadne zaproszenie nie czekam, żadnego zaproszenia mi nie potrzeba i kiedy przyjadę – a myślę, że przyjadę kiedyś – zrobię to bez ostentacji i w dyskrecji, bo będzie to doświadczenie najważniejsze w moim życiu. Wrócił nie tak, jak pragnął. Zmarł 13 lutego 1969 r. w Londynie; zgodnie z wolą wdowy jego prochy złożono 15 kwietnia 1978 r. na warszawskich Powązkach. Nawet i taki powrót wywołał kontrowersje wśród rozpolitykowanej emigracji niepodległościowej, która, jak zawsze, miała różne zdania. Artykuł ukazał się w „Przeglądzie Polskim”, 12 czerwca 2009 r. ___ Z okazji 50-tej rocznicy śmierci Kazimierza Wierzyńskiego, 16 lutego 2019 r. w Sali Teatralnej POSK w Londynie odbędzie się konferencja naukowa zorganizowana przez Polski Uniwersytet na Obczyźnie wraz z Instytutem Badań Literackich PAN. Instytut Kultury Europejskiej Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie w Londynie oraz Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk w Warszawie serdecznie zapraszają na międzynarodową konferencję naukową 16 lutego 2019 r. godz. 10.00–18.00 Sala Teatralna POSK 238-246 King Street Londyn, W6 0RF Wstęp wolny „Chcę wrócić, jak emigrant, z podróży dalekiej, Z papieru, z martwych liter, żywy, do twych rąk.” Życie i twórczość Kazimierza Wierzyńskiego (1894-1969) w 50. rocznicę śmierci Poety Wydarzenia towarzyszące: godz. 18.00 – Wystawa Archiwum Kazimierza Wierzyńskiego Biblioteka Polska POSK godz. 19.00 – Recital poetycko-muzyczny oparty na poezji Kazimierza Wierzyńskiego „Wejdź w mój sen” w wykonaniu artystów Sceny Polskiej UK w POSK-u Reżyseria Helena Kaut-Howson PROGRAM KONFERENCJI: Rejestracja: eventbrite: https://bit.ly/2W2OigF albo w dniu konferencji od godz. 9.30 Życie i twórczość Kazimierza Wierzyńskiego (1894–1969) Międzynarodowa konferencja naukowa w 50. rocznicę śmierci Poety “Chcę wrócić, jak emigrant, z podróży dalekiej, Z papieru, z martwych liter, żywy, do twych rąk.” Współorganizatorzy: Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk IBL PAN oraz Polski Uniwersytet na Obczyźnie PUNO Program konferencji 09.30–10.00 Rejestracja 10.00–10.10 Otwarcie konferencji Powitanie – PUNO, Londyn 10.10–10.20 Słowo od organizatorów – IBL PAN, Warszawa Sesja pierwsza: 10.20–11.40 Moderator: Dr hab. Beata Dorosz (IBL PAN) 10.20–10.50 Prof. dr hab. Wojciech Ligęza (Uniwersytet Jagielloński) „I zaczę się znówu”. O przemianach poezji Kazimierza Wierzyńskiego i sposobach jej odbioru 10.50–11.10 Prof. dr hab. Rafał Habieleński (Uniwersytet Warszawski) Kazimierz Wierzyński i polityka 11.10–11.30 Prof. dr hab. Jolanta Chwastyk-Kowalczyk (Uniwersytet Jana Kochanowskiego, Kielce – PUNO, Londyn) Echa twórczości Kazimierza Wierzyńskiego w prasie emigracyjnej 11.30–11.40 Regina Wasiaik-Taylor (Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie, Londyn) Kazimierz Wierzyński i Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie w Londynie (komunikat) 11.40–12.00 Przerwa na kawę Sesja druga: 12.00–13.20 Moderator: Prof. dr hab. Teresa Dobrzyńska (IBL PAN) 12.00–12.20 Dr Nina Taylor-Terlecka (Oxford University) Kazimierz Wierzyński – przyjacielem 12.20–12.40 Dr hab. Beata Dorosz (IBL PAN) Kazimierz Wierzyński – (po)intymnie. Próba szkicu do portretu 12.40–13.00 Dr Katarzyna Zechenter (School of Slavonic and East European Studies, University College London) Kazimierz Wierzyński and the Art of Flâneur 13.00–13.20 Dr Ewa Lewandowska-Tarasiuk (Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej, Warszawa – PUNO, Londyn) Muzyczne światy Kazimierza Wierzyńskiego 13.20–14.20 Lunch Sesja trzecia: 14.20–15.40 Moderator: Prof. dr hab. Wojciech Ligęza (UJ) 14.20–14.40 Dr Charles S. Kraszewski (King’s College, Wilkes-Barre, USA) Kazimierz Wierzyński and Poetic Form 14.40–15.00 Dr hab. Jan Zielinski (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa) Zegary i czas w twórczości Kazimierza Wierzyńskiego 15.00–15.20 Prof. dr hab. Teresa Dobrzyńska (IBL PAN, Warszawa) Poeta w czasie marnym. Zapis doświadczenia czasu w wierszach „Śłyszę czas” Kazimierza Wierzyńskiego i Cypriana Norwida „Tymczasem” 15.20–15.40 Mgr Monika Anna Noga (Universität Freiburg, Szwajcaria) Topos ogrodnika na przykładzie wiersza „Ogrodnicy” 15.40–16.00 Przerwa na kawę Sesja czwarta: 16.00–17.00 Moderator: Dr hab. Jan Zielinski (UKSW) 16.00–16.20 Mgr Wojciech Klas (PUNO) O archiwum Kazimierza Wierzyńskiego w Bibliotece Polskiej w Londynie 16.20–16.40 Mgr Jakub Osiński (Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń) O dawnych i przyszłych edycjach utworów Kazimierza Wierzyńskiego 16.40–17.00 Mgr Agnieszka Kochańska, Mgr Paweł Rams, Dr Bartłomiej Szleszyński (IBL PAN) O najważniejszych cechach cyfrowej edycji korespondencji Kazimierza Wierzyńskiego i Jana Lechonia 17.00–18.00 DYSKUSJA i Zamknięcie konferencji Wydarzenia towarzyszące 18.00 Wystawa – Archiwum Kazimierza Wierzyńskiego w Bibliotece Polskiej POSK w Londynie 19.00 Recital poetycko-muzyczny oparty na poezji Kazimierza Wierzyńskiego, „Wejdź w mój sen” w wykonaniu artystów Sceny Polskiej UK w POSK-u, reżyseria Helena Kaut-Howson Sponsorzy konferencji The Hanna and Zdzisław Broncel Charitable Trust The De Brzezie Lanckoroński Foundation Polonia Aid Foundation Trust M.B. Grabowski Fund Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny Florian Śmieja o Kazimierzu Wierzyńskim: http://www.cultureave.com/najpierw-czlowiek-potem-artysta-kazimierz-wierzyński/ Stoję wobec świata. O poezji Adama Czerniawskiego. Jerzy Sikora Adam Czerniawski to poeta doctus. Ma pokaźny dorobek twórczy. Uprawia poezję intelektualną, filozoficzną, czyli obok religijnej chyba najtrudniejszą. Co w niej jeszcze charakterystyczne? Częste odniesienia do kultury, szczególnie o proveniencji śródziemnomorskiej. Ponadto opisowość, precyzja. Nasz autor studiował filozofię i był jej wykładowcą. Gości ona i w jego wierszach. Pierwsze spotkanie z „księciem poetów” Z Adamem Czerniawskim po raz pierwszy spotkałem się 28 sierpnia 1991 roku. Ówczesnego lata byłem w Londynie. Zbierałem materiały do doktoratu o londyńskiej grupie literackiej „Merkuriusza” i „Kontynentów”, do której należał Czerniawski. Nie pamiętam, czy od Jana Darowskiego, czy od Krystyny i Czesława Bednarczyków z Oficyny Poetów i Malarzy otrzymał telefon do Czerniawskiego. Zadzwoniłem i umówiłem się z nim. Wtedy przebywał w Norwich. Z Londynu to godzina i 45 minut jazdy pociągiem z Victoria Station. Pociąg przyjechał do Norwich punktualnie. Ustaliliśmy, że poeta będzie czekał na mnie na peronie. Widzę mężczyznę o szpakowatych włosach, w kraciastej koszuli z krótkim rękawem, w sandałach. W ręce dzierży saszetkę. Excuse me, Mr. Czerniawski? – pytam dla pewności. Tak, to on. Wsiadamy do białego peugeota. Najpierw jedziemy do pubu coś przekąsić. Stek z grzybami i zimne piwo. Dobre na sierpniowy upał. Następnie udajemy się do domu poety. I oto już siedzimy w ogrodzie pod morelą. Nadchodzi sąsiadka z dwoma psami: czarnym i rudym. Typowa Angielka. Chyba ten rudy obsikuje mi nogawkę spodni. Udaję, że nic się nie stało. Proszę panią od psów, aby zrobiła mi zdjęcie z Czerniawskim. Warto przecież mieć fotografię z „księciem poetów”, którym kilkanaście lat wcześniej okrzyknęła go Alicja Lisiecka. Przyniósł filiżanki i nalewa kawę. Co zauważam? Na jego filiżance wizerunek sowy, a na mojej barana. To można odczytać symbolicznie – zagaduję. Uśmiecha się. Wcale nie ukrywa dumy. W tym miejscu nadmienię, że trzy lata później Czerniawski publikuje zbiór esejów zatytułowany Muzy i sowa Minerwy. Może to ma jakiś związek ze wspomnianą filiżanką? Długo rozmawiamy o literaturze. Widzę, że mój rozmówca czuje wyraźny głód takowej konwersacji. Mówimy o „Kontynentach”, o tłumaczeniach Czerniawskiego polskich poetów, zwłaszcza Różewicza, na język angielski. Różne wspominki. Między innymi o Tadeuszu Sułkowskim. Zetknąłem się z nim – mówi Czerniawski – po raz pierwszy w Oficynie Poetów i Malarzy. On, znany już poeta, kłania mi się w pas, mnie – początkującemu. O Aleksandrze Wacie. Spotkałem go na schodach Ogniska Polskiego w Londynie. Rozwichrzone włosy, grymas bólu na twarzy [Wat cierpiał na tzw. zespół opuszkowy Walldenberga, wywołujący ostre bóle głowy – przyp. J.S.] – żałosny widok. „Czytam pana, czytam” – powiedział. O Kazimierzku Wierzyńskim. W jednym z pierwszych numerów „Kontynentów” napisałem bardzo krytycznie o jego poezji, stąd pewnie pierwsze słowa, jakie autor „Czarnego poloneza” skierował do mnie, brzmiały: – Mam pana w dupie. Natomiast gdy drugi raz się spotkaliśmy, sprecyzował: – Nie pana mam w dupie, ale pana pisarstwo. The University of East Anglia. Tutaj pracuje Czerniawski jako Deputy Director of the British Centre for Translation Studies at the University of East Anglia. Mały gabinet tonie w książkach i maszynopisach, nawet na parapecie aż do połowy okna. Wychodzimy na zewnątrz. Krótki spacer po uniwersyteckim campusie. Niebanalnie usytuowane domy akademickie w kształcie klocków. Jeszcze dalej – tereny rekreacyjne: łąki, rozlewiska, zagajnik. Kiedy poeta odwozi mnie na dworzec, jest już ciemno. Długi skład pociągu do Londynu prawie pusty. Aura klasycyzmu Czerniawskiemu bliski jest klasycyzm spod sztandaru nie byle kogo, bo samego Thomasa Eliota, którego widywał w Londynie, czytał i podziwiał, aczkolwiek nie był wobec niego bezkrytyczny. Nasz autor w zbiorze esejów Liryka i druk wyznaje: Dwóch ludzi uczyło mnie rozumieć i doceniać poezję: jednym był Norwid, a drugim Eliot. Czerniawski to posiada z klasyka, iż w jego poezji – co zaskakujące, ale i wartościowe – mimo że jest tak duża aktywność epistemologiczna poznającego podmiotu, na ogół nie ma dramatów, rozdarć, niepokojów. Cierpliwie szuka ładu, porządku, symetrii. W jego utworach dominuje chłodne piękno, dystans, harmonia, stonowana ekspresja uczuć. Ponadto miłość do sztuki – przede wszystkim do malarstwa i muzyki. I oczywiście do literatury. Pod pozornie doraźnym oglaśdem świata kryje się głębia uniwersalnego spojrzenia, przefiltrowanego przez subiektywne „ja”, w dialogicznej konfrontacji czy to z wielkimi dziełami malarstwa, czy to ze wspaniałymi utworami muzycznymi, czy też z godną uwagi literaturą. W utworze Desolation Sound, czyli głos rozpaczły narrator wnioskuje: Świat przyrodzony jest dla nas nieczytelny aż do kiedy nie ujarzmimy go, przekładając go sobie na schemat kultury, symboliki, znaczeń. Nie może zaistnieć znak bez czyjejś woli. Czyja więc wola skomponowała teatrum nad brzegiem Canim Lake? Nawet biegli w pismach świętych nie są w stanie wyjaśnić, co ta wola zapragnęła nam wyrazić. Dlatego zmuszeni jesteśmy narzucić zjawiskom własne znaczenia, czyli tworzyć sztukę. Suponuję, że Czerniawski nie uprawiałby takiej poezji: swobody, dystansu, filozoficznej dysputy – gdyby mieszkał w Polsce. Żyjąc i tworząc w Wielkiej Brytanii, jest bardziej otwarty na rozmaite tendencje artystyczne, nie tylko o proveniencji klasycznej, na swobodniejsze odwoływanie się do tradycji kultury europejskiej. Vermeer, Palmer, Friedrich W dorobku poetyckim Czerniawskiego ważny jest zbiór wierszy Widok Delft (1973). Mamy tytuł tożsamy z nazwą obrazu Jana Vermeera z połowy siedemnastego wieku. Wiek siedemnasty to złoty wiek niderlandzkiego malarstwa rodzajowego. Jan Vermeer jak nikt inny potrafił na swoich obrazach znakomicie ukazać walory świetlne. Jest niekwestionowanym mistrzem światłocienia. Mimo że nie był sensu stricto impresjonistą, ale niewątpliwie jawi się jako prekursor impresjonistów. Na płótnie zatytułowanym Widok Delft słońce usilnie przedzierza się przez ciężkie chmury. Jasność zmaga się z ciemnością. I z tej batalii wychodzi zwycięsko. Podobnie jest w poezji Czerniawskiego, gdzie mroki są prześwietlane blaskiem słońca. Zatrzymajmy się przy tytułowym, ośmioczęściowym, poemacie Widok Delft. Nadmieńmy, że miasteczko Delft jest miejscem urodzenia mistrza światłocienia. Zobaczyłem Delft długo czekałem na te chwilę dni schodziły i lata czytałem mądre książki córcie opowiadałem dzieje Babilonu z synem dyskutowałem nieskończoność czasu spierałem się z żoną o kolor tapety płaciłem rachunki zamykałem okna jadłem obiad kaszlałem lecz ciągle wierzyłem że ujrzę Delft nie we śnie nie na pocztówce nie na ekranie że ujrzę wieżyczki fortyfikacyjne odbite w lekko sfalowanej wodzie widziałem Delft mam w oczach Delft zobaczyłem Delft opiszę Delft Poeta zachwycił się wspomnianym obrazem na tyle mocno, że w 1973 roku taki sam tytuł dał swojemu tomikowi wierszy. Zresztą co do zachwytu, nie był on pierwszym i na pewno nie ostatnim. Miłośnikiem malarstwa Vermeera, a szczególnie tego obrazu, między innymi był Marcel Proust. Autor eposu W poszukiwaniu straconego czasu wyznał: „Odkąd w haskim muzeum zobaczyłem Widok Delft, wiem, że widziałem obraz najpiękniejszy na świecie”. A Wisława Szymborska, urzeczona malarstwem Vermeera, napisała wiersz zatytułowany Vermeer: Dopóki ta kobieta z Rijskmuseum w namalowanej ciszy i skupieniu mleko z dzbana do miski przelewa nie zasługuje Świat na koniec świata W utworze poetka skupia się na obrazie zatytułowanym Mleczarka, także nazywanym: Przelewająca mleko. W 2014 roku w lubelskim wydawnictwie Norbertinum ukazały się Poezje zebrane Adama Czerniawskiego. Na okładce pokaźnego tomu wierszy widnieje obraz Samuela Palmera The valley thick with corn. Palmerowska „dolina utkana zbożem” zostaje przywołana w utworze Słów. Autor wspomina w nim Ludwiga Wittgensteina: Często rozważał samobójstwo, gnębiła go świadomość, że jest niezrozumiały, przerażała go „ciemność naszych czasów”, lecz tuż przed śmiercią w Cambridge zawałał: „Tell, them, I’ve had a wonderful life!” Zwieńczeniem Słów jest osobista – wręcz eschatologiczna – refleksja: W palmerowskich chwilach ukojenia, przejaśnienia i uspokojenia ostatnie słowa L.W. cisną mi się na usta i zastanawiam się, czy gdy przyjdzie czas, wydam sobie podobny osąd ostateczny i czy akurat ktoś go posłyszy. Obraz Palmera ze wspomnianej książkowej okładki przedstawia sielski pejzaż, a w jego centrum widnieje postać człowieka z księgą w dłoni, pogrążonego w lekturze. Może to wizja krainy szczęśliwości samego Czerniawskiego? Klasyczni pejzażyści są ulubionymi malarzami tego poety. Kim jest Samuel Palmer? To dziewiętnastowieczny angielski malarz pejzażysta i pisarz romantyczny. Pod wpływem Williama Blake’a malował przesycone mistycyzmem pejzaże i sceny pasterskie. Czerniawski przywołuje również niemieckiego pejzażystę, Caspara Davida Friedricha, z okresu romantyzmu. Dziewczyna w oknie – tytuł jego obrazu jest jednocześnie tytułem wiersza (a raczej narracyjnego komentarza o charakterze bardziej filozoficznym – z dziedziny estetyki – niż czysto literackim). W tym utworze pojawiają się pytania o charakterze ontologicznym, wychodzące poza doraźność: Dlaczego więc kobieta Caspara podbiegła do okna: czy żegna kochanka, czy jak ćma zniewolona jest światłem, czy też ma twarz rozjaśnioną olśnieniem, że w ciszy przepływający statek jest paradygmatem nieruchomych kategorii ludzkiej świadomości? I niech mi żaden pedant nie podpowiada, że to po prostu Karolina, żona malarza, cierpliwie i bezwolnie ozdabia mizerną framugę okna i obrazu. Przede wszystkim epistemologia Doświadczanie świata przez Czerniawskiego ma zasadniczo charakter głęboko poznawczy. I najczęściej bez domykającego „tak”, bez jednoznacznej puenty. A jeśli pojawia się puenta, to ma ona wydźwięk pytajny: > O świecie, świecie, czy przenika nas grozą i radością twój domniemany ład czy chaos? („Asurbanipal i inni”). Jak każdy prawdziwy poeta, autor Polowania na jednorożca rozbija myślowe stereotypy, preferuje poznanie na własną rękę, ale czyni to w wielogłosowej polemice z innymi. Stroni od łatwego, emocjonalnego liryzmu. Uaktywnia poetycką ekspresję oczyszczoną z dekoratywności – rzetelną, przemyślaną, odpowiedzialną. Umie wypracować, wykuć w słowie własną poetykę, wcześniej terminując u największych – już wspomnianych – mistrzów słowa. W swojej epistemologii stara się wychodzić poza zerojedynkową logikę wartościowania. Interesuje go relacja: podmiot – przedmiot, racjonalne – irracjonalne. Zastanawia się, co jest osnową bytu, a co jedynie przypadłością? Co ulotne, a co trwałe? Co stanowi przypadek, a co konieczność? Pyta o własną tożsamość: kim jestem? Jak zachować, ocalić swój indywidualizm, własne „ja”? W chaosie świata, w jego szaleńczym biegu i rozproszeniu, poszukuje sensu, stałości – dlatego tak częste odwołania do klasycznego malarstwa i muzyki: [...] akord ostatni zamknięty harmonią, z tonów chaosu już wyrósł porządek. Lecz dźwięk zamiera i znów zwycięża ciszy żenująca nicość. („Dialektyczna atomizacja wyobraźni”) Czerniawski jest rasowym poetą, nie dopowiada do końca, zostawia miejsce na tajemnicę: Dane mi jest słyszeć niesłychane zespoły dźwięków dane mi jest badać strategię broni nuklearnej dane mi jest pożądać przechodzące dziewczęta; tysiąc lat temu nie słuchałbym Schuberta ale wierzyłbym radośnie w świętych obcowanie zaglądałbym ukradkiem w oczy śmiertelnych czarownic i znałbym konfiguracje ptolomejskich gwiazd; w każdej sytuacji w każdej epoce w każdym systemie czegoś nie można dotknąć ręką dojrzeć nawet przez mikroskop; są doświadczenia których nigdy nie pomieszczę w granicach tego życia („Słuchając któregoś kwartetu Schuberta”) W poznawczym zmaganiu się ze światem poeta wierzy w swoje możliwości poznawcze, mimo że są ograniczone. To świat zostaje pokazany jako ten stojący na przegranej pozycji. A może to tylko ironiczny pancerz ochronny, wojenna zbroja? Stoję wobec świata świat stoi wobec mnie przyglądamy się sobie świat jest ciemny tajemniczy nieznany ja jestem niepewny siebie zagubiony świat czeka świat chce być odkryty chce być odnaleziony rozebrany rozdartý do krwi świat jest szaradą ja jestem zagadką którą świat próbuje rozszyfrować którą ja sam chciałbym zgłębić […] Walka trwa czy ja zwyciężę czy świat godziny świata są policzone („Poświata”) Problem poznania, a dokładniej jego granic, poprzez poezję pojawia się wielokrotnie w wierszach autora Wieku złotego. Oto przykład owych epistemologicznych zmagań: Ten wiersz miał autorytatywnie podsumować uzupełnić i zaokrąglić postawić kropkę nad światem i światem poezji a tymczasem wymyka mi się własnymi słowami wyobraża człowieka w rozterce jest sygnałem topniejącej gwiazdy popisuje się metaforą [...] wiersz zamiast być klamrą co spina granice wyjaśnień i świeci objawieniem sam jest teraz jednym jeszcze przedmiotem który wymaga inwentaryzacji i klasyfikacji prosi się o zrozumienie wsparcie i współczucie („Ostatni wiersz”) Zwłaszcza ostatni wers świadczy o poznawczej pokorze poznającego podmiotu. Czerniawski zżyma się, gdy jest nazywany profesorem. Kiedyś w mailu napisałem: Szanowny Panie Profesorze. Adresat odpowiedział: „Nie jestem profesorem. Jestem normalnym człowiekiem”. Przejawem swobody oraz dystansu wobec siebie i otaczającego świata jest humor. Znajdujemy go – chociaż umiarkowanie – w poezji autora Jesieni, natomiast więcej w bezpośrednich rozmowach oraz w esejach. Dla przykładu zacytuję słowa z Krótkopisu (1986-1995): Dzwoni z Londynu znajomy pastor anglikański z prośbą o natychmiastową pomoc. Jego plebanię nawiedziła nie znająca angielskiego polska para. Okazuje się, że to Cyganie, świeżo przybyli do Anglii, którzy zabłędzili, szukają kościoła polskiego. Tłumaczę im, jak trafić. W słuchawce słyszę: – Serdecznie księdzu dziękujemy. Idźcie w pokoju i nie grzeszcie więcej – odpowiadam. Amen. Na zakończenie W wierszu, o charakterze testamentu, Co przewiozę na tamten brzeg nasz poeta zapisuje: Ten jedwabny szalik i pierwszą miłość, Kieliszek wina, garść wspomnień, gałązkę bzu, Parę nałożnic, berło i miecz, „Boską komedię”, dialogi Platona i widok Delft; Amforę marzeń i sakwę sucharów. Cóż za piękny i różnorodny bagaż! Ale czy starczy tego zapasu na życie wieczne? Nikt z nas nie wie. Jerzy Sikora – ksiądz, poeta, krytyk literacki, profesor nadzwyczajny w Katedrze Literatury XX Wieku Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, autor dziewięciu książek poetyckich, książki prozatorskiej Pęknięte lustro. Małe prozy oraz monografii naukowych: Londyńska grupa literacka “Merkuriusza” i “Kontynentów” (2000), Od Słowa do słowa. Literackość współczesnych kazań (2008), Twórczość kaznodziejska ks. Józefa Tischnera. Studium literacko-homiletyczne (2012). Publikował m.in. w „Akcencie”, „Nowych Książkach”, „Twórczości”, „Więzi”. Laureat Nagrody Brata Alberta, Nagrody Literackiej im. Józefa Czechowicza, Nagrody i Medalu Zygmunta Glogera. „Noc” i inne wiersze z Wilna Aleksander Lewicki Wielokulturowe jest społeczeństwo, w którym żyję i wieloma językami muszę mówić na co dzień... Jestem Polakiem z Kresów i moje serce jest na wskroś polskie! Moje skomplikowane i trudne życie rozdziera mnie na co najmniej trzy kraje. Po przesunięciu granic terytorium polskiego w stronę zachodnią, moje polskie korzenie z racji urodzenia, zostały na Białorusi, miasto Wilno na Litwie dało skromny dom, w języku rosyjskim musiałem się kształcić... Razy za polskość dostaję do dziś... Języka ojczystego nauczyłem się sam i takiż On jest: starodawny, przez niedouczenie chropowaty, ale jakże kochany, serdeczny, najpiękniejszy! Żyję samotnie i całe życie szukam miłości tej prawdziwej, jedynej. Czasem wydaje mi się, że doganiam – ale to tylko cień... Posiadam jednak Skarb wielki, Skarb głębokiej wiary w Boga Stwórcę Jedynego. Upadam i wstaję podnoszony Jego Zbawczą Ręką. Wszystko wytrzymałem i wszystko z Nim wytrzymam... Chciałem grać – nie dano, chciałem lepić – wyśmiano, chciałem wyżej się kształcić – trudy życia i władza nie pozwoliły dokończyć studiów. Poezji i polskiego myślenia nikt mi z serca nie dał rady wyrwać... Dzięki Ci Boże za ich ocalenie!!! Tak żyłem i tak umrę... Noc, Ty śpisz...tylko gdzie... A ja błąkam się w ciemności tej Szukając błękitnej ścieżki księżyca... Uporczywie szukam, bo sen Gdzieś uciekł, może do Ciebie... Niepokój duszy prosi o coś innego... Zawieszony na szyi krzyżyk Na srebrnym łańcuszku Wbija się w moje ciało, Chce coś powiedzieć, wykrzyczeć... A duch już odnalazł drogę I siedzi na rożku księżyca... Razem z nim zagląda Do niezasłoniętych okien, Przenika ludzkie zmysły, Rozkoszuje w ludzkich ciałach... Lecz tęsknota nie da za wygraną Wbija się w serce i żal bierze... Za ludzki los, co sypie się Jak ten piasek przez ręce – Nie nadążamy jego zbierać… A jak chce się być wolnym! Tylko z czego… Pustka i cichość… Księżyc wędrując, ubóstwia ziemię, Bo gdzież może doznać tyle rozkoszy? W ludzkich uczuciach – Miłości i Śmierci… (2013-11-20) Przychodzę opowiedzieć O... Bajce, która śpi za górami, Gwiazdce – pragnącej Miłości, Chmurce – zakochanej w księżycu, Słońcu, co nie poznało Radości... Kwiatku – straconym na polu, Pieśni – smutnego słowika, Złowrogim rozsianym kąkolu, Wiatru, co gra swą muzykę... Płaczu – samotnej dziewczyny, Biedzie – prostego chłopaka, Pragnieniu – młodej leszczyny, Prośbie raka – biedaka... Listku, co jest zagubiony, Trawie – skoszonej, zdeptanej, Łabędziu, co jest zagrożony, Wodzie – lanej, przelanej... Rzece – pragnącej wolności, Duchu i losie człowieka, Jak wyzbyć się grzechu zazdrości, O duszy, co tęskni i czeka... (2014-03-10) Chodzę ulicami Cudzej duszy Mokro od łez... Ogołocone, rozszarpane Domy uczuć... Rozbite nocne lichtarze marzeń, Kołyszą się samotnie brzozy słów Nie dano im zaistnieć... Znienacka z ciemności Niewyzbytych snów Słyszę szept... ten ostatni – Pomocy, Ratunku, Miłości... Dusza nie pyta o zgodę I otwiera swoje ulice, Żeby oświecić i ogrzać, Prosto kochać i być... Bo Miłość nie zna praw... (2013-11-21) Aleksander Lewicki - urodził się 18 lutego 1959 roku na terenie obecnej Białorusi w katolickiej polskiej rodzinie. Ukończył 10 klas szkoły białoruskiej z nauczaniem w języku rosyjskim. Ojczystego języka w piśmie nauczył się sam. W swojej rodzinnej wsi Bojary był jedynym dzieckiem mówiącym po polsku i wielokrotnie poniżany za polską mowę. Od roku 1976 roku do dziś mieszka w Wilnie. Zaliczył 3 lata Wileńskiej Politechniki. Ciężka finansowa i rodzinna sytuacja spowodowały przerwanie studiów. Zawsze czuł potrzebę pisania. Posługuje się w mowie i piśmie czterema językami (polskim, rosyjskim, białoruskim i litewskim). Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego "Klubu Sławianskaja Gostinnaja", potem konferansjera w "Klubie Rosyjskiej Inteligencji Miasta Wilna" i v-ce prezydenta Klubu "Desiderija". Poeta jest również organizatorem spotkań literackich ludzi pióra z Macierzy na Litwie. Od roku 2011 współpracuje z Sekcją Literacką MTK, czego owocem są tłumaczenia na język rosyjski i białoruski polskich poetów. Współpraca z "Nacionalinė Knyga" przyniosła tłumaczenie wiersza litewskiego poety na język polski. Aleksander Lewicki wielokrotnie występował w kraju (Warszawa, Siedlce i inne) oraz tam gdzie żyje – na Litwie, a także na Białorusi, o czym pisano w prasie. Wydał w Polsce trzy tomiki poezji. Dwa w języku polskim wydało SGGW w Warszawie: „Wiersze wybrane” 2003 r. i „Głos z Kresów Wschodnich” 2006 r. Trzeci „Ślubowiju k Wam... Wasz Aleksander Lewicki” w języku rosyjskim, wydało Mazowieckie Towarzystwo Kultury. Złożony został do druku kolejny tom wierszy w polskim języku. Najważniejsze nagrody: - W 1995 r. pełnił dyżury przy grobie ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie. W 2004 r. odznaczony został medalem „20-lecia Służby przy Grobie”. - 1996 r. – laureat konkursu literackiego w Białymstoku. - 2001 r. – laureat VIII Międzynarodowego Konkursu Poetów Emigrantów (Floryda – USA). - 2014 r. – Pierwsza nagroda Konkursu Literackiego im. Jana Kochanowskiego w Czarnolesie i Barcinie. - 2014 r. – w Wilnie z rąk Pani Senator Barbary Borys-Damięckiej odebrał medal „Za Zasługi dla Mazowsza”. - 2015 r. – z rąk Pani Wiceprezydent Anny Sochackiej m. Siedlce otrzymał odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (podpisała Pani Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzata Omilanowska). O pewnym popołudniu literackim w Toronto Edward Zyman Tajemnicze zdjęcie sprzed lat Likwidując swój księgozbiór (wcześniej czy później uczynić to musi każdy sędziwy pisarz), prof. Florian Śmieja natknął się na intrzygujące zdjęcie. Przedstawia ono cztery rozpoznawalne w środowisku artystycznym polskiej diaspory postacie: cenioną aktorkę, twórczynię w latach 70. ubiegłego wieku Polskiego Teatru w Toronto, Irenę Habrowską-Jellaczyc, Floriana Śmieję – poetę, tłumacza, profesora iberistyki na uczelniach w Anglii i Kanadzie, Jadwigę Jurkszus-Tomaszewską – eseistkę i reporterkę, autorkę m. in. ważnej książki dokumentującej półwiecze kultury polskiej w Kraju Klonowym Liścia Kronika pięćdziesięciu lat. Życie kulturalne polskiej emigracji w Kanadzie i tajemniczą brunetkę, którą okazała się dr Maja Cybulska – poetka i eseistka, autorka pierwszej książki monograficznej o żyjącym poecie na obczyźnie, zatytułowanej Wacław Iwaniuk. Poeta. Znalazca zdjęcia usiłował osadzić je w torontońskich realiach, ale kapryśna pamięć potrafiła odtworzyć jeden tylko szczegół: że zdjęcie zostało zrobione w sali Stowarzyszenia Polskich Kombatantów przy 206 Beverley Street, w swoim czasie „etatowego” miejsca polskich imprez artystycznych i kulturalnych. Podjęte przez Profesora „badania”, do których zaprosił także niżej podpisanego, pozwoliły ustalić, że zdjęcie rejestrowało fragment wieczoru z dr Mają Cybulską, przybyłą do Toronto z okazji promocji wspomnianej wyżej książki, i Wacławem Iwaniukiem, książki tej głównym bohaterem. Kolejne kroki „śledcze” pozwoliły na ustalenie dalszych szczegółów. Niezwykle pomocny okazał się w tym artykuł Mariana Relińskiego „Popołudnie literackie w Toronto”, opublikowany na łamach „Głosu Polskiego” w dniu 10 października 1984 roku. Przytoczymy jego obszerne fragmenty: W dniu 27 września 1984 w domu SPK w Toronto odbyła się, staraniem Polskiego Funduszu Wydawniczego w Kanadzie, niecodzienna impreza literacka, spotkanie z autorami dr Mąj Cybulską z Londynu i Wacławem Iwaniukiem. W imieniu SPK przywitał gości wielki przyjaciel pisarza i książki Marian Chyliński. O sylwetce literackiej Maji Cybulskiej mówiła dr Jadwiga Jurkszus-Tomaszewska, podkreślając osobowość, osiągnięcia pisarskie autorki książki Wacław Iwaniuk. Poeta, historyczny fakt w dziejach naszej literatury emigracyjnej dotąd bez precedensu, że gościmy dzisiaj nie tylko poetkę i eseistkę, ale pisarkę, która opublikowała pierwsze studium o pisarzu żyjącym poza granicami kraju. Dr Maja Cybulska opowiedziała o swym warsztacie literackim, poszukiwaniach twórczych, cytowała fragmenty swej pracy i poezji. W drugiej części przedstawiła fascynująco jak pisała książkę o Wacławie Iwaniuku. MAJA ELŻBIETA CYBULSKA WACŁAW IWANIUK POETA OFICYNA POETÓW I MALARZY W dalszej części artykułu autor informuje czytelników, że program „wypełniły recytacje wierszy Iwaniuka w świetnej, pełnej ekspresji interpretacji Ireny Habrowskiej-Jellaczyc, Mai Cybulskiej i samego poety”, a imprezę „prowadził jeszcze jeden poeta – prof. Florian Śmieja”. Z życzliwej relacji Relińskiego wynika, że tytułowe popołudnie literackie w Toronto okazało się bardzo udane. Nic więc dziwnego, że publiczność „zgotowała obu autorom gorącą, spontaniczną owację”. Podkreślając ten fakt, Reliński stwierdza: Niewątpliwie Popołudnie Literackie było wydarzeniem w powodzi imprez różnorodnego pokroju na naszym terenie. Szkoda tylko, że nie dopisała publiczność i ta „kulturalna”, i ta, która woli pikniki. Nie widzieliśmy również na sali wielu przedstawicieli emigracji najnowszej, stale narzekającej na marazm kultury i brak jakichkolwiek poczynań w tej dziedzinie. Wacław Iwaniuk, jeden z największych żyjących poetów polskich, znany jest w całym wolnym świecie. W Polsce piszą o nim rozprawy naukowe, w Londynie książki. Groteskowym wprost zjawiskiem jest, że nie uznaje go... polska społeczność w Kanadzie. Zawiść? Niechęć? Jak wielu innych pisarzy, jest niekonformistyczny i uważa, że polskie wady narodowe należy piętnować i tępić. (...) Może nie od rzeczy będzie tu zanotować celną odpowiedź jednego z przyjaciół Iwaniuka, udzieloną jojczącemu „krytykowi”. – Panie drogi, za 20-30 lat ani ze mnie, ani z pana nie pozostanie śladu. Iwaniuk natomiast zostanie. Na zawsze. W literaturze. Prorocze słowa owego przyjaciela nie zaskakują. Iwaniuk rzeczywiście w literaturze polskiej pozostał. Że tak właśnie będzie Marian Reliński nie miał najmniejszych wątpliwości. Co nie dziwi, zwłaszcza, że – jak ustaliły dalsze „badania” – pod pseudonimem Relińskiego ukrywał się wyśmienity ekspert – znany pisarz, reporter i prozaik, zmarły w 2002 roku, Adam Marian Tomaszewski.	870e9158-0fed-44a9-886d-91afc3d01b6e	finepdfs	1.772461	CC-MAIN-2021-10	http://www.cultureave.com/tag/poezja-emigracyjna/?print=pdf-search	2021-03-04T19:04:31+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-10/segments/1614178369512.68/warc/CC-MAIN-20210304174506-20210304204506-00442.warc.gz	110,533,758	0.999021	0.999813	0.999813	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 181, 797, 1624, 2610, 3102, 3731, 5879, 6816, 7508, 8382, 9127, 9346, 9695, 11057, 11748, 12560, 13881, 15044, 15510, 15575, 16201, 17497, 18827, 20259, 21564, 22580, 23776, 24082, 24146, 24478, 25586, 26939, 28319, 28618, 29675, 30770, 31846, ...	1	0
1) nazwa i siedziba organizacji FUNDACJA WARTA GOLDENA 00-355 WARSZAWA TAMKA 49 11 0000395734 2) czas trwania działalności organizacji, jeżeli jest ograniczony Czas trwania jednostki jest nieograniczony 3) okres objęty sprawozdaniem finansowym Sprawozdanie obejmuje okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 4) czy sprawozdanie finansowe zawiera dane łączone, jeżeli w skład jednostki wchodzą wewnętrzne jednostki organizacyjne sporządzające samodzielne sprawozdania finansowe Sprawozdanie zawiera informacje w zakresie ustalonym w zał. 4 do ustawy nie zaś jak pozostałe jednostki, które nie korzystają z uproszczeń - w zakresie ustalonym w załączniku nr 1 (art. 46. ust. 5 pkt 4 uor). Uproszczony jest zakres informacji wskazany w zał. 4 (art.47 ust. 4 pkt 4 uor) Jednostka nie sporządza zest. zmian w kapitale i przepływów p. 5) czy sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności gospodarczej przez jednostkę w dającej się przewidzieć przyszłości oraz czy nie istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie kontynuowania przez nią działalności Sprawozdanie zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności przez jednostkę w dającej się przewidzieć przyszłości, nie istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie kontynuowania przez nią działalności 6) w przypadku sprawozdania finansowego sporządzonego za okres, w ciągu którego nastąpiło połączenie, prosimy wskazać, że jest to sprawozdanie finansowe sporządzone po połączeniu spółek, oraz prosimy wskazać zastosowaną metodę rozliczenia połączenia (nabycia, łączenia udziałów) 7) omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny aktywów i pasywów (także amortyzacji), pomiaru wyniku finansowego oraz sposobu sporządzenia sprawozdania finansowego w zakresie, w jakim ustawa pozostawia jednostce prawo wyboru Zasady rachunkowości przyjęte przy sporządzaniu sprawozdania finansowego na dzień 31 grudnia 2015 są zgodne z Ustawą o rachunkowości z dnia 29 września 2004 roku. Sprawozdanie finansowe zostało sporządzone w oparciu o zasadę kosztu historycznego. Rachunek wyników został sporządzony w wariancie porównawczym. Środki trwałe, środki trwałe w budowie, wartości niematerialne i prawne: Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne wyceniane są według cen nabycia, kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Środki trwałe w budowie wycenia się w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiących nabyte prawa dokonywane są na podstawie planu amortyzacji zawierającego stawki i kwoty rocznych odpisów. Amortyzacja jest dokonywana metodą liniową poczynając od miesiąca następującego po miesiącu przyjęcia do użytku środka trwałego. Stosowane są stawki amortyzacyjne dla podstawowych grup środków trwałych zgodnie z Ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. Udziały w innych jednostkach oraz inwestycje zaliczone do aktywów trwałych wycenia się według ceny nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Należności długoterminowe, należności krótkoterminowe i roszczenia wykazywane są w kwocie wymagającej zapłaty, powiększone o odsetki za zwłokę w zapłacie należności (odsetki te księgowane są w dobro przychodów finansowych) z zachowaniem zasady ostrożnej wyceny. Zapasy rzeczowych składników aktywów obrotowych wykazywane są według cen nabycia lub kosztów wytworzenia. W przypadku gdy zapasy utraciły swoją wartość użytkową, przekraczają potrzeby działalności lub z innego powodu podlegają obniżce cen, ceny zakupu lub koszty wytworzenia są obniżane do ceny netto pomniejszonej o odpisy aktualizacyjne. Inwestycje krótkoterminowe wyceniane są według ceny rynkowej, a inwestycje krótkoterminowe dla których nie istnieje aktywny rynek w inny sposób określonej wartości godziwej. Różnice między ceną zakupu a wartością rynkową księgowane są w ciężar kosztów finansowych, natomiast skutki wzrostu ich wartości zalicza się do przychodów finansowych w wysokości nie wyższej niż kwota różnic uprzednio spisanych w koszty finansowe. Zobowiązania długoterminowe i krótkoterminowe wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty, to jest łącznie z odsetkami przypadającymi do zapłaty na dzień bilansowy. Odsetki te księgowane są w ciężar kosztów finansowych. Sporządzono dnia: 2017-07-09 \| \| \| Stan na 2016-01-01 \| Stan na 2016-12-31 \| \|---\|---\|------------------\|------------------\| \| \| AKTYWA \| \| \| \| A \| Aktywa trwałe \| 0.00 \| 0.00 \| \| I \| Wartości niematerialne i prawne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Koszty zakończonych prac rozwojowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Wartość firmy \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Inne wartości niematerialne i prawne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 4 \| Zaliczki na wartości niematerialne i prawne \| 0.00 \| 0.00 \| \| II \| Rzeczowe aktywa trwałe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Środki trwałe \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu) \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej \| 0.00 \| 0.00 \| \| c) \| urządzenia techniczne i maszyny \| 0.00 \| 0.00 \| \| d) \| środki transportu \| 0.00 \| 0.00 \| \| e) \| inne środki trwałe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Środki trwałe w budowie \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Zaliczki na środki trwałe w budowie \| 0.00 \| 0.00 \| \| III \| Należności długoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Od jednostek powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Od pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Od jednostek pozostałych \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV \| Inwestycje długoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Nieruchomości \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Wartości niematerialne i prawne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Długoterminowe aktywa finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| w jednostkach powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| - udziały lub akcje \| 0.00 \| 0.00 \| \| - inne papiery wartościowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| - udzielone pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| - inne długoterminowe aktywa finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| w pozostałych jednostkach, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| \| - udziały lub akcje \| 0.00 \| 0.00 \| \| - inne papiery wartościowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| - udzielone pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| - inne długoterminowe aktywa finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| c) \| w pozostałych jednostkach \| 0.00 \| 0.00 \| \| - udziały lub akcje \| 0.00 \| 0.00 \| \| - inne papiery wartościowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| - udzielone pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| \| - inne długoterminowe aktywa finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 4 \| Inne inwestycje długoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| V \| Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Inne rozliczenia międzyokresowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| B \| Aktywa obrotowe \| 2,932.11 \| 1,953.66 \| \| I \| Zapasy \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Materiały \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Półprodukty i produkty w toku \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Produkty gotowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 4 \| Towary \| 0.00 \| 0.00 \| \| 5 \| Załóżki na dostawy i usługi \| 0.00 \| 0.00 \| \| II \| Należności krótkoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Należności od jednostek powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| z tytułu dostaw i usług, o okresie splaty \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - do 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - powyżej 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Należności od pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| z tytułu dostaw i usług, o okresie splaty \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - do 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - powyżej 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Należności od pozostałych jednostek \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| z tytułu dostaw i usług, o okresie splaty \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - do 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - powyżej 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| z tytułu podatków, dotacji, cel. ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów publicznoprawnych \| 0.00 \| 0.00 \| \| c) \| inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| d) \| dochodzone na drodze sądowej \| 0.00 \| 0.00 \| \| III \| Inwestycje krótkoterminowe \| 2,932.11 \| 1,953.66 \| \| 1 \| Krótkoterminowe aktywa finansowe \| 2,932.11 \| 1,953.66 \| \| a) \| w jednostkach powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - udziały lub akcje \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - inne papiery wartościowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - udzielone pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - inne krótkoterminowe aktywa finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| w pozostałych jednostkach \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - udziały lub akcje \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - inne papiery wartościowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - udzielone pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - inne krótkoterminowe aktywa finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| c) \| środki pieniężne i inne aktywa pieniężne \| 2,932.11 \| 1,953.66 \| \| \| - środki pieniężne w kasie i na rachunkach \| 2,932.11 \| 1,953.66 \| Druk: MPiPS \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 2 \| Inne inwestycje krótkoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV \| Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| C \| Należne wpłaty na kapitał (fundusz) podstawowy \| 0.00 \| 0.00 \| \| D \| Udziały (akcje) własne \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| AKTYWA razem \| 2,932.11 \| 1,953.66 \| \| \| \| \| \| \| A \| Kapitał (fundusz) własny \| 2,534.34 \| 514.82 \| \| I \| Kapitał (fundusz) podstawowy \| 2,100.00 \| 2,100.00 \| \| II \| Kapitał (fundusz) zapasowy, w tym nadwyżka wartości sprzedaży (wartości emisyjnej) nad wartością nominalną udziałów (akcji) \| 0.00 \| 0.00 \| \| III \| Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny, w tym z tytułu aktualizacji wartości godziwej \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV \| Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe, w tym: \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - tworzone zgodnie z umową (statusem) spółki \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - na udziały (akcje) własne \| 0.00 \| 0.00 \| \| VI \| Zysk (strata) z lat ubiegłych \| -1,145.15 \| 434.34 \| \| VII \| Zysk (strata) netto \| 1,579.49 \| -2,019.52 \| \| VIII \| Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna) \| 0.00 \| 0.00 \| \| B \| Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania \| 397.77 \| 1,438.84 \| \| I \| Rezerwy na zobowiązania \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Rezerwa na świadczenia emerytalne i podobne \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - długoterminowa \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - krótkoterminowa \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Pozostałe rezerwy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - długoterminowa \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - krótkoterminowa \| 0.00 \| 0.00 \| \| II \| Zobowiązania długoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Wobec jednostek powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Wobec pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Wobec pozostałych jednostek \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| kredyty i pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| c) \| inne zobowiązania finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| d) \| zobowiązania wekslowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| e) \| inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| III \| Zobowiązania krótkoterminowe \| 397.77 \| 1,438.84 \| \| 1 \| Zobowiązania wobec jednostek powiązanych \| 397.77 \| 1,438.84 \| \| a) \| z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności do 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - powyżej 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| inne \| 397.77 \| 1,438.84 \| \| 2 \| Zobowiązania wobec pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| Druk: MPIPS \| \| \| \| \|---\|---\|---\| \| a) \| z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - do 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - powyżej 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3 \| Zobowiązania wobec pozostałych jednostek \| 0.00 \| 0.00 \| \| a) \| kredyty i pożyczki \| 0.00 \| 0.00 \| \| b) \| z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| c) \| inne zobowiązania finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| d) \| z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - do 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - powyżej 12 miesięcy \| 0.00 \| 0.00 \| \| e) \| zaliczki otrzymane na dostawy i usługi \| 0.00 \| 0.00 \| \| f) \| zobowiązania wekslowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| g) \| z tytułu podatków, cel, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów publicznoprawnych \| 0.00 \| 0.00 \| \| h) \| z tytułu wynagrodzeń \| 0.00 \| 0.00 \| \| i) \| inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| 4 \| Fundusze specjalne \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV \| Rozliczenia międzyokresowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| 1 \| Ujemna wartość firmy \| 0.00 \| 0.00 \| \| 2 \| Inne rozliczenia międzyokresowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - długoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| \| - krótkoterminowe \| 0.00 \| 0.00 \| PASYWA razem \| 2,932.11 \| 1,953.66 Sporządzono dnia: 2017-07-09 Marzena Kotulska Warna Strzelecka Imię, nazwisko i podpis osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych - na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości Imię, nazwisko i podpis kierownika jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy, wszystkich członków tego organu - na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości Druk: MPIPS \| Pozycja \| Wyszczególnienie \| Kwota za rok poprzedni \| Kwota za rok obrotowy \| \|---------\|----------------------------------------------------------------------------------\|------------------------\|----------------------\| \| 1 \| \| \| \| \| A. \| Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w tym od jednostek powiązanych \| 39,978.04 \| 0.00 \| \| I. \| Przychody netto ze sprzedaży produktów \| 39,978.04 \| 0.00 \| \| II. \| Zmiana stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia, zmniejszenie - wartość ujemna) \| 0.00 \| 0.00 \| \| III. \| Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV. \| Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów \| 0.00 \| 0.00 \| \| B. \| Koszty działalności operacyjnej \| 35,754.59 \| 0.00 \| \| I. \| Amortyzacja \| 0.00 \| 0.00 \| \| II. \| Zużycie materiałów i energii \| 7,807.80 \| 0.00 \| \| III. \| Usługi obce \| 27,946.79 \| 0.00 \| \| IV. \| Podatki i opłaty, w tym podatek akcyzowy \| 0.00 \| 0.00 \| \| V. \| Wynagrodzenia \| 0.00 \| 0.00 \| \| VI. \| Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia, w tym emerytalne \| 0.00 \| 0.00 \| \| VII. \| Pozostałe koszty rodzajowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| VIII. \| Wartość sprzedanych towarów i materiałów \| 0.00 \| 0.00 \| \| C. \| Zysk (strata) ze sprzedaży (A-B) \| 4,223.45 \| 0.00 \| \| D. \| Pozostałe przychody operacyjne \| 2,482.28 \| 60,120.17 \| \| I. \| Zysk z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych \| 0.00 \| 0.00 \| \| II. \| Dotacje \| 0.00 \| 0.00 \| \| III. \| Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV. \| Inne przychody operacyjne \| 2,482.28 \| 60,120.17 \| \| 1. \| Przychody z działalności nieodpłatnej pożytku publicznego \| 2,482.28 \| 60,120.17 \| \| 2. \| Przychody z działalności odpłatnej pożytku publicznego \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3. \| Inne przychody operacyjne \| 0.00 \| 0.00 \| \| E. \| Pozostałe koszty operacyjne \| 6,271.39 \| 62,169.69 \| \| I. \| Strata z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych \| 0.00 \| 0.00 \| \| II. \| Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| III. \| Inne koszty operacyjne \| 6,271.39 \| 62,169.69 \| \| 1. \| Koszty z działalności nieodpłatnej pożytku publicznego \| 0.00 \| 62,169.69 \| \| 2. \| Koszty z działalności odpłatnej pożytku publicznego \| 0.00 \| 0.00 \| \| 3. \| Inne koszty operacyjne \| 6,271.39 \| 0.00 \| \| F. \| Zysk (strata) z działalności operacyjnej (C+D-E) \| 434.34 \| -2,049.52 \| \| G. \| Przychody finansowe \| 0.00 \| 30.00 \| \| I. \| Dywidendy i udziały w zyskach, w tym \| \| \| \| a) \| od jednostek powiązanych, w tym w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| Druk: MPiPS \| \| \| \| \|---\|---\|---\| \| b) \| od jednostek pozostałych, w tym w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| 0.00 \| 0.00 \| \| II. \| Odsetki, w tym od jednostek powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| III. \| Zysk z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym w jednostkach powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV. \| Aktualizacja wartości aktywów finansowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| V. \| Inne \| 0.00 \| 30.00 \| \| H. \| Koszty finansowe \| 0.00 \| 0.00 \| \| I. \| Odsetki, w tym dla jednostek powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| II. \| Strata z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym w jednostkach powiązanych \| 0.00 \| 0.00 \| \| III. \| Aktualizacja wartości aktywów finansowych \| 0.00 \| 0.00 \| \| IV. \| Inne \| 0.00 \| 0.00 \| \| I. \| Zysk (strata) brutto (F + G - H) \| 434.34 \| -2,019.52 \| \| J. \| Podatek dochodowy \| 0.00 \| 0.00 \| \| K. \| Pozostałe obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty) \| 0.00 \| 0.00 \| \| L. \| Zysk (strata) netto (I - J - K) \| 434.34 \| -2,019.52 \| Sporządzono dnia: 2017-07-09 Marzena Kotulska Imię, nazwisko i podpis osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych – na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości Warna Strzelecka Imię, nazwisko i podpis kierownika jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy, wszystkich członków tego organu – na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy o rachunkowości DODATKOWE INFORMACJE I OBJAŚNIENIA I nie dotyczy II Organizacja nie udziela kredytów członkom organów administrujących, zarządzających i nadzorujących, a także zobowiązań zaciągniętych w ich imieniu tytułem gwarancji i poręczeń wszelkiego rodzaju III W pozycjach sprawozdania nie występują pozyje wyrażone walutach obcych/ IV nie dotyczy V nie dotyczy VI nie dotyczy VII nie dotyczy VIII nie dotyczy IX Nie dotyczy X nie dotyczy Sporządzono dnia: 2017-07-09 Ministerstwo Rodzin, Pracy i Polityki Społecznej Roczne uproszczone sprawozdanie merytoryczne z działalności organizacji pożytku publicznego za rok 2016 - Formularz należy wypełnić w języku polskim; - Sprawozdawca wypełnia tylko przeznaczone dla niego białe pola; - W trakcie wypełniania formularza istnieje możliwość dodawania wierszy oraz zawijania tekstów w polach; - We wszystkich polach, w których nie będą wpisane odpowiednie informacje, należy wstawić pojedynczy znak myślnika (---). Data zamieszczenia sprawozdania 2017-07-09 I. Dane organizacji pożytku publicznego \| 1. Nazwa organizacji \| FUNDACJA WARTA GOLDENA \| \|----------------------\|------------------------\| \| 2. Adres siedziby i dane kontaktowe \| Kraj POLSKA Województwo MAZOWIECKIE Powiat M.ST. WARSAWA Gmina M.ST. WARSAWA Ulica TAMKA Nr domu 49 Nr lokalu 11 Miejscowość WARSAWA Kod pocztowy 00-355 Poczta WARSAWA Nr telefonu 605 273 373 Nr faksu E-mail firstname.lastname@example.org Strona www www.wartagoldena.org.pl \| \| 3. Data rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym \| \| \|--------------------------------------------------\|-----------------\| \| 4. Data uzyskania statusu organizacji pożytku publicznego \| 2015-01-08 \| \| 5. Numer REGON \| 14583176300000 \| \| 6. Numer KRS \| 0000395734 \| \| 7. Skład organu zarządzającego organizacji (Należy wpisać imiona, nazwiska oraz informacje o funkcji pełnionej przez poszczególnych członków organu zarządzającego) \| Imię i nazwisko Funkcja Wpisany do KRS \| \|--------------------------------------------------\|-----------------\| \| Warna Strzelecka \| Prezes TAK \| \| Ewa Meller \| Wiceprezes TAK \| \| 8. Skład organu kontroli lub nadzoru organizacji (Należy wpisać imiona, nazwiska oraz informacje o funkcji pełnionej przez poszczególnych członków organu kontroli lub nadzoru) \| Imię i nazwisko Funkcja Wpisany do KRS \| \|--------------------------------------------------\|-----------------\| \| Kamila Drozd \| Przewodniczący Rady TAK \| \| Amelia Rozpara \| Członek Rady TAK \| \| Agnieszka Wysocka \| Członek Rady TAK \| II. Charakterystyka działalności organizacji pożytku publicznego w okresie sprawozdawczym 1. Opis działalności pożytku publicznego \| 1.1. Opis głównych działań podjętych przez organizację \| CELE STATUTOWE FUNDACJI: 1. działanie na rzecz humanitarnego traktowania zwierząt, w szczególności psów rasy golden retriever i mieszańcom tej rasy, 2. udzielanie wszechstronnej pomocy bezdomnym i chorym zwierzętom, 3. upowszechnianie wiedzy kynologicznej, 4. ochrona środowiska i ochrona zwierząt, 5. wspieranie wszelkich działań w zakresie zwalczania bezdomności zwierząt, 6. zwalczanie przejawów znęcania się nad zwierzętami, w szczególności poprzez podejmowanie interwencji w obronie praw zwierząt, 7. udzielanie wsparcia osobom niosącym pomoc bezdomnym psom rasy golden retriever i mieszańcom tej rasy. Fundacja realizuje swoje cele poprzez: 1) Współpracę z instytucjami państwowymi, samorządowymi, organizacjami pozarządowymi i osobami fizycznymi, których celem jest niesienie pomocy zwierzętom bezdomnym i pokrzywdzonym. 2) Organizowanie akcji propagandowych i edukacyjnych zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania postaw przyjaznych wszelkim zwierzętom, zarówno domowym jak i wolno żyjącym. 3) Promocję i reklamę działań Fundacji poprzez prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej, internetowej, wydawniczej, reklamowej w środkach masowego przekazu. 4) Działanie zmierzające do ograniczenia populacji zwierząt bezdomnych, w tym realizowanie programu kastracji i sterylizacji. 5) Wspieranie działalności służb weterynaryjnych mających na celu ochronę zdrowia zwierząt oraz zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt. 6) Udzielanie pomocy zwierzętom wymagającym opieki w następstwie niewłaściwego traktowania ich przez człowieka. 7) Diagnostykę, leczenie i rehabilitację zwierząt pozostających pod opieką Fundacji. 8) Działalność adopcyjną zwierząt. 9) Zorganizowanie siatki rodzin zastępczych dla zwierząt oczekujących na adopcję. 10) Współpracę z lekarzami weterynaryjnymi, lekarzami weterynarii, behawiorystami, treserami zwierząt w zakresie wymienionym w celach Fundacji. 11) Sprzedaż przedmiotów pochodzących z darowizn. 12) Zakup materiałów dydaktycznych, szkoleniowych, pomocy naukowych, biurowych, sprzętu i wyposażenia lokalni, w których prowadzona jest działalność Fundacji. 13) Organizację wolontariatu, korzystanie ze świadectw wolontariuszy oraz ich szkolenie i promowanie. 14) Organizację i uczestnictwo w imprezach kulturalnych, sportowych, rekreacyjnych w celu prowadzenia akcji charytatywnych zapewniających realizację celów Fundacji. 15) Promocję i reklamę firm i instytucji wspierającej ochronę środowiska i zwierząt. 16) Inne przedsięwzięcia zmierzające do realizacji celów statutowych Fundacji. Głównym źródłem finansowania fundacji jest zbiórka datków na rachunek bankowy. Jedynymi przychodami fundacji w roku 2016 były darowizny i odsetki bankowe. Członkowie organów fundacji nie pobierają wynagrodzenia z tytułu pełnionych funkcji, fundacja utrzymuje na minimalnym poziomie swoje koszty administracyjne. \| \| 1.2. Zasięg terytorialny faktycznie prowadzonej przez organizację działalności pożytku publicznego (Należy wskazać jedną lub więcej pozycji) \| \| --- \| \| najbliższe sąsiedztwo (osiedle, dzielnica, sołectwo, wieś, przysiółek) \| \| gmina \| \| kilka gmin \| \| powiat \| \| kilka powiatów \| \| województwo \| \| kilka województw \| \| cały kraj \| \| poza granicami kraju \| \| 2. Informacja dotycząca liczby odbiorców działalności organizacji pożytku publicznego w okresie sprawozdawczym \| \| --- \| \| 2.1. Liczba odbiorców działań organizacji (Należy oszacować liczbę odbiorców działań organizacji w okresie sprawozdawczym, w podziale na osoby fizyczne i osoby prawne) \| \| Osoby fizyczne \| 200 \| \| Osoby prawne \| 50 \| \| 2.2. Informacje na temat innych (niz wymienionych w pkt 2.1) odbiorców, na rzecz których organizacja działała (Np. zwierzęta, zabytki) \| Psy przekazane fundacji, psy odebrane ze schronisk, psy chore, psy, którym fundacja pomogła finansowo. \| \|---\|---\| \| 3. Informacja dotycząca przedmiotu działalności nieodpłatnej pożytku publicznego organizacji w okresie sprawozdawczym \| \| \| 3.1. Organizacja prowadziła działalność nieodpłatną pożytku publicznego \| ☐ Tak ☐ Nie \| \| 3.2. Należy wskazać nie więcej niż trzy najważniejsze, pod względem wielkości wydatkowanych środków, sfery działalności pożytku publicznego, o których mowa w art. 4 ust.1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.), zaczynając od najważniejszej wraz z odnoszącym się do nich przedmiotem działalności \| Sfera działalności pożytku publicznego \| Przedmiot działalności \| \| ekologia i ochrona zwierząt oraz ochrona dziedzictwa przyrodniczego \| W ramach działalności Fundacji w 2016 roku sfinansowano utrzymanie, opiekę weterynaryjną (badania, diagnostyka, wizyty lekarskie, szczepienia, lekarstwa) łącznie, pod opieką właścicieli); w tym: sfinansowano 11 zabiegi operacyjne: Nora – usunięcie listwy mlecznej (2 operacje) Kamper – operacja składająca roztrzaskana nogę po wypadku Ariś i Sheri – wycięcie nowotworów (łącznie 3 interwencje chirurgiczne) Medal – splenectomia Baster – usunięcie zębów oraz usunięcie guza w pysku Bady – otwarcie jamy bruzszonej oraz 23 zabiegi kastracji i sterylizacji Opłacono hotelik i opiekę behawioralną dla dwóch psów: Deizi i Rico w wysokości: 2920, 00 złotych. \| \| działanie charytatywnej \| W ramach upowszechniania wiedzy kynologicznej i działań na rzecz walki z bezdomnością psów, w minionym roku Fundacja brała udział w następujących wydarzeniach: - otwarty piknik charytatywny pn. „Psi Los Warty Goldena” (współorganizator); - zjazd dla właścicieli psów rasy Golden Retriever, podczas którego odbyły się wykłady na temat żywienia psów, pielęgnacji oraz komunikacji między psem i człowiekiem (organizator); - piknik Animal Patrol Łódzkiej Straży Miejskiej (stoisko edukacyjne); - piknik z okazji dnia dziecka zorganizowany przez firmę DHL Oddział Łódź (stoisko edukacyjne); - XXIV Międzynarodowa Wystawa Psów Rasowych w Łodzi (stoisko edukacyjne); - XXIV Międzynarodowa Wystawa Psów Rasowych we Wrocławiu (stoisko edukacyjne). Fundacja uczestniczyła również z zbieraniem pieniędzy w czasie WOŚP w styczniu 2016 roku. Fundacja prowadzi również na forum dyskusyjnym, a także w trakcie spotkań z kandydatami do adopcji i właścicielami psów, doradztwo w zakresie szkolenia, żywienia psów, profilaktyki weterynaryjnej, w porozumieniu ze specjalistami z poszczególnych dziedzin. \| ### 4. Informacja dotycząca przedmiotu działalności odpłatnej pożytku publicznego organizacji w okresie sprawozdawczym #### 4.1. Organizacja prowadziła działalność odpłatną pożytku publicznego - [ ] Tak - [x] Nie #### 4.2. Należy wskazać nie więcej niż trzy najważniejsze, pod względem wielkości wydatkowanych środków, sfery działalności pożytku publicznego, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zaczynając od najważniejszej wraz z odnoszącym się do nich przedmiotem działalności \| Sfera działalności pożytku publicznego \| Przedmiot działalności \| \|----------------------------------------\|-------------------------\| \| \| \| ### IV. Korzystanie z uprawnień w okresie sprawozdawczym \| 1. Organizacja korzystała z następujących zwolnień \| \|---------------------------------------------------\| \| (Należy wskazać jedną lub więcej pozycji wraz z kwotą przyznanej zwolnienia) \| - z podatku dochodowego od osób prawnych: 0.00 zł - z podatku od nieruchomości: 0.00 zł - z podatku od czynności cywilnoprawnych: 0.00 zł - z podatku od towarów i usług: 0.00 zł - z opłaty skarbowej: 0.00 zł - z opłat sądowych: 0.00 zł - z innych zwolnień, jakich: 0.00 zł - nie korzystała 2. Organizacja korzystała z prawa do nieodpłatnego informowania przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji o prowadzonej działalności nieodpłatnej pożytku publicznego, zgodnie z art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, z późn. zm.) - Tak - Nie 3. Organizacja korzystała z uprawnienia do nabycia na szczególnych zasadach prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z zasobu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, lub zawarła na preferencyjnych warunkach z podmiotami publicznymi umowy użytkowania, najmu, dzierżawy lub użyczenia i przysługuje jej w odniesieniu do tych nieruchomości następujące prawo: (Należy wskazać jedną lub więcej pozycji) - własność - użytkowanie wieczyste - najem - użytkowanie - użyczenie - dzierżawa - nie korzystała ### V. Personel organizacji pożytku publicznego w okresie sprawozdawczym #### 1. Pracownicy oraz osoby zatrudnione na podstawie umowy cywilnoprawnej \| 1.1. Liczba osób zatrudnionych w organizacji na podstawie stosunku pracy (W odpowiedzi należy uwzględnić wszystkie osoby zatrudnione w organizacji na podstawie stosunku pracy (etat lub część etatu) w okresie sprawozdawczym, nawet jeśli obecnie nie są już zatrudnione w organizacji) \| \|--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\| \| 0.0 osób \| \| 1.2. Przeciętna liczba zatrudnionych w organizacji na podstawie stosunku pracy w przeliczeniu na pełne etaty (Aby określić przeciętne zatrudnienie należy zsumować wszystkie osoby zatrudnione na podstawie stosunku pracy w poszczególnych miesiącach w okresie sprawozdawczym (wraz z utramiemi odpowiadającymi części etatu, np. 0.5 w przypadku osoby zatrudnionej na pół etatu), dodać do siebie sumy zatrudnionych z 12 miesięcy i podzielić przez 12. Wynik wpisać z dokładnością do 1 miejsca po przecinku) \| \|--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\| \| 0.0 etatów \| \| 1.3. Liczba osób zatrudnionych w organizacji na podstawie umowy cywilnoprawnej \| \|-----------------------------------------------------------------------------\| \| 0.0 osób \| #### 2. Członkowie \| Czytelny podpis osoby upoważnionej lub podpisy osób upoważnionych do składania oświadczeń woli w imieniu organizacji \| Ewa Meller 2017-06-30 \| Data wypełnienia sprawozdania \| 2017-07-09 \|	<urn:uuid:e003b6d9-433d-4699-bff6-2fe1db6a5537>	finepdfs	1.412109	CC-MAIN-2018-51	http://wartagoldena.org.pl/wp-content/uploads/2017/09/Sprawozdanie-za-2016.pdf	2018-12-17T11:03:02Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-51/segments/1544376828501.85/warc/CC-MAIN-20181217091227-20181217113227-00042.warc.gz	304,570,339	0.999982	0.999994	0.999994	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "unknown", "unknown", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown" ]	pol_Latn	{}	true	[ 1836, 4594, 6640, 9015, 11504, 13105, 18450, 19779, 20249, 22405, 26067, 27740, 29643, 32602, 32793 ]	1	0
Raport bieżący nr 12/2017 Uchwały podjęte na ZWZ Emitenta w dniu 30 maja 2017 roku Zarząd Indykpol S.A. przesyła w załączeniu uchwały, podjęte przez Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki w dniu 30 maja 2017 roku. Zwyczajne Zgromadzenie Indykpol S.A. przyjęło porządek przedstawiony w ogłoszeniu o zwołaniu Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Spółki. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu jawnym. Nie odstąpiono od rozpatrzenia któregokolwiek z punktów planowanego porządku obrad, nie został zgłoszony do protokołu sprzeciw do żadnej z uchwał. Na Przewodniczącego WZA wybrano pana Andrzeja Dorosza. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. Uchwały podjęte przez Zwyczajne Walne Zgromadzenie Indykpol S.A. zwołane na dzień 30 maja 2017r. UCHWAŁA NR 1/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania Zarządu z działalności Spółki i Grupy Kapitałowej w 2016 roku Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 1) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 1) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Po rozpatrzeniu zatwierdza się sprawozdanie Zarządu z działalności Spółki i Grupy Kapitałowej w 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu jawnym. UCHWAŁA NR 2/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego Spółki za rok obrotowy 2016 Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 1) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 1) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Po rozpatrzeniu zatwierdza się zweryfikowane przez biegłego rewidenta sprawozdanie finansowe Spółki za 2016 rok, zawierające między innymi: - wprowadzenie do sprawozdania finansowego, - sprawozdanie z sytuacji finansowej sporządzone na dzień 31 grudnia 2016r., które po stronie aktywów i pasywów zamyka się sumą 528 119 tys. zł; - sprawozdanie z całkowitych dochodów za rok obrotowy kończący się dnia 31 grudnia 2016 r., wykazujące całkowity dochód w wysokości (2 217) tys. zł; - sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym za rok obrotowy kończący się dnia 31 grudnia 2016 r., wykazujące zmniejszenie kapitału własnego o kwotę 3 242 tys. zł; - sprawozdanie z przepływów pieniężnych za rok obrotowy kończący się dnia 31 grudnia 2016r., wykazujące zwiększenie stanu środków pieniężnych netto o kwotę 22 025 tys. zł; - dodatkowe informacje i objaśnienia. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu jawnym. UCHWAŁA NR 3/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej za rok obrotowy 2016 Na podstawie art. 395 § 5 Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 63c ust 4 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości uchwala się co następuje: § 1 Po rozpatrzeniu zatwierdza się zweryfikowane przez biegłego rewidenta sprawozdanie finansowe Grupy Kapitałowej Indykpol za 2016 r., na które składa się: - skonsolidowane sprawozdanie z sytuacji finansowej sporządzone na dzień 31 grudnia 2016 r., które po stronie aktywów i pasywów zamyka się sumą 552.018 tys. zł; - skonsolidowane sprawozdanie z całkowitych dochodów za rok obrotowy kończący się dnia 31 grudnia 2016 r., wykazujące całkowity dochód w wysokości 8.260 tys. zł; - skonsolidowane sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym za rok obrotowy kończący się dnia 31 grudnia 2016 r., wykazujące zwiększenie kapitału własnego o kwotę 6.784 tys. zł; - skonsolidowane sprawozdanie z przepływów pieniężnych za rok obrotowy kończący się dnia 31 grudnia 2016r., wykazujące zwiększenie stanu środków pieniężnych netto o kwotę 23.280 tys. zł; - informacja dodatkowa o przyjętych zasadach rachunkowości i inne informacje objaśniające. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu jawnym. UCHWAŁA NR 4/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Prezesowi Zarządu INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Udziela się Panu Piotrowi Kulikowskiemu absolutorium z wykonania obowiązków Prezesa Zarządu INDYKPOL S.A. za okres działalności od 1 stycznia 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 5/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Prezesowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Udziela się Panu Feliksowi Kulikowskiemu – Prezesowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. absolutorium z wykonania obowiązków za okres działalności od 1 stycznia 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 5a/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Wiceprezesowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: Udziela się Pani Dorocie Madejskiej – Wiceprezesowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. absolutorium z wykonania obowiązków za okres działalności od 1 stycznia 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 5b/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Udziela się Panu Alfredowi Sutarzewiczowi – Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. absolutorium z wykonania obowiązków za okres działalności od 1 stycznia 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 5c/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Udziela się Panu Andrzejowi Doroszowi – Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. absolutorium z wykonania obowiązków za okres działalności od 1 stycznia 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 5d/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Udziela się Pani Sawie Zarębińskiej – Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. absolutorium z wykonania obowiązków za okres działalności od 7 czerwca 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 5e/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie udzielenia absolutorium Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. Na podstawie art. 393 pkt 1) i art. 395 § 2 pkt 3) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 2) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1 Udziela się Panu Stanisławowi Pacuk – Członkowi Rady Nadzorczej INDYKPOL S.A. absolutorium z wykonania obowiązków za okres działalności od 1 stycznia 2016 roku do 7 czerwca 2016 roku. § 2 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu tajnym. UCHWAŁA NR 6/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. w sprawie pokrycia straty za 2016 rok Na podstawie art. 395 § 2 pkt 2) Kodeksu Spółek Handlowych oraz art. 17 ust. 1 pkt 3) Statutu INDYKPOL S.A. uchwala się co następuje: § 1. Walne Zgromadzenie postanawia, że strata netto za 2016 rok w kwocie 931 012,80 zł, (słownie: dziewięćset trzydzieści jeden tysięcy dwanaście i 80/100) złotych zostanie pokryta z kapitału zapasowego. § 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu jawnym. UCHWAŁA NR 7/05/2017 Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia INDYKPOL S.A. z dnia 30 maja 2017r. o zmianie Statutu Spółki Na podstawie art. 430 Kodeksu Spółek Handlowych uchwala się następujące zmiany w Statucie Indykpol S.A.: § 1 1. Art. 6 ust 1 otrzymuje brzmienie: Przedmiotem działania Spółki jest działalność wytwórcza, handlowa, produkcyjna, budowlana, inwestycyjna, usługowa i szkoleniowa wykonywana na własny rachunek, zlecenie albo w komisie w zakresie: \| Lp. \| Kod PKD \| \|---\|---\| \| 1 \| 01.1 \| \| 2 \| 01.2 \| \| 3 \| 01.4 \| \| 4 \| 01.47.Z \| \| 5 \| 01.50.Z \| \| 6 \| 01.62.Z \| \| 7 \| 10.11.Z \| \| 8 \| 10.12.Z \| \| 9 \| 10.13.Z \| \| 10 \| 10.3 \| \| 11 \| 10.8 \| \| 12 \| 10.85.Z \| \| 13 \| 10.86.Z \| \| 14 \| 10.89.Z \| \| 15 \| 10.91.Z \| \| 16 \| 10.92.Z \| \| 17 \| 13.9 \| \| 18 \| 18.1 \| \| 19 \| 33.1 \| \| 20 \| 33.20.Z \| \| 21 \| 35.1 \| \| 22 \| 35.2 \| \| 23 \| 35.30.Z \| \| 24 \| 36.00.Z \| \| 25 \| 37.00.Z \| \| 26 \| 38.11.Z \| \| 27 \| 38.12.Z \| \| 28 \| 38.2 \| \| 29 \| 43.2 \| \| 30 \| 43.3 \| \| 31 \| 45.20.Z \| motocykli \| 33 \| 46.2 \| \|---\|---\| \| 34 \| 46.3 \| \| 35 \| 46.32.Z \| \| 36 \| 46.4 \| \| 37 \| 46.46.Z \| \| 38 \| 47.1 \| \| 39 \| 47.2 \| \| 40 \| 47.22.Z \| \| 41 \| 47.7 \| \| 42 \| 47.8 \| \| 43 \| 47.9 \| \| 44 \| 49.4 \| \| 45 \| 49.50 \| \| 46 \| 52.10 \| \| 47 \| 52.2 \| \| 48 \| 55.10.Z \| \| 49 \| 56.10 \| \| 50 \| 56.2 \| \| 51 \| 58.1 \| \| 52 \| 61 \| \| 53 \| 62.0 \| \| 54 \| 63.1 \| \| 55 \| 63.9 \| \| 56 \| 68.20.Z \| \| 57 \| 69.10.Z \| \| 58 \| 69.20.Z \| \| 59 \| 70.10.Z \| \| 60 \| 70.2 \| \| 61 \| 72.1 \| \| 62 \| 73.1 \| \| 63 \| 73.20.Z \| \| 64 \| 75.00.Z \| \| 65 \| 77.1 \| \| 66 \| 77.3 \| Wynajem i dzierżawa pozostałych maszyn, urządzeń oraz dóbr materialnych \| \|---\|---\|---\| \| 67 \| 77.40.Z \| Dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim \| \| 68 \| 79 \| Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane \| \| 69 \| 82.9 \| Działalność komercyjna, gdzie indziej niesklasyfikowana \| \| 70 \| 86.2 \| Praktyka lekarska \| \| 71 \| 86.9 \| Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej \| § 2 Uchwalone zmiany dotyczą działalności przewidzianej w Statucie Spółki, ale nie prowadzonej przez Spółkę i nie stanowią istotnej zmiany przedmiotu działalności. § 3 Walne Zgromadzenie upoważnia Radę Nadzorczą do ustalenia jednolitego tekstu zmienionego Statutu. § 4 Uchwalone zmiany wejdą w życie po wpisaniu ich do rejestru sądowego. Podczas głosowania oddano ważne głosy z 2.167.545 akcji, które stanowią 69,37% w kapitale zakładowym i oddano 5.741.045 ważnych głosów. Za uchwałą oddano głosów 5.741.045. Głosów przeciwnych nie było. Głosów wstrzymujących się nie było. Uchwała została podjęta w głosowaniu jawnym.	<urn:uuid:70458649-5434-4ecb-91dd-b7dbd4fc3e08>	finepdfs	1.135742	CC-MAIN-2024-33	https://www.indykpol.pl/download/gfx/indykpol/pl/defaultlistaplikow/85/3/1/uchwaly-podjete-wz-30052017.pdf	2024-08-08T05:04:16+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-33/segments/1722640719674.40/warc/CC-MAIN-20240808031539-20240808061539-00854.warc.gz	641,844,720	0.99998	0.999982	0.999982	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1747, 3652, 5689, 7191, 8741, 10368, 12054, 12907, 13422, 14631 ]	2	2
Regulamin indywidualnego rozliczania kosztów energii cieplnej na potrzeby centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej I. PODSTAWA PRAWNA 1. Ustawa z dnia 10.04.1997 r. – Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1059 z późn.zm.). 2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U z 2015 r., poz. 1422). 3. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17.09.2010 r. w sprawie szczególnych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło (Dz. U. z 2010 r. nr 194, poz. 1291). 4. Ustawa z dnia 16.09.1982 r. – Prawo spółdzielcze (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1443 z późn. zm.) oraz Ustawa z dnia 15.12.2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1222 z późn. zm.). 5. Statut Konińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. 6. Umowa pomiędzy Konińską Spółdzielnią Mieszkaniową a dostawcą ciepła. 7. Umowa rozliczeniowa pomiędzy Konińską Spółdzielnią Mieszkaniową a firmą rozliczeniową. II. POSTANOWIENIA WSTĘPNE 1. Celem regulaminu jest ustalenie zasad indywidualnego rozliczania kosztów zużycia ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania i podgrzania wody – w lokalach mieszkalnych i użytkowych wyposażonych w elektroniczne dwuczujnikowe podzielniki kosztów centralnego ogrzewania z nadajnikiem radiowym z funkcją rejestracji średniej temperatury pomieszczenia oraz wodomierze. 2. Na podstawie niniejszego regulaminu dokonuje się rozliczeń lokali – opomiarowanych tzn. wyposażonych w urządzenia regulacyjne (zawory termostatyczne), wskaźnikowe (podzielniki kosztów) oraz pomiarowe (wodomierze ciepłej wody) a także lokali nieopomiarowanych w rozumieniu niniejszego regulaminu. 3. Dla potrzeb niniejszego regulaminu wprowadza się następujące pojęcia: * c.o. – centralne ogrzewanie, * c.w. – podgrzanie wody wodociągowej (ciepła woda), * koszty stałe – część całkowitych kosztów zakupu ciepła rozliczanych w stosunku do powierzchni lokali, * koszty zmienne –część całkowitych kosztów zakupu ciepła rozliczanych w oparciu o wskazania podzielników kosztów centralnego ogrzewania oraz o wskazania wodomierzy ciepłej wody, * użytkownik lokalu – osoba posiadająca spółdzielcze prawo do lokalu lub prawo odrębnej własności oraz zajmująca lokal bez tytułu prawnego, najemca lokalu mieszkalnego lub użytkowego, * lokale opomiarowane w zakresie c.o. – lokale zaopatrzone w podzielniki kosztów ogrzewania, * lokale nieopomiarowane w zakresie c.o. – lokale, w których: - użytkownik lokalu nie wyraził zgody na zamontowanie podzielników kosztów ogrzewania, - stwierdzono demontaż podzielników lub ich uszkodzenie, - użytkownik uniemożliwił dostęp osobom upoważnionym do kontroli prawidłowości odczytu i prawidłowości działania podzielników, * pomieszczenie nieopomiarowane w zakresie c.o. – pomieszczenie znajdujące się w lokalu opomiarowanym, w którym: - użytkownik lokalu nie wyraził zgody na zamontowanie podzielnika kosztów ogrzewania, - samowolnie, bez zgody Spółdzielni dokonano demontażu podzielnika lub grzejnika bądź nastąpiła przeróbka instalacji c.o. zmieniająca typ lub wielkość grzejnika, - stwierdzono uszkodzenie podzielnika, - stwierdzono brak możliwości kontroli odczytu, * lokale opomiarowane w zakresie c.w. – lokale zaopatrzone w indywidualne wodomierze do rejestracji przepływu ciepłej wody, * lokale nieopomiarowane w zakresie c.w. – lokale, w których: - nie zainstalowano wodomierzy do rejestracji przepływu ciepłej wody, stwierdzono ich uszkodzenie lub demontaż, - użytkownik uniemożliwił dostęp osobom upoważnionym do kontroli odczytu i prawidłowości działania wodomierzy, * powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego – powierzchnia wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania, jak: pokoje, kuchnia, przedpokoje, łazienki, WC, itp. Do powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego zalicza się również powierzchnię zajętą przez meble wbudowane. Nie zalicza się do powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego: balkonów, loggii, antresol i piwnic. * powierzchnia użytkowa lokalu użytkowego – do powierzchni lokalu użytkowego zalicza się powierzchnię wszystkich znajdujących się w nim pomieszczeń, * nieruchomość – jednostka rozliczeniowa stanowiąca ogół rozliczanych lokali usytuowanych w budynku, których zaopatrywanie w ciepło odbywa się przez wspólną instalację, a pomiar ciepła rejestrowany jest w węźle cieplnym obsługującym tę nieruchomość, * okres rozliczeniowy – przedział czasu przyjęty do rozliczania energii cieplnej na potrzeby c.o. i c.w., * jednostka rozliczeniowa – iloczyn jednostki odczytanej (wskazanej na wyświetlaczu urządzenia) oraz współczynnika oceny grzejnika i współczynnika wyrównawczego lokalu mieszkalnego lub użytkowego, * odczyt zużycia – ilość jednostek wskazanych na wyświetlaczu podzielnika kosztów ogrzewania, * wskaźnik zużycia – ilość jednostek zużycia w przeliczaniu na jeden metr kwadratowy powierzchni użytkowej lokalu bądź nieruchomości, * Spółdzielnia – Konińska Spółdzielnia Mieszkaniowa, * Rada – Rada Nadzorcza Konińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, * Zarząd – Zarząd Konińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. III. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Wprowadza się obowiązek instalowania we wszystkich lokalach urządzeń służących do określania indywidualnych kosztów zużycia ciepła na potrzeby c.o. i c.w., czyli podzielników kosztów ogrzewania i wodomierzy, posiadających certyfikat zgodności z normami europejskimi lub deklaracją zgodności z Polską Normą oraz aktualną legalizację wymaganą ustawą Prawo o miarach lub przepisami Unii Europejskiej. 2. W celu ochrony właściwych warunków eksploatacyjnych lokali każdy użytkownik lokalu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie,– ma obowiązek utrzymywania temperatury pomieszczeń nie niższej niż 16º C. 3. W przypadku stwierdzenia w lokalu niższych temperatur od 16º C Spółdzielnia zamontuje na koszt użytkownika lokalu we wszystkich pomieszczeniach urządzenia ograniczające możliwość obniżania temperatury pomieszczeń ponad ustaloną w ust. 2 wartość. 4. Montażu i odczytu wskazań podzielników kosztów ogrzewania oraz rozliczania kosztów energii cieplnej na potrzeby centralnego ogrzewania dokonuje firma rozliczeniowa – na podstawie odrębnej umowy zawartej ze Spółdzielnią. 5. Użytkownik lokalu zobowiązany jest do udostępnienia zajmowanego lokalu w celu: 5.1. Zamontowania przygrzejnikowych zaworów termostatycznych, podzielników kosztów oraz wodomierzy ciepłej wody. 5.2. Dokonania odczytu w przypadku braku możliwości dokonania odczytu drogą radiową lub dla potrzeb kontrolnych. 5.3. Konserwacji, naprawy lub wymiany urządzeń. 5.4. Kontroli stanu technicznego urządzeń w trakcie okresu rozliczeniowego. 6. Użytkownik lokalu zobowiązany jest do: 6.1. Natychmiastowego zawiadomienia Spółdzielni w przypadku uszkodzenia urządzeń, stwierdzenia niewłaściwego ich działania lub naruszenia plomb. 6.2. Pokrycia kosztów naprawy lub wymiany urządzeń służących do rozliczeń powstałych z jego winy. 6.3. Pokrycia kosztów przemontowania podzielników w związku z dokonaną we własnym zakresie wymianą grzejników lub w związku z ich zniszczeniem. 6.4. Pokrycia kosztów bezzasadnej reklamacji. 7. Użytkownik lokalu jest zobowiązany do pokrycia kosztów odczytów w przypadku zmiany użytkownika i żądania rozliczenia w trakcie okresu rozliczeniowego. Za pisemną zgodą zbywcy i nabywcy lokalu dopuszcza się możliwość przejęcia przez nabywcę skutków rozliczeń za cały okres rozliczeniowy. 8. Użytkownik lokalu zobowiązany jest do pokrycia bezpośrednio firmie rozliczającej kosztów związanych z : − odczytem sprawdzającym w przypadku reklamacji bezzasadnej, − międzyodczytem w przypadku zmiany użytkownika lokalu, − przemontowaniem podzielnika w związku ze zmianą grzejnika (zmianą danych grzejnika), − wymianą uszkodzonego podzielnika z wyjątkiem wymian objętych gwarancją. 9. W przypadku uszkodzenia urządzeń – określonych w punkcie 5.1., oceny ich uszkodzeń dokonuje przedstawiciel firmy rozliczeniowej i Spółdzielni, w obecności użytkownika lokalu. Z dokonanej oceny spisuje się stosowny protokół. 10. Odczyty ciepła zużytego na potrzeby centralnego ogrzewania dokonuje się raz w roku według ustalonego harmonogramu przez Spółdzielnię. Okres rozliczeniowy wynosi dla każdego lokalu 12 miesięcy. Okres rozliczeniowy ciepła zużytego do podgrzania wody wynosi 6 miesięcy. 11. Odczyty podzielników kosztów ogrzewania dokonywane są drogą radiową. 12. Dopuszcza się możliwość zamiennego rozliczania opłat za zakup ciepła dla lokali mieszkalnych lub użytkowych na podstawie ich powierzchni w przypadku, gdy żąda tego ponad 50% użytkowników lokali w danej nieruchomości. IV. ROZLICZANIE KOSZTÓW ENERGII CIEPLNEJ 1. Rozliczane koszty energii cieplnej obejmują wszystkie koszty ponoszone przez Spółdzielnię na rzecz dostawców tej energii, składające się z opłat ustalanych w oparciu o wielkość zapotrzebowania mocy cieplnej, a także z opłat za dostarczoną energię i z innych opłat wynikających z taryf przedsiębiorstw ciepłowniczych na podstawie faktur dostawcy energii cieplnej. 2. Spółdzielnia prowadzi ewidencję analityczną poniesionych kosztów – przypadających na poszczególne nieruchomości, z podziałem na koszty centralnego ogrzewania i koszty podgrzania wody. 3. Rozliczenie poniesionych kosztów energii cieplnej dokonuje się przyjmując kwotę kosztów zaewidencjonowanych dla danej nieruchomości w kolejnym okresie rozliczeniowym – oddzielnie na potrzeby centralnego ogrzewania i podgrzania wody. 4. Ilość ciepła na potrzeby c.o. wyznacza się na podstawie wskazania licznika ciepła w obiegu centralnego ogrzewania. 5. Ilość ciepła na potrzeby c.w. wyznacza się jako różnicę pomiędzy wskazaniem głównego licznika ciepła w węźle, a odczytem z licznika ciepła w obiegu c.o. – odczytaną w węźle cieplnym rozliczanej nieruchomości. 6. Indywidualny koszt zużycia ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania (c.o.) wyznacza się dla poszczególnych lokali jako sumę kosztów stałych i zmiennych. 6.1. Koszty stałe w wysokości 70% całkowitych kosztów ogrzewania rozdzielane są w proporcji: powierzchnia użytkowa lokalu do całkowitej powierzchni użytkowej ogrzewanej nieruchomości (budynku). Składnik stały odnosi się do kosztów niezależnych od wielkości zużycia ciepła w lokalach i przeznaczony jest na pokrycie: * kosztów mocy zamówionej i za usługi przesyłu energii, * kosztów ogrzewania pomieszczeń wspólnego użytkowania, takich jak : korytarze, pralnie, suszarnie, klatki schodowe, itp. oraz kosztów ogrzewania budynku poprzez piony i rozprowadzenia instalacji centralnego ogrzewania, a także przenikanie ciepła przez przegrody między lokalami. 6.2. Koszty zmienne w wysokości 30% całkowitych kosztów ogrzewania rozdzielane są proporcjonalnie do wskazań podzielników kosztów ciepła (suma wskazań w lokalu z uwzględnieniem współczynników o których mowa w ust. 7 do sumy wskazań w nieruchomości). 7. Dla ogrzewanych lokali stosuje się współczynniki wyrównawcze wynikające z położenia lokalu w bryle budynku opracowane w oparciu o obliczeniowe zapotrzebowanie na ciepło w lokalach tego budynku oraz współczynniki oceny grzejników. 8. Indywidualny koszt zużycia ciepła na potrzeby podgrzania wody (c.w.) wyznacza się dla poszczególnych lokali w proporcji do sumy wskazań wodomierzy ciepłej wody we wszystkich lokalach rozliczanej nieruchomości. 9. Zaliczki na poczet ogrzewania i podgrzania wody wnoszone będą przez użytkowników comiesięcznie, a wymiar tych zaliczek musi zapewnić pełne pokrycie ponoszonych kosztów – w okresie rozliczeniowym. 9.1. zaliczki na poczet ogrzewania będą ustalane przez firmę rozliczeniową każdorazowo po dokonanym rozliczeniu, dla wszystkich użytkowników lokali indywidualnie, na podstawie ostatniego rozliczenia, przy uwzględnieniu przewidywanych kosztów ogrzewania, tj. prognozy wzrostu ceny ciepła i ilości energii cieplnej dostarczonej do nieruchomości z uwzględnieniem przedpłat wniesionych do czasu ustalenia zaliczki oraz zapisów rozdziału V ust. 1, 2, 3, 4, 6; 9.2. w przypadku wystąpienia wyjątkowo niekorzystnych warunków pogodowych lub większego niż przewidywano wzrostu taryfy dostawcy, Zarząd Spółdzielni może zmienić wysokość przedpłat w trakcie okresu rozliczeniowego – po uzyskaniu opinii Rady; 9.3. Zaliczki na pokrycie kosztów zakupu ciepła przeznaczonego na podgrzanie wody wodociągowej oraz na pokrycie innych kosztów związanych z dostawą ciepła dla wszystkich użytkowników lokali ustalane będą na kolejny okres rozliczeniowy na podstawie zadeklarowanej ilości wody (m 3 ) i przewidywanego kosztu podgrzania wody w przyszłym okresie rozliczeniowym. 10. Rozliczenie Spółdzielni z użytkownikiem nastąpi w terminie do 3 miesięcy od daty końca okresu rozliczeniowego przy czym: 10.1. jeżeli użytkownik nie ma zaległości wobec Spółdzielni, nadpłata z rozliczenia zostanie zaliczona na poczet przyszłych opłat za używanie lokalu lub na pisemny wniosek użytkownika wypłacona w terminie do 15 dni od daty złożenia wniosku; 10.2. nadpłata wynikająca z rozliczenia nie będzie użytkownikowi wypłacona w przypadku zaległości z tytułu opłat za używanie lokalu; nadpłata powyższa umniejszy zadłużenie wobec Spółdzielni; 10.3. niedopłatę wynikającą z rozliczenia, użytkownik zobowiązany jest wpłacić na konto Spółdzielni, w ciągu 30 dni od daty otrzymania rozliczenia. Przy znacznej niedopłacie Zarząd – na wniosek użytkownika lokalu - może należność rozłożyć na raty. 11. Użytkownikom nie przysługuje roszczenie o odsetki w przypadku wystąpienia nadpłaty wynikającej z rozliczenia zaliczek na centralne ogrzewanie i ciepłą wodę użytkową. 12. W przypadku nabycia lokalu od Spółdzielni w trakcie okresu rozliczeniowego użytkownik otrzymuje rozliczenie za okres od daty nabycia lokalu do czasu zakończenia okresu rozliczeniowego. Za okres od początku okresu rozliczeniowego do dnia poprzedzającego sprzedaż lokalu koszty centralnego ogrzewania ponosi Spółdzielnia. 13. Jeżeli w takcie okresu rozliczeniowego zmienia się użytkownik lokalu, należy o tym zawiadomić Spółdzielnię, w celu podziału kosztów i zaliczek uwzględniających okres (z podziałem na dni) posiadania tytułu prawnego do lokalu przysługującego zbywcy jak i nabywcy lokalu. 14. Jeżeli Spółdzielnia nie zostanie powiadomiona o zmianie użytkownika lokalu, rozliczeniu za cały okres rozliczeniowy podlegać będzie użytkownik lokalu, który posiada tytuł prawny do lokalu w dniu odczytu urządzeń pomiarowych po zakończeniu całego okresu rozliczeniowego. 15. W przypadku wystąpienia błędu w indywidualnym rozliczeniu kosztów centralnego ogrzewania na wniosek użytkownika lokalu złożony w okresie reklamacji można dokonać ponownego rozliczenia nieruchomości i wprowadzić korekty indywidualne w całej nieruchomości lub dokonać indywidualnej korekty rozliczenia i zwrócić kwotę nienależnie pobraną albo zażądać zwrotu kwoty nienależnie wypłaconej w terminie 30 dni od daty dostarczenia tej korekty. 16. Kwoty wynikłe z dokonanych korekt powiększą lub pomniejszą koszty ogrzewania błędnie rozliczonej nieruchomości w następnym okresie rozliczeniowym. V. ZASADY ROZLICZEŃ LOKALI NIEOPOMIAROWANYCH I NIEODCZYTANYCH 1. Lokale nieopomiarowane w zakresie c.o. rozliczane są w części stałej proporcjonalnie do powierzchni lokalu, w części zmiennej na podstawie najwyższego wskaźnika zużycia ciepła w lokalach odczytanych w rozliczanej nieruchomości. Na tej podstawie wyznacza się także zaliczkę na następny okres rozliczeniowy. 2. Lokale opomiarowane w zakresie c.o., ale nieodczytane (bez winy użytkownika lokalu) – zużycie ciepła obliczane będzie na podstawie średniego wskaźnika zużycia ciepła w rozliczanej nieruchomości. 3. Pomieszczenie, w którym nie zainstalowano podzielników kosztów ogrzewania z winy użytkownika lub użytkownik je w trakcie sezonu zdemontował lub uszkodził oraz pomieszczenie, w którym samowolnie zdemontowano grzejnik centralnego ogrzewania uzyskuje status pomieszczenia nieopomiarowanego w zakresie c.o. W takim przypadku zużycie ciepła w tym pomieszczeniu oblicza się według najwyższego wskaźnika zużycia w nieruchomości. 4. Dla pomieszczenia, w którym nie zainstalowano podzielnika kosztów ogrzewania lub wystąpiło jego uszkodzenie bez winy użytkownika, zużycie ciepła będzie szacowane na podstawie średniego wskaźnika zużycia w lokalu z pozostałych pomieszczeń. 5. Lokal, w którym użytkownik zdemontował wodomierze ciepłej wody lub je uszkodził uzyskuje status lokalu nieopomiarowanego w zakresie c.w. Dla takiego lokalu przyjmuje się w rozliczeniu zużycie określone w ilości 3,5 m 3 wody miesięcznie na osobę zamieszkałą w lokalu i na tej podstawie wyznacza się przedpłatę na następny okres rozliczeniowy. 6. W przypadku zatrzymania wodomierza bez ingerencji użytkownika zużycie ustala się na podstawie średniego zużycia z poprzedniego okresu rozliczeniowego. VI. POSTANOWIENIA DODATKOWE 1. Rozliczenie otrzymuje użytkownik posiadający – w chwili rozliczenia tytuł prawny do lokalu. 2. Koszty rozliczenia pokrywają użytkownicy w ramach opłaty stawki eksploatacyjnej. 3. Wszelkie reklamacje dotyczące rozliczania winny być zgłoszone w formie pisemnej do Spółdzielni w terminie 21 dni od daty doręczenia rozliczeń. Spółdzielnia lub firma rozliczająca udzieli odpowiedzi w terminie do 30 dni od daty zgłoszonych reklamacji. 4. Okres oczekiwania na rozpatrzenie reklamacji nie zwalnia użytkownika lokalu od uregulowania niedopłaty w terminie wskazanym w rozdz. IV pkt 10.3. 5. Instalacja centralnego ogrzewania stanowi normatywne wyposażenie budynku. Za jej utrzymanie w należytym stanie technicznym - zgodnie ze statutem Spółdzielni - odpowiada Spółdzielnia i użytkownik lokalu. 6. Wszelkie zmiany w wyposażeniu instalacji na przykład zmiana lokalizacji lub rodzaju grzejników, zaworów przygrzejnikowych, a także likwidacja grzejnika wymagają uzyskania zgody Spółdzielni. 7. W przypadku dokonania przez użytkownika lokalu - za zgodą Spółdzielni wymiany grzejników, nowo montowane grzejniki muszą posiadać stosowne dokumenty umożliwiające legalne wprowadzenie ich do obrotu wraz z informacją producenta (typ grzejnika i jego wydajność). Spółdzielnia ma obowiązek zawiadomić firmę rozliczającą o dokonanej wymianie grzejników, w celu dokonania przemontowania podzielnika i przeprowadzenia inwentaryzacji. Koszty związane z wymianą grzejników, przemontowaniem podzielników i przeprowadzeniem inwentaryzacji obciążają w całości użytkownika lokalu. 8. Demontaż grzejników w jakimkolwiek pomieszczeniu ogrzewanego lokalu nie powoduje wyłączenia powierzchni tego pomieszczenia z ogrzewanej powierzchni użytkowej lokalu, stanowiącej podstawę do ustalania obciążeń z tytułu opłat za ogrzewanie. 9. Wszelkie zmiany w instalacji centralnego ogrzewania dokonywane za zgodą Spółdzielni winny być zakończone przed rozpoczęciem sezonu grzewczego najpóźniej do 15 września celem uzupełnienia danych dla firmy rozliczającej. 10. Zmiana grzejnika uwzględniona zostanie w nowym, kolejnym okresie rozliczeniowym. 11. W przypadku niezachowania przez użytkownika informacji producenta o grzejniku, odpowiedzialność za pomyłkę przy ustalaniu jego mocy znamionowej obciąża całkowicie użytkownika. 12. W przypadku, gdy użytkownik lokalu samowolnie, bez porozumienia i zgody Spółdzielni dokonał przebudowy instalacji i urządzeń grzewczych, w tym zmiany (demontażu) grzejników, skutkującą zmniejszeniem powierzchni ogrzewanej instalacją c.o., co może być powodem niedogrzewania niektórych pomieszczeń, a także zakłóceń w działaniu wentylacji naturalnej budynku – lokal, w którym dokonano tych czynności uznany zostaje jako nieopomiarowany. Sprawca samowolnych zmian instalacji c.o. zobowiązany jest przywrócić stan pierwotny i pokryć wszelkie koszty usunięcia skutków wprowadzenia samowolnych zmian. VII. POSTANOWIENIA KOŃCOWE 1. Niniejszy regulamin stanowi podstawę prawną do rozliczeń pomiędzy użytkownikiem lokalu a Spółdzielnią. 2. W przypadkach nie objętych niniejszym regulaminem mają zastosowanie odpowiednie przepisy Kodeksu Cywilnego. 3. W przypadkach spornych wynikających z nieprzestrzegania przez strony ustaleń powyższego regulaminu właściwym do rozstrzygnięcia jest sąd właściwy dla siedziby Spółdzielni. 4. Decyzje o rozpoczęciu, zakończeniu, przerwaniu, wznowieniu ogrzewania podejmuje Zarząd Spółdzielni. 5. Traci moc - w zakresie rozliczania nieruchomości przy ul. Bydgoskiej 12, ul. Bydgoskiej 14 i ul. Bydgoskiej 16 Regulamin rozliczania kosztów dostawy ciepła do budynków, kosztów dokonywania rozliczeń z użytkownikami lokali za centralne ogrzewanie i podgrzanie wody w Konińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej zatwierdzony Uchwałą nr 30/2005 Rady Nadzorczej z dnia 27 września 2005 roku wraz z późn. zm. 6. Niniejszy Regulamin został zatwierdzony Uchwałą Nr 31 Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 29.09.2015 r.	<urn:uuid:ad481877-425d-42f9-8c7c-3c304fa3d43f>	finepdfs	1.819336	CC-MAIN-2023-14	http://www.ksmkonin.pl/pl/assets/files/ogloszenia/REGULAMIN%20c.o.%20Bydgoskie.pdf	2023-03-29T01:08:17+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-14/segments/1679296948900.50/warc/CC-MAIN-20230328232645-20230329022645-00543.warc.gz	76,859,591	0.999975	0.999992	0.999992	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1900, 3931, 5819, 7590, 9600, 11840, 13990, 16042, 18087, 20202, 20826 ]	1	1
Toruń, 19.08.2019 r. dotyczy: informacja z otwarcia ofert w postępowaniu na dostawę oprogramowania wraz ze sprzętem komputerowym (OZ/ZP-17/2019). Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Sp. z o.o. w Toruniu, działając na podstawie art. 86 ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 198 z późn. zm.) informuje, że: 1. Do upływu terminu składania ofert złożono 2 oferty. 2. Otwarcie ofert odbyło się w dniu 19 sierpnia 2019 r. o godz. 09:15 w siedzibie Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania Sp. z o.o., ul. Grudziądzka 159, 87-100 Toruń. 3. Przed otwarciem ofert podano kwotę jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia: 246 000,00 zł brutto (200 000,00 zł netto). W załączeniu tabela zawierająca firmę oraz adresy wykonawców, którzy złożyli oferty w terminie, a także informacje dotyczące ceny, warunków płatności oraz czasu usunięcia awarii. Termin wykonania zamówienia i okres gwarancji zostały określone w SIWZ, Zamawiający nie wymagał ww. informacji w ofercie. Jednocześnie Zamawiający przypomina, że zgodnie z art. 24 ust. 11 ustawy Pzp Wykonawca w terminie 3 dni od zamieszczenia na stronie internetowej niniejszej informacji, przekazuje Zamawiającemu oświadczenie o przynależności lub braku przynależności do tej samej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 23 Pzp. Wraz ze złożeniem oświadczenia, Wykonawca może przedstawić dowody, że powiązania z innym wykonawcą nie prowadzą do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Zał. 1 Z poważaniem, Prezes Zarządu Piotr Rozwadowski Wykonawcy, którzy złożyli oferty wraz z punktacją przyznana w ofertach w kryterium: Cena – 90%, Termin płatności – 5%, Czas usunięcia awarii – 5%. \| Numer oferty \| Nazwa (firma) i adres wykonawcy \| CENA brutto \| Termin płatności \| Czas usunięcia awarii \| \|--------------\|-------------------------------------------------\|---------------\|------------------\|-----------------------\| \| 1. \| PROFEKO Sp. z o.o. \| 122 601,48 zł \| 30 dni \| do 8 godzin \| \| \| ul. Kelles-Krausa 36 \| \| \| \| \| \| 26-600 Radom \| \| \| \| \| 2. \| Solwiteko sp. z o.o. \| 429 885,00 zł \| 30 dni \| do 8 godzin \| \| \| ul. Azymutalna 11 \| \| \| \| \| \| 80-298 Gdańsk \| \| \| \| (data i podpis osoby upoważnionej) Prezes Zarządu (data i podpis osoby upoważnionej)	<urn:uuid:b0e62a87-b55c-4cff-9216-77366c12b7e8>	finepdfs	1.069336	CC-MAIN-2024-26	https://bip.mpo.torun.pl/upload/file/Lidia/2019/Dostawy/Oprogramowanie/Informmacja_z_otwarcia.pdf	2024-06-16T21:20:38+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-26/segments/1718198861671.61/warc/CC-MAIN-20240616203247-20240616233247-00146.warc.gz	112,226,266	0.99999	0.999985	0.999985	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1604, 2862 ]	1	1
Zaczęło się w Mielcu i Lublinie, skończyło - w Szczecinie, Gdańsku, Jastrzębiu i Dąbrowie Górniczej. 31 lat temu robotnicze protesty przeciwko sytuacji w zakładach pracy, ale również w obronie wartości takich jak wolność słowa czy wyznania, doprowadziły do podpisania czterech porozumień i powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". Pierwsze niepokoje społeczne wybuchły w Mielcu. Z początkiem lipca 1980 roku pracownicy Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego "PZL-Mielec" rozpoczęli strajk będący wyrazem niezadowolenia wobec pogarszającej się sytuacji gospodarczej kraju. "Iskrą zapalną" stały się, nie pierwszy raz w historii Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, podwyżki cen żywności. Olbrzymie kredyty zaciągnięte w latach 70-tych przez ekipę Edwarda Gierka, choć częściowo spożytkowane na mniej lub bardziej trafione inwestycje, w dużej mierze zostały "przejedzone". Słabo wynagradzani pracownicy większości zakładów funkcjonujących na niezdrowych zasadach sprzecznych z rynkowymi produkowali za pomocą coraz gorszych narzędzi coraz gorszy sprzęt. Dodatkowym czynnikiem, który dodawał odwagi ówczesnym robotnikom, był wybór Karola Wojtyły na papieża w 1978 roku i jego pielgrzymka do Polski w roku 1979. Podczas kolejnych mszy świętych, odprawianych przez Jana Pawła II, uczestnicy nabożeństw, mający na ogół krytyczny stosunek do władzy i ustroju, przekonali się o swojej liczebnej sile. Postulaty robotników rozpoczynających strajki w kolejnych zakładach pracy bardzo szybko objęły także postulaty pozapłacowe, dotyczące m.in. swobody zrzeszania się w niezależnych od władz organizacjach związkowych, wolności słowa czy realnego prawa do niczym nieskrępowanego wyznawania własnej religii. Lubelski Lipiec Kolejna faza protestów rozpoczęła się 8 lipca 1980 roku na Lubelszczyźnie. Tak jak w Mielcu, niezadowoleni z podwyżek cen żywności i warunków pracy pracownicy Wydziału Obróbki Mechanicznej zakładów lotniczych w Świdniku przystąpili do strajku, który wywołał lawinę. Do akcji przyłączyli się pracownicy innych zakładów, wśród nich kolejarze, którzy zasłynęli przyspawaniem lokomotyw do torów. 18 lipca strajkowało już 70 zakładów Lubelszczyzny i choć do 25 lipca strajkujący porozumieli się ze stroną rządową, fali protestów nie udało się już zatrzymać. 14 sierpnia funkcjonujące od dwóch lat w Gdańsku Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża (powstałe na wzór założonych w 1978 roku Wolnych Związków Zawodowych Górnego Śląska) zażądały m.in. przywrócenia do pracy Anny Walentynowicz i Lecha Wałęsy, podwyżek płac i wybudowania pomnika ku czci ofiar komunistycznej zbrodni na Wybrzeżu z grudnia 1970 roku. Skuteczna okupacja stoczni Strajk okupacyjny pracowników Stoczni Gdańskiej szybko rozprzestrzenił się na inne zakłady pracy. Dzięki motorniczej Henryce Krzywonos, która jako pierwsza zatrzymała prowadzony przez siebie tramwaj, stanęła gdańska komunikacja miejska. Gdy stoczniowcy zaczęli się powoli rozchodzić do domów, nie wierząc w skuteczność akcji, zatrzymała ich sama Anna Walentynowicz, dzięki czemu strajk został uratowany. 16 sierpnia powołano Międzyzakładowy Komitet Strajkowy (MKS), a 17 sierpnia stoczniowcy zyskali opiekę duchową ze strony proboszcza parafii pw. św. Brygidy księdza Henryka Jankowskiego, który odtąd regularnie odprawiał msze święte dla protestujących robotników. Tego samego dnia MKS przedstawił słynną listę 21 postulatów, z których najważniejszym stała się możliwość zakładania niezależnych od władzy związków zawodowych. Tydzień później MKS zrzeszał pracowników niemal 400 gdańskich zakładów pracy, a PRL-owski rząd zdecydował się na rozmowy. Na czele delegacji rządowej stanął wicepremier Mieczysław Jagielski. W trakcie rozmów do strajkujących w Gdańsku dołączyli przedstawiciele niemal 200 strajkujących zakładów ze Szczecina, gdzie również powstał MKS. 25 sierpnia udało się wymusić na władzy odblokowanie komunikacji telefonicznej z resztą kraju, wkrótce też wybuchły strajki solidarnościowe ze stoczniowcami, również w górnictwie węgla kamiennego, co znalazło odbicie w jednym z czterech podstawowych porozumień kończących sierpniowe wydarzenia, które podpisano w Jastrzębiu-Zdroju. 2 / 6 Szczecin, Gdańsk, Jastrzębie, Dąbrowa Do podpisania porozumień kończących strajki doszło 30 sierpnia w Szczecinie, 31 sierpnia w Gdańsku, 3 września w Jastrzębiu-Zdroju i 11 września w Dąbrowie Górniczej. W tym czasie w całym kraju strajkowało 700 zakładów. Postulaty związkowców zostały zrealizowane tylko częściowo (niektóre, jak podkreślają niektórzy, czekają na realizację po dziś dzień), jednak podstawowy cel został osiągnięty - po raz pierwszy po II wojnie światowej w Europie Środkowej powstała wielka, niezależna od władzy organizacja mająca na celu przede wszystkim obronę praw pracowniczych. Lokalne komitety strajkowe przekształciły się wkrótce w organizacje regionalne i zakładowe nowego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". 10 listopada 1980 roku "S", której liczebność szacowano na 10 milionów członków, została zarejestrowana przez Sąd Okręgowy w Warszawie. Nawiązując do podpisania Porozumienia Gdańskiego, w 2005 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił 31 sierpnia świętem państwowym, Dniem Solidarności i Wolności. * * * Postulaty gdańskiego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego z 17 sierpnia 1980 roku. 1. Zalegalizowanie niezależnych od partii i pracodawców związków zawodowych. 3 / 6 2. Zagwarantowanie prawa do strajku. 3. Przestrzeganie zagwarantowanej w Konstytucji PRL wolności słowa, druku i publikacji. 4. Przywrócenie do poprzednich praw ludzi zwolnionych z pracy po strajkach w 1970 i 1976 i studentów wydalonych z uczelni za przekonania, zniesienie represji za przekonania. 5. Podanie w środkach masowego przekazu informacji o utworzeniu MKS oraz opublikowanie jego żądań. 6. Podjęcie realnych działań wyprowadzających kraj z kryzysu. 7. Wypłacenie strajkującym zarobków za strajk, jak za urlop wypoczynkowy, z funduszu Centralnej Rady Związków Zawodowych (CRZZ). 8. Podniesienie zasadniczej płacy o 2 tys. zł. 9. Zagwarantowanie wzrostu płac równolegle do wzrostu cen. 10. Realizowanie pełnego zaopatrzenia rynku. Eksport wyłącznie nadwyżek. 11. Zniesienie cen komercyjnych oraz sprzedaży za dewizy w tzw. eksporcie wewnętrznym. 12. Wprowadzenie zasady doboru kadry kierowniczej na zasadach kwalifikacji, a nie 4 / 6 przynależności partyjnej oraz zniesienie przywilejów Milicji Obywatelskiej, Służby Bezpieczeństwa i aparatu partyjnego. 13. Wprowadzenie bonów żywnościowych na mięso. 14. Obniżenie wieku emerytalnego - dla kobiet do 50 lat, dla mężczyzn do 55, lub zapewnienie emerytur po przepracowaniu w PRL 30 lat dla kobiet i 35 dla mężczyzn. 15. Zrównanie rent i emerytur starego portfela. 16. Poprawienie warunków pracy służby zdrowia. 17. Zapewnienie odpowiedniej ilości miejsc w żłobkach i przedszkolach. 18. Wprowadzenie płatnych urlopów macierzyńskich przez 3 lata. 19. Skrócenie czasu oczekiwania na mieszkania. 20. Podniesienie diety z 40 do 100 złotych i dodatku za rozłąkę. 21. Wprowadzenie wszystkich sobót wolnych od pracy. środa, 31 sierpnia 2011 10:30 W 2003 roku postulaty sierpniowe zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO "Pamięć Świata" jako polski wkład twórczy w historię ludzkości wraz z m.in. dziełem Mikołaja Kopernika "O obrotach sfer niebieskich" i dorobkiem Fryderyka Chopina. 6 / 6	<urn:uuid:35a5480d-d277-4e68-acd9-a9a1d3373fec>	finepdfs	3.90625	CC-MAIN-2015-35	http://www.solidarnoscgornicza.org.pl/index.php?view=article&id=361%3Asolidarni-nasz-jest-ten-dzie&format=pdf&option=com_content&Itemid=21	2015-08-28T12:41:25Z	crawl-data/CC-MAIN-2015-35/segments/1440644062782.10/warc/CC-MAIN-20150827025422-00250-ip-10-171-96-226.ec2.internal.warc.gz	710,415,963	0.99991	0.999924	0.999924	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2093, 4166, 5411, 6366, 7099, 7391 ]	2	3
UCHWAŁA NR XL/174/2013 RADY MIASTA OSTRÓW MAZOWIECKA z dnia 28 lutego 2013 r. w sprawie nadania statutu Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marii Dąbrowskiej w Ostrowi Mazowieckiej Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 Ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.), art.11 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 27 czerwca 1997r. o bibliotekach (Dz.U. z 2012 r. poz. 642), art.2 Ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012r. poz.406) uchwala się co następuje: § 1. Nadaje się statut Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Marii Dąbrowskiej w Ostrowi Mazowieckiej w brzmieniu stanowiącym załącznik do niniejszej Uchwały. § 2. Traci moc Uchwała Nr XXXI/202/2009 Rady Miasta Ostrów Mazowiecka z dnia 18 grudnia 2009 r w sprawie nadania statutu Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marii Dąbrowskiej w Ostrowi Mazowieckiej. § 3. Wykonanie Uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Ostrów Mazowiecka. § 4. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego. Przewodniczący Rady Miasta Krzysztof Listwon Id: 56A53860-2F16-4DB9-87FD-1FBF34C610C2. Podpisany Strona 1 I. PRZEPISY OGÓLNE § 1. 1. Miejska Biblioteka Publiczna im. Marii Dąbrowskiej w Ostrowi Mazowieckiej zwana dalej Biblioteką jest gminną samorządową instytucją kultury, działająca na podstawie przepisów: 1) Ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001r Nr 142 poz.1591 z późn. zm.) 2) )Ustawy z dnia 25 października 1991r o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity Dz.U. z 2012r poz. 406) 3) Ustawy z dnia 27 czerwca 1997r o bibliotekach (tekst jednolity Dz.U z 2012r poz. 642) 4) Ustawy z dnia 5 czerwca 1998r o samorządzie powiatowym (Dz.U z 2001 r Nr 142 poz.1592 z późn.zm.) 5) Porozumienia zawartego w dniu 24 marca 2009 r pomiędzy Zarządem Powiatu w Ostrowi Mazowieckiej a Burmistrzem Miasta Ostrów Mazowiecka w sprawie powierzenia Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Marii Dąbrowskiej w Ostrowi Mazowieckiej zadań powiatowej Biblioteki dla powiatu ostrowskiego 6) ) Niniejszego statutu. § 2. 1. Siedzibą Biblioteki jest miasto Ostrów Mazowiecka ul. 11 Listopada 8. 2. Terenem działania jest miasto Ostrów Mazowiecka oraz obszar powiatu ostrowskiego. 3. Biblioteka używa pieczątki podłużnej o treści „Miejska Biblioteka Publiczna im. Marii Dąbrowskiej 07-300 Ostrów Mazowiecka ul. 11 Listopada 8" oraz pieczęci okrągłej z napisem w otoku „Miejska Biblioteka Publiczna w Ostrowi Maz." do znakowania własności książek. 4. Miejska Biblioteka Publiczna w Ostrowi Mazowieckiej wchodzi w skład ogólnokrajowej sieci bibliotecznej na zasadach określonych w Ustawie o bibliotekach. § 3. Biblioteka jest samorządową gminną instytucją kultury o charakterze publicznym, posiadającą osobowość prawną, wpisaną do rejestru organizatora i gospodarującą samodzielnie przydzieloną częścią mienia oraz prowadzącą samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się efektywnością ich wykorzystania. § 4. Bezpośredni nadzór nad Biblioteką sprawuje Burmistrz Miasta Ostrów Mazowiecka. § 5. Nadzór merytoryczny nad działalnością Biblioteki sprawuje Biblioteka Publiczna m.st.Warszawy Biblioteka Główna województwa Mazowieckiego. II. CELE I ZADANIA BIBLIOTEKI § 6. 1. Biblioteka jest instytucją kultury, służącą rozwijaniu i zaspokajaniu potrzeb czytelniczych i informacyjnych mieszkańców oraz upowszechnianiu wiedzy i rozwojowi kultury. § 7. 1. Do podstawowych zadań Biblioteki należy: Id: 56A53860-2F16-4DB9-87FD-1FBF34C610C2. Podpisany Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr XL/174/2013 Rady Miasta Ostrów Mazowiecka z dnia 28 lutego 2013 r. STATUT MIEJSKIEJ BIBLIOTEKI PUBLICZNEJ im. MARII DĄBROWSKIEJ W OSTROWI MAZOWIECKIEJ Strona 1 1) Gromadzenie, opracowywanie, przechowywanie i ochrona zbiorów bibliotecznych, zwłaszcza dotyczących wiedzy o własnym regionie oraz dokumentujących jego dorobek kulturowy, naukowy i gospodarczy. 2) Obsługa użytkowników, przede wszystkim udostępnianie zbiorów oraz prowadzenie działalności informacyjnej, zwłaszcza informowanie o zbiorach własnych, innych bibliotek i ośrodków informacji naukowej. 3) Popularyzacja książek i biblioteki w środowisku. 4) Współdziałanie z bibliotekami innych sieci, instytucjami upowszechniania kultury, organizacjami i towarzystwami w rozwijaniu i zaspokajaniu potrzeb oświatowych i kulturalnych społeczeństwa. 5) Sprawowanie nadzoru merytorycznego nad bibliotekami publicznymi powiatu ostrowskiego w zakresie określonym Ustawą o bibliotekach. 6) Działalność dokumentacyjna i wydawnicza dotycząca zagadnień związanych z historią tradycją i kulturą ze szczególnym uwzględnieniem Ostrowi Mazowieckiej. III. OGÓLNE ZASADY ZARZĄDZANIA I ORGANIZACJI BIBLIOTEKI § 8. 1. Na czele Biblioteki stoi dyrektor. Dyrektora powołuje i odwołuje Burmistrz Miasta w trybie przewidzianym ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. 2. Dyrektor kieruje całokształtem działalności Biblioteki przy pomocy zatrudnionego przez dyrektora głównego księgowego. § 9. 1. Pracowników Biblioteki zatrudnia, zwalnia i awansuje dyrektor Biblioteki. 2. Zasady wynagradzania pracowników określone są w Regulaminie Wynagradzania Pracowników Miejskiej Biblioteki Publicznej. Regulamin wynagradzania nadaje dyrektor Biblioteki, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych. 3. Pracownicy Biblioteki powinni posiadać odpowiednie do zajmowanych stanowisk kwalifikacje. § 10. 1. Biblioteka oraz jej filie powinny być zorganizowane w sposób zapewniający mieszkańcom dogodny dostęp do materiałów bibliotecznych i informacji. 2. Miejska Biblioteka Publiczna prowadzi: - wypożyczalnię i czytelnię w budynku przy ul. 11 Listopada 8, - dział gromadzenia i opracowania księgozbioru w budynku przy ul.11 Listopada 8, - oddział dla dzieci w budynku przy ul. 11 Listopada 8, - Filię nr 1 w budynku Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ostrowi Mazowieckiej ul. Dubois 68, - Filię nr2 w budynku Ligi Obrony Kraju ul. Różańska 5. 3. Szczegółową organizację wewnętrzną Biblioteki oraz zakres działania poszczególnych komórek organizacyjnych określa Regulamin Organizacyjny nadany przez dyrektora. IV. MIENIE I FINANSE BIBLIOTEKI § 11. 1. Biblioteka prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w obowiązujących przepisach. 2. Podstawą gospodarki finansowej Biblioteki jest plan finansowy ustalony przez dyrektora z zachowaniem wysokości dotacji organizatora. Biblioteka sporządza plan finansowy zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych i przedstawia go organizatorowi. 3. Biblioteka corocznie w terminie do 3 miesięcy po dniu bilansowym przedkłada organizatorowi sprawozdanie finansowe za poprzedni rok kalendarzowy, które zatwierdza organizator. Id: 56A53860-2F16-4DB9-87FD-1FBF34C610C2. Podpisany Strona 2 Źródłami finansowania działalności Biblioteki są: 1. Dotacje podmiotowe i celowe z budżetu jednostki samorządu terytorialnego i państwa, w szczególności środki przekazywane przez organizatora w formie dotacji: 1) ) Podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym utrzymanie i remonty obiektów, 2) Celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, 3) Celowej na realizację wskazanych zadań i programów. 2. Biblioteka może pobierać opłaty za niektóre usługi i wydawnictwa w granicach obowiązujących przepisów, a wpływy przeznaczać na cele statutowe. V. POSTANOWIENIA KOŃCOWE § 13. Statut Bibliotece nadaje Rada Miasta Ostrów Mazowiecka. § 14. Zmiany w statucie mogą być dokonywane w trybie określonym dla jego nadania. Przewodniczący Rady Miasta Krzysztof Listwon Id: 56A53860-2F16-4DB9-87FD-1FBF34C610C2. Podpisany Strona 3	<urn:uuid:1e497c65-cdf7-4943-9cd0-be552e47f479>	finepdfs	1.598633	CC-MAIN-2021-43	https://www.bip.ostrowmaz.pl/public/getFile?id=205254	2021-10-25T16:02:44+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-43/segments/1634323587719.64/warc/CC-MAIN-20211025154225-20211025184225-00574.warc.gz	782,693,234	0.999693	0.99981	0.99981	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1226, 3839, 6917, 7832 ]	1	0
DECYZJA Na podstawie art. 90 ust. 1; art. 83 ust. 1 pkt 1; art. 83a ust. 1; art. 83c ust. 1, 3, 4; art. 83d ust. 1, 2, 4; art. 85 ust. 1, ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r., poz. 1098), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz. U. z 2017 r., poz. 1330) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez pełnomocnika Gminy Widawa w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów orzekam 1. Zezwolić Gminie Widawa na usunięcie 3 drzew, w tym: 2 drzew gatunku jesion pensylwański o obwodach pni: 114 cm (nr 1) i 119 (nr 2), 1 drzewa gatunku jesion wyniosły o obwodzie pnia o obwodzie pnia 101 cm (nr 3) oraz krzewów zajmujących łącznie powierzchnię 51 m² - forma żywoplotu utworzonego przez gatunki: karagana syberyjska o pow. 20 m², bez lilak o pow. 16 m² oraz śliwa tarnina o pow. 15 m², rosnących w pasie drogi wewnętrznej na dz. nr 347 w m. Widawa, gm. Widawa w terminie do 31 marca 2022 r. 2. Naliczyć opłatę za usunięcie drzew i krzewów, o których mowa w pkt. 1 orzeczenia decyzji w wysokości 12.060,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy sześćdziesiąt złotych, zero groszy). 3. Uzależnić wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów wymienionych w pkt. 1 orzeczenia decyzji od zastąpienia ich drzewami gatunku lipa drobnolistna o obwodach pni wynoszących, na wysokości 100 cm, co najmniej 12 cm, które należy posadzić na działce nr 347 w m. Widawa, gm. Widawa w terminie do 30 października 2022 r. Drzewa należy opalikować (3 paliki połączone z pniem elastyczną taśmą umocowaną tuż pod koroną drzew). 4. Odroczyć na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w niniejszym zezwoleniu na wykonanie nasadzeń zastępczych, termin uiszczenia opłaty za usunięcie przedmiotowych drzew, naliczonej w pkt. 2 orzeczenia decyzji. 5. Zobowiązać Gminę Widawa do złożenia, w terminie 7 dni od posadzenia drzew, o których mowa w pkt. 3, informacji o wykonaniu nasadzeń zastępczych. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 28.05.2021 r., złożonym w tut. Starostwie w dniu 31.05.2021 r., pełnomocnik Gminy Widawa wystąpił o wydanie zezwolenia na usunięcie 3 drzew gatunku jesion wyniosły o obwodach pni: 114 cm (nr 1), 119 cm (nr 2), 101 cm, (nr 3) oraz 51 m² krzewów gatunku ligustr pospolity, rosnących w pasie drogi wewnętrznej na działce nr 347 w m. Widawa, gm. Widawa. Argumentowano, że wnioskowane do usunięcia zadrzewienia kolidują z projektowanym układem drogowym drogi wewnętrznej wraz z parkingami. Do wniosku załączono poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo udzielone Panu Kazimierzowi Mamos, zam. Żar 34 b, 97-415 Kluki do występowania w imieniu Gminy Widawa przed urzędami i organami administracji publicznej w sprawach związanych m.in. z uzyskaniem wszelkich pozwoleń w zakresie realizacji umowy nr RFB.10.2021 z dnia 29.01.2021 r. na opracowanie kompletnej dokumentacji projektowej dla zadania pn: „przebudowa drogi w miejscowości Widawa ul. Rocha, zlokalizowanej na działkach nr 347 i 332 w obrębie Widawa, gm. Widawa”, projekt zagospodarowania terenu z lokalizacją drzew i krzewów wnioskowanych do usunięcia oraz wskazaną lokalizacją projektowanych nasadzeń zastępczych (6 lip drobnolistnych do posadzenia na dz. nr 347 w m Widawa, gm. Widawa), a także oświadczenie o prawie Gminy Widawa do władania działką nr 347 w Widawie, gm. Widawa. Podano również termin planowanego usunięcia zadrzewień, tj. do 31.03.2022 r. W toku postępowania ustalono, że zgodnie z danymi ewidencji gruntów tut. Starostwa działka nr 347 w Widawie, gm. Widawa stanowi własność Gminy Widawa; użytki: (dr) – drogi. Z uwagi na fakt, iż złożony wniosek nie spełniał przesłanki z art. 83b ust.1 pkt 8, tj. nie zawierał terminu planowanego wprowadzenia nasadzeń zastępczych tut. Starostwo pismem z dnia 02.06.2021 r., znak: EZ.613.48.2021 wezwało stronę do uzupełnienia ww. braku w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. Jednocześnie pouczono, że nieuzupełnienie ww. braku w wyznaczonym terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi pismem przekazanym (przez e-PUAP) w dniu 18.06.2021 r. strona poinformowała o planowanym terminie wykonania nasadzeń zastępczych, tj. do 30.11.2022 r. Zgodnie z uzgodnieniami dokonanymi z Wydziałem Architektury i Budownictwa w/m strona nie występuowała z wnioskiem o uzyskanie pozwolenia na budowę/ przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych związanych z planowaną inwestycją przebudowy drogi w miejscowości Widawa - ulica Rocha. W związku z powyższym organ prowadzący postępowanie wezwał stronę o uzupełnienie wniosku część opisową projektu zagospodarowania terenu. Zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków, prowadzoną przez Starostę Łaskiego przedmiotowa działka została objęta formą ochrony przyrody. Zatem dla prawidłowego prowadzenia postępowania w zakresie wydania zezwolenia na usunięcie drzew kolidujących z przebudową drogi wraz z parkingami konieczne było ustalenie, czy planowana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 58a i 62 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2019 r., poz. 1839). Jednocześnie strona została poinformowana, że brak uzupełnienia części opisowej do planu zagospodarowania terenu oraz brak wyjaśnień w sprawie w wyznaczonym terminie skutkować może wydaniem decyzji odmownej. W odpowiedzi strona pismem przekazanym (przez e-PUAP) w dniu 08.07.2021 r. dołączyła kserokopię zgłoszenia budowy lub wykonania innych robót budowlanych projektu budowlanego wykonanego dla przedmiotowego zadania, złożonego w Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w Łasku w dniu 21.06.2021 r., opatrzoną klauzulą „przyjęto bez sprzeciwu” z datą 08.07.2021 r. wraz z kserokopią projektu budowlanego dla przedmiotowej inwestycji,. Jednocześnie wyjaśniono, że planowana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bowiem długość projektowanej drogi wewnętrznej wynosi łącznie 234 metry, a powierzchnia planowanych parkingów (stanowisk postojowych i dróg manewrowych) wynosi łącznie 0,15 ha, co nie kwalifikuje przedsięwzięcia jako mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko. Wobec powyższego tut. Starostwo wyznaczyło na dzień 13.07.2021 r. oględziny przedmiotowych zadrzewień, o czym telefonicznie poinformowano stronę. Obecni ustalili, że drzewa o obwodach pni 114 cm (nr 1) i 119 cm (nr 2), opisane we wniosku jako jesiony wyniosłe, w rzeczywistości należą do gatunku jesion pensylwański. Potwierdzono natomiast przynależność gatunkową drzewa o obwodzie pnia 101 cm (nr 3). Ponadto stwierdzono, że krzewy (forma żywopłotu) opisane we wniosku jako ligustr pospolity zajmujące łączną powierzchnię 51 m² w rzeczywistości należą do trzech różnych gatunków, tj. karagana syberyjska 20 m², bez lilak 16 m² oraz śliwa tarnina 15 m². Oględziny wykazały ponadto, że przedmiotowe zadrzewienia są w dobrej kondycji zdrowotnej. Przedmiotowe krzewy wykazują regularne przycinanie, posusz w koronach jesionów oceniono na około 20%. Na pniach drzew nie stwierdzono obecności żadnych ubytków powierzchniowych czy wgłębnych pni, w których byłby widoczny mursz. Nie stwierdzono również, aby statyka drzew została naruszona. Przeprowadzone oględziny oraz dokumentacja projektowa zadania potwierdziły, że przedmiotowe jesiony oraz krzewy gatunków: karagana syberyjska, bez lilak i śliwa tarnina (w formie żywopłotu) kolidują z złożeniami przedmiotowej inwestycji. W związku z powyższym ich usunięcie jest konieczne. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe przedsięwzięcie dotyczy drogi wewnętrznej, a ustawa przewiduje zwolnienie z naliczania opłaty za usunięcie drzew i krzewów wyłącznie w przypadku dróg publicznych, w przedmiotowym postępowaniu zostanie naliczona opłata za usunięcie przedmiotowych zadrzewień. Opłata ta zostanie jednocześnie odroczona na okres 3 lat ze względu na przewidziane przez Wnioskodawcę nasadzenia kompensacyjne. Zgodnie z projektem planu nasadzeń załączonym do złożonego wniosku ustalono z pełnomocnikiem Gminy Widawa, że zostaną posadzone drzewa gatunku lipa drobnolistna (6 sztuk) o obwodach pni, wynoszących na wysokości 100 cm co najmniej 12 cm. Nasadzenia kompensacyjne zostaną wprowadzone na działkę nr 347 w m. Widawa, gm. Widawa w terminie do 30.10.2022 r. uznano bowiem, że sadzenie drzew w zaproponowanym przez pełnomocnika Gminy Widawa terminie do 30.11.2022 r. ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia niekorzystnych warunków atmosferycznych może wpłynąć negatywnie na żywotność nasadzeń. W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia lub złamania drzewa należy opalikować (3 paliki połączone z pniem elastyczną taśmą umocowaną tuż pod koroną drzewa). Analizując powyższe uznano, że kolizja wnioskowanych do usunięcia drzew i krzewów uniemożliwiająca przeprowadzenie inwestycji polegającej na przebudowie drogi wewnętrznej wymusza usunięcie drzew. Obecni podczas oględzin nie stwierdzili występowania w obrębie przedmiotowych drzew i krzewów gatunków chronionych. Nie stwierdzono też występowania ptasich gniazd, dziupli ani budek legowych. Jednocześnie wobec braku przesłańek z art. 86 ww. ustawy o ochronie przyrody za usunięcie drzew i krzewów, zostanie naliczona opłata odroczona na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na wykonanie nasadzeń zastępczych. Wnioskodawca przewidział bowiem wprowadzenie kompensacji przyrodniczej. Opłatę za usunięcie drzew i krzewów, wymienionych w pkt. 1 orzeczenia decyzji, nalicza się w następujący sposób: - jesion pensylwański o obwodzie pnia 114 cm (nr 1): 114 x 30 = 3.420,00 zł - jesion pensylwański o obwodzie pnia 119 cm (nr 2): 119 x 30 = 3.570,00 zł - jesion wyniosły o obwodzie pnia 101 cm (nr 3): 101 x 30 = 3.030,00 zł krzewy (forma żywopłotu) gatunków: karagana syberyjska (20 m²), bez lilak (16 m²) i śliwa tarnina (15 m²) na łącznej pow. 51 m²: 51 m² x 40 = 2.040 zł Łącznie: 12.060,00 zł Strona ma obowiązek zawiadomić organ o terminie usunięcia drzew i krzewów oraz wykonaniu obowiązku zawartego w pkt. 3 orzeczenia decyzji w terminie 7 dni od wprowadzenia nasadzeń zastępczych. Zgodnie z art. 84 ust. 5 ww. ustawy jeżeli wprowadzone nasadzenia nie zachowają żywotności po 3 latach od dnia upływu terminu wskazanego w niniejszym zezwoleniu, z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości, organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów przeliczy opłatę ponownie w sposób proporcjonalny do liczby drzew i krzewów, które nie zachowały żywotności. Zgodnie z art. 84 ust. 7 ww. ustawy w przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych zgodnie z niniejszym zezwoleniem, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew i krzewów, które nie zostały posadzone. Zgodnie z art. 127 ww. ustawy kto umyślnie narusza zakazy obowiązujące w stosunku do roślin, zwierząt lub grzybów objętych ochroną gatunkową podlega karze aresztu lub grzywny. Organ wydający zezwolenie, pismem z dnia 14.07.2021 r., znak: EZ.613.48.2021, zgodnie z art. 10 § 1 kpa, poinformował stronę o możliwości zapoznania się z zebranymi materiałami w sprawie, przed jej ostatecznym rozstrzygnięciem. W dniu 19.07.2021 r. (e-PUAP) Pan Kazimierz Mamos poinformował, że zrzeka się prawa do wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Od niniejszej decyzji stronie służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu za pośrednictwem Starosty Łaskiego w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję. Z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna. Otrzymują: 1. Pan Kazimierz Mamos – pełnomocnik Gminy Widawa 2. aa	3170a3d3-fe97-43c8-9baf-13cc0551570e	finepdfs	1.289063	CC-MAIN-2023-14	https://www.bip.widawa.pl/res/serwisy/pliki/28666151?version=1.0	2023-03-23T17:24:58+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-14/segments/1679296945182.12/warc/CC-MAIN-20230323163125-20230323193125-00192.warc.gz	742,987,498	0.999973	0.999972	0.999972	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 2966, 7349, 11107, 12119 ]	1	0
Załącznik nr 7 do Zarządzenia Rektora nr .…./12 z dnia …….….………..…… 2012r. KARTA MODUŁU / KARTA PRZEDMIOTU \| Nazwa modułu \| Warunki wykonawstwa i odbioru urządzeń technicznych \| \|---\|---\| \| Nazwa modułu w języku angielskim \| Conditions of execution and acceptance of technical devices \| \| Obowiązuje od roku akademickiego \| 2012/2013 \| A. USYTUOWANIE MODUŁU W SYSTEMIE STUDIÓW B. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA PRZEDMIOTU C. EFEKTY KSZTAŁCENIA I METODY SPRAWDZANIA EFEKTÓW KSZTAŁCENIA Cel modułu Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z problematyką transportu, w tym maszyn i urządzeń, komunikacji na budowie, warunkami organizacji placu budowy, planu BIOZ, z robotami ziemnymi, wykonawstwem i odbiorem częściowym i końcowym, sieci wodociągowych i ich uzbrojenia oraz sieci kanalizacyjnej do eksploatacji SUW i OMB. (3-4 linijki) \| Symbol efektu \| Efekty kształcenia \| Forma prowadzenia zajęć (w/ć/l/p/inne) \| odniesienie do efektów kierunkowych \| \|---\|---\|---\|---\| \| W_01 \| Zna najczęściej stosowane materiały i sprzęt wykorzystywany w robotach budowlano- montażowych \| W \| IŚ_W06 \| \| W_02 \| Zna ogólne warunki techniczne wykonania i odbioru robót instalacyjnych . \| W \| IŚ_W09 IŚ_W10 \| \| W-03 \| Zna zasady systemu kontroli jakości i odbioru robót urządzeń wod.-kan. \| W \| IŚ_W09 IŚ_W10 \| \| U_01 \| Potrafi opracować dokumentację techniczną z zakresu wykonawstwa i odbioru urządzeń sanitarnych-sieciowych wod.-kan. \| W \| IŚ_U04 \| \| U_02 \| Potrafi posługiwać się przepisami, wytycznymi, normami i normatywami wykonawstwa i odbioru urządzeń sanitarnych \| W \| IŚ_U02 \| \| K_01 \| Ma świadomość konieczności podnoszenia kompetencji zawodowych, samodzielnie poszerza wiedzę w zakresie nowych technologii w inżynierii środowiska \| W \| IŚ_K03 \| \| K_02 \| Rozumie znaczenie postępu technicznego i konieczność nowych rozwiązań w inżynierii środowiska, rozumie pozatechniczne aspekty działalności inżynierskiej \| W \| IŚ_K09 \| Treści kształcenia: 1. Treści kształcenia w zakresie wykładu \| Nr wykładu \| Treści kształcenia \| \|---\|---\| \| 1 \| Zapoznanie studentów z programem wykładów, omówienie pozycji literaturowej, wytycznych i instrukcji \| \| 2 \| Roboty przygotowawcze, syntetyczne omówienie systemów i urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych. Transport, magazynowanie wyrobów i urządzeń, postępowanie przy rozładunku i montażu rur na budowie, zasady wykonawstwa robót ziemnych i montażu, omówienie planu bezpieczeństwa i \| \| \| ochrony zdrowia, omówienie także uczestników procesu inwestycyjnego \| \|---\|---\| \| 3 \| Wykonawstwo robót, w tym roboty ziemne i rodzaje gruntów i ich charakterystyka, odwodnienia gruntów. Rodzaje wykopów w tym z umocnieniem i bez umocnienia, zalecane szerokości wykopów, posadowienia rurociągów na betonie \| \| 4 \| Montaż rurociągów i ich uzbrojenie na sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Wykonywanie prób szczelności. Odbiór odcinków przewodów i ich formalne dokumentowanie. \| \| 5 \| Przejścia przewodów pod przeszkodami terenowymi i przez ściany budowli. \| \| 6-7 \| Roboty pomocnicze, wykończeniowe, kontrola jakości, formalne rozliczenie robót \| 2. Treści kształcenia w zakresie ćwiczeń \| Nr zajęć ćwicz. \| Treści kształcenia \| Odniesienie do efektów kształcenia dla modułu \| \|---\|---\|---\| 3. Treści kształcenia w zakresie zadań laboratoryjnych \| Nr zajęć lab. \| Treści kształcenia \| \|---\|---\| 4. Charakterystyka zadań projektowych 5. Charakterystyka zadań w ramach innych typów zajęć dydaktycznych Metody sprawdzania efektów kształcenia \| Symbol efektu \| Metody sprawdzania efektów kształcenia (sposób sprawdzenia, w tym dla umiejętności – odwołanie do konkretnych zadań projektowych, laboratoryjnych, itp.) \| \|---\|---\| \| W_01 \| Kolokwium \| \| W_02 \| Kolokwium \| \| W_03 \| Kolokwium \| \| U_01 \| Kolokwium \| \| U_02 \| Kolokwium \| \| K_01 \| Kolokwium \| D. NAKŁAD PRACY STUDENTA \| Bilans punktów ECTS \| \| \| \|---\|---\|---\| \| \| Rodzaj aktywności \| obciążenie studenta \| \| 1 \| Udział w wykładach \| 15 \| \| 2 \| Udział w ćwiczeniach \| \| \| 3 \| Udział w laboratoriach \| \| \| 4 \| Udział w konsultacjach (2-3 razy w semestrze) \| 2 \| \| 5 \| Udział w zajęciach projektowych \| \| \| 6 \| Konsultacje projektowe \| \| \| 7 \| Udział w egzaminie \| \| \| 8 \| Udział w kolokwium \| \| \| 9 \| Liczba godzin realizowanych przy bezpośrednim udziale nauczyciela akademickiego \| 17 (suma) \| \| 10 \| Liczba punktów ECTS, którą student uzyskuje na zajęciach wymagających bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego (1 punkt ECTS=25-30 godzin obciążenia studenta) \| 0,68 \| \| 11 \| Samodzielne studiowanie tematyki wykładów \| 6 \| \| 12 \| Samodzielne przygotowanie się do ćwiczeń \| \| \| 13 \| Samodzielne przygotowanie się do kolokwiów \| \| \| 14 \| Samodzielne przygotowanie się do laboratoriów \| \| \| 15 \| Wykonanie sprawozdań \| \| \| 15 \| Przygotowanie do kolokwium końcowego z laboratorium \| \| \| 17 \| Wykonanie projektu lub dokumentacji \| \| \| 18 \| Przygotowanie do egzaminu/kolokwium \| 2 \| \| 19 \| \| \| \| 20 \| Liczba godzin samodzielnej pracy studenta \| 8 \| \| 21 \| Liczba punktów ECTS, którą student uzyskuje w ramach samodzielnej pracy (1 punkt ECTS=25-30 godzin obciążenia studenta) \| 0,32 \| \| 22 \| Sumaryczne obciążenie pracą studenta \| 25 \| \| 23 \| Punkty ECTS za moduł 1 punkt ECTS=25-30 godzin obciążenia studenta \| 1 \| \| 24 \| Nakład pracy związany z zajęciami o charakterze praktycznym Suma godzin związanych z zajęciami praktycznymi \| \| E. LITERATURA \| \| 5. Gabryszewski T.: Wodociągi i Kanalizacja Arkady, Warszawa 2003 6. Sawicki W;: Wodociągi i Kanalizacja, PWRiL, Warszawa 1982 7. Szpindor A.: Zaopatrzenie w wodę i kanalizacja wsi, Wyd. 2, Arkady, Warszawa 1998 8. Lohr M., Stier E., Fischer M.: Dobre i złe rozwiązania w oczyszczalniach ścieków. Poradnik projektowania, budowy i eksploatacji. Tłumaczenie Kempa E. Wrocław 2005 9. Imhoff K., Jmhoff K.R.: Kanalizacja miast i oczyszczanie ścieków. Poradnik, Wyd. Projprzem-EKO, Bydgoszcz 1996 10. Kuliczkowski A.: Rury kanalizacyjne t. I. Właściwości materiałowe. Monografia nr 28, Wyd. PŚk, Kielce 2001 11. Kuliczkowski A.: Rury kanalizacyjne t. II. Projektowanie konstrukcji . Monografia nr 42, Wyd. PŚk, Kielce 2004 12. Kuliczkowski A.: Rury kanalizacyjne t. III. Rury o konstrukcji sztywnej i sprężystej . Monografia nr 4, Wyd. PŚk, Kielce 2008 13. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz.414 z późn. zmianami) 14 Ustawa z dnia 15 lipca z 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, Poz. 1229 z późn. zmianami) 15. ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, Poz. 74 z późn. zmianami) 16. Wytyczne, Polskie Normy (PN) – wybrane pozycje \| \|---\|---\| \| Witryna WWW modułu/przedmiotu \| \|	<urn:uuid:d12ec919-06fd-4d79-87f1-ff6eabedc383>	finepdfs	3.550781	CC-MAIN-2017-39	http://www.tu.kielce.pl/files/wisgie/IS_1st_sem-6_Warunki-wykonawstwa-i-odbioru-urz%C4%85dze%C5%84-technicznych.pdf	2017-09-24T19:31:03Z	crawl-data/CC-MAIN-2017-39/segments/1505818690203.42/warc/CC-MAIN-20170924190521-20170924210521-00131.warc.gz	588,079,086	0.999867	0.999878	0.999878	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "unknown" ]	pol_Latn	{}	false	[ 420, 2424, 3784, 5363, 6643 ]	1	0
ZAPYTANIE OFERTOWE NR. 1/NOV/ABM/2023 W RAMACH PROJEKTU PT. „OPRACOWANIE LEKU GENERYCZNEGO WYKAZUJĄCEGO BIORÓWNOWAŻNOŚĆ, ZAWIERAJĄCEGO DWIE SUBSTANCJE CZYNNE STOSOWANEGO W LECZENIU CUKRZYCY TYPU 2 U DOROSŁYCH PACJENTÓW" WSPÓŁFINANSOWANEGO ZE ŚRODKÓW AGENCJI BADAŃ MEDYCZNYCH W nawiązaniu do postępowania NR 1/NOV/ABM/2023 pojawiły się następujące pytania od oferenta. Poniżej przedstawiamy nasze odpowiedzi. Do zadania nr 1. 1. Czy dopuszczą Państwo pompę biokompatybilną pracującą do 1050 bar (zatem o lepszym zakresie niż wymagane), z precyzją 0,06% RSD, a nie 0,05% RSD? Jest to zaniedbywalna różnica, która nie wpływa na wynik analiz. W zakresie ciśnienia pracy pompy biokompatybilnej nie wyspecyfikowaliśmy górnej granicy dla maksymalnego ciśnienia roboczego, istotne jest dla nas, aby moduł pracował w zakresie ciśnień (maksymalnym ciśnieniem roboczym) nie mniejszym niż do 1000 barów. Wymagamy precyzji przepływu nie mniejszej niż 0,05% RSD. Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie zmiany precyzji przepływu. 2. Oferujemy system modułowy w którym każdy komponent zbudowany jest z osobnego modułu, co gwarantuje maksymalną elastyczność konfiguracji. Czy zatem dopuszczą Państwo, aby degazer nie był wbudowany w pompę, a stanowił osobny moduł zintegrowany designem i wymiarami z resztą systemu? Wymagamy degazera wbudowanego w moduł pompy, działający w czasie rzeczywistym. Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie. 3. Czy dopuszczą Państwo inertną celkę w detektorze DAD o wytrzymałości do 80 bar zamiast 120 bar? Jest to w zupełności wystarczająca wytrzymałość, gdyż za kolumną nie mamy już do czynienia z dużymi oporami, zwykle sięgającymi dużo niższych wartości. Wymagamy inertną celkę w detektorze DAD o wytrzymałości nie mniejszej niż 120 bar. Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie. 4. Czy dopuszczą Państwo detektor DAD z maksymalną szybkością zbierania danych do 100 Hz zamiast 200 Hz? Nie dopuszczamy zmian w zakresie maksymalnej szybkości zbierania danych detektora DAD. Wymagamy detektor DAD z maksymalną szybkością zbierania danych nie mniejszą niż 200 Hz. 5. Zwykle w trybie UHPLC korzysta się z szybkości zbierania danych sięgających 20 do 40 Hz. Wartości powyżej 40 Hz powodują tworzenie większy plików w komputerze, natomiast nie pociągają za sobą poprawy jakości samej „chromatografii", czyli np. lepiej opisanego piku itd. Rozumiemy ww. punkt widzenia, jednak wymagamy detektora z maksymalną częstotliwością zbierania danych nie mniejszą niż 200 Hz. 6. Czy dopuszczą Państwo rozdzielczość optyczną równą 1,2 nm i rozdzielczość spektralną +/-1,4 nm? Nie dopuszczamy zmian w zakresie rozdzielczości optycznej i rozdzielczości spektralnej. 7.Czy dopuszczą Państwo biokompatybilny autosampler o zakresie nastrzyku od 0,1 ul do 50 ul bez zmiany pętli? Oferujemy najszybszy na rynku autosampler o dużej pojemności na 162 próbki 2 ml. Termostatowanie w lepszym zakresie niż wymagane od 4 do 45 stopni. Posiada również liczne tryby automatycznej obróbki wstępnej, podobnie posiada opcję rozbudowy o podajnik kilkuset dodatkowych próbek. Wyspecyfikowany dolny zakres nastrzyku 0,01 ul… nie jest nigdy stosowany w praktyce. Jest również obciążony bardzo dużym błędem pomiarowym. W zakresie objętości nastrzyku wyspecyfikowaliśmy minimalny zakres objętości zastrzyku 0,01-25μl bez zmiany pętli. Dopuszczamy zmianę w zakresie maksymalnej wielkości nastrzyku, czyli na możliwość nastrzyku o objętości powyżej 25μl. Nie dopuszczamy zmiany w zakresie minimalnej wielkości nastrzyki. Wymagamy możliwość wykonania nastrzyku o minimalnej objętości 0,01μl. 8. Czy dopuszczą Państwo autosampler z trybami nastrzyku „loop injection" oraz „direct injection" bez trybu „prekompresji próbki"? Wymagamy autosamplera z trybem tzw. „prekompresji próbki". Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie. 9. Czy dopuszczą Państwo autosampler z dokładnością nastrzyku +/-1%? Wymagamy dokładności nastrzyku nie większej niż ±0,5%. Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie. 10. Czy dopuszczą Państwo precyzję nastrzyku 0,5% RSD dla 1 ul próbki? Wymagamy precyzji nastrzyku nie mniejszej niż 0,25% RSD dla nastrzyku 1μl. Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie. 11.Oferujemy cykl nastrzyku lepszy niż wymagany – 6,7 sekundy vs wymagane 10 sekund. W zakresie długości cyklu nastrzyku nie wyspecyfikowaliśmy dolnej granicy, istotna jest dla nas minimalna długość cyklu nastrzyku nie dłuższa niż 10 sekund. 12. Oferujemy pojemność autosamplera na 162 fiolki 2 ml vs 100 pozycji wymagane. W zakresie pojemności autosamplera nie wyspecyfikowaliśmy górnej granicy dla pojemności modułu, istotna jest dla nas minimalna ilość fiolek HPLC 2 mL nie mniejsza niż 100. 13. Czy dopuszczą Państwo termostat kolumn z wymuszonym obiegiem powietrza w zakresie ustawienia temperatur od 5 do 100 stopni Celsjusza, dokładnością +/-0,5 stopnia, precyzją +/-0,05stopnia? Wymagamy termostat kolumn z możliwością wyboru trybu termostatowania komory termostatu (obieg powietrza wymuszony lub bierny) z zakresem ustawienia temperatury od 5 do 120 stopni Celsjusza. 14. Czy dopuszczą Państwo termostat z wstępnym podgrzewaniem fazy ruchomej przed wejściem na kolumnę, ale bez chłodzenia za kolumną, natomiast z potrójnie termostatowaną celką, optyką i źródłem światła detektora? Wymagamy termostat z wstępnym podgrzewaniem fazy ruchomej przed wejściem na kolumnę wraz z możliwością chłodzenia eluentu po wyjściu z kolumny chromatograficznej. Nie dopuszczamy zmiany w tym zakresie. 15. Czy dopuszczą Państwo oprogramowanie bazodanowe DB spełniające wszystkie wymogi 21 CFR cz.11 z opcją rozbudowy do architektury typu Clinet-Serwer? Wymagamy oprogramowania pracującego w architekturze klient-serwer spełniającego FDA 21 CFR part 11. 16. Czy Zamawiający zamiast Gwarancji Bankowej dopuszcza zabezpieczenie umowy w formie Polisy OC firmy, która wynosi 1.000.000,00 PLN ? Zamawiający nie dopuszcza innej formy zabezpieczenia.	<urn:uuid:f1bf3d0e-287a-42fc-b7fe-d20be3196c39>	finepdfs	1.22168	CC-MAIN-2025-05	https://novasome.pl/wp-content/uploads/2023/03/Odpowiedzi-na-pytania-do-zapytania-ofertowego-nr.-1_NOV_ABM.2023.pdf	2025-01-19T09:40:38+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2025-05/segments/1736703362514.64/warc/CC-MAIN-20250119083123-20250119113123-00486.warc.gz	441,547,253	0.999975	0.999974	0.999974	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3197, 5885 ]	1	0
WNIOSEK O PRZYZNANIE STYPENDIUM Wypełnia Fundacja Rozwoju Śląska NUMER WNIOSKU DATA WPŁYWU WNIOSKU Punkty I-XI wypełnia kandydat/rodzic/prawny opiekun/organizacja I. DANE OSOBOWE KANDYDATA Imię/imiona Nazwisko PESEL Data urodzenia Miejsce urodzenia Telefon kontaktowy (numer telefonu rodzica/opiekuna prawnego w przypadku osoby małoletniej) Adres e-mail (adres e-mail rodzica/opiekuna prawnego w przypadku osoby małoletniej) II. ADRES ZAMIESZKANIA KANDYDATA Województwo Powiat Gmina Ulica Nr domu Nr lokalu Kod pocztowy Miejscowość Poczta Adres do korespondencji (jeżeli inny niż adres zamieszkania) Urząd Skarbowy Dokładny adres Urzędu Skarbowego III. DANE RACHUNKU BANKOWEGO, NA KTÓRY PRZEKAZYWANE BĘDZIE STYPENDIUM Imię i nazwisko posiadacza rachunku Nazwa banku oraz numer rachunku IV. DANE OSOBOWE RODZICA/OPIEKUNA PRAWNEGO (wypełnić gdy kandydat do stypendium jest małoletni) V. INFORMACJA O WNIOSKUJĄCYM (wypełnić, gdy o przyznanie stypendium dla kandydata wnioskuje organizacja) Nazwa wnioskodawcy Osoba/-y upoważniona/-e do reprezentowania wnioskodawcy Województwo Powiat Gmina Ulica Nr domu Nr lokalu Kod pocztowy Miejscowość Poczta Osoba upoważniona do składania wyjaśnień Telefon kontaktowy Adres e-mail Miejscowość, data Czytelny podpis/-y osoby/-ób reprezentującej/-cych wnioskodawcę VI. Kategoria w ramach której kandydat ubiega się o przyznanie stypendium: naukowe, sportowe, artystyczne, społeczne. VII. Rodzaj preferowanej wypłaty stypendium jednorazowe, miesięczne. VIII. INFORMACJE DOTYCZĄCE DOTYCHCZASOWYCH OSIĄGNIĘĆ KANDYDATA (opis osiągnięć w okresie ostatnich …/ .) Załącznik Nr 2 do Uchwały Zarządu Fundacji Rozwoju Śląska nr 38/2020 z dn.26.02.2020 Regulaminu Programu Stypendialnego 2020 Fundacji Rozwoju Śląska im. Johanna Kroll IX. UZASADNIENIE WNIOSKU O PRZYZNANIE STYPENDIUM (……) Świadomy/-a odpowiedzialności za składanie oświadczeń niezgodnych z prawdą niniejszym oświadczam, iż wszelkie informacje podane we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym i podane na podstawie posiadanych przeze mnie dokumentów, które w razie jakichkolwiek wątpliwości w trakcie oceny wniosku, zobowiązuję się niezwłocznie przedłożyć. Wyrażam(y) zgodę na przetwarzanie moich (naszych) danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do udzielenia i realizacji stypendium przez Fundację Rozwoju Śląska w Opolu oraz na potrzeby jednostek kontrolujących i nadzorujących działalność Fundacji, na żądanie tych jednostek, zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1) oraz Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych. Niniejsza zgoda obejmuje równocześnie publikację moich danych osobowych na stronie internetowej, w materiałach reklamowych, publikacjach, środkach masowego przekazu, itp. Wyrażam(y) zgodę na wprowadzenie do bazy danych i przetwarzanie moich (naszych) danych osobowych obecnie i w przyszłości przez Fundację Rozwoju Śląska w Opolu oraz upoważnione przez nią instytucje lub podmioty, którym Fundacja powierzyła przetwarzanie danych osobowych na podstawie zawartych umów, instytucje lub podmioty, które mogą otrzymywać dane osobowe w związku z realizacją stosunków gospodarczych, podmioty świadczące usługi doradczo-kontrolne, podmioty przetwarzające dane w celu windykacji należności lub prowadzenia zastępstwa procesowego, podmioty wobec których wyraziłeś/liście zgodę na udostępnienie i przetwarzanie swoich danych osobowych (zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1).) oraz Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, w celach statutowych. Wyrażam(y) zgodę / nie wyrażam(y) zgody * na przetwarzanie moich (naszych) danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do udzielenia i realizacji stypendium przez Fundację Rozwoju Śląska w Opolu oraz na potrzeby jednostek kontrolujących i nadzorujących działalność Fundacji, na żądanie tych jednostek, zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1) oraz Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych. Wyrażam(y) zgodę / nie wyrażam(y) zgody * na przetwarzanie i upublicznienie mojego (naszego) wizerunku na stronie internetowej, w materiałach reklamowych, publikacjach, środkach masowego przekazu, itp. w celach promocji działalności Fundacji Rozwoju Śląska w Opolu oraz na potrzeby jednostek kontrolujących i nadzorujących działalność Fundacji, na żądanie tych jednostek, zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1) oraz Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych. Wyrażam(y) zgodę / nie wyrażam(y) zgody * na otrzymywanie od Fundacji Rozwoju Śląska w Opolu informacji handlowych drogą elektroniczną, zgodnie z ustawą z dnia 18.07.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. Nr 144 poz. 1204 z późniejszymi zmianami). Wyrażam zgodę na przesłanie zeznania rocznego (PIT 11) w przypadku otrzymania stypendium na adres e-mail zamieszczony w niniejszym wniosku. Przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do Pani/Pana danych oraz prawo żądania ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania. W zakresie, w jakim podstawą przetwarzania Pani/Pana danych osobowych jest przesłanka prawnie uzasadnionego interesu Administratora, przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania Pani/Pana danych osobowych. W zakresie, w jakim podstawą przetwarzania Pani/Pana danych osobowych jest zgoda, ma Pani/Pan prawo wycofania zgody. Wycofanie zgody nie ma wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej wycofaniem. W zakresie, w jakim Pani/Pana dane są przetwarzane na podstawie zgody przysługuje Pani/Panu także prawo do przenoszenia danych osobowych, tj. do otrzymania od Administratora Pani/Pana danych osobowych, w ustrukturyzowanym, powszechnie używanym formacie nadającym się do odczytu maszynowego. Może Pani/Pan przesłać te dane innemu administratorowi danych. Przysługuje Pani/Panu również prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego zajmującego się ochroną danych osobowych. *niepotrzebne skreślić Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest FUNDACJA ROZWOJU ŚLĄSKA, z siedzibą: ul. Wrocławska 133, 45-837 Opole. Miejscowość Data Czytelny podpis kandydata W przypadku kandydata niepełnoletniego: czytelny podpis rodzica/opiekuna prawnego W przypadku gdy wniosek składa organizacja: czytelny podpis osób reprezentujących organizację X. JAKO ZAŁĄCZNIK DO WNIOSKU SKŁADAM (właściwe zaznaczyć): Zaświadczenie Koła DFK lub innej organizacji mniejszości niemieckiej, potwierdzające członkostwo dłuższe, niż 3 lata przed datą złożenia wniosku o przyznanie stypendium TAK NIE Opinię Koła DFK lub innej organizacji mniejszości niemieckiej dotyczące kandydata TAK NIE Opinię innej organizacji, szkoły, itp. w której udzielał się kandydat ubiegający się o stypendium TAK NIE Kopie dokumentów potwierdzających uzyskanie osiągnięć TAK NIE Inne, istotne dokumenty mające wpływ na udokumentowanie charakteru osiągnięć TAK NIE Załącznik Nr 2 do Uchwały Zarządu Fundacji Rozwoju Śląska nr 38/2020 z dn.26.02.2020 Regulaminu Programu Stypendialnego 2020 Fundacji Rozwoju Śląska im. Johanna Kroll kandydata ubiegającego się o przyznanie stypendium (jeżeli zaznaczono TAK w pozycji INNE ISTOTNE INFORMACJE proszę podać jakie) XI. INNE ISTOTNE INFORMACJE	<urn:uuid:f44c5af3-21c0-47f6-ae22-c32bffe4f78f>	finepdfs	1.259766	CC-MAIN-2020-24	http://www.vdg.pl/de/component/phocadownload/category/1-dokumenty?download=179:wniosek-o-stypendium-2020-pdf	2020-05-26T11:46:54+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-24/segments/1590347390758.21/warc/CC-MAIN-20200526112939-20200526142939-00535.warc.gz	218,848,395	0.999645	0.999967	0.999967	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 813, 1650, 1873, 5632, 8089, 8415 ]	2	0
Cennik modemów i routerów w ofercie uniwersalnej PolsatNet Obowiązuje od dnia 30 sierpnia 2011 r. do odwołania lub wyczerpania zapasów magazynowych Ceny modemów i routerów w przypadku skorzystania z oferty promocyjnej „Internet dla każdego w kanale D2D” przedstawia Tabela nr 1. \| Model \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej bez Nowego stałego pakietu danych z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 3 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 5 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 10 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 25 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| \|------------------------\|-------------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\| \| ZTE MF668¹) \| 429 zł \| 349 zł \| 99 zł \| 1 zł \| 1 zł \| \| Huawei E182E²) \| 429 zł \| 349 zł \| 99 zł \| 1 zł \| 1 zł \| \| Huawei E182E MIMO²) \| 449 zł \| 349 zł \| 299 zł \| 49 zł \| 99 zł \| \| Huawei E367²) \| 449 zł \| 349 zł \| 299 zł \| 99 zł \| 149 zł \| \| Cyfrowy Polsat B150³) \| 349 zł \| 299 zł \| 149 zł \| 1 zł \| 49 zł \| \| Huawei E398⁴) \| 499 zł \| 399 zł \| 399 zł \| 249 zł \| 299 zł \| \| Huawei D100/D105⁵) \| 229 zł \| 199 zł \| 199 zł \| 149 zł \| 149 zł \| Tabela nr 1. Ceny modemów i routerów w przypadku skorzystania z oferty promocyjnej „Multioferta z Nowym Cyfrowym Polsatem w kanale D2D” przedstawia Tabela nr 2. \| Model \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej bez Nowego stałego pakietu danych z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 3 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 5 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 10 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| Przy zawarciu umowy w ofercie promocyjnej z Pakietyem PolsatNet 25 GB z Okresem podstawowym w miesiącach \| \|------------------------\|-------------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\|----------------------------------------------------------------------------------------------------------\| \| ZTE MF668¹) \| 429 zł \| 1 zł \| 99 zł \| 1 zł \| 1 zł \| \| Huawei E182E²) \| 429 zł \| 1 zł \| 99 zł \| 1 zł \| 1 zł \| \| Huawei E182E MIMO²) \| 449 zł \| 99 zł \| 299 zł \| 49 zł \| 99 zł \| \| Huawei E367²) \| 449 zł \| 149 zł \| 299 zł \| 99 zł \| 149 zł \| \| Cyfrowy Polsat B150³) \| 349 zł \| 49 zł \| 149 zł \| 1 zł \| 49 zł \| \| Huawei E398⁴) \| 499 zł \| 399 zł \| 399 zł \| 249 zł \| 299 zł \| \| Huawei D100/D105⁵) \| 229 zł \| 199 zł \| 199 zł \| 149 zł \| 149 zł \| Tabela nr 2. Ceny modemów i routerów poza promocją przedstawia Tabela nr 3. \| Model \| Cena \| \|------------------------------\|--------\| \| ZTE MF668<sup>1)</sup> \| 499 zł \| \| Huawei E182E<sup>2)</sup> \| 499 zł \| \| Huawei E182E MIMO<sup>3)</sup> \| 549 zł \| \| Huawei E367<sup>2)</sup> \| 549 zł \| \| Cyfrowy Polsat B150<sup>4)</sup> \| 399 zł \| \| Huawei E398<sup>5)</sup> \| 699 zł \| \| Huawei D100/D105<sup>5)</sup> \| 249 zł \| Tabela nr 3. Ceny w powyższych tabelach zawierają podatek VAT. Z aktywnością korzystać każda osoba fizyczna lub przedsiębiorca, decydując się na zakup w Autoryzowanym Punkcie Sprzedaży lub u Przedstawiciela Handlowego Sprzedaży Bezpośredniej, spełniająca warunki wymagane do zawarcia umowy. Szczegółowe informacje dotyczące terminali modemów internetowych oraz routerów dostępne są w punktach sprzedaży bądź na stronie internetowej www.cyfrowypolsat.pl Modemy i routery są objęte 12 lub 24 miesięczną gwarancją producenta. Szczegółowe warunki gwarancji zostały opisane w kartach gwarancyjnych. Cyfrowy Polsat zaszczyca, iż dostępność poszczególnych modeli modemów oraz routerów uzależniona jest od aktualnych stanów magazynowych Autoryzowanych Punktów Sprzedaży. --- 1) Cena Modemu wraz z ceną anteny komunikacyjnej GSM, lub anteny magnetycznej HSPA+, lub anteny kominowej AKC4, lub AK C1/800/900 2) Cena Modemu wraz z ceną anteny komunikacyjnej AK PM/800/S lub anteny magnetycznej HSPA+, lub anteny kominowej AKC4, lub AK C1/800/900 3) Cena Modemu wraz z ceną anteny komunikacyjnej GSM, lub anteny magnetycznej HSPA+, lub anteny kominowej AKC4, lub AK C1/800/900; modem Cyfrowy Polsat B150 jest objęty 12 miesięczną gwarancją producenta 4) Cena Modemu wraz z ceną anteny kominowej LTE Uni 5) Router Huawei D100 oraz Router Huawei D105 dostępne wyłącznie przy zakupie modemu Huawei E182E lub Huawei E182E MIMO, lub Huawei E367, lub Huawei E398. Modem Huawei E398 jest kompatybilny tylko z routerem Huawei D105.	<urn:uuid:07550406-9f82-4970-8d6c-2b6b511650bd>	finepdfs	1.038086	CC-MAIN-2021-17	http://www.cyfrowypolsat.pl/cennik_modemow_i_routerow_w_ofercie_uniwersalnej_polsatnet2_30082011.pdf	2021-04-18T06:33:52+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-17/segments/1618038468066.58/warc/CC-MAIN-20210418043500-20210418073500-00611.warc.gz	129,123,512	0.999957	0.999979	0.999979	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 10560, 12532 ]	1	0
1. Hizentra (immunoglobulinum humanum normale (SCig)) – WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego: „Leczenie przetoczeniami immunoglobulin w chorobach neurologicznych (ICD-10: G61.8, G62.8, G63.1, G 70, G04.8, G73.1, G73.2, G72.4, G61.0, G36.0, M33.0, M33.1, M33.2)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku 2. Uptravi (seleksypag) – WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego: „Leczenie tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) (ICD-10: I27, I27.0)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku 3. MEVALIA PKU Motion – WARUNKOWO Wskazanie: do postępowania dietetycznego w fenyloketonurii (PKU) i hiperfenyloalaninemii (HPA) u dzieci w wieku 3 lat i starszych, młodzieży i dorosłych Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego --- POSIEDZENIE RADY PRZEJRZYSTOŚCI NR 2/2020 13 STYCZNIA 2020 ROKU 1. Genotropin (somatropinum) – WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego: „Leczenie substytucyjne ciężkiego niedoboru hormonu wzrostu pacjentów dorosłych oraz młodzieży po zakończeniu terapii promującej wzrastanie (ICD-10: E23.0)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku 2. Keytruda (pembrolizumab) – WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego: „Leczenie pierwszego rzutu niedrobnokomórkowego raka płuca o typie płaskonabłonkowym pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią (ICD-10 C34)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku 3. Pedanios (susz z konopi, 22% THC) – WARUNKOWO Wskazanie: fibromialgia u pacjenta po nieskutecznym leczeniu lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi, sterydami, lekami przeciwbólowymi w tym opioidami Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie zasadności wydawania zgody na refundację produktu leczniczego sprowadzanego z zagranicy w ramach importu docelowego 4. Triamhexal (triamcinolone acetonide) – WARUNKOWO Wskazania: śwerzbiączka guzkowata, bliznowiejące zapalenie mieszków włosowych, bliznowiec, liszaj płaski, łysienie czołowe bliznowiejące, łysienie plackowate, łysienie uogólnione, pemfigoid bliznowiejący, sarkoidoza skórna, toczeń układowy, trądzik, odwrócony, twardzina ograniczona, zespół Melkerssona-Rosenthala Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie zasadności wydawania zgody na refundację produktu leczniczego sprowadzanego z zagranicy w ramach importu docelowego 5. Wilizin (octan cynku) – WARUNKOWO Wskazania: choroba Wilsona Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie zasadności wydawania zgody na refundację produktu leczniczego sprowadzanego z zagranicy w ramach importu docelowego POSIEDZENIE RADY PRZEJRZYSTOŚCI NR 3/2020 20 STYCZNIA 2020 ROKU 1. Kisqali (rybocyclib) – WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego „Leczenie raka piersi (ICD-10: C50)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku 2. Cabometyx (cabozantinibum) - WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego: „Leczenie raka wątrobowokomórkowego przy zastosowaniu substancji czynnej kabozantynibu (ICD-10: C22.0)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku 3. Ocena zasadności stosowania szczepionki przeciwko pneumokokom, z uwzględnieniem porównania skuteczności dostępnych szczepionek przeciwko pneumokokom dla dzieci PCV13 i PCV10 w aspekcie aktualnych badań nad immunogennością obu preparatów, która posłuży do weryfikacji aktualnego sposobu zabezpieczania szczepionki do szczepień obowiązkowych w ramach Programu Szczepień Ochronnych - WARUNKOWO Problem decyzyjny: przygotowanie opinii w sprawie zasadności stosowania leków w ramach Programu Szczepień Ochronnych, o którym mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi 4. „Fizjoterapia dla Mieszkańców Gminy Kamieńsk” „Antybakteryjna redukcja ryzyka próchnicy zębów stałych u dzieci” „Program profilaktyki zakażeń pneumokokowych dla osób od 75 r.ż. Z Miasta Krakowa” Problem decyzyjny: przygotowanie opinii o projektach programów polityki zdrowotnej jednostek samorządu terytorialnego 5. Anakinra Wskazania: inne wrodzone zespoły autozapalne: - TRAPS, FMF po nieskuteczności leczenia maksymalną tolerowaną dawką kolchicyny; poligenowe zespoły autozapalne mediowane przez IL1: - Zespół Schnitzlera; amyloidozą wtórna, zależna od zmian autozapalnych Problem decyzyjny: przygotowanie opinii w sprawie substancji czynnej we wskazaniach pozarejestracyjnych POSIEDZENIE RADY PRZEJRZYSTOŚCI NR 4/2020 27 STYCZNIA 2020 ROKU 1. Nexavar (sorafenib) - WARUNKOWO Wskazanie: w ramach programu lekowego: „Leczenie pacjentów z postępującym, miejscowo zaawansowanym lub z przerutami, zróżnicowanym (brodawkowatym/ pęcherzykowym/ oksyfilnym – z komórek Hürthle’a) rakiem tarczycy, opornym na leczenie jodem radioaktywnym (ICD-10 C73)” Problem decyzyjny: przygotowanie stanowiska w sprawie oceny leku Z upoważnienia Prezesa p.o. Dyrektora Wydziału Oceny Technologii Medycznych Joanna Parkitna AOTMiT prowadzi ponadto ocenę wniosków o objęcie refundacją produktów leczniczych, których termin przedstawiania Radzie Przejrzystości oraz wydania rekomendacji Prezesa AOTMiT nie może być ustalony na dzień tworzenia planu pracy Rady Przejrzystości. Z uwagi na niezależne od AOTMiT czynniki, wpływające na terminy przedstawiania Radzie Przejrzystości wniosków refundacyjnych powyższy plan może ulec zmianie w zakresie tematów omawianych na poszczególnych posiedzeniach lub terminów posiedzeń.	eefdc425-5e79-4b72-9208-d41ad0fad07e	finepdfs	1.364258	CC-MAIN-2024-30	https://bip.aotm.gov.pl/assets/files/rada/Plan-RP-2020/401_54_191210_PPRP_styczen_2020.pdf	2024-07-24T04:18:37+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-30/segments/1720763518154.91/warc/CC-MAIN-20240724014956-20240724044956-00691.warc.gz	112,837,582	0.99989	0.999906	0.999906	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 1801, 4172, 5567 ]	1	1
Dostawy 1323542017 08/04/2017 S70 - - Dostawy - Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia - Procedura otwarta I. II. IV. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. V. VI. Polska-Rybnik: Produkty farmaceutyczne 2017/S 070-132354 Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia Wyniki postępowania Dostawy Dyrektywa 2014/24/UE Sekcja I: Instytucja zamawiająca I.1) Nazwa i adresy ul. Gliwicka 33 SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku Rybnik Polska 44-201 Osoba do kontaktów: SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku, Biuro Pracownika ds. Zamówień publicznych E-mail: email@example.com Faks: +48 324226875 Kod NUTS: PL227 Adresy internetowe: Tel.: +48 324328138 Główny adres: www.psychiatria.com I.2) Wspólne zamówienie I.4) Rodzaj instytucji zamawiającej Podmiot prawa publicznego I.5) Główny przedmiot działalności Zdrowie Sekcja II: Przedmiot II.1) Wielkość lub zakres zamówienia II.1.1) Nazwa: Numer referencyjny: DZp.LAp.694.3.2016 Dostawy leków dla potrzeb SP ZOZ Państwowego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.1.2) Główny kod CPV 33600000 II.1.3) Rodzaj zamówienia Dostawy II.1.4) Krótki opis: Przedmiotem zamówienia są sukcesywne dostawy leków dla potrzeb SP ZOZ Państwowego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. Przedmiot zamówienia został podzielony na 25 części (pakietów). II.1.6) Informacje o częściach To zamówienie podzielone jest na części: tak II.1.7) Całkowita wartość zamówienia (bez VAT) Wartość bez VAT: 3 063 281.95 PLN http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 1/28 II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 1 Część nr: 1 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Płyny dożylne. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: nie II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Część nr: 2 Pakiet 2 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Środki przeciwepileptyczne. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 3 Część nr: 3 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Kod NUTS: PL http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 2/28 Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Produkty lecznicze dla układu sercowo – naczyniowego. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 4 Część nr: 4 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Neuroanaleptyki. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Część nr: 5 Pakiet 5 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Produkty lecznicze dla układu nerwowego i organów zmysłu. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 3/28 II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 6 Część nr: 6 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Środki antybakteryjne do użytku ogólnoustrojowego. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 7 Część nr: 7 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Produkty lecznicze dla układu nerwowego. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 4/28 Pakiet 8 Część nr: 8 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Narkotyki. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Część nr: 9 Pakiet 9 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Pozostałe produkty lecznicze dla układu nerwowego. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 10 Część nr: 10 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 5/28 II.2.4) Opis zamówienia: Witaminy. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 11 Część nr: 11 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Insuliny. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 12 Część nr: 12 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Roztwory do wstrzykiwania. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 6/28 Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: nie II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Część nr: 13 Pakiet 13 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Pozostałe produkty terapeutyczne. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 14 Część nr: 14 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Preparaty przeciwkaszlowe i przeciw przeziębieniu. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 15 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 7/28 Część nr: 15 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Produkty lecznicze dla organów zmysłów. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 16 Część nr: 16 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Preparaty przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 17 Część nr: 17 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 8/28 Aripiprazol. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 18 Część nr: 18 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Nadroparinum. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: nie II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 19 Część nr: 19 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Donepezil, Rivastigmin. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: nie http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 9/28 II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 20 Część nr: 20 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Olanzapina INJ. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 21 Część nr: 21 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Risperidon INJ. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Część nr: 22 Pakiet 22 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: TisperidonTABL. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 23 Część nr: 23 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Mementyna, Mirtazapina, Ropinirol. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. Kryterium cena – waga 60 % II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Pakiet 24 Część nr: 24 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Octenisept. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium cena – waga 60 % Kryterium: termin dostawy – waga 40 %. II.2) Opis II.2.1) Nazwa: Część nr: 25 Pakiet 25 II.2.2) Dodatkowy kod lub kody CPV 33600000 II.2.3) Miejsce świadczenia usług Główne miejsce lub lokalizacja realizacji: Kod NUTS: PL SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku. II.2.4) Opis zamówienia: Insuliny 2. II.2.5) Kryteria udzielenia zamówienia Cena II.2.11) Informacje o opcjach Opcje: nie II.2.13) Informacje o funduszach Unii Europejskiej nie Zamówienie dotyczy projektu/programu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: II.2.14) Informacje dodatkowe Kryterium: termin dostawy – waga 40 % Kryterium cena – waga 60 % Zamawiający unieważnił postępowanie w zakresie Pakietu nr 25 na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 1 Ustawy PZP ponieważ nie złożono żadnej oferty niepodlegającej odrzuceniu. Sekcja IV: Procedura IV.1) Opis IV.1.1) Rodzaj procedury Procedura otwarta IV.1.3) Informacje na temat umowy ramowej lub dynamicznego systemu zakupów IV.1.6) Informacje na temat aukcji elektronicznej IV.1.8) Informacje na temat Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (GPA) Zamówienie jest objęte Porozumieniem w sprawie zamówień rządowych: nie IV.2) Informacje administracyjne IV.2.1) Poprzednia publikacja dotycząca przedmiotowego postępowania Numer ogłoszenia w Dz.Urz. UE – OJ/S: 2016/S 253-465699 IV.2.8) Informacje o zakończeniu dynamicznego systemu zakupów IV.2.9) Informacje o zakończeniu zaproszenia do ubiegania się o zamówienie w postaci wstępnego ogłoszenia informacyjnego Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 1 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Nazwa: Pakiet 1 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Warszawa Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o., ul. Aleje Jerozolimskie 134, 02-305 Warszawa 02-305 Kod NUTS: PL Polska Wykonawcą jest MŚP: tak V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 149 588.30 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 2 Nazwa: Pakiet 2 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 0 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy SANOFI – AVENTIS Sp. z o.o. Warszawa 00-203 Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 231 450.86 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 3 Nazwa: http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Pakiet 3 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 0 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie Konsorcjum: Farmacol S.A i Farmacol Logistyka Sp. z o.o. V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice Farmacol Logistyka Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 211 903.53 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 4 Nazwa: Pakiet 4 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice Polska Kod NUTS: PL SALUS INTERNATIONAL Sp. zo.o. Wykonawcą jest MŚP: tak V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 227 855.00 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Część nr: 5 Nazwa: Pakiet 5 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 2 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Warszawa EGIS Polska Dystrybucja Sp. z o.o. Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: tak V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 151 948.90 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 6 Nazwa: Pakiet 6 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 3 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice SALUS INTERNATIONAL Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: tak Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 10 497.60 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 7 Nazwa: Pakiet 7 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 3 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Toruń Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie NEUCA S.A. V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 124 865.30 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 8 Nazwa: Pakiet 8 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy FARMACOL S.A. Katowice Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie Farmacol Logistyka Sp. z o.o. V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 4 507.65 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Część nr: 9 Nazwa: Pakiet 9 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice SALUS INTERNATIONAL Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: tak Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 269 008.29 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 10 Nazwa: Pakiet 10 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 3 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy NEUCA S.A. Toruń Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 30 018.10 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 11 Nazwa: Pakiet 11 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 0 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL S.A. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 642.60 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 12 Nazwa: Pakiet 12 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy FARMACOL S.A. Katowice Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 37 517.84 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 13 Nazwa: Pakiet 13 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL S.A. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 254 836.70 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: Nazwa: Pakiet 14 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 3 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Toruń NEUCA S.A. http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML 14 Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 253 404.12 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 15 Nazwa: Pakiet 15 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy FARMACOL S.A. Katowice Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 133 551.20 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 16 Nazwa: Pakiet 16 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 0 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL S.A. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARAMCOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 66 592.75 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 17 Nazwa: Pakiet 17 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice SALUS INTERNATIONAL Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: tak Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 5 100.00 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 18 Nazwa: Pakiet 18 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba otrzymanych ofert: 1 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Dublin ASPEN PHARMA IRELAND LIMITED Irlandia Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: IE V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Wrocław Polska Kod NUTS: PL NETTLE PHARMA SERVICES Sp. z o.o. Wykonawcą jest MŚP: tak V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 40 428.00 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 19 Nazwa: Pakiet 19 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 3 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Wykonawcą jest MŚP: nie FARAMCOL S.A. Katowice Polska Kod NUTS: PL V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 12 447.20 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 20 Nazwa: Pakiet 20 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 0 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: tak V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL S.A. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice FARMACOL LOGISTYKA Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 9 091.70 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 21 Nazwa: Pakiet 21 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Warszawa Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: tak JANSSEN – CILAG POLSKA Sp. z o.o. V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 20 063.40 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: Nazwa: Pakiet 22 22 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Katowice SALUS INTERNATIONAL Sp. z o.o. Polska Wykonawcą jest MŚP: tak Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 81 120.00 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 23 Nazwa: Pakiet 23 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia V.2.1) Data zawarcia umowy: 20/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 2 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy Toruń NEUCA S.A Polska Wykonawcą jest MŚP: nie Kod NUTS: PL V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 22 198.20 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 24 Nazwa: Pakiet 24 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: tak V.2) Udzielenie zamówienia http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML V.2.1) Data zawarcia umowy: 23/02/2017 V.2.2) Informacje o ofertach Liczba ofert otrzymanych od MŚP: 1 Liczba otrzymanych ofert: 1 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z innych państw członkowskich UE: 0 Liczba ofert otrzymanych drogą elektroniczną: 0 Liczba ofert otrzymanych od oferentów z państw niebędących członkami UE: 0 Zamówienie zostało udzielone grupie wykonawców: nie V.2.3) Nazwa i adres wykonawcy SCHULKE POLSKA Sp. z o.o. Warszawa Polska Kod NUTS: PL Wykonawcą jest MŚP: tak V.2.4) Informacje na temat wartości zamówienia/części (bez VAT) Całkowita końcowa wartość umowy/części: 14 100.00 PLN V.2.5) Informacje na temat podwykonawstwa Sekcja V: Udzielenie zamówienia Część nr: 25 Nazwa: Pakiet 25 Zamówienie/zamówienie na część zostaje udzielone: nie V.1) Informacje o nieudzieleniu zamówienia Zamówienia/zamówienia na część nie udzielono Nie otrzymano ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub wszystkie otrzymane oferty lub wnioski zostały odrzucone Sekcja VI: Informacje uzupełniające VI.3) Informacje dodatkowe: VI.4) Procedury odwoławcze VI.4.1) Organ odpowiedzialny za procedury Urząd Zamówień Publicznych Warszawa ul. Postępu 17a 02-676 Tel.: +48 224587702 Polska Adres internetowy:http://www.uzp.gov.pl VI.4.2) Organ odpowiedzialny za procedury mediacyjne VI.4.3) Składanie odwołań VI.4.4) Źródło, gdzie można uzyskać Krajowa Izba Odwoławcza Warszawa Postępu 17A 02-676 Tel.: +48 224587800 E-mail: firstname.lastname@example.org Polska VI.5) Data wysłania niniejszego ogłoszenia: 06/04/2017 http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML informacje na temat odwoławcze składania odwołań http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML http://ted.europa.eu/udl?uri=TED:NOTICE:1323542017:TEXT:PL:HTML	<urn:uuid:40d092c8-73b4-40ab-a96d-2d54ffa41306>	finepdfs	1.047852	CC-MAIN-2023-40	https://bip.psychiatria.com/sites/default/files/zamzalaczozw/ogloszenie_o_udzieleniu_zamowienia_dostawy_-_132354-2017_-_ted_tenders_electronic_daily.pdf	2023-10-01T10:05:40+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-40/segments/1695233510810.46/warc/CC-MAIN-20231001073649-20231001103649-00409.warc.gz	147,547,977	0.999932	0.99994	0.99994	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	false	[ 1685, 3184, 4851, 6514, 8115, 9641, 11257, 12902, 14496, 16019, 17628, 19513, 21295, 23130, 24875, 26633, 28355, 30039, 31785, 33532, 35161, 36708, 38443, 40214, 41914, 41980, 42046, 42112 ]	1	0
SZCZEGÓŁOWE ZASADY OCENY WNIOSKÓW O PRZYZNANIE STYPENDIUM REKTORA DOKTORANTOM W INSTYTUCIE SOCJOLOGII 1 Przepisy ogólne § 1 1. Stypendium rektora, zwane dalej „stypendium", może być przyznane na wniosek uczestnika studiów doktoranckich, zwanego dalej „doktorantem". 2. Stypendium może otrzymać doktorant, który w roku akademickim poprzedzającym rok akademicki, na który ubiega się o przyznanie stypendium, spełnił łącznie następujące kryteria, wykazując się: 1) postępami w pracy naukowej, 2) postępami w przygotowaniu rozprawy doktorskiej, 3) szczególnym zaangażowaniem w pracy dydaktycznej. 3. Osiągnięcia, o których mowa w ust. 2 ocenia się i dokumentuje zgodnie z Regulaminem świadczeń dla studentów Uniwersytetu Warszawskiego i niniejszymi zasadami. Zasady oceny wniosków § 2 1. Stypendium nie może być przyznane doktorantowi, jeśli za co najmniej jedno z kryteriów, o których mowa w ust. 3–5, otrzymał 0 punktów. 2. Doktorant za kryteria, o których mowa w ust. 3–4 oraz ust. 5, może otrzymać maksymalnie po 100 punktów z zastrzeżeniem, że 100 punktów za postępy w pracy naukowej i przygotowaniu rozprawy doktorskiej otrzymuje doktorant, który uzyskał za te kryteria najwyższą liczbę punktów na danym roku studiów. Pozostałym doktorantom danego roku punkty za te kryteria przelicza się proporcjonalnie względem wyniku doktoranta z największą liczbą punktów. Wynik zaokrągla się do całości. 3. Postępy w pracy naukowej ocenia się w następujący sposób: \| Osiągnięcie \| Warunki uznania i sposób punktowania \| \|---\|---\| \| 3.A Zaangażowanie w realizację badań naukowych \| Uznaje się wyłącznie zaangażowanie w realizację badań naukowych związanych z tematyką pracy doktorskiej doktoranta. \| \| 3.A.1 Staże i wyjazdy naukowe \| Staże naukowe to pobyty w innych niż macierzysty ośrodkach naukowych polskich lub zagranicznych w ramach działalności naukowej. Za staż uznaje się pobyt trwający co najmniej 7 dni. Staże naukowe trwające do 1 miesiąca: a) staż zagraniczny = 5 punktów b) staż krajowy = 3 punkty Staże naukowe trwające dłużej niż 1 miesiąc: a) staż zagraniczny = 10 punktów b) staż krajowy = 6 punktów \| 1 W związku z Zarządzeniem nr 124 Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 10 czerwca 2020 r. (Monitor UW z 2020 r. poz. 262) w sprawie przekształcenia Wydziału Filozofii i Socjologii (Monitor UW z 2020 r. poz. 262) studia doktoranckie prowadzone w Instytucie Socjologii od dnia 1 września 2020 r. są prowadzone na Wydziale Socjologii. Projekty badawcze to innowacyjne przedsięwzięcia naukowe, które ujęte zostały w określone ramy czasowe i których celem jest pozyskanie wiedzy w zakresie złożonej problematyki dzięki \| 3.A.3 Złożenie wniosku o finansowanie projektu badawczego \| Złożenie wniosku = 3 punkty Ocenie podlegają jedynie wnioski o finansowanie projektów badawczych realizowanych przy wsparciu instytucji jak: MNiSW (np. NPRH), NCN, NCBiR, NCK i analogicznych instytucji zagranicznych. \| \|---\|---\| \| 3.B Publikacje \| Każda publikacja uwzględniana jest w ocenie tylko raz, po ukazaniu się lub po udokumentowaniu ostatecznej decyzji o przyjęciu do druku (do wyboru przez doktoranta). \| \| 3.B.1 Artykuły naukowe \| Artykuły naukowe to publikacje, które spełniają łącznie następujące warunki: 1) zostały opublikowane lub przyjęte do druku w czasopiśmie naukowym albo w suplemencie lub zeszycie specjalnym czasopisma naukowego; 2) prezentują wyniki badań naukowych lub prac rozwojowych o charakterze empirycznym, teoretycznym, technicznym lub analitycznym; 3) przedstawiają metodykę badań naukowych lub prac rozwojowych, przebieg procesu badawczego i jego wyniki oraz wnioski – z podaniem cytowanej literatury. Uznaje się wyłącznie artykuły naukowe afiliowane przy Instytucie Socjologii UW, o objętości co najmniej 0,5 arkusza wydawniczego. W przypadku tekstów wieloautorskich liczbę punktów za artykuł dzieli się przez liczbę jego autorów. \| \| 3.B.1a Artykuły naukowe w czasopismach \| Liczba punktów za artykuł przyznawana jest zgodnie z komunikat Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia z dnia \| naukowych z listy MNiSW 18 grudnia 2019 r. w sprawie wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych. 3.B.1b Artykuły \| 3.B.2Monografie naukowe \| Monografie naukowe to publikacje, które spełniają łącznie następujące warunki: 1) stanowią spójne tematycznie opracowania naukowe; 2) przedstawiają określone zagadnienie w sposób oryginalny i twórczy; 3) były poddane procedurze recenzji wydawniczych; 4) są opatrzone właściwym aparatem naukowym (bibliografia lub przypisy), z wyłączeniem map; 5) posiadają objętość co najmniej 6 arkuszy wydawniczych lub są mapami odpowiadającymi tej objętości tekstu; 6) są opublikowane lub przyjęte do druku jako książki lub odrębne tomy, których egzemplarze obowiązkowe zostały przekazane uprawnionym bibliotekom, zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 7 listopada 1996 r. o obowiązkowych egzemplarzach bibliotecznych (Dz. U. poz. 722, z 2003 r. poz. 1188, z 2008 r. poz. 1056 oraz z 2012 r. poz. 1529), są dostępne w bibliotekach krajowych lub zagranicznych uczelni, lub innych uznanych organizacji naukowych, lub są opublikowane w formie elektronicznej w internecie; 7) posiadają ISBN, ISMN, ISSN lub DOI (Digital Object Identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego). Uznaje się wyłącznie monografie naukowe afiliowane przy Instytucje Socjologii UW. Podręczniki i skrypty punktuje się, o ile spełniają ww. warunki. W przypadku tekstów wieloautorskich liczba punktów za publikację dzielona jest przez liczbę jej autorów. Liczba punktów za monografie przyznawana jest zgodnie z komunikatem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie wykazu wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe. \| \|---\|---\| \| 3.B.2a Rozdziały w monografii naukowej \| Uznaje się wyłącznie teksty o objętości co najmniej 0,5 arkusza wydawniczego. W zależności od tego, czy na ministerialnym wykazie wydawnictwo sklasyfikowano na poziomie I czy na poziomie II, za rozdział w takiej monografii naukowej przyznaje się 20 punktów (dla poziomu I) lub 75 punktów (dla poziomu II). \| Za rozdział w każdej innej monografii naukowej opublikowanej w wydawnictwie niezamieszczonym w wykazie ministerialnym przyznaje się 5 punktów. \| 3.B.3 Merytoryczne wsparcie redakcji publikacji naukowych \| Redakcja monografii naukowej = 20 lub 150 punktów (odpowiednio – dla poziomu I i poziomu II). Za redakcję każdej innej monografii naukowej opublikowanej w wydawnictwie niezamieszczonym w wykazie ministerialnym przyznaje się 5 punktów. Redakcja numeru czasopisma = 10 punktów W przypadku współredakcji liczba punktów dzielona jest przez liczbę redaktorów. \| \|---\|---\| \| 3.B.4 Recenzje naukowe \| Uznaje się wyłącznie teksty o objętości co najmniej 7000 znaków (ze spacjami). Recenzja opublikowana w czasopiśmie z wykazu czasopism MNiSW = 1/3 punktów przyznawanych za artykuł zgodnie z wykazem czasopism MNiSW Recenzja opublikowana w czasopiśmie spoza listy MNiSW = 1 punkt \| \| 3.B.5 Tłumaczenia prac naukowych \| Tłumaczenie monografii naukowej = 10 punktów Tłumaczenie artykułu naukowego lub rozdziału w monografii naukowej = 4 punkty Uznaje się wyłącznie teksty o objętości co najmniej 0,5 arkusza wydawniczego. \| \| 3.B.6 Recenzowane raporty z badań \| Raport z badań = 1 punkt Uznaje się wyłącznie teksty o objętości co najmniej 0,5 arkusza wydawniczego. \| \| 3.C Konferencje naukowe \| Przez konferencje naukowe rozumie się konferencje, które posiadają komitet programowy (złożony z pracowników naukowych ze stopniem co najmniej doktora), który dokonuje merytorycznej selekcji zgłoszeń udziału w konferencji. W wypadku niemożności ustalenia zasięgu konferencji naukowej punkty przyznaje się jak za konferencję krajową. Przez udział w konferencji naukowej rozumie się wygłoszenie referatu lub zaprezentowanie posteru. W wypadku wygłoszenia tego samego referatu lub zaprezentowania tego samego posteru na kilku konferencjach uznaje się jedno – najwyżej punktowane. \| W wypadku referatów lub posterów wieloautorskich liczbę punktów dzieli się przez liczbę autorów. Przez konferencje naukowe o zasięgu międzynarodowym rozumie 5 \| 3.C.2 Udział w konferencji naukowej o zasięgu krajowym \| Przez konferencje naukowe o zasięgu krajowym rozumie się konferencje, w których biorą udział przedstawiciele co najmniej trzech ośrodków naukowych. Wygłoszenie referatu lub zaprezentowanie posteru w języku obcym = 5 punktów Wygłoszenie referatu lub zaprezentowanie posteru w języku polskim = 3 punkty \| \|---\|---\| \| 3.C.3 Udział w konferencji naukowej o zasięgu uczelnianym \| Wygłoszenie referatu lub zaprezentowanie posteru w języku obcym = 3 punkty Wygłoszenie referatu lub zaprezentowanie posteru w języku polskim = 2 punkty \| \| 3.D Organizacja konferencji i sympozjów naukowych \| Ocenia się wyłącznie za aktywność o charakterze naukowym, w tym przygotowanie koncepcyjne projektu konferencji, wybór i recenzowanie wystąpień. Organizacja wydarzenia = 1 punkt \| \| 3.E Działalność w kołach naukowych oraz towarzystwach naukowych \| Uznaje się wyłącznie czynne uczestnictwo, w tym wygłoszenie referatu, wzięcie udziału w debatach oksfordzkich, sformułowanie problematyki dyskusji panelowej, opracowanie koncepcji naukowej cyklu spotkań. Udział w pracach koła lub towarzystwa = 1 punkt \| \| 3.F Uczestnictwo w seminariach, warsztatach i szkołach letnich \| Uznaje się wyłącznie uczestnictwo w seminariach, warsztatach lub szkołach letnich związanych z tematyką pracy badawczej doktoranta. Warunkiem przyznania punktów jest udokumentowanie aktywnego uczestnictwa, np. wygłoszenie referatu na seminarium lub zaliczenie szkoły letniej potwierdzone przez organizatora. Udział w seminarium, warsztacie lub szkole letniej = 3 punkty \| \| 3.G Stypendia naukowe \| Stypendium Etiuda NCN, stypendium MNiSW, Start FNP = 3 punkty \| 4. Doktorant, który otrzymał pozytywną opinię promotora lub opiekuna naukowego dotyczącą postępów w przygotowaniu rozprawy doktorskiej, otrzymuje 1 punkt za kryterium postępów w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. W przypadku, gdy doktorant nie realizuje terminowo programu studiów doktoranckich lub uzyskał negatywną opinię dotycząca postępów w przygotowaniu rozprawy otrzymuje za to kryterium 0 punktów. Opinia powinna mieć charakter wartościujący, oceniający postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Powinna także zawierać informacje o stopniu zaawansowania pracy, ukończonych fragmentach rozprawy, przeprowadzonych badaniach, zgromadzonych materiałach i przygotowanych opracowaniach. 5. Szczególne zaangażowanie w pracę dydaktyczną ocenia się w następujący sposób: \| 5.A Prowadzenie zajęć dydaktycznych \| W przypadku zajęć współprowadzonych liczba punktów dzielona jest przez liczbę prowadzących. \| \|---\|---\| \| 5.A.1 Zajęcia prowadzone lub współprowadzone na UW \| Zajęcia w języku polskim: 1 godzina = 1 punkt Zajęcia w języku obcym: 1 godzina = 2 punkty \| \| 5.A.2 Zajęcia prowadzone lub współprowadzone na Uniwersytecie Otwartym UW \| Zajęcia w języku polskim: 1 godzina = 0,8 punktu Zajęcia w języku obcym: 1 godzina = 1,6 punktu \| \| 5.A.3 Zajęcia prowadzone lub współprowadzone poza UW \| Zajęcia w języku polskim: 1 godzina = 0,6 punktu Zajęcia w języku obcym: 1 godzina = 1,2 punktu \| \| 5.B Obserwacja zajęć prowadzonych przez promotora lub opiekuna naukowego doktoranta \| 30 godzin = 1 punkt \| \| 5.C.1 Pełnienie funkcji tutora \| 1 godzina = 1 punkt \| \|---\|---\| \| 5.C.2 Zaangażowanie w proces organizacji zajęć dydaktycznych. \| Punktowane jest przygotowanie sylabusa zajęć, sprawdzanie prac zaliczeniowych oraz pomoc przy organizacji i prowadzeniu egzaminów. 1 punkt za każdą formę zaangażowania \| \| 5.D Popularyzacja nauki \| \| \| 5.D.1 Wykłady wygłoszone w ramach Festiwalu Nauki UW \| Wykład = 2 punkty \| \| 5.D.2 Wykłady publiczne \| Przez wykłady publiczne rozumie się wykłady poświęcone problematyce socjologicznej, trwające co najmniej 30 minut i skierowane do szerokiego grona odbiorów. Wykład = 3 punkty \| Zasady dokumentowania osiągnięć § 3 Do wniosku o stypendium doktorant załącza następujące dokumenty potwierdzające wymienione osiągnięcia: a. Pisemną ocenę postępów w pracy naukowej podpisaną przez opiekuna naukowego lub promotora. b. Publikacje – ksero pierwszej strony publikacji i spisu treści bądź potwierdzenie od wydawcy przyjęcia tekstu do druku. Dopuszczalny jest mail od wydawcy. c. Wystąpienie na konferencji – zaświadczenie od organizatora konferencji lub kopię materiałów konferencyjnych potwierdzających zasięg konferencji oraz aktywny udział doktoranta. Wystarczy dołączyć stronę tytułową oraz strony dotyczące doktoranta. d. Staże i wyjazdy naukowe – zaświadczenie od organizatora lub koordynatora. Dopuszczalny jest mail od organizatora lub koordynatora. e. Udział w projekcie badawczym – zaświadczenie od osoby zatrudniającej doktoranta. Dopuszczalny jest mail od osoby zatrudniającej. f. Kierowanie projektem badawczym – kopię umowy grantowej (w przypadku złożenia wniosku o finansowanie projektu badawczego – oświadczenie doktoranta). g. Stypendia naukowe, nagrody i wyróżnienia w konkursach naukowych – zaświadczenie od organizatora, ksero dyplomu lub inne dokumenty poświadczające uzyskanie nagród i wyróżnień. h. Działalność towarzystwach naukowych – oświadczenie doktoranta. i. Uczestnictwo w seminariach, warsztatach i szkołach letnich – certyfikat uczestnictwa lub zaświadczenie od organizatorów. Dopuszczalny jest mail od organizatorów. j. Inne formy udokumentowanej aktywności naukowej (np. działalność popularyzatorska, organizacja konferencji, działalność w kole naukowym) – poświadczenie współpracy przez współpracowników lub organizatorów. Dopuszczalne jest zaświadczenie mailem. k. Działalność dydaktyczna – zaświadczenie od osoby zatrudniającej doktoranta lub od opiekuna naukowego doktoranta. l. Wykłady popularyzatorskie – zaświadczenie od organizatorów. Dopuszczalny jest mail od organizatorów. Przykładowe osiągnięcia, które nie będą uznawane § 4 1. Artykuły lub przekłady bez potwierdzenia o przyjęciu do druku. 2. Bierny udział w konferencjach, sympozjach lub sesjach naukowych. 3. Udział w szkoleniach, wykładach otwartych, spotkaniach panelowych oraz spotkaniach z przedstawicielami firm lub instytucji. 4. Udział w konkursach, festiwalach, olimpiadach lub eliminacjach do konkursów, festiwali, olimpiad. 5. Certyfikaty językowe lub inne certyfikaty uzyskane np. podczas szkoleń, warsztatów. 6. Wystąpienia na seminariach zakładowych. 7. Złożenie wniosku w konkursie DSM. 8. Osiągnięcia artystyczne lub sportowe.	<urn:uuid:e847dc65-49ea-45ed-b2da-72c45c938482>	finepdfs	2.095703	CC-MAIN-2024-18	https://ws.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2021/01/IS_doktoranckie_rektora.pdf	2024-04-22T13:23:04+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-18/segments/1712296818293.64/warc/CC-MAIN-20240422113340-20240422143340-00638.warc.gz	549,371,341	0.999995	0.999992	0.999992	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2454, 4029, 6102, 7974, 9809, 11318, 13870, 14496 ]	2	2
UCHWAŁA Nr LVI/312/22 RADY GMINY w DOBRYSZYCACH z dnia 29 grudnia 2022 roku w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy Dobryszycze. Na podstawie art.18 ust.2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2022 r. poz.559, ze zm. poz.583, poz. 1005, poz. 1079, poz.1561 ) oraz art.227, art.229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r. poz.2000, zm. poz. 2185) uchwała się, co następuje: § 1. Po rozpatrzeniu skargi na działalność Wójta Gminy Dobryszycze w przedmiocie bezczynności Wójta w zakresie udostępniania zbiorów danych przestrzennych MPZP i SUIKZP postanawia się uznać skargę za bezzasadną. §2. Uzasadnienie rozstrzygnięcia stanowi załącznik do niniejszej Uchwały. §3. Zobowiązuje się Przewodniczącego Rady Gminy w Dobryszycach do powiadomienia Skarżącej o sposobie załatwienia skargi poprzez przesłanie kopii niniejszej uchwały wraz z załącznikiem. §4. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. PRZEWODNICZĄCY Rady Gminy Janusz Kwiecień Uzasadnienie Pismem skierowanym do Rady Gminy w Dobryszycach w dniu 01 grudnia 2022 r. wniesiono skargę na działalność Wójta Gminy Dobryszyce w przedmiocie beczynności Wójta w zakresie udostępniania zbiorów danych przestrzennych MPZP i SUIKZP. Odnosząc się do powyższej skargi należy wskazać, co następuje: Gmina zgodnie z Ustawą z dnia 4 marca 2010 roku o infrastrukturze informacji przestrzennej ma obowiązek udostępniania danych przestrzennych. W celu realizacji obowiązków wynikających z ustawy Wójt Gminy Dobryszyce podjął czynności zmierzające do zapewnienia realizacji przepisów ustawy. W tym celu w zgodzie z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych została wyłoniona specjalistyczna firma zajmująca się tworzeniem oprogramowania z zakresu systemów informacji przestrzennej dedykowanego w szczególności dla ośrodków dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, urzędów miast i gmin. W umowie firma oświadcza, że usługi wykonywać będzie w zgodzie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa i posiada należytą wiedzę oraz możliwości w tym zakresie. Dane przestrzenne udostępniane są w Systemie Informacji Przestrzennej pod adresem https://dobryszyce.e-mapa.net. Gmina Dobryszyce udostępnia zbiory danych przestrzennych MPZP i SUIKZP zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, za pomocą usługi danych przestrzennych pobierania tj. "umożliwiające pobieranie kopii zbiorów lub ich części oraz, gdy jest to wykonalne, bezpośredni dostęp do tych zbiorów". Realizacja usługi pobierania jest oparta o standard ATOM. W dokumencie Standardy Danych i Usług Danych Przestrzennych stwierdza się, że: "W praktyce możliwa jest implementacja dwóch rodzajów usług pobierania (spełniających minimalne wymagania funkcjonalne oraz spełniających pełne wymagania funkcjonalne): - Usługi pobierania wstępne zdefiniowanych zbiorów danych - Usługi pobierania z bezpośrednim dostępem". Usługa ATOM jest usługą służącą do pobierania predefiniowanych zestawów (lub elementów zestawów) danych - potwierdzają to m.in. informacje zawarte na stronie Geoportal.gov.pl prowadzonej przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii. Adres usługi pobierania ATOM publikującej dane dla jednostki to https://mpzp.igeomap.pl/atom - wywołanie usługi wskazujące na zbiór MPZP https://mpzp.igeomap.pl/atom?gmina=101202&typ=1 - wywołanie usługi wskazujące na zbiór SUIKZP https://mpzp.igeomap.pl/atom?gmina=101202&typ=2 Adres usługi zgłoszony jest do Ewidencji zbiorów i usług danych przestrzennych prowadzonej przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii i widoczny jest na stronie https://integracja.gugik.gov.pl/eziudp/index.php?teryt=101202&temat=3.4 Dodatkowo adres usługi pobierania ATOM jest wyszczególniony w metadanych dla zbioru dostępnych poprzez usługę wyszukiwania https://metadane.podgik.pl/geonetwork/srv/pol/csw. Usługa ATOM udostępnia zbiór danych w postaci dokumentu elektronicznego GML, zgodnego ze schematem aplikacyjnym i specyfikacją danych oraz podpisanego podpisem elektronicznym - co wynika z par. 3 ust. 3 oraz par. 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 26 października 2020 r. w sprawie zbiorów danych przestrzennych oraz metadanych w zakresie zagospodarowania przestrzennego. Zgodność ze schematem oznacza m.in., że zbiór danych zawiera wszystkie obiekty wymagane w rozporządzeniu tj.: - app:AktPlanowaniaPrzestrzennego (akt planowania przestrzennego) - app:RysunekAktuPlanowaniaPrzestrzennego (rysunek aktu planowania przestrzennego) - app:DokumentFormalny (dokument powiązany z aktem planowania przestrzennego) Sprawdzenia zgodności pobranego poprzez usługę pliku ze zbiorem danych APP można dokonać w jednym z narzędzi dostępnych na stronie Ministerstwa Rozwoju i Technologii - poprzez wtyczkę APP dla aplikacji QGIS lub validator online. Mając na uwadze wskazane wyżej wyjaśnienia skargę należy uznać za bezzasadną. Zgodnie z treścią art. 229 pkt 3 kpa jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy, dlatego też właściwym organem do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Rada Gminy w Dobryszycach. Pouczenie: W przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego (art. 239 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego). PRZEWODNICZĄCY Rady Gminy Janusz Kubiecień	<urn:uuid:58cbd6f0-b2aa-48f4-adc6-df2e6fdfc38f>	finepdfs	1.456055	CC-MAIN-2024-18	https://www.igeomap.pl/skargi/150_Dobryszyce.pdf	2024-04-17T10:40:13+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-18/segments/1712296817146.37/warc/CC-MAIN-20240417075330-20240417105330-00307.warc.gz	735,538,974	0.999919	0.999949	0.999949	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1049, 4183, 5874 ]	1	0
Art. 5. Wykonanie dekretu poleca się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Dan w Warszawie, dnia 7 lutego 1919 r. Naczelnik Państwa: J. Piłsudski Prezydent Ministrów: I. J. Paderewski Minister Spraw Wewnętrznych: S. Wojciechowski 151. DEKRET w przedmiocie skarbowości powiatowych związków komunalnych. Do czasu wydania przez Sejm ogólnej ustawy skarbowości związków komunalnych zarządza się co następuje: Art. 1. Dla wypełnienia zadań, włożonych na samorząd powiatowy przez Tymczasową Ordynację Powiatową, powiatowe związki komunalne na obszarach b. zaboru rosyjskiego korzystają z następujących źródeł dochodowych: a) majątek własny; b) przedsiębiorstwa komunalne; c) zapomogi ze strony państwa, oznaczone w specjalnych ustawach i rozporządzeniach; d) opłaty zwyczajne i szczególne; e) podatki komunalne powiatowe: dotacyjne, dodatkowe do państwowych lub gminnych i samodzielné; f) monopole handlowe; g) pożyczki, darowizny, zapisy, wpływy jednorazowe ze sprzedaży lub zamiany części majątku. Źródła dochodowe, powyżej wymienione, winny być stosowane w kole ich wyliczenia. Art. 2. Majątek powiatowych związków komunalnych ma być w ten sposób administrowany, aby przynosił jak największy dochód. Art. 3. Przedsiębiorstwa komunalne o charakterze zarobkowym są prowadzone na zasadach prywatno-gospodarczych i podlegają wszelkim przepisom administracyjnym i skarbowym, obowiązującym także przedsiębiorstwa, należące do osób i instytucji prywatnych. Art. 4. Zapomogi na cele specjalne udzielane będą ze skarbu Państwa oraz z funduszu wyrównawczego. Oddzielne ustawy i rozporządzenia oznaczą, w jakiej mierze skarb Państwa przykładać się będzie do pokrywania wydatków związków samorządnych. Zapomogi z funduszu wyrównawczego udzielane będą przez Ministra Spraw Wewnętrznych tylko finansowo słabym powiatowym związkom komunalnym. Art. 5. Powiatowe związki komunalne mogą na zasadzie specjalnych uchwalonych przez Sejmiki Powiatowe a zatwierdzonych przez władzę nadzorczą statutów pobierać opłaty od osób, korzystających z usług biur komunalnych (opłaty administracyjne), jak również z urządzeń i zakładów komunalnych, utrzymywanych w interesie dobra publicznego. Oprócz opłat ogólnych powiatowe związki komunalne mają prawo ustanawiania i pobierania opłat specjalnych na założenie i utrzymanie urządzeń i zakładów dobra powszechnego od tych właścicieli nieruchomości, tużże przemysłowców i handlujących, którzy z zaprowadzonych urządzeń i zakładów ciągną specjalne korzyści. Art. 6. Powiatowym związkom komunalnym przekazuje się następujące podatki państwowe: 1) podatek od psów, 2) podatek drogowy, 3) podatek transportowy. Art. 7. Pozatem powiatowe związki komunalne otrzymują prawo wprowadzenia poniższych dodatków do podatków państwowych: 1) Dodatek do zasadniczego podatku gruntowego państwowego w wysokości 150%, Pobieranie tego dodatku jest obowiązkowe, przyczem 50% dodatku powiatowe związki komunalne przekazują na rzecz funduszu wyrównawczego, znajdującego się w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych. Fundusz wyrównawczy przeznaczony będzie na zapomogi dla finansowo słabych powiatowych związków komunalnych. 2) Dodatek do zasadniczego podatku państwowego podymnego do wysokości 100%; 3) Dodatek do państwowego podatku od nieruchomości miejskich do wysokości 50%; UWAGA. W tych powiatach b. zaboru rosyjskiego, w których pobór państwowego podatku od nieruchomości miejskich został od r. 1917 zawieszony, przyjmuje się aż do przywrócenia poboru tego podatku za podstawę do obliczenia dodatku komunalnego sławki państwowego podatku od nieruchomości miejskich, ustalone przez ustawę z dn. 6 czerwca 1910 r. (Zbiór Pr. Rosyj. t. V). 4) Dodatek do podatku od przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych: a) dla klasy I i II przedsiębiorstw handlowych do wysokości 75% podatku patentowego; b) dla pozostałych klas przedsiębiorstw handlowych do wysokości 150% podatku patentowego; c) dla pierwszych czterech klas przedsiębiorstw przemysłowych do wysokości 50% podatku patentowego; d) dla trzech ostatnich klas oraz dla wymienionych poniżej przedsiębiorstw przemysłowych do wysokości 100% podatku patentowego; Przedsiębiorstwami, które mogą być wyżej opodatkowane, są: 1) tartaki, 2) fabryki paszy, 3) fabryki octu, 4) fabryki cykorji, 5) fabryki marmelad, 6) fabryki słodkich wódek, 7) dystry- larnie i rektyfikacje, 8) gorzelnie, 9) drożdżownie, 10) młyny, 11) cukrownie. 5) Dodatek do państwowego podatku akcyzowego od przedsiębiorstw, zajmujących się produkcją napoi, do wysokości 100%; 6) Dodatek do państwowego podatku patentowego od wyszynku alkoholu do wysokości 500%; 7) Dodatek do państwowego podatku stemplowego od obrotu ma- jątkami nieruchomościami z tem zastrzeżeniem, że całe obciążenie komunalne nie może przewyższać 1% a przy sprzedaży potom- kom 1/2% wartości, służącej za podstawę do obliczania stempla. Przy obrocie majątkami nieruchomościami ziemskimi powiatowy związek komunalny pobiera powyższy podatek stemplowy w ca- łości na rzecz swoja. Przy obrocie majątkami nieruchomościami, położonymi w miastach niewydzielonych z powiatów, przysługuje gminom miejskim prawo do połowy podatku. Drugą połowę po- biera na rzecz swoją powiatowy związek komunalny. Dopóki gminy miejskie włączone do powiatu nie będą korzystały z pra- wa do połowy dodatku, może powiatowy związek komunalny po- bierać podatek w całości; 8) Dodatek do państwowego podatku mieszkaniowego do wyso- kości 25%. Art. 8. Powiatowe związki komunalne otrzymują prawo wprowadza- nia na mocy specjalnych statutów powiatowych, zatwierdzonych przez wła- dzę nadzorczą, samodzielnych podatków od koni i bydła, od przedmiotów zbytkowych i innych podatków bezpośrednich i pośrednich. Art. 9. Każda uchwała powiatowego związku komunalnego, dotyczą- ca wprowadzenia lub zmiany opłat i podatków komunalnych wymienio- nych w art. 5, 7 i 8 wymaga zatwierdzenia Ministra Spraw Wewnętrznych po porozumieniu z Ministrem Skarbu. Art. 10. Powiatowe związki komunalne otrzymują prawo pobierania podatków do cen przedmiotów, stanowiących monopol państwowy. Do- datki te ustali się w wysokości jednolitej dla obszarów b. zaboru rosyjskiego na mocy rozporządzenia Ministra Skarbu, wydanego w porozumie- niu z Ministrami Spraw Wewnętrznych i Aprowizacji. Art. 11. Powiatowe związki komunalne mogą monopolizować sprze- daż niektórych przedmiotów handlu z wyjątkiem przedmiotów, należących do monopolu państwowego lub obłożonych państwowym podatkiem po- średnim. Uchwały organów samorządnych, orzekające zmonopolizowanie sprze- danego przedmiotu, oraz odnośnie statuty ulegają zatwierdzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem Handlu i Przemysłu, względnie — o ile monopol dotyczy artykułów pierwszej potrzeby — w porozumieniu z Ministrem Aprowizacji. Ustanowienie cen sprzedażnych przedmiotów zmonopolizowanych wy- maga również zatwierdzenia ministrów, wyżej wymienionych. Art. 12. Powiatowe związki komunalne mogą zaciągać pożyczki: 1) długoterminowe na cele produkcyjne lub na pokrycie nadzwyczajnych potrzeb, wywołanych wojną albo wypadkami żywiołowymi, 2) krótkotermin- nowe na pokrycie czasowego braku gotowizny w kasie oraz na utworzenie kapitału obrotowego dla prowadzenia operacji żywnościowych i monopolii handlowych. Art. 13. Szczegółowy projekt pożyczki, określający jej wysokość, cel i formę, środki zabezpieczenia, termin i cały plan amortyzacji, winien być zatwierdzony przez władze nadzorcze. Art. 14. Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Art. 15. Wykonanie dekretu poleca się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Dan w Warszawie, dn. 7 lutego 1919 r. Naczelnik Państwa: J. Piłsudski Prezydent Ministrów: I. J. Paderewski Minister Spraw Wewnętrznych: S. Wojciechowski 152. DEKRET o tymczasowem przekazaniu Ministrowi Komunikacji prawa wydawania przepisów o przewozie pasażerów, bagażu i towarów oraz ustalania taryf przewozowych na kolejach polskich. Do czasu ustawowego unormowania przez prawo trybu wydawania przepisów o przewozie pasażerów, bagażu i towarów oraz ustalania taryf przewozowych na kolejach polskich, wydawanie tych przepisów i ustalanie taryf przekazuje się tymczasowo Ministrowi Komunikacji w porozumieniu z Ministerstwami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu. Dan w Warszawie, dn. 7 lutego 1919 r. Naczelnik Państwa: J. Piłsudski Prezydent Ministrów: I. J. Paderewski Kierownik Ministerstwa Komunikacji: J. Eberhardt	<urn:uuid:a5058a3d-daaa-4ac8-96cb-62041426572c>	finepdfs	2.710938	CC-MAIN-2024-22	https://eli.gov.pl/api/acts/DU/1919/151/text.pdf	2024-05-30T00:00:41+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-22/segments/1715971059412.27/warc/CC-MAIN-20240529230852-20240530020852-00258.warc.gz	199,652,103	0.999921	0.999951	0.999951	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1620, 4178, 7222, 8483 ]	1	0
REGULAMIN AUKCJI CHARYTATYWNEJ „Bioniczne rewolucje" 1. Organizatorem Aukcji charytatywnej „Bioniczne rewolucje", przeprowadzanej dnia 27 maja 2021 roku na podstawie niniejszego Regulaminu ("Aukcja"), za pośrednictwem strony internetowej onebid.pl (o godzinie wskazanej na tej stronie) jest G-Code Spółka z na ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie przy ul. Rydygiera 8, o numerze NIP: 5252813099, REGON 385353450, KRS 0000823280, zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców KRS prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie ("Organizator"). 2. Aukcja organizowana jest wyłącznie za pośrednictwem strony internetowej onebid.pl. Powodem jest trwający na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii wirusa SARS CoV - 2. Uniemożliwia on przeprowadzenie Aukcji w formie pozwalającej na fizyczny udział uczestników w licytacji. 3. Aukcja ma charakter charytatywny. Dochód z Aukcji zostanie przeznaczony przez Organizatora na potrzeby realizacji celów Fundacji Badań i Rozwoju Nauki ("Fundacja"), w szczególności na rozwój działalności edukacyjnej i badawczej w zakresie nauk medycznych i chemicznych oraz bezpośrednio z nimi powiązanych, w tym na fazę kliniczną badań nad bioniczną trzustką oraz na Budowę Europejskiego Centrum Biotechnologii Medycznych. 4. Do udziału w licytacji upoważnione są wszystkie osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, w tym również organy reprezentujące osoby prawne, a także osoby przez nie upoważnione, oraz wspólnicy spółek osobowych w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577, z 2018 r. poz. 398, 650, 1544, 2219, 2244.) ("KSH"), dalej określane również jako „Uczestnicy", a każda z osobna jako „Uczestnik". 5. Przedmiotem Aukcji są unikatowe, artystyczne zdjęcia mikroskopowe ("Zdjęcia" lub "obiekty"). Katalog Zdjęć dostępny jest w siedzibie Organizatora, w siedzibie Fundacji oraz na stronie internetowej www.bionicznerewolucje.pl/www.bionicznarewolucja.pl oraz na stronie onebid.pl ("Katalog"). 6. Organizator gwarantuje zgodność cech obiektów opisanych w Katalogu ze stanem faktycznym, jednocześnie zastrzegając możliwość ogłoszenia ewentualnych uzupełnień lub poprawek do treści Katalogu. Oświadczenia i poprawki ogłoszone w czasie licytacji uzupełniają Katalog. 7. Cena wywoławcza wynosi 200 zł (dwieście złotych) brutto. Obiekty licytowane są w górę, tzn. licytacja może zakończyć się na kwocie wyższej niż cena wywoławcza lub równej tej kwocie. Opisy w Katalogu mogą być korygowane przed przystąpieniem do licytacji danego Zdjęcia. 8. Warunkiem udziału w Aukcji jest rejestracja za pośrednictwem serwisu onebid.pl. 9. Do wylicytowanej ceny danego Zdjęcia doliczana jest opłata organizacyjna w wysokości 2 % (dwa procent) kwoty tej ceny. Kwota wylicytowanej ceny Zdjęcia wraz z kwotą opłaty organizacyjnej stanowią łącznie kwotę nabycia przedmiotu licytacji. Kwota nabycia przedmiotu licytacji jest kwotą brutto. Do ceny nie jest doliczany podatek VAT. 10. Cena nie uwzględnia kosztów wysyłki wylicytowanego przedmiotu za granicę Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku Organizator niezwłocznie poinformuje osobę, która wylicytowała dane Zdjęcie, o koszcie jego wysyłki ustalonym zgodnie z cenami określonymi według obowiązującego w momencie wysyłki cennika Poczty Polskiej lub innego dostawcy usług kurierskich, za pośrednictwem którego Zdjęcie zostanie wysłane. 11. Aukcja prowadzona jest przez upoważnioną osobę wyznaczoną przez Organizatora - "Aukcjonera". Zakończenie licytacji obiektu następuje w momencie wskazania zwycięzcy licytacji przez Aukcjonera poprzez przybicie młotkiem. Jest to równoznaczne z zawarciem umowy między Organizatorem a licytującym, który zaoferował najwyższą kwotę. W razie zaistnienia sporu w trakcie licytacji Aukcjoner rozstrzyga spór albo ponownie przeprowadza licytację danego obiektu. 12. Jeżeli jakikolwiek spór co do wyniku licytacji powstanie po Aukcji, wynik licytacji w ramach Aukcji uznaje się za ostateczny. 13. Aukcjoner ma prawo wycofania obiektu z licytacji bez podania przyczyn. 14. Licytacja odbywa się w języku polskim. 15. Organizator zastrzega sobie prawo opublikowania informacji o wylicytowanych Zdjęciach wraz z podaniem imienia i nazwiska lub nazwy nabywcy, z prawem do udzielenia dalszego upoważnienia Fundacji do opublikowania tej informacji na jej stronie internetowej. 16. Postąpienie w licytacji (podwyższanie stawki) odbywa się zgodnie z zasadami opublikowanymi na stronie każdego Zdjęcia w serwisie onebid.pl, w zakładce „Podbicia" tj.: a. od 200 zł do 2000 zł - co 100 złotych; b. od 2000 zł do 3000 zł - co 200 złotych; c. od 3000 zł - o 500 zł; d. od 3500 zł - o 300 zł; e. od 3800 zł - o 200 zł; f. od 4000 zl - o 500 zł; g. od 4500 zł - o 300 zł; h. od 4800 zł - o 200 zł; i. od 5000 zł do 10 000 zł - co 500 zł; j. powyżej 10 000 zł - co 1000 zł. 17. Zakończenie licytacji Zdjęcia następuje w momencie przybicia - uderzenia młotkiem przez Aukcjonera, a nabywcą Zdjęcia staje się osoba oferująca najwyższą kwotę ceny za Zdjęcie. 18. Zakończenie licytacji na poziomie ceny wywoławczej lub powyżej tej ceny oznacza, iż umowa została zawarta, a nabywca jest zobowiązany do zapłaty kwoty nabycia przedmiotu licytacji za wylicytowany obiekt, w ustalonym w niniejszym Regulaminie terminie. 19. Nabywca zobowiązany jest zapłacić za wylicytowany obiekt w terminie 7 (siedmiu) dni roboczych od daty zakończenia licytacji. W przypadku nieotrzymania wpłaty w wyżej wymienionym terminie, Organizator ma prawo odstąpić od umowy w terminie 21 dni od momentu bezskutecznego upływu dodatkowego terminu na zapłatę, wynoszącego 7 (siedem) dni liczonych od upływu terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym niniejszego ustępu. 20. Mając na uwadze charytatywny charakter Aukcji, środki uzyskane przez Organizatora, zostaną przekazane na rzecz Fundacji. Zwycięzca licytacji zobowiązany jest zapłacić całość kwoty nabycia przedmiotu licytacji przelewem na rachunek bankowy: G-code Sp. z o.o. ul. Rydygiera 8, 01 - 793 Warszawa BNP Parisbas 47160014621893735600000001 w tytule przelewu podając numer katalogowy zdjęcia oraz nazwę Aukcji. 21. Zobowiązanie konsumenta do zapłaty kwoty ceny wygasa najwcześniej z chwilą jego spełnienia. 22. Wysłanie wylicytowanego obiektu nastąpi w terminie do 7 dni roboczych od daty wpływu środków na rachunek bankowy Organizatora i przekazania danych korespondencyjnych zwycięzcy licytacji, za pośrednictwem przesyłki kurierskiej. Możliwy jest również odbiór przedmiotu w siedzibie Fundacji tj. w Warszawie (01-793), przy ul. Ludwika Rydygiera 8. W przypadku wskazania odbioru osobistego zwycięzca licytacji ma 30 dni liczonych od dnia zakończenia Aukcji na odbiór wylicytowanego obiektu. Po upływie 30 dni od daty Aukcji Organizator wyślę wylicytowany obiekt na adres korespondencyjny zwycięzcy licytacji. Zwycięzca licytacji ma obowiązek przekazać Organizatorowi dane kontaktowe i korespondencyjne niezbędne dla realizacji jej świadczenia. 23. Organizator odpowiada względem zwycięzcy licytacji za szkody z tytułu straty lub uszkodzenia obiektu do momentu jego przekazania zwycięzcy licytacji, jednak jedynie do wysokości ceny nabycia obiektu. 24. W przypadku gdy Nabywca posiada konto bankowe tylko w walucie innej niż złoty polski, może on przelać równowartość wylicytowanej kwoty w innej walucie. Zastosowanie ma kurs walut wskazany przez Narodowy Bank Polski, aktualny na dzień, w którym organizowana jest Aukcja. 25. Organizator nie wystawia zwycięzcy licytacji faktury VAT. 26. Prawo własności egzemplarza Zdjęcia przechodzi na zwycięzcę licytacji w momencie dokonania pełnej wpłaty kwoty nabycia przedmiotu licytacji na rachunek bankowy Fundacji. Organizator nie przekazuje wraz z obiektem majątkowego prawa autorskiego ani prawa do reprodukowania obiektu. 27. Organizator daje bezpośredniemu nabywcy obiektu gwarancję autentyczności oferowanych obiektów, jednak gdyby opis obiektu okazał się niezgodny ze stanem faktycznym, nabywca ma prawo w ciągu 14 dni od daty Aukcji zwrócić nabyty obiekt, a Organizator zwróci wpłaconą kwotę. Zakwestionowanie autentyczności obiektu musi być przez nabywcę poparte wiarygodnymi ekspertyzami. Przez autentyczność obiektu rozumiemy właściwe podanie autorstwa obiektu. 28. Organizator ma obowiązek doręczenia Zdjęcia bez wad, przy czym Organizator nie ponosi odpowiedzialności za ukryte wady fizyczne wylicytowanych obiektów. 29. Organizator, przetwarzając dane osobowe w związku z organizacją, przeprowadzeniem Aukcji i dostarczeniem Zdjęć, jest podmiotem przetwarzającym dane osobowe Uczestników, w związku z czym niniejszym informuje w imieniu Fundacji, że: a. Administratorem danych osobowych jest Fundacja Badań i Rozwoju Nauki z siedzibą w Warszawie. Fundacja przetwarza następujące dane osobowe Uczestników: imię, nazwisko, telefon kontaktowy, adres poczty elektronicznej, adres korespondencyjny; b. Dane osobowe Uczestników będę przetwarzane wyłącznie w celu przygotowania, przeprowadzenia i rozliczenia ( ew. zwrotu Zdjęć) Aukcji; c. Przetwarzanie danych osobowych odbywa się na podstawie zgody Uczestnika (art. 6 ust. 1 lit. a RODO) - w zakresie przyjęcia zgłoszenia i organizacji Aukcji; w zakresie wykonania umowy sprzedaży zawartej pomiędzy Organizatorem a Uczestnikiem na skutek przybicia (art. 6 ust. 1 lit. B RODO) oraz na podstawie uzasadnionego interesu Fundacji (art. 6 ut 1 lit f RODO) - w zakresie potrzebnym do rozliczenia Aukcji i wykonania obowiązków rachunkowych z nią związanych oraz ewentualnej obrony przed roszczeniami. Uczestnik ma prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie, co nie wpłynie na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem; d. Podanie danych osobowych przez Uczestnika nie jest obowiązkowe ale jest niezbędne do wzięcia udziału w Aukcji i do zawarcia umowy o nabycie egzemplarza Zdjęcia; e. Uczestnik ma prawo do żądania od Fundacji dostępu do danych osobowych dotyczących siebie, uzyskania kopii danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania oraz posiada prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia danych – na zasadach wskazanych w obowiązujących przepisach dotyczących ochrony danych osobowych, w szczególności RODO; f. Uczestnik ma prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego - Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w trybie i na podstawie przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, w szczególności RODO; g. W celu skorzystania z praw przysługujących Uczestnikowi wystarczy skontaktować się z inspektorem danych osobowych Fundacji z wykorzystaniem danych kontaktowych wskazanych w niniejszym Regulaminie; h. Dane osobowe Uczestników nie będą wykorzystywane do procesów zautomatyzowanego podejmowania decyzji, w tym profilowania. i. Dane osobowe Uczestników mogą być przekazywane Organizatorowi, oraz księgowości Organizatora na potrzeby przygotowania, przeprowadzenia oraz rozliczenia Aukcji oraz innym odbiorcom wspierającym prowadzenie działalności Fundacji, w tym świadczącym usługi informatyczne lub rachunkowe. j. Dane osobowe Uczestników nie będą przekazywane żadnym odbiorcom, z wyłączeniem Organizatora oraz podmiotów świadczących usługi rachunkowe na rzecz Organizatora i Fundacji oraz odbiorców będących państwowymi organami uprawnionymi na podstawie odpowiednich przepisów do żądania od Organizatora wydania danych osobowych Uczestników. k. Dane osobowe Uczestników przetwarzane dla celów rachunkowych są przetwarzane przez okres 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Dane osobowe Uczestników przetwarzane w celu przeprowadzenia Aukcji i wykonania świadczeń z nią związanych są przetwarzane do momentu ich realizacji. Dane osobowe przetwarzane w celu ewentualnej obrony przed roszczeniami są przetwarzane do momentu ich przedawnienia według obowiązujących przepisów kodeksu cywilnego. 30. Fundacja będzie przetwarzała dane osobowe Uczestników wyłącznie w niezbędnym zakresie, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, w tym z RODO. Dane osobowe Uczestników będą przetwarzane wyłącznie przez osoby upoważnione przez Fundacje, w sposób zapewniający ich integralność i bezpieczeństwo. 31. W sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych, mogą się Państwo skontaktować dzwoniąc pod numer telefoniczny 660 428 754 (Ewa Wszoła) lub pod adresem Fundacja Badań i Rozwoju Nauki, Ludwika Rydygiera 8 (IX piętro), 01-793 Warszawa. 32. W toku udziału w Aukcji Uczestnik może korzystać ze stron internetowych lub serwisów należących do osób trzecich (np. Onebid.pl), które przetwarzają dane uczestnika niezależnie od Fundacji i mogą stosować inne zasady ich przetwarzania określone w odrębnych dokumentach. 33. Wszelkie informacje dotyczące Aukcji, w tym o odbiorze wylicytowanych obiektów można uzyskać pod numerem telefonu: +48 603 176 032 lub mailowo: firstname.lastname@example.org. 34. Warunki Aukcji mogą ulec zmianie, o czym Organizator poinformuje uczestników Aukcji w formie ogłoszenia zamieszczonego na stronie www.bionicznerewolucje.pl. 35. Całkowita odpowiedzialność Organizatora wobec zwycięzcy licytacji będzie ograniczona do ceny nabycia zapłaconej przez zwycięzcę licytacji. 36. Organizator nie jest odpowiedzialny za drobne błędy i pomyłki słowne w trakcie prowadzonej Aukcji lub związane z licytacją obiektu. 37. Konsumentowi tj. osobie fizycznej dokonującej z Organizatorem czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, przysługuje prawo odstąpienia od umowy zawartej w ramach Aukcji w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy bez podawania przyczyny, poprzez złożenie Organizatorowi oświadczenia o odstąpieniu za pośrednictwem formularza stanowiącego załącznik do Regulaminu lub formularza stanowiącego załącznik nr 2 do ustawy z dnia 30 maja 2014 roku o prawach konsumenta (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 287) lub w dowolnej innej formie. Organizator rekomenduje zachowanie formy dokumentowej, umożliwiającej przechowywanie i odtworzenie złożonego oświadczenia, na przykład formy pisemnej. 38. Fundacja na wniosek Organizatora dokona zwrotu kwoty odpowiadającej wartości zakupionego Zdjęcia na numer rachunku bankowego wskazanego przez nabywcę, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zwracanego na skutek odstąpienia Zdjęcia na adres siedziby Fundacji. Zwrot Zdjęcia powinien nastąpić w formie przesyłki kurierskiej lub paczki poleconej, z cenami określonymi według obowiązującego w momencie wysyłki cennika Poczty Polskiej lub innego dostawcy usług kurierskich. 39. Żaden przepis w niniejszym Regulaminie nie wyklucza lub nie ogranicza odpowiedzialności Organizatora wynikającej z jakiegokolwiek świadomego wprowadzenia w błąd lub z winy umyślnej. 40. Aukcja może zostać odwołana przez Organizatora, o czym Organizator poinformuje uczestników Aukcji w formie ogłoszenia zamieszczonego na stronie www.bionicznerewolucje.pl POSTĘPOWANIE REKLAMACYJNE 41. Uczestnik może zgłaszać reklamacje dotyczące niewykonania bądź nienależytego wykonania przez Organizatora obowiązków określonych w niniejszym Regulaminie, w terminie 14 dni od dnia zdarzenia będącego podstawą reklamacji. 42. Reklamację można złożyć za pomocą listu poleconego przesłanego na adres: G-Code sp. z o.o., ul. Rydygiera 8, IX piętro, 01-793 Warszawa z dopiskiem "Reklamacja Aukcji Bioniczne Rewolucje". 43. Reklamacja powinna zawierać co najmniej: imię i nazwisko, adres korespondencyjny, okoliczności uzasadniające reklamację, a także konkretne żądanie związane ze składaną reklamacją. 44. Jeżeli podane w reklamacji dane lub informacje wymagają uzupełnienia, Organizator przed rozpatrzeniem reklamacji, zwróci się do Uczestnika o jej uzupełnienie we wskazanym zakresie. 45. Organizator rozpoznaje reklamację w terminie 30 dni od daty otrzymania prawidłowo złożonej reklamacji. Uczestnik otrzyma informację o sposobie rozpatrzenia reklamacji drogą pocztową, na adres korespondencyjny wskazany w reklamacji. POZASĄDOWE SPOSOBY ROZWIĄZYWANIA SPORÓW 46. Konsument ma prawo skorzystać z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń. W tym celu może między innymi złożyć skargę za pośrednictwem unijnej platformy internetowej ODR dostępnej pod adresem: http://ec.europa.eu/consumers/odr/. 47. Konsument może uzyskać bezpłatną pomoc w sprawie rozstrzygnięcia sporu między nim a Organizatorem korzystając między innymi z pomocy powiatowego rzecznika konsumentów. 48. Zasady korzystania ze strony onebid.pl określa odrębny regulamin opublikowany przez podmiot trzeci, niezależny od Organizatora i Fundacji, za którego działania i zaniechania żadne z nich nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności. Załącznik - wzór formularza odstąpienia od umowy Wzór formularza odstąpienia od Umowy [Miejscowość, data] ............................................. ............................................. ............................................. [Imię i nazwisko konsumenta(-ów)] [Adres konsumenta(-ów)] G-Code Sp. Z o. o. Ludwika Rydygiera 8 (IX Piętro) 01-793 Warszawa Oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej na odległość Ja/My ().....................................niniejszym informuję/informujemy () o moim/naszym () odstąpieniu od umowy sprzedaży następujących rzeczy() ............................................ Data zawarcia umowy.................................................................. _________________ Podpis(y)	<urn:uuid:243d6f93-2d54-42a0-a527-5e7c540f76a1>	finepdfs	1.063477	CC-MAIN-2021-43	https://bionicznerewolucje.pl/FBIRN_Regulamin%20Aukcji%20Charytatywnej_Bioniczne%20Rewolucje.pdf	2021-10-22T15:35:39+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-43/segments/1634323585516.51/warc/CC-MAIN-20211022145907-20211022175907-00081.warc.gz	224,117,039	0.999407	0.999968	0.999968	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3510, 10178, 13630, 14927, 16689, 17445 ]	1	0
Cennik Produktów i Usług Uzupełniających dla Abonentów Virgin Mobile na Kartę obowiązuje od dnia 20 stycznia 2017 r. do odwołania i w całości zastępuje Cennik Produktów i Ustug Uzupełniających Virgin Mobile Polska z dnia 13 marca 2015r. Wszystkie ceny wskazane w niniejszym Cenniku podane są w złotych polskich (PLN) i zawierają podatek od towarów i usług (VAT), o ile nie wskazano inaczej. Wszelkie wyrazy lub wyrażenia pisane w treści niniejszego Cennika wielką literą należy rozumieć zgodnie z ich definicjami zawartymi w Regulaminie Świadczenia Ustug Telekomunikacyjnych przez Virgin Mobile Polska sp. z o.o., „Oferta na Karte”, chyba że postanowienia niniejszego Cennika stanowią inaczej. 1. Zasady dotyczące kwot i ważności Zestawów Startowych Virgin Mobile na Kartę, zwanych dalej („Zestawami Startowymi”) Tabela nr [1] Cennik Zestawów Startowych \| Zestaw Startowy \| „8 PLN” \| „5 PLN” \| „Złoty Numer” \| „Platynowy Numer” \| \|-----------------------------------------------------\|---------\|---------\|---------------\|-------------------\| \| Opłata jednorazowa za Zestaw Startowy (opłata aktywacyjna) \| 8 PLN \| 5 PLN \| 199 PLN \| 399 PLN \| \| Kwota, którą Abonent Virgin Mobile na Kartę otrzymuje w ramach Zestawu Startowego \| 8 PLN \| 5 PLN \| 5 PLN \| 5 PLN \| \| Okres ważności połączeń wychodzących \| 30 dni \| 30 dni \| 30 dni \| 30 dni \| \| Okres ważności połączeń przychodzących \| dodatkowe 60 dni \| dodatkowe 60 dni \| dodatkowe 60 dni \| dodatkowe 60 dni \| a. „Złoty Numer” oznacza numer MSISDN (numer Telefonu) wybierany przez Abonenta Virgin Mobile na Kartę (zwanego dalej „Abonentem”) z oznaczonej listy przygotowanych przez Operatora numerów. Złote Numery możliwe są do zakupienia wyłącznie za pośrednictwem strony internetowej www.virginmobile.pl. b. „Platynowy Numer” oznacza numer MSISDN (numer Telefonu) wybierany przez Abonenta z oznaczonej listy przygotowanych przez Operatora numerów. Platynowe Numery możliwe są do zakupienia wyłącznie za pośrednictwem strony internetowej www.virginmobile.pl. c. Opłata za Zestaw Startowy stanowi opłatę aktywacyjną dla danego numeru MSISDN, pobieraną za dokonanie Aktywacji. d. Abonent nie ponosi kosztów początkowego Stanu konta (Kwoty otrzymanej w ramach Zestawu Startowego). e. Operator zastrzega sobie prawo do zniesienia opłat określonych w Tabeli nr [1]. 2. Zasady dotyczące kwot i ważności Dotadowań Tabela nr [2] Ważność Dotadowań \| Kwota Dotadowania \| Okres ważności połączeń wychodzących \| Okres ważności połączeń przychodzących \| \|-------------------\|--------------------------------------\|----------------------------------------\| \| 5, 10, 30, 50, 100, 150, 300 PLN, dowolna kwota powyżej 5 PLN \| 365 dni \| dodatkowe 60 dni \| \| dowolna kwota poniżej 5 PLN \| 0 dni \| 0 dni \| Tabela nr [3] Cennik Dotadowań \| Karta Zdrapka \| „10 PLN” \| „30 PLN” \| „50 PLN” \| \|---------------\|----------\|----------\|----------\| \| Optata za Kartę Zdrapkę \| 10 PLN \| 30 PLN \| 50 PLN \| \| Kwota, którą Abonent otrzymuje w ramach Dotadowania z wykorzystaniem Karty Zdrapki \| 10 PLN \| 30 PLN \| 50 PLN \| \| Okres ważności połączeń wychodzących \| 365 dni \| 365 dni \| 365 dni \| \| Okres ważności połączeń przychodzących \| dodatkowe 60 dni \| dodatkowe 60 dni \| dodatkowe 60 dni \| Inne Dotadowania \| Kwoty dostępne w ramach Dotadowań (np. poprzez Internet, bankomaty, terminale płatnicze oraz stronę www.virginmobile.pl) \| 5 PLN, 10 PLN, 30 PLN, 50 PLN, 100 PLN, 150 PLN, 300 PLN, dowolna kwota w PLN \| \| Kwota, którą Abonent otrzymuje w ramach Dotadowania \| Określona kwota całkowita równa wartości Dotadowania \| 1. Dotadowanie dowolną kwotą poniżej 5 PLN nie przedłuża obowiązującego w momencie wykonania Dotadowania Okresu ważności połączeń wychodzących ani Okresu ważności połączeń przychodzących. 2. W przypadku niewykorzystania wartości Stanu konta przed upływem Okresu ważności połączeń przychodzących, niewykorzystana wartość Stanu konta zostaje anulowana i nie może być wykorzystana po kolejnym Dotadowaniu. 3. Kwota Dotadowania zostanie przynczana Abonentowi po dokonaniu Dotadowania. Informacja o przyznaniu kwoty Dotadowania zostanie przekazana Abonentowi w formie wiadomości wystawnej od Operatora. 3. Pozostałe Produkty a. Virgin Mobile Polska oferuje za pośrednictwem strony internetowej www.virginmobile.pl możliwość zakupu produktów innych niż wyszczególnione w niniejszym Cenniku. b. Zasady zakupu, aktywacji oraz opłat należnych za produkty, o których mowa w pkt. 3 lit. a powyżej wskazane są w odrębnych Regulaminach lub na stronie internetowej Virgin Mobile Polska. Objaśnienia Abonent Virgin Mobile na Kartę – abonent będący stroną Umowy o Świadczenie Ustug Telekomunikacyjnych przedpłaconych z Operatorem zawartej w drodze czynności taktycznych (nie w formie pisemnej) i wykonywanej na warunkach Regulaminu świadczenia Ustug Telekomunikacyjnych przez Virgin Mobile Polska sp. z o.o. „Oferta na Kartę” Prawo do błędów w druku zastrzeżone. Virgin Mobile Polska Sp. z o.o. ul. Wolodyjowskiego 42 02-724 Warszawa www.virginmobile.pl NIP: 9512354680, REGON: 146056906, KRS 0000415094 XIII Wydział Gospodarczy, Sąd Rejonowy dla M. St. Warszawy w Warszawie Kapitał zakładowy 6 705 000 zł	<urn:uuid:e4ecd370-2a77-469c-9c87-175c8da603e4>	finepdfs	1.044922	CC-MAIN-2023-14	https://virginmobile.pl/media/documents/Cennik_ProduktEw_i_Usaug_Uzupeaniajcych_dla_AbonentEw_Virgin_Mobile_na_Kart_walny_od_2017-01-20.pdf	2023-04-01T17:11:00+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-14/segments/1679296950110.72/warc/CC-MAIN-20230401160259-20230401190259-00774.warc.gz	675,265,176	0.998391	0.999884	0.999884	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2446, 4285, 5039, 5285 ]	1	2
Uchwała L.77.2021 Rady Powiatu w Opatowie z dnia 25 listopada 2021 r. w sprawie przyjęcia do realizacji Powiatowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026 Na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920 oraz z 2021 r. poz. 1038 i 1834), art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2021 r. poz. 1249) oraz art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1876 i 2369 oraz z 2021 r. poz. 794 i 803) uchwala się, co następuje: § 1 Przyjmuje się do realizacji Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026, stanowiący załącznik do niniejszej uchwały. § 2 Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Powiatu w Opatowie. § 3 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Przewodniczący Rady Powiatu w Opatowie Wacław Rodek Uzasadnienie Na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, do wyłącznej właściwości rady powiatu należy podejmowanie uchwał w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady powiatu. Zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, do zadań własnych powiatu należy w szczególności opracowanie i realizacja powiatowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, do zadań własnych powiatu należy opracowanie i realizacja powiatowej strategii rozwiązywania problemów społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem programów pomocy społecznej, wspierania osób niepełnosprawnych i innych, których celem jest integracja osób i rodzin z grup szczególniego ryzyka - po konsultacji z właściwymi terytorialnie gminami. Mając na względzie przytoczone zapisy ustaw, oraz pomoc ofiarom i sprawcom przemocy w rodzinie, został opracowany Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026, celem wypracowania optymalnego modelu pomocy dla osób tego potrzebujących w oparciu o postawione w programie diagnozy potrzeb, a także sprzężenie działań wszystkich instytucji zajmujących się niesieniem pomocy rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie w powiecie opatowskim. Mając na uwadze realizację programu, niezbędne jest podjęcie przez Radę Powiatu w Opatowie uchwały w sprawie przystąpienia do realizacji Powiatowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026. Przygotował: Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opatowie. Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026 Opatów 2021 ## Spis treści WSTĘP ROZDZIAŁ I. PRZEMOC W SKALI KRAJU - CHARAKTERYSTYKA ZJAWISKA PRZEMOCY \| Podrozdział \| Strona \| \|--------------\|--------\| \| I.1. Pojęcie przemocy \| 8 \| \| I.2. Formy przemocy \| 8 \| \| I.3. Fazy przemocy \| 9 \| \| I.4. Cechy przemocy \| 10 \| ROZDZIAŁ II. PRAWO WOBEC PRZEMOCY W RODZINIE \| Podrozdział \| Strona \| \|--------------\|--------\| \| II.1. Dokumenty międzynarodowe \| 11 \| \| II.2. Przeciwdziałanie przemocy w świetle polskiego prawa. \| 12 \| \| II.3. Podstawy prawne Programu \| 12 \| \| II.4. Pomoc instytucjonalna w ramach przeciwdziałania przemocy w rodzinie \| 13 \| ROZDZIAŁ III. SKALA ZJAWISKA PRZEMOCY W OPARCIU O DANE DOTYCZĄCE POWIATU OPATOWSKIEGO ROZDZIAŁ IV. WDRAŻANIE PROGRAMU \| Podrozdział \| Strona \| \|--------------\|--------\| \| IV.1. Zadania powiatu w zakresie przeciwdziałania przemocy \| 26 \| \| IV.2. Cel główny i cele szczegółowe Programu \| 26 \| \| IV.3. Miejsce i czas realizacji Programu \| 39 \| \| IV.4. Adresaci Programu \| 39 \| \| IV.5. Realizatorzy Programu \| 39 \| \| IV.6. Przewidywane efekty realizacji Programu \| 40 \| \| IV.7. Finansowanie Programu \| 40 \| \| IV.8. Monitorowanie Programu \| 40 \| ROZDZIAŁ V. WYKAZ INSTYTUCJI ŚWIADCZĄCYCH POMOC OSOBOM I RODZINOM DOŚWIADCZAJĄCYCH PRZEMOCY W RODZINIE NA TERENIE POWIATU OPATOWSKIEGO. ROZDZIAŁ VI. PODSUMOWANIE BIBLIOGRAFIA Literatura: 45 Akty prawne: 45 Wstęp Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. wskazuje, że instytucja rodziny, definiowana w systemie praw człowieka jako „naturalna i podstawowa komórka społeczeństwa” (art. 16 ust. 3 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka) jest objęta szczególną ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej, a jej dobro państwo ma obowiązek uwzględnić w swojej polityce społecznej. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych, przy użyciu metod i narzędzi określonych w obecnie obowiązującym porządku prawnym. Jednocześnie, w duchu subsydiarności działań władzy publicznej, Konstytucja nakłada na nią obowiązek konstruowania polityki rodzinnej i społecznej z uwzględnieniem zasady równych praw mężczyzn i kobiet w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym. Zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polska zapewnia ochronę praw dziecka, a każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją. Zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, każdy ma prawo do ochrony życia i zdrowia. Jak głosi preambula ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie: „Przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowania godności osobistej, a władze publiczne mają obowiązek zapewnić wszystkim obywatelom równe traktowanie i poszanowanie ich praw i wolności, a także w celu zwiększania skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie”. W tym celu opracowano Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021, który Rada Ministrów przyjęła Uchwałą Nr 16 z dnia 1 lutego 2021 roku. Został on dostosowany do obowiązujących przepisów prawa z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Program ten wyznacza cztery priorytetowe do realizacji obszary: 1. Profilaktyka, diagnoza społeczna i edukacja społeczna: obszar kierowany do ogółu społeczeństwa, w tym do osób i rodzin zagrożonych przemocą w rodzinie. 2. Ochrona i pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie: obszar kierowany do osób dotkniętych przemocą w rodzinie (w tym do: kobiet, mężczyzn, dzieci, współmałżonków lub partnerów w związkach nieformalnych, osób starszych, osób z niepełnosprawnościami lub osób niesamodzielnych), jak również do właściwych służb lub podmiotów zajmujących się ochroną i pomocą osobom dotkniętym przemocą. 3. Oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie: obszar kierowany do osób stosujących przemoc w rodzinie, jak również do właściwych służb lub podmiotów zajmujących się oddziaływaniem na osoby stosujące przemoc. 4. Podnoszenie kompetencji służb i przedstawicieli podmiotów realizujących działania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie: obszar kierowany do przedstawicieli instytucji i podmiotów realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. W każdym z obszarów zostały wskazane do realizacji kierunki i rodzaje działań oraz określeni realizatorzy. Zmniejszenie skali zjawiska przemocy w rodzinie, pomaganie osobom dotkniętym przemocą, a także oddziaływanie na osoby stosujące przemoc jest nadrzędnym celem, który powinien łączyć działania sektora publicznego i organizacji pozarządowych. Nie budzi wątpliwości fakt, że zadaniem instytucji i organizacji publicznych jest ochrona osób przed przemocą, również krzywdzeniem ze strony osób bliskich. Badania empiryczne oraz doświadczenie wskazują, że prawidłowo funkcjonująca rodzina jest optymalnym środowiskiem rozwoju i samorealizacji. Natomiast przemoc jest jednym z ważnych zagrożeń dla realizacji tej podstawowej funkcji rodziny, jak i dla samorealizacji każdego z jej członków. Statystycznie większość osób doznających przemocy w rodzinie stanowią kobiety. Innymi szczególnie wrażliwymi kategoriami osób doznających przemocy w rodzinie są m.in.: małoletni, osoby starsze, osoby niepełnosprawne. Szczególna ochrona i wsparcie powinny być dedykowane dzieciom, zarówno doznającym przemocy w rodzinie, jak i będącym świadkami przemocy. Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026 (zwany dalej Programem) ma za zadanie zwiększyć jakość i skuteczność pomocy osobom uwikłanym w mechanizmy przemocy. Stanowi fundament dla rozwijania systemu profilaktyczno-pomocowego w zakresie ograniczenia i przeciwdziałania przemocy w rodzinie na terenie powiatu opatowskiego. Obejmuje swym zasięgiem lata 2021 – 2026. Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026 składa się z sześciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym zawarto skalę przemocy w rodzinie na terenie kraju oraz teoretyczny opis zjawiska przemocy oraz jej fazy i cechy. Kolejny rozdział obejmuje prawne aspekty przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz podstawy prawne programu. Następna część dotyczy diagnozy zjawiska przemocy na terenie powiatu, a także działalności instytucji pomocowych funkcjonujących w powiecie. Rozdział czwarty prezentuje cele programu oraz sposoby jego wdrażania. W ostatniej części znajduje się wykaz instytucji zajmujących się pomocą ofiarom i sprawcom przemocy oraz podsumowanie. Rozdział I. Przemoc w skali kraju - charakterystyka zjawiska przemocy Z badań zrealizowanych w 2014 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pn.: „Badania porównawcze oraz diagnoza skali występowania przemocy w rodzinie wśród osób dorosłych i dzieci, z podziałem na poszczególne formy przemocy wraz z opisem charakterystyki ofiar przemocy i sprawców” wynikało, że większość respondentów doświadczyła jednej formy przemocy (64%), znacznie mniej badanych było ofiarą dwóch form przemocy (28,2%). Kobietę istotnie częściej niż mężczyzn przyznawały się do doświadczania przemocy. Respondenci najczęściej deklarowali doświadczanie przemocy psychicznej, rzadziej wskazywali na przemoc fizyczną. Informacje na temat doznawania przemocy seksualnej i ekonomicznej pojawiały się sporadycznie. W przypadku przemocy psychicznej i seksualnej kobiety istotnie częściej niż mężczyźni deklarowały jej doświadczenie. Badanie pokazało też, że uczestnicy sytuacji przemocy w rodzinie mieli problem z szukaniem pomocy na zewnątrz. Niemal co piąta badana osoba twierdziła, że o przemocy można mówić tylko wtedy, gdy na ciele ofiary widać wyraźne ślady, np. siniaki. Co czwarta osoba badana twierdziła, że wyzwiska i obrażanie partnera to normalna rzecz podczas małżeńskich sporów. Oznacza to, że stosunkowo duża część badanych (w przedziale 20-24%) za przemoc uważała wyłącznie przemoc fizyczną, jedynie w jej ostrej formie. Wyniki badań pokazywały też, że problemem było także usprawiedliwianie przemocy przez przypisywanie jej szlachetnych pobudek lub przerzucanie części winy na osoby doznające przemocy. Kwestie dotyczące oceny skuteczności funkcjonującego w Polsce systemu wsparcia osób doświadczających przemocy w rodzinie były przedmiotem badania przeprowadzonego w 2019 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pn.: „Badanie skuteczności pomocy udzielanej osobom dotkniętym przemocą w rodzinie”. Respondentami były zarówno osoby dotknięte przemocą, które skorzystały ze wsparcia, jak i przedstawiciele instytucji i organizacji udzielających pomocy. Badanie pokazało, że procedura „Niebieskie Karty” jest zdecydowanie podstawowym narzędziem, wykorzystywanym w procesie obejmowania wsparciem osób doznających różnego rodzaju przemocy w rodzinie. Świadczą o tym nie tylko opinie wyrażane na jej temat przez pracowników instytucji pomocowych, ale także to, że aż 90% badanych osób doznających przemocy w rodzinie, które objęte były pomocą jakichkolwiek służb, instytucji lub organizacji, była bądź jest objęta działaniem tej procedury. Opinię o jej wysokiej skuteczności oraz o tym, że zwykle problem przemocy w rodzinie zostaje dziękiniej rozwiązany, potwierdziło 40% respondentów. Natomiast największy odsetek - 43% ankietowanych uznało, że procedura „Niebieskie Karty” jest częściowo skuteczna, tzn. problem zwykle zostaje rozwiązany w części. Wyniki badań pokazały, że wsparcie w ramach procedury „Niebieskie Karty” jest oceniane pozytywnie i w większości przypadków wsparcie to definitywnie bądź przynajmniej częściowo rozwiązuje problem. Badanie zrealizowane w 2019 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pn.: „Ogólnopolska diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie” pokazało, że zwiększa się świadomość Polaków na temat zjawiska przemocy w rodzinie, jak i mechanizmów doznawania przemocy. Na poziomie deklaratywnym zdecydowana większość Polaków nie myśli o przemocy w rodzinie w sposób stereotypowy i potrafi zidentyfikować zachowania, które świadczą o występowaniu przemocy. Badanie pokazało, że ok. 85-90% Polaków identyfikuje różne sytuacje, które świadczą o występowaniu przemocy jako nieakceptowne, co może świadczyć o coraz większej świadomości społecznej na temat zjawiska przemocy w rodzinie. Nadal jednak około 10% dorosłych osób uznaje różnego rodzaju przemocowe zachowania za normalne. Kobiety i mężczyźni nieco różnią się w tym, jak postrzegają przemoc. W największym stopniu różnice dotyczą stwierdzenia „Rodzice mają prawo bić swoje dzieci”, z którym zgadza się 13% mężczyzn i 5% kobiet. Ogólną regułą jest to, że mężczyźni w większym zakresie akceptują dopuszczalność analizowanych w badaniu przejawów przemocy. Najbardziej kontrowersyjna opinia na temat przemocy w rodzinie, to stwierdzenie „Ofiary przemocy w rodzinie akceptują swoją sytuację”. W tym przypadku Polacy są podzieleni niemal po równo - około 40% zgadza się z tym poglądem i tyle samo osób się nie zgadza, pozostałe osoby nie mają wyrobnionego zdania. Osoby, które uważają, że z różnych powodów lepiej nie wtrącać się w życie rodzin dotkniętych przemocą, stanowią około kilkunastu procent ogółu społeczeństwa. Zdaniem ekspertów w praktyce waga tego problemu jest większa, bo ludzie, którzy realnie obserwują przemoc w swoim otoczeniu, rzeczywiście boją się reagować lub też nie wiedzą, co powinni zrobić. Z tego względu działania edukacyjne i kampanie społeczne powinny koncentrować się również na świadkach przemocy i na tym, jak należy reagować w sytuacji bycia świadkiem przemocy. 1.1. Pojęcie przemocy Przemoc jest jednorazowym lub powtarzającym się celowym działaniem bądź zaniechaniem, które narusza prawa lub dobra osobiste osób, w szczególności narażając te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. Przemoc narusza wolność, godność, nietykalność cielesną, powoduje szkody na zdrowiu psychicznym i fizycznym, a także wywołuje cierpienie i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą. Przemoc w rodzinie, to każde zamierzone i wykorzystujące przewagę sił działanie zaniechanie, podejmowane w rodzinie przez jednego z jej członków przeciwko pozostałym. Najczęściej doznawaną jest przemoc wśród bliskich – wstydliwa i skrzętnie ukrywana. Zdarza się w każdej rodzinie, niezależnie od statusu ekonomicznego czy poziomu wykształcenia. Ofiarą może stać się zarówno żona, jak i małżonek, syn lub córka, matka lub ojciec, dziadek czy babcia – osoby nieletnie, starsze i niepełnosprawne. Niepokojące jest to, że sprawca przemocy w rodzinie jest często poza podejrzeniem: nie jest uzależniony od alkoholu czy narkotyków, wydaje się być zdrowy psychicznie i bardzo często jest osobą powszechnie szanowaną. 1.2. Formy przemocy - Przemoc fizyczna – jej skutki są najbardziej widoczne i trudne do ukrycia, należą do niej: popychanie, szczypanie, duszenie, odpychanie, obezwładnianie, bicie i rzucanie przedmiotami, polewanie substancjami żrącymi, zamykanie w pomieszczeniu, straszenie użyciem bądź użycie broni, parzenie, przypalanie, nieudzielanie koniecznej pomocy. - Przemoc psychiczna – jest bardziej „wyrafinowaną” formą przemocy, skutki jej stosowania są trudniejsze do wykrycia i udowodnienia, ofiary tego typu przemocy niekiedy nie zdają sobie sprawy, że stosowanej wobec nich przemocy. Do przemocy psychicznej zaliczamy: degradację verbalną (wyzywanie, poniżanie, upokarzanie, zawstydzanie), wyśmiewanie poglądów, religii, pochodzenia, bezustanna krytyka, izolacja społeczna (kontrolowanie i ograniczanie kontaktów z innymi osobami), domaganie się posłuszeństwa, ograniczanie snu i pożywienia, karanie przez odmowę uczuć, zainteresowania, szacunku, wmawianie choroby psychicznej, narzucanie własnych poglądów, stosowanie gróźb. - Przemoc ekonomiczna – występuje wtedy, gdy pracujący członek rodziny uważa, że zarobione przez niego pieniądze są jego i tylko jego własnością, a reszta rodziny nie ma do nich prawa. Dlatego też on sam ma prawo decydować na co zostaną przeznaczone i w pełni kontrolować wydatki. Do tego rodzaju przemocy zaliczamy: uniemożliwianie podjęcia pracy, odbieranie zarobionych pieniędzy, niezaspokajanie podstawowych materialnych potrzeb rodziny. - Przemoc seksualna – to zmuszanie do kontaktów seksualnych i określonych zachowań. Zaliczamy do niej: gwałt, zdradę, wymuszanie współżycia seksualnego oraz nieakceptowanych praktyk seksualnych, zawstydzające komentarze, ignorowanie potrzeb seksualnych, zmuszanie do oglądania pornografii, kontrola nad antykoncepcją, zmuszanie do prostytucji, demonstracja nadmiernej zazdrości. - Zaniedbanie - to niezaspokajanie podstawowych potrzeb emocjonalnych i fizycznych. Ten rodzaj przemocy najczęściej stosują rodzice wobec swoich dzieci. O zaniedbaniu mówimy w przypadku odrzucenia emocjonalnego dziecka, braku zainteresowania jego rozwojem, sytuacją życiową, problemami, a także stanem zdrowia. ### 1.3. Fazy przemocy Przemoc zwykle powtarza się według zauważalnej prawidłowości, cyklu przemocy, która szczególnie w rodzinie składa się z trzech następujących po sobie faz: 1. Faza narastającego napięcia – w tej fazie sprawca jest stale poirytowany i zdenerwowany, nawet błahostka powoduje awanturę i wybuchy gniewu, sprawca często zaczyna nadużywać alkoholu, przyjmować narkotyki lub inne substancje zmieniające świadomość. W celu poprawienia swego samopoczucia poniża ofiarę, prowokuje kłótnie. Staje się coraz bardziej niebezpieczny, sprawia wrażenie, że nie panuje nad swoim gniewem. W tej fazie osoba doznająca przemocy stara się na ile to możliwe opanować sytuację; uspokaja sprawcę, spełnia jego zachcianki, jest nadgorliwa w wywiązywaniu się ze wszystkich obowiązków, często przeprasza i bierze winę na siebie. Niekiedy osoby doznające przemocy cierpią w tej fazie na dolegliwości fizyczne, jak bóle żołądka, głowy, bezsenność, utratę apetytu. Są one wynikiem wciąż narastającego napięcia, które po pewnym czasie staje się nie do wytrzymania. Zdarza się, że ofiara wywołuje awanturę, żeby „mieć to już za sobą”. 2. Faza gwałtownej przemocy – w tej fazie sprawca przemocy staje się gwałtowny, wpada w szal i wyładowuje się na ofierze/ofiarach. Wybuch agresji wywołuje zwykle jakiś mało znaczący drobiazg typu: opóźniony posiłek bądź, brak papieru toaletowego. W tej fazie najczęściej występuje interwencja. Ofiary w afekcie decydują się wezwać pomoc czy złożyć skargę. Skutkami użytej przemocy mogą być np.: podbite oko, potamane kości, obrażenia wewnętrzne, poronienie lub śmierć. W trakcie trwania tej fazy, ofiara stara się zrobić wszystko aby uspokoić sprawcę i ochronić siebie i bliskich, jednak często, niezależnie od jej starań, wściekłość sprawcy narasta coraz bardziej. Wówczas ofiara czuje się bezradna ponieważ żaden ze sposobów: ani bycie miłym, ani unikanie, ani bierne poddawanie się sprawcy nie pomaga i nie łagodzi jego gniewu. Po zakończeniu wybuchu ofiara jest w stanie szoku, nie może uwierzyć, że to się naprawdę stało. Odczuwa wstyd i przerażenie, jest oszołomiona, staje się apatyczna, traci ochotę do życia odczuwając jednocześnie wstyd i bezradność. 3. Faza miodowego miesiąca – następuje, gdy sprawca wyładował już swoją złość i zdał sobie sprawę, że posunął się za daleko; to czas skruchy i okazywania miłości. W tej fazie sprawca szczeroż żaluje swojego zachowania, obiecuje, że to już więcej się nie powtórzy. Usiłuje znaleźć usprawiedliwienie swoich czynów i przekonuje ofiarę, że to był „ostatni raz”, że już więcej się to nie powtórzy. Zaczyna zachowywać się tak, jak na początku znajomości: przynosi kwiaty, prezenty zachowuje się jak gdyby nic się nie stało i żadna przemoc nie miała miejsca. Dba o ofiarę poświęca jej dużo czasu i uwagi. Para w fazie „miodowego miesiąca” zachowuje się jak „świeżo” zakochana, ofiara powoli zaczyna wierzyć, że partner się zmienił, i że wszystko już będzie dobrze. Czuje się kochana i sama też kocha, życie wydaje się piękne i pełne nadziei. Podczas trwania tej fazy ofiara zapomina o tym co zaszło i to zatrzymuje ją w cyklu przemocy. Prawdziwym zagrożeniem fazy „miodowego miesiąca” jest to, że przemoc w kolejnym cyklu staje się zazwyczaj gwałtowniejsza. Takie cykle przemocy mogą trwać kilka bądź kilkanaście lat, a ofierze pozostawionej bez pomocy bardzo trudno się z nich wywracać. Z biegiem czasu skracaniu ulega faza „miodowego miesiąca”, przy jednoczesnym wydłużaniu i bardziej dramatycznym przebiegu pozostałych dwóch faz. W końcu dochodzi do tego, że faza ta zanika i pozostają tylko funkcjonujące na przemian fazy narastającego napięcia i gwałtownej przemocy. 1.4. Cechy przemocy Przemoc w rodzinie charakteryzuje się tym, że: - Jest intencjonalna – przemoc jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary. - Siły są nierówne – w relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza, a sprawca silniejszy. - Narusza prawa i dobra osobiste – sprawca wykorzystuje przewagę siły, narusza podstawowe prawa ofiary (np.: prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.). - Powoduje cierpienie i ból – sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony. Przez przemoc rozumiemy zatem działania intencjonalne z wyraźną asymetrią sił naruszającą suwerenność jednostki i wywołujące cierpienie. Istotne jest rozszerzenie definicji przemocy na zaniechanie. Przemoc staje się także działaniem o określonym skutku prawnym zagrożone konkretnymi karami kodeksowymi. Pojawienie się omawianych przepisów sprowadza zachowania przemocowe do zachowań nieakceptowanych społecznie wywołujących określone sankcje. Przemoc towarzyszy brak umiejętności konstruktywnego wyrażania złości. Strategie wyrażania tej emocji przybierają znamiona destrukcyjnego zachowania agresywnego. Na potrzeby Programu przyjmuje się następującą definicję agresji: każda forma zachowania, której celem jest wyrządzenie szkody lub spowodowanie obrażeń innej żywej istocie motywowanej do uniknięcia takiego potraktowania. Wymiary typologii zachowań agresywnych: - Modalność reakcji – (werbalna – fizyczna). - Jakość reakcji – (działanie – brak działania). - Bezpośredniość – (bezpośrednia – pośrednia). - Widoczność – (jawne – ukryte). - Wzbudzenie – (nieprowokowane – odwetowe). - Ukierunkowane na cel – (wrogie – instrumentalne). - Typ szkody – (fizyczna – psychiczna). - Trwałość konsekwencji – (przejściowe – długotrwałe). - Zaangażowane obiekty społeczne – (jednostki – grupy). Rozdział II. Prawo wobec przemocy w rodzinie II.1. Dokumenty międzynarodowe Najważniejszym dokumentem postulującym poszanowanie i zachowanie ludzkich praw oraz podstawowych wolności dla wszystkich bez względu na rasę, płeć, język lub wyznanie jest Karta Narodów Zjednoczonych z 1945 r. (wielostronna umowa międzynarodowa powołująca do życia i określająca ustrój Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), w tym podnoszącą kwestie związane z prawami człowieka, godnością i wartością jednostki). Podobne postulaty dotyczące praw i wolności człowieka zawiera Powszechna Deklaracja Praw Człowieka z 1948 r. (zbior praw człowieka i zasad ich stosowania uchwalony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ). Według tego dokumentu każdy ma prawo do życia, wolności, bezpieczeństwa, jak również nikogo nie wolno traktować w sposób okrutny, nieludzki i poniżający. Problem przemocy w rodzinie został dostrzeżony i zdiagnozowany także w innych państwach na całym świecie, czego wyrazem są podejmowane działania organizacji międzynarodowych, w tym m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych, Rady Europy oraz Unii Europejskiej w celu ograniczenia tego zjawiska. W szczególności należy tu wskazać na akty prawa międzynarodowego, zmierzające do przeciwdziałania przemocy wobec kobiet i dzieci oraz przemocy w rodzinie, w tym m.in.: - Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ): - Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 18 grudnia 1979 roku, - Konwencja o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 roku, - Deklaracja o Eliminacji Przemocy wobec Kobiet z dnia 20 grudnia 1993 roku Rezolucja 48/104 Zgromadzenia Ogólnego ONZ, - Rezolucja A/54/4 Zgromadzenia Ogólnego ONZ – Protokół Fakultatywny do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 6 października 1999 roku. - Rady Europy: - Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (85)4 w sprawie przemocy domowej z 26 marca 1985 roku, - Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (90)2 w sprawie reakcji społecznych na przemoc w rodzinie z 15 stycznia 1990 roku, - Rekomendacja Rady Europy 1450 (2000) dotycząca przemocy wobec kobiet w Europie, - Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy Rec. (2002)5 w sprawie ochrony kobiet przed przemocą z 30 kwietnia 2002 roku, - Konwencja o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej z 11 maja 2011 r. - Unii Europejskiej (UE): - Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar (Dz. Urz. UEL 101 z 15104.2011, s. 1), - Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony (w sprawach karnych) (Dz. Urz. UE L 338 z 21112.2011, s. 2), - Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępująca decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW (Dz. Urz. UEL 335 z 17112.2011, s. 1), - Dyrektywa 2012/29/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz. Urz. UE L 315 z 14111.2012, s. 57). II.2. Przeciwdziałanie przemocy w świetle polskiego prawa Najważniejszym dokumentem w ustawodawstwie polskim, ustanawiającym podstawowe prawa człowieka, jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.). Rozdział drugi pt.: „Wolności, Prawa i Obowiązki Człowieka i Obywatela”, który reguluje zasady zapewniające każdemu nietykalność osobistą i cielesną oraz stawia na ich straży władze publiczne. Konstytucja przyznaje każdemu prawo żądania od organów władzy publicznej szczególnej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyżyskiem i demoralizacją. Kolejnym dokumentem regulującym działania dotyczące przemocy w rodzinie jest ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. 2021 r. poz. 1249). Definiuje ona pojęcie przemocy w rodzinie, określa zadania organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego w zakresie przeciwdziałania przemocy domowej, zasady postępowania wobec osób doznających przemocy w rodzinie oraz zasady postępowania wobec sprawców przemocy. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. 2020 r. poz. 1876, z późn. zm.) także określa kompetencje jednostek i pracowników pomocy społecznej, których zadaniem jest udzielanie wszelkiej pomocy osobom i rodzinom dotkniętym problemem przemocy domowej. Przemoc w rodzinie jest jednym z powodów przyznawania pomocy społecznej. II.3. Podstawy prawne Programu Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 – 2026 zgodny jest z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), założeniami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2021 r. poz. 1249) oraz oparty jest na innych aktach prawnych, niezbędnych do realizacji programu: - ustawię z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - ustawię z dnia 15 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - ustawię z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - ustawię z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - ustawię z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - ustawię z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - ustawię z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - ustawię z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - ustawię z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - ustawię z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych - ustawię z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych - ustawię z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno-edukacyjne Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie procedury postępowania przy wykonywaniu czynności odebrania dziecka z rodziny w razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 czerwca 2016 r. w sprawie sposobu i trybu wykonywania czynności przez kuratorów sądowych w sprawach karnych wykonawczych Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 października 2010 r. w sprawie wzoru zaświadczenia lekarskiego o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa Krajowym Programie Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021 Narodowym Programem Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2017-2022. II.4. Pomoc instytucjonalna w ramach przeciwdziałania przemocy w rodzinie Do instytucji, w których gestii jest pomoc ofiarom przemocy zaliczyć należy: ✓ Powiatowe Centra Pomocy Rodzinie Do podstawowych zadań powiatowego centrum pomocy rodzinie należy opracowanie i wdrażanie powiatowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie i ochrony ofiar przemocy oraz programów oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych dla sprawców przemocy w rodzinie, opracowanie i realizacja programów służących działaniom profilaktycznym mającym na celu udzielenie specjalistycznej pomocy, zwłaszcza w zakresie promowania i wdrożenia prawidłowych metod wychowawczych w stosunku do dzieci w rodzinach zagrożonych przemocą w rodzinie, zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach wsparcia, zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach interwencji kryzysowej, tworzenie i prowadzenie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie (zadanie z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat). W powiatowych centrach pomocy rodzinie działają także punkty konsultacyjne, w których specjaliści udzielają porady i pomocy zgłaszającym się osobom potrzebującym wsparcia. Specyfika poradnictwa opiera się głównie o porady dotyczące alkoholizmu, przemocy w rodzinie, radzenia sobie z kryzysem związanym z utratą osoby bliskiej, kłopotów z zagrożeniem chorobą psychiczną, prowadzenia krótko i długoterminowej terapii, problemów samotnych matek, poradnictwa w zakresie prawa w związku z przemocą w rodzinie, obowiązkiem alimentacyjnym, rozpadem związku małżeńskiego, spraw ubezwłasnowolnienia, eksmisji, sprawowaniem władzy rodzicielskiej, wykorzystywaniem dzieci, pomoc w wejściu w dorosłe życie związane z procesem usamodzielnienia, wsparcia i pośrednictwa najbardziej potrzebującym w sprawach socjalnych, problemem uzależnień od narkotyków w połączeniu z nasilającymi się depresjami u młodzieży, problemem dzieci molestowanych, osieroconych, losy dzieci, które żyją w środowisku przemocy fizycznej i psychologicznej w szkołach. Prowadzone są mieszkania chronione. W celu najbardziej efektywnej pomocy specjaliści współpracują ze szkołami, poradniami psychologiczno – pedagogicznymi, ośrodkami pomocy społecznej, Policją, poradnią uzależnień, sądem, prokuraturą. ✔️ Policja Do podstawowych zadań Policji należy m.in.: - ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, - inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz zjawiskom kryminogennym i współdziałanie w tym zakresie z organami państwowymi, samorządowymi i organizacjami pozarządowymi, - wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Działania chroniące ofiary przemocy domowej podejmowane przez policję zgodnie z obowiązującym prawem to: - interwencja, - sporządzenie dokładnego opisu zdarzenia (notatka służbowa), - zatrzymanie sprawców przemocy domowej stwarzających w sposób oczywisty zagrożenie dla życia bądź zdrowia ofiar, a także mienia, - wszczęcie postępowania przygotowawczego przeciwko sprawcy przemocy w przypadku zgłoszenia lub stwierdzenia popełnienia przestępstwa, - zabezpieczenie dowodów popełnienia przestępstwa, - podjęcie działań prewencyjnych wobec sprawcy przemocy, - udzielenie informacji ofiarom o możliwości uzyskania pomocy. Osoby wzywające policję mają prawo do: - uzyskania od policjantów zapewnienia doraźnego bezpieczeństwa, - uzyskania informacji, kto przyjechał na wezwanie – numery identyfikacyjne policjantów, nazwa i siedziba jednostki, - wykorzystania dokumentacji interwencji policyjnej jako dowodów w sprawie karnej przeciw sprawcy przemocy, - zgłoszenia interweniujących policjantów na świadków w sprawie sądowej. ✔️ Prokuratura Osoby poszkodowane na skutek przemocy domowej, a także świadkowie, mogą złożyć w prokuraturze bądź na Policji zawiadomienie o przestępstwie ściganym w trybie publicznoskargowym i obejmuje ściganie z urzędu i ściganie na wniosek osoby pokrzywdzonej. W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że popełniono przestępstwo prokuratura wspólnie z policją ma obowiązek: • wszcząć postępowanie przygotowawcze mające na celu sprawdzenie czy faktycznie popełniono przestępstwo, • wyjaśnienia okoliczności czynu, • zebrania i zabezpieczenia dowodów, • ujęcia sprawcy. W uzasadnionym przypadku prokurator może zastosować środek zapobiegawczy wobec sprawcy przemocy w postaci dozoru policyjnego, opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym lub wystąpić z wnioskiem do sądu rejonowego o zastosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania. ✓ Działalność gmin Do zadań własnych gminy należy m.in.: opracowanie i realizacja gminnego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie, prowadzenie poradnictwa i interwencji w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie w szczególności poprzez działania edukacyjne służące wzmocnieniu opiekuńczych i wychowawczych kompetencji rodziców w rodzinach zagrożonych przemocą w rodzinie, zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach wsparcia, tworzenie zespołów interdyscyplinarnych. Możliwość działań na rzecz pomocy ofiarom przemocy domowej podejmowanych na terenie gmin: a) tworzenie i prowadzenie: • punktów informacyjno – konsultacyjnych, • schronisk dla ofiar przemocy domowej, • ośrodków interwencji kryzysowej, • telefonów zaufania, • programów środowiskowych, b) inicjowanie powstawania i wspieranie: • organizacji społecznych pomagających ofiarom przemocy domowej, • grup wsparcia dla ofiar przemocy domowej. Zadania te powinny być umieszczone w gminnym programie rozwiązywania problemów alkoholowych. Na realizację tego programu gmina przeznacza środki uzyskane corocznie z budżetu państwa oraz dodatkowo gminy pobierają opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W przypadku, gdy aktom przemocy towarzyszy picie alkoholu należy powiadomić gminną komisję rozwiązywania problemów alkoholowych, która zgodnie z prawem powinna: • przeprowadzić dokładne rozeznanie sytuacji (wywiad środowiskowy), • wezwać osobę nadużywającą alkohol i stosującą przemoc na rozmowę ostrzegawczą, informującą o prawnych konsekwencjach stosowania przemocy wobec bliskich, • udzielić wsparcia socjalnego, psychologicznego, prawnego osobom poszkodowanym, • poinformować członków rodzin o możliwościach szukania pomocy w zakresie problemów alkoholowych i przemocy domowej, • prowadzić dokumentację przypadku, • w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia popełnienia przestępstwa powiadomić organy ścigania, • w razie konieczności powiadomić policję i wnioskować o objęcie rodziny działaniami zgodne z kompetencjami, np. wizyty dzielnicowego, • w razie konieczności powiadomić ośrodek pomocy społecznej i wnioskować o objęcie rodziny działaniami zgodne z kompetencjami, • wnioskować do sądu rejonowego o zastosowanie, wobec osoby uzależnionej od alkoholu, obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego, • współpracować z innymi instytucjami i organizacjami pomagającymi ofiarom przemocy domowej w środowisku lokalnym. Gmina podejmuje działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności w ramach pracy zespołu interdyscyplinarnego. Jego zadaniem jest integrowanie i koordynowanie działań jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, pracowników powiatowego centrum pomocy rodzinie, ośrodków pomocy społeczne, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty, ochrony zdrowia, organizacji pozarządowych oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy rodzinie, w szczególności przez: • diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie, • podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku, • inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie, • rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielenia pomocy w środowisku lokalnym, • inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie. Pomoc społeczna Celem działania pomocy społecznej (zgodnie z ustawą o pomocy społecznej) jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których same nie są w stanie pokonać, a także zapobieganie powstawaniu tych sytuacji. Pomoc społeczna jest udzielania między innymi w przypadku przemocy w rodzinie. Przemoc domowa jest przyczyną dysfunkcji rodziny, a skutki mogą mieć wymiar pokoleniowy. Pomocy społecznej udziela się także w przypadku: ubóstwa, sierocztwa, bezdomności, alkoholizmu, narkomanii, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych. Wszystkie te sytuacje mogą sprzyjać występowaniu przemocy wobec bliskich bądź zniej wynikać. W strukturach lokalnych działają powiatowe centra pomocy rodzinie, miejskie lub gminne ośrodki pomocy społecznej, centra usług społecznych. Bezpośrednią pomocą rodzinom i osobom potrzebującym zajmują się pracownicy socjalni działający zgodnie z ustaloną rejonizacją. W ramach swoich kompetencji i zadań pomoc społeczna: • przeprowadza wywiad środowiskowy umożliwiający diagnozę sytuacji rodziny lub osoby, • przygotowuje wszechstronny plan pomocy, • monitoruje efekty podjętych działań, • pomaga w załatwianiu spraw urzędowych i innych ważnych spraw bytowych, • udziela szeroko rozumianego poradnictwa, np. prawnego, psychologicznego lub wskazuje miejsca gdzie można uzyskać taką pomoc, • udziela informacji o przysługujących świadczeniach i formach pomocy, • udziela pomocy finansowej w formie zasłków stałych, okresowych, celowych, udziela pomocy rzeczowej np. przekazanie odzieży, żywności; udziela zasłków i pożyczek na ekonomiczne usamodzielnienie się, • informuje o możliwościach uzyskania pomocy w środowisku lokalnym, • podejmuje interwencję w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą w oparciu o procedurę „Niebieskie Karty” (nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie), • wskazuje miejsca zajmujące się pomaganiem ofiarom przemocy domowej, w tym możliwości otrzymania schronienia np.: w schroniskach, hostelach, ośrodkach, • w razie potrzeby zwraca się do policji o podjęcie działań prewencyjnych wobec sprawcy, zgodnie z kompetencjami policji, • w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia popełnienia przestępstwa powiadamia organy ścigania, • może organizować i prowadzić np.: punkty informacyjne, ośrodki pomocy, grupy wsparcia dla ofiar przemocy domowej, świetlice dla dzieci, • współpracuje z innymi instytucjami i organizacjami. Osoby, które w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych lub zawodowych powzięły podejrzenie o popełnieniu śiganego z urzędu przestępstwa z użyciem przemocy w rodzinie, niezwłocznie zawiadamiają o tym Policję lub prokuratora. Osoby będące świadkami przemocy w rodzinie powinny zawiadomić o tym Policję, prokuratora lub inny podmiot działający na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie. W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie pracownik socjalny wykonujący obowiązki służbowe wspólnie z funkcjonariuszem Policji, a także z lekarzem lub ratownikiem medycznym, lub pielęgniarką ma prawo podjąć decyzję o odebraniu dziecka z rodziny i umieszczeniu go u innej nie zamieszczającej wspólnie osoby najbliższej, w rodzinie zastępczej lub w całodobowej placówce opiekuńczo – wychowawczej. Pracownik socjalny ma obowiązek niezwłocznego powiadamienia sądu opiekuńczego o tym fakcie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin. Rodzicom, opiekunom prawnym lub faktycznym przysługuje zażalenie do sądu opiekuńczego na odebranie dziecka. W zażaleniu można domagać się zbadania zasadności i legalności odebrania dziecka oraz prawidłowości jego dokonania. Zażalenie może być wniesione za pośrednictwem pracownika socjalnego lub funkcjonariusza policji, którzy dokonali odebrania dziecka (w takim przypadku zażalenie podlega niezwłocznemu przekazaniu do sądu opiekuńczego) lub bezpośrednio do sądu rejonowego, wydział rodzinny i nieletnich, właściwego ze względu na miejsce dokonania odebrania dziecka. Sąd rozpatruje zażalenie niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin. W razie uznania bezzasadności lub nielegalności odebrania dziecka sąd zarządza natychmiastowe przekazanie dziecka rodzicom, opiekunom prawnym lub faktycznym, od których dziecko zostało odebrane. W przypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości odebrania dziecka sąd zawiadamia o tym przełożonych osób, które dokonały odebrania. ✓ Służba zdrowia Głównym zadaniem służby zdrowia jest ochrona zdrowia pacjenta. Zjawisko przemocy domowej kwalifikuje się do zakresu sytuacji objętych świadczeniami zdrowotnymi, ponieważ: - bardzo często towarzyszą mu wyraźne uszkodzenia zdrowia somatycznego, - zawsze występują poważne uszkodzenia zdrowia psychicznego. W dziedzinie pomocy ofiarom przemocy domowej, oprócz zadań podstawowych, takich jak np. udzielenie pomocy medycznej, istotne jest: • rozpoznanie sygnałów świadczących o występowaniu przemocy, szczególnie gdy ofiary bądź świadkowie próbują to ukryć, • umiejętność przeprowadzenia rozmowy umożliwiającej rozpoznanie form przemocy i częstotliwości jej występowania, • poinformowanie ofiar o możliwościach szukania pomocy, • bezpłatne wystawienie na prośbę poszkodowanych zaświadczenia lekarskiego o stwierdzonych obrażeniach, • poinformowanie ofiar o miejscach i warunkach wystawienia obdukcji, • w przypadku stwierdzenia takiej konieczności lub na prośbę poszkodowanych powiadomienie innych służb, np. pomocy społecznej, policji, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, • w przypadku stwierdzenia podczas badania lub podejrzenia popełnienia przestępstwa np. ciężkiego uszkodzenia ciała lub wykorzystania seksualnego powiadomienie organów ścigania. ✔ Sądy i kuratorzy sądowi Sąd rejonowy, to podstawowa jednostka orzekająca wymiaru sprawiedliwości działająca w systemie sądownictwa powszechnego. Sąd rejonowy obejmuje swoim zasięgiem jedną lub kilka gmin. Rozpatruje w pierwszej instancji większość spraw sądowych: cywilnych, karnych, rodzinnych i opiekuńczych, gospodarczych oraz prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. W strukturach sądów rejonowych funkcjonują kuratorzy sądowi, którzy realizują określone przez prawo zadania o charakterze: wychowawczo – resocjalizacyjnym, diagnostycznym, profilaktycznym i kontrolnym związane z wykonywaniem orzeczeń sądu. Głównym zadaniem kuratorów dla dorosłych jest pełnienie dozorów, kontrola zachowania skazanego w sprawach nieobjętych dozorem (na etapie postępowania wykonawczego), a kuratorów rodzinnych pełnienie nadzorów (na etapie postępowania rozpoznawczego i wykonawczego) i sporządzanie wywiadów środowiskowych - wstępnych diagnoz środowiskowych (na etapie postępowania rozpoznawczego lub wyjaśniającego) dot. sytuacji opiekuńczej małoletniego lub nieletniego. Kuratorzy sądowi wykonujący orzeczenia karne są ważnym elementem systemu przeciwdziałania przemocy i ochrony osób pokrzywdzonych. Sprawując dozory nad skazanymi, mają bezpośredni wpływ na ich sytuację prawną (składanie wniosków w sprawie zmiany orzeczenia). Kuratorzy wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego oraz mogą wchodzić w skład grup roboczych. Uwzględniając, że grupy robocze są tworzone w celu rozwiązywania problemów związanych z występowaniem przemocy w rodzinie, w indywidualnych przypadkach przewiduje się udział fakultatywny kuratora, uzależniony od realizacji przez niego w tej rodzinie dozoru lub nadzoru. ✔ Organizacje pozarządowe Informacja o działalności lokalnych organizacji pozarządowych powinna być dostępna w każdej gminie, w przychodni, poradni, szkole, komisariacie, itp. Organizacje pozarządowe są to głównie stowarzyszenia, fundacje i kluby. W zakresie pomocy ofiarom przemocy domowej organizują: telefony zaufania, punkty informacyjno-konsultacyjne, ośrodki pomocy, schroniska, hostele, świetlice dla dzieci. W ramach swojej działalności oferują m. in.: - pomoc psychologiczną, w grupie i w kontakcie indywidualnym, - pomoc prawną, w tym pisanie pism do organów ścigania i sądów, • pomoc socjalną, • grupy wsparcia, • grupy samopomocowe, • pomoc socjoterapeutyczną dla dzieci, • udział w prowadzeniu wywiadów środowiskowych, • udział w pracach zespołów pomagających ofiarom przemocy np. przy gminnej komisji czy ośrodku pomocy społecznej, • udział w interwencjach, • pilotowanie przypadków, • pomoc w załatwianiu spraw urzędowych i innych. ✓ Współpraca służb i instytucji Ofiary przemocy domowej potrzebują zwykle pomocy psychologicznej, prawnej, materialnej, socjalnej, medycznej, a także wsparcia. Niezmiernie istotna jest współpraca i przepływ informacji pomiędzy różnymi instytucjami i organizacjami zajmującymi się pomaganiem ofiarom przemocy domowej, a co za tym idzie tworzenie koalicji lokalnych. Czynniki sprzyjające podniesieniu skuteczności pomocy ofiarom przemocy domowej świadczonej przez różne służby to: - tworzenie zespołów pomocowych składających się z przedstawicieli różnych instytucji, np. policjanta, pracownika socjalnego, lekarza, pedagoga (zespoły interdyscyplinarne), - znajomość miejsc, osób, możliwości udzielenia pomocy w środowisku lokalnym, - przekazywanie i zbieranie informacji od poszczególnych osób i instytucji pomagających rodzinom, - konsekwentne egzekwowanie świadczeń wynikających z zadań i kompetencji poszczególnych instytucji, - podnoszenie kwalifikacji pracowników w dziedzinie zjawiska przemocy domowej oraz sposobów skutecznej interwencji i możliwości pomocy, - odpowiednia dokumentacja poszczególnych przypadków, form udzielania pomocy i efektów. Uwaga: odpowiednio prowadzona dokumentacja jest niezwykle pomocna w ewentualnym postępowaniu karnym przeciwko sprawcy! Narzędziem mającym pomóc osobom doświadczającym przemocy jest procedura „Niebieskie Karty” wg Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. Nr 209, poz. 1245). Jest to ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez przedstawicieli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, policji, oświaty, i ochrony zdrowia w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie polegających m. in. na: - udzieleniu ofiarom przemocy niezbędnej pomocy, w tym udzielenia pierwszej pomocy, - podjęcia, w razie potrzeby, innych niezbędnych czynności zapewniających ochronę życia, zdrowia i mienia osób będących ofiarami przemocy, - ustalenie przebiegu zdarzenia i jego następstw, - zatrzymaniu osoby podejrzanej, - wnioskowaniu do prokuratora o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci nakazania sprawcy przemocy opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, • przeprowadzania na miejscu zdarzenia czynności procesowych w niezbędnym zakresie w przypadkach niecierpiących zwłoki, • uzyskaniu pomocy, w szczególności psychologicznej, prawnej, socjalnej i pedagogicznej, oraz wsparcia, w tym o instytucjach i podmiotach świadczących specjalistyczną pomoc na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie, • podejmowaniu działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom mogącym występować w rodzinie, w szczególności systematyczne wizyty sprawdzające stan bezpieczeństwa osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w zależności od potrzeb określonych przez zespół interdyscyplinarny lub grupę roboczą, • zapewnieniu osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w zależności od potrzeb, schronienie w całodobowej placówce świadczącej pomoc, w tym w szczególności w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, • prowadzeniu rozmów z osobami, wobec których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, na temat konsekwencji stosowania przemocy w rodzinie oraz informuje te osoby o możliwościach podjęcia leczenia lub terapii i udziale w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie, • informowaniu o rozpoczęciu procedury „Niebieskie Karty” i zasadach jej realizacji. Wszczęcie procedury „Niebieskie Karty” następuje przez wypełnienie formularza „Niebieska Karta” w przypadku powzięcia, w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych, podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie. Po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta - A” osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, przekazuje się formularz „Niebieska Karta - B”. Jeżeli osobą, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, jest dziecko, formularz „Niebieska Karta - B” przekazuje się rodzicowi, opiekunowi prawnemu lub faktycznemu albo osobie, która zgłosiła podejrzenie stosowania przemocy w rodzinie. Formularza „Niebieska Karta - B” nie przekazuje się osobie, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie. Przekazanie wypełnionego formularza „Niebieska Karta - A” do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego następuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia wszczęcia procedury. Przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego po otrzymaniu formularza „Niebieska Karta - A” niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia jego otrzymania, przekazuje go członkom zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej. Na posiedzeniu członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej w obecności zaproszonej osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, dokonują analizy sytuacji rodziny i wypełniają formularz „Niebieska Karta - C”. Członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej wypełniają formularz „Niebieska Karta - D” w obecności osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa dokumenty, o których mowa, są przekazywane organom właściwym do prowadzenia postępowania przygotowawczego. Rozdział III. Skala zjawiska przemocy w oparciu o dane dotyczące Powiatu Opatowskiego Mapa Powiatu Opatowskiego O skali zjawiska przemocy w rodzinie w Powiecie Opatowskim świadczą działania podejmowane przez właściwe jednostki szczebla powiatowego tj.: Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opatowie, Komendę Powiatowa Policji w Opatowie, ośrodki pomocy społecznej, gminne zespoły interdyscyplinarne, gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych oraz szkoły i Prokuraturę Rejonową w Opatowie. Tabela 1 Działania związane ze zjawiskiem przemocy w rodzinie podejmowane przez jednostki powiatowe: \| Działanie \| 2018-2020 \| \|---------------------------------------------------------------------------\|-----------\| \| Liczba interwencji domowych przeprowadzonych przez Policję \| 2272 \| \| Liczba wszczętych procedur „Niebieskie Karty” \| \| \| \| Ogółem, w tym przez: \| \| \| -Policję \| \| \| -Zespół Interdyscyplinarny/Ośrodek Pomocy Społecznej \| \| \| 709 \| \| \| 374 \| \| \| 335 \| \| Liczba z kontynuacją procedur „Niebieskie Karty” \| \| \| \| Ogółem, w tym przez: \| \| \| -Policję \| \| \| -Zespół Interdyscyplinarny/Ośrodek Pomocy Społecznej \| \| \| 213 \| \| \| 56 \| \| \| 157 \| \| Liczba porad udzielonych dotkniętym przemocą w rodzinie \| \| \| \| Ogółem, w tym przez: \| \| \| -Ośrodek Pomocy Społecznej \| \| \| -Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne \| \| \| 411 \| \| \| 394 \| \| \| 17 \| \| Liczba porad udzielonych sprawcom przemocy w rodzinie \| \| \| \| Ogółem, w tym przez: \| \| \| -Ośrodek Pomocy Społecznej \| \| \| -Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne \| \| \| 280 \| \| \| 269 \| \| \| 11 \| \| Ilość przeprowadzonych postępowań z art. 207 - Kodeksu Karnego \| 89 \| \| Ilość zakończonych spraw aktem oskarżenia z art. 207 - Kodeksu Karnego (skierowanie do sądu) \| 57 \| 1. Rozgraniczenie sprawców przemocy w rodzinie wg płci w latach 2018-2020: ❖ 2018 r. – 116 mężczyzn i 5 kobiet ❖ 2019 r. – 92 mężczyzn i 3 kobiety ❖ 2020 r. – 146 mężczyzn i 14 kobiet 2. Rozgraniczenie ofiar przemocy w rodzinie wg płci i wieku w latach 2018-2020: W 2018 r. ❖ Kobiet w wieku do 65 lat – 99 ❖ Kobiet w wieku od 66 lat – 20 ❖ Mężczyzn w wieku do 65 lat – 10 ❖ Mężczyzn w wieku od 66 lat – 4 ❖ Małoletnich: Dziewcząt – 2 i Chłopców – 4 W 2019 r. ❖ Kobiet w wieku do 65 lat – 74 ❖ Kobiet w wieku od 66 lat – 13 ❖ Mężczyzn w wieku do 65 lat – 4 ❖ Mężczyzn w wieku od 66 lat – 5 ❖ Małoletni: Dziewcząt – 5 i Chłopców – 4 W 2020 r. ❖ Kobiet w wieku do 65 lat – 122 ❖ Kobiet w wieku od 66 lat – 18 ❖ Mężczyzn w wieku do 65 lat – 22 ❖ Mężczyzn w wieku od 66 lat – 5 ❖ Małoletnich: Dziewcząt – 0 i Chłopców – 2 3. Rodzaje przemocy w rodzinie w latach 2018-2020: W 2018 r. ❖ Przemoc fizyczna – 84 ❖ Przemoc psychiczna – 124 W 2019 r. ❖ Przemoc fizyczna – 72 ❖ Przemoc psychiczna – 93 ❖ Przemoc seksualna – 1 ❖ Przemoc ekonomiczna – 1 W 2020 r. ❖ Przemoc fizyczna – 109 ❖ Przemoc psychiczna – 156 ❖ Przemoc seksualna – 4 4. Sprawca trzeźwy i nietrzeźwy w latach 2018-2020: W 2018 r. ❖ Sprawca nietrzeźwy – 71 mężczyzn ❖ Sprawca trzeźwy – 50 W 2019 r. ❖ Sprawca nietrzeźwy – 69 mężczyzn i 2 kobiety ❖ Sprawca trzeźwy – 25 W 2020 r. ❖ Sprawca nietrzeźwy – 112 mężczyzn i 5 kobiet ❖ Sprawca trzeźwy – 42 5. Sprawca odizolowany od rodziny - W 2018 r. – odizolowanych 49 mężczyzn - W 2019 r. – odizolowanych 50 mężczyzn - W 2020 r. – odizolowanych 72 mężczyzn i 4 kobiety Źródło danych: Komenda Powiatowa Policji w Opatowie. Na terenie powiatu opatowskiego podejmowanych jest wiele inicjatyw, które mają na celu ograniczenie zjawiska przemocy. Realizowane są działania profilaktyczne dotyczące podniesienia świadomości i wrażliwości społecznej wobec przemocy w rodzinie. Większość realizowanych działań o charakterze profilaktycznym skierowanych jest do dzieci i młodzieży i odbywa się na terenie szkół. Natomiast wszelkie programy, których realizacja ma na celu pomoc ofiarom przemocy oraz oddziaływania korekcyjno-edukacyjne dla osób stosujących przemoc w rodzinie realizowane są przez ośrodki pomocy społecznej, gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, zespoły interdyscyplinarne we współpracy z powiatowym centrum pomocy rodzinie, Policją i prokuraturą. Jak wynika z informacji uzyskanych z poszczególnych jednostek zajmujących się problemem przemocy w rodzinie na terenie powiatu w latach 2018 – 2020, poza zakładaniem i prowadzeniem „Niebieskich Kart” podejmowano następujące działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie: - W Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Opatowie funkcjonuje Powiatowy Punkt Konsultacyjno-Doradczy, w ramach którego pomocy i porad udzielali odpowiednio: - psycholog, - pedagog, - pracownicy socjalni, - koordynatorzy rodzinnej pieczy zastępczej. Ponadto opracowano Powiatowy Program Oddziaływań Korekcyjno-Edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie, który będzie realizowany przy współpracy policji, sądu, szkół, poradni zdrowia psychicznego, poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz innych instytucji zajmujących się problemem przemocy w rodzinie na terenie powiatu opatowskiego. Jeden z pracowników centrum jest także członkiem zespołu interdyscyplinarnego działającego w strukturach Gminy Opatów. - Komenda Powiatowa Policji w Opatowie w ramach przeciwdziałania przemocy w rodzinie zajmowała się przede wszystkim zakładaniem i prowadzeniem „Niebieskich Kart”, ponadto dzielnicowi monitorowali i kontrolowali rodziny dotknięte oraz zagrożone przemocą domową. Każdy dzielnicowy był także członkiem zespołu interdyscyplinarnego działającego na terenie gminy, w obrębie której wykonywał czynności służbowe. - Straż Miejska w Opatowie współpracowała z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Opatowie oraz Gminną Komisją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Opatowie, kontrolując rodziny, w których występuje przemoc. Kontrole te miały na celu zebranie i przekazywanie informacji odpowiednim służbą, wg. kompetencji. Podczas kontroli udzielane było wsparcie ofiarom przemocy oraz informacje odnośnie instytucji zajmujących się pomocą osobom doświadczającym przemocy w rodzinie. - Zespół Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w Opatowie, w skład którego wchodzi Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Opatowie i w Ożarowie zrealizował m.in.: - „Rozwiązywanie konfliktów”, - „Agresja – przyczyny – zapobieganie. Metoda Konstruktywnej konfrontacji”, - „Jak radzić sobie z trudnymi emocjami; złość, agresja, przemoc” - „Porozumienie bez przemocy”, - „Jak sobie radzić z negatywnymi emocjami”, - „Jak sobie radzić w sytuacjach trudnych”, - „Przeciwdziałanie agresji”, - „Postawy rodzicielskie, ich wpływ na kształtowanie się osobowości dziecka”. ○ Urząd Miasta i Gminy w Opatowie poprzez działalność gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych i zespołu interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie. W wyniku pracy zespołu przygotowano plany pomocy dla osób doznających przemocy i po ich zrealizowaniu zakończono działania. W posiedzeniach zespołu uczestniczyły osoby doznające przemocy, a także sprawcy przemocy w rodzinie. Członkowie zespołu diagnozowali sytuacje w poszczególnych rodzinach, wymieniali się informacjami, omawiali możliwości udzielenia wsparcia. Gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych finansowała wypoczynek letni i zimowy dla dzieci doznających przemocy i zagrożonych przemocą. W Urzędzie Miasta w Opatowie działał także punkt konsultacyjny dla osób z problemem alkoholowym i ich rodzin, który zajmował się prowadzeniem programu korekcyjno-edukacyjnego dla sprawców przemocy, konsultacjami indywidualnymi dla ofiar przemocy oraz prowadzeniem grupy wsparcia dla osób dorosłych doświadczających przemocy w rodzinie. W szkołach mieszczących się na terenie gminy corocznie organizowane były warsztaty profilaktyczne. ○ Ośrodek Pomocy Społecznej w Opatowie realizował gminny program przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Pracownicy socjalni ośrodka prowadzili pracę z rodzinami, w których występowała przemoc oraz z rodzinami zagrożonymi przemocą. ○ W Zespole Szkół nr 1 w Opatowie zagadnienia związane z przemocą zawarte są w szkolnym programie profilaktyki, programie wychowawczym i w tematyce tzw. godzin wychowawczych. Postępowanie wobec incydentów agresji rówieśniczej czy przemocy w rodzinie przebiega indywidualnie i realizowane były we współpracy z policją, kuratorami zawodowymi, społecznymi, gminnymi ośrodkami pomocy społecznej. W uzasadnionych przypadkach udzielana była pomoc psychologiczno – pedagogiczna w szkole, bądź organizowany indywidualne spotkania w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Opatowie. ○ W Zespole Szkół nr 2 w Opatowie zadania dotyczące przemocy w rodzinie zostały zrealizowane poprzez następujące działania; - uprzedzające – w zakresie których opracowano i zrealizowano wsparcie psychologiczne dla ofiar i świadków przemocy w rodzinie, uczestniczono w spotkaniach Zespołu Interdyscyplinarnego oraz w szkoleniach z zakresu przyczyn i skutków przemocy w rodzinie. - interwencyjne – polegające na współpracy z sądem, policją, poradnią psychologiczno-pedagogiczną, ośrodkiem pomocy społecznej, - wspierające – mające na celu wzmocnienie ochrony ofiar przemocy w rodzinie, realizowane były poprzez wdrażanie programów profilaktycznych z udziałem przedstawicieli policji tj. dzielnicowych, kuratorów sądowych. Udostępnianie broszur informacyjnych dotyczących pomocy i wsparcia osobom dotkniętym przemocą, a także konsultacje z pedagogiem, który kierował zainteresowanych do odpowiednich instytucji zajmujących się pomocą ofiarom przemocy, - korekcyjno – edukacyjne – na terenie szkoły zostały zorganizowane warsztaty profilaktyczne, spotkania dla rodziców, uczniów i nauczycieli. Przedstawiano prezentacje multimedialne, przez pracownika Poradni wojewódzkiej w Kielcach. Pedagogi i psychologowie prowadzili prelekcje w ramach wsparcia psychologiczno-pedagogicznego. - Burmistrz Miasta i Gminy w Ożarowie 29 kwietnia 2011 r. Zarządzeniem nr RM/18/2011 powołał zespoł interdyscyplinarny ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Członkowie zespołu opracowali Gminny Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie dla gminy Ożarów. - W Ośrodku Pomocy Społecznej w Ożarowie został utworzony punkt interwencji kryzysowej, którego działalność nakierowana jest na zapobieganie narastającej fali przemocy w rodzinach oraz pomoc ofiarom przemocy. W ramach interwencji kryzysowej poszkodowane osoby objęte były opieką specjalistów: psychologa, pedagoga, prawnika i pracownika socjalnego. W ramach przyznanych środków oraz wkładu własnego utworzono punkt interwencyjny, gabinet poradnictwa specjalistycznego wraz z poczekalnią i łazienką, zorganizowano miejsce hostelowe. - Ośrodek Pomocy Społecznej w Baćkowicach realizował Gminny Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie. Pracownicy socjalni byli członkami grup roboczych powoływanych do pracy z konkretnymi rodzinami, w których jest realizowana procedura „Niebieskie Karty”. - Ośrodek Pomocy Społecznej w Tartowie, przy którym działa zespół interdyscyplinarny ds. przemocy w rodzinie, realizowano procedurę „Niebieskie Karty” i współpracowano z terapeutą uzależnień i psychologiem. Osoby dotknięte przemocą w rodzinie kierowano na zajęcia terapeutyczne. - Ośrodek Pomocy Społecznej w Sadowiu realizował Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Ochrony Ofiar Przemocy w Gminie Sadowie. Pracownicy socjalni byli członkami działającego w tej gminie zespołu interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie. - Ośrodek Pomocy Społecznej w Iwaniskach realizował Gminny Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie dla Gminy Iwaniska. Od kwietnia 2012 roku, na terenie gminy funkcjonuje gminny zespół interdyscyplinarny, którego członkami są: pracownicy socjalni, Policja, służba zdrowia, oraz kurator sądowy. - Ośrodek Pomocy Społecznej w Wojciechowicach realizował Gminny program przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Realizacja programu ma na celu zmniejszenie zjawiska przemocy w rodzinie na terenie gminy Wojciechowice, oraz zwiększenie skuteczności oddziaływań interwencyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie, a także zwiększenie pomocy i ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Przy ośrodku pomocy społecznej działa zespoł interdyscyplinarny ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w skład którego wchodzą pracownicy ośrodka pomocy społecznej, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty, służby zdrowia oraz kuratorzy sądowi. Przy urzędzie gminy działa także punkt konsultacyjny „Ravena”, w którym udzielane były porady osobom uzależnionym od alkoholu, ofiarom i sprawcom przemocy domowej, kierując ich do odpowiednich instytucji pomocowych. Rozdział IV. Wdrażanie Programu IV.1. Zadania powiatu w zakresie przeciwdziałania przemocy Art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2021 r. poz. 1249) określa zadania przeciwdziałania przemocy w rodzinie realizowane przez organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego. Do zadań własnych powiatu należy w szczególności: 1) opracowanie i realizacja powiatowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie; 2) opracowanie i realizacja programów służących działaniom profilaktycznym mającym na celu udzielenie specjalistycznej pomocy, zwłaszcza w zakresie promowania i wdrożenia prawidłowych metod wychowawczych w stosunku do dzieci w rodzinach zagrożonych przemocą w rodzinie; 3) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach wsparcia; 4) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach interwencji kryzysowej. Do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat należy w szczególności: 1) tworzenie i prowadzenie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie; 2) opracowywanie i realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie¹. Ważnymi aspektami tej pomocy są m. in.: - przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, ze szczególnym uwzględnieniem przemocy wobec dzieci, - działania z zakresu interwencji kryzysowej, - wsparcie i profesjonalna pomoc, - oddziaływanie korekcyjno-edukacyjne dla osób stosujących przemoc, - organizowanie i prowadzenie zajęć terapeutycznych dla ofiar przemocy, - dostarczenie wiedzy społeczeństwu o zjawisku przemocy w sposobach radzenia sobie z tym problemem, - propagowanie pozytywnych rozwiązań merytorycznych, organizacyjnych i prawnych związanych z przeciwdziałaniem przemocy. Motywowanie społeczności lokalnej, mass mediów, organizacji i instytucji do podejmowania działań na rzecz ofiar przemocy ze szczególnym uwzględnieniem krzywdzonych dzieci. IV.2. Cel główny i cele szczegółowe Programu Głównym celem Programu jest zwiększenie skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz podniesienie jakości pracy służb zajmujących się zjawiskiem przemocy na terenie powiatu opatowskiego. Cele szczegółowe: ¹ Op. cit. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2021 r. poz. 1249) Cel 1: Zintensyfikowanie działań profilaktycznych w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Cel 2: Zwiększenie dostępności i skuteczności ochrony oraz wsparcia osób dotkniętych przemocą w rodzinie. Cel 3: Zwiększenie skuteczności oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie. Cel 4: Zwiększenie poziomu kompetencji przedstawicieli instytucji i podmiotów realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie w celu podniesienia jakości i dostępności świadczonych usług. Wskaźnik ogólny: Liczba osób, które skorzystały z różnych form wsparcia w związku z problemem przemocy w rodzinie, w tym: liczba osób objętych procedurą „Niebieskie Karty” oraz liczba osób, które skorzystały ze wsparcia różnego rodzaju placówek udzielających pomocy, takich jak: specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, ośrodki interwencji kryzysowej, punkty konsultacyjne, ośrodki wsparcia, domy dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, inne placówki świadczące pomoc osobom doświadczającym przemocy w rodzinie. W celu zwiększenia skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w tym realizacji celów ustawowych oraz celów wskazanych w Programie, określono cztery podstawowe obszary zawierające kierunki działań oraz sprecyzowano oddziaływania wobec różnych grup odbiorców: Obszar 1: Profilaktyka, diagnoza społeczna i edukacja społeczna. Cel: Zintensyfikowanie działań profilaktycznych, diagnostycznych i edukacyjnych w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Kierunki działań: 1.1. Poszerzenie wiedzy ogółu społeczeństwa, w tym zainteresowanych służb, na temat zjawiska przemocy w rodzinie. Rodzaje działań: 1.1.1. Diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie na obszarze gminy, powiatu, w tym w odniesieniu do gmin, ustalenie odsetka populacji rodzin zagrożonych przemocą w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny, powiatowy. Wskaźniki: - liczba przeprowadzonych lokalnych diagnoz zjawiska przemocy w rodzinie, Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 1.2. Podniesienie poziomu wiedzy i świadomości społecznej w zakresie przyczyn i skutków przemocy w rodzinie. Rodzaje działań: 1.2.1. Prowadzenie lokalnych kampanii społecznych, które: - obalają stereotypy na temat przemocy w rodzinie, usprawiedliwiające jej stosowanie, - opisują mechanizmy przemocy w rodzinie oraz jednoznacznie wskazują na ich społeczną szkodliwość i społeczno-kulturowe uwarunkowania, - promują metody wychowawcze bez użycia przemocy i informują o zakazie stosowania kar cielesnych wobec dzieci przez osoby wykonujące władzę rodzicielską oraz sprawujące opiekę lub pieczę, - promują działania służące przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, w tym ochronę i pomoc dla osób doznających przemocy oraz interwencję wobec osób stosujących przemoc. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy, we współpracy z medianami oraz organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba lokalnych kampanii społecznych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 1.2.2. Współpraca między organami samorządu terytorialnego a kościołami lub związkami wyznaniowymi na danym terenie, w celu wprowadzenia elementów informacji i edukacji na temat zjawiska przemocy w rodzinie w ramach działania poradni prowadzonych przez kościoły lub związki wyznaniowe lub do programów nauk przedmałżeńskich. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we współpracy z kościołami i związkami wyznaniowymi oraz organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba zrealizowanych działań, - liczba osób, którym udzielono informacji dotyczących przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. 1.2.3. Współpraca między organami samorządu terytorialnego a organizacjami pozarządowymi, w celu wprowadzenia elementów edukacji na temat zjawiska przemocy w rodzinie w ramach działania projektów prowadzonych przez organizacje pozarządowe. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba zrealizowanych działań, - liczba osób, którym udzielono informacji dotyczących przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 1.3. Realizacja programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Rodzaje działań: 1.3.1. Opracowanie i realizacja gminnego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny. Wskaźniki: - liczba realizowanych gminnych programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. 1.3.2. Opracowanie i realizacja powiatowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy. Wskaźniki: - liczba realizowanych powiatowych programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. Obszar 2: Ochrona i pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie. Cel: Zwiększenie dostępności i skuteczności ochrony oraz wsparcia osób dotkniętych przemocą w rodzinie. Kierunki działań: 2.1. Rozwój infrastruktury instytucji samorządowych, a także podmiotów oraz organizacji pozarządowych udzielających pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie oraz wypracowanie zasad współpracy. Rodzaje działań: 2.1.1. Utworzenie zespołów interdyscyplinarnych. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny. Wskaźniki: - liczba zespołów interdyscyplinarnych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.1.2. Funkcjonowanie zespołów interdyscyplinarnych. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny. Wskaźniki: - liczba spotkań zespołu interdyscyplinarnego, - liczba funkcjonujących w danym roku grup roboczych, - liczba spotkań grup roboczych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.1.3. Rozbudowa sieci i poszerzanie oferty placówek wspierających i udzielających pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, w tym: - punktów konsultacyjnych, w tym dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - ośrodków wsparcia dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, - ośrodków interwencji kryzysowej, - innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie. Realizatorzy zadania: szczebel gminny i powiatowy. Wskaźniki: - liczba utworzonych w danym roku punktów konsultacyjnych, w tym dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - liczba utworzonych ośrodków wsparcia dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - liczba utworzonych w danym roku domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, - liczba utworzonych w danym roku ośrodków interwencji kryzysowej, - liczba utworzonych w danym roku innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.1.4. Nawiązywanie, rozwijanie i wzmacnianie współpracy między instytucjami rządowymi i samorządowymi oraz organizacjami pozarządowymi w zakresie pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny, powiatowy, we współpracy z podmiotami lub organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba realizowanych projektów w zakresie pomocy osobom doświadczającym przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 2.2. Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości i form udzielania pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie. Rodzaje działań: 2.2.1. Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości i form uzyskania pomocy w szczególności: medycznej, psychologicznej, pedagogicznej, prawnej, socjalnej, zawodowej i rodzinnej. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny, powiatowy we współpracy z mediami o zasięgu regionalnym oraz organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba opracowanych materiałów informacyjnych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.2.2. Opracowanie i realizacja indywidualnych i grupowych działań edukacyjnych kierowanych do osób dotkniętych przemocą w rodzinie, w szczególności w zakresie podstaw prawnych i zagadnień psychologicznych dotyczących reakcji na przemoc w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy. Wskaźniki: - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie uczestniczących w działaniach indywidualnych, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie uczestniczących w działaniach grupowych. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 2.3. Udzielanie pomocy i wsparcia osobom dotkniętym przemocą w rodzinie. Rodzaje działań: 2.3.1. Realizacja procedury „Niebieskie Karty” przez uprawnione podmioty. Realizatorzy zadania: przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, Policji, ochrony zdrowia, oświaty, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, a także inne podmioty i organizacje działające w obszarze przeciwdziałania przemocy w rodzinie w ramach zespołów interdyscyplinarnych czy grup roboczych. Wskaźniki: - liczba wszczętych w danym roku procedur „Niebieskie Karty”, tj. liczba sporządzonych formularzy „Niebieska Karta-A” przez przedstawicieli poszczególnych podmiotów wszczynających procedure, - liczba kontynuowanych w danym roku procedur „Niebieskie Karty” wszczętych w latach poprzedzających rok sprawozdawczy, - liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-A” dokumentujących kolejne zdarzenia stosowania przemocy w sprawach toczących się procedur „Niebieska Karta”, - liczba rodzin objętych w danym roku działaniami w ramach procedury „Niebieskie Karty”, w tym ze względu na problem przemocy: psychicznej, fizycznej i seksualnej, - liczba osób w rodzinach objętych w danym roku działaniami w ramach procedury „Niebieskie Karty”, - liczba osób doświadczających przemocy w rodzinie, objętych w danym roku działaniami w ramach procedury „Niebieskie Karty”, - liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-C”. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.2. Realizowanie przez instytucje publiczne zajmujące się pomocą osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy w formie poradnictwa medycznego, psychologicznego, pedagogicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego, terapii indywidualnej lub grupowej, pomocy w formie grup wsparcia lub innych grup samopomocowych. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi i innymi. Wskaźniki: - liczba osób objętych pomocą w formie poradnictwa psychologicznego, pedagogicznego, prawnego, medycznego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego w danej instytucji, w tym liczba osób korzystających z porad za pośrednictwem środków komunikowania się na odległość, - liczba osób uczestniczących w grupach wsparcia, grupach samopomocowych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.3. Realizacja form pomocy programów terapeutycznych i pomocy psychologicznej, pedagogicznej, prawnej, socjalnej, rodzinniej dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, w tym w uzasadnionych przypadkach działania na rzecz reintegracji rodzin. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba opracowanych i zrealizowanych programów terapeutycznych dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - liczba osób uczestniczących w programach terapeutycznych osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - liczba osób, które uczestniczyły w terapii indywidualnej psychologicznej (terapeutycznej), - liczba grup terapeutycznych, - liczba osób, które ukończyły programy terapeutyczne, - liczba grup wsparcia, - liczba osób uczestniczących w grupach wsparcia. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.4. Zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy przez punkty konsultacyjne. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny. Wskaźniki: - liczba punktów konsultacyjnych, - liczba instytucji udzielających informacji i pomocy, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z różnych form pomocy w punktach konsultacyjnych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.5. Zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, pomocy w ośrodkach wsparcia, ośrodkach interwencji kryzysowej, mieszkaniach chronionych i wspomaganych, schroniskach. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy, organizacje pozarządowe. Wskaźniki: - liczba gminnych ośrodków wsparcia, - liczba miejsc w gminnych ośrodkach wsparcia, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w gminnych ośrodkach wsparcia, w tym z pomocy w formie schronienia, - liczba powiatowych ośrodków wsparcia, - liczba miejsc w powiatowych ośrodkach wsparcia, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w powiatowych ośrodkach wsparcia, w tym z pomocy w formie schronienia, - liczba domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, - liczba miejsc w domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, - liczba ośrodków interwencji kryzysowej, - liczba miejsc w ośrodkach interwencji kryzysowej, - liczba miejsc w mieszkaniach chronionych i wspomaganych, - liczba miejsc w schroniskach, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w ośrodkach interwencji kryzysowej lub innych jednostek, w tym z pomocy w formie schronienia. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.6. Zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, schroniskach z usługami opiekuńczymi. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy, organizacja pozarządowe. Wskaźniki: - liczba specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, - liczba miejsc w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, - liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z różnych form pomocy w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie lub innych jednostek, w tym z pomocy w formie schronienia. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.7. Tworzenie i zwiększanie zakresu działania oraz dostępności do lokalnych i regionalnych telefonów zaufania, informacyjnych dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny, powiatowy i organizacje pozarządowe. Wskaźniki: - liczba lokalnych linii telefonicznych dla osób doznających przemocy w rodzinie, - liczba przeprowadzonych rozmów i interwencji. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.8. Zapewnianie bezpieczeństwa krzywdzonym dzieciom. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy. Wskaźniki: - liczba dzieci, które zostały odebrane z rodziny w razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia w związku z przemocą w rodzinie, w trybie ustawy. Termin realizacji: 2021-2026 r. 2.3.9. Tworzenie warunków umożliwiających osobom dotkniętym przemocą w rodzinie otrzymanie w pierwszej kolejności lokali socjalnych. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny. Wskaźniki: - liczba uchwał organów samorządu terytorialnego umożliwiających przyznanie lokali socjalnych w pierwszej kolejności osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, - liczba lokali socjalnych przyznanych osobom dotkniętym przemocą w rodzinie w pierwszej kolejności. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 2.4. Monitoring działań pomocowych Rodzaje działań: 2.4.1. Monitoring pomocy udzielanej rodzinom dotkniętym przemocą. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy. Wskaźniki: - liczba zakończonych procedur „Niebieskie Karty” z uwagi na ustanie przemocy w rodzinie, - liczba zakończonych procedur „Niebieskie Karty” z uwagi na brak zasadności podejmowania działań, - liczba osób monitorowanych po opuszczeniu specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, w tym osób, u których przemoc w rodzinie ustala, - liczba raportów i analiz czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. Obszar 3: Oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie. Cel: Zwiększenie skuteczności oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie. Kierunki działań: 3.1. Tworzenie i rozszerzanie oferty oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie, realizowanych przez instytucje rządowe i samorządowe, a także podmioty oraz organizacje pozarządowe, a także wypracowywanie i doskonalenie zasad współpracy między tymi instytucjami i podmiotami oraz organizacjami pozarządowymi i wdrażanie do realizacji. Rodzaje działań: 3.1.1. Ewidencjonowanie instytucji samorządowych, podmiotów oraz organizacji pozarządowych, które realizują wszelkie działania adresowane do osób stosujących przemoc w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel powiatowy we współpracy z gminami i organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - aktualizowanie na stronach internetowych powiatów (starostwo powiatowe) informatora zawierającego bazy teleadresowe podmiotów oraz organizacji pozarządowych realizujących oddziaływania wobec osób stosujących przemoc w rodzinie wraz ze wskazaniem zakresu oddziaływań wobec sprawców przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.1.2. Przesyłanie informatorów zawierających aktualne bazy teleadresowe z danego powiatu, o których mowa w pkt 3.1.1, właściwym miejscowo: prezesowi sądu, prokuratorowi, Komendantowi Powiatowemu Policji oraz wchodzącym w obręb powiatu gminom dwa razy w roku do dnia 30 stycznia i do dnia 31 lipca. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel powiatowy. Wskaźniki: - przekazanie ww. podmiotom aktualnego informatora zawierającego bazy teleadresowe w wersji elektronicznej. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.1.3. Rozpowszechnianie informatorów przez podmioty, o których mowa w pkt 3.1.2, w podległych im pionach organizacyjnych. Realizatorzy zadania: prezes sądu, prokurator, Komendant Powiatowy Policji, organy samorządu terytorialnego - szczebel gminny. Wskaźniki: - liczba przekazanych ww. podmiotom aktualnych informatorów w wersji papierowej i/lub elektronicznej, - umieszczenie informatorów na stronach internetowych ww. podmiotów dwa razy w roku do dnia 15 lutego i do dnia 15 sierpnia. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 3.2. Interweniowanie oraz reagowanie właściwych służb na stosowanie przemocy w rodzinie. Rodzaje działań: 3.2.1. Oddziaływania wobec osób stosujących przemoc w rodzinie, w tym w ramach procedury „Niebieskie Karta”. Realizatorzy zadania: przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, Policji, ochrony zdrowia, oświaty, gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, jednostki organizacyjne prokuratury, a także inne podmioty i organizacje działające w obszarze przeciwdziałania przemocy w rodzinie w ramach zespołów interdyscyplinarnych czy grup roboczych. Wskaźniki: - liczba osób objętych procedurą „Niebieskie Karta”, wskazanych jako osoby stosujące przemoc w rodzinie, - liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-D”, - liczba wszczętych postępowań przygotowawczych oraz odmów wszczęcia w sprawach związanych z przemocą w rodzinie, - liczba zakończonych postępowań przygotowawczych w sprawach związanych z przemocą w rodzinie przez sporządzenie aktu oskarżenia, - liczba zakończonych postępowań przygotowawczych w sprawach związanych z przemocą w rodzinie przez umorzenie postępowania. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.2.2. Unimożliwienie kontaktowania się osób stosujących przemoc w rodzinie z osobami dotkniętymi przemocą przez: - zatrzymywanie osób, co do których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, - stosowanie przez prokuratora oraz występowanie do sądu o zastosowanie wobec osób, co do których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, środków zapobiegawczych, w szczególności w przedmiocie dozoru Policji z zakazem kontaktowania z osobą dotkniętą przemocą w rodzinie, a także nakazania opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, ewentualnie tymczasowego aresztowania, - występowanie do sądu o zastosowanie wobec osób stosujących przemoc w rodzinie środków karnych lub probacyjnych polegających na obowiązku powstrzymywania się od przebywania w określonych miejscach, kontaktowania się lub zbliżania do pokrzywdzonego, nakazie opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, - opracowywanie i wydawanie przez Prokuratora Generalnego, zgodnie z art. 8a ustawy, co najmniej raz na dwa lata wytycznych dotyczących zasad postępowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie i uwzględnieniu w nich zasad stosowania ww. środków zapobiegawczych, - zastosowanie przez Policję nakazów opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazów zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia. Realizatorzy zadania: jednostki organizacyjne Policji, jednostki prokuratury, zespoły kuratorskiej służby sądowej. Wskaźniki: - liczba zastosowanych ww. środków zapobiegawczych przez prokuraturę, - liczba zatrzymanych osób, co do których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, - liczba złożonych wniosków do prokuratury/sądu o zastosowanie ww. środków zapobiegawczych, - liczba wniosków do sądu w przedmiocie zastosowania ww. środków karnych lub probacyjnych, w tym m.in. z art. 335 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, - liczba wniosków kuratorów sądowych o zastosowanie przez sąd ww. środków probacyjnych na etapie postępowania wykonawczego, - liczba orzeczeń sądowych uwzględniających ww. wnioski w postępowaniu wykonawczym, - liczba zastosowanych przez Policję nakazów opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazów zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia zastosowanych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.2.3. Monitoring orzecznictwa sądów powszechnych, w szczególności: - w zakresie prawa karnego, w odniesieniu do kar, środków karnych, probacyjnych i innych oddziaływań, wobec osób stosujących przemoc w rodzinie, - w zakresie prawa rodzinnego i opiekuńczego w przedmiocie władzy rodzicielskiej, - w zakresie prawa cywilnego w przedmiocie zobowiązania osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia. Realizatorzy zadania: sąd rejonowy. Wskaźniki: - liczba osób oskarżonych o przestępstwo z użyciem przemocy w rodzinie: skazanych, uniewinnionych, wobec których warunkowo umorzono postępowanie kamę oraz wobec których umorzono postępowanie karne, - liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, wobec których orzeczono kary grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności, - liczba orzeczonych środków karnych i probacyjnych, w szczególności obowiązku zawartego w art. 72 § 1 pkt 6b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, - liczba orzeczeń w zakresie władzy rodzicielskiej z uwagi na stosowanie przemocy w rodzinie, - liczba wniosków do sądu w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, - liczba orzeczeń dotyczących zobowiązania do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, - liczba eksmisji z uwagi na stosowanie przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.2.4. Aktywność i współdziałanie oraz wymiana informacji między służbami w zakresie monitoringu zachowań osób uprzednio skazanych za stosowanie przemocy w rodzinie. Realizatorzy zadania: zespoły kuratorskiej służby sądowej, jednostki prokuratury, jednostki organizacyjne pomocy społecznej. Wskaźniki: - liczba wniosków kuratorów sądowych do sądu o zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności albo o odwołanie warunkowego zwolnienia (art. 12d ustawy), - liczba wniosków o nałożenie obowiązków uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych na podstawie art. 72 § 1 pkt 6b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, - liczba wniosków prokuratora do sądu o zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności albo o odwołanie warunkowego zwolnienia wobec skazanego za tego rodzaju przemoc, naruszającego ponownie porządek prawny w postaci stosowania przemocy w rodzinie, - liczba przekazanych ww. organom ścigania i wymiaru sprawiedliwości (ew. sądu) informacji przez inne służby, w tym zwłaszcza przez pracowników socjalnych, o ponownym stosowaniu przemocy w rodzinie przez osoby uprzednio skazane za tego rodzaju przemoc, Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 3.3. Opracowanie i realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel powiatowy oraz z możliwością współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba edycji programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.3.1. Zapewnienie dostępu do programów korekcyjno-edukacyjnych w każdym powiecie przez całoroczną dostępność miejsc w realizowanych programach. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba powiatów, w przypadku których dostępność uczestnictwa w programach korekcyjno-edukacyjnych jest całoroczna. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.3.2. Monitoring orzecznictwa sądów powszechnych w zakresie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz wykonania tego typu orzeczeń. Realizatorzy zadania: sąd rejonowy. Wskaźniki: - liczba orzeczeń nakładających na osoby stosujące przemoc w rodzinie obowiązek uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych, - liczba osób przystępujących do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych, - liczba przystępujących do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych dla osób przebywających w zakładach karnych, - liczba osób, które ukończyły oddziaływania korekcyjno-edukacyjne. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.3.3. Monitorowanie udziału osób stosujących przemoc w rodzinie w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Realizatorzy zadania: szczebel powiatowy. Wskaźniki: - liczba podmiotów realizujących programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych, - liczba osób, które przystąpiły do programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych, - liczba osób, które ukończyły programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.3.4. Badanie skuteczności programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych kierowanych do osób stosujących przemoc w rodzinie przez monitorowanie ich zachowań przez okres do 3 lat po ukończeniu programu korekcyjno – edukacyjnego. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel powiatowy. Wskaźniki: - liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, które po ukończeniu programu korekcyjno-edukacyjnego powróciły do zachowań polegających na stosowaniu przemocy w rodzinie, - liczba osób osadzonych, poddanych oddziaływaniom korekcyjno-edukacyjnym, które w ciągu 3 lat zostały ponownie osadzone z uwagi na popełnienie czynu podobnego. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 3.4. Realizowanie programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie zmierzających do zmiany wzorców zachowań. Rodzaje działań: 3.4.1. Monitorowanie udziału osób stosujących przemoc w rodzinie w oddziaływaniach psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba podmiotów realizujących programy psychologiczno-terapeutyczne dla osób stosujących przemoc w rodzinie, - liczba osób, które przystąpiły do programów psychologiczno-terapeutycznych, - liczba osób, które ukończyły programy psychologiczno-terapeutyczne. Termin realizacji: 2021-2026 r. 3.4.2. Badanie skuteczności programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, które po ukończeniu programu psychologiczno-terapeutycznego powróciły do zachowań polegających na stosowaniu przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. Kierunki działań: 3.5. Realizowanie programów wspierających dla osób stosujących przemoc w rodzinie zmierzających do utrwalenia i wzmocnienia zmian zapoczątkowanych oddziaływaniemi korekcyjno-edukacyjnymi lub psychologiczno-terapeutycznymi. Rodzaje działań: 3.5.1. Opracowanie i realizacja oddziaływań edukacyjnych lub/i wspierających dla osób stosujących przemoc w rodzinie, które ukończyły program korekcyjno-edukacyjny lub psychologiczno-terapeutyczny. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny i powiatowy we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Wskaźniki: - liczba programów wspierających realizowanych w gminach i powiatach, - liczba osób uczestniczących w programach wspierających dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. Obszar 4: Podnoszenie kompetencji, rozwijanie i doskonalenie umiejętności służb i przedstawicieli podmiotów realizujących działania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Cel: Podnoszenie jakości i dostępności świadczonych usług przez rozwijanie i doskonalenie kompetencji przedstawicieli instytucji i podmiotów realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Kierunki działań: 4.1. Wyznaczanie kierunków działań dla podmiotów i instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie. Rodzaje działań: Podnoszenie kompetencji osób realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Rodzaje działań: 4.1.1. Diagnozowanie potrzeb szkoleniowych członków zespołów interdyscyplinarnych oraz grup roboczych w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny, powiatowy. Wskaźniki: - liczba diagnoz potrzeb szkoleniowych, - liczba uczestników szkoleń z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Termin realizacji: 2021-2026 r. 4.2. Wzmacnianie kompetencji zawodowych oraz przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu osób realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. 4.2.1. Wdrożenie systemu wsparcia dla osób pracujących bezpośrednio z osobami doznającymi przemocy w rodzinie i z osobami stosującymi przemoc, w formie m.in.: superwizji, coachingu, doradztwa, grup wsparcia. Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego - szczebel gminny, powiatowy. Wskaźniki: - liczba osób poddanych różnym formom poradnictwa i wsparcia psychologicznego, - liczba zrealizowanych spotkań superwizyjnych, - liczba osób uczestniczących w spotkaniach superwizyjnych. Termin realizacji: 2021-2026 r. IV.3. Miejsce i czas realizacji Programu Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 - 2026 ma charakter interdyscyplinarny oraz zawiera szerokie spektrum celów i zadań zaplanowanych na poziomie ogólnym, który umożliwia dostosowanie podejmowanych działań stosownie do potrzeb. W związku z tym program będzie realizowany w formie pracy ciągłej przez cały czas trwania Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, w latach 2021-2026. IV.4. Adresaci Programu Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na terenie powiatu opatowskiego na lata 2021 - 2026 skierowany jest w szczególności do: - osób dotkniętych przemocą w rodzinie, - osób stosujących przemoc w rodzinie, - osób i rodzin zagrożonych zjawiskiem przemocy, - świadków przemocy w rodzinie. IV.5. Realizatorzy Programu Realizatorami Programu są instytucje zajmujące się problemem przemocy tj.: • Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opatowie, • Starostwo Powiatowe w Opatowie, • Komenda Powiatowa Policji w Opatowie, • Sąd Rejonowy w Opatowie, • Prokuratura Rejonowa w Opatowie, • Zespół Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych w Opatowie, • ośrodki pomocy społecznej, • zespoły interdyscyplinarne, • urzędy gmin, • szkoły. IV.6. Przewidywane efekty realizacji Programu Przewiduje się, że zadania realizowane w ramach Programu zwiększa skuteczność wsparcia i pomocy zarówno ofiarom jak i sprawcom przemocy na terenie powiatu opatowskiego, a w szczególności: 1) spadek liczby przypadków przemocy w rodzinie; 2) niwelowanie skutków przemocy w rodzinie po przez zwiększenie dostępności do pomocy specjalistycznej; 3) usprawnienie systemu pomocy osobom i rodzinom dotkniętych przemocą; 4) zmianę postawy społeczeństwa wobec przemocy w rodzinie; 5) upowszechnienie i wzmożnienie działań profilaktycznych w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie; 6) podniesienie kompetencji osób zaangażowanych w pomoc ofiarom i sprawcom przemocy. IV.7. Finansowanie Programu Zakłada się, że Program niniejszy będzie finansowany w różnych formach i z różnych źródeł, m.in: - ze środków własnych instytucji i organizacji zaangażowanych w realizację Programu, - z budżetu Państwa, z którego pochodzą środki przeznaczone na realizację zadań powiatu z zakresu administracji rządowej, - ze środków unijnych. IV.8. Monitorowanie Programu Program będzie monitorowany przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opatowie poprzez sprawozdawczość dokonywaną w oparciu o wskaźniki działań. Sprawozdanie będzie zawierało wnioski i podsumowania wynikające z realizacji działań w danym roku sprawozdawczym. Rozdział V. Wykaz instytucji świadczących pomoc osobom i rodzinom doświadczających przemocy w rodzinie na terenie powiatu opatowskiego \| GMINA \| NAZWA INSTYTUCJI \| DANE TELEADRESOWE \| \|-----------\|----------------------------------------------------------------------------------\|--------------------------------------------------------\| \| OPATÓW \| PCPR/Powiatowy Punkt Konsultacyjno-Doradczy pon.- pt. w godz. 7.30-15.30 \| ul. Sienkiewicza 17 \| \| \| \| 15 868 44 09 \| \| \| Komenda Powiatowa Policji - całodobowo \| ul. Sienkiewicza 30 \| \| \| \| 997, 47 80 52 205 \| \| \| Prokuratura Rejonowa pon.- pt. w godz. 7.45-15.45 \| ul. B. Ostrowskiego ps. Cichy 1 \| \| \| \| 15 868 52 30 \| \| \| Szpital Św. Leona sp. z o. o.: Poradnia Zdrowia Psychicznego \| ul. Szpitalna 4 \| \| \| godz. rejestracji poniedziałek-piątek 7.00-15.00 \| 15 867 04 54 \| \| \| Szpital Św. Leona sp. z o. o.: Poradnia Psychologiczna \| ul. Szpitalna 4 \| \| \| godz. rejestracji poniedziałek-piątek 7.00-15.00 \| 15 867 04 54 \| \| \| Szpital Św. Leona sp. z o. o.: Poradnia Uzależnień \| ul. Szpitalna 4 \| \| \| godz. rejestracji poniedziałek-piątek 7.00-15.00 \| 15 867 04 54 \| \| \| Szpital Św. Leona sp. z o. o.: Punkt konsultacyjno-koordynujący \| ul. Szpitalna 4 \| \| \| godz. rejestracji poniedziałek-piątek 8.00-18.00 \| 15 867 04 95 \| \| \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| Pl. Obrońców Pokoju 34 \| \| \| \| 15 868 26 48 \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| Pl. Obrońców Pokoju 34 \| \| \| Spotkania w zależności od potrzeb \| 15 868 1 300, 15 868 1 313 \| \| \| Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna \| ul. H. Sienkiewicza 17 \| \| \| pon.- pt. w godz. 7.30-15.30 \| 15 868 26 36 \| \| \| Straż Miejska \| Pl. Obrońców Pokoju 34 \| \| \| pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| 15 868 13 07 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| Pl. Obrońców Pokoju 34 \| \| \| \| 15 868 13 29 \| \| \| Schronisko dla Osób Bezdomnych z Usługami Opiekuńczymi \| Lipowa 11 \| \| \| (placówka całodobowa) \| 15 868 25 33 \| \| \| Schronisko dla Kobiet i Mężczyzn (placówka całodobowa) \| Wąworków 34 \| \| \| \| 888 210 924 \| \| OŻARÓW \| Komisariat Policji całodobowo \| ul. Jana Pawła II 13 \| \| \| \| 997, 47 805 21 86 \| \| \| Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna \| Oś. Wzgórze 56 \| \| \| pon.-pt. – 7.30-15.30 \| 517 347 581 \| \| \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| ul. Mazurkiewicza 19 \| \| \| \| 15 861 03 25 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| ul. Mazurkiewicza 19 \| \| \| \| 15 861 03 68 \| \| \| Punkt Interwencji Kryzysowej \| ul. Mazurkiewicza 19 \| \| \| pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| 15 861 03 68 \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| ul. Stodolna 1 \| \| Miejsce \| Usługa \| Adres \| \|--------\|------------------------------------------------------------------------\|----------------\| \| \| Punkt Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie \| 15 861 07 00 \| \| \| Umówione spotkania ze specjalistami \| \| \| LIPNIK \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.15-15.15 \| Lipnik 20 \| \| \| \| 15 869 14 22 \| \| \| Punkt Konsultacyjno-Interwencyjny \| Lipnik 20 \| \| \| czwartek od 15.130 – 17.30 \| 15 869 14 19 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny \| Lipnik 20 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 869 14 22 \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| Lipnik 20 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 869 14 19 \| \| BAĆKOWICE \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.30-15.30 \| Baćkowice 84a \| \| \| \| 15 868 62 15 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny \| \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| \| \| SADOWIE \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.00-15.00 \| Sadowie 131C \| \| \| \| 15 832 09 41 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny \| \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| Sadowie 86 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 869 24 37, wew. 39 \| \| \| Schronisko Matki Bożej Ubogich \| Zochcin 58A \| \| \| \| 15 869 23 16 \| \| WOJCIECHOWICE \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.30-15.30 \| Wojciechowice 50 \| \| \| \| 15 861 40 32 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny \| Wojciechowice 50 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 861 40 32 \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| Wojciechowice 50 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 861 40 23 \| \| \| Punkt Konsultacyjny „Ravena” \| Wojciechowice 50 \| \| \| środa w godz. 9.00-12.00 \| 509 844 295 \| \| IWANISKA \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.30-15.30 \| ul. Rynek 3 \| \| \| \| 15 860 12 54 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny \| ul. Rynek 3 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 860 12 54, wew. 112 \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| ul. Rynek 3 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 860 12 54, wew. 116 \| \| \| Punkt Konsultacyjny dla Osób Uzależnionych i Ofiar Przemocy Domowej \| ul. Rynek 3 \| \| \| Wtorki od godz. 16.00 \| 15 860 12 54 \| \| TARŁÓW \| Ośrodek Pomocy Społecznej pon.- pt. w godz. 7.30-15.30 \| ul. Rynek 2 \| \| \| \| 15 838 51 42 \| \| \| Zespół Interdyscyplinarny \| ul. Rynek 2 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 838 51 42 \| \| \| Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych \| ul. Rynek 2 \| \| \| Spotkania w miarę potrzeb \| 15 838 51 11 \| Pomoc można uzyskać również dzwoniąc pod numery telefonu dostępne na terenie całego kraju: - Numer alarmowy obowiązujący na terenie całej Unii Europejskiej tel. 112 (całodobowy), - Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” tel. 800 120 002 (czynny całą dobę), tel. (22) 666 28 50 – dyżur prawny (czynna w poniedziałek i wtorek w godzinach 17\textsuperscript{00}–21\textsuperscript{00}), Poradnia e-mailowa: email@example.com, SKYPE – dyżur w języku migowym: pogotowie.niebieska.linia (poniedziałek w godz. 13.00-15.00), - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) tel. 116 111 (całodobowy), - Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka SOS tel. 800 12 12 12 (całodobowy), - Ogólnopolska Poradnia Telefoniczna dla osób przeżywających kryzys emocjonalny tel. 116 123 (codziennie od 14.00-22.00), - Infolinia Rzecznika Praw Obywatelskich tel. 800 676 676, pon. 10.00-18.00; wt.-piątek 8.00-16.00, - Fundacja ITAKA tel. 801 24 70 70 (dla połączeń stacjonarnych) lub 116 000 (całodobowy). Rozdział VI. Podsumowanie Prawo zabrania stosowania przemocy i krzywdzenia swoich bliskich. Jeżeli Ty lub ktoś z Twoich bliskich jest ofiarą przemocy ze strony osoby najbliższej, nie wstydz się prosić o pomoc. Prawo stoi po Twojej stronie! Polskie prawo ściga sprawców przestępstw przeciwko osobom bliskim za: - znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny – art. 207 k.k., - uderzenie człowieka lub naruszenie jego nietykalności cielesnej w inny sposób – art. 217 k.k. (ściganie przestępstwa odbywa się z oskarżenia prywatnego), - pozbawienie człowieka wolności – art. 189 k.k., - grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona – art. 190 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego), - wzbudzanie u innej osoby uzasadnionego okolicznościami poczucia zagrożenia lub naruszenie jej prywatności poprzez uporczywe nękanie – art. 190a § 1 k.k. (ściganie na wniosek pokrzywdzonego), - stosowanie przemocy lub groźby bezprawnej, w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia określonego stanu – art. 191 k.k., - utrwalanie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, przez użycie wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstęp, albo rozpowszechnienie wizerunku nagiej osoby lub w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody – art. 191a k.k. (ściganie na wniosek pokrzywdzonego), • doprowadzenie innej osoby do obcowania płciowego przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem (zgwałcenie) oraz doprowadzenie w ten sam sposób innej osoby do poddania się innej czynności seksualnej lub wykonania takiej czynności – art. 197 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego), • spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci: pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia bądź innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej lub znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zespeczenia lub znieskształcenia ciała – art. 156 k.k., • spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, w wyniku którego pokrzywdzonym jest osoba najbliższa – art. 157 § 1 i 2 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego), • uporczywe uchylanie się od wykonania ciążącego z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to narażanie jej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego) – art. 209 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego, organu opieki społecznej lub innego właściwego organu), • kradzież lub kradzież z włamaniem na szkodę osoby najbliższej – art. 278 k.k. i art. 279 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego), • niszczenie, uszkadzanie cudzej rzeczy lub czynienie jej niezdatną do użytku – art. 288 k.k. (ścigane na wniosek pokrzywdzonego), • porzucenie wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny – art. 210 k.k., • uprowadzenie lub zatrzymanie małoletniego poniżej lat 15 albo osoby nieporadnej ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru – art. 211 k.k., • obcowanie płciowe z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszczenie się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadzenie jej do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania – art. 200 k.k., • rozpijanie małoletniego, przez dostarczanie mu napoju alkoholowego, ułatwianie jego spożycia, lub nakłanianie go do spożycia takiego napoju – art. 208 k.k. • naruszenie miru domowego – art. 193 k.k., • narażenie człowieka na niebezpieczeństwo – 160 k.k., • nieudzielenie pomocy – 162 k.k., • znieważenie – 216 k.k., Masz też prawo do złożenia na Policji lub w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez osobę, która krzywdzi Ciebie i Twoją rodzinę. PAMIĘTAJ!!! Sprawca przemocy wobec bliskich, gdy czuje się bezkarny, prawdopodobnie nie zmieni się, będzie dalej stosował przemoc, bez względu na składane obietnice; następnym razem może być znacznie gorzej. Jeżeli jednak zaufasz jego deklaracjom o zmianie zachowania wobec Ciebie/Twojej rodziny izechcesz się wycofać, pamiętaj, że złożone przez Ciebie dotychczas zeznania nie będą mogły być wykorzystane przez prawne instytucje działające po to, aby Ci pomóc. Dlatego zanim podejmiesz taką decyzję, zastanów się i skonsultuj ją z psychologiem, terapeutą lub inną osobą pomagającą ofiarom przemocy w rodzinie, np.: w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy rodzinie, ośrodku interwencji kryzysowej$^2$ Skróty \| Skrót \| Opis \| \|-------\|------\| \| Centrum/PCPR \| Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opatowie. \| \| k.k \| ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks Karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, z późn. zm.). \| \| „Niebieskie Karty” \| Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. Nr 209, poz. 1245). \| \| ONZ \| Organizacja Narodów Zjednoczonych. \| Bibliografia Literatura: 1. Pod. red. D. Jaszczak-Kuźmińska, K. Michalska „Przemoc w Rodzinie wobec osób starszych i niepełnosprawnych. Poradnik dla pracowników pierwszego kontaktu” – Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Warszawa 2010 r. 2. I. Pospiszył „Przemoc w rodzinie” – Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2002 r. 3. J. Różyńska „Niezbędnik pracownika socjalnego. Przemoc wobec kobiet w rodzinie”, Warszawa 2007 r. 4. M. Stożek „Przemoc w rodzinie. Zapobieganie w świetle przepisów prawa” – Instytut Psychologii Zdrowia, Polskie Towarzystwo Psychologiczne, Warszawa 2009 r. 5. P. J. Jaros, M. Michałak „Prawa Dziecka. Dokumenty Organizacji Narodów Zjednoczonych” – Opr. Biuro Rzecznika Praw Dziecka, Warszawa 2015 r. 6. A. Siejak „Kocham. Nie biję”?- Przemoc wobec dzieci w dyskursie publicznym – Opr. Biuro Rzecznika Praw Dziecka, Warszawa 2016 r. Akty prawne: 1. Karta Narodów Zjednoczonych z dnia 26 czerwca 1945 r., San Francisco 1945 r. 2. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, rezolucja Zgromadzenia Narodowego ONZ 21.217 A (III) z dnia 10 grudnia 1948 r., Paryż 1948 r. 3. Prawa człowieka. Ośrodek Informacji ONZ w Polsce. 4. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2021 r. poz. 1249). 5. Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021 (Uchwała Rady Ministrów nr 16 z dnia 1 lutego 2021 r.). 6. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 poz. 1876, z późn. zm.). 7. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2021 r. poz. 1119). --- $^2$ Op. cit. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta”. 8. Ustawa z dnia 15 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 1359). 9. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks Postępowania Karnego (Dz. U. z 2021 poz. 534, z późn. zm.). 10. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2020 r. poz. 2050, z późn. zm.). 11. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882). 12. Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920, z późn. zm.). 13. Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2020 poz. 1507, z późn. zm.). 14. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno-edukacyjne (Dz. U. Nr 50, poz. 259). 15. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. Nr 209, poz. 1245). 16. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie procedury postępowania przy wykonywaniu czynności odebrania dziecka z rodziny w razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie (Dz. U. Nr 81, poz. 448).	838fb359-1f31-4188-b67d-a5461fbc872e	finepdfs	1.822266	CC-MAIN-2022-05	https://bip.opatow.pl/dokumenty/download/dok_id/234/zal/679/type/zal/dir/pub.html	2022-01-25T05:04:05+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-05/segments/1642320304760.30/warc/CC-MAIN-20220125035839-20220125065839-00659.warc.gz	188,957,494	0.999961	0.999988	0.999988	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 1073, 2888, 3048, 4492, 7582, 10772, 14514, 17738, 21239, 23810, 26790, 29941, 33115, 35996, 38622, 41655, 44835, 47945, 50619, 53908, 58000, 59359, 62602, 65890, 69041, 71433, 73905, 76431, 78752, 81199, 83674, 86253, 88550, 91154, 94174, 96990,...	2	0
ROZDZIAŁ V. Rola uniwersytetu charkowskiego w obudzeniu życia umysłowego. Szeroka praca oświatowa i kulturalna profesorów. — Przybycie Karazina do Charkowa. Towarzystwo Filotechniczne. — Znaczenie uniwersytetu dla Charkowa i zmiany w nim powstałe. Nieprzyjazne warunki, liczne trudności, a zwłaszcza oporne środowisko musiały działać ochładzająco na profesorów charkowskich. Trzeba jednak przyznać, że większość tych pionierów spełniała swoją rolę z taktem, sumiennie i rozumnie, to też rezultaty były znaczne i niezataarte. Rzecz prosta, głównie oddziaływał uniwersytet na swych wychowawców. Chociaż szczupła była ich liczba, ale zadanie właśnie polegało na tem, aby z krajowców przygotować zastęp kontynuatorów tej pracy; chodziło nie o ilościowe zdobycze — co, wobec ogólnego stanu umysłowego kraju, było niemożliwe, — lecz, aby ta nauka nie gasła. Zaczyn takiego kontyngensu stanowili zastępcy, którzy choć stoją znacznie niżej od swych mistrzów, ale wychodzą z pod ich ręki i przepojeni są tym samym duchem. Rommel przyznaje, że sporo młodzieży okazywało nieprzeciętne zdolności, szczególnie w dziedzinie matematyki i przyrodoznawstwa¹); wielu oddawało się literaturze; część pociągnięta została do filozofii. Najmniej usposobienia posiadali uczniowie do filologii; tłumaczy się to w pewnej mierze słabem a często zupełnie lichem przygotowaniem słuchaczy z łaciny i greki, tak iż wypadało zaczynać nauczanie od elementów. Najniewdzięczniejsze pole mieli profesorowie prawa — te umiejętności, można powiedzieć, dłuższy czas nie mogły się zaszczepić: młodzi ludzie bowiem wstępowali na ten wydział w celach praktycznych i prawoznawstwo, traktowane czysto naukowo, było dla nich zgola niedostępne, więc nawet talenta nauczających nie zdołały temu zaradzić. Żadnych rezultatów nie widzimy z wykładania nauk wojskowych, które zaprowadzono na wydziale matematycznym. Było to niejako dogodzeniem szlachcicie, która tak życzyła sobie posiadać zakład wojskowy; życzenia te niewątpliwie tkwią w tradycyach Słobodzkiej Ukrainy: wyższa jej warstwa, ze zmianą warunków politycznych, skwapliwie dążyła do służby rządowej, przeważnie w wojsku, po- ¹) Op. cit. 52, 54, 55. Zdolnych znalazł i prof. Giese (Bahalej I 1044). chlebiały jej rangi i ordery, ale z pewnością wielu cechowało prawdziwy animus żołnierski$^1$. Dłuższy czas katedra ta nie miała swego przedstawiciela, dopiero od 1815 r. zjawia się stały nauczyciel, Michał Robusz, którego działalność przeszła bez żadnego wrażenia: wykładał on fortyfikację i artylerię, lecz o jego uczniach głucho; pomijając słabe uzdolnienie Robusza, młodzi ludzie nie kwapili się do tych nauk, ponieważ obowiązani byli studiować wiele innych przedmiotów na tym wydziale, nie mogli w uniwersytecie otrzymać stopnia oficerskiego i udawali się przeto do specyjalnych szkół wojskowych$^2$. Nieludne audytorya uniw. chark. miały do pewnego stopnia tę dobrą stronę, iż pozwalały profesorom ześrodkować się na kilku uczniach, poświęcić im specyjalną uwagę i praktycznie oswajać ich z metodami naukowemi. Przytem i ustawa 1804 r. wymagała od profesorów, obok wykładów akroomatycznych, prowadzenia zajęć, ażeby "wydwięczyć rozsądek słuchaczy i podzielić się z nimi swoją wiedzą i doświadczeniem". Bardzo pożytecznem było czytanie i objaśnianie dzieł znakomitych autorów. W murach uniwersytetu nie tylko podawano wyniki wiedzy owoczesnej, ale panowały tam prądy umysłowe i ścieranie się poglądów filozoficznych — t. j. powtórzenie w miniaturze tego, co się odbywało w świecie myślącym Europy. To ścieranie się idealizmu z realizmem miało wiele dobroczynny wpływ na umysły, poraz pierwszy bowiem myśli podniesione zostały na wyżyny i przestano wierzyć w niezachwaną prawdę słowa drukowanego. Głównym głosicielem nowej metafizyki był wspomniany Schad; filozofia wpływała na inne nauki i w Charkowie znaleźli się uczeni przyrodniczy (Koritari, Gromow), którzy próbowali zastosować filozofię Schellinga do ścisłych umiejętności — i zasady te rozpowszechniał słowem i pismem. Inni znowu byli zwolennikami Kanta. Przeciwko tym nowym prądowi powstał prof. Osipowski, dowodząc w paru drukowanych mowach, że "nowa filozofia niemiecka, zabrawszy od rozumu --- $^1$ Tradycje Kozaczyny długo jeszcze się trzymały. Słynny Kulisz w liście do Szewczenki taką czyni uwagę: "teper uże ne taka hodyna nastała, szczob briażkotat' szablukamy — pryrjsza pora poorudowaty hołowoju". Uniw. chark. działał właśnie w kierunku poglądu Kulisza. $^2$ O naukach tych mamy bardzo niedostateczne wiadomości; widocznie w archiwach nie pozostało wyraźnych śladów, ob. Ф. М. Ф. II 241—2. Bahalej I 548, II 588; Записки Х. У. 1905 I 15—16. naturalną zasadę pojęcia, dla rozsądku zostawiła możliwość tworzyć jedynie marzenia$^1$. Osipowski całą mowę poświęca obaleniu teorii Kantyzmu, porównywanając jej powodzenie z tem, jakie niegdyś miała teorya wchórów Dekarta: „istotnie — powiada — ten system od pierwszego wejrzenia tak samo czaruje wyobraźnię, jak Kartezjusza; atoli i z tego te systematy podobne, że jak pierwszy nie mógł się ostać przed matematycznem badaniem, tak i drugi (Kanta) musi upaść po surowej ocenie matematyki”. Dość ostre wypowiedział zdanie Osipowski o Schadzie: „każdy z niemieckich filozofów, jak gdyby dla rozgłosu wyróżniał się od reszty mniejszą lub większą liczbą dziwactw w myślach, lecz każdy odnaczał się własnymi dziwactwami, nasz zaś filozof przejawyszy dziwactwa wszystkich, do dał do nich jeszcze tyleż swoich”$^2$. Profesorowie charkowscy wysoko cenili atmosferę akademicką i uszanowaniem dla niej napawali swych uczniów. Niezmiernie sympatyczne wrażenie robią egzamina i dysputacje, żywcem przeniesione z Niemiec na tę ziemię. Schad jako dziekan pozwałal sobie odstępować od przepisanego regulaminu przy egzaminach i czynił to prawdopodobnie bezwiednie, stosując zwyczaje uniwersytetów niemieckich. Prof. Rommel opracował specyjny ceremoniał dla doktoryzacji$^3$. Chociaż bardzo niewielkie kadry wychodziły z nowozałożonej szkoły, ale były to kadry inteligencji, która zachowywała dla swej alma mater cześć, i jej zasady w każdym razie krzewiła. Nie trzeba zapominać, że uniw. wychowywał nauczycieli dla podwładnych sobie szkół i tym sposobem jego uczniowie stawali się pionierami nowego kierunku w całym kraju. Średnie zakłady naukowe oglądają się na uniwersytet, pragną go naśladować w zewnętrznych nawet szczegółach i są niejako żywem echem świata umysłowego wszechnicy. Ta całkowita zależność szkolnictwa była wielce dobrócynna: $^3$ uniwersytet wniósł nowe poglądy na wychowanie i jeżeli --- $^1$ Zielonogorski. Взіянніе натурфилософії Шеллінга. Записки Х. У. 1893 IV 25—36. Suchomlinow 113—116. Szczelkow. Изв ист. Х. У. Ж. М. Н. П. 1890 X 377—379. $^2$ Ceremoniał ten przedrukowany: И. ф. I 64—65. $^3$ O rządzeniu szkolnictwem ob. Lawrowski: Ж. М. Н. П. 1869 X 238—9 i pas. Bahalej I 1104—1200, II 1022—96, i w niezmiernie chaotycznej rozprawie Danilewskiego traktującej o szkołach narodowych charkowskich od 1792 do 1856 г. Украинская Старина 1866 str. 287—403. mu nie udało się z gruntu przeobrazić i podnieść na wysoki stopień szkół sobie podległych, to reformy jego były bardzo poważne i szły wciąż naprzód, póki nie zaczęto ich paraliżować, aż wreszcie odebrano ten zarząd od komitetu profesorów. Uniwersytet charkowski nie tylko poczuwał się do łączności ze społeczeństwem, lecz ciągle zmierzał do ścisłego zjednoczenia się z całym krajem i jego mieszkańcami — wszystkie sprawy znajdowały żywy oddźwięk w uniwersytecie, czy to gdy zwracano się do niego, czy też, jak najczęściej, kiedy on sam występował z planami działania, a to zawsze w celu zastosowania wiedzy na korzyść kraju. Tę stronę należy postawić równie wysoko, bo choć nie udało mu się dużo w tym względzie uczynić, lecz trzeba pamiętać o czasach i okolicznościach, które lieznym projektom stawiały tamę, ważnym zaś na zawsze pozostanie, iż one były podnoszone. Słobodzka Ukraina była krajem przeważnie rolniczym, o bardzo prymitywnej kulturze, a pod względem zbadania jej właściwości fizyograficznych było to terra ignota. Działanie uniwersytetu zmierzało do praktycznych zmian w gospodarce rolnej i do naukowej znajomości bogactw naturalnych kraju. Od początkowych lat XIX w. napotykamy starania o rozszerzenie działalności uniwersytetu: ustawa włączała katedrę agronomii do oddziału matematyczno-przyrodniczego. Pierwszy profesor, z którym paktowano o zajęcie tej katedry (Georg z Jeny), wśród warunków, które przysłał w bardzo obszernym liście, jako zasadniczy warunek stawia zaprowadzenie wzorowego folwarku, gdzieby się mieścił instytut gospodarstwa wiejskiego; ten miałby na oku nie tylko studentów, ale i publiczność „któraby poznawała lepsze instrumenta, narzędzia, otrzymywała lepsze rośliny i t. d.”¹). Profesorem agronomii zostaje Karol Neldechen, który tak samo kołacze o założenie doświadczalnego pola, aby na niem można pouczać o racyjonalnym gospodarstwie i nowych środkach pracowania na roli; w memoryale swym wypowiada bez ogródki, że gdy nie będzie miał możliwości nauczać praktycznie, wykłady jego nie będą nikomu potrzebne²). ¹) Bahalej I 230—1. ²) L. c. 479. Tak też się i stało, bo agronomia nie rozwinęła się na uniwersytecie. Winić za to tylko Neldechena, jak to czynią historycy, nie możemy: był on zbyt krótko (1811—1818), a następnie samą teorią nie mógł wojować. Rommel (68) opowiada, że Neldechen „przyjechał z Berlina i, nic nie wiedząc o tłustej glebie Ukrainy (Słob.), na pierwszych wykładach pobudził do śmiechu Rozległe południowe stepy dawały możliwość racjonalnego prowadzenia hodowli bydła. Zwrócił na to uwagę prof. Pilger i opracował memoriał o erygowaniu specjalnego zakładu weterynaryj: według planu Pilgera, miał on być nie tylko dla leczenia chorych zwierząt, ale osobny jego oddział miał na celu pouczać o nowożytnej hodowli bydła i koni. Prof. de-Lavigne proponował założyć w Krymie botaniczny ogród na obszarnej skalę dla kultury roślin i ich rozpowszechniania¹). Ten sam Pilger, profesor „leczenia bydła“, zaczął wydawać 1817 r. w Charkowie „Украинский Домоводец“, gdzie starał się zaszczepić pojęcia zgłoś niesłychane wśród tamtejszych gospodarzy. Zwraca na siebie uwagę artykuł p. t. „Obowiązki dobrego gospodarza, względem swego bydła“. Autor poucza, że właściciel powinien łagodnie traktować swój żywy inwentarz i to gwoli własnego pożytku; nie znęcać się, porządnie karmić, dawać odpoczynek, nie nadużywać jego pracy, zwierzęta także trzeba leczyć itd. Oprócz wskazania pożytku od dobrze utrzymywanego bydła, są tu zaakcentowane motywy humanitarne: autor wypowiada sąd, że gospodarz, źle odnoszący się do zwierząt domowych, to — „barbarzyńca, tyran i zabójca“. Inny artykuł dowodzi ogromnych korzyści z hodowli bydła, którą uważa za daleko ważniejszą od rolnictwa, bo ostatnie bez pierwszej nie może istnieć. Następuje dłuższe roztrząsanie o wielkich szkodach, powstających z zupełnego zaniedbania i nieumiejętnego prowadzenia tej gałęzi gospodarstwa. Reszta artykułów ma na celu równie pouczenie o zapobieganiu chorobom, o reformach i ulepszeniu hodowli. Są i rzeczy o naukowej treści (o starożytnej historii koni i stadnin, historya naturalna czworonożnych). Ten „Ukraiński gospodarz“ świadczy wymownie o kulturalnych tendencjach uczonych charkowskich i sam przez sie jest zjawiskiem, przynoszącym honor wydawcy i wyprzedzającym swoje czasy. Dążności podobne mieli i inni profesorowie: Dugour np. wykładając geografię, ogłasza raz kurs pod takim długim tytułem:²) słuchaczy swoim wykładem o ulepszaniu nawozem”. Jak obecnie widzimy, Nellechen miał rację, bo w najwięcej urodzajnych ziemiach prowadzi się teraz gospodarka za pomocą ulepszania. ¹) L. c. 478, 767. ²) Ob. Chałanski: Katedra geografii I. ф. I 28. Dugour wykładał jakiś czas i gospodarstwo wiejskie. "ogólne podstawy i szczegółowe zapatrywania angielskiego i francuskiego rolnictwa, z objaśnieniem tego, co wedle klimatu państwa rosyjskiego, wedle właściwości i zdolności mieszkańców, nader wygodnie i z dużą korzyścią do niego wprowadzone być może". Zasługują na uwagę i badania przyrodnicze, które zapoczątkowali pierwsi profesorowie charkowscy. Najwięcej w tym kierunku działał chemik Giese: czynił on liczne ekskursye, badając pokłady torfu, kamiennego węgla, wyszukując sodę itd. Robił także analizy wód mineralnych na Małorusi i razem z innymi profesorami odkrył ich własności lecznicze (w Połtawszczyźnie: koło rzeki Oreli, Dubowe hriady, Bykówka, ostatnia w powiecie Iziumskim¹). Prof. Von-Schmerfeld ułożył doskonałą instrukcję dla zbierania topograficznych i statystycznych badań: mieli się tem trudnić przedstawiciele personalu nauczycielskiego w całym okręgu charkowskim, pod przewodem uniwersytetu. Program Schmerfelda dzielił się na 2 działy: badanie terytorium i jego bogactw, oraz ludności i jej bytu²). O planach prof. Hutha była już mowa. Ciekawą rozprawę napisał Ludwik Vannoti: o gadach, rybach i owadach miejscowych³), w której wylicza rodzaje napotkanych okazów — rozprawa ta jest pierwszą próbą zbadania fauny Słobodzkiej Ukrainy i świadczy, że autor znał się na rzeczy. Rzecz charakterystyczna, że w tem ścisłe naukowem opracowaniu znajdujemy ciągle wskazania praktyczne: poucza Vannoti, jakie owady należą do szkodników; potrażając o rodzaje ryb, kładnie nacisk, że snadnie można je zwiększyć, prowadząc racjonalne zarybianie, które, wobec powolnego prądu rzek na Słob. Ukr., obiecuje niewątpliwe rezultaty. Niestrudzony Giese, badając z całym zasobem nauki wydobywanie saletry, która na Małorusi oddawna stanowiła część przemysłu, wydaje dziełko, mające na celu wyłuszczyć najdogodniejsze sposoby eksploatowania i oczyszczania tego produktu⁴). Giese wyraża życzenie, aby go powołano od uniwersytetu do miejsc, gdzie ¹) Bahalej I 260, 705, 708 sq. ²) Instrukcja ta po francusku wydana in extenso ib. 714—716. ³) De amphibis, piscibus et insectis maxime vulgaribus agri Charkoviensis: paucaque de utilitate talis indicis, scientiaeque physiographicae medico potissimum respectu (1813); streszczenie u Popowa. Zapiski X. V. 1900 IV 25—27. ⁴) Tłumaczono z rkpsu na ros. Charków 1811. wydostają saletrę, dla nauczenia nowych racjonalnych sposobów prowadzenia tego wyrobu. Niezależnie od uczonych chark. uniw., Bazyli Karazin tak samo zdążył do podniesienia kultury kraju, oraz pragnął poznania jego pod względem fizyograficznym. Od uniwersytetu w tym kierunku oczekiwał wiele i pokładał nań nadzieję. Cieszyła go niezmiernie ta okoliczność, że zakład ten nie pomija badań nad bogactwami tej ziemi. „Grace à l'université — pisze on — wcześniej czy później poznamy wszystkie dary naturalne naszej Ukrainy: będziemy mieć faunę i florę i kompletny opis mineralów i wód” 1). Po odsunięciu go od spraw uniwersytetu, Karazin zamieszkał w swym majątku, Kruczyku. Cała jego energia skupiła się na nowych urządzeniach we wsi: nadał on swym włóścianom rodzaj samorządu (duma sielska), założył szkołę, kasę pożyteczkową, ustanowił sprawiedliwy rozkład podatków 2). We wszystkich tych urządzeniach widnieje niewątpliwie szlachetność Karazina i jego natura, zawsze dążąca do ulepszeń i przeobrażeń. Weźmy np. tę szkołę: Karazin jest jedynym obywatelem Słobodzkiej Ukrainy, który nie tylko myślał o oświetleniu wieśniaków, ale fundował dla nich szótkę, którą do pewnego stopnia sam osobiście prowadził, na podstawach bardzo racjonalnych. Atoli czynna natura tego człowieka rwała się do działania na szerokiej arenie. Widział on powszechną ospałość otaczającego ziemiaństwa, niezdarnie prowadzenie gospodarstwa i brak uzyskiwania nowych dróg w życiu ekonomicznem. „Pola uprawiają się najgorzej, chałupy przypominają pierwotne czasy... obrzydliwe gorzelnie, które oślepiają dymem oczy robotników i które nielitościwie pożarły większą część ślicznych naszych lasów” — oto jak streszcza Karazin rysy stanu kulturalnego Słob. Ukrainy. Żeby rozbudzić otaczające go społeczeństwo i zniewolić do działania, zamyślił on założyć w Charkowie towarzystwo, którego powstanie łączy z nowym uniwersytetem. Celem tego towarzystwa miało być podniesienie kultury rolnej, eksploatowanie bogactw kraju, a także wynalazki i ulepszenia w najrozmaitszych działach techniki i gospodarstwa. Ażeby skupić więcej członków, Karazin w swym planie --- 1) Bahalej. О просвѣт. дѣят. Каразина Записки Х. У. 1893 I 17—18. 2) Łaszczenko. Каразинъ какъ помѣщикъ села Кручика Х. Сборникъ 1887 str. 57—64, Tichij 108—136. umieścił i stronę handlową: akcje towarzystwa, które dzięki wynalazkom i ulepszeniom miały przynosić zyski, stanowiły atrakcję dla ludzi, nie umiejących cenić czystych zadań społecznych. Filotechniczne towarzystwo (1811—1819)¹), które się udało Karazinowi utworzyć, przyczyniło się w pewnej mierze do wzrostu ruchu umysłowego Charkowa, zapoczątkowanego przez uniwersytet. Cała praca spoczywała na założycielu, okazującym, jak zawsze, zdolność do pomysłów i udoskonalen. Nie tu miejsce wchodzić w tę ciekawą kartę życia Karazina, jego wynalazków w dziedzinie bielenia wosku, wyrobu win, specjalnej farby z wiśni, przyrządu do pędzenia wódki itd. — chodzi o to, że przebywanie tak ruchliwej i inteligentnej jednostki w Charkowie miało ogromne znaczenie. Karazinowi nie chodziło o zyski osobiste: on dążył do podniesienia bogactwa kraju i wykrycia nowych jego źródeł. Z profesorów uniw. do członków towarzystwa należeli Giese i Stojkowicz, którzy, na nieszczęście, rychło opuścili Charków. Niektóre doświadczenia technochemiczne odbywały się w laboratoryum uniwersyteckim, a to zbliżało Karazina do tych uczonych. Pomimo niezmordowanego oddania się Karazina tej sprawie, towarzystwo upadło; nie dawało ono dochodów, a ówczesnym ludziom przez myśl nie przechodziło, że można pracować dla idei. Jakkolwiek cała działalność towarzystwa filotechnicznego — to działalność jego założyciela, lecz pewne wpływy i ono wywarło: posiedzenia, które odbywały się dość uroczyście mogły interesować demonstrowaniem ciekawych przyrządów lub wyrobów; wiemy, że bywały na nich i kobiety. Karazin drukował sprawozdania²) z czynności swoich, pisane żywo i z akcentem przekonania o doniołości przedsięwzięcia — a to wszystko, łącząc się z oddziaływaniem uniwersytetu, musiało wpływać na młodsze pokolenia. Nie jest zadaniem mojem szczegółowo opowiadać dalsze dość skomplikowane i bogate w fakta i zajścia losy Karazina. Nie za- --- ¹) Historyę Towarzystwa filotechnicznego dokładnie po raz pierwszy podaje Tichij l. c. 149—193. ²) Jedno wyszło i po polsku (prawdopodobnie tłumaczone przez Anastasiewicza) bez wskazania na autorstwo Karazina, który się nie podpisywał: O towarzystwie filotechnicznem w Charkowie, gł. mieście gubernii slobodsko-ukraińskiej r. 1811 d. 17 stycznia zebranem wiadomość w ros. jęz. drukiem ogłoszona, po polsku przez B. A. K. N. członka tegoż towarzystwa przelożona. S. Petersburg 8° str. 33. niechał on do końca życia myśli politycznych. W głowie jego roily się liczne plany: oswobodzenia Serbii, założenia uniwersytetu w Bułgarii; ciągle zajmuje go stan polityczny Rosji i śle, w celu wskazania różnych błędów, memoryaly do Aleksandra I i wyższych urzędników. Głosu jego nie tylko nie słuchano, ale po jednym takim liście do Aleksandra I slobodzki gubernator dostaje rozkaz: „radę stanu i kawalera Karazina, za niedorzeczne jego roztrząsania spraw, które do niego nie należą i których znać nie może — posadzić w charkowskim odwachu na 8 dni. Poczem wymód od niego deklarację, żeby się nie ważył, pod groźbą najsurowszej kary, niepokoić więcej Jego Ces. Mości”. Roztrząsań Karazina nie można bynajmniej nazwać „niedorzecznymi” — jego myśli, po większej części, były szlachetne i mające dobro ogółu na celu i dlatego tak się niepodobały. Karazin napada ciągle na wojny i błaga cara, ażeby je porzucił, ponieważ w XVIII w. tyle już kosztowały nieszczęśliwy naród rosyjski i nie przyniosły mu nic, chyba tylko zaspokojenie próżności; sławy panowania i pomyślności kraju należy szukać w dokonaniu reform, ponieważ „błogosławieństwa tysiąców” więcej są warte, niż efemeryczne pochwały dziennikarzy. Pamiętnem pozostanie, że Karazin, już w 1820 r. ostro powstaje na niesprawiedliwość rządu rosyjskiego względem katolicyzmu i w śmiłych słowach gromi taką politykę¹). Karazina cechowało przedewszystkiem poczucie sprawiedliwości: tem on ujmuje w swoich pismach politycznych. Strona myślowa nie dorasta do założeń, przytem autor ma zwyczaj krótko rozwiązywać kwestye: nazwie np. reprezentację narodową — bezmyślną rzeczą²), dając tem słabe świadectwo swemu przygotowaniu. Lecz zasadniczą omyłką jego było, iż raz uznawszy, że „rząd jest centrum, do którego nieodmiennie powinna wpływać wszelka myśl o dobru ogólnem” — co miało swoje podstawy w początkach panowania Aleksandra I, nie chciał zrozumieć, że czasy się zmieniły: wszystkie jego pisma robią wrażenie, iż Karazin uważa za konieczne otworzyć oczy rządowi na rosnące bezprawia; tymczasem i bez ¹) Записка 13 мая 1820 г. Русская Старина 1870 II 548—550. Później, pod wpływem powstania 1830—31 r. i rozczytywania się w „Historyi Russów” wystosował do Benkendorfa 1839 r. artykuł pt. Польский вопрос, który świadczy o zupełnym zaślepieniu i braku znajomości historyi. ²) Семевский Пол. идеалы декабр. 60. tego Aleksander I i jego zaufani doskonale wiedzieli, co się dzieje, lecz nie lubili "otwierania oczu"; Karazinowi zaś się zdaje, że on niedostatecznie to przedstawił, nie poparł dowodami i pisze niekiedy ogromne elaboraty, których przeznaczeniem było nie mieć żadnego echa. Karazin ciągle mówi o swem uwielbieniu dla Aleksandra — nie możemy go podejrzywać o nieszcerość, lecz we wszystkim powinna być granica: w wielu razach Karazin odznacza się nizkiem pochlebstwem, niemal czodzaniem się. Kiedy najniesprawiedliwiej w świecie, z powodu urojonej w chorobliwych umysłach poszlaki, Aleksanderkazał go 1820 r. uwięzić w Schliesselburgu i trzymał go tam 6 miesięcy, Karazin pisze do Wołkońskiego, że "błogosławia i całuje rękę, która go karze" ¹). Co już jest odpychającym wprost, to nizkie pelzanie przed córką Mikołaja I; — podanie do niej ²) świadczy o małej godności osobistej u Karazina, bo tej osoby nie znał, i pisał w celach uzyskania dla siebie ulgi. Ten brak godności, to ciągłe zaślepienie — było przyczyną, że dekabryści usposobieni byli względem Karazina niechętnie ³). Ale jakkolwiekbyśmy się surowo zapatrywali na osobistość założyciela uniwersytetu w Charkowie, przyznać trzeba, że wielkie jego przymioty i zasługi stawia go w rzędzie najniepolspolitycznych ludzi Słobodzkiej Ukrainy. Więcej powiem: zjawia się on tam jako feniks. W mowie swej do szlachty wypowiedział on zdanie: "całe me życie należy do ojczyzny, ale szczególnie do kraju, który był ojczyzną dla pojęć mej młodości" ⁴) — i to Karazin spełniał wierne, z zadziwiającą energią i poświęceniem. Kiedy się narażał i molestowano go, wygłosił piękną myśl: "zgadzam się być śmiesznym, abym tylko zdolał stać się pożytecznym" ⁵). Wysokie akcenty szlachetności ma list Karazina do Adama Czartoryskiego ⁶): "Mości Książę! Wam po części jest znanem do jakiego stopnia zachwiany mój stan majątkowy, przez szalone wysiłki, aby poprzeć oświatę ¹) Tichij 237. ²) Pyc. Crap. 1903 N 4 str. 24—25. ³) Siemiewski l. c. 615—616. Czasami i u Karazina zjawiały się wątpliwości, co do swego crédo: wyrywa mu się raz niezmiernie trafne powiedzenie: bez umyślnego cesarskiego rozkazu u nas nikt nie może mieć zalet (Pyc. Crap. 1870 II 571). ⁴) Pyc. Crap. 1875 XII 334. ⁵) Kiev. Crap. 1891 XXXIV 389. ⁶) Zapiski X. Y. 1893 I 11. i rozwit Ukrainy Slob., mojej ojczyzny. Boleśnie mi było widzieć ją, obfitującą i w dary przyrody i w talenta jej mieszkańców, w poniewierce i ohydzie; i jam sobie uroił, że dość jednej mej gorliwości i szczupłych moich środków, aby zniszczyć przeszkody, stawiane na drodze do jej pomyślności". Co się tyczy stosunków Karazina z uniw. chark. w czasach późniejszych, gdy często on przebywał w tem mieście, możemy zanotować myśl Belin de Ballu z r. 1805, aby założyciela uniw. obrać honorowym jej członkiem, co nie znalazło aprobaty, z powodu niedawnego usunięcia go od spraw uniw.: wybrano go w 1811 r.¹). Kiedy Karazin w 1833 r. znajdował się w fatalnych interesach, profesorowie zebrali 1280 rs. dla pokrycia części jego długów²). W 1840 r. Karazin starał się o posadę głównego bibliotekarza w uniw. chark., lecz to nie doszło do skutku³). Rozstając się z Karazinem⁴) jeszcze raz twierdzimy, że nie tylko on się przyczynił, jak utrzymuje większość historyków, do powstania uniw. w Charkowie, ale z całą słusznością winien się nazywać założycielem a nawet fundatorem, w przenośnem tego słowa znaczeniu. Gdyby nie jego niezwalczona energia, w Charkowie powstała szkola wojskowa. On jeden rozumiał całą doniosłość wyższej instytucji i może przeto zaliczać się do ludzi najwięcej zasłużonych w dziejach oświaty na Rusi. Szczera prawdę wypowiada Rada uniw. chark., wybierając Karazina na honorowego członka: "Ad hunc virum eligendum Senatus, praeter eximias cognitiones, quibus excellit, etiam quodam grati animi sensu impulsum est; quia ejus singulari industria et labori inaceptis referen- --- ¹) Płochiński Zapiski X. V. 1895 I 56. Znamienne, że była względnie znaczna opozycja: Karazin otrzymał głosów +7 i -3; zazwyczaj członkowie honorowi przechodziли jednogłośnie lub z jednym minusem (ib. passim). ²) Danilewski Укр. Стат. 1866 str. 150—151. Nie przeszkodziło to po dwóch latach bardzo nieprzyjemnemu zajściu Karazina z kancelaryją rektora, z powodu dyplomu syna (ob. Tichij 269—272). ³) Bahalej Zapiski X. V. 1905 I 128, Tichij podaje, że Karazin został pomocnikiem bibliotekarza, a potem starał się o główny zarząd, co przeczy relacji dokumentalnej Bahaleja, gdzie jako pomocnik bibliotekarza występuje syn Karazina. Istnieje wersja, że Karazin chciał zostać profesorem w uniw. chark. ⁴) Poglądy na niego są sprzeczne i nawet istnieje cała literatura polemiczna. Dość prawdziwy jego portret nakreślił Ławrowski Ж. М. Н. II. 1873 II 294—311. dum est, quod universitas Charcoviae sit constituta" 1). Kiedy Daniłowicz rozpytywał i badał przyczyny powstania uniw., doszedł do przekonania, które wypowiada w liście do prof. Onacewicza: "wiekopomnie słynąć będzie pierwiastkowa usilność Karazina w dźwignięciu w Charkowie uniwersytetu". Od pierwszego dnia swego założenia uniw. charkowski poczuwał się do kierowniczej roli oświatowej i jego działalność była protestem przeciw ogólnemu zastoju. Uniwersytet zresztą nie prowadził walki, nie występował z ostrą krytyką, jedynie ukazywał na nowe tory i nowe poglądy. Kurator Potocki trzymał się zdania, iż trzeba się liczyć z nastrojem miejscowym i w swych wystąpieniach być bardzo ostrożnym, żeby "nie zrazić ich (t. j. Slobodzian) do nauk, których oni i bez tego nie lubią" 2). Bezpośrednie zetknięcie się uniwersytetu ze społeczeństwem odbywało się na uroczystościach publicznych zamknięcia i otwarcia roku szkolnego. Dla urozmaicenia tych aktów, zaprowadzono przeplatanie mów muzyką i śpiewem — ten środek można nazwać wiele trafnym, atoli urządzano jeszcze przyjęcie dla gości, złożone z jadła i napojów chłodzących 3). Na tych posiedzeniach profesorowie wygłaszali oracje; wprowadzono doskonale zwyczaj drukowania tych mów, mamy przeto wielką ich obfitość, świadczącą o wielkim zrozumieniu rzeczy i ruchliwości naukowej: same te mowy przynoszą niemały zaszczyt uniwersyte- towi. W nich przedewszystkiem wysławia się oświata, następnie odsłaniane są w formie popularnej postępy umysłu ludzkiego, lub stan poszczególnych nauk i ich znaczenie; nie zaniedbywano i przemówień o celu ścisłe praktycznym. Najwięcej zużywano elokwencyi dla wyjaśnienia roli oświaty i wychowania, jako też znaczenia uniwersyteckiej nauki: o tem prawią Belin de Ballu, Rommel, Huth, Schweikart, Ryżski, Szumlański, Kamieński, Jacob; ostatni rozumnie rozwodzi się o wpływie uniwersytetów na kulturę i kwitnienie państw, oraz obala poglądy, że czystość obyczajów jest właściwością dzikich; oświata prowadzi do postępu materialnego, umysłowego i moralnego: im w większym zacofaniu oświata, tem są grubsze obyczaje, tem więcej wad i występków. Rzecz prosta, Jacob --- 1) Na posiedzeniu 30 sierpnia 1811 r. Ławrowski I 101. 2) Suchomlinow 118. 3) Te "poczęstki" dziwili Daniłowicza; w 1826 r., jak donosi, zwyczaju tego zaniechano. nie omija pouczyć o tych korzyściach, jakie się okażą, z powodu zaprowadzenia uniwersytetów w Rosyi, a w szczególności charkowskiego. Myśli te, choć wypowiadziane z siłą, mogą się wydawać obecnie ogólnikami, jasnymi bez żadnych dowodów, ale w Charkowie na pocz. XIX w. nie tylko były nowością, ale należało je wciąż powtarzać, wobec ogólnej ospałości i niechęci do oświaty¹). Nie możemy tym mowom przypisywać szerokiego wpływu na ogół: zbyt bowiem szczupła garstka była na tych aktach obecną²). Główną attrakcją była niewątpliwie muzyka: odegrywano całe koncerty. Nauczanie „kunsztów przyjemnych” miało znaczenie, bo do tego bardzo się młodzież garnęła; od początku trwania uniwersytetu dawano rysunki, muzykę, także tance i sztukę fechtowania, oraz jazdy konnej. Szczególnie muzyka miała duże powodzenie, a wiadomo, jak do niej są zdolni Rusini. Dwaj nauczyciele Jan Witkowski i Jan Łoziński³) mieli wcale pokaźną liczbę uczniów, ćwiczących się na różnych instrumentach: popisywali się oni ze swoją sztuką na aktach publicznych; „Ukraiński Wiestnik”, dając opis jednego aktu, tak kończy: „można powiedzieć, że wielu z tutejszej młodzieży z dużem powodzeniem zajmuje się muzyką i usprawiedliwia nazywanie Ukrainy — Italią”⁴). Bez wątpienia, ¹) Dla historyków, którzy znajdują, że Słob. Ukraina była przygotowana dla uniw., doskonałą odpowiedź daje prof. chark. Stiepanow, we wstępnym wykładzie 2 września 1835 r.: „co za oświata, skoro jeszcze trzeba przekonywać o pożytku jakiejśbądź nauki... co za oświata, kiedy sama myśl, że oświata konieczna jest dla ogólnego dobra, nie stała się jasną, bezsporną myślą”. ²) Jak wskazują wykazy roszchodów na przyjęcie gości. Relacje Danilowicza, że akty przechodziły bez wrażenia i były jałowe, odnoszą się do czasów późniejszych, lecz ważnym jest jego opis sali posiedzeń: „niegodziwa sala tak zbudowana, że o kilka kroków mówcy słyszeć nie można”. (List do Lelewela 31 sierpnia 1826 r.). ³) Obaj Polacy: Witkowski, uczeń Hollanda w wileńskim uniw., nauczał w Charkowie 1805—1815 i 1821—1830 — znał dobrze muzykę, sam był kompozytorem i ma niepóźniej zasługi, jako popularyzator muzyki klasycznej (Haydna i in.); zanadto tylko się oddawał aferom handlowym (ob. Riedin. Zamecki X. V. 1904 IV 92—4, Bahalej I 974—980, 1070). Jan Łoziński b. nauczyciel muzyki w szkole bazylianów w Humaniu w char. uniw. służył 1815—1837; niższe posiadał przygotowanie od poprzedniego, lecz nie brakło mu uczniów np. w 1825 r. u Witkowskiego było ich 23, u Łozińskiego 31 (ob. Riedin l. c. 94—5). ⁴) 1816 janvarl str. 93. nauczanie kunstów dało znaczne rezultaty i odegrało rolę w rozwinęciu i rozszerzeniu pojęć estetycznych). Usiłowania tego zakładu naukowego mogły wpływać na uczniów i na lepsze jednostki, ogółu zaś pograżonego w niewiedzy i indyferentyzmie nie poruszały. Podziałały nań konkretne fakty, świadczące o użyteczności nauki — najwięcej lekarze profesorowie, do których się zaczęto tłumnie udawać. Następnie widzimy zbliżenie pewnych profesorów z obywatełstwem, na gruncie familijnych związków). Naturalnie, nie można mówić o poważnych zwycięstwach nowego świata, zrobiono tylko pierwsze wyłomy. Ogromnie się zmieniła fizyognomia samego Charkowa: napływ nowych żywiołów spowodował szybki wzrost ludności, rozbudowanie się miasta, wzmożenie handlu i przemysłu. Pod względem zaś umysłowym zmiany były jeszcze znaczniejsze; chociaż nie trzeba tego przesadzać, jak to czyni historyk literatury ukraińskiej w kilkuwierszowej wzmiance o znaczeniu uniw. w Charkowie. Życie tego miasta i w wiele lat później nie tętniło bogactwem; jeszcze w drugiej połowie XIX w. życie Charkowa „nie odznaczało się ani pełnią ani różnorodnością, szło monotonnym i wolnym krokiem” 3). Możemy je oceniać tylko w porównaniu z tem, czem był Charków przed powstaniem uniwersytetu — i wtedy różnica uwydatni się olbrzymią, co doskonale zauważyli i współcześni 4). Od czasów nastania uniwersytetu można mówić o niejakim ruchu umysłowym i produkcji literackiej Charkowa. O założeniu --- 1) Riedin. Преподавание искусствъ въ Х. У. Записки Х. У. 1904 IV 81 sq. 2) Pożeniili się na Slob. Ukr. Stojkowicz, Rommel, Paułowicz. Zarzucają prof. cudzoziemcom, że nie starali się nauczyć po rosyjsku, i niektórym słusznie, ale np. wyżej wymienieni, oraz inni, znali ten język; do tych trzeba zaliczyć i Dugoura wbrew twierdzeniu Fortunatowa, bo przecież nie mógł inaczej oceniać pracy po ros. Uspienskiego (II. ф. I 54). Rommel (62) opowiada, że prof. Belin de L'ulu chodził na rynek uczyć się języka, ale nie znał go jeszcze dobrze i, występując w sądzie ze skargą na nierogacznę, która wpadała do jego ogrodu, tak zaczął „panowie: świnie!“ zamiast: panowie! ta świnia etc. 3) Sumcow. Записки Х. У. 1903 III 73; Stojanow ib. 1875 II 34; por. Lipiński l. c. 73. 4) Вернетъ. Мысли о Харьковѣ. Українскій Вѣстникъ 1817 ноябрь 187. — Tu należy wzmiankować o zasługach uniw. chark. dla poprawienia stanu sanitarnego miasta: ciąglem kołataniem o poprawę, wprawdzie po długich latach, wywołał pewne reformy. towarzystwa filotechnicznego poprzednio się mówiło; we dwa lata potem (1813), z inicjatywy prof. Rommela i Stojkowicza, zawiązało się przy uniwersytecie towarzystwo uczone, dzielące się na dwie sekcje: przyrodniczą i literacką. Należeli doń prawie wyłącznie profesorowie; na posiedzeniach odczytywano referaty, starano się wciągnąć siły zamiejscowe: dość czynny udział brał w niem Bielecki-Nosenko, pisarz małoruski. Towarzystwo to jednak nie rozwijało się należyście i po pięciu latach zaczęło się chylić ku upadkowi: w r. 1818 np. odbyło się jedno tylko posiedzenie$^1$. Wydało ono tom swych prac. (Trudy Obszczestwa Nauk 1817): w literackim dziale znajdujemy tłumaczenie o pochodzeniu Słowian Jana Potockiego, które sporządził chark. gubernator Muratow i Siestrzeniewicza o języku sarmackim i słowiańskim i podobieństwie ich z sanskryckim (tl. Borzenko) i parę rozprawek. Daleko bogaciej przedstawia się dział drugi: tu mamy astronomiczne rozprawy Osipowskiego, matematyczne Archangielskiego i przyrodnicze Komlisyńskiego, Suchomlinowa i Gromowa; ostatnia (enumeratio stirpium phaenogamarum agri Charcoviensis) jest dalszym ciągiem badania fizyografii kraju. Pod wpływem obudzonego ruchu, powstaje w Charkowie towarzystwo dobroczynności, daje pewne znaki życia teatr (bardzo w tym okresie nędzny), zakładają się prywatne szkoły dla przygotowania do uniw. Wreszcie godnym jest zaznaczenia pierwszy zakład naukowy dla kobiet, t. z. „instytut dziewic“, którym interesowali się mieszkańcy Charkowa; nauczycielami w nim byli przeważnie adjunkci i wychowawcy uniwersytetu. ROZDZIAŁ VI. Oddziaływanie uniw. char. na ruch literacki. — Powstanie czasopism w Charkowie. — Ukraiński Wiestnik, jego zawartość i znaczenie. — Inne gazety i pisma.— Charkowski Demokryt. Ruch czysto naukowy w Charkowie ogranicza się na członkach uniwersytetu, lecz fale obudzenia umysłowego wychodzą poza --- $^1$ Укр. Вест. 1817 февр. 229, арт. 101. Bahalej I 741—7, II 740—4, Петровъ l. с. 40. jego mury. Najdonioślejszy wpływ uniw. widnieje na rozwijaniu się piśmiennictwa. Ścisłe mówiąc, literatury na Słob. Ukrainie nie było. Mamy wiadomości, że w XVIII w. istniały familijne la- topisy Kwitków, Tewiaszewów, Lesiewickich, Szewiczów — ale o innych objawach literackich zupełnie głucho. Jeżeli zjawiali się ludzie, którym można dać miano literatów (Palicyn), były to ele- menta napływowe. Piśmienna działalność Karazina rozwinęła się już po założeniu wszechnicy. Rola uniw. char. w tym względzie jest ogromna: podawał on wyższe ukształtowanie i specjalnie oddziaływał przez zaznajamianie z literaturą powszechną. Sama nauka wtedy była jeszcze dość mo- eno zabarwiona pierwiastkiem literackim i w pewnych cechach różni się od współczesnych kierunków i metod. Dość zacytować, że tak świetnie znający swój przedmiot prof. fizyki, Stojkowicz, na ćwiczeniach praktycznych czynił doświadczenia a ponadto ob- jaśnił studentom wybrane miejsca z Lukrecyusza (De natura re- rum) i Wergilego (Georgiki)¹). Cóż mówić o wpływie takich lite- ratów par excellence, jak Ryżski, Belin, Srezniewski, Hulak-Arte- mowski, a także wielkich miłośników literatury, jak Rommel, Tym- kowski i inni. Dzięki wykładom i przestawaniu z profesorami, w Charkowie nader prędko zjawia się generacja piszących, którzy równie zaszczepiają i zainteresowanie się literaturą i gust do czy- tania. Ciekawa to karta niezmiernie szybkiego postępu. Pisarze ci występują przeważnie w języku rosyjskim, który od dawna staje się tu panującym w wyższych klasach ludności, atoli w tym etapie piśmiennictwa zaczyna dawać pędy i język ruski, przytem ta lite- ratura odbija w sobie żywoły i sprawy miejscowe i na pół bez- wiednie budzi zamiłowanie do swojszczyzny. Liczba drukowanych książek w Charkowie może być nazwana imponująca. Druki char. uniw. od 1805—1815 r. wyszły w liczbie 210, co stanowi 1/12 części wszystkich wydań w Rosyi w ciągu tego samego czasu²). Z tej liczby 90 prac napisali profe- sorowie, 16 studenci, resztę zaś nauczyciele gimnazjum i osoby postronne. Przeważająca część tych wydań to podręczniki nau- ¹) Oczerk 63. ²) Ikonnikow. Pyc. umn. l. c. X 542 por. Suchomlinow 124. Dodać trzeba, że obliczenia dokonano na podstawie Voigta, który wiele druków charko- wskich opuścił. kowe, edycje klasyków i w ogóle książki dla szkolnego użytku; znajduje się tu wiele tłumaczeń. Należy także zaznaczyć, że do wzrostu produkcji literackiej wiele się przyczyniła ustawa cenzury 1804 r., która kategorycznie wymagała bezstronności w oceńach i wyrozumieniu; nawet w wypadkach, jeśli jaki ustęp można było tłumaczyć dwojako, to ustawa poleca zatrzymać go, t. j. nie wyrzucać. Najważniejszym zaś było, że censorami byli profesorowie uniw. Po kilku latach tę względnie łagodną ustawę zaczęto ograniczać, a w końcu psuć zupełnie, lecz choć w części ratowało sytuację to, że cenzura spoczywała do 1828 r. w rękach ludzi bardzo światłych. Rozwój czasopiśmiennictwa w Charkowie najoczywiściej ilustruje potężny krok, jaki zrobiono od czasu otwarcia uniwersytetu. W okresie 1812—20 mamy do zanotowania następujące czasopisma: Jeżeniedzielnik, Ukrainski Wiestnik, Charkowski Demokryt, Charkowskie Izwiestija, Ukraiński Domowod, a także 5 zbioropism młodzieży uniwersyteckiej¹). Najpoważniejszym z nich może być nazwany „Ukrainski Wiestnik“, stanowiący niejako organ uniwersytecki. Wzorowany na pismach zagranicznych, pod względem umiejętności redagowania przynosi prawdziwą chłubę swym wydawcom. Miał on nietylko na celu rozpowszechniać smak do literatury i chęć oświecania się, ale nadto i przedewszystkiem, lubo wydawany po rosyjsku, dążył do tego, aby dać „lepsze pojęcie“ o Slob. Ukrainie; miejscowe sprawy są tu traktowane, jako główne zadanie i już czuć w nim dążność do poznanania kraju rodzimego. Ukr. Wiestnik wychodził zeszytami, raz na miesiąc od 1816 do 1819, pod redakcją Razumnika Gonorskiego, Filomaftskiego i Kwitki. O pierwszym była już mowa. Eugrafus Filomaftski (1790—1831), adjunkt uniw., podobnie jak Gonorski, należy do wysoce sympatycznych i zasłużonych osobistości: encyklopedycznie ukształtowany, zwolennik szerzenia oświaty i wkładający w to ¹) O tej żurnalistyce mamy artykuł Rusowej Kieb. Ctap. 1891 XXXVIII 168—198, niestety, powierzchowny i rojąć się od błędów: pierwszy druk w Charkowie miał wyjść 1811 r. (str. 174), redaktorem Ukr. Wiest. miał być Skłabowski (184). „Ukrainski Żurnal“ pomieszany z „Ukr. Wiestnikiem“, który, według autorki, wychodził do 1825 r. (191). Prof. matematyki, Pawłowski i gramatyk Pawłowski znani w jedną osobistość (197). Zaznaczamy, że Karazin w 1806 r. zamierzał wydawać „Sobiesiednik iz Ukrajny“. wiele zapału, jest filarem czasopisma. Te same uczucia ożywiają Gonorskiego — i dzięki pracy tych dyoskurów, w najszerszych warstwach publiczności upowszechniają się zdobyte wiedzy, utwory literackie i zdrowe poglądy cywilizacyjne. Obaj ci redaktorowie byli rdzennymi Rosyanami, ale jako działacze najżyźniejszej usposobieni dla kraju, gdzie im wypadło pracować. Rozumieli, że swoista fizyognomia tej prowincji i jej przeszłość wymagały odrębnego charakteru ich czasopisma. Starali się tedy pozyskać do swego grona znańce stosunków życia, ludności i dziejów Slob. Ukrainy. Znakomity powieściopisarz ruski Grzegorz Kwitka-Osnowianenko (1778—1843) w tych czasach w literaturze wcale nie był znany. Nie odebrał on systematycznego wychowania i w ogóle wykształcenie jego i potem mocno szwankowało, ale był to samorodny prawdziwy talent. Na Kwitee widzimy najdowodniej, jak sfera uniwersytetu wciągła zdolne jednostki i wpływała dodatnio na ich rozwój, aczkolwiek nie byli jego wychowańcami. Żywy i zdolny umysł Osnowianenki przejął się tym nowym prądem: w 1812 r. zostaje dyrektorem teatru i bierze na siebie kierownictwo instytutem panien. Filomaftski i Gonorski dobrze się poznali na zdolnościach przyszłego pisarza, który pochodził z rodziny, mającej zamiłowanie do historii Rusi, a sam doskonale znał stosunki slobodzkie. Kwitka rok tylko pozostawał współredaktorem, obrano go bowiem marszałkiem powiatowym. Rozstając się z Wiestnikiem, Kwitka powiada, że uznanie zdobyte przez to czasopismo bynajmniej nie jest jego zaśluga, a jedynie „najgorętsze pragnienie pożytku dla naszego kraju zniewoliło mię przychylić się do waszej namowy i stać się samowrańcem uczonym” (1817 I 128). Gonorskiego w sierpniu 1819 r. nie stało i w ostatnich miesiącach pozostawał sam Filomaftski. Według układu redakcji U-go W-a, artykuły rozpadły się na działy: naukowy, literatury pięknej (proza i poezja), notatki charkowskie, rozmaitości. W pierwszym znajdujemy rozprawy historyczne, z teorii i historyi literatury, podróże. Oddział „malowniczej prozy” zawiera przeważnie tłumaczenia, których sporo i w dziale poezji, ale i oryginalne utwory są w wielkiej obfitości. Czwarty dział dostarcza wiadomości o uniwersytecie, tow. filotechnicznem, --- 1) Ukr. Wiest.: żeby nie cytować miesięcy, oznaczamy je cyframi rzymskimi. dobroczynności, teatrze, jarmarkach, zmarłych profesorach i t. d. Do miscellaneów odniesiono bibliografie, recenzje, listy do redakcji (zawijączek publicystyki) i luźne wiadomości. Jak na owe czasy, treść przedstawia się urozmaiconą i powinna była interesować. Najwięcej tu pracował Filomaftski, dając mnóstwo tłumaczeń swego pióra; choć specjalnie poświęcał się historyi, zamiłowanie miał do literatury, lecz twórczych zdolności brakło mu zupełnie; najciekawszym z jego artykułów jest pogląd na panikę wojny (1819 I 3—27, III 274—319). Prawie tak samo czynnym okazał się Gonorski: drukował przekłady, recenzje i samodzielne roztrząsania. Kwitka przez czas krótki pisywał t. z. "Listy do wydawców" pod pseudonimem Falurden Powinuchin: jestto rodzaj satyry na obyczaje obywatelstwa; przeważnie napada tu autor na manię sprowadzania cudzoziemców na stanowiska rządów majątku i nauczycieli domowych. Kwitka osmiesza to, dowodząc, iż środek ten gubi materialnie właścicieli, a z drugiej strony wprowadza korupcję do całego domu, zaczynając od obywatelki aż do pomywaczki. W listach tych są miejsca, odznaczające się humorem czysto małoruskim, ale naogół satyra ta jest ciężka i pozbawiona wszelkiej finezyi. Uogólniając ujemne poszczególne fakty, Kwitka dość niezręcznie czyni wycieczki przeciw cywilizacji zachodnio-europejskiej. Styl rosyjski Kwitki nie odznacza się zaletami i bywa jałowy. Do współpracowników U-go Wiestnika należeli profesorowie uniw., szczególnie go popierał Iwan Srezniewski, który podobno był jednym z jego założycieli ¹). Najobfitsze plony U-ki W-k przynosi w mowie wiazanej. Rymtowrztwu oddają się i profesorowie i studenci. Wśród ostatnich zapanowała namiętność do wierszowania, do tego zachęcano i z katedry uniwersyteckiej. Rozwielenienie się wierszy nie odpowiadało realnemu kierunkowi Karazina, który był współpracownikiem U-go W-a. Chociaż on tam nie powstawał na wierszomanię, ale znamy jego zapatrzywania z odważnego wystąpienia w towarzystwie miłośników rosyjskiej literatury w Petersburgu, które prawie wyłącznie zajmowało się pisaniem wierszy. Karazin wygłosił tam mowę, w której wołał: "zamiast opisywać po dziesięciotysięczny raz wschód ¹) Srezniewski W. Z. M. H. II. 1898 VI 372. słońca, pienię ptaków, mruczenie strumyków, użyjmy tego samego talentu, tej samej szczęśliwej wyobraźni na przedmioty cenniejsze" 1). Czytając mnogie wiersze U-go W-a, zjawia się chęć potwierdzić słowa Karazina, że lepiejby było czas swój obrócić na co innego. Istotnie, poeczy te są prawie zawsze poniżej mierności: część ich trzymana w tonie pseudoklasycznym, szkolarskim, odstrasza swoim ciężkim stylem i brakiem uzdolnienia; za wzór tu służą Dierżawin, Sumarokow, znaleźć można oddźwięki muzy Łomonosowa. Już znacznie lepsze są utwory z przymieszką sentymentalizmu, pożyczanego od poetów europejskich i od Karamzina; są bardzo nieliczne tony muzy Żukowskiego. I właśnie te szmery zdrojów i t. d., na które napadał Karazin, są w każdym razie daleko sympatyczniejsze i żywsze, niż nadęte, szeroko-szumne ody i nędzne epigramata i satyry. Zastanowiwszy się głębiej, musimy przyznać, że dla Charkowa to wierszoklectwo miało dodatnie znaczenie, już przez to, że dawniej nawet literatury tu nie lubiono, nie miano wyższych zamilowań. Oddanie się poezji świadczy o celach i dążnościach wyższych — i dla owego czasu, kiedy się tworzyła intelligencja, pisania wierszy nie można nazwać marnowaniem czasu, bo był to pierwszy i konieczny odruch ekspansyj umysłowej. Wreszcie w niektórych próbach dają się odszukać zarodki nowego ducha literackiego. Nie będziemy wyczerpywać całej nomenklatury tych wierszopisów — Somow, Rajdarowski, Tiulpin i mnóstwo innych, zginęli doszczętnie w niepamięci; nazwiska ich są ważne dla statystycznego obliczenia wzrostu zamilowania w literaturze. Taksamo zginąłby z kart historyi piśmiennictwa i Piotr Hulak-Artemowski, gdyby nie zaczął tworzyć swoich wybornych wierszy w języku małoruskim. Rosyjskie jego wiersze (przekłady i naśladowania), umieszczone w U-m W-u nie objawiają weale talentu. Pewne przebłyski, świeższe tchnienia znajdują się u Kryczewska- skiej, Akimowa i Skłabowskiego. Lubow Kryczewska, pierwsza --- 1) Rezultatem było wydalenie Karazina z towarzystwa ob. Abramow l. c. 72. Eugeniusz Bolchowitinow, mówiąc o statystycznych planach Karazina, powiada, że to się nie uda: „Rosya nie Anglia i nie Francja, a nasi uczeni jeszcze nie statyści niemieccy. Wszyscy do czasu lubią literaturę, znamionującą tylko młodość oświecenia” (Pyc. Apx. 1889 II 367). poetka charkowska ¹), jak sama wyznaje w liście do redakcji, nie miała wecale sposobności się uczyć, a czytała tylko wiersze. Tworzyła ona w konwencjonalno-sentymentalnym stylu, powtarzając na różne zwroty, że nie można znaleźć na tym świecie nieobłudnych ludzi, prawdziwych uczuć — i w ogóle: „miłość i przyjaźń to urojenie (романь)“, lecz pewne zdolności posiadała. Naiwnie przyswoiwszy sobie zasady sentymentalnego lubowania się w smutku, pisze: I tutaj kiedy o was rodzeni wspominam, Nude i tęsknotę i smutek zapominam. A jeśli i tęskność owładnie mną na chwilę, To i potęsknić za wami dla mnie jest mile. (1817 II 198). Bardzo naiwne jej wyznania, odznaczają się pewnym wdziękiem szczerości: „żeby wszystko otaczające zdawało się nam pięknem, na to nie trzeba licznego tłumu, dosyć jednego milego człowieka“. Kryczewska pisała i prozą. Zasługuje na uwagę, iż przebija się u niektórych pisarzy występujących w Ukr. W. poczucie pejzażu rodzinnego i niejasna jeszcze chęć jego odmalowania. Oto np. ustęp o Dnieprze Kryczewskiej: „siedząc koło okna, widzę jak dumnie pędzi ta majestatyczna rzeka. Na widoku mam Nienasytneńskie porohy, czyniące głuchy i dziki łoskot, przed memi oczyma płyną odlamki rozbitych bark; na drugiej zaś stronie Dniepru widzę góry krzemienne i po nich w przyjemnym nieładzie rozsiane drzewa... stan duszy mojej: wzburzenie Dniepru nie silniejsze od jej wzburzenia“ ²). Dniepr staje się ulubionym: obraz jego znajdujemy w sentymentalnym opisie Aleksandra Korneliusa p. t. Widok zwalisk pałacu Potemkina (1818 II 182—184). W wierszu Jegora Akimowa „Do gołąbka“ (1817 I 96) jest pewna śpiewność i tony liryzmu, które nieco przypominają poetyczny przekład Gerbela płaczu Jarosławny ze Słowa o Pułku Igora. Aleksander Sklábowski (1793—1832) niewątpliwie posiadał uzdolnienie poetyckie, rozwinięte w późniejszych czasach. Wiele w nim tętna i uczuwania poezyi, a pseudoklasycznych strzępów mało w jego utworach. Co prawda, wiersze jego w U-m W-ku bar- ¹) Osobно Мои свободныя минуты X. 1817. ²) 1817 II 197. Nasuwa się tu zestawienie tego opisu z mistrzowskim malowidłem Dniepru, które daje Gogol w powieści Странная Места. dzo są jeszcze niedoskonałe, ale mają prostotę i odznaczają się dźwięcznością rymowania. Zużyte i ograne formy poezji szkolarskiej ustępowały bardzo powoli. Działał tu wpływ zachodniej literatury i w większej jeszcze mierze rosyjskiej. W tej ostatniej nie zakończyły się jeszcze były słynne spory Karamzinistów z Szyzkowem. Pod względem stylu, U-i W-k zaliczony być może do stronników Karamzina. Tymczasem w literaturze ros. nastawały nowe prądy. Rzecz charakterystyczna, że Gonorski jasno sobie zdawał sprawę, że istnieją już 3 kierunki: „słowianolubców“, Karamzinistów i tych, „którzy nie mają naczelnika, ale posiadają swój statut t. j. prawidła zdrowego smaku, oparte na wzorach starożytności i najnowszych czasów“. Cała sympatia Gonorskiego, jak widać, chyliła się ku prądowi odrodzeniowemu. W artykule I. Bohdanowicza (Pisarz w towarzystwie i odosobnieniu 1818 XI 160) znajdujemy potępienie szkolarskiego pisania, według recept: „wszystkie niemal nasze retoryki i kursy literatury napełnione samemi formulami, samemi suche mi prawidłami, podług których nie można napisać nic pięknego“. Bardzo rozumnie postępował Gonorski, dając w wielkiej ilości przekłady wybitniejszych utworów. Znajdujemy tu urywki z Cy- cerona, Horacego, Marmontela, Woltera, Racine’a, Chateaubrianda, Gessnera, Herdera, Miltona i wielu innych. Niemało zamieszczono tłumaczeń z polskiego, figurują tu: Naruszewicz, Krasicki, Karpiński, Dmochowski, ks. Czartoryska, Szwejkowski, Jan Śniadecki, oraz przygodne artykuły z Tygodnika polskiego i Dziennika Wilońskiego. W rozprawie Gonorskiego znajdujemy objaśnienie, dlaczego w U-m W-u tyle przekładów, a tak mało oryginalnych rzeczy, zwłaszcza w dziale t. z. malowniczej prozy: „przy teraźniejszym stanie naszej literatury, dobry fragment cudzoziemski, umiejętnie przełożony, pożyteczniejszy od tuzina grubych i niesmacznych oryginałów“. Dalej Gonorski zatrzymuje się nad zasobami literatury specjalnie „ukraińskiej“, t. j. charkowskiej, i przypomina, jak niedawno kraj cały przedstawiał się pod tym względem jako tabula rasa, więc nie dziwnego, że „nie mamy jeszcze dobrego smaku, zarazem atoli przyznałbym nam dążenie do jego nabycia“. Krytyka literacka prawie nie istniała w U-m W-u. Szkoda, że Gonorski mało na tem polu występował: odznaczał się on trafnem zrozumieniem i nie brakowało mu zdolności: o tem świadczy drugocząca jego recenzya (1817 VIII) na program Orli Oszmienieca, który zamierniał wydawać w mieście Orle Periodiczeskoje Soczinienie; Gornorski nicuje nieuctwo autora i wypowiada wiele trafnych uwag. Inna krytyka, zasługująca na wyróżnienie, jest pióra Masłowicza; wystąpił on w obronie kolegi swego, Jakima Nachimowa (1782—1814), który w swoim czasie używał znacznej wziętości i nawet dotychczas Charkowianie wysoko cenią jego utwory. Nachimow pisał satyry, bajki i wiersze okolicznościowe, w których napadał na wady urzędników; zamiary miał szlachetne, ale wykonanie odznacza się słabem obrazowaniem i trywialną treścią, dowieip w jego satyrach płaski; lepsze są bajki Nachimowa, który zresztą umarł młodo, z powodu nieszczęśliwego nałogu pijania ¹). Otóż jakiś A. R-r próbował dowieść, że Nachimow nie posiadał talentu i to wywołało replikę Masłowicza w U-m W-u (1817 X 113—120), napisaną żywo i gorąco: trafnie tam ujął Masłowicz słabe strony przeciwnika, atoli obrona ta nie tyle nas przekonywa o uzdolnieniu Nachimowa, ile o przywiązaniu Masłowicza do Slob. Ukrainy, która była dumną ze swego poety, a także poucza o skali wymagań współczesnych: nawet tak mierny talent, jak Nachimowa, czynił go podoneczas znakomitym. Jedną ma słuszność Masłowicz, że niektóre bajki jego przyjaciela są niezle. Ogromne znaczenie na owe czasy miały starania redakcji U-go W-a o nadanie mu kolorytu miejscowego: drukowano tu artykuły historyczne o Rusi; pierwsze w swoim rodzaju, jak o Bohdanie Chmielnickim, o Malorusi (Eliasza Kwitki), o starożytnościach małoruskich, wstęp do dziejów małoruskich (Markowa); trzeba pamiętać, w jakim stadyum się znajdowały badania historyczne dotyczące Rusi — pracowników na tem polu wcale nie było. Wymienione rozprawki są wiele powierzchowne, o cechach kompilacyjnych, ale ważnym jest, iż U-i W-k zapoczątkował te badania i budził zainteresowanie się przeszłością. Bardzo modnymi były wtedy opisy miejscowości i podróże — tego nie brakło w U-m W-u. Specjalnie o Slob. Ukr. i Charkowie rozpisywał się dość głośny Jan Wernet, rodem Szwajcar, ale zda- ¹) Nachimow pewien czas wykładał w uniw char. jęz. ros. na t. zw. kursach dla cywilnych urzędników. O nim Чирковъ Рус. Стар. 1880 XXIX 709—736, 951—974. wna tam osiadły i znający kraj i jego język$^1$. Opisy jego są wiele dalekie od rysów realnych: najczęściej, zamiast konkretnych faktów, rozwodzi się autor o czczności szczęścia ludzkiego, wstawia długie tyrady o miłości ojczyzny, która się objawia nawet u Laplandczyków i t. p. Wszelako artykułiki Werneta dają i faktyczne wiadomości, pisane są sympatycznie i ogrzewa je prawdziwe przywiązanie do tych stron; wogóle, mimo sentymentalnej frazeologii, stanowią pierwsze próby krajowych opisów$^2$. Redakcja umiejętnie informowała o przejawach życia umysłowego Charkowa, przytem wpajała cześć dla uniwersytetu, wysławiając jego znaczenie. Zamieszczono tu ciekawe życiorysy profesorów Vannotiego, Dreysiga, Kamienskiego i Gonorskiego; zajęto się także filozofem Skoworoda, dając dwie jego charakterystyki (piora Hess de Calvet'a i Werneta), oraz parę jego listów. Znamiennym jest objaw przywiązania niektórych autorów do samego Charkowa; w notatce o jarmarku Kreszczeńskim czytamy, że gdyby tylko dbano o porządek w mieście, to „istotnie i bezstronnie sądząc, tutejszy kraj, ze wszelkich względów, możnaby nazwać było Włochami, a Charków, jeżeli już nie Florencją, to przynajmniej jakiemkolwiek miastem środkowych Włoch” (1816 I 108). Tak dałecze zaślepiało zrozumiałe skądinąd przywiązanie do miasta$^3$. Karazin był także bardzo do Charkowa przywiązany, lecz widział jego podniesienie się w przyszłości i do tego dążył: „miasto mej ojczyzny, mily Charkowie, jakbym pragnął, abyś slużył przykładem dla wspańiałego Londynu i cywilizowanego Paryża”. Artykuły Karazina w U-m W-u reprezentują kierunek realny, który zresztą nie był obcy redakcji, usiłującej pod każdym względem przynosić korzyść krajowi. Karazin napisał rozumny list o obsadzaniu dróg drzewami (1818 VI 353—362), replikę na recenzję jego artykułu, gdzieindziej drukowanego „o ważności le- --- $^1$ O nim Bahalej w Sbor. Char. Istor. Fil. Ob. XVIII 186—192. $^2$ Ob. jego: Powrót z Wałek do Charkowa, Myśli o Charkowie, Charkowski cmentarz, Nowogród Siewierski; pisał także roztrząsania na wzór St. Pierre’a „o uroku wspomnień”, „młodość i starość” — tu przytoczył dość ciekawe anegdoty o Suworowie (1817 I 84—7). $^3$ Sbitniew, uczeń chark. uniw. w swych pamiętnikach (Kij. Star. 1887 XVII 294) nazywa Charków „pięknym”, unosi się nad nim do takiego stopnia bezkrytycznie, że stawia go wyżej od Kijowa (ib. 306). śnictwa" (ib. I 20—35) i parę innych$^1$). Tu drukował mowę swoją o prawdziwej i fałszywej miłości kraju (1818 IX 340—358, X 40—53), gdzie wypowiada wiele słusznych myśli i powstaje przeciw nieuzasadnionej i niesprawiedliwej niechęci do cudzoziemców. Dla przykładu poruszania spraw bardzo aktualnych dla kraju, przytoczymy rzecz prof. De-Lavigne’a „o corocznem niszczeniu lasów i konieczności zachowania ich i racyonalnego prowadzenia” (z franc. przetł. Gonorski 1818 IV 3—40). Niszczenie lasów, podług uczonego charkowskiego, czyni kolosalną krzywdę nie tylko obecnemu, ale i następnym pokoleniom. Już i teraz odbija się to na stale wzrastającej drożyźnie opalu i drzewa budulcowego. Autor podkreśla przyczyny tego smutnego zjawiska: dążenie do wzbogacenia się, brak wśród obywatelstwa wszelkiej znajomości zasad agronomii, nierównomierne posiadanie lasów, wycinanie ich na chróst, psucie siewek i młodych krzewów przez bydło. Z drugiej strony, nie prowadzi się wcale racyonalnego zalesiania: lasy wyrębują, lecz nie zakładają nowych. De-Lavigne chwali jednego obywatela, nie wymieniając jego nazwiska, który na 50 dziesięcinach nieurodzajnej i piaszczystej równiny zasadził gaj, ale to objaw sporadyczny. Autor wskazuje, jakim sposobem uniknąć przyszłej klęski: radzi ogrodzenia, pochłaniające tyle chróstu, zamienić żywopłotem, zasadzać rośliny — i poucza jakie na jakich glebach najłatwiej się przyjmują. Zatrzymywać się na t. z. „uczonym” dziale nie będziemy: sporo tu jest ciekawego materiału dla ówczesnych czytelników, niemało zaś rzeczy słabych, nawet biorąc rzecz względnie (O bardach, skaldach i trubadurach Paqui de Sauvigny, Lewszyn Greey i Rzymianie i t. d.). Warta zaznaczenia rozprawa Iwana Srezniewskiego p. t. Mitologia Słowiańska, na ogół mocno fantastyczna; autor utrzymuje np. że „znicz w wielu słowiańskich miastach miał swoje świątynie(!), lecz nie był przedstawiany na bałwanach” (1817 IV 16) — lecz ciekawe to jako symptom zainteresowania się słowiańszczyzną. Wiadomo, jaką rolę od XIX w. zaczęła grać idea narodowości i w życiu społecznym i literaturze. Dr. filozofii chark. uniw. Gustaw Hess de Calvet w rozprawie o muzyce instrumentalnej --- $^1$ Kurazin dostarczył do U-go W-a zapiskę M. Karamzina „О достопримечательностях Москвы” (1818 V 121—143, VI 245—254). kladzie nacisk na pierwiastek narodowy i popiera to przykładem z muzyki polskiej: "każda narodowość przejawia się zarówno w tańcach jak i w melodi tanecznej. Proszę wziąć np. polonezy Ogińskiego, Barcickiego¹), Kozłowskiego, Chrząstowskiego, doskonale wyrażające charakter narodowego tańca i proszę porównać z lichą elukubracją (мараниемъ) jakieś Elsnera lub Schütza" (1817 VIII 138). Społeczne kwestye mało poruszano w U-m W-u. Są tu myśli "szanownej osoby" o pańszczyźnie (1817 II), życzliwe dla ludu, ale naiwne w swych wywódach; redakcya dała opis ustanowień gminnych Karazina w Kruczyku. Mocno interesowała ogół polityka — i w ostatnim roku Filomaftski, licząc się z nastrojem, rozszerza ten dział, dając przeglądy polityczne. W ogóle zaś, z nieświadomych powodów, rocznik 1819 r. ubogo się przedstawia, pod względem rzeczy miejscowych: czy brakło znawców, dostarczających takich artykułów, czy zainteresowanie się czytelników zwracało się do rzeczy ogólniejszych — trudno wiedzieć. W każdym razie, wydawnictwo to miało powodzenie:²) ze sprawozdań Filomaftskiego widać, że przynosiło ono zyski, co na owe czasy, dla prowincyjnego, poważnego organu było rzadkością; choć liczba "subskrybentów" nie przekraczała 300, ale i to już było do pewnego stopnia zwycięstwem cywilizacyjnym. Słowem, U-i W-k, co do treści i znaczenia, można nazwać pismem dobrem i pożytecznem, a mówiąc o historii oświaty i literatury na Rusi nie wolno go pomijać. Inne czasopisma mają znaczenie, jako świadectwa pochopu do czytelnictwa, lub dobrej woli i zacnych chęci ich wydawców. Chronologicznie pierwszym ukazał się w Charkowie 1812 r. Jeżeńiedielnik, wyszło jego 12 numerów. Wydawcą był księgarz uniwersytecki, Langner; główna jego uwaga kierowała się na sprawy przemysłu i handlu, oraz na rady praktyczne (np. jak polerować stal, choć są i poważniejsze: prof. Neldechena, dlaczego w ziemiach urodzajnych gospodarz nie otrzymuje ze swego gospodarstwa korzyści, jakie powinienby otrzymać). Dla historyi Charkowa mają znaczenie liczne ogłoszenia. Czas dla wydania obrał Langner mało ¹) Barcicki nauczał prywatnie i w szkołach średnich Charkowa: Daniłowicz nazywa go wybornym muzykiem. ²) Rusowa 185 l. c. odpowiedni, z powodu wojny, a nadto minister Razumowski zachował się względem tego przedsięwzięcia bardzo niechętnie$^1$. Od 1817 r. zaczęła wychodzić tygodniowa gazeta Charkowskija Izwiestja, pod redakcją Andrzeja Werbickiego. Tak samo głównym celem tego wydawnictwa było służyć miejscowym potrzebom, to też Ukr. Wiest. przywitał je bardzo życzliwie (1817 I 131). Była to prawdziwa gazeta i dla literatury nie nie przynosiła; podawała ona wiadomości wewnętrzne, zagraniczne i drobiazgi (anegdoty, listy etc.). Znajdujemy tu wiadomości, że koło Bircusu złapano rysia, choć już oddawna nie widziano w tych stronach tego zwierza; koło Baturynu zaś ubito czarnego niedźwiedzia itp. Są tu relacje o uroczystościach uniw. i inne o życiu i zmianach w Charkowie. Jest sprawozdanie urzędowe o stanie gubernii Słobodzkiej. Dział zagraniczny przedstawia się jeszcze wielce prymitywnie, np. z Paryża piszą: „wezoraj i dziś Najjaśniejszy Pan pracował w swoim gabinecie z hercogiem Richelieu, dłużej niż zazwycaj”. Od 1818 r. miejscowe wiadomości schodzą na plan drugi i przeważają zagraniczne, daleko już lepiej pisane: niektóre nawet omawiają sesję parlamentu angielskiego$^2$. „Charkowski Demokryt” zwraca na siebie uwagę jako pismo par excellence literackie. Powstanie swe zawdzięcza jednemu z najwcześniejszych wychowńców char. uniw., Bazylemu Masłowiczowi. Pismo to, podług planu wydawcy, miało zawierać tylko literackie rzeczy, o charakterze przeważnie żartobliwym i satyrycznym. Masłowicz wychodzi z założenia, iż Charków, w którym od kilku lat wzniesiono światynię nauk, powinien mieć swoje pismo peryodyczne i obiecuje, że zamierzony „Demokryt” zapełniać się będzie wyłącznie utworami „naszego kraju”, nie tylko dlatego, żeby w zupełności usprawiedliwić tytuł tego wydania, ale żeby poznaćomić dalekich czytelników z twórczością charkowskich autorów. Do zamierzonego pisma miały wchodzić wesołe ody i poemata, bajki, epigramata (wierszem), następnie podróże, baśni (prozą) i wreszcie rozmaitości, jako to pieśni, tryolety, akrostychy, szarady i różne --- $^1$ O tem pismie podaje ciekawe wiadomości Bahalej (I 750—753), wyliczając głównejsze artykuły. $^2$ Rusowa ib. 176—184, Bahalej II 764—767. To wydawnictwo jest wielką rzadkością i niewiadomo dokładnie, kiedy przestało wychodzić; prof. Bahalej odnalazł pojedyncze numera z lat 1821—1823, prawdopodobnie wtedy ustało. igraszki wierszowane, służące dla "rozweselania dam". Pisma tego wyszło w 1816 r. trzy tomy, zawierające z pewnymi wyjątkami to, co obiecuje prospekt. Demokryt charkowski nie odznacza się pierwiastkiem prawdziwie satyrycznym, przeważają w nim rzeczy lekkie, humorystyczne; poważniejszej myśli, jakiegoś ścigania wad społecznych i obyczajowych nie znajdujemy tu weale. Literatura rosyjska już w XVIII w. miała czasopisma o zakroju satyrycznym (szczególnie ważnym jest "Truteń" Nowikowa), w których powstawało na lichwę, ignorance, zabobony, nieludzkie obchodzenie się z włościanami i cudzoziemcami; satyra ta pozostawała zawsze w ramach zakreślonych przez rząd, ale zawsze podkład jej był poważny. Nie można powiedzieć, ażeby Masłowicz chciał bawić tylko arlekinadą: już w pierwszym zeszycie drukował parę wierszy weale nie humorystycznych, co wywołało jednak pewne niezadowolenie wśród czytelników; widzimy to z tłumaczenia się redaktora, że w "Demokrycie" mogą być nie wyłącznie zabawne rzeczy, ale i tylko "przyjemne", oraz nie ma racyi, by on miał być zawsze pajacem (zuboskałem). Atoli te rzeczy "przyjemne" (oda na cześć bohatera bitwy pod Lipskiem i t. p.), trzeba przyznać nie pasują do całości, myśl zaś głębszej satyry, której doskonale wzory dał znakomity Fonwizin, pozostała obca, a raczej niewykonalną dla wydawcy. Brakowało mu utalentowanych współpracowników (nawet tej miary, co satyryk Nachimow) i musiał się zadawalniać żniwem, jakiego dostarczała gleba charkowska. Słowem, głównym celem "Demokryta" pozostała zabawa o skali dość płytkiej humorystyki. Wyższego dowcipu prawie nie spotykamy, są to przeważnie koncepta, pozbawione fineży. Do wybitniejszych współpracowników tego pisma należy Grzegorz Kwitka, Iwan Srezniewski, Nachimow (z papierów pośmiertnych), Palicyn (pod pseudonimem Popowski Pustynnik), Gonorski (przekłady), Somow i nadewszystko sam wydawca. Do lepszych rzeczy można zaliczyć "wezwanie do kobiet", Kwitki (I 59–61), odznaczające się lekkiem rymowaniem i iskrami humoru: Душеньки прощайте: Не могу любить, Сорокъ летъ съ десяткомъ Я страдалъ отъ васъ и т. д. Z innych jego rymów zabawne jest "He хочу" (I 112—114) i zgrabna odpowiedź (II 62—64), podobno jakiejś kobieti, o ile to nie jest mistyfikacja Masłowicza. Niezłą nazwać można "karykaturę" Srezniewskiego (I 25—29); z bajek Nachimowa zasługuje na wyszczególnienie "Morze i rzeka" (I 77). Inne rzeczy: epigramata, kalambury itd. różnych autorów żadnej nie mają wartości; pisywał tu prozą jakiś "ruski soldat", którego widocznie redakcja cenila, lecz braknie mu nawet szczypty uzdolnienia np. jego "list o журналах" (III 104—114) biały i najnudniej pisany. Względnie dobrym można nazwać erotyk bliżej nieznanego Teodora Zieleńskiego (I 111—112), a musiały bawić współczesnych oświadczyny "приказного" (urzędnika), który pisząc do ukochanej nazywa ją "президентом своєї душі, ізбя всіхтских сілічності, очи яй то укаж сенацки итд." — istotnie jeszcze dziś odczytać można z przyjemnością. Najwięcej tu wydrukował rzeczy Masłowicz: duże powieści wierszowane, nadto bajki, epitafie itd. Choć w dowieip jego najczęściej pozbawiony jest subtelności, nie brakło mu pewnego uzdolnienia, zwłaszcza co do wierszowania, które jak na owe czasy odznacza się dużą lekkością, a czasem nieliczeniem się z przepisami (np. zręczne zakończenie pierwszej części "заłożения Charkowa"). Są utwory Masłowicza, które i dziś bawią, ale tylko bawią. Bywa niesmaczny: np. recepta, jak otrzymać Napoleona (III 24); w innym miejscu (III 47) niemawisić do niego występuje jeszcze wyraźniej: autor powiada: jeśli bohater jest sławny tylko mordem, to równy jestem Napoleonowi. Powiedzieliśmy, że wytykanie ogólniejszych wad nie stanowiło zadania "Demokryta", choć trafiają się w nim tego rodzaju nieznaczne wystąpienia. Doskonały jest wierszyk na zageszczeone pijanie: posiada on sól attycką, spokojne i trafne ujęcie rzeczy i artystycznie ukryte żądło satyry. Gdyby forma jego była więcej wykończona, możnaby go porównać do tego rodzaju wierszy Puszkina; ma on tytuł "Певность" (I 28): Буду ли я завтра жить? Я не знаю вѣрно. Еслижь буду завтра жить — То что буду завтра пить Это несомнѣнно. To prawdziwa perelka w Chark. Demokrycie$^1$. Jakkolwiek poziom artystyczny tego pisma nie wznosi się nad mierność i zamieszczone w nim utwory posiadają mało, nawet względnego, znaczenia, Demokryt chark. interesuje historyka literatury, jako objaw wzmożenia się piśmiennictwa — przytem widocznie ubiega się o wprowadzenie nowych form: stara się on o lekkość, subtelność stylu, zaznacza uczucia, które na Slob. Ukrainie były nowością, jako to kult rycerski i uwielbienie dla dam. Wyraża to on, zresztą, dość naiwnie: „pałac bez kobiet jest tem samem, co rok bez wiosny a wiosna bez róż” — ale w każdym razie są to postulaty salonowe i stanowią ważny krok w cywilizacji. ROZDZIAŁ VII. Znaczenie uniw. chark. dla literatury ruskiej. — Jej upadek w XVIII w. Odrodzenie słowa ruskiego przez Kotlarewskiego. — Zainteresowanie się w Charkowie historyą i etnografią miejscową. — Pisarze grupujący się koło uniw. chark. — Masłowicz. — Hułak-Artemowski. Szczególnie godnym jest uwagi, iż nasampierw w Demokrycie Char., a potem w Wiestniku Ukr. natrafiamy na utwory w języku ruskim. Te próby otwierają ciekawą kartę odrodzenia literatury na Rusi. Jak wiadomo piśmiennictwo ruskie, które miało bogate zabytki w okresie domongolskim, a w końcu XVI i XVII w. szeroko się rozwinęło, w osiemnastem stuleciu znajdowało się w stanie niemal żałku. Zadnieprzańska Ruś przyłączona do państwa rosyjskiego poddawać się zaczęła nie tylko ogólno-państwowej administracyi, ale i obyczajom i językowi rosyjskiemu i w XVIII w. coraz więcej zatracała rysy swoiste, tak pod względem kulturalnym, jak i literackim$^2$. Przyczyny takowego zjawiska leżały w niwelującej polityce rządu rosyjskiego, słabej samowiedzy narodowej u Rusinów, --- $^1$ Niezłym można nazwać kalambur Masłowicza o magnateryi, oparty na grze słów знать (wiedzieć) i arystokracja) II 64. $^2$ Петровъ. Очерки ист. украин. литер. XVIII в. 1880. Пылинъ и Спасович. Ист. славян. литер. I 350—353. Огоновскій. Ист. лит. рус. II 5—6 i passim. w wyższości kulturalnej Rosyi i wreszcie w niewyrobiieniu i braku ogólnie przyjętego języka literackiego na Rusi. Centralistyczne rządy Petersburga stale urywają autonomiczne urządzenia Hetmańszczyzny, którą w końcu ogółecno prawie ze wszystkich odrębności i przeobrażono na zwykłą prowincję Rosyi. Atoli polityka rządu nie ograniczała się sferą samorządnych instytucji, zmierzada ona także do zniesienia różnie językowych. Mylnem jest mniemanie, że prześladowanie liter. ruskiej rozpoczęło się dopiero w drugiej połowie XIX w. Ukaz cara Piotra I (1720 r.) kasował swobodę drukarń, z której korzystała dotąd Ruś, i pozwalał drukować księgi wyłącznie w języku rosyjskim „żeby żadnej różnicy i osobnego narzecze nie było”¹). To rozporządzenie najfatalniej się odbiło na losach piśmiennictwa ruskiego. Ścieśniło ono niesłychanie i życie społeczne: hetman Skoropadzki polecał uniwersalem przelożyć „Księgi prawne na nasze ruskie narzecze”, jako jedynie zrozumiałe dla ogółu, lecz ukazem 1728 r. postanowiono w Petersburgu przetłumaczyć te księgi na język wielkorosyjski²). Szczególnie za panowania Katarzyny II polityka niwelacyjna wypowiedziała się bez ogródek: w znanymanifestie o zniesieniu godności hetmana i urządzeniu t. z. małorusyjskiego kollegium, czytamy jasno wypowiedzaną zasadę, żeby „nie utrzymywać w Małorusinach zgubnego (развратное) zapatrzywania, podług którego mają siebie za naród zgoła różny od tutejszego”. Katarzyna II przystąpiła do konsekwentnego przeobrażenia akademii kijowskiej, która do jej czasów zachowała wiele oryginalnych i swoistych cech oświaty ruskiej, a po reformach stała się zakładem prawie całkowicie rosyjskim³). Znamieniem jest, że na wiele lat przedtem, gdy powstawało na Slob. Ukr. kollegium w Charkowie, reskrypt Anny Joannówny (1731 r.) opiewał, żeby tam „uczyć wszelkiego narodu i stanu dzieci prawosławnych nie tylko poetyki, retoryki, ale filozofii i teologii; także starać się, ażoby nauki dawać we właściwym rosyjskim języku”⁴). Tak samo jak w akad. kij. i w kol. --- ¹) Пекарский Наука и литература при Петрѣ Pburg 1862 II 193; por. Jabłonowski Akad. Kij.-mohil. 219. ²) Por. Łazarewski Kij. Star. 1887 XVIII 788. ³) Петровъ Кіев. Акад. въ царствов. Екат. II 1762—1796. Кіевъ 1906. ⁴) Молодиць 1843 str. 11. chark. główną uwagę zwracano na czysty język rosyjski, dobry jego akcent i t. d. W jednej instrukcji czytamy: "Kazania pisać najczystszym stylem rosyjskim... aby uczyli w szkole mówić z wymawianiem wielkorosyjskiem" 1). Nie widzimy wecale, żeby przeobrażenia społeczne budziły jakowyś ferment, czy niezadowolenie. Być może, iż w głębi wielu żałowało dawnych urządzeń i swobód, lecz protesty, zaczynając od Mazepy, kończyły się takim pogromem, że myśl, do szczętu zduszona, nie mogła się nigdzie przejawić. Świadomości narodowej prawie nie napotykamy. Wspomniany Tymkowski patrzy na upadek "dawniny" i doskonale zdaje sobie sprawę, że to są czasy ogromnego przełomu, ale jasno widnieje z jego pamiętnika, iż poczuje to za zjawisko zupełnie naturalne. Mógł z przekonania nie żałować dawnego bytu kozackiego, który miał swoje duże wady i zdawał się mocno przestarzałym, lecz nie dość na tem: Tymkowskiego, całkowicie pochłoniętego kulturą rosyjską, ani trochę to nie zraża, iż rodowity język u klas wyższych ciągle ustępuje zalewowi rosyjskiemu. Istotnie, kozacka starszyna z łatwością zmienia się w urzędników i cała jej dążność polega na pozyskaniu praw szlachty rosyjskiej. Bardzo nieliczne jednostki zachowały przekonanie o niesprawiedliwości rządu; były nawet tak śmiałe głowy, że marzyły o walce. Jeden ze znakomitych Rusinów, Kapnist, zamyślał o powstaniu i paktował z ministrem pruskim Hertzbergiem, ażeby Prusy pomogły Rusi zrzucić "rosyjskie jarzmo" 2). Aliści były to objawy bardzo sporadyczne, ogół rzucił się do życia rosyjskiego, które w pewnej mierze zaczęło imponować Rusinom. Większość pociągała polityczną potęga Rosji, mniejszość — jej literatura i oświata. O ile dawniej Rus i jej słynna akademia odegrała cywilizacyjną rolę względem całej Rosji, o tyle w drugiej połowie XVIII w. ostatnia zrobiła krok poteżny i jej literatura zwłaszcza poszła samodzielną drogą, nie oglądając się już na Kijów, który popadł w zupełną martwotę. Jakkolwiek się zapatrywać na utwory Łomonosowa, Sumarokowa, Fonwizina, Nowikowa, Dierżawina i wielu innych, miały one niewątpliwie dużą wartość, a w każdym razie Rus im przeciwstawić nie mogła nie tylko równych, ale i gorszych. Są do wyno- --- 1) Stellecki X-ii pol. 184. 2) Dembiński. Źródła do dziejów drugiego i trzeciego rozbioru Polski. Lwów 1902 I 375—376. towania całe szeregi Rusinów, którzy w XVIII i połowie XIX w. występują czy to w życiu politycznym, czy literackiem Rosyi. Do najwyższych urzędów docierają Bezborodko, Zawadowski, Troszczyński, Razumowski, Martynow i t. d. W piśmiennictwie rosyjskim rojno występują utalentowani Rusini: Grzegorz Poletyka, Kozicki, Bohdanowicz, Chmielnicki, Gniedicz, ten sam gorący autonomaista — Kapnist, Ruban, Nareźny i mnóstwo pomniejszych; wielu profesorów uniw. moskiewskiego (Kaczewowski, Antonski, Dwihubski) pochodzą z Rusi. Cała rodzina Tymkowskich oznaczała się talentami i wszyscy wzbogacili piśmiennictwo ros.: Eliasz, prof. uniw. chark.; Iwan, tłumacz; Bazyli, pisarz b. młodo zmarły, jego pióra mają być manifesty w czasie wojny 1812 r.; Roman prof. uniw mosk.; Jegor, podróżnik i tłumacz. O samoistności językowej Rusi nie myślano prawie wcale. Już w XVIII w. Łomonosow nauczał o „dyalektach” języka rosyjskiego, których znajdował trzy: moskiewski, północny albo pomorski i ukraiński albo małoruski. Powszechnie nad odrębnością językową nie zastanawiano się wcale. Mamy nawet świadectwa, że wśród samych Rusinów, przynajmniej w pewnej części, panowała niechęć do własnej mowy: jakiś obywateł ze Słob. Ukr. (koniec XVIII w.) prosi o nauczyciela z kollegium chark. i kładzie nacisk, żeby mu wysłać takiego, któryby uczył dzieci mówić po rosyjsku, nie po małorusku. Pisarz Bielecki-Nosenko długi czas nie sympatyzował z ruchem małoruskim i tak się wyraża w jednym liście (1804 r.): „korespondencya z wami sprawia mi wielką przyjemność, bo nie pachnie tym duchem małorusizmu, którego nienawidzę” 1). Pawłowski w swej gramatyce powiada o języku ruskim, że nie jest „ani żywem ani martwem, lecz ginącem narzeczem”. Wskrzeszenie literatury ruskiej można datować od wystąpienia na samym schyłku XVIII w. głosnego Iwana Kotlarewskiego; on zaczyna nowy okres prawdziwie narodowy. Do czasów Kotlarewskiego język utworów piśmiennictwa ruskiego był mieszaniną cerkiewnego, ruskiego i polskiego; żywa mowa nie przedostała się do druku, bo element cerkiewny przytłaczał ją. Z pisarzy dawniejszych Joannicyusz Galatowski może najwięcej zbliży się do mowy ruskiej, ale i u niego cerkiewszczyzna gra rolę dominującą. Skoworda, choć miał się za rdzennego Rusina, pisał okropnym języ- --- 1) Por. Stellecki l. c. 115, Петров. Очерки укр. лит. XIX в. 45. kiem na polu rosyjskim, na polu ruskim z niemałą domieszką cerkiewno-słowiańskiego. Nie wchodząc w inne zalety "Eneidy" Kotlarewskiego, trzeba to zaznaczyć, iż po raz pierwszy czysta mowa ruska panuje w tym utworze. Znaczenie tej innowacji było nadzwyczajne: otwierała się jasna droga dla dalszego rozwoju tej literatury. Lubo utwór Kotlarewskiego zdobył sobie wielkie uznanie, nie znalazł jednak przez pewien czas kontynuatorów pisania po małorusku. Obecnie wiemy, że Kotlarewskiego niejako poprzedzał Atanazy Łobysiewicz, który sparodyował Bukoliki Wergilego, atoli pozostały one w rękopisie i nie odegrały najmniejszej roli ¹). Były też może inne próby tego rodzaju, lecz o nich nic nie wiemy. Dopiero z dziejami uniw. chark. związany jest drugi etap twórczości małoruskiej, którą tak świetnie zapoczątkowała "Eneida" Kotlarewskiego. Rolę pod tym względem uniwersytetu zaznaczano oddawną ²). Odrodzenie literatury ruskiej miało swoje głębokie korzenie w ogólnym ruchu umysłowym XIX w. i w przebudzeniu samowiedzy narodowościowej Rusinów. Niemniej przeto uniw. charkowskemu trzeba zawdzięczać przyspieszenie rozwoju ich twórczości. W samej rzeczy i Kotlarewski i jego dzieło długi czas było zjawiskiem odosobnionem, i kiedy powstał rozsadnik prawdziwej wiedzy w Charkowie, skupił koło siebie wydatniejsze jednostki, stworzył pewne prądy umysłowe, znaleźli się wśród jego wychowawców tacy, którzy poszli w ślady Kotlarewskiego. Oprócz przemożnego wpływu autora "Eneidy przenicowanej", na dalszy rozwój pośrednio oddziaływał sam uniwersytet. Nasamprzód, wyższe wykształcenie i nauka budziły myśl i zniewalały do zastanawiania się nad otaczającym życiem. Powtórne oddziaływały literatury europejskie, zwłaszcza nie- ¹) Ob. Петровъ. Одинъ изъ предшественниковъ Котляревскаго въ укр. лит. Pburg 1904. ²) Ale bardzo ogólnikowo: Ukrainiec w lwowskiej "Prawdzie" 1874 nazywa chark. uniw. "źródłem ukraińskiego słowianofilstwa", co jest tylko frazesem, bo takich tendencji wcale tu nie znajdujemy; z niego, powiada Ukrainiec, wyszli Bodiański, Grygorowicz, Metliński, Kostomarow; tymczasem pierwszy nigdy w Charkowie nie był. Inny autor Wołyńce (por. Pietrow l. c. 8) położył główny nacisk na terytorium, t. j., że twórczość powstała na Ukrainie Połtawskiej i Słobodzkiej i wszyscy pierwsi pisarze byli rodem tylko z tych stron — co nie jest słuszne, bo jeden z najwybitniejszych pisarzy charkowskich, Hułak-Artemowski, pochodził z prawego brzegu Ukrainy. miecka i jej głosy i poglądy o narodowości w literaturze (Herder i inui). Niemal wpływ wywierała literatura i etnografia rosyjska; ostatnia potraçała i o „Małych Rosyan“, znajdując w nich tyle rodzimego i oryginalnego, że tem bardziej uderzyć to musiało Rusinów. Po trzecie dochodziły do młodzieży odgłosy ogólnego odrodzenia słowiańszczyzny. Najmocniej oddziałała naukowość i piśmiennictwo polskie: w 1818 r. zaprowadzono w Charkowie wykłady jęz. i liter. polskiej, które miały znaczne powodzenie; we wszystkich pismach pełno tłumaczeń z tego języka, tak samo i w zbiorowych pracach studentów. Chociaż, jak wiemy, w składzie profesorskim bardzo mało znajdowało się krajowców, atoli ciągle liczba ich się pomnaża: do niej zaliczyć można Szumlańskiego, Tymkowskiego, Kamięńskiego, Pawłowskiego, Hułaka, Borzenkę, Bolharewskiego; ostatni np. był synem włościnianina z Czernihowszczyzny. Seliwanow przekazuje nam niezmiernie ciekawy szczegół, że prof. Szumlański, kiedy żartował lub dowiecipkował, to zawsze po małorusku; nie dość na tem, wykład swój o hygienie wygłosił w języku małoruskim, którym wla- dał doskonale¹). Posiadamy urywkowe wiadomości, że niektórych profesorów cudzoziemców, przy bliższem poznaniu Rusi, zacięka-wiała jej odrębna fizyognomia. Prof. Rommel zżył się z krajem, a przez ożenienie się poznał społeczeństwo i język ruski. Oto co powiada o pieśniach małoruskich, które mu bardzo często zdarzało się słyszeć: ich „piękno polega na delikatnym języku, doskonale oddającym przyrodę, na oryginalnej, przeważnie elegijnej melodii i bogactwie treści“ (str. 96). Przynosi to honor smakowi Rommela, że dobrze ocenił istotnie prześliczne piosenki ruskie, stanowiące prawdziwe klejnoty tej literatury, lecz dla nas ważnym jest to, że jego zdanie musiało zastanawiać krajowców. Prof. Schweikart w jednym memoryale domaga się przeniesienia uniw. z Charkowa do Kijowa, jako do starodawnego miejsca nauk i źródła małoruskiej kultury. De-Pule powiada, że chark. uniw. miał swoiste piętno, które objaśnić można historią kraju, Charkowa i plemieniem małoruskiem pochodzeniem większości studentów²). Kiedy powstał plan skasowania medycyny w Charkowie z powodu, że trudno było znaleźć dostą- ¹) Ławrowski II 215, por. Oczerk, 72. ²) Вѣст. Европы 1874 I 78. teczną liczbę słuchaczy, minister Razumowski nie zgodził się na to, gdyż — jak się wyraża — upewnia go przeciwnie „skłonność zauważona dawno w ukraińskiej młodzieży i ten przekonywający dowód, iż większość lekarzy wyszła z Małorusi” 1). Rommel powiada, że najwięcej rozgarnięci byli kozacy dońscy, z których wielu posiadało zdolności poetyckie. Obok tych przymiotów, cechowała charkowskich studentów ogólno-narodowa wada, lenistwo. Kurator Gółowkin, w ogóle oddając pochwały tej młodzieży, zaznacza to wyraźnie, delikatnie to określając, jako brak energii. Typowym studentem był Nachimow, z pochodzenia Rusin i, jak charakteryzuje go biograf, w wysokim stopniu leniwy i niedbały 2). Otaczające życie miało wiele jeszcze cech starej obyczajowości małoruskiej. Żyły jeszcze pewne wspomnienia dziejowe, chodziли podtenczas bandurzyści, lud i drobne mieszczanstwo zachowało w nietkniętym stanie wszystkie wierzenia i obyczaje. Sam Charków miał charakter wybitnie małoruski, przynajmniej na przedmieściach. Młodzież po większej części zamieszkiwała w domach mieszczan, którzy ściśle strzegli dawnych zwyczajów i tradycji 3). Atoli i w pewnej części inteligencji i zamożniejszej klasy nie zupełnie wyrugowany był język ruski: Kostomarow opowiada, że zamieszkał u prof. Sokalskiego, którego teściowa była typem dawnej dobrodusznnej Rusinki i nigdy inaczej nie rozmawiała, jak po małorusku; Cebryków podaje, że żona prof. Osipowskiego (Rosyanina) była „szczyra małorusinka” i zawsze mówiła tym językiem 4). Zaznaczyć należy, że u wielu, pomimo braku świadomości narodowej, tkwiło mocne przywiązanie do kraju rodinnego, np. u Karazina, Tymkowskiego; ostatni tak się wyraża: „nieodłączeniem to jest od mego serca, żem wyrósł w południowej Małorusi, koło błogosławionych brzegów Dniepru” 5). Przywiązanie to wyrażał się niekiedy w formie naiwnej; oto wyjątek z listu z Karlsbadu do „Chark. Izwiestij”: autor w ogóle chwali porządki zagraniczne, atoli „jam zawsze w czasie obiadu przeklinał Francuzów. Nie tak na błogosławionej Małorusi i najlepsza potrawa — barszcz! W gościnie --- 1) Bahalej I 553. 2) Czyrykow Rus. Star. 1880 XXIX 968. 3) Znicz str. 72; X. Собр. 1887 str. 20. Niesłuchowski Истор. Вест. 1890 XL 123—125. 4) Литературное Наслѣдіе 1890 str. 19. Bahalej I 967. 5) Киев. Стар. 1891 XXXV 97. dobrze, lecz w domu lepiej" 1). Prof. Kirpicznikow w pięknym studium o kuratorze chark., Aleksym Pierowskim, trafnie zaznacza jeszcze jeden fakt: "łagodna przyroda i przepojone cichą poezją życie małoruskiego siola posiadają przyciągającą moc nie dla jednych tylko autochtonów tych stron; często mieszkaniec północy, przebywszy pewien czas na Ukrainie, przywiązuje się do niej mocniej, niż do swej surowej i mniej poetycznej ojczyzny" 2). Zaznaczyło się to na Filomafitskim i Gonorskim, którzy gorąco propagowali przywiązanie do "naszego kraju", jak się najczęściej wyraża "Ukraiński Wiestnik". Ruś i jej etnografia pociągnęła do siebie później i rodowitego Rosyanina, Izmaela Srezniewskiego 3). Zaczęły się budzić umysły, do czego się przyczyniły liberalne prądy za panowania Aleksandra I. Mamy pewne dane do skonstatawania, że u niektórych ożyły myśli o oddzieleniu się hetmańszczyzny od Rosyi, które znalazły swój wyraz w loży masonskiej "Miłość do Prawdy" w Połtawie; wielkim mówcą był w niej Iwan Kotlarewski 4). Rommel podaje, że w czasie wkroczenia Napoleona w 1812 r. "pomiędzy staremi szlacheckimi rodzinami, z pochodzenia polskimi, było nie mało takich, którzy cieszyli się na myśl, iż dla Rosyi wybiła ostatnia godzina" 5). Zdaje się jednak, że Rommel zbyt uogólnia sporadyczne objawy nastroju; przynajmniej współczesny Rozaljon-Soszalski kategorycznie temu zaprzecza. Pod różnorodnymi wpływami powstawał charkowski ruch ku poznawaniu kraju i jego przeszłości. Naprzód daje się zauważyć przejęcie się historią Rusi, następnie budzi się zainteresowanie etnograficzne, zrazu z odcieniem wyłącznie sentymentalnym, które niebawem przechodzi w poważne badania ludoznawcze, a wreszcie rodzi się na polu bezwiedna dążność do tworzenia w rodowitym języku, która później staje się wyrozumowanem przekonaniem o potrzebie stworzenia rodzimej literatury. W okresie, o którym mowa, są to objawy bardzo nikłe, zaledwie pierwociny późniejszego rozwoju, ale i te zasługują na poznanie. --- 1) Rusowa l. c. 182. 2) Очерки по ист. новой рус. литер. 1903 I 97. 3) Bahalej twierdzi, że prof. Pilger "zmałorusiał" (l. c. I 937). 4) Семенский l. c. 296—302. 5) j. w. 83—84.	e35ed439-3a6e-4980-a5b1-c93e1e4923dc	finepdfs	3.482422	CC-MAIN-2020-45	http://dspace.univer.kharkov.ua/bitstream/123456789/9498/4/Janowski_Ludwik___3.pdf	2020-10-22T01:36:05+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-45/segments/1603107878662.15/warc/CC-MAIN-20201021235030-20201022025030-00616.warc.gz	30,428,995	0.999771	0.999822	0.999822	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 2213, 4644, 7033, 9488, 11764, 14074, 16364, 18766, 21128, 23414, 25869, 28178, 30727, 33190, 35168, 37430, 39799, 42104, 44325, 46624, 48776, 51133, 53354, 55747, 58048, 60238, 62622, 64722, 66782, 68777, 71039, 73353, 75692, 78146, 80410, 82710...	2	0
Przedmiotowe Zasady Oceniania Z MATEMATYKI W KLASACH IV-VIII SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 59 W POZNANIU rok szkolny 2022/2023 1. Ustalenie minimalnej liczby ocen dla przedmiotu realizowanego w wymiarze : * Cztery i więcej godzin w tygodniu – min. 5 ocen 2. Formy i sposoby oceniania, zakres materiału 1. Testy i Prace klasowe, Sprawdziany - obejmujące jeden dział materiału 2. Testy próbne, testy śródroczne i końcoworoczne - obejmujące większy zakres materiału 3. Kartkówki – obejmujące materiał z trzech ostatnich lekcji lub sprawdzające daną umiejętność np. działania pisemne, wzory matematyczne itp. 4. Odpowiedzi ustne 5. Prace domowe 6. Zeszyty ćwiczeń 7. Prace długoterminowe, prezentacje, prace w grupie 8. Udział w konkursach matematycznych 9. Zadania dodatkowe 10. Quizy 11. Aktywność 12. Projekty 3. Dodatkowe zadania podlegające ocenie 1. Laureat konkursu szkolnego, międzyszkolnego, rejonowego otrzymuje ocenę celującą wagi 2. 2. Laureat konkursu rejonowego oraz uczeń, który zakwalifikował się do etapu wojewódzkiego otrzymuje ocenę celującą wagi 4. 3. Laureat konkursu wojewódzkiego lub ogólnopolskiego otrzymuje ocenę celującą wagi 5. 4. Za aktywność na lekcji uczeń może otrzymać plusy. Pięć plusów = ocena celująca. 5. Uczeń otrzymuje minusy za brak pracy na lekcji, brak przyborów geometrycznych, brak ćwiczeń, brak aktywności podczas pracy w grupie. Szósty minus = ocena niedostateczna. 6. Nie można zgłosić nieprzygotowania przed zapowiedzianym sprawdzianem i pracą klasową. Nie zrobione zadanie domowe należy uzupełnić na następną lekcję. 7. Przekroczenie terminu oddania pracy długoterminowej i zeszytu ćwiczeń skutkuje obniżeniem oceny. 4. Terminy wcześniejszego powiadamiania uczniów o pracach pisemnych 1. Prace klasowe, sprawdziany, testy , testy próbne, testy śródroczne i końcoworoczne - jeden tydzień. 2. Kartkówki, odpowiedź ustna, zadania domowe - bez zapowiedzi. 5. Kryteria poszczególnych ocen w przypadku punktowanych form oceniania Celujący – 98%-100% maks. pkt. Bardzo dobry – 91%-97% maks. pkt. Dobry – 75%-90% maks. pkt. Dostateczny – 53%-74% maks. pkt. Dopuszczający – 35%-52% maks. pkt. Niedostateczny - 0- 34% pkt. 6. Kryteria oceniania wymagania na poszczególne oceny zgodnie z WZO. 7. Tryb poprawiania ocen cząstkowych lub ich uzyskania w przypadku nieobecności ucznia. Prace Klasowe, Sprawdziany – uczeń ma możliwość poprawienia ocen w terminie 14 dni od daty podania informacji o ocenie lub w terminie ustalonym z nauczycielem; ocena z poprawy - średnia ocen (pierwszej i poprawionej) Kartkówki, testy próbne, testy śródroczne i końcoworoczne– nie podlegają poprawie Zadania domowe – obowiązek okazania wszystkich zaległych prac. 8. Możliwość skorzystania z dodatkowej pomocy ze strony nauczyciela w przypadku trudności w nauce i nadrobienie braków oraz zaległości przez ucznia W terminie uzgodnionym indywidualnie pomiędzy uczniem i nauczycielem. 9. Sposób ustalania oceny śródrocznej i końcoworocznej, wpływ poszczególnych ocen cząstkowych na oceny końcowe * Ocena śródroczna jest ustalana na podstawie ocen cząstkowych. * Ocena końcoworoczna ustalana jest na podstawie wszystkich ocen otrzymanych w ciągu roku. * Nauczyciel przedmiotu może podwyższyć średnią ważoną max. o 0,1 podczas wystawiania oceny końcoworocznej. Dotyczy to uczniów: 1. którzy w II półroczu wykazali się znacznym wzrostem wyników (o min. 0,5 w nauce w stosunku do I półrocza. 2. w uzasadnionych wypadkach (np. przeniesienie z innej szkoły, pobyt w szpitalu itp.) ŚREDNIA WAŻONA OCEN: 1 \| WAGA 5 \| Prace klasowe i ich poprawy \| Sprawdziany, testy \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| WAGA 4 \| Testy próbne Testy roczne Testy półroczne \| \| Praca w klasie, kartkówki, wypowiedź ustna \| \| WAGA 3 \| Recytacja, ćwiczenia praktyczne, karty pracy (praca indywidualna), dyktanda \| Prace długoterminowe, projekty \| \| \| WAGA 2 \| Zeszyt ćwiczeń – po całkowitym wypełnieniu \| \| Zadanie domowe, praca w \| Od 1,70 do 2,69 – dopuszczający Od 2,70 do 3,69 – dostateczny Od 3,70 do 4,69 – dobry Od 4,70 do 5,69 – bardzo dobry Od 5,70 do 6,00 – celujący Ocena cząstkowa z plusem - +0,5 Ocena cząstkowa z minusem - - 0,25 Aneks do istniejącego oceniania z matematyki i informatyki w klasach IV-VIII do zastosowania w przypadku zdalnego nauczania. Aneks wchodzi w życie z dniem 25.03.2020 roku. Treść aneksu: 1. W czasie trwania zdalnego nauczania prace uczniów wykonywane w domu podlegają ocenie: a) plusy (5 plusów ocena celująca wagi 1) b) minusy (6 minusów ocena niedostateczna wagi 1) c) ocena wagi 1 d) ocena wagi 2 e) ocena wagi 3 2. Oceniane są zadania, ćwiczenia, karty pracy, prace długoterminowe, projekty, sprawdziany, testy, quizy, kartkówki. 3. Uczniowie otrzymują oceny na bieżąco lub po powrocie do szkoły. Członkowie zespołu: Beata Maćkowiak Karolina Włodarczyk-Jur Magdalena Jankowska Grzegorz Szałkowski	<urn:uuid:66340dcc-8244-4756-9cf4-34dc51b47f01>	finepdfs	2.228516	CC-MAIN-2022-49	http://www.sp59poznan.pl/wp-content/uploads/2022/09/PZO-2022-23-matematyka-z-aneksem-w-przypadku-zdalnego-nauczania.pdf	2022-11-29T20:16:30+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-49/segments/1669446710711.7/warc/CC-MAIN-20221129200438-20221129230438-00622.warc.gz	90,121,062	0.999986	0.999993	0.999993	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1239, 2658, 3963, 4890 ]	1	0
Regulamin oferty promocyjnej „10/90" 1. Podstawowe informacje (definicje): - Regulamin - niniejszy regulamin; - Program - oferta promocyjna zwana „10/90" skierowana przez spółkę INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. do nieoznaczonego kręgu osób (z wyłączeniami podmiotów wskazanymi poniżej), zamierzających zakupić lokal mieszkalny na osiedlu NOWY PORT we Wrocławiu na warunkach wskazanych poniżej; - Spółka - spółka INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A, ul. Jana Długosza 3, 51-162 Wrocław, zarejestrowana w Sądzie Rejonowym Wrocław-Fabryczna Wydział VI Gospodarczy - KRS, posiadająca nr NIP: 895-201-13-57, Regon: 021835116; - Osiedle - prowadzona przez spółkę INKOM NOWY PORT Sp. z o.o. inwestycja budowlana polegająca na wybudowaniu zespołu budynków mieszkalnych wraz z infrastrukturą techniczną, drogami i zielenią zwana osiedlem NOWY PORT we Wrocławiu; - Klient - osoba kupująca mieszkanie na osiedlu NOWY PORT spełniająca warunki określone w niniejszym regulaminie. Klientem uczestniczącym w niniejszej promocji mogą być osoby prywatne (osoby fizyczne) jak również osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej posiadające zdolność do nabywania we własnym imieniu lokali mieszkalnych (w tym przedsiębiorcy) za wyjątkiem podmiotów zajmujących się prowadzeniem działalności gospodarczej lub innej działalności w zakresie nabywania i sprzedaży lokali mieszkalnych lub pośrednictwa w takim nabywaniu lub sprzedaży. Klientem uczestniczącym w Programie może być również osoba, która kupuje lokal mieszkalny we własnym imieniu (jest stroną umowy kupna lokalu), lecz na rachunek innej osoby (która jest zostaje właścicielem lokalu) za wyjątkiem podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie nabywania nieruchomości na cudzy rachunek. - Umowa kupna Lokalu - umowa deweloperska, o której mowa w art. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2011 r. Nr 232, poz. 1377), na podstawie której deweloper zobowiązuje się po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego, ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia tego lokalu na nabywcę, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa. Umową kupna Lokalu jest również inna umowa, której przedmiotem jest przeniesienie odrębnej własności lokalu na nabywcę, do której nie stosuje się przepisów ww. ustawy. - Lokal - mieszkanie na osiedlu NOWY PORT (samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.) z wyłączeniem lokali o innym przeznaczeniu. Programem nie są objęte garaże oraz stanowiska parkingowe poza budynkami, jak również komórki lokatorskie, które nie są przynależne do lokali, jeżeli są nabywane przez Klienta. - Cena Lokalu - wyłącznie cena brutto, określona w Umowie kupna Lokalu (nie obejmuje w szczególności taksy notarialnej, kosztów wypisów, opłat sądowych, kosztów kredytu i jego zabezpieczenia); Zapłata ceny lub jej poszczególnych rat następuje stosownie do postanowień Umowy kupna Lokalu - na mieszkaniowy rachunek powierniczy lub inny rachunek prowadzony dla INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, S.K.A. - Harmonogram płatności - harmonogram płatności poszczególnych rat Ceny Lokalu wiążący Klienta i spółkę INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A na podstawie Umowy kupna Lokalu; - Strona internetowa - strona internetowa osiedla NOWY PORT: www.nowy-port.pl 2. Program „10/90" skierowany jest do osób kupujących mieszkanie na osiedlu realizowanym przez spółkę INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. Program obejmuje osoby fizyczne lub osoby prawne, a także inne jednostki organizacyjne posiadające zdolność prawną do nabywania we własnym imieniu lokali mieszkalnych, które kupują Lokale: - we własnym imieniu i na własny rachunek lub - we własnym imieniu i na cudzy rachunek, i które nie są podmiotami zajmującymi się prowadzeniem działalności gospodarczej lub innej działalności w zakresie nabywania i sprzedaży lokali mieszkalnych lub pośrednictwa w takim nabywaniu lub sprzedaży; 3. Na warunkach określonych w Programie „10/90" jeden Klient nie może kupić więcej niż 3 Lokale. 4. W ramach Programu „10/90" Spółka zobowiązuje się do zastosowania preferencyjnych warunków zapłaty ceny kupowanego Lokalu (zwane w dalszej części: „Preferencyjną zapłatą") w stosunku do warunków zapłaty określonych w Umowie kupna Lokalu wobec 20 pierwszych Klientów, którzy zawrą Umowę kupna Lokalu (20 wolnych miejsc promocyjnych). 5. Preferencyjna zapłata polega na odstąpieniu za zgodą Klienta przez INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. od żądania zapłaty przez Klienta rat Ceny Lokalu według Harmonogramu płatności określonego w Umowie kupna Lokalu oraz zastosowaniu poniższych zasad: - 10% Ceny Lokalu Klient wpłaca w terminie do 2 miesięcy od dnia zawarcia Umowy kupna Lokalu; - pozostałe 90% Ceny kupna Lokalu Klient wpłaca w terminie 14 dni od dnia otrzymania od INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. informacji przesłanej na adres e-mail podany przez Klienta lub w formie pisemnej na adres podany przez Klienta o gotowości do przekazania Lokalu. 6. Programem zostanie objętych wyłącznie 20 pierwszych Klientów według kolejności pierwszeństwa w czasie, którzy zawarli Umowę kupna Lokalu i wyrazili zgodę na objęcie Programem. Objęcie Programem następuje poprzez złożenie przez Klienta podpisu na egzemplarzu niniejszego Regulaminu. Klient objęty Programem otrzymuje odpis Regulaminu poświadczonego przez INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. Treść Regulaminu zostaje również opublikowana na Stronie internetowej. 7. Warunkiem uprawniającym do skorzystania z Programu przez Klienta jest terminowe dokonanie wpłat 10% i 90% ceny, co oznacza, że w przypadku nieterminowej zapłaty odpowiedniej części ceny Lokalu INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. ma prawo odstąpić od Preferencyjnej Zapłaty poprzez zawiadomienie w formie pisemnej na adres do korespondencji podany przez Klienta. Zawiadomienie zawiera uzasadnienie odstąpienia od Preferencyjnej Zapłaty. W powyższym przypadku, z dniem doręczenia lub pierwszego awizowania zawiadomienia na ww. adres następuje powrót do warunków zapłaty ceny według harmonogramu Płatności określonego w Umowie kupna Lokalu. 8. W przypadku odstąpienia od Umowy kupna Lokalu przez INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. lub Klienta, rozwiązania umowy za porozumieniem stron lub wygaśnięcia umowy w inny sposób, Klient automatycznie przestaje być objęty Programem, a rozliczenie pomiędzy stronami umowy następuje z pominięciem postanowień niniejszego Regulaminu, na odrębnych zasadach określonych w Umowie kupna Lokalu, odrębnym porozumieniu lub na zasadach wynikających z przepisów powszechnie obowiązujących. 9. Program „10/90" obowiązuje: - do wyczerpania oferty promocyjnej tj. do chwili zakwalifikowania 20 pierwszych Klientów spełniających warunki do udziału w Programie. W przypadku, gdy liczba Klientów spełniających warunki udziału w Programie będzie większa niż 20, a Klient zakwalifikowany do Programu zrezygnuje z niego lub przestanie spełniać wymogi kwalifikujące do Programu, wówczas udział w Programie mogą wziąć pozostali Klienci według kolejności zawarcia umów kupna Lokalu w czasie i stosownie do liczby wolnych miejsc promocyjnych. Przystąpienie do Programu następuje poprzez wyrażenie zgody na udział - najpóźniej do dnia 14.02.2014 r. 10. Program „10/90" nie łączy się z innymi ofertami promocyjnymi INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. chyba, że w tych ofertach wyraźnie dopuszczono taką możliwość. 11. Niniejszy Regulamin nie narusza postanowień umów kupna lokali zawartych przez INKOM NOWY PORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A., ani wydanych przez spółkę regulaminów sprzedaży lokali.	<urn:uuid:7dfbaa1e-f06d-4960-bd8b-7465a8cfbbdd>	finepdfs	1.041016	CC-MAIN-2019-13	https://inkomsa.pl/pl/nwsm/8/mieszkania-w-promocji-10-90/10	2019-03-20T00:45:25Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-13/segments/1552912202188.9/warc/CC-MAIN-20190320004046-20190320030046-00295.warc.gz	534,245,536	0.999992	0.999996	0.999996	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2758, 5202, 7901, 8305 ]	2	0
Satjam Śiwam Sundaram Anandam (oryginał udostępniono 7 sierpnia 2011 r.) Opowieść (na boskie polecenie) Śri Narasimha Murthiego o wizycie Swamiego w Muddenahalli Chciałbym podzielić się z wami pewnymi poleceniami, jakie we śnie dał mi Swami o Brahma muhurcie (przed świtem) w ostatnią niedzielę, 10 lipca 2011 r. Na początku Swami przekazał powitanie studentom i pracownikom kampusu Muddenahalli uczelni Sathya Sai Institute of Higher Learning oraz innym dostojnikom. Przekazał mi wiele poleceń, w tym niektóre bardzo osobiste. Podzielę się tymi, które odnoszą się nie tylko do was, ale do wszystkich wielbicieli na całym świecie. Kiedyś wcześniej Bhagawan powiedział: „Mam trzy formy: jedna to gruba, która ogranicza się do mandiru, w którym fizycznie mieszkam, druga jest subtelna, którą przenikam cały obszar aśramu, w którym mieszkam (miał na myśli aśram Prasanthi Nilayam) a trzecia to postać przyczynowa, którą przenikam cały wszechświat." W moim śnie pojawił się w subtelnej postaci. Oto co powiedział. „Przygotuj budynek na szczycie wzgórza na mój pobyt, zanim przybędę tam w dzień najbliższej Gurupurnimy (tj. 15 lipca 2011 r.). W dniu Gurupurnimy wstąpię tam i zamieszkam na stałe. Stamtąd będę udawał się do różnych miejsc i tam będę wracał. Ale zamieszkam tam na stałe." Swami zapytał o nazwę, którą nadaliśmy budynkowi na wzgórzu. Gdy powiedziałem „Prasanthi Towers," nie był zadowolony. Rzekł: „Odtąd ta rezydencja będzie nazywana SATHYA SAI ANANDAM. W Mumbai mandir nazywa się SATHYAM, w Hyderabadzie – ŚIWAM, w Chennai – SUNDARAM, a teraz w Muddenahalli będzie nazywany ANANDAM. Prosiłeś mnie, abym tu przyjechał i zamieszkał." Ja: „Swami, tak myślałem nie tylko ja, ale było to pragnienie całej tutejszej załogi, nauczycieli i studentów, gdyż to Ty odprawiłeś Bhumi Pudźę [obrządek dla Matki Ziemi, Bhumi, przed rozpoczęciem budowy] tej rezydencji i powiedziałeś prezesowi firmy L&T, że jest to budynek na Twoje zamieszkanie." Budynek ten jest dokładnie taki sam jak Yajur Mandir, z wyjątkiem tego, że na parterze brakuje tu kilka ścian działowych. Swami: „Prosiłeś mnie, abym przyjechał i tutaj zamieszkał. Przybyłem i stwierdziłem, że w moim pokoju nic nie jest gotowe – brak wody w kranie, nie ma dla mnie ani jednej szaty." Odpowiedziałem: „Wybacz mi Swami. Załatwię te rzeczy." Swami: „Nie podoba mi się też kolor budynku. Znasz preferowane przeze mnie trzy kolory. Ale teraz nie próbuj malować całego budynku – nie będzie to możliwe. Do dnia Gurupurnimy pomaluj tylko przeznaczony dla mnie pokój w kolorach różowym, niebieskim i kości słoniowej oraz przenieś wszystko, co przygotowałeś na mój pobyt w Prem Deep, do Sathya Sai Anandam." Powiedział też, aby codziennie składać ofiarę pożywienia i stwierdził, że łóżko w Prem Deep jest zbyt wysokie i że mamy je obniżyć, zanim przeniesiemy na nowe miejsce. Swami polecił, żeby statuę Swamiego ustawić w holu na parterze i podał wymogi, aby była taka jak ta w Chaitanya Jyothi – figura stojąca na lotosie z ręką uniesioną w geście abhaja hasta i wykonana z marmuru. Kazał też umieścić tutaj figurę Ganeśy. Śri Sai Ganeśa Ponadto, co jest ważniejsze, Swami ujawnił jak bardzo kocha czcigodnego Madiyalę Narayanę Bhata, założyciela placówek w Alike i Muddenahalli. Kazał trzymać popiersie czcigodnego Anny, tj. Narayany Bhata, przy wejściu do tego budynku. Tutaj też mam trzymać jeden z samochodów, który używał. Następnie stwierdził, że wielu ludzi poświęciło wszystko, by ta instytucja rozwinęła się, więc mają być tu wystawione ich zdjęcia. W rzeczy samej Swami użył określenia tjaga bhumi (ziemia poświęcenia). „Przygotuj okazały program w Sathya Sai Anandam w dniu Gurupurnimy, odpraw Sathya Sai Pudźę, zorganizuj śpiewanie bhadźanów, rozdaj ubrania dla wszystkich studentów oraz dziennych nauczycieli i podaj posiłek każdej obecnej osobie." Urodzony jako nędzarz i dalej takim pozostający, zastanawiałem się jak zdobyć ubrania dla wszystkich studentów, co pochłonęłoby lakhy (setki tysięcy) rupii. Na moje myśli Swami zareagował, mówiąc: „O to się nie martw. Sam załatwię ubrania dla wszystkich studentów." Swami wybrał jeden rodzaj pożywienia dla wszystkich studentów. W tłumaczeniu nazywa się „kubek idly‟ (potrawa z ryżu). Martwiłem się też o ten kubek idly. On powiedział: „Nie martw się. Załatwi to Balaram Nichani (który zwykł kierować autem Swamiego podczas podróży do Brindawanu lub Parthi i z powrotem, a niekiedy też do Kodaikanal)." Nichani już to przywiózł – wszyscy otrzymacie tę potrawę na lunch. Następnie powiedział: „Nenu akkadiki vastaanu, akkada kanabadutaanu. Przybędę tam i będę tam też widoczny." Dla kogo będzie widoczny, a dla kogo nie, zależy od Jego słodkiej woli. Był czas, gdy hurtowo udzielał Darśanu (widzenia) niezależnie czy ktoś na niego zasługiwał, czy nie. Ta możliwość dobiegła końca dnia 24 kwietnia 2011 r. Ci z nas, którzy zasługują na Jego Darśan, otrzymają go – będą mogli zobaczyć Go także fizycznie, jeśli taka będzie Jego wola. Ponieważ w ciągu mojego związku z Nim przez minione około 46 lat żadne z Jego słów nie okazało się nieprawdziwe, jestem bardzo, bardzo pewny tego, że któregoś dnia zobaczymy Go. Miałem pewną wątpliwość. Ponieważ przez te 46 lat nie opuściłem żadnej mojej wizyty w Puttaparthi w dniu Gurupurnimy, spytałem Swamiego, czy mam pozostać tutaj, czy jechać do Puttaparthi. Swami: „Neeku buddhi ledu, nenu ikkadaki vastanu ante neevu akkada emi chestavu? – Brak ci inteligencji. Co będziesz tam robił, gdy ja będę tutaj?" Wcześniej wiele razy mówił mi, że nie mam inteligencji, co jest odwieczną prawdą. Całą rozmowę Swami prowadził w czystym języku telugu, jak zwykł to robić 7 czy 8 lat wcześniej. Cały czas stał – nie było wózka inwalidzkiego. Powiedział: „W Prasanthi Nilayam są ludzie, którzy poprowadzą cały program. Nie martw się o to – zostań tutaj." Potem kazał mi w dniu Gurupurnimy zacząć pisać drugi tom książki Sathya Sai Divya Kripashraya (Sathya Sai Boskie Ucieleśnienie Współczucia). Faktycznie planowałem pisać książkę Sathya Sai Sannidhi (Bliskość Sathya Sai) jako drugi tom Sathya Sai Divya Kripashraya po skończeniu pełnej biografii Swamiego. Będzie ona zawierać szczegóły z mojego życia po tym, jak Swami osobiście zabrał mnie stąd do Prasanthi Nilayam. Wracając do tego, co Swami mówił odnośnie tego budynku, powiedział On: „Przygotuj muzeum pokazujące rozwój placówek Muddenahalli i Alike i moje wizyty w tych miejscach. Otwieraj to muzeum dla publiczności w każdy czwartek. W innych dniach jego hol mogą używać do medytacji mieszkańcy kampusu, nauczyciele i studenci." Po tym wypowiedział zachwycające objawienie: „Miejsce to będzie wielkim ośrodkiem pielgrzymkowym; tysiące będą odwiedzać to miejsce. Obdarzę Anandam (błogością) Sathya Sai wszystkich, którzy odwiedzą tę rezydencję Sathya Sai Anandam." Następnie powiedział coś, co uraduje wszystkich tutejszych karjakarthów (zatrudnionych) i dotyczy wszystkich wielbicieli oraz tych, którzy służą w instytucjach Swamiego. Swami powiedział: „Narayana Bhat był bardzo zainteresowany kształtowaniem setek młodych ludzi dla Misji Sathya Sai. Przygotowuję tysiąc Narasimha Murthich. Za swojego życia zobaczysz ich wszystkich. Ty będziesz służył Swamiemu jeszcze przez 20 lat." (Nawiązał do Narasimha Murthiego, biorąc go tylko za przykład, gdyż w żaden sposób nie jestem wielkim). Dalej powiedział mi: „Wybierz 10 chłopców do tłumaczenia literatury Narajany Bhata na język angielski i hindi, aby ludzie na całym świecie mogli ją czytać. Powiedz też ludziom w Alike o tej uroczystości." Potem zauważył, że Jego zdjęcie w budynku koledżu trzymane w pokoju przeznaczonym dla Niego nie jest dobre. W istocie mieliśmy ładne zdjęcia wszędzie oprócz tego miejsca – być może dlatego, że uznaliśmy, iż takie wystarczy, gdyż On sam będzie tam obecny. Tak pokrótce wyglądał sen. Ale byłem w rozterce, czy powinienem podzielić się tym snem z innymi, gdyż czułem, że niektórzy mogą pomyśleć, że Narasimha Murthy nagle postradał zmysły. I wtedy nastąpił punkt kulminacyjny całego tego wydarzenia. Tego dnia o 11-tej rano jeden z moich młodych przyjaciół wszedł do mojego pokoju i powiedział: „Swami podsunął mi, abym przekazał po parze ubrań dla wszystkich studentów." Po tym nie miałem już żadnych wątpliwości. Byłem przekonany, że sen ten nie jest przeznaczony tylko dla mnie, lecz dla całego świata i postanowiłem podzielić się nim ze wszystkimi. Anandam Sathya Sai We śnie Swami powiedział: „Wybiorę dwóch wielkich chłopców, aby prowadzili służbę w tym budynku i tu spali." Wtedy nie podał mi ich nazwisk. Następnej nocy pojawił się ponownie. Podziękowałem mu za załatwienie ubrań, które do tego czasu już były na miejscu. On powiedział: „Nie wierzysz moim słowom?" Potem zapytałem o tych dwóch chłopców, a On podał mi nazwiska. Byłem ciekawy ilu chłopców nosi te nazwiska. Jedno z nazwisk nosił tylko jeden chłopiec. Ale Swami powiedział też wyraźnie: „Pedda pillalu, musiclo unnaru" – obaj duzi chłopcy są z muzyki. Gdy i tym śnie opowiedziałem przyjacielowi i współpracownikowi Śri A.R. Manjunathowi, on stwierdził, że Swami podsunął cudowny tytuł biografii, którą zamierzałem napisać. Przyjąłem tę sugestię. Po napisaniu 8-ego tomu Satjam Śiwam Sundaram zamierzam napisać pełną biografię Swamiego obejmującą Jego życie od urodzenia do końca Jego fizycznego pobytu. Książka ta, która na razie jest tylko w łonie czasu, będzie nosiła tytuł Satjam Śiwam Sundaram Anandam. [tłum. KMB, Toruń, 2015.06.29]	<urn:uuid:27f4c749-1a1a-4f51-8410-c9c7da6e8199>	finepdfs	1.110352	CC-MAIN-2017-47	http://www.bhajanmusic.info/babanews/pdfposted/2015/polish/2011-july-murthysDream.pdf	2017-11-22T12:46:53Z	crawl-data/CC-MAIN-2017-47/segments/1510934806586.6/warc/CC-MAIN-20171122122605-20171122142605-00558.warc.gz	339,965,578	0.999964	0.999961	0.999961	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2253, 5141, 7520, 9438 ]	1	0
Znak sprawy: zakup energii elektrycznej dla punktów poboru spółki "EKO-REGION"/2016 Dotyczy: odpowiedzi na pytania do SIWZ i załączników do przedmiotowego przetargu. „EKO-REGION” Sp. z o.o. z/s w Bełchatowie przy ul. Bawełnianej 18 w związku z wpływem w dniu 31.10.2016 roku zapytań do przedmiotowego przetargu niniejszym odpowiada: Pytanie 1 – Załączniki do SIWZ Prosimy o opublikowanie wszystkich Załączników do SIWZ w wersji edytowalnej. Odpowiedź: Zamawiający nie przychyla się do prośby Wykonawcy. Pytanie 2 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy Wykonawca zwraca się z prośbą o udzielenie informacji czy układy pomiarowo-rozliczeniowe w grupach taryfowych B są lub będą dostosowane do zasady TPA przed terminem realizacji zamówienia? Jeżeli nie każdy układ będzie dostosowany do zasady TPA prosimy o podanie dokładnej daty do kiedy Zamawiający dostosuje swoje układy pomiarowo-rozliczeniowe do zasady TPA. Jednocześnie informujemy, że w przypadku braku dostosowania przez odbiorcę układów pomiarowo-rozliczeniowych do zasady TPA po rozdzieleniu umowy kompleksowej sprzedaż energii jest niemożliwa. Odpowiedź: Układy pomiarowo-rozliczeniowe w grupach taryfowych B są dostosowane do zasady TPA. Pytanie 3 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy Zwracamy się z zapytaniem czy Zamawiający przekaże niezbędne dane w wersji elektronicznej Excel oraz dokumenty do przeprowadzenia procedury zmiany sprzedawcy najpóźniej w dniu podpisania umowy? Dokument zawierający niezbędne dane stanowić będzie również załącznik do umowy. Wyloniony Wykonawca będzie potrzebował do przeprowadzenia zmiany sprzedawcy: a) danych dla każdego punktu poboru: - nazwa i adres firmy; - opis punktu poboru; - adres punktu poboru (miejscowość, ulica, numer lokalu, kod, gmina); - grupa taryfowa; - planowane roczne zużycie energii; - numer licznika; - Operator Systemu Dystrybucyjnego; - nazwa dotychczasowego Sprzedawcy; - numer aktualnie obowiązującej umowy; - data zawarcia oraz okres wypowiedzenia dotychczasowej umowy; - numer ewidencyjny PPE; - czy jest to pierwsza czy kolejna zmiana sprzedawcy; b) dokumentów dla każdej jednostki objętej postępowaniem: - pełnomocnictwo do zgłoszenia umowy; - dokument nadania numeru NIP; - dokument nadania numeru REGON; - KRS lub inny dokument na podstawie którego działa dana jednostka; - dokument potwierdzający umocowanie danej osoby do podpisania umowy sprzedaży energii elektrycznej oraz pełnomocnictwa. Jednocześnie informujemy, że OSD może odrzucić zgłoszenia umów sprzedaży zawierające błędne dane skutkiem czego może być konieczność zakupu energii przez Zamawiającego od tzw. sprzedawcy rezerwowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1 lit b) ustawy Prawo energetyczne. Odpowiedź: Tak, Zamawiający przekaże niezbędne dane w wersji elektronicznej Excel oraz dokumenty do przeprowadzenia procedury zmiany sprzedawcy najpóźniej w dniu podpisania umowy. Dane niezbędne do zgłoszenia Sprzedawcy zawarte są w Załączniku nr 1 do SIWZ i umowy. Pytanie 4 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy Wykonawca zwraca się z prośbą o udzielenie następujących informacji: a) Czy Zamawiający posiada aktualnie umowy kompleksowe czy rozdzielone na umowę sprzedaży energii elektrycznej i umowę na świadczenie usług dystrybucji oraz czy procedura zmiany sprzedawcy będzie przeprowadzana po raz pierwszy? b) Czy umowy dystrybucyjne (jeśli zamawiający posiada rozdzielone umowy) zawarte są na czas określony czy nieokreślony? c) Kto jest dotychczasowym sprzedawcą energii elektrycznej? Jaki jest okres wypowiedzenia obowiązujących umów kompleksowych/umów sprzedaży energii elektrycznej, oraz czy Zamawiający samodzielnie wypowie obowiązujące umowy w terminach pozwalających na skuteczne przeprowadzenie procesu zmiany sprzedawcy czy też upoważni do tej czynności Wykonawcę? d) Czy Zamawiający samodzielnie zawrze umowę o świadczenie usług dystrybucji w przypadku punktów poboru, dla których obowiązywały dotychczas umowy kompleksowe oraz w przypadku punktów poboru, dla których umowa dystrybucyjna została zawarta na czas określony, w terminie umożliwiającym skuteczne przeprowadzenie procedury zmiany sprzedawcy? e) Czy Zamawiający ma zawarte umowy/ aneksy w ramach akcji promocyjnych lojalnościowych, które uniemożliwiają zawarcie nowej umowy sprzedażowej w terminach przewidzianych w SIWZ? Jeśli tak - jakie są terminy wypowiedzeń umów/aneksów w ramach akcji promocyjnych/programów lojalnościowych? Odpowiedź: Zamawiający ma zawarte umowy dystrybucyjne z OSD na czas nieograniczony. Sprzedawcą energii elektrycznej w 2016 roku jest ENEA S.A. w Poznaniu. Pytanie 5 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy Czy Zamawiający dysponuje tytułem prawnym (akt notarialny, umowa najmu, umowa dzierżawy, itp.) który upoważnia go do swobodnego dysponowania obiektami opisanymi w przedmiocie zamówienia? Informujemy, że brak takiego tytułu może skutecznie uniemożliwić dalsze czynności związane ze zgłoszeniem umowy sprzedaży energii elektrycznej do lokalnego Operatora Systemu Dystrybucyjnego zgodnie z jego procedurami. Odpowiedź: Tak, Zamawiający posiada tytuły prawne do wszystkich obiektów. Pytanie 6 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy Informujemy, że Wykonawca w procesie fakturowania opiera się na danych pomiarowo-rozliczeniowych przekazywanych przez Operatora Systemu Dystrybucyjnego, jednak w swoim bilingu parametryzuje długość trwania okresu rozliczeniowego. W związku z powyższym prosimy o wskazanie okresu rozliczeniowego w odniesieniu do każdego PPE występującego w postępowaniu czy wynosi on 10 dni, 1 miesiąc, 2 miesiące czy 6 miesięcy. Odpowiedź: Okresy rozliczeniowe z OSD wynoszą 1 m-c z poz. 1÷9 listy obiektów, a pozostałe pozycje z listy obiektów wynoszą 2 m-ce. Pytanie 7 – SIWZ Rozdział 19, pkt 1 b) i Załącznik nr 2 do SIWZ Z uwagi na fakt, że faktury VAT są wysyłane listem zwykłym, Wykonawca nie jest w stanie określić w jakim terminie Zamawiający otrzyma fakturę, co może powodować komplikacje przy ustalaniu prawidłowego terminu płatności. Ponadto, w świetle przepisów podatkowych określenie terminu płatności na liczbę dni liczoną od dnia otrzymania faktury nie pozwala ustalić prawidłowej daty powstania obowiązku podatkowego, a to w konsekwencji naraża wykonawcę na sankcje skarbowe z tytułu nieteterminowego odprowadzenia podatku VAT. Art. 19a ust. 5 pkt. 4 ppkt. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) stanowi, iż w przypadku dostaw energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. W związku z powyższym zwracamy się do Zamawiającego z zapytaniem, czy zgadza się na zmodyfikowanie zapisów w następujący sposób: „Należności wynikające z faktur VAT będą płatne w terminie ... dni od daty wystawienia”. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 8 – Załącznik nr 3 do SIWZ §6 ust. 6 W nawiązaniu do Pytania 7 oraz określenia przez Zamawiającego dnia zapłaty faktur VAT jako datę obciążenia rachunku Zamawiającego, informujemy, że zgodnie z art. 454 § 1 Kodeksu Cywilnego, dotyczącego miejsca spełnienia świadczenia pieniężnego, a także zgodnie z zasadami obowiązującymi w obrocie gospodarczym za dzień zapłaty uznaje się dzień, w którym środki pieniężne wpłyną na rachunek bankowy podmiotu, któremu należna jest zapłata. W związku z powyższym Wykonawca zwraca się z prośbą o zmianę zapisu na: „Należności wynikające z faktur VAT będą płatne w terminie ... dni od daty wystawienia. Za dzień zapłaty uznaje się datę uznania rachunku bankowego Wykonawcy”. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 9 – Załącznik nr 3 do SIWZ Czy Zamawiający udzieli Wykonawcy stosownego pełnomocnictwa do zgłoszenia w imieniu Zamawiającego zawartej umowy sprzedaży energii elektrycznej do OSD oraz wykonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia procesu zmiany sprzedawcy u OSD wg wzoru stosowanego powszechnie przez Wykonawcę? W przypadku braku zgody na powyższe prosimy o wyjaśnienie czy Zamawiający ponosił będzie odpowiedzialność za treść przedstawionego wzoru pełnomocnictwa i za jego ewentualne zakwestionowanie przez OSD? Odpowiedź: Tak, Zamawiający udzieli Wykonawcy stosownego pełnomocnictwa do zgłoszenia w imieniu Zamawiającego zawartej umowy sprzedaży energii elektrycznej do OSD oraz wykonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia procesu zmiany sprzedawcy u OSD wg wzoru stosowanego powszechnie przez Wykonawcę. Pytanie 10 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy W przypadku punktów poboru energii, dla których zmiana sprzedawcy będzie przeprowadzana po raz pierwszy oraz w przypadku punktów poboru energii, dla których umowa dystrybucyjna jest zawarta na czas określony i braku zgody na udzielenie pełnomocnictwa na wzorze zaproponowanym przez Wykonawcę prosimy o informację czy Zamawiający upoważni Wykonawcę do zawarcia umowy dystrybucyjnej z OSD na podstawie oświadczenia woli zawartego w udzielonym przez siebie pełnomocnictwie, na warunkach zgodnych z aktualnie obowiązującymi? Odpowiedź: Zmiana sprzedawcy dla punktów z listy obiektów występuje po raz kolejny. Pytanie 11 – Załącznik nr 1 do SIWZ i umowy Informujemy, że dla punktów poboru energii, dla których umowa dystrybucyjna nie została zawarta na czas nieokreślony oraz braku zgody na wzór pełnomocnictwa zaproponowany przez Wykonawcę, w przypadku braku zgody na zawarcie w udzielonym pełnomocnictwie oświadczenia woli uprawniającego Wykonawcę do zawarcia umowy z OSD lub braku możliwości zawarcia umowy dystrybucyjnej na podstawie oświadczenia woli, Zamawiający powinien wziąć pod uwagę, że Wykonawca będzie mógł zaśnicować proces PZS tylko wtedy, gdy do OSD zostanie dostarczona podpisana przez klienta umowa dystrybucyjna. Zgodnie z IRiESD OSD na przygotowanie i przesłanie do klienta umowy dystrybucyjnej ma czas do 21 dni kalendarzowych. Po przesłaniu takiej umowy przez OSD klient powinien ją podpisać i odesłać zwrotnie do OSD. Informujemy, że w przypadku braku zwrotu do OSD umowy dystrybucyjnej i zgłoszenia przez Wykonawcę procesu zmiany sprzedawcy, taki proces zostanie zweryfikowany negatywnie. W związku z powyższym zwracamy się z zapytaniem czy Zamawiający przewidział czas niezbędny na zawarcie umowy dystrybucyjnej dla punktów poboru energii dla których umowa dystrybucyjna nie jest zawarta na czas nieokreślony? Czy Zamawiający samodzielnie zawrze umowę z OSD w terminie umożliwiającym skuteczną realizację procedury zmiany sprzedawcy? Odpowiedź: Zamawiający ma zawarte umowy dystrybucyjne na czas nieokreślony. Pytanie 12 – Załącznik nr 3 do SIWZ §5 ust. 3 i §8 ust. 2 lit. d) i e) Wykonawca zwraca się z prośbą o doprecyzowanie przedmiotowego zapisu poprzez określenie, iż Zamawiający może zwiększyć ilość punktów poboru energii elektrycznej (PPE) lub zmienić taryfę danego punktu, jedynie w obrębie tych grup taryfowych, które zostały określone i wycenione w ofercie. Punkty z innych grup taryfowych nieujętych w ofercie będą oznaczały zmianę przedmiotu zamówienia. Z uwagi na powyższe Wykonawca zwraca się z prośbą o dodanie następującego zapisu: „Zwiększenie punktów poboru lub zmiana grupy taryfowej możliwe jest jedynie w obrębie grup taryfowych, które zostały ujęte w SIWZ oraz wycenione w Formularzu Ofertowym Wykonawcy.” Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisu. Pytanie 13 – Załącznik nr 3 do SIWZ §6 ust. 1, 2 i 3 Wykonawca informuje, iż w świetle przepisów prawa energetycznego i aktów wykonawczych, to OSD jest podmiotem odpowiedzialnym za pozyskiwanie i przekazywanie do sprzedawców danych pomiarowo- rozliczeniowych dla punktów poboru energii (PPE). Sposób ustalania danych przez OSD określony jest w umowie dystrybucyjnej zawartej pomiędzy Zamawiającym a OSD. Wykonawcy (sprzedawcy energii) nie mają wpływu na regulacje w tym zakresie wynikające z umów dystrybucyjnych Zamawiającego i zgodnie z przepisami przyjmują do rozliczeń dane przekazane przez OSD. W związku z powyższym zwracamy się z prośbą o wyjaśnienie czy Zamawiający uwzględni obowiązujące przepisy prawa energetycznego i aktów wykonawczych w zakresie prowadzenia rozliczeń w okresach rozliczeniowych i na podstawie danych pomiarowo- rozliczeniowych, przekazywanych Wykonawcy przez OSD? Odpowiedź: Przedmiotową kwestię reguluje SIWZ wraz załącznikami. Pytanie 14 – Załącznik nr 3 do SIWZ §6 ust. 10 i §10 ust. 1 lit. c i f Informujemy, że zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 2011r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń obrotu energią elektryczną, za przekroczenie 14 - dniowego terminu rozpatrzenia reklamacji Zamawiającemu przysługuje prawo do bonifikaty. Reklamacja nie może zostać uwzględniona automatycznie. Z uwagi na powyższe zwracamy się z prośbą o modyfikację treści §6 ust. 10 poprzez usunięcie zapisu: „(...)lub nie rozpatrzenia reklamacji we wskazanym wyżej terminie(...)” i dodanie zdania iż „Złożenie reklamacji nie zwalnia Zamawiającego z obowiązku terminowej zapłaty należności.”. Prosimy również o usunięcie zapisów z §10 ust. 1 lit. c i f. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 15 – Załącznik nr 3 do SIWZ §7 ust. 1 Informujemy, że zgodnie z zapisami Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej (RIIESD) poszczególnych OSD, zatwierdzonych przez Prezesa URE, do rozpoczęcia sprzedaży energii elektrycznej konieczne jest zgłoszenie umowy do OSD, przeprowadzenie procesu zmiany sprzedawcy oraz przyjęcie umowy do realizacji przez OSD. W związku z powyższym Wykonawca zwraca się z prośbą o zmodyfikowanie zapisu do treści: „Umowa wchodzi w życie w zakresie każdego punktu poboru z dniem 01.01.2017r. lecz nie wcześniej niż po zawarciu umów dystrybucyjnych, pozytywnie przeprowadzonej procedurze zmiany sprzedawcy i przyjęciu umowy do realizacji przez OSD”. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 16 – Załącznik nr 3 do SIWZ §5 ust. 1 i §8 ust. 2 lit. a Zamawiający dopuścił zmianę cen w przypadku ustawowej zmiany stawki podatku VAT oraz podatku akcyzowego. Prosimy o modyfikację drugiej części zapisu zawartego w §5 ust. 1 do treści: "Ceny energii elektrycznej określone w ofercie pozostaną niezmienne w okresie obowiązywania umowy za wyjątkiem zmiany przepisów skutkujących zmianą kwoty podatku VAT, podatku akcyzowego. Ceny energii elektrycznej zostają powiększone o kwotę wynikającą z obowiązków nałożonych właściwymi przepisami, od dnia ich wejścia w życie, bez konieczności sporządzenia aneksu do umowy." i wykreślenie zapisu zawartego w §8 ust. 2 lit. a. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 17 – Załącznik nr 3 do SIWZ §9 ust. 2 lit. b i c Wykonawca zwraca się z prośbą o usunięcie przedmiotowych zapisów. Odstąpienie od umowy z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy powinno dotyczyć sytuacji szczególnych, wyjątkowych przekładających się na brak możliwości prawidłowej realizacji umowy przez Zamawiającego. W opinii Wykonawcy hipotetyczne uchybienia wskazane w przedmiotowych zapisach nie przekładają się na ewentualną szkodę Zamawiającego. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na usunięcie zapisów. Pytanie 18 – Załącznik nr 3 do SIWZ §10 ust. 1 lit. a Informujemy, że zapisy dotyczące kar umownych są nieproporcjonalne i naruszają zasadę równości stron w stosunku cywilnoprawnym. Wykonawca zwraca się z prośbą o wprowadzenie adekwatnych kar umownych lub o usunięcie zapisu w całości. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 19 – Załącznik nr 3 do SIWZ §10 ust. 1 lit. b W sytuacji opóźnienia sprzedaży z winy Wykonawcy, ewentualną szkodę Zamawiającego stanowi różnica w cenie zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy rezerwowego w stosunku do ceny energii elektrycznej z oferty wyłonionej w postępowaniu Wykonawcy. W związku z powyższym zwracamy się z prośbą o określenie, iż zwrot kosztów z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy rezerwowego będzie stanowił różnicę między kosztami energii zakupionej od sprzedawcy rezerwowego, a energii, która byłaby zakupiona na podstawie umowy sprzedaży zawartej z wybranym Wykonawcą. Odpowiedź: Zamawiający nie rozumie treści pytania. Pytanie 20 – Załącznik nr 3 do SIWZ §10 ust. 1 lit. g Informujemy, że Wykonawca nie może zostać obarczony pełną odpowiedzialnością za brak zgłoszenia we wskazanym przez Zamawiającego terminie umowy do OSD, bowiem opóźnienie może być również spowodowana z winy Zamawiającego, np. poprzez niedostarczenie Wykonawcy wymaganych przez OSD danych lub dokumentów. Wnosimy o usunięcie zapisu w całości. Odpowiedź: Zamawiający nie widzi jakichkolwiek problemów zgłoszeniowych, ponieważ będzie to kolejna zmiana sprzedawcy na poszczególnych oblektach. Pytanie 21 – Załącznik nr 3 do SIWZ §10 ust. 1 lit. d i e Zwracamy uwagę, że określona przez Zamawiającego wysokość kar umownych w szczególności w odniesieniu do kary za każdy dzień opóźnienia w przekazaniu danych zdaniem Wykonawcy może zostać uznana jako kara rażąco wygórówana, co umożliwi jej podważenie na drodze sądowej, zgodnie z art. 484 §2 Kodeksu Cywilnego. Taka możliwość podważania wysokości kary umownej nie tylko narazi strony umowy na koszty postępowania sądowego, ale wiąże się także z niepewnością co do praw i obowiązków stron. Wnosimy o usunięcie zapisów w całości. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 22 – Załącznik nr 3 do SIWZ §10 W przypadku wyrażenia zgody na rezygnację z kar umownych zwracamy się z prośbą o modyfikację zapisu do treści: „Strony ponoszą wobec siebie odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych do wysokości poniesionej szkody (straty)”. Informujemy jednocześnie, że zapisy w obecnym kształcie wpływają na wzrost ryzyka związanego z realizacją umowy po stronie Wykonawcy, co z kolei może negatywnie wpłynąć na kalkulację ceny ofertowej dla Zamawiającego. Odpowiedź: Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę zapisów. Pytanie 23 – Załącznik nr 3 do SIWZ §10 ust. 2 Zwracamy się z prośbą o określenie, iż w razie naliczenia kar umownych, Odbiorca każdorazowo wystawi Sprzedawcy notę obciążeniową. Informujemy, że kary umowne nie podlegają opodatkowaniu VAT, a w związku z tym, w celu ich udokumentowania nie wystawia się faktur VAT. Dla celów rachunkowych zarówno otrzymanie kary umownej, jak i jej zapłata kwalifikowane są do pozostałej działalności operacyjnej jednostki. Jak bowiem wynika z art. 3 ust. 1 pkt 32 lit. g) ustawy o rachunkowości, przez pozostałe koszty i pozostałe przychody operacyjne rozumie się koszty i przychody związane m.in. z odszkodowaniami i karami. Kary te należy ująć w księgach rachunkowych, a odpowiednią formą ich udokumentowania jest nota obciążeniowa. Ponadto informujemy, że ze względu na sposób działania systemu billingowego, Wykonawca nie ma możliwości rozliczenia naliczonej kary umownej po jej automatycznym potrąceniu. Odpowiedź: Zamawiający informuje, że w razie naliczenia kar umownych wystawi Wykonawcy notę obciążeniową. WICEPREZES ZARZĄDU Mariusz Pękala PREZES ZARZĄDU Andrzej Kaczmarek	<urn:uuid:265ad19a-2ac1-4879-9916-2855773350aa>	finepdfs	1.168945	CC-MAIN-2019-09	http://eko-region.pl/assets/tenders/70d9b5a180/odpowiedzi_internet.pdf	2019-02-23T12:46:04Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-09/segments/1550249501174.94/warc/CC-MAIN-20190223122420-20190223144420-00280.warc.gz	81,095,639	0.999997	0.999998	0.999998	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2275, 5120, 8024, 11037, 13767, 16318, 18966 ]	1	1
za rok 2023 Sprawozdanie z działalności fundacji Podstawa prawna: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U. 2020 r. poz. 2167 oraz z 2022 r. poz. 2185) - Sprawozdawca wypełnia tylko przeznaczone dla niego białe pola; - Pola wyboru należy uzupełnić przez wstawienie pojedynczego znaku X. - We wszystkich polach, w których nie będą wpisane odpowiednie informacje, należy wstawić pojedynczy znak myślnika (–) ; Nazwa organu sprawującego nadzór: Minister Rozwoju i Technologii (d) Zapewnienie przestrzeni do dialogu pomiędzy różnymi interesariuszami i przedsiębiorcami na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz przestrzegania praw człowieka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i we wszystkich relacjach biznesowych; (e) Propagowanie norm, standardów i rozwiązań instytucjonalnych mających na celu zapewnienie przestrzegania praw człowieka w kontekście biznesu; (f) Inicjowanie i wspieranie działań mających na celu dialog pomiędzy poszczególnymi grupami społecznymi w obszarze społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i innych organizacji, ze szczególnym uwzględnieniem praw człowieka w kontekście biznesu, między innymi poprzez stworzenie merytorycznego i bezstronnego Forum-przestrzeni do dyskusji; (g) Organizowanie i realizację programów edukacyjnych, szkoleń i warsztatów z zakresu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i innych organizacji, ze szczególnym uwzględnieniem praw człowieka w kontekście biznesu; (h) Inicjowanie kontaktów i współpracy pomiędzy organizacjami i jednostkami zajmującymi się promowaniem odpowiedzialnego biznesu, społecznej odpowiedzialności organizacji i praw człowieka; (i) Organizowanie spotkań, seminariów, odczytów, debat, konferencji i innych form działalności oświatowej o tematyce związanej z prawami człowieka w kontekście biznesu, społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw, prawami człowieka; (j) Uczestniczenie w konferencjach i innych wydarzeniach innych organizacji w Polsce i zagranicą; (k) Aktywny udział w życiu publicznym w obszarze dotyczącym roli i odpowiedzialności przedsiębiorstw, między innymi poprzez udział w konsultacjach społecznych, w pracach ciał doradczych administracji publicznej; (l) Współpracę z władzami samorządowymi, rządowymi, organizacjami pozarządowymi w zakresie wymienionym w celach działania Fundacji; (m) Opracowywanie i publikowanie materiałów edukacyjnych, publikacji; (n) Udostępnianie materiałów edukacyjnych osobom zainteresowanym społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstw; (o) Gromadzenie środków finansowych i zasobów materialnych na rzecz Fundacji; (p) Prowadzenie działalności publicystycznej i informacyjnej, w tym w drodze wydawania książek, czasopism, broszur i wydawnictw specjalnych oraz zakładania i prowadzenia platform internetowych; (q) Organizowanie i finansowanie akcji oraz kampanii społecznych mających na celu podniesienie wiedzy na temat praw człowieka w kontekście biznesu oraz zmiany świadomości społecznej w tym zakresie; (r) Działania na rzecz umacniania społeczeństwa obywatelskiego, wolności i praw obywatelskich, w tym wolności słowa, prawa do zrzeszania się, wolności badań naukowych, w zgodzie z najwyższymi standardami etycznymi; (s) Działalność wspomagająca rozwój wspólnot i społeczności lokalnych. (t) Działalność umożliwiającą skuteczne monitorowanie warunków pracy w przedsiębiorstwach i innych organizacjach sektora prywatnego; (u) Działalność doradczą i inną działalność wspierającą inne podmioty w poprawie poszanowania praw człowieka w ich działalności. II. Charakterystyka działalności fundacji w okresie sprawozdawczym (dane odnoszą się do faktycznie wykonywanej działalności w roku sprawozdawczym) 1. Zasady, formy i zakres działalności statutowej z podaniem realizacji celów statutowych W 2023 r. fundacja prowadziła odpłatną i nieodpłatną działalność statutową. W końcu roku podjęto decyzję o rozpoczęciu w 2024 r. prowadzenia działalności gospodarczej. W raportowanym okresie podjęliśmy szereg działań mających na celu realizację celów statutowych. Na naszą aktywność składała się działalność badawcza, której efektami są nasze publikacje, opracowania i analizy, szeroko zakrojona działalność rzecznicza, edukacyjna i szkoleniowa, jak również liczne wystąpienia na wydarzeniach naukowych i konferencjach o zasięgu krajowym i międzynarodowym. Współpracowaliśmy z przedstawicielami środowiska naukowego, akademickiego, a także reprezentantami biznesu, organizacji pozarządowych i administracji publicznej. Kontynuowaliśmy współpracę w ramach koalicji na poziomie międzynarodowym (ECCJ, OECD Watch) oraz krajowym (Koalicja CSR Watch), a także działania w ramach Electronics Watch, w charakterze Electronics Watch Monitoring Partner. Uczestniczyliśmy również w grupach roboczych i konsultacjach, także tych organizowanych przez polskie ministerstwa (Zespół ds. Zrównoważonego Rozwoju i Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw, Grupa robocza ds. stosowania Taksonomii UE). W ramach odpłatnej działalności statutowej realizowaliśmy działania edukacyjne skierowane m.in. do banków, GPW, firmy z sektora odzieżowego. Poniżej przedstawiono wybrane działania. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie fundacji https://pihrb.org/ PROJEKTY: * Aktywni Obywatele Projekt: „Lighthouse-keepers: Business and Human Rights Cooperation Network" (pol. "Latarnicy – Sieć Współpracy na rzecz Praw Człowieka w Biznesie") (30.12.2021 – 30.06.2023). Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu (PIHRB) w partnerstwie z Ukraińskim Narodowym Uniwersytetem Prawa im. Jarosława Mądrego, islandzkim Stowarzyszeniem Alda - Association for Sustainable Democracy i Rzeczniczką Praw Dziecka w Islandii realizował projekt w ramach dotacji nr K1d/0665 programu Aktywni Obywatele – Fundusz Regionalny, finansowanego przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię z Funduszy EOG. Istotą projektu było stworzenie i rozwój sieci współpracujących ze sobą ekspertów w obszarze praw człowieka i biznesu oraz upowszechnienie wiedzy nt. praw człowieka w kontekście biznesu w regionie Europy Środkowo-Wschodniej i Azji Centralnej. W 2023 r. miał miejsce finalny etap projektu - skupiono się na działaniach mentoringowych, a jednym z najważniejszych wydarzeń była dwudniowa Międzynarodowa Konferencja Business & Human Rights in Central Eastern Europe and Central Asia (1-2 czerwca 2023 r.). Uczestniczyli w niej m.in. absolwenci i absolwentki CEE&CA Business and Human Rights Summer Academy 2022. Program składał się z licznych wykładów, gry symulacyjnej oraz sesji networkingowej. Podczas konferencji odbyła się także premiera publikacji How not to Make Business and Human Rights in CEE & CA, będącej źródłem wiedzy dla osób, które chcą zrozumieć specyfikę biznesu i praw człowieka dla omawianego regionu. Jest ona dostępna w czterech wersjach językowych: ) o polskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/09/PHIRB-WPS-1-2023-How-not-to-PL.pdf o angielskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/06/PIHRB-WPS-1-2023-How-not-to-dobusiness-and-human-rights-in-CEE-CA.pdf) o ukraińskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/07/PHIRB-WPS-1-2023-How-not-to-UKRost.pdf) o rosyjskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/07/PHIRB-WPS-1-2023-How-not-to-RUS-E7po-korekcie.pdf) Program prezentacji, materiały stworzone przez prelegentów i nagranie z pierwszego dnia wydarzenia dostępne są na stronie konferencji: https://pihrb.org/ceeca-conference/ Broszurę będącą podsumowaniem projektu, w której zebrano kluczowe publikacje i materiały edukacyjne stworzone jego w toku, można znaleźć pod tym adresem: https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/07/Lighthouse- keepers_Project_Results_PubsLearning_BOOKLET_last_ver-3.pdf * Projekt sub-grantowy European Coalition for Corporate Justice (ECCJ) "Human Rights and Environmental Due Diligence legislation in Europe" obejmujący działania rzecznicze i kampanie społeczne na rzecz przyjęcia dyrektywy w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSDDD). Oprócz bieżących działań rzeczniczych skierowanych do administracji, przedstawicieli biznesu, posłów, senatorów i europarlamentarzystów podnosiliśmy kwestie CSDDD podczas szeregu organizowanych przez nas wydarzeń, takich jak: o konferencja prasowa zorgnizowana w dniu 24 października 2023 r. pt. „Biznes i prawa człowieka. Ochrona i szacunek w białych rękawiczkach", podczas której członkowie Zarządu Instytutu zaprezentowali kontekst prawny i społeczny praw człowieka w biznesie, naszą ocenę globalnego stanu ich przestrzegania i skierowali postulaty PIHRB do polskiego rządu i przedstawicieli biznesu. Tekst informacji prasowej „Biznes i prawa człowieka. Ochrona i szacunek w białych rękawiczkach" jest dostęny na: https://pihrb.org/wpcontent/uploads/2023/10/Informacja-prasowa-24-X-2023.pdf. o polska premiera filmu dokumentalnego „Discount workers" oraz rozmowa z reżyserem, Christopherem Patzem, będąca wydarzeniem towarzyszącymi festiwalowi Human Rights Watch Docs. Był to zarówno nasz wkład w obchody Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka oraz 75 rocznicy przyjęcia przez ONZ Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, ale także apel do polskiego rządu o wsparcie odpowiednio stanowczych zapisów podczas negocjowania tekstu dyrektywy CSDDD. Pokazowi filmu towarzyszyła kampania zachęcająca do podpisania petycji w tej kwestii; jak również w innych materiałach i informacjach prasowych, np.: Informacja prasowa"Czy 1 czerwca 2023 zapisze się w historii praw człowieka i biznesu?" związana z głosowaniem Parlamentu Europejskiego nad Dyrektywą w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/05/Informacja-prasowa-31_05_23_Glosowanie-w-PE-iMiedzynarodowa-Konferencja-BHR-w-Polsce.pdf) Kluczowe informacje na temat projektu można znaleźć na stronie: https://pihrb.org/hredd_legislation_in- europe_project/ * Projekt realizowany w ramach umowy grantowej Monitoring Partnership Agreement CN 58 na 2023 r. ze Stichting Electronics Watch Foundation z siedzibą w Królestwie Niderlandów na kwotę 7000,05 Euro. Całość środków została wykorzystana na realizację celów grantu tj. prowadzenie działań monitorujących warunki zatrudnienia w oparciu o model Electronics Watch, oraz ulepszanie ww. metodologii i podejmowanie innych działań mających na celu poprawę warunków pracy w fabrykach elektroniki w Polsce. Cele projektu zostały zrealizowane w uzgodnionym zakresie. Projekt został rozliczony. Electronics Watch zatwierdził sprawozdanie końcowe. PROJEKTY PRO BONO: * Rozwój sieci eksperckiej i koordynacja CEE&CA BHR ASSOCIATION Po zakończeniu realizacji projektu Aktywni Obywatele – Program Regionalny kontynuowaliśmy działania wspierające ekspertów i ekspertki należące do sieci CEE&CA BHR Association, które na spotkaniu w listopadzie 2023 podjęło decyzję o połączeniu z nieformalną siecią CEECA Network. Pokładamy duże nadzieje w tym, że konsekwentnie budowana przez ponad 2 lata realizacji projektu "Latarnicy – Sieć Współpracy na rzecz Praw Człowieka w Biznesie" międzynarodowa sieć ekspertów w dziedzinie Biznesu i Praw Człowieka, w dalszym stopniu będzie się rozwijać i wspierać działania na rzecz wdrażania BHR w regionie, szczególnie, że dzięki programowi powstało NGO zajmujące się BHR w Bułgarii a uczestnicy szkoły letniej prowadzili też zajęcia w tym zakresie dla społeczności lokalnych w Kirgistanie, a także dla firm w Kazachstanie, Kirgistanie i innych krajach. Uczestniczyli także w sesji dla CEE & CA podczas Forum ONZ w Genewie a także podczas szeregu innych wydarzeń co pozwoliło na promowanie ich i ich wiedzy na świecie. o W ramach działań wspierających rozwój i pogłębienie ekspertyzy osób stowarzyszonych w CEE&CA BHR Association oraz innych osób zainteresowanych tematyką prawną zorganizowaliśmy 2 spotkania sieciujące a także webinar w języku angielskim nt. Kontekstu regulacyjnego UE w obszarze zielonego ładu i umiejscowienia w nim regulacji zapewniających poszanowanie praw człowieka przez biznes, ze względu na to że zrozumienie tych zagadnień jest istotne we wspólnym planowaniu i przeprowadzeniu działań rzeczniczych w kolejnym roku. Eksperci prowadzący: Bartosz Kwiatkowski (PIHRB, Frank Bold Foundation) oraz Nele Meyer, Dyrektorka ECCJ. Webinar odbył się w dniu 19 grudnia 2023 r.) o Beata Faracik, prezeska PIHRB jest także mentorką dwóch z uczestniczek Summer Academy, z których jedna założyła organizację pozarządową ds. praw człowieka w biznesie. * Działania w ramach koalicji OECD Watch o Jako organizacja partnerska OECD Watch współorganizowaliśmy warsztaty online „Jak wykorzystać Wytyczne OECD by osiągnąć zmianę. Warsztat dla NGOs z EŚW". Wydarzenie było skierowane przede wszystkim do organizacji pozarządowych z Europy Środkowowschodniej i Azji Centralnej a jego celem było zapoznanie uczestników z najnowszą wersją Wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych. o Współtworzyliśmy także materiały edukacyjne aktualnie dostępne na kanale OECD Watch w serwisie YouTube. W jednym z nagrań pt. "Explaining the OECD Due Diligence Guidance" (https://www.youtube.com/watch?v=ZyPRs1xe9_s) Beata Faracik tłumaczy w nim Wytyczne OECD dot. należytej staranności. Film jest dostępny w wersji anglojęzycznej. Z czasem przewidziane jest dodanie napisów w innych językach, aby rozszerzyć grono potencjalnych odbiorców. * Koordynacja nieformalnej Koalicji CSR Watch Polska W raportowanym okresie PIHRB kontynuował koordynację Koalicji oraz zapewniał przepływ informacji pomiędzy OECD Watch oraz ECCJ a polskimi organizacjami zrzeszonymi w Koalicji. Podjęto także działania wspólne w kwestii wspólnych wystąpień, ale i w ramach działań rzeczniczych związanych z projektem dyrektywy CS3D. Inne przykładowe działania edukacyjne realizowane pro-bono obejmowały, m.in.: * #Audittalks przy kawie – objęte przez nas patronatem webinarium poświęcone kluczowym wyzwaniom ESG w obszarze praw człowieka. * Przeprowadzenie warsztatów przez dr Joannę Szymonek, współzałożycielkę i ekspertkę PIHRB, na temat wyzwań organizacyjnych i zarządczych w biznesie związanych z realizacją praw dziecka oraz sposobów radzenia sobie z nimi podczas oficjalnego wydarzenia inicjującego Kartę Praw Dziecka w Biznesie organizowanego przez Forum Odpowiedzialnego Biznesu. * Udział Beaty Faracik w panelu "Prawa człowieka: szczytne ideały czy pragmatyzm biznesowy? organizowanym w ramach Human Rights Week przez studenckie Koło Naukowe Spraw Zagranicznych przy SGH w Warszawie. (0305.04.2023) * Mobilna wystawa „Sztuka praw człowieka", która w przystępny sposób, za pomocą właśnie sztuki, tłumaczy kwestie praw człowieka w kontekście rynku pracy, już po raz drugi gościła na kongresie Open Eyes Economy Summit (Kraków, listopad 2023), który także objęliśmy patrontem merytorycznym. Uczestnictwo w konferencjach, konsultacjach i innych wydarzeniach merytorycznych: Jak co roku, nieodłączną częścią działalności PIHRB był udział naszych ekspertów w licznych wydarzeniach o zasięgu krajowym, jak i światowym, pozwalający na przedstawienie szerszemu gronu odbiorców efektów naszej pracy, oraz wymianę poglądów i współtworzenie publicznego dyskursu wokół praw człowieka i społecznej odpowiedzialności biznesu: * OECD Watch's 2023 Global Gathering (30.01.2023-01.02.2023) o Udział Beaty Faracik, członkini OECD Watch Coordination Committee w odbywającym się w Brazylii zjeździe przedstawicieli organizacji członkowskich sieci OECD Watch. o Współtworzenie i udział w panelu dyskusyjnego nt. relacji pomiędzy organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, a Krajowymi Punktami Kontaktowymi OECD o Udział Beaty Faracik w spotkaniu Komitetu Koordynacyjnego OECD Watch (02.02.2023) * Aktywny udział w wydarzeniach zorganizowanych przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej i polski Krajowy Punkt Kontaktowy OECD: o Spotkanie na temat aktualizacji Wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, będące elementem otwartych konsultacji w tej sprawie (31.01.2023) o Konferencja "Odpowiedzialny biznes - Angażowanie interesariuszy zgodnie z nowym tekstem wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych" - udział Beaty Faracik w panelu "Zaangażowanie i rola interesariuszy w procesie aktualizacji Wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych" (27.06.2023) o Spotkanie Zespołu Przeglądowego OECD z przedstawicielami organizacji społecznych (28.06.2023) – udział Beaty Faracik oraz Bartosza Kwiatkowskiego. o Spotkanie Zespołu Przeglądowego OECD z Członkami Zespołu do spraw Zrównoważonego Rozwoju i Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw udział Beaty Faracik (29.06.2023) * „Business and human rights in times of aggression on Ukraine" zorganizowanym przez Wydział Administracji i Europeistyki na New University w Lublanie - udział Beaty Faracik w panelu dyskusyjnym (07.03.2023) * I edycja Kongresu "Biznes Odpowiedzialny Społecznie" Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych - udział ekspertki PIHRB dr hab. Joanny Unterschütz (07.02.2023) * Udział przedstawicielki PIHRB, Małgorzaty Szlendak, w Annual General Meeting ECCJ w Brukseli – spotkaniu przedstawicieli organizacji pozarządowych zrzeszonych w ECCJ mającym na celu omówienie sytuacji w poszczególnych krajach i ustalenie strategicznych kierunków działania (22-24.05.2023) * Udział i prezentacja Beaty Faracik w sesji pt. „Corporate responsibility and corporate liability" podczas seminarium Rady Europy nt. handlu ludźmi do celów pracy przymusowej (Warszawa, 13.06.2023) * "Ljubljana conference on Business and Human Rights in Central and Eastern Europe: Good practices and Challenges" - udział Beaty Faracik w panelu dyskusyjnym (05.06.2023) * Forum Zrównoważonego Rozwoju - "Jakie trendy zdominują ESG w najbliższej przyszłości?" - udział Beaty Faracik w panelu dyskusyjnym pt. "Zrównoważony łańcuch dostaw a zrównoważony łańcuch wartości. Co oznacza należyta staranność w biznesie?" (Warszawa,15.06.2023) * ESG - Raportowanie w praktyce – IV edycja. Przygotowanie firmy do raportowania zrównoważonego rozwoju udział Beaty Faracik w panelu Obszar społeczny i ład korporacyjny (25.07.2023) * II edycja konferencji ADN "Czas na ESG! Zrównoważony rozwój – prawo, case studies i najlepsze praktyki" prezentacja Beaty Faracik "Prawa człowieka w biznesie czyli jak sprostać wymaganiom CSDDD, CSRD, taksonomii i minimalnych gwarancji" (Warszawa, 27.09.2023) * Podczas Święta Wolności i Praw Obywatelskich w Gdańsku (02-04.06.2023) współtworzyliśmy Strefę Społeczną - przestrzeń ze stoiskami ponad 200 organizacji pozarządowych z całej Polski. Mieliśmy okazję zapoznać szerokie grono odbiorców z działalnością Instytutu, przede wszystkim z projektem „Sztuka praw człowieka", który cieszył się dużym zainteresowaniem osób w różnym wieku, jak również nawiązać kontakty z innymi przedstawicielami NGO-sów. Po zakończeniu wydarzenia nastąpiła ewaluacja stoiska, mająca na celu jego ulepszenie w przypadku kolejnych tego typu działań promujących PIHRB. W czasie wydarzenia reprezentowały PIHRB – Aleksandra Wardak-Niedźwiedzka, koordynatorka projektów, oraz praktykantka. * 4th Warsaw B Corp Summit! (by Better) - udział Beaty Faracik w panelu podczas sesji poświęconej pracownikom i ich sytuacji (Warszawa, 16.11.2023) * W listopadzie wzięliśmy udział w XII Forum ONZ dot. biznesu i praw człowieka (Genewa, 27-29.11.2023), w czasie którego już po raz piąty współorganizowaliśmy wraz z Grupą Roboczą ONZ ds. biznesu i praw człowieka i Y. Mudryi National Law University z Charkowa sesję "Strengthening Business and Human Rights in Central and Eastern Europe (CEE) and Central Asia: How to Chart the Path Ahead", co traktujemy jako wyraz uznania dla roli jaką odgrywa PIHRB w regionie. W sesji udział wzięła w charakterze prelegentki także prezeska PIHRB, Beata Faracik. Działania rzecznicze oraz podnoszące świadomość społeczną w zakresie przestrzegania praw człowieka, udział w grupach roboczych i konsultacjach: Działania rzecznicze PIHRB w 2023 r. skupiały się głównie wokół aktów prawnych procedowanych na poziomie UE, takich jak: dyrektywa dot. należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSDDD), projekt Europejskich Jednolitych Standardów Raportowania czy rozporządzenie PE i Rady w sprawie zakazu produktów wytwarzanych z wykorzystaniem pracy przymusowej na rynku unijnym (tzw. Forced labour regulation). Informowaliśmy o tym, na jakim etapie procesu legislacyjnego znajdują się ww. akty (https://pihrb.org/csddd-politicaldeal/), podkreślając ich znaczenie, ale również zwracając uwagę na niekompletność, proponując kierunek kolejnych zmian i apelując o bardziej stanowcze działania. W listopadzie 2023 r. ekspertka PIHRB dr Joanna Szymonek uczestniczyła w kilkudniowej sesji networkingowej organizacji i osób zajmujących się rzecznictwem - EU Due Diligence Legislation Programme, co stanowiło cenną możliwość wymiany myśli i poszerzenia sieci kontaktów z ekspertami zajmującymi się tematyką należytej staranności. Ponadto, poprzez naszych ekspertów, zabieraliśmy głos w istotnych bieżących kwestiach, angażując się w prace grup roboczych, również tych przy ministerstwach: * Kontynuacja członkostwa w Zespole ds. Zrównoważonego Rozwoju i Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw, będącego organem pomocniczym Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej * Przystąpienie do grona członków działającej przy Ministerstwie Finansów, we współpracy z Ministerstwem Rozwoju i Technologii, Grupy roboczej ds. stosowania Taksonomii UE, w której reprezentuje nas dr Joanna Szymonek, współzałożycielka PIHRB. * Aktywne uczestnictwo w pracach Grupy Roboczej ds. należytej staranności, której pierwsze posiedzenie odbyło się w dniu 10 października 2023 r. W pracach tych reprezentuje PIHRB prezeska zarządu, Beata Faracik. * Udział związanych z PIHRB ekspertów, adw. Stanisława Drozda i Beaty Faracik, w pracach nieformalnej Europejskiej Grupy Roboczej ds. Klauzul Modelowych mających na celu m.in. wsparcie odpowiedzialnych praktyk związanych z zakupami w łańcuchach dostaw; Ale także uczestnicząc w pracach międzynarodowej sieci organizacji pozarządowych ECCJ, w której PIHRB był reprezentowany przez Beatę Faracik i Małgorzatę Szlendak. Stanowiska/oświadczenia/petycje: * PIHRB został sygnatariuszem listu otwartego do decydentów UE nt. praw kobiet w ujęciu odpowiedzialności korporacyjnej i należytej staranności w łańcuchach dostaw (https://pihrb.org/wpcontent/uploads/2023/03/Ensuring-a-Gender-Responsive-CSDDD-March-2023-1.pdf) * Dołączenie do grona sygnatariuszy apelu w sprawie stworzenia unijnego standardu odpowiedzialnego biznesu wezwanie ustawodawców do osiągnięcia porozumienia celem przyjęcia ostatecznej wersji dyrektywy CSDDD (http://tinyurl.com/2m967x2b ) * PIHRB został organizacją wspierającą Kartę Praw Człowieka w Biznesie – inicjatywy, której celem jest zmobilizowanie przedstawicieli biznesu do poszanowania praw dziecka w kontekście działalności przedsiębiorstwa i podejmowania wymiernych działań służących ochronie praw dziecka w ramach całego łańcucha dostaw * Stanowisko OECD Watch w sprawie aktualizacji Wytycznych OECD dla Przedsiębiorstw Wielonarodowych (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/06/ENG-OECD-Watch-Statement-8-June-2023-002.pdf) * Podpisanie się pod apelem skierowanym do firm sektora bananowego zaopatrujących się w Ekwadorze, poruszającym kwestię gróźb śmierci kierowanych w stronę obrończyń praw człowieka walczących o prawa pracownicze osób w tym sektorze (http://tinyurl.com/48mpnk8f ) Publikacje i raporty: Publikacje PIHRB w 2023 r. koncentrowały się wokół spraw regionu Europy Środkowo-Wschodniej i Azji Centralnej. * Faracik, B. i Uwarova. O. (red.) „Jak (nie) prowadzić biznesu i przestrzegać praw człowieka w Europie Środkowo-Wschodniej i Azji Centralnej. Studia przypadków"., PIHRB Working Paper Series 1/2023, czerwiec 2023 r. Publikacja składa się z 15 studiów przypadków z 8 krajów, prezentuje zarówno te istniejące, jak i potencjalne ryzyka dla praw człowieka i środowiska m.in. w sektorze wydobywczym, odzieżowym czy rolniczym. Jest dostępna w czterech wersjach językowych: o polskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/09/PHIRB-WPS-1-2023-How-not-to-PL.pdf) o angielskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/06/PIHRB-WPS-1-2023-How-not-to-do-businessand-human-rights-in-CEE-CA.pdf) o ukraińskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/07/PHIRB-WPS-1-2023-How-not-to-UKR-ost.pdf) o rosyjskiej (https://pihrb.org/wp-content/uploads/2023/07/PHIRB-WPS-1-2023-How-not-to-RUS-E7-pokorekcie.pdf) * Faracik, B., Wardak A., „Edukujemy i wzmacniamy nowe pokolenie ekspertów", [w:] Global Compact Network Poland Yearbook 2023, październik 2023 r. , str. 243. (https://ungc.org.pl/wp-content/uploads/2023/10/UNGCNP-Yearbook-2023.pdf) Bardzo istotne dla nas było opublikowanie przez UNDP analizy obejmującej sytuację w zakresie wdrażania Wytycznych ONZ dot. biznesu i praw człowieka w 18 krajach Europy Wschodniej i Azji Centralnej. Badanie było współtworzone przez naszą ekspertkę, zaangażowaliśmy się również w koordynację pracy nad tą analizą: * Beata Faracik, Jernej Letnar Cernic and Olena Uvarova, The Status of the Implementation of the UNGPs on Business and Human Rights in Europe and Central Asia., UNDP (United NationsDevelopment Programme). Istanbul: United Nations Development Programme, 2023 (https://www.undp.org/eurasia/publications/implementationun-guiding-principles-business-and-human-rights-ecis) Ponadto nasi eksperci opracowali w ciągu roku szereg tekstów publikowanych w raportach/publikacjach innych organizacji, np. artykuł Beaty Faracik pt. „UE: należyta staranność czy „należyta staranność" został opublikowany w raporcie w u „Biznes i prawa człowieka. Razem dla zrównoważonego rozwoju" (https://ungc.org.pl/wpcontent/uploads/2024/01/Biznes-i-prawa-czlowieka-%E2%80%93-razem-dla-zrownowazonego-rozwoju.pdf), który jest stałą publikacją Business & Human Rights Programme United Nations Global Compact Network Poland. Obecność w mediach: * 5.10.2023 – Magdalena Krukowska, Biznes odpowiedzialny od kołyski po grób. Nowe przepisy unijne sporym wyzwaniem dla firm — nie tylko polskich, Forbes (https://www.forbes.pl/biznes/nowe-przepisy-unijne-w-sprawielancucha-wartosci-ue-opracowuje-cyfrowy-paszport/hxgcwqk) * 24.10.2023 – Fundacja Frank Bold, Nie stracić z oczu człowieka – apel ws. negocjacji dyrektywy CSDD (frankboldadvisory.pl) (https://www.frankboldadvisory.pl/article/nie-stracic-z-oczu-czlowieka-apel-ws-negocjacjidyrektywy-csdd) * 25.10.2023 - Czy biznes w Polsce szanuje prawa człowieka? Najnowsze dane przedstawił Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu, NNO (https://nno.pl/czy-biznes-w-polsce-szanuje-prawa-czlowieka-najnowsze-dane-przedstawilpolski-instytut-praw-czlowieka-i-biznesu/) * 26.10.2023 – Grażyna Latos,Oto dlaczego Polska oblewa egzamin w zakresie ochrony praw człowieka w biznesie. Czy nowy rząd coś zmieni? [Wywiad z Joanną Szymonek], Dziennik Gazeta Prawna https://biznes.gazetaprawna.pl/artykuly/9332599,oto-dlaczego-polska-oblewa-egzamin-w-zakresie-ochrony-praw-czlowieka- ( w.html) * 26.10.2023 – Jolanta Szymczyk-Przewoźna, Będzie nowy bat na nieuczciwych pracodawców. Albo bacik., Dziennik Gazeta Prawna (https://praca.gazetaprawna.pl/artykuly/9330939,bedzie-nowy-bat-na-nieuczciwych-pracodawcowalbo-bacik.html) * 28.10.2023 – Bizon 28.10.2023- MUZO.FM Biznes Odpowiedzialny i Nowoczesny – audycja Pawła Oksanowicza – wywiad z Bartoszem Kwiatkowskim, wiceprezesem PIHRB (https://www.muzo.fm/podcast/2023-10-28/bizon-28-102023/) * 18. 11.2023 - Bizon 18.11.2023 - MUZO.FM Biznes Odpowiedzialny i Nowoczesny - audycja Pawła Oksanowicza - wywiad z Beatą Faracik, prezeską PIHRB (https://www.muzo.fm/podcast/2023-11-18/bizon-18-11-2023/) * 23.11.2023 – Wywiad. Faracik: Firmy nie raportują jeszcze w pełni o prawach człowieka, Forsal.pl (https://forsal.pl/biznes/aktualnosci/wideo/8594591,faracik-firmy-nie-raportuja-jeszcze-w-pelni-o-prawach-czlowieka.html) Pełne podsumowanie 2023 r. można znaleźć na stronie PIHRB: https://pihrb.org/podsumowanie-roku-2023/. 2. Opis głównych zdarzeń prawnych w działalności fundacji o skutkach finansowych W raportowanym okresie zawarto lub kontynuowano realizację grantów i umów dot. działalności odpłatnej statutowej: 1. [Kontynuacja] Umowa grantowa nr K1d/0665 dot. realizacji projektu „Latarnicy – Sieć Współpracy na rzecz Praw Człowieka w Biznesie". Projekt finansowany przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię z Funduszy EOG w ramach Programu Aktywni Obywatele – Fundusz Regionalny. Grantobiorca jest zobowiązany wykorzystać grant w wysokości 115039,20 Euro w całości na realizację Projektu, zgodnie z warunkami opisanymi w Umowie i wydłużeniu za zgodą operatora realizacji projektu był realizowany w okresie od 30 grudnia 2021 r. do 31 lipca 2023 r. Umowa grantowa została podpisana w 2022 r. Informacje na temat projektu są dostępne na stronie: https://pihrb.org/lighthouse-keepers. Środki otrzymane w roku 2023: 293 372,73 zł. 2. [Nowa umowa] Umowa grantowa nr 009 z 2023 r. z European Coalition for Corporate Justice na realizację w ramach sub-grantu działań w ramach projektu "Human Rights and Environmental Due Diligence legislation in Europe – Poland (2023)" realizowanego w okresie 1.1.2023-31.12.2023. Kwota grantu: 31904,10 Euro Cele projektu zostały zrealizowane w uzgodnionym zakresie. Sprawozdanie końcowe zostało przekazane grantodawcy. Informacje o działaniach podejmowanych w ramach tego projektu były regularnie zamieszczane na mediach społecznościowych PIHRB oraz w Aktualnościach na stronie internetowej PIHRB: www.pihrb.org. 3. Umowa grantowa Monitoring Partnership Agreement CN 58 wraz z aneksem dot. planu pracy w 2023 r. z Stichting Electronics Watch Foundation z siedzibą w Królestwie Niderlandów na kwotę 7000,05 Euro. Całość środków została wykorzystana na realizację celów grantu tj. prowadzenie działań monitorujących warunki zatrudnienia w oparciu o model Electronics Watch, oraz ulepszanie ww. metodologii i podejmowanie innych działań mających na celu poprawę warunków pracy w fabrykach elektroniki w Polsce. Cele projektu zostały zrealizowane w uzgodnionym zakresie. Projekt został rozliczony. Electronics Watch zatwierdził sprawozdanie końcowe. W raportowanym okresie realizowano także działania w ramach działalności odpłatnej statutowej na rzecz przedsiębiorstw polegające na prowadzeniu warsztatów wspierających wypracowanie i wdrożenie procesów nalezytej staranności w obszarze praw człowieka oraz webinarów i podcastów skierowanych do osób świadczących pracę dla przedsiębiorstw. 3. Informacja o tym, czy fundacja prowadziła działalność gospodarczą w okresie sprawozdawczym (zaznaczyć odpowiednie pole, w przypadku zaznaczenia NIE X TAK odpowiedzi TAK należy wypełnić rubrykę 5 oraz część III rubrykę 3) 4. Informacja o prowadzonej działalności gospodarczej według wpisu do rejestru przedsiębiorców KRS w okresie sprawozdawczym (należy podać kody PKD działalności gospodarczej wpisanej do rejestru przedsiębiorców KRS wraz z ich opisem słownym oraz kody i opis słowny faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej) Decyzją zarządu zawartą w uchwale z 18 grudnia 2023 i zatwierdzoną przez Radę Fundacji w dniu 2023 r. zdecydowano o rozpoczęciu w 2024 r. prowadzenia działalności gospodarczej i w tym celu złożono odpowiednie wnioski do KRS. 5. Czy zarząd lub rada fundacji w okresie sprawozdawczym podejmował uchwały (jeśli tak, to należy dołączyć odpisy wszystkich uchwał podjętych w okresie objętym sprawozdaniem) 1. Uchwała Zarządu z dnia 13 marca 2023 r. w sprawie rozpatrzenia i przyjęcia sprawozdania finansowego za 2022 r. w celu przedłożenia go Radzie Fundacji 2. Uchwała Rady Fundacji Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu z dnia 27 marca 2023 r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego za 2022 r. 3. Uchwała Zarządu z dnia 31 lipca 2023 r. w sprawie przyjęcia wypracowanego w procesie strategicznym zaktualizowanego brzmienia misji i wizji oraz wynikających z nich strategii i planu działania PIHRB na lata 20232024. 4. Uchwała Zarządu z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania rocznego (merytorycznego) z działalności fundacji za 2022 r. 5. Uchwała Zarządu z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie rozpoczęcia prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej 6. Uchwała Rady Fundacji Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu z dnia 20 grudnia 2023 r. w sprawie składu Rady Fundacji 7. Uchwała Rady Fundacji Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu z dnia 20 grudnia 2023 r. w sprawie zmian w Statucie Fundacji w związku z rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej przez Fundację 8. Uchwała Rady Fundacji Polski Instytut Praw Człowieka i Biznesu z dnia 20 grudnia 2023 r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania rocznego (merytorycznego) z działalności fundacji za rok 2022 III. Informacja o wysokości uzyskanych przychodów \| 1. Łączna kwota uzyskanych przychodów (suma punktów a-c) \| \| \| Kwota (w podziale na formy płatności) \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| Przelew \| Gotówka \| Gotówka \| \| \| \| \| (dotyczy wszystkich rodzajów \| \| \| \| \| \| \| płatności bezgotówkowych) \| \| \| \| \| \| 559 658,81 \| \| \| \| \| \| a. Przychody z działalności \| 559 360,69 \| \| \| \| \| \| statutowej \| \| \| \| \| \| \| b. Przychody z działalności \| 0 \| \| \| \| \| \| gospodarczej \| \| \| \| \| \| c. Pozostałe przychody \| \| 298,12 \| \| \| \| \| 2. Informacja o źródłach przychodów \| \| \| \| \| \| \| \| a. Przychody z działalności odpłatnej \| 72 283,11 \| \| \| \| \| \| w ramach celów statutowych \| \| \| \| \| \| \| b. Ze źródeł publicznych ogółem, w \| \| \| \| \| \| \| tym: \| \| \| \| \| \| - ze środków budżetu państwa \| \| \| \| \| \| \| \| - ze środków budżetu jednostek \| \| \| \| \| \| \| samorządu terytorialnego \| \| \| \| \| \| c. Ze spadków, zapisów \| \| \| \| \| \| \| d. Z darowizn \| \| 6 589,63 \| \| \| \| \| e. Z innych źródeł (wskazać jakich) \| \| 480 487,95 zł. w tym z: EFTA-Aktywni Obywatele Regionalny k1d-0665: 293 372,73 zł ECCJ Subgrant: 143 820,86 zł Electronics Watch: 43 294,36 zł \| \| \| \| 3. Jeżeli prowadzono działalność gospodarczą \| a. Dochód z prowadzonej działalności gospodarczej (tj. przychody z \| \|---\| \| działalności gospodarczej minus koszty działalności gospodarczej) \| VI. Informacja o udzielonych przez fundację pożyczkach pieniężnych w okresie sprawozdawczym 1. Fundacja udzielała pożyczek pieniężnych(zaznaczyć odpowiednie pole, w przypadku zaznaczenia pola TAK należy wypełnić rubryki 2-4) NIE X TAK 2. Wysokość udzielonych pożyczek pieniężnych nie dotyczy 3. Wskazanie pożyczkobiorców i warunków przyznania pożyczek pieniężnych nie dotyczy 4. Statutowa podstawa udzielenia pożyczek pieniężnych(należy zacytować odpowiedni przepis statutu) nie dotyczy VII. Środki fundacji 1. Kwoty zgromadzone na rachunkach płatniczych, ze wskazaniem banku w przypadku rachunku bankowego (należy podać dane na koniec roku sprawozdawczego) Mbank 36177,97zl BNP Paribas 8,11 zł 2. Kwoty zgromadzone na rachunkach płatniczych spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (SKOK) w przypadku rachunku członka SKOK (należy podać dane na koniec roku sprawozdawczego) Brak 3. Wysokość kwot zgromadzonych w gotówce (należy podać dane na koniec roku sprawozdawczego) 207,13 4. Wartość nabytych obligacji oraz wielkość objętych udziałów lub nabytych akcji w spółkach prawa handlowego ze wskazaniem tych spółek 5. Dane o nabytych nieruchomościach, ich przeznaczeniu oraz wysokości kwot wydatkowanych na to nabycie 6. Nabyte pozostałe środki trwałe brak brak 9702,24 7. Dane o wartościach aktywów i zobowiązań fundacji ujętych we właściwych sprawozdaniach finansowych sporządzanych dla celów statystycznych na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy Aktywa Zobowiązania 49 628,85 0 VIII. Dane o działalności zleconej fundacji przez podmioty państwowe i samorządowe (usługi, państwowe zadania zlecone - dotacje i zamówienia publiczne) oraz informacja o wyniku finansowym tej działalności 1 Nie dotyczy IX. Informacja o rozliczeniach fundacji w okresie sprawozdawczym 1. Z tytułu ciążących zobowiązań podatkowych 1 Dane powinny być spójne z danymi finansowymi podawanymi w części III pkt 2 lit. b. 0 zł. 2. Informacja w sprawie składanych deklaracji podatkowych Cit-8, Cit8-0, Cit-D, Pit-4R, IFT1R, IFT2R, Pit-11 X. Informacja, czy fundacja jest instytucją obowiązaną w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. z 2022 r. poz. 593, z późn.zm.) – zaznaczyć odpowiednie pole, w przypadku zaznaczenia odpowiedzi TAK należy wypełnić część XI. NIE TAK X XI. Informacja o przyjęciu lub dokonaniu przez fundację płatności w gotówce o wartości równej lub przekraczającej równowartość 10 000 euro, bez względu na to, czy płatność jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja czy kilka operacji, które wydają się ze sobą powiązane, wraz ze wskazaniem daty i kwoty operacji Takie płatności nie były realizowane. XII. Informacja o przeprowadzanych kontrolach w fundacji 1. Informacja, czy w fundacji była przeprowadzona kontrola (zaznaczyć odpowiednie pole, w przypadku zaznaczenia odpowiedzi TAK należy wypełnić rubrykę 2) NIE X TAK 2. Wyniki przeprowadzonej kontroli w fundacji (pozytywne i negatywne wraz ze wskazaniem podmiotu przeprowadzającego kontrolę) W 2023 r. miała miejsce jedynie wizyta monitorująca ze strony grantodawcy w projekcie finansowanym z funduszy EOG w ramach programu Aktywni Obywatele – Program Regionalny. ……………………………………… …………………………………… podpisy członków zarządu fundacji* podpisy członków zarządu fundacji* Warszawa, 28 lutego 2024 r. miejscowość, data *podpisy członków zarządu fundacji zgodnie z zasadami reprezentacji określonymi w statucie fundacji	<urn:uuid:be29cd8b-4ec5-450d-91de-6f960fa6ae81>	finepdfs	1.771484	CC-MAIN-2024-30	https://pihrb.org/wp-content/uploads/2024/03/Sprawozdanie-merytoryczne-za-rok-2023-PIHRB-Final_Zarzad-SIGNED-ALL.pdf	2024-07-23T20:00:02+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-30/segments/1720763518115.82/warc/CC-MAIN-20240723194208-20240723224208-00037.warc.gz	408,058,854	0.999785	0.999911	0.999911	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 498, 4705, 9185, 13792, 19750, 23453, 26719, 32800, 34083, 34324, 36188, 37779 ]	1	0
Artykuł został zdigitalizowany i opracowany do udostępnienia w internecie przez Muzeum Historii Polski w ramach prac podejmowanych na rzecz zapewnienia otwartego, powszechnego i trwałego dostępu do polskiego dorobku naukowego i kulturalnego. Artykuł jest umieszczony w kolekcji cyfrowej bazhum.muzhp.pl, gromadzącej zawartość polskich czasopism humanistycznych i społecznych. Tekst jest udostępniony do wykorzystania w ramach dozwolonego użytku. Dwa niewielkie ośrodki śląskie odgrywały w dawnych czasach pewną rolę kulturalną: Kluczbork i Byczyna. Kwitła tu nauka. W szkołach tamtejszych uczyli się Niemcy śląscy języka polskiego. Czysto polska była szkoła w Byczynie. To jest pewne$^1$. Miała Byczyna swych pisarzy; w XVI wieku: Konrada Negiusa, Samuela Latochiusa, w XVII w.: Jana Herbiniusa i astronomów małżonków Eliasza Krajczmera zwanego de Leonibus (zm. 1661) i Marię Kunic (zm. 1664). Ta znała m. in. język polski$^2$. W Byczynie wydała w r. 1650 znane dzieło Urania propitia..., drukowane u Jana Seyfferta w Oleśnicy. Łączyły uczone małżeństwo stosunki z duchownymi polskimi, ewangelikami; i tak na kartach początkowych Urania propitia... wydrukowali wiersze łacińskie: pastor byczyński Konstanty Ring i diakon w Byczynie Samuel Pollucius. Mieścił się też tutaj wiersz łaciński Beniamina Duciusa, dobrego filologa, rektora szkoły byczyńskiej. Malarz Ezechiel Paritius, z polskiej rodziny, umieścił sonet w języku włoskim. W r. 1660 przewędrowali przez Kluczbork i okolice wygnani z Polski arianie, a część ich zatrzymała się w Kluczborku i pozostała tu lat kilka$^3$. Były między nimi znakomite umysły, co zapewne wpły- --- $^1$ Hermann Koelling, Geschichte der Stadt Pitschen nach den Quellen bearbeitet..., Breslau 1892, s. 178. Dalej cytujemy w skrócie: Koelling, Pitschen. $^2$ Koelling, Pitschen, s. 90—91, 187 i n. Por. Allg. Deutsche Biographie IV 641. Na zgon E. Krajczmera napisał łaciński wiersz pastor byczyński Sam. Pollucius. $^3$ Wotschke, Die polnischen Unitarier in Kreuzburg w Correspondenzblatt des Vereins für Geschichte der evangelischen Kirche Schlesiens, 1910, XII, z. 1., s. 5 i n. (W marcu 1671 reszta arian polskich opuściła Kluczbork, o. c., 1910, XII, s. 21). Por. St. Lubieniecius, Historia reformationis polonicae, Freistadii 1685, s. 284, 303. Ludwik Chmaj, Ślązacy wśród braci polskich, Katowice 1936, s. 41 (Historische Nachricht von dem Zustand der Religion in Schlesien ...Anno 1707, s. 17 i S. J. Ehrhardt, Presbyterologie des Evang. Schlesiens, Liegnitz 1782, t. II s. 469—470). nac musiało na podniesienie poziomu kultury polskiej tych okolic. W pisarstwie polskim celował wtedy i już dawniej Adam Gdacjusz. Z Byczyną, choć niedługo, związany był rektor tamtejszej szkoły Samuel Latochius. Nieznany on jest dziś z pobytu w Byczynie i nie uwzględnia go zupełnie historia literatury polskiej. Był to pisarz łaciński, cesarski poeta uwieczniony. Warto się nim nieco zająć, choć zaszeregowania go do rzędu pisarzy polskich nie można uznać za przesądzone. Samuel Latochius Secundus urodził się w Brzegu 8 czerwca 1560 r. jako syn Samuela, późniejszego pastora w Młodoszowicach⁴. Z nazwiska polskiego otrzymał jako tłumaczenie niemieckie przezwisko Sommerheld. Gdzie odbywał studia, nie wiemy⁵. Według R. Scholza, pracował jako nauczyciel naprzód prywatny, potem zaś w gimnazjum w Brzegu, gdzie w r. 1584 zbuntował młodszych kolegów przeciw rektorowi Thilesiusowi, za co dostał się do więzienia⁶. W r. 1586 prowadził szkołę w Byczynie⁷. Był pastorem w Zwanowicach (w pow. brzeskim) co najmniej do r. 1615⁸. Żył jeszcze w r. 1617⁹. --- ⁴ Caspar Cunrad, Prosopographiae melicae millenarius II…. Francoforti 1615, s. 111; J. H. Cunradi, Silesia togata… Lignicii 1706, s. 167. Ehrhardt (o. c., II, s. 147; por. s. 164 przyp. i) podaje jako miejsce urodzenia Młodoszowice. Przeczy temu informacja Fryderyka Senzkyego (Ehrhardt II, s. 164 przyp. i) i co ważniejsze, sam Latochius w swych utworach drukowanych. Por. Eberlein w Correspondenzblatt… o. c., 1896, V 48, przyp. 1. J. S. Johnius, Parnassi Silesiaci, Wratislaviae 1728, s. 130, poz. 66. Rok urodz. L. potwierdza druk okoliczny na zgon Chryzog. Rutha (zob. Johannes Neomenius, Hominis tabernaculum…, Briegk 1615. Tu na k. [F4b] jest wiersz łaciński S. Latochiusa z podpisem Samuel Latochius p[oe]ta] c[æsar.] scribebat 1615 aet. 55…). ⁵ Według Ehrhardta, o. c., II 147, Latochius studiował w Brzegu i w Wittemberdze (tej ostatniej wiadomości nie potwierdza drukowana metryka uniwersytetu witemberskiego). W r. 1555 zpisał się na uniwersytet we Frankfurcie nad Odrą Samuel Latucha Olla[viensis] (ojciec), a w r. 1609 Samuel Latochius Brigens. (Aell. Universitäts-Matrikeln. Univ. Frankfurt, Leipzig 1887, I 134, 542). ⁶ Richard Scholz, Predigergeschichte Brieg, (Brieg) 1930, s. 67—68. ⁷ Nie zna Latochiusa zupełnie Koelling (Koelling, Pitschen). Zob. przyp. 11. ⁸ Jahrbuch des Vereins für Schlesische Kirchengeschichte, XXII 85; Schwarz, Beiträge zur schles. Predigergeschichte. Ehrhardt (o. c., II, s. 146, poz. 3, s. 147) podaje raz, że urząd pastora w Zwanowicach objął L. w r. 1589, drugi raz, że w r. 1588. W każdym razie był tam już w r. 1591. Zob. tytuł jego Carminum funebrium schediasmata…, Wratislaviae 1591. ⁹ Zob. druk okolicznościowy na śmierć pastora Jana Sebalda, zmarłego 30 marca 1617 r., Christliche Leichpredigt beim begräbnus des… Johannis SeWydał Latoch — poza wieloma wierszami okolicznościowymi — następujące utwory własne i do siebie adresowane: 1. Epigrammatvm Samvelis Latochii Secvndi cognom. Sommerheld. Brigens. Scediasmata. Nissae Silesiorvm [1585] Excudebat Vidua Ioannis Crucigeri. 4°. Sygnowanie kart Aij — D₃ [= stron 32]. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 4E 1,556. Pozycja nie znana literaturze i niemieckiej, i polskiej. 2. Ioel propheta carmine redditvs, et editvs avctore Samvele Latochio Secundo cognomento Sommerheld Brigensi Silesio. Nissae Silesiorvm Excudebat Vidua Crucigeri Anno Christi 1585. Sygnowanie kart Aijj — C [= stron 18], Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 4E 1,557. Pozycja nie znana literaturze i niemieckiej, i polskiej. 3. Tyrocinivm versilogiae sive de qvantitate syllabarum et carminum ratione libellvs in vsum scolae [!] Bicinensis collectus et editus, autore Samvele Latochio, secundo, Brigense Silesio [b. m.] 1586, 8°. Sygnowanie kart Aijj — Bv¹¹. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 8V 924. Był to podręcznik łaciński dla szkoły polskiej w Byczynie. Pozycja nie znana literaturze i niemieckiej, i polskiej. 4. Carminvm fruebrivm schediasmata qvatuor. Ad consolationem lvgentibus scripta et aedita [!] auctore Samvele Latochio Secundo, Brigensi. S. P. C. Wratislaviae, in Officina Typographica Georgij Baumannii. I[un.]. Anno Christiano, MDXCI [1591]. 4°. Sygnowanie kart Aijj — Bjj [= stron 16]. Bibl. Uniw. we Wrocławia... baldi... 30 Martij... zur Ohlaw... eingeschlaffen... Durch Johannem Neomenium..., Brieg 1617, Caspar Sigfrid, k[Fb²], wiersz łaciński z podpisem Samuel Latochius P. C. i z chronogramem dającym datę 1617 r. Błędną datę śmierci (r. 1605) podali J. S. Johnius (l. c.) i Ehrhardt (o. c. II 147). Oparli się oni zapewne na źle zrozumianym tekście J. H. Cunradiego (o. c., s. 167). Sprostował datę częściowo już Schimmelpfenning (Rübezahl, 1873, s. 441, poz. 18). Według niego, żył L. jeszcze w r. 1611. Napisał Latochius też wiersz na ślub (26 IX 1617) Jerzego Hermanna. Zob. Jahrbuch d. Vereins f. Schlesische Kirchengeschichte, 1941, XXXI, s. 54, poz. 32: Hoffmann Hermann, Vom geistigen Leben im evangelischen Schlesien um 1600. ¹⁰ Dzieł tych nie zna bibliografia Estreichera; jest tam natomiast druk dziewięciokartkowy: Carmina…, 1583. Zob. Estreicher, Bibliografia polska, t. XXIV, k. XLII. ¹¹ Tu na odwrocie karty tytułowej: „Samuel Latochius Secundus, ibidem tune hypodidasculus”… Zob. k. Aij[a] „…Samuele Latochio Secundo poeta, et hoc tempore ludimoderatorem agente in oppido Bidnicensi” [!]. wiu, sygn. 4E1,555. i 4V 25/15. Pozycja nie znana literaturze i niemieckiej, i polskiej. 5. Lusus amicorum συντραπεζων de rebus non ludicris. Frankofyrti Typis Scieurinis Anno MDIC [1599]. 8°. k. A3—A8 [=stron 16]. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 8E 2329/2. Pozycja nie znana literaturze i niemieckiej, i polskiej. 6. Samvelis Latochii Secvndi, cognomento Sommerhelti, Brigensis Silesii Lavrifolia sive carminvm lib. XII: divinorum, heroidum, familiarumq[ue] classibus determinati. In Academia Marchica, Typis Nicolai Voltzij. 1601. 8°. Stron 2 nlb. 1—355, 7 nlb. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 8E 2298 i 8E 2329/3 (nadto w dziale starodruków). Pozycja nie znana w Polsce. 7. Samuelis Latochii, Silesio-Brigaei. Ecclesiastae, et poëtae Caesarei. Tristia, genialia, symmicta, sive Laurifoliorum, ante hac editorum, Corollarium primum. Ol[s]nae Sil. Typis Joannis Bössemers. MDCVI [1606]. 8°. Stron 4 nlb, 1—62. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, a) Dział Starodruków, Silesiaca, dawna sygn. Bibl. Uniw. we Wrocławiu: Lat. rec. II Oct. 776, tamże b) stara sygn. Friedrichs-Gymnasium we Wrocławiu: Hist. E 773. Pozycja nie znana w Polsce. Egzemplarz b) wchodzi w skład klocka, w którym część druków na pewno pochodzi z biblioteki S. Latochiusa, o czym świadczą już to dopiski samego Latochiusa, już to dedykacje autorskie Bartłomieja Biloviusa, Pawła Crummiusa, skierowane do Latochiusa. Egzemplarz b) jest na karcie tytułowej zaopatrzony cyfrą Latocha LS i dopiskiem autorskim Cariss. suo Grunaeo etc. Autor LS. (Szymon Grunaeus to duchowny ewangelicki w Legnicy). 8. Vota evangelica, svmmaria dominicalia et festiva, latino-germana, distichis singulis compraehensa a Samvele Latochio Sen. Silesio-Brigaeo, Eccl. Cygnaeo P. Caes. Bregae, Typis Sigfridianis, Anno MDCXV [1615]. Sygnowanie kart A2 — Bv [=stron 32]. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 8 E 1062/5. Pozycja nie znana literaturze i niemieckiej, i polskiej. Obok dzieł osobno wydawanych, kwitła na Śląsku mieszczańska literatura okolicznościowa. Żadne ważniejsze wydarzenie w życiu znaczniejszego mieszczanina czy szlachcica nie obeszło się bez wierszy okolicznościowych łacińskich, niemieckich, polskich. Mieszkańiec miasta pretendujący do miana człowieka wykształconego, bez względu na to, jakie skończył szkoły, dosiądał „pegaza” i składał wiersze. Niejeden z tego rodzaju poetów obierał sobie poetyzowanie za fach uboczny i ze swej produkcji ciągnął znaczne dochody; inni starali się w ten sposób wkupić w łaski możnych tego świata. Dawną nauka niemiecka zaliczała większość wierszy Marcina Opitza, śląskiego poety niemieckiego, i jego współczesnych, nadto prawie wszystkie utwory poetyckie tzw. drugiej niemieckiej szkoły poetyckiej na Śląsku — do piśmiennictwa okolicznościowego. Drugi ważny nurt poetycki to twórczość religijna$^{12}$. Oba te nurty spotykamy i w polskiej poezji śląskiej. Teraz zajmiemy się polskimi wierszami okolicznościowymi i ich autorami, wierszami powstałymi z okazji ślubu polskiego duchownego ewangelickiego, Biharzowskiego. Dnia 23 lutego 1666 r. ożenił się w Kluczborku Jan Fryderyk Biharowski z Jewą Conradówną. Pan młody sam parał się poezją. W r. 1682 wydrukował wiersz okolicznościowy, który — dla zaznajomienia szerszego kręgu czytelników — jeszcze raz przedrukowujemy$^{13}$: Wielkiej wprawdzie prace ten się podejmuje, Kto polsczyzny Niemca uczyć usiłuje; Owszem, gdy mu z gruntu też chce wystawić I to co ciężkiego młodzi lekkim sprawić, W tym się zakazujesz, mężu, cny Erneście$^{14}$, I dlatego w sławnym słyniesz waszym mieście. Słynąc będziesz dalej tym to twoim piorem, Które inszym wielom polskim będzie torem. Tym idący drogi będzie nie żałował, Gdyż postępkı, po nich i zysk będzie miewał. Bo z Polakiem Niemiec często się schadzają, Ręce i pieniądze sobie podawają. Więc jak język polski uczniom owoc rodzi, Równie niech mistrzowi praca się nadgrodzi, $^{12}$ Por. Monatschrift von und für Schlesien, 1829, I, s. 180. Der Breslauische Erzähler, 1801, s. 357—358. August Kahlert, Heinrich Mühlpforth w Weimarisches Jahrbuch für deutsche Sprache, Literatur und Kunst, 1855, II, s. 304. $^{13}$ Jan Ernesti, Przewodnik pokazujący pilnemu, jako języka polskiego w krótkim czasie łatwie nabyć..., Brieg 1682. Tu (s. 15) wiersz Biharowskiego, który pierwszy raz przedrukowaliśmy w publikacji bibliofilskiej: Stychy wrocławskie, Katowice (1948), s. L. $^{14}$ Jan Ernesti był kierownikiem Szkoły Polskiej we Wrocławiu i wydał szereg podręczników do nauki języka polskiego. Za czym i wam, zaczkom, toż dodawa chęci, Poki czas przykładać prace i pamięci. Dokąd też twój język w Niemczech będzie płacił, Dotąd się, Polaku, z Niemcem będziesz bracil. Jan Fryd. Biharowski ks. w Brzegu ewang. polski Rodzina Biharzowskich (Biharowskich, Biarowskich, Biaroviussów, Biarzoviusów) z dawna osiadła w Byczynie. Pod koniec wieku XIX nazwiska tego już tam nie spotykamy$^{15}$. Według tradycji rodzinnej Biharzowskich, szlachcic czeski, Wawrzyniec Biharowski, z powodu prześladowań religijnych uciekł w r. 1603 ze swej ojczyzny. Pod koniec wieku XIX żył w Niemczech ostatni z rodu, dr Wilhelm von Biarowsky$^{16}$. Wilhelm Edward Immanuel Biarowsky wydał po niemiecku książkę treści religijnej (Das Vater Unser in Christenlehren, Nördlingen 1850). Pierwszy znany nam ze źródeł, a urodzony w Byczynie Biharowski, to Krystian. Zachowały się o nim i jego rodzinie następujące notatki po polsku: Christian Biarowszky narodził się 11 juny 1643. Elżbieta Biarowszka narodziła się tydnia trzeciego adwentu roku 1653. Copulatio jejch była roku 1673, dnia 17 kwietnia. Syn Daniel narodził się roku 1675. Patkowie jego byli przy krzecie: Daniel Schmejia bormistrz, Johan Thylo, Jacob Ottho, pani rectorca Albiniuszowa, Magdalena Biarowszka$^{17}$. Daniel Biharowski był rektorem szkoły byczyńskiej w latach 1690—1693$^{18}$; Samuel Biharowski był w Byczynie wójtrem w latach 1670—1680; Bernard Biarowski, kupiec, sprawuje w r. 1666 i w latach następnych godność senatora byczyńskiego. Biharzowscy bogacą się w Byczynie i dochodzą do godności miejskich i duchownych$^{19}$. --- $^{15}$ Koelling, Pitschen, s. 7 i l. c. przyp. 4. $^{16}$ o. c., s. 262 przyp. 2. $^{17}$ Odpis tzw. kancjonalu byczyńskiego w Bibliotece Ossolińskich, sygn. 5728 I, s. 279. Nieprawdziwe jest twierdzenie Koellinja, że nazwisko Biarowsky zjawia się w Byczynie dopiero w r. 1645 (Koelling, Pitschen, s. 262). $^{18}$ Koelling, Pitschen, s. 516. $^{19}$ Koelling, Pitschen, s. 216, 218—219, 252 poz. 4, 262 i l. c. przyp. 2, 266, 507 poz. 21, 513, 516, 518. Bernard Biharowski, senator, jest ojcem naszego Jana Fryderyka$^{20}$. Jan Fryderyk urodził się w Byczynie w nieznanym roku. Chodzi we wrześniu 1655 r. do ostatniej klasy gimnazjum Marii Magdaleny we Wrocławiu$^{21}$. 27 marca 1656 r. wstępuje na uniwersytet wittemberski$^{22}$. Później jest pastorem w Lubszy (pow. brzeski)$^{23}$. W r. 1677 objął urząd kaznodziejski w kościele ewangelickim św. Trójcy w Brzegu$^{24}$. Do tego polskiego kościoła chodzili na polskie nabożeństwa — według Briegisches Wochenblatt$^{25}$ — mieszkańcy pobliskich wsi: Pawłowa, Złobizny, przedmieścia Brzegu zwanego po niemiecku „in den neuen Häusern”, i z ulicy „Fischergasse” w Brzegu$^{24}$. Dopiero w r. 1763 odprawiano tu dodatkowe kazania niemieckie. W r. 1771 ustalono ostatecznie porządek nabożeństw niemieckich$^{25}$. Władze brzeskie miały kłopot z Biharowskim: bezustannie molestował on magistrat o podwyżkę pensji i o większe mieszkanie. Popadł w spór z duchowieństwem ewangelickim o to, że codziennie wieczorem, po zamknięciu bram miejskich, odbywał z Polakami przedmiejskimi nabożeństwa, które w mieście uważano za naruszenie porządków parafialnych ewangelickiego kościoła św. Mikołaja. Wniesiono nań zazalenie do konsystorza książęcego i zarzucono mu, że nie tylko modli się z wiernymi, lecz obiecuje swym zwolennikom nadejście królestwa bożego i wypędzenie papieża. Zwykła dziwka ma powić syna, który zdobędzie Rzym i jako mesjasz ustanowi na świecie nowe rządy. Jedną ze swych pilnych zwolenniczek, dziewczę slużebną, mieszankę przedmieścia polskiego („in den neuen Häu- --- $^{20}$ Zob. niżej tytuł Acclamationes votivae... $^{21}$ Druk okolicznościowy na ślub konrektora gimnazjum Marii Magdaleny Jana Fechnera: I. N. J. Charisia gamica... Vratislaviae Idibus Septembr. Ann. 1655... discipuli primi ordinis insessores... Vratislaviae, typis Baumannianis exprim. Gottfried Gründer, k. [A4b], dystych łaciński z podpisem: Johann-Fridericus Biharovius Bicinensis. Matrykula gimnazjum M. Magdaleny ma luku z r. 1655. $^{22}$ Album Vitebergensis, Iüngere Reihe, Magdeburg 1934, I, s. 550 i l. c. przyp. 3. $^{23}$ Według Ehrhardta (o. c. II 183 poz. 4) był pastorem w Lubszy w latach 1665—1677, według zaś Briegisches Wochenblatt (r. 1795, s. 299) w latach 1663—1677. $^{24}$ Briegisches Wochenblatt, 1794, s. 129: Evangelische Begräbnisskirche zur heil. Dreifaltigkeit [in Brieg]. Por. A. Schönwälder, Geschichtliche Ortsnachrichten von Brieg…, Brieg [1845—1846] I, s. 161. $^{25}$ o. c., s. 129—130 przyp. do s. 130—131. sern"), namówii, aby zawierzyła tej świetnej przyszłości. Urodziła jednak... dziewczynkę. Sprawa się wydala, wybuchł w mieście skandal, a niefortunny mistyk zbiegł z Brzegu do Krosna Odrzańskiego. Wróćmy jednak do ślubu: Jan Fryderyk Biharzowski ożenił się 23 lutego 1666 r. z Ewą, córką diakona ewangelickiego w Kluczborku Jana Conradi. Miała ona wówczas zaledwie 16 lat! Młodej parze składano gratulacje wierszem: po polsku, po łacinie i po niemiecku. Znamy trzy druki publikowane z tej okazji: 1. Jan Thyreus Puklerzski, Związek wiekom długo pamiętny anagrammaticki dwóch nowych małżonków, wielebnego ksiedza Jana Fryderyka Biharowskiego, kaznodzieje lubszeckiego, a cnej panny Jewy Conradzianki przy weselu w Kluzborku dnia 23 febr. roku 1666 od ks. Jana Thyreusa Puklerzskiego, kaplana byczyńskiego. W Olesznicy drukował Jan Seyffert roku pańskiego 1666. 4°. Bibl. Univ. we Wrocławiu sygn. 4 Gen. Druk zaginął. 2. Acclamationes votivae qvas solemni nuptiarum festivitati reverendo et erudito juveni viro, Dn. Johanni-Friderico Biharovio, pastori in Leüpusch dignissimo, viri amplissimi et spectatissimi Dn. Bernhardi Biharzowski ordinis senatorii Bicinae conspicui dilecto filio sponso et honestissimae, pudicissimae et commendatissimae virginī, Evae Conradianae, viri adm. reverendi, doctissimi et humanissimi, Dn. Johannis Conradi, ecclesiae patriae Crucibergensis, diaconi vigilantissimi, dulcissimae filiae, sponsae, Crucibergae ad diem 23 mensis febr. anno MDCLXVI [1666] celebrandarum sacrat et debitae observantiae ergo obfert fautorum, collegarum et amicorum chorus, Olsnae, typis Johan. Seyfferti, 4° (17, 8 × 14,8 cm), k. sygn. A2—B2 [= stron 16]. Bibl. Univ. we Wrocławiu, sygn. 4 Gen. --- 26 Jedni podają jako datę ucieczki r. 1685, inni r. 1689. W. H. Müller, Geschichte der evang. Kirche in Brieg, Brieg 1883, s. 100. Otto Lorenz, Aus der Vergangenheit d. evang. Kirchengemeinde, Brieg 1885—1886, s. 186. Koch, Nachrichten aus d. briegischen Vorzeit w Monatschrift von u. für Schlesien, 1829, I, s. 149—150. Richard Scholz, o. e., s. 21. H. Schoenborn, Geschichte d. Stadt u. d. Fürst. Brieg, Brieg [1907], s. 242—243. Ehrhardt, o. e., II, 109, 110 poz. 2. Por. Der Schlesische Familienforscher, 1932, nr 6, s. 142. 27 J. J. G. G. H[einrich] Koelling, Presbyterologie... des Kirchenkreises Creuzburg, Breslau [1867], s. 12 poz. 3. Dalej cytujemy to dzieło: Koelling, Presb. 3. [Janes Chorosines], Posel krotochwilny, Mac Lac i rozmowa jego, którą miał ze swakiem i z Pałą w drodze, z wachą w bramie, a z gospodarzem i odźwirnym wesela w mieście, którego posyła do Kluzborka imieniem dwu duchownych Janes Chorosines z Beckowa na uciechę wesela dostojnego księdza Jana Fryderika Biharzowskiego, z Lupsze oblubieńca, a cnej panny Ewy Conradowny obłubienice, które w imię boże będzie obchodzodził[!] w Kluzborku 23 febr. roku MDCLXVI [1666]. W Oleśnicy drukował Jan Seyffert. 4°. 17,9 × 14,7 cm, s. 4 nlb. Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 4 Gen. Te trzy druki posiadała niemiecka Stadtbibliothek we Wrocławiu w dziale 4 Gen. Tytuly ich są nam znane od kilku lat, gdyż zachowały się w katalogu kartkowym. Długi czas przeprowadzaliśmy bezskuteczne poszukiwania, aż wreszcie dwa tylko druki przypadkowo się znalazły; trzeci, tj. Związek..., zdaje się bezpowrotnie zaginął. Publikacje te są nie znane bibliografii polskiej. O istnieniu Posła krotochwilnego dotarła do Karola Estreichera jakaś zniekształcona i bibliograficznie nieścisła wiadomość, a mianowicie: „Chorosinus[!] (wiersz, polsko-słaski dialog), Oleśnica, Seyfart, 1666”$^{28}$. Oba zachowane druki mieszczą się dziś w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu i są — o ile nam wiadomo — unikatami. Nie ma na nich żadnych śladów proweniencyjnych, nie licząc pieczęci biblioteki wrocławskiej. Obydwa są dziś jeszcze nieoprawne, przy czym Posel krotochwilny... rozwarwał się na dwie kartki. Tu jakaś — zdaje się — dziewiętnastowieczna ręka (czy nie Bol. Erzepkiego?) dopisała na marginesie numerację wierszy. Druki wypuściła oficyna Jana Seyfferta w Oleśnicy. Teksty łacińskie wytłoczono antykwą różnej wielkości i różnego kształtu, teksty polskie frakturą, za wyjątkiem tytułu Posła..., który ma oba rodzaje czcionki. Tekst niemiecki jest oczywiście tłoczony frakturą. Sztuka drukarska nie jest wysokiej klasy. Korektę przeprowadzano niedbale. Litery są czasem zamazane, pozostawiły smugi na papierze. W garniturze drukarskim Seyfferta nie było odpowiedniej ilości czcionek, stąd też w tekście poza normalną frakturową czcionką q zjawia się q antykwowe. Na kartach tytułowych rozrzuł symetryczny liter wzdłuż osi drukarskiej nie jest dobrze przeprowadzony. Ozdobniki są skromne i stereotypowe: w środku tekstu ramki — na końcu około gałązek ze złączonymi rękoma nowożeńców, nad któ- $^{28}$ K. Estreicher, Bibliografia polska, Kraków 1896, t. XIV, s. 203. rymi widnieje serce gorejące ze strzałkami, a jeszcze wyżej światłość wiekuista z hebrajskim symbolem literowym Jehowa, poniżej rąk — stylizowany kwiatek. Papier pożółkły, posiada znak wodny W i orła śląskiego; pochodzi zapewne z papierni wrocławskiej. O ile chodzi o treść, to utwory lacińskie mają następujących autorów (chodzi oczywiście o Acclamationes): 1. duchownych ewangelickich: Adama Gdacjusza ojca, pastora kluczborskiego; Samuela Polluejusza, pastora byczyńskiego; Jana Thyreusa Clypeatusa, diakona byczyńskiego; Jerzego Blidy, pastora w Krzywiczynach (w pow. kluczborskim); 2. nauczycieli a) szkoły kluczborskiej: Adama Deditiusa, rektora, i Jana Pielezsiusa, kantora; b) szkoły byczyńskiej: Adama Albinusa, rektora, Jana Rosciusa (Ruska), kantora, i Tomasza Johannisa (Jonaska); 3. uczniów: Jakuba Lyczkoviusa, studenta teologii, późniejszego nauczyciela w Byczynie, Adama Gdacjusza, syna, ucznia gimnazjum brzeskiego, i Ludwika Conradingo, brata narzeczonej; 4. Beniamina Biharoviusa, brata pana młodego. Z tych lacińskich gratulantów omówimy tylko życiorys Adama Gdacjusza, znanego pisarza śląskiego. Adam Gdacjusz urodził się w Kluczborku w r. 1609 lub 1610. Czy chodził do szkół w Brzegu i we Wrocławiu — jak dotąd podawano — nic nie wiemy. W r. 1633 zapisał się do gimnazjum toruńskiego, a wraz z nim — Walenty Gdacjusz z Kluczborka, może krewny. Na uniwersytet królewiecki — jak dotąd pisano — nie chodził. Już w r. 1634 pracował jako kantor i nauczyciel w szkole w spiskiej Podhradi, miejscowości należącej wówczas do Polski. Rektorem szkoły --- 29 Rok urodzenia obliczamy według lat życia Gd. w zapisce rękopiśmiennej o zgonię Gd. (zob. niżej). Data dotychczas podawana (1615) jest błędna (zob. Ehrhardt, o. c., II, 472; Koelling, Presb., s. 3; Wincenty Ogrodziński, Dzieje piśmienn. śląskiego, Katowice—Wrocław 1946, I 172; Jan Wantula w Kalendarzu Ewang. na rok ... 1947, Cieszyn, s. 42; T. Mikulski, Polski słownik biograficzny, VII, 359). Wiersz gratulacyjny Gdacjusza (zob. niżej) i jego życiorys podał Šurovič Ján (Duchovna poezia pred Tranovským, Tranoscius 1938, s. 68, 116, 119). Wiadomość o tej pracy na podstawie listu samego autora. 30 Wotschke w Zeitschrift d. Vereins f. Geschichte Schlesiens, 1939, LXXIII, s. 203 poz. 375, 380 (z matrykuły gimnazjum toruńskiego). 31 Zob. Die Matrikel d. Albertus Universität zu Königsberg, Leipzig 1910, I. 32 J. S. Klein, Nachrichten von den Lebensumständen und Schriften evang. Prediger in... Ungarn, Leipzig—Ofen 1789, II 417—419. Wiadomość o pobycie w Bardiowie, na Słowaczyźnie, jak dotąd podawano\textsuperscript{33}, nie był\textsuperscript{34}. W r. 1637 nauczał w gimnazjum elbląskim\textsuperscript{35}. O kantorstwie jego w Toruniu w ogóle, a więc i w latach 1641—1643\textsuperscript{36}, nic nie wiemy. Te daty to bezwzględny błąd. Z Elbląga najbliższa droga wiodła Gdacjusza do Wilna. Tam jest naprzód kantorem w szkole ewangelickiej, potem zaś rektorem. Zachęcony przez księdza ewangelickiego, Andrzeja Schönflissiusa, począł próbnie ćwiczyć się w zawodzie duchownym. Zawiść ks. Kruzjusza doprowadziła Gdacjusza do porzucenia stanowiska i wyjazdu z Wilna\textsuperscript{37}. Gd. w Sp. Podhradie jest bezwzględnie pewna, gdyż opiera się na Gdacjusowym łacińskim wierszu gratulacyjnym umieszczonym w wydanym w r. 1634 przez Daniela Pribiša Katechizmie. Tam widnieje podpis: „Adamus Gdacius p.t. Scholae Váral. Cantor. — Szepes Váralja [po węgiersku] = Kirchdrauf [po niemiecku] — Spišske Podhradie [po słowacku]. (Hornyánszky, Beiträge zur Geschichte evang. Gemeinden in Ungarn, Pest 1863, s. 96). \textsuperscript{33} Witte Hennig, Diarii biographici, Rigae 1691, II 156. Klein, o. c., II, s. 6 przyp. 5, 418 przyp. 301. Ehrhardt (o. c., II 473), a za nim J. Kindler (Koelling, Presb., s. 3 poz. 7), Ogrodziński (l. c.), Wantuła (l. c.) i in. podają błędnie, że był rektorem w B. w latach 1637—1641. \textsuperscript{34} Poszukiwania przeprowadzone przez dyrekcję Muzeum w Bardiowie, tak w archiwum Muzeum, jak i w ewangelickim kościele w Bardiowie, nie wykryły nazwiska Gdacjusza. Adam Gdacjusz nie figuruje tam ani jako nauczyciel, ani też jako rektor szkoły. Rektorami szkoły bardiowskiej byli: w latach 1620—1633 Leonard Wagner, w latach 1634—1639 Aleksander Seyfried, w latach 1639—1646 Eliasz Splenyi. Dziękuję najszerdeczniej dyrekcji Muzeum w Bardiowie za laskawe poszukiwania i informacje. \textsuperscript{35} Druk. okol. na ślub Krzysztofa Pambiusa (24 XI 1637): Quod deus bene vertat!... Dantisci [1637]. Tu na k. C[a] wiersz łaciński z podpisem: Adamus Gdacius Gymn. Elb. Collega. Są i wiersze innych nauczycieli elbląskich, np. jest tu Rafał Schwartz „gymnasiae elbing. collega“. A. N. Tolckemit (Elbingscher Lehrer Gedächtniss, Danzig 1753) nie zna Gdacjusza, tak jak i in. \textsuperscript{36} Zob. Witte Hennig (l. c.), Ehrhardt (o. c., II 473), Koelling (Presb., s. 3 poz. 7) i Ogrodziński (l. c.). Może pomieszano tu Adama Gdacjusza z Walentym Gdacjuszem. Ten ostatni był kantorem i dzwonnikiem w Toruniu i tam umarł w r. 1650. Zob. Ephraim Praetorius, Documenta Thoruniensia... 1720, rękopis w Bibliotece Miejskiej w Toruniu, sygn. K. fol. 24, k. 131b. W wyciągach z toruńskich ksiąg kościelnych nie zjawia się Adam Gdacjusz. \textsuperscript{37} Adam Gdacjusz, Ardens irae divinae ignis. To iest kilka kazan pokutnych..., Toruń [1644], s. 1. Od r. 1641 jest diakonem w Kluczborku\textsuperscript{38}. 8 września 1642 r. ożenił się tam z Marianną, córką Tomasza Scopiusa, pastora w Nagodowiecach (pow. kluczborski)\textsuperscript{39}. W r. 1646, 27 września, umiera pastor kluczborski Samuel Regius, a następuje po nim Adam Gdacjusz\textsuperscript{40}. Umiera Gdacjusz w Kluczborku 7 kwietnia 1688 r. o godzinie 9 rano\textsuperscript{41}. Zapewne \textsuperscript{38} Sam Gdacjusz w tytule \textit{Ardens irae divinae ignis...}, Toruń 1644 (zeszyt 1–3), pisze wyraźnie, że wygłaszał te kazania „roku 1641 i 42 w kościele ojczystym”, tj. w Kluczborku. Nadto w dedykacji do kazania I pisze (\textit{o. c.}, s. 4., tytuł w przyp. poprzednim): „...ja w kościele ojczystym na wstępie urzędu mego kaznodziejskiego kilka kazań miał: zdało mi się za rzecz słuszną, z tych kazań pierwsze WM oddać i ofiarować”... Wniosek z tego oczywisty, że pierwsze drukowane w \textit{Ardens...} kazanie wygłosił Adam Gdacjusz w r. 1641 w kościele kluczborskim przy objęciu tam urzędu kaznodziejskiego. Daty pobytu w Wilnie w l. 1643–1644 (Ehrhardt, \textit{o. c.}, II 473; Koelling, \textit{Presb.}, \textit{l. c.}; Ogrodziński, \textit{l. c.} i in.) są wobec tego błędne, tak samo lata 1641–1643 pobytu w Toruniu. Wreszcie błędnie podano datę objęcia urzędu diakona w Kluczborku jako r. 1644 (Georg Hartnik, \textit{Ex praeteritis disce!} Kreuzburg 1904, s. 30). \textsuperscript{39} Koelling, \textit{Presb.}, \textit{l. c.} Regius, pastor kluczborski, nazywa go wtedy swym kolegą. \textsuperscript{40} \textit{l. c.} i s. 3 poz. 6. Por. Hartnik, \textit{l. c.} \textsuperscript{41} Krystian Ezechiel (\textit{Silesia literata}, t. II, s. 261 oryginału — s. 198 odpisu; rękopis o sygn. 2666 w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu, w odpisie Kryst. Fryd. Paritiusa) zanotował: „\textit{Sic autem mst.: A-o 1688 d. 7 Aprilis um 9 Uhr vor Mittage ist Tit. H. Adamus Gdacius, Senior zu Kreuzburg, in dem H. sanft und senlich verschieden im 79 Jahr seines Alters}”. Kwiecień jako datę miesięczną zgonu potwierdza i inne źródło: pod rokiem 1688 „\textit{In Aprili mortuo Gdacio praedicante in Creutzburg}” (\textit{Script. rerum siles.}, 1839, II 363). Dotąd podawano błędną datę śmierci: 18 września 1688 — u Witta Henniga (\textit{l. c.}), Ehrhardta (\textit{o. c.}, II 471 poz. 7, s. 473), u Koellinja (\textit{Presb.}, \textit{l. c.}), Ogrodzińskiego (\textit{l. c.}), Wantuły (\textit{o. c.}, s. 42), Mikulskiego (\textit{o. c.}, s. 360) i in. Adam Pantke — według informacji Ehrhardta (\textit{o. c.} 471–472 przyp. g) — podaje datę 7 lutego 1688 r. Hartnik (\textit{o. c.}, s. 30) insynnuje Ehrhardtowi, że Gdacjusz był pastorem w Kluczborku tylko do r. 1675. Zob. Ehrhardt (\textit{o. c.}, II 471 poz. 7). Określenie daty urodzenia i śmierci Adama Gdacjusza na podstawie ksiąg kościelnych było już dawno niemożliwe, gdyż od lat wielu nie zachowały się kluczborskie księgi chrztów z lat 1605–1624 i zgonów z lat 1654–1699. Zob. \textit{Kirchenbücher Schlesiens bei der Confessionen}, Breslau 1902, s. 32. Por. \textit{Die älteren Personenstandsregister Schlesiens}, 1938, s. 57. Jeśli Gdacjusz w chwili zgonu liczył 79 rok życia, to urodził się w r. 1609 lub 1610. Na te daty zresztą wskazuje sam Gdacjusz w przedmowie do \textit{Postylli}. Por. Mikulski, \textit{o. c.}, s. 359 (podaje zresztą r. 1615). już w lutym 1688 r. ustąpił Gdacjusz z urzędu pastora, a nastąpił po nim Ludwik Conradi. O ile chodzi o dzieła Gdacjusza, pisać o nich nie ma tu potrzeby, należy jednak zauważyć, że część druga jego Postylli nigdy nie ukazała się w druku, a kopiowało ją długie lata wielu duchownych ewangelickich. Kończąc krótkie wywody o Gdacjuszu zauważyć należy, że dotychczasowe jego biografie — od najstarszych do najnowszych (Ogrodziński, Wantuła, Mikulski), zawierają nieścisłości, które sprostowaliśmy w pracy obecnej. Przechodzimy do wierszy polskich w Acclamationes: do wierszy Ludwika Conradiego (k. B b), Pawła Muscaliusa (k. B a-b), Jana Thyreusa Puklerzskiego (k. A 4 b—B) i jakiegoś „J. C.” (k. A 4 b). Ludwik Conradi, brat panny młodej, pisze: Gdyż niejeden przyjaciel szczyry sie znajduje, Ktoryć, kochana siostro, już szczęścia winszue. Ja też nie chęc ostatni być za tego miany, Żećbym nie miał winszować spolu z tymi pany: Niechżeć błogoslawi Pan z Syjonu swojego, Niech ci zdrowia używa i wszego dobrego, Byście tak w zgodzie pieknej pospolu mieszkali, A pociechy rodzicy po was doczekali. Winszue Ludwik Conradi, brat oblubienice Ludwik Conradi urodził się w Kluczborku 25 marca 1653 r. z ojca Jana, diakona ewangelickiego w Kluczborku, i Barbary z domu Litmann. Chodził do szkoły w mieście rodzinnym („scholae patriae --- 42 26 lutego 1688 r. powołano na diakona kluczborskiego Jana Krzysztofa Mennlinga (Hartnik, o. c., s. 8), z czego wynika, że Ludwik Conradi ustąpił w tym czasie z diakonatu kluczborskiego i objął pastorat kluczborski po Gdacjuszu. Por. Hartnik (o. c., 30, 31). Pismo Rady Miejskiej Kluczborka z 18 V 1688 r. nie wymienia już Gdacjusza (Archiwum Państwowe we Wrocławiu, Rep. 22. X 1b). 43 Cytowany rkps Ezechiela, s. 198 odpisu. 44 Zob. też Stanisław Rospond, Zabytki języka polskiego na Śląsku, Wrocław—Katowice 1948, s. 101. 45 Zeitschrift d. Vereins f. Geschichte Schlesiens, 1939, LXXIII, s. 213 poz. 711. Koelling (Presb., s. 12 poz. 3, s. 310) podaje, że Jan Conradi był diakonem kluczborskim do r. 1658. To błąd, gdyż był nim jeszcze w r. 1666. Zob. Acclamationes... alumnus'')\textsuperscript{46}. 1 października 1672 r. zapisał się do primy gimnazjum toruńskiego\textsuperscript{47}. 2 maja 1674 wstąpił na uniwersytet w Królewcu\textsuperscript{48}. W r. 1682 przyjął urząd diakona w Kluczborku, a w r. 1688, zapewne w lutym, zostaje po Gdacijszu pastorem\textsuperscript{49}. Na tym stanowisku pozostaje do 12 maja 1700 r.\textsuperscript{50}. Wygnany z Kluczborka, udaje się do Smard (w pow. kluczborskim), gdzie bardzo krótko przebywa jako pomocnik zięcia swego, Jerzego Hoffmanna\textsuperscript{51}. Potem otrzymuje stanowisko substytutata pastora w Mąkoszycach (w pow. brzeskim)\textsuperscript{52}. W r. 1704 powołano go na proboszcza ewangelickiego w Posadowicach (w pow. oleśnickim)\textsuperscript{53}. W 1708 przechodzi na pastora w Bąkowie (w pow. kluczborskim), gdzie w r. 1728 umiera\textsuperscript{54}. \textsuperscript{46} Acclamationes..., l. c., k. B [4a]. \textsuperscript{47} Zeitschrift..., l. c. Według Ehrhardta (o. c., II 473) i Koellinga (Presb., s. 130 poz. 2), chodził w Brzegu do szkoły, a także w Kezmarku (według Koellinga, l. c.). \textsuperscript{48} Matrikel d. Albertus Universität zu Königsberg..., Leipzig 1911—1912, II, s. 83. Według Ehrhardta (o. c., II 473) uczęszczał na uniwersytet frankfurcki i jenajski, według zaś Koellinga (Presb., l. c.) na uniwersytet królewiecki, witemberski i jenajski. Według Ehrhardta (o. c., II 520 poz. 2) i postępującego za nim Koellinga (Presb., s. 5, 130 poz. 2) był w latach 1672—1682 pastorem w Gołkowicach (w pow. kluczborskim), co koliduje 1) z datami jego studiów, 2) z wiadomością z księgi kościelnej w Byczynie, w której w roku 1676 występuje jako świadek Bartłomiej Zabius, pastor w Gołkowicach (Koelling, Presb., s. 130 przyp. 2). Conradiego brak w metryce frankfurckiej, o.c. II. \textsuperscript{49} Hartnik, o. c., s. 30, 31. Archiwum Państwowe we Wrocławiu, Rep. 22. X 1b, s. 3 nlb. Archiwum Państwowe, Wrocław, 22. X 1c (tu źródłowe potwierdzenie dat 1682 i 1688). \textsuperscript{50} Soffner w Zeitschrift d. Vereins f. Geschichte u. Altertum Schlesiens, 1886, XX, s. 149. Por. Hartnik, o. c., s. 9, 30. Schlesische Provinzialblätter, 1866, s. 101. Koelling, Presb., s. 5 poz. 8. (Ehrhardt, o. c., II 473). \textsuperscript{51} Archiwum Państwowe we Wrocławiu, Rep. 22. X 1e. Koelling, Presb., s. 22 i l. c. przyp. 1. U Ehrhardta (o. c., II 490 poz. 10) błędnie podane, że J. J. Hoffmann przebywał w Smardach do r. 1698. \textsuperscript{52} Koelling, Presb., s. 22 poz. 9 (por. Ehrhardt, o. c., II 185 poz. 6 i l. c. przyp. g; Briegisches Wochenblatt, 1795, s. 423: L. Conradi w Mąkoszycach w latach 1700—1702). \textsuperscript{53} Joh. Sinapius, Olsnographia..., Leipzig—Frankfurt 1707, I, s. 491. \textsuperscript{54} Koelling, Presb., s. 22. Swientek w czasopiśmie Rübezahl, 1868, s. 348. Hartnik, o. c., s. 51 (por. Ehrhardt, o. c., II 473 przyp.p). Wśród pastorów w Bąkowie wylicza Ludw. Conradiego jego zięć, Adam Thuler (Hartnik, o. c., s. 32). (1) DO PANA MŁODEGO Koniec już swój bierze zima nieużyta, A do nas się wraća wiosna nieprzeżyta, W ktorej się zaś lasy, łąki i ogrody Zielenieć wnet myślą, bo cierpiały szkody: I przez cieżkie mrozy, i wiatry, co wiały, A teraz się zaś zda, jakoby się śmiały, Ptak, także zwierz leśny i ten myśli o tym, Żeby miał własnego towarzysza potym. Nie dziwuję się, że też Pan Młody swego Towarzysza szuka na potym równego, Z którym by mógł mieszkać w milej zgódzie zawżdy, A z niego brać przykład dobry człowiek każdy. Ktorego też znalazł w ogrodzie milego W Kluzborku u brata mego⁵⁵ kochanego. Niechże wam tedy Bog z Syjonu świętego Da wszelakie szczęście do małżeństwa tego. Niech pokoj i zgoda także miłość wszędzie Bez kłopotów zdrowie wasz towarzysz będzie! (2) JOANNES FRIEDERICUS BIARZOWIUSZ ANAGRAMMA: NIE FRASUJ SIĘ JUŻ BRACIE I RODZINO Ej! coż ci się to dzieje, że się tak frasujesz, Bracie mily, Conradi, czy corki litujesz Dać w to święte małżeństwo młodzieńcowi cnemu, Księdzowi dostojnemu, w urzędzieć równemu? O, nie frasuj się, bracie, nie frasuj, rodzino, Tylko gotuj na gody gościom dobre wino. [id] e[st] Jeśli nie na wesele, tedy na chrzciny. Jako mily przyjaciel Paulus Muscalius p[astor] r[oszkowicki] Paweł Muscalius urodził się w Byczynie, gdzie chodził do szkoły za rektoratu Beniamina Duciusa⁵⁶. 27 września 1642 r. zapisał się ⁵⁵ brata = brata duchownego. ⁵⁶ Zob. Estreicher, Bibliografia polska, XV 356: (Ben. Ducius) Carmina lugubria... na uniwersytet królewiecki\textsuperscript{57}. Był pastorem w Roszkowicach (w pow. kluezborskim) do r. 1683 ($\dagger$). Pisywał po polsku w księgach kościelnych, np.: „item żona moja, księdzowa Jewa”\textsuperscript{58}. Wiersze jego proste, tchną do pewnego stopnia ludowością. W uczony natomiast ton uderza w dość gładkim wierszu pisarz ukrywający się pod literami „J. C. P[astor] B.” \begin{quote} Zażyj, jeżeli zachcesz, szczęścia Midowego\textsuperscript{59}, \\ Niech ci przez ręce płynie zdroj złota prawego. \\ Bądź pienieżny jak Sycheus\textsuperscript{60} za którego orty\textsuperscript{61} \\ Wzbudziła zaena Dido kartagińskie porty. \\ Lubo też zbierać skarby jest twoje pragnienie, \\ Jest to fraszka mym zdaniem, a nie dobre mienie. \\ Jeśliś, małżonku, taką żoną obdarzony, \\ Ktora jako Ksantippe nie trzyma tuej strony, \\ Upor wiodąc, lenistwem osłowi podobna, \\ Sobie niepożyteczna, a mężowi szkodna, \\ Ochronia głowy swojej, o nic się frasuje \\ I wspóśrod lata w rękaw ręce zachowuje. \\ To grunt jest (i w ubostwie) bogactwa prawego, \\ Gdy skarbi żona z mężem do trzosa spolnego. \\ Noga gdy nogę wspiera, nie zarazem padnie, \\ O jednej w drogę się brać zmorduje się snadnie. \\ Ręka gdy rękę wzmoże, ciężaru ubywa, \\ Biada gdy jedna zdrowa, a druga zaś krzywa. \\ Lepiej odciąć niżli mieć niepotrzebne członki, \\ Lepiej nie mieć, a niż mieć nierobotne żonki. J. C. P. B. \end{quote} Kto był autorem tego wiersza, nawet domyślić się trudno. Jedno jest pewne, że był to pastor pochodzący z miejscowości B. Ulubione są w tym czasie wiersze anagramatyczne. Pisze tak, jak widzieliśmy, P. Muscalius, pisze i Jan Thyreus. \textsuperscript{57} Die Matrikel d. Albertus-Univ, o. c., Leipzig 1910, I, s. 437. \textsuperscript{58} Koelling, Presb., s. 89—90 poz. 5. Według Koellingu (Presb., s. 89) był M. pastorem w Roszkowicach od r. 1649. \textsuperscript{59} Midowego — mityczny król Midas, któremu wszystko zmieniało się w złoto. \textsuperscript{60} Sycheus — mityczna królewna fenicka Dido, założycielka Kartaginy, wyszła za mąż za zasobnego w skarby wuja swego, Sichaeusa. \textsuperscript{61} orty — ort, pieniądz śląski; wynosił ongi trzy grosze polskie. JEW A C O N R A D O W N A ANAGRAMMA: DAROWANEĆ WIANO Gdy sobie teraz ludzie żon szukają, Jeśli jest posag pilnie wprzod pytają, Czy jest gdzie ktorą z znamienitem wianem, Żebym mógł zostać, mowią, wielkim panem. Nie patrzą, jeśli cnota jest w kobiecie, By tylko był grosz w wacku⁶² i w kalecie⁶³, Lecz się tym myła, gdyż więcej na cnocie Mężom zależy, niżeli na złocie, Bo kto więc pojmie żonę z wielkim wianem, Ma wiedzieć, że też jej nie będzie panem, Lecz jej pachołkiem, slugą i nędzarzem, Nawet rejhanem⁶⁴ oraz i žmindarzem⁶⁵. Coż pocznie? Każdy z niego się naśmieje, Nos zmarszczy, gębę skrzywi, leb zachwieje. Cny oblubieńcze, tobieć darowano Cnot rozzo-świętych znamienite wiano. Gdyć pannę Jewę w cnoty ozdobioną I w pobożności szaty przystrojoną W małżeństwo dają, tać będzie twym wianem, A ty zostaniesz po staremu panem: Tać będzie służyć dnia niepogodnego Bo jest wstydliwą i stanu równego, Z jej cnot nabędziesz, procz wszej wątpliwości, Dobrego mienia i czci, i sławności. Ks. J[an] T[hyreus] Puklerzski W tym wierszu, jak w dwu poprzednich, jak wreszcie w Poście krotochwilnym..., zjawiają się elementy obyczajowe ludu śląskiego. Jan Thyreus Puklerzski urodził się w Byczynie⁶⁶. 5 marca 1631 zapisał się do gimnazjum toruńskiego⁶⁷, a 1 lipca 1643 r. w letnim --- ⁶² w wacku — wacek, worek na pieniądze, ściągany sznurkiem. ⁶³ w kalecie — kaleta, woreczek skórzany na pieniądze. ⁶⁴ rejhanem — rejhan, człowiek bardzo się bogacący. ⁶⁵ žmindarzem — žmindak, skąpiec. ⁶⁶ Koelling, Pitschen, s. 93 poz. 19, s. 169 poz. 4. Por. Koelling, Presb., s. 81 poz. 6. ⁶⁷ Zeitschrift d. Vereins f. Gesch. Schles., 1939, LXXIII, s. 201 poz. 295. Tu podano, że jest rodem z Byczyny. semestrze, na uniwersytet królewiecki\textsuperscript{68}, gdzie przebywa w kole studentów z Byczyny: Henryka Friedla, Jana i Krzysztofa Grebnerów, Pawła Muscaliusa, Jana Szlipaliusa i Jana Scopiusa z Kluczborka. Utrzymuje stosunki z Toruniem i w r. 1643 na dzień imienin Bartłomieja Hochmanna (24 VIII 1643), rodem z Byczyny, byłego ucznia gimnazjum toruńskiego, a wówczas nauczyciela tegoż gimnazjum, wraz z wyżej wymienionymi kolegami drukuje łacińskie wiersze gratulacyjne\textsuperscript{69}. W tym czasie, zmuszony wielkimi trudnościami finansowymi, przyjmuje posadę w Wilnie. Z ciężkim sercem porzuca studia. W Wilnie jako kantor pracuje w szkole\textsuperscript{70}. Tu przebywa aż do odejścia do Swarzędu (w Poznańskiem). 6 października 1645 r. otrzymuje ordynację na kaznodzieję polskiego w Swarzędu i wkrótce obejmuje nowy urząd. Gmina tutejsza obsługiwała potrzeby religijne ewangelików poznańskich. Mimo ostrych sporów o nabożeństwa polskie z tutejszym kaznodzieją niemieckim, cieszył się uznaniem luteran poznańskich. W latach 1653—1654 rozpierzchła się z powodu szalejącej zarazy gmina ewangelicka w Swarzędu. Thy- \textsuperscript{68} Die Matrikel d. Albertus Universität..., Leipzig 1910, I 448. Tu też podano, że urodził się Th. w Byczynie. \textsuperscript{69} Applausus in solennem festivitatem natalitiorum... Dn. Bartholomaei Hochmanni pt. ...gymnasii thoruniensis collegae... die XXIV mensis Augusti, ab amicis et conterraneis, in Athenaeo Albertino commorantibus, celebratus, anno... Joh. Tyr[rhaeus], Regiomonti [1643], 4°. Tu wiersze łacińskie m. in.pisał do H. „Heinr. Friedelius Siles. Bicinensis... amicus et sympatriota” i „Johannes Tyr-rhaeus Bicina-Silesius... sympatriotae et fratri”... Por. Die Matrikel..., o. c., I 429, 437, 442, 446. W matrikule gimnazjum toruńskiego (Biblioteka Miejska w Toruniu, rekopis o sygn. R 2° 25, s. 164 poz. 538) widnieje pod r. 1633 notatka: „Bartholomeus Ochmannus Bicin. a Ducio rectore commendatus”. Tego wpisu brak u Wotschkego (zob. Zeitschrift d. Ver. f. Gesch. Schles., 1939, LXXIII, s. 204). W ekscerptach toruńskiej księgi chrztów na Nowym Mieście występuje H., nauczyciel gimnazjum, jako świadek, pod datą 14 IV 1641 i 28 XI 1642; zob. Efraim Praetorius, cyt. rkps., k. 213a. \textsuperscript{70} W Applausus... Bartholomaei Hochmanni..., o. c., k.[A4°], pisze Th. o sobie: Vilna namque molesta Dum Prussos volo cernere Exhaustit dolor eheu! loculos meos, Deses rector equi; pergrave iter quoque Pressit sicce crumenam Pro resti et nec obellus[!] est. Por. Theodor Wotschke, Die evangelische Gemeinde in Posen-Schwerzens im 17 Jahrhundert, s. 17 (odb. z Zeitschrift d. Histor. Gesellsch. f. d. Prov. Posen, 1914, XXIX, I półrocze). reus wyjechał tedy do Gdańska, skąd powołał go na kaznodzieję Jan Goltz. Nastąpił „potop” szwedzki, a po nim ocalałe resztki ewangelików wróciły do Swarzędza. Na proboszcza powołano Thyreusa. Drugi jego pobyt tutaj jest krótki. W r. 1657 nadeszły smutne dla ewangelików poznańskich czasy: represje rządu królewskiego. Thyreus ratuje się ucieczką do Wolsztyna, gdzie zebrala się garść luteran z Poznańskiego. Niedługo i tu bawił. Nieustające prześladowania religijne zmusiły go do przejścia na ziemię śląską, gdzie przebywa już w r. 1658. W r. 1659 otrzymuje po tułaczce nareszcie urząd diakona ewangelickiego w rodzinnym mieście Byczynie i pastora polanowickiego. Żył jako diakon byczyński jeszcze w r. 1667. --- 71 Wotschke, Die evang. Gemeinde in Posen-Schwerzens..., o. c., s. 17–36. 72 Druk gratulacyjny (sierpień 1658) na dzień urodzin Ananiasza Webera, inspekt. ewang. kościołów we Wrocławiu: Lusus ana-paragrammaticus votivus... a Joh. Thyraeo, Wratislaviae [1658]. 73 Z powodu śmierci księżnej brzeskiej Zofii Katarzyny, zmarłej 21 marca 1659, pisał J. Thyreus wiersze łacińskie, w których raz podpisał się jako wygnaniec, drugi raz, w tym samym r. 1659, jako diakon byczyński. (Consolatio ad... Dn. Georgium Ducem Sil. Ligio-Bregensem... super obitu... Sophiae Catharinae... principissae... coniugis... 21 marti st. n. ...anno 1659, Vratislaviae 1659; tu na karcie [Bª] wydrukowano „Johanne Thyreus, Bicina Silesius e[zu] c[hrist.]” — Prospera memoria... Dn. Sophiae Catharinae... posteritati commendata Anno 1659; tu na karcie J2b): „a Johanne Thyreo, Bicinensi, ecclesiae patriae diacono”). Jako egzul występuje też T. w innych drukach okolicznościowych, ze stycznia i lutego 1659 r., w wierszach na ślub Krzysztofa Zollikofera (Gamelium... consecratum a Johanne Thyreo, Sil. exule, Olsn. 1659) i na ślub Fryd. Frobla (Epithalamion congratulatoriorum... a Johanne Thyreo-Clypeato, exule, Vratislavia 1659. Por. Plausus... Dn. Georgio, Duci Sil. Ligio-Bregensi... in patriam optato redeunti... a Johanne Thyraeo, Bicinensi, exule, anno 1659, Vratislavia [1659], 4º). Wygnaniec więc poznański Jan Thyreus i Jan Thyreus diakon byczyński to jedna i ta sama osoba; trudno bowiem przypuścić, by w tym samym czasie zjawili się na terenie Śląska dwaj Janowie Thyreusowie. Przecież z literatury dotyczącej Jana Thyreusa duchownego z Swarzędza wiadomo, że udał się on na Śląsk, gdzie umarł wkrótce w Bytomiu. Zob. Chr. S. Thomas, Altes und neues vom Zustande der ev. luth. Kirchen im... Polen, 1754, s. 98 poz. 4. Albert Werner—J. Steffani, Geschichte d. evang. Parochien i. d. Prov. Posen, Lissa 1904, s. 415. Wotschke o gminie w Swarzedzu, o. c., s. 36. Wiadomość, że Th. umarł w Bytomiu, okazuje się jednak nieprawdziwa. Wotschke nie połączył w jedno Jana Thyreusa kaznodziei ze Swarzędza z Janem Thyreusem diakonem byczyńskim, l. c. przyp. 2. 74 Koelling, Pitschen, s. 200. Wzmianka o Th. pod r. 1676 (l. c.) to omyłka (por. o. c., s. 230). Jan Thyreus umarł według Herm. Koellingga (Pitschen, s. 169 poz. 4, por. s. 93 poz. 19) w r. 1672; według Ehrhardta (o. c., II 504) i Henryka Koellingga (Presb., s. 81 poz. 6) w r. 1675. Daty zgonu Th. nie udało Poza językiem polskim zna Thyreus dobrze język niemiecki, łacinę i grekę. W swych drukach cytuję pisarzy łacińskich: Juvenalisa, Horacego i Stobeusa. Nazwisko swe podaje w trzech językach: Thyraeus, zlatynizowana forma greckiego θυρεός = wielka tarcza, puklerz; Clypeatus, z łacińskiego clipeus = tarcza, puklerz, i po polsku: Puklerzski. Thyreus był człowiekiem zamożnym$^{75}$. Wydawał więc wiele druków okolicznościowych po łacinie, po polsku i po niemiecku. Interesują nas w tej chwili jedynie jego wiersze polskie. Oto jeszcze dwa wiersze okolicznościowe Thyreusa. Pierwszy wydał z okazji ślubu (r. 1659) Krzysztofa Zollikoffera von Altklingen z Anną Eleonorą Erbe, która z powodu wojny w Polsce wyewdrowała do Wrocławia. Tu odbył się ich ślub. Pan młody pochodził z Szwajcarii (ur. 1 VIII 1628 w St. Gallen, zm. 18 września 1679 jako dyrektor komory dworskiej księcia legnicko-brzeskiego). Przebywał też w Polsce w r. 1652, gdzie w Warszawie bronił jakiejś swej sprawy$^{76}$. Tytuł druku okolicznościowego brzmi: Gamelium, anagrammatico-votivum memoriae nuptiarum, viri iuvenis, genere et virtute celeberrimi Dn. Christophori Zollikofferi, ab Altklingen sponsi matrimonii jure sibi associantis, nobilem et eximiam matronam Annam-Eleonoram Erbiana a Dyringkshofen, viri, genere, eruditione, et $^{75}$ Koelling, Pitschen, s. 169—170, 200. $^{76}$ Zob. druk okolicz.: Der rühmlich-geführte Lebenslauff dess... Hn. Christoph Zollighoffers..., Brieg 1679, k. Aij$^{[b]}$—[A4$^{b}$]. Por. Johannes Sinapius, Schlesischer Curiositäten erste Vorstellung..., Leipzig 1720, I, s. 1085—1086. experientia excellentis: Dn. Johannis Erbi, phil. et med. Doctoris Civit. Posnan. Pol. medici et ecclesiae evang. ibid. senioris vigilantis, relictam Viduam, celebratar. Breslæe, d. 14. Januar. anno MDCLIX. consecratum a Johanne Thyraeo, Sil. excule, Olsnae 1659 Typis Joannis Seyfferti, 4°, sygnow. k. Aij—Aiij [= kart 4]. (Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 4 Gen. B). A oto sam wiersz Thyreusa z r. 1659 [A 4a]: PAN KRZYSZTOF ZOLLYKOWER Z DOMU I Z FAMILIEJ ALT-KLYNGENNOW OBLUBIENIEC ANAGRAMMA: DAŁLI BOG MAŁŻEŃSTWO I OBRONIŁ, UFAM, ŻE I Z KRYNICE ŁEZ I KŁOPOTU WYNIKNIE Explanatio: in prosopopolia Dn. Spōnsi ad Sponsam directa: Dalli nam Bog małżeństwo, woz nierozerwany, Bym go wespol ciągnęli procz wszelkiej nagany, Toć też da niewątpliwie, że sie i krynice Rożnych łez i kłopotów wywroca na nice, A lub się też krynica krziża do nas chynie, Nic to: woz nasz małżeński tak cicho popłynie, Że go ani bestia Eris nie poczuje, Choć to na cne małzonki swoj harc poleruje. Ufam Bogu, małzonko, i mam te nadzieje, Że nas żaden niezgody roztok nie zaleje. Drugi druk okolicznościowy nosi tytuł: Memoriae ana-paragrammatico posthuma beato cineri lectissimae et omni laudis genere cumulatissimae matronae Elisabethae Waltsgottianae viri amplissimi, consultissimique Dn. Andreae Waltsgotti, proconsulis, provinciarum-que Cruciburgo-Bicinensium ut et oppidi Bicinens, notarii nec non ludilitterarii ejusdem inspectoris, conjugis quondam svavissimae, praepropero fato, Bicinae, pridie kl. februarii post secundum o! utina, secundum partum ereptae et ibid. religiose terris templi tertio nonas febr. illatae A. O. R. chronodisticho incluso... [tu chronostychy]... ab amico et compatre Johanne Thyreo Clypeato, diacono Bicinensi... 77 wyniknie — wyjdzie cały. 78 na — na. 79 Eris — grecka bogini niezgody. 80 roztok — zupełna odwilż pod koniec zimy. [tu chronostychy], Olsnae [1661] Typis Johannis Seyfferti, 4°, k. 2 nlb. (Bibl. Uniw. we Wrocławiu, sygn. 4 Gen.). Jest to polski wiersz anagramatyczny na zgon Elżbiety Waltsgott z domu Tyczówny (Titzówny), żony Andrzeja Waltsgotta, zastępcy rajcy, od r. 1660 notariusza$^{81}$, a od 15 sierpnia 1661 r. starszego rady miasta Byczyny$^{82}$. Thyreus pisze w r. 1661 (s. 4 nlb): ELŻBIETA WALTSGOTOWA, RODZONA TIYCZOWNA ANAGRAMMA[: BOGUĆ ONA SŁUŻYŁA, OTTO TERAZ WIDZI LATA NOWE Niech jedni, Bacchusowej szkoły zwolennicy, Służą swemu brzuchowi dzierząc sie szklenicy, Niechaj drudzy stworzenia służą zwłaszcza owi, Co o Bogu nie wiedzą niż stworzicielowi, Niech swe członki stawiają na cześć nieprawości, Niechaj służą rozkoszam i pożądliwości, Jam tu Bogu na świecie służyla samemu, Imieniowi dając dank jego naświętszemu. Dłużej mi się te lata tu nie podobają, Mam już nowe w niebiesiech, co mnie posilają. Już sam teraz z świętami służę Panu Bogu, Że mnie wyrwał z trudności i przywiodł do progu Onych wiecznych pałaców. Wy także na ziemi Służcie Bogu, będziecie żyć między świętymi. Czy Jan Thyreus był nadto autorem Posta krotochwilnego…, pierwszej na Śląsku znanej nam sui generis komedii rybałtowskiej? Utwór przesyła autor „imieniem dwu duchownych”. Gdzie urzędowało w tym czasie dwóch duchownych ewangelickich w jednej miejscowości? O ile chodzi o część Śląska, która oglądała nasze wydarzenie weselne, to dwaj polscy duchowni ewangelicy przebywali tylko w Kluczborku i Byczynie. Autor pisze żartobliwie o sobie, że mieszka w Beckowie, co — przyjmując podobieństwo dźwiękowe — można wytłumaczyć, że mieszka w Byczynie. Imię autora Janes to Jan, co dobrze przystawałoby do Jana Thyreusa, duchownego w Byczynie. --- $^{81}$ Koelling, Pitschen, s. 513. $^{82}$ Druk okolicznościowy wyd. w r. 1661 w Ścinawie nad Odrą, w którym Jan Herbinius, rektor szkoły wołowskiej, gratuluje Andrzejowi Waltsgottowi z powodu nabycia nowej godności miejskiej. POSEŁ KROTOCHWILNY MAC LAC I ROZMOWA JEGO... MAC LAG Człekem nader obciążny, a przecież potrzeba Wyniść, dla pożywienia dostać kęsa chleba. Radzili mi sąsiedzi, bym szedł do Kluzborka, Gdzie na weselu zyskam pewnie co do worka; Ale coż to za wozy, co widzę z daleka? Muszę się spytać, skąd są, idącego człowieka. Powiedz, bracie kochany, co to są za goście, Co przejachali tłumem po kluzbor[s]kim moście? SWAK Nie umiem wam powiedzieć, łaskawy sąsiedzie, Co zacz, a dokąd je myśl[!] nieodmienna wiedzie. Musicie się dowiadać od kogo innego, Albo spytać rajtara z miasta jadącego. Tom tylko słyszał w mieście, że książę Jan wiesiele Corce miłej sprawuje, wezwał gości wiele. 83 Skróty osób występujących rozwiązujemy: M. L.=Mac Lac, S=Swak, P. W.=Pala Wojtek, Gosp.=Gospodarz, Odźw., Odz.=Odźwierny. Mac Lac — Mac, niem. Matz, Maciej, Maciek, znana u nas i na Zachodzie komiczna figura. W Niemczech jako śmieszna figura teatralna zjawia się od dawna Kasper. Na Śląsku nazywali Niemcy niedbałego, leniwego i brudnego człowieka, czyniącego przez swe zachowanie komiczne wrażenie, Latsch-Casper (zob. Schlesische Provinzialblätter, 1865, IV, s. 503, 575: Fragen, Anregungen, Antworten: AT [pytanie] i Rob. [odpowiedź]), Latsch-Hans, Latsch-Gritte, Latsch-Michel (o.c., 1786, IV, s. 338. G. Koffmane, Mundartliches aus Schlesien w wydawnictwie Silesiaca, Breslau 1898, s. 376—377). Lätscheln — prowadzić się ordynarnie i lajdecko. Schles. Provinzialblätter, 1786, IV 388. Laetschel oznacza niedbałego i osąpnego człowieka (Weinhold, Beiträge zu einem schlesischen Wörterbuche, Wien 1855, s. 51). Lätzsel — pieluszki (Joh. George Berndt, Versuch zu einem schlesischen Idiotikon..., Stendal 1787, s. 77). Mac Lac to ludowa gra słów, które same dla siebie, treścią swą, czynią śmieszne wrażenie, a dodane do siebie to wrażenie potęgują. Nie wynika z tego, że nazwisko Lac nie istniało w rzeczywistości; i tak pod r. 1561 spotykamy w aktach miejskich Wrocławia Mathisa [=Matza] Latza (Archiwum Akt Dawnych m. Wrocławia, rkps G. 5. 108, s. 216). 84 obciążny — ociężały. 85 do Kluzborka — do Kluzborka. 86 na weselu — występuje także forma: wiesiele. 87 po kluzbor[s]kim — w pierwodruku po kluzborkim. 88 Swak — swojak, krewny, tu: swój człowiek, spokrewniony w zawodzie. 89 dowiadać się — dowiedzieć się. 90 rajtar — niem. Reiter, jeździec. MAC LAC Dziwnego konia widzę, nie rza⁹¹, tylko huka⁹², Nie hasa, ale kwicząc, coś po ziemi szuka. Ktoś jest, a drogi to koń?⁹³ PAŁA WOJTEK Panie, trzy wierdąki⁹⁴ Kosztuje, a uzdnego⁹⁵ dałem miarę mąki. MAC LAC Ktoż kiedy z panow jeździł na takowej marsze⁹⁶; Ni Aleksander Wielki, ni królowie z Tarsze⁹⁷! Wszakże ty Pała Wojtek, u pospolstwa Jozek, Coś kiedaś⁹⁸ w jeden obiad żądł po mierze klozek⁹⁹, Ktemu kilka kolaczy dobrze namazanych, Jako je pospolicie zowią, przewijanych. PAŁA WOJTEK Miałbym być Pała Wojtek, Mac Lacu kochany, Alem teraz ustąpił, z Kluzborka wygnany. Swak ci wprawdzie z piszczałką, iż zaszła żałoba, Gdzie muzyka ustąła, wesela ozdoba. Ja, Pała, żem barzo żądł, bali się, bym ciasta Z dzieżą nie żądł i mięsa. Wygnali mnie z miasta. I ty, Maćⁱ⁰⁰ Lacu mily, towarzyszu drogi, Boję się, byś nie musiał nazad cofnąć nogi. MAC LAC Nie boję się ja tego, bo mam znajomego Księdza z Lubszeⁱ⁰¹, który mnie do wiesiela tego Przyprosi, żebym z gośćmi co krotochwilował, A z kluzborskimi panny misternie żartował. --- ⁹¹ rza — rży. ⁹² huka — hukać, uganiać się za czym, broić, hałasować. ⁹³ koń — w druku omyłkowo: kon. ⁹⁴ wierdąki — wierdunek, pieniądz, 1/4 grzywny. ⁹⁵ uzdnego — uzdne, uzdowe, oduzdne, dar od nabywcy konia dla stajennego. ⁹⁶ marsze — marcha, koń, szkapa. ⁹⁷ z Tarsze — Tarsza, Tarsos, stolica Cylicji. ⁹⁸ kiedaś — forma gwarowa: kiedyś. ⁹⁹ klozek — kłozki, kluski. ¹⁰⁰ Mać — obooczność do Mac. ¹⁰¹ z Lubsze — w pierwodr.: z Lupsze = z Lubszy (pow. brzeski). Pomaga Bog wam, wacho\textsuperscript{102}, otwarliście ślaki\textsuperscript{103}, Abo ksiądz dziś do miasta z gościmi wjachał jaki? WACHA A tobie co do tego! Skądęś\textsuperscript{104}, przyjacielu? Abo i ty należysz ku temu weselu? Podawa twa uroda, czapka sobolowa, Także i szuba, wiatrem podbita, drzałowa\textsuperscript{105}. Stoj, bracie! pierwej powiedź\textsuperscript{106}, gdzie staniesz gospodą: Jeśli w gościnnym domu, czy kędy za wodą? MAC LAC Nie tak srogo następuj na chłopa dobrego, Ktorego każdy znajdzie, w czym chce gotowego. I tu bym nie był przyszedł, by mnie ksiądz Chudowski Na swym miejscu nie posłał i ksiądz Potrzebojski. WACHA Coż czynić z bałamuntem\textsuperscript{107}? Wnidiź\textsuperscript{108}, dobrze się sprawuj, A kłopotów wszelakich w mieście wzniecać waruj. MAC LAC Szcześci Boże na wszystkim, panie gospodarzu\textsuperscript{109}, Przym\textsuperscript{110} mię, proszę, gospodą, miły kłopotarzu. GOSPODARZ Czy Sowizrzał\textsuperscript{111}, czy Sadlak\textsuperscript{112}, bo jak baczę, brydzi, A tylko z ubogiego mieszczanina szydzi. Ktoś jest, a skądęś przyszedł, brzydki oszarpańcze? Nie dam gospody takim, jakiś ty, urwańcze\textsuperscript{113}. \textsuperscript{102} \textit{wacho} — wacha, straż miejska. \textsuperscript{103} \textit{ślaki} — szlaki, drogi. \textsuperscript{104} \textit{skądęś} — w pierwodruku omyłka: skądęs. \textsuperscript{105} \textit{drzałowa} — rozdarta. \textsuperscript{106} \textit{powiedź} — tak w pierwodruku, podobnie \textit{żjadł}, (w. 22, 30). \textsuperscript{107} \textit{z bałamuntem} — z bałamutem; bałamut — wyrażenie gwarowe. \textsuperscript{108} \textit{wnidiź} — w pierwodruku: wnidz. \textsuperscript{109} \textit{gospodarzu} — tu gospodarz w znaczeniu właściciela domu gościnnego, gospody. \textsuperscript{110} \textit{przym} — przyjm. \textsuperscript{111} \textit{sowizrzał} — sowizdrzał. \textsuperscript{112} \textit{sadlak} — (siedlak, kmiec, gbur?) postać komiczna występująca w opowiadanach ludowych. \textsuperscript{113} \textit{urwańcze} — w pierwodr. omyłka: urwancze; podobnie też w w. 55 — w pierwodr.: oszarpancze. MAC LAC Nie zadawaj mi złych słów, bom nie jest urwaniec, Leczem na cne wesele z Chudowa posłaniec. GOSPODARZ Żeś od księżej posłaniec, śliczna twa uroda Świadczy, jak suknia, tak twa upierzona broda. MAC LAC Coż czynić, gdyż się wzbrania mnie przyjąć gospodą, Muszę sobie gościnca¹¹⁴ spatrzyć gdzie za wodą. Już idę na wiesiele, poszcześć¹¹⁵ Jezu drogi, By jak innych me szwanku nie odniosły nogi. ODŻWIRNY¹¹⁶ A ty skąd odartusie? Idź, nie masz sam¹¹⁷ sprawy, Nie zawadzaj młodzieńcom¹¹⁸ noszącym potrawy. MAC LAC Puść mnie, proszę, do izby, odźwierny kochany, Mam księđza Jana z Lubsze¹¹⁹ i wesela pany Mile wszystkie pozdrowić, do wiesiela¹²⁰ tego Życząc szczęścia¹²¹ od księżej i żaka naszego. ODŻWIRNY Osobliwyś ty posel, foruj się¹²², jać radzę, Bo do gości nie przydziesz¹²³, ni cie¹²⁴ za stol wsadzę. MAC LAC Nie chciałem innym wierzyć, acz mi powiadali, Alem z poselstwem bieżał, lub mi odradzali, A teraz deszpekt¹²⁵ wielki odnoszę chudzina! Aboć mnie tu nieszczesna przyniosła godzina. ¹¹⁴ gościnca — gościniec, miejsce pobytu (ugoszczenie). ¹¹⁵ poszcześć — w pierwodr. błąd: poszczesc. ¹¹⁶ odźwirny — odźwierny domu, gdzie się odbywa wesele. ¹¹⁷ sam — tu. ¹¹⁸ młodzieńcom — w pierwodr.: młodzieńcom. ¹¹⁹ z Lubsze — w pierwodr.: z Lupsze. ¹²⁰ do wiesiela — w pierwodr.: do wiesiela. ¹²¹ szczęścia — szczęścia; formy podobne w w. 51: szczęści, w w. 63: poszcześć. ¹²² foruj się — wynoś się. ¹²³ przydziesz — przyjdzieś. ¹²⁴ cie — cię. ¹²⁵ deszpekt — despekt. ODŻWIRNY Aboś tego nie wiedział, iż kogo nie proszą, Tego z wesela by psa na kiju wynoszą. MAC LAC Żal mi, żem nie chciał słuchać ludzi cnych porady Ani swego sąsiada. Pały zdrowej rady. Razcej bym był po mieście chudak chleba szukał, Nie byłby mnie gospodarz ni odźw[i]erny sfukał; Goście się dobrze mają, psi obrali kości, Mnie się, ach! nie dostało biednej rybiej ości. Uczciłeś mnie, odźwiorny, będę to na potym Umiał przed wszem wysławiać. Miej się dobrze zatym. Już Karol Badecki zauważył, że komedia rybaltowska oddziałała na twórczość ludową Śląska i wywołała liczne opowieści i przeróbki przygód Matiasza. Mac, Maciek i Matiasz to jedna postać. Nasz utwór wskazuje na to, że komedia rybaltowska istniała i na Śląsku. Wprawdzie w Mac Lacu są tylko dialogi, ale posiadają one żywy nerw dramatyczny. Poseł krotochwilny jest na Śląsku, jak dotąd, zjawiskiem wyjątkowym. Wylamuje się z ram śląskiego piśmiennictwa polskiego tak swoją dramatycznością jak i tematem na ogół przepojonym ludowością. Mimo że drukowano go z powodu określonej okoliczności, a mianowicie ślubu Jana Fryderyka Biharzowskiego, wykracza jednak poza ramy wierszy użytkowych, łączy się z literaturą piękną. Wychodzi też poza tematykę religijną, ogólnie wówczas przyjętą na Śląsku. Rzecz związana jest tematycznie z życiem żebraczym na Śląsku. Przedstawiono dziadów szukających łatwych dochodów, żebraków, którzy nie pomijają żadnej okoliczności i z daleka nawet — gdy tylko wieść się rozniesie — ciągną na wesela, a zapewne także na chrzty i pogrzeby. Nęci ich możliwość uzyskania czegoś do worka, pożywienia się do syta i zabawienia zebranych gości. Okazje takie są lepsze niż obchodzenie domów po prośbie. Spieszą więc na wesele do Kluczborka Mac Lac, Wojtek Pała i inne włóczęgi. Mac Lac, 126 sąsiada — sąsiad tu i gdzie indziej w znaczeniu człowieka tego samego zajęcia; w tym wypadku: żebrak. 127 goście — w pierwodr. omyłkowo: goscie. 128 Polska komedia rybaltowska, oprac. Karol Badecki, Lwów 1931, s. XVIII—XIX. Wojtek Pała, Swak — to postaci komiczne, wzięte z życia ludu śląskiego i z gadek ludowych. Do tych typów wliczyć wypada wspomnianych w utworze: Sowizdrzała i Sadłaka. Ludowość komedii podkreślają wyrazy gwarowe, osłabia w pewnym miejscu niepotrzebna uczoność. Poseł krotochwilny wzbogaca literaturę mieszczańską w Polsce o jeszcze jedną pozycję, wzbogaca ilość komedii rybałtowskich, których nie można ograniczyć cyfrowo do liczby podanej przez Karola Badeckiego. Nie można też komedii rybałtowskiej zamknąć w datach 1590—1655$^{129}$. Poseł wykracza poza tę datę o lat jedenaście. Okolicznościowe utwory polskie, ogłoszone teraz po raz pierwszy z pierwodruków, są unikatami. Nie zna ich zupełnie nie tylko historia literatury polskiej, lecz także bibliografia w ogóle. Oczywiście, że nieznane są w literaturze polskiej również życiorysy omówionych tu pisarzy polskich. Krótka biografia Adama Gdacjusza prostuje, na podstawie źródłowej, dotychczasową tradycję biograficzną. Włączona ubocznie osoba Samuela Latochiusa, poety łacińskiego, zjawia się także po raz pierwszy w naszej literaturze. $^{129}$ O. c., s. XII.	5b275424-8104-4707-959c-36d17e472f9c	finepdfs	3.785156	CC-MAIN-2020-40	http://bazhum.muzhp.pl/media/files/Pamietnik_Literacki_czasopismo_kwartalne_poswiecone_historii_i_krytyce_literatury_polskiej/Pamietnik_Literacki_czasopismo_kwartalne_poswiecone_historii_i_krytyce_literatury_polskiej-r1951-t42-n2/Pamietnik_Literacki_czasopismo_kwartalne_poswiecone_historii_i_krytyce_literatury_polskiej-r1951-t42-n2-s452-479/Pamietnik_Literacki_czasopismo_kwartalne_poswiecone_historii_i_krytyce_literatury_polskiej-r1951-t42-n2-s452-479.pdf	2020-09-24T05:05:28+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-40/segments/1600400213454.52/warc/CC-MAIN-20200924034208-20200924064208-00674.warc.gz	15,172,524	0.981177	0.994106	0.994106	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 446, 2568, 5411, 7943, 10249, 12442, 14521, 17088, 19511, 21956, 24492, 27324, 30679, 32794, 35784, 37289, 39489, 41216, 43930, 47094, 48700, 50549, 52556, 54894, 56398, 58540, 60024, 62028, 63152 ]	2	0
Zapytania do SIWZ na „Zakup energii elektrycznej do punktów poboru Gminy Iłża i jej jednostek organizacyjnych” Zapytania do Zamawiającego: Pytanie 1. Zwracamy się z zapytaniem czy Zamawiający przekaże niezbędne dane do przeprowadzenia procedury zmiany sprzedawcy w wersji elektronicznej Excel niezwłocznie po podpisaniu umowy? Wyłoniony Wykonawca będzie potrzebował następujących danych do przeprowadzenia zmiany sprzedawcy dla punktu poboru: - nazwa i adres firmy; - opis punktu poboru; - adres punktu poboru (miejscowość, ulica, numer lokalu, kod, gmina); - grupa taryfowa (obecna i nowa); - moc umowna; - planowane roczne zużycie energii; - numer licznika; - Operator Systemu Dystrybucyjnego; - nazwa dotychczasowego Sprzedawcy; - numer aktualnie obowiązującej umowy; - data zawarcia oraz okres wypowiedzenia dotychczasowej umowy; - numer ewidencyjny - numer PPE oraz dokumentów: - Pełnomocnictwo, - dokument nadania numeru NIP, - dokument nadania numeru REGON, - KRS lub inny dokument na podstawie którego działa dana jednostka - dokument potwierdzający umocowania danej osoby do podpisania umowy sprzedaży energii elektrycznej oraz pełnomocnictwa. Jednocześnie informujemy, że OSD może odrzucić zgłoszenia umów sprzedaży zawierające błędne dane skutkiem czego może być konieczność zakupu energii przez Zamawiającego od tzw. sprzedawcy rezerwowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 a pkt. 1 lit b) ustawy Prawo energetyczne. Pytanie 2. Zwracamy się z prośbą o udzielenie informacji czy Zamawiający dopuszcza podpisanie umowy drogą korespondencyjną. Pytanie 3. Czy Zamawiający udzieli Wykonawcy stosownego pełnomocnictwa do zgłoszenia w imieniu Zamawiającego zawartej umowy sprzedaży energii elektrycznej do OSD oraz wykonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia procesu zmiany sprzedawcy u OSD wg wzoru stosowanego powszechnie przez Wykonawcę? W przypadku braku zgody na powyższe prosimy o wyjaśnienie czy Zamawiający ponosił będzie odpowiedzialność za treść przedstawionego wzoru pełnomocnictwa i za jego ewentualne zakwestionowanie przez OSD? Pytanie 4. Zwracamy się z prośbą o udzielenie informacji czy umowy dystrybucyjne zawarte są na czas określony czy nieokreślony? Pytanie 5. Zwracamy się z prośbą o udzielenie informacji czy każda jednostka będzie zawierała odrębną umowę? Pytanie 6. Zwracamy się z prośbą o udzielenie informacji odnośnie okresu obowiązywania i trybu rozwiązania dotychczasowej umowy sprzedaży energii elektrycznej lub umowy kompleksowej dla punktów poboru energii elektrycznej: - do kiedy obowiązuje przedmiotowa umowa, - okres wypowiedzenia, - czy została podpisana w ramach akcji promocyjnej. W drodze wyjaśnienia informujemy, że jest to informacja niezbędna do prawidłowego dokonania wypowiedzenia umów w imieniu Zamawiającego. Ponadto nadmieniamy, iż informacja ta jest istotna w związku z koniecznością oszacowania realnego terminu rozpoczęcia sprzedaży dla tych punktów. Pytanie 7. Dotyczy § 14 ust. 1 – Istotne postanowienia umowy. Z uwagi na fakt, iż Wykonawca może przystąpić do czynności mających na celu zmianę sprzedawcy dopiero po podpisaniu umowy, udzieleniu pełnomocnictwa oraz uzyskaniu niezbędnych danych od Zamawiającego, zwracamy się z prośbą o podanie terminu, w którym podmioty objęte postępowaniem przekażą dokumenty zgodnie z pytaniem nr 1. Pytanie 8. Zwracamy się z prośbą o zmianę § 10 ust. 3 Istotnych Postanowień Umowy na zapis o treści: „3. Wykonawca wstrzymuje sprzedaż energii elektrycznej w przypadku gdy Zamawiający zwleka z zapłatą za pobraną energię elektryczną co najmniej przez okres 30 dni po upływie terminu płatności.” W ramach wyjaśnień, informujemy iż powyższe reguluje nowelizacja Ustawy Prawo energetyczne z dnia 26 lipca 2013r. art. 6b ust.2 Pytanie 9. Zwracamy się z prośbą o zmianę § 11 ust 1 Istotnych postanowień umowy na zapis o treści: „1. Strony ustalają, że niniejsza umowa sprzedaży energii elektrycznej zawarta zostaje na czas określony od 01.10.2016r. do 30.09.2018r. z zastrzeżeniem, że rozpoczęcie sprzedaży energii elektrycznej nastąpi nie wcześniej niż po spełnieniu wszystkich warunków przyłączenia do sieci OSD, oraz nie wcześniej niż z dniem skutecznego rozwiązania obowiązujących umów oraz wejścia w życie umów o świadczenie usług dystrybucji oraz po pozytywnie przeprowadzonej procedurze zmiany sprzedawcy i ewentualnym dostosowaniem układów pomiarowo-rozliczeniowych do wybranej grupy taryfowej”. Pytanie 10. Zwracamy się z prośbą o udzielenie informacji czy Zamawiający posiada obecnie rozdzielone umowy na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej dla wszystkich punktów poboru objętych postępowaniem przetargowym? Odpowiedzi na zapytania do Zamawiającego: Ad. 1. Zamawiający przekaże niezbędne dane do przeprowadzenia procedury zmiany sprzedawcy w wersji elektronicznej Excel niezwłocznie po podpisaniu umowy. Ad. 2. Zamawiający dopuszcza podpisanie umowy drogą korespondencyjną. Ad. 3. Zamawiający udzieli Wykonawcy stosownego pełnomocnictwa do zgłoszenia w imieniu Zamawiającego zawartej umowy sprzedaży energii elektrycznej do OSD oraz wykonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia procesu zmiany sprzedawcy u OSD wg wzoru stosowanego powszechnie przez Wykonawcę. Ad. 4. Zamawiający posiada zawarte umowy na dystrybucję na czas nieokreślony dla wszystkich punktów poboru Gminy Ilża zawartych w załącznikach 1 i 2 do SIWZ. Ad. 5. Wykonawca będzie zawierał jedną umowę z Zamawiającym obejmującą wszystkie punkty poboru wyszczególnione w załączniku nr 1 i 2 załączonym do SIWZ. Umowa zostanie zawarta zgodnie ze wzorem załączonym do SIWZ. Ad. 6. Zamawiający posiada zawarte umowy na dystrybucję na czas nieokreślony dla wszystkich punktów poboru Gminy Ilża zawartych w załącznikach 1 i 2 do SIWZ. Wykonawca będzie zawierał jedną umowę na sprzedaż energii elektrycznej z Zamawiającym obejmującą wszystkie punkty poboru wyszczególnione w załącznikach 1 i 2 do SIWZ zgodnie z istotnymi postanowieniami umowy, Umowa sprzedaży energii elektrycznej jest zawarta na okres do dnia 30.09.2016 r. Umowa sprzedaży zostaje rozwiązana z dniem 30.09.2016 r, natomiast umowy kompleksowe posiadają okres wypowiedzenia zgodny z Regulaminem Wykonywania Umów Kompleksowych PGE Obrót S.A. Zamawiający nie posiada umów promocyjnych. Ad. 7. Zamawiający przekaże Wykonawcy niezbędne dane do przeprowadzenia procedury zmiany sprzedawcy w wersji elektronicznej Excel niezwłocznie po podpisaniu umowy. Ad. 8. Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę warunków umowy. Umowa zostanie zawarta zgodnie ze wzorem załączonym do SIWZ. Ad. 9. Zamawiający nie wyraża zgody na zmianę warunków umowy. Umowa zostanie zawarta zgodnie ze wzorem załączonym do SIWZ. Zamawiający przekaże niezbędne dane do przeprowadzenia procedury zmiany sprzedawcy w wersji elektronicznej Excel niezwłocznie po podpisaniu umowy. Ad. 10. Zamawiający posiada obecnie rozdzielone umowy na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej dla punktów poboru objętych postępowaniem przetargowym poza punktami poboru zaznaczonymi w załączniku 1 i 2 do SIWZ jako umowy kompleksowe. BURMISTRZ ILŻY Andrzej Moskwa	<urn:uuid:78b4e38d-3133-454f-8550-67badb399504>	finepdfs	1.200195	CC-MAIN-2018-47	http://ilza.ornet.pl/d/ilza/24Color0097.pdf	2018-11-14T12:55:48Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-47/segments/1542039742020.26/warc/CC-MAIN-20181114125234-20181114151234-00549.warc.gz	162,906,256	0.999994	0.999998	0.999998	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1156, 3510, 5598, 7105 ]	1	1
ZARZĄDZENIE NR 122/18 BURMISTRZA DUKLI z dnia 30 sierpnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia otwartego konkursu ofert na realizację zadań publicznych Gminy Dukla w 2018 roku przez podmioty określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. 2018 r., poz. 450 z późniejszymi zmianami) oraz uchwały Nr XLVII/299/17 Rady Miejskiej w Dukli z dnia 24 listopada 2017 r. w sprawie uchwalenia "Programu współpracy Gminy Dukla z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 us. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, na rok 2018", Burmistrz Dukli zarządza, co następuje: § 1. Ogłasza otwarty konkurs ofert na realizację zadań publicznych Gminy Dukla przez uprawnione podmioty określone w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. § 2. Ogłoszenie o konkursie, stanowiące załącznik do niniejszego zarządzenia, zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Dukli, na stronie internetowej Gminy Dukla oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Dukli. § 3. Wykonanie zarządzenia powierza Naczelnikowi Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego w Dukli. § 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia Burmistrz Andrzej Bytnar Id: 8AEC4F7F-74FF-44F6-93AE-A2B85BB685B4. Podpisany Strona 1 122/18 Załącznik do Zarządzenia Nr .................... 122/18 Burmistrza Dukli z dnia 30 sierpnia 2018 r. Otwarty konkurs ofert na realizację zadań publicznych Gminy Dukla w 2018 roku przez organizacje pozarządowe i podmioty określone w ustawie o pożytku publicznym i o wolontariacie § 1. Przedmiotem otwartego konkursu ofert jest wsparcie realizacji zadań o następującej tematyce: 1) Wspieranie przedsięwzięć w zakresie upowszechniania sportu wśród różnych grup społecznych i środowiskowych - kwota przeznaczona na realizację zadania wynosi 25.000,00 zł (słownie dwadzieścia pięć tysięcy złotych). 2) Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego – kwota przeznaczona na realizację zadania wynosi 6.500,00 zł (sześć tysięcy pięćset złotych). § 2. Zasady przyznawania dotacji: 1. Podmiotami uprawnionymi do złożenia oferty są: 1) organizacje pozarządowe w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie; 2) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego; 3) stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego; 4) spółdzielnie socjalne; 5) spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, które nie działają w celu osiągniecia zysku, przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoimi udziałowcami, akcjonariuszami i pracownikami. 2. Warunkiem przystąpienia do konkursu jest złożenie oferty, zgodnej ze wzorem określonym Rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracyi Polityki Społecznej z dnia 17 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów ofert i ramowych wzorów umów dotyczących realizacji zadań publicznych oraz wzorów sprawozdań z wykonania tych zadań (Dz. U. z 2016 r. poz. 1300). 3. Każdy oferent może złożyć jedną ofertę na dane zadanie określone w § 1 4. Dotacja może być przyznana wyłącznie na dofinansowanie zadania w ramach nieodpłatnej lub odpłatnej działalności statutowej Oferenta. 5. Przyznanie dotacji będzie uzależnione od wysokości środków publicznych przeznaczonych na realizację poszczególnych zadań. 6. Wymagany jest co najmniej 5% wkład finansowy oferenta, liczony od kosztu całkowitego zadania. Przy czym wkładem finasowym mogą być środki pozyskanie z innych zródeł. § 3. Termin i warunki realizacji zadania: 1) termin realizacji zadania obejmuje okres od daty podpisania umowy do 15 grudnia 2018 roku, 2) w przypadku przyznania dotacji niższej niż wnioskowana, oferent aktualizuje kosztorys, 3) dotacja zostanie przekazana po podpisaniu umów z wyłonionymi oferentami, 4) podmioty, które otrzymają dotację na realizację zadania, podczas wykonywania umowy, są zobowiązane zamieścić w sposób czytelny i widoczny informację o fakcie dofinansowania realizacji zadania przez Gminę Dukla. § 4. Termin składania ofert oraz wymagane załączniki: Id: 8AEC4F7F-74FF-44F6-93AE-A2B85BB685B4. Podpisany Strona 1 1) oferty kompletne i prawidłowo wypełnione należy złożyć w zamkniętej kopercie z napisem tytułu zadania oraz adresem zwrotnym oferenta, do 21 września 2018 roku w pokoju nr 111 w Urzędzie Miejskim w Dukli, Trakt Węgierski 11. 2) do oferty należy dołączyć: a) aktualny pod względem danych wypis z rejestru lub ewidencji, o ile nie jest dostępny w internetowej wyszukiwarce podmiotów Krajowego Rejestru Sądowego; b) w przypadku wyboru innego sposobu reprezentacji podmiotów składających ofertę wspólną niż wynikający z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego właściwego rejestru – dokument potwierdzający upoważnienie do działania w imieniu oferenta bądź oferentów; c) inne informacje mające znaczenie przy wyborze oferty; 3) wymagane załączniki muszą być dołączone do oferty w formie papierowej, kopie dokumentów należy potwierdzić za zgodność z oryginałem przez osoby uprawione do reprezentacji podmiotu. § 5. 1. Tryb i kryteria stosowane przy wyborze oferty oraz termin wyboru oferty: 1) złożone oferty będą oceniane na podstawie karty oceny formalnej i karty oceny merytorycznej 2) oferta podlega odrzuceniu w przypadku, gdy: a) złożona jest po terminie określonym w ogłoszeniu; b) złożona jest przez nieuprawiony podmiot; c) dotyczy zadania, które nie jest objęte celami statutowymi podmiotu; d) złożona została na niewłaściwym formularzu e) wnioskowana kwota dotacji przekracza kwotę zabezpieczoną na realizację poszczególnych zadań konkursowych(okreslonych w § 1) 2. Złożone oferty będą weryfikowane pod względem formalnym i merytorycznym przez Komisję Konkursową powołaną przez Burmistrza Dukli w drodze odrębnego zarządzenia 3. Dofinasowanie otrzymają oferty, z największą liczbą punktów uzyskaną na podstawie karty oceny merytorycznej. 4. W skład Komisji Konkursowej mogą wejść osoby wskazane przez organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy o pożytku publicznym i o wolontariacie, z wyłączeniem osób wskazanych przez organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy, biorące udział w konkursie, 5. Do 14 września 2018 roku organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3. ust. 3 ustawy mogą wskazać osoby do Komisji Konkursowej; 6. Wyniki konkursu zatwierdza, w formie zarządzenia, Burmistrz Dukli; 7. Wybór ofert nastąpi 26 września 2018 roku 8. Informacja o wynikach konkursu zostanie podana do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Dukli, na stronie internetowej Gminy Dukla oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Dukli. § 6. Rozliczenie dotacji: 1. Oferent jest zobowiązany do sporządzenia i złożenia, w terminie określonym w umowie, sprawozdania z wykonania zadania publicznego. Ramowy wzór sprawozdania określa rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów ofert i ramowych wzorów umów dotyczących realizacji zadań publicznych oraz wzorów sprawozdań z wykonania tych zadań. 2. Do sprawozdania należy dołączyć materiały dokumentujące podjęte działania m.in. listy uczestników, potwierdzenie odbioru nagród, kopie umów, publikacje, materiały promocyjne itp. 3. W przypadku gdy sprawozdanie zawiera błędy, podmiot zostanie powiadomiony pisemnie bądź telefonicznie o konieczności złożenia korekty sprawozdania lub uzupełnienia dokumentacji. Id: 8AEC4F7F-74FF-44F6-93AE-A2B85BB685B4. Podpisany Strona 2 Gmina Dukla w 2018 przekazała organizacjom pozarządowym dotacje na realizację następujących § 7. zadań: 7 1) organizacja czasu wolnego dzieciom i młodzieży propagującego idee trzeźwego oraz zdrowego stylu życia o charakterze edukacyjno-artystycznym, turystycznym, sportowo-rekreacyjnym , przeznaczając na ten cel: 47.500,00 zł, 2) wspieranie inicjatyw zmierzających do umocnienia i rozwoju tożsamości kulturowej mniejszości narodowych i etnicznych. Organizacja wydarzeń i imprez kulturalnych związanych z zachowaniem dziedzictwa kulturowego regionu, podtrzymywanie tradycji narodowej, pielęgnowanie polskości oraz świadomości narodowej, kulturowej i obywatelskiej. Organizacja warsztatów artystycznych, kółek teatralnych i muzycznychprzeznaczając na ten cel: 42.500,00 zł, 3) Organizowanie lub uczestnictwo w olimpiadach, konkursach tematycznych, przeglądach, festiwalach i innych przedsięwzięciach z zakresu edukacji, oświaty i wychowania promujących, naukowe i artystyczne osiągnięcia uczniów lub organizacja pozalekcyjnych kółek zainteresowań przeznaczając na ten cel: 11.250,00 zł. Id: 8AEC4F7F-74FF-44F6-93AE-A2B85BB685B4. Podpisany Strona 3	<urn:uuid:58bb4e2e-7fdc-4fcf-82a3-5a99d7db85d1>	finepdfs	1.12207	CC-MAIN-2022-21	http://bip.dukla.pl/?c=mdPliki-cmPobierz-7022-WmFyemFkemVuaWUgbnIgMTIyIHcgc3ByYXdpZSBvdHdhcnRlZ28ga29ua3Vyc3Ugb2ZlcnQgKDMpLnBkZg==	2022-05-20T22:56:00+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-21/segments/1652662534693.28/warc/CC-MAIN-20220520223029-20220521013029-00615.warc.gz	6,812,867	0.999959	0.999993	0.999993	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1409, 4649, 8051, 9201 ]	3	0
RAPORT KWARTALNY ATOMIC JELLY S.A. za okres 01.01.2021 - 31.03.2021 Autoryzowany Doradca Raport sporządzony został przez spółkę ATOMIC JELLY S.A. z siedzibą w Poznaniu (dalej również: Spółka, Emitent), zgodnie z wymogami określonymi w załączniku nr 3 do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu (według stanu prawnego na dzień 1 stycznia 2021 roku) „Informacje bieżące i okresowe przekazywane w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect". Rolę Autoryzowanego Doradcy dla Atomic Jelly S.A. pełni ABISTEMA Kancelaria Doradcza Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, przy ul. Rącznej 66B, wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS 0000437337. Poznań, dnia 17 maja 2021 r. SPIS TREŚCI 1. MODEL BIZNESU I DANE EMITENTA ATOMIC JELLY S.A. 2. SKRÓCONE JEDNOSTKOWE SPRAWOZDANIE FINANSOWE Atomic Jelly S.A. ZA PIERWSZY KWARTAŁ 2021 R 3. INFORMACJE O ZASADACH PRZYJĘTYCH PRZY SPORZĄDZANIU RAPORTU 4. KOMENTARZ EMITENTA NA TEMAT OKOLICZNOŚCI I ZDARZEŃ ISTOTNIE WPŁYWAJĄCYCH NA DZIAŁALNOŚĆ EMITENTA, JEGO SYTUACJĘ FINANSOWĄ I WYNIKI OSIĄGNIĘTE W DANYM KWARTALE 5. ZDARZENIA ISTOTNIE WPŁYWAJĄCE NA DZIAŁALNOŚĆ EMITENTA, KTÓRE NASTĄPIŁY W OKRESIE, KTÓREGO DOTYCZY RAPORT 6. ZDARZENIA ISTOTNIE WPŁYWAJĄCE NA DZIAŁALNOŚĆ JEDNOSTKI PO ZAKOŃCZENIU OKRESU, KTÓREGO DOTYCZY RAPORT. 7. OPIS STANU I HARMONOGRAM REALIZACJI I INWESTCYJI EMITENTA, GDY DOKUMENT INFORMACYJNY EMITENTA ZAWIERAŁ INFORMCJE, O KTÓRYCH MOWA W § 10 PKT 13 A ZAŁĄCZNIKA NR 1 DO REGULAMINU ASO 8. STANOWISKO ZARZĄDU ODNOŚNIE MOŻLIWOŚCI ZREALIZOWANIA PROGNOZ 9. PODEJMOWANE PRZEZ EMITENTA W OKRESIE OBJĘTYM RAPORTEM INICJATYWY NASTAWIONE NA WPROWADZENIE INNOWACYJNYCH ROZWIĄZAŃ 10. OPIS ORGANIZACJI GRUPY 11. INFORMACJA NA TEMAT PRZYCZYN BRAKU SPORZĄDZENIA SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO 12. STRUKTURA AKCJONARIATU EMITENTA 13. INFORMACJE O ZATRUDNIENIU 1.Model biznesu i dane Emitenta ATOMIC JELLY S.A. Podstawowe dane o Emitencie: \| Forma prawna: \| Spółka Akcyjna \| \|---\|---\| \| Kraj siedziby: \| Polska \| \| Siedziba: \| Poznań \| \| Adres: \| ul. Na Miasteczku 12 lok. B220, 61-144 Poznań \| \| Telefon: \| 693 785 128 \| \| Adres poczty elektronicznej: \| firstname.lastname@example.org \| \| Adres strony internetowej: \| www.atomic-jelly.com \| \| NIP: \| 7831742386 \| \| REGON: \| 364499492 \| \| KRS: \| 0000818077 \| Źródło: Emitent Zarząd Emitenta \| Imię i nazwisko \| Stanowisko \| \| Kadencja \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| od \| do \| \| \| \| Prezes Zarządu \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| * mandat wygasa z dniem zatwierdzenia przez Walne Zgromadzenie sprawozdania finansowego Spółki za 2024 r. jako ostatni pełny rok pełnienia funkcji Rada Nadzorcza Emitenta \| Imię i nazwisko \| \| Stanowisko \| \| Kadencja \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| od \| do \| \| \| Jarosław Grzechulski \| \| Przewodniczący Rady Nadzorczej \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| \| \| Marcin Kostrzewa \| \| Członek Rady Nadzorczej \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| \| \| Jakub Trzebiński \| \| Członek Rady Nadzorczej \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| \| \| Grzegorz Czarnecki \| \| Członek Rady Nadzorczej \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| \| \| Piotr Karbowski \| \| Członek Rady Nadzorczej \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| \| \| Mirosław Franelak \| \| Członek Rady Nadzorczej \| 09.12.2019 \| 09.12.2024 \| * mandat wygasa z dniem zatwierdzenia przez Walne Zgromadzenie sprawozdania finansowego Spółki za 2024 r. jako ostatni pełny rok pełnienia funkcji Model biznesu Do września roku 2019 Emitent działał wyłącznie jako producent (deweloper) gier wydawanych przez podmioty trzecie (wydawcy). W modelu tym po stworzeniu gry deweloper przekazuje grę wydawcy, który zajmuje się jej komercjalizacją (sprzedażą) i ponosi związane z tym nakłady. Bardzo często wydawca finansuje lub współfinansuje przy tym produkcję gry. Model ten ogranicza ryzyko dewelopera, poprzez brak konieczności ponoszenia nakładów na komercjalizację gry. Model ten nie wymaga również posiadania przez dewelopera kompetencji niezbędnych do komercjalizacji gry. Jednocześnie w modelu tym deweloper zmuszony jest dzielić się przychodami z komercjalizacji gry z wydawcą. Obie stworzone dotychczas przez Emitenta i wydane gry, to jest: 1. Project Remedium; 2. 303 Squadron: Battle of Britain; zostały wydane w opisany powyżej modelu, przy czym produkcja gry 303 Squadron: Battle of Britain została sfinansowana przez jej wydawcę, a Emitent nie miał udziału w przychodach z komercjalizacji (sprzedaży) gry. W roku 2019 Emitent rozpoczął również działania w charakterze wydawcy, przy czym działalność ta jest ograniczona do wydawania gier, do których autorskie prawa majątkowe przysługują Emitentowi. Decyzja o podjęciu dodatkowo działalności wydawniczej została podjęta po analizie posiadanych kompetencji i doświadczeń, która pokazała, że Emitent jest już w stanie wydawać własne gry i tym samym zwiększyć swoje przychody z działalności na rynku gier komputerowych. W chwili obecnej, po podjęciu decyzji o prowadzeniu samodzielnie działalności wydawniczej. Emitent zakłada prowadzenie działalności w oparciu o schemat: 1. stworzenie preprodukcji gry; 2. badanie zainteresowania grą; 3. produkcja gry; 4. wydanie gry; 5. portowanie gry; 6. wydanie gry na dodatkowych platformach. Powyższy schemat pozwala na podejmowanie decyzji o przystąpieniu do produkcji gry (o poniesieniu nakładów na produkcję) po uzyskaniu pozytywnej odpowiedzi na zaprezentowany trailer gry, stworzony w fazie preprodukcji. Ogranicza to znacznie ryzyko Emitenta i pozwala skupiać się na tworzeniu tych gier, które dają większą szansę na sukces rynkowy. Jednocześnie należy pamiętać, że jest to schemat działania, do którego Emitent dąży, ale który nie musi zostać zastosowany do każdej gry Emitenta. Może się tak stać w szczególności w wypadku podjęcia decyzji o produkcji gry, co do której Emitent jest przekonany o zasadności przystąpienia do produkcji, bez fazy preprodukcji i badania zainteresowania grą. 2. SKRÓCONE JEDNOSTKOWE SPRAWOZDANIE FINANSOWE ATOMIC JELLY S.A. Spółka sporządza rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym. Rachunek przepływów pieniężnych sporządzono metodą pośrednią. Rachunek zysków i strat Emitenta \| Wyszczególnienie \| \| \| Za okres \| \| Za okres \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| od 01.01.2021 r. \| \| od 01.01.2020 r. \| \| \| \| \| do 31.03.2021 r. \| \| do 31.03.2020 r. \| \| \| \| \| (w zł) \| \| (w zł) \| \| \| A. Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w \| 140 284,07 zł \| \| 122 484,59 zł \| \| \| \| tym: \| \| \| \| \| \| \| I. Przychody ze sprzedaży produktów \| 16 123,34 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| \| II. Zmiana stanu produktów (zwiększenie – wartość \| 124 160,73 zł \| \| 122 484,59 zł \| \| \| \| dodatnia, zmniejszenie – wartość ujemna) \| \| \| \| \| \| \| III. Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby \| \| \| \| \| \| \| jednostki \| \| \| \| \| \| \| IV. Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów \| \| \| \| \| \| \| B. Koszty działalności operacyjnej \| \| 221 375,05 zł \| \| 170 256,04 zł \| \| \| I. Amortyzacja \| 9 375,00 zł \| \| 1 669,29 zł \| \| \| \| II. Zużycie materiałów i energii \| \| \| 5 576,85 zł \| \| \| \| III. Usługi obce \| 117 181,05 zł \| \| 71 764,90 zł \| \| \| \| IV. Podatki i opłaty \| 0,00 zł \| \| 367,00 zł \| \| \| \| V. Wynagrodzenia \| 94 819,00 zł \| \| 90 878,00 zł \| \| \| \| VI. Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia \| \| \| \| \| \| \| VII. Pozostałe koszty rodzajowe \| \| \| \| \| \| \| VIII. Wartość sprzedanych towarów i materiałów \| \| \| \| \| \| \| C. Zysk (strata) ze sprzedaży (A-B) \| \| -81 090,98 zł \| \| -47 771,45 zł \| \| \| D. Pozostałe przychody operacyjne \| \| 4,54 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| I. Zysk z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów \| \| \| \| \| \| \| trwałych \| \| \| \| \| \| \| II. Dotacje \| \| \| \| \| \| \| III. Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych \| \| \| \| \| \| \| IV. Inne przychody operacyjne \| 4,54 zł \| \| \| \| \| \| E. Pozostałe koszty operacyjne \| \| 0,98 zł \| \| 0,74 zł \| \| \| I. Strata ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych \| \| \| \| \| \| \| II. Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych \| \| \| \| \| \| \| III. Inne koszty operacyjne \| 0,98 zł \| \| 0,74 zł \| \| \| \| F. Zysk (strata) z działalności operacyjnej (C+D-E) \| \| -81 087,42 zł \| \| -47 772,19 zł \| \| \| G. Przychody finansowe \| \| 4 544,56 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| I. Dywidendy i udziały w zyskach \| \| \| \| \| \| \| II. Odsetki \| \| \| \| \| \| \| III. Zysk z tytułu rozchodu aktywów finansowych \| \| \| \| \| \| IV. Aktualizacja wartości aktywów finansowych \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| V. Inne \| 4 544,56 zł \| \| \| \| H. Koszty finansowe \| \| 0,00 zł \| 8,65 zł \| \| I. Odsetki \| \| \| \| \| II. Strata ze tytułu rozchodu aktywów finansowych \| \| \| \| \| III. Aktualizacja wartości aktywów finansowych \| \| \| \| \| IV. Inne \| \| \| \| \| I. Zysk (strata) brutto (F+G-H) \| \| -76 542,86 zł \| -47 780,84 zł \| \| J. Podatek dochodowy \| \| \| \| \| K. Pozostałe obowiązkowe zmniejszenia zysku \| \| \| \| \| (zwiększenia straty) \| \| \| \| \| L. Zysk (strata) netto (I-J-K) \| \| \| \| Bilans Emitenta \| Wyszczególnienie \| \| 31.03.2021 r. \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| 31.03.2020 r. \| \| \| A. Aktywa trwałe \| 37 500 \| 79 878,75 \| \| \| I. Wartości niematerialne i prawne \| 37 500 \| 78 846,24 \| \| \| 1. Koszty zakończonych prac rozwojowych \| \| \| \| \| 2. Wartość firmy \| \| \| \| \| 3. Inne wartości niematerialne i prawne \| 37 500 \| 78 846,24 \| \| \| 4. Zaliczki na wartości niematerialne i prawne \| \| \| \| \| II. Rzeczowe aktywa trwałe \| 0 \| 1 032,51 \| \| \| 1. Środki trwałe \| \| 1 032,51 \| \| \| 2. Środki trwałe w budowie \| \| \| \| \| 3. Zaliczki na środki trwałe w budowie \| \| \| \| \| III. Należności długoterminowe \| 0 \| 0 \| \| \| 1. Od jednostek powiązanych \| \| \| \| \| 2. Od pozostałych jednostek, w których jednostka \| \| \| \| \| posiada zaangażowanie w kapitale \| \| \| \| \| 3. Od pozostałych jednostek \| \| \| \| \| IV. Inwestycje długoterminowe \| 0 \| 0 \| \| \| 1. Nieruchomości \| \| \| \| \| 2. Wartości niematerialne i prawne \| \| \| \| \| 3. Długoterminowe aktywa finansowe \| \| \| \| \| 4. Inne inwestycje długoterminowe \| \| \| \| \| V. Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe \| 0 \| 0 \| \| \| 1. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego \| \| \| \| \| 2. Inne rozliczenia międzyokresowe \| \| \| \| \| B. Aktywa obrotowe \| 2 489 439,30 \| 2 584 150,25 \| \| \| I. Zapasy \| 1 953 055,43 \| 1 474 977,73 \| \| \| 1. Materiały \| \| \| \| \| 2. Półprodukty i produkty w toku \| 1 488 861,92 \| 1 007 687,54 \| \| \| 3. Produkty gotowe \| 464 193,51 \| 467 290,19 \| \| \| 4. Towary \| \| \| \| 5. Zaliczki na dostawy i usługi \| \| \| \|---\|---\|---\| \| II. Należności krótkoterminowe \| 270 442,17 \| 224 808,21 \| \| 1. Należności od jednostek powiązanych \| \| \| \| 2. Należności od pozostałych jednostek, w których \| \| \| \| jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| \| \| \| 3. Należności od pozostałych jednostek \| 270 442,17 \| 224 808,21 \| \| III. Inwestycje krótkoterminowe \| 263 079,96 \| 882 510,81 \| \| 1. Krótkoterminowe aktywa finansowe \| 263 079,96 \| 882 510,81 \| \| 2. Inne inwestycje krótkoterminowe \| \| \| \| IV. Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe \| 2 861,74 \| 1 853,5 \| \| C. Należne wpłaty na kapitał (fundusz) podstawowy \| \| \| \| D. Udziały (akcje) własne \| \| \| \| AKTYWA RAZEM \| 2 526 939,30 \| 2 664 029,00 \| \| A. Kapitał (fundusz) własny \| 2 504 311,19 \| 2 652 780,79 \| \| I. Kapitał (fundusz) podstawowy \| 258 250 \| 258 250 \| \| II. Kapitał (fundusz) zapasowy, w tym: \| 2 484 850 \| 2 506 350 \| \| III. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny, w tym: \| \| \| \| IV. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe, w tym: \| \| \| \| V. Zysk (strata) z lat ubiegłych \| -162 245,95 \| -64 038,37 \| \| VI. Zysk (strata) netto \| -76 542,86 \| -47 780,84 \| \| VII. Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość \| \| \| \| ujemna) \| \| \| \| B. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania \| 22 628,11 \| 11 248,21 \| \| I. Rezerwy na zobowiązania \| 0 \| 0 \| \| 1. Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego \| \| \| \| 2. Rezerwa na świadczenia emerytalne i podobne \| \| \| \| 3. Pozostałe rezerwy \| \| \| \| II. Zobowiązania długoterminowe \| 0 \| 0 \| \| 1. Wobec jednostek powiązanych \| \| \| \| 2. Wobec pozostałych jednostek, w których jednostka posiada \| \| \| \| zaangażowanie w kapitale \| \| \| \| 3. Wobec pozostałych jednostek \| \| \| \| III. Zobowiązania krótkoterminowe \| 22628,11 \| 11248,21 \| \| 1. Zobowiązania wobec jednostek powiązanych \| \| \| \| 2. Zobowiązania wobec pozostałych jednostek, w których \| \| \| \| jednostka posiada zaangażowanie w kapitale \| \| \| \| 3. Zobowiązania wobec pozostałych jednostek \| 22 628,11 \| 11 248,21 \| \| 4. Fundusze specjalne \| \| \| \| IV. Rozliczenia międzyokresowe \| 0 \| 0 \| \| 1. Ujemna wartość firmy \| \| \| \| 2. Inne rozliczenia międzyokresowe \| 0 \| 0 \| \| PASYWA RAZEM \| 2 526 939,30 \| 2 664 029,00 \| Rachunek przepływów pieniężnych Emitenta \| Wyszczególnienie \| \| Za okres od 01.01.2021 r. do 31.03.2021 r. (w zł) \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| Za okres \| Za okres \| \| \| \| \| od 01.01.2021 r. \| od 01.01.2020 r. \| \| \| \| \| do 31.03.2021 r. \| do 31.03.2020 r. \| \| \| \| \| (w zł) \| (w zł) \| \| \| A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej \| \| \| \| \| \| I. Zysk (strata) netto \| \| -76 542,86 \| -47 780,84 \| \| \| II. Korekty razem \| \| -109 322,99 \| -148 532,05 \| \| \| 1. Amortyzacja \| \| 9 375 \| 1 669,29 \| \| \| 2. Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych \| \| \| \| \| \| 3. Odsetki i udziały w zyskach (dywidendy) \| \| \| \| \| \| 4. Zysk (strata) z działalności inwestycyjnej \| \| \| \| \| \| 5. Zmiana stanu rezerw \| \| \| \| \| \| 6. Zmiana stanu zapasów \| \| -125 089,5 \| -123 202,57 \| \| \| 7. Zmiana stanu należności \| \| -20 939,72 \| -28 815,62 \| \| \| 8. Zmiana stanu zobowiązań krótkoterminowych, \| 14 902,46 \| \| \| \| \| z wyjątkiem pożyczek i kredytów \| \| 14 902,46 \| 1 098,87 \| \| \| 9. Zmiana stanu rozliczeń międzyokresowych \| \| 12 428,77 \| 717,98 \| \| \| 10. Inne korekty \| \| \| \| \| \| III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej \| -185 865,85 \| \| \| \| \| (I±II) \| \| \| \| \| \| B. Przepływy środków pieniężnych z działalności \| \| \| \| \| \| inwestycyjnej \| \| \| \| \| \| I. Wpływy \| \| 0 \| 0 \| \| \| 1. Zbycie wartości niematerialnych i prawnych \| \| \| \| \| \| oraz rzeczowych aktywów trwałych \| \| \| \| \| \| 2. Zbycie inwestycji w nieruchomości oraz wartości \| \| \| \| \| \| niematerialne i prawne \| \| \| \| \| \| 3. Z aktywów finansowych \| \| \| \| \| \| 4. Inne wpływy inwestycyjne \| \| \| \| \| \| II. Wydatki \| \| 0 \| 75 000 \| \| \| 1. Nabycie wartości niematerialnych i prawnych \| \| \| \| \| \| oraz rzeczowych aktywów trwałych \| \| \| \| \| \| 2. Inwestycje w nieruchomości oraz wartości \| \| \| \| \| \| niematerialne i prawne \| \| \| \| \| \| 3. Na aktywa finansowe, w tym: \| \| \| \| \| \| 4. Inne wydatki inwestycyjne \| \| \| \| \| \| III. Przepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I- \| 0 \| \| \| \| \| II) \| \| 0 \| -75 000 \| \| \| C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej \| \| \| \| \| \| I. Wpływy \| \| 0 \| 0 \| \| \| 1. Wpływy netto z wydania udziałów (emisji akcji) i innych \| \| \| \| \| \| instrumentów kapitałowych oraz dopłat do kapitału \| \| \| \| \| 2. Kredyty i pożyczki \| \| \| \|---\|---\|---\| \| 3. Emisja dłużnych papierów wartościowych \| \| \| \| 4. Inne wpływy finansowe \| \| \| \| II. Wydatki \| 21 500 \| 0 \| \| 1. Nabycie udziałów (akcji) własnych \| \| \| \| 2. Dywidendy i inne wypłaty na rzecz właścicieli \| \| \| \| 3. Inne, niż wypłaty na rzecz właścicieli, wydatki z tytułu \| \| \| \| podziału zysku \| \| \| \| 4. Spłaty kredytów i pożyczek \| \| \| \| 5. Wykup dłużnych papierów wartościowych \| \| \| \| 6. Z tytułu innych zobowiązań finansowych \| \| \| \| 7. Płatności zobowiązań z tytułu umów leasingu \| \| \| \| finansowego \| \| \| \| 8. Odsetki \| \| \| \| 9. Inne wydatki finansowe \| 21 500 \| \| \| III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I-II) \| -21 500 \| 0 \| \| D. Przepływy pieniężne netto razem (A.III±B.III±C.III) \| -207 365,85 \| -271 312,89 \| \| E. Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych, w tym: \| -207 365,85 \| -271 312,89 \| \| F. Środki pieniężne na początek okresu \| 470 445,81 \| 1 153 823,7 \| \| G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym: \| 263 079,96 \| 882 510,81 \| Zestawienie zmian w kapitale własnym Emitenta \| Wyszczególnienie \| \| \| Za okres \| \| Za okres \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| od 01.01.2021 r. \| \| od 01.01.2020 r. \| \| \| \| \| do 31.03.2021 r. \| \| do 31.03.2020 r. \| \| \| \| \| (w zł) \| \| (w zł) \| \| \| I. Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO) \| \| 2 602 354,05 zł \| \| 2 700 561,63 zł \| \| \| I.a. Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO), po \| 2 602 354,05 zł \| \| 2 700 561,63 zł \| \| \| \| korektach \| \| 2 602 354,05 zł \| \| 2 700 561,63 zł \| \| \| 1. Kapitał (fundusz) podstawowy na początek okresu \| \| 258 250,00 zł \| \| 258 250,00 zł \| \| \| 1.1. Zmiany kapitału (funduszu) podstawowego \| \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| 1.2. Kapitał (fundusz) podstawowy na koniec okresu \| \| 258 250,00 zł \| \| 258 250,00 zł \| \| \| 2. Kapitał (fundusz) zapasowy na początek okresu \| \| 2 506 350,00 zł \| \| 2 506 350,00 zł \| \| \| 2.1. Zmiany kapitału (funduszu) zapasowego \| \| -21 500,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| 2.2. Stan kapitału (funduszu) zapasowego na koniec \| 2 484 850,00 zł \| \| 2 506 350,00 zł \| \| \| \| okresu \| \| \| \| \| \| \| 3. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny na początek \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| \| okresu - zmiany przyjętych zasad (polityki) rachunkowości \| \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| 3.1. Zmiany kapitału (funduszu) z aktualizacji wyceny \| \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| 3.2. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny na koniec \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| \| okresu \| \| \| \| \| \| \| 4. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe na początek \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| \| okresu \| \| \| \| \| \| \| 4.1. Zmiany pozostałych kapitałów (funduszy) \| 0,00 zł \| \| 0,00 zł \| \| \| \| rezerwowych \| \| \| \| \| \| \| 4.2. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe na koniec \| \| \| \| \| \| 5. Zysk (strata) z lat ubiegłych na początek okresu \| \| -162 245,95 zł \| -64 038,37 zł \| \|---\|---\|---\|---\| \| 5.1. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu \| \| \| 0,00 zł \| \| 5.2. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach \| \| 0,00 zł \| 0,00 zł \| \| 5.3. Zysk z lat ubiegłych na koniec okresu \| \| 0,00 zł \| 0,00 zł \| \| 5.4. Strata z lat ubiegłych na początek okresu \| \| -162 245,95 zł \| -64 038,37 zł \| \| 5.5. Strata z lat ubiegłych na początek okresu, po \| -162 245,95 zł \| \| \| \| korektach \| \| -162 245,95 zł \| -64 038,37 zł \| \| 5.6. Strata z lat ubiegłych na koniec okresu \| \| -162 245,95 zł \| -64 038,37 zł \| \| 5.7. Zysk (strata) z lat ubiegłych na koniec okresu \| \| -162 245,95 zł \| -64 038,37 zł \| \| 6. Wynik netto \| \| -76 542,86 zł \| -47 780,84 zł \| \| II. Kapitał (fundusz) własny na koniec okresu (BZ) \| \| 2 504 311,19 zł \| 2 652 780,79 zł \| \| III. Kapitał (fundusz) własny, po uwzględnieniu \| 2 504 311,19 zł \| \| \| \| proponowanego podziału zysku (pokrycia straty) \| \| \| \| 2. INFORMACJE O ZASADACH PRZYJĘTYCH PRZY SPORZĄDZANIU RAPORTU, W TYM INFORMACJE O ZMIANACH STOSOWANYCH ZASAD (POLITYKI) RACHUNKOWOŚCI Niniejszy raport kwartalny ATOMIC JELLY S.A. za okres od 01.01.2021 r. – 31.03.2021 r. został sporządzony zgodnie z przepisami Załącznika nr 3 do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu „Informacje bieżące i okresowe przekazywane w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect". Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z wymogami Ustawy z dnia 29 września 1994 r. (z późn. zmianami) o rachunkowości obowiązującymi jednostki kontynuujące działalność. Spółka sporządza rachunek zysków i strat w układzie porównawczym. Rachunek przepływów pieniężnych jest sporządzany metodą pośrednią. Walutą sprawozdawczą jest złoty polski (PLN). W sprawozdaniu finansowym Spółka wykazuje zdarzenia gospodarcze zgodnie z ich treścią ekonomiczną. Wynik finansowy Spółki za dany rok obrotowy obejmuje wszystkie osiągnięte i przypadające na jej rzecz przychody oraz związane z tymi przychodami koszty zgodnie z zasadami memoriału, współmierności przychodów i kosztów oraz ostrożnej wyceny. Poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się stosując rzeczywiście poniesione na ich nabycie ceny, z zachowaniem zasady ostrożności. Stosowane metody wyceny a) Wartości niematerialne i prawne Wartości niematerialne i prawne wycenia się na dzień bilansowy według cen ich nabycia pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości oraz o amortyzację przeprowadzaną według stawek przewidzianych w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik do ustawy podatkowej. b) Środki trwałe Wartość początkową środków trwałych wycenia się na dzień bilansowy w wysokości cen ich nabycia lub kosztów wytworzenia pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne oraz o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Środki trwałe o wartości przekraczającej 10 tys. złotych amortyzuje się liniowo w okresie przewidywanego użytkowania, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przyjęto je do użytkowania, według stawek zgodnych z Załącznikiem do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 roku (wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych) (Dz.U z 2017 r poz. 2343 z późń.zm.) oraz ich ekonomiczną użytecznością. Podlegają one okresowym aktualizacjom wyceny według zasad określonych przez Ministra Finansów. Środki trwałe zaliczane do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączenie samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości określonej stosownymi przepisami są umarzane jednorazowo w 100% w chwili wydania ich do użytkowania. Środki trwałe niskocenne o wartości początkowej do 10 000,00 złotych umarza się jednorazowo w 100 % w chwili wydania ich do użytkowania. c) Środki trwałe w budowie Środki trwałe w budowie wycenia się na dzień bilansowy w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, pomniejszone o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. d) Inwestycje długoterminowe w nieruchomości Aktywa finansowe oraz inwestycje w nieruchomości wycenia się w wartości godziwej, odnosząc różnice na wynik. Spółka tworzy odpisy aktualizujący z tytułu utraty wartości aktywów finansowych oraz inwestycji w nieruchomości. e) Zapasy materiałów, towarów i produktów gotowych Rzeczowe składniki aktywów obrotowych ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień nabycia lub powstania według cen nabycia a w przypadku produktów gotowych według kosztów wytworzenia. W celu ustalenia wartości stanu końcowego zapasu danego składnika aktywów jednostka dokonuje wyceny rozchodu w drodze szczegółowej identyfikacji rzeczywistych cen (kosztów) tych składników aktywów, które dotyczą ściśle określonych przedsięwzięć, niezależnie od daty ich zakupu lub wytworzenia. Nie rzadziej niż na dzień bilansowy jednostka dokonuje wyceny rzeczowych aktywów obrotowych według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy. f) Należności i udzielone pożyczki Należności i udzielone pożyczki w złotych polskich wykazuje się w kwocie wymagającej zapłaty z zachowaniem ostrożności. Należności i roszczenia w walutach obcych wykazuje się w wartości nominalnej, przeliczonej na złote polskie według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania operacji, tym, że jeżeli dowód odprawy celnej SAD wykazuje inny kurs, stosuje się kurs określony w tym dokumencie. Na dzień bilansowy wartości te przelicza się według średniego kursu NBP. Należności i roszczenia wykazane są w wartości netto. Wartość należności urealnia się dokonując odpisów aktualizujących zmniejszających należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub upadłości, kwestionujących należności oraz zalegających na dzień bilansowy z zapłatą dłużej niż 24 mce, jeżeli ocena ich sytuacji gospodarczej i finansowej wykazuje, że spłata należności w najbliższym czasie nie jest prawdopodobna, a także w innych przypadkach, gdy należności i roszczenia nie są realne. g) Zobowiązania Zobowiązania wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty. Zobowiązania w walutach obcych wycenia się po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania operacji (chyba, że w zgłoszeniu celnym lub innym wiążącym Spółkę dokumencie ustalony został inny kurs). Na dzień bilansowy wartości te przelicza się według średniego kursu NBP. h) Rezerwy Rezerwy wycenia się w uzasadnionej, wiarygodnie oszacowanej wartości godziwej. i) Kapitały Kapitały własne oraz pozostałe aktywa i pasywa wycenia się w wartości nominalnej. Kapitał podstawowy wykazuje się w wartości ustalonej w umowie Spółki wpisanej do KRS. Zadeklarowane lecz niewniesione wkłady ujmuje się jako należne wpłaty na rzecz kapitału podstawowego. Udziały i akcje wycenia się: według ceny nabycia w razie odpłatnego nabycia oraz według wartości nominalnej nie wyższej jednak niż ich wartość bilansowa przed przeniesieniem własności - w razie nieodpłatnego nabycia z uwzględnieniem ewentualnej utraty wartości. Należności wycenia się w kwocie wymaganej zapłaty, z zachowaniem zasady ostrożnej wyceny. Zobowiązania wycenia się w księgach rachunkowych w kwocie wymagającej zapłaty. Należności i zobowiązania wyrażone w walutach obcych wycenia się po obowiązującym na ten dzień średnim kursie ogłoszonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski. Krajowe środki pieniężne wykazuje się w wartości nominalnej. Kapitał podstawowy Spółki wycenia się według wartości nominalnej, określonej w Umowie Spółki. Przychody i koszty są ujmowane zgodnie z zasadą memoriału, tj. w roku obrotowym, którego dotyczą, niezależnie od terminu otrzymania lub dokonania płatności. Przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów ujmuje się w rachunku zysków i strat, gdy Spółka przekazała nabywcy znaczące korzyści wynikające z praw własności do tych aktywów oraz przestała być trwale zaangażowana w zarządzanie przekazanymi aktywami, ani też nie sprawuje nad nimi efektywnej kontroli. Przychody odsetkowe są ujmowane przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej. Podatek dochodowy wykazany w rachunku zysków i strat obejmuje część bieżącą. Różnice kursowe wynikające z wyceny na dzień bilansowy aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych, z wyjątkiem inwestycji długoterminowych, oraz powstałe w związku z zapłatą należności i zobowiązań w walutach obcych, jak również przy sprzedaży walut, zalicza się odpowiednio do przychodów lub kosztów finansowych, a w uzasadnionych przypadkach - do kosztu wytworzenia produktów lub ceny nabycia towarów, a także ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środków trwałych, środków trwałych w budowie lub wartości niematerialnych i prawnych Spółka sporządza rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym. Rachunek przepływów pieniężnych sporządzono metodą pośrednią. W bieżącym okresie sprawozdawczym spółka nie dokonywała zmian zasad (polityki) rachunkowości. Skrócone jednostkowe sprawozdanie finansowe Atomic Jelly S.A. za okres od 01.01.2021 r. – 31.03.2021 r. nie podlegało badaniu ani przeglądowi przez podmiot uprawiony do badań sprawozdań finansowych. W skład Atomic Jelly nie wchodzą wewnętrzne jednostki organizacyjne sporządzające samodzielne sprawozdania finansowe. 3. KOMENTARZ EMITENTA NA TEMAT OKOLICZNOŚCI I ZDARZEŃ ISTOTNIE WPŁYWAJĄCYCH NA DZIAŁALNOŚĆ EMITENTA, JEGO SYTUACJĘ FINANSOWĄ I WYNIKI OSIĄGNIĘTE W DANYM KWARTALE W pierwszym kwartale 2021 roku tj. w okresie 01.01.2021r – 31.03.2021r Atomic Jelly S.A. osiągnął przychody ze sprzedaży w wysokości 140 284,07 PLN i są one wyższe od przychodów zrealizowanych w analogicznym okresie roku 2020 o blisko 15%. W pierwszym kwartale Spółka Atomic Jelly S.A. zanotowała wynik ze sprzedaży na poziomie -81 090,98 PLN, a wynik z działalności operacyjnej w wysokości -81 087,42 PLN. Pierwszy kwartał 2021 r. Emitent zakończył stratą netto w wysokości 76.542,86 zł, co było spowodowane poziomem poniesionych wydatków. Koszty, jakie Spółka poniosła we wskazanym okresie sprawozdawczym wyniosły 221.375,05 zł. W ocenie Zarządu istotnymi zdarzeniami, które miały wpływ na zrealizowane wyniki finansowe w pierwszym kwartalne 2021 r. były realizowane przedsięwzięcia biznesowe oraz projekty, które swą przychodowość będą wykazywać w późniejszych okresach sprawozdawczych. W pierwszym kwartale 2021 roku Atomic Jelly S.A. koncentrował się głównie na sprzedaży bieżących tytułów gier z posiadanego portfolio oraz procesie produkcyjnym bieżących i przyszłych tytułów. 4. ZDARZENIA ISTOTNIE WPŁYWAJĄCE NA DZIAŁALNOŚĆ EMITENTA, KTÓRE NASTĄPIŁY W OKRESIE, KTÓREGO DOTYCZY RAPORT W pierwszym kwartale Spółka Atomic Jelly S.A. została spółką publiczną, której akcje debiutowały w alternatywnym systemie obrotu rynku NewConnect. Miało to miejsce w dniu 9 lutego 2021 r. Podczas debiutu kurs Spółki wzrósł, aż o 46 proc. Inwestorzy docenili nasze doświadczenie i uwierzyli w realizowaną przez nas długoterminową strategię rozwoju. Poza tym wydarzeniem spółka skupiła się na realizacji wyznaczonych celów. Okres od stycznia do marca 2021 roku bez wątpienia był czasem intensywnych działań produkcyjnych, marketingowych oraz produktowych. Prace były skoncentrowane nad projektami z gatunku symulator: Space Mechanic Simulator oraz Truck Mechanic: Dangerous Paths. Zarząd Emitenta pragnie podkreślić iż odbiór wskazanych tytułów jest bardzo pozytywny, co niesamowicie cieszy Spółkę i dodaje motywacji do dalszych działań. Naszą ambicją jest wydawanie 1-2 średnio budżetowych gier rocznie, z czego produkcja przynajmniej jednej z nich będzie samodzielna. Chcemy także rozwijać nasze projekty na wiele dostępnych platform: PC oraz konsole Nintendo Switch, PlayStation i Xbox. W naszych planach jest także stopniowe powiększanie zespołu spółki wraz z rozwojem kolejnych projektów. Głęboko wierzymy, że rok 2021 przyniesie spółce dalszy wzrost. Przed nami kolejne miesiące ciężkiej pracy produkcyjnej, czego pierwsze efekty będą widoczne już w najbliższych kwartałach. Ufamy, że finalny kształt naszych produktów osiągnie sukces sprzedażowy. Liczymy także na to, że będzie to widoczne w przyszłych wynikach finansowych spółki. Realizując założona strategię w dniu 01.03.2021 r. Spółka zawarła umowę z Codebearz Jacek Głąbica Piotr Knetka s.c. jako Wykonawcą na wykonanie portu gry 303 Squadron: Battle of Britain na platformę Nintendo Switch. Port gry zostanie w całości sfinansowany i zrealizowany przez Wykonawcę przy współpracy z Emitentem. Emitent będzie wydawcą portu, a Strony ustaliły, że zysk z gry zostanie podzielony po 50%. Port gry zostanie wykonany w terminie 6 miesięcy od zawarcia wskazanej umowy. Całość autorskich praw majątkowych przejdzie na Spółkę z chwilą odbioru portu. Niezależnie od wykonania portu Emitent przygotuje go do procesu certyfikacji przez Nintendo. W okresie pierwszego kwartału 2021 roku tj. w dniu 8 marca 2021 roku Zarząd Spółki ATOMIC JELLY S.A. z siedzibą w Poznaniu przekazał do publicznej wiadomości oświadczenie Zarządu w przedmiocie zakresu przestrzegania przez Emitenta zasad ładu korporacyjnego zawartych w Załączniku Nr 1 do Uchwały Nr 795/2008 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 31 października 2008 r. „Dobre Praktyki Spółek notowanych na NewConnect", zmienionych Uchwałą Nr 293/2010 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie zmiany dokumentu „Dobre Praktyki Spółek Notowanych na NewConnect. W dokumencie tym są wskazane wszystkie praktyki jakie Spółka zobowiązuje się stosować, w celu jak najszerszego informowania swoich Akcjonariuszy o bieżącej realizacji przedsięwzięć biznesowych oraz przyjętej strategii działania, jak i ochronie interesów inwestorów. W dniu 22 marca 2021 r. Emitent opublikował raport roczny za 2020 rok wraz z raportem i opinią biegłego rewidenta. 5. ZDARZENIA ISTOTNIE WPŁYWAJĄCE NA DZIAŁALNOŚĆ JEDNOSTKI PO ZAKOŃCZENIU OKRESU, KTÓREGO DOTYCZY RAPORT W dniu 10.04.2021 roku nastąpiła prezentacja zwiastuna nowej preprodukcji Emitenta pt. "Rally Mechanic Simulator" na platformie Steam w wersji na komputery osobiste (PC). Rally Mechanic Simulator to symulator pozwalający użytkownikowi wcielić się w rolę mechanika rajdowego. Gracz będzie miał realny wpływ na finalny kształt przebiegu rajdu samochodowego poprzez odpowiednią konfigurację i serwis maszyn. Rozbudowana mechanika gry zbliżona w swojej materii do "Truck Mechanic Simulator" powinna wpłynąć w przyszłości na atrakcyjność produkcji wśród fanów dotychczasowych symulatorów Emitenta. Prezentacja trailera preprodukcji na platformie Steam ma na celu wstępne zbadanie popytu (zainteresowania) ze strony graczy. Po analizie wyników podjęta zostanie decyzja o produkcji gry. Emitent wskazuje, że budżet gry oraz planowany termin premiery będą zależne od wyników badania zainteresowania wskazanym tytułem ze strony graczy. W dniu 14.05.2021 Emitent zaprezentował kartę Steam darmowego Prologu gry „Space Mechanic Simulator". Data wydania prologu zostanie podana później, obecnie gra jest w fazie testów. Wydanie Prologu ma na celu powiększenie tzw wishlisty głównego tytułu, powiększenie widoczności gry oraz zdobycie feedbacku od graczy które zostaną wykorzystane przy dopracowywaniu gry. 6. OPIS STANU I HARMONOGRAM REALIZACJI I INWESTCYJI EMITENTA, W SYTUACJI GDY DOKUMENT INFORMACYJNY EMITENTA ZAWIERAŁ INFORMCJE, O KTÓRYCH MOWA W § 10 PKT 13 A ZAŁĄCZNIKA NR 1 DO REGULAMINU ASO \| lp \| \| Gra \| \| Platforma \| \| Planowana data \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| \| \| wydania* \| \| \| 1. \| \| Truck Mechanic - Dangerous Paths \| \| PC \| 3/4Q2021* \| \| \| 2. \| \| Space Mechanic Simulator \| \| PC \| 3/4Q2021* \| * Zarząd zaznacza, że planowany termin wydania gry może ulec zmianie. Wszystkie produkty muszą być dopracowane, przejść pozytywnie testy oraz musi być zbudowana społeczność gry na zadawalającym poziomie. 7. STANOWISKO ZARZĄDU ODNOŚNIE MOŻLIWOŚCI ZREALIZOWANIA PROGNOZ Nie dotyczy. Emitent nie przekazywał do publicznej wiadomości prognoz wyników finansowych. 8. PODEJMOWANE PRZEZ EMITENTA W OKRESIE OBJĘTYM RAPORTEM INCJATYWY NASTAWIONE NA WPROWADZENIE INNOWACYJNYCH ROZWIĄZAŃ Nie dotyczy. Emitent w okresie objętym niniejszym Raportem nie podejmował inicjatyw nastawionych na wprowadzenie innowacyjnych rozwiązań. 9. OPIS ORGANIZACJI GRUPY Emitent nie tworzy Grupy kapitałowej 10. INFORMACJA NA TEMAT PRZYCZYN BRAKU SPORZĄDZENIA SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO Nie dotyczy 11. STRUKTURA AKCJONARIATU EMITENTA Informacje dotyczące akcjonariuszy jednostki - emitenta Wyszczególnienie akcjonariuszy posiadających co najmniej 5% udziału w kapitale zakładowym oraz w głosach na walnym zgromadzeniu na dzień sporządzenia raportu. \| Akcjonariusz \| \| Seria akcji \| \| Liczba akcji \| \| Liczba głosów \| \| \| Udział \| Udział \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| w kapitale \| w ogólnej \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| zakładowym \| liczbie głosów \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| (w proc.) \| (w proc.) \| \| \| Playway S.A. \| \| A \| \| 1 060 632 \| \| 1 060 632 \| \| 41,07 \| 41,07 \| \| Bartosz Rakowski \| \| A \| \| 165 000 \| \| 165 000 \| \| 6,39 \| \| \| \| \| Pozostali \| \| A \| \| 1 356 868 \| \| 1 356 868 \| \| 52,54 \| 52,54 \| \| \| Suma \| \| \| \| 2 582 500 \| \| 2 582 500 \| \| 100 \| 100 \| Źródło: Emitent 13. INFORMACJE O ZATRUDNIENIU Na dzień sporządzenia niniejszego raportu kwartalnego Emitent nie zatrudnia pracowników w rozumieniu prawa pracy w oparciu o umowę o prace w przeliczeniu na pełne etaty. Spółka współpracuje z 12 osobami w oparciu o umowy cywilnoprawne. Bartosz Rakowski – Prezes Zarządu	<urn:uuid:6c57f3e1-d6fc-4679-bcb8-1c954005bad2>	finepdfs	1.137695	CC-MAIN-2022-33	https://atomic-jelly.com/wp-content/uploads/2021/11/Atomic_Jelly_S.A._Raport_IQ.2021_sign-0.pdf	2022-08-09T19:26:53+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-33/segments/1659882571086.77/warc/CC-MAIN-20220809185452-20220809215452-00441.warc.gz	136,386,520	0.999871	0.999984	0.999984	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 707, 1854, 3387, 5889, 8390, 10460, 12710, 15062, 17899, 20744, 24059, 26784, 30376, 33875, 35629 ]	1	0
GMINA ŻARNÓW (nazwa organizatora) ZAŚWIADCZENIE nr 1/2022 na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego Na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1867, z późn. zm.) zaświadcza się, że: PRZEDSIĘBIORSTWO KOMUNIKACJI SAMOCHODOWEJ w OPOCZNIE Sp. z o.o. (imię i nazwisko albo nazwa przedsiębiorcy) KURASZKÓW 5, 26-307 BIAŁACZÓW (miejsce zamieszkania (siedziba) i adres przedsiębiorcy) KRS: 0000141326 NIP: 7681681860 (numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP)) posiada uprawnienie do wykonywania publicznego transportu zbiorowego w GMINNYCH PRZEWOZACH PASAŻERSKICH (zakres wykonywanych przewozów) w transporcie drogowym, na podstawie umowy z dnia 02.01.2023 r. nr 7240/1/2023 , w ramach linii komunikacyjnej Nr 14 ŻARNÓW – ŻARNÓW PRZEZ MIEDZNA MUROWANA – BUDKÓW – ZDYSZEWICE (przebieg linii komunikacyjnej, na której będzie wykonywany przewóz) Liczba autobusów, którymi jest wykonywany publiczny transport zbiorowy: 1 (rodzaj środków transportu) Zaświadczenie jest ważne od dnia 01.01.2023 r. do dnia 31.12.2023 r. wraz z obowiązującym rozkładem jazdy stanowiącym załącznik do zaświadczenia. ZP 0248120 Seria Nr (pieczęć okręgu z godłem państwa) (podpis i pieczęć organizatora wydającego zaświadczenie) WÓjt GMINY ŻARNÓW dr Krzysztof Nawrocki Nazwa linii: Żarnów - Żarnów przez: Miedzna Murowana-Zdzieszewice Numer linii komunikacyjnej: U Oznaczenie linii komunikacyjnej: U Numer linii: 14 \| Km \| Odl \| Lp \| Dworce i przystanki \| Kat. drogi \| Pr TAM \| \|------\|-----\|-----\|----------------------------------------------------------\|------------\|--------\| \| 0,0 \| \| 1 \| Źarnów ul.Przedborska (Szkoła) \| G \| 07:00 \| \| 1,9 \| \| 2 \| Trojanow ice, skrzyżowanie \| K \| 38,0 \| \| 3,4 \| \| 3 \| Budków pos. 28 \| K \| 45,0 \| \| 3,9 \| \| 4 \| Budków \| G \| 30,0 \| \| 4,4 \| \| 5 \| Budków pos. 14 \| K \| 30,0 \| \| 6,9 \| \| 6 \| Trojanow ice (świetlica) \| G \| 50,0 \| \| 7,9 \| \| 7 \| Trojanow ice, skrzyżowanie \| K \| 30,0 \| \| 9,4 \| \| 8 \| Źarnów Pl. Piłsudskiego / Rynek \| K \| 45,0 \| \| 9,8 \| \| 9 \| Źarnów ul.Przedborska (Szkoła) \| G \| 24,0 \| \| 10,2 \| \| 10 \| Źarnów Pl. Piłsudskiego / Rynek \| K \| 24,0 \| \| 10,8 \| \| 11 \| Źarnów Opoczynska UG 726/01 \| W \| 36,0 \| \| 11,6 \| \| 12 \| Trojanow ice 726/03 \| W \| 24,0 \| \| 13,4 \| \| 13 \| Topolice Sikorszczyzna 726/05 \| W \| 54,0 \| \| 15,8 \| \| 14 \| Miedzna Murowana Kolonia ul. Złota 726/07 \| W \| 48,0 \| \| 16,3 \| \| 15 \| Miedzna Murowana Bankowa 726/09 \| W \| 30,0 \| \| 16,9 \| \| 16 \| Miedzna Murowana Głów na \| G \| 36,0 \| \| 17,3 \| \| 17 \| Miedzna Murowana Głów na / Zalew \| G \| 24,0 \| \| 18,1 \| \| 18 \| Miedzna Murowana 726/64 \| W \| 24,0 \| \| 18,9 \| \| 19 \| Miedzna Murowana Bankowa 726/66 \| W \| 48,0 \| \| 19,6 \| \| 20 \| Miedzna Murowana Kolonia ul. Złota 726/68 \| W \| 42,0 \| \| 21,9 \| \| 21 \| Topolice Sikorszczyzna 726/70 \| W \| 46,0 \| \| 23,8 \| \| 22 \| Trojanow ice 726/72 \| W \| 57,0 \| \| 24,7 \| \| 23 \| Źarnów Opoczynska UG 726/74 \| W \| 27,0 \| \| 25,4 \| \| 24 \| Źarnów Pl. Piłsudskiego / Rynek \| K \| 42,0 \| \| 25,8 \| \| 25 \| Źarnów ul.Przedborska (Szkoła) \| G \| 24,0 \| \| 28,1 \| \| 26 \| Plichowice II \| P \| 34,5 \| \| 31,3 \| \| 27 \| Dłużniewice \| G \| 38,4 \| \| 32,8 \| \| 28 \| Zdzieszewice II \| P \| 30,0 \| \| 33,6 \| \| 29 \| Zdzieszewice I \| P \| 24,0 \| \| 35,5 \| \| 30 \| Plichowice II \| P \| 57,0 \| \| 36,1 \| \| 31 \| Plichowice I \| P \| 36,0 \| \| 37,8 \| \| 32 \| Źarnów ul.Przedborska (Szkoła) \| G \| 34,0 \| \| \| \| 33 \| Prędkość techniczna \| \| 37,8 \| \| \| \| 34 \| Prędkość komunikacyjna \| \| 37,8 \| Osoba zarządzająca transportem: Waldemar Woźniak Data: Podpis: Oznaczenia: S - kursuje w dni nauki szkolnej Rodzaje kursów: Zw - kurs zwykły Liczba pojazdów niezbędna do obsługi przewozów na linii: 1 Kategoria drogi: G - droga gminna, K - droga krajowa, P - droga powiatowa, W - droga wojewódzka Organizator przewozów: Gmina Żarnów GMINA ŻARNÓW ul. Opoczynska 5, 26-330 Żarnów tel. 44/757 70 55, fax 757 70 55 NIP 7681717807, REG. 59064784 PREZES ZARZĄDU Waldemar Roman Woźniak WÓJT GMINY ŻARNÓW dr Krzysztof Nawrocki	31c0174d-19a4-4bd2-a372-13959b4983b0	finepdfs	1.154297	CC-MAIN-2023-06	https://www.pksopoczno.pl/wp-content/uploads/2023/01/Gmina-%C5%BBarn%C3%B3w-Za%C5%9Bw.-001-2022-%C5%BBarn%C3%B3w-%C5%BBarn%C3%B3w-L14_000143.pdf	2023-02-04T00:02:10+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-06/segments/1674764500076.87/warc/CC-MAIN-20230203221113-20230204011113-00515.warc.gz	975,879,496	0.999594	0.999898	0.999898	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 1445, 5779 ]	1	0
Jak skuteczniej współpracować? Spis treści 03 Pierwszy dzień w nowej pracy – daj się polubić 05 5 zasad udanej współpracy 07 O czym rozmawiać ze współpracownikami? Small talk w pracy 10 Praca w biurze – 7 irytujących nawyków 12 7 cech charakteru lubianego pracownika 14 12 zdań, których nigdy nie powinieneś mówić w pracy 17 Zbiór cech, dzięki którym staniesz się najlepszym liderem w pracy Zainspiruj się w Centrum Kariery Goldenline: www.goldenline.pl/centrumkariery Pierwszy dzień w nowej pracy – daj się polubić Jesteś w trakcie zmiany pracy? A może udało Ci się już zdobyć wymarzoną posadę i przygotowujesz się do pierwszego dnia wśród nowych współpracowników? Zebraliśmy pomocne wskazówki, które pomogą Ci lepiej przygotować się do pierwszego dnia w nowej pracy. Pierwszy dzień w pracy – jak go przetrwać? Nowa praca bywa stresująca, zwłaszcza pierwszego dnia. Wir przygotowań, niepewność związana z zaaklimatyzowaniem się z nowym miejscem czy po prostu ciekawość przed tym co nadchodzi w naszym życiu zawodowym, sprawia, że wiele osób boi się pierwszego dnia w pracy. Jak przygotować się do debiutu na nowym stanowisku? Mimo towarzyszącego stresu należy pamiętać, że skoro zostaliśmy wybrani spośród grona innych kandydatów i wygraliśmy proces rekrutacyjny, to ta posada po prostu się nam należy i na pewno damy sobie radę na nowym stanowisku. Z takim podejściem dużo łatwiej będzie wdrożyć się w nowe obowiązki służbowe i z powodzeniem zacząć nowy rozdział w swojej karierze zawodowej. Nowa praca – nowi znajomi Mimo wielu znaków zapytania i wątpliwości związanych z nową posadą warto skupić się na pozytywnych aspektach zmiany zatrudnienia. Skoro podjęliśmy decyzję o rozpoczęciu nowego rozdziału w życiu zawodowym, to najprawdopodobniej oczekiwaliśmy zmian na lepsze. Nowa praca wiąże się z kolejnymi wyzwaniami, nie tylko na polu zawodowym. Nowy szef i współpracownicy to szansa na zawarcie długoterminowych znajomości, a nawet udanych przyjaźni. Dlatego nawiązywanie pozytywnych kontaktów warto zacząć już pierwszego dnia. Nie pozwól, aby strach pokrzyżował Twoje plany i śmiałe wkroczyć w nową organizację. Pierwsze wrażenie robi się raz Dobre relacje z kolegami i koleżankami w pracy gwarantują lepszą atmosferę w firmie. Jak nawiązać kontakt z nowo poznanymi osobami z biura? Pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz, dlatego bardzo ważne jest, aby pierwszego dnia w nowej pracy dać się poznać z jak najlepszej strony. Oto kilka wskazówek, które pomagają w nawiązywaniu kontaktu ze współpracownikami: • Nie udawaj kogoś, kim nie jesteś • Bądź serdeczny w stosunku do każdego pracownika, niezależnie od zajmowanego szczebla • Pamiętaj o kulturze osobistej • Przedstaw się i opowiedz kilka zdań o sobie • Nie przechwalaj się • Uśmiechnij się. Pierwszego dnia w nowej firmie zapewne czeka Cię onboarding, podczas którego rekruter wprowadzi Cię w szeregi organizacji i zadba o Twój komfort. Pamiętaj, że w nowej pracy nie jesteś sam i zawsze możesz liczyć na wsparcie HR-owca czy Hiring Managera. W końcu w dobrze zarządzanej firmie, pracownikom, tak samo jak Tobie, zależy na udanej prezentacji i zrobieniu dobrego wrażenia. Pierwszy dzień w pracy – o czym pamiętać? Mimo że debiut na nowym stanowisku to wielki dzień, należy pamiętać o kilku kwestiach, które z powodu towarzyszących nam emocji, mogą zejść na dalszy plan. O co konkretnie chodzi? Przedstawiamy listę rzeczy, o których należy pamiętać podczas przygotowań do pierwszego dnia w nowej pracy: • Zjedz pożywne śniadanie • Przygotuj posiłek do pracy • Zaplanuj trasę do biura • Pamiętaj o niezbędnych dokumentach • Nie spóźnij się • Pozyskaj informacje na temat firmy, w której zaczynasz pracować To bardzo ważne, aby pamiętać o tych kilku kwestiach, dzięki którym podczas debiutu w nowej firmie będzie można poczuć się swobodniej. Po pierwszym dniu w pracy... będą kolejne Pierwszy dzień w szeregach nowej organizacji to emocjonujące przeżycie dla świeżo zatrudnionych pracowników. Kolejną istotną radą, która pomoże zestresowanym debiutantom, jest zadawanie pytań i słuchanie innych. Pamiętaj, żeby od razu pytać o kwestie, które nie są dla Ciebie jasne podczas wdrożenia na stanowisko. Kto pyta, nie błądzi, a przecież lepiej od razu poznać odpowiedzi na nurtujące pytania i zacząć pracować bez żadnych znaków zapytania w swojej głowie. Pierwszy dzień w nowej pracy to początek nowej przygody zawodowej, nowych znajomości i wielu wyzwań, warto jednak tego dnia nie być zbyt natarczywym i nie starać się „za bardzo”. Natomiast w przypadku niepowodzeń podczas debiutu w firmie czy małych wpadek pamiętaj, że to tylko jeden dzień w organizacji, w której spędzasz znacznie więcej czasu. Daj sobie szansę i nie pozwól by stres, przejął nad Tobą kontrolę. 5 zasad udanej współpracy Na czym polega udana współpraca? Dobre relacje między pracownikiem a przełożonym mają duży wpływ na powodzenie danego projektu i ogólną atmosferę w pracy. Jak dbać o więzi w firmie? Odkrywamy 5 zasad udanej współpracy. Udana współpraca, czyli jaka? Przeglądając oferty pracy, jedną z często wymienianych cech idealnego kandydata na dane stanowisko jest: umiejętność pracy w zespole. Dlaczego wielu pracodawców zwraca uwagę akurat na tę kompetencję miękką? Każda organizacja, której zależy na wynikach i efektywności powinna troszczyć się o relacje między pracownikami a przełożonym i dbać o dobrą atmosferę w pracy. Należy jednak pamiętać, że udana współpraca nie zależy jedynie od firmy, ale przede wszystkim ludzi, którzy w niej pracują. Jak dbać o dobre relacje w zespole? Przedstawiamy 5 zasad udanej współpracy. 5 zasad udanej współpracy między pracownikiem a przełożonym Im bardziej lubimy swoich współpracowników, tym chętniej wstajemy rano do pracy. Jednak sama sympatia do członków załogi i przełożonego nie zagwarantuje udanej współpracy. Co więc zrobić, by wspólna praca przyniosła zamierzone efekty? Warto wcielić w życie kilka prostych zasad. Sprawiedliwy podział obowiązków W zgranym zespole pracowników, każdy powinien znać swoje obowiązki i wiedzieć, za co konkretnie odpowiada podczas realizacji danego projektu. Ważne, aby zadania zostały podzielone sprawiedliwie. Dobry lider dobrze wie, że nie należy obciążać jednego pracownika, podczas gdy drugi spokojnie może przejąć część zadań. Komunikacja w zespole O tym, że komunikacja w organizacji jest niezbędnym elementem udanej współpracy, można przeczytać wszędzie. Co to oznacza w praktyce? Aktywne słuchanie, dbanie o przesyłanie informacji zwrotnej do pracowników i jasno ustalone zasady komunikowania się w zespole to istotne kwestie, o które należy zadbać, jeżeli chcemy z powodzeniem współpracować w grupie. Bezstronność podczas rozwiązywania konfliktów Nawet w najbardziej zgranym zespole może czasami dochodzić do konfliktów. Po tym, jak dane spiecie zostanie rozwiązane, można poznać dobrą organizację. Bezstronność podczas rozwiązywania konfliktów jest elementem udanej współpracy. Dlatego zawsze należy wysłuchać stanowiska obu stron nieporozumienia i dać równe szanse na wyjaśnienie powstałego problemu. Nie należy faworyzować członków zespołu, a branie czyjejś strony podczas rozwiązywania konfliktu, mogłoby zostać tak zinterpretowane. Słuchanie potrzeb pracowników Aby współpraca między pracownikami a przełożonym była udana, należy nie tylko mówić, ale również słuchać. Oczywiście liderzy mają prawo wymagać od załogi konkretnych zadań, jednak kiedy otworzą się na ich potrzeby i będą brać pod uwagę ich zdanie w wielu kwestiach, to wpłynie to na jakość współpracy. Otwartość na innowacje Nawet kiedy robimy coś bardzo dobrze, to zawsze mamy możliwość, by robić to jeszcze lepiej. Warto otworzyć się na wszelkie innowacje i dostępne technologie. Być może jeden członek zespołu brał ostatnio udział w ciekawym szkoleniu, na którym poznał ciekawe rozwiązania? Albo ktoś przetestował nowe narzędzie, które może poprawić jakość pracy? Warto otworzyć się na wszelkiego rodzaju nowinki z branży, którego mogą usprawnić współpracę między członkami danej organizacji. Dbanie o relacje gwarancją sukcesu Udana współpraca to klucz do sukcesu danej organizacji. Jeżeli pracownicy lubią ze sobą pracować, dobrze dogadują się z przełożonymi i z chęcią przebywają wśród innych członków organizacji, w konsekwencji mają więcej motywacji do pracy i mogą osiągać lepsze rezultaty. W pracy spędzamy średnio 8 godzin dziennie, dlatego warto troszczyć się o pozytywną atmosferę i razem budować miejsce, do którego po prostu – chce się wracać :) O czym rozmawiać ze współpracownikami? Small talk w pracy Tematy do rozmowy w pracy mogą dotyczyć różnych obszarów zainteresowań, a wspólne pasje często jednoczą współpracowników. Nie wiesz, o czym rozmawiać podczas przerwy na kawę w pracy? Przygotowaliśmy kilka ciekawych tematów do konwersacji z kolegami i koleżankami zza biurka. Small talk w pracy W pracy spędzamy średnio osiem godzin dziennie, dlatego warto zadbać o to, by przestrzeń, w której funkcjonujemy przez większość dnia, była dla nas komfortowa. Aby tak było, warto dbać o relacje z otaczającymi nas ludźmi i budować odpowiednie stosunki ze współpracownikami. Serdeczne powitanie, wspólna rozmowa przy kawie czy wymienienie paru zdań przy biurku zbliżają osoby zatrudnione w jednej firmie i pozytywnie wpływają na atmosferę w całej organizacji. Nawiązywanie kontaktów ze współpracownikami Przeglądając oferty pracy, często widzimy zapewnienia o zgranym zespole pracowników, którzy uwielbiają ze sobą rozmawiać. Jak jest w rzeczywistości? O ile ekstrawertycy nie mają problemu z nawiązywaniem kontaktów, to introvertycy czy nowo zatrudnione osoby w firmie mogą mieć problem z zainicjowaniem kontaktu i nawiązaniem dialogu z innymi członkami organizacji. W związku z tym zebraliśmy kilka uniwersalnych tematów do konwersacji ze współpracownikami. O czym rozmawiać ze współpracownikami? Pracując w jednym miejscu z innymi ludźmi, warto być otwartym i dbać o dobre relacje. Dla wielu pracowników zainicjowanie krótkiej pogawędki bywa stresujące. Small talk podczas przerwy na kawę, wyjścia na papierosa czy wspólnym przejeździe windą sprawia, że możemy na chwilę zapomnieć o obowiązkach służbowych i zregenerować mózg do dalszego działa. Jakich tematów unikać podczas rozmowy w pracy? O czym rozmawiać ze współpracownikami? Wiele osób wybiera wieczne narzekanie na szefa, plotki o innych pracownikach czy ogólną krytykę firmy. Chcesz wzbudzać zaufanie i sympatię wśród innych? Lepiej unikaj takich tematów i skup swoją uwagę podczas rozmowy na pozytywnych aspektach. Tematy do rozmowy w pracy – lista Podczas rozmowy z kolegą lub koleżanką zza biurka tylko przytakujesz, odpowiadasz krótkimi zdaniami i nie zadajesz pytań? Twój bierna postawa podczas konwersacji sprawia, że współrozmówca nie czuje się komfortowo, a rozmowa, która mogła przerodzić się w ciekawą dyskusję zazwyczaj szybko się kończy. Chcesz przezwyciężyć lęk i zacząć otwarcie rozmawiać ze współpracownikami? Posłuż się przykładowymi tematami small talku i zostań mistrzem konwersacji w firmie. - Hobby i pasje Słyszałeś, że koleżanka zza biurka uwielbia rysować? A może na ostatnim firmowym karaoke ktoś popisał się niesamowitymi zdolnościami wokalnymi lub kolega zza biurka wciąż opowiada o rajdach terenowych, w którym uczestniczy w weekendy? Pasji jest mnóstwo, a to daje wiele tematów do small talku. Rozmowa o hobby otwiera bramy do długiej konwersacji, a jeżeli okazuje się, że nasz współrozmówca ma podobne zainteresowania do naszych, tym większa szansa na nawiązanie pozytywnych relacji w firmie. - Sztuka Ulubiony film, obejrzany niedawno serial czy wystawa, która zrobiła na tobie wielkie wrażenie to świetne tematy do rozmowy w pracy. Nie bój się polecać współpracownikom ciekawych odkryć ze świata sztuki i śmiało rozmawiaj o rzeczach, które wzbudziły twój zachwyt. - Podróże Koleżanka z pracy wróciła niedawno z urlopu wypoczynkowego lub jest w trakcie planowania wakacji? To świetna okazja, aby porozmawiać o podróżach i wymienić się wrażeniami na temat różnych zakątków Polski i świata. - Moda Trendy modowe czy nowinki ze świata show biznesu to luźne tematy do rozmów, które mogą przerodzić się w ciekawą dyskusję podczas wspólnej przerwy w pracy. Jeżeli interesujesz się tymi obszarami, to warto o nich wspomnieć podczas krótkiej rozmowy. - Wydarzenia kulturowe Koncert znanej kapeli w mieście? Premiera długo oczekiwanego filmu w pobliskim kinie? Jeżeli sądzisz, że jakieś wydarzenie kulturowe wzbudzi zainteresowanie współpracowników, to powiedz im kiedy i gdzie się odbędzie. Być może to okaże się świetną okazją do wspólnego wyjścia na integrację. Sport Liga Mistrzów, skoki narciarskie, siatkówka czy Ekstraklasa to tylko niektóre z morza sportowych tematów do rozmowy. Oczywiście, nie każdy interesuje się sportem, jednak dla osób, które na bieżąco śledzą rywalizacje w różnych dyscyplinach, na pewno będzie to ciekawy temat do rozmowy. Rozmowa kluczem do udanych relacji w firmie O tym, że warto rozmawiać, wiadomo nie od dzisiaj. Wspólna konwersacja w przerwie od pracy pomaga zregenerować umysł i poprawia atmosferę w firmie. Tematy do rozmowy mogą być różne, nie wszystkie będą idealnie pasować do współrozmówcy, bowiem każdy człowiek jest inny i interesuje się różnymi rzeczami. Serdeczny dialog, kultura wypowiedzi i wzajemne słuchanie to klucz do udanej konwersacji ze współpracownikami. Buduj pozytywne relacje w firmie i nie bój się rozmawiać. Praca w biurze – 7 irytujących nawyków Praca biurowa wiąże się z regularnym przebywaniem z innymi pracownikami w tym samym miejscu. To także miejsce, w którym należy zachowywać się w odpowiedni sposób, by nie irytować współpracowników. O co konkretnie chodzi? Wymieniamy 7 irytujących zachowań w biurze. Warto ich unikać, by nie utrudniać innym pracy. Praca biurowa – czego unikać? Biuro to miejsce pracy dużej liczby osób. To właśnie tam rodzi się wiele innowacyjnych pomysłów, ciekawych współprac i długoletnich przyjaźni. Mnóstwo pracowników spędza tam około ośmiu godzin dziennie przez 5 dni w tygodniu. Warto, aby atmosfera i wspólne funkcjonowanie w przestrzeni biurowej było przyjazne dla innych. Wtedy wszystkim będzie pracować się lepiej. Niestety wspólna przestrzeń czasami bywa kłopotliwa, dlatego warto dbać o przyjazną atmosferę i unikać irytujących zachowań, które mogą utrudniać innym pracę. O co konkretnie chodzi? Wymieniamy 7 najbardziej denerwujących nawyków współpracowników z biura. 7 najbardziej irytujących nawyków w biurze Osoby, które codziennie pracują w biurze, są na siebie skazani. To właśnie dlatego pielęgnowanie relacji i dbanie o swój wzajemny komfort powinno być w gestii każdego, kto wykonuje pracę biurową. Szacunek wobec współpracowników to nie tylko bezpośrednia grzeczność czy używanie kulturalnych zwrotów, ale również postawa, jaką prezentujemy w miejscu pracy. Pewne zachowania nie są mile widziane w biurze, bowiem mogą drażnić innych i powodować dekoncentrację w pracy. Jakich nawyków lepiej się wystrzegać? Małe zmiany mogą przynieść wielkie efekty. - Notoryczne spóźnienia Dodatkowa drzemka w telefonie, spóźniony tramwaj czy wydarzenie losowe może zdarzyć się każdemu, dlatego kwadrans spóźnienia raz na jakiś czas powinno spotkać się z wyrozumiałością. Kiedy jednak notorycznie przychodzimy do pracy spóźnieni, a nasze wejście do biura burzy skupienie punktualnych pracowników, to jak najszybciej należy zmienić nawyki. • Głośne rozmowy z innymi Mile pogawędki podczas wspólnej przerwy na kawę, wymiana uprzejmości z koleżankami i kolegami zza biurka czy serdeczna rozmowa z przyjaciółmi z biura jest mile widziana w każdej firmie. Jeżeli jednak small talk przeradza się w głośną dyskusję pełną niekontrolowanego śmiechu, który słychać w każdym zakątku biura to warto nieco spuścić z tonu i nie rozpraszać innych swoją ekspresją. • Jedzenie przy biurku Notoryczne jedzenie przy biurku, które dzielimy z innymi pracownikami to nie najlepszy pomysł. Zwłaszcza gdy podczas naszej przerwy na lunch inni są w tym momencie pochłonięci pracą. Zapach potraw, głośne mlaskanie czy chrupanie może dekoncentrować współpracowników, dlatego warto zjeść swój posiłek do pracy w kuchni lub innym wyznaczonym do tego miejscu w biurze. • Plotkowanie Obgadywanie koleżanek z pracy za plecami, przykro komentarze i stała chęć rozmów na temat innych sprawia, że współpracownicy mogą stracić do nas zaufanie. Co więcej, plotkowanie może doprowadzić do niepotrzebnych konfliktów, dlatego nie warto irytować takim zachowaniem pracowników z biura. • Bałaganiarstwo Pracujesz w biurze? Dbaj o porządek zarówno części wspólnych, jak i własnego biurka. Bałaganiarstwo jest wrogiem dobrej organizacji i może rozpraszać innych. • Przychodzenie do biura, będąc przeziębionym Czujesz, że coś Cię rozkłada? Lepiej poproś szefa o możliwość pracy zdalnej lub udaj się do lekarza w celu postawienia diagnozy. Z pozoru niewinne przeziębienie może przerodzić się w zachorowanie większej liczby osób w biurze. Pamiętaj, że wielu pracowników ma małe dzieci i unika wszelkiego rodzaju zarazków. • Wiecznie narzekanie Negatywna energia sprawia, że innym też się nie chce. Stałe narzekanie na pracę, szefa, życie osobiste i wiele innych rzeczy sprawia, że współpracownicy mają nas... dość. Dbaj o pozytywne relacje w biurze i optymistycznie podchodź do pracy. Pracujesz w biurze? Dbaj o wspólną przestrzeń Głośny wybuch śmiechu, gorszy dzień, spóźnienie czy szybki lunch przy biurku może zdarzyć się każdemu i nie powinno irytować innych współpracowników. Jeżeli natomiast notorycznie postępujemy w określony sposób i nie dbamy o komfort pracy osób, z którymi dzielimy biuro, to warto przemyśleć swoje zachowanie i zmienić nawyki. Wzajemny szacunek i pozytywne relacje w firmie wzmacniają organizację i sprawiają, że każdemu pracuje się lepiej. 7 cech charakteru lubianego pracownika Każdemu powinno zależeć na dobrych relacjach z innymi współpracownikami. Im bardziej się lubimy, tym lepszą atmosferę w organizacji tworzymy. Dlatego warto utrzymywać dobry kontakt z kolegami i koleżankami zza biurka. Co zrobić, by być lubianym w pracy? Przedstawiamy 7 cech, które charakteryzują lubianych pracowników. Jak być lubianym w pracy? Warto dbać o dobre relacje ze współpracownikami bez względu na obejmowane stanowisko. Im lepiej czujemy się w danej organizacji, tym lepiej nam się pracuje. Oczywiście nie każdy musi od razu planować wieloletnie przyjaźnie z kolegami z pracy, jednak warto być uprzejmym i starać się pielęgnować kontakty z osobami, z którymi pracujemy. Bycie osobą lubianą sprawia, że przychodzimy do pracy z lepszym nastawieniem, a spędzony tam czas mija nam szybciej i dużo przyjemniej. Co więcej, dobre relacje w zespole sprzyjają zwiększeniu efektywności w pracy. Co robić, by zjednać sobie współpracowników i być lubianym? Okazuje się, że kilka kluczowych cech charakteru może zagwarantować sympatie otoczenia. Jakich konkretnie? Lubiany pracownik, czyli jaki? Każydy z nas jest inny i współpracuje z wyjątkowymi osobami. Nie da się sporządzić jednego przepisu na to, jak być lubianym w pracy, bowiem to od danego charakteru i dopasowania do organizacji zależy, czy dany pracownik zyska sympatie pozostałych. Natomiast da się wymienić cechy, które charakteryzują lubiane osoby w pracy. Istnieją bowiem wartości, które są cenione bez względu na rodzaj, renomę czy nazwę obejmowanego stanowiska. Jaki powinien być lubiany pracownik? Oto 7 cech charakteru, dzięki którym łatwiej można zjednać sobie ludzi. - Otwartość Jeżeli chcemy nawiązywać pozytywne relacje ze współpracownikami, to warto otworzyć się na innych. Mowa tutaj nie tylko o otwartości na nowe znajomości, ale również na problemy i wyzwania, które napotykamy w zespole. - Życzliwość Najlepsza recepta na nawiązywanie pozytywnych kontaktów to życzliwość i szacunek wobec drugiego człowieka. Należy o tym pamiętać nie tylko podczas rozmowy z przełożonym, ale wszędzie tam, gdzie otaczają nas ludzie. Każdemu należy się respekt, bez względu na obejmowane stanowisko. Jeżeli będziemy życzliwi w stosunku do innych, to szybko zjednamy sobie sympatię współpracowników. - Asertywność Asertywność jest ceniona nie tylko w aspekcie zawodowym, ale również w relacjach międzyludzkich. Bezpośrednie wyrażanie opinii na temat innych przy jednoczesnym zachowaniu szacunku wobec nich i samego siebie wpływa na budowanie zdrowych relacji, w których nie ma miejsca na toksyczne zachowania czy sprawianie przykrości drugiej osobie. Jeżeli więc w pracy jesteś zwolennikiem plotek, obgadywania innych czy przysłowiowego podstawiania nóg na drodze zawodowej współpracowników, to prawdopodobnie nie będziesz lubiany w organizacji. - Szczerość Szczerość podobnie jak asertywność wpływa na budowanie pozytywnych relacji w pracy. Należy jednak odróżniać szczerość od ciągłego krytykowania i chamskiego zwracania uwagi współpracownikom. Szczerość to także klucz do udanej komunikacji, bez której nie da się nawiązać pozytywnych kontaktów z innymi. - Uczciwość Przyznawanie się do błędu, nieprzypisywanie sobie cudzych zasług i rzetelne wykonywanie obowiązków pracowniczych są cenione przez współpracowników. Jeżeli jesteśmy uczciwi, to automatycznie stajemy się bardziej godni zaufania. Nikt nie lubi pracować z oszustami, a bycie fair w stosunku do kolegów i koleżanek zza biurka powinno być obowiązkiem każdego pracownika. Chcesz być lubiany w pracy? W takim razie musisz być uczciwy. - Pracowitość Pracowitość jest cnotą, którą na dłuższą metę doceni nie tylko szef, ale również współpracownicy. Osoby leniwe w firmie nie budzą pozytywnych odczuć wśród innych zatrudnionych, dlatego warto każdego dnia ciężko pracować nie tylko na sukces zawodowy, ale również sympatię współpracowników. - Uśmiech Pozytywna energia nastraja innych do działania. Chcesz być lubiany w pracy? Pamiętaj o uśmiechu, który może zdziałać naprawdę wiele. Myśl pozytywnie i staraj się wkraczać do pracy z energią, która może motywować innych. Ciągłe narzekanie i wieczne niezadowolenie w pracy deprymują innych i stają się męczące. Chcesz zjednać sobie ludzi? Bądź do nich pozytywnie nastawiony. Jak dbać o relacje ze współpracownikami? W pracy spędzamy większość dnia, dlatego warto dbać o relacje z ludźmi, z którymi wspólnie tworzymy daną kulturę organizacyjną. Wzajemny szacunek, życzliwość i otwartość na innych sprawiają, że łatwiej jest nam nawiązać pozytywne relacje ze współpracownikami. Im lepsza atmosfera w miejscu pracy, tym chętniej do niej chodzimy, dlatego należy troszczyć się o dobre kontakty z kolegami i koleżankami zza biurka. Miejsce pracy może być polem minowym, w którym królują stres i skomplikowane relacje między współpracownikami, czego zazwyczaj staramy się unikać. Jednak odpowiednio komunikując się ze współpracownikami możemy wpływać na jakość biurowych relacji, a tym samym – na codzienną pracę. Czego lepiej nie mówić w pracy, a co powiedzieć w zamian: 1. „To nie jest mój problem” To zdanie słyszymy często, zwłaszcza gdy musimy poradzić sobie z wieloma rzeczami w tym samym czasie. Bardzo łatwo odrzucić wtedy sprawy, które „nie są twoim problemem” i pozostawić kogoś bez pomocy. Niestety, możesz w ten sposób pokazać, że nie jesteś graczem zespołowym i zależy ci tylko na swoich indywidualnych celach. Co powiedzieć w zamian: „W tej chwili mam dużo rzeczy do zrobienia, ale polecam ci porozmawiać w tej sprawie z...” 2. „Zawsze robimy to w ten sposób”. Bywa, że pracownicy boją się zmian. Firmy doceniają jednak osoby, które są otwarte na nowe doświadczenia. Nie próbuj więc używać argumentu: „zawsze to robimy w ten sposób”, co może zabrzmieć jak szukanie wymówek. Pokaż, że jesteś elastyczny i potrafisz znaleźć wyjście z każdej sytuacji. Co powiedzieć w zamian: „To nieco inne podejście – mógłbyś opowiedzieć mi, dlaczego uważasz, że to lepszy pomysł?” 3. „Już nic nie mogę z tym zrobić” Czasami mamy poczucie, że już więcej nie wskóramy w danej sytuacji. Zwłaszcza, gdy brakuje nam kreatywnych pomysłów. Przyznanie się do porażki to dopiero początek drogi. Pamiętaj o tym, żeby się nie poddawać. Zawsze jest wyjście z sytuacji, a swoje wątpliwości warto przedyskutować z innymi. Co powiedzieć w zamian: „Chyba utknąłem. Mógłbyś pomóc mi znaleźć inne opcje?” 4. „To nie ma sensu!” Wszyscy czasem mamy wątpliwości, jesteśmy zdezorientowani i możemy po prostu czegoś nie zrozumieć. Zamiast od razu stwierdzać, że coś nie ma sensu, warto poświecić trochę czasu i postarać się zrozumieć trwający proces. Unikaj pokazywania swojego negatywnego nastawienia! Co powiedzieć w zamian: „Nie jestem co do tego pewien – możesz mi opowiedzieć, jakie mamy inne możliwości?” 5. „To zajmie tylko minutkę” Ustalmy pewien fakt: większość spraw, którymi zajmujemy się w pracy, rzadko zajmuje minutę. Czasami mówimy takie zdanie pod wpływem presji i chcemy dać sygnał, że zajmie to chwilę. Nie ma jednak sensu robić coś w pośpiechu i zrobić to niedokładnie. Pamiętaj, by oceniać czas trwania zadania realnie. Co powiedzieć w zamian: „Wrócę do ciebie z informacją za... [podaj konkretne ramy czasowe]” 6. „Nie masz racji” To zdanie może paść zanim zorientujemy się, że powiedzenie go było niestosowne. Wypowiadając je, musisz wiedzieć, że poważnie zakłóciłeś etykietę w pracy. Spróbuj następnym razem być bardziej dyplomatyczny. Co powiedzieć w zamian: „Nie zgadzam się, ponieważ... Co sądzisz o tym?” 7. „Przepraszam, ale...” Czy nasze przeprosiny są naprawdę szczere? Czy jest to tylko okazja do wyrażenia swojego zdania i zastosowania solidnej wymówki? Pamiętaj, nigdy nie lekceważ siły prawdziwych przeprosin! Co powiedzieć w zamian: „Przepraszam za tę sytuację. Następnym razem zrobię...” 8. „Ja po prostu przyjęłam, że...” Błędy można łatwo popełnić i część z nich wynika z braku poprawnej komunikacji. Niemniej jednak, zdecydowanie lepiej jest wyrazić swoje wątpliwości. Poproś o dokładniejsze instrukcje, co musi być zrobione. Co powiedzieć w zamian: „Mógłbyś dokładnie wyjaśnić, co chciałbyś, abym dla ciebie zrobił?” 9. „Zrobitem najlepiej, jak mogłem” Od dziecka jesteśmy uczeni, aby zawsze wykonywać swoją pracę najlepiej, jak tylko potrafimy. Gdy jednak mogłeś postarać się lepiej, spraw, aby to była dla ciebie wartościowa lekcja. Pamiętaj, że zawsze możesz być lepszym. Co powiedzieć w zamian: „Co mogę zrobić lepiej następnym razem?” 10. „Powinieneś wtedy...” Wskazywanie innym ich błędów jest bardzo łatwe – zwłaszcza, gdy jesteśmy zdenerwowani. Szukanie winnych wśród swoich współpracowników nie jest najlepszym podejściem. Staraj się być bardziej konstruktywny. Co powiedzieć w zamian: „To nie zadziało – następnym razem proponuję zrobić to w ten sposób... Co wy na to?” 11. „To może być zły pomysł, ale...” Masz pomysł? Super! Jednak brak pewności siebie i zamartwianie się, co powiedzą inni, może zdyskredytować twoją koncepcję już na starcie. Unikaj podważania swoich pomysłów i mów otwarcie, co myślisz podczas dyskusji nad projektem. Co powiedzieć w zamian: „Oto mój pomysł...” 12. „Nie miałam czasu” Doba jest zawsze za krótka. Dodatkowo zajmowanie się wieloma projektami naraz zdarza się nam zbyt często. Lepiej pokazać swoją aktywność i dokładnie określić, kiedy zadanie będzie wykonane. To znacznie łatwiejsze, niż tłumaczenie się, dlaczego znów dana rzecz nie została zrobiona na czas. Co powiedzieć w zamian: „Zdołam to zrobić na... [podaj dokładny czas]” Pamiętaj, jeśli powiedziałeś coś, czego żałujesz, zastosuj te 3 kroki, aby szybko naprawić swój błąd: 1. Przeproś. Bądź szczery i przeproś za wszystkie nieprzyjemności, które mogłeś spowodować. 2. Ustal, że nie miałeś czegoś na myśli. Przyznaj się do błędu i wytlumacz, że nie miałeś na myśli tego, co powiedziałeś. 3. Powiedz, co chciałeś przekazać. Wytlumacz, co tak naprawdę chciałeś przekazać. Mam nadzieję, że teraz nabierzesz pewności siebie i znajdziesz odwagę do poprawnego wyrażania swojego zdania – bez mówienia tego, czego powiedzieć nie powinieneś! Trudno jest zdefiniować, co właściwie oznacza bycie świetnym liderem, a tym większym wyzwaniem jest wcielenie się w jego rolę. Dobrych liderów poznamy, gdy z nimi pracujemy, ale zazwyczaj nie potrafimy w pełni określić, co sprawia, że ich przywództwo jest skuteczne. Dobry kierownik zespołu wyróżnia się dynamiczną osobowością, która łączy w całość wiele cech i umiejętności z różnych dziedzin. Poniżej znajduje się 12 najważniejszych atrybutów dobrego lidera. Spróbuj wdrożyć je w swojej pracy, aby w krótkim czasie zauważyć zmiany. Odwaga Zanim ktokolwiek zaufa liderowi, będzie chciał sprawdzić, czy jest on odważny. Zespół potrzebuje kogoś, kto nie będzie bał się podejmowania trudnych decyzji i utrzyma kurs naprzód całej grupy w kryzysowych sytuacjach. Odwaga potęguje – otoczenie również będzie podejmować odważne decyzje, gdy zauważą podobny trend u swojego przywódcy. Liderzy, którym brak odwagi, są postrzegani jako osoby, które chronią swoją pozycję i nie potrafią dowodzić. Budowanie zespołu i osiąganie wspólnych celów jest w takim przypadku niemożliwe. Skuteczna komunikacja Komunikacja to podstawa przywództwa, która pozwala każdego dnia osiągać zamierzone cele. Najprościej mówiąc: nie możesz stać się dobrym liderem, jeśli nie potrafisz się skutecznie komunikować. Sprawne porozumiewanie się nie tylko buduje silny zespół, ale także inspiruje jego członków. Wytworzona między nimi więź jest trwała i prawdziwa, nawet pomimo odległości. Życzliwość Najlepsi liderzy są po prostu życzliwi, często doceniają pracę innych, chwalą ich dokonania i są zaangażowani w osiąganie sukcesów przez członków swojego zespołu. Ich cel to chęć zainspirowania wszystkich pracowników – nie tylko po to, aby osiągać świetne wyniki jako zespół, ale również, aby każda osoba mogła rozwijać się indywidualnie. Pokora Najlepsi liderzy są skromni i nigdy nie pozwalają, aby wysoka pozycja w firmie sprawiła, że inni poczują się gorzej w ich towarzystwie. Nigdy też nie oddelegowują zadań, których nie chcieliby wykonywać. Wręcz przeciwnie – razem z ze swoim zespołem wykonują całą pracę. Samoświadomość Samoświadomość jest podstawą inteligencji emocjonalnej. To umiejętność, którą posiada 90% najlepszych liderów. Samoświadomość oznacza, że mają oni świeże i dokładnie spojrzenie na właściwy styl zarządzania oraz na swoje mocne i słabe strony. Dzięki temu mogą tworzyć efektywne strategie, pokazać swoje zdolności i zrekompensować słabości. Przestrzeganie nowej „złotej zasady” Złota zasada mówi: traktuj innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany. Zakłada ona, że wszyscy w firmie są równi. Jeśli więc traktujesz swoich pracowników tak, jakbyś sam chciał być traktowany przez swojego menadżera, będą oni zadowoleni. Współcześni liderzy idą jednak o krok dalej. Do ich zadań należy poznanie swoich współpracowników i zdobycie wiedzy o tym, co ich motywuje, a co demotywuje. Do każdej osoby podchodzą indywidualnie. To wymaga od menadżerów rozpoznawania potrzeb swoich podwładnych i dostosowania swoich umiejętności przywódczych do każdej jednostki z osobna. Pasja Pasja i entuzjazm są zaraźliwe. Tak samo jak nuda czy apatia... Nikt nie chce pracować z szefem, który nie lubi swojej pracy ani nawet z kimś, kto udaje, że praca sprawia mu przyjemność. Najlepsi liderzy lubią to, co robią i chętnie dzielą się swoim entuzjazmem z innymi. Rozumienie celu Świetni liderzy wiedzą, że wizja nie jest wszystkim. Należy uczynić wszystko, aby wizja ożyła, a pracownicy mogli lepiej zrozumieć swoje zadania. W jaki sposób? Storytelling czy mapy myśli to przykładowe narzędzia, które pomogą osobom z zespołu zrozumieć, dokąd zmierzają, ale również co się wydarzy, gdy dotrą do celu. To szczególnie zachęca do utożsamiania swoich działań z wizją firmy i jej realizowania. Autentyczność Autentyczność odnosi się do bycia szczerym w każdej dziedzinie – nie tylko w tym, co robisz lub mówisz, ale przede wszystkim w tym, kim jesteś. Kiedy jako lider jesteś autentyczny, twoje słowa i czyny wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają twoją prawdziwość. Współpracownicy nie powinni poświęcać czasu na to, by rozgryźać prawdziwe motywy twoich działań. Liderzy, którzy są autentyczni, są jednocześnie transparentni i skorzy do udzielania informacji. W ten sposób budują poczucie zaufania wśród swoich współpracowników. Otwartość Najlepsi liderzy przyjmują z pokorą krytykę, ale także są otwarci na nowe wyzwania i punkty widzenia inne niż ich własne. Środowiska, gdzie pracownicy boją się odezwać, zaprezentować swój pomysł czy zadać pytanie, nie są miejscem do rozwoju zawodowego. Dobry kierownik potrafi zamanifestować swoją otwartość, dzięki czemu w firmie istnieje możliwość swobodnego przepływu pomysłów i idei. Odpowiedzialność Idealne środowisko pracy to miejsce, gdzie współpracownicy i liderzy mogą na siebie liczyć. Dobry lider powinien zawsze stać murem za swoim zespołem. Przede wszystkim jednak nie powinien przenosić winy na inne osoby ani też jej unikać, gdy zawiódł cały team. Kryzysowe sytuacje to czas, kiedy zaufanie wystawiane jest na próbę. Warto zatem oceniać sprawiedliwe i nie izolować się od współpracowników. Poczucie celu Podczas gdy wizja jest odzwierciedleniem tego, gdzie zmierzamy jako zespół, poczucie celu odnosi się do zrozumienia, dlaczego tam zmierzamy. Pracownicy lubią czuć, że są częścią czegoś większego niż praca sama w sobie. Najlepsi liderzy potrafią zaprezentować cel i powody, by osiągnąć sukces. Stawanie się dobrym liderem nie oznacza, że wszystkie 12 cech należy wprowadzić od razu. Skup się na jednym lub dwóch w tym samym czasie i spróbuj znaleźć takie sytuacje, w których szczególnie wykorzystasz nowe umiejętności. Pamiętaj – im więcej będziesz ćwiczyć, tym naturalniej będą ci przychodziły zachowania, które pozwolą wprowadzić nowy styl przywództwa w twoim zespole. Goldenline.pl to jeden z największych serwisów umożliwiających rozwój kariery Polaków. Aktualnie korzysta z niego niemal 3 miliony Polaków. W ramach Goldenline można nie tylko stworzyć swój profil zawodowy, otrzymać referencje od współpracowników ale także skorzystać z wartościowych treści i rozwijać swoje kompetencje zawodowe – także poprzez udział w szkoleniach, czy webinariach. Goldenline umożliwia firmom nie tylko budowanie wizerunku wiarygodnego pracodawcy, ale także korzystanie z różnorodnych narzędzi, m.in. zaawansowanej wyszukiwarki kandydatów, czy korzystania z opcji publikacji ogłoszeń. Zajrzyj na: www.goldenline.pl/centrumkariery	a751da50-3383-4290-8da7-f332c716e413	finepdfs	2.515625	CC-MAIN-2023-23	https://www.hrlink.pl/wp-content/uploads/2022/04/E-book-jak-skuteczniej-wspolpracowac.pdf	2023-06-04T01:36:40+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-23/segments/1685224649348.41/warc/CC-MAIN-20230603233121-20230604023121-00215.warc.gz	874,637,607	0.999961	0.999982	0.999982	[ "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 30, 477, 2545, 4775, 6693, 8528, 10236, 12674, 13485, 15466, 17888, 19996, 22684, 24555, 26779, 28046, 29709, 32230, 33916, 34567 ]	1	0
Sprzęgło mieszkowe Asortyment podstawowy rozmiar 1 \| rozmiar \| wykonanie piasty \| Ø2 \| Ø3 \| Ø4 \| Ø5 \| Ø6 \| Ø6,35 \| Ø7 \| Ø8 \| Ø9 \| Ø9,52 \| Ø10 \| Ø11 \| Ø12 \| Ø14 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 5 \| 1.1 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 7 \| 1.1 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 9 \| 1.1 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 12 \| 1.1 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 16 \| 1.1 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 20 \| 1.1 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| Asortyment podstawowy dla sprzęgieł TOOLFLEX® typ S oraz M z piastami zaciskowymi (otwory gotowe [mm] wg ISO w tolerancji F7) \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| rozmiar \| \| Ø3 \| Ø4 \| Ø5 \| Ø6 \| Ø 6,35 \| Ø7 \| Ø8 \| Ø9 \| Ø 9,52 \| Ø10 \| Ø11 \| Ø12 \| Ø14 \| Ø15 \| Ø16 \| Ø18 \| Ø19 \| Ø20 \| Ø22 \| Ø24 \| Ø25 \| Ø28 \| Ø30 \| Ø32 \| Ø35 \| Ø38 \| Ø40 \| Ø42 \| Ø45 \| Ø48 \| Ø50 \| Ø55 \| \| 7 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 9 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 12 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 16 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 20 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 30 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 38 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 42 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 45 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 55 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| rozmiar 2 \| Typ M oraz S - wymiary [mm] tulei do silników FANUC \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| rozmiar tulei \| L \| l \| DH \| D \| d+0,05 \| bJS9 \| t+0,1 \| stożek \| uwaga \| \| 1 \| 16 \| 2 \| 20 \| 16 \| 10,9 \| 4 \| 12,2 \| 1:10 \| TOOLFLEX® rozmiar 16-20 \| \| 2 \| 30 \| 3 \| 35 \| 30 \| 15,8 \| 5 \| 17,9 \| 1:10 \| TOOLFLEX® rozmiar 30-45 \| \| rozmiar \| \| Ø14 \| Ø15 \| Ø16 \| Ø18 \| Ø19 \| Ø20 \| Ø22 \| Ø24 \| Ø25 \| Ø28 \| Ø30 \| Ø32 \| Ø35 \| Ø38 \| Ø40 \| Ø42 \| Ø45 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 30 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 38 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 42 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 45 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 55 \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| otwór wstępny Inne wymiary możliwe przy zamówieniu dużych ilości Aktualizowany na bieżąco katalog dostępny na stronie www.ktr.com 175	<urn:uuid:6b2d78c2-1676-447c-9f00-0573bcfef54b>	finepdfs	1.266602	CC-MAIN-2021-49	https://www.sprzegla.eu/data/_uploaded/file/ktrpl2014/ktr_175_pl.pdf	2021-12-03T22:46:15+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-49/segments/1637964362919.65/warc/CC-MAIN-20211203212721-20211204002721-00001.warc.gz	1,117,875,069	0.999674	0.999674	0.999674	[ "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3193 ]	1	0
Wykonanie boisk sportowych w ramach budowy kompleksu Moje Boisko - Orlik 2012 UGiM 341/7/2010 OGŁOSZENIE O ZAMÓWIENIU - roboty budowlane Wykonanie boisk sportowych w ramach budowy kompleksu Moje Boisko - Orlik 2012 Numer ogłoszenia w BZP: 119721 - 2010; data zamieszczenia w BZP: 12.05.2010 Zamieszczanie ogłoszenia: obowiązkowe. Ogłoszenie dotyczy: zamówienia publicznego. SEKCJA I: ZAMAWIAJĄCY I. 1) NAZWA I ADRES: Gmina i Miasto Stawiszyn , ul. Szosa Pleszewska 3, 62-820 Stawiszyn, woj. wielkopolskie, tel. 062 7528079, faks 062 7528097. Adres strony internetowej zamawiającego: www.stawiszyn.pl G I. 2) RODZAJ ZAMAWIAJĄCEGO: Administracja samorządowa. SEKCJA II: PRZEDMIOT ZAMÓWIENIA II.1) OKREŚLENIE PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA II.1.1) Nazwa nadana zamówieniu przez zamawiającego: Wykonanie boisk sportowych w ramach budowy kompleksu Moje Bosiko - Orlik 2012. II.1.2) Rodzaj zamówienia: roboty budowlane. II.1.3) Określenie przedmiotu oraz wielkości lub zakresu zamówienia: Przedmiotem zamówienia jest wykonanie boisk sportowych w ramach budowy kompleksu Moje Boisko - Orlik 2012. Szczegółowe określenie przedmiotu, wielkości i zakresu zamówienia określa SIWZ. UWAGA: Obowiązującymi parametrami dla elementów przedmiotu zamówienia wymienionych w pkt. 2.1 - 2.6 są parametry określone w SIWZ i typowej dokumentacji technicznej opracowanej przez Ministerstwo Sportu i Turystyki! Z planu zagospodarowania terenu i opisu do adaptacji projektu powtarzalnego i pozostałych zmodyfikowanych dokumentów wykreśla się wszystkie użyte tam parametry, opisy, normy i zalecenia niezgodne ze specyfikacją techniczną powstałą pod nadzorem Ministerstwa Sportu i Turystyki!. II.1.4) Czy przewiduje się udzielenie zamówień uzupełniających: nie. II.1.5) Wspólny Słownik Zamówień (CPV): 126.96.36.199-1. II.1.6) Czy dopuszcza się złożenie oferty częściowej: nie. II.1.7) Czy dopuszcza się złożenie oferty wariantowej: nie. II.2) CZAS TRWANIA ZAMÓWIENIA LUB TERMIN WYKONANIA: Zakończenie: 31.10.2010. SEKCJA III: INFORMACJE O CHARAKTERZE PRAWNYM, EKONOMICZNYM, FINANSOWYM I TECHNICZNYM III.1) WADIUM Informacja na temat wadium: Wg SIWZ III.2) ZALICZKI Czy przewiduje się udzielenie zaliczek na poczet wykonania zamówienia: nie G III.3) WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ OPIS SPOSOBU DOKONYWANIA OCENY SPEŁNIANIA TYCH WARUNKÓW III. 3.1) Uprawnienia do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli przepisy prawa G nakładają obowiązek ich posiadaniaOpis sposobu dokonywania oceny spełniania tego warunku Wg SIWZ H III.3.2) Wiedza i doświadczenieOpis sposobu dokonywania oceny spełniania tego warunku G Wg SIWZ H III.3.4) Osoby zdolne do wykonania zamówieniaOpis sposobu dokonywania oceny spełniania tego G warunku H Wg SIWZ III.3.5) Sytuacja ekonomiczna i finansowaOpis sposobu dokonywania oceny spełniania tego warunku G Wg SIWZ H III.4) INFORMACJA O OŚWIADCZENIACH LUB DOKUMENTACH, JAKIE MAJĄ DOSTARCZYĆ WYKONAWCY W CELU POTWIERDZENIA SPEŁNIANIA WARUNKÓW UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ NIEPODLEGANIA WYKLUCZENIU NA PODSTAWIE ART. 24 UST. 1 USTAWY III.4.1) W zakresie wykazania spełniania przez wykonawcę warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 G ustawy, oprócz oświadczenia o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu, należy przedłożyć: wykaz robót budowlanych w zakresie niezbędnym do wykazania spełniania warunku wiedzy i doświadczenia, H wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, z podaniem ich rodzaju i wartości, daty i miejsca wykonania oraz załączeniem dokumentu potwierdzającego, że roboty zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i prawidłowo ukończone wykaz osób, które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia, w szczególności odpowiedzialnych za H świadczenie usług, kontrolę jakości lub kierowanie robotami budowlanymi, wraz z informacjami na temat ich kwalifikacji zawodowych, doświadczenia i wykształcenia niezbędnych dla wykonania zamówienia, a także zakresu wykonywanych przez nie czynności, oraz informacją o podstawie do dysponowania tymi osobami oświadczenie, że osoby, które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia, posiadają wymagane uprawnienia, H jeżeli ustawy nakładają obowiązek posiadania takich uprawnień opłaconą polisę, a w przypadku jej braku inny dokument potwierdzający, że wykonawca jest ubezpieczony od H odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia III.4.2) W zakresie potwierdzenia niepodlegania wykluczeniu na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy, należy G przedłożyć: oświadczenie o braku podstaw do wykluczenia H aktualny odpis z właściwego rejestru, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru, w celu wykazania H braku podstaw do wykluczenia w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy, wystawiony nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert, a w stosunku do osób fizycznych oświadczenie w zakresie art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy aktualne zaświadczenie właściwego naczelnika urzędu skarbowego potwierdzające, że wykonawca nie zalega z H opłacaniem podatków lub zaświadczenie, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu - wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert aktualne zaświadczenie właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego H Ubezpieczenia Społecznego potwierdzające, że wykonawca nie zalega z opłacaniem składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, lub potwierdzenie, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu - wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert wykonawca powołujący się przy wykazywaniu spełniania warunków udziału w postępowaniu na potencjał innych H podmiotów, które będą brały udział w realizacji części zamówienia, przedkłada także dokumenty dotyczące tego podmiotu w zakresie wymaganym dla wykonawcy, określonym w pkt III.4.2. III.4.3) Dokumenty podmiotów zagranicznychJeżeli wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania poza G terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przedkłada:III.4.3.1) dokument wystawiony w kraju, w którym ma siedzibę lub miejsce zamieszkania potwierdzający, że: nie otwarto jego likwidacji ani nie ogłoszono upadłości - wystawiony nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem H terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert nie zalega z uiszczaniem podatków, opłat, składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne albo że uzyskał H przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu - wystawiony nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert nie orzeczono wobec niego zakazu ubiegania się o zamówienie - wystawiony nie wcześniej niż 6 miesięcy przed H upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert III.4.3.2) zaświadczenie właściwego organu sądowego lub administracyjnego miejsca zamieszkania albo G zamieszkania osoby, której dokumenty dotyczą, w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4-8 ustawy - wystawione nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert - albo oświadczenie złożone przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio miejsca zamieszkania osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, jeżeli w miejscu zamieszkania osoby lub w kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, nie wydaje się takiego zaświadczenia III.6) INNE DOKUMENTY Inne dokumenty niewymienione w pkt III.4) albo w pkt III.5) Wg SIWZ III.7) Czy ogranicza się możliwość ubiegania się o zamówienie publiczne tylko dla wykonawców, u których ponad 50 % pracowników stanowią osoby niepełnosprawne: nie SEKCJA IV: PROCEDURA IV.1) TRYB UDZIELENIA ZAMÓWIENIA IV.1.1) Tryb udzielenia zamówienia: przetarg nieograniczony. IV.2) KRYTERIA OCENY OFERT IV.2.1) Kryteria oceny ofert: najniższa cena. IV.2.2) Czy przeprowadzona będzie aukcja elektroniczna: nie. IV.3) ZMIANA UMOWY Czy przewiduje się istotne zmiany postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy: nie IV.4) INFORMACJE ADMINISTRACYJNE IV.4.1) Adres strony internetowej, na której jest dostępna specyfikacja istotnych warunków zamówienia: www.stawiszyn.pl Specyfikację istotnych warunków zamówienia można uzyskać pod adresem: Urząd Gminy i Miasta w Stawiszynie, ul. Szosa Pleszewska 3, 62-820 Stawiszyn. IV.4.4) Termin składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub ofert:31.05.2010 godzina 12:00, miejsce: Urząd Gminy i Miasta w Stawiszynie, ul. Szosa Pleszewska 3, 62-820 Stawiszyn (pokój nr 9 sekretariat). IV.4.5) Termin związania ofertą: okres w dniach: 30 (od ostatecznego terminu składania ofert). IV.4.16) Informacje dodatkowe, w tym dotyczące finansowania projektu/programu ze środków Unii Europejskiej: Inwestycja realizowana w ramach budowy kompleksu boisk Moje Boisko - Orlik 2012. IV.4.17)Czy przewiduje się unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia, w przypadku nieprzyznania środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), które miały być przeznaczone na sfinansowanie całości lub części zamówienia: nie BURMISTRZ STAWISZYNA Robert Jarzębski UWAGA: Obowiązującymi parametrami dla elementów przedmiotu zamówienia wymienionych w pkt. 2.1 2.6 są parametry określone w SIWZ i typowej dokumentacji technicznej opracowanej przez Ministerstwo Sportu i Turystyki! Z planu zagospodarowania terenu i opisu do adaptacji projektu powtarzalnego i pozostałych zmodyfikowanych dokumentów wykreśla się wszystkie użyte tam parametry, opisy, normy i zalecenia niezgodne ze specyfikacją techniczną powstałą pod nadzorem Ministerstwa Sportu i Turystyki!	<urn:uuid:1cb2b975-ddda-49cf-9d72-e45f9581ec1a>	finepdfs	1.05957	CC-MAIN-2021-25	https://bip.stawiszyn.pl/index.php?c=page&id=267&pdf=1	2021-06-19T08:46:07+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-25/segments/1623487647232.60/warc/CC-MAIN-20210619081502-20210619111502-00269.warc.gz	150,609,975	0.999984	1.000002	1.000002	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1998, 5710, 9052, 10773 ]	1	1
WZÓR UMOWY zawarta w dniu……………………… pomiędzy: ………………………………………………………………………………………………… z siedzibą w …………………………………………….……………………………… NIP: ………………….. działającą na podstawie: …………………………………………. którą reprezentuje: .……………………………. zwaną w dalszej części "Zamawiającym" oraz firmą: …………………………………………………………………………………………………. z siedzibą w …………………………………………….……………………………… NIP: ………………….. działającą na podstawie: …………………………………………. którą reprezentuje: .……………………………. zwaną w dalszej części "Wykonawcą" o następującej treści: § 1 Przedmiotem zamówienia jest świadczenie usługi przewozu dla osób niepełnosprawnych na potrzeby projektu: „Mieszkania treningowe – szansą na samodzielność -3 " realizowanego dofinansowanego ze środków PFRON w ramach konkursu pn. „Sięgamy po sukces", kierunku pomocy 2 „zwiększenie samodzielności osób niepełnosprawnych" – trzeci tok realizacji. § 2 1. Za przedmiot umowy określony w § 1 Strony ustalają maksymalne wynagrodzenie umowne w wysokości …………………………………………………………..... zł brutto. 2. W przypadku wykorzystania kwoty określonej w ust. 1 umowa ulegnie rozwiązaniu. 3. Koszty usługi wyliczone będą wg. oferowanej przez Wykonawcę jednostkowej ceny netto za kilometr (km) ……………………. / roboczogodzinę (rbh): ……………… 4. Stawka netto za 1 km lub 1rbh usługi zawiera wszystkie koszty związane ze świadczeniem usługi przewozowej, tj. opłaty drogowe, opłaty parkingowe, wynagrodzenie kierowcy oraz inne koszty niezbędne do wykonania zamówienia. 5. Koszt dojazdu do Zamawiającego i powrotu pojazdu do najbliższej bazy po wykonaniu usługi przewozu musi zostać wliczony w cenę oferty. 6. Do wszystkich faktur zostanie doliczony podatek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami. 7. Zamawiający zastrzega sobie prawo zlecenia usługi przewozowej w tym samym czasie dwoma pojazdami. 8. Zamawiający zastrzega sobie prawo niewykorzystania całej kwoty umownej. Wykonawca w takim przypadku nie będzie dochodził od Zamawiającego z tego tytułu żadnych roszczeń. 9. Cena, którą zapłaci Zamawiający wynikać będzie z faktycznie przejechanych kilometrów. 10. Wykonawca, bez pisemnej zgody Zamawiającego, nie może przenieść wierzytelności wynikających z niniejszej umowy na rzecz osób trzecich. § 3 1. Termin realizacji przedmiotu umowy ustala się na okres od ……………. do ………….. lub wyczerpania kwoty umownej, w zależności co pierwsze nastąpi. 2. Umowa dotyczy przewozu osób z niepełnosprawnościami na trasach zleconych przez Zamawiającego w granicach administracyjnych województwa podkarpackiego. 3. Przewozy będą realizowane zgodnie z harmonogramem przewozu osób niepełnosprawnych. Harmonogram miesięczny przewozu będzie ustalany najpóźniej na dwa dni robocze przed pierwszym dniem kolejnego miesiąca, z uwzględnieniem potrzeb przewozu osób niepełnosprawnych. Wszelkie zmiany bieżące w harmonogramie przewozu osób niepełnosprawnych będą dokonywane z jednodniowym wyprzedzeniem. 4. Zamawiający ma prawo do rezygnacji z usługi przewozu w każdym momencie, a w dniu, w którym ma być realizowana usługa na 1 godzinę przed planowanym wyjazdem, z powodu złych warunków pogodowych lub z innych przyczyn niezależnych od Zamawiającego, w takich przypadkach Wykonawca nie będzie dochodził od Zamawiającego żadnych roszczeń finansowych. W przypadku rezygnacji z usługi przewozu w momencie podstawienia pojazdu do miejsca wskazanego przez Zamawiającego, koszt dojazdu i powrotu do najbliżej bazy Wykonawcy pokryje Zamawiający. 5. Przez realizację zlecenia rozumie się podstawienie pojazdu w określone miejsce wskazane przez Zamawiającego, zabranie pasażerów/uczestników projektu w określonej godzinie z umówionego miejsca i przewóz ich do miejsca docelowego i/lub z powrotem. 6. Zamawiający przed rozpoczęciem zadania wskaże Wykonawcy niezbędne dane osób, które będą przewożone. § 4 1. Wykonawca oświadcza, że posiada wymagane przepisami obowiązującego prawa uprawnienia i licencje do prowadzenia działalności gospodarczej objętej przedmiotem niniejszej umowy i spełnia wszystkie wymagania opisane w zapytaniu ofertowym, które stanowi nierozłączny załącznik do niniejszej Umowy. 2. Wykonawca oświadcza, że prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem są usługi transportowe i spełnia wszelkie wynikające z tego tytułu obowiązki, w tym m.in. ubezpieczenie pojazdu, kierowcy oraz przewożonych osób (OC, NW). 3. Wykonawca odpowiada prawnie i finansowo za sprawność techniczną pojazdów, jak również za pełną dokumentację pojazdów wraz z ubezpieczeniami, gwarantującymi ich przejazd na zamówionej trasie, zgodnie z obowiązującymi przepisami w Polsce. 4. Wykonawca zobowiązany jest do przestrzegania uregulowań prawnych w zakresie czasu pracy kierowcy i przestrzegania warunków przewozu z tego wynikających, obowiązujących w Polsce - Prawo o ruchu drogowym (Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 z późniejszymi zmianami r. t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1990) 5. Ponadto Wykonawca zobowiązany jest do: a) podstawienia w określone miejsce wskazane przez Zamawiającego oraz w określonym terminie pojazdów wraz z kierowcą o wymaganej ilości miejsc pasażerskich. b) podstawienia pojazdów do realizacji zamówienia przystosowanych do przewozu osób niepełnosprawnych, posiadających czyste wnętrze, siedzenia ergonomiczne, wyposażone w pasy bezpieczeństwa, sprawne ogrzewanie i klimatyzację. c) zapewnienia kierowców na zmianę, jeśli zajdzie taka potrzeba. d) przedstawienia upoważnionej osobie przed rozpoczęciem przejazdu z karty przejazdu, w celu potwierdzenia stanu licznika pojazdu, a po zakończeniu przejazdu, stanu końcowego licznika oraz ilości faktycznie przejechanych kilometrów. e) potwierdzenia wykonania usługi każdorazowo po zakończeniu przewozu poprzez podpis kierowcy i/lub dysponenta pojazdu w Karcie przejazdu. 6. Zamawiający ma prawo poinformować Inspekcję Transportu Drogowego, gdy warunki techniczne pojazdów budzą wątpliwości Zamawiającego lub/i zażądać przeprowadzenia kontroli technicznej pojazdu przez policję. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli pojazd nie będzie mógł uczestniczyć w ruchu, Wykonawca zobowiązany jest podstawić niezwłocznie samochód zastępczy w czasie nie dłuższym niż …………. minut. W przypadku nie wywiązania się z obowiązku o którym mowa w niniejszym ust. , Zamawiający na koszt Wykonawcy wynajmie sprawny pojazd o wymaganym standardzie od innego podmiotu a należność z tego tytułu może zostać potrącona z należnej Wykonawcy faktury VAT. Niezależnie od tego, Zamawiający z powodu niepodstawienia sprawnego pojazdu może naliczyć karę umowną o której mowa w §6 ust. 1 pkt. b. 7. W przypadku awarii pojazdu lub stwierdzenia przez Inspekcję Transportu Drogowego lub policję w trakcie podróży, iż pojazd nie może uczestniczyć w ruchu, Wykonawca zobowiązany jest podstawić niezwłocznie samochód zastępczy w czasie nie dłuższym niż ……… minut. W przypadku nie wywiązania się z obowiązku, o którym mowa w niniejszym ust. , Zamawiający na koszt Wykonawcy wynajmie sprawny autokar o wymaganym standardzie od innego podmiotu a należność z tego tytułu może zostać potrącona z należnej Wykonawcy faktury VAT. Niezależnie od tego, Zamawiający z powodu niepodstawienia sprawnego pojazdu może naliczyć karę umowną, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt. b. 8. Zamawiający będzie zlecał wykonanie usługi: a) telefonicznie, na numer telefonu: ………. b) lub pocztą elektroniczna na adres e-mailowy: ……………… § 5 1. Należność za wykonane usługi realizowana będzie na podstawie faktur VAT wystawianych przez Wykonawcę za miesiąc z dołu. Należność uregulowana zostanie przez Zamawiającego przelewem na konto Wykonawcy wskazane na fakturze VAT. 2. Płatność za wykonaną usługę dokonana będzie przez Zamawiającego w terminie …. (………) dni od daty doręczenia do siedziby Zamawiającego prawidłowo pod względem formalnym i prawnym wystawionej faktury VAT wraz z kartami drogowymi pojazdu na wzorze SM-101 obejmujące okres, którego dotyczy dana faktura. 3. Za datę zapłaty strony uznają dzień obciążenia rachunku bankowego Zamawiającego. 4. Kartę przejazdu wypełnia się w dwóch egzemplarzach. Powinna być wypełniona i podpisaną przez kierowcę i/lub dysponenta pojazdu. Wzór Karty przejazdu określa załącznik do umowy. 5. Za prawidłowe wypełnienie Karty przejazdu odpowiada dysponent pojazdu ze szczególnym uwzględnieniem czytelnych podpisów wymaganych na w/w dokumencie. 6. Nieprawidłowe wypełnienie Karty przejazdu skutkuje prawem Zamawiającego do odmowy przyjęcia faktury za wykonanie usługi. Karta przejazdu wypełniona nieczytelnie (brak czytelnych podpisów) oraz ze skreśleniami stanu licznika nie może być podstawą do rozliczenia pojazdu. 7. Kierowca pojazdu ma prawo żądać od dysponenta prawidłowego jej wypełnienia. Kierowca zobowiązany jest umożliwić sprawdzenie stanu początkowego i końcowego licznika oraz potwierdzić go podpisem. § 6 Strony ustalają, iż w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy strony będą płacić następujące kary umowne: 1. Wykonawca zobowiązany jest do zapłacenia kary umownej: a) w przypadku odstąpienia od umowy z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy w wysokości 5% ceny całkowitej brutto określonej w §2 pkt. 1 umowy, b) nie wywiązanie się z obowiązków o których mowa w niniejszej umowie w szczególności obowiązków o których mowa w § 4 ust. 6, 7 w wysokości 0,1% ceny całkowitej określonej w §2 pkt. 1 umowy brutto, c) Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną za opóźnienia w podstawieniu pojazdu w wysokości 0,1% ceny całkowitej określonej w §2 pkt. 1 umowy za każde 60 minut od umówionej godziny wyznaczonej na podstawienie pojazdu, d) Zamawiający może odstąpić od umowy z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy (w szczególności zaistnienia okoliczności o których mowa w § 4 ust 6, 7 w takim przypadku Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną z tytułu odstąpienia od umowy w wysokości 5% ceny całkowitej określonej w §2 pkt. 1 umowy. Zamawiający może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy w terminie 21 dni od dnia wystąpienia zdarzenia uzasadniającego odstąpienie od umowy. 2. Strony zastrzegają sobie prawo dochodzenia odszkodowania uzupełniającego do wysokości rzeczywiście poniesionej szkody. 3. Zamawiający zastrzega sobie prawo potrącenia należności z tytułu kary umownej, z faktur wystawianych przez Wykonawcę. § 9 1. Zamawiający ma prawo odstąpienia od umowy w przypadku wystąpienia istotnej okoliczności powodującej, że wykonanie umowy nie leży w jego interesie, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy, w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o tych okolicznościach. 2. W wypadku określonym w pkt.1 Zamawiający zobowiązany jest do zapłacenia Wykonawcy wyłącznie wynagrodzenie za wykonaną część umowy. 3. Strony mają prawo rozwiązania umowy w każdym czasie za porozumieniem stron z zachowaniem 30- dniowego okresu wypowiedzenia. § 10 W sprawach nie uregulowanych niniejszą umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego oraz Prawo przewozowe. § 11 Ewentualne spory wynikające z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy będzie rozstrzygać sąd powszechny, właściwy dla siedziby Zamawiającego. § 12 Umowa niniejsza została sporządzona w 2 jednobrzmiących egzemplarzach, z których 1 egz. otrzymuje Wykonawca i 1 egz. Zamawiający. Załączniki: 1) Oferta Wykonawcy wraz z załącznikami; 2) Zapytanie ofertowe; 3) Wzór karty drogowej; 4) Pełnomocnictwo; 5) …………………………… 6) …………………………… ............................................ ........................................ Zamawiający Wykonawca KARTA DROGOWA SM-101 Nr ........................................ ....................................................................... data ........................................................................... (pieczęć jednostki organizacyjnej) Samochód (marka i typ) ............................................................................................... Nr rej. ...................................................................................... Pojemność cylindrów .............................................................. Rodzaj paliwa ...................................................................... Rodzaj nadwozia ..................................................................... Nr inwent. ............................................................................ Miejsce garażowania ............................................................... Nazwisko i imię kierowcy 1……………………………………………………………. 2. …………………………………………………………. Pojazd samochodowy sprawny do wyjazdu godz. rozp. pracy godz. uk. pracy godz. pracy .................................................... (podpis kierowcy) Zleca wyjazd Stwierdza przyjazd .................................................... .................................................... (podpis) (podpis) PALIWO Stan paliwa przy otrzymaniu karty Pobrane Stan paliwa przy zwrocie karty gdzie ilość nr kwitu ........................................... (podpis wystawiającego kartę) ............. (podpis) ............. (podpis) Norma zużycia paliwa na 100 km przebiegu POWRÓT Data Godz./min. Stan licznika WYJAZD WYNIK Czas pracy godz./min. Przebieg km UWAGI: .............................................................................. ........................................................................................... (podpis osoby, która obliczyła wyniki) (podpis kierowcy) (podpis kontrolującego wyniki) UWAGA: Karta wypełniona nieczytelnie (brak czytelnych podpisów) oraz ze skreśleniami stanu licznika nie może być podstawą do rozliczenia pojazdu.	<urn:uuid:08eff98f-5639-4ded-a833-637444ccd8be>	finepdfs	1.103516	CC-MAIN-2024-51	https://psoni-rymanow.org/images/przetargi/2024-03-15/zalacznik_nr_3_wzor_umowy.pdf	2024-12-06T07:20:54+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-51/segments/1733066384744.74/warc/CC-MAIN-20241206063209-20241206093209-00171.warc.gz	434,971,780	0.994408	0.999982	0.999982	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1790, 4715, 7700, 10460, 11442, 13069, 13392, 13539 ]	1	0
Tłumaczenie – serwis wycieczki.wyjazdy.travel nie ponosi odpowiedzialności za treść informacji. Tylko oryginał niemieckiego organizatora stanowi podstawę prawną. WARUNKI UCZESTNICTWA ATTIKA REISEN Postanowienia ogólne Jeśli przez Attika Reisen została zarezerwowana wyłącznie usługa przewozowa, należy wyraźnie zwrócić uwagę na fakt, że Attika Reisen nie jest partnerem umowy z klientem. Chodzi tutaj o usługę pośrednią. W tym przypadku obowiązują ogólne warunki i informacje lub warunki transportowe Superfast Ferries lub Minoan Lines, które na życzenie otrzymają Państwo bezpośrednio w Attika Reisen lub w Państwa biurze Podróży. Jeśli usługa przewozowa zostanie zarezerwowana w Attika Reisen wraz z rezerwacją hotelową, wtedy obowiązują poniższe specjalne warunki Attika Reisen. 1. Zgłoszenie i potwierdzenie Podróży Zawarcie umowy o podróż dochodzi do skutku poprzez Państwa zgłoszenie i nasze pisemne potwierdzenie. Zgłoszenia i potwierdzenia można dokonać w wybranym przez Państwa biurze Podróży. Zgłoszenie dotyczy wszystkich wymienionych w nim uczestników, za których zobowiązania zawarte w umowie osoba zgłaszająca zgodzi się wziąć odpowiedzialność, jak za własne zobowiązania, jeśli przyjęła ona odpowiednie, osobne zobowiązanie poprzez podpisanie oddzielnego oświadczenia. Zgłoszenie lub zapytanie o podróż są dla Państwa wiążące w zasadzie przez 10 dni, jeśli w zgłoszeniu nie jest wyjątkowo wymagane niezwłoczne oświadczenie o przyjęciu oferty. W tym przypadku okres ten jest skrócony do 4 dni. Pisemnie potwierdzenie Podróży zawiera wszystkie własne dla Podróży dane, np. rodzaj zakwaterowania, programy dodatkowe i cenę. Jeśli treść potwierdzenia Podróży odbiega od treści zgłoszenia, należy tan fakt niezwłocznie zgłosić. Roszczenia związane z ww. różnicami tracą ważność, jeśli do rozpoczęcia Podróży nie została zgłoszona skarga. 2. Zapłata Wraz z zawarciem umowy należy wpłacić zaliczkę w wysokości 20% ceny Podróży, z doliczeniem premii na poczet ewentualnego ubezpieczenia od kosztów odstąpienia od Podróży. Pozostałych wpłat należy dokonywać w uzgodnionych terminach, a resztę kwoty najpóźniej przy przekazaniu lub uzyskaniu dostępu do dokumentów Podróży, jednak zwykle na 14 dni przed rozpoczęciem Podróży, jeśli podróż nie może już zostać odwołana z powodów wymienionych w punkcie 4. Jeśli pełna cena Podróży nie zostanie wpłacona terminowo, jesteśmy uprawnieni po ustaleniu terminu, do odmowy wykonania usługi i naliczenia odszkodowania w wysokości odpowiednich należności za rezygnację zgodnie z punktem 5.3.1 lub 5.3.2. Jednocześnie zwracamy uwagę na to, że w każdej chwili macie Państwo możliwość wykazania, że szkoda Attika Reisen związana z rezygnacją z Podróży nie powstała lub jest znacznie mniejsza, niż żądana kwota. Krótkoterminowych rezerwacji na mniej niż 14 dni przed rozpoczęciem Podrózy, należy dokonywać w formie pisemnej, przy czym wymagana jest niezwłoczna wpłata pełnej ceny Podrózy. Rękojmi za wpłaty na poczet Podrózy udziela: Zürich Versicherung AG - ubezpieczenie kaucji umowa nr 704.000.497.670 Solmsstr. 27-37 60486 Frankfurt nad Menem 3. Świadczenia i ceny Zakres objętych umową świadczeń jest określany w oparciu o opis świadczeń w katalogu oraz wskazania w części dotyczącej cen. Opłaty nadzwyczajne pobierane na lotnisku za środki bezpieczeństwa, są wliczone w cenę Podrózy. W przypadku lotów czarterowych, gdy pobyt trwa ponad 4 tygodnie do maksymalnie 6 tygodni, naliczana jest opłata w wysokości 50 EUR. W przypadku lotów liniowych pobyt powyzej 4 tygodni jest naliczany konkretnie odpowiednio do dostępnych klas rezerwacji. Prosimy o Państwa wyrozumiałość, ponieważ rezerwacja obejmująca pobyt powyżej 4 tygodni nie zawsze może być zaakceptowana. 4. Zmiany świadczeń i cen, zerwanie, odstąpienie od umowy przez Attika Reisen Attika Reisen zastrzega sobie możliwość zmiany potwierdzonych cen zawartych w umowie w przypadku podwyższenia kosztów transportu lub opłat za określone usługi takich, jak opłaty portowe i lotniskowe lub tez zmiany kursów walut dotyczących danej Podrózy, w takim zakresie, w jakim ich podwyżka na osobę lub na miejsce siedzące ma wpływ na cenę Podrózy, jeśli po zawarciu mowy do rozpoczęcia podróży pozostały ponad 4 miesiące. W przypadku późniejszej (dodatkowej) zmiany ceny podróży Attika Reisen niezwłocznie poinformuje o tym podróżnego, jednak najpóźniej 21 przed rozpoczęciem podróży. Po tym terminie cena nie może zostać podwyższona. Przy podwyżkach przekraczających 5% lub w przypadku znacznej zmiany istotnego świadczenia, podróżny ma prawo do bezpłatnego odstąpienia od umowy o podróż lub też może wymagać udziału w innej, co najmniej równie kosztownej podróży, jeśli Attika Reisen będzie w stanie zaoferować podróżnemu taką podróż ze swojej oferty, bez dodatkowych opłat. Wyżej wymienionych praw podróżny powinien dochodzić w stosunku do Attika Reisen bezzwłocznie po otrzymaniu od Attika Reisen zawiadomienia o podwyżce ceny lub zmianie w usługach. Attika Reisen może zerwać umowę, jeśli podróż zostanie znacząco utrudniona, zakłócona lub zagrożona w wyniku działania siły wyższej. Moze to przykładowo polegać na odgórnych zarządzeniach takich, jak zarekwirowanie statków, samolotów i samochodów oraz kryzysach, strajkach, katastrofach żywiołowych (sztorm, powódź itp.), zamieszkach, epidemiach, mobilizacji, zniszczeniu kwater, katastrofach technicznych. Jeżeli umowa zostanie zerwana z któregoś z wyżej wymienionych powodów, Attika Reisen zwróci cenę podróży z potrąceniem nakładów za już dostarczone usługi lub usługi, które będą jeszcze świadczone w celu zakończenia podróży. Koszty dodatkowe związane z transportem powrotnym ponoszą w równej części Attika Reisen i podróżny. W pozostałych przypadkach podróżny zostaje obciążony kosztami dodatkowymi. Jeśli umowa o podróż została zaoferowana wraz z podaniem minimalnej liczby uczestników, Attika Reisen ma prawo zerwać umowę do 2 tygodni przed rozpoczęciem podrózy, jeśli nie zostanie osiągnięta minimalna liczba uczestników. Podróżny zostanie o tym niezwłocznie poinformowany. Prosimy wziąć pod uwagę fakt, że podane dni odlotów i czasy odlotów nie są częścią umowy o podróż. Zastrzegamy sobie możliwość zmian. W związku z tym zwracamy również uwagę na to, że dzień wyjazdu lub powrotu nie mogą być uznawane za dni wypoczynkowe. Wszystkie oferty specjalne typu MIXX, PACK, X itp. oraz oferty z lotami liniowymi podlegają szczególnym zasadom. W ofertach takich wszelkie zmiany, poprawki lub rezygnacja podlegają bardzo wysokim kosztom, które mogą sięgać nawet do 100% kwoty rezerwacji. Koszty sprawdzane są na bieżąco i aktualne są tylko i wyłącznie w momencie sprawdzania. W przypadku powyższych ofert nie istnieje możliwość zmiany trasy ani dat ( jedynie całkowita anulacja ze 100% kosztami i nowa rezerwacja po aktualnie dostępnej cenie). 5.1 W każdej chwili przed rozpoczęciem podrózy mozecie Państwo zrezygnować z podróży. W Państwa własnym interesie i w celu uniknięcia nieporozumień oświadczenie o rezygnacji powinno mieć formę pisemną. Miarodajna do określenie momentu odstąpienia jest data wpłynięcia do Attika Reisen oświadczenia o rezygnacji. 5.2 Jeśli odstąpicie Państwo od podróży lub do niej nie przystąpicie, np. z powodu spóźnienia się na samolot, Attika Reisen moŜe wymagać stosownego odszkodowania za poczynione przygotowania do podróży i poniesione nakłady. Przy obliczaniu odszkodowania zostaną uwzględnione zaoszczędzone nakłady i mozliwe dalsze wykorzystanie świadczeń związanych z podróżą. 5.3 Wysokość stopy procentowej jest uzależniona od ceny podróży i momentu wpłynięcia oświadczenia o rezygnacji. Z reguły stopy procentowe, których żądamy od uczestnika podróży kształtują się, jak zostało to podane ponizej. W odniesieniu do wyznaczonych stóp procentowych i cen zwracamy uwagę na fakt, iz w każdej chwili macie Państwo możliwość wykazać, że Attika Reisen nie poniosła szkody lub szkoda/ poniesione koszty są znacznie mniejsze, niż wyznaczona kwota. 5.3.1 Pakiety podróżne (z przelotem) do 30 dni przed rozpoczęciem podróży 20% od 29 do 22 dnia przed rozpoczęciem podróży 25% od 21 do 15 dnia przed rozpoczęciem podróży 30% od 14 do 7 dnia przed rozpoczęciem Podrózy 45% od 6 dnia przed rozpoczęciem Podróży 55% w dniu rozpoczęcia podróży lub w przypadku nie przystąpienia lub anulacji po rozpoczęciu podróży 75% W przypadku podróży wyłącznie samolotem obowiązują specjalne opłaty za anulację: do 30 dni przed rozpoczęciem podróży 20% od 29 do 22 dnia przed rozpoczęciem podróży 25% od 21 do 15 dnia przed rozpoczęciem podróży 30% od 14 do 7 dnia przed rozpoczęciem podróży 45% od 6 dnia przed rozpoczęciem podróży 75% w dniu rozpoczęcia podróży lub w przypadku nie przystąpienia lub anulacji po rozpoczęciu podróży 100% W przypadku podróży wyłącznie samolotem w ruchu liniowym obowiązują specjalne warunki anulacji, które chętnie udostępnimy Państwu na Życzenie. 5.3.2 W przypadku dojazdu własnego do 30 dnia przed rozpoczęciem podróży 20%, co najmniej 50 EUR od 29 dnia przed rozpoczęciem podróży obowiązują te same warunki, co w punkcie 5.3.1. 5.3.3 W przypadku mieszkań wakacyjnych i willi, kary za anulację są naliczane indywidualnie dla poszczególnych domów i mogą być wymagane na żądanie Attika Reisen. 5.4 W przypadki anulacji należy zwrócić wydane dokumenty podróży (bilety lotnicze, bony hotelowe itd.), w przeciwnym wypadku będzie musiała zostać naliczona pełna cena podróży. Zwroty mogą być dokonywane wyłącznie w Attika Reisen. 5.5 W przypadku zmiany rezerwacji np. terminu podróży, celu podróży, zakwaterowania, rodzaju środka transportu, do 30 dnia przed rozpoczęciem podróży pobieramy opłatę w wysokości 15 EUR. Dla krótkoterminowych zmian rezerwacji od 29 dnia przed rozpoczęciem podróży obowiązują opłaty za anulację, jak w punkcie 5.3.1 i 5.3.2. W odniesieniu do wyznaczonych stóp procentowych i cen zwracamy uwagę na fakt, iż w każdej chwili macie Państwo możliwość wykazać, ze Attika Reisen nie poniosła szkody lub szkoda/poniesione koszty są znacznie mniejsze, niż wyznaczona kwota. Krótkoterminowe rezerwacje oraz podróże z obniżonymi cenami (oferty specjalne) będą w przypadku zmiany rezerwacji traktowane jako anulacja podróży przy jednoczesnym dokonaniu nowej rezerwacji. 5.6 Zmiany nazwiska lub zgłoszonych osób zastępczych są bezpłatne do 30 dni przed rozpoczęciem podróży. Od 29 dnia przed rozpoczęciem podróży pobieramy opłatę w wysokości 15 EUR za zmianę nazwiska. W przypadku lotów liniowych o możliwość zmiany nazwiska należy zapytać linie lotnicze, a opłaty są naliczane zgodnie z warunkami danych linii lotniczych. Uczestnicy i osoby zastępcze odpowiadają solidarnie. Możemy odmówić zmiany podróżnego, jeśli osoba zastępcza nie spełnia specjalnych warunków związanych z podróżą lub, jeśli na przeszkodzie stoją przepisy prawne lub rozporządzenia urzędowe. Jeśli 2 lub więcej osób zarezerwowało pokój dwuosobowy lub wieloosobowy, a na miejsce rezygnującego uczestnika nie ma osoby zastępczej, mamy prawo żądać pełnej ceny pokoju lub, jeśli to możliwe rozlokować pozostałych uczestników w inny sposób. 5.7 Uczestnicy podróży, którzy zarezerwowali jedynie przelot lub w miejscu docelowym nie domagali się się pilota, ani zarezerwowanego przez Attika Reisen zakwaterowania, są zobowiązani do potwierdzenia 2 dni przed wyjazdem terminu powrotu u lokalnego pilota lub w liniach lotniczych. 5.8 W przypadku zmian rezerwacji lotów czarterowych w miejscu docelowym (u plota Attika Reisen) zostanie, (jeśli są dostępne miejsca w samolocie) naliczona opłata manipulacyjna w wysokości 25 EUR. Na miejscu nie można domagać się zmiany rezerwacji. 5.9 Dla grup obowiązują warunki specjalne. 5. 10 Deponowanie biletów (z wyjątkiem Aegean Airlines i Olympic Airlines) jest generalnie możliwe. W przypadku zdeponowania biletu zostanie pobrana opłata w wysokości 20 EUR. 6. Odpowiedzialność i ograniczenie odpowiedzialności organizatora Jeśli Attika Reisen występuje wg umowy, jako przewoźnik lotniczy lub morski odpowiada zgodnie z postanowieniami prawa lotniczego w połączeniu z Umową Montrealską i Konwencją Ateńską z 1974 roku za przewóz pasażerów po morzach oraz za ich bagaż zgodnie z greckim prawem morskim itd., co obowiązuje również dla określenia granic odpowiedzialności. Roszczenia odszkodowawcze są ważne tylko w przypadku winy przewoźnika lotniczego będącego wykonawcą. Przy opóźnieniach i związanych z nimi szkodach pretensje wobec Attika Reisen można składać tylko wtedy, gdy nie są dostępne gwarantowane świadczenia lub, jeśli wartość lub przydatność całej Podrózy zostanie unieważniona lub zmniejszona. Nie obejmuje to jednak przypadków, gdy w czasie wyjazdu lub powrotu powstaną uciążliwe opóźnienia, na które Astika Reisen nie może mieć wpływu. Jeśli w ramach Podrózy lub dodatkowo jest świadczony transport regularnymi liniami lotniczymi i jeśli podróżnemu został wystawiony odpowiedni dokument uprawniający do przejazdu, to Attika Reisen świadczy usługi obce w takim zakresie, w jakim zostało to wyraźnie zaznaczone w opisie i potwierdzeniu Podrózy. Attika Reisen nie odpowiada w tym przypadku za wykonanie usług przewozowych samodzielnie. Odpowiedzialność Attika Reisen jest wyłączona w przypadku zakłóceń w usługach związanych z usługami świadczonymi wyłącznie przez niezależnych od nas podwykonawców np. takich, jak wycieczki, program sportowy, imprezy sportowe i inne. W pozostałych przypadkach Attika Reisen odpowiada za przedłożeniem przesłanek za wszystkie wynikające z umowy roszczenia odszkodowawcze związane ze szkodami, które nie są szkodami na ciele, jednak do najwyżej trzykrotnej ceny Podrózy, jeśli szkoda podróżnego nie została spowodowana ani przez rażące zaniedbania, ani umyślnie lub, jeśli organizator jest odpowiedzialny za szkody poniesione przez podróżnego spowodowane wyłącznie z winy podwykonawców. Żądanie obniżenia ceny Podrózy lub odszkodowania ulega przedawnieniu po upływie 2 lat. Proces przedawnienia rozpoczyna się z dniem, w którym zgodnie z umową podrósł powinna się zakończyć. Nie dotyczy to szkód wynikających z naruszenia życia, ciała, lub zdrowia oraz pozostałych szkód, które wyniknęły z ciężkiego zaniedbania obowiązków Attika Reisen lub umyślnie, czy też przez rażące zaniedbania obowiązków prawnego przedstawiciela lub podwykonawców Attika Reisen. 7. Przepisy paszportowe, wizowe dewizowe i sanitarne Attika Reisen informuje o przepisach paszportowych, wizowych, dewizowych i sanitarnych, obowiązujących obywateli Niemiec. Attika Reisen odpowiada za zawinione błędne informacje. Podróżny jest sam odpowiedzialny za przestrzeganie wszystkich przepisów potrzebnych do realizacji Podróży. Wszelkie uciążliwości wynikające z nieprzestrzegania tych przepisów ponosi podróżny. Podróżni nie posiadający niemieckiego paszportu, powinni we własnym interesie zapoznać się z wyżej wymienionymi przepisami we właściwym konsulacie. Podróżny powinien w odpowiednim czasie zasięgnąć informacji o zabezpieczeniach przed infekcjami, szczepieniach oraz innych środkach profilaktycznych. W danym wypadku należy zasięgnąć rady lekarza. 8. Sąd właściwy Podróżny może zaskarżyć organizatora w miejscu jego siedziby. W przypadku powództwa Organizatora przeciwko podróżnemu decydujące jest miejsce zamieszkania podróżnego chyba, że powództwo jest kierowane przeciwko pełnoprawnym przedsiębiorcom lub osobom, które po zawarciu umowy przeniosły swoje zwykłe miejsce pobytu za granicę lub, jeśli w czasie składania powództwa ich miejsce zamieszkania było nieznane. W tych przypadkach decydujące znaczenie ma siedziba organizatora. Wskazówki: 1. Prosimy wziąć pod uwagę fakt, iż życzenia specjalne, które wykraczają poza katalog, mogą być potwierdzone przez biuro podróży jedynie po uprzednim uzgodnieniu tego z nami. 2. Podróżnym zalecamy zawarcie umowy ubezpieczenia od kosztów odstąpienia od Podróży i ubezpieczenia bagażu. 3. Przedmioty wartościowe i lekarstwa prosimy przewozić w bagażu podręcznym, ponieważ odpowiedzialność w przypadku transportu jest ograniczona. 4. Mimo naszych starań nie możemy niestety wykluczyć, że w pojedynczych przypadkach w trakcie przeprowadzania Podrózy mogą wystąpić problemy. W tej sytuacji podróżny jest zobowiązany do niezwłocznego zgłoszenia reklamacji lokalnemu przedstawicielowi Attiki. Jest on upoważniony do zadbania o usunięcie wad, jeśli jest to możliwe. Jeśli podróżny z własnej winy zaniecha zgłoszenia wady, nie może żądać obniżenia ceny podróży. Jednocześnie należy żądać od pilota (lokalnego przedstawiciela) potwierdzenia o przyjęciu zgłoszenia wady. Lokalny przedstawiciel nie jest jednak uprawniony ani pod względem prawnym, ani faktycznym do uznania roszczeń. 5. Jeśli podróż zostanie poważnie naruszona z powodu wady, uczestnik podróży może zerwać umowę. Zerwanie umowy jest jednak dopuszczalne tylko wtedy, gdy Attika Reisen nie usunie wad w ciągu ustalonego przez podróżnego odpowiedniego terminu. Zerwanie umowy bez zachowania terminu jest możliwe jedynie, jeśli usunięcie wady nie jest możliwe, zostało odmówione lub, jeśli zerwanie umowy jest uzasadnione przez szczególny interes uczestnika podróży. 6. Jeśli w czasie obowiązywania katalogu będą wymagane zmiany w przepisach prawnych, również zmiany w naszych „ogólnych warunkach podróży", przyjmiemy te nowe warunki za podstawę naszych umów, które zostały zawarte od momentu wejścia w Zycie nowych przepisów. Nowe warunki otrzymają Państwo w swoim biurze podróży, w odpowiednim czasie przed zawarciem umowy. 7. Stan: listopad 2008 Organizator: Attika Reisen Sp. z o. o. & Co.KG Sonnenstr. 3, 80331 Monachium , Telefon: (089) 54 555 – 100 , Telefax: (089) 54 555 - 280 e-mail: firstname.lastname@example.org Attika Reisen Sp. z o. o. & Co.KG, z siedzibą w Monachium Rejestr handlowy Monachium: A 71193 Zarząd Attika Reisen Sp. z o. o Rejestr handlowy Monachium: B 52328 Kierownictwo: Michael Karavàs Numer podatkowy: 601/23302 Numer ID podatku obrotowego: DE812104602 Organizator zastrzega sobie prawo do zmian w warunkach oraz błędów w druku. Aktualne warunki uczestnictwa dostępne bezpośrednio na stronie organizatora.	<urn:uuid:f5d16215-a402-4151-ac95-8dd6ee1b8b61>	finepdfs	1.132813	CC-MAIN-2019-26	http://www.wakacje.wyjazdy.travel/data/pliki/5_ATTIKA%20REISEN_wyjazdy-travel.pdf	2019-06-18T11:56:27Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-26/segments/1560627998716.67/warc/CC-MAIN-20190618103358-20190618125358-00551.warc.gz	311,445,251	0.999983	0.999985	0.999985	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 6298, 12167, 18031 ]	1	0
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO DLA KLAS I-III Co uczniowie powinni mieć na lekcji? podręcznik, ćwiczeniówkę, zeszyt 16 kartkowy w linię lub kratkę, teczkę na prace, przybory do pisania i rysowania. Metody i formy oceniania: \| \| CO BĘDĘ OCENIAĆ? \| JAK CZĘSTO? \| \|---\|---\|---\| \| \| odpowiedzi ustne \| na bieżąco \| \| \| sprawdziany \| po każdym rozdziale \| \| aktywność na lekcjach \| aktywność na lekcjach \| na bieżąco \| \| \| \| (trzy „+” = ocena bardzo dobra) \| \| \| \| (trzy „-„ = ocena niedostateczna) \| \| \| ćwiczeniówka \| na bieżąco \| \| \| zadanie domowe \| na bieżąco \| Zasady sprawdzania i oceniania osiągnięć: 1. Uczeń powinien mieć na każdej lekcji podręcznik, ćwiczeniówkę, zeszyt oraz przybory do pisania i rysowania. Uczeń zobowiązany jest do systematycznego prowadzenia zeszytu ćwiczeń, a także do uzupełniania braków w przypadku nieobecności w szkole (termin- tydzień). 2. Brak ćwiczeń w dniu, w którym należało okazać pracę domową, traktowany jest jako brak zadania domowego. 3. Dwa razy w semestrze uczeń może nie mieć zadania domowego (zapis w dzienniku jako bz). Za kolejne braki zadań uczeń otrzymuje ocenę niedostateczną. 4. Uczeń w ciągu semestru może dwa razy bez konsekwencji zgłosić swoje nieprzygotowanie do lekcji (zapis w dzienniku jako np). Za kolejne nieprzygotowanie uczeń otrzymuje ocenę niedostateczną. 5. Po każdej usprawiedliwionej nieobecności nieprzygotowanie oraz brak zadania są usprawiedliwione, a uczeń jest zobowiązany do uzupełnienia zaległości (termin-tydzień). 6. Wiadomości i umiejętności językowe ucznia będą podlegały systematycznej ocenie według kryteriów oceniania, określające poziom osiągnięć ucznia w określonej dziedzinie jego wiedzy i umiejętności. 7. Punktacja procentowa prac pisemnych uczniów: 0-29% - niedostateczny 30-49% - dopuszczający 50-74% - dostateczny 75-89% - dobry 90-100% - bardzo dobry 100% + zadanie dodatkowe – ocena celująca KRYTERIA WYMAGAŃ NA POSZCZEGÓLNE OCENY: Ocenę celującą /6/ uczeń otrzymuje, gdy jego wiadomości i umiejętności przekraczają poziom wymagany na ocenę bardzo dobrą /5/. Ocenę niedostateczną /1/ uczeń otrzymuje, gdy poziom jego wiadomości i umiejętności jest niższy, niż wymagany na ocenę dopuszczającą /2/. KLASA I Ocena bardzo dobra /5/: Słuchanie: - Rozumie polecenia nauczyciela - Uważnie słucha wypowiedzi innych uczniów i nauczyciela - Rozumie sens prostych historyjek Mówienie: - Udziela odpowiedzi na pytania jednym słowem lub prosty zwrotem - Potrafi powtórzyć za modelem (nauczycielem, nagraniem) - Rozumie znaczenie słów, gdy je usłyszy - Bardzo dobrze opanował/a słownictwo wprowadzone w danym roku szkolnym - Rozpoznaje znaczenie słów, gdy zobaczy je napisane - Przypomina sobie dawno poznane słowa Czytanie: - Czyta wyrazy poznane w danym roku szkolnym - Potrafi wskazać napisane zwroty, gdy je usłyszy Pisanie: - - Starannie pisze po śladzie Poprawnie przepisuje krótkie wyrazy Ocena dobra /4/: Słuchanie: - Rozumie krótkie polecenia nauczyciela, poparte gestem - Uważnie słucha wypowiedzi innych uczniów i nauczyciela - Rozumie sens prostych historyjek Mówienie: - Udziela odpowiedzi na pytania jednym słowem - Potrafi powtórzyć za modelem (nauczycielem, nagraniem) - Rozumie znaczenie słów, gdy je usłyszy - Dobrze opanował/a słownictwo wprowadzone w danym roku szkolnym - Czasami przypomina sobie dawno poznane słowa Czytanie: - Potrafi wskazać napisane zwroty, gdy je usłyszy - Czyta proste wyrazy poznane w danym roku szkolnym Pisanie: - Poprawnie przepisuje krótkie wyrazy - Starannie pisze po śladzie Ocena dostateczna /3/: Słuchanie: - Rozumie krótkie polecenia nauczyciela, poparte gestem - Rozumie sens bajek i historyjek przy pomocy nauczyciela - Czasami potrafi wyróżnić najważniejsze informacje z prostego tekstu słuchanego - Rozumie sens krótkich tekstów przy pomocy nauczyciela Mówienie: - Na ogół udziela odpowiedzi na pytania jednym słowem - Potrafi powtórzyć za modelem (nauczycielem, nagraniem) - Czasami rozumie znaczenie słów, gdy je usłyszy - Rozpoznaje formę graficzną tylko najprostszych słów - Czasami przypomina sobie dawno poznane słowa - Dostatecznie opanował/a słownictwo wprowadzone w danym roku szkolnym Czytanie: - Czasami potrafi wskazać napisane zwroty, gdy je usłyszy - Czyta tylko proste wyrazy poznane w tym roku szkolnym Pisanie: - Pisze po śladzie - Przepisuje pojedyncze wyrazy, czasami z błędami Ocena dopuszczająca /2/: Słuchanie: - Na ogół rozumie ogólny sens bajek i historyjek - przy pomocy nauczyciela - Często rozumie krótkie polecenia nauczyciela, zawsze poparte gestem - Na ogół rozumie ogólny sens krótkich tekstów - przy pomocy nauczyciela - Ma trudności ze zrozumieniem najważniejszych informacji z prostego tekstu słuchanego Mówienie: - Powtarza za modelem, ale popełnia błędy - Czasami udziela odpowiedzi na pytania jednym słowem - Czasami rozpoznaje znaczenie usłyszanych słów - Na ogół nie rozpoznaje formy graficznej poznanych słów Czytanie: - Ma jeszcze kłopoty z czytaniem; Pisanie: - Przepisuje pojedyncze wyrazy, często z błędami - Pisze po śladzie KLASA II Ocena bardzo dobra /5/: Słuchanie: - Rozumie polecenia nauczyciela - Uważnie słucha wypowiedzi innych uczniów i nauczyciela - Rozumie sens prostych historyjek - Potrafi wyróżnić proste informacje z tekstu pisanego i słyszanego Mówienie: - Potrafi powtórzyć za modelem (nauczycielem, nagraniem) - Wypowiada się słowami i zdaniami - Udziela odpowiedzi na pytania - Posługuje się słownictwem poznanym na lekcji - Rozpoznaje znaczenie napisanych i wypowiedzianych słów - Bardzo dobrze opanował/a słownictwo wprowadzone w danym roku szkolnym - Przypomina sobie dawno poznane słowa Czytanie: - Czyta z podziałem na role - Zdania czyta głośno ze zrozumieniem - Potrafi poprawnie przeczytać nowe słowa Pisanie: - Poprawnie przepisuje - Pisze poprawnie z pamięci proste słowa - Potrafi napisać krótki tekst według wzoru Ocena dobra /4/: Słuchanie: - Rozumie polecenia nauczyciela - Uważnie słucha wypowiedzi innych uczniów i nauczyciela - Rozumie sens prostych historyjek - Potrafi wyróżnić proste informacje z tekstu pisanego Mówienie: - Potrafi powtórzyć za modelem (nauczycielem, nagraniem) - Wypowiada się słowami, czasami wypowiada się zdaniami - Rozpoznaje znaczenie wypowiedzianych słów - Posługuje się słownictwem poznanym na lekcji - Dobrze opanował/a słownictwo wprowadzone w danym roku szkolnym - Czasami przypomina sobie dawno poznane słowa Czytanie: - Czyta głośno proste zdania Pisanie: - Pisze poprawnie proste słowa z pamięci, choć zdarzają się drobne błędy - Poprawnie przepisuje - Potrafi napisać krótki tekst według wzoru Ocena dostateczna /3/: Słuchanie: Rozumie krótkie polecenia nauczyciela, często poparte gestem - - Rozumie sens bajek i historyjek - Czasami potrafi wyróżnić najważniejsze informacje z prostego tekstu słuchanego Mówienie: - Wypowiada się słowami, nie wypowiada się zdaniami - Potrafi powtórzyć za modelem (nauczycielem, nagraniem) - Rozpoznaje znaczenie prostych napisanych lub wypowiedzianych słów - Dostatecznie opanował/a słownictwo wprowadzone w danym roku szkolnym Czytanie: - Nie potrafi poprawnie przeczytać nowych słów - Czyta pojedyncze wyrazy Pisanie: - Potrafi napisać krótki tekst według wzoru z błędami - Poprawnie przepisuje Ocena dopuszczająca /2/: Słuchanie: - Rozumie sens bajek i historyjek przy pomocy nauczyciela - Często rozumie krótkie polecenia nauczyciela, zawsze poparte gestem - Ma duże trudności z wyróżnieniem najważniejszych informacji z prostego tekstu słuchanego Mówienie: - Odpowiada na pytania pojedynczymi słowami – przy pomocy nauczyciela - Powtarza z błędami - Ma kłopoty z przypominaniem sobie poznanych słów Czytanie: - Ma jeszcze kłopoty z czytaniem - Czyta pojedynczymi wyrazami Pisanie: - Poprawnie przepisuje KLASA III Ocena bardzo dobra /5/: Słuchanie: - Rozumie sens bajek, historyjek i krótkich tekstów - Rozumie polecenia nauczyciela - Potrafi wyróżnić najważniejsze informacje z tekstu słuchanego - Uważnie słucha wypowiedzi innych uczniów i nauczyciela Mówienie: - Odpowiada na pytania zdaniami - Potrafi powtarzać za nauczycielem lub nagraniem i naśladować wymowę angielską - Samodzielnie zadaje proste pytania - Posiada bardzo duży zasób słów Czytanie: - Śledzi czytany przez nauczyciela tekst i potrafi wskazać na przeczytany wyraz - Rozumie często powtarzane polecenia pisemne - Czyta proste zdania ze zrozumieniem Pisanie: - Pisze czytelnie, poprawnie ortograficznie i gramatycznie - Konstruuje pisemne wypowiedzi - Pisze poprawnie z pamięci i ze słuchu Ocena dobra /4/: Słuchanie: - Rozumie sens bajek i historyjek - Wykonuje polecenia wydawane przez nauczyciela po angielsku - Potrafi wyróżnić najważniejsze informacje z tekstu słuchanego - Rozumie sens krótkich tekstów, nagrań i wypowiedzi kolegów Mówienie: - Odpowiada na pytania prostymi zdaniami - Potrafi powtarzać za nauczycielem lub nagraniem - Posiada duży zasób słów Czytanie: - Śledzi czytany przez nauczyciela tekst i potrafi wskazać na przeczytany wyraz - Rozumie często powtarzane polecenia pisemne - Czyta głośno proste zdania Pisanie: - Konstruuje pisemne wypowiedzi - Pisze czytelnie i poprawnie ortograficznie - Pisząc z pamięci popełnia drobne błędy Ocena dostateczna /3/: Słuchanie: - Czasami wykonuje polecenia wydawane przez nauczyciela po angielsku - Rozumie sens bajek i historyjek - Czasami potrafi wyróżnić najważniejsze informacje z tekstu słuchanego Mówienie: - Potrafi powtarzać za nauczycielem lub nagraniem - Odpowiada na pytania zdaniami przy pomocy nauczyciela - Posiada dostateczny zasób słów Czytanie: - Czasami czyta z podziałem na role - Czyta pojedyncze wyrazy poprzez kojarzenie formy pisanej z obrazkiem i proste zdania Pisanie: - Przepisuje poprawnie pojedyncze wyrazy i zdania z tablicy - Pisze z błędami - Wstawia wyrazy w luki na podstawie wzoru Ocena dopuszczająca /2/: Słuchanie: - Rozumie krótkie polecenia nauczyciela, zawsze poparte gestem - Rozumie sens bajek i historyjek przy pomocy nauczyciela - Samodzielnie nie wykonuje ćwiczeń opartych na rozumieniu ze słuchu - Rozumie sens krótkich tekstów przy pomocy nauczyciela Mówienie: - Niechętnie i rzadko wypowiada się - Potrafi powtarzać za nauczycielem lub nagraniem, czasami z błędami - Ma kłopoty z przypomnieniem sobie słów Czytanie: - Ma jeszcze kłopoty z czytaniem, czyta pojedynczymi wyrazami Pisanie: - Przepisuje pojedyncze wyrazy i zdania z tablicy, często z błędami - Wstawia wyrazy w luki na podstawie wzoru, często z błędami	<urn:uuid:4e882edf-82c8-493d-90f3-a5100b57eb8f>	finepdfs	3.722656	CC-MAIN-2018-43	http://sp132.waw.pl/images/dokumenty/dokumenty_szkoly/Wymagania_edukacyjne/angielski/klasy_1_3.pdf	2018-10-15T21:36:58Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-43/segments/1539583509845.17/warc/CC-MAIN-20181015205152-20181015230652-00201.warc.gz	330,567,885	0.99986	0.999911	0.999911	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2929, 4977, 6752, 8607, 10552 ]	1	0
UCHWAŁA NR XVI/166/2019 RADY MIASTA NOWY TARG z dnia 27 grudnia 2019 roku w sprawie: w sprawie zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń na terenie Miasta Nowy Targ. (Dz. Urzęd. Woj. Małopolskiego z 22 stycznia 2020r., poz. 731) z późn. zm. 1) Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 506 z późn. zm.) oraz art. 37a ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020r. poz. 293) Rada Miasta Nowy Targ uchwala co następuje: Rozdział 1. Przepisy ogólne § 1. 1. Uchwala się zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych z jakich mogą być wykonane. 2. Uchwała dotyczy całego obszaru Miasta Nowy Targ z wyłączeniem terenów zamkniętych ustalonych przez inne organy niż ministra do spraw transportu. § 2. Niniejsza uchwała nie dotyczy sytuowania na terenie Miasta Nowy Targ: 1) tablic urzędowych w rozumieniu § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 1955r. w sprawie tablic i pieczęci urzędowych (Dz. U. z 1955r. Nr 47 poz 316 z późn. zm.), oraz urządzeń służących do prezentacji informacji w ramach systemu informacji miejskiej; 2) tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, dla których zasady sporządzania zostały określone w przepisach odrębnych, w szczególności zapisy uchwały nie dotyczą tablic informacyjno-promocyjnych, dotyczących projektów współfinansowanych ze środków zewnętrznych; § 3. 1. Uchwała obejmuje ustalenia zawarte w treści uchwały oraz w części graficznej stanowiącej załącznik Nr 1 - w skali 1:10000 - Strefy krajobrazowe Miasta Nowy Targ. 2. Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag do projektu uchwały stanowi załącznik Nr 2 do niniejszej uchwały. § 4. 1. Ilekroć w uchwale jest mowa o: 1) elewacji - należy przez to rozumieć zewnętrzną ścianę budynku; 2) tablicy reklamowej - należy przez to rozumieć tablicę reklamową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1 Zmiana Uchwałą NR XXX/328/2021 RADY MIASTA NOWY TARG z dnia 24 maja 2021 roku, (Dz. Urzęd. Woj. Małopolskiego z 9 czerwca 2021r., poz. 3341) 3) urządzeniu reklamowym - należy przez to rozumieć urządzenie reklamowe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 4) szyldzie - należy przez to rozumieć szyld w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 5) pylonie - należy przez to rozumieć wolnostojące, pionowe, trwale połączone z gruntem urządzenie reklamowe, jedno lub wielostronne, charakteryzujące się zwartą formą i kształtem, na którym istnieje możliwość zamieszczenia co najmniej jednej reklamy lub szyldu; 6) totemie - należy przez to rozumieć wolnostojące, pionowe, trwale połączone z gruntem jedno lub dwustronne urządzenie reklamowe w formie słupa, na którym w górnej części umieszczone jest logo firmy reklamowanej przez ten znak; 7) ogrodzeniu pełnym - należy przez to rozumieć mur pełny lub takie ogrodzenie, w którym powierzchnia prześwitów widocznych w kierunku prostopadłym do elewacji ogrodzenia wynosi mniej niż 20% na każdy metr bieżący ogrodzenia; 8) teren dostępny publicznie - należy przez to rozumieć powszechnie dostępne miejsce w strukturze funkcjonalno-przestrzennej miasta dla nieograniczonego kręgu osób. 9) 1) powierzchni reklamowej – należy przez to rozumieć pole powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służące ekspozycji reklamy. 2. Pozostałe określenia użyte w uchwale należy rozumieć zgodnie z ich definicjami określonymi w przepisach odrębnych. § 5. W celu określenia zasad i warunków sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz określenia gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych z jakich mogą być wykonane obszar Miasta Nowy Targ podzielono na trzy strefy krajobrazowe oznaczone na załączniku graficznym Nr 1: 1) I strefa krajobrazowa - teren zespołu staromiejskiego wraz z terenem historycznych przedmieść obejmujący swym zasięgiem od strony południowej: nieruchomości położone wzdłuż ul. Szaflarskiej do skrzyżowania z al. Kopernika, od strony zachodniej: nieruchomości położone wzdłuż ul. Królowej Jadwigi i południowej strony ul. Kolejowej do skrzyżowania z Al. Tysiąclecia, od strony północnej nieruchomości położone wzdłuż ul. Grel do nr 24a po stronie północnej i nr 49 po stronie południowej, wzdłuż ul. Św. Anny do skrzyżowania z ul. Skotnica, wzdłuż ul. Kowaniec do nr 36a po stronie zachodniej i nr 55 po stronie wschodniej, wzdłuż ul. Kokoszków do nr 1 po stronie północnej i do nr 14 po stronie południowej oraz od strony wschodniej nieruchomości położone wzdłuż ul. Waksmundziej do ul. Legiony Piłsudskiego oraz od ronda Ofiar Katynia do nr 143 po stronie północnej i nr 182 po stronie południowej; 2) II strefa krajobrazowa - pas 50-200 m od krawędzi istniejących lub projektowanych jezdni dróg krajowych; 3) III strefa krajobrazowa - pozostały obszar Miasta Nowy Targ, nie objęty innymi strefami. Rozdział 2. Warunki sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych § 6. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych we wszystkich strefach krajobrazowych: 1) zakaz: a) sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych - 1) nad drogami publicznymi i placami z wyłączeniem tablic reklamowych i urządzeń reklamowych wymienionych w pkt. 3 lit. e), - 1) na ogrodzeniach i balustradach z wyłączeniem tablic reklamowych i urządzeń reklamowych wymienionych pkt. 3 lit. f), - wychodzących poza obrys elewacji budynku, - na mostach, wiaduktach, przepustach i kładkach, - na budowlach i urządzeniach infrastruktury technicznej, w szczególności takich jak: latarnie, słupy linii sieci uzbrojenia terenu, stacje transformatorowe, itp. - na dachach budynków, - w sposób przesłaniający widoczność oznakowania drogowego, - w pasie dzielącym jezdnie, - na barierkach oddzielających jezdnie lub przystanki, - na drzewach i w szpalerach drzew, - w sposób zasłaniający okna i drzwi oraz charakterystyczne detale architektoniczne budynku (takie jak gzyms, parapet, balustrada, okiennice, dekoracje sztukatorskie); b) stosowania: - tablic reklamowych i urządzeń reklamowych o jaskrawej kolorystyce, odbijających światło, z wykorzystaniem projekcji świetlnych i elementów ruchomych, emitujących światło o zmieniającym się natężeniu (błyskowe lub pulsujące); 2) nakaz: a) stosowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych wykonanych z materiałów takich jak: dibond, szkło, pleksi, metal, drewno, PCV, folia okienna, 3) dopuszcza się: a) sytuowanie tablic reklamowych w wiatach przystankowych komunikacji miejskiej na następujących zasadach: - sytuowanie nie więcej niż jednej tablicy reklamowej, - wielkość tablicy reklamowej nie może przekroczyć 1,8 m wysokości i 1,2 m szerokości, - 1) wykreślony b) na budynkach usługowych o powierzchni użytkowej powyżej 2000 m 2: - 1) sytuowanie na budynku nie więcej niż jednej tablicy reklamowej o powierzchni reklamowej większej niż określona w zapisach szczegółowych niniejszej uchwały lecz nie większej niż 62 m 2 w obrębie elewacji, c) 1) sytuowanie miejskich tablic reklamowych i miejskich słupów ogłoszeniowych w pasach dróg publicznych i na terenach, będących własnością lub w posiadaniu Gminy Miasto Nowy Targ, d) 1) wykreślony e) 1) sytuowanie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych o powierzchni reklamowej nie przekraczającej 25 m 2 , służących reklamie imprez bądź wydarzeń jako tymczasowych instalowanych na okres nie dłuższy niż 30 dni przed ich rozpoczęciem i do 7 dni po ich zakończeniu, f) 1) sytuowanie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych wyborczych, o powierzchni reklamowej nie przekraczającej 12 m 2 , zawierających treści promujące kandydatów w wyborach powszechnych wyłącznie na czas trwania kampanii wyborczej, wyborów i do 30 dni po ich zakończeniu. § 7. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w I strefie krajobrazowej: 1) zakaz: a) sytuowania tablic reklamowych, b) sytuowania urządzeń reklamowych, z zastrzeżeniem § 6 pkt 3. lit. c-f. § 8. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w II strefie krajobrazowej: 1) zakaz: a) sytuowania tablic reklamowych, b) sytuowania urządzeń reklamowych; z zastrzeżeniem § 6 pkt 3. § 9. 1. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w III strefie krajobrazowej: 1) 1) zakaz: a) sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych o powierzchni reklamowej przekraczającej 18 m 2 z wyłączeniem tablic reklamowych wymienionych w § 6 pkt 3 lit. b, b)sytuowania totemów reklamowych o powierzchni reklamowej przekraczającej 1 m 2 , c) sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych o wysokości licząc od poziomu terenu do górnej krawędzi urządzenia przekraczającej: - 9 m; 2) dopuszcza się: a) stosowanie urządzeń reklamowych w formie naszybowej na całej powierzchni witryny, b) sytuowanie urządzeń reklamowych w formie flag nie więcej niż jedna na każde 500 m 2 nieruchomości i nie więcej niż 6, c) sytuowanie urządzeń reklamowych w formie pylonu na następujących warunkach: - maksymalna wysokość: 8 m, - maksymalna szerokość: 2,5 m, - maksymalna grubość: 0,7 m, d) sytuowanie urządzeń reklamowych w formie totemu reklamowego na następujących warunkach: - 1) powierzchnia reklamowa do 1 m 2, - 1) wykreślony - maksymalna wysokość: 8 m, - maksymalna szerokość : 1,2 m. Rozdział 3. Warunki sytuowania szyldów § 10. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania szyldów we wszystkich strefach krajobrazowych: 1) zakaz: a) sytuowania więcej niż jednego szyldu informującego o danej działalności na nieruchomości lub elewacji budynku z zastrzeżeniem pkt 3, b) sytuowania szyldów na balustradach, c) w sposób zasłaniający okna i drzwi oraz charakterystyczne detale architektoniczne budynku (takie jak gzyms, parapet, okiennice, dekoracje sztukatorskie itp.), d) 1) dla szyldów prostopadłych do elewacji sytuowania szyldów na wysokości poniżej 2,5 m od poziomu terenu i odległości większej niż 0,8 m od ściany elewacji do krańca wysięgnika i powierzchni reklamowej przekraczającej 1 m 2 , e) stosowania szyldów o jaskrawej kolorystyce, odbijających światło, z wykorzystaniem projekcji świetlnych i elementów ruchomych, emitujących światło o zmieniającym się natężeniu (błyskowe lub pulsujące); 2) nakaz: a) stosowania szyldów wykonanych z materiałów takich jak: dibond, szkło, pleksi, metal drewno, PCV, folia okienna; 3) dopuszcza się: a) dla budynków, w których prowadzona jest działalność, a nie przylegających do ciągów komunikacyjnych, możliwość sytuowania dodatkowego szyldu w formie pylonu, totemu, wolnostojącej tablicy lub tablic na części ogrodzenia o wymiarach i formie określonych w przepisach szczegółowych, b) dla budynków usługowych o powierzchni użytkowej powyżej 2000 m 2 : - możliwość lokalizacji 2 szyldów na elewacji budynku informujących o danej działalności, - 1) sytuowanie na elewacji budynku szyldów o powierzchni reklamowej do 6,5 m 2 z zastrzeżeniem tiret trzecie, - sytuowanie na budynku nazwy własnej obiektu lub nazwy wiodącego podmiotu prowadzącego w nim działalność w formie tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego o wysokości maks. 6 m umiejscowionego na dachu albo elewacji budynku, c) dla stacji paliw możliwość lokalizacji 3 szyldów na nieruchomości informujących o danej działalności, d) 1) sytuowanie szyldów w formie naszybowej o powierzchni reklamowej nie przekraczającej 25% powierzchni szklenia, e) dla lokali gastronomicznych oraz ogródków gastronomicznych zlokalizowanych w przestrzeniach publicznych jedno dodatkowe urządzenie reklamowe mające jedną z wymienionych form: - stojaka reklamowego o maksymalnych wymiarach gabloty lub pulpitu 50 x 45 cm oraz wysokości stojaka do 120 cm, - gabloty ekspozycyjnej umieszczonej płasko na elewacji o maksymalnych wymiarach 40 x 60 cm i gr. 12 cm. § 11. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania szyldów w I strefie krajobrazowej: 1) zakaz: a) sytuowania szyldów: - na płaszczyźnie elewacji frontowej powyżej ostatniego gzymsu nad pierwszą kondygnacją, w przypadku braku gzymsu nad pierwszą kondygnacją szyldy umieszczane na płaszczyźnie elewacji frontowej mogą być sytuowane do wysokości 0,6 m poniżej parapetu najniżej położonego okna pierwszego piętra, - na dachach budynków oraz na górnej krawędzi elewacji budynków, - prostopadłych do elewacji w pierzejach przyrynkowych, - 1) o powierzchni reklamowej większej niż 0,5 m 2 lub wysokości większej niż 0,5 m w przypadku tablic i 0,7 m w przypadku liter bez tła montowanych bądź malowanych na elewacji, - w odległości od krawędzi ściany mniejszej niż odległość najbliżej położonego okna lub drzwi parteru od krawędzi tej ściany, z zastrzeżeniem § 10 pkt 3. 2) nakaz: a) 1) sytuowania szyldów w linii parteru płasko na elewacji, na której nie znajduje się główne zewnętrzne wejście do lokalu, w którym prowadzona jest działalność na następujących zasadach: - powierzchnia reklamowa jednego modułu nie przekraczająca 0,2 m 2 , - łączna powierzchnia reklamowa szyldów na elewacji do 4 m 2 ; b) w przypadku większej niż jeden liczby szyldów na elewacji nakaz sytuowania jednego szyldu zbiorczego lub kilku szyldów o tej samej wysokości w formie powtarzającego się modułu lub jego wielokrotności i sytuowania ich w jednej linii poziomej lub pionowej, z zastrzeżeniem § 10 pkt 3. 3) dopuszcza się: a) 1) dla budynków nie przylegających do ciągów komunikacyjnych sytuowanie dodatkowego szyldu w formie: - pylonu o wysokości do 2,5 m, szerokości do 1,2 m i grubości do 0,4 m, - tablicy na ogrodzeniu o powierzchni reklamowej do 0,2 m 2. § 12. 1. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania szyldów w II strefie krajobrazowej: 1) zakaz: a) 1) sytuowania szyldów: - o powierzchni reklamowej większej niż 3 m 2 , - na dachach budynków oraz na górnej krawędzi elewacji budynków, z zastrzeżeniem § 10 pkt 3. 2) nakaz: a) sytuowania szyldów na elewacji jedynie w pasie między górną krawędzią okien lub drzwi parteru a: - krawędzią dachu lub attyki - w przypadku budynków parterowych, - dolną krawędzią okien pierwszego piętra - w przypadku budynków piętrowych, z zastrzeżeniem § 10 pkt 3. 3) 1) dopuszcza się: a) dla budynków nie przylegających do ciągów komunikacyjnych sytuowanie dodatkowego szyldu w formie: - pylonu lub totemu o wysokości do 8 m, szerokości do 1,5 m, gr. do 0,4 m, - tablicy na ogrodzeniu o powierzchni reklamowej do 0,2 m 2 b) na niezabudowanej działce sytuowanie szyldu w formie: - pylonu lub totemu o wysokości do 8 m, szerokości do 1,5 m, gr. do 0,4 m, - tablicy na ogrodzeniu o powierzchni reklamowej do 0,2 m 2 . § 13. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania szyldów w III strefie krajobrazowej: 1) zakaz: a) 1) sytuowania szyldów o powierzchni reklamowej przekraczającej 3 m 2 lub wysokości większej niż 1 m dla szyldów płaszczyznowych sytuowanych na elewacji budynków, z zastrzeżeniem § 10 pkt 3. 2) nakaz: a) w przypadku większej niż jeden liczby szyldów na elewacji nakaz sytuowania ich w równych rzędach lub kolumnach, z zastrzeżeniem § 10 pkt 3. 3) dopuszcza się: a) sytuowanie szyldu : - pionowo na dachach budynków oraz na górnej krawędzi elewacji budynku jedynie w formie ażurowych liter o wysokości do 2 m, - płasko na elewacji w formie ażurowych liter bądź symboli o wysokości nie przekraczającej 2 m, b) sytuowanie szyldów w formie flag nie więcej niż jedna na każde 500 m 2 nieruchomości i nie więcej niż 3, c) 1) dla budynków nie przylegających do ciągów komunikacyjnych sytuowanie dodatkowego szyldu w formie: - pylonu o wysokości do 8 m, szerokości do 2,5m i grubości do 0,7 m, - tablicy o powierzchni reklamowej do 6,5 m 2 i wysokości do 8 m od poziomu terenu, - totemu o szerokości do 2,5 m i wysokości: do 16 m - dla budynków o powierzchni użytkowej większej niż 2000 m 2 , do 8 m - dla pozostałych budynków, powierzchnia reklamowa szyldu do 1,5 m 2 , - tablicy na ogrodzeniu o powierzchni reklamowej do 0,35 m 2 . Rozdział 4. Warunki sytuowania obiektów malej architektury oraz ogrodzeń § 14. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury na terenie Miasta Nowy Targ: 1) ustala się maksymalne wysokości obiektów małej architektury: a) 6 m dla obiektów kultu religijnego, takich jak kapliczki, krzyże przydrożne, figury, b) 5 m dla posągów, wodotrysków i innych obiektów architektury ogrodowej, c) 4 m dla obiektów użytkowych służących rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, takich jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki, 2) nakaz stosowania następujących materiałów: drewna, metalu, betonu, betonu architektonicznego, szkła, kamienia oraz materiałów z tworzyw sztucznych, 3) zakaz: a) lokalizacji obiektów małej architektury w sposób kolidujący z zachowaniem ciągłości przejść pieszych, b) sytuowania obiektów małej architektury o jaskrawej kolorystyce odbijającej lub emitującej światło. § 15. 1. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania ogrodzeń na terenie Miasta Nowy Targ: 1) zakaz sytuowania ogrodzeń pełnych z wypełnieniami z elementów żelbetowych i betonowych oraz szczelnych z płyt blaszanych, z wyjątkiem ogrodzeń na nieruchomościach, na których prowadzona jest działalność przekraczająca standardy jakości środowiska w zakresie hałasu, wibracji, zanieczyszczenia powietrza, zanieczyszczenia odpadami, oddziaływania komunikacji, 2) 1) zakaz sytuowania ogrodzeń trwale związanych z gruntem w terenach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolnicze i leśnej - z wyjątkiem ogrodzeń związanych z zabudową zagrodową, innymi obiektami służącymi produkcji rolniczej, leśnej lub związanej z wypasem; 3) ustala się maksymalną wysokość ogrodzenia na 2,2 m z wyjątkiem ogrodzeń boisk sportowych lub ogrodzeń innych obiektów wymagających spełnienia warunków określonych w przepisach odrębnych; 4) zakaz sytuowania ogrodzeń trwale związanych z gruntem na terenach placów targowych; 2. Zasady określone uchwałą nie dotyczą ogrodzeń tymczasowych, stawianych w szczególności na czas budowy, remontu, wykonywania robót budowlanych, zabezpieczenia terenu itp. Rozdział 5. Przepisy końcowe § 16. 1. Utrzymuje się istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej uchwały obiekty małej architektury. 2. 1) Utrzymuje się istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej uchwały ogrodzenia, za wyjątkiem ogrodzeń, o których mowa w: - §15 ust. 1 pkt 1 zlokalizowanych na terenach dostępnych publicznie, - §15 ust. 1 pkt 4, - §15 ust. 1 pkt 2, które należy dostosować do zawartych w uchwale zasad i warunków, w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej uchwały. 3. Tablice reklamowe i urządzenia reklamowe istniejące w dniu wejścia w życie uchwały, należy dostosować do zawartych w uchwale zasad i warunków, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej uchwały. 4. Określa się następujące warunki dostosowania istniejących tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń do zakazów, zasad i warunków określonych w uchwale: 1) nie spełniające w dniu wejścia w życie niniejszej uchwały tablice reklamowe i urządzenia reklamowe winny zostać usunięte, przeniesione, wymienione lub mieć zmienione gabaryty w taki sposób, aby były zgodne z zapisami uchwały z zastrzeżeniem pkt 2; 2) od wielkości określonych w treści uchwały odnoszących się do tablic reklamowych i urządzeń reklamowych dopuszcza się maksymalne 5% odstępstwo dotyczące poszczególnych gabarytów; 3) ogrodzenia pełne z wypełnieniami z elementów żelbetowych i betonowych oraz szczelnych z płyt blaszanych zlokalizowane na terenach dostępnych publicznie oraz ogrodzenia na placach targowych winny zostać usunięte lub wymienione w taki sposób, aby były zgodne z zapisami uchwały; 4) 1) ogrodzenia trwale związane z gruntem w terenach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolnicze i leśne - z wyjątkiem ogrodzeń związanych z zabudową zagrodową, innymi obiektami służącymi produkcji rolniczej, leśnej lub związanej z wypasem winny zostać usunięte lub wymienione w taki sposób, aby były zgodne z zapisami uchwały. § 17. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Nowy Targ. § 18. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego.	<urn:uuid:7cc47813-9f2c-4d4f-8a98-ed02380c4b78>	finepdfs	1.207031	CC-MAIN-2025-05	https://bip.nowytarg.pl/api/download/file?id=6088	2025-01-24T22:50:47+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2025-05/segments/1736703697471.77/warc/CC-MAIN-20250124215911-20250125005911-00376.warc.gz	121,517,856	0.999947	0.99998	0.99998	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2390, 5545, 7874, 9917, 12477, 14536, 16826, 20716, 20904 ]	1	0
Protokół Nr XXXIV/2012 Sesji Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim odbytej w sali konferencyjnej Urzędu Miejskiego w dniu 19 grudnia 2012 roku. Obrady trwały od godz. 15.00 do godz.17.00 Podjęto uchwały od Nr 116 do Nr 127 Stan Rady - 14 Radni obecni - 13 Radni nieobecni: Dorota Michalak. Przewodniczący Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim Pan Andrzej Kędzierski otworzył obrady XXXIV Sesji Rady Miejskiej. Stwierdził, że na stan 14 radnych w sesji uczestniczy 13 radnych, co stanowi quorum przy którym może obradować i podejmować uchwały Rada Miejska. W imieniu swoim i radnych chcę powitać pracowników Urzędu Miejskiego, Pana Burmistrza i wszystkich obecnych na sali, mieszkańców, kierowników podległych placówek serdecznie witam. Następnie dzieci ze Szkoły Podstawowej Nr 1 zaprezentowały wszystkim zebranym występ artystyczny pn.: „Jasełka 2013". 2. Zatwierdzenie porządku obrad. Następnie Przewodniczący Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim Pan Andrzej Kędzierski przedstawił porządek dzienny posiedzenia sesji, a mianowicie: Projekt porządku obrad przewiduje: 1. Otwarcie obrad. 2. Zatwierdzenie porządku obrad. 3. Przyjęcie protokołu Nr XXXIII/2012 z poprzedniej sesji. 4. Sprawozdanie Burmistrza z działalności w okresie od poprzedniej Sesji. 5. Dyskusja nad sprawozdaniem Burmistrza. 6. Uchwała w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia Regulaminu korzystania z Lodowiska w Lidzbarku Warmińskim. 7. Uchwała w sprawie zmiany uchwały w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz terminu i miejsca składania deklaracji przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy Miejskiej Lidzbark Warmiński. 8. Uchwała w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. 9. Uchwała w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. 10. Uchwała w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Lidzbark Warmiński. 11. Uchwała w sprawie ustalenia wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za pojemnik. 12. Uchwała w sprawie obniżenia ceny skupu żyta przyjmowanej do obliczenia wysokości podatku rolnego. 13. Uchwała w sprawie zmian w budżecie miasta na 2012 r. 14. Uchwała w sprawie ustalenia wykazu wydatków, które nie wygasają z upływem roku budżetowego 2012. 15. Uchwała w sprawie programu pomocy regionalnej na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nowymi inwestycjami dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie miasta Lidzbark Warmiński. 16. Uchwała w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054. 1) Odczytanie projektu uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054. 2) Odczytanie opinii stałych Komisji Rady Miejskiej. 3) Odczytanie opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej o przedłożonym przez Burmistrza Lidzbarka Warmińskiego projekcie uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej na lata 2013 – 2054. 4) Głosowanie nad projektem uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054 i podjęcie uchwały. 17. Uchwała w sprawie uchwalenia budżetu miasta Lidzbarka Warmińskiego na 2013 rok. 1) Odczytanie projektu uchwały budżetowej wraz z uzasadnieniem. 2) Odczytanie opinii stałych Komisji Rady Miejskiej. 3) Odczytanie opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej o projekcie uchwały budżetowej na 2013 rok. 4) Odczytanie opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie wydania opinii o możliwości sfinansowania deficytu budżetowego przedstawionego w projekcie uchwały budżetowej Miasta Lidzbark Warmiński na 2013 rok. 5) Głosowanie nad projektem uchwały budżetowej i podjęcie uchwały budżetowej na 2013 rok. 18. Interpelacje radnych. 19. Odpowiedzi na interpelacje radnych. 20. Wolne wnioski. 21. Zamknięcie obrad. Uwag do porządku obrad sesji nie zgłoszono. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady poddał porządek obrad sesji pod głosowanie. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła porządek obrad sesji jednogłośnie (za było 13 radnych). 3. Przyjęcie protokołu Nr XXXIII/2012 z poprzedniej sesji. Przewodniczący Rady poinformował, że protokół Nr XXXIII/2012 z poprzedniej sesji Rady Miejskiej wyłożony był do wglądu. Radni mieli możność zapoznania się z treścią protokołu. W związku z powyższym zapytał się czy są uwagi do treści protokołu. Uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady protokół Nr XXXIII/2012 sesji Rady Miejskiej z dnia 28 listopada 2012 roku poddał pod głosowanie. W wyniku głosowania Rada Miejska protokół Nr XXXIII/2012 z dnia 28 listopada 2012 roku przyjęła jednogłośnie (za było 13 radnych). 4. Sprawozdanie Burmistrza z działalności w okresie od poprzedniej Sesji. Przewodniczący Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim Pan Andrzej Kędzierski poinformował, że radni otrzymali pisemne sprawozdanie z działalności Burmistrza, które obejmuje okres od dnia 26 listopada 2012 roku do dnia 13 grudnia 2012 roku. Uwag nie zgłoszono. Sprawozdanie z działalności Burmistrza stanowi załącznik Nr 1 do protokołu. 5. Dyskusja nad sprawozdaniem Burmistrza. Uwag nie zgłoszono. 6. Uchwała w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia Regulaminu korzystania z Lodowiska w Lidzbarku Warmińskim. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia Regulaminu korzystania z Lodowiska w Lidzbarku Warmińskim stanowi załącznik Nr 2 do protokołu. 7. Uchwała w sprawie zmiany uchwały w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz terminu i miejsca składania deklaracji przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy Miejskiej Lidzbark Warmiński. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie wzorów formularzy deklaracji i informacji na podatek od nieruchomości, podatek rolny oraz podatek leśny stanowi załącznik Nr 3 do protokołu. 8. Uchwała w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi załącznik Nr 4 do protokołu. 9. Uchwała w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Zenon Ramotowski stwierdził, że w tak ważnych kwestiach jak ten projekt uchwały należało spotkać się wcześniej w Komisjach, ponieważ jest to uchwała ważna i pilotażowa. Następnie poinformował, że ma wiele pytań i bez wyjaśnienie tego trudno będzie podjąć decyzję dotyczącą tej uchwały. Zwrócił się z zapytaniem czy ta ilość śmieci, która jest w mieście wytwarzana jest ewidencjonowana (jest różnica między osobami zameldowanymi a tymi, którzy popisują umowy, mam również wątpliwości w sprawie garaży). Spraw do wyjaśnienia jest dużo i chciałbym wyjaśnić, porozmawiać i dojść do konsensusu. Pan Artur Wajs Burmistrz poinformował, że nie trzeba czekać do wyjaśnienia do posiedzenia Komisji, można porozmawiać z Burmistrzem, pracownikami Urzędu, którzy opracowali projekt uchwały. Państwo materiały otrzymaliście wcześniej. Powyższa uchwała będzie obowiązywała od 1 lipca 2013 r. i radni będą mogli zgłaszać uwagi. Na posiedzeniach Komisji szczegółowo udzieliłem odpowiedzi na temat tej uchwały. Radny Zenon Ramotowski stwierdził, że przy tak ważnych uchwałach można wcześniej spotkać się w Komisjach Rady. Wcześniej oficjalnie głosując nad projektem budżetu miasta zgłaszałem by radni mogli spotkać się wcześniej na posiedzeniu Komisji Budżetu i Infrastruktury. Pan Artur Wajs Burmistrz poinformował, że w Statucie Miasta są konkretne zapisy kto i kiedy zwołuje posiedzenia Komisji i Sesji Rady Miejskiej. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady stwierdził, że Burmistrz nie zwołuje sesji i posiedzeń Komisji Rady Miejskiej, decyduje o tym Przewodniczący Rady Miejskiej i Przewodniczący poszczególnych Komisji Rady. Radny Wojciech Korzeniewski poinformował, że odbyły się wcześniej posiedzenia Komisji i mógł Pan Radny to zgłosić. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Miejskiej Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. Na 13 radnych obecnych na sesji głosowało 13 radnych za przyjęciem uchwały było 12 radnych, 1 radny wstrzymał się od głosu. 8 Przewodniczący Rady stwierdził, że Rada Miejska przyjęła uchwałę większością głosów. Uchwała w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi załącznik Nr 5 do protokołu. 10. Uchwała w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Lidzbark Warmiński. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Miejskiej Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. Na 13 radnych obecnych na sesji głosowało 13 radnych za przyjęciem uchwały było 12 radnych, 1 radny wstrzymał się od głosu. Przewodniczący Rady stwierdził, że Rada Miejska przyjęła uchwałę większością głosów. Uchwała w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Lidzbark Warmiński stanowi załącznik Nr 6 do protokołu. 11. Uchwała w sprawie ustalenia wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za pojemnik. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Zenon Ramotowski zgłosił wniosek w sprawie pozostawienia stawek opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za pojemnik na dotychczasowym poziomie – bez zmian. Uważam, że stawki zaproponowane w projekcie uchwały są za wysokie i uderzy to w najuboższych mieszkańców miasta. Pan Artur Wajs Burmistrz stwierdził, że wzrost w stosunku do dotychczasowych opłat nie jest wysoki . Radni w przyszłym roku będą mogli jeszcze dyskutować i dokonywać zmian w tej uchwale. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie ww wniosek Radnego Zenona Ramotowskiego. Na 13 radnych obecnych na sesji głosowało 13 radnych, za był 1 radny, przeciw 10 radnych, 2 radnych wstrzymało się od głosu. Przewodniczący Rady stwierdził, że Rada Miejska odrzuciła wniosek większością głosów. Następnie Przewodniczący Rady Miejskiej Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. Na 13 radnych obecnych na sesji głosowało 13 radnych za przyjęciem uchwały było 12 radnych, 1 radny wstrzymał się od głosu. Przewodniczący Rady stwierdził, że Rada Miejska przyjęła uchwałę większością głosów. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. Uchwała w sprawie ustalenia wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za pojemnik stanowi załącznik Nr 7 do protokołu. 12. Uchwała w sprawie obniżenia ceny skupu żyta przyjmowanej do obliczenia wysokości podatku rolnego. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie obniżenia ceny skupu żyta przyjmowanej do obliczenia wysokości podatku rolnego stanowi załącznik Nr 8 do protokołu. 13. Uchwała w sprawie zmian w budżecie miasta na 2012 r. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie zmian w budżecie miasta na 2012 r. stanowi załącznik Nr 9 do protokołu. 14. Uchwała w sprawie ustalenia wykazu wydatków, które nie wygasają z upływem roku budżetowego 2012. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie ustalenia wykazu wydatków, które nie wygasają z upływem roku budżetowego 2012 stanowi załącznik Nr 10 do protokołu. 15. Uchwała w sprawie programu pomocy regionalnej na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nowymi inwestycjami dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie miasta Lidzbark Warmiński. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady zwrócił się do Przewodniczących Komisji o przedstawienie stanowiska poszczególnych Komisji na temat w/w projektu uchwały. W dyskusji głos zabrali: Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodnicząca Komisji Mieszkaniowej- Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Sebastian Kuźniewski zwrócił się z zapytaniem czy przedsiębiorcy przenoszący się z innych miasta do Lidzbarka Warmińskiego będą mieli ulgę podatkową. Pan Artur Wajs Burmistrz stwierdził, że tacy przedsiębiorcy będą mieli ulgę, ponieważ będą tworzyć produkcje i nowe miejsca pracy. Warunkiem podstawowym udzielenia ulgi musi być zarejestrowanie firmy w Lidzbarku Warmińskim oraz powstanie nowych miejsc pracy. Radny Zenon Ramotowski czy przedsiębiorcy muszą tworzyć nowe miejsca pracy. Pan Artur Wajs Burmistrz poinformował, że muszą tworzyć nowe miejsca pracy. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie programu pomocy regionalnej na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nowymi inwestycjami dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie miasta Lidzbark Warmiński stanowi załącznik Nr 11 do protokołu. 16. Uchwała w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054. 1) Odczytanie projektu uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady przedstawił projekt uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054. 2) Odczytanie opinii stałych Komisji Rady Miejskiej. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej – Komisja pozytywnie jednogłośnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury – Komisja pozytywnie jednogłośnie zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodniczący Komisji Mieszkaniowej – Komisja pozytywnie jednogłośnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej – Komisja pozytywnie jednogłośnie zaopiniowała projekt uchwały. Opinie stałych Komisji Rady Miejskiej stanowią załącznik Nr 12 do protokołu. 3) Odczytanie opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej o przedłożonym przez Burmistrza Lidzbarka Warmińskiego projekcie uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej na lata 2013 – 2054. Pan Bartłomiej Zdanowicz Wiceprzewodniczący Rady przedstawił opinię Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie opinii o przedłożonym przez Burmistrza Lidzbarka Warmińskiego projekcie uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej na lata 2013 – 2054. Opinia Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie opinii o przedłożonym przez Burmistrza Lidzbarka Warmińskiego projekcie uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej na lata 2013 – 2054 stanowi załącznik Nr 13 do protokołu. Więcej uwag nie zgłoszono 4) Głosowanie nad projektem uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054 i podjęcie uchwały. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 – 2054. W wyniku głosowania Rada Miejska przyjęła uchwałę jednogłośnie (za było 13 radnych). Uchwała w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej miasta Lidzbark Warmiński na lata 2013 - 2054 stanowi załącznik Nr 14 do protokołu. 17. Uchwała w sprawie uchwalenia budżetu miasta Lidzbarka Warmińskiego na 2013 rok. 1) Odczytanie projektu uchwały budżetowej wraz z uzasadnieniem. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady przedstawił projekt uchwały w sprawie uchwalenia budżetu miasta Lidzbarka Warmińskiego na 2013 rok. Projekt uchwały w sprawie uchwalenia budżetu miasta Lidzbarka Warmińskiego na 2013 rok stanowi załącznik Nr 15 do protokołu. 2) Odczytanie opinii stałych Komisji Rady Miejskiej. Radny Marek Chyl Przewodniczący Komisji Rewizyjnej – Komisja pozytywnie większością głosów zaopiniowała projekt uchwały. Radny Józef Kurto Przewodniczący Komisji Budżetu i Infrastruktury – Komisja pozytywnie większością głosów zaopiniowała projekt uchwały. Radna Gabriela Krynicka Przewodniczący Komisji Mieszkaniowej – Komisja pozytywnie jednogłośnie zaopiniowała projekt uchwały. Radny Wojciech Korzeniewski Przewodniczący Komisji Społecznej – Komisja pozytywnie jednogłośnie zaopiniowała projekt uchwały. Opinie stałych Komisji Rady Miejskiej stanowią załącznik Nr 16 do protokołu. 3) Odczytanie opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej o projekcie uchwały budżetowej na 2013 rok. Pan Bartłomiej Zdanowicz Wiceprzewodniczący Rady przedstawił opinię Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w sprawie opinii o przedłożonym przez Burmistrza Miasta Lidzbarka Warmińskiego projekcie uchwały budżetowej na 2013 rok. Opinia Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w sprawie opinii o przedłożonym przez Burmistrza Miasta Lidzbarka Warmińskiego projekcie uchwały budżetowej na 2013 rok stanowi załącznik Nr 17 do protokołu. 4) Odczytanie opinii Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie opinii o możliwości sfinansowania deficytu budżetowego przedstawionego w projekcie uchwały budżetowej Miasta Lidzbark Warmiński na 2013 rok. Pan Bartłomiej Zdanowicz Wiceprzewodniczący Rady przedstawił opinię Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w sprawie opinii o możliwości sfinansowania deficytu budżetowego przedstawionego w projekcie uchwały budżetowej Miasta Lidzbark Warmiński na 2013 rok. Opinia Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie wydania opinii o możliwości sfinansowania deficytu budżetowego przedstawionego w projekcie uchwały budżetowej Miasta Lidzbark Warmiński na 2013 rok stanowi załącznik Nr 18 do protokołu. 5) Głosowanie nad projektem uchwały budżetowej i podjęcie uchwały budżetowej na 2013 rok. Uwag nie zgłoszono. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały w sprawie uchwalenia budżetu miasta Lidzbarka Warmińskiego na 2013 rok. Przewodniczący Rady Miejskiej Pan Andrzej Kędzierski poddał pod głosowanie projekt uchwały. Na 13 radnych obecnych na sesji głosowało 13 radnych za przyjęciem uchwały było 12 radnych, 1 radny wstrzymał się od głosu. Przewodniczący Rady stwierdził, że Rada Miejska przyjęła uchwałę większością głosów. Uchwała w sprawie uchwalenia budżetu miasta Lidzbarka Warmińskiego na 2013 rok stanowi załącznik Nr 19 do protokołu. 18. Interpelacje radnych. W dyskusji głos zabrali: Radny Tadeusz Bigoszewski zgłosił interpelację w sprawie przeprowadzenia wizji lokalnej w terenie w sprawie postawionych ambon myśliwskich na terenie „żabiego stawu" (park na Symsarną). Postawione ambony myśliwskie mogą stwarzać zagrożenie dla dzieci i młodzieży, które zjeżdżają z góry na sankach. Więcej uwag nie zgłoszono. 19. Odpowiedzi na interpelacje radnych. Uwag nie zgłoszono. 20. Wolne wnioski. W dyskusji głos zabrali: Pan Artur Wajs Burmistrz złożył serdeczne podziękowania za uchwalenie budżetu miasta na 2013 rok - Radnym, Pani Skarbnik Miasta i wszystkich pracownikom Urzędu Miejskiego oraz jednostkom podległym Urzędowi. Następnie złożył życzenia zdrowych, wesołych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia. Radny Zenon Ramotowski stwierdził, że silniejszy zawsze ma rację. Demokracja to nie są rządy większości ale rządy większości z poszanowaniem praw mniejszości. Pan Andrzej Kędzierski Przewodniczący Rady złożył życzenia zdrowych i wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz zaprosił wszystkich obecnych na Wigilię Miejską przy Wysokiej Bramie, która odbędzie się w dniu 23 grudnia 2012 r. o godz.15.00. Więcej uwag nie zgłoszono. Przewodniczący Rady Pan Andrzej Kędzierski dziękując za uczestnictwo zamknął obrady XXXIV sesji Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim. Protokołowały: Przewodniczący Rady Miejskiej Ewa Kępińska Alicja Rosa Andrzej Kędzierski	<urn:uuid:d1b60831-6120-4d89-9b6b-a61a1498992b>	finepdfs	1.108398	CC-MAIN-2021-10	http://lidzbarkw-um.bip-wm.pl/public/get_file_contents.php?id=256164	2021-03-03T05:40:23+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-10/segments/1614178365454.63/warc/CC-MAIN-20210303042832-20210303072832-00314.warc.gz	59,993,866	0.999956	0.999971	0.999971	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1605, 4072, 5378, 6802, 8204, 9665, 11769, 13264, 14912, 16329, 17649, 19105, 20595, 22327, 23916, 25600, 26872, 27368 ]	1	0
Lista ocenionych wniosków o udzielenie dotacji celowej na zadania z zakresu ochrony środowiska planowane do realizacji na zasadach określonych w Programie Ograniczania Niskiej Emisji dla Miasta Krakowa wraz z wysokością kwoty dotacji celowej. 1. Lista wniosków rozpatrzonych pozytywnie \| 14 \| WS-11.602.3 \| 1857 \| 2014 \| Mariana \| Batki \| 21 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 15 \| WS-11.602.3 \| 1976 \| 2014 \| Stefana \| Batorego \| 18 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| \| 16 \| WS-11.602.3 \| 2020 \| 2014 \| Stefana \| Batorego \| 7 \| 9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 4 \| \| 18 000,00 \| \| 17 \| WS-11.602.3 \| 1959 \| 2014 \| \| Bażancia \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 18 \| WS-11.602.3 \| 2272 \| 2014 \| Aleja Pułkownika Władysława \| Beliny-Prażmowskiego \| 16b \| 16 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 100,00 \| \| 19 \| WS-11.602.3 \| 1636 \| 2014 \| Generała Józefa \| Bema \| 6 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| \| 20 \| WS-11.602.3 \| 1988 \| 2014 \| Ludwika \| Bierkowskiego \| 9 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 25 200,00 \| \| 21 \| WS-11.602.3 \| 2204 \| 2014 \| \| Bieżanowska \| 23H \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 22 \| WS-11.602.3 \| 2216 \| 2014 \| \| Bieżanowska \| 207 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 23 \| WS-11.602.3 \| 2319 \| 2014 \| \| Bieżanowska \| 263 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 24 \| WS-11.602.3 \| 1627 \| 2014 \| \| Blich \| 6 \| 9A \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| 0 \| 21 600,00 \| \| 25 \| WS-11.602.3 \| 2054 \| 2014 \| \| Bliska \| 1 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 26 \| WS-11.602.3 \| 2159 \| 2014 \| \| Bosacka \| 8 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 550,00 \| \| 27 \| WS-11.602.3 \| 1809 \| 2014 \| \| Bożego Ciała \| 3 \| 9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 3 240,00 \| \| 28 \| WS-11.602.3 \| 1829 \| 2014 \| \| Braci Jamków \| 21 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 29 \| WS-11.602.3 \| 1843 \| 2014 \| \| Branicka \| 45A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| \| 30 \| WS-11.602.3 \| 2196 \| 2014 \| \| Branicka \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 31 \| WS-11.602.3 \| 1876 \| 2014 \| \| Braterska \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 32 \| WS-11.602.3 \| 1665 \| 2014 \| Kazimierza \| Brodzińskiego \| 5 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 16 200,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 33 \| WS-11.602.3 \| 1820 \| 2014 \| Kazimierza \| Brodzińskiego \| 8 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 8 370,00 \| \| 34 \| WS-11.602.3 \| 1696 \| 2014 \| \| Bugaj \| 13 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 17 100,00 \| \| 35 \| WS-11.602.3 \| 2202 \| 2014 \| Odona \| Bujwida \| 1 \| 10 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| \| 36 \| WS-11.602.3 \| 1902 \| 2014 \| Jana Stanisława \| Bystronia \| 23 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 37 \| WS-11.602.3 \| 2279 \| 2014 \| \| Cegielniana \| 10 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| 1 \| 34 200,00 \| \| 38 \| WS-11.602.3 \| 2325 \| 2014 \| Tytusa \| Chałubińskiego \| 142 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 34 200,00 \| \| 39 \| WS-11.602.3 \| 2083 \| 2014 \| Józefa \| Chełmońskiego \| 212 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 40 \| WS-11.602.3 \| 2131 \| 2014 \| Józefa \| Chełmońskiego \| 253 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 41 \| WS-11.602.3 \| 1757 \| 2014 \| \| Chłopska \| 7a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 42 \| WS-11.602.3 \| 1889 \| 2014 \| \| Chłopska \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 43 \| WS-11.602.3 \| 1755 \| 2014 \| \| Chłopska \| 10 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 44 \| WS-11.602.3 \| 2335 \| 2014 \| Jana Karola \| Chodkiewicza \| 17 \| 7 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 21 600,00 \| \| 45 \| WS-11.602.3 \| 1880 \| 2014 \| Fryderyka \| Chopina \| 29 \| U1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 7 200,00 \| \| 46 \| WS-11.602.3 \| 1896 \| 2014 \| Fryderyka \| Chopina \| 31 \| 8 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| \| 47 \| WS-11.602.3 \| 1684 \| 2014 \| Fryderyka \| Chopina \| 7 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 4 500,00 \| \| 48 \| WS-11.602.3 \| 2046 \| 2014 \| Bolesława \| Chrobrego \| 18 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 19 080,00 \| \| 49 \| WS-11.602.3 \| 1675 \| 2014 \| Adama \| Ciołkosza \| 28 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 27 000,00 \| \| 50 \| WS-11.602.3 \| 1461 \| 2014 \| Henryka \| Czeczotta \| 32 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 51 \| WS-11.602.3 \| 2334 \| 2014 \| Mariana \| Czuchnowskiego \| 23 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| 33,00 \| \| 52 \| WS-11.602.3 \| 2173 \| 2014 \| \| Czwartaków \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 850,00 \| 26,50 \| \| 53 \| WS-11.602.3 \| 1776 \| 2014 \| \| Czysta \| 10 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 54 \| WS-11.602.3 \| 1770 \| 2014 \| \| Ćwikłowa \| 4a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 55 \| WS-11.602.3 \| 2045 \| 2014 \| Karola \| Darwina \| 52 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 11 700,00 \| 13,00 \| \| 56 \| WS-11.602.3 \| 2260 \| 2014 \| Karola \| Darwina \| 35 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 57 \| WS-11.602.3 \| 1974 \| 2014 \| Generała Henryka \| Dąbrowskiego \| 4 \| 6,15 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 58 \| WS-11.602.3 \| 1793 \| 2014 \| Aleja Edwarda \| Dembowskiego \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 59 \| WS-11.602.3 \| 1918 \| 2014 \| \| Dereniowa \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 60 \| WS-11.602.3 \| 1721 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 9 \| 14 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 61 \| WS-11.602.3 \| 1734 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 39 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 17 100,00 \| 20,00 \| \| 62 \| WS-11.602.3 \| 1738 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 15 \| 13 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 63 \| WS-11.602.3 \| 1739 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 15 \| 9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 64 \| WS-11.602.3 \| 1740 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 15 \| 8 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 65 \| WS-11.602.3 \| 1742 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 15 \| 5a \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 66 \| WS-11.602.3 \| 1744 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 15 \| LU1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 4 \| \| 18 000,00 \| 40,00 \| \| 67 \| WS-11.602.3 \| 2059 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 52 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 68 \| WS-11.602.3 \| 1329 \| 2014 \| Józefa \| Dietla \| 95 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 69 \| WS-11.602.3 \| 1750 \| 2014 \| Romana \| Dmowskiego \| 21 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 7 200,00 \| \| 70 \| WS-11.602.3 \| 1906 \| 2014 \| \| Do Luboni \| 73 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 71 \| WS-11.602.3 \| 1891 \| 2014 \| \| Droga Rokadowa \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 72 \| WS-11.602.3 \| 2339 \| 2014 \| \| Droga Rokadowa \| 4a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| \| 73 \| WS-11.602.3 \| 2276 \| 2014 \| \| Drożyska \| 18 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 74 \| WS-11.602.3 \| 1893 \| 2014 \| Elżbiety \| Drużbackiej \| 67 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 75 \| WS-11.602.3 \| 2171 \| 2014 \| Elżbiety \| Drużbackiej \| 127 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 7 200,00 \| \| 76 \| WS-11.602.3 \| 1971 \| 2014 \| Generała Józefa \| Dwernickiego \| 7 \| 8 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 3 600,00 \| \| 77 \| WS-11.602.3 \| 2363 \| 2014 \| Benedykta \| Dybowskiego \| 4c \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 78 \| WS-11.602.3 \| 2304 \| 2014 \| Eugeniusza \| Eibischa \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 31 500,00 \| \| 79 \| WS-11.602.3 \| 2122 \| 2014 \| \| Emaus \| 3 \| 1a \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| \| 80 \| WS-11.602.3 \| 2018 \| 2014 \| \| Fałęcka \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 81 \| WS-11.602.3 \| 2267 \| 2014 \| \| Fałęcka \| 39 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 82 \| WS-11.602.3 \| 1914 \| 2014 \| \| Fatimska \| 32 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 83 \| WS-11.602.3 \| 1467 \| 2014 \| \| Folwarczna \| 44D \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 84 \| WS-11.602.3 \| 2132 \| 2014 \| \| Gaik \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 85 \| WS-11.602.3 \| 1540 \| 2014 \| Konstantego Ildefonsa \| Gałczyńskiego \| 32B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 86 \| WS-11.602.3 \| 2255 \| 2014 \| Ludwika \| Gardowskiego \| 26 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 87 \| WS-11.602.3 \| 1873 \| 2014 \| \| Gilowa \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 88 \| WS-11.602.3 \| 2298 \| 2014 \| \| Gliniana \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 31 500,00 \| 45,00 \| \| 89 \| WS-11.602.3 \| 1658 \| 2014 \| \| Golikówka \| 77 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 31 500,00 \| 45,00 \| \| 90 \| WS-11.602.3 \| 1951 \| 2014 \| \| Golikówka \| 31 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 91 \| WS-11.602.3 \| 1601 \| 2014 \| \| Gospodarska \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 92 \| WS-11.602.3 \| 1660 \| 2014 \| \| Grębałowska \| 37 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 28 800,00 \| 10,00 \| \| 93 \| WS-11.602.3 \| 2156 \| 2014 \| \| Grochowska \| 5 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| 19,00 \| \| 94 \| WS-11.602.3 \| 1748 \| 2014 \| \| Grodzisko \| 24 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 95 \| WS-11.602.3 \| 1817 \| 2014 \| \| Gromadzka \| 32 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 96 \| WS-11.602.3 \| 1867 \| 2014 \| \| Harcerska \| 9 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 97 \| WS-11.602.3 \| 1864 \| 2014 \| \| Harcerzy Krakowskich \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 17 100,00 \| 30,00 \| \| 98 \| WS-11.602.3 \| 2056 \| 2014 \| Księdza Biskupa Franciszka \| Hodura \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 99 \| WS-11.602.3 \| 1767 \| 2014 \| Henryka \| Hoyera \| 48 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 850,00 \| 26,50 \| \| 100 \| WS-11.602.3 \| 2081 \| 2014 \| Ludwika \| Idzikowskiego \| 13 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| 30,00 \| \| 101 \| WS-11.602.3 \| 1983 \| 2014 \| \| Igołomska \| 73d \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 102 \| WS-11.602.3 \| 2307 \| 2014 \| \| Igołomska \| 56 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 103 \| WS-11.602.3 \| 1860 \| 2014 \| \| Imielna \| 9 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 104 \| WS-11.602.3 \| 1671 \| 2014 \| Jana \| Janowskiego \| 40 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 105 \| WS-11.602.3 \| 2044 \| 2014 \| Jana \| Janowskiego \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| 24,00 \| \| 106 \| WS-11.602.3 \| 2367 \| 2014 \| Jana \| Janowskiego \| 38 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 107 \| WS-11.602.3 \| 2215 \| 2014 \| Władysława \| Jaworskiego \| 4 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 108 \| WS-11.602.3 \| 1841 \| 2014 \| \| Jodłowa \| 14 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 109 \| WS-11.602.3 \| 2110 \| 2014 \| Danusi \| Jurandówny \| 35 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| 24,00 \| \| 110 \| WS-11.602.3 \| 2235 \| 2014 \| Danusi \| Jurandówny \| 32 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 111 \| WS-11.602.3 \| 2165 \| 2014 \| Juliusza \| Kadena-Bandrowskiego \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 3 600,00 \| 10,00 \| \| 112 \| WS-11.602.3 \| 1674 \| 2014 \| \| Kamedulska \| 54 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 113 \| WS-11.602.3 \| 2211 \| 2014 \| \| Karmelicka \| 55 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 5 \| \| 6 300,00 \| 50,00 \| \| 114 \| WS-11.602.3 \| 2270 \| 2014 \| \| Kąkolowa \| 23 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 115 \| WS-11.602.3 \| 2262 \| 2014 \| \| Klasztorna \| 30 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| 19,00 \| \| 116 \| WS-11.602.3 \| 2375 \| 2014 \| \| Klasztorna \| 9b \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 22 500,00 \| 25,00 \| \| 117 \| WS-11.602.3 \| 1888 \| 2014 \| Sebastiana \| Klonowica \| 27 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 118 \| WS-11.602.3 \| 2356 \| 2014 \| Sebastiana \| Klonowica \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 119 \| WS-11.602.3 \| 1830 \| 2014 \| Józefa Leopolda \| Kmietowicza \| 3 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 120 \| WS-11.602.3 \| 1835 \| 2014 \| Józefa Leopolda \| Kmietowicza \| 3 \| 6 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 121 \| WS-11.602.3 \| 1802 \| 2014 \| Jana \| Kochanowskiego \| 25 \| 8 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 122 \| WS-11.602.3 \| 1676 \| 2014 \| Hugona \| Kołłątaja \| 12 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 4 \| \| 21 600,00 \| 40,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 123 \| WS-11.602.3 \| 1827 \| 2014 \| Hugona \| Kołłątaja \| 14 \| 6a- 6 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 23 400,00 \| 30,00 \| \| 124 \| WS-11.602.3 \| 2053 \| 2014 \| \| Komuny Paryskiej \| 22 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 23 400,00 \| 30,00 \| \| 125 \| WS-11.602.3 \| 1585 \| 2014 \| \| Koralowa \| 6 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 22 500,00 \| 25,00 \| \| 126 \| WS-11.602.3 \| 1785 \| 2014 \| Józefa \| Korzeniowskiego \| 27F \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 27 000,00 \| 30,00 \| \| 127 \| WS-11.602.3 \| 2293 \| 2014 \| \| Kosocicka \| 68 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 128 \| WS-11.602.3 \| 1992 \| 2014 \| Tadeusza \| Kościuszki \| 25 \| 10, 19 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 36 000,00 \| 20,00 \| \| 129 \| WS-11.602.3 \| 2351 \| 2014 \| Marii \| Kownackiej \| 15 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 20 250,00 \| 22.5 \| \| 130 \| WS-11.602.3 \| 1769 \| 2014 \| \| Kozienicka \| 59 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 131 \| WS-11.602.3 \| 1819 \| 2014 \| \| Krakusa \| 22 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 132 \| WS-11.602.3 \| 1632 \| 2014 \| \| Krakusów \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 27 000,00 \| 30,00 \| \| 133 \| WS-11.602.3 \| 1651 \| 2014 \| \| Krawiecka \| 11 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 134 \| WS-11.602.3 \| 2343 \| 2014 \| \| Kronikarza Galla \| 4 \| 10,11 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 43 200,00 \| 20,00 \| \| 135 \| WS-11.602.3 \| 1637 \| 2014 \| \| Krowoderska \| 65b \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 136 \| WS-11.602.3 \| 2154 \| 2014 \| \| Krowoderska \| 36 \| 1,4,8 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 54 000,00 \| 30,00 \| \| 137 \| WS-11.602.3 \| 1556 \| 2014 \| \| Królowej Jadwigi \| 56 B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 850,00 \| 26,50 \| \| 138 \| WS-11.602.3 \| 2212 \| 2014 \| Adama \| Krzyżanowskiego \| 18A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 366,00 \| 23,74 \| \| 139 \| WS-11.602.3 \| 1568 \| 2014 \| Mirosława \| Krzyżańskiego \| 50 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 39 600,00 \| 20,00 \| \| 140 \| WS-11.602.3 \| 1607 \| 2014 \| Mirosława \| Krzyżańskiego \| 25 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 21 600,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 141 \| WS-11.602.3 \| 1871 \| 2014 \| Jerzego \| Kuryłowicza \| 86 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| \| 142 \| WS-11.602.3 \| 2326 \| 2014 \| Jerzego \| Kuryłowicza \| 96 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| \| 143 \| WS-11.602.3 \| 2353 \| 2014 \| Jerzego \| Kuryłowicza \| 27 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 144 \| WS-11.602.3 \| 1923 \| 2014 \| Józefa \| Kustronia \| 62 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 145 \| WS-11.602.3 \| 2349 \| 2014 \| \| Kuśnierska \| 7 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 146 \| WS-11.602.3 \| 1961 \| 2014 \| \| Kwiecista \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 147 \| WS-11.602.3 \| 1672 \| 2014 \| Lwa \| Landaua \| 39 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| \| 148 \| WS-11.602.3 \| 1700 \| 2014 \| Juliusza \| Lea \| 131A \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 149 \| WS-11.602.3 \| 1952 \| 2014 \| Juliusza \| Lea \| 179 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 150 \| WS-11.602.3 \| 2352 \| 2014 \| Juliusza \| Lea \| 33a \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 151 \| WS-11.602.3 \| 1850 \| 2014 \| Tadeusza \| Lehra-Spławińskiego \| 10 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 152 \| WS-11.602.3 \| 2328 \| 2014 \| \| Lotnicza \| 13 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 27 000,00 \| \| 153 \| WS-11.602.3 \| 2169 \| 2014 \| \| Lubicz \| 32 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 12 600,00 \| \| 154 \| WS-11.602.3 \| 2170 \| 2014 \| \| Lubicz \| 32 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 12 600,00 \| \| 155 \| WS-11.602.3 \| 1881 \| 2014 \| \| Lubocka \| 85 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 100,00 \| \| 156 \| WS-11.602.3 \| 2341 \| 2014 \| Aleksandra \| Lubomirskiego \| 5 \| 14 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| \| 157 \| WS-11.602.3 \| 2365 \| 2014 \| Aleksandra \| Lubomirskiego \| 3 \| 17a \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| \| 158 \| WS-11.602.3 \| 2305 \| 2014 \| \| Luborzycka \| 25a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 159 \| WS-11.602.3 \| 1622 \| 2014 \| Księdza Prałata Mariana \| Łaczka \| 14A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 160 \| WS-11.602.3 \| 2288 \| 2014 \| Księdza Prałata Mariana \| Łaczka \| 10a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 161 \| WS-11.602.3 \| 2303 \| 2014 \| Księdza Prałata Mariana \| Łaczka \| 19a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 162 \| WS-11.602.3 \| 1979 \| 2014 \| \| Łanowa \| 27 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 24 300,00 \| 27,00 \| \| 163 \| WS-11.602.3 \| 2230 \| 2014 \| \| Łanowa \| 29 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 36 000,00 \| 40,00 \| \| 164 \| WS-11.602.3 \| 1694 \| 2014 \| \| Łężce \| 14B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| 24,00 \| \| 165 \| WS-11.602.3 \| 1575 \| 2014 \| \| Łobzowska \| 46 \| 12 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 166 \| WS-11.602.3 \| 2206 \| 2014 \| \| Łobzowska \| 46 \| 6 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 27 000,00 \| 20,00 \| \| 167 \| WS-11.602.3 \| 2207 \| 2014 \| \| Łobzowska \| 46 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 27 000,00 \| 20,00 \| \| 168 \| WS-11.602.3 \| 2354 \| 2014 \| \| Łużycka \| 64 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| 10,00 \| \| 169 \| WS-11.602.3 \| 2318 \| 2014 \| \| Maćka z Bogdańca \| 25 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 9 900,00 \| 20,00 \| \| 170 \| WS-11.602.3 \| 2236 \| 2014 \| Generała Antoniego Józefa \| Madalińskiego \| 16 \| 20 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 10 800,00 \| 10,00 \| \| 171 \| WS-11.602.3 \| 2371 \| 2014 \| Jadwigi \| Majówny \| 72 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 172 \| WS-11.602.3 \| 2101 \| 2014 \| \| Mała Góra \| 89 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 173 \| WS-11.602.3 \| 1597 \| 2014 \| \| Marzanny \| 10A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 174 \| WS-11.602.3 \| 1859 \| 2014 \| \| Marzanny \| 2 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 175 \| WS-11.602.3 \| 1664 \| 2014 \| \| Matematyków Krakowskich \| 60 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| 1 \| 18 000,00 \| 40,00 \| \| 176 \| WS-11.602.3 \| 2362 \| 2014 \| \| Matematyków Krakowskich \| 110 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 177 \| WS-11.602.3 \| 2243 \| 2014 \| Piotra \| Michałowskiego \| 2 \| 1, 6 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 4 \| \| 55 800,00 \| \| 178 \| WS-11.602.3 \| 2239 \| 2014 \| Aleja Adama \| Mickiewicza \| 53 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 20 700,00 \| \| 179 \| WS-11.602.3 \| 1686 \| 2014 \| Jana \| Miodońskiego \| 15 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 180 \| WS-11.602.3 \| 1874 \| 2014 \| \| Miodowa \| 17 \| 2,10 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 34 200,00 \| \| 181 \| WS-11.602.3 \| 2178 \| 2014 \| \| Miodowa \| 9 \| 23 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 182 \| WS-11.602.3 \| 2238 \| 2014 \| Stanisława \| Mitery \| 18 \| 12 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 8 100,00 \| \| 183 \| WS-11.602.3 \| 2333 \| 2014 \| \| Moczydło \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| \| 184 \| WS-11.602.3 \| 1608 \| 2014 \| \| Mogilska \| 59 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 185 \| WS-11.602.3 \| 1609 \| 2014 \| \| Mogilska \| 59 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 22 860,00 \| \| 186 \| WS-11.602.3 \| 1689 \| 2014 \| \| Mogilska \| 59 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 187 \| WS-11.602.3 \| 1895 \| 2014 \| \| Mogiłki \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 188 \| WS-11.602.3 \| 1784 \| 2014 \| \| Monterska \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 189 \| WS-11.602.3 \| 2391 \| 2014 \| \| Morelowa \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 2 \| 30 600,00 \| \| 190 \| WS-11.602.3 \| 2078 \| 2014 \| Hanny \| Mortkowicz-Olczakowej \| 15 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 191 \| WS-11.602.3 \| 2312 \| 2014 \| \| Mostowa \| 10 \| 11 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 23 400,00 \| \| 192 \| WS-11.602.3 \| 2256 \| 2014 \| Kazimierza \| Moszyńskiego \| 14 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 40 500,00 \| \| 193 \| WS-11.602.3 \| 2190 \| 2014 \| \| Myślenicka \| 235 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 194 \| WS-11.602.3 \| 2330 \| 2014 \| \| Myślenicka \| 163 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 25 200,00 \| 10,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 195 \| WS-11.602.3 \| 2347 \| 2014 \| \| Myślenicka \| 182 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| 33,00 \| \| 196 \| WS-11.602.3 \| 2294 \| 2014 \| \| Myśliwska \| 32 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 197 \| WS-11.602.3 \| 2071 \| 2014 \| \| Na Borach \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 198 \| WS-11.602.3 \| 1836 \| 2014 \| \| Na Mostkach \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 199 \| WS-11.602.3 \| 1555 \| 2014 \| \| Na Wrzosach \| 35 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 200 \| WS-11.602.3 \| 2069 \| 2014 \| \| Nad Zalewem \| 10a \| 1, 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 201 \| WS-11.602.3 \| 2336 \| 2014 \| \| Nadbrzeżna \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 25 200,00 \| 28,00 \| \| 202 \| WS-11.602.3 \| 1715 \| 2014 \| \| Nadwiślańska \| 1 \| 11A \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 16 200,00 \| 10,00 \| \| 203 \| WS-11.602.3 \| 1810 \| 2014 \| \| Nadwodna \| 34 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 204 \| WS-11.602.3 \| 2248 \| 2014 \| \| Nadwodna \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 205 \| WS-11.602.3 \| 2249 \| 2014 \| \| Nadwodna \| 16 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 206 \| WS-11.602.3 \| 1574 \| 2014 \| Władysława \| Natansona \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 18 000,00 \| 30,00 \| \| 207 \| WS-11.602.3 \| 1905 \| 2014 \| \| Niedźwiedziny \| 27 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 208 \| WS-11.602.3 \| 2052 \| 2014 \| \| Nierówna \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 209 \| WS-11.602.3 \| 1781 \| 2014 \| Henryka \| Niewodniczańskiego \| 17a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 210 \| WS-11.602.3 \| 2001 \| 2014 \| Henryka \| Niewodniczańskiego \| 103 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| 20,00 \| \| 211 \| WS-11.602.3 \| 2072 \| 2014 \| Henryka \| Niewodniczańskiego \| 13a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 212 \| WS-11.602.3 \| 2310 \| 2014 \| Henryka \| Niewodniczańskiego \| 138 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 213 \| WS-11.602.3 \| 2103 \| 2014 \| \| Obrony Tyńca \| 68a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 214 \| WS-11.602.3 \| 2231 \| 2014 \| \| Obrony Tyńca \| 68 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 215 \| WS-11.602.3 \| 2376 \| 2014 \| \| Obrońców Helu \| 40 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 850,00 \| \| 216 \| WS-11.602.3 \| 1624 \| 2014 \| \| Odmętowa \| 104 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 27 000,00 \| \| 217 \| WS-11.602.3 \| 1986 \| 2014 \| \| Odmętowa \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 21 240,00 \| \| 218 \| WS-11.602.3 \| 1747 \| 2014 \| Iwona \| Odrowąża \| 50 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 9 900,00 \| \| 219 \| WS-11.602.3 \| 2050 \| 2014 \| \| Ojcowska \| 4a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 30 600,00 \| \| 220 \| WS-11.602.3 \| 1789 \| 2014 \| Jana \| Olbrachta \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 221 \| WS-11.602.3 \| 1804 \| 2014 \| Jana \| Olbrachta \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 222 \| WS-11.602.3 \| 1815 \| 2014 \| Jana \| Olbrachta \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 28 620,00 \| \| 223 \| WS-11.602.3 \| 1863 \| 2014 \| \| Opatkowicka \| 38a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 224 \| WS-11.602.3 \| 2158 \| 2014 \| Józefa \| Ostafina \| 17 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 40 410,00 \| \| 225 \| WS-11.602.3 \| 1661 \| 2014 \| \| Paproci \| 9B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 226 \| WS-11.602.3 \| 1725 \| 2014 \| \| Parkowa \| 6 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 11 565,00 \| \| 227 \| WS-11.602.3 \| 2109 \| 2014 \| \| Pędzichów \| 28 \| 7 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| \| 228 \| WS-11.602.3 \| 1993 \| 2014 \| \| Plac Nowy \| 3 \| 47a \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 21 600,00 \| \| 229 \| WS-11.602.3 \| 1994 \| 2014 \| \| Plac Nowy \| 3 \| 48 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| \| 230 \| WS-11.602.3 \| 1999 \| 2014 \| \| Plac Nowy \| 3 \| 47 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 21 600,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 231 \| WS-11.602.3 \| 1800 \| 2014 \| \| Plastusia \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 232 \| WS-11.602.3 \| 1702 \| 2014 \| \| Pocztowa \| 11 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 16 200,00 \| \| 233 \| WS-11.602.3 \| 2277 \| 2014 \| \| Pod Gajem \| 14 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 234 \| WS-11.602.3 \| 2278 \| 2014 \| \| Pod Gajem \| 14a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 235 \| WS-11.602.3 \| 1883 \| 2014 \| \| Pod Pomnikiem \| 16a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 236 \| WS-11.602.3 \| 1707 \| 2014 \| \| Pod Strzechą \| 29 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 640,00 \| \| 237 \| WS-11.602.3 \| 1925 \| 2014 \| \| Podbrzezie \| 2 \| 23 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 16 200,00 \| \| 238 \| WS-11.602.3 \| 2329 \| 2014 \| \| Podgórki \| 9 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 25 200,00 \| \| 239 \| WS-11.602.3 \| 2273 \| 2014 \| \| Podstawie \| 11 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 240 \| WS-11.602.3 \| 1772 \| 2014 \| Stanisława Augusta \| Poniatowskiego \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 25 200,00 \| \| 241 \| WS-11.602.3 \| 1542 \| 2014 \| Wacława \| Popławskiego \| 12 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 10 800,00 \| \| 242 \| WS-11.602.3 \| 2350 \| 2014 \| \| Potrzask \| 38a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 243 \| WS-11.602.3 \| 1536 \| 2014 \| \| Praska \| 61 \| 16 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 9 000,00 \| \| 244 \| WS-11.602.3 \| 1666 \| 2014 \| \| Praska \| 61 \| 18 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 16 200,00 \| \| 245 \| WS-11.602.3 \| 1778 \| 2014 \| \| Praska \| 63 \| 10 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 246 \| WS-11.602.3 \| 2058 \| 2014 \| Generała Ignacego \| Prądzyńskiego \| 1 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 247 \| WS-11.602.3 \| 1723 \| 2014 \| Bolesława \| Prusa \| 31 \| 9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 10 800,00 \| \| 248 \| WS-11.602.3 \| 1816 \| 2014 \| Bolesława \| Prusa \| 17 \| 25 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 249 \| WS-11.602.3 \| 1610 \| 2014 \| Ksawerego \| Pruszyńskiego \| 19 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 250 \| WS-11.602.3 \| 2205 \| 2014 \| Ksawerego \| Pruszyńskiego \| 17A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 251 \| WS-11.602.3 \| 2023 \| 2014 \| \| Przyjemna \| 6 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 16 200,00 \| \| 252 \| WS-11.602.3 \| 2075 \| 2014 \| Władysława \| Pytlasińskiego \| 29 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 253 \| WS-11.602.3 \| 1877 \| 2014 \| Władysława \| Raczkiewicza \| 10 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 254 \| WS-11.602.3 \| 2282 \| 2014 \| Władysława \| Raczkiewicza \| 1 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 255 \| WS-11.602.3 \| 2051 \| 2014 \| Walerego Eliasza \| Radzikowskiego \| 157 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 256 \| WS-11.602.3 \| 2360 \| 2014 \| \| Radziwiłłowska \| 7 \| 6 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 23 400,00 \| \| 257 \| WS-11.602.3 \| 1451 \| 2014 \| \| Retoryka \| 15 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 100,00 \| \| 258 \| WS-11.602.3 \| 1995 \| 2014 \| \| Różana \| 12 \| 2,4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 48 600,00 \| \| 259 \| WS-11.602.3 \| 2345 \| 2014 \| \| Różana \| 18a \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| \| 260 \| WS-11.602.3 \| 2261 \| 2014 \| \| Rumiankowa \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 261 \| WS-11.602.3 \| 1567 \| 2014 \| \| Rybitwy \| 100 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 262 \| WS-11.602.3 \| 1724 \| 2014 \| \| Rynek Dębnicki \| 5 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 12 600,00 \| \| 263 \| WS-11.602.3 \| 2042 \| 2014 \| \| Rynek Dębnicki \| 3 \| 10 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 15 300,00 \| \| 264 \| WS-11.602.3 \| 1975 \| 2014 \| \| Rzeszowska \| 6 \| 2,9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 13 500,00 \| \| 265 \| WS-11.602.3 \| 2011 \| 2014 \| \| Rzeszowska \| 8 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| \| 266 \| WS-11.602.3 \| 2324 \| 2014 \| Józefa i Floriana \| Sawiczewskich \| 13 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 46 800,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 267 \| WS-11.602.3 \| 1728 \| 2014 \| Józefa \| Sawy-Calińskiego \| 61 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 268 \| WS-11.602.3 \| 2259 \| 2014 \| Józefa \| Sawy-Calińskiego \| 55 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 269 \| WS-11.602.3 \| 1625 \| 2014 \| \| Sewera \| 9 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 730,00 \| \| 270 \| WS-11.602.3 \| 2290 \| 2014 \| \| Siarczanogórska \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 40 500,00 \| \| 271 \| WS-11.602.3 \| 2299 \| 2014 \| \| Siarczanogórska \| 29 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 1 \| 40 500,00 \| \| 272 \| WS-11.602.3 \| 1736 \| 2014 \| \| Sielska \| 29 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| \| 273 \| WS-11.602.3 \| 2193 \| 2014 \| Henryka \| Sienkiewicza \| 13 \| 6 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| \| 274 \| WS-11.602.3 \| 2003 \| 2014 \| \| Skotnicka \| 83 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 25 200,00 \| \| 275 \| WS-11.602.3 \| 2323 \| 2014 \| \| Skotnicka \| 53b \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 46 800,00 \| \| 276 \| WS-11.602.3 \| 2358 \| 2014 \| \| Skotnicka \| 190 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 277 \| WS-11.602.3 \| 2085 \| 2014 \| \| Skowronia \| 2 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 278 \| WS-11.602.3 \| 1710 \| 2014 \| Aleja Juliusza \| Słowackiego \| 23 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 17 640,00 \| \| 279 \| WS-11.602.3 \| 1633 \| 2014 \| \| Smocza \| 8 \| 14 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 640,00 \| \| 280 \| WS-11.602.3 \| 1885 \| 2014 \| Jana \| Smolenia \| 26 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 17 100,00 \| \| 281 \| WS-11.602.3 \| 1894 \| 2014 \| Jana \| Smolenia \| 26 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| \| 282 \| WS-11.602.3 \| 1837 \| 2014 \| Jerzego \| Smoleńskiego \| 14B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 283 \| WS-11.602.3 \| 1872 \| 2014 \| Jerzego \| Smoleńskiego \| 51 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| \| 284 \| WS-11.602.3 \| 2183 \| 2014 \| Stanisława \| Smolki \| 10 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 285 \| WS-11.602.3 \| 1229 \| 2014 \| Jana \| Sobieskiego \| 7 \| 1, 9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 9 \| \| 18 873,00 \| 90,00 \| \| 286 \| WS-11.602.3 \| 2175 \| 2014 \| Jana \| Sobieskiego \| 4 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| 30,00 \| \| 287 \| WS-11.602.3 \| 2108 \| 2014 \| Generała Romana \| Sołtyka \| 17 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 288 \| WS-11.602.3 \| 2093 \| 2014 \| \| Spokojna \| 12 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 289 \| WS-11.602.3 \| 2224 \| 2014 \| \| Spokojna \| 22 \| 7 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 15 300,00 \| 20,00 \| \| 290 \| WS-11.602.3 \| 2357 \| 2014 \| \| Sporna \| 3a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 291 \| WS-11.602.3 \| 1720 \| 2014 \| \| Stacyjna \| 22 \| 13 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 9 000,00 \| 30,00 \| \| 292 \| WS-11.602.3 \| 2002 \| 2014 \| \| Starowiślna \| 40 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| 20,00 \| \| 293 \| WS-11.602.3 \| 2240 \| 2014 \| \| Starowiślna \| 42 \| 19 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 27 000,00 \| 20,00 \| \| 294 \| WS-11.602.3 \| 2241 \| 2014 \| \| Starowiślna \| 42 \| 15b \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 20 700,00 \| 20,00 \| \| 295 \| WS-11.602.3 \| 2327 \| 2014 \| \| Starowiślna \| 40 \| 1,5,14 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 64 800,00 \| 30,00 \| \| 296 \| WS-11.602.3 \| 1973 \| 2014 \| \| Starowolska \| 11 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 297 \| WS-11.602.3 \| 1917 \| 2014 \| \| Stawowa \| 192 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 26 100,00 \| 29,00 \| \| 298 \| WS-11.602.3 \| 2257 \| 2014 \| \| Stawowa \| 232 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 299 \| WS-11.602.3 \| 1890 \| 2014 \| \| Stepowa \| 1 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 300 \| WS-11.602.3 \| 2355 \| 2014 \| Stefana \| Stolarza \| 9 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 301 \| WS-11.602.3 \| 2284 \| 2014 \| Andrzeja \| Stopki \| 10 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 302 \| WS-11.602.3 \| 2008 \| 2014 \| \| Strzelecka \| 19 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 303 \| WS-11.602.3 \| 1733 \| 2014 \| Jana \| Styki \| 29 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| \| 304 \| WS-11.602.3 \| 2285 \| 2014 \| Szymona \| Syreńskiego \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 34 200,00 \| \| 305 \| WS-11.602.3 \| 2344 \| 2014 \| Szymona \| Syreńskiego \| 16 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| \| 306 \| WS-11.602.3 \| 2139 \| 2014 \| \| Szczawnicka \| 37 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 14 400,00 \| \| 307 \| WS-11.602.3 \| 2120 \| 2014 \| \| Szczęśliwa \| 1 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 308 \| WS-11.602.3 \| 1907 \| 2014 \| \| Szkolna \| 1 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| \| 309 \| WS-11.602.3 \| 1646 \| 2014 \| \| Szparagowa \| 17 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| \| 310 \| WS-11.602.3 \| 2130 \| 2014 \| \| Sztaudyngera \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 311 \| WS-11.602.3 \| 1909 \| 2014 \| Janka \| Szumca \| 5a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 312 \| WS-11.602.3 \| 2048 \| 2014 \| \| Szybisko \| 22a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 313 \| WS-11.602.3 \| 2348 \| 2014 \| Księdza Piotra \| Ściegiennego \| 64B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 25 200,00 \| \| 314 \| WS-11.602.3 \| 1798 \| 2014 \| Leona \| Ślósarczyka \| 4a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 27 000,00 \| \| 315 \| WS-11.602.3 \| 2369 \| 2014 \| Leona \| Ślósarczyka \| 24 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 316 \| WS-11.602.3 \| 2144 \| 2014 \| Bolesława \| Śmiałego \| 4a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 30 600,00 \| \| 317 \| WS-11.602.3 \| 2302 \| 2014 \| \| Św. Filipa \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 8 \| \| 72 000,00 \| \| 318 \| WS-11.602.3 \| 2315 \| 2014 \| \| Św. Wawrzyńca \| 20 \| 7 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 320 \| WS-11.602.3 \| 1726 \| 2014 \| \| Świętej Gertrudy \| 9 \| 13 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 321 \| WS-11.602.3 \| 1573 \| 2014 \| \| Świętej Katarzyny \| 1 \| 8 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 21 600,00 \| \| 322 \| WS-11.602.3 \| 1614 \| 2014 \| \| Tabaczna \| 6A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 323 \| WS-11.602.3 \| 1910 \| 2014 \| Władysława \| Taklińskiego \| 16 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 324 \| WS-11.602.3 \| 1792 \| 2014 \| \| Targowa \| 1 \| 10 ,11 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 4 \| \| 34 560,00 \| \| 325 \| WS-11.602.3 \| 2359 \| 2014 \| Włodzimierza \| Tetmajera \| 71 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 326 \| WS-11.602.3 \| 1840 \| 2014 \| Stanisława \| Tondosa \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 327 \| WS-11.602.3 \| 1834 \| 2014 \| \| Topografów \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 328 \| WS-11.602.3 \| 2000 \| 2014 \| \| Topolowa \| 6 \| 20 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 21 600,00 \| \| 329 \| WS-11.602.3 \| 2346 \| 2014 \| Piotra \| Trębacza \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 4 \| \| 25 200,00 \| \| 330 \| WS-11.602.3 \| 1454 \| 2014 \| \| Truskawiecka \| 10 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 25 200,00 \| \| 331 \| WS-11.602.3 \| 1746 \| 2014 \| \| Trzcinowa \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 332 \| WS-11.602.3 \| 2168 \| 2014 \| \| Trzcinowa \| 20 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 333 \| WS-11.602.3 \| 2268 \| 2014 \| \| Trzcinowa \| 1a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 334 \| WS-11.602.3 \| 2217 \| 2014 \| \| Tyniecka \| 145 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 335 \| WS-11.602.3 \| 1813 \| 2014 \| Kornela \| Ujejskiego \| 9 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 12 600,00 \| \| 336 \| WS-11.602.3 \| 1856 \| 2014 \| \| Urocza \| 38 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 337 \| WS-11.602.3 \| 2250 \| 2014 \| \| Urzędnicza \| 60 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 9 000,00 \| \| 338 \| WS-11.602.3 \| 1958 \| 2014 \| \| Wadowska \| 34 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| 19,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 339 \| WS-11.602.3 \| 2266 \| 2014 \| Bolesława \| Wallek-Walewskiego \| 9 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 340 \| WS-11.602.3 \| 2150 \| 2014 \| \| Wałowa \| 5 \| 13 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 341 \| WS-11.602.3 \| 2151 \| 2014 \| \| Wałowa \| 5 \| 15 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| 10,00 \| \| 342 \| WS-11.602.3 \| 1808 \| 2014 \| Melchiora \| Wańkowicza \| 77 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 18 000,00 \| 20,00 \| \| 343 \| WS-11.602.3 \| 2164 \| 2014 \| Melchiora \| Wańkowicza \| 46 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 27 000,00 \| 30,00 \| \| 344 \| WS-11.602.3 \| 1919 \| 2014 \| Edwarda \| Warchałowskiego \| 75 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 345 \| WS-11.602.3 \| 2361 \| 2014 \| \| Wczasowa \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 346 \| WS-11.602.3 \| 2218 \| 2014 \| Walgierza \| Wdałego \| 15A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| 24,00 \| \| 347 \| WS-11.602.3 \| 646 \| 2014 \| \| Węgrzynowicka \| 5 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 27 000,00 \| 30,00 \| \| 348 \| WS-11.602.3 \| 1690 \| 2014 \| \| Węgrzynowicka \| 7 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 940,00 \| 26,60 \| \| 349 \| WS-11.602.3 \| 2099 \| 2014 \| Narcyza \| Wiatra \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| 30,00 \| \| 350 \| WS-11.602.3 \| 1722 \| 2014 \| \| Widłakowa \| 37 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| 24,00 \| \| 351 \| WS-11.602.3 \| 2084 \| 2014 \| \| Widłakowa \| 64 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 21 600,00 \| 24,00 \| \| 352 \| WS-11.602.3 \| 2200 \| 2014 \| \| Widłakowa \| 39a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 353 \| WS-11.602.3 \| 1701 \| 2014 \| \| Wielopole \| 14 \| 4,5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| 0 \| 36 000,00 \| 30,00 \| \| 354 \| WS-11.602.3 \| 2112 \| 2014 \| Generała Bolesława \| Wieniawy-Długoszowskiego \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 19 980,00 \| 22,20 \| \| 355 \| WS-11.602.3 \| 2269 \| 2014 \| \| Wiewiórcza \| 9a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 356 \| WS-11.602.3 \| 1717 \| 2014 \| \| Witkowicka \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 357 \| WS-11.602.3 \| 2271 \| 2014 \| Michała \| Wołodyjowskiego \| 7 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 358 \| WS-11.602.3 \| 1851 \| 2014 \| Feliksa \| Wrobela \| 89a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 359 \| WS-11.602.3 \| 2313 \| 2014 \| \| Wrocławska \| 19 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 360 \| WS-11.602.3 \| 2314 \| 2014 \| \| Wrocławska \| 19 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 18 000,00 \| \| 361 \| WS-11.602.3 \| 2342 \| 2014 \| \| Wróblowicka \| 32 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| \| 362 \| WS-11.602.3 \| 2275 \| 2014 \| \| Wróżenicka \| 12 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 363 \| WS-11.602.3 \| 1989 \| 2014 \| \| Wyciąska \| 18 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 364 \| WS-11.602.3 \| 1735 \| 2014 \| \| Wypoczynkowa \| 6 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| \| 365 \| WS-11.602.3 \| 2167 \| 2014 \| \| Wzgórze \| 7 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 366 \| WS-11.602.3 \| 2080 \| 2014 \| \| Za Ogrodem \| 33 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 367 \| WS-11.602.3 \| 2017 \| 2014 \| \| Zagłoby \| 20a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 368 \| WS-11.602.3 \| 1551 \| 2014 \| \| Zakarnie \| 1C \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| \| 369 \| WS-11.602.3 \| 1623 \| 2014 \| \| Zakarnie \| 4 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 18 000,00 \| \| 370 \| WS-11.602.3 \| 1900 \| 2014 \| \| Zakole \| 23 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 371 \| WS-11.602.3 \| 1576 \| 2014 \| \| Zakopiańska \| 30D \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 372 \| WS-11.602.3 \| 1598 \| 2014 \| \| Zakopiańska \| 262B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| \| 373 \| WS-11.602.3 \| 2185 \| 2014 \| \| Zakopiańska \| 168 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| Trwała zmiana ogrzewania \| 375 \| WS-11.602.3 \| 1847 \| 2014 \| Doktora Ludwika \| Zamenhofa \| 6 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 23 400,00 \| 30,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 376 \| WS-11.602.3 \| 1849 \| 2014 \| Doktora Ludwika \| Zamenhofa \| 4 \| 2 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| 10,00 \| \| 377 \| WS-11.602.3 \| 1825 \| 2014 \| Doktora Ludwika \| Zamenhofa \| 4 \| 7a \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 23 400,00 \| 10,00 \| \| 378 \| WS-11.602.3 \| 1590 \| 2014 \| Jana \| Zamoyskiego \| 80 \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| \| 16 200,00 \| 10,00 \| \| 379 \| WS-11.602.3 \| 1591 \| 2014 \| Jana \| Zamoyskiego \| 80 \| 4 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| 30,00 \| \| 380 \| WS-11.602.3 \| 1612 \| 2014 \| Jana \| Zamoyskiego \| 80 \| 5 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 21 600,00 \| 20,00 \| \| 381 \| WS-11.602.3 \| 1887 \| 2014 \| \| Zaogrodzie \| 17 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 23 400,00 \| 20,00 \| \| 382 \| WS-11.602.3 \| 1543 \| 2014 \| \| Zawiła \| 30A \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 17 100,00 \| 19,00 \| \| 383 \| WS-11.602.3 \| 2111 \| 2014 \| \| Zbydniowicka \| 28 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 36 000,00 \| 40,00 \| \| 384 \| WS-11.602.3 \| 2213 \| 2014 \| \| Zbydniowicka \| 26 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 28 800,00 \| 32,00 \| \| 385 \| WS-11.602.3 \| 2322 \| 2014 \| Aleksandra \| Zelwerowicza \| 4a \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 29 700,00 \| 33,00 \| \| 386 \| WS-11.602.3 \| 2039 \| 2014 \| Szymona \| Zimorowicza \| 8a \| 3 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 18 000,00 \| 30,00 \| \| 387 \| WS-11.602.3 \| 2263 \| 2014 \| \| Złoty Róg \| 43 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 388 \| WS-11.602.3 \| 2274 \| 2014 \| \| Złoty Róg \| 27b \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 389 \| WS-11.602.3 \| 2140 \| 2014 \| \| Żabiniec \| 43 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 31 500,00 \| 35,00 \| \| 390 \| WS-11.602.3 \| 2258 \| 2014 \| \| Żaglowa \| 16 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 3 \| \| 23 400,00 \| 30,00 \| \| 391 \| WS-11.602.3 \| 1865 \| 2014 \| Romana \| Żelazowskiego \| 62 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 23 400,00 \| 26,00 \| \| 393 \| WS-11.602.3 \| 2082 \| 2014 \| Kiejstuta \| Żemaitisa \| 1 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 31 500,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 394 \| WS-11.602.3 \| 1599 \| 2014 \| \| Żeńców \| 28A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 23 400,00 \| \| 395 \| WS-11.602.3 \| 2296 \| 2014 \| \| Żwirki i Wigury \| 15 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 23 400,00 \| \| 396 \| WS-11.602.3 \| 2297 \| 2014 \| \| Żyzna \| 55 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 1 \| 23 400,00 \| RAZEM 295 251 9131454,00 1. Lista wniosków rozpatrzonych negatywnie \| 12 \| WS-11.602.3 \| 659 \| 2014 \| \| Kosocicka \| 50B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 1 \| 0,00 \| 24,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 13 \| WS-11.602.3 \| 2317 \| 2014 \| Tadeusza \| Kościuszki \| 42 \| 13 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 0,00 \| 20,00 \| \| 14 \| WS-11.602.3 \| 2237 \| 2014 \| \| Krupnicza \| 18 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 15 \| WS-11.602.3 \| 645 \| 2014 \| \| Łamana \| 18 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 1 \| 0,00 \| 18,00 \| \| 16 \| WS-11.602.3 \| 651 \| 2014 \| \| Łamana \| 16A \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 1 \| 0,00 \| 18,00 \| \| 17 \| WS-11.602.3 \| 2201 \| 2014 \| \| Mikołajska \| 17 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 18 \| WS-11.602.3 \| 2077 \| 2014 \| \| Miodowa \| 39 \| 11 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 19 \| WS-11.602.3 \| 2022 \| 2014 \| Elizy \| Orzeszkowej \| 6 \| 12 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 20 \| WS-11.602.3 \| 2049 \| 2014 \| Marszałka Józefa \| Piłsudskiego \| 11 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 21 \| WS-11.602.3 \| 663 \| 2014 \| Stanisława \| Samostrzelnika \| 3 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 1 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 22 \| WS-11.602.3 \| 2316 \| 2014 \| \| Senatorska \| 3 \| 9 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| \| 0,00 \| 20,00 \| \| 23 \| WS-11.602.3 \| 575 \| 2014 \| Generała Romana \| Sołtyka \| 7 \| 18 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 2 \| 0 \| 0,00 \| 20,00 \| \| 24 \| WS-11.602.3 \| 2366 \| 2014 \| Stefana \| Stolarza \| 13 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 25 \| WS-11.602.3 \| 2155 \| 2014 \| \| Topolowa \| 8 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 26 \| WS-11.602.3 \| 655 \| 2014 \| Juliana \| Ursyna Niemcewicza \| 11 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 1 \| 0,00 \| 24,00 \| \| 27 \| WS-11.602.3 \| 653 \| 2014 \| \| Węgrzynowicka \| 82 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 1 \| 0,00 \| 24,00 \| \| 28 \| WS-11.602.3 \| 2226 \| 2014 \| Mikołaja \| Wierzynka \| 15 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| \| 1 \| 0,00 \| 26,00 \| \| 29 \| WS-11.602.3 \| 2030 \| 2014 \| \| Wróżenicka \| 19 \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 30 \| WS-11.602.3 \| 1604 \| 2014 \| Zalesie \| 21B \| \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 31 \| WS-11.602.3 \| 1705 \| 2014 \| Zamkowa \| 9 \| 1 \| Trwała zmiana ogrzewania opartego na paliwie stałym na proekologiczne \| 0 \| 0 \| 0,00 \|	<urn:uuid:b574f684-6383-450b-a238-4de57d274bd8>	finepdfs	1.786133	CC-MAIN-2022-05	https://bip.krakow.pl/zarzadzenia/2014/3025/X19UUF9fMzYyMjA=/Zalacznik_do_zarzadzenia.pdf	2022-01-26T23:21:51+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-05/segments/1642320305006.68/warc/CC-MAIN-20220126222652-20220127012652-00231.warc.gz	196,917,781	0.999992	0.999981	0.999981	[ "pol_Latn", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "un...	pol_Latn	{}	false	[ 287, 3101, 5962, 8939, 11760, 14700, 17725, 20736, 23588, 26601, 29437, 32414, 35214, 38031, 40896, 43757, 46717, 49391, 52206, 55202, 57981, 60854, 61570, 64459, 64787 ]	1	0
Autorzy: Szymon Krawczyk, Mariusz Włodarczyk Redaktor serii: Marek Jannasz Redakcja i korekta: Paweł Pokora Koncepcja graficzna serii: Teresa Chylińska-Kur, KurkaStudio Opracowanie graficzne: Piotr Korolewski www.cel-matura.pl © Copyright by Wydawnictwo Lingo sp. j., Warszawa 2014 ISBN: 978-83-7892-234-6 Spis treści DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Problemy cywiliz.-kulturowe współczesnych społeczeństw........... 61 Społeczeństwo w państwie demokratycznym............................. 146 Organy kontroli państwowej i ochrony państwa w Polsce............ 247 DZIAŁ III: PRAWO DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Życie społeczne to ogół zjawisk wynikających ze wzajemnego oddziaływania jednostek i zbiorowości przebywających na odpowiednio wyodrębnionej przestrzeni. Ä Ä Dlaczego człowiek jest istotą społeczną? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Człowiek nazywany jest istotą społeczną dlatego, że żyje wśród innych ludzi iwśród ludzi odbywa się prawidłowy rozwój istoty ludzkiej. Ä Ä Jak nazywa się ogół zjawisk wynikających ze wzajemnego oddziaływania jednostek i zbiorowości przebywających na odpowiednio wyodrębnionej przestrzeni? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Wśród uwarunkowań przyrodniczych życia społecznego ludzi znajdują się m.in. biologiczne podstawy życia społecznego. Ä Ä Co jeszcze zalicza się do przyrodniczych uwarunkowań życia społecznego ludzi? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Wśród uwarunkowań przyrodniczych życia społecznego ludzi znajdują się m.in. geograficzne warunki życia społecznego oraz demograficzne podstawy życia społecznego. Ä Ä Co jeszcze zalicza się do przyrodniczych uwarunkowań życia społecznego ludzi? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Socjalizacja pierwotna to przyswajanie norm i zasad życia społecznego nieświadomie, często przez naśladownictwo. Ä Ä Jak nazywa się świadome i samodzielne kształtowanie osobowości? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Socjalizacja wtórna to świadome i samodzielne kształtowanie osobowości. Ä Ä Jak nazywa się przyswajanie norm i zasad życia społecznego nieświadomie, przez naśladownictwo? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Zespół praw i obowiązków wynikających z zajmowania pozycji społecznej, przejawiający się typowym zachowaniem, powierzchownością, a nawet sposobem komunikowania się nazywany jest rolą społeczną. Ä Ä Kiedy dochodzi do konfliktu ról społecznych? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna W sytuacjach, w których role społeczne odgrywane jednocześnie przez jedną osobę wymagają sprzecznych ze sobą zachowań, dochodzi do konfliktu ról społecznych. Ä Ä Co nazywamy rolą społeczną? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Na samym szczycie piramidy potrzeb Abrahama Maslowa znajdują się potrzeby samorealizacji. Poprzedzają je potrzeby bezpieczeństwa, potrzeby społeczne (przyjaźń, miłość), potrzeby szacunku. Ä Ä Jaki rodzaj potrzeb znajduje się na samym dole piramidy potrzeb Maslowa? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Człowiek jako istota społeczna Na samym dole piramidy potrzeb Abrahama Maslowa znajdują się potrzeby fizjologiczne. Następują po nich potrzeby bezpieczeństwa, potrzeby społeczne (przyjaźń, miłość), potrzeby szacunku. Ä Ä Jaki rodzaj potrzeb znajduje się na samym szczycie piramidy potrzeb Maslowa? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Więzi naturalne opierają się na wspólnym pochodzeniu i pokrewieństwie ludzi. Ä Ä Co jest podstawą więzi zrzeszeniowych i więzi stanowionych? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Więzi zrzeszeniowe powstają na zasadzie własnej decyzji człowieka, a stanowione powstają w wyniku decyzji innych ludzi, są narzucane lub ustanawiane siłą. Ä Ä Czy wiesz, na czym opierają się więzi naturalne? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne W socjologii wyróżnia się pięć etapów kształtowania się więzi społecznej. Do pierwszego etapu należą trzy następujące po sobie styczności. Pierwszą z nich jest styczność przestrzenna. Ä Ä Jak nazywają się kolejne styczności? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne W socjologii wyróżnia się pięć etapów kształtowania się więzi społecznej. Do I etapu należą trzy następujące po sobie styczności. Drugą jest styczność psychiczna, a kolejną styczność społeczna. Ä Ä Jak nazywa się pierwsza styczność? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Do IV etapu kształtowania się więzi społecznych należą stosunki społeczne, czyli kształtowanie się trwałych układów, określonych normami i obowiązkami. Ä Ä Jakie zjawiska należą do V etapu kształtowania się więzi społecznych? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Do V etapu kształtowania się więzi społecznych należą wzajemne zależności, czyli kształtowanie się określonej hierarchii i wzajemnych zależności np. zależności służbowej między pracownikiem a pracodawcą. Ä Ä Jakie zjawiska należą do IV etapu kształtowania się więzi społecznych? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Ze względu na wielkość grupy wyróżnia się grupy małe – kilku- lub kilkunastoosobowe, umożliwiające bezpośrednie stosunki między członkami (np. rodzina, grupy rówieśnicze). Ä Ä Jakie jeszcze grupy społeczne wyróżnia się ze względu na ich wielkość? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Ze względu na wielkość grupy wyróżnia się grupy duże. Charakteryzują je minimalne kontakty bezpośrednie lub ich brak, gdyż duża liczebność uniemożliwia nawiązywanie bezpośrednich stosunków między ich członkami (np. grupa zawodowa, narody). Ä Ä Jakie jeszcze grupy społeczne wyróżnia się ze względu na ich wielkość? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Ze względu na typ więzi społecznych wyróżnia się grupy pierwotne. W ich ramach istnieją więzi emocjonalne oparte na kontaktach osobistych. Grupy takie cechuje niewielka liczebność, przy czym przynależność do takiej grupy nie zawsze jest dobrowolna (np. rodzina, grupa rówieśnicza). Ä Ä Jakie jeszcze grupy społeczne wyróżnia się ze względu na typ więzi społecznych? DZIAŁ I: SPOŁECZEŃSTWO Grupy i zbiorowości społeczne Ze względu na typ więzi społecznych wyróżnia się grupy wtórne. Przynależność do nich wynika z dobrowolnego wyboru, cechuje je duża liczebność, a tworzone są dla osiągnięcia określonego celu (np. partie polityczne). Ä Ä Jakie jeszcze grupy społeczne wyróżnia się ze względu na typ więzi społecznych?	<urn:uuid:cd958a4a-a7c8-42bb-a5bb-40ca80bdc8f7>	finepdfs	4.113281	CC-MAIN-2024-33	https://ebookpoint.pl/pobierz-fragment/wiedza-o-spoleczenstwie-fiszki-maturzysty-500-kart-do-nauki-szymon-krawczyk-mariusz-wlodarczyk,e_171h/pdf	2024-08-04T15:42:17+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-33/segments/1722640404969.12/warc/CC-MAIN-20240804133418-20240804163418-00019.warc.gz	179,448,940	0.999166	0.999803	0.999803	[ "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "unknown", "unknown", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", ...	pol_Latn	{}	false	[ 309, 346, 416, 490, 561, 579, 836, 1183, 1439, 1741, 1980, 2209, 2510, 2758, 3081, 3406, 3603, 3867, 4150, 4439, 4721, 5056, 5359, 5730, 6152, 6507 ]	1	0
ZAKŁAD ENERGETYCZNY Wydawało by się, że po decyzji o remoncie Wielkiego Pieca, wszyscy mogą być spokojni o prace, jednak tak nie jest. W dniu 06.10.10 br. Dyrektor BEK (Zakład Energetyczny) Pan Tomasz Marowski spotkał się na tzw. „lamaniu zmian” z pracownikami Bloku Tlenowego (Wydział Gazowy). Szkoda, że w sytuacjach ważnych dla załogi Związek Zawodowy dowiadują się od pracowników o takich spotkaniach. Nadmienić należy, że w zdecydowanej większości oczekują oni obecności Strony Społecznej na spotkaniach z dyrekcją Zakładu gdzie poruszane są tematy dotyczące między innymi zatrudnienia. Dyrektor Zakładu BEK poinformował zebranych, że w maju br. podpisana umowę z AIR LIQUIDEM przedłużającą dostawy gazów technicznych do Huty, do 30 lipca 2019 r. W tym czasie będzie budowany nowy Blok Tlenowy. Do tej pory zgłosiło się 5 firm światowych, które do połowy tego miesiąca mają złożyć ofertę budżetową. Do końca roku powinien zostać wybrany nowy dostawca gazów technicznych. Nowy Blok Tlenowy będzie posiadał własną sprężarkę, do przesyłu takich gazów jak tlen, azot czy argon. Cały teren gdzie obecnie znajduje się Blok Tlenowy będzie przekazany miastu. Lokalizacja nowego obiektu mieści się w pobliżu „Silowni” na terenie starej tlenowni. Nowy obiekt, co za tym idzie wniesie nowe technologie. Z grupy aktualnie zatrudnionych około 40 osób na „starej” tlenowni, zatrudnienie może utrzymać 1/3 załogi. Dyrektor Zakładu obiecywał, że ze strony strefy dokończy wszelkich starań, żeby reszta pracowników znalazła zatrudnienie jak nie na Wydziale Zakładu BEK, to na terenie innych Zakładów krakowskiego Oddziału AMP SA. Zachęcam także, do robienia różnych kursów zawodowych, które mogą być przydatne na nowym stanowisku pracy. Niektórzy w tym czasie osiągną wiek uprawniający ich do świadczeń emerytalnych. Częsty lata to dużo i zarazem mało, skoro umowa została podpisana w maju, to takie spotkanie mogło się odbyć parę miesięcy wcześniej. Wśród pracowników krążyły różne plotki, o tym co jest nieuniknione, tylko wcześniej nikt im tego oficjalnie nie powiedział (od maja jedna trzecia czasu minęło). Nasz Związek na pewno dokończy wszelkich starań, aby pomóc naszym członkom w potrzebie. Apelujemy do Dyrekcji Zakładu, służb HR by o takich sprawach rozmawiać także ze Stroną Społeczną (dla przypomnienia takie są wymogi prawne). Oczekujemy pełnej jawności w podejmowaniu decyzji dotyczących pracowników. Sprawa Tlenowni nie jest jedynym tematem, o którym krążyły wczesniej „plotki” wśród pracowników. Z różnych źródeł docierają do Strony Społecznej informacje o pomysłach części kadry Zakładu Energetycznego dotyczących wydzielenia do innego podmiotu części Zakładu wraz z pracownikami. W tej sprawie nasz Związek doczekał się wyjaśnień od Dyrektora Zarządzającego Pana Gerta Verbeecka przedstawiając otrzymane informacje. Prezes G. Verbeeck sam był zaskoczony pomysłami Zakładu Energetycznego i zapewnił nas, że AMP SA nie przewiduje realizacji takich „dziwnych działań. Przypominamy, iż w AMP SA wielki nacisk stawia się na dialog społeczny i taki funkcjonuje z Zarządem Spółki. Strona Społeczna oczekuje, iż taki dialog będzie miał także miejsce w poszczególnych Zakładach Spółki, to będzie gwarantowało stabilną pracę i spokój społeczny. A. Baczkowski ROZWIAZANIE UMOWY O PRACĘ W ubiegłym tygodniu w relacji ze szkolenia Zarządu Związku opisaliśmy przypadki związane ze zwolnieniem pracownika z pracy trybem art.52 KP – z winy pracownika. Wielu naszych czytelników zwracało się do nas z prośbą o podanie przepisów prawnych, regulujących sytuację, w której rozwiązanie umowy o pracę następuje z przyczyn, niezawinionych przez pracownika. Otoż Kodeks Pracy w tej sprawie stanowi następująco: Art. 53. [Rozwiązanie umowy z przyczyn niezawinionych przez pracownika] § 1. Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia: 1) jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa: a) dłużej niż 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy, b) dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, 2) w razie usprawiedliwionej nieobeznosci pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, trwającej dłużej niż 1 miesiąc. § 2. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić w razie nieobeznosci pracownika w pracy z powodu sprawowania opieki nad dzieckiem – w okresie pobierania z tego tytułu zasiłku, a w przypadku odosobnienia pracownika ze względu na chorobę zakaźną – w okresie pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku. § 3. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobeznoci. § 4. Przepisy art. 36 § 11 i art. 52 § 3 stosuje się odpowiednio. § 5. Pracodawca powinien w miarę możliwości ponownie zatrudnić pracownika, który w okresie 6 miesięcy od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, z przyczyn wymienionych w § 1 i 2, zgłosi swój powód do pracy niezwłocznie po ustaniu tych przyczyn. Art. 55. [Rozwiązanie umowy przez pracownika] § 1. Pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli zostały wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające szkodliwy wpływ wykonanej pracy na zdrowie pracownika, a pracodawca nie przeniesie go w terminie wskazanym w orzeczeniu lekarskim do innej pracy, odpowiedniej ze względu na stan jego zdrowia i kwalifikacje zawodowe. § 1'. Pracownik może rozwiązać umowę o pracę w trybie określonym w § 1 także wtedy, gdy pracodawca dopuścił się czegośiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika; w takim przypadku pracowniku przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a jeżeli umowa o pracę została zawarta na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy – w wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni. § 2. Oświadczenie pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie, z podaniem przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy. Przepis art. 52 § 2 stosuje się odpowiednio. § 3. Rozwiązanie umowy o pracę z przyczyn określonych w § 1 i 1' pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. Jeżeli pracownik po wyczerpaniu okresu zasławkowego ubiega się o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego, ale nie ma jeszcze decyzji ZUS w sprawie przyznania tego świadczenia, pracodawca powinien poczekać na tę decyzję. Okres nieobeznosci pracownika w pracy w tym czasie trzeba potraktować jak okres usprawiedliwiony, ale niepłatny. Pracownik, który otrzyma świadczenie rehabilitacyjne, będzie podlegał ochronie przez kolejne 3 miesiące. Jeśli natomiast nie otrzyma go i zostanie uznany za zdolnego do pracy, powinien wrócić do pracy. W takim przypadku pracodawca powinien skierować go na badania do lekarza medycyny pracy. Rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia nie można dokonać w razie nieobeznosci pracownika ze względu na chorobę zakaźną przez okres pobierania z tego tytułu…. cd str nr 2 cd ze str nr 1... wynagrodzenia i zasiłku. Nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia okres zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy. Ochrona trwa wówczas przez cały przyznany pracownikowi okres zasiłkowy. Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracownika nie jest zbyt sformalizowane. Wprawdzie musi ono nastąpić na piśmie, jednak pracownik nie ma obowiązku wskazywania żadnej przyczyny swojej decyzji o wypowiedzeniu. Ponadto może to uczynić w każdym czasie i obowiązuje go jedynie okresy wypowiedzenia przewidziane w Kodeksie pracy. Inaczej sytuacja wygląda w przypadku wypowiadania umowy o pracę przez pracodawcę. Poza tym, że musi ono nastąpić na piśmie, istnieje również wiele ograniczeń uniemożliwiających pracodawcy wypowiedzenie takiej umowy. Nie może on mianowice wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Reforma emerytalna, która weszła w życie 1 stycznia 2013 r., spowodowała, że dla niektórych grup pracowników okres ochronny jest dłuższy niż 4 lata. Dotyczy to kobiet urodzonych w latach 1953–1956. Te pracownice mają już przedłużony wiek emerytalny wynikający z reformy emerytalnej. Jednocześnie jeszcze przed 1 stycznia 2013 r. zostały objęte ochroną przedemeritalną. W związku z tym takim pracownikom ochrona przedemeritalna będzie przysługiwała do osiągnięcia „nowego” (wydłużonego) wieku emerytalnego. Przykład: Pracownica urodzona 4 lipca 1954 r. na podstawie dotychczasowych przepisów emerytalnych miała osiągnąć wiek emerytalny 4 lipca 2014 r. Zatem od 4 lipca 2010 r. pracownica podlega ochronie przedemeritalnej, która skończyłaby się 3 lipca 2014 r. W tym dniu obowiązywała już reforma emerytalna i wiek emerytalny pracownicy został wydłużony do 60 lat i 7 miesięcy. Zatem będzie ona mogła przejść na emeryturę dopiero 4 lutego 2015 r. W związku z tym jej okres ochronny wydłuża się do 3 lutego 2015 r. (w sumie wyniesie 4 lata i 7 miesięcy). Takie same zasady ustalania ochrony przedemeritalnej dotyczą mężczyzn. Także ich wiek emerytalny od 1 stycznia 2013 r. ulega stopniowemu wydłużeniu. W związku z tym mężczyźni urodzeni w okresie od 1 stycznia 1948 r. do 31 grudnia 1961 r. będą przechodzić na emeryturę po osiągnięciu „nowego” wieku emerytalnego. Mężczyźni z tych roczników zostali objęci ochroną przedemeritalną przed 1 stycznia 2013 r., dlatego im także zapewniono dłuższy niż 4-letni okres ochrony przedemeritalnej (art. 18 ustawy z 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – Dz.U. z 2012 r., poz. 637). Mężczyźni urodzeni początkowo od 1 stycznia 1952 r. osiągają wiek emerytalny według nowych przepisów. Zatem „weszli” oni w 4-letni okres ochronny najwcześniej 1 stycznia 2013 r., kiedy obowiązywała już reforma emerytalna. Ochrona przedemeritalna będzie im więc przysługiwać 4 lata przed osiągnięciem tego nowego wieku emerytalnego. Ponadto wypowiadanie przez pracodawcę umowy jest zabronione w czasie urlopu pracownika (wypoczynkowego, bezpłatnego), a także innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, np. podczas zwolnienia lekarskiego. Ograniczenia dotyczące wypowiadania umów o pracę dotyczą również kobiet w ciąży. Pracodawca jest zobowiązany do zawarcia w wypowiedzeniu umowy o pracę pracownika pouczenia o przysługującym mu prawie wniesienia w terminie 7 dni od jego otrzymania odwołania do sądu pracy. W przypadku wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony pracodawca jest zobowiązany do przeprowadzenia procedury konsultacji związkowej. Nie ma takiego obowiązku, jeżeli wypowiada umowę innego rodzaju, np. umowę na czas określony, na okres próby. Jeżeli zatem pracodawca stwierdzi, że pracownik nie podlega szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem umowy o pracę (nie podlega ochronie związkowej lub nie przebywa na urlopie wypoczynkowym, macierzyńskim, wychowawczym, bezpłatnym itp.), powinien skonsultować zamiar złożenia mu wypowiedzenia z działającą w zakładzie organizacją związkową, której pracownik jest członkiem lub która podjęła się jego reprezentowania. W przyszłym tygodniu omówimy uprawnienia jakie przysługuje pracownikowi w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia. K. Bak KONTROLA RUCHU DROGOWEGO W AMP S.A. Po kontrolach stanu trzeźwości pracowników, przeprowadzanych przez pracowników firmy ochroniarskiej, wykonywanych zgodnie z aneksem nr 3 do Regulaminu Pracy i za zgodą pracowników, przyszła kolej na kontrole poruszających się po naszej hucie samochodów nie tylko służbowych, ale również prywatnych. Kontrole stanu trzeźwości, które były przeprowadzane min. w zakładach ZKK, BWG oraz PSK miały i pewnie dalej będą mieć charakter wyrwykowy (losowy). Jest to niezgodne z Ustawą o wychowaniu w trzeźwości, ponieważ nie została spełniona jedna z przesłanek takich kontroli, to jest uzasadnione podejrzenie, iż pracownik lub pracownik danej zmiany lub brygady znajduje się w miejscu pracy pod wpływem alkoholu. Poniżej zarzut przypadkowości kontroli stanu trzeźwości jest bardzo trudny do udowodnienia, to w praktyce każdy przełożony pracownik ma obowiązek zgłoszenia Służbom Ochrony podejrzenie o tym, iż pracownik lub grupa pracowników znajduje się w miejscu pracy pod wpływem alkoholu. Samo podejrzenie (uzasadnione lub nieuzasadnione) jest podstawą do interwencji odpowiednich służb. Przypominamy więc tylko naszym czytelnikom, iż kontrole stanu trzeźwości przeprowadzane przez inne niż Policja służby np. ochrona AMP S.A. mogą się odbywać wyłącznie za zgodą pracownika. Pracownik ma również prawo żądać obecności osoby trzeciej w trakcie wykonywania takiej kontroli. W każdej sytuacji i w każdym miejscu pracownik ma prawo żądać przeprowadzenia kontroli stanu trzeźwości przez uprawniony organ porządku publicznego tj. Policję. Przypominamy jednak i po raz kolejny apelujemy do wszystkich pracowników o unikanie tak nieprzyjemnych oraz drastycznych - w konsekwencjach - sytuacji. W ubiegłym tygodniu na łamach naszego Kuriera opisaliśmy jak w praktyce może wyglądać stosowanie przez pracodawcę zapisów z art. 52 KP Kodeksu Pracy. Niestety w większości tego typu przypadków przyczyną zwolnień dyscyplinarnych pracowników jest alkohol. Po raz kolejny informujemy, iż zgodnie z Kodeksem Pracy (również pisaliśmy o tym w ubiegłym tygodniu) każdemu pracownikowi w Polsce umożliwiono - w danym roku kalendarzowym - wykorzystanie 4 dni urlopu na żądanie. Warto z tego uprawnienia korzystać w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stanu trzeźwości, niż niepotrzebnie narażać się na ryzyko utraty pracy, czasami jedynego źródła utrzymania rodziny. Ponadto przy wejściu do huty (brama główna nr 1) istnieje możliwość bezpłatnego sprawdzenia swojego stanu trzeźwości przez każdego pracownika huty lub spółek. Wracamy jednak do tematu głównego, to jest do kontroli samochodów prywatnych. Poruszających się tymi pojazdami wewnątrz zakładu Kraków AMP S.A. nie dziwi widok zatrzymywanych do kontroli samochodów ciężarowych lub służbowych. Przepisy i zarządzenia DG AMP S.A. tak stanowią, iż pracownicy firmy ochroniarskiej mogą zatrzymywać na terenie huty ww. pojazdy do kontroli i sprawdzać min. dokumenty wizadowe, różnego rodzaju przepustki i pozwolenia na przewóz lub wywoż materiałów, części zamiennych itp. Mogą oni również zwrócić uwagę kierującym tymi pojazdami na np. niesprawnie światła, uszkodzoną stacyjkę itd. Te działania kontrolne są podyktowane min. ochroną mienia zakładu. Bardzo wielu pracowników, poruszających się wewnątrz huty samochodami prywatnymi np. z tytułu dojazdu do miejsca pracy, było przekonanych, iż kontrole wjazdu i wyjazdu (sprawdzanie przepustek, zezwolenia na wjazd, kontrola bagażników i wnętrza samochodów, zawartości bagażu) są dopuszczalne tylko w punktach kontrolnych huty tj. przy bramach wjazdowych i wyjazdowych. Ponieważ ostatnim czasu pracownicy z firmy ochroniarskiej zatrzymują do kontroli wewnątrz huty również samochody prywatne, poprzez przedstawiciela naszego związku w Zespole Roboczym, postanowiliśmy zapytać pracodawcę o definicję Kontroli Ruchu Drogowego jaka jest stosowana w AMP S.A. Pytanie brzmiało następująco: „Strona Społeczna zwróciła się do Pracodawcy o interpretację zapisu z załącznika do Zarządzenia DG nr 2/2010 z 08.04.2010 roku, który mówi: „Do kontroli ruchu drogowego na terenie Spółki upoważnieni są: Policja, Straż Miejska, Służba Ochrony, upoważnieni pracownicy Biura BHP i Ochrony”. Zgodnie z Ustawą Prawo o ruchu drogowym, art. 129 ust. 1 Prd kontrola ruchu drogowego należy do zadań Policji. Oprócz Policji ustawodawca upoważnił … cd str nr 3 cd ze str nr 2 również inne formacje, do wykonywania czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego, precyzując obszar uprawnionego działania. W szczególności można wymienić Inspekcję Transportu Drogowego, Straż Graniczna, służbę celną, straż gminną (miejscia). Strona Społeczna uważa, iż kontrole przeprowadzane przez pracowników ochrony celem wyeliminowania kradzieży oraz legalności przebywania na terenie AMP S.A. są jak najbardziej zasadne. Stwierdza przy tym, iż nie jest uzasadniony z punktu widzenia obowiązującego w Polsce prawa zapis z załącznika do Zarządzenia DG nr 2/2010, który mówi: „Do kontroli ruchu drogowego na terenie Spółki upoważnieni są: Służba Ochrony, upoważnieni pracownicy Biura BHP i Ochrony”. Ustawodawca nie upoważnił do przeprowadzania kontroli ruchu drogowego pracowników ochrony. W związku z powyższym Strona Społeczna zwraca się z prośbą o udzielenie odpowiedniej informacji, jak należy interpretować zapis z załącznika do Zarządzenia DG nr 2/2010, który mówi, iż do kontroli ruchu drogowego na terenie Spółki upoważnione są pracownicy ww. Służb oraz pracownicy ochrony. Strona Społeczna wniosła, by szczegółowe wyjaśnienia zostały umieszczone w protokole z posiedzenia Zespołu Roboczego. W nawiązaniu do ww/w zapytania, Strona Pracodawcy poinformowała, iż wprowadzenie zasady ruchu drogowego dla wszystkich pojazdów podkotowane jest zapewnieniem bezpieczeństwa poruszania się po terenie AMP SA dla pracowników i podwykonawców. Duże natężenie ruchu osób i pojazdów (osobowych, ciężarowych, technologicznych), a także zasady wynikające ze Standardu AM Safety ST006 „Pojazdy i prowadzenie pojazdów” zmuszają pracodawcę do podjęcia stosownych działań. Standard określa podstawowe prawo i obowiązki kierowcy zgodnie z po-wszechnie obowiązującymi przepisami ruchu drogowego. Realizacja Standardu ST006 wymaga od pracodawcy zapewnienia stosowania się do jego zapisów poprzez: konieczność prowadzenia kontroli przestrzegania przepisów ruchu drogowego, potrzebę kontroli prędkości oraz wykonania testów na obecność alkoholu i narkotyków. Zgodnie z Zarządzeniem nr 2/2010 DG w sprawie: Zasada ruchu drogowego na terenie AMP z dnia 08.04.2010 r. obowiązki kontroli przestrzegania ruchu drogowego na terenie AMP SA realizują pracownicy służby ochrony oraz wyznaczeni pracownicy Biura CO (Ochrona) oraz pracownicy Biura BHP. Z powyższych wyjaśnień wynika, że wewnętrzne przepisy – ww wyjaśnienia pracodawcy - są zgodne z aktem najwyższej rangi tj. Ustawa Prawo o ruchu drogowym. Nie tak dawną spotykaliśmy się z przypadkami zatrzymywania przez pracowników firmy ochroniarzyści prywatnych pojazdów samochodowych celem przeprowadzenia kontroli ich stanu technicznego, dokumentów uprawniających do prowadzenia pojazdu oraz dowodów rejestracyjnych. W ocenie Biura Prawnego KGP sprawdzenie prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego, stanu technicznego pojazdu itp. przez pracowników ochrony jest ewidentnym nadużyciem. Mamy więc nadzieję, iż były to tylko sporadyczne przypadki, które nie będą już miały miejsca w przyszłości. Przypominamy tylko, że wykonywanie przez pracownika ochrony zadań w zakresie kontroli ruchu drogowego stanowi przekroczenie przez niego uprawnień wynikających z przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o ochronie osób imienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221, z późn. zm.). W przypadku pracowników ochrony uzasadnione byłyby jedynie sprawdzenie przez nich zezwoleń (przepustek) na wjazd na teren zakładu, sprawdzenie legalności wywożenia z zakładu ładunku, co pracownicy firmy ochroniarzyści niniejszym czynią, w oparciu o Instrukcję systemu przepustkowego dla ruchu osób i pojazdów w ArcelorMittal Poland S.A. stanowiącej załącznik do Zarządzenia Nr 3 /2010 DG z dnia 2010.04.14. Zgodnie z tą instrukcją i wyjaśnieniami jakie otrzymaliśmy od Pracodawcy „Kontrola ruchu osób i pojazdów przeprowadzana jest przez Służby Ochrony. Osoby przemieszczające się przez punkty kontrolne Spółki, a także przebywające na jej terenie, na polecenie pracownika Służby Ochrony mają obowiązek okazania zawartości przenoszonego bagażu (leczniki, plecaki, reklamówki, itp.) a także okazywania wnętrza pojazdu oraz zawartości bagażnika w przypadku przekraczania punktu kontrolnego samochodem lub poruszania się pojazdem po terenie Spółki”. Kontrola pojazdów wykonywana przez pracowników ochrony polega na sprawdzeniu czy: a) kierujący posiada zezwolenie na wjazd tym pojazdem, a osoby znajdujące się w pojazdzie – dokumenty uprawniające do wstępu/pobytu na teren Spółki, b) w pojazdzie znajdują się przedmioty lub materiały, na których przewożenie kierujących pojazdem lub inne osoby, znajdujące się w pojazdzie, posiadają odpowiednie dokumenty, c) w pojazdzie znajdują się przedmioty, których posiadanie na terenie Spółki jest prawnie zabronione, i w takim celu pojazdy są zatrzymywane do kontroli. Postanowienia ww. dokumentów są ważne wobec wszystkich pracowników Spółki, stacjonujący w pojazdzie, a więc także działania kontrolnie, które mają na celu ochronę mienia zakładu. Jak wspomniano wyżej, ograniczenie zarządzaniem pracodawcy prędkości pojazdów należy postępować jako przepisy BHP i w tych kategoriach patrząc można by uzasadnić kontrolę prędkości, z jaką kierujący pojazdem porusza się po zakładzie – ponieważ jazda z nadmierną prędkością w warunkach danego zakładu pracy jest zachowaniem potencjalnie zagrożającym życiu lub zdrowiu pracowników. Efektem działań kontrolnych (czytaj: fotoradar ) jest zatrzymanie pracownika wjazdu pojazdem prywatnym na teren AMP S.A. na okres: pierwsze wykroczenie 1 m-c, drugie 3 m-ce, a następnie wykroczenie całkowicie pozbawia pracownika tego „przywileju” na czas nieokreślony. Przy wjeździe do AMP S.A. znajdują się tablice informujące, iż na terenie naszego zakładu obowiązują przepisy ruchu drogowego jak na drogach publicznych, czyli zgodne z Kodeksem Drogowym i Ustawą Prawo o ruchu drogowych. Jednak samo stopniowanie kar porządkowych stosowane przez pracodawcę np. za przekroczenie dopuszczalnej prędkości, jest bardziej restrykcyjne niż to z Kodeksu Drogowego. Po roku czasu, od popełnionego wykroczenia na drogach publicznych i nienagannej jeździe, uzbiórane przez kierowcę punkty karne (nie przekraczające 24 ) są anulowane. W naszej firmie kierowcy nie są karani mandatami i punktami karnymi za popełnione wykroczenia drogowe. Jednak możliwość zatrzymania prawa wjazdu pojazdem prywatnym na teren AMP S.A. na czas nieokreślony, po trzecim przewinięciu i bez jakiegokolwiek okresu karencji, jest dla wielu pracowników bardzo dotkliwa karą. W tej sprawie, zgodnie z Uchwałą Konferencji sprawozdawczo-wybiorczej naszego związku, z maja 2014 roku, spróbujemy podjąć z pracodawcą negocjacje. O jej wynikach poinformujemy członków Związku i naszych sympatyków na łamach „Kuriera Aktualności”. K. Bak Szkolenie związkowe - wielokulturowość W dniu 1 października 2015, równolegle do szkolenia aktywu związkowego, odbyło się spotkanie związane z projektem unijnym „Multi Culti Times”, którego głównym beneficjentem jest NSZZ Prac. AMP S.A. Pozostałymi beneficjentami projektu są przedstawiciele Turcji, Bułgarii, Serbii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Litwy, Czarnogóry. Ekspertem jak i prowadzącą spotkanie była Marion Hillman, przedstawicielka związków zawodowych z Wielkiej Brytanii. Niewątpliwie interesujące przedstawiała w jaki sposób radzą sobie z problemem wielokulturowości zakłady pracy w Wielkiej Brytanii. Podczas spotkania odbyły się warsztaty w zakresie zarządzania informacją w kontekście międzykulturowym. Uczestnicy podzielił się na 5 osobowe grupy, by wspólnie opracowywać nowe strategie zarządzania, które potencjał różnorodności zamienią w sukces firmy. Pomysły na umiejętność efektywnej komunikacji międzykulturowej oraz na zarządzanie informacją w wielokulturowym środowisku pracy były bardzo ciekawe. Wszystkie pomysły zostały zapisane, omówione i będą podstawą do opracowania wspólnych wizyjów na lepsze, efektywniejsze zarządzanie zespołami międzynarodowymi w zakładach pracy. Zainteresowanie problemem wielokulturowości było bardzo duże, co niezwykle cieszy. Na co dzień spotykamy się z kadrą kierowniczą, jak i pracownikami zatrudnionymi w AMP, którzy są obcokrajowcami. Ważne jest, by zarządzanie różnorodnością było tak wypracowane, by różnice kulturowe i mentalne zatrudnionych pracowników były źródłem innowacyjności i umożliwiały sprawne dopasowanie się organizacji do zmieniających się warunków. Nie należy przy tym zapominać o ludziach. Efektywnie i dobrze zarządzane zespoły, to ludzie szczęśliwi i zadowoleni, czują się przynależność do tego zespołu, jak również ludzie nie czujący się dyskryminowani ze względu na swoją inność. Różnice w przekonaniach i normach społecznych prowadzą do nieporozumień i konfliktów, dlatego uwidomojenie sobie różnic kulturowych i zrozumienie systemu wartości, jakim kierują się ludzie w swoim zachowaniu, pozwala na stworzenie lepszych warunków do współpracy. Współczesne organizacje coraz częściej stają przed wyzwaniami współpracy w zespołach międzynarodowych dlatego takie programy, które by pozwoliły lepiej zrozumieć kwestie zarządzania i kierowania wielokulturowością są bardzo potrzebne. Cieszys fakt, iż możemy uczestniczyć w tym projekcie finansowanym przez Unię Europejską, i poszerzyć swoją wiedzę na temat jeszcze mniej znany w Polsce jak również w świecie. H. Szpakowska Biuro Turystyczne HUT-PUS S.A. Poniedziałek, środa, piątek 7-15, wtorek, czwartek 8-16 ul. Mrozowa 1 i piętro pok. 15, 16 tel. 12 643 87 41 12 643 87 44 e mail: email@example.com, www.hpturystyka.pl OFERTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH - Berlin – Tropical Island Resort – Jarmark Świąteczne 05-06.12.2015 cena: 405,00zł, cena zawiera Przejazd autokarem / busem, 1 nocleg ze śniadaniem w hotelu ** (pokoje 2-3 os. z lażienkami), obiadokolacja, opieka pilota, Ubezpieczenie, Podatek Vat. cena nie zawiera: biletu wstępu na Tropical Islands (od 29 EUR), - Wiedeń - Bratyłsawa – JARMARKI BOŻONARODZENIOWE 05-06.12.2015 cena: 375,00, cena zawiera Przejazd autokarem / busem, 1 nocleg ze śniadaniem w hotelu * (pokoje 2-3 os. z lażienkami), obiadokolacja, opieka pilota, Ubezpieczenie, Podatek Vat. cena nie zawiera: obligatoryjnego przewodnika w Wiedniu - Węgry – Baseny Termalne degustacja win w Tokaju, wycieczka do Rumunii cena 1 200,00zł t: 14-21.11.2015 cena zawiera: przejazd autokarem, 7 noclegów, 7 śniadań, 7 obiadokolacji, 6 wstępów na baseny termalne, calidowowy wyjazd do Oradei (Rumunia), degustacja win w Tokaju i Bogacs, krótkie zwiedzanie Egeru, opieka pilota, ubezpieczenie KL + NNW + BAGAZ. OFERTA WYCIECZEK W POLSCE - Ustron - 17 - 22.10.2015 cena: 730,00zł/ autokar, cena zawiera: przejazd autokarem / busem, noclegi, wyżywienie: śniadanie, obiad, kolacja, ognisko z pieczeniem kiełbasek, ubezpieczenie, podatek VAT - Busko Zdrój – Święta Bożego Narodzenia: 23-28.12.2015 cena: 855,00 cena zawiera: transport autokarem, noclegi w pokoju 1-2-osobowym z lażenką, wyżywienie: 3 posiłki dziennie, uroczysta kolacja wigilijną, ubezpieczenie NNW, podatek VAT - Szczawnica – Święta Bożego Narodzenia t: 23-30.12.2015 cena: 1 200,00 cena zawiera: transport autokarem, noclegi w pokoju 1 lub 2-osobowym z lażenką, calidodzienne wyżywienie, uroczysta kolacja wigilijną, ubezpieczenie NNW, takse klimatyczną, podatek VAT - Szczawnica – wyjazd andrzejkowy t: 27-29.11.2015 cena: 450,00 cena zawiera: transport autokarem: noclegi w Hotelu SPA w pokojach 2-osobowych z lażenka, calidodzienne wyżywienie, grill, zabawa andrzejkowa z DJ, 1 masaż mechaniczny, ubezpieczenie NNW, takse klimatyczną, podatek VAT. OFERTA ZAKUPU BILETÓW pt. „Dwie morgi utrapienia” 29 listopada (niedziela) godz. 17:00 i 20:00, NCK Cena: 90,00zł Obsada (zamiennie): Katarzyna Glinka/Magdalena Wójcik, Andrzej Grabarczyk/Sylwester Maciejewski, Klaudia Halejcio, Tadeusz Chudecki i Mikołaj Roznerski - TRIBUTE TO – Marek Jackowski założyciel zespołu MAANAM Wystąpią: Maciej Małeńczuk, Ania Wyszkoni, Krzysztof Cugowski, Piotr Cugowski, Muniek, Janusz Yanina Iwański, Marek Raduli. 19 grudzień (sobota), godz. 17:00 - Arena Kraków. Cena: 65,00 zł BT HUT-PUS S.A. oraz UNIHUT S.A. zaprasza do Wierchomli „Chata pod Pustą” tel. 18 44 68 289 Zapraszamy na wczasy noclegi i wypoczynek do Wierchomli obok Piwnicznej. Czyste powietrze, bliskość szlaków turystyki pieszej i rowerowej oraz nowoczesny kompleks wyciągów narciarskich jest atutem tej okolicy. Dysponujemy bazą noclegową z przeznaczeniem na wypoczynek rodzinny, wycieczki, zielone szkoły, kolonie, obozy. Ośrodek prowadzi calodzienne wyżywienie. Wierchomla Mała (450-600 m.n.p.m.) - miejscowość położona w Beskidzie Sądeckim, w dolinie potoku Wierchomlanka niedaleko od Piwnicznej (ok. 12 km). Jest to idealne miejsce do wypoczynku zarówno dla dorosłych jak i młodzieży. Przepiękna sceneria Popradzkiego Parku Krajobrazowego, czyste powietrze, woda mineralna "Wierchomlanka", oraz liczne i bardzo atrakcyjne szlaki turystyczne to jedne z wielu atrakcji regionu. RAJD ENERGETYKA Po raz kolejny pracownicy Zakładu Energetycznego, wybrali się na rajd zorganizowany przez Związek Zawodowy. Są takie miejsca w Polsce, których wartość ocenia się w skali dorobku całej ludzkości. Do takich miejsc należy Zamość, wpisane na Listę Światowego dziedzictwa Kultury UNESCO. Miasto to nazwiją się Perłą Renesansu lub Padwą Północy. Zwiedzaliśmy je z przewodnikiem panem Wojtkiem, który w ciekawy sposób przekazał nam historię Zamościa i okolic. Samo Stare Miasto to ponad 200 zabawków. Podziwialiśmy Rynek Wielki z Ratuszem oraz malownicze kamienice, które go otaczają wyróżniają się one barwnymi fasadami i bogactwem fryzów, płaskorzeźb i ornamentów. Należy pamiętać, że Zamość to miasto twierdza, nasza grupa zwiedziła najpotężniejszy z bastionów, bastion VII, gdzie autor tego artykułu oddał strzał z armaty i otrzymywał Patent Puszarzka oraz został przyjęty w szeregi żołnierzy fortecy Zamość. Na tym jednak trasa naszego rajdu się nie kończyła, wybraliśmy się także, do Kazimierza Dolnego i Lublina. Dojeżdżając do centrum Kazimierza Dolnego myślimy po drodze podziwiać wzniesione nad brzegiem Wisły bogato zdobione spichlerze kupców. Rynek w tym mieście jest bardzo urokliwy, wszystkie budowle zostały wzniesione z miękkiego, łatwego w obróbce mieszcowskiego wapienia. Znaczna część grupy podziwiała widoki na Rynek i okolice z Góry Trzech Krzyży, dotyczy to tych, którzy się tam wdrapali po stromych schodach. Leniuchy zostały w urokliwych kawiarenkach. Trzecim etapem naszego programu rajdowego był Lublin. Miasto to zachwyca ponad 700-letnim okresem historii. Dzieje jego do dziś skrywają stare mury i zaułki. Zachowane w tak dobrym stanie Stare Miasto, oprócz Lublina jest jeszcze tylko w Krakowie. Wiele autentycznych budowli tworzy niepowtarzalny i magiczny klimat miasta w którym krzyżowały się kultury i religie wielu narodów. Po zwiedzeniu Starego Miasta udaliśmy się z powrotem do Zamościa gdzie była nasza baza wypadowa. Nasza grupa cały czas jest duchem młoda, ilatego tradycyjnie co wieczór bawiliśmy się przy muzyce. Niestrasznie są nam też odległości, bo przecież mamy takie wspólne i urokliwe miejsca w naszej ojczyźnie, które warto i powinno się zobaczyć. A. Baczkowski MECZ PIŁKARSKI POMIĘDZY BWG I BWZ W RAMACH TYGODNIA ZDROWIA W AMP SA W dniu 8.10.2015r., na stadionie Krakusa został rozegrany mecz pomiędzy drużynami Walcowni Gorącej i Walcowni Zimnej o Puchar Przewodniczącego NSZZ Prac. AMP SA, w ramach Tygodnia Zdrowia. Patronat nad meczem objęli także Dyrektorzy Zakładów Panowie Witold Dymek i Krzysztof Oleś. Organizatorami i pomysłodawcami meczu byli Przewodniczący Zarządów Zakładowych Związków, Walcowni Gorącej i Zimnej. Mecz cieszył się dużym zainteresowaniem pracowników obu Zakładów. Po prezentacji drużyn sędzia mecza Pan Pyż Kazimierz dał sygnał do rozpoczęcia nadzwyczaj zaciętego spotkania. Drużyna Walcowni Gorącej trzykrotnie wychodziła na prowadzenie, żeby w normalnym czasie gry zremisować 3 – 3 i po rzutach karnych przegrać mecz. Po trzy gole dla swoich zespołów strzelili Zięcina Andrzej (BWG) i Kaczmarek Kamil (BWZ). Puchar ufundowany przez Przewodniczącego Związku kol. Krzysztofa Wójcika powródził w tym roku do Walcowni Zimnej. Piłkarze w szatni umawiali się na rewanż w przyszłym roku, a Związek postara się im to zorganizować. Po meczu dyrektory Zakładów wraz z Przewodniczącym Zarządu Związku podziękowali i pogratulowali zawodnikom i organizatorom tak ciekawej inicjatywy. Drużyny grały w składach: (BWZ) - Kopeć Mirosław, Napora Grzegorz, Kucharski Tomasz, Kracoń Marusz, Lipka Janusz, Maderak Andrzej, Chorąży Artur, Sarola Tomasz, Raś Mirosław, Kaczmarek Kamil, Rybiński Grzegorz, Halik Rafał, Bielski Grzegorz, Roman Krzysztof, (BWG) - Łąka Jerzy, Flis Paweł, Dlugosz Adam, Rotarski Krzysztof, Kowal Stanisław, Korfel Janusz, Zięcina Andrzej, Palimajka Grzegorz, Matczewski Marcel, Jaros Marcin, Lenczuk Krzysztof, Lebiest Tomasz, Dudziński Mateusz, Klimek Kazimierz, Gatarski Mariusz.	<urn:uuid:7dda6f80-5d90-475e-974e-0439b9626db9>	finepdfs	2.115234	CC-MAIN-2018-43	http://nszzphs.pl/wp/wp-content/uploads/2016/03/kur-33-15.pdf	2018-10-22T17:09:23Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-43/segments/1539583515352.63/warc/CC-MAIN-20181022155502-20181022181002-00293.warc.gz	282,479,950	0.99985	0.999978	0.999978	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 7227, 15907, 25242, 32831 ]	1	0
KARTA PRODUKTU „WIKTORIA" Karta produktu jest materiałem informacyjnym i nie stanowi integralnej części umowy ubezpieczenia. Karta produktu została przygoto wana przez Bank BGŻ BNP Paribas S.A. przy pomocy AIG Europe Limited Oddział w Polsce, na podstawie Rekomendacji U, dotyczącej dobrych praktyk w zakresie bancassurance, wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego w czerwcu 2014 r., i ma za zadanie przed stawić kluczowe informacje o produkcie, tj. ubezpieczeniu „Wiktoria", i pomóc Klientowi w zrozumieniu cech produktu. Decyzję o zawarciu umowy ubezpieczenia podejmij po wcześniejszym zapoznaniu się z dokumentacją ubezpieczeniową, w tym zwłasz cza zogólnymi warunkami ubezpieczenia (OWU), w których znajdują się szczegółowe informacje o ubezpieczeniu oraz definicje pojęć, użytych w niniejszej karcie produktu. PODSTAWOWE DANE DOTYCZĄCE UBEZPIECZENIA WYSOKOŚĆ SKŁADKI I SUMA UBEZPIECZENIA \| Wysokość świadczenia \| 25 000 zł \| 35 000 zł \| \|---\|---\|---\| \| Wiek Ubezpieczonego \| \| \| \| 18–39 lat \| 12 zł \| 16 zł \| \| 40–49 lat \| 38 zł \| 55 zł \| \| 50–59 lat \| 70 zł \| – \| Bank BGŻ BNP Paribas Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przy ul. Kasprzaka 10/16, 01-211 Warszawa, zarejestrowany w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000011571, posiadający NIP 526-10-08-546 oraz kapitał zakładowy w wysokości 84 238 318 zł w całości wpłacony. Ograniczenia i wyłączenia odpowiedzialności Ubezpieczyciela Rezygnacja z ubezpieczenia Odstąpienie Zasady i tryb zgłaszania zdarzenia ubezpieczeniowego AIG nie wypłaci świadczenia z tytułu zachorowania na raka w przypadku, gdy Ubezpieczony ma lub miał: a) raka lub złośliwe zmiany w komórkach w dowolnej części ciała, zdiagnozowane przed datą zawarcia umowy ubezpieczenia; b) skierowanie na testy lub badania diagnostyczne przeprowadzone w celu wykrycia raka albo oczekuje na wyniki testów lub badań przeprowadzonych przed objęciem ochroną ubezpiecze niową, a wyniki tych testów wskazały wynik pozytywny, tj. u Ubezpieczonego został zdiagno zowany rak; w przypadku negatywnego wyniku (Ubezpieczony jest zdrowy) powyższe wyłączenie nie ma zastosowania; c) przewlekłą białaczkę limfatyczną, chyba że została sklasyfikowana jako białaczka z grupy A w klasyfikacji Bineta; d) raka prostaty, chyba że histologicznie został sklasyfikowany przynajmniej jako T2N0M0 w kla syfikacji TNM lub oceniony na więcej niż 6 w skali Gleasona; e) hiperkeratozę (znaczne pogrubienie warstwy rogowej naskórka związane z nadmiernym ro gowaceniem), raki i czerniaki komórek warstwy podstawnej i komórek płaskich nabłonka; f) raka skóry innego niż czerniak, przekraczającego warstwę powierzchowną skóry. Prawo do otrzymania świadczenia nie przysługuje również, jeśli: a) przed zawarciem umowy Ubezpieczony miał zmiany, które zostały zdefiniowane pod wzglę dem histologicznym i/lub zdiagnozowane jako przednowotworowe, rak nieinwazyjny bądź rak in situ (rak in situ stanowi dysplazję, która nie przekracza błony podstawnej nabłonka); b) zdiagnozowano raka po śmierci osoby objętej ubezpieczeniem. Kwota wypłacanego świadczenia jest wyszczególniona w tabeli świadczeń w pkt 6 OWU. Odpo wiedzialność AIG jest ograniczona do kwoty wypłacanego świadczenia. Podczas całego okresu obowiązywania umowy ubezpieczenia świadczenie zostanie wypłacone jeden raz, bez względu na liczbę zdarzeń zdefiniowanych jako rak, które zostaną zdiagnozowane u jednego Ubezpieczonego. Ubezpieczający ma prawo zrezygnować z ubezpieczenia w dowolnym czasie. W przypadku rezygna cji ochrona wygasa w ostatnim dniu miesiąca kalendarzowego, w którym do AIG lub Banku BGŻ BNP Paribas S.A. wpłynęła rezygnacja z ochrony ubezpieczeniowej, jeżeli rezygnacja wpłynęła przed datą płatności składki przypadającą w danym miesiącu, albo w ostatnim dniu następnego miesiąca kalendarzowego, jeżeli rezygnacja wpłynęła po dacie składki Ubezpieczający ma prawo odstąpić od ubezpieczenia w ciągu 30 dni od dnia zwarcia umowy. Jeżeli Ubezpieczający odstąpi od ubezpieczenia w ciągu 30 dni od dnia zawarcia umowy, AIG zwróci składkę, którą wpłacił. Oświadczenie o odstąpieniu lub rezygnacji można złożyć pisemnie w Banku BGŻ BNP Paribas S.A., a także telefonicznie lub pisemnie zgodnie z poniższymi danymi kontaktowymi: Biuro Obsługi Klienta AIG 02-770 Warszawa 130, Skrytka pocztowa 60 tel. 22 545 85 25 W przypadku chęci zgłoszenia roszczenia, prosimy skontaktować się z Działem Likwidacji Szkód AIG tak szybko, jak będzie to możliwe, pod adresem firstname.lastname@example.org lub infolinią pod nu merem telefonu: 22 545 85 50, dostępną w dni robocze od poniedziałku do piątku w godz. 8.00–18.00. Kontaktując się z podanym powyżej numerem telefonu, powinniście Państwo przygotować nastę pujące informacje: a) wypełniony i podpisany formularz zgłoszenia roszczenia z tytułu ubezpieczenia Wiktoria; b) kopię dokumentacji medycznej potwierdzającej diagnozę raka; c) kopię historii choroby związanej z zachorowaniem na raka. W kolejnym kroku zostaną Państwo poproszeni o wypełnienie formularza zgłoszenia roszczenia, który będą Państwo musieli przesłać do Działu Likwidacji Szkód AIG. Formularz dostępny jest na stronie www.bgzbnpparibas.pl/indywidualni/ubezpieczenia lub zostanie Państwu przekazany przez Dział Likwidacji Szkód AIG. Ubezpieczyciel wypłaca świadczenie w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia o szko dzie w formie pisemnej (formularz szkody), z zastrzeżeniem przypadków określonych w OWU. Zasady i tryb zgłaszania oraz rozpatrywania reklamacji Reklamację możesz zgłosić: a) pisemnie na adres AIG Europe Limited Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w Polsce, ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa, lub b) telefonicznie pod numer telefonu 22 545 85 15 albo ustnie do protokołu podczas wizyty w naszej siedzibie pod adresem w Warszawie, ul. Marszałkowska 111, lub c) pocztą elektroniczną na adres e-mail: email@example.com. Ubezpieczyciel prześle odpowiedź na reklamację w formie pisemnej w terminie do 30 dni od dnia jej otrzymania, a w szczególnie skomplikowanych przypadkach, uniemożliwiających rozpatrzenie reklamacji w powyższym terminie, o których zostaną Państwo poinformowani odrębnym pismem, AIG rozpatrzy reklamację w terminie do 60 dni od dnia jej otrzymania. Odpowiedź na reklamację może być przesłana pocztą elektroniczną, o ile zgłaszający reklamację o to poprosił i wskazał adres e-mail. Aby ułatwić AIG odpowiedź na reklamację, prosimy podać numer posiadanej poli sy lub zgłoszonego roszczenia, jak również imię i nazwisko. Jeśli nie zgodzą się Państwo z decyzją Ubezpieczyciela, mogą się Państwo zwrócić do: a) Rzecznika Finansowego; b) Komisji Nadzoru Finansowego, która sprawuje nadzór nad działalnością Ubezpieczyciela; c) Miejskich i Powiatowych Rzeczników Konsumentów; d) Financial Conduct Authority z siedzibą w Londynie, przy 25 The North Colonnade, Canary Wharf, Londyn E14 5HS, Wielka Brytania. Opodatkowanie świadczeń Na dzień 2 stycznia 2016 roku świadczenia ubezpieczeniowe nie są opodatkowane. Szczegółowe informacje o ubezpieczeniu, w tym o prawach i obowiązkach Ubezpieczającego oraz Ubezpieczonego zawarte są w ogólnych warunkach ubezpieczenia następstw zachorowań na raka „Wiktoria" z dnia 2 stycznia 2016 roku, które są ogólnodostępne na stronie Banku www.bgzbnpparibas.pl.	<urn:uuid:efb53ed2-fe03-4a92-b4eb-72ebcff593e6>	finepdfs	1.092773	CC-MAIN-2019-35	https://www.bnpparibas.pl/_fileserver/item/1502934	2019-08-25T11:38:13Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-35/segments/1566027323328.16/warc/CC-MAIN-20190825105643-20190825131643-00509.warc.gz	733,120,329	0.999994	0.999996	0.999996	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1485, 5546, 7385 ]	3	0
Protokół klasyfikacji indywidualnej z Zawodów Spławikowych o GPx Okręgu 2015 "Puchar Mosiny" zorganizowanych przez Koło PZW Mosina Miasto w dniu 21.06.2015 na zb. Śrem A Gaj w miejscowości Śrem \| Lp. \| Klub / Koło PZW. \| Nazwisko i Imię \| Status zawodnika \| Sektor \| Wynik w sektorze \| Miejsce w sektorze \| Zajęte miejsce \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 1 \| Śrem Miasto \| Ostrowski Janusz \| I \| C 32 \| 8 595 \| 1 \| 1 \| \| 2 \| Orlik \| Szymczak Tomasz \| I \| A 3 \| 6 345 \| 1 \| 2 \| \| 3 \| Mosia Miasto \| Kosicki Dawid \| D \| B 16 \| 6 330 \| 1 \| 3 \| \| 4 \| WPPZ Luboń \| Psiarski Tomasz \| D \| C 38 \| 8 315 \| 2 \| 4 \| \| 5 \| WPPZ Luboń \| Ruszczyński Jacek \| D \| A 9 \| 6 310 \| 2 \| 5 \| \| 6 \| Dolsk \| Szulc Przemysław \| D \| B 26 \| 5 215 \| 2 \| 6 \| \| 7 \| WPPZ Luboń \| Golon Michael \| I \| C 35 \| 7 820 \| 3 \| 7 \| \| 8 \| Lubonianka \| Leńczuk Monika \| I \| A 1 \| 5 570 \| 3 \| 8 \| \| 9 \| Śrem Miasto \| Dopierała Jacek \| I \| B 27 \| 4 305 \| 3 \| 9 \| \| 10 \| Lubonianka \| Nowicki Tadeusz \| D \| C 41 \| 6 300 \| 4 \| 10 \| \| 11 \| Dolsk \| Grylewicz Piotr \| D \| A 14 \| 4 365 \| 4 \| 11 \| \| 12 \| WKKS Milo Swarzędz \| Napierała Andrzej \| D \| B 17 \| 4 165 \| 4 \| 12 \| \| 13 \| Dolsk \| Szczęsny Sławomir \| D \| C 31 \| 6 030 \| 5 \| 13 \| \| 14 \| Colmic Poznań \| Walczak Tomasz \| D \| A 7 \| 4 195 \| 5 \| 14 \| \| 15 \| Rokietnica \| Matuszak Rafał \| D \| B 20 \| 3 605 \| 5 \| 15 \| \| 16 \| Mosia Miasto \| Nowicki Tomasz \| D \| C 37 \| 5 820 \| 6 \| 16 \| \| 17 \| PZW 133 Przeźmierowo \| Bąk Artur \| I \| A 10 \| 3 915 \| 6 \| 17 \| \| 18 \| Mosia Miasto \| Zalewski Andrzej \| I \| B 18 \| 3 475 \| 6 \| 18 \| \| 19 \| Rokietnica \| Masternak Jacek \| D \| C 43 \| 5 295 \| 7 \| 19 \| \| 20 \| WKKS Milo Swarzędz \| Michalski Piotr \| D \| A 12 \| 3 705 \| 7 \| 20 \| \| 21 \| Gostyń \| Juskowiak Sylwester \| D \| B 24 \| 3 365 \| 7 \| 21 \| \| 22 \| PZW 119 Sieraków \| Słomka Daniel \| I \| C 29 \| 5 065 \| 8 \| 22 \| \| 23 \| Colmic Poznań \| Kuflowski Bartosz \| I \| A 2 \| 3 635 \| 8 \| 23 \| \| 24 \| WPPZ Luboń \| Kubasiński Marcin \| D \| B 19 \| 2 840 \| 8 \| 24 \| \| 25 \| Moaina Hobby \| Gulik Arkadiusz \| I \| C 36 \| 4 590 \| 9 \| 25 \| \| 26 \| Lubonianka \| Rębas Dawid \| D \| A 8 \| 3 450 \| 9 \| 26 \| \| 27 \| PZW 132 Tarnowo Podgórne \| Stanisławski Krzysztof \| I \| B 21 \| 2 670 \| 9 \| 27 \| \| 28 \| WKKS Milo Swarzędz \| Napierała Jakub \| D \| C 42 \| 4 550 \| 10 \| 28 \| \| 29 \| Lubonianka \| Leńczuk Marek \| D \| B 22 \| 2 555 \| 10 \| 29 \| \| 30 \| Śrem Miasto \| Dopierała Mateusz \| I \| A 6 \| 2 440 \| 10 \| 30 \| \| 31 \| Gostyń \| Przybylak Marcin \| D \| C 34 \| 3 755 \| 11 \| 31 \| \| 32 \| Karaś \| Szczerba Krzysztof \| D \| B 15 \| 2 540 \| 11 \| 32 \| \| 33 \| Gostyń \| Sworowski Cyprian \| D \| A 4 \| 2 150 \| 11 \| 33 \| \| 34 \| Czempiń \| Rutkowski Zenon \| I \| C 33 \| 3 655 \| 12 \| 34 \| \| 35 \| Colmic Poznań \| Brudniewicz Marcin \| D \| B 28 \| 2 265 \| 12 \| 35 \| \| 36 \| Mosia Miasto \| Nowicki Wojciech \| D \| A 5 \| 2 130 \| 12 \| 36 \| \| 37 \| Colmic Poznań \| Koprowicz Sylwester \| D \| C 39 \| 2 760 \| 13 \| 37 \| \| 38 \| Karaś \| Żmudzki Krystian \| D \| A 13 \| 1 885 \| 13 \| 38 \| \| 39 \| Lubonianka \| Podbylski Tadeusz \| I \| B 25 \| 1 305 \| 13 \| 39 \| \| 40 \| Mosia Miasto \| Maćkowiak Dominik \| I \| C 40 \| 2 655 \| 14 \| 40 \| \| 41 \| Rokietnica \| Kaźmierczak Zbigniew \| D \| A 11 \| 1 265 \| 14 \| 41 \| \| 42 \| PZW 133 Przeźmierowo \| Bąk Czesław \| I \| B 23 \| 1 170 \| 14 \| 42 \| \| 43 \| Karaś \| Wawrzyniak Kazimierz \| D \| C 30 \| 2 465 \| 15 \| 43 \| Protokół klasyfikacji drużynowej z Zawodów Spławikowych o GPx Okręgu 2015 "Puchar Mosiny" zorganizowanych przez Koło PZW Mosina Miasto w dniu 21.06.2015 na zb. Śrem A Gaj w miejscowości Śrem 1 2 3 4 5 6 7 8 9 \| \| \| punktów [gram] \| punkty sektor \| punktów [gram] \| punkty sektor \| punktów [gram] \| punkty sektor \| punktów [gram] \| punkty sektor \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 1 \| Dolsk \| 4 365 \| 4 \| 5 215 \| 2 \| 6 030 \| 5 \| 15 610 \| 11 \| \| 2 \| WPPZ Luboń \| 6 310 \| 2 \| 2 840 \| 8 \| 8 315 \| 2 \| 17 465 \| 12 \| \| 3 \| Mosia Miasto \| 2 130 \| 12 \| 6 330 \| 1 \| 5 820 \| 6 \| 14 280 \| 19 \| \| 4 \| WKKS Milo Swarzędz \| 3 705 \| 7 \| 4 165 \| 4 \| 4 550 \| 10 \| 12 420 \| 21 \| \| 5 \| Lubonianka \| 3 450 \| 9 \| 2 555 \| 10 \| 6 300 \| 4 \| 12 305 \| 23 \| \| 6 \| Rokietnica \| 1 265 \| 14 \| 3 605 \| 5 \| 5 295 \| 7 \| 10 165 \| 26 \| \| 7 \| Gostyń \| 2 150 \| 11 \| 3 365 \| 7 \| 3 755 \| 11 \| 9 270 \| 29 \| \| 8 \| Colmic Poznań \| 4 195 \| 5 \| 2 265 \| 12 \| 2 760 \| 13 \| 9 220 \| 30 \|	<urn:uuid:524489dd-fe48-418a-ae3c-1182ea7b0f0a>	finepdfs	1.079102	CC-MAIN-2020-50	http://www.pzw.org.pl/pliki/prezentacje/42/wiadomosci/112364/pliki/gpxo_splawik_pucharmosiny2015.pdf	2020-11-26T14:35:17+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-50/segments/1606141188800.15/warc/CC-MAIN-20201126142720-20201126172720-00634.warc.gz	149,044,923	0.999602	0.999602	0.999602	[ "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 4223 ]	1	0
Informacja Prezydenta Miasta na sesję Rady Miasta 28 lutego 2019 roku Od 31 stycznia do 28 lutego zostały zrealizowane następujące zadania. Realizacja zadań w zakresie budżetu Od 1 do 25 lutego podjęłam 5 zarządzeń w sprawie zmiany budżetu Miasta Jastrzębie-Zdrój na 2019 rok i 1 zarządzenie w sprawie zmiany budżetu Miasta Jastrzębie-Zdrój na 2019 rok w zakresie zadań administracji rządowej i innych zleconych odrębnymi ustawami. Powyższe decyzje spowodowały zwiększenie ogólnej wielkości planu dochodów i wydatków budżetu miasta o kwotę 605,00 zł. Po uwzględnieniu powyższych zmian oraz zmian wynikających z projektu uchwały Rady Miasta złożonego na dzisiejszą sesję plan budżetu miasta na 2019 rok kształtuje się następująco: dochody ogółem wynoszą 464 111 140,37 zł, wydatki ogółem wynoszą 534 701 584,37 zł, przychody wynoszą 70 791 461,00 zł, rozchody wynoszą 201 017,00 zł. deficyt budżetu miasta na 31.12.2019 r. wynosi 70 590 444,00 zł, co stanowi 15,21%. Realizacja zadań w zakresie infrastruktury komunalnej i inwestycji Trwa realizacja następujących zadań inwestycyjnych: 1. Przebudowa ul. Rolniczej wraz z oświetleniem. 2. Przebudowa i rozbudowa budynku ZS nr 9. 3. Przebudowa i zmiana sposobu użytkowania części pomieszczeń zabytkowego budynku dworu obronnego w Bziu na potrzeby Publicznego Przedszkola nr 11. 4. Budowa dróg publicznych - ul. Gołębia na osiedlu domów jednorodzinnych w rejonie ul. Młyńskiej. 5. Przebudowa ulicy Dunikowskiego. 6. Odwodnienie ul. Stawowej. 7. Rewitalizacja części zabytkowego Parku Zdrojowego. 8. Rewitalizacja obiektu Łazienki III w Parku Zdrojowym. 9. Przebudowa części budynku przy ul. Szkolnej 1 dla potrzeb ŚDS. Miasto nie otrzymało dofinansowania na zadanie pn. „Przebudowa boiska sportowego przy Szkole Podstawowej nr 14 w Jastrzębiu-Zdroju" w ramach „Sportowa Polska – Program rozwoju lokalnej infrastruktury sportowej". Wniosek o dofinansowanie do Ministerstwa Sportu został złożony 30 marca 2018 r. Projekt dotyczył budowy boiska do piłki nożnej wraz z bieżnią okólną czterotorową o dystansie 150 m oraz bieżnią prostą o dystansie 60 m zakończoną zeskocznią do skoku w dal. Będziemy składać wniosek ponownie i analizować możliwość wykonania inwestycji etapami. Realizacja zadań przez Miejski Zarząd Nieruchomości I. Program Realizacji Świadczeń Wzajemnych Kwota odpracowanych zaległości wynosi 371.528,13 zł. II. Abolicja Z pierwszej edycji Programu szczególnego trybu umarzania należności pieniężnych za lokale mieszkalne korzystają 2 osoby. Obie spłaciły zaległość z obecnie zajmowanych lokali, wywiązują się z terminowej opłaty należności. III. Liczba osób zatrudnionych w Miejskim Zarządzie Nieruchomości w związku z podpisanymi umowami z Powiatowym Urzędem Pracy w Jastrzębiu-Zdroju oraz skierowanych przez Ośrodek Pomocy Społecznej i Sąd Rejonowy w celu odpracowania zobowiązań w styczniu 2019 r.: 1. Liczba osób zatrudnionych w ramach prac społecznie – użytecznych - 1 2. Liczba skazanych, skierowanych, którzy zgłosili się do odbycia kary ograniczenia wolności/prac społecznie – użytecznych - 15 IV. Inwestycje w trakcie realizacji K. Paryskiej 9 – budowa wiaty wraz z zagospodarowaniem terenu. Pszczyńska 140 i 142 - opracowanie dokumentacji projektowej termomodernizacji i przebudowy budynku przy ul. Pszczyńskiej 142 z dostosowaniem podziału dla nowych użytkowników oraz budowa garażu dla OSP. K. Paryskiej 14, 16 – zwiększenie efektywności energetycznej w budynkach użyteczności publicznej. V. Czynności w zakresie administrowania Przekazano 2 lokale mieszkalne, 4 lokale socjalne. Przejęto 1 lokal użytkowy, 2 lokale mieszkalne, 5 lokali socjalnych. Dokonano zamiany 1 lokalu socjalnego. Przeniesiono numer telefonu z punktu informacyjnego dworca autobusowego przy ul. Sybiraków 2 do siedziby MZN przy ul. 1 Maja 55 - telefoniczne udzielanie informacji o aktualnym rozkładzie jazdy autobusów. Realizacja zadań w zakresie funduszy pomocowych 1. Trwa realizacja projektu „VI polsko-czeskie spotkania branżowe". 30.01.2019 r. odbyły się warsztaty grup „samorząd" i „gospodarka". Były to ostatnie warsztaty (po grupach „edukacja", „bezpieczeństwo publiczne", „kultura, sport i rekreacja", „młodzież") mające na celu weryfikację zapisów dokumentu pn. „Program partnerskiej współpracy miast Jastrzębie-Zdrój, Karwina i Hawierzów". Aktualnie trwa praca nad merytoryczną stroną zebranych podczas warsztatów informacji pod kątem aktualizacji programu partnerskiej współpracy miast – dokumentu, w oparciu o który miasta ubiegają się o finansowanie zewnętrzne wspólnych projektów. 2. Trwa realizacja projektu „Ćwiczenie nie zna granic". Podpisano umowy na realizację warsztatów street workaut w jastrzębskich i karwińskich szkołach. Warsztaty w naszym mieście zaplanowano w maju br. Podpisano umowę na wykonanie materiałów promocyjnych dla projektu. Wydział IKI ogłosił przetarg na budowę siłowni zewnętrznej z elementami urządzeń do street workoutu, która zlokalizowana ma być na osiedlu Zofiówka. 3. 05.02.2019 r. odbyło się spotkanie z przedstawicielami straży miejskich z Jastrzębia-Zdroju, Karwiny i Hawierzowa w temacie kolejnego wspólnego projektu z obszaru bezpieczeństwa publicznego, który ma się ubiegać o finansowe wsparcie z Programu INTERREG V-A RCZPL. W ramach projektu straże miejskie mają zostać doposażone, jastrzębska jednostka w kamery nasobne dla strażników miejskich dokumentujące zdarzenia i przenośną kamerę mającą wejść w skład monitoringu miejskiego. 4. Trwają prace koncepcyjne związane z przygotowaniem projektu „Centrum Innowacji, Nauki i Biznesu", który ma się ubiegać o wsparcie z Programu INTERREG V-A RCZ-PL. 5. Trwają prace związane z końcowym rozliczeniem projektu „Śląskie pogranicze – wspólna historia miast Karwina, Jastrzębie-Zdrój, Hawierzów", gdzie nasze miasto było liderem projektu. 6. W ramach ogłoszonego naboru wniosków do Programu Erasmus + dotyczącego mobilności osób w dziedzinie młodzieży oraz mobilności osób w dziedzinie kształcenia i szkolenia – Akcja 1, trzy placówki oświatowe z terenu Miasta Jastrzębie-Zdrój, aplikowały o środki unijne w ramach w/w programu w terminie do 12 lutego 2019 r.: - „The artistry of a modern teacher as a guarantee of students' succes. Kunszt nowoczesnego nauczyciela gwarancja sukcesu uczniów" - Zespół Szkół nr 2 - „Planuję i działam – w drodze na europejski rynek pracy" - Zespół Szkół Handlowych - „Zadbaj o swoją przyszłość – zagraniczne praktyki uczniów CKP" - Centrum Kształcenia Praktycznego Realizacja zadań w zakresie architektury Wydano: - pozwoleń na budowę – 23 - zgłoszeń robót budowlanych - 11 - zaświadczeń i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – 56 Realizacja zadań w zakresie mienia i nadzoru właścicielskiego - wydano 21 zaświadczeń potwierdzających przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w prawo własności, - wydano 7 postanowień o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności, - wydano 5 decyzji w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolniczej, - prowadzone są postępowania w celu określenia prawa do środków pieniężnych pozostawionych na rachunkach bankowych rozwiązanych lub wygasłych z przyczyn określonych w art. 59a ustawy Prawo bankowe, - wydano decyzję w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej przy ul. Małopolskiej 1-19 w związku z planowaną inwestycją celu publicznego realizowaną przez spółkę TAURON Dystrybucja S.A., - prowadzone są postępowania w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonych przy ulicy Małopolskiej 81-99 i 101-119 w związku z wnioskiem spółki TAURON Dystrybucja S.A., - prowadzone jest postępowanie w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym położonej w obrębie Borynia w związku z wnioskiem Jastrzębskiej Spółki Węglowej S.A., - sporządzono korekty do deklaracji rocznej na podatek od nieruchomości stanowiących własność miasta, własność powiatu oraz własność skarbu państwa w użytkowaniu wieczystym miasta, - prowadzono analizę składanych przez jednostki organizacyjne informacji o posiadanym przez nie majątku gminnym dla potrzeb sporządzenia informacji o stanie mienia komunalnego, - prowadzono 8 spraw dotyczących uzgodnień lokalizacji inwestycji na działkach stanowiących własność miasta, - prowadzono 4 sprawy dotyczące zajęcia nieruchomości stanowiących własność miasta, udostępnianych inwestorom na cele związane z budową infrastruktury technicznej. Realizacja zadań w zakresie geodezji i kartografii 1. Na stronie internetowej Polskiej Agencji Kosmicznej został opublikowany film promocyjnoinformacyjny na temat możliwości wykorzystania danych satelitarnych przez różne instytucje publiczne. Monitoring satelitarny osiadań terenu na skutek eksploatacji górniczej został zaprezentowany jako przykład dobrych praktyk w tej dziedzinie na szczeblu samorządu lokalnego. 2. Podjęto działania mające na celu uporządkowanie kwestii numeracji porządkowej budynków o funkcji handlowo-usługowej w zasobach nieruchomości spółdzielni mieszkaniowych. 3. Kontynuowane są prace weryfikacyjne i aktualizacyjne ewidencji gruntów i budynków pod kątem danych adresowych właścicieli lokali mieszkalnych objętych przepisami ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. Realizacja zadań w zakresie ochrony środowiska i rolnictwa 1. Wydano 7 decyzji administracyjnych z zakresu: usuwania drzew i krzewów, gospodarki odpadami oraz przeprowadzono 26 postępowań administracyjnych dot. zgłoszeń zamiaru usunięcia drzew i krzewów. 2. Zawarto 111 umów dotacyjnych na realizację przez osoby fizyczne przedsięwzięć z zakresu ochrony środowiska (kanalizacja sanitarna, ekologiczne urządzenia grzewcze) oraz rozliczono 6 umów dotacyjnych na kwotę 33 000 zł. 3. Wydano 26 zaświadczeń dotyczących objęcia (lub nieobjęcia) działek uproszczonym planem urządzenia lasu. 4. Wydano 27 kart wędkarskich oraz dokonano 6 rejestracji sprzętu pływającego służącego do celów wędkarskich. 5. Dokonano 3 wpisów do rejestru zwierząt egzotycznych. 6. Przyjęto 3 zgłoszenia instalacji, których użytkowanie nie wymaga zezwolenia. Realizacja zadań w zakresie gospodarki komunalnej 1. Do Urzędu Miasta wpłynęło 211 deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. 2. Wydano 98 decyzji organu podatkowego dot. opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. 3. Wydano 170 upomnień z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. 4. Wygenerowano 3 tytuły wykonawcze w ramach postępowania egzekucyjnego dotyczącego opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. 5. Rozliczono 23 faktury. 6. Wpłynęło 7 wniosków o wycinkę lub pielęgnację drzew na terenie miasta JastrzębieZdrój. Wycięto 24 szt. drzew, przeprowadzono pielęgnację 16 szt. drzew. 7. Usługa dodatkowa: - Przyjęcie w PSZOK ponad limitowej ilości odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne wraz z ich zagospodarowaniem – wpłynęło 5 zleceń - Wyposażenie nieruchomości w pojemnik, jego konserwacja, mycie i dezynfekcja – wpłynęło 1 zlecenie - Jednorazowe podstawienie pojemnika, odbiór i transport odpadów komunalnych z nieruchomości do PSZOK – nie wpłynęło żadne zlecenie 8. Przyjęto w punkcie PSZOK 72,736 Mg odpadów zielonych oraz budowlanych i rozbiórkowych. 9. Odebrano z terenu miasta 2 348,230 Mg odpadów komunalnych. Realizacja zadań przez Jastrzębski Zakład Komunalny 1. Zakończono I etap prac związanych z budową placów składowych (skład materiałów sypkich i drewna) przy ul. Dworcowej 17D. 2. Zakończono prace związane z remontem chodników na cmentarzu komunalnym przy ul. Okrzei w kwocie 53 306,04 zł. 3. Trwają prace związane z wykonaniem projektu budowlanego rozbudowy cmentarza komunalnego przy ul. Okrzei. 4. Zebrano opłaty targowe 32 859,12 zł, cmentarne 77 688,00 zł oraz parkingowe 10 282,00 zł o łącznej wysokości 120 829,12 zł. 5. Sprzedano 17,83 m³ drewna opałowego za kwotę 1470,19 zł. 6. Zlikwidowano 3 dzikie wysypiska śmieci, z których zebrano łącznie 1,6 ton odpadów. 7. Gminny Punkt Zbierania Odpadów Niebezpiecznych przyjął ok. 21 690 kg odpadów. 8. Wykonano 95 interwencji związanych z utrzymaniem oznakowania pionowego, 17 interwencji związanych z awariami sygnalizacji świetlnych, 2 interwencje do zegara, 1 interwencja do napisów. 9. Do schroniska dla bezdomnych zwierząt przyjęto 26 psów, 7 psów adoptowano, a 12 psów zwrócono właścicielom. 10. W ramach współpracy z Sądem Rejonowym, Sądem Grodzkim w Jastrzębiu-Zdroju przyjęto do pracy 18 osób, które w Jastrzębskim Zakładzie Komunalnym odbywają karę ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. 11. Wykonano prace związane z zimowym utrzymaniem obiektów administrowanych przez Jastrzębski Zakład Komunalny. 12. Usunięto wypłacone nakłady budowlane z pięciu nieruchomości przejętych przez Urząd Miasta pod poszerzenie pasa drogowego. 13. Wykonano wycinki 5 sztuk drzew oraz pielęgnacji drzew w ilości 12 sztuk w Parku Zdrojowym. Realizacja zadań w zakresie straży miejskiej, zarządzania kryzysowego i spraw obronnych 1. Wystawiono patroli: 1.1. Pieszych – 3 1.2. Zmotoryzowanych – 134 2. Przyjęto zgłoszeń od mieszkańców 718 3. Ujawniono za pomocą monitoringu wizyjnego miasta 14 wykroczeń 4. Główne obszary zagrożeń: 4.1. Zgłoszenia dotyczące zakłócania porządku publicznego i spoczynku nocnego – 91 4.3. Zgłoszenia dotyczące awarii technicznych – 83 4.4. Zgłoszenia dotyczące zagrożenia ze strony zwierząt – 84 4.5. Zgłoszenia dotyczące ruchu drogowego – 115 4.6. Zgłoszenia dotyczące ochrony środowiska i gospodarki odpadami – 227 5. Czynności administracyjno – porządkowe: 5.1. Doprowadzono 3 osoby nietrzeźwe do miejsca zamieszkania. 5.2. Udzielono pomocy przedmedycznej i przekazano ratownictwu medycznemu 7 osób. 5.3. Przeprowadzono kontrole porządku na terenie 4 nieruchomości. 5.4. Przeprowadzono kontrole palenisk pieców na terenie 197 nieruchomości. Nałożono 6 mandatów na łączną kwotę 1600 zł. 6. Wystawiono mandaty karne kredytowe na 60 sprawców wykroczeń. 7. Zastosowano środki wychowawcze wobec 141 sprawców wykroczeń. 8. Skierowano wnioski o ukaranie do Sądu Rejonowego w 2 sprawach o wykroczenie. 9. Z badania stanu trzeźwości skorzystało 101 osób. 10. Na terenie ogrzewalni przebywały rotacyjnie osoby 448 razy. 11. Codziennie zabezpieczano teren Ogrzewalni przy ul. Północnej (4 strażników/dobę) Realizacja zadań w zakresie spraw obywatelskich i komunikacji 1. Wydano 1112 decyzji o rejestracji pojazdów. 2. Dokonano 670 zmian w dowodach rejestracyjnych. 3. Wyrejestrowano 97 pojazdów. 4. Przyjęto 229 zawiadomień o sprzedaży pojazdów. 5. Wydano 207 praw jazdy. 6. Wydano 112 profili kandydatów na kierowców. 7. Wydano 20 decyzji o zatrzymaniu i cofnięciu prawa jazdy. 8. Przyjęto 289 wniosków przedsiębiorców dot. działalności gospodarczej. 9. Wydano 36 zezwoleń na sprzedaż alkoholu. 10. Wydano 482 dowody osobiste. 11. Unieważniono 455 dowodów osobistych. 12. Zameldowano 335 osób na pobyt stały i czasowy. 13. Wydano 124 zaświadczenia o zameldowaniu lub wymeldowaniu. 14. 198 podmiotom udzielono informacji z ewidencji ludności. 15. Wydano 169 „Kart Rodzina 3 +" i 502 Kart Dużej Rodziny. 16. Wydano 21 decyzji o zameldowaniu lub wymeldowaniu. 17. Wydano 54 karty jastrzębianina, w 47 dla uczniów szkół podstawowych i 7 dla dzieci w wieku 4-7 lat. Realizacja zadań przez Urząd Stanu Cywilnego 1. Sporządzone akty stanu cywilnego - 237 2. wydane odpisy aktów stanu cywilnego – 1535 3. migracje aktów do rejestru państwowego – 484 4. przyjęte oświadczenia o uznaniu ojcostwa – 23 5. wydane decyzje o zmianie imienia i nazwiska – 7 Realizacja zadań przez Powiatowy Urząd Pracy 1 Sytuacja na lokalnym rynku pracy Styczeń 2019 r.: - stopa bezrobocia w kraju - 6,1% - stopa bezrobocia podregion rybnicki - 4,5% - stopa bezrobocia woj. śląskie - 4,5% - stopa bezrobocia Jastrzębie-Zdrój - 4,6% - W grudniu 2018 roku: - stopa bezrobocia w Jastrzębiu-Zdroju: 4,4%. - stopa bezrobocia podregion rybnicki: 4,2%, - stopa bezrobocia woj. śląskie: 4,3%, - stopa bezrobocia w Polsce: 5,8%, W styczniu 2019 roku: - w ewidencji znajdowało się 1561 osób bezrobotnych, w tym 985 kobiet (63%); - zarejestrowano 360 bezrobotnych, dokonano 286 wyłączeń z ewidencji tut. Urzędu; - odnotowano 111 podjęć pracy; - zgłoszono 269 wolnych miejsc pracy i aktywizacji zawodowej; - wpływające oferty pracy najczęściej dotyczyły handlu, gastronomii, górnictwa, produkcji lub usług osobistych np. fryzjerstwo. 2 Wybrane działania 2.1 Usługi i instrumenty rynku pracy - zawarto 123 umowy na aktywizację zawodową 137 osób zarejestrowanych jako bezrobotne; - kontynuowano aktywizację zawodową osób bezrobotnych i poszukujących pracy, zgodnie z wcześniej zawartymi umowami. 2.2 Zatrudnianie cudzoziemców - wydano 2 Informacje Starosty (Test rynku pracy), na 51 stanowisk pracy; - zarejestrowano 119 oświadczeń o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi. Realizacja zadań w zakresie polityki społecznej i mieszkaniowej 1. W ramach programu ,,Ogólnopolska Karta Seniora" wydano łącznie 5326 kart. 2. Wszczęto procedurę przetargową na dostawę ultrasonografu na użytek Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 2. Koszt zakupu aparatu to około 400 tys. zł. 3. Wydano 102 decyzje w sprawie dodatków mieszkaniowych. 4. Wypłacono 767 dodatków mieszkaniowych na kwotę 172 445,22 zł. 5. Wydano 205 decyzji w sprawie dodatków energetycznych na kwotę 2826,72 zł. 6. Repatrianci z Kazachstanu zamieszkali w Jastrzębiu-Zdroju. Rodacy ze Wschodu przyjechali do Polski 29 stycznia. To małżonkowie, którzy przybyli do nas z dwójką dzieci. Miasto przygotowało, wyremontowało i wyposażyło dla nich dwu pokojowe mieszkanie na os. Przyjaźń. Obecnie trwa tłumaczenie dokumentów, co jest niezbędne do załatwienia dalszych formalności. Realizacja zadań przez pełnomocnika ds. osób niepełnosprawnych Udzielono 135 porad osobom z niepełnosprawnościami oraz skierowano 2 wnioski do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Katowicach. Realizacja zadań w zakresie spraw rodzinnych i alimentacyjnych \| poniesione z budżetu państwa wydatki na świadczenie \| 3 466 858,91 zł \| 1 668 007,30 zł \| 229 580,00 zł \| \|---\|---\|---\|---\| \| liczba świadczeń \| 6 936 \| 6 869 \| 561 \| \| liczba rodzin \| 4 700 \| 3 187 \| 368 \| \| liczba uprawnionych \| 6 554 \| 4 717 \| 511 \| \| liczba dzieci pierwszych \| 1 629 \| x \| x \| \| liczba dzieci kolejnych \| 4 926 \| x \| x \| \| liczba wydanych decyzji \| 283 \| 727 \| 34 \| W Publicznym Żłobku przebywa 130 dzieci. W Domu Nauki i Rehabilitacji przebywa 26 podopiecznych. Realizacja zadań przez Ośrodek Pomocy Społecznej 1. Pracownicy socjalni Ośrodka sporządzili 534 wywiadów u klientów Ośrodka w celu przyznania pomocy. Praca socjalna prowadzona była w 235 środowiskach. 2. Podjęto 20 interwencji w środowiskach z uwagi na zagrożenie dzieci, osób dorosłych. 3. Pracą asystenta rodziny objęto 57 środowisk. 4. Do Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy wpłynęło 26 „Niebieskich Kart", podjęto działania poprzez powołanie grup roboczych w liczbie 142. Wsparciem w procedurze „Niebieska Karta" objęto 218 środowisk. 5. Przeprowadzono 4 wywiady środowiskowe na rzecz Wydziału Spraw Rodzinnych i Alimentacyjnych Urzędu Miasta. 6. W formie świadczeń pieniężnych – zasiłki celowe, specjalne zasiłki celowe, zasiłki celowe w ramach programu rządowego „Pomoc państwa w zakresie dożywiana", zasiłki okresowe, zasiłki stałe - objęto 536 świadczeniobiorców, wypłacono 1186 świadczeń. Ogólna kwota wypłaconych świadczeń to 313 343,82 zł. 7. Pomocą w formie świadczeń niepieniężnych objęto łącznie 508 osób. 8. Wydano 1310 decyzji w indywidualnych sprawach klientów Ośrodka dotyczących w/w świadczeń pieniężnych i niepieniężnych. 9. Prace społecznie użyteczne wykonywało 61 osób, a kwota wypłaconych wynagrodzeń to 14 475,20 zł. 10. Wypłacono wynagrodzenie za sprawowanie opieki przyznane przez sąd dla 5 opiekunów prawnych na łączną kwotę 2 161,39 zł. 11. Na terenie miasta funkcjonowały 133 rodziny zastępcze, w których przebywało 178 dzieci. Wydano 11 decyzji dla osób kontynuujących naukę i rodzin zastępczych. Ogółem wydatkowana kwota na w/w pomoc to 156 815,29 zł. Koordynatorzy pieczy zastępczej mają pod swoją opieką 30 rodzin. 12. Zorganizowano 10 spotkań dzieci z rodzicami biologicznymi. 13. Rozpoczęło się szkolenie dla kandydatów na rodziny zastępcze. 14. Ośrodek realizuje pomoc w formie przyznania i wypłaty dodatku wychowawczego 500 plus dla dzieci przebywających w rodzinach zastępczych. Wydatkowana kwota to 73 854,90 zł. 15. W noclegowni przebywało 31 osób bezdomnych, w schronisku prowadzonym przez Towarzystwo Charytatywne „Rodzina" w Wodzisławiu Śląskim przebywało 16 bezdomnych mężczyzn, w schronisku prowadzonym przez Chrześcijańskie Stowarzyszenie Dobroczynne w Rybniku przebywało 8 bezdomnych kobiet, w tym 2 dzieci. 16. Podstawowymi usługami opiekuńczymi objęto 108 osób. Wydatkowano kwotę 65 785,05 zł. 17. Specjalistycznymi usługami opiekuńczymi dla osób zaburzonych psychicznie objęto 4 osoby. Wydatkowano kwotę 7 210,00 zł. 18. Specjalistycznymi usługami opiekuńczymi objęto 1 osobę. Wydatkowano kwotę 300,00 zł. 19. Ilość osób korzystających z pomocy w formie pobytu w domach pomocy społecznej poza terenem miasta Jastrzębie-Zdrój – 70 miesięcznie, łączna kwota wydatków – 170 589,73 zł W Domu Pomocy Społecznej "Dar Serca" w Jastrzębiu-Zdroju przebywa 36 pensjonariuszy. 20. Z pomocy w formie przyznania miejsca w mieszkaniach chronionych skorzystało 12 osób. 21. Dofinansowanie uczestnictwa osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w turnusach rehabilitacyjnych – złożonych zostało 188 wniosków (88 zostało rozpatrzonych pozytywnie). 22. Dofinansowanie do likwidacji barier architektonicznych - wpłynęły 3 wnioski. 23. Dofinansowanie do likwidacji barier technicznych - wpłynęły 3 wnioski. 24. Dofinansowanie do likwidacji barier w komunikowaniu się – złożone zostały 4 wnioski. 25. Dofinansowanie na zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze – złożono 55 wniosków. Wydatkowano kwotę 5 572,60 zł. Realizacja zadań w zakresie zamówień publicznych 1. Ilość analizowanych Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia – 16. 2. Ilość ofert podlegających analizie i ocenie – 33. 3. Ilość postępowań rozstrzygniętych – 7. Realizacja zadań w zakresie zarządzania jakością 1. W Biuletynie Informacji Publicznej zamieszczono 2164 dokumenty. 2. Zarejestrowano i rozpatrzono 10 wniosków o udostępnienie informacji publicznej. 3. Wydano 48 upoważnień do zbiorów danych i do kluczy. 4. Przeszkolono 5 osób z zakresu ochrony danych osobowych. 5. Przeszkolono 17 osób z zakresu BHP. Realizacja zadań w zakresie audytu i kontroli wewnętrznej Trwają czynności kontrolne w: - Jastrzębskim Zakładzie Komunalnym - Szkole Podstawowej nr 10 - Zespole Szkół Mistrzostwa Sportowego - Klubie Sportowym GKS 1962 Jastrzębie - Ośrodku Pomocy Społecznej - Publicznym Przedszkolu nr 8 Realizacja zadań przez biuro miejskiego rzecznika konsumentów Do Biura Rzecznika Konsumentów na piśmie zwróciło się 26 konsumentów oraz udzielono 195 porad i informacji prawnych. Realizacja zadań w zakresie dialogu społecznego 1. Trwają wybory sołtysów i rad sołeckich oraz zarządów osiedli. 2. Odbyło się posiedzenie Rady Kobiet. 3. Odbyło się posiedzenie Rady Pożytku Publicznego. Realizacja zadań w zakresie informacji, promocji i współpracy zagranicznej 1. Dokonano 11 wydań materiałów promocyjnych na łączną kwotę 8227,33 zł. 2. Z okazji Walentynek na parkingu przed kinem Centrum przygotowano fotobudkę, w której można było bezpłatnie zrobić sobie zdjęcie. Realizacja zadań w zakresie edukacji 1. Przeprowadzono analizę wydatków poniesionych przez miasto w 2018 roku na wynagrodzenia nauczycieli, w podziale na poszczególne stopnie awansu zawodowego, w odniesieniu do wysokości średnich wynagrodzeń. Wydatki te wyniosły: * nauczyciele stażyści –1 838 491,47 zł, * nauczyciele kontraktowi – 6 980 483,87 zł, * nauczyciele mianowani – 11 078 949,57 zł, * nauczyciele dyplomowani – 56 847 761,63 zł, i są wyższe od wydatków na średnie wynagrodzenia wyliczonych zgodnie z ustawą. Wobec powyższego nie zaistniała konieczność wypłacenia jednorazowego dodatku uzupełniającego. To efekt 4-letniej polityki organizacyjno-kadrowej. 2. 6 lutego rozpoczęto rekrutację do publicznych przedszkoli na rok szkolny 2019/2020. Jest to kolejna edycja rekrutacji elektronicznej w systemie NABO. Ilość miejsc do rekrutacji to 779 w 22 przedszkolach. Z analizy wynika, że wszystkie dzieci znajdą miejsce w PP. 3. Zawarto umowę z wojewodą śląskim w sprawie wysokości i trybu przekazywania w 2019 roku środków Funduszu Pracy z przeznaczeniem na dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianych pracowników. Na realizację powyższego zadania przyznano dofinasowanie w kwocie 301 345,00 zł. 4. Wypłacono dotacje na dofinansowanie realizacji zadań jednostek oświatowych w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej dla 2 poradni logopedycznych, 1 ośrodka rewalidacyjnego dla dzieci głęboko upośledzonych w wysokości 935 622,69 zł. 5. Podczas szkolenia, które odbyło się w czeskich Petrovicach podjęto współpracę z przedstawicielami organizacji młodzieżowych i samorządów z Gruzji i Armenii oraz Czech w celu zaangażowania młodych ludzi w życie swoich miast. Wniosek projektowy jest w trakcie opracowania. Realizacja zadań w zakresie kultury, sportu i turystyki 1. Trwają prace związane z procedurą udzielenia dotacji na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru na 2019 rok. Wnioski można składać do 31 marca. Wysokość środków wynosi 112.200,00 zł. 2. Wydano 2 zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej. 3. Objęto Patronatem Prezydenta Miasta Jastrzębie-Zdrój 1 wydarzenie organizowane na terenie miasta. Realizacja zadań przez Miejski Ośrodek Kultury W dniach 11-24 lutego 2019 r. Miejski Ośrodek Kultury zrealizował imprezy w ramach „Ferii z Miejskim Ośrodkiem Kultury". W tym czasie w świetlicach MOK-u codziennie zorganizowane były zabawy plastyczne, konkursy i warsztaty. Ponadto dzieci uczestniczące w zajęcia miały okazję skorzystać z wyjścia do kina na przedpremierowy seans filmu „Corgi, psiak Królowej". W okresie ferii w kinie „Centrum" w odbywały się dopołudniowe seanse filmowe dla dzieci. 13 i 18 lutego 2019 r. w klubie „Kaktus" zorganizowano warsztaty tańca współczesnego dla dzieci. 22 lutego 2019 r. również w klubie „Kaktus" odbyła się karnawałowa dyskoteka dla dzieci. 14 lutego 2019 r. zorganizowany został wyjazd na kulig do Wisły Czarne dla mieszkańców miasta. 17 lutego 2019 r. w Domu Zdrojowym podczas koncertu kameralnego wystąpił kwartet „Kwartesencja". 24 lutego 2019 r. w kinie „Centrum" najmłodsi mieszkańcy miasta mieli okazję zobaczyć spektakl teatralny „Kryształowa Królowa Śniegu". WSPÓŁORGANIZACJE 18.02.2019 r. – spektakl „Chcesz się bawić? Zadzwoń!" – kino „Centrum" WYSTAWY W tym czasie udostępnione były do zwiedzania: GALERIA EPICENTRUM Wystawa rysunku i malarstwa studentów Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach z pracowni prof. Jana Dubiela i dr. hab. Piotra Bąka. GALERIA HISTORII MIASTA Wystawa etnograficzna „Pełny bonclok"; „Rzeźba w drewnie w twórczości Ryszarda Konasa i Marka Mocko". ``` wystawy stałe: „Chata śląska" „Historia węglem pisana" „Henryk Sławik z Szerokiej" „Moje M" ``` Realizacja zadań przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Na początku lutego hala sportowa „Omega" gościła uczniów jastrzębskich szkół w ramach turniejów finałowych XV Mistrzostw Jastrzębia-Zdroju Szkół w Piłce Halowej. Uczniowie rywalizowali w trzech kategoriach wiekowych podzielonych na grupy. W turnieju zwyciężyli kolejno starsi i młodsi uczniowie Szkoły Podstawowej nr 2 oraz w kategorii szkół średnich uczniowie Zespołu Szkół nr 2. W tym roku w ofercie ferii z MOSiR-em znalazły się nowe zajęcia m.in. badmintona. Ponadto dzieci mogły skorzystać z zajęć: tańca towarzyskiego, latino solo, karate, tenisa stołowego, piłki nożnej, lekkoatletyki, gier i zabaw pod nazwą zimowe figle oraz zajęć wspinaczki na sztucznej ścianie. MOSiR zorganizował 3 wyjazdy w góry, atrakcją wyjazdu był kulig połączony z pobytem w Parku Wodnym w Istebnej – w imprezie wzięło udział 170 osób. Na Krytej Pływalni LAGUNA w ramach biletu zniżkowego dzieci i młodzież mogli skorzystać z wodnego toru przeszkód. Atrakcja cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. Wodny tor przeszkód pojawił się na Krytej Pływalni Laguna po raz trzeci i stał się nieodłącznym elementem „wodnego odpoczynku". Lodowisko JASTOR podczas ferii jest najbardziej obleganym obiektem w mieście – w tym czasie odwiedziło je 4537 osób. Imprezy w hali widowiskowo – sportowej z liczbą uczestników: ``` - Światowe Dni Młodzieży „Panama na Śląsku" – 2700 - Mecz Jastrzębski Węgiel – MKS Będzin – 2000 - Mecz Jastrzębski Węgiel – ZAKSA Kędzierzyn-Koźle – 3000 - Mecz Jastrzębski Węgiel – Indykpol AZS Olsztyn – 2000 - Turniej Orzeł Moszczenica – 200 ``` Realizacja zadań przez Miejską Bibliotekę Publiczną W Bibliotece Głównej i filiach zorganizowano 198 działań czytelniczych i kulturalnoedukacyjnych. Najważniejsze z nich to: SPOTKANIA WARSZTATY, WYKŁADY: - Polskie agentki, które zmieniły historię – spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki - Duchy, upiory, zjawy w literaturze – warsztaty literackie przeprowadzone w oparciu o „Dziady" A. Mickiewicza - MĄDRZY CYFROWI – innowacyjny program dla młodzieży, łączący edukację moralną, cyfrową i społeczną - Obróbka zdjęć w programie piZap – warsztaty komputerowe w ramach Surfującego Seniora - LAJKUJ Z BIBLIOTEKĄ – ferie z nowoczesnymi mediami w Bibliotece dla młodzieży - Sprawdź swój wzrok – spotkanie z optykiem - Wyspa Thassos. Szmaragdowa kraina w słonecznej Grecji – spotkanie z Sebastianem R. Bielakiem w Kawiarence „Pod Sową" WYSTAWY: - Czarna skrzynka – wystawa linorytu autorstwa Natalii Pawlus - Moje Jastrzębie – wystawa rysunków Marcina Serwotki - Ubierz książkę w barwach biało czerwonych – wystawa fotografii Piotra ChlebusJancarczyk DLA DZIECI: ZIMA MUMINKÓW – Ferie w Bibliotece realizowane w bibliotekach na terenie miasta. Literackie spotkania z bohaterami książki Tove Jansson obejmujące m.in.: zabawy integrujące, warsztaty plastyczne i artystyczne, gry, zabawy i opowieści, seanse bajkowe, warsztaty kulinarne, tworzenie artbooka, warsztaty kulturoznawcze, przedstawienia teatrzyku Kamishibai. Ferie zakończyły się finałową wspólną zabawą ZIMOWA OLIMPIADA MUMINKÓW. Spotkania i narady Odbyły się: 2 narady komunalne 2 narady „działania miękkie" 4 narady z wnioskami 3 narady z zastępcami prezydenta narada z naczelnikami Urzędu Miasta i dyrektorami jednostek Posiedzenie zarządu SGGP Posiedzenie zarządu Związku Gmin i Powiatów Subregionu Zachodniego Dzień pracownika Publicznych Służb Zatrudnienia Spotkanie z ambasadorem Czech Uroczysta msza w intencji górników Projekcja filmu „Świadectwo" kino Centrum Spotkanie z Wolontariuszami WOŚP Spotkanie z dziekan Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej Spotkanie z jednostkami pomocniczymi i Kołami Gospodyń Wiejskich Zebrania wyborcze Spotkanie z radnymi w sprawie oświaty Spotkanie ze stypendystami MEN Zebrania sprawozdawczo-wyborcze OSP PREZYDENT MIASTA /-/ Anna Hetman	<urn:uuid:f3434392-b33e-4a88-94a0-bc4171787d8a>	finepdfs	1.899414	CC-MAIN-2021-31	https://bip.jastrzebie.pl/attachments/download/67638	2021-08-04T07:07:34+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-31/segments/1627046154796.71/warc/CC-MAIN-20210804045226-20210804075226-00389.warc.gz	141,683,067	0.999878	0.999917	0.999917	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2227, 4984, 8556, 10291, 13139, 14536, 16633, 18238, 20280, 22785, 24954, 27143, 29968, 31399 ]	1	0
SPRAWOZDANIE Z BADAŃ Nr 365/18-LG Temat: Etap 3: Badania kotła BIOWARMER 150 kW. Zleceniodawca: Zakład Produkcji Kotłów C.O. T.Sikorski R.Dams Sp.J. z siedzibą 09-100 Płońsk; ul. Rzemieślnicza 11. Nr Umowy: CUE/259/18 z dnia 31.07.2018 r. Rozpoczęcie / Zakończenie pracy: 05.10.2018 r./ 29.10.2018 r. Laboratorium badawcze akredytowane w zakresie badań kotłów i urządzeń grzewczych Sprawozdanie niniejsze zawiera 18 stron i bez pisemnej zgody Laboratorium Badawczego Kotłów i Urządzeń Grzewczych nie może być powielane inaczej jak tylko w całości. Wyniki badania odnoszą się wyłącznie do badanych obiektów \| Funkcja \| Tytuł, Imię i Nazwisko \| Data \| Podpis \| \|----------------------------------\|----------------------------------------\|------------\|-----------------\| \| Kierownik ds. Technicznych / \| mgr inż. Marek Niedziałomski \| 29.10.2018 r. \| M.Niedziałomski \| \| autoryzacja sprawozdania \| \| \| \| \| Prowadzący badanie \| mgr inż. Marek Niedziałomski \| 29.10.2018 r. \| M.Niedziałomski \| \| Kierownik Zakładu \| mgr inż. Sławomir Pilarski \| 29.10.2018 r. \| S.Pilarski \| Łódź, październik 2018 r egz.1 Streszczenie: W sprawozdaniu zamieszczono wyniki badań wodnego kotła grzewczego BIOWARMER 150 wyposażonego w dwa automatyczne ślimakowe podajniki paliwa z palnikiem schodkowym o deklarowanej nominalnej mocy cieplnej 150 kW. Kocioł opalany był zrębkami drewna. Uzyskane w czasie badań parametry techniczno-eksploatacyjne kotła porównano z wymaganiami zawartymi w normie PN-EN 303-5:2012. Zleceniodawcą badań i producentem kotła jest Zakład Produkcji Kotłów C.O. T.Sikorski R.Dams Sp.J. z siedzibą 09-100 Płońsk; ul. Rzemieślnicza 11. \| Ilość rys.: \| 1 \| \|-------------\|---\| \| Ilość poz. lit.: \| 4 \| \| Ilość egz.: \| 2 \| 1. Zakład Produkcji Kotłów C.O. T.Sikorski R.Dams Sp.J. z siedzibą 09-100 Płońsk; ul. Rzemieślnicza 11. 2. Biblioteka ALG 'Spis treści: 1. WSTĘP................................................................................................................................. 2 1.1. PODSTAWA WYKONANIA BADAŃ........................................................................... 2 1.2. CEL BADAŃ.................................................................................................................. 2 1.3. RODZAJ OBIEKTU BADAŃ....................................................................................... 2 1.4. MIEJSCE WYKONANIA BADAŃ............................................................................... 2 1.5. SPOŚJÓB WYBORU PRÓBKI.................................................................................... 2 1.6. WYKONAWCA BADAŃ.............................................................................................. 2 2. CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA BADANEGO KOTŁA............................................. 3 2.1. OPIS BUDOWY KOTŁA............................................................................................... 3 2.2. WYPOSAŻENIE KOTŁA............................................................................................... 4 2.3. IDENTYFIKACJA BADANEGO KOTŁA....................................................................... 5 3. PROGRAM BADAŃ I STOISKO POMIAROWE................................................................. 6 3.1. PROGRAM BADAŃ..................................................................................................... 6 3.2. PALIWO STOSOWANE DO BADAŃ........................................................................... 6 3.3. OPIS STANOWISKA POMIAROWEGO....................................................................... 6 4. METODYKA POMIARÓW.................................................................................................. 6 5. WYNIKI BADAŃ.................................................................................................................. 7 5.1. WYNIKI CIEPLNYCH BADAŃ BILANSOWYCH....................................................... 7 5.2. WYNIKI BADAŃ I OCENA KOTŁA Z OBOWIĄZUJĄCYMI WYMAGANAMI ZAWARTYMI W NORMIE PN-EN 303-5:2012 [1]................................................................. 9 6. INFORMACJE KOŃCOWE.................................................................................................. 17 7. LITERATURA I DOKUMENTY............................................................................................ 18 1. WSTĘP. 1.1. PODSTAWA WYKONANIA BADAŃ. Badania kotła wykonano w oparciu o: Umowę nr CUE/259/18 z dnia 31.07.2018 r. zawartą pomiędzy: - Zakład Produkcji Kotłów C.O. T.Sikorski R.Dams Sp.J. z siedzibą 09-100 Płońsk; ul. Rzemieślnicza 11, a - Instytutem Energetyki - Instytutem Badawczym, 01-330 Warszawa, ul. Mory 8. 1.2. CEL BADAŃ. Celem pracy było wykonanie badań kotła oraz ocena spełnienia wymagań zawartych w normie PN-EN 303-5:2012 [1]. 1.3. RODZAJ OBIEKTU BADAŃ. Badany kocioł typu BIOWARMER 150 o mocy nominalnej 150 kW jest stalowym wodnym kotłem centralnego ogrzewania z automatycznym podawaniem paliwa i palnikiem schodkowym na granulat drewna pelety oraz zrębek. 1.4. MIEJSCE WYKONANIA BADAŃ. Badania wykonano na stoisku pomiarowym Laboratorium Badań Kotłów i Urządzeń Grzewczych zamontowanym w laboratorium Zleceniodawcy. Laboratorium posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. 1.5. SPOSÓB WYBORU PRÓBKI. Kocioł przeznaczony do badań wybrał i dostarczył na stanowisko badawcze Zleceniodawca. Zleceniodawca zadeklarował, że przekazany do badań kocioł jest reprezentatywny dla całej produkcji. 1.6. WYKONAWCA BADAŃ. Badania kotła wykonali pracownicy Laboratorium Badań Kotłów i Urządzeń Grzewczych. Prowadzący badania: Marek Niedziałomski - kierownik Laboratorium Wykonawcy badań: Marek Niedziałomski - kierownik Laboratorium 2. CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA BADANEGO KOTŁA. 2.1. OPIS BUDOWY KOTŁA. Zespół wodnego kotła BIOWARMER 150 składa się z korpusu wodnego przy którym zainstalowano zasobnik paliwa. Korpus wodny kotła wykonano z blach kotłowych P235GH o grubości 5 i 6 mm korpus wewnętrzny i 4 mm korpus zewnętrzny łączonych spoinami. Przednią część korpusu stanowi prostopadłościenna komora paleniskowa w której ścianie bocznej zamontowano palnik schodkowy. Na bocznej ścianie komory na wprost palnika zainstalowano ceramiczną płytę podwyższającą temperaturę w strefie spalania. Za komorą znajduje się dwuciagowy rurowy wymiennik ciepła z czternastoma płomieniówkami w I i czternastoma płomieniówkami II ciągu. Spaliny z wymiennika uchodzą do czopucha bez przepustnicy o średnicy 300 mm. Korpus kotła zaizolowany jest welną mineralną pokrytą cienkościenną blachą. Stalowe drzwiczki paleniskowe i wyczystne oraz pokrywy wyczystne na stropie kotła wyłożone są od środka płytami izolacyjnymi. Z zasobnika umieszczonego przy kotle paliwo do palnika transportowane jest przez pierwszy podajnik śrubowy skąd grawitacyjnym kanałem zsypowym i podawane jest wewnętrznym podajnikiem do paleniska palnika. Powietrze do spalania wdmuchiwanie jest zintegrowanym wentylatorem przez otwory płaszcza powietrznego palnika. Kocioł wyposażono w króćce: zasilający i powrotny wody kotłowej o średnicy G2”, króciec spustowy wody G 3/4”, króciec czujnika regulatora i STB. Pracą kotła i procesem spalania paliwa steruje mikroprocesorowy regulator pracy kotła RK-2006LPG firmy KEY. Widok badanego kotła typu BIOWARMER 150 przedstawiono na rysunku numer 1. 1. Zabudowa zasobnika paliwa 2. Mieszacz paliwa 3. Łopaty mieszacza paliwa 4. Przenośnik ślimakowy 5. Napęd mieszacza 6. Regulowana podpora zasobnika 7. Napęd podajnika paliwa 8. Łącznik zsypowy 9. Podajnik paliwa 10. Napęd podajnika paliwa 11. Wentylator nadmuchowy 12. Zapalarka 13. Palnik schodkowy z rusztem ruchomym 14. Napęd rusztów ruchomych Rysunek 1. Wodny kocioł grzewczy typu BIOWARMER 150 z palnikiem schodkowym. 2.2. WYPOSAŻENIE KOTŁA Kocioł wyposażono w: - Czopuch spalin φ=300mm, bez przepustnicy, - Zasobnik paliwa, - Króciec zasilający/powrotny wody grzewczej G2”, króciec spustowy G3/4”, - Studzienkę pomiarowa czujnika temperatury i ogranicznika temperatury bezpieczeństwa, INSTYTUT ENERGETYKI Zakład Badań Urządzeń Energetycznych Laboratorium - AB 087 - Palnik firmy Cichewicz z wentylatorem WPA 145 firmy MplusM, automatyczną zapalarką oraz czujnikiem zabezpieczającym przed przegrzaniem, - Podajnik ślimakowy paliwa z zasobnika z napędem, - Podajnik ślimakowy palnika z napędem, - Sterownik RK-2006 LPG, - Mechaniczny ogranicznik temperatury bezpieczeństwa ESCO. - Ruszt schodkowy ruchomy. 2.3. IDENTYFIKACJA BADANEGO KOTŁA. Identyfikacji badanego kotła dokonano w oparciu o dokumentację techniczną (2), (3). Dane zawarte na tabliczce znamionowej: BIOWARMER Paliwo: źrębki Nr seryjny: 247649 Moc kotła: 150 kW Rok budowy: 2018 Max ciśnienie: 0,2 MPa Max temperatura robocza: 90°C Klasa kotła: 5 Pojemność wodna: 960 l Zasilanie elektryczne: 400V/50Hz Pobór mocy: 240 W Moc zainstalowanych urządzeń 2400W Zakład Produkcji Kotłów C.O. T.Sikorski R.Dams Sp.J. z siedzibą 09-100 Płońsk; ul. Rzemieślnicza 11. 3. PROGRAM BADAŃ I STOISKO POMIAROWE. 3.1. PROGRAM BADAŃ. Program badań zgodnie z wymaganiami zawartymi w normie PN-EN 303-5:2012 [1] obejmował: - badania i ocenę spełnienia wymagań zawartych w punkcie 4.2 „Wymagania dotyczące wykonania” normy [1], - badania i ocenę spełnienia wymagań zawartych w punkcie 4.3 „Wymagania dotyczące bezpieczeństwa” normy [1], - badania i ocenę spełnienia wymagań zawartych w punkcie 4.4 „Wymagania cieplne” normy [1]. 3.2. PALIWO STOSOWANE DO BADAŃ. W czasie badań do opalania kotła stosowano paliwo zrębkę drzewne o granulacji do 30mm i wilgotności do 20% zgodnie z punktem 5.3 (Tablica 7) normy PN-EN 303-5:2012[1]. 3.3. OPIS STANOWISKA POMIAROWEGO. Badania kotła przeprowadzono na stoisku badawczym Laboratorium Badań Kotłów i Urządzeń Grzewczych zainstalowanym u producenta. Stoisko odpowiada wymaganiom punktu 5.7.2 normy PN-EN 303-5:2012 [1], Stosowane w badaniach przyrządy pomiarowe, dla każdego parametru mierzonego spełniają wymagania dotyczące niepewności pomiaru wg punktu 5.2 normy PN-EN 303-5:2012 [1]. Emisję pyłu wykonano metodą grawimetryczną. 4. METODYKA POMIARÓW. Wymagania techniczne, warunki i metody badań są zgodne z normą PN-EN 303-5:2012 [1]. 5. WYNIKI BADAŃ. Niepewności rozszerzone pomiaru przy poziomie ufności 95% i współczynniku rozszerzenia $k=2$ dla wyznaczonej wartości: - sprawności kotła przy nominalnej mocy cieplnej: $\pm3\% \eta$ - nominalnej mocy cieplnej: $\pm1,8\% Q_N$ - emisji* CO: $\pm5\%$ wartości emisji, nie mniej niż $\pm25 \text{ mg/m}^3$ - emisji* OGC: $\pm4 \text{ mg/m}^3$ dla wartości $5\div50 \text{ mg/m}^3$ $\pm8 \text{ mg/m}^3$ dla wartości $> 50\div150 \text{ mg/m}^3$ - emisji* pyłu: $\pm6 \text{ mg/m}^3$ dla wartości $10\div75 \text{ mg/m}^3$ $\pm8 \text{ mg/m}^3$ dla wartości $> 75\div150 \text{ mg/m}^3$ * odniesione do spalin suchych, $0^\circ C$, $1013 \text{ mbar}$ i wartości $O_2 = 10\%$ 5.1. WYNIKI CIEPLNYCH BADAŃ BILANSOWYCH. Wyniki cieplnych badań bilansowych badanego kotła BIOWARMER 150 zamieszczono w tabeli 1. Tabela 1: Zestawienie wielkości mierzonych i bilansów cieplnych kotła uzyskanych w czasie badań bilansowych przy opalaniu zrębki. Typ i wielkość kotła: BIOWARMER 150 Moc kotła: 150 kW \| L.p \| Wyszczególnienie \| Ozn \| Miano \| pom 1 \| pom 2 \| \|-----\|---------------------------\|-----\|-------\|-------\|-------\| \| \| PALIWO \| \| \| \| \| \| \| zrębki \| \| \| \| \| \| 1 \| Zawartość wilgoci W* \| W \| % \| 15,9 \| 15,9 \| \| 2 \| Zawartość popiołu Ap* \| Ap \| % \| 1 \| 1 \| \| 3 \| Wartość opałowa* \| Qi \| kJ/kg \| 15694 \| 15694 \| \| 4 \| Zużycie paliwa \| B \| kg/h \| 35,6 \| 10,0 \| \| \| WODA \| \| \| \| \| \| 5 \| strumień masy wody \| mw \| kg/h \| 6391 \| 5038 \| \| 6 \| temp. wody na wlocie do kotta \| t1 \| °C \| 53,9 \| 58,4 \| \| 7 \| temp. wody na wylocie z kotta \| t2 \| °C \| 72,7 \| 65,2 \| \| \| SPALINY \| \| \| \| \| \| 8 \| Temperatura spalin \| tsp \| °C \| 135,7 \| 81,0 \| \| 9 \| Zawartość CO2 w spalinach \| CO2 \| % \| 11,1 \| 9,5 \| \| 10 \| Zawartość CO w spalinach \| CO \| % \| 0,0415\| 0,024 \| \| 11 \| Zawartość NOx w spalinach \| NOx \| % \| 0,0070\| 0,0066\| \| 12 \| Zawartość OGC w spalinach \| OGC \| % \| 0,0009\| 0,0007\| \| 13 \| Emisja pyłu w spalinach \| Su \| mg/Nm³\| 36 \| 33 \| \| 14 \| Zawartość SO2 w spalinach \| SO2 \| % \| - \| - \| \| 15 \| Strumień masy spalin \| m \| g/s \| 101,50\| 33,40 \| \| 16 \| Współczynnik nadmiaru powietrza \| n \| - \| 1,76 \| 2,06 \| \| 17 \| Ciąg kominowy za kotłem \| F \| Pa \| 41,6 \| 26 \| \| \| ODPADY \| \| \| \| \| \| 18 \| Strumień masy popiołu \| Gp \| kg/h \| 0,000 \| 0,000 \| \| 19 \| Strumień masy żużlu \| Gż \| kg/h \| 0 \| 0 \| \| 20 \| Zawartość części palnych w popiele \| bp \| % \| - \| - \| \| 21 \| Zawartość części palnych w żużlu \| bż \| % \| - \| - \| \| \| POWIETRZE \| \| \| \| \| \| 22 \| Temperatura otoczenia \| to \| °C \| 17,0 \| 17,3 \| \| 23 \| Ciśnienie barometryczne \| pb \| hPa \| - \| - \| \| \| BILANS \| \| \| \| \| \| 24 \| Moc ciepl. doprowadzona z paliwem \| Q1 \| kW \| 155,2 \| 43,6 \| \| 25 \| Moc cieplna kotła wodnego \| Q2 \| kW \| 139,7 \| 39,8 \| \| 26 \| Sprawność cieplna kotła \| η \| % \| 90,0 \| 91,4 \| \| 27 \| Strata kominowa \| sk \| % \| 8,3 \| 5,0 \| \| 28 \| Strata niezupełnego spalania \| sco \| % \| 0,2 \| 0,2 \| \| 29 \| Strata niecałk.spalania w popiele \| snp \| % \| - \| - \| \| 30 \| Strata niecałk.spalania w żużlu \| snż \| % \| - \| - \| \| \| CHARAKTERYSTYKA \| \| \| \| \| \| 31 \| Obciążenie cieplne pow.ogrzewal. \| qh \| kW/m² \| - \| - \| \| 32 \| Obciążenie względne kotła \| qk \| % \| 93,2 \| 26,6 \| \| \| EMISJA \| \| \| \| \| \| 33 \| emisja zanieczyszczeń CO \| ECO \| g/GJ \| 239 \| 162 \| \| 34 \| emisja zanieczyszczeń SO2 \| ESO2\| g/GJ \| - \| - \| \| 35 \| emisja zanieczyszczeń NOx \| ENOx\| g/GJ \| 66 \| 73 \| \| 36 \| emisja zanieczyszczeń OGC \| EOGC\| g/GJ \| 7 \| 6 \| \| 37 \| emisja CO (O2=10%)obliczeniowe \| eCO \| mg/m³ \| 484 \| 327 \| \| 38 \| emisja SO2 (O2=10%)obliczeniowe \| eSO2 \| mg/m³ \| - \| - \| \| 39 \| emisja NOx (O2=10%)obliczeniowe \| eNOx \| mg/m³ \| 134 \| 148 \| \| 40 \| emisja OGC (O2=10%)obliczeniowe \| eOGC \| mg/m³ \| 14 \| 13 \| \| 41 \| emisja pyłu (O2=10%)obliczeniowe \| ep \| mg/m³ \| 31 \| 26 \| * W zakresie analiz fizyko chemicznych paliw i odpadów paleniskowych – Labolatorium Badań Kotłów, Turbin, Urządzeń Grzewczych i Odpylających oraz Emisji Pyłowo – Gazowej – Nr Akredytacji AB 048 5.2. WYNIKI BADAŃ I OCENA KOTŁA Z OBOWIĄZUJĄCYMI WYMAGANAMI ZAWARTYMI W NORMIE PN-EN 303-5:2012 [1]. Wyniki badań kotła BIOWARNER 150 objęte zakresem akredytacji laboratorium porównano z wymaganiami zawartymi w normie PN-EN 303-5:2012 [1]. Wyniki i porównania zamieszczono w tabeli 2. \| Producent kotła: \| Zakład Produkcji Kotłów C.O. T.Sikorski R.Dams Sp.J. z siedzibą 09-100 Płońsk; ul. Rzemieślnicza 11, BIOWARNER 150 150 kW \| \|------------------\|-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------\| \| Typ kotła: \| \| \| Nominalna moc cieplna: \| \| \| Paliwo: \| Zrębki drewna iglastego \| \| Palenisko: \| Palnik schodkowy z automatyczną zapalarką firmy Cichewicz. \| \| Mechanizm podawania paliwa: \| Automatyczny śrubowy. \| \| Króćce: spalin, zasilania/powrotu, spustowy \| Ø 300 mm bez przepustnicy, G2", G3/4". \| \| Regulator temperatury: \| Typ RK-2006LPG firmy KEY \| \| Ogranicznik temperatury bezpieczeństwa: \| Mechaniczny typ ESCO \| \| Wentylator: \| Zintegrowany z palnikiem promieniowy typ WPA 145 firmy MplusM \| \| Urządzenie do odprowadzania nadmiaru ciepła: \| - \| \| Wyłącznik krańcowy: \| - \| Tabela 2. Wyniki badań i ocena kotła grzewczego BIOWARNER150. \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|----------------------------\|----------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spełnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| \| \| \| Wynik badania \| \| 1 \| 2 \| 3 \| 4 \| \| 1. \| PN-EN 303-5 \| WYMAGANIA \| \| \| \| Pkt. 4 \| \| \| \| 2. \| PN-EN 303-5 \| WYMAGANIA DOTYCZĄCE WYKONANIA* \| \| \| \| Pkt. 4.2 \| \| \| \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 1 \| 2 \| 3 \| Wynik badania \| ### Odpowietrzanie przestrzeni wodnej: Kotły grzewcze i ich części powinny być ukształtowane w sposób umożliwiający całkowite odpowietrzenie przestrzeni wodnej i nie występowanie wrzenia. Uwaga: Występowanie wrzenia można rozpoznać po odgłosach wrzenia. Spelnia ### Kontrola płomienia: Należy zastosować urządzenie umożliwiające obserwację płomienia lub warstwy żaru. Urządzeniem tym mogą być drzwiczki, jeżeli umożliwiają bezpieczną obserwację. Spelnia Drzwiczki paleniskowe ### Izolacja cieplna: Wszystkie kotły grzewcze powinny być wyposażone w izolację cieplną. Izolacja cieplna powinna być odporna na przeciętnie występujące obciążenia termiczne i mechaniczne. Izolacja powinna być wykonana z materiałów niepalnych a podczas eksploatacji w przeciętnych warunkach eksploatacyjnych, nie powinny wydzielać się z niej substancje szkodliwe. Spelnia ### Opory przepływu wody przez kocioł grzewczy: Opory przepływu wody należy określić przy przepływie odpowiadającym nominalnej mocy cieplnej, i różnicy temperatury wody wylotowej i wody powrotnej do kota grzewczego 10 K i 20 K. Wynik dla każdej wielkości kotła, powinien być zgodny z danymi producenta, podanymi w mbar. Deklaracja producenta: 10 K / 20 mbar/; 20 K / 2 mbar/. Spelnia ### WYMAGANIA DOTYCZĄCE BEZPIECZEŃSTWA ### Ręczny zasyp paliwa: Kocioł grzewczy z ręcznym zasypem paliwa powinien być tak wyposażony, by podczas eksploatacji zgodnej z przeznaczeniem i zgodnej z instrukcją obsługi producenta nie występowały żadne zagrożenia bezpieczeństwa dla obsługi np. zagrożenia przy otwarciu drzwiczek zasypowych lub drzwiczek paleniskowych (np. wybuch spalin). Nie dotyczy \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/Nie dotyczy/Nie oceniono \| \| 1 \| \| \| Wynik badania \| ### Temperatura powierzchni zewnętrznych: Podczas badań wg 5.12 temperatura zewnętrznych powierzchni kotła grzewczego (wraz z podstawą kotła i drzwiczkami, a z wyjątkiem czopucha i otworów służących do nadzorowania pracy kotła pracującego przy ciągu naturalnym) nie powinny przekraczać temperatury otoczenia o więcej niż 60 K. Wymaganie dotyczące temperatury podstawy kotła nie obowiązuje wówczas, gdy według pisemnych zaleceń producenta kocioł grzewczy powinien być posadowiony na niepalnym podłożu. Spelnia Drzwiczki popielnikowe 56 K Spelnia Uchwyt drzwiczek/tworzywo sztuczne/10 K ### Regulator temperatury i urządzenia ograniczające temperaturę Postanowienia ogólne: W zależności od systemu spalania paliwa i sposobu zabezpieczenia instalacji, w której kocioł będzie zastosowany, w każdym kotle grzewczym należy przewidzieć zastosowanie urządzeń regulacyjnych i zabezpieczających wymienionych w następnych rozdziałach oraz należy przewidzieć odpowiednie możliwości ich zainstalowania. Każde wymagane wyposażenie powinno być albo dostarczone przez producenta albo powinno być dokładnie wyspecyfikowane w instrukcji montażu, ze szczególnym uwzględnieniem granicznych wartości nastaw i stałych czasowych zabezpieczającego ogranicznika temperatury. Spelnia Dostarczone i zamontowane przez producenta ### Regulator temperatury i urządzenia ograniczające temperaturę w otwartych instalacjach grzewczych: W przypadku instalacji grzewczej zabezpieczonej fizycznie (temperatura jest ograniczona przez ciśnienie panujące w instalacji), zgodnie z wymaganiami normy EN 14597, należy przewidzieć następujące wyposażenie: - regulator temperatury, - zabezpieczający ogranicznik temperatury (z ręcznym kasowaniem blokady). Kotły grzewcze, których system spalania nie jest ani całkowicie wyłączalny ani nie jest częściowo wyłączalny, mogą nie być wyposażone w zabezpieczający ogranicznik temperatury, gdyż w takich przypadkach (np. w przypadku kotłów grzewczych bez automatycznego doprowadzania powietrza do spalania i/lub automatycznego doprowadzania paliwa), nadmiar ciepła w postaci pary wodnej jest odprowadzany do atmosfery przez otwarte połączenie. Spelnia Regulator temperatury Spelnia ogranicznik temperatury (ręczny powrót do pozycji wyjściowej, mechaniczny) \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 1 \| 2 \| 3 \| 4 \| Badania fukcjonalne regulatora temperatury /zgodnie z pnk. 5.13/: - maksymalna ustawiona wartość temperatury wody; 85 °C - maksymalny wzrost temperatury wody wyłotowej; ≤ 100 °C Badania funkcjonalne ogranicznika temper. bezpieczeństwa /zgodnie z pnk. 5.13/: - maksymalna temperatura wody deklarowana przez producenta; brak deklaracji °C - maksymalna ustawiona wartość temperatury wody; 95 °C - maksymalny wzrost temperatury wody wyłotowej; ≤ 110 °C Regulator temperatury i urządzenia ograniczające temperature w zamkniętych instalacjach grzewczych: Rozróżnia się następujące warianty wyposażenia zgodnego z wymaganiami normy EN 12828: a) gdy system spalania jest szybko wyłączalny, wymagane wyposażenie składa się z: - regulatora temperatury, - zabezpieczającego ogranicznika temperatury (z ręcznym kasowaniem blokady). b) gdy system spalania jest częściowo wyłączalny, wymagane wyposażenie składa się z: - regulatora temperatury, - zabezpieczającego ogranicznika temperatury (z ręcznym kasowaniem blokady); c) gdy system spalania nie jest wyłączalny a nominalna moc cieplna kotła < 100 kW, wymagane wyposażenie składa się z: - regulatora temperatury, - termicznego zabezpieczenia odpływu wg 22.214.171.124, które w przypadku awarii odprowadza maksymalnie możliwą moc cieplną. Jeżeli powyższe wymagania nie są spełnione, to kocioł grzewczy należy instalować w instalacji otwartej wg EN 12828. Badania fukcjonalne regulatora temperatury /zgodnie z pnk. 5.13/: - maksymalna ustawiona na regulatorze wartość temperatury wody; 85 °C - maksymalny dopuszczalny wzrost temperatury wody wyłotowej; ≤ 100 °C \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|----------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 1 \| 2 \| 3 \| Wynik badania \| Badania funkcjonalne ogranicznika temper. bezpieczeństwa /zgodnie z pnk. 5.13/: - maksymalna temperatura wody deklarowana przez producenta; brak deklaracji °C - maksymalna ustawiona na ograniczniku wartość temperatury wody; 95 °C - maksymalny dopuszczalny wzrost temperatury wody wylotowej; ≤ 110 °C Badania funkcjonalne systemów szybko włączalnych /zgodnie z pnk. 5.14/: Nagła awaria odprowadzenia ciepła: - maksymalny wzrost temperatury wody wylotowej; ≤ 110 °C Zanik napięcia: - maksymalny wzrost temperatury wody wylotowej; ≤ 110 °C - maksymalna koncentracja CO; ≤ 5,0 CO Spelnia 101,0 °C 98,0 °C 79,0 °C ; CO=0,22% --- INSTYTUT ENERGETYKI Zakład Badań Urządzeń Energetycznych Laboratorium - AB 087 \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 14. \| PN-EN 303-5 Pkt 126.96.36.199 \| Urządzenia do odoprowadzania ciepła nadmiarowego: Podczas badań wg 5.15 zabezpieczający wymiennik ciepła lub inne urządzenia do odprowadzania ciepła nadmiarowego powinny zapewniać, by maksymalna temperatura wody w kotle grzewczym nie przekraczała 110 °C. W tym celu stosuje się termiczne zabezpieczenie odpływu, np. termiczne zabezpieczenie odpływu „STW Typ Th” wg EN 14597 wraz z zabudowanym w kotle grzewczym wymiennikiem ciepła. Jako wymiennik ciepła może być zastosowany pojemnościowy albo przepływowy podgrzewacz wody, jeżeli będzie on tak zabudowany i usytuowany, aby mógł odprowadzić ciepło nadmiarowe bez stosowania kolejnych urządzeń pomocniczych i bez zasilania energią obcą. Zabudowany na stałe przepływowy podgrzewacz wody nie powinien być wykorzystywany jako użytkowy podgrzewacz wody lecz wyłącznie jako zabezpieczający wymiennik ciepła. Prócz tego powinny być spełnione następujące warunki: -termiczne zabezpieczenie odpływu i wymiennik ciepła powinny być dostosowane do konstrukcyjnych i cieplnych właściwości kotła grzewczego a w przypadku awarii powinny być w stanie bezpiecznie odprowadzić maksymalną moc cieplną względnie przy częściowym wyłączeniu resztkowe obciążenie cieplne; -jeżeli jako wymiennik ciepła zastosowano zasobnik cieplej wody, to powinien on być tak zaprojektowany, by spełniał powyższe warunki przy jego maksymalnej temperaturze roboczej; -termiczne zabezpieczenie odpływu powinno być zainstalowane przy wymienniku ciepła służącym wyłącznie do odprowadzania ciepła w razie awarii przed wlotem wody chłodzącej do wymiennika ciepła. Nie wyklucza się stosowania innych rozwiązań spełniających wyżej podane funkcje i standardy zabezpieczeń. Zasadniczo jednak dopuszcza się stosowanie wszystkich urządzeń odprowadzających ciepło nadmiarowe tylko w: -kotłach grzewczych bez wyłączalnego systemu spalania o nominalnej mocy cieplnej do 100 kW -kotłach grzewczych z częściowo wyłączalnym systemem spalania o resztkowej mocy cieplnej do 100 kW. Badania funkcjonalne urządzenia odprowadzającego ciepło nadmiarowe (dotyczy systemów częściowo wyłączalnych lub systemów nie wyłączalnych) /zgodnie z pkt. 5.15/: - maksymalny wzrost temperatury wody wyłotowej; ≤ 110 °C - maksymalna koncentracja CO₂; ≤ 5,0 CO \| Nie dotyczy \| \| 15. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4 \| WYMAGANIA CIEPLNE \| Nie dotyczy \| \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 16. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4.1 Tablica 7 \| Postanowienia ogólne: Spelnienie następujących wymagań cieplnych należy wykazać podczas badań wykonywanych przy spalaniu paliw do badań zestawionych w Tablicy 7. Paliwa do badań należy tak wybrać, aby odpowiadały paliwom dopuszczonym do spalania w kotle grzewczym. Uwaga: Nominalna moc cieplna lub zakres mocy cieplnej mogą zależeć od rodzaju paliwa. W wymaganiach dotyczących sprawności cieplnej i granicznych wartości emisji zanieczyszczeń wyróżnia się 3 klasy. Aby spełnić wymagania jednej z klas należy spełnić wszystkie wymagania dotyczące sprawności cieplnej i granicznych wartości emisji zanieczyszczeń dla tej klasy. \| Spelnia \| \| 17. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4.2 Rysunek 1 \| Sprawność cieplna kotła: Sprawność cieplna kotła przy nominalnej mocy cieplnej badana wg 5.7, 5.8 i 5.10, nie powinna być mniejsza od sprawności określonej wzorem podanym na Rysunku 1 dla odpowiedniej klasy. Dla kotłów o nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 100 kW ustala się wymaganą sprawność dla klasy 4 – 84 % a dla klasy 5 – 89 %. Dla kotłów klas 3 o nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 300 kW ustala się wymaganą sprawność na 82 %. Klasa 5, $ Q < 100 \text{ kW} $: \[ \eta_K = 87 + \log Q \quad (\text{w procentach}) \] Klasa 4, $ Q < 100 \text{ kW} $: \[ \eta_K = 80 + 2 \log Q \quad (\text{w procentach}) \] Klasa 3, $ Q < 300 \text{ kW} $: \[ \eta_K = 67 + 6 \log Q \quad (\text{w procentach}) \] gdzie $ \eta_K $ sprawność cieplna kotła w procentach a $ Q $ moc cieplna w kilowatach. Uwaga 1: $ Q $ oznacza albo nominalną moc cieplną $ Q_N $ albo minimalną moc cieplną uzyskiwaną przy pracy ciągłej $ Q_{\min} $. Uwaga 2: W niektórych krajach ustala się sprawność cieplną w zależności od ciepła spalania paliwa. Nominalna moc cieplna: deklaracja producenta: $ Q_N = 150 \text{ kW} $ Klasa kotła: deklaracja producenta; klasa 5 \| Wyniki badań: $ Q_k = 139,7 \text{kW} $ $ \eta_k = 90 \% $ Sprawność wymagana: $ \eta_{nomKL3} \geq 82 \% $ $ \eta_{nomKL4} \geq 84 \% $ $ \eta_{nomKL5} \geq 89 \% $ Spelnia klasa 5 \| INSTYTUT ENERGETYKI Zakład Nadanń Urządzeń Energetycznych Laboratorium - AB 087 \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 18. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4.3 \| Temperatura spalin wylotowych: Dla kotłów grzewczych, w których temperatura spalin wylotowych przy nominalnej mocy cieplnej przekracza temperaturę otoczenia o mniej niż 160 K, producent powinien podać informacje dotyczące wykonania komina, w celu zapobiegania możliwości osadzaniu się sadzy, niewystarczającego ciągu kominowego i kondensacji w kanałach spalin. Deklaracja producenta: \| Spelnia 119 K Informacje dotyczące wykonania komina w instrukcji obsługi \| \| 19. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4.4 \| Ciąg spalin: Producent powinien podać minimalny ciąg na wylocie spalin niezbędny dla prawidłowej pracy. Jeżeli producent nie podał żadnych informacji, to obowiązują wartości wg EN 13384-1:2002+A2:2008, Tablica B.2. Deklaracja producenta: 0,45 mbar. \| Spelnia 0,42 mbar \| \| 20. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4.5 \| Stalopalność: Podana przez producenta stalopalność kotłów grzewczych zasilanych paliwem ręcznie przy nominalnej mocy cieplnej przy jednym zasypie paliwa powinna wynosić co najmniej: - 2 h przy spalaniu paliw biogenicznych i innych paliw stałych, - 4 h przy spalaniu paliw kopalnych. Deklaracja producenta: .....~..... h. \| Nie dotyczy \| \| 21. \| PN-EN 303-5 Pkt 4.4.6 \| Minimalna moc cieplna: Minimalna moc cieplna kotłów grzewczych zasilanych paliwem automatycznie powinna wynosić najwyższej 30 % nominalnej mocy cieplnej. Nastawy powinny być wykonywane automatycznie przez urządzenie regulacyjne. Regulacja doprowadzania paliwa i doprowadzania powietrza może być ciągła lub przerwana. Deklaracja producenta: regulacja ciągła \| Spelnia $Q_{\text{min}} = 39,8 \text{ kW}$ 26,6 % $Q_N$ \| \| \| \| Minimalna moc cieplna przy pracy ciągłej kotłów grzewczych zasilanych paliwem ręcznie i przeznaczonych do eksploatacji z zasobnikiem ciepła, może być większa niż 30 % nominalnej mocy cieplnej. W takim przypadku, w informacjach technicznych producent kotła powinien podać jak można odprowadzić wytworzoną ilość ciepła. Badania kotła grzewczego zasilanego paliwem ręcznie przy obciążeniu częściowym nie są konieczne wówczas, gdy producent wymaga żeby kocioł grzewczy był na stałe połączony z zasobnikiem ciepła. Wielkość zasobnika ciepła dla kotłów, w których dopuszcza się spalanie wielu paliw ustala się dla tego paliwa, które wymaga największego zasobnika. Najmniejsza pojemność zasobnika ciepła wynosi 300 l. Deklaracja producenta: .....~..... litrów \| Nie dotyczy \| INSTYTUT ENERGETYKI Zakład Badań Urządzeń Energetycznych Laboratorium - AB 087 \| Lp. \| Punkty normy \| Wymagania/ Dane Producenta \| Ocena wymagań \| \|-----\|--------------\|---------------------------\|---------------\| \| \| \| \| Spelnienia/Nie spelnia/ Nie dotyczy/ Nie oceniono \| \| 1 \| \| \| Wynik badania \| 22. PN-EN 303-5 Pkt 4.4.7 Tablica 6 Graniczne wartości emisji zanieczyszczeń:** Spalanie powinno być niskoemisyjne. Wymaganie to jest spełnione wówczas, gdy podczas pracy z nominalną mocą cieplną a dla kotłów grzewczych z zakresem eksploatacyjnej mocy cieplnej podczas pracy z nominalną mocą cieplną i minimalną mocą cieplną, w czasie badań wg 5.7, 5.9 i 5.10 emisja nie przekracza wartości podanych w Tabelicy 6. \| Przy opalaniu peletem drzewnym: \| \|----------------------------------\| \| Emisja CO (wynik badań) 484 mg/m³ \| \| Emisja OGC (wynik badań) 14 mg/m³ \| \| Emisja pyłu (wynik badań) 31 mg/m³ \| \| Przy mocy nominalnej \| \|----------------------\| \| klasa 5 \| \| Przy opalaniu peletem drzewnym: \| \|----------------------------------\| \| Emisja CO (wynik badań) 327 mg/m³ \| \| Emisja OGC (wynik badań) 13 mg/m³ \| \| Emisja pyłu (wynik badań) 26 mg/m³ \| \| Przy mocy minimalnej \| \|----------------------\| \| klasa 5 \| Klasa kotła wg tablicy 6 – klasa 5 /w całym zakresie obciążeń cieplnych/ Deklaracja producenta: klasa 5 * Norma PN/EN 303-5:2012 nie klasyfikuje granicznych emisji pyłu dla mocy obniżonej. Pomiary emisji pyłów przy obniżonym obciążeniu wykonano metodą grawimetryczną. Uzyskane wielkości emisji pyłu porównano z granicznymi wartościami podanymi w tabeli nr 6 PN-EN 303-5:2012 jak dla mocy nominalnej \| klasa 5 \| OGÓLNA OCENA WYNIKÓW BADAŃ KOTŁA: - Kocioł opalany granulatem drewna peletem spełnia wymagania klasy 5 w zakresie sprawności cieplnej i emisji zanieczyszczeń gazowych normy PN-EN 303-5: 2012. - Producent badanego kotła na podstawie przeprowadzonych badań, zobowiązany jest do uaktualnienia i/lub uzupełnienia deklaracji, zawartych w oznakowaniu kotła i dokumentacji dostarczonej wraz z kotłem / wg pkt. 188.8.131.52, 7 i 8 normy PN-EN 303-5: 2012/. *** Poza zakresem akredytacji 6. INFORMACJE KOŃCOWE. Przedstawione w sprawozdaniu wyniki badań dotyczą wyłącznie badanego egzemplarza kotła typu BIOWARMER 150 o deklarowanej mocy znamionowej 150 kW z dostarczonym wyposażeniem, wyłącznie przy opalaniu zrębkami wyszczególnionym w pkt. 3.2. Uwaga: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa (punkt 4.3) zawarte w punktach: 4.3.1; 4.3.3; 4.3.4; 4.3.5; normy PN-EN 303-5: 2012 oraz ocena ryzyka i badania funkcjonalne bezpieczeństwa zgodnie z punktem 5.16 normy PN-EN 303-5: 2012. Producent powinien przeprowadzić ocenę ryzyka wg EN.ISO 12100. Nie uwzględnia się działania siły wyższej. Ocena ryzyka powinna być sprawdzona przez niezależną jednostkę pod względem kompletności, poprawności i wiarygodności. W przypadku konieczności przeprowadzania badań uzupełniających obowiązują warunki zawarte w punktach: 5.16.1; 5.16.2; 5.16.3; 5.16.4; 5.16.5 normy PN-EN 303-5: 2012. 7. LITERATURA I DOKUMENTY 1. PN-EN 303-5: 2012 Kotły grzewcze na paliwa stałe z ręcznym i automatycznym zasypem paliwa o mocy nominalnej do 500 kW. Terminologia, wymagania, badania i oznakowanie. 2. Dokumentacja techniczno-ruchowa. Instrukcja montażu, obsługi i konserwacji. Kocioł grzewczy na biomasę z automatycznym systemem podawania i zapłonu paliwa. BIOWARMER (Pellet/Zrębka). 3. Dokumentacja techniczno-ruchowa. Instrukcja montażu, obsługi i konserwacji. Palnik. Cichewicz kotły c.o. 4. Instrukcja obsługi. Regulator temperatury kotła na paliwo stałe z podajnikiem opału RK-2006LPG . KEY KONIEC SPRAWOZDANIA	46972859-9e5a-4bac-8d08-7118f50ea9dc	finepdfs	1.174805	CC-MAIN-2020-45	https://powietrze.malopolska.pl/wp-content/uploads/2019/10/sprawozdanie-Biowamer-150.pdf	2020-10-21T16:17:45+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-45/segments/1603107876768.45/warc/CC-MAIN-20201021151342-20201021181342-00268.warc.gz	483,421,145	0.979147	0.999873	0.999873	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 1306, 2052, 4589, 5953, 7574, 8352, 9224, 10436, 11265, 15168, 18214, 20190, 22793, 24747, 25810, 28426, 30919, 33684, 36322, 37335 ]	1	0
Ogłoszenie o pierwszym ustnym przetargu nieograniczonym na sprzedaż niezabudowanych nieruchomości położonych w Piotrkowie Trybunalskim przy ul. Władysława Broniewskiego – ul. Ronalda Reagana i ul. Ronalda Reagana. 1.Nieruchomości położone są w Piotrkowie Trybunalskim przy ul. Władysława Broniewskiego - ul. Ronalda Reagana i ul. Ronalda Reagana. Wyżej wymienione nieruchomości nie są obciążone prawami, ani zobowiązaniami na rzecz osób trzecich. 2. Nieruchomości oznaczone są w ewidencji gruntów obręb 20:ul. Broniewskiego - ul. Ronalda Reagana o łącznej powierzchni 0,0857 ha jako działki numer: 223/1 księga wieczysta PT1P/00009870/8 i 219/1 księga wieczysta PT1P/00105903/2, ul. Ronalda Reagana o łącznej powierzchni 0,4653 ha jako działki numer: 223/4 księga wieczysta PT1P/00009870/8, 225/1 księga wieczysta PT1P/00069487/4 i 224/1 księga wieczysta PT1P/00009818/6. 3. Nieruchomości nie są zabudowane, stanowią teren zadrzewiony z samosiewami krzewów i drzew w wieku ok. 10-15 lat (głównie brzoza). Ochronę oraz ewentualne usunięcie drzew lub krzewów reguluje ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2020 r., poz. 55 późniejszymi zmianami). Koszty związane ze sporządzeniem wniosku i inwentaryzacji zieleni, przeprowadzeniem zabiegów pielęgnacyjnych, usunięciem drzew i krzewów oraz ewentualnych opłat z tym związanych, wynikających z przepisów powołanej wyżej ustawy o ochronie przyrody i innych przepisów, ponosi posiadacz nieruchomości.Zgodnie z zaleceniami Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Łodzi, biorąc pod uwagę istotną rolę jaką spełniają zadrzewienia i zakrzaczenia, zaleca się ograniczenie działań związanych z wycinką drzew i krzewów tylko do uzasadnionych przypadków. W przypadku powstania odpadów przy wycince drzew i krzewów, posiadacz nieruchomości jest zobowiązany do stosowania przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2020 r., poz. 797 z późniejszymi zmianami). Nieruchomość należy odwodnić poprzez odprowadzenie wód na własny teren nieutwardzony. Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na tereny sąsiednich nieruchomości jest zabronione, zgodnie z § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 z późniejszymi zmianami). Ewentualna niwelacja terenu pod projektowane obiekty winna zostać ujęta w projekcie budowlanym i nie może spowodować zachwiania stosunków wodnych na przedmiotowym terenie i terenach sąsiednich. Dojazd do nieruchomości zapewniony jest drogą utwardzoną z urządzonym zjazdem z ulicy Ronalda Reagana oraz projektowaną w planie miejscowym siecią dróg: zbiorczą 14KDZ oraz dojazdową 18KDD.W ulicy Ronalda Reagana przebiegają elementy infrastruktury technicznej w postaci: sieci energetycznej, wodociągowej, gazowej oraz kanalizacyjnej. Niezbędną infrastrukturę techniczną potrzebną do realizacji zamierzonej inwestycji oraz ewentualną przebudowę istniejącego uzbrojenia nabywca wykona własnym staraniem, w porozumieniu z gestorami sieci. 4. Opisany wyżej kompleks działek gminnych położony jest w terenie, dla którego nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani też nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do ustaleń „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego" przedmiotowy obszar znajduje się na terenie jednostki urbanistycznej określonej symbolem U – usługi (w tym usługi publiczne: służba zdrowia, opieka zdrowotna, oświata i wychowanie, kultura, administracja) na wydzielonych działkach z dużym udziałem terenów zieleni. Z uwagi na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunki zabudowy i zagospodarowania nieruchomości ustala właściwy organ w decyzji administracyjnej, na wniosek inwestora. Szczegółowe informacje w przedmiocie dopuszczalnego sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości oraz interpretacji zapisów planu miejscowego uzyskać można w Pracowni Planowania Przestrzennego w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Farna 8, tel. 44 732-15-10. 5. Cena wywoławcza nieruchomości położonej przy: ul. Broniewskiego - ul. Ronalda Reagana wynosi: 65.000,00 zł. ul. Ronalda Reagana wynosi: 420.000,00 zł. 6. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późniejszymi zmianami) do ceny nieruchomości osiągniętej w wyniku przetargu doliczony zostanie podatek VAT według obowiązującej w dacie sprzedaży stawki. Cena nieruchomości osiągnięta w wyniku przetargu, wraz z podatkiem VAT, pomniejszona o wpłacone wadium, podlega zapłacie nie później niż na trzy dni przed ustalonym terminem zawarcia umowy cywilnoprawnej. Za datę uiszczenia ceny nieruchomości uważa się datę wpływu środków pieniężnych na wskazany numer rachunku bankowego. Cena nieruchomości nie zawiera kosztów wznowienia znaków granicznych. Ewentualne wznowienie znaków granicznych może nastąpić na wniosek i koszt nabywcy nieruchomości. Nabywca przejmuje nieruchomość w stanie istniejącym. 7. Wyżej wymienione nieruchomości przeznaczona jest do sprzedaży, zgodnie z Uchwałą Nr XXI/322/20 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 27 maja 2020 roku w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż niezabudowanej nieruchomości położonej w Piotrkowie Trybunalskim przy ul. Ronalda Reagana. 8. Niezależnie od podanych wyżej informacji, nabywca odpowiada za samodzielne zapoznanie się ze stanem prawnym i faktycznym nieruchomości, aktualnym sposobem jej wykorzystania, parametrami oraz możliwością zagospodarowania. Rozpoznanie wszelkich warunków faktycznych i prawnych niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji, leży w całości po stronie nabywcy i stanowi obszar jego ryzyka. 9. Sprzedaż działek odbywa się w stanie istniejącego uzbrojenia podziemnego i nadziemnego, określonego na mapie zasadniczej prowadzonej przez Geodetę Miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Powyższe nie wyklucza istnienia w terenie innych, nie wskazanych na mapie urządzeń podziemnych lub co do których brak jest informacji w instytucjach branżowych. W przypadku związanych z tym faktem ewentualnych kolizji nabywca przeniesie istniejące media na własny koszt, po uprzednim dokonaniu wymaganych uzgodnień i uzyskaniu przewidzianych prawem pozwoleń. Sprzedający nie odpowiada za wady ukryte zbywanej nieruchomości, w tym także za nieujawniony w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Piotrkowie Trybunalskim, przebieg podziemnych mediów. 10. Przetarg odbędzie się w siedzibie Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego ul. Szkolna 28 w dniu 02 kwietnia 2021 r. godz. 10.00 w pokoju nr 331 na III piętrze – budynek B. 11. Wadium za nieruchomość położoną przy: ul. Broniewskiego - ul. Ronalda Reagana wynosi: 13.000,00 zł ul. Ronalda Reagana wynosi: 84.000,00 zł i musi znajdować się na rachunku bankowym Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego prowadzonym w Getin Noble Bank SA nr konta: 58 1560 0013 2323 1404 1000 0003 w terminie do dnia 29 marca 2021 r.(włącznie), przy czym wpłata wadium nie powoduje naliczenia odsetek od zdeponowanej kwoty. Za termin wniesienia wadium uważa się datę wpływu środków pieniężnych na wyżej wymieniony numer rachunku bankowego. Osobie, która przetarg wygra, wpłacone wadium zostanie zaliczone na poczet ceny nabycia nieruchomości. Wadium zwraca się niezwłocznie po odwołaniu lub zamknięciu przetargu jednak nie później niż przed upływem 3 dni od dnia, odpowiednio: odwołania przetargu, zamknięcia przetargu, unieważnienia przetargu, zakończenia przetargu wynikiem negatywnym. Wadium ulega przepadkowi w razie uchylenia się uczestnika, który przetarg wygra, od zawarcia umowy sprzedaży. 12. W przetargu mogą brać udział osoby fizyczne i prawne, które złożą zgłoszenie do udziału w przetargu wraz z wymaganymi dokumentami wynikającymi z regulaminu przetargu (zgłoszenie udziału w przetargu stanowi załącznik do niniejszego ogłoszenia) oraz terminowo wpłacą wadium. Zgłoszenie udziału w przetargu, wraz z wymaganymi załącznikami, winno być złożone w formie pisemnej do dnia 29 marca 2021 r. włącznie do godz. 15.00: a) osobiście: w siedzibie Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego ul. Szkolna 28 – Referat Gospodarki Nieruchomościami pokój 305 b) przesyłką pocztową lub przesyłką kurierską – w takim przypadku Zgłoszenie należy złożyć w zaklejonej kopercie, teczce lub paczce z podaną nazwą i adresem Zgłaszającego, z dopiskiem: „Zgłoszenie udziału w pierwszym ustnym przetargu nieograniczonym na sprzedaż niezabudowanej nieruchomości położonej w Piotrkowie Trybunalskim przy ul. ………………………………..………………..". Za termin dostarczenia (złożenia) należy rozumieć datę i godzinę wpływu do miejsca oznaczonego przez organizatora przetargu jako miejsce składania zgłoszenia. Organizator przetargu nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenia wynikające z nieprawidłowego opakowania lub braku na opakowaniu którejkolwiek z wyżej wymienionych informacji. 13. Prezydent Miasta Piotrkowa Trybunalskiego zastrzega sobie prawo odwołania przetargu, z ważnych powodów, zgodnie z art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, o czym poinformuje niezwłocznie podając do publicznej wiadomości informację o odwołaniu przetargu poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta, zamieszczenie ogłoszenia w prasie, a także na stronie internetowej. 14. Koszty notarialne i opłaty sądowe wynikające ze sporządzenia umowy przenoszącej własność, ponosi nabywca nieruchomości. 15. Zawarcie aktu notarialnego nastąpi w uzgodnionym z kandydatem na nabywcę nieruchomości terminie, nie później jednak niż w terminie 60 dni kalendarzowych od daty rozstrzygnięcia przetargu. Organizator przetargu zawiadomi osobę ustaloną, jako nabywcę nieruchomości o miejscu i terminie zawarcia umowy notarialnej, najpóźniej w ciągu 21 dni od dnia rozstrzygnięcia przetargu. Wyznaczony termin nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Jeżeli osoba ustalona jako nabywca nieruchomości nie przystąpi bez usprawiedliwienia do zawarcia umowy w miejscu i w terminie podanych w zawiadomieniu, organizator przetargu może odstąpić od zawarcia umowy, a wpłacone wadium nie podlega zwrotowi. Ogłoszenie niniejsze podlega wywieszeniu na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego, zamieszcza się na stronie internetowej Urzędu Miasta www.piotrkow.pl, i w Biuletynie Informacji Publicznej www.bip.piotrkow.pl w zakładce: gospodarka nieruchomościami ogłoszenia przetargów I półrocze 2021 r., a wyciąg z ogłoszenia o przetargu podany zostanie do publicznej wiadomości w prasie o zasięgu obejmującym co najmniej powiat, na terenie którego położona jest nieruchomość. Regulamin przetargu znajduje się do wglądu w Referacie Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego ul. Szkolna 28 pokój 305 oraz opublikowany jest na stronie internetowej Urzędu Miasta w Biuletynie Informacji Publicznej zakładka: Prawo lokalne Zarządzenia Prezydenta Miasta -2021 rok -I kwartał. Informacji udziela się również telefonicznie pod numerem tel. /44/ 732-18-52 w godzinach 7:3015:30. Prezydent Miasta Piotrkowa Trybunalskiego (-) Krzysztof Chojniak Dokument został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym	<urn:uuid:904b4e12-8d58-42f4-a58f-9a5883fc7490>	finepdfs	1.055664	CC-MAIN-2021-39	https://www.nzp.piotrkow.pl/gospodarka-t71/gospodarka-nieruchomosciami-t299/ogloszenia-o-przetargach-a301/ogloszenie-o-pierwszym-ustnym-przetargu-nieograniczonym-na-sprzedaz-niezabudowanych-nieruchomosci-polozonych-w-piotrkowie-trybunalskim-przy-ul.-wladyslawa-broniewskiego-ul.-ronalda-reagana-i-ul.-ronalda-reagana.-r17083/pdf	2021-09-20T17:13:45+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-39/segments/1631780057083.64/warc/CC-MAIN-20210920161518-20210920191518-00439.warc.gz	938,154,054	0.99994	0.999951	0.999951	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3105, 6505, 9804, 11276 ]	1	0
INFORMACJA O WYBORZE NAJKORZYSTNIEJSZEJ OFERTY DLA CZĘŚCI dotyczy: część I postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na Wykonywanie usług przewozowych do szkół podstawowych na terenie gminy Jędrzejów wraz ze sprawowaniem opieki nad dziećmi, na utworzonych przez Wykonawcę liniach regularnych, z pierwszeństwem przejazdu dzieci i młodzieży szkolnej z biletem miesięcznym w roku szkolnym 2020/2021” ogłoszonego w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 16.07.2020 r. pod nr 563232-N-2020 1. Zamawiający, działając na podstawie art. 91 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 1843, z późn. zm) - zwanej dalej ustawą Pzp, informuje, że w prowadzonym postępowaniu na „Wykonywanie usług przewozowych do szkół podstawowych na terenie gminy Jędrzejów wraz ze sprawowaniem opieki nad dziećmi, na utworzonych przez Wykonawcę liniach regularnych, z pierwszeństwem przejazdu dzieci i młodzieży szkolnej z biletem miesięcznym, w roku szkolnym 2020/2021” ogłoszonego w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 16.07.2020 r. pod nr 563232-N-2020 , którego przedmiot zamówienia podzielony był na 9 części tj: Zadanie I: Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej w Podchojach i Szkoły Podstawowej nr 5 Zadanie II: Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej w Podchojach i Szkoły Podstawowej nr 5 Zadanie III: Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej nr 3 w Jędrzejowie, Szkoły Podstawowej nr 2 w Jędrzejowie, Zespołu Placówek Oświatowych w Skroniowie Zadanie IV: Dowóz uczniów Szkoły Podstawowej nr 5 w Jędrzejowie Zadanie V: Dowóz uczniów do Zespołu Placówek Oświatowych w Skroniowie Zadanie VI - Dowóz uczniów do Zespołu Płacówek Oświatowych w Przysławiu i Szkoły Podstawowej nr 3 w Jędrzejowie Zadanie VII – Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej w Potoku Wielkim Zadanie VIII - Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej w Łysakowie Zadanie IX - Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej nr 2 w Jedrzejowie wybrano najkorzystniejszą ofertę: - dla CZEŚCI I złożoną przez BUS-CAR SERVICE Sp. z o.o. ul. Kolberga 9, 25-516 Kielce 2. Uzasadnienie wyboru: Wykonawcy, których oferty wybrano jako najkorzystniejsze dla poszczególnych części przedmiotu zamówienia, spełniają warunki udziału w postępowaniu oraz nie podlegają wykluczeniu z postępowania. Oferty najkorzystniejsze dla poszczególnych części przedmiotu zamówienia uzyskały najwyższe ostateczne ilości punktów, na podstawie kryteriów oceny ofert określonych przez zamawiającego w specyfikacji i stosnych warunków zamówienia. a) CZĘŚĆ I - Zadanie I – Dowóz uczniów do Szkoły Podstawowej w Podchojach i Szkoły Podstawowej nr 5 \| Lp. \| Nazwa (firma) oraz adres wykonawcy \| punkty przyznane za kryterium Cena \| punkty przyznane za kryterium czas podstawienia autobusu zastępczego \| suma punktów \| \|-----\|-----------------------------------\|------------------------------------\|---------------------------------------------------------------\|--------------\| \| 1 \| BUS-CAR SERVICE SP.Z.O.O. \| 60 \| 40 \| 100 \| \| 2 \| PKS KIELCE SP.Z.O.O. \| 43,41 \| 40 \| 83,41 \| \| \| KORCZYŃ 138 26-067 STRAWCZYŃ \| \| \| \| \| \| Nazwa przedsiębiorstwa \| Nazwisko i imię \| Liczba głosów \| Procent głosów \| Procent głosów z uwzględnieniem głosów zastrzeżonych \| \|---\|------------------------\|-----------------\|---------------\|---------------\|--------------------------------------------------\| \| 3 \| PRYWATNE PRZEDSIĘBIORSTWO TRANSPORTOWE „KRAL” Sp.j. Strzelec Krzysztofi Wspólnik Ul. Dągalskiego 125 28-300 Jedrzejów USŁUGI TRANSPORTOWE Michał Kwapien ul. Kielecka 25 28-300 Jędrzejów \| 57,5 \| 40 \| 97,5 \| \| 4 \| \| 59,69 \| 40 \| 99,69 \| Kierownik Samorządowego Centrum Ubezpieczeń Wspólnych mgr Ewa Fortunka	<urn:uuid:c4fdffa6-a63a-4a24-afec-56ba0af2d9c3>	finepdfs	1.078125	CC-MAIN-2020-45	http://jedrzejow.eobip.pl/_gAllery/34/47/34472/Informacja_o_wyborze_najkorzystniejszej_oferty_dla_czesci_I.pdf	2020-10-20T03:17:22+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-45/segments/1603107869785.9/warc/CC-MAIN-20201020021700-20201020051700-00399.warc.gz	55,851,304	0.999767	0.999868	0.999868	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1684, 3485, 4070 ]	1	0
Wójt Gminy Kazimierz Biskupi ogłasza konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim Wymiar etatu: cały etat. Zatrudnienie: powołanie na okres pięciu lat. I. Wymagania kwalifikacyjne kandydatów: Wymagania obowiązkowe: 1) obywatelstwo polskie, 2) wykształcenie wyższe magisterskie o kierunku lub specjalności kulturoznawstwo, edukacja artystyczna, zarządzanie lub pokrewne, 3) co najmniej trzyletni staż pracy lub wykonywanie przez co najmniej 3 lata działalności gospodarczej o charakterze zgodnym z wymaganiami na tym stanowisku, określonymi w pkt I. ppkt 2, 4) przedstawienie autorskiego programu działania Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim z uwzględnieniem warunków organizacyjno-finansowych działalności tej instytucji, w szczególności z uwzględnieniem projektu umowy o warunkach organizacyjno-finansowych działalności Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim, o którym mowa w pkt IV ppkt 6 niniejszego ogłoszenia. 5) prawo jazdy kategorii B, 6) stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na stanowisku kierowniczym, 7) pełna zdolność do czynności prawnych oraz korzystanie z pełni praw publicznych, 8) brak prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub za przestępstwo skarbowe, 9) niekaralność zakazem pełnienia funkcji kierowniczych związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Wymagania dodatkowe: 1) umiejętności organizatorskie, w tym umiejętności i doświadczenie w organizowaniu imprez kulturalnych, 2) umiejętności w zakresie promocji i marketingu, 3) umiejętności organizacji pracy i kierowania zasobami ludzkimi, 4) znajomość języka obcego w stopniu komunikatywnym, 5) samodzielność, kreatywność, odpowiedzialność, dyspozycyjność, 6) kultura osobista, 7) znajomość problematyki, będącej przedmiotem działalności ośrodków kultury, 8) doświadczenie w pracy z grupami młodzieżowymi, artystycznymi oraz z innymi środowiskami twórczymi, 9) doświadczenie we współpracy z organizacjami pozarządowymi, w tym w realizacji projektów z dziedziny kultury, 10) znajomość zagadnień dotyczących pozyskiwania pozabudżetowych środków finansowych, w tym środków z programów Unii Europejskiej, 11) znajomość przepisów prawnych dotyczących zasad zarządzania i funkcjonowania instytucji kultury, w tym finansów publicznych. II. Wymagane dokumenty: 1) pisemne zgłoszenie przystąpienia (oferta) do konkursu z uzasadnieniem kandydowania na stanowisko dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim, 2) pisemny, autorski program działania Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim z uwzględnieniem warunków organizacyjno-finansowych instytucji, 3) kwestionariusz osobowy dla osoby ubiegającej się o zatrudnienie, 4) CV z opisem dotychczasowej pracy zawodowej, 5) kserokopie dokumentów potwierdzających posiadane wykształcenie oraz kwalifikacje (np. dyplomy, certyfikaty, świadectwa, rekomendacje itp.), 6) kserokopia prawa jazdy, 7) kserokopie dokumentów potwierdzających przebieg pracy zawodowej, 8) oświadczenie kandydata o stanie zdrowia stwierdzające zdolność do pracy na stanowisku kierowniczym, 9) oświadczenie kandydata o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych oraz o korzystaniu z pełni praw publicznych, 10) oświadczenie o niekaralności za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe, 11) oświadczenie, że kandydat nie był karany zakazem pełnienie funkcji kierowniczych związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, 12) oświadczenie, że kandydat wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora. III. Oferty należy składać w zamkniętych kopertach na adres: Urząd Gminy Kazimierz Biskupi , 62-530 Kazimierz Biskupi Plac Wolności 1 . z dopiskiem na kopercie: w terminie do 10 kwietnia 2015 r. do godz. 15.30 "Konkurs na. kandydata na stanowisko dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim" Za datę złożenia oferty uważa się datę wpływu do sekretariatu Urzędu Gminy Kazimierz Biskupi. Oferty, które wpłyną po terminie nie będą poddane procedurze konkursowej. Dotyczy to również ofert przesłanych drogą pocztową. Wszelkie dokumenty sporządzane przez kandydata winny być własnoręcznie podpisane. IV. Informacje dodatkowe: 1) do przeprowadzenia postępowania konkursowego Wójt Gminy Kazimierz Biskupi powoła Komisję Konkursową, 2) konkurs zostanie przeprowadzony w dwóch etapach: I etap - sprawdzenie ofert pod względem formalnym bez udziału kandydatów i II etap - rozmowa kwalifikacyjna i wyłonienie najlepszego kandydata w trybie jawnego głosowania komisji. O terminie i miejscu przeprowadzania rozmów kwalifikacyjnych kandydaci zostaną powiadomieni indywidualnie, 3) ostateczną decyzję w sprawie powołania kandydata na stanowisko dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim podejmie Wójt Gminy Kazimierz Biskupi, 4) zastrzega się możliwość unieważnienia konkursu; werdykt komisji nie wiąże organizatora do powołania wyłonionego przez komisję kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury, 5) przewidywany termin zakończenia postępowania konkursowego nastąpi w ciągu 21 dni po upływie składania ofert, 6) przed powołaniem Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim, organizator zawiera z dyrektorem odrębną umowę określającą warunki organizacyjno-finansowe działalności Instytucji kultury oraz program jej działania, o której mowa w art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej ( t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 406 z późn. zm.). Program działania Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim określany jest na dany rok kalendarzowy. 7) dodatkowe informacje oraz projekt umowy określającej warunki organizacyjno-finansowe działalności Gminnego Ośrodka Kultury w Kazimierzu Biskupim oraz program jego działania, można uzyskać w siedzibie Urzędu Gminy Kazimierz Biskupi Plac Wolności 1. Informacji udziela: Pani Genowefa Miśkiewicz – Skarbnik Gminy, Pani Alina Ciosek – Kierownik Referatu Administracyjnego i Oświaty. 8) informacja o wyniku konkursu zostanie zamieszczona na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Gminy Kazimierz Biskupi. Wójt /-/ Jan Sikorski	<urn:uuid:54f0d2fa-6d69-4a19-8935-c01276f811df>	finepdfs	1.046875	CC-MAIN-2021-21	http://nowa.kazimierz-biskupi.pl/wp-content/uploads/2019/11/Og%C5%82oszenieGOK.pdf	2021-05-17T15:04:55+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-21/segments/1620243991258.68/warc/CC-MAIN-20210517150020-20210517180020-00248.warc.gz	42,651,011	0.999936	0.999943	0.999943	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1933, 4017, 6605 ]	1	0
WYKAZ KSIĄŻEK ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA SKŁADZIE W NOWOZAŁOWSKIEJ KSIĘGARNI "DOM POLSKI" PRZY PATRONATCIE ZW. TOW. "DOM POLSKI" I SPEDZENIOWANYCH PO NADER NISKICH CENACH. KSIĘGARNIA POLSKA "DOM POLSKI" CHARCAS 418 BUENOS AIRES Elementarze Magia, Hypnotyzm, Spirytystyka A. R. C. Elementarz obrazkowy wywiady — 0.65 A. R. C. Elementarz obrazkowy numeryczny — 0.40 Liczba Zawodowski — Polski sekretarz dla wszystkich szkolnych Powiśle zakochanych — 0.50 Młodzi chłopięcy białelek — 0.60 Sekretarz dla zakochanych — 0.50 100.000 powiślewsów noworocznych — 0.60 150 powiślewsów wierszem i spiewnik, Monologi, Deklamacje, zaryt i t. p. Wielki ulub. spiewnik polski — 0.40 100.000 powiślewsów ulubionych — 0.40 Cy je cię kocham? Zbior spe- wisk — 0.40 Spiewnik dla zakochanych — 0.40 Co słyszym w kabaretie — 0.40 Podczas miłości, spiewnik miłości — 0.40 Pojść do mnie dzwonię? Śpiewnik — 0.40 Śpiewnik miłości dla wszyst- kich — 0.40 Najnowszy deklamator polski — 0.40 Najnowszy monolog — dekla- macja — 0.40 Wesoły deklamator polski — 0.40 Najnowszy dekor deklamator młodych — 0.40 Świetności Polski, zaryty i smę- gody — 0.40 Figlar Warszawski zbior żartów — 0.40 Najnowszy zbior deklamacji miłosnych — 0.40 Mój repertuar, sceny humoru, sympatyczne i trans- formacje — 0.40 Magia, Hypnotyzm, Spirytystyka Wiedza Magów i jej zastos- owanie w praktyce — 0.80 Najnowsze tajemnice magii, czarnej magii, hypnotyzmu, sportywny i magnetyzm — 2.40 Wesoły obrazkowy i opoki sen- niki z plakatami — 0.55 Tylko synów epok — 0.55 Najnowszy sennik powieściowy — 0.55 Najnowszy sennik — 0.55 Książki Kuchenne Najnowsza Kuchnia Warszaw- ska — 2.40 Nowa Kuchnia Domowa — 2.40 Książki erotyczne: Najnowszy deklamator chórów we- znań — 0.75 Najnowszy lekarz domowy — 1.00 Najnowsza miłości i kobiet — 0.65 Najnowsza miłości i kobiet — 0.65 Błysk światła płonących — 0.55 Rozkosz stosunków płonących — 0.55 Złocenka płomień w świecie młodości — 0.75 Książki rożnej treści Bennet — Anna pień miasta — 1.20 Bazant — Gdy niegdzie — 0.70 Bazant — Gdy niegdzie — 0.70 Flaubert — Salome — 2.1 — 1.00 Conan Doyle — Firma Girdle — 2.1 — 1.00 Gallet — Przygody Cyrano de Bergerac — 2.1 — 1.20 Grun — Iwona i gwiazda — 1.30 Grabowski — Nowele, 1. t. — 0.50 Gawin — Skarbówka — 1. t. — 1.10 Hajota — Jak ciek, 2. t. — 1.00 Harbon — Indyjskie grobowice — 1.00 Zamiast — Ludzie Jaszkowie — 1.60 Mr. de Villiers de la Lille — 1.70 Joka — Atlantis — 1.10 Eipling — Stalik i So., 2. t. — 1.00 Lewandowski — Król — 0.90 Wil. norka — 1.50 Murger — Cyganeria, 2. t. — 1.20 Tetmajer — Mój smierć, 2. t. — 1.20 Romans Pana Opolskiej — 2. tomy Kołłątajewski — Metla, 2. t. — 1.80 Lewandowski — Król — 0.90 Panny Merry, 2. t. — 1.40 Wierzbicki — Wszystko — 2.40 Tolstoj — Wspomnienia 3.1 — 1.50 Wells — Nieznudzony, 1. t. — 0.90 Wierzbicka — Zwycięży — 2.40 Wierzbicka — U drodze szacun- nia, 2. t. — 1.00 Wierzbicka — Promienie F. F., 1 tom — 0.50 Cor del val — Nilka i Ocho Har- rison — 1.20 Lepecki — Pod trakeniem si- roca — 0.80 Byczykówna — Nena rzeczy — 0.65 Słonik — Rozmian osemy — 0.90 Rożewski — Tajemnice — 0.90 Młynarski — Miłość i szaleństwo — 0.60 Perel — Zagadnienia Seksual- ne, 2 tomy — 2.40 Seufulla — Wiryuna — 1.60 Skład wędlin JÓZEF TICHY ul. 25 de Mayo 758 T. 31.4823 ul. Leandro N. Alem 922 Sprzedaż detaliczna nowe świeże wędlin wytwórcze gatunki HURTOWNIA Piotr, ul. Giribone 436 U. T. 22.8523 Zawsze na składzie duży wybór świeżych wędlin. POLACI! We wszystkich sprawach pr awnych zwracacie się do Biura Prawnego przy al SARMIENTO 1011, 5 p. Udzielę Państwu wsparcia w wszelkich sprawach, jak: cywilnych, handlowych, kryminalnych, a także w sprawach odnoszących za niespodziewane wypadki przy pracy. Mówię się po polsku. Dr. PIOTR PANDOL TADIC adwokat CZESŁAW RUWID i PIOTR MARASOWICZ NOWE OTWARTE 1.SZE POLSKIE LABORATORJUM TECHNICZNO - DENTYSTYCZNE M. PAWLUCIAKA ZĘBY Pomyśleć o nich zaraz póki nie jest za późno. Przedstawiamy z niskich cen i dobréj roboty. Plombowanie w zębce, porcelane i plastyczne. Szczęki artesane stale i do węgnowania sprzedają się według najnowszych wymagań techniki. Godz. przyjęć: od 9-tej do 19-tej. Mówię się po polsku. U. T. 54, Darvis 3355 Galla TRUNIVARO 669 Drugi Laboratorium Dentystyczne F. PAWLUCIAKA przy ul. Giribone 433 eg. Bosch, Piątno - Avellaned Godz. przyjęć od 9 do 18 wieczór. Klinika dentystyczna wizytorza dla urzędników i robotników (od 9-tej do 20-tej) OKAZJAJ! BACZNOŚĆ KILKENNA! Na sezon zimowy nowe, wartać krakowski daje spokoju na każdym ulubieniu elegancji i tunio według NAJNOWSZEGO MÓD! Wykonuje wszelkie zamiotania na miejscu w zakresie krawieckim itd. Palta, ubrania podite oraz prace cyrkonizmu itd. Damskie płaszcze i kostiumy! PO CRANACH NIMIAR PRZESTYCHNI! JÓZEF MIROCHA Diplomowany wazelski przez Województwo Krakowskie Calle BALLASTERO 402 (wydanie na Avenida La Plata 1700) Uwaga: Ulegi w wypłacie dla wybranych kilkudniów. Nowy Testament Pana Naszego Jezusa Chrystusa — 1.20 Biblia Święta, Starego i Nowego Testamentu — 2. Tatarowski — Prześwieciorow 0.65 Weber L. — Hodowla Panózol, 0.65 Nanka Przedsiębiorstwa — 6. Aniak — Aniak Smierci, 1. Kowalska B. — Skarb Małopolski, 0.30 Kowalska B. — Skarb Pustyni, 0.30 Hornung M. — Soki krwi, 0.80 Inny przepis przygotowania 1. Ślawniński — Biaty Pure, 1.90 powr. powiad. — 1.90 Wierzbicki — Wszystko — 2.40 Tajemnice Okólników — 0.80 Stętek T. — We potrójnym władze — 0.80 Punicki St. — Jak poznać fa- szystowskie opisy fakserosa 0.40 Gutowski — Wspomnienia 1899, 1 t. Powiślewsów 1. — 5. Lipsko Edw. — Historie o Pani Katarzynie — 0.50 Erdmannski M. — Przebieg życia ludzkiego — 0.50 Sokolowski — Gordown powiśle 0.60 Wella H. — Syrena, powiśle 0.50 Lasy drzewne wznoszące się na rzeczownej ziemi radziące, szorstki brąty, gęstki w polskim, ruskim, ukraińskim i litewskim, po 5 centów. Samodzielny słownik polski, huculski, ruski, ukraiński, litewski i inny, w tym samym oprawie — 1.60 Malowanki do nauki na liście w centy. Wielki wybor powiślewsów w cenach. Zarazem na składzie duży wybór świeżych wędlin. ODPOWIĘDZIE REDAKCJI I ADMINISTRACJI P. P. KOMISARSKI — 4 otzymalizny. Premunerata zapłacona do III. 1931. P. A. Komisarski, Miłosne — 4 otzymalizny. Premunerata zapłacona do III. 1931. "Dom Polski" — 4 otzymalizny. Premunerata zapłacona do XII. 1931. St. Dr. Dziubek — 5 otzymalizny. Premunerata zapłacona do XII. 1931. "Dom Polski" wysyłany. P. Ciszek — Lavallo F. C. S. — 4 otzymalizny. Premunerata zapłacona do XVI. 1932 roku. P. Adamowicz — 4 otzymalizny. Premunerata zapłacona do XVI. 1932 roku. P. Piotr Bortel — Dok. Sud. — 4 otzymalizny. Premunerata zapłacona do XVI. 1932. "Glos Polski" wysyłany. ZUB YFASPOETOW FIPS LEON unieważnia paszport wydany przez Komisarz Radu m. Łodzi MROZ TADEUSZ unieważnia paszport wydany przez Starostwo Jaw- no w 1927 r. i książęcyjnego wyko- nawcę wydany przez P. K. Krajkin w 1927 r. IGNACY GDZIEKIEWICZ unie- ważnia paszport wydany przez Sta- rostwo w Gólpieckim w roku 1927. ZAWODNIKI Niniejszym informujemy, że przestawiamy zgłoszenie o agencję pasz- portu dla "Glosu Polskiego" stosowanie do orzeczenia Wydziału Konsularnego K. F. wynosi $ 3. Dr. MANUEL GUIBERT BLANC ADWOKAT Udziały parady i informacji w sprawach sądowych — kontrakty, prosby, wypadki przy pracy i wszelkie inne sprawy. Godziny przyjęć: od godz. 2 do 7 tej po południu. BUENOS AIRES LAVALLE 1421 U. T. 38, Mayo 4920 Uwaga: Dla członków Tow. należących do Związku "Dom Pol- ski" porady bezpłatne. Pierwsza Polska Apteka w Argentynie ED. ROWI IGNACEGO FAERA (za Lwowa) Diplomowany przez Uniwersytet Argezyjski LAVALLAL 3100 od ANTOÑENDE Tel. 62 - 7287. Sprzedaż-zasobnictwo polskie i lekarstwo po cenach przystępujących. Zamówienia na lekarstwa i przyprawy zatwierdzamy w najkrótszym czasie. Odnie nie mówią o tym, tam nie jest Apteka Polska! Zastrzyki po cenach przystępujących. Dla czytelników "Glosu Polskiego" 10 proc. rabatu. POLSKI ZAKŁAD KRAWIECKI ROGELA JANKOWSKIEGO Calle RICARDO GUTIERREZ 56 LLAVALLAL F. C. S. Wykonuje według najnowszej mody z angielskiego materiału. ODNAWIJA i FRASJE po cenach konkurencyjnych.	853c5d1e-bf72-4885-9d36-bddd0c001e84	finepdfs	2.048828	CC-MAIN-2022-33	http://www.pbc.uw.edu.pl/4346/1/Glos_Polski_1931_26.pdf	2022-08-18T19:46:00+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-33/segments/1659882573399.40/warc/CC-MAIN-20220818185216-20220818215216-00612.warc.gz	85,220,207	0.998141	0.998141	0.998141	[ "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 8071 ]	1	0
WYKAZ SZKOLONYCH ZAWODNIKÓW Wspieranie szkolenia sportowego i współzawodnictwa młodzieży - szkolenie centralne na okres od do 01.01.2018 31.12.2018 \| Lp. \| Nazwisko \| Imię \| Rok urodzenia \| Płeć \| Numer licencji pzs \| Nazwa klubu \| Miejscowość \| Woj. \| Trener klubowy \| Konkurencja, kat. wagowa, osada lub styl 1) \| Sport 2) \| Forma szkolenia \| Kategoria wiekowa 2) \| Podstawa kwalifikacji do szkolenia \| MTSF (ilość punktów) \| Impreza główna \| Planowane ekfekty rzeczowe szkolenia \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 1 \| Balcer \| Weronika \| 1999 \| K \| Z1369 \| Wda \| Świecie \| KPM \| L.Piotrowski \| 60kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mPPJ2017 \| 460 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 2 \| Balcerzak \| Mirella \| 1996 \| K \| Z1945 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| K. Chabros \| 57 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3mMPS2017 \| 465 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 3 \| Barbusińska \| Natalia \| 1999 \| K \| Z1028 \| Spartakus \| Szczecin \| ZPM \| P. Ławiński \| 69 kg \| boks \| SMS \| młodzieżowiec \| 2mMEJ-2017 \| 482 \| MEsen. \| 5-8m \| \| 4 \| Dombrowska \| Wiktoria \| 1997 \| K \| Z1623 \| Gryf \| Wejherowo \| POM. \| Wojciech Wasiakowski \| 64 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMMP-2017 \| 446 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 5 \| Góralska \| Anna \| 1996 \| K \| Z2205 \| Korona \| Wałcz \| ZPM \| Ł. Butryński \| 54 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMMP-2017 \| 510 \| MŚw .sen \| 5 - 8m \| \| 6 \| Grabowska \| Barbara \| 1996 \| K \| Z1648 \| GUKS Carbo \| Gliwice \| ŚL. \| H. Wilk \| 54 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2mMMP-2017 \| 452 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 7 \| Grzyb \| Laura \| 1995 \| K \| Z2197 \| BKS \| Jastrzębie \| ŚL. \| A. Porębski \| 57 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMPS-2017 \| 450 \| MMŚL \| 1-2m \| \| 8 \| Jakubczyk \| Paulina \| 1996 \| K \| Z2601 \| Róża \| Karlino \| ZPM. \| T. Rozanski \| 60 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2mMPS-2017 \| 530 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 9 \| Kaczmarska \| Agata \| 1998 \| K \| Z1746 \| Radomiak \| Radom \| MAZ. \| S. Żerominski \| 80+kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMMP2017 \| 379 \| MŚw,sen \| 5 - 8m \| \| 10 \| Krysztoforska \| Angelika \| 1999 \| K \| Z1101 \| DKB \| Dąbrowa Gór. \| ŚL. \| M.Kolakowski \| 51kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMMP-2017 \| 530 \| ME U-22 \| 9 - 16m \| \| 11 \| Marczykowska \| Natalia \| 1999 \| K \| Z1220 \| Broń \| Radom \| MAZ \| A. Jabłoński \| 75 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3mMŚJ-2017 \| 450 \| ME U-22 \| 9 - 16m \| \| 12 \| Moczała \| Olga \| 1998 \| K \| Z1943 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| M. Stankiewicz \| 60 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2mMMP-2017 \| 474 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 13 \| Rygielska \| Aneta \| 1995 \| K \| Z2161 \| Pomorzanin \| Toruń \| KPM \| H. Żołnowski \| 60 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMPS-2017 \| 510 \| MŚw,sen \| 5 -8 m \| \| 14 \| Sądej \| Wiktoria \| 1996 \| K \| Z2245 \| Legia \| Warszawa \| MAZ \| Z. Raubo \| 48 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMMP-2017 \| 495 \| MSw,sen \| 5 - 8m \| \| 15 \| Serafin \| Monika \| 1995 \| K \| Z1600 \| 06 Kleofas \| Katowice \| ŚL. \| M. Srogij \| 54 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3mMPS-2017 \| 482 \| MMŚL \| 5-8m \| \| 16 \| Simsak \| Klaudia \| 1999 \| K \| Z1657 \| Jawor Team \| Jaworzno \| ŚL. \| Arkadiusz Małek \| 51 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| \| \| \| \| \| 17 \| Snadna \| Natalia \| 1997 \| K \| Z1184 \| Bombardier \| Gdynia \| POM. \| K. Buczkowski \| 51 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3mMMP-2017 \| 396 \| MMŚL \| 5-8m \| \| 18 \| Solecka \| Hanna \| 1995 \| K \| Z1947 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| K. Chabros \| 69 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMPS2017 \| 470 \| MEsen. \| 5 - 8m \| \| 19 \| Sołtys \| Klaudia \| 1997 \| K \| Z3162 \| BKS \| Jastrzębie \| ŚL \| Andrzej Porębski \| 69 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2mMMP-2017 \| 452 \| MMŚL \| 3-4m \| \| 20 \| Szarańska \| Katarzyna \| 1997 \| K \| Z1956 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM. \| M. Stankiewicz \| 64 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMMP-2017 \| 473 \| MMŚL \| 5-8m \| \| 21 \| Szlachcic \| Kinga \| 1995 \| K \| Z1606 \| Boxing \| Jelenia Góra \| WLP \| B. Połoński \| 60 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2mMPS-2017 \| 510 \| MEsen. \| 5 - 8m \| \| 22 \| Wójcik \| Elżbieta \| 1996 \| K \| Z2600 \| Róża \| Karlino \| ZPM \| T. Różański \| 75 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMPS-2017 \| 479 \| MŚw,sen \| 1 -2 m \| \| 23 \| Zglenicka \| Milena \| 1995 \| K \| Z2160 \| Pomorzanin \| Toruń \| ZPM \| K. Gorząd \| 51 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1mMPS-2017 \| 473 \| MŚw,sen \| 9 - 16m \| \| 24 \| Borys \| Patrycja \| 2000 \| K \| Z2646 \| Hetman \| Białystok \| PDL \| Jankowski \| 60 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I MPJ \| 570 \| ME MŚ JUN \| E-III-VIII Ś-III-VIII \| \| 25 \| Buchta \| Oliwia \| 2001 \| K \| Z1933 \| RMKS \| Rybnik \| ŚL \| Jakimczuk \| 50 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| III MPJ \| 464 \| MPJ \| I-VI \| \| 26 \| Budasz \| Klaudia \| 2000 \| K \| Z1474 \| KSW \| Gostyń \| WLP \| Dylak \| 64 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I-MPJ \| 560 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 27 \| Gajewska \| Natalia \| 2000 \| K \| Z2887 \| Champion \| Wołomin \| MAZ \| Babicki \| 69 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| II MPJ \| 552 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 28 \| Jońca \| Aleksandra \| 2000 \| K \| Z1963 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| P. Tkaczyk \| 81+ kg \| boks \| SMS \| juniorka \| II MPJ \| 489 \| ME MŚ JUN \| V-VIII V-VIII \| \| 29 \| Kałuża \| Beata \| 2000 \| K \| Z1937 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Tkaczyk \| 69 kg \| boks \| SMS \| juniorka \| I MPJ \| 516 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 30 \| Łachacz \| Aleksandra \| 2001 \| K \| Z1657 \| Gwardia \| Szczytno \| W-M \| Zenon Jagiełło \| 69 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| \| \| \| \| \| 31 \| Mańka \| Ewelina \| 2000 \| K \| Z2677 \| Berej Boxing \| Lublin \| LBL \| Berejowski \| 75 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I MPJ \| 559 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 32 \| Misiaszek \| Kinga \| 2001 \| K \| Z1251 \| Tiger \| Tarnów \| MŁP \| Sadko \| 54 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| III MPJ \| 523 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 33 \| Niedobylska \| Natalia \| 2001 \| K \| Z1404 \| Gwarek \| Łęczna \| LUB \| A. Kot \| 57 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I OOM \| 498 \| PPJ \| I-IV \| \| 34 \| Pawlak \| Weronika \| 2001 \| K \| Z1634 \| Gryf \| Wejherowo \| POM \| Wasiakowski \| 50 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I MPJ \| 528 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 35 \| Pluta \| Tatiana \| 2000 \| K \| Z1989 \| Star \| Starachowice \| ŚW \| Pożoga \| 48 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| III MPJ \| 464 \| MPJ \| I-IV \| \| 36 \| Pogrzebska \| Dominika \| 2001 \| K \| Z2206 \| Korona \| Wałcz \| ZPM \| Butryński \| 52 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I MPJ \| 448 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 37 \| Poliwczak \| Klaudia \| 2001 \| K \| Z1290 \| Start \| Grudziądz \| K-P \| Kiczyński \| 63 kg \| boks \| SMS \| juniorka \| II MPJ \| 560 \| MPJ \| I-III \| \| 38 \| Puszka \| Daria \| 2000 \| K \| Z2676 \| Berej Boxing \| Lublin \| LBL \| Berejowski \| 57 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| I MPJ \| 520 \| ME MŚ JUN \| I-IV III-VIII \| \| 39 \| Rogalińska \| Wiktoria \| 2001 \| K \| Z2216 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Stankiewicz Marcin \| 50 kg \| boks \| SMS \| juniorka \| I MPJ \| 534 \| MPJ \| I-III \| \| 40 \| Różańska \| Julia \| 2001 \| K \| Z3251 \| Wisła \| Kraków \| MŁP \| Winiarski \| 63 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| II MPJ \| 521 \| ME MŚ JUN \| IV-VIII IV-VIII \| \| 41 \| Wierzbicka \| Roksana \| 2001 \| K \| Z2694 \| Hetman \| Białystok \| PDL \| Jankowski \| 52 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| III MPJ \| 487 \| MPJ \| I-III \| \| 42 \| Żelazko \| Jessica \| 2001 \| K \| Z2811 \| Żoliborska Szkoła Boksu \| Warszawa \| MAZ \| Dymowski Jacek \| 57 kg \| boks \| centr. \| juniorka \| II MPJ \| 570 \| ME MŚ JUN \| III-VIII III-VIII \| \| 43 \| Ampulska \| Karolina \| 2002 \| K \| Z1370 \| Wda \| Świecie \| K-P \| Jagoda Karge \| 48 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III OOM \| 489 \| OOM \| I-III \| \| 44 \| Busse \| Martyna \| 2002 \| K \| Z2513 \| MLKS Sparta \| Złotów \| WLP \| Tomasz Tetzlaff \| 75 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III OOM \| 459 \| PPK \| I-III \| \| 45 \| Jancelewicz \| Martyna \| 2002 \| K \| Z1074 \| KB Taurus \| Goleniów \| ZPM \| Gajewski \| 80 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III OOM \| 547 \| OOM \| I-III \| \| 46 \| Kabzińska \| Wiktoria \| 2002 \| K \| Z1432 \| KS Ziętek Team \| Kalisz \| WLP \| Mariusz Ziętek \| 50 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III OOM \| 444 \| OOM \| I-III \| \| 47 \| Kania \| Martyna \| 2002 \| K \| Z2814 \| Żoliborska Szkółka Bokserska \| Warszawa \| MAZ \| Dymowski Jacek \| 57 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III PPK \| 516 \| OOM \| I-III \| \| 48 \| Klimek \| Martyna \| 2002 \| K \| Z3080 \| KKB RUSHH \| Kielce \| ŚW \| Nowaczek Grzegorz \| 48 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III OOM \| 432 \| OOM \| I-III \| \| 49 \| Krawczyk \| Patrycja \| 2002 \| K \| Z1661 \| Gwardia \| Szczytno \| W-M \| Zenon Jagiełło \| 63 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| I PPK \| 526 \| OOM \| I-III \| \| 50 \| Mierzwa \| Natalia \| 2002 \| K \| Z1974 \| TSB \| Tarnów \| MŁP \| Józef Sadko \| 57 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| III PPK \| 471 \| PPK \| I-III \| \| 51 \| Parada \| Daria \| 2002 \| K \| Z2132 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Marcin Stankiewicz \| 80 kg \| boks \| SMS \| kadetka \| I OOM \| 515 \| OOM \| I-III \| \| 52 \| Szymczak \| Natalia \| 2003 \| K \| Z1080 \| KB Taurus \| Goleniów \| ZPM \| Gajewski \| 63 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| Rekomendacja \| 534 \| OOM \| I-III \| \| 53 \| Toborek \| Oliwia \| 2002 \| K \| Z2812 \| Żoliborska Szkoła Boksu \| Warszawa \| MAZ \| Dymowski Jacek \| 80+ kg \| boks \| centr. \| kadetka \| I OOM \| 503 \| OOM \| I-III \| \| 54 \| Tomasz \| Anastazja \| 2003 \| K \| Z2520 \| MLKS Sparta \| Złotów \| WLP \| Tomasz Tetzlaff \| 60 kg \| boks \| centr. \| kadetka \| Rekomendacja \| 412 \| OOM \| I-III \| \| 55 \| Wehner \| Klaudia \| 2002 \| K \| Z1639 \| UKS Nowi \| Polnica \| POM \| Zbigniew Szulc \| 80+ kg \| boks \| centr. \| kadetka \| II OOM \| 439 \| OOM \| I-III \| \| 56 \| Adamiec \| Daniel \| 1995 \| M \| Z3118 \| KS Rushh \| Kielce \| ŚWI \| Grzegorz Nowaczek \| 75 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3 m MŁMP \| 565 \| MPS \| 1-4m \| \| 57 \| Apresyan \| Eryk \| 1999 \| M \| Z3347 \| Zawisza \| Bydgoszcz \| K-P \| P. Matuszewski \| 69 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1 m MPJ \| 543 \| MPS \| 1--4 m \| \| 58 \| Bodzioch \| Kamil \| 1996 \| M \| Z2798 \| Red Fighters \| Jelenia Góra \| DLŚ \| Bartosz Kamuda \| + 91 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3 m MłMP \| 524 \| ME u22 \| 3-4 m \| \| 59 \| Durkacz \| Damian \| 1999 \| M \| Z3454 \| Spartan \| Knurów \| ŚL \| Ireneusz Przywara \| 56 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3 m MłME \| 565 \| MPS \| 3-4m \| \| 60 \| Goiński \| Mateusz \| 1995 \| M \| Z1594 \| Zagłębie \| Konin \| WLP \| Andrzej Goiński \| 81 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2m MłMP \| 575 \| MPS \| 1-2m \| \| 61 \| Gołębiewski \| Bartosz \| 1995 \| M \| Z3120 \| KS Rushh \| Kielce \| ŚWI \| G. Nowaczek \| 75 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1m. MłMP \| 534 \| MPS \| 1-2m \| \| 62 \| Holka \| Kamil \| 1995 \| M \| Z1336 \| BKS Orkan \| Gorzów Wlkp. \| LBU \| Grzegorz Swadowski \| 69 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1m MŁMP \| 563 \| MPS \| 1-2m \| \| 63 \| Iwanow \| Jarosław \| 1995 \| M \| Z3194 \| Wisła \| Kraków \| MŁP \| Tomasz Winiarski \| 56 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2 m MŁMP \| 555 \| MPS \| 1-2m \| \| 65 \| Kowal \| Adrian \| 1996 \| M \| Z1696 \| KS Olimp \| Lublin \| LUB \| Andrzej Głąb \| 60 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2m MłMP \| 560 \| ME u22 \| 5-8m \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 66 \| Kowal \| Karol \| 1998 \| M \| Z1950 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Marcin Stankiewicz \| 64 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1m MŁMP \| 562 \| ME u22 \| 9-16m \| \| \| 67 \| Kozłowski \| Konrad \| 1997 \| M \| Z2429 \| Fight Club \| Koszalin \| ZPM \| Kamil Pawłowski \| 75 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| \| \| \| \| 25.05-31.12.2018 \| \| 68 \| Łapawa \| Karol \| 1997 \| M \| Z1479 \| SW \| Gostyń \| WLP \| Dylak \| 64 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3m MŁMP \| 545 \| MPS \| 1-4 m \| \| \| 69 \| Ławicki \| Kamil \| 1999 \| M \| Z1939 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Stankiewicz \| 69 kg \| boks \| SMS \| młodzieżowiec \| 2m MPJ \| 563 \| MPS \| 5-8 m \| \| \| 70 \| Mospinek \| Dorian \| 1995 \| M \| Z1951 \| BKS Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Marcin Stankiewicz \| 52 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1m MŁMP \| 548 \| MPS \| 1-2 m \| \| \| 71 \| Niemczyk \| Łukasz \| 1995 \| M \| Z1759 \| KS Champion \| Chojnów \| DLŚ \| Arkadiusz Lewandowski \| 64 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2 m MŁMP \| 550 \| MPS \| 1-2m \| \| \| 72 \| Słomiński \| Jakub \| 1996 \| M \| Z1209 \| KS Wda \| Świecie \| KPM \| Jagoda Karge \| 49 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 1m MŁMP \| 548 \| ME u22 \| 5-8 m \| \| \| 73 \| Soczyński \| Michał \| 1998 \| M \| Z1282 \| Paco \| Lublin \| LUB \| Karolina Michalczuk \| 91kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3 m MPS \| 561 \| ME u22 \| 9-16 m \| \| \| 74 \| Spóździał \| Adrian \| 1999 \| M \| Z2589 \| Start \| Włocławek \| K-P \| Kwiatkowski \| 64 kg \| boks \| SMS \| młodzieżowiec \| 2 m MPJ \| 552 \| MPS \| 5-8 m \| \| \| 75 \| Stanioch \| Łukasz \| 1995 \| M \| Z1954 \| Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Marcin Stankiewicz \| 81 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3 m MŁMP \| 549 \| MPS \| 1-4 m \| \| \| 76 \| Stawirej \| Aleksander \| 1996 \| M \| Z1433 \| Ziętek Team \| Kalisz \| WLP \| Mariusz Ziętek \| + 91 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2 m MŁMP \| 530 \| MPS \| 1-2 m \| \| \| 77 \| Wąchała \| Filip \| 1998 \| M \| Z1195 \| KS Sako \| Gdańsk \| POM \| Marek Chrobak \| 69 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 3m MŁMP \| 562 \| ME u22 \| 9-16 m \| \| \| 78 \| Wołczecki \| Rafał \| 1996 \| M \| Z1166 \| Adrenalina \| Wrocław \| DLŚ \| Krzysztof Wroński \| 75 kg \| boks \| centr. \| młodzieżowiec \| 2 m MŁMP \| 548 \| MPS \| 1-4 m \| \| \| 79 \| BRACH \| Paweł \| 2001 \| M \| Z2235 \| BKS Radomiak \| Radom \| MAZ \| Sławomir Żeromiński \| 52 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 512 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 80 \| DABAHYAN \| Arman \| 2000 \| M \| Z2430 \| CZWS Zawisza \| Bydgoszcz \| KPM \| Paweł Matuszewski \| 60 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 543 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 81 \| DUDA \| Jacek \| 2000 \| M \| Z3364 \| KS Garda \| Nowa Dęba \| PDK \| Szyszka \| 91 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 496 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 82 \| GEZ \| Kacper \| 2001 \| M \| Z2987 \| KS Cristal \| Białystok \| POD \| Dariusz Kochanowski \| 75 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 495 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 83 \| Guźniczak \| Wojciech \| 2001 \| M \| Z1377 \| KS Boxig \| Poznań \| WLP \| KomasaWojciech \| 69 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 525 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 84 \| HARWANKOWSKI \| Dominik \| 2000 \| M \| Z1495 \| Jawr Team \| Jaworzno \| ŚL \| Włodzimierz Kromka \| 56 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 518 \| ME \| 5 -- 8 \| \| \| 85 \| JARLIŃSKI \| Michał \| 2001 \| M \| Z2222 \| KS Champion \| Włocławek \| KPM \| Robert Osmólski \| 64 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 498 \| ME \| 5 -- 8 \| \| \| 86 \| KOPERA \| Oskar \| 2001 \| M \| Z1470 \| Orkan \| Gorzów \| LBU \| Grzegorz Swadowski \| 91 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 485 \| ME \| 1 -- 4 \| \| \| 87 \| Korzec \| Patryk \| 2000 \| M \| Z2754 \| Hetman \| Zamość \| POD \| R.Rogalski \| 75 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 503 \| ME \| 08-maj \| \| \| 88 \| KRUKOWSKI \| Adrian \| 2001 \| M \| Z2192 \| Mazur \| Ełk \| WM \| Biryło \| 66 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 516 \| MP/PP \| 1--4 \| \| \| 89 \| MAŃKA \| Mikołaj \| 2000 \| M \| Z2248 \| Polonia 1912 \| Leszno \| WLP \| Albin Pudlicki \| 56 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 514 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 90 \| MAZUR \| Bartłomiej \| 2000 \| M \| Z2364 \| II LO \| Chełm \| LUB \| Józef Radziewicz \| 91 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 485 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 91 \| NIEWIADOMSKI \| Kacper \| 2000 \| M \| Z2123 \| KS \| Raszyn \| MAZ \| Krzysztof Wójcik \| 60 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 490 \| MP/PP \| 1-- 4 \| \| \| 92 \| Ostaszewski \| Jan \| 2001 \| M \| Z2139 \| UKS SMS Warszawa \| Warszawa \| MAZ \| Stanisław Łakomiec \| 81 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 485 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 93 \| Pietrzyk \| Kamil \| 2000 \| M \| Z3161 \| BKS \| Jastrzebie \| ŚL \| Pietrzyk \| 64 kg \| Boks \| SMS \| junior \| MP \| 505 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 94 \| Pietrzykowski \| Jakub \| 2000 \| M \| Z1545 \| Gwardia \| Szczytno \| W-M \| Jagiełło \| 56 kg \| Boks \| SMS \| junior \| MP \| 515 \| MP/PP \| 1-- 4 \| \| \| 95 \| Piotrowski \| Daniel \| 2000 \| M \| Z2686 \| Potężne \| Ciechocinek \| K-P \| Łuczak Daniel \| 64 kg \| Boks \| SMS \| junior \| MP \| 505 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 96 \| RÓŻYCKI \| Krystian \| 2001 \| M \| Z3167 \| Niestowarzy. \| Warszawa \| MAZ \| S.Łakomiec \| 64 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 495 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 97 \| Sajda \| Paweł \| 2000 \| M \| Z2138 \| Imperium Boxing \| Wałbrzych \| DLŚ \| Krzysztof Sadłoń \| 91+ kg \| boks \| centr. \| junior \| \| \| \| \| 13.06-31.12.2018 \| \| 98 \| SZEWCZYK \| Mateusz \| 2000 \| M \| Z2124 \| KS \| Raszyn \| MAZ \| Krzysztof Wójcik \| 75 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 500 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 99 \| SZPAKOWICZ \| Filip \| 2001 \| M \| Z2645 \| KS Sokół \| Piła \| WLP \| Sławomir Nowicki \| 56 kg \| boks \| SMS \| junior \| MP \| 505 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 100 \| Szulik \| Cezary \| 2001 \| M \| Z2858 \| Fight Klub Piaseczno \| Piaseczno \| MAZ \| Łukasz Maszczyk \| 75 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 485 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 101 \| Szydełko \| Jakub \| 2000 \| M \| Z1355 \| Imperium Boxing \| Wałbrzych \| DLŚ \| Krzysztof Sadłoń \| 60 kg \| boks \| centr. \| junior \| \| \| \| \| 13.06-31.12.2018 \| \| 102 \| WOJTASIŃSKI \| Mateusz \| 2000 \| M \| Z1168 \| KS Adrenalina \| Wrocław \| DLŚ \| Krzysztof Wroński \| 52 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 505 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 103 \| ZAKHARYAN \| Robert \| 2000 \| M \| Z1938 \| BKS Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Patryk Tkaczyk \| 49 kg \| boks \| SMS \| junior \| MP \| 510 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 104 \| ZAWIERUSZYŃSKI \| Damian \| 2001 \| M \| Z3206 \| BSB Astoria \| Bydgoszcz \| KPM \| Krzysztof Łajdyk \| 81 kg \| boks \| centr. \| junior \| MP \| 525 \| ME \| 1 -- 4 \| \| \| 105 \| Zawrzał \| Daniel \| 2001 \| M \| Z2363 \| MKS Chełm \| Chełm \| LUB \| Józef Radziewicz \| 60 kg \| boks \| OSSM \| junior \| MP \| 510 \| MP/PP \| 1 -- 4 \| \| \| 106 \| BARSKI \| Krystian \| 2002 \| M \| Z1475 \| Sporty Walki \| Gostyń \| WLP \| Tomasz Dylak \| 60 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 495 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 107 \| BASTA \| Maciej \| 2002 \| M \| Z2136 \| PTB Tiger \| Tarnów \| MŁP \| Józef Sadko \| 50 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 480 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 108 \| BOJNAROWICZ \| Wiktor \| 2003 \| M \| Z2173 \| DKB \| Dzieżoniów \| DLŚ \| Wilczewski \| 66 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 505 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 109 \| CIUREJA \| Gracjan \| 2002 \| M \| Z1122 \| PTB Tiger \| Tarnów \| MŁP \| Józef Sadko \| 46 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 480 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 110 \| ĆWIRZEŃ \| Mateusz \| 2002 \| M \| Z1408 \| MGKS Gwarek \| Łęczna \| LUB \| Andrzej Kogut \| 54 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 525 \| ME \| 9 -- 19 \| \| \| 111 \| DORDZIK \| Jakub \| 2002 \| M \| Z2131 \| BKS Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Patryk Tkaczyk \| 60 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 530 \| ME \| 5 -- 8 \| \| \| 112 \| Drywa \| Oskar \| 2002 \| M \| Z1772 \| KKS SW \| Poznań \| WLP \| Piotr Jurczyk \| 80 kg \| boks \| centr. \| kadet \| \| \| \| \| 11.06-31.12.2018 \| \| 113 \| DZIWINA \| Jakub \| 2002 \| M \| Z3408 \| UKS Berej Boxing \| Lublin \| LUB \| Paweł Berejowski \| 46 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 485 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 114 \| JĘDRASIK \| Oskar \| 2002 \| M \| Z2396 \| BKS Olimp \| Szczecin \| ZPM \| Edward Król \| 60 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 505 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 115 \| Litke \| Dawid \| 2003 \| M \| Z3549 \| BKS Olimp \| Lublin \| LUB \| Andrzej Głąb \| 48 kg \| boks \| centr. \| kadet \| \| \| \| \| 11.06-31.12.2018 \| \| 116 \| ŁANIECKI \| Damian \| 2002 \| M \| Z2164 \| Beskid Drag. \| Bielsko Biała \| ŚL \| Werchowski \| 66 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 498 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 117 \| ŁUCZKÓW \| Hubert \| 2002 \| M \| Z1333 \| Imperium Bx. \| Wałbrzych \| DLŚ \| Krzysztof Sadłoń \| 63 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 495 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 118 \| MAJDAŃSKI \| Kamil \| 2002 \| M \| Z2373 \| SKB Czarni \| Słupsk \| POM \| Tomasz Mazur \| 66 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 522 \| ME \| 5 -- 8 \| \| \| 119 \| NIEWIADOMSKI \| Piotr \| 2002 \| M \| Z2266 \| TS Wisła \| Kraków \| MŁP \| Tomasz Winiarski \| 50 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 525 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 120 \| PRZESZAK \| Jakub \| 2003 \| M \| Z1172 \| UKS Adrenalina \| Wrocław \| DLŚ \| Wroński \| 66 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 495 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 121 \| PYCLIK \| Jakub \| 2002 \| M \| Z3254 \| TS Wisła \| Kraków \| MŁP \| Tomasz Winiarski \| 50 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 510 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 122 \| SADOWSKI \| Oskar \| 2003 \| M \| Z2130 \| BKS Skorpion \| Szczecin \| ZPM \| Tkaczyk \| 46 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 505 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 123 \| Sulęcki \| Jakub \| 2003 \| M \| Z2257 \| niestowarzyszony \| Warszawa \| MAZ \| Karol Landowski \| 54 kg \| boks \| OSSM \| kadet \| OOM \| 502 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 124 \| Sulęcki \| Paweł \| 2003 \| M \| Z2256 \| niestowarzyszony \| Warszawa \| MAZ \| Karol Landowski \| 57 kg \| boks \| OSSM \| kadet \| OOM \| 530 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 125 \| Szmajda \| Dawid \| 2003 \| M \| Z1425 \| MOSM \| Tychy \| ŚL \| Ryszard Dziopa \| 60 kg \| boks \| OSSM \| kadet \| \| \| \| \| 11.06-31.12.2018 \| \| 126 \| ZAMOJSKI \| Oliwier \| 2002 \| M \| Z1111 \| BKS Conkordia \| Knurów \| ŚL \| Ireneusz Przywara \| 54 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 530 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 127 \| ZARZECZNY \| Benjamin \| 2002 \| M \| Z3361 \| Stal Boxing \| Stalowa Wola \| POD \| Wydra \| 46 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 495 \| OOM \| 1 -- 4 \| \| \| 128 \| ŻMUDA \| Grzegorz \| 2002 \| M \| Z2207 \| KS Korona \| Wałcz \| ZPM \| Łukasz Butryński \| 60 kg \| boks \| centr. \| kadet \| OOM \| 515 \| ME \| 9 -- 16 \| \| \| 129 \| Żuchowski \| Jacek \| 2002 \| M \| Z1519 \| Gladiator \| Brodnica \| KPM \| Dariusz Polmański \| 63 kg \| boks \| centr. \| kadet \| \| \| \| \| 11.06-31.12.2018 \| \| 130 \| Żurakowski \| Jan \| 2003 \| M \| Z2133 \| UKS SMS Warszawa \| Warszawa \| MAZ \| Stanisław Łakomiec \| 60 kg \| boks \| OSSM \| kadet \| OOM \| 505 \| OOM \| 1 -- 4 \| \|	<urn:uuid:5248ab30-f1da-46aa-a95f-f08efcb2e40e>	finepdfs	1.854492	CC-MAIN-2019-09	http://pzb.com.pl/attachments/article/213/Za%C5%82_10_wykaz%20szkolonych%20zawodnik%C3%B3w%20FRKF%202018%20-%20szkol.%20centr.%202018.07.26%20na%20stron%C4%99.pdf	2019-02-16T19:43:20Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-09/segments/1550247481111.41/warc/CC-MAIN-20190216190407-20190216212407-00505.warc.gz	223,498,797	0.999997	0.999997	0.999997	[ "pol_Latn", "unknown" ]	pol_Latn	{}	false	[ 10628, 21013 ]	3	1
Zarządzenie Nr 3/2020 Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie z dnia 20 stycznia 2020 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie Na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2019 r. poz. 1479), zarządza się co następuje: § 1. Wprowadzam nowy Regulamin korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie, w brzmieniu stanowiącym załącznik do niniejszego Zarządzenia § 2. Zobowiązuje się wszystkich pracowników Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie do zapoznania z treścią Regulaminu. § 3. Traci moc Regulamin korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie, przyjęty Zarządzeniem nr 13/2018 z dnia 3 września 2018 r. § 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania. Dyrektor /-/ Agnieszka Nowicka REGULAMIN KORZYSTANIA ZE ZBIORÓW I USŁUG GMINNEJ BIBIOTEKI PUBLICZNEJ W KLEMBOWIE § 1 POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Prawo do korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie mają osoby fizyczne i prawne na zasadach i warunkach określonych w Regulaminie korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie, zwanym dalej Regulaminem. 2. Użyte w Regulaminie określenia oznaczają: 1) Biblioteka – Gminna Biblioteka Publiczna w Klembowie oraz jej filia w Woli Rasztowskiej, 2) Czytelnik – osoba fizyczna lub prawna, zarejestrowana w systemie bibliotecznym Biblioteki, zgodnie z § 1 ust. 5 Regulaminu, 3) Bibliotekarz – pracownik Biblioteki. 3. Bibliotekarz ma prawo odmówić obsługi osobom: 1) zachowującym się agresywnie wobec innych użytkowników lub bibliotekarzy, 2) używającym słów powszechnie uważanych za obraźliwe, 3) nietrzeźwym lub pod wpływem innych środków odurzających, 4) które z innych powodów są niebezpieczne lub uciążliwe dla pozostałych użytkowników lub bibliotekarzy, 5) które w przeszłości nie dostosowały się do regulaminu. 4. Wypożyczanie materiałów bibliotecznych, korzystanie ze zbiorów zgromadzonych w bibliotece oraz korzystanie ze sprzętu komputerowego jest bezpłatne, z zastrzeżeniem art. 14 Ustawy o bibliotekach. Usługi objęte opłatami określa Załącznik nr 1 do Regulaminu. 3. Osoby zapisujące się do Biblioteki zobowiązane są do zapoznania się z niniejszym Regulaminem i podpisania oświadczenia, którego wzór określają Załączniki Nr 2 i Nr 3 do Regulaminu. Złożenie podpisu jest równoznaczne ze zobowiązaniem się do przestrzegania Regulaminu. WARUNKI ZAPISU 1. Przy zapisie do Biblioteki zgłaszający się jest zobowiązany: 1) okazać dowód osobisty, 2) wypełnić oświadczenie użytkownika, 3) zapoznać się z Regulaminem i zobowiązać się podpisem do jego przestrzegania, 4) poświadczyć podpisem zapoznanie się z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych zgodnie z Załącznikiem nr 4 do Regulaminu, 5) odebrać kartę biblioteczną umożliwiającą korzystanie z usług Biblioteki. 2. W bazie przechowywane są następujące dane użytkowników: 1) nazwisko i imię, 2) PESEL, 3) adres miejsca zamieszkania, 4) adres korespondencyjny, 5) numer telefonu kontaktowego, 6) przynależność do grupy społeczno-zawodowej (wg klasyfikacji GUS). 3. Osoby niepełnoletnie mogą korzystać z usług Biblioteki po uprzednim podpisaniu poręczenia przez rodziców lub opiekunów prawnych. 4. Podpisanie oświadczenia o zapoznaniu się z Regulaminem jest równoznaczne z przyjęciem odpowiedzialności za stan techniczny wypożyczonych materiałów bibliotecznych i ich terminowy zwrot. 5. Czytelnik zobowiązany jest do informowania o każdej zmianie miejsca swojego zamieszkania oraz numeru telefonu kontaktowego, w terminie 14 dni od zaistnienia danej okoliczności. 6. Biblioteka udostępnia swoje zbiory użytkownikom działającym osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik wskazany w oświadczeniu użytkownika posługuje się kartą biblioteczną osoby, w imieniu której występuje. KARTY BIBLIOTECZNE 1. W bibliotece Czytelnikom wydawane są karty biblioteczne, zwane w dalszej części Regulaminu kartami. 2. Na karcie znajduje się unikalny login i hasło Czytelnika. 3. Czytelnik ma prawo do korzystania w pełnym zakresie ze zbiorów i usług Biblioteki, na zasadach określonych w niniejszym regulaminie i z uwzględnieniem warunków technicznych i organizacyjnych właściwych dla danej filii. 4. Korzystając z usług Biblioteki Czytelnik zobowiązany jest każdorazowo okazać kartę, z wyjątkiem zwrotu książek. 5. Korzystając z usług Biblioteki Czytelnicy nie mogą posługiwać się kartami innych osób, z wyjątkiem sytuacji określonych w § 2 ust. 6 i § 3 ust. 6. 6. Za osoby niepełnoletnie wypożyczeń z użyciem karty mogą dokonywać ich rodzice lub prawni opiekunowie. 7. Posługiwanie się kartą biblioteczną przez osoby nieuprawnione, może skutkować zatrzymaniem karty i zablokowaniem konta bibliotecznego Czytelnika. 8. Zagubienie lub kradzież karty należy niezwłocznie zgłosić osobiście lub telefonicznie. W przeciwnym razie użytkownik karty może zostać obciążony ewentualnymi kosztami, wynikającymi z posługiwania się kartą przez osoby nieuprawnione. 9. Za wydanie duplikatu karty utraconej lub zniszczonej przez użytkownika, pobierana jest opłata w wysokości 5 zł. ZASADY WYPOŻYCZANIA ZBIORÓW BIBLIOTECZNYCH 1. Czytelnik może wypożyczyć w Bibliotece maksymalnie 5 woluminów. 2. W szczególnych przypadkach możliwe jest zwiększenie liczby wypożyczonych woluminów oraz wydłużenie zwrotu wypożyczanych pozycji. O zwiększeniu limitu decyduje Bibliotekarz. 3. Bibliotekarz może ograniczyć liczbę wypożyczanych pozycji osobom nie zamieszkującym gminę Klembów. 4. Wypożyczone materiały można zwracać tylko w tej placówce Biblioteki, w której zostały wypożyczone. 5. Ustala się następujące okresy wypożyczeń dla poszczególnych rodzajów materiałów bibliotecznych: 1) książki – 30 dni, 2) książki mówione (audiobooki) – 30 dni, 3) czytniki e-booków – 30 dni, 6. Wszelkie uszkodzenia i defekty wypożyczanych materiałów bibliotecznych użytkownik powinien zgłaszać niezwłocznie po ich zauważeniu. W przeciwnym wypadku odpowiada on za powstałą szkodę. Przy zwracaniu materiałów użytkownik ma obowiązek zaczekać, aż zostaną one sprawdzone pod względem jakości i kompletności przez Bibliotekarza. Za zniszczenia bądź uszkodzenia stwierdzone przy zwrocie, a nie zgłoszone uprzednio, odpowiada użytkownik dokonujący zwrotu. 7. Termin zwrotu Czytelnik może przedłużyć przed jego upływem osobiście, telefonicznie lub mailowo, jeśli wypożyczona pozycja nie została wcześniej zarezerwowana przez innego Czytelnika. Termin zwrotu może być przedłużony tylko jeden raz, na kolejne 30 dni. 8. Czytelnik może rezerwować materiały biblioteczne aktualnie wypożyczone przez innych Czytelników. Zarezerwowane materiały należy odebrać w ciągu 7 dni od dnia zwrócenia ich przez poprzedniego Czytelnika. Po tym terminie rezerwacje są anulowane. 9. Za nieterminowy zwrot materiałów bibliotecznych, ich utratę lub zniszczenie, Czytelnik ponosi odpowiedzialność materialną. 10. Za nieterminowe zwrócenie wypożyczonych książek, książek mówionych i czasopism Czytelnik ponosi opłatę w wysokości określonej w Załączniku Nr 1 do Regulaminu. 11. Za nieterminowe zwrócenie wypożyczonych czytników e-booków czytelnik ponosi opłatę w wysokości określonej w Załączniku Nr 1 do Regulaminu. 12. Czytelnik, który zgubi lub zniszczy wypożyczone materiały biblioteczne, zobowiązany jest odkupić taką samą pozycję lub wpłacić ekwiwalent pieniężny w wysokości ceny rynkowej utraconej lub zniszczonej pozycji. Wysokość ekwiwalentu ustala Bibliotekarz. 13. Przetrzymywanie wypożyczonych materiałów bibliotecznych poza wyznaczone terminy lub nieuiszczenie ekwiwalentów za utracone lub zniszczone materiały, spowoduje zablokowanie możliwości korzystania z usług Biblioteki we wszystkich placówkach, do czasu uregulowania zobowiązań wobec Biblioteki. ZASADY WYPOŻYCZANIA CZYTNIKÓW KSIĄŻEK ELEKTRONICZNYCH (E-BOOKÓW) 1. Czytniki e-booków przeznaczone są dla Czytelników Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie. 2. Wypożyczanie czytników e-booków jest bezpłatne. 3. Podstawą do wypożyczenia czytnika jest okazanie karty bibliotecznej, przypisanej do aktywnego konta Czytelnika Biblioteki. 4. Bibliotekarz ma prawo odmówić wypożyczenia czytnika osobie, która nieterminowo dokonuje zwrotów wypożyczonych książek i wobec której istnieje prawdopodobieństwo, że może nie zwrócić czytnika w terminie. 5. Za wypożyczenie czytników e-booków od osoby zameldowanej poza gminą Klembów, pobierana jest kaucja zwrotna w wysokości określonej w Załączniku Nr 1 do Regulaminu. 6. W przypadku wątpliwości lub niemożności ustalenia adresu zamieszkania Czytelnika, bibliotekarz ma prawo zażądać przedstawienia zaświadczenia o aktualnym adresie zamieszkania wydanego przez właściwy urząd. 7. Czytelnik zobowiązany jest do przedłożenia bibliotekarzowi karty bibliotecznej wraz z dokumentem tożsamości ze zdjęciem, w celu wypełnienia Załącznika nr 5 do niniejszego Regulaminu. 8. Warunkiem wypożyczenia czytnika e-booków jest pisemne potwierdzenie wypożyczenia przez Czytelnika lub w przypadku czytelnika niepełnoletniego jego rodzica lub opiekuna prawnego. 9. Oświadczenie sporządza się w dwóch egzemplarzach, po jednym dla Biblioteki i Czytelnika. 10. W momencie zwrotu urządzenia i po sprawdzeniu jego stanu technicznego przez bibliotekarza, Czytelnik na swoim oświadczeniu otrzymuje potwierdzenie zwrotu urządzenia. 11. Czytnik e-booków wypożyczany jest na okres 30 dni, z możliwością przedłużenia tylko wówczas, gdy nie ma na niego zapotrzebowania ze strony innych Czytelników. 12. Czytelnik jest uprawniony do wgrywania w okresie wypożyczenia na udostępnionym mu przez Bibliotekę czytniku e-booków dowolnych utworów, zgodnie z obowiązującym prawem) i w ramach udzielonych mu do tego pozwoleń i licencji. 13. W chwili zwrotu czytnika e-booków do Biblioteki, wszystkie wgrane przez Czytelnika pliki muszą być usunięte z urządzenia, a samo urządzenie oddane w stanie niepogorszonym wraz z kompletnym wyposażeniem udostępnionym Czytelnikowi. 14. Czytelnik ma prawo korzystać z czytnika e-booków oraz wgranych na niego książek tylko na własny użytek zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. 15. Czytelnik nie ma prawa udostępniać czytnika e-booków osobom trzecim. 16. Czytelnik zobowiązany jest do dbania o stan czytnika e-booków i wykorzystywania go w sposób zgodny z jego przeznaczeniem oraz instrukcją obsługi. 17. Każdy czytnik e-booków wyposażony jest w: ładowarkę, pokrowiec ochronny, instrukcję obsługi. W chwili wypożyczenia czytnika e-booków, Czytelnik zobowiązany jest do sprawdzenia jego faktycznego funkcjonowania i kompletności wyposażenia. Podpis na oświadczeniu jest równoznaczny z tym, że Czytelnik otrzymał sprawny czytnik z kompletnym wyposażeniem. 18. W przypadku przekroczenia terminu zwrotu określonego w § 4 ust. 5 o 30 dni, Biblioteka będzie dochodziła swoich roszczeń na drodze sądowej. 19. Czytelnik, który nie oddał urządzenia w terminie, nie może ponownie wypożyczyć czytnika e-booków. 20. Czytelnik korzysta z czytnika e-booków na własne ryzyko i odpowiedzialność, włączając w to odpowiedzialność finansową. 21. W przypadku zagubienia, zniszczenia lub uszkodzenia czytnika e-booków lub jego akcesoriów, Czytelnik pokrywa koszty naprawy lub zakupu nowego urządzenia lub akcesoriów, o takich samych parametrach lub lepszych. 22. Wysokość ekwiwalentu za zagubienie, zniszczenie lub uszkodzenie czytnika e-booków lub jego akcesoriów, określa Załącznik Nr 1 do Regulaminu. ZASADY UŻYTKOWANIA STANOWISK KOMPUTEROWYCH 1. Prawo do korzystania z komputerów znajdujących się w Bibliotece przysługuje Czytelnikom na zasadach określonych w niniejszym Regulaminie. 2. Podstawą do korzystania ze stanowisk komputerowych jest okazanie karty bibliotecznej, przypisanej do aktywnego konta Czytelnika Biblioteki. 3. Dostęp do Internetu w Bibliotece służy przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb informacyjnych i naukowych czytelników. 4. Korzystanie ze stanowisk komputerowych i Internetu jest bezpłatne. Wydruki i kopie wykonuje Bibliotekarz, pobierając opłatę zgodną z załącznikiem nr 1 do Regulaminu. 5. Wyniki swojej pracy Czytelnik może zapisać na własnych zewnętrznych nośnikach danych. Pozostawione przez Czytelnika na komputerze pliki własne zostaną usunięte po zakończeniu użytkowania. Biblioteka nie ponosi odpowiedzialności za uratę danych Czytelnika. 6. Wszelkie zakłócenia w pracy komputera, usterki techniczne i inne należy niezwłocznie zgłosić Bibliotekarzowi. 7. Czytelnik ponosi pełną odpowiedzialność za wszelkie szkody przez niego spowodowane w systemach komputerowych oraz wszelkie inne straty lub nadużycia popełnione przy użyciu dostępnych mu zasobów Internetu i programów użytkowych. 8. Za zniszczenie stanowiska komputerowego odpowiada Czytelnik, a w przypadku Czytelnika niepełnoletniego jego rodzice lub opiekunowie prawni. 9. Wysokość odszkodowania odpowiada wartości zniszczonego sprzętu. Wartość ta ustalana jest w oparciu o aktualną cenę rynkową. 1. Biblioteka przyjmuje od użytkowników wartościowe dary książkowe i materiały biblioteczne oraz dowolne wpłaty na ich zakup. 2. Na terenie placówek Gminnej Biblioteki Publicznej nie wolno zakłócać obowiązującego porządku i należy stosować się do uwag bibliotekarzy. 3. Użytkownik nie stosujący się do przepisów niniejszego Regulaminu, może być czasowo, a w wyjątkowych przypadkach na stałe, pozbawiony prawa do korzystania z usług Biblioteki. Decyzję w tej sprawie podejmuje bibliotekarz. 4. W szczególnych, uzasadnionych przypadkach losowych, pracownik biblioteki może obniżyć wielkość roszczeń lub od nich odstąpić. Skargi i wnioski użytkownicy mogą zgłaszać dyrektorowi Biblioteki. 5. Niniejszy Regulamin oraz wszelkie zmiany Regulaminu, będą ogłaszane na tablicy ogłoszeń we wszystkich placówkach Biblioteki oraz na jej stronie internetowej. Załącznik nr 1 do Regulaminu Korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie WYKAZ OPŁAT ZA USŁUGI 1. Duplikat karty bibliotecznej 5 zł. 2. Wysokość opłat za przetrzymywanie zbiorów 1) książki – 10 groszy/dzień, 2) książki mówione (audiobooki) – 10 groszy/dzień, 3) czytniki e-booków – 10 zł/dzień. 3. Opłata za upomnienie wysłane listem – 5 zł. 4. Wysokość ekwiwalentu za zagubioną lub zniszczoną książkę – cena rynkowa utraconej lub zniszczonej pozycji. 5. Wysokość ekwiwalentu za zagubiony, zniszczony lub uszkodzony czytnik ebook lub akcesoria: 1) czytnik e-booków – 500 zł, 2) pokrowiec ochronny – 50 zł, 3) ładowarka – 30 zł. 6. Wysokość kaucji zwrotnej za wypożyczenie czytników e-booków od osoby zameldowanej poza gminą Klembów – 250 zł. 7. Drukowanie/kserowanie 1) 1 strona A4 czarno-biała 20 groszy, 2) 1 strona A4 kolorowa 30 groszy, Załącznik nr 2 do Regulaminu Korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie WZÓR ZOBOWIĄZANIA OSOBY DOROSŁEJ 1. Nazwisko ……………………………………………………………… 2. Imię (imiona) …………………………………………………………. 3. Nr PESEL …………………………………………………………….. 4. Adres zamieszkania ………………………………………………….. 5. Adres do korespondencji……………………………………………… 6. Tel. …………………………………………………………………… 7. Przynależność do grupy zawodowej (wg GUS) 1 uczy się / pracuje /pozostali Stwierdzam, że przepisy Regulaminu korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej są mi znane i zobowiązuję się do ich przestrzegania. ……………………………………….. miejscowość, data podpis Czytelnika 1niepotrzebne skreślić Załącznik nr 3 do Regulaminu Korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie WZÓR ZOBOWIĄZANIA NIELETNIEGO I Dane Czytelnika 1. Nazwisko ……………………………………………………………… 2. Imię (imiona) …………………………………………………………. 3. Nr PESEL …………………………………………………………….. 4. Adres zamieszkania ………………………………………………….. 5. Adres do korespondencji……………………………………………… 6. Tel. …………………………………………………………………… ……………………………………….. miejscowość, data i podpis Czytelnika II Dane rodzica lub opiekuna prawnego 1. Imię i nazwisko rodzica lub opiekuna prawnego ………………………. …………………………………………………………………………… 2. Nr PESEL ……………………………………………………………….. 3. Adres zamieszkania ……………………………………………….…….. 4. Adres do korespondencji……………………………………….………… 5. Tel. …………………………………………………………….………… Stwierdzam, że przepisy Regulaminu korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej są mi znane i zobowiązuję się do ich przestrzegania. ……………………….…………………………….. miejscowość, data i podpis rodzica lub opiekuna prawnego Załącznik nr 4 do Regulaminu Korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie KLAUZULA INFORMACYJNA Zgodnie z art.13 ust.1 i ust.2 rozporządzenia PE i Rady UE 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. (Dz.U. UE L 119 z 04.05.2016) informujemy, że: 1. Administratorem Danych jest Gminna Biblioteka Publiczna w Klembowie, z siedzibą przy ul. Gen. Franciszka Żymirskiego 1A, 05-205 Klembów 2. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą wyłącznie w celu zapewnienia poprawnej obsługi na terenie Biblioteki, w tym wypożyczeń i miejscowego korzystania z zasobów czytelni na podstawie realizacji przepisów prawa, tj. Ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.U. z 2018 r., poz. 574) oraz Ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1000). 3. Posiada Pan/Pani prawo do żądania od Administratora Danych dostępu do gromadzonego zbioru danych osobowych swojej osoby w dowolnym momencie, po złożeniu wniosku o udostępnienie w postaci pisemnej z wykorzystaniem narzędzi przekazu elektronicznego na adres biblioteka@klembów.pl lub w formie tradycyjnie papierowej dostarczając do wniosek do siedziby Administratora Danych. 4. Posiada Pan/Pani prawo do żądania od Administratora Danych w każdym momencie przetwarzania danych osobowych ich sprostowania, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych i usunięcia. 5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji wynikających z Ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. 2018 poz. 217 ze zm.) celów archiwizacji. 6. Posiada Pan/Pani prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego UODO w każdej sprawie związanej z przetwarzaniem danych osobowych przez Administratora, a szczególnie w przypadku wystąpienia naruszenia przetwarzania danych. 7. Kontakt do inspektora ochrony danych Gminy Klembów: email@example.com 8. Podanie danych osobowych w celu obsługi czytelników jest dobrowolne, ale niezbędne do realizacji zadań Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie. Niepodanie danych będzie skutkowało brakiem możliwości obsługi czytelnika przez pracowników Biblioteki. Oświadczam, że zostałam/em pouczony, że podanie danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne do zapewnienia wykonania celu podstawowego przetwarzania moich danych określonego przez Administratora w załączonej Klauzuli Informacyjnej. Potwierdzam, że zostałam/em poinformowany o przysługujących mi prawach w zakresie ochrony moich danych osobowych i sposobie ich dochodzenia. …………………………………….. data i podpis Czytelnika / rodzica lub opiekuna prawnego Załącznik nr 5 do Regulaminu Korzystania ze zbiorów i usług Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie (pieczęć placówki bibliotecznej) OŚWIADCZENIE DOTYCZĄCE WYPOŻYCZENIA KSIĄŻKI ELEKTRONICZNEJ (E-BOOKA) Ja niżej podpisany/podpisana: imię i nazwisko ……………………………………………………………………………… Zamieszkały/a (kod pocztowy, miejscowość, ulica, nr domu, nr mieszkania) ………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………… Nr PESEL …………………………….. oświadczam, że znam treść Regulaminu w części dot. wypożyczania czytników książek elektronicznych (e-booków), akceptuję jego treść i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień. Oświadczam, że dnia ……………………………………….. wypożyczyłem/am z Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie sprawnie funkcjonujący czytnik e-booków (nr ewidencyjny) ………………….………… wraz z pokrowcem ochronnym i ładowarką. Zobowiązuję się do zwrotu czytnika i akcesoriów do ………………………………………. …………………………….. data i podpis Czytelnika _________________________________________________________________________ (pieczęć placówki bibliotecznej) POTWIERDZENIE ZWROTU Potwierdzam zwrot do Gminnej Biblioteki Publicznej w Klembowie czytnika e-booków (nr ewidencyjny) ……………………………………. wraz z pokrowcem ochronnym i ładowarką. Czytnik e-booków wraz z wyposażeniem został zwrócony w stanie: 1. Nieuszkodzonym 2. Uszkodzonym w następujący sposób: ………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………… …………………………….. …………………………….. data i podpis Czytelnika data i podpis Bibliotekarza	<urn:uuid:64dfd15c-7f43-40ec-b5eb-c844878ab41e>	finepdfs	1.430664	CC-MAIN-2024-22	https://biblioteka.klembow.pl/Common/pobierzPlik/id/586/module_short/port/obj_id/236/culture/pl/version/pub.html	2024-05-30T09:54:58+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-22/segments/1715971059632.19/warc/CC-MAIN-20240530083640-20240530113640-00667.warc.gz	106,773,160	0.99952	0.999951	0.999951	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 883, 2494, 3905, 5185, 7816, 11446, 12937, 13785, 14658, 15358, 16364, 18955, 20487 ]	2	0
DEKRET o obowiązku szkolnym. I. O obowiązku szkolnym w ogólności. Art. 1. Wykształcenie w zakresie szkoły powszechnej jest obowiązkowe dla wszystkich dzieci w wieku szkolnym. Art. 2. Szkoły powszechne będą tworzone w takiej liczbie, aby wszystkie dzieci w wieku szkolnym mogły korzystać z nauki. Art. 3. W każdej miejscowości, w której liczba dzieci w wieku od lat 7 do 14 włącznie wynosi w ciągu po sobie następujących 3 lat conajmniej 40, gmina jest obowiązana założyć szkołę powszechną. Art. 4. Jeżeli w danej miejscowości niema 40 dzieci w wieku od lat 7 do lat 14, w takim razie łączy się ona w celu założenia osobnej szkoły z sąsiednią miejscowością względnie z sąsiednimi miejscowościami tej samej gminy tak, aby liczba dzieci w połączonych miejscowościach wynosiła conajmniej 40. Utworzony w ten sposób rewi szkolny nie może mieć więcej jak 3 kilometry w promieniu. Rewiry szkolne tworzone będą przez Radę Szkolną Okręgową na wniosek Inspektora po wysłuchaniu opinii Dozoru Szkolnego. Art. 5. Wniosek o przymusowe założenie szkoły stawia Dozór Szkolny lub Inspektor szkolny okręgowy. Jeżeli wniosek Dozoru względnie Inspektora zostanie zatwierdzony przez Radę Szkolną Okręgową, nie istnieje przeciw niemu żaden środek prawny. Art. 6. W razie niezatwierdzenia wniosku Dozoru Szkolnego względnie Inspektora szkolnego okręgowego o przymusowe założenie szkoły służy Dozorowi względnie Inspektorowi odwołanie się do Ministra W. Ry i O. P. Art. 7. Wykonanie zatwierdzonych wniosków w sprawie przymusowego zakładania szkół powszechnych należy do Dozorów Szkolnych. Gmina dostarcza Dozorowi Szkolnemu środków pieniężnych na potrzeby rzeczowe szkoły. II. O wieku szkolnym. Art. 8. Szkoła powszechna obejmuje siedem lat nauczania. Do czasu jednak zorganizowania we wszystkich miejscowościach pełnych, siedmiolatnich szkół powszechnych przejściowo utrzymane są i tworzone będą szkoły powszechne z czteroletnią nauką codzienną i z obowiązkową nauką uzupełniającą trzyletnią lub szkoły powszechne z nauką codzienną pięcioletnią i z obowiązkową nauką uzupełniającą dwuletnią. Art. 9. Jeśli w danej szkole powszechnej nauka codzienna trwa krócej, niż lat 7, a dziecko w tym krótszym czasie nie uzyska pomyślnego świadectwa z ukończenia szkoły, obowiązek uczęszczania do szkoły na naukę codzienną przedłuża się aż do pomyślnego ukończenia szkoły, lecz nie może trwać dłużej, niż do końca tego roku szkolnego, w którym dziecko ukończy 14 rok życia. Art. 10. Wiek szkolny dziecka rozpoczyna się 1 września tego roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 7 lat życia. Art. 11. Nie wolno przyjmować do szkoły dzieci, której nie osiągnęły wieku szkolnego. III. O metryce szkolnej. Art. 12. Dla kontroli, które dzieci znajdują się w wieku szkolnymi prowadzi się odpowiednie spisy dzieci, czyli t. zw. metryki szkolne, na zasadzie zatwierdzonej przez Ministra W. R. i O. P. instrukcji. Art. 13. Prowadzenie metryki szkolnej należy do Opieki Szkolnej. Art. 14. Miejscowości, w których jest więcej Opiek Szkolnych, dzieli Dozór Szkolny w ten sposób na części terytorialne, aby przy sporządzaniu metryki szkolnej żadna Opieka nie miała wątpliwości, które dzieci winna umieścić w swojej metryce szkolnej. Art. 15. Metryka szkolna winna zawierać spis wszystkich dzieci w wieku szkolnym, zamieszkałych w tym obszarze, nad którym rozciąga się działalność Opieki Szkolnej. Art. 16. Opieki Szkolne zwracają się w maju każdego roku do wójta lub do magistratu względnie do organów, sprawujących obowiązki policji miejscowej, o dostarczenie wykazu dzieci w wieku szkolnym. Art. 17. Na podstawie danych, uzyskanych w sposób, przewidziany w art. poprzednim, sporządza Opieka metrykę szkolną i przesyła ją w odpise kierownictwu szkoły najpóźniej dnia 1 sierpnia każdego roku. IV. O zapisach dzieci do szkoły. Art. 18. Zapisy dzieci do szkoły winny być ukończone z końcem sierpnia. Art. 19. Niezwłocznie po ukończeniu zapisów opiekun główny wraz z kierownikiem szkoły bada na podstawie metryki szkolnej, czy wszystkie dzieci, obowiązane do nauki, zostały do szkoły zapisane. Art. 20. Gdyby się okazało, że nie wszystkie dzieci, obowiązane do nauki, zostały zapisane, Opieka Szkolna zapisuje z urzędu stosowną liczbę dalszych dzieci i zawiadamia o tym ich rodziców względnie opiekunów. Art. 21. Instrukcja Ministra W. R. i O. P. określi liczbę dzieci, które ze względu na pojemność izby szkolnej można przyjąć do szkoły. Art. 22. Dzieci, zapisane do szkoły dobrowolnie lub z urzędu, są obowiązane do regularnego uczęszczania do szkoły od początku września do końca czerwca. V. O przerwach w nauce szkolnej. Art. 23. Oprócz ferii, określanych przez Ministra W. R. i O. P., Opieka szkolna jest uprawniona do ustanawiania każdego roku przerw w nauce Szkołnej dla ważnych robót polnych: raz w jesieni, drugi raz na wiosnę. Każda z tych przerw, podzielona ewentualnie na części z powodu niepogody lub innych uzasadnionych przyczyn, może trwać razem najwyżej 14 dni. Art. 24. W miesiącach, w których jest pożądana pomoc dzieci szkolnych przy robotach w polu, jest Opieka uprawniona w ten sposób wyznaczyć porę dnia, w której nauka szkolna ma się odbywać, aby dzieciom tę pracę w polu ułatwić. Nie może jednak Opieka Szkolna skracać przez to losić godzin codziennej nauki. VI. O wykazach dzieci, opuszczających naukę szkolną. Art. 25. Z końcem każdego miesiąca winien kierownik szkoły prześledzić Dozorowi Szkolnemu, a w miastach, tworzących samodzielne okręg szkolne, odróżnym Opiekom Szkolnym wykaz tych dzieci, które bez usprawiedliwionej przyczyny opuściły naukę szkolną, z podaniem przy każdem dziecku liczby opuszczonych dni szkolnych. Art. 26. Gdy dziecko opuszcza naukę po raz pierwszy, w takim razie kierownik, jeśli uzna to za stosowne, może, nie pomieszczając nazwiska jego w wykazie wzmiankowanym w art. poprzednim, podać je do wiadomości Opiece Szkolnej z prośbą o wywarcie wpływu na rodziców, względnie opiekunów, by posłały dziecko do szkoły regularnie, oraz o ostrzeżenie ich, że zostaną poczęte środki przymusowe, jeżeli nieobecność dzieci w szkole potwórzy się. Art. 27. Uzasadnionymi powodami nieobecności dziecka na nauce szkolnej są: choroba dziecka, śmierć członka rodziny, choroba zakaźna w domu, nadzwyczajna przeszkoda w komunikacji i inne powody, które przez nauczyciela za ważne zostaną uznane. VII. O wypełnieniu obowiązku szkolnego. Art. 28. Przepisom o obowiązku szkolnym można uczynić zadość: a) w publicznych szkołach powszechnych, b) w innych szkołach wszelkiego typu, o ile zakres wiadomości, w nich udzielanych, nie jest niższy, niż w publicznych szkołach powszechnych, c) w domu. Art. 29. W wypadkach pobierania nauki w prywatnych szkołach bez prawa publiczności lub w domu Inspektor Szkolny może zarządzać egzamin, celem przekonania się, czy dzieci osiągają wykształcenie, przepisane dla publicznej szkoły powszechnej w danej miejscowości. Jeżeli wynik zarządzonego egzaminu jest ujemny, Inspektor może z urzędu zapisać dziecko do publicznej szkoły powszechnej w danej miejscowości. Art. 30. Uznanie prywatnej szkoły zawodowej za zakład, czyniący zadość obowiązkowi szkolnemu, następuować będzie z decyzji Rady Szkolnej Okręgowej na prośbę zarządu zainteresowanej szkoły po wysłuchaniu opinii Inspektora szkolnego okręgowego. Decyzja Rady może ulec zaskarżeniu do Ministra W. R. i O. P. przez Inspektora lub przez zarząd szkoły w terminie miesięcznym. Art. 31. Rodzice lub opiekunowie, chcący kształcić dzieci, będące w wieku szkolnym, nie w publicznej szkole powszechnej, lecz w innym zakładzie naukowym lub w domu, są obowiązani przed końcem sierpnia zawiadomić o tem właściwą Opiekę Szkolną. VIII. O zwolnieniu od obowiązku szkolnego lub jego odroczeniu. Art. 32. Od obowiązku szkolnego mogą być uwolnione dzieci chore fizycznie (szczególnie na gruźlicę otwartą) lub umysłowo oraz dzieci niedorozwinięte, o ile utlomności ich, stwierdzone przez leka za szkolnego, względnie powiatowego, wyłączają je od pobierania nauki w szkole powszechnej. Jeśli w danej miejscowości istnieje zakład dla kształcenia chorych, kalek, ciemnych, głuchoniemych i niedorozwiniętych, obowiązek szkolny rozciąga się i na tę kategorię dzieci. Art. 33. Dzieci, których mieszkanie jest więcej niż o 3 km. odległe od szkoły, jakież dzieci, których mieszkanie oddzielone jest od szkoły przeszkodą naturalną, są wolne od obowiązku szkolnego. Art. 34. Dzieci słabowite i wątle na mocy orzeczenia lekarza szkolnego, względnie powiatowego, mogą uzyskać odroczenie obowiązku szkolnego na rok i dłużej. Art. 35. O zwolnieniu od obowiązku szkolnego względnie odroczeniu tegoż obowiązku, w myśl art. 32, 33 i 34 orzekają Dziory Szkolne, a w miastach, tworzących samodzielne okręgi szkolne—Rady Szkolne Okręgowe miejskie. IX. O kontroli nad spełnianiem obowiązku szkolnego. Art. 36. W każdej szkole prowadzony będzie rejestr, przeznaczony do codziennego zapisywania przez nauczyciela dzieci nieobecnych. Art. 37. Opiekun główny jest obowiązany zwiedzać szkołę celem sprawdzania, czy dzieci czynią zadość obowiązkowi szkolnemu. Art. 38. Opiekun główny jest uprawniony do sprawdzania w domu dziecka przyczyny nieobecności w szkole oraz do wzywania i upominania rodziców, niezbających o regularne uczęszczanie swych dzieci do szkoły, aby przestrzegali obowiązku szkolnego i do wyjaśniania rodzicom skutków żaniedbywania obowiązku szkolnego. Art. 39. Uprawnienia i obowiązki opiekuna głównego, wymienione w art. 37 i 38, przysługują również członkom Dozoru Szkolnego, a w miastach, tworzących samodzielne okręgi szkolne, członkom Rady Szkolnej Okręgowej miejskiej, przez tenże Dozór, względnie Radę Szkolną Okręgową, do kontroli nad spełnianiem obowiązku szkolnego delegowanym. X. O karach za niedopełnienie obowiązku szkolnego. Art. 40. Odpowiedzialność za dopełnienie obowiązku szkolnego ponosi ojciec dziecka, a jeżeli ojciec nie żyje lub władzy rodzicielskiej nie sprawuje, to matka. Jeżeli oboje rodzice nie żyją lub władzy rodzicielskiej nie sprawują, odpowiedzialny jest opiekun. Art. 41. Kto ukrywa dziecko przed zapisaniem do szkoły lub usiłuje przez wybiegi uwolnić je od uczęszczania do szkoły, ulega karze aresztu do 5 dni lub grzywnie do 100 marek polskich (150 koron) z zamianą w razie nieściągalności na karę aresztu do 5 dni. Art. 42. Kto bez uzasadnionych powodów nie posyła dziecka do szkoły, ulega każdorazowo karze aresztu do 2 dni lub grzywnie do 40 marek polskich (60 koron) z zamianą w razie nieściągalności na karę aresztu do 2 dni. Art. 43. Kary, przewidziane w art. 41 i 42, wymierza Dozór Szkolny po wysłuchaniu osób zainteresowanych, o ile te przybędą. Nieusprawiedliwione nieprzybycie stron nie przeszkadza w wydaniu orzeczenia karnego. Art. 44. Wykonanie orzeczeń karnych należy do wójtów względnie do magistratów lub do policji miejscowej. Art. 45. Nałożone grzywny należy wpłacać odnośniej Opiece Szkolnej która wydaje pokwitowania i prowadzi wykaz pobranych grzywien. Zebrańe tym sposobem pieniądze mają być użyte na rzecz niezamożnych dzieci danej szkoły stosownie do uznania Opieki Szkolnej. Art. 46. Skazany orzeczeniem karnem, o którym mowa w art. 41, 42 i 43, może założyć skargę do Rady Szkolnej Okręgowej w terminie dwutygodniowym, licząc od dnia ogłoszenia orzeczenia lub zawiadomienia o orzeczeniu zaocznem. Art. 47. Założenie skargi ma orzeczenie, mocą którego zostały wymierzone grzywny, nie wstrzymuje wykonania tegoż orzeczenia. Natomiast wykonanie orzeczenia, skazującego na areszt, zostaje wstrzymane do czasu rozstrzygnięcia założonej skargi. W razie uchylenia orzeczenia, skazującego na grzywnę, uiszczona kwota karna ulega zwrotowi. XI. Zakres działania dekretu. Art. 48. Moc obowiązująca dekretu niniejszego rozciąga się na tę część Państwa Polskiego, która stanowiła dawniej terytorium zaboru rosyjskiego. Dan w Warszawie, dnia 7 lutego 1919 r. Naczelnik Państwa: J. Piłsudski Prezydent Ministrów: I. J. Paderewski Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego: Jan Łukasiewicz	<urn:uuid:3fd207ff-2987-41cd-baef-20604a590fc9>	finepdfs	3.453125	CC-MAIN-2024-30	https://eli.gov.pl/api/acts/DU/1919/147/text/I/D19190147.pdf	2024-07-20T06:52:31+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-30/segments/1720763515020.57/warc/CC-MAIN-20240720052626-20240720082626-00042.warc.gz	210,495,630	0.999936	0.999988	0.999988	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1240, 3768, 6318, 8915, 11603, 11963 ]	3	0
PROJEKT BUDOWLANY ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34 Jednostka ewid. 200209_5 Supraśl, Obręb ewid. 200209_5.00 15 Kategoria obiektu budowlanego - XVIII INWESTOR : Zakład Mięsny „PELIKAN” Sp. z o.o., ul. Szosa Baranowicka 23/1 15-521 Zaścianki AUTOR ARCHITEKTURY mgr inż. arch. Zenon W. Zabagło upr.proj. UAN-V-7342/3/65/93 członek DOiA nr DS-0850 SPRAWDZAJĄCY ARCHITEKTURY mgr inż. arch. Urszula Bednarz upr.proj. BL/193/94 członek PD-0059 AUTOR KONSTRUKCJI mgr inż. Janusz Milewski nr upr. BL/174/70 czł. PDL/BO/0925/01 AUTOR INST. SANITARNYCH mgr inż. Maciej Sawicki nr upr. BL /22/00 czł. PDL/IS/ 1322/01 AUTOR INST. ELEKTRYCZNYCH mgr inż. Wojciech Grudziński nr upr. BL 138/92 czł. POIB Nr PDL/IE/0416/01 Białystok, 26.02.2018 r. ZAWARTOŚĆ OPRAKCOWANIA I. Załączniki formalno-prawne 1. Zestawienie projektantów i oświadczenia projektantów zgodnie z art. 20 ust.4 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (tekst jednolity - Dz.U. z dn. 06.07.2017 r. poz. 1332 z późn. zm.). 2. Uprawnienia projektantów. 3. Zaświadczenia o przynależności do izb projektowania. 4. Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl (rejon Szosy Baranowickiej na odcinku Zaścianki) - Dz.U. Województwa Podlaskiego Nr 58 Poz. 981 z 2004 r. uchwała nr XVII/164/04 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 24.04.2004 r. 5. Decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w Białymstoku z dn. 12.03.2018 r. znak: PIW-HIG.5200.10.2018. II. Część opisowa 1. Opis techniczny. III. Ekspertyza techniczna IV. Informacja BIOZ V. Część graficzna 1. Projekt zagospodarowania terenu 1:500 2. Rzut przyziemia 1:50 3. Rzut dachu 1:50 4. Przekrój A-A 1:50 5. Elewacje 1:100 VI. Konstrukcja 1. Część opisowa. 2. Część graficzna. OPIS TECHNICZNY PROJEKT BUDOWLANY PROJEKT ZAGOSPODAROWANIA TERENU ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34 Jednostka ewidencyjna 200209_5 Supraśl, Obręb ewidencyjny 200209_5.00 15 Kategoria obiektu budowlanego - XVIII I. CZĘŚĆ OGÓLNA 1. Inwestor: Zakład Mięsny „PELIKAN” Sp. z o.o. ul. Szosa Baranowicka 23/1 15-521 Białystok - Zaścianki 2. Jednostka projektowa: Atelier ZETTA, ul. Suraska 2/11 15-422 Białystok 3. Zespół autorski: mgr inż. arch. Zenon Zabagło 4. Podstawa opracowania: a/ Umowa z Inwestorem. b/ Pozwolenie na budowę nr 39/2003 znak; UAN 7353/60/2003 z dn. 16.04.2003 r. c/ Decyzja zamienna pozwolenia na budowę znak; AR. 7351 Z – 9 / 2006 p z dn. 11.08.2006 r. d/ Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl (rejon Szosy Baranowickiej na odcinku Zaścianki) - Dz.U. Województwa Podlaskiego Nr 58 Poz. 981 z 2004 r. uchwała nr XVII/164/04 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 24.04.2004 r. e/ Projekt budowlany opracowany przez arch. Z. Zabagło, Atelier ZETTA z dn. 17.03.2003r. zatwierdzony pozwoleniem na budowę nr 39/2003. f/ Projekt budowlany opracowany przez arch. Z. Zabagło, Atelier ZETTA z dn. 14.06.2006r. zatwierdzony decyzją zamienną pozwolenia na budowę z dn. 27.07.2006 r. g/ Decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w Białymstoku z dn. 12.03.2018 r. znak: PIW-HIG.5200.10.2018. h/ Materiały archiwalne. i/ Wizja lokalna w terenie i pomiary inwentaryzacyjne. j/ Aktualny podkład geodezyjny do celów projektowych 1:500 i wypis właścicieli gruntów. II. BILANS TERENU BILANS TERENU PRZED ZMIANAMI \| Pow. terenu zakładu 17/12,17/31,17/25,17/34 \| 0,5901 ha \| (100,00%) \| \|---------------------------------------------\|-----------\|------------\| \| Pow.zabudowy \| 0,1194 ha \| (20,23%) \| \| Pow.dojść i dojazdów (pow.utwardzone) \| 0,2903 ha \| (49,20%) \| PROJEKT BUDOWLANY ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 Pow. biologicznie czynna 0,1789 ha (30,32%) Pow. śmietnika 0,0015 ha (0,25%) BILANS TERENU PO ZMIANACH \| Pow. terenu zakładu 17/12,17/31,17/25,17/34 \| 0,5901 ha (100,00%) \| \|--------------------------------------------\|---------------------\| \| Pow. zabudowy \| 0,1280 ha (21,69%) \| \| Pow. dojść i dojazdów(pow.utwardzone) \| 0,2897 ha (49,09%) \| \| Pow. biologicznie czynna \| 0,1709 ha (28,97%) \| \| Pow. śmietnika \| 0,0015 ha (0,25%) \| Powierzchnia terenu zakładu - razem 0,5901 ha Powierzchnia terenu inwestycji 0,0170 ha Pow. zabudowy projektowanego pom. ekspedycji 0,0086 ha Pow. projektowanych dojść i dojazdów 0,0084 ha III. CHARAKTERYSTYKA TERENU Stan istniejący: Obiekt Zakładu Mięsnego „PELIKAN” znajduje się przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 w Zaściankach, gmina Supraśl przy dojeździe w pobliżu drogi krajowej prowadzącej z Białegostoku do granicy państwa w Bobrownikach. Budynek usytuowany jest na terenie obejmującym działki o numerach ewidencyjnych 17/12, 17/13, 17/22, 17/19 na wzniesieniu na poziomie około 160 m n.p.m.. Zwrócony jest swoją elewacją frontową /szczytową/ w kierunku południowym w stronę drogi dojazdowej. Występuje zagospodarowanie w dojazdy, place manewrowe, parkingi, infrastrukturę techniczną i istniejące ogrodzenie. Dane z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Dla planowanej inwestycji obowiązują zapisy miejscowego planu zagospodarowania terenu kwartał przeznaczony jest na funkcję przemysłową. Dziennik Urzędowy Województwa Podlaskiego Nr 58 Poz. 981 z 2004 r. uchwała nr XVII/164/04 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 24.04.2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl (rejon Szosy Baranowickiej na odcinku Zaścianki). Teren oznaczony na rysunku planu symbolem 13 PU przeznacza się pod zabudowę produkcyjno - usługową wraz z urządzeniami towarzyszącymi i infrastrukturą. Ustala się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: istniejący obiekt produkcyjny pozostawia się do adaptacji z możliwością rozbudowy i modernizacji, a także zmiany funkcji na inną usługową; dopuszcza się funkcję mieszkaniową na potrzeby podmiotu prowadzącego działalność produkcyjno – usługową. Zagospodarowanie działki budowlanej: wyłącznie usługową – powierzchnia zabudowana powinna wynikać z funkcji obiektu i związanego z nią sposobu zagospodarowania, lecz nie przekraczać 70% powierzchni całej działki. Miejsca postojowe (parkingi i garaże) obsługujące projektowaną zabudowę należy zapewnić w granicach własnych nieruchomości według następujących wskaźników: minimum 20 - 24 miejsca postojowe na 100 zatrudnionych. Warunki gruntowo - wodne Warunki gruntowo - wodne określono na podstawie wykopów wykonanych przez Inwestora pod istniejący obiekt, przyjmując do wymiarowania ław mqf =150 KN/m2. Zgodnie z w/w robotami stwierdza się, że w miejscu projektowanej rozbudowy budynek występuje warstwa gruntów spoistych nośnych. Generalnie przyjęto poziom posadowienia minimum 120 cm poniżej przyległego poziomu terenu. Woda gruntowa – stwierdzono na znacznej głębokości. Uwaga: W przypadku występowania w poziomie posadowienia gruntów nienośnych (humus, nasypy, piaski luźne) należy je wybrać na głębokość występowania gruntu nośnego, a ubytki wypełnić betonem podkładowym. W podłożu poniżej warstwy gleby występują grunty przydatne dla posadowienia bezpośredniego budowli. Prace betoniarskie wykonać jak najszybciej po wykonaniu wykopów – chronić wykopy przed zalaniem wodą opadową. (Uplastycznienie gruntów spoistych pod wpływem wody zwiększa osiadanie fundamentów). Jeśli dojdzie do zalania wykopów to przed betonowaniem usunąć warstwę plastycznego błota z wykopów – i niezwłocznie wykonać podkład z chudego betonu. Nie należy prowadzić robót ziemnych w okresie silnych mrozów- odsłonięte powierzchnie gruntów spoistych należy chronić przed przemarzaniem. Dokumentację opracowano w oparciu o następujące akty prawne: 1. Ustawę Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 art. 34 ust. 3 pkt.4 oraz ust. 6 pkt.2 2. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowania obiektów budowlanych nie jest konieczne wykonanie dokumentacji geologiczno – inżynierskiej w rozumieniu ustawy Prawo geologiczne i górnicze, ponieważ stwierdzone warunki są proste, a obiekt zalicza się do pierwszej kategorii geotechnicznej. Dokumentację geologiczno-inżynierską opracowuje się dla projektowanych obiektów budowlanych zaliczonych do trzeciej kategorii geotechnicznej, a także do drugiej kategorii geotechnicznej w złożonych warunkach gruntowych. IV. PROJEKTOWANE ZMIANY ZAGOSPODAROWANIA TERENU Projektowana inwestycja zostanie zrealizowana od wschodniej strony obiektu Zakładu Mięsnego na działce o numerze 17/25 w miejscu istniejącego parkingu wielostanowiskowego i terenu zielonego. Zakres projektu budowlanego obejmuje miejscową dobudowę o 1-kondygnacyjną część budynku ze zmianą zagospodarowania przyległego terenu. Nie zwiększa się produkcji oraz nie zwiększa się zatrudnienie zakładu – w związku z czym nie zwiększa się wymóg co do miejsc postojowych dla obiektu. Zmiany w zagospodarowaniu - Rozbudowa Zakładu Mięsnego o część ekspedycji i konfekcjonowania. - Układ komunikacyjny wewnętrzny – dojazd do ekspedycji. • Infrastruktura techniczna - przebudowa przyłącza kanalizacji deszczowej Kd160 w miejscu kolizji z planowaną rozbudową. • Zieleń przy obiekcie. Obszar oddziaływania obiektu zamyka się na terenie własnej działki i spełnia przepisy rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - §12, §23, § 60, § 271. Budynek położony na terenie inwestycji nie podlega ochronie konserwatorskiej i nie leży w strefie ochronnej innych obiektów. Roboty budowlane zaprojektowano zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, a w szczególności zgodnie z: • Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - obwieszczenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Dz.U. z 18.09.2015 r. poz. 1422 z późniejszymi zmianami. • Ustawą z dnia 07 lipca 1994r. Prawo Budowlane (tekst jednolity - Dz.U. z dn. 06.07.2017 r. poz. 1332 z późn. zm.). • Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obiekty spełniają warunki techniczne i wymagania wydane przez prawomocne jednostki. Jednocześnie projekt porządkuje zabudowę oraz funkcję technologiczną. Bryły budynków dostosowano do charakteru zabudowy otaczającej oraz w zgodzie z oczekiwaniami Inwestora. V. CHARAKTERYSTYKA OBIEKTU Zgodnie z opisem architektoniczno-budowlanym. VI. URZĄDZENIA DROGOWE I UKSZTAŁTOWANIE TERENU Obsługa komunikacyjna istniejącym dojazdem od strony południowej działki. Istniejący teren w większości pokryty jest nawierzchnią z kostki betonowej Polbruk. Projektuje się w miejscu paska przyległej zieleni – pas nawierzchni placu manewrowego przy parkingu wielostanowiskowym z kostki betonowej barwionej Polbruk o grubości 8 cm na podsypce piaskowej z opornikami betonowymi. Powierzchnia powiększenia placu manewrowego – 80 m2. VII. ZIELEŃ Znaczna część terenu pokryta jest nawierzchnią utwardzoną. Miejscowo działka porośnięta jest zielenią niską; t.j. trawą. Obiekt otoczony jest zielenią uporządkowaną trawiastą z przylegającym drzewostanem. Przewiduje się zmniejszenie trawnika przy planowanej inwestycji. VIII. ŚMIETNIK We wschodniej części działki. Istniejący śmietnik murowany. Na placu gospodarczym znajduje się miejsce na kontenery na segregację odpadków. IX. URZĄDZENIA TECHNICZNE Całe uzbrojenie terenu znajduje się na działce Inwestora. Przyłącza mediów do istniejącego uzbrojenia terenu zgodnie ze stanem istniejącym. Teren uzbrojony jest w infrastrukturę techniczną: kanalizacja sanitarna lokalna z zastosowaniem osadników i separatorów tłuszczu, wodociąg lokalny, napowietrzna linia energetyczna, linia telekomunikacyjna, sieć gazowa od własnego zbiornika. Przebudowa infrastruktury technicznej - przebudowa przyłącza kanalizacji deszczowej Kd160. Przeniesienie studzienki kanalizacyjnej i zmiana prowadzenia rury kanalizacji deszczowej do budynku. X. WPŁYW NA ŚRODOWISKO Inwestycja nie wywiera negatywnego wpływu na środowisko. Nie przewiduje się zwiększenia produkcji. Poziom produkcji na istniejącym poziomie – projektowane pomieszczenia dostosowują istniejącą część konfekcjonowania i ekspedycji do aktualnym wymogów weterynaryjnych co do powierzchni. Obiekt wyposażony jest w niezbędne przyłącza infrastruktury technicznej; Ścieki technologiczne podczyszczają się z zastosowaniem osadników i separatorów tłuszczu. Ścieki doprowadzone są do kanalizacji sanitarnej. Śmieci gromadzone są w zamkniętym pojemniku na śmietniku wewnętrznym na działce Inwestora i okresowo wywożone na wysypisko śmieci. W stosunku do odpadów komunalnych uwzględnia się i wprowadza selektywną zbiórkę odpadów z uwzględnieniem tworzyw sztucznych oraz gospodarkę odpadami niebezpiecznymi, Nie przewiduje się odpadów niebezpiecznych zgodnie z wymogami ustawy o odpadach. Białystok, 26.02.2018 r. Opracował : OPIS TECHNICZNY PROJEKT BUDOWLANY PROJEKT ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANY ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34. Jednostka ewidencyjna 200209_5 Supraśl, Obręb ewidencyjny 200209_5.00 15 I. CZĘŚĆ OGÓLNA 1. Inwestor: Zakład Mięsny „PELIKAN” Sp. z o.o., ul. Szosa Baranowicka 23/1 15-521 Białystok - Zaścianki 2. Jednostka projektowa: Atelier ZETTA, ul. Suraska 2/11, 15-422 Białystok. 3. Zespół autorski: mgr inż. arch. Zenon Zabagło, 4. Podstawa opracowania: Zgodnie z opisem projektu zagospodarowania terenu. II. DANE LICZBOWE A/ Powierzchnia terenu opracowania 0,5901 ha • Powierzchnia terenu inwestycji 0,0170 ha B/ Powierzchnia użytkowa 1.064,46 m² • Istniejący budynek 972,20 m² • Proj. rozbudowa 95,26 m² Pomieszczenie ekspedycji 32,83 m² Pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m² C/ Powierzchnia zabudowy 1.280,00 m² • Istniejący budynek 1.194,00 m² • Proj. rozbudowa 86,00 m² D/ Kubatura 5.518,00 m³ • Istniejący budynek 5.200,00 m³ • Proj. rozbudowa 318,00 m³ III. CHARAKTERYSTYKA OBIEKTU A. Stan istniejący Budynek jest obiektem wolnostojącym, jednokondygnacyjnym, niepodpiwniczonym, składającym się z jednej nawy głównej i dobudówek wzdłuż nawy. Konstrukcja budynku mieszaną, wykonana w tradycji z gazobetonu i w konstrukcji szkieletowej stalowej. Zadaszony dachem dwuspadowym w konstrukcji drewnianej i stalowej. Obecnie budynek jest użytkowany jako zakład przetwórstwa mięsnego. Stan techniczny budynku - dobry. B. Stan planowany Inwestycja polega na rozbudowie o 1-kondygnacyjną część budynku Zakładu mięsnego od jego wschodniej strony o część ekspedycji i konfekcjonowania. Projektuje się pomieszczenie ekspedycji o powierzchni użytkowej 32,83 m² oraz pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m². Część projektowaną przewiduje się w technologii szkieletowej stalowej (słupy, podciągi, płatwie). Ściany i dachy wykończone płytami jednowarstwowymi z rdzeniem z pianki PIR. Między elementami budowlanymi projektowanej dobudowy i istniejącą bryłą budynku projektuje się dylatację sztywną z dodatkowym uszczelnieniem dla zachowania trwałości konstrukcji i połączeń. IV. ROBOTY ROZBIÓRKOWE Przewiduje się rozbiórkę pokrycia dachu i ścian w miejscu rozbudowy. Demontaż nawierzchni. V. DANE DOTYCZĄCE ELEMENTÓW BUDOWLANO-KONSTRUKCYJNYCH 1. FUNDAMENTY Fundamenty projektowane Ławy i stopy żelbetowe wylewane z betonu B-25 zbrojone stałą A-0; A-III jako monolityczne na poziomie posadzenia – 120cm poniżej przyległego terenu. Fundamenty posadowić na gruncie rodzimym na warstwie chudego betonu kl. B-10 MPa o grubości 10cm. 2. ŚCIANY a. Ściany zewnętrzne Ściany konstrukcyjne podziemia i cokołu - Murowane z bloczków betonowych wg BN-86/674-12 o wymiarach b-1,l b-2, b-4 z betonu B-15 na zaprawie cementowej 8 Mpa z dodatkiem uszczelniacza. Ściany cokołu ocieplone płytą do izolacji termicznych – z polistyrenu ekstrudowanego (XPS) o grubości 8 cm od zewnętrz z folią kubelkową. Część ściany wystającej ponad grunt wykończena tynkiem ozdobnym o strukturze mineralnej na płyty z polistyrenu ekstrudowanego (XPS) o grubości 8 cm klejona bezspoinowym systemem ocieplenia ścian /metodą lekką mokrą/ z podwójnym kokowaniem i podwójną siatką zbrojącą. Ściany konstrukcyjne nadziemia Ściany zewnętrzne projektuje się w konstrukcji stalowej ocynkowanej z elementów walcowanych: Licowanie Jednowarstwowe z płyty warstwowej ściannej. Konstrukcja płyt z rdzeniem z pianki polizocyjanurowej o grubości 10 cm z rąbkiem stojącym zwalczowanym połączenie "wpust-pióro", licowanie od zewnątrz i wewnątrz z blach okładzinowych powlekanych. Płyty z dopuszczeniem do stosowania w zakładach przetwórstwa spożywczego. 3. DACH a. Konstrukcja dachu Dach projektowanej rozbudowy na konstrukcji szkieletowej z elementów walcowanych ze stali ocynkowanej: belki – płatwie z ceowników 80, krokwie z dwuteowników 120. b. Pokrycie dachu Z płyt warstwowych dachowych z rdzeniem z pianki polizocyjanurowej o grubości 15 cm z rąbkiem stojącym zwalczowanym połączenie "wpust-pióro" blach okładzinowych z rąbkiem stojącym zwalczowanym, wykończenie płyt od zewnątrz i wewnątrz z blach okładzinowych powlekanych. Płyty z dopuszczeniem do stosowania w zakładach przetwórstwa spożywczego. Obróbki z kształtników systemu z blachy powlekanej z uszczelnieniem połączeń uniwersalnymi uszczelkami profilowanymi. Dodatkowo pokrycie płyt dachowych papą termozgrzewalną. c. Odwodnienie Rynna z blachy stalowej powlekanej 0,6mm o przekroju okrągłym Ø150mm podwieszane na rynhakach co 60cm, rury spustowe j.w. o przekroju okrągłym Ø120mm z uchwytami mocowanymi do ściany co 100cm. 4. WENTYLACJA W nawiązaniu do istniejącego układu wentylacyjnego. 5. WYKOŃCZENIE BLACHARSKIE Obróbki blacharskie z blachy stalowej ocynkowanej powlekanej 0,55 mm. 6. STOLARKA Drzwi Typowe, stalowe ocynkowane powlekane, ocieplane, o współczynniku przenikania ciepła Uo 0,15 W/m²K. Uszczelnienie doku załadowania w ekspedycji z kolnierzem gumowym i klockiem ograniczającym na progu z gumi. VI. WYKOŃCZENIE POMIESZCZEŃ Malowanie i wykończenie projektowane Pomieszczenia produkcyjne; ściany zmywalne z płyt warstwowych z licem z blachy powlekanej do pełnej wysokości w białym kolorze jako zmywalne, nitowane do ściany i łączone na szczelne zamki z uszczelnieniem szczeliwem. Posadzka Posadzka gładka, łatwo zmywalne, antypoślizgowa z lastrico wylewanego z wyprofilowaniem spadków do kratek odwodnienia. VII. WYKOŃCZENIE ZEWNĘTRZNE Lico zewnętrzne – z płyt warstwowych z warstwą zewnętrzną z blachy powlekanej do pełnej wysokości w białym kolorze. Cokół – Cokół z tynku żywicznego, dyfuzyjnego z kamieni kolorowych. VIII. INSTALACJE istniejące a. Instalacje sanitarne Przewody rozprowadzające wodę w budynku na cele bytowe i produkcyjne prowadzone są po wierzchu w przestrzeni pod dachem. Po wykonaniu instalację należy poddać próbie ciśnieniowej. Badania szczelności urządzeń należy przeprowadzić w temperaturze otoczenia powyżej 0 °C. Przy ciśnieniu próbnym 0,9 MPa instalacja nie powinna wykazywać przecieków na przewodach, armaturze przełotowo-regulacyjnej i połączeniach. Instalacje uważa się za szczelną, jeżeli manometr w ciągu 20 minut nie wykazuje spadku ciśnienia. Badania instalacji ciepłej wody należy wykonać dwukrotnie: raz napełniając instalację wodą zimną, drugi raz wodą o temperaturze 55 °C. Po wykonaniu próby ciśnieniowej kilkakrotnie przepłukać czystą wodą i zdezynfekować. Piony i poziomy wewnętrznej kanalizacji sanitarnej projektuje się z rur kanalizacyjnych kielichowych PVC. Podejście do przyborów przewidziano także z rur kanalizacyjnych PVC. Połączenia rurociągów kanalizacyjnych na kielichy z systemową uszczelką gumową. Przewody poziome prowadzone będą pod posadzką. - instalacja wody zimnej, ciepłej - kanalizacja sanitarna - kanalizacja sanitarna technologiczna - wentylacja mechaniczna. - centralne ogrzewanie z własnej kotłowni - instalacja chłodnicza Doprojektowuje się uzupełnienie instalacji sanitarnych: pomieszczenie ekspedycji o powierzchni użytkowej 32,83 m² oraz pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m²: 1. uzupełnienie instalacji chłodniczej, 2. Instalacji wentylacji – 2 jednostki podwieszane, 3. instalacji wod-kan do umywalki w pom. konfekcjonowania, 4. odwodnienie posadzki – 4 wpusty w posadzce 5. przebudowa przyłącza kanalizacji deszczowej ze studzienką w miejscu rozbudowy – j.w. w p.z.t. b. Instalacje elektryczne Projektowane kable i przewody zasilające elektryczne prowadzić w korytach kablowych pod sufitem. Przewody elektryczne w hali produkcyjnej prowadzić w korytach kablowych lub rurach w pustce pomiędzy dźwigarami. Podejścia do urządzeń wykonać w rurach od góry. Przewody elektryczne prowadzone pod sufitem układać w projektowanych korytkach kablowych, w rurach RB mocowanych bezpośrednio do sufitu, w rurach karbowanych giętkich. Przewody elektryczne w ścianach G-K układać w rurach karbowanych giętkich pod płytami. W przypadku ścian prefabrykowanych przewody układać w listwach elektroinstalacyjnych naściennie. Przewody elektryczne w posadzce podłogi układać w rurach karbowanych giętkich przystosowanych do zalewania w betonie. Kable i przewody elektryczne na dachu prowadzić w rurach odpornych na UV i warunki atmosferyczne. Instalacje elektryczne prowadzić zachowując od innych instalacji odległość 10cm w przypadku puszek rozgałęźnych, 20cm dla równoległych przewodów telekomunikacyjnych oraz 60cm w przypadku bezpieczników, łączników, przycisków, gniazdek wtykowych itp. - Instalacja oświetleniowa - Instalacja gniazda wtykowych ogólnego przeznaczenia - Instalacja siłowa - Instalacja ochrony od porażen i przepięć - Instalacja sterownicza - Instalacja odgromowa Doprojektowuje się uzupełnienie instalacji elektrycznych: pomieszczenie ekspedycji o powierzchni użytkowej 32,83 m² oraz pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m²: Instalacje projektowane podłączone będą do istniejącego wewnętrznego układu instalacji. Nie przewiduje się zwiększenia zapotrzebowania w zakresie poboru wody, energii elektrycznej i nie zwiększa się ilości ścieków odprowadzanych. IX. ZABEZPIECZENIA PRZECIWPOŻAROWE 1. Budynek niski. 2. Ilość pracowników nie większa niż 20 osób przebywających jednorazowo. 3. Kategoria pożarowa: MP – budynki produkcyjne i magazynowe. 4. Obciążenie ogniowe strefy pożarowej do 500 MJ/m². 5. Klasa odporności pożarowej wymagany E, w istn. części C. 6. Rozprzestrzenianie ognia NRO. 7. Odporność ogniowa: Bez wymagań – proj. parterowa część produkcyjna. 8. Ewakuacja poprzez wejścia od frontu budynku i tylne od hali. 9. Dojazd pożarowy od wjazdu na teren działki. 10. Zaopatrzenie wodne do zewnętrznego gaszenia pożaru zabezpieczyć z miejskiej sieci wodociągowej, a najbliższy hydrant znajduje się przy budynku zakładu na działce sąsiada w odległości do 75 m. 11. Wyłącznik przeciwpożarowy prądu. Lokalizacja przy drodze ewakuacyjnej w komunikacji. 12. Obiekt wyposażyć w gaśnice – w gaśnice proszkowe z proszkiem typu ABC o wadze ładunku co najmniej 2 kg. UWAGI KOŃCOWE - Wszystkie zastosowane materiały powinny być wprowadzone do obrotu wyrobów budowlanych poprzez: 1) oznakowanie CE, co oznacza, że dokonano oceny zgodności wyrobu z normą zharmonizowaną albo europejską aprobatą techniczną bądź krajową specyfikacją techniczną państwa członkowskiego Unii Europejskiej, albo 2) wyrob został umieszczony w określonym przez Komisję Europejską wykazie wyrobów mających niewielkie znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa, dla których producent wydał deklarację zgodności z uznanymi regulami sztuki budowlanej, albo 3) oznakowany jest znakiem budowlanym. - Wszelkie roboty winny być wykonane pod nadzorem osób uprawnionych zgodnie z "Warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlanych", zgodnie z zasadami BHP oraz według „Specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót budowlanych”. - W przypadku podanych dokładnych materiałów i producentów dopuszcza się zastosowanie innych produktów o właściwościach nie gorszych niż zaproponowane i dopuszczone do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie. - Elementy drewniane zaimpregnować środkiem konserwującym i ogniochronnym. - Elementy stalowe zabezpieczyć środkiem antykorozyjnym. - Przed przystąpieniem do realizacji należy wymiary sprawdzić dokładnie w naturze. - Inne opisy robót budowlanych zgodnie z rysunkami. - Projekt chroniony jest prawem autorskim - zgodnie z Ustawą o Prawie Autorskim i prawach pokrewnych /Dz.U.nr 24, poz.83/ z dn.4.02.1994r. Powielanie całości lub fragmentów bez zgody autora projektu – ZABRONIONE. - Dokumentacja graficzna została opracowana na oficjalnym, licencjonowanym oprogramowaniu AutoCAD Revit Architecture Suite 2012. Licencja dla: Zenon Zabagło, Atelier ZETTA. Numer partii 241C1-18A111-1001. Białystok, 26.02.2018 r. Opracował : INFORMACJA BEZPIECZEŃSTWA I OCHRONY ZDROWIA opracowana na podstawie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. /Dz.U. nr 120 poz. 1126/ w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia Składa się z: - strony tytułowej - części opisowej STRONA TYTUŁOWA Nazwa i adres obiektu budowlanego: ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34 Jednostka ewidencyjna 200209_5 Supraśl, Obręb ewidencyjny 200209_5.00 15 Inwestor oraz jego adres: Zakład Mięsny „PELIKAN” Sp. z o.o., ul. Szosa Baranowicka 23/1 15-521 Białystok - Zaścianki Imię i nazwisko oraz adres projektanta: Atelier ZETTA ul. Suraska 2/11 14-422 Białystok mgr inż. arch. Zenon Zabagło SPIS ZAWARTOŚCI I. Zakres robót i kolejność realizacji II. Wykaz obiektów istniejących. III. Wskazanie elementów zagospodarowania terenu, stwarzających lub mogących spowodować zagrożenia IV. Wskazanie przewidywalnych zagrożeń podczas realizacji robót z określeniem ich skali, rodzaju, miejsca oraz czasu wystąpienia V. Wskazanie sposobu instruktażu przed przystąpieniem do realizacji robót szczególnie niebezpiecznych VI. Wskazanie środków zapobiegawczych- technicznych i organizacyjnych, w tym zakresie komunikacji i ewakuacji. CZĘŚĆ OPISOWA INFORMACJI I. Zakres robót i kolejność realizacji • BHP przy wykonywaniu robót murarskich. Sprawdzać stan rusztowań (wytrzymałość i stabilność). Rusztowania winny być wykonane zgodnie z pkt. „BHP dotyczące rusztowań”. Roboty na wysokościach prowadzi się po założeniu pasów bezpieczeństwa, które umocowane muszą być do trwałych konstrukcji. Murarze i ich pomocnicy winni używać odpowiedniego sprzętu, odzieży i rękawic ochronnych. Otwory okienne i drzwiowe wznoszonego budynku zabezpieczyć barierkami. • BHP przy robotach dachowych. Pomosty, na których pracują pracownicy na wysokości powyżej 100 cm winny mieć barierki wysokości 110 cm i 60 cm oraz odbojnice. Podczas robót ciesielskich na wysokościach, należy zaopatryć się w odpowiednie linki i pasy bezpieczeństwa. Roboty dachowe można wykonywać na pomostach pełnych. Na pomostach nie wolno prowadzić takich prac jak: rąbanie siekierą, cięcie piłą. Prace na wysokościach mogą wykonywać pracownicy, posiadający odpowiednie świadectwa dopuszczenia do tych prac. • BHP dotyczące rusztowań. Rusztowania winny być wykonane starannie o odpowiedniej konstrukcji - rusztowania wysokie winny mieć dwa pomosty zaślane deskami (dolny i docelowy), posiadać poręcze na wysokości 1,10 cm oraz odbojnice z desek na pomoście od strony zewnętrznej rusztowania. Rusztowania winny być utrzymane w odpowiedniej czystości i być konserwowane. Rusztowania wewnętrzne - koły ustawać na równym i zwartym podłożu. Nogi winny opierać się całą powierzchnią. Na pomostach rusztowań należy przestrzegać instrukcji odnośnie nośności tj. nie składować materiałów budowlanych ponad dozwolone obciążenie pomostów; dla znormalizowanych rusztowań drewnianych do 150kg/m2. Powyżej 4m mogą pracować robotnicy posiadający odpowiednie uprawnienia. Stabilność rusztowań winna być sprawdzana co najmniej jeden raz na dwa tygodnie i po dłuższej przerwie oraz po obfitych opadach. Deski pomostów mogą być łączone tylko na podporach (ryglach) i mieć zakład co najmniej 30cm. Każda deska winna opierać się co najmniej na trzech podporach (ryglach). Na rusztowaniach podeszwy butów nie mogą mieć śliskiej nawierzchni. • BHP przy stosowaniu sprzętu mechanicznego. Przy prowadzeniu robót przy użyciu sprzętu mechanicznego zachować wymagania zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dn. 20 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych, Dz.U. 2001 nr 118 poz. 1263. Należy zwrócić uwagę podczas transportu materiałów budowlanych, użytkowanie maszyn i urządzeń na terenie budowy, ogrodzenie terenu budowy zabezpieczające przed wejściem osób postronnych. • BHP przy stosowaniu urządzeń prądowych i instalacji elektrycznych na terenie budowy. Zwrócić uwagę na biegnącą w pobliżu budowy linie energetyczne, aby nie dotknąć wysięgnikiem lub elementem budowlanym np. pręt metalowy lub element konstrukcyjny dachu. Przewód elektryczny zasilający maszyny np. betoniarka, nie może leżeć bezpośrednio na ziemi prowadzić przewód elektryczny górą. Przy pracach na wysokości pracownicy muszą stosować: rusztowania, pasy i linki bezpieczeństwa oraz kaski ochronne. Prace w obrębie czynnych urządzeń elektrycznych należy wykonywać po wyłączeniu tych urządzeń i sprawdzeniu wyłączenia. Urządzenia stosowane na placu budowy muszą być zasilane z obwodów posiadających zabezpieczenia różnicowoprądowe, oraz muszą być zabezpieczone przed dostępem do nich dzieci i osób postronnych. Techniczne środki ochronne przed porażeniem prądem elektrycznym powinny być bezwzględnie stosowane, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Występuje zagrożenie przy pracach na wysokości związane z wykonywaniem instalacji odgromowej. Zagrożenie porażeniem prądem elektrycznym podczas załączeń napięcia. II. Wykaz obiektów istniejących. Planowana inwestycja dotyczy istniejącego budynku Zakładu Mięsnego PELIKAN, który zlokalizowany od wschodniej strony obiektu na działce o numerze 17/25 w miejscu istniejącego parkingu wielostanowiskowego i terenu zielonego. Zakres projektu budowlanego obejmuje miejscową dobudowę o 1-kondygnacyjną część budynku ze zmianą zagospodarowania przyległego terenu. III. Wskazanie elementów zagospodarowania terenu, stwarzających lub mogących spowodować zagrożenia Nie występują. IV. Wskazanie przewidywalnych zagrożeń podczas realizacji robót z określeniem ich skali, rodzaju, miejsca oraz czasu wystąpienia . Podczas prowadzenia robót budowlanych należy umożliwić funkcjonowanie Zakładu Mięsnego ze szczególnym uwzględnieniem zminimalizowania uciążliwości pochodzącego od hałasu powstającego podczas robót budowlanych oraz od ew. kolizji z placem budowy. V. Wskazanie sposobu instruktażu przed przystąpieniem do realizacji robót szczególnie niebezpiecznych Kierownik budowy jest obowiązany prowadzić dziennik budowy oraz umieścić na budowie w widocznym miejscu, tablicę informacyjną oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia. Kierownik budowy powinien pouczyć pracowników budowlanych i inwestora o zagrożeniach, jakie mogą się pojawić w trakcie wykonywania robót. Przed przystąpieniem do prac udzielić niezbędnego instruktażu każdemu zatrudnionemu na budowie robotnikowi. VI. Wskazanie środków zapobiegawczych - technicznych i organizacyjnych, w tym zakresie komunikacji i ewakuacji. Wykonać tymczasowe ogrodzenie terenu budowy zabezpieczające przed wejściem osób postronnych, rusztowania przy elewacjach osłonić pełną siatką zabezpieczającą na całej wysokości. UWAGI KOŃCOWE Niezależnie od powyższych wskazań, kierownik budowy opracowując plan BIOZ zobowiązany jest uwzględnić wymogi przepisów: - Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 401) - Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Dz. U. Nr 191, poz. 1596) - Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz. U. Nr 26, poz. 313 ze zm. Nr 56, poz. 462 z 2009 r.) Jeżeli na terenie budowy jednocześnie wykonują prace pracownicy przez różnych pracodawców należy zapewnić nadzór nad bezpieczeństwem i higiena pracy według zasad art. 208 Kodeksu Pracy. Warunki zabezpieczenia terenu (miejsca) wykonywania robót i ochronę osób postronnych należy uzgodnić z administratorem budynku. Białystok, 26.02.2018 r. Opracował: OPIS TECHNICZNY EKSPERTYZA TECHNICZNA W ASPEKCIE ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34 Jednostka ewidencyjna 200209_5 Supraśl, Obręb ewidencyjny 200209_5.00 15 I. CZĘŚĆ OGÓLNA 1. Inwestor: Zakład Mięsny „PELIKAN” Sp. z o.o. ul. Szosa Baranowicka 23/1 15-521 Białystok - Zaścianki 2. Jednostka projektowa: Atelier ZETTA, ul. Suraska 2/11 15-422 Białystok 3. Zespół autorski: mgr inż. arch. Zenon Zabagło 4. Podstawa opracowania: a/ Umowa z Inwestorem. b/ Pozwolenie na budowę nr 39/2003 znak; UAN 7353/60/2003 z dn. 16.04.2003 r. c/ Decyzja zamienna pozwolenia na budowę znak; AR. 7351 Z – 9 / 2006 p z dn. 11.08.2006 r. d/ Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl (rejon Szosy Baranowickiej na odcinku Zaścianki) - Dz.U. Województwa Podlaskiego Nr 58 Poz. 981 z 2004 r. uchwała nr XVII/164/04 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 24.04.2004 r. e/ Materiały archiwalne. f/ Wizja lokalna w terenie i pomiary inwentaryzacyjne. g/ Projekt budowlany opracowany przez arch. Z. Zabagło, Atelier ZETTA z dn. 17.03.2003r. zatwierdzony pozwoleniem na budowę nr 39/2003. h/ Projekt budowlany opracowany przez arch. Z. Zabagło, Atelier ZETTA z dn. 14.06.2006r. zatwierdzony decyzją zamienną pozwolenia na budowę z dn. 27.07.2006 r. II. DANE LICZBOWE Powierzchnia użytkowa 1.064,46 m² Istniejący budynek 972,20 m² Proj. rozbudowa 95,26 m² Pomieszczenie ekspedycji 32,83 m² Pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m² Powierzchnia zabudowy 1.280,00 m² Istniejący budynek 1.194,00 m² Proj. rozbudowa 86,00 m² Kubatura 5.518,00 m³ Istniejący budynek 5.200,00 m³ Proj. rozbudowa 318,00 m³ III. PRZEDMIOT EKSPERTYZY Przedmiotowy budynek Zakładu Mięsnego „PELIKAN” znajduje się przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 w Zaściankach, gmina Supraśl przy dojeździe w pobliżu drogi krajowej prowadzącej z Białegostoku do granicy państwa w Bobrownikach. Budynek usytuowany jest na terenie obejmującym działki o numerach ewidencyjnych 17/12, 17/13, 17/22, 17/19 na wzniesieniu na poziomie około 160 m n.p.m.. Zwrócony jest swoją elewacją frontową /szczytową/ w kierunku południowym w stronę drogi dojazdowej. Występuje zagospodarowanie w dojazdy, place manewrowe, parkingi, infrastrukturę techniczną i istniejące ogrodzenie. Obiekt zakładu wykonany w konstrukcji szkieletowej stalowej jako 1-kondygnacyjny bez podpiwniczenia. IV. DANE DOT. ELEMENTÓW BUDOWLANO-KONSTRUKCYJNYCH FUNDAMENTY Istniejące fundamenty - żelbetowe. ŚCIANY Ściany zewnętrzne i wewnętrzne z płyt warstwowych licowanych blachą stalową powlekaną ze rdzeniem ze styropianu. DACH Dach dwuspadowy z dźwigarów w konstrukcji stalowej i drewnianej. POKRYCIE DACHU Dach z pokryciem z płyt warstwowych licowanych blachą stalową powlekaną ze rdzeniem ze styropianu. V. CHARAKTERYSTYKA PLANOWANEJ INWESTYCJI Planowany zakres zmian dotyczy rozbudowy o 1-kondygnacyjną część budynku zakładu mięsnego od jego wschodniej strony o część ekspedycji i konfekcjonowania. Projektuje się pomieszczenie ekspedycji o powierzchni użytkowej 32,83 m² oraz pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m². Część projektowaną przewiduje się w technologii szkieletowej stalowej (słupy, podciągi, płatwie). Ściany i dachy wykończone płytami jednowarstwowymi z rdzeniem z pianki PIR. VI. CEL EKSPERTYZY KONSTRUKCYJNEJ Celem niniejszej Ekspertyzy Technicznej Stanu Konstrukcji jest określenie stanu technicznego istniejących elementów budowlanych, w związku z planowaną inwestycją. Kryteria oceny i klasyfikacji stanu technicznego poszczególnych elem. konstrukcyjnych – wg poniższej tabeli: \| Stopień zniszczenia elementów \| Stan techniczny elementów \| \|-------------------------------\|---------------------------\| \| 0% ± 10% \| doskonały \| \| 11% ± 20% \| zadowalający \| \| 21% ± 40% \| średni \| \| 41% ± 60% \| zły \| \| Ponad 60% \| awaryjny \| VII. OPIS ZJAWISK BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM EKSPERTYZY W oparciu o wykonane oględziny i na podstawie inwentaryzacji architektonicznej, z uwzględnieniem programu prac budowlanych stwierdza się co następuje: Nie stwierdzono zjawisk zagrażających stanowi konstrukcji, w związku z planowanym zakresem robót. Ogólny stan techniczny przedmiotowych elementów budowlanych należy określić jako średni. VIII. WNIOSKI I ZALECENIA Zaleca się, aby w trakcie wykonywania robót budowlanych dokonać szczegółowego przeglądu technicznego każdego elementu budowlanego i w przypadku wystąpienia stanu gorszego niż w niniejszej opinii powiadomić nadzór autorski, co wynika z wyrywkowego zakresu odkrywek tej opinii, ponieważ budynek jest użytkowany. Podsumowując należy stwierdzić, że istniejące elementy budowlane budynku są w stanie technicznym średnim, umożliwiającym realizację planowanych robót budowlanych. Białystok, 26.02.2018 r. Opracował: Białystok, 26.02.2018 r. Dotyczy: PROJEKT BUDOWLANY - ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1, działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34, Jednostka ewid. 200209_5 Supraśl, Obręb ewid. 200209_5.00 15. Na podstawie art. 20 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity – Dz.U. z dn. 06.07.2017 r. poz. 1332) oświadczę się, że w/w projekt budowlany sporządzony został zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. AUTOR ARCHITEKTURY mgr inż. arch. Zenon W. Zabagło upr.proj. UAN.V-7342/3/65/93 członek DOiA nr DS-0850 SPRAWDZAJĄCY ARCHITEKTURY mgr inż. arch. Urszula Bednarz upr.proj. Bł/193/94 członek PD-0059 DECYZJA O STWIERDZENIU PRZYГОТОWANIA ZAWODOWEGO do pełnienia samodzielnnych funkcji technicznych w budownictwie Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1, § 4 ust. 1 i 2, § 7 i § 13 ust. 1 pkt. .............. lit. ............ rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46; zmiana Dz. U. Nr 69/91, poz. 299) stwierdza się, że: ZEON WITOLD ZABACŁO Obywatel(ka)............................................................................................................................... (imię i nazwisko) magister inżynier architekt (tytuł naukowy - zawodowy) urodzony(a) dnia 30 kwietnia 1965 r. w Wałbrzychu posiada przygotowanie zawodowe upoważniające do wykonywania samodzielnych funkcji.................. projektanta (rodzaj funkcji) w specjalności architektonicznej (rodzaj specjalności techniczno - budowlanej) w zakresie............................................................... (specializacja zawodowa) i jest upoważniony(a) do: 1- sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych wszelkich obiektów budowlanych, § 2 ust. 1 pkt. 1, 2- sporządzania projektów rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych w zakresie obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych, § 4 ust. 1 3- kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy oraz do oceniania i badania stanu technicznego obiektów budowlanych w specjalności architektonicznej i konstrukcyjno-budowlanej w budownictwie jednorodziinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m sześć. § 4 ust. 2 4- kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz kontrolowania stanu technicznego obiektów budowlanych w budownictwie jednorodziinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m sześć. § 7. Z up. WOJEWODY Stanisław Penderecz Główny Architekt Wojewódzki Dyrektor Wydziału (podpis i pieczęć) Dolnośląska Okręgowa Rada Izby Architektów RP zaświadcza, że: mgr inż. arch. Zenon Witold Zabagło posiadający kwalifikacje zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w specjalności architektonicznej i w zakresie posiadanych uprawnień nr UAN.V-7342/3/65/93, jest wpisany na listę członków Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem: DS-0850. Członek czynny od: 01-04-2002 r. Data i miejsce wygenerowania zaświadczenia: 28-06-2017 r. Wrocław. Zaświadczenie jest ważne do dnia: 30-06-2018 r. Podpisano elektronicznie w systemie informatycznym Izby Architektów RP przez: Zbigniew Maćków, Przewodniczący Okręgowej Rady Izby Architektów RP. Nr weryfikacyjny zaświadczenia: DS-0850-131C-63DY-F9B7-YA7F Dane zawarte w niniejszym zaświadczeniu można sprawdzić podając nr weryfikacyjny zaświadczenia w publicznym serwisie internetowym Izby Architektów: www.izbaarchitektow.pl lub kontaktując się bezpośrednio z właściwą Okręgową Izbą Architektów RP. Białystok, dnia 1994.11.24 URZĄD WOJEWÓDZKI w Białymstoku Wydział Urbanistyki Architektury i Nadzoru Budowlanego Nr BL/183/94 STWIERDZENIE PRZYGOTOWANIA ZAWODOWEGO do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie Na podstawie § 4 ust.1 i 2, §7 i §13 ust.1 pkt.1 – rezporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w dniu 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnego funkcji technicznych w budownictwie /Dz.U. nr 8 poz.16 z późn. zmianami/ stwierdza się, że: Pani Urszula Teofila Bednarz magister inżynier architekt urodz. dnia 14 marca 1962 r. w Białymstoku posiada przygotowanie zawodowe, upoważniające do wykonywania samo- dzielnej funkcji projektanta – w specjalności architektonicznej – Pani Urszula Teofila Bednarz jest upoważniony/na/ do: 1) sporządzania projektów w zakresie rozwiązań: a) architektonicznych wszelkich obiektów budowlanych, b) konstrukcyjno-budowlanych w zakresie obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. 2) do kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy, oraz ocenia- nia i badania stanu technicznego obiektów budowlanych w budownictwie jednorodzinnym zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m³ w zakresie objętym specjalnością techniczno budowlaną, w której może pełnić funkcję projektanta. Z uz. WOJEWODY DYREKTOR WYDZIAŁU Główny Architekt Województwa mgr inż. Arkadiusz Góra Podlaska Okręgowa Rada Izby Architektów RP zaświadcza, że: mgr inż. arch. Urszula Teofila Bednarz posiadająca kwalifikacje zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w specjalności architektonicznej i w zakresie posiadanych uprawnień nr Bł/193/94, jest wpisana na listę członków Podlaskiej Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem: PD-0059. Członek czynny od: 30-01-2002 r. Data i miejsce wygenerowania zaświadczenia: 16-01-2018 r. Białystok. Zaświadczenie jest ważne do dnia: 31-01-2019 r. Podpisano elektronicznie w systemie informatycznym Izby Architektów RP przez: Barbara Sarna, Przewodnicząca Okręgowej Rady Izby Architektów RP. Nr weryfikacyjny zaświadczenia: PD-0059-CDDC-Y13A-6D3D-F25Y Dane zawarte w niniejszym zaświadczeniu można sprawdzić podając nr weryfikacyjny zaświadczenia w publicznym serwisie internetowym Izby Architektów: www.izbaarchitektow.pl lub kontaktując się bezpośrednio z właściwą Okręgową Izbą Architektów RP. DECYZJA Na podstawie art.13 i 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89 z dnia 25.08.1994 roku, poz.414 z późn. zm.) w związku z art. 104 § 1 i 2 KPA, po rozpatrzeniu wniosku Pana Macieja Sawickiego z dnia 17.01.2000 r. na podstawie dokumentów stwierdzających wymagane wykształcenie oraz praktykę zawodową, oraz na podstawie pozytywnej oceny z egzaminu na uprawnienia budowlane złożonego przed powołaną przeze mnie komisją nadaje Panu MACIEJOWI SAWICKIEMU magistrowi inżynierowi w zakresie inżynierii środowiska specjalność: urządzenia sanitarne ur. 27 października 1969 r. w Białymstoku UPRAWNIENIA BUDOWLANE Nr ewid. BL/22/00 DO PROJEKTOWANIA W SPECJALNOŚCI INSTALACYJNEJ BEZ OGRANICZEŃ W ZAKRESIE SIECI, INSTALACJI I URZĄDZEŃ WODOCIĄGOWYCH, KANALIZACYJNYCH, CIEPLNYCH, WENTYLACYJNYCH I GAZOWYCH UZASADNIENIE W związku z potwierdzeniem przez Komisję egzaminacyjną powołaną przez Wojewodę Zarządzeniem z dnia 22 lutego 1999 r., posiadania przez Pana mgr inż. Macieja Sawickiego wymaganego prawem wykształcenia oraz praktyki zawodowej koniecznej do uzyskania uprawnień budowlanych w ww. specjalności i po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu na uprawnienia budowlane, orzeczone jak w sentencji. Od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji za pośrednictwem Wojewody Podlaskiego. Otrzymują: 1. Pan Maciej Sawicki Ul. Czysta 24 m 1 15-163 Białystok 2. Główny Inspektor Nadzoru Bud. mgr inż. Maciej Sawicki upr. bud. do projektowania bez ograniczeń w specjalności: sieci, instalacji i urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych cieplnych, wentylacyjnych i gazowych nr ewid. BL/22/00, -PDL/IS/1322/01 Za zgodność z oryginałem Zaświadczenie o numerze weryfikacyjnym: PDL-UHJ-4AJ-YGL * Pan Maciej Sawicki o numerze ewidencyjnym PDL/IS/1322/01 adres zamieszkania ul. Wiejska 70 m 18, 15-385 Białystok jest członkiem Podlaskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa i posiada wymagane ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Niniejsze zaświadczenie jest ważne od 2018-01-01 do 2018-12-31. Zaświadczenie zostało wygenerowane elektronicznie i opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w dniu 2017-12-14 roku przez: Andrzej Falkowski, Zastępca Przewodniczącego Rady Podlaskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. (Zgodnie art. 5 ust 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. 2001 Nr 130 poz. 1450) dane w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentom opatrzonym podpisami własnoręcznymi.) * Weryfikację poprawności danych w niniejszym zaświadczeniu można sprawdzić za pomocą numeru weryfikacyjnego zaświadczenia na stronie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa www.piib.org.pl lub kontaktując się z biurem właściwej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Białystok, dnia 1992.09.12 URZĄD WOJEWÓDZKI w Białymstoku Wydział Urbanistyki Architektury i Nadzoru Budowlanego Nr BL/138/92 STWIERDZENIE PRZYGOTOWANIA ZAWODOWEGO do pełnienia samodzielnnej funkcji technicznej w budownictwie Na podstawie §2 ust.1, §4 ust.2, §7 i §13 ust.1 pkt.4 l.d.-Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie /Dz.U. nr 8 poz.46 z późn. zmianami/ stwierdza się, że: Pan WOJCIECH JAN GRUDZIŃSKI --------------------------------- magister inżynier elektryk --------------------------------- urodz. dnia 29 maja 1963 r. w Białymstoku --------------------------------- posiada przygotowanie zawodowe, upoważniające do wykonywania samodzielnej funkcji projektanta - --------------------------------- instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji w specjalności --------------------------------- elektrycznych. Pan Wojciech Jan Grudziński --------------------------------- jest upoważniony/na/ do: 1/ sporządzania projektów sieci i instalacji elektrycznych. 2/ do kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów sieci i instalacji oraz oceniania i badania stanu technicznego sieci i instalacji elektrycznych - w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m³. [Signature] REKTOR WUZFU Gabinet Architektury Budownictwa Zaświadczenie o numerze weryfikacyjnym: PDL-YNI-FNH-AB6 * Pan Wojciech Grudziński o numerze ewidencyjnym PDL/IE/0416/01 adres zamieszkania ul. Wiejska 70, 16-010 Jurowce jest członkiem Podlaskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa i posiada wymagane ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Niniejsze zaświadczenie jest ważne od 2018-01-01 do 2018-12-31. Zaświadczenie zostało wygenerowane elektronicznie i opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w dniu 2017-12-19 roku przez: Waldemar Jasielczuk, Zastępca Przewodniczącego Rady Podlaskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. (Zgodnie art. 5 ust 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. 2001 Nr 130 poz. 1450) dane w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentom opatrzonym podpisami własnoręcznymi.) * Weryfikację poprawności danych w niniejszym zaświadczeniu można sprawdzić za pomocą numeru weryfikacyjnego zaświadczenia na stronie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa www.piib.org.pl lub kontaktując się z biurem właściwej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. UCHWAŁA NR XXXVIII/340/2013 RADY MIEJSKIEJ W SUPRAŚLU z dnia 30 października 2013 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Zaścianki - obszar na południe od Szosy Baranowickiej Na podstawie art. 18, ust. 2, pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, poz. 645) oraz art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266; z 2005 r. Nr 175, poz. 1462; z 2006 r. Nr 12, poz. 63; z 2007 r. Nr 75, poz. 493, Nr 80, poz. 541, Nr 191 poz. 1374; z 2008 r. Nr 237 poz. 1657; z 2009 r. Nr 1, poz. 3, Nr 115, poz. 967, Nr 157, poz. 1241; z 2011 r. Nr 163, poz. 981; z 2013 r. poz. 503) i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, poz. 951, poz. 1445; z 2013 r. poz. 21, poz. 405) - uchwala się, co następuje: DZIAŁ I – POSTANOWIENIA OGÓŁNE § 1. 1. Po stwierdzeniu że ustalenia planu nie naruszają ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Supraśl uchwalonym uchwałą Nr XXXVI/236/98 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 14.06.1998 r. uchwala się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części wsi Zaścianki - obszar na południe od Szosy Baranowickiej zwany dalej planem, składający się z ustaleń zawartych w niniejszej uchwale i rysunku planu. 2. Plan obejmuje obszar o powierzchni 100 ha, w granicach: złożonych z odcinków: od granicy administracyjnej gminy Białystok, po południowej stronie szosy Baranowickiej do południowej granicy obszaru kolejowego, po południowej granicy obszaru kolejowego do wsch. granicy dz. Nr geod. 182, po wsch. granicy działek Nr 182 i dz. Nr 53 do ul. Szlacheckiej, po południowej linii rozgraniczającej ul. Szlacheckiej do zach. granicy dz. Nr 52/8, po zach. granicy dz. Nr 52/8 przez dz. Nr 52/7 do ul. Rybackiej, po południowej linii rozgraniczającej ul. Rybackiej do ul. Zaścianki, po zachodniej granicy ul. Zaścianki do południowej granicy działki 1245/11, po południowej granicy działki 1245/11 do granicy administracyjnej gminy Białystok, po granicy administracyjnej gminy Białystok do Szosy Baranowickiej. 3. Przeznacza się: 0,4130 ha na cele nieleśne – ha gruntów leśnych na podstawie zgody Marszałka Województwa Podlaskiego (decyzja DMG.III.7151.4.2013 z dnia 19.02.2013 r.). 4. Integralną częścią niniejszej uchwali jest: 1) załącznik Nr 1 – stanowiący rysunek planu w skali 1:1000; 2) załącznik Nr 2 – zawierający rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu; 3) załącznik Nr 3 – przedstawiający sposób realizacji oraz zasady finansowania, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy. § 2. 1. Illekroć w przepisach niniejszej uchwały jest mowa bez bliższego określenia o: 1) publicznej infrastrukturze technicznej – należy przez to rozumieć sieci, urządzeń i obiekty służące realizacji celów publicznych w zakresie zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków i wód opadowych, energetyki, gazownictwa i telekomunikacji; 2) gminnej sieci infrastruktury technicznej – należy przez to rozumieć sieci infrastruktury technicznej będące własnością gminy, podmiotów od niej zależnych albo działających na podstawie zlecenia władz gminy; 3) strefie technicznej – należy przez to rozumieć obszar wokół sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej, w którym obowiązują ograniczenia użytkowania, zawarte w ustaleniach planu lub w przepisach odrębnych; 4) strefie ochronnej – należy przez to rozumieć obszar wokół określonych terenów lub obszarów, w którym obowiązują ograniczenia użytkowania, zawarte w ustaleniach planu lub w przepisach odrębnych; 5) liniach rozgraniczających – należy przez to rozumieć linie oddzielające tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania; 6) nieprzekraczalnych liniach zabudowy - należy przez to rozumieć linie, których nie mogą przekroczyć ściany budynków w kierunku ulicy lub sąsiedniego terenu, placu, strefy technicznej. nie dotyczy: dociepleń budynków istniejących, bram i podcieni, elementów zewnętrznych budynków takich jak np.: balkon, wykusz, klatka schodowa, wiatrolap, okap, zadaszenie, markiza oraz elementów tworzących fakturę zewnętrzną i wystrój elewacji – o maksymalnym wysięgu do 1,5 m poza ścianę zewnętrzną budynku. 7) stałych obowiązkowych liniach zabudowy - należy przez to rozumieć linie, wzdłuż których muszą być usytuowane ściany budynków od strony drogi publicznej, nie dotyczy: dociepleń budynków istniejących, bram i podcieni, elementów zewnętrznych budynków takich jak np.: balkon, wykusz, klatka schodowa, wiatrolap, okap, zadaszenie, markiza oraz elementów tworzących fakturę zewnętrzną i wystrój elewacji – o maksymalnym wysięgu do 1,5 m poza ścianę zewnętrzną budynku. 8) obiektach i urządzeniach budowlanych tworzących – należy przez to rozumieć obiekty i urządzenia ściśle związane z prawidłowym funkcjonowaniem zabudowy na terenie określonym liniami rozgraniczającymi, a w szczególności przyłącza i lokalne urządzenia infrastruktury technicznej, garaże, budynki gospodarcze, podjazdy, parkingi i obiekty małej architektury; 9) powierzchni zabudowy – należy przez to rozumieć łączną powierzchnię budynków zlokalizowanych na działce budowlanej lub terenie, na którym realizowana jest inwestycja, liczoną po największym obrysie ich ścian zewnętrznych w poziomie parteru; 10) przestrzeni ogólno dostępnej – należy przez to rozumieć przestrzeń dostępną dla wszystkich użytkowników bez ograniczeń; 11) terenie – należy przez to rozumieć obszar o określonym przeznaczeniu podstawowym, wyznaczony na rysunku planu liniami rozgraniczającymi; 12) uciążliwości – należy przez to rozumieć przekroczenie standardów jakości środowiska, w tym zjawiska lub stany utrudniające życie ludzi, a w szczególności: hałas, wibracje, zanieczyszczenie powietrza, zanieczyszczenie odpadami, odory, promieniowanie i inne przekraczające wielkości normowe określone w przepisach odrębnych; 13) usługach, zabudowie usługowej, usługach rzemieślniczych - należy przez to rozumieć obiekty służące zaspokajaniu potrzeb ludności w zakresie użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego w których nie wytwarza się dóbr materialnych na skalę przemysłową i które nie powodują stałej czy okresowej uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej i których ewentualna uciążliwość nie może wykracać poza granice działki na których są zlokalizowane; 14) usłudze w formie wbudowanej w budynek mieszkalny - należy przez to rozumieć budynek mieszkalny, w którym powierzchnia użytkowa usługi zawierać się będzie w przedziale od 0 do 30 % powierzchni użytkowej budynku; 15) powierzchni biologicznie czynnej – należy przez to rozumieć powierzchnię gruntu na podłożu naturalnym, zagospodarowaną zielenią lub wodą; 16) terenach podmokłych – należy przez to rozumieć silnie uwodnione tereny dolin rzecznych, o wysokim poziomie wód gruntowych, z glebami organicznymi i mineralno-organicznymi, pełniące funkcje retencyjne i tworzące lokalny korytarz ekologiczny, narażone na podtopienia wodami opadowymi i roztopowymi, nieprzydatne do celów budowlanych; 17) zieleni urządzoną – należy przez to rozumieć zieleń kształtową świadomie przez człowieka, przeznaczoną do rekreacji i wypoczynku (parki, zieleńce) lub towarzyszącą zabudowie, podnoszącą jej walory użytkowe i przestrzenne jako zieleń ozdobna, izolacyjna i użytkowa (np. sady i ogrody przydomowe), wzbogacona elementami małej architektury; 18) zieleni seminaturalnej – należy przez to rozumieć zieleń powstałą w wyniku sukcesji wtórnej, charakteryzującą się dużymi walorami przyrodniczymi; 19) malej retencji wodnej – należy przez to rozumieć zabiegi techniczne (realizacja małych zbiorników wodnych, jazów, zastawek itp.), jak również zabiegi nietechniczne (wprowadzanie zalesień, zadrzewień, roślinnych pasów ochronnych ochrona oczek wodnych, stawów wiejskich, mokradel itp.) - prowadzące do spowolnienia lub powstrzymania odpływu wody ze zlewni, przy jednoczesnym odtwarzaniu naturalnego krajobrazu; 20) renaturalizacji przyrodniczej cieków i zbiorników wodnych – należy przez to rozumieć działania mające na celu poprawę i odtworzenie pierwotnych cech ekosystemu wód poprzez zabiegi techniczne (m.in. nadanie meandrującego kształtu i obudowy biologicznej ciekom wodnym); 21) produkcji ogrodniczej – należy przez to rozumieć uprawy intensywne w szklarniach, tunelach foliowych lub uprawy terenowe z obiektami i urządzeniami budowlanymi towarzyszącymi. 2. Następujące oznaczenia graficzne na rysunku planu są ustaleniami obowiązującymi: a) linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach i zasadach zagospodarowania; b) symbole przeznaczenia terenów; c) nieprzekraczalne linie zabudowy. d) klasyfikacja dróg publicznych. 3. Pozostałe oznaczenia graficzne mają charakter informacyjny lub postulatywny. 4. Ustala się jedenaście jednostek urbanistycznych oznaczonych nr od 1 do 11 na, podstawie kontynuacji istniejącego zagospodarowania oraz na podstawie warunków krajobrazowych i fizjograficznych. 5. Poszczególnym terenom wyznaczonym na rysunku planu liniami rozgraniczającymi przypisuje się symbole cyfrowo-literowe, w których człon cyfrowy jest porządkowy (określający nr jednostki i Nr poszczególnego terenu), a człon literowy określa następujące przeznaczenie terenów: MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; U – tereny zabudowy usługowej przeznaczone do zabudowy obiektami służącymi zaspokajaniu potrzeb ludności w szczególności z zakresu użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego; M – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej. ZL – tereny lasów; R – tereny upraw rolniczych, ogrodniczych i użytków zielonych; KD – tereny dróg publicznych; KDW – tereny dróg wewnętrznych; DZIAŁ II – USTALENIANIE PLANU Rozdział 1 § 3. Ustala się następujące tereny wyodrębnione na rysunku planu linią rozgraniczającą i oznaczone symbolami: 1) 1.1 MN, U; 1.2 MN, U; 1.3 MN, U; 1.4 MN, U; 1.5 MN, U; 1.6 MN, U; 1.7 MN, U; 2.1 U, M; 2.2 U, M; 3.1 MN,U; 3.2 MN, U; 3.3 MNU, 3.4 MNU;; 4.1 MN; 4.2 MN, 4.3 MN; 4.4 MN; 4.5 MN; 5.1 MN,U; 6.1 MN; 6.2 MN, 6.3 MN, 6.4 MN, 6.5 MN; 7.1 MN; 7.2 MN; 8.1 MN; 9.1 U,M, 12.1 MN,U; 13.1 MN,U – tereny przeznaczone pod zabudowę; 2) KD-L – tereny pasów drogowych dróg publicznych klasy technicznej lokalnej; 3) KD-D – tereny pasów drogowych dróg publicznych klasy technicznej dojazdowej; 4) 10.1 R, 10.2 R, 10.3 R - tereny rolne i upraw ogrodniczych z dopuszczeniem zabudowy rolniczej; 5) 11.1 L; 11.2 L; 11.3 L; 11.4 L; 11.5 L - tereny lasów. § 4. Na terenach oznaczonych symbolem 1.1 MN, U; 1.2 MN, U; 1.3 MN, U; 1.4 MN, U; 1.5 MN, U; 1.6 MN, U; 1.7 MN, U ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług wbudowanych, zabudowy usługowej, produkcji ogrodniczej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących, b) istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowzroszonych, oraz zagospodarowania terenu; a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowzroszonych budynków i budowli wynoszą: - 8.0 m od krawężnika jezdni drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, od 3.0 do 7.0 m od linii rozgraniczającej drogi, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-D. Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi, - 10 m od granicy obszaru kolejowego, z tym że odległość od osi skrajnego toru nie może być mniejsza niż 20 m, jeżeli przepisy szczególne nie będą stanowiły inaczej lub nie zostanie uzyskane stosowne odstępstwo, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 40 % jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niżej niż 35 % powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, i) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 5. Na terenach oznaczonych symbolem 2.1 U, M; 2.2 U, M ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy usługowej, zabudowy mieszkaniowej, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących, b) istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowzroszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowzroszonych budynków i budowli wynoszą: - 8.0 m od krzewińca jezdni drogi, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, - 3.0 m od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-1D, - 10.0 m od linii rozgraniczającej drogi krajowej – ul. Baranowicka Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi, - 10 m od granicy obszaru kolejowego, z tym że odległość od osi skrajnego toru nie może być mniejsza niż 20 m, jeżeli przepisy szczególne nie będą stanowiły inaczej lub nie zostanie uzyskane stosowne odstępstwo, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 70 % jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niej niż 10 % powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 15 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, g) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4. Lokalizacja miejsc postojowych wyłącznie w granicach danej działki, h) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 6. Na terenach oznaczonych symbolem 3.1 MN,U; 3.2 MN, U; 3.3 MN, U; 3.4 MN, U ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług wbudowanych, zabudowy usługowej, produkcji ogrodniczej, wraz z zielenią urządzoną, obiektemi i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących. b) Istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowzroszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowzroszonych budynków i budowli wynoszą: - 6.0 od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-3D; KD-5D, - 4,0 i 6,0m zgodnie z rysunkiem planu od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-4D, - 5,0 od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-8D; KD-11D. Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi. b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją: do 35 % jej powierzchni na terenach 3,1 MN,U; 3,2 MN, U; do 45 % jej powierzchni na terenach 3,3 MN,U, 3,4 MN,U, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niżej niż 40 % powierzchni działki na terenach 3,1 MN,U; 3,2 MN, U; nie niżej niż 25 % powierzchni działki na terenach 3,3 MN,U; 3,4 MN, U, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4,5 m, g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, - na terenie oznaczonym symbolem 3,2 MN,U zapewnić połączenie drogami wewnętrznymi drogi oznaczonej symbolem KD-7D z drogą oznaczoną symbolem KD-3D, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, i) na terenie oznaczonym symbolem 3,3 MN, 3,4 MN dopuszcza się usytuowanie budynków gospodarczych po granicy z działkami sąsiednimi, j) dla terenów których mowa w ust. 1 o ustala się stawkę procentową, służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu w wysokości 30 % (słownie trzydzieści procent). § 7. Na terenach oznaczonych symbolem 4,1 MN; 4,2 MN, 4,3 MN; 4,4 MN; 4,5 MN, ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących, b) Istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 8,0 m od krawężnika jezdni, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, - 5,0 od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-7D; KD-8D. Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 35 % jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niej niż 35% powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, i) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 8. Na terenie oznaczonym symbolem 5.1 MN,U ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług wbudowanych, zabudowy usługowej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: 8.0 m od krawężnika jezdni drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 30% jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie mniej niż 45% powierzchni działki. Istniejący drzewostan zachować w maksymalnym stopniu nie kolidującym z projektowanym zagospodarowaniem terenu, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, i) dla terenów których mowa w ust. 1 o ustala się stawkę procentową, służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu w wysokości 30% (słownie trzydzieści procent). § 9. Na terenach oznaczonych symbolem 6.1 MN; 6.2 MN, 6.3 MN, 6.4 MN, 6.5 MN ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług wbudowanych, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących, b) istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowzroszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowzroszonych budynków i budowli wynoszą: - 8.0 m od krawężnika jezdni, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L oraz KD-02L, - 6.0 m m od linii rozgraniczającej, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-03L, - 6.0 m od linii rozgraniczającej, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-12D. Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi. b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 30 % powierzchni na terenach oznaczonych symbolem 6.1 MN; 6.2 MN, 6.3 MN, 6.4 MN; do 25 % powierzchni na terenie oznaczonym symbolem 6.5 MN, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niżej niż 40 % powierzchni działki na terenach oznaczonych symbolem 6.1 MN; 6.2 MN, 6.3 MN, 6.4 MN; nie niżej niż 50 % powierzchni działki na terenach oznaczonych symbolem 6.5 MN, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejscska postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § § 32 ust. 4, i) dla terenów których mowa w ust. 1 o ustala się stawkę procentową, służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu w wysokości 30 % (słownie trzydzieści procent). § 10. Na terenach oznaczonych symbolem 7.1 MN; 7.2 MN ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) zakazuje się realizacji: - realizacji budynków gospodarczych i garaży wolnostojących, b) dopuszcza się realizację budowli ogrodowych, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących zagospodarowaniu ogrodów; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 8,0 m od krawężnika jezdni, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-02L, - 6,0 m od linii rozgraniczającej, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-12D; KD-13D; KD-14D, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 25 % jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niej niż 50 % powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budowli ogrodowych i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 3,5 m, g) dachy w kolorze od barwy ceglastej do ciemnobrązowej, h) elewacje białe lub w kolorach jasnych, pastelowych, z dopuszczeniem akcentów w innych kolorach i materiałach, i) zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, j) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § § 32 ust. 4, k) dla terenów których mowa w ust. 1 o ustala się stawkę procentową, służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu w wysokości 30 % (słownie dwadzieścia procent). § 11. Na terenie oznaczonym symbolem 8.1 MN ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust 1: a) zakazuje się realizacji: - realizacji budynków gospodarczych i garaży wolnostojących, b) dopuszcza się realizację budowli ogrodowych, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących związanych z zagospodarowaniem ogrodów; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 6 m - od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-03L, - 5 m - od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-15D, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 25 % jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niej niż 50 % powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budowli ogrodowych i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 3,5 m, g) zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § § 32 ust. 4, i) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 12. Na terenie oznaczonym symbolem 9.1 U, MN, ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy usługowej, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących, b) wprowadza się obowiązek pasa zwartej zieleni izolacyjnej, z roślin wiecznie zielonych, o szerokości minimum 2,0 m, oddzielający obszar funkcji usługowej od obszaru z funkcją mieszkaniową; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 8,0 m od krawężnika jezdni, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, - 4,5 m; 6,0 m od linii roznaczającej, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-03L Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 45% jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niej niż 30% powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, g) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § § 32 ust. 4. Lokalizacja miejsc postojowych wyłącznie w granicach danej działki, h) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 13. Na terenach oznaczonych symbolem 10.1 R, 10.2 R, 10.3 R, ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny rolne użytkowane w zakresie produkcji ogrodniczej, upraw polowych i sadowniczych; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się zabudowę rolniczą mieszkaniową i gospodarczą związaną z produkcją rolną i ogrodniczą. Zakazuje się budowli i budynków związanych z produkcją hodowlaną. b) Istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 8.0 m od krawężnika jezdni drogi oznaczonej w planie symbolem KD-02L, - 6.0 m od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-03L, - 6.0 m od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-1D. Dopuszcza się rozbudowę, przebudowę budynków istniejących, zlokalizowanych przed nieprzekraczalną linią zabudowy pod warunkiem że rozbudowa nie przekroczy elewacji budynku zwróconej w stronę drogi, b) wysokość zabudowy mieszkaniowej do 10 m, c) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, d) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, e) zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, f) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, g) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 14. Na terenach 11.1 L, 11.2 L, 11.3 L, 11.4 L, 11.5 L, ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: a) tereny lasów użytkowane zgodnie z przepisami odrębnymi, b) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. § 15. Na terenach oznaczonych symbolem 12.1 MN, U ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej z zakresu zamieszkania zbiorowego, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 8.0 m od krawężnika jezdni, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 30 %, c) powierzchnia biologicznie czynna nie niżej niż 40 % powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, g) zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, i) dla terenu których mowa w ust. 1 o ustala się stawkę procentową, służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu w wysokości 30% (słownie dwadzieścia procent). § 16. Na terenach oznaczonych symbolem 13.1 MN,U ustala się: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej z zakresu zamieszkania zbiorowego, wraz z zielenią urządzoną, obiekta mi i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi; 2) Ustala się następujące warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1: a) dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących; 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowznoszonych, oraz zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: - 8.0 m od krawężnika jezdni, zgodnie z rysunkiem planu, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L, - 5.0 od linii rograniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-7D, b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 35% jej powierzchni, c) powierzchnia biologicznie czynna nie mniej niż 35% powierzchni działki, d) wysokość zabudowy do 10 m, e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45°, f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m, g) zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów, h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust. 4, i) dla terenów o których mowa w ust. 1 nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. Rozdział 2 Zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego § 17. Ustala się następujące zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: 1) funkcja usługowa nie może stwarzać uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej na działkach sąsiednich. Na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, na których ustalenia szczegółowe dopuszczają realizację zabudowy usługowej, funkcja usługowa nie może stwarzać uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej położonej na działkach sąsiednich; 2) na całym obszarze objętym planem zakazuje się realizacji: - usług pogrzebowych, - warsztatów mechanicznych z wyłączeniem terenu oznaczonego 9.1, warsztatów śluzarskich, komisów samochodowych, zakładów stolarskich, skałdowisk odpadów wtórnych, - hurtowni materiałów budowlanych, magazynów materiałów budowlanych, zakładów wyrobu materiałów budowlanych, zakładów kamieniarzyńskich, - reklam na budynkach o treści nie związanej z działalnością gospodarczą prowadzoną w tym budynku; 3) nowoprojektowana zabudowa na terenach 1.1 MN, U; 1.2 MN, U; 1.3 MN, U; 1.4 MN, U; 1.5 MN, U; 1.6 MN, U; 1.7 MN, U wzdłuż ulic Zaścianki i Kaszteleńskiej powinna nawiązywać do cech lokalnej tradycji budowlanej wyrosłej z tradycyjnej zabudowy wiejskiej; 4) na całym obszarze objętym planem zakazuje się stosowania pełnych ogrodzeń o wysokości ponad 1.5 m; 5) nieprzekraczalne linie zabudowy od dróg wewnętrznych i prywatnych dojazdów - 4.0 m od granicy drogi; 6) lokalizacja zabudowy na terenach o niekorzystnych warunkach gruntowo-wodnych, zwłaszcza na skraju dolin rzecznych, wymaga zastosowania odpowiednich rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych zapobiegających podtapianiu i podsąkaniu. Rozdział 3 Zasady ochrony środowiska i krajobrazu kulturowego § 18. Na obszarze objętym planem nie występują obiekty i obszary objęte prawną formą ochrony przyrody. § 19. Ustala się następujące zasady ochrony środowiska i krajobrazu kulturowego: 1. Wprowadza się zakaz: 1) hodowli zwierząt, na skalę przemysłową, (dopuszcza się hodowlę zwierząt na potrzeby własnego gospodarstwa domowego); 2) lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze znaczco oddziaływać na środowisko; 3) rolniczego wykorzystywania ścieków; 4) wysypywania, zasypywania i zakopywania odpadów; 2. Wyłącza się z zabudowy: 1) doliny cieków wodnych, stanowiące podstawowy układ przyrodniczy obszaru planu, pełniące ważną rolę hydrologiczną i biologiczną (obszary wyłączone z urbanizacji) w pasie o szerokości 20 m, po 10 m od osi cieku w obie strony; 2) doliny cieków wodnych, nie stanowiące podstawowego układu przyrodniczego obszaru planu, oznaczone na rysunku planu (obszary wyłączone z urbanizacji), w pasie o szerokości 6 m, po 3 m od osi cieku w obie strony; 3) w przypadku zmiany przebiegu cieku nie stanowiącego podstawowego układu przyrodniczego, wykonanej zgodnie z art. 37 ust. 4 ustaleń planu, od nowego przebiegu cieku należy zachować obszar wyłączony z urbanizacji jak w pkt 2. 3. Na terenach, o których mowa w ust. 2, 1) wprowadza się obowiązek: a) zachowania istniejących terenów dolinnych i podmokłych z naturalnymi siedliskami roślinności, jako elementów przestrzennych obszarów wchodzących w skład systemu przyrodniczego, b) utrzymania roślinności łąk i szuwarów przy ciekach i zbiornikach oraz lokalnych obniżeniach terenu, c) na terenach leśnych prowadzenia gospodarki leśnej zgodnie z przepisami odrębnymi; 2) wprowadza się zakaz: a) usuwania zadrzewień i zakrzewień śródpolnych wzdłuż cieków wodnych, z uwzględnieniem konserwacji urządzeń wodnych oraz zabiegów pielęgnacyjnych drzewostanu, b) wydobywania torfu i skamieniałości, c) zanieczyszczania ściekami; 3) ustala się obowiązek renaturalizacji przyrodniczej brzegów wód cieków, kanałów i zbiorników powierzchniowych na potrzeby małej retencji. 4. Na terenach przeznaczonych do urbanizacji ustala się: 1) na obszarach niezabudowanych wprowadza się zabudowę ekstensywną; 2) ogranicza się maksymalny teren możliwy do zabudowy wprowadzając linie zabudowy i wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej, w zależności od funkcji terenu i uwarunkowań przyrodniczych; 3) powierzchnię biologicznie czynną przeznacza się do zagospodarowania jako zieleń urządzoną towarzyszącą zabudowie w formie zieleni ozdobnej, izolacyjnej, rekreacyjnej lub użytkowej (np. sady i ogrody przydomowe); 4) sady i ogrody przydomowe, towarzyszące zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej oraz części działek znajdujące się od strony ogrodów należy zagospodarować wprowadzając nasadzenia tradycyjnych gatunków rodzimych. § 20. W zakresie ochrony przed hałasem, wibracjami i polami elektromagnetycznymi przyjmuje się dopuszczalne poziomy oddziaływania na środowisko w zależności od sposobu użytkowania ustalonego dla poszczególnych terenów zgodnie z przepisami odrębnymi. § 21. W zakresie ochrony środowiska wodnego wprowadza się obowiązek prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej, zgodnie z § 30. § 22. W zakresie gospodarki odpadami ustala się zagospodarowanie odpadów w oparciu o gminny program gospodarki odpadami realizowany przez wyspecjalizowane firmy. Rozdział 4 Zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej § 23. Na terenie objętym ustaleniami planu nie występują obiekty zabytkowe oraz obszary ochrony wpisane do rejestru zabytków. § 24. Na terenie objętym ustaleniami planu nie występują stanowiska archeologiczne. § 25. Na obszarze objętym planem znajdują się następujące obiekty posiadające charakter tradycyjnej zabudowy wiejskiej świadczące o dotychczasowym rozwoju przestrzennym: a) ul. Kasztelańska: - dom nr 1, mur., pocz. XX w., - dom nr 5 drew., lata 20 XX w., - dom nr 11, drew., tynkowany, lata 20 XX w., b) ul. Zaścianki: - krzyż przy domu nr 8, drew. 1862 rok, - dom nr 8 gliniano-drewniany, pocz. XX wieku wraz z bud. Gosp., drew., lata 20 XX w., - dom nr 11, mur., 1907, - krzyż przy domu nr 11 znajdujący się w liniach rozgraniczających ulicy, mur 1901 r., - dom nr 13, pocz. XX wieku, wraz z zabudową gosp. drew. lata 20 XX w., - dom nr 18, drew. pocz. XX w., - dom nr 19 B, drew., lata 20 XX w., - dom nr 22, mur., koniec XIX w., - dom nr 45, drew., pocz. XX w., - dom nr 46, mur., pocz. XX w., - dom nr 54, drew., l. 20 XX w., - dom nr 56, drew. l. 30 XX w., - dom nr 58, drew. l., 20 XX w., - dom nr 61, drew., l. 20 XX w. § 26. Zaleca się, przy realizacji nowej zabudowy na działce na której znajduje się budynek wymieniony w § 21 oraz na działkach bezpośrednio sąsiadujących, dostosowanie nowej zabudowy w zakresie jej gabarytów, formy architektonicznej, rozwiązań materialowych i elewacyjnych do budynków charakteryzujących tradycyjnym wymienionych w § 21. Rozdział 5 Wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych § 27. Przestrzeniami publicznymi są: 1) ulice lokalne i dojazdowe. § 28. Istniejące w liniach rozgraniczających ulic krzyże, dopuszcza się do pozostawienia jako elementy kultu religijnego. § 29. Dopuszcza się zaliczenie dróg wewnętrznych do terenu stanowiącego przestrzeń publiczną i przekazania jej na rzecz gminy w drodze porozumienia między gminą a właścicielami terenu. § 30. W pasie drogowym ulic, może być lokalizowane uzbrojenie techniczne niezwiązane z bezpośrednią obsługą drogi. Realizacja nośników reklamy w pasie drogowym wymaga zgody zarządcy drogi. Rozdział 6 Granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów § 31. Na obszarze objętym ustaleniami planu nie występują tereny lub obiekty podlegające ochronie, ustalone na podstawie odrębnych przepisów, w tym tereny górnicze, a także narażone na niebezpieczeństwo powodzi oraz zagrożone osuwaniem się mas ziemnych. Rozdział 7 Szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym § 32. Nie wyznacza się trenów objętych procedurą scalenia i podziału nieruchomości. § 33. Ustala się następujące zasady podziału terenu: 1) Podział nieruchomości powinien następować w celu wydzielenia działki budowlanej, korekty granic istniejących działek budowlanych, lub w celu wydzielenia dróg wewnętrznych; 2) Parametry wydzielanych działek budowlanych powinny umożliwiać realizację zabudowy, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz z ustalonymi w planie przeznaczeniem terenu, warunkami zabudowy i zagospodarowaniem terenu; 3) Parametry wydzielanych dróg wewnętrznych powinny umożliwiać zapewnienie dojść i dojazdów do działek budowlanych zgodnie z obowiązującymi przepisami; 4) Linie rozgraniczające tereny, z pominięciem terenów publicznych, nie stanowią podstawy do przeprowadzenia obligatoryjnego podziału w miejscu ich przebiegu; 5) Postulowane na rysunku planu granice podziałów terenów nie są obligatoryjne. Mogą stanowić zasadę podziału. Na rysunku planu wnieśono tylko postulowane linie podziałów terenów w tym przebieg dróg wewnętrznych o które wnioskowali właściciele działek; 6) Zakazuje się podziałów działek skutkujących brakiem zapewnienia obsługi komunikacyjnej działek powstałych po podziale, lub zablokowaniem obsługi w zakresie dojazdu działek sąsiednich. Rozdział 8 Szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy § 34. Nie ustala się szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy. § 35. Jeżeli przepisy szczególne nie będą stanowiły inaczej lub nie zostanie uzyskane stosowne odstępstwo, przy zabudowie i zagospodarowaniu strefy ochronnej obszaru kolejowego należy uwzględnić następujące wymagania: 1) budowle i budynki lokalizować w odległości nie mniejszej niż 10 m od granicy obszaru kolejowego, z tym że odległość ta od osi skrajnego toru nie może być mniejsza niż 20 m; 2) drzewa i krzewy lokalizować w odległości nie mniejszej niż 15 m od skrajnego toru; 3) roboty ziemne wykonywać w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy obszaru kolejowego; 4) roboty ziemne wykonywane w odległości od 4 do 20 m od granicy obszaru kolejowego każdorazowo uzgodnić z zarządcą infrastruktury kolejowej. Rozdział 9 Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji § 36. 1. Ustala się obsługę komunikacyjną ulicami układu obsługującego: a) ulicami lokalnymi: ul. Zaścianki KD-01L, ul. Szlachecka KD-02L, ul. Rybacka KD-03L, b) ulicami dojazdowymi: ul. KD-1D - ul. Kasztelańska, ul. KD-2D, ul. KD-3D - ul. Soplicy, ul. KD-4D, ul. KD-5D- ul. Szklarniowa, ul. KD-6D, ul. KD-7D - ul. Marcina, ul. Konrada, ul. KD-8D - ul. Pana Tadeusza, ul. KD-9D, ul. KD-10D, ul. KD-11D - ul. Wojskiego, ul. KD-12D - ul. Projektowana, ul. KD-13D- ul. Ziemiańska (Zaulek Zaściański), ul. KD-14D - ul. Projektowana, ul. KD-15D. 2. Ustala się następujące parametry ulic: a) ul. Zaścianki KD-01L - ulica lokalna, istniejąca o szerokości w liniach rozgraniczających ulicy od 9.0 m do 12,0 m zgodnie z rysunkiem planu, z jezdnią 1x2 pasy ruchu; b) ul. Szlachecka KD-02L - ulica lokalna, istniejąca, poszerzana o szerokości w liniach rozgraniczających ulicy 12,0 m zgodnie z rysunkiem planu, z jezdnią 1x2 pasy ruchu; c) ul. Rybacka KD-03L - ulica lokalna, istniejąca o szerokości w liniach rozgraniczających ulicy zgodnie z rysunkiem planu, z jezdnią 1x2 pasy ruchu, w przekroju ulicy ścieżka rowerowa; d) ul. KD-1D- ul. Kasztelańska, ul. KD-2D, ul. KD-3D -ul. Soplicy, ul. KD-4D, ul. KD-5D- ul. Szklarniowa, ul. KD-6D, ul. KD-7D-ul. Marcina, ul. Konrada, ul. KD-8D- ul. Pana Tadeusza, ul. KD-9D, ul. KD-10D, ul. KD-11D- ul. Wojskiego, ul. KD-15D - ulice dojazdowe, istniejące o szerokości w liniach rozgraniczających ulicy zgodnie z rysunkiem planu, z jezdnią 1x2 pasy ruchu. Do ulicy Pana Tadeusza dopuszcza się włączenie nowoprojektowanych w obszarze miasta Białystok. ulic klasy technicznej lokalnej i dojazdowej; e) ul. KD-13D- ul. Ziemiańska (Zaulek Zaściański), - ulica dojazdowa, istniejąca, o szerokości w liniach rozgraniczających ulicy 6.0 m -10.0 m zgodnie z rysunkiem planu, z jezdnią 1x2 pasy ruchu, f) ul. KD-12D- ul. Projektowana, ul. KD-14D - ul. Projektowana - ulice dojazdowe projektowane o szerokości w liniach rozgraniczających ulicy 10.0 m zgodnie z rysunkiem planu, z jezdnią 1x2 pasy ruchu, g) drogi wewnętrzne, istniejące i projektowane o szerokości w liniach rozgraniczających do 10,0 m. 3. Obsługa komunikacyjna działek budowlanych w oparciu o ulice istniejące i projektowane oraz drogi wewnętrzne lub z ustanowieniem służebności dojazdów. 4. Należy przewidzieć miejsca postojowe wg następujących minimalnych wskaźników: a) handel - 18 miejsc postojowych na 1000 m² powierzchni sprzedaży w obiektach handlowych, b) administracja - 14 miejsc postojowych na 1000 m² powierzchni biurowej, c) gastronomia - 10 miejsc postojowych na 100 miejsc konsumpcyjnych, d) hotele, obiekty zamieszkania zbiorowego - 20 miejsc postojowych na 100 miejsc noclegowych, e) usługi inne niż wymienione w pkt. a-d - 12 miejsc postojowych na 1000 m² powierzchni użytkowej, f) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna - 1 miejsce postojowe lub 1 garaż na mieszkanie, g) dodatkowo w usługach wymienionych w punktach 1-5 należy przewidzieć - 15 miejsc postojowych na 100 osób zatrudnionych, h) Miejsca postojowe dla zatrudnionego personelu oraz dla samochodów dostawczych należy przewidzieć na własnym terenie, miejsca postojowe dla klientów mogą być częściowo lokalizowane w liniach rozgraniczających ulic, na zasadach uzgodnionych z zarządcą drogi. 5. Przy zagospodarowaniu ulic należy dodatkowo uwzględnić: a) przebieg infrastruktury technicznej, zgodnie z rozrządem przedstawionym na rysunku planu, b) nasadzenie drzew i krzewów w miejscach wolnych od infrastruktury technicznej, c) ujednolicony system oznakowania ulic. Rozdział 10 Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej § 37. 1. Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej ustalone w planie obowiązują w odniesieniu do publicznej infrastruktury technicznej oraz infrastruktury technicznej zlokalizowanej na terenach publicznych. 2. Ustala się doprowadzenie wody, energii, gazu oraz odprowadzenia ścieków i wód opadowych przy wykorzystaniu istniejących i projektowanych sieci i urządzeń, zgodnie z ustaleniami planu (tekstem i schematami na rysunku planu) i warunkami szczegółowymi określonymi przez właścicieli sieci. 3. Ustala się lokalizację publicznej infrastruktury technicznej na terenach publicznych i na terenach przewidzianych pod lokalizację infrastruktury – zgodnie z zasadami rozrządu sieci infrastruktury technicznej. W przypadku braku możliwości lokalizacji na terenie wskazanym na rysunku planu – dopuszcza się lokalizację infrastruktury na innych terenach. 4. Dopuszcza się zmianę ustalonych w planie zasad rozrządu sieci gminnych, pod warunkiem uwzględnienia wszystkich rodzajów sieci planowanych do realizacji, zgodnie z rysunkiem planu. 5. Dopuszcza się lokalizację infrastruktury technicznej nieuwzględnionej w rozrządzie, pod warunkiem opracowania nowych zasad rozrządu i zachowania priorytetu lokalizacji publicznej infrastruktury technicznej przedstawionej na rysunku planu. 6. Parametry techniczne projektowanej publicznej infrastruktury technicznej należy dostosować do przewidywanego pełnego zainwestowania w obszarze objętym ustaleniami planu, z uwzględnieniem przewidywanych potrzeb przesyłu mediów w obszarze obsługiwany przez tę infrastrukturę (np. zlewni, obszaru zasilania). § 38. 1. Ustala się następujące strefy techniczne wzdłuż publicznych sieci infrastruktury: 1) dla sieci wodociągowej (od osi sieci): a) o średnicy od Dn 100 do Dn 300 włącznie – 2,0 m, b) o średnicy większej od Dn 300 – 4,0 m; 2) dla sieci kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej (od osi sieci): a) o średnicy od Dn 200 do Dn 300 włącznie – 2,0 m, b) o średnicy od Dn 300 do Dn 400 włącznie – 3,0 m, c) o średnicy większej od Dn 400 – 4,0 m; 3) dla gazociągów, kabli energetycznych, telekomunikacyjnych i innych - zgodnie z przepisami odrębnymi. 2. Strefy techniczne, o których mowa w ust. 1, należy zagospodarować w sposób umożliwiający zapewnienie służebności dostępu w celu prowadzenie robót budowlanych i remontów sieci. 3. W strefach technicznych, o których mowa w ust. 1, dopuszcza się, w uzgodnieniu z właścicielem sieci, lokalizację obiektów budowlanych, pod warunkiem zastosowania rozwiązań technicznych gwarantujących bezpieczne użytkowanie sieci i bezpieczną budowę oraz użytkowanie lokalizowanego obiektu. § 39. 1. W zakresie zaopatrzenia w wodę: 1) ustala się: a) źródłem zaopatrzenia w wodę będzie publiczna sieć wodociągowa, zgodnie z poniższymi zasadami, b) bezpośrednie zasilanie w wodę z istniejącej sieci wodociągowej w ulicy 1KD-Z oraz z istniejących i projektowanych rozdzielczych gminnych sieci wodociągowych; 2) dopuszcza się: a) zaopatrzenie w wodę z innych systemów wodociągowych, spełniających warunki określone w przepisach odrębnych w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, b) korzystanie z własnych ujęć wody, zgodnie z przepisami odrębnymi w zakresie prawa wodnego. § 40. 1. W zakresie odprowadzenia ścieków sanitarnych: 1) ustala się odbiornikiem ścieków będzie publiczna sieć kanalizacji sanitarnej, zgodnie z poniższymi zasadami; 2) dopuszcza się odprowadzenie ścieków do: a) do kanałów sanitarnych w ulicy 1KD-Z oraz do istniejących i projektowanych publicznych sieci kanalizacji sanitarnej; b) innych systemów kanalizacji sanitarnej, spełniających warunki w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków określone w przepisach odrębnych, c) indywidualnych lub grupowych systemów oczyszczania ścieków, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach odrębnych w zakresie zbiorowego odprowadzenia ścieków, d) zbiorników bezodpływowych, tylko w okresie przejściowym – do czasu powstania możliwości przyłączenia do publicznej sieci kanalizacji sanitarnej. 2. Indywidualne budowle do gromadzenia i oczyszczania ścieków należy lokalizować na terenach przeznaczonych do zabudowy, a na działkach sąsiadujących z terenami podmokłymi dolin rzecznych – poza obszarem wyłączonym z urbanizacji 3. Zabrania się lokalizacji zbiorników bezodpływowych na terenach zalewowych, gruntach nienośnych lub w sposób stwarzający możliwość zanieczyszczenia gruntu i wód gruntowych. § 41. W zakresie odprowadzenia wód opadowych: 1) ustala się, że podstawowym odbiornikiem wód opadowych jest grunt zgodnie z poniższymi zasadami: a) wody opadowe przed odprowadzeniem należy retencjonować w miejscu ich powstawania na zasadach określonych w przepisach odrębnych prawa wodnego i przeciwpowodziowego, b) wody opadowe o małym stopniu zanieczyszczenia z terenów zieleni urządzonej, ciągów pieszych, dachów i powierzchni utwardzonych w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej oraz innych powierzchni nie zanieczyszczonych – (układ czysty) należy odprowadzać do gruntu, c) zanieczyszczone wody opadowe i roztopowe z terenów dróg, powierzchni utwardzonych w zabudowie zagrodowej oraz z powierzchni utwardzonych na terenach oznaczonych w rysunku planu symbolami 2.1UM, 2.2UM, 9.1UMN i innych obszarów zanieczyszczonych – (układ brudny) należy odprowadzać do gruntu wyłącznie po uprzednim oczyszczeniu w stopniu określonym w przepisach odrębnych prawa wodnego. 2) dopuszcza się odprowadzenie nadmiaru wód opadowych, które nie zostały odprowadzone do gruntu: a) bezpośrednio do zbiorników i cieków wodnych, pod warunkiem oczyszczenia zanieczyszczonych wód opadowych zgodnie z ustaleniami pkt 1, lit. c, b) do istniejącej i projektowanej publicznej kanalizacji deszczowej w sąsiednich ulicach, c) do innych systemów odprowadzenia wód opadowych, spełniających warunki określone w przepisach prawa wodnego. 3. Ustala się obowiązek modernizacji i udrożnienia rowów melioracyjnych (przez właścicieli gruntów przez które ciek przebiega) i cieków w zakresie niezbędnym do odprowadzenia wód opadowych. 4. Na odcinkach cieków i rowów, niestanowiących podstawowego układu przyrodniczego, w przypadku ich przebiegu przez grunty przeznaczone pod zabudowę dopuszcza się zmianę ich przebiegu i ujęcie w kanale lub zasypanie części obniżenia wzdłuż cieku, pod warunkiem zapewnienia przepustowości określonej dla deszczu stuletniego zgodnie z przepisami odrębnymi prawa wodnego. 5. Na terenach, gdzie wykonanie kanalizacji deszczowej nie będzie możliwe ze względu na małe zagłębień odbiorników wód opadowych, dopuszcza się stosowanie rowów, odwodnień liniowych lub odprowadzenie wód powierzchniowo. § 42. W zakresie zaopatrzenia w energię cieplną: 1) ustala się, że źródłem zaopatrzenia w energię cieplną będą indywidualne lub lokalne źródła ciepła; 2) dopuszcza się: a) stosowanie źródeł ciepła wykorzystujących energię z procesu spalania paliw z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z przepisów odrębnych w zakresie ochrony powietrza atmosferycznego, b) stosowanie lokalnych lub indywidualnych źródeł energii wytwarzanej w procesach odzyskiwania energii (solarnej, gruntowej, wodnej lub zawartej w innych nośnikach). § 43. W zakresie zaopatrzenia w gaz ziemny: 1) ustala się, że źródłem zaopatrzenia w gaz będzie istniejąca i projektowana gazowa sieć średniego ciśnienia, zasilana z istniejącej stacji redukcyjno-pomiarowej I stopnia zlokalizowanej poza obszarem planu, zgodnie z poniższymi zasadami: 2) dopuszcza się: a) bezpośrednie doprowadzenie gazu z istniejącej i projektowanej sieci gazowej średniego ciśnienia w sąsiadujących ulicach, b) doprowadzenie gazu z innych systemów, spełniających warunki w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w gaz, określone w przepisach odrębnych, c) stosowanie zbiorników paliw gazowych na zasadach określonych w przepisach odrębnych. § 44. Zasilanie terenu objętego granicami planu w energię elektryczną planuje się z istniejących, oraz projektowanych stacji transformatorowo – rozdzielczych 15/04kV. Bezpośrednia dostawa energii elektrycznej do odbiorców liniami kablowymi i napowietrznymi niskiego napięcia: a) Istniejące linie napowietrzne niskiego napięcia, kolidujące z planowanym zagospodarowaniem na terenie zabudowy mieszkaniowej i usługowym, wg rysunku planu, przeznacza się docelowo do przebudowy oraz zastąpienia ich liniami kablowymi. Docelowa likwidacja linii według występujących potrzeb w zagospodarowywaniu terenów. Potrzebę, możliwości i ewentualny sposób likwidacji linii przy lokalizacji wszelkich obiektów budowlanych na działkach, uzgodnić z właścicielem linii na etapie sporządzania projektu zagospodarowania działki, b) Ustala się strefę ochronną w postaci elektroenergetycznego pasa technologicznego wzdłuż linii napowietrznej niskiego napięcia (nn -0,4 kV) o szerokości wyznaczonej w granicach po 3 m w obie strony od skrajnego przewodu linii. Ustala się strefę ochronną w postaci elektroenergetycznego pasa technologicznego wzdłuż linii napowietrznej średniego napięcia (SN-15kV) o szerokości wyznaczonej w granicach po 5 m w obie strony od skrajnego przewodu linii, c) W pasie technologicznym linii nn i SN określonym w pkt b nie należy lokalizować budynków mieszkalnych lub innych przeznaczonych na stały pobyt ludzi, d) Dopuszcza się, w indywidualnych, uzasadnionych przypadkach, odstępstwo od ustalenia zawartego w pkt d, pod warunkiem spełnienia obowiązujących przepisów szczegółowych i normy dotyczących: budowy obiektów w sąsiedztwie linii elektroenergetycznych, eksploatacji linii elektroenergetycznych, przebywania ludzi w sąsiedztwie linii elektroenergetycznych w aspekcie stref ochronnych od elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego, itp. oraz uzgodnić w/w lokalizację z właścicielem linii, e) Ustala się strefę ochronną w postaci elektroenergetycznego pasa technologicznego wzdłuż istniejącej linii napowietrznej 110 kV o szerokości 40 m, wyznaczonej w granicach po 20 m w obie strony od osi linii, f) W pasie technologicznym linii 110 kV określonym w pkt e nie należy lokalizować budynków mieszkalnych lub innych przeznaczonych na stały pobyt ludzi, g) dopuszcza się, w indywidualnych, uzasadnionych przypadkach, odstępstwo od ustalenia zawartego w pkt f pod warunkiem spełnienia obowiązujących przepisów szczegółowych i normy dotyczących: budowy obiektów w sąsiedztwie linii elektroenergetycznych, eksploatacji linii elektroenergetycznych, przebywania ludzi w sąsiedztwie linii elektroenergetycznych w aspekcie stref ochronnych od elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego, itp. oraz uzgodnić w/w lokalizację z właścicielem linii, h) ustala się lokalizację projektowanych stacji transformatorowych 15/0,4 kV na całym obszarze objętym planem z wyłączeniem dolin cieków wodnych, stanowiących podstawowy układ przyrodniczy obszaru planu, i) ustala się lokalizację projektowanych sieci elektroenergetycznych na całym obszarze objętym planem, j) ustala się obsługę odbiorców telefonii stacjonarnej w oparciu o istniejące centrale telefoniczne oraz centrale projektowane za pośrednictwem istniejącej i projektowanej magistralnej sieci kanalizacji telefonicznej oraz rozdzielczej sieci kanalizacji kablowej i kabli napowietrznych i doziemnych. § 45. Ustala się zapewnienie usług teletechnicznych bezprzewodowych poprzez istniejące i projektowane stacje bazowe telefonii cyfrowej oraz sieci internetowej. Rozdział 11 Sposoby i terminy tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów § 46. Nie ustala się sposobu i terminów tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów oraz rozpoczęcia robót budowlanych na poszczególnych terenach. Rozdział 12 Obrona Cywilna § 47. Ustala się następujące przedsięwzięcia z zakresu OC: 1) w projektowanych budynkach z zakresu użyteczności publicznej o ilości pracowników przekraczających 15 osób i budynkach z zakresu zamieszkania zbiorowego przeznaczonych na pobyt ponad 15 osób, należy przewidzieć przystosowanie części obiektu na ukrycie lub zapewnić lokalizację ukryć na terenach przyległych do budynków. Ukrycia będą wykonywane w okresie podwyższonej gotowości obronnej Państwa; 2) stacja transformatorowe dostosowane do systemu wygaszania oświetlenia zewnętrznego; 3) lokalizacja awaryjnej studni wody pitnej przewidziana jest na terenach sąsiednich w odległości nie przekraczającej 800 m. DZIAŁ III – PRZEPISY KOŃCOWE § 48. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Supraśla. § 49. Uchwała wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego. Przewodniczący Rady Wojciech Filonowicz MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO cz. WSI ZAŚCIANKI rejon na południe od Szosy Baranowickiej skala 1:2000 objaśnienia użytych oznaczeń ZAŁĄCZNIK Nr 1 do uchwały Nr XXXVIII/340/2013 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 30 października 2013 r. MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO cz. WSI ZAŚCIANKI rejon na południe od Szosy Baranowickiej skala 1:2000 objaśnienia użytych oznaczeń Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu ZARZĄDZENIE NR 0050/343/2013 BURMISTRZA SUPRAŚLA z dnia 31 maja 2013 r. w sprawie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl części wsi Zaścianki - obszar na południe od szosy Baranowickiej Na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 159 z późn. zmianami) w związku z art. 17 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zmianami) zarządzam, co następuje: § 1. Uwzględnia się w całości uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl w rejonie wsi Zaścianki i Grabówka wniesione przez: 1) Pana Jacka Kowalewicza, 15-521 Białystok Zaścianki ul. Zaścianki 34, właściciela działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/2 położonej przy ul Zaścianki – wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 6.3 MN lokalizację usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego- „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielem; 2) Panię Martę Kowalewicz-Salej, 15-521 Białystok Zaścianki ul. Zaścianki 32, właścicielskiej działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/98 położonej przy ul Marcina oraz współwłaściciela działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/97 położonej przy ul Marcina – wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 4.1 MN lokalizację usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego- „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielką; 3) Pana Jacka Kowalewicza, 15-521 Białystok Zaścianki ul. Zaścianki 34, właściciela działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/99 położonej przy ul Marcina oraz współwłaściciela działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/97 położonej przy ul Marcina – wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 4.1 MN lokalizację usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego- „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielem; 4) Pana Grzegorza Kowalewicza, 15-521 Białystok Zaścianki ul. Zaścianki 28, właściciela działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/100 położonej przy ul Marcina oraz współwłaściciela działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/97 położonej przy ul Marcina – wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 4.1 MN lokalizację usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego- „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielem; 5) Pana Adama Skrodkiego, 15-554 Białystok, ul. Baranowicka 69/1, właściciela działek ozn. nr ewid. geod. gr. 97/1 i 93 położonych przy ul Zaścianki 3 i 5 które w projekcie planu przeznaczane są tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług wbudowanych, zabudowy usługowej, produkcji ogrodniczej, wraz z zielenią urządzoną, obiektemi i urządzeniami towarzyszącymi oznaczonymi na rysunku planu symbolem 1.4 MN,U, - wniosek o dokonanie zmiany przeznaczającej działki o nr ewid. geod. 97/1 i 93 pod zabudowę usługową oraz tereny zabudowy usługowej, zabudowy mieszkaniowej, wraz z obiektemi i urządzeniami towarzyszącymi, poprzez włączenie działek do terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 2.2 U,M. 6) Uzasadnienie uwzględnienia uwag określonych w ustępie 1-5 zawiera załącznik nr 1 do niniejszego zarządzenia. § 2. Uwzględnia się w części uwagę do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy Supraśl w rejonie wsi Zaścianki i Grabówka wniesioną przez: 1) Panią Agnieszkę Zieziuła, 15-521 Zaścianki, ul. Rybacka 39, właścicielkę działki ozn. nr ewid. geod. gr. 52/7 położonej przy ul Szlacheckiej która w projekcie planu przeznaczana jest pod kontynuację istniejącego zagospodarowania tj. tereny rolne użytkowane w zakresie produkcji ogrodniczej, upraw polowych i sadowniczych z dopuszczeniem zabudowy rolniczej mieszkaniowej i gospodarczej związanej z produkcją rolną i ogrodniczą oraz z zakazem realizacji budowli i budynków związanych z produkcją hodowlaną - wniosek aby działkę w całości przeznaczyć pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną; 2. Uzasadnienie uwzględnienia w części uwag określonych w ust. 1 zawiera załącznik Nr 2 do niniejszego zarządzenia. § 3. Stwierdza się, że nie zachodzi konieczność ponawiania uzgodnień projektu planu oraz jego ponownego wyłożenia do publicznego wglądu. § 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia. Uzasadnienie uwzględnienia w całości uwag określonych w § 1 ust. 1 - 5 zarządzenia. 1) Pan Jacek Kowalewicz, 15-521 Białystok Zaścianki ul. Zaścianki 34, właściciel działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/2 położonej przy ul Zaścianki, złożył wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 6.3 MN lokalizacji usług nieuchaciłowych z zakresu zamieszkania zbiorowego- „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielem. Sposób rozstrzygnięcia uwag: Uwagę uwzględniono w całości. Uzasadnienie: Działka będąca przedmiotem uwagi ozn. nr ewid. geod. gr. 61/2, położona jest na obszarach częściowo zabudowanych zabudową mieszkaniową jednorodzinną i dlatego w projekcie planu przesmoczona jest pod kontynuację tej funkcji. W planie ustalone - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzimej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi z dopuszczeniem realizacji garaży i budynków gospodarczych, wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących. Istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle, których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie, pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy. Wnioskowany rodzaj zabudowy usługi z zakresu zamieszkania zbiorowego- „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” nie będzie kolidować z istniejącą i projektowaną zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Dlatego postanowiono w granicach wnioskowanej działki dopuścić zabudowę z zakresu zamieszkania zbiorowego poprzez wydzielenie w planie odrębnego terenu oznaczonego symbolem 12.1 MN,U z następującymi ustaleniami szczegółowymi dotyczącymi przeznaczenia terenów: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej z zakresu zamieszkania zbiorowego, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi. 2) Warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów: dopuszcza się realizację garaży i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących. Pozostałe ustalenia w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy pozostawia się identyczne jak na terenie obok ozn. na rysunku planu 6.1 MN; 6.2 MN, 6.3 MN, 6.4 MN, 6.5 MN tj: a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowznoszonych budynków i budowli wynoszą: -8.0 m od krawędzi jezdni, drogi oznaczonej w planie symbolem KD-01L b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 30% c) powierzchnia biologicznie czynna nie niż 50% powierzchni działki d) wysokość zabudowy do 10m e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia płaszc dachowych do 45° f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów h) miejsca postojuowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust.4. i) dla terenu których mowa w ust. 1 ustala się stawkę procentową, służącą naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wartości nieruchomości w związku z uchwalemieniem planu w wysokości 30% (słownie trzydzieści procent) Wobec podobieństwa przeznaczenia i funkcji terenów ozn. 12.1 MN, U do przeznaczenia i funkcji terenów ozn. na rys. planu symbolem 6.1 MN; 6.2 MN, 6.3 MN, 6.4 MN, 6.5 MN oraz identycznych ustaleniam w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy nie zachodzi potrzeba ponawiania uzgodnień projektu planu. 2) Pani Marta Kowalewicz-Salej, 15-521 Białystok Zaścianki ul. Zaścianki 32, właścicielka działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/98 położonej przy ul Marcina oraz współwłaścicielka działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/97 położonej przy ul Marcina, zgłosiła wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 4.1 MN lokalizacji usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielką. 3) Pan Jacek Kowalewicz, 15-521 Zaścianki ul. Zaścianki 34, właściciel działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/99 położonej przy ul Marcina oraz współwłaściciel działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/97 położonej przy ul Marcina, zgłosił wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 4.1 MN lokalizacji usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielem. 4) Pan Grzegorz Kowalewicz, 15-521 Białystok ul. Zaścianki 28, właściciel działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/100 położonej przy ul Marcina oraz współwłaściciel działki ozn. nr ewid. geod. gr. 61/97 położonej przy ul Marcina, zgłosił wniosek o dokonanie zmiany dopuszczającej na terenach oznaczonych w projekcie planu symbolem 4.1 MN lokalizacji usług nieuciągliwych z zakresu zamieszkania zbiorowego „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” w granicach działki której jest właścicielem. Sposób rozstrzygnięcia uwag: Uwagi uwzględniono w całości. Uzasadnienie: Ponieważ działki stanowią jeden kompleks i uwagi dotyczą identycznych zmian w projekcie planu –zasadne jest rozpatrzenie uwag wspólnie. Działki będące przedmiotem uwag ozn. nr ewid. geod. gr. 61/98, 61/97, 61/99, 61/100, położone są obok siebie i tworzą niezabudowaną parcelę o pow. ok. 2300m². W sąsiedztwie występuje zabudowa mieszkaniowa oraz zabudowa usługowa i ogrodnicza. Przeznaczeniem wiodącym jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, dlatego w projekcie planu miejscowego na terenach tych ustalono - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi z dopuszczeniem realizacji garazy i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących. Istniejące zagospodarowanie terenu, budynki i budowle których funkcja nie jest zgodna z docelowym przeznaczeniem terenu określonym w planie (istniejąca jednostkowa zabudowa usługowa i ogrodnicza wolnostojąca), pozostawia się do dalszego użytkowania z możliwością przeprowadzenia remontów i przebudowy. Wniosekowany rodzaj zabudowy usługi z zakresu zamieszkania zbiorowego „pensjonatu opiekuńczego dla ludzi starszych” nie będzie kolizował z istniejącą i projektowaną zabudową mieszkaniową jednorodzną. Dlatego postanowiono w granicach wnioskowanych działek dopuścić zabudowę z zakresu zamieszkania zbiorowego poprzez wydzielenie w planie odrębnego terenu oznaczonego symbolem 13.1 MNJU z następującymi ustaleniami szczegółowymi dotyczącymi przeznaczenia terenów: 1) Przeznaczenie terenów: - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej z zakresu zamieszkania zbiorowego, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz usługami wbudowanymi. 2) Warunki i zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów: a) dopuszcza się realizację garazy i budynków gospodarczych wiat, altan itp. oraz lokalizację obiektów i urządzeń budowlanych towarzyszących. Pozostałe ustalenia w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy pozostawia się identyczne jak na terenie obok ozn. na rysunku planu 4.1 tj 3) Ustala się następujące parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy dla budynków nowowzroszonych, oraz zagospodarowania terenu a) nieprzekraczalne linie zabudowy dla nowowzroszonych budynków i budowli wynoszą: - 5.0 od linii rozgraniczającej drogi oznaczonej w planie symbolem KD-7D. b) powierzchnia zabudowy budynkami i budowlami działki lub terenu objętego inwestycją do 35% jej powierzchni c) powierzchnia biologicznie czynna nie mniej niż 35% powierzchni działki d) wysokość zabudowy do 10m e) geometria dachu-dachy o kącie nachylenia połaci dachowych do 45° f) wysokość budynków gospodarczych, wiat i altan mierzona przy głównym wejściu, od poziomu terenu do góry okapu lub attyki - do 4.5 m g) Zasady obsługi działek w zakresie dojazdów: - dojazdy bezpośrednio od dróg publicznych istniejących lub od dróg publicznych wydzielonymi nowymi drogami wewnętrznymi lub z ustanowieniem służebności dojazdów h) miejsca postojowe – według wskaźników i zasad zawartych w § 32 ust.4. i) dla terenów o których mowa w ust. I nie ustala się stawki procentowej służącej naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu, ponieważ nie przewiduje się wzrostu wartości terenu z tego tytułu. 2. Wobec podobieństwa przeznaczenia i funkcji terenów ozn. 13.1 MN, U do przeznaczenia i funkcji terenów ozn. na rys. planu symbolem 4.1 MN oraz identycznych ustaleniach w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy nie zachodzi potrzeba ponawiania uzgodnień projektu planu. 5) Pan Adam Skroczki, 15-554 Białystok, ul. Baranowicka 69/1, właściciel działek ozn. nr ewid. geod. gr. 97/1 i 93 położonych przy ul Zaścianki 3 i 5 które w projekcie planu przeznaczane są tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług wbudowanych, zabudowy usługowej, produkcji ogrodniczej, wraz z zielenią urządzoną, obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oznaczonymi na rysunku planu symbolem 1.4 MN,U, zgłosił uwagę o dokonanie zmiany przeznaczającej działki o nr ewid. geod. 97/1 i 93 pod zabudowę usługową oraz tereny zabudowy usługowej, zabudowy mieszkaniowej, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, poprzez włączenie działek do terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 2.2 U,M. Sposób rozstrzygnięcia uwag: Uwaga uwzględniona w całości. Uzasadnienie: W projekcie planu miejscowego działki nr ewid. 97/1 i 93 w 2/3 powierzchni objęte są ustaleniami oznaczonymi na rys. planu symbolem 2.2 U,M i w 1/3 powierzchni ustaleniami oznaczonymi symbolem 1.4 MN,U. Wniosek dotyczy objęcia całości działek ustaleniami oznaczonymi na rys. planu symbolem 2.2 U,M. Zasadnicza różnica w przeznaczeniu i kształtowaniu zabudowy na poszczególnych terenach dotyczy intensywności zabudowy. Na terenach ozn. 2.2 U,M jest ona zwiększona ze względu na lokalizację przy drodze krajowej – ul. Baranowicka. Powiększenie terenu 2.2 U,M o dodatkową część działek 97/1 i 93 nie będzie miało wpływu na zakładany ład przestrzenny i nie zakłóci istniejących relacji funkcjonalno-przestrzennych. Zmiana dotyczy zwiększenia intensywności projektowanej zabudowy usługowej i mieszkaniowej na części działek o pow. 0.16ha co powoduje zwiększenie terenów ozn. symbolem 2.2 U,M o ok. 10%. Nie zachodzi potrzeba ponawiania uzgodnień projektu planu. Sposób realizacji oraz zasady finansowania, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy PROGNOZA SKUTKÓW FINANSOWYCH UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO części wsi Zaścianki – obszar na południe od szosy Baranowickiej ZAWARTOŚĆ OPRAWCOWANIA: 1. Podstawa prawna. 2. Cel opracowania. 3. Przedmiot opracowania. 4. Szacunkowe wpływy z tytułu realizacji ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 4.1 Szacunkowa wartość podatku od powierzchni gruntu 4.2 Szacunkowa wartość podatku od powierzchni użytkowej 4.3 Szacunkowe dochody z tytułu sprzedaży gruntów gminnych. 5. Szacunkowe koszty z tytułu realizacji ustaleń miejscowego planu zagospodarowania Przestrzennego. 5.1 Szacunkowe koszty wyłączenia gruntów rolnych na cele nierolnicze 5.2 Koszty opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 5.3 Koszty z tytułu wykupu terenów pod budowę projektowanych dróg gminnych 5.4 Koszty budowy sieci infrastruktury technicznej 5.5 Koszty z tytułu realizacji roszczeń. 6. Oplaty adiacenckie. 7. Renta planistyczna. 8. Wnioski i zalecenia dotyczące przyjęcia proponowanych rozwiązań projektu planu miejscowego, wynikające z uwzględnienia ich skutków finansowych. 9. Wykaz źródeł informacji 1. PODSTAWA PRAWNA Obowiązek prognozowania skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego wynika z postanowień ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W art. 17, ustawy [1] stwierdza się, że po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu i po opracowaniu projektu planu należy sporządzić prognozę skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego. W prognozie tej uwzględnia się w szczególności art. 36, stanowiący o zobowiązaniach gminy wobec właścicieli nieruchomości i tych właścicieli wobec gminy – w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmianą. Podstawę prawną opracowania stanowi Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w związku z art. 17 pkt 5 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, poz. 951, poz. 1445, z 2013 r. poz. 21, poz. 405). 2. CEL OPRAWCOWANIA Prognoza skutków finansowych uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ma na celu oszacowanie przewidywanych dochodów i wydatków gminy związanych z uchwaleniem planu miejscowego. Podane w prognozie dane mają charakter szacunkowy i służą wyłącznie do określenia prawdopodobnych wielkości finansowych związanych z realizacją planu i ewentualnymi zyskami z tego wynikającymi. Dane i stawki zawarte w prognozie przyjęto na dzień dzisiejszy i mogą one podlegać weryfikacji w czasie ze względu na koniunkturę gospodarczą, inflację i inne zewnętrzne uwarunkowania, na które samorząd lokalny nie ma wpływu. 3. PRZEDMIOT OPRACOWANIA Plan obejmuje obszar o powierzchni 100 ha, w rejonie wsi Zaścianki na południe od szosy Baranowickiej, w granicach: złożonych z odcinków: od granicy administracyjnej gminy Białystok, po południowej stronie szosy Baranowickiej do południowej granicy obszaru kolejowego, po południowej granicy obszaru kolejowego do wsch. granicy dz. Nr geod. 182, po wsch. granicy działek Nr 182 i dz. Nr 53 do ul. Szlacheckiej, po południowej linii rozgraniczającej ul. Szlacheckiej do zach. granicy dz. Nr 52/8, po zach. granicy dz. Nr 52/8 przez dz. Nr 52/7 do ul. Rybackiej, po południowej linii rozgraniczającej ul. Rybackiej do ul. Zaścianki, po zachodniej granicy ul. Zaścianki do południowej granicy działki 1245/11, po południowej granicy działki 1245/11 do granicy administracyjnej gminy Białystok, po granicy administracyjnej gminy Białystok do Szosy Baranowickiej. Tereny w obszarze planu należą do gminy Supraśl, Skarbu Państwa i osób prywatnych. Ustalenia planu Plan ustala się jedenaście jednostek urbanistycznych oznaczonych Nr od 1 do 11 na, podstawie kontynuacji istniejącego zagospodarowania oraz na podstawie warunków krajobrazowych i fizjograficznych. Poszczególnym terenom wyznaczonym na rysunku planu liniami rozgraniczającymi przypisano następujące symbole cyfrowo-literowe, określające następujące przeznaczenie terenów: MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; U – tereny zabudowy usługowej przeznaczone do zabudowy obiektami służącymi zaspokajaniu potrzeb ludności w szczególności z zakresu użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego; M – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej. ZL – tereny lasów; R – tereny upraw rolniczych, ogrodniczych i użytków zielonych; KD – tereny dróg publicznych; KDW – tereny dróg wewnętrznych; Problematyka prognozy W problematyce prognozy uwzględnione zostały dochody oraz koszty, jakie wynikają z realizacji przyjętych ustaleń planu w stosunku do nowoprojektowanych terenów publicznych oraz zabudowy mieszkaniowej i usługowej. 4. SZACUNKOWE WPYŁY W Z TYTUŁU REALIZACJI USTALEŃ MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY SUPRAŚL Przyjęto następujące założenia: - W prognozie przyjęto że realizacja zagospodarowania nowo wyznaczonych terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej nastąpi w przeciągu dziesięciu lat od daty uchwalenia planu. - W prognozie uwzględnia się tylko tereny dla których przewidywana jest zmiana przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. - Wysokość podatku od gruntów i powierzchni użytkowych naliczana jest wg uchwały Nr XXIV/202/2012 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 22.11.2012 roku w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na rok 2013 4.1 Szacunkowa wartość podatku od powierzchni gruntu: Do oszacowania wpływów z podatku od nieruchomości uwzględniono następujące parametry i współczynniki wykorzystywane do wszystkich typów terenów funkcjonalnych: P x C x = Wsz P – powierzchnia gruntu C – stawka podatku od nieruchomości Wsz – wartość szacunkowa podatku od powierzchni gruntu tereny dla których przewidywana jest zmiana przeznaczenia terenu: Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 6.2MN - 0.82 ha 7.1MN - 0.74 ha 6.1MN - 2.0 ha 6.3MN - 8.73 ha 6.4MN - 2.4 ha 6.5MN - 3.3 ha RAZEM - 17.99 ha Tereny zabudowy mieszkaniowej z usługami. 3.2MNU - 4.5 ha 5.1MNU - 1.57 ha 2.2MNU - 1.0 ha 2.1MNU - 0.73 ha 13.1MNU - 0.23 ha 12.1MNU - 1.5 ha RAZEM - 12.53 ha MN – 179 900 m² x 0,27 zł/m² = 48 573 zł MN,U – 125 300 m² x 0,79 zł/m² = 98 987 zł Razem: 197 974 zł 4.2 Szacunkowa wartość podatku od powierzchni użytkowej: Powierzchnię użytkową budynków wyliczono szacunkowo na podstawie dopuszczalnej maksymalnej powierzchni zabudowy określonej w planie dla terenów dla których następuje zmiana przeznaczenia terenów z rolnego na budowlany. Nie jest możliwe szacowanie powierzchni zabudowy z ilości projektowanych budynków ponieważ plan nie ustala obligatoryjnego podziału na działki budowlane i typ zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (wolnostojąca, szeregowa itp.) Pow. terenu x procent zabudowy = maksymalna powierzchnia zabudowy 6.2MN-0.82ha x 30% = 2.249 ha 7.1MN-0.74hax25% = 0.185 ha 6.1MN-2.0hax30% = 0.6 ha 6.3MN-8.73hax30% = 2.629 ha 6.4MN-2.4hax30% = 0.72 ha 6.5MN-3.3hax25% = 0.83 ha RAZEM ..............7.213 ha 3.2MNU-4.5hax35% = 1,57 ha 5.1MNU-1.57hax30% = 0.47 ha 2.2MNU-1.0hax70% = 0.7 ha 2.1MNU-0.73hax70% = 0.51 ha 13.1MNU-0.23hax0.35%=0.52 ha 12.1MNU-1.5hax30% = 0.45 ha RAZEM.................. 4.22 ha Powierzchnię użytkową przyjmuje się przy średniej liczbie kondygnacji 1.5 oraz przy założeniu, że pow. użytkowa stanowi 70 % pow. zabudowy jak dla zabudowy intensywnej mieszkaniowej typu szeregowa. Pow. zabudowy x 1.5 x 0.7 Zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna MN: \[ 72\,130\,m^2 \times 1.5 \times 0.7 = 75\,736\,m^2 \] Zabudowa usługowa MNU: \[ 42\,200 \times 1.5 \times 0.7 = 44\,310\,m^2 \] Proporcje zabudowy mieszkaniowej i usługowej na terenach MNU przyjmuje się 0.35 usługi, 065 mieszkaniówek. Usługi $ 44\,310 \times 0.35 = 155\,085\,m^2 $ pu. Mieszkanióweka $ 44\,310 \times 0.65 = 288\,015\,m^2 $ pu. Do obliczeń przyjęto: Powierzchnia użytkowa zabudowy mieszkaniowej – 362\,751\,m^2 Powierzchnia użytkowa zabudowy usługowej - 155\,085\,m^2 \) pu. Do oszacowania wpływów z podatku od nieruchomości uwzględniono następujące parametry i współczynniki wykorzystywane do wszystkich typów terenów funkcjonalnych: Pu x C = Wsu Pu – powierzchnia budynku C – stawka podatku od nieruchomości Wsu – wartość szacunkowa podatku od powierzchni użytkowej MN- 362\,751\,m^2 \times 0,63.\,zł.\,m^2 = 228\,533\,\zł U- 155\,085\,m^2 \times 19,30\,\zł/\,m^2 = 2\,993\,140\,\zł Razem: 3\,221\,673\,\zł ### 4.3 Szacunkowe dochody z tytułu sprzedaży gruntów gminnych. Nie przewiduje się sprzedaży gruntów gminnych na terenie objętym planem Podsumowanie szacunkowych dochodów: Szacunkowe wpływy z podatku od powierzchni gruntu - 197\,974\,\zł Szacunkowe wpływy z podatku od powierzchni użytkowej – 3\,221\,673\,\zł Razem maksymalne szacunkowe wpływy z tytułu podatku po realizacji całości zagospodarowania – 3\,419\,647\,\zł Jest to kwota maksymalna która może być osiągnięta poprzez maksymalną dopuszczoną w planie intensyfikację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz przyjętej w planie maksymalnej możliwości lokalizacji usług. Nie jest możliwe określenie wpływów w rozbiciu na poszczególne lata, ponieważ nie jest możliwe określenie szybkości realizacji ustaleń planu. 5. SZACUNKOWE KOSZTY Z TYTUŁU REALIZACJI USTALEŃ MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO 5.1 Szacunkowe koszty wyłączenia gruntów rolnych na cele nierolnicze Nie występują grunty gminne wymagające kosztów wyłączenia z produkcji rolnej i leśnej. 5.2 Koszty opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Razem: 63 440 zł. 5.3 Koszty z tytułu wykupu terenów pod budowę projektowanych dróg gminnych. tereny przeznaczone pod drogi gminne – Poszerzenie ul Szlacheckiej – pow. 975 m² Ulica projektowana KD-14-4161 m² Ulica projektowana Kd-12 -5072 m² Razem: 10208 m² Szacunkowy koszt wykupu 1m² na poziomie cen roku 2012-2013- 120 zł m² 10208 m² x 120 zł= 1 464 960 zł Razem: 1 464 960 zł 5.4 Koszty budowy sieci infrastruktury technicznej: Woda Wodociąg projektowany jest w ulicach: UL. Ziemiańska - 511 mb UL. proj. KD-14 - 445 mb UL. proj. KD-12 - 495 mb UL. Szlachecka - 626 mb Razem dł. projektowanej sieci kanalizacji sanitarnej -2 077 mb Szacunkowy koszt realizacji 1mb sieci ks wg wyników przetargów na wykonanie ogłaszanych przez gminę na poziomie cen roku 2012-2013 - 150 zł/ mb 2 077 mb x 150 zł = 311 550 zł Razem: 311 550 zł Kanализacja sanitarna Kanalizacja sanitarna projektowana jest w ulicach: UL. Ziemiańska – 470 mb UL. proj. KD-14 - 445 mb UL. proj. KD-12 – 495 mb UL. Szlachecka - 432 mb Razem dł. projektowanej sieci kanalizacji sanitarnej -1842 mb Szacunkowy koszt realizacji 1mb sieci ks wg wyników przetargów na wykonanie ogłaszanych przez gminę na poziomie cen roku 2012-2013 - 350 zł/ mb 1842 mb x 350 zł =644 700 zł Razem: 644 700 zł Kanalizacja deszczowa Kanalizacja deszczowa projektowana w ulicach średnica do 500 mm: UL. Ziemiańska - 470 mb UL. proj. KD-14 - 445 mb UL. proj. KD-12-495 mb UL. Szlachecka - 625 mb UL. Konrada - 257 mb UL. Rybacka - 788 mb Razem dl. projektowanej sieci kanalizacji deszczowej - 3283 mb Szacunkowy koszt realizacji 1 mb sieci kd wg wyników przetargów na wykonanie ogłaszanych przez gminę na poziomie cen roku 2012-2013 - 350 zł /mb 3283 mb x 350 zł = 1 149 050 zł Razem: 1 149 050 zł Kanalizacja deszczowa projektowana w ulicach średnica ponad 500 mm – kanał deszczowy projektowany do odprowadzenia wód deszczowych z terenu powyżej obszaru kolejowego: Długość sieci-1045 mb Szacunkowy koszt realizacji 1mb sieci kd o średnicy powyżej 500 mm wg wyników przetargów na wykonanie ogłaszanych przez gminę na poziomie cen roku 2012-2013- 500 zł/mb 1045 mb x 500 zł/mb= 522 500 zł Razem: 522 500 zł Budowa dróg gminnych: Do obliczeń przyjęto standardowe rozwiązanie układu drogowego tj. Szerokość jezdni o nawierzchni bitumicznej 5,0 m z obustronnymi chodnikami z kostki betonowej o szerokości 1,5 m wraz z oświetleniem. Szacunkowy koszt realizacji 1 m² jezdni wg wyników przetargów na wykonanie ogłaszanych przez gminę na poziomie cen roku 2012-2013- 150 zł Szacunkowy koszt realizacji 1 m² chodników wg wyników przetargów na wykonanie ogłaszanych przez gminę na poziomie cen roku 2012-2013- 100 zł Koszty realizacji poszczególnych ulic gminnych: UL. Ziemiańska – 493 500 zł UL. proj. KD - 467 250 zł UL. proj. KD - 519 750 zł UL. Szlachecka - 504 000 zł Razem: 1 984 500 zł 5.5 Koszty z tytułu realizacji roszczeń. Właściciel lub użytkownik nieruchomości w związku ze zmianą przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, może żądać od gminy odszkodowania za poniesioną szkodę, wykupienia nieruchomości lub jej części albo zamiany nieruchomości na inną. Na obszarze objętym planem nie przewiduje się takiej sytuacji poza wykupem gruntów pod drogi publiczne co zostało ujęte w prognozie. Podsumowanie szacunkowych kosztów: 1) Koszty opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Razem: 63 440 zł 2) Koszty z tytułu wykupu terenów pod budowę projektowanych dróg gminnych – 1 464 960 zł 3) Budowa sieci infrastruktury technicznej w tym: - sieć wodociągowa – 311 550 zł - kanalizacja sanitarna – 644 700 zł - kanalizacja deszczowa d<500mm- 1 149 050 zł - kanalizacja deszczowa d>500mm- 522 500 zł 4) Budowa dróg – 1 984 500 zł pozostałe koszty ponoszą dostawcy energii, gmina nie ponosi wydatków związanych z budową sieci gazowej. Razem szacunkowe koszty wynoszą: 6 077 260 zł 6. OPLATY ADIACENCKIE Właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wniesienie na rzecz gminy opłat adiacenckich, jeżeli urządzenia te zostały wybudowane z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych w planie miejscowym na cele rolne i leśne. Władze gminy mogą, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po urządzeniu lub modernizacji drogi albo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Ustalenie opłaty może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia urządzenia lub modernizacji drogi albo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Ustalenie i wysokość opłaty zależy od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. Wysokość opłaty wynosi nie więcej niż 50 % różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu. Wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń i po ich wybudowaniu określają rzeczoznawcy majątkowi, według stanu i cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. 7. RENTA PLANISTYCZNA Zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym, można ustalić jednorazową rentę planistyczną do 30% wartości w stosunku do wzrostu wartości nieruchomości za uzyskanie nowych walorów gruntów, które w wyniku ustaleń planu miejscowego przeznaczone zostały do pełnienia innej funkcji niż dotychczas w przypadku zbycia gruntów przez właścicieli w ciągu 5-ciu lat od wejścia w życie uchwalonego planu. Renta planistyczna jest elementem wpływów dla gminy, które obniżają jej koszty. W planie ustalono rentę planistyczną tylko dla terenów obecnie nie zainwestowanych, użytkowanych dotychczas jako rolne i nie wyłączonych z produkcji rolnej. Ponieważ obszar objęty planem znajduje się na kierunku rozwojowym m. Białystok w jego strefie podmiejskiej, i jest w dużej części zainwestowany produkcja rolna nie występuje poza produkcją ogrodniczą i dlatego wszystkie grunty, na poziomie cen, są traktowane przez rynek jak grunty potencjalnie budowlane. Dlatego nie należy zakładać znaczących wpływów z renty planistycznej. 8. WNIOSKI I ZALECENIA DOTYCZĄCE PRZYJĘCIA PROPONOWANYCH ROZWIĄZAŃ PLANU MIEJSCOWEGO, WYNIKAJĄCE Z UWZGLĘDNIENIA ICH SKUTKÓW FINANSOWYCH Przedstawiona prognoza skutków finansowych obrazuje dochody gminy po okresie 10 lat gdy zostaną zagospodarowane tereny przewidziane w planie pod nową zabudowę, oszacowane na ok. 3.419.647 zł. Koszty związane z realizacją planu wyniosą ok 6 077 260 zł, bez rozbicia na poszczególne lata ze względu na trudności z określeniem czasookresu realizacji inwestycji i mogą wykroczyć poza 10 letni okres realizacji. Taki okres realizacji zakłada się na podstawie obserwacji rozwoju obecnego zagospodarowywania terenów wsi Zaścianki, które jest realizowane na podstawie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy. W prognozie nie uwzględniono dochodów związanych z rentą planistyczną i opłatą adiacencją z uwagi na zakładane małe wpływy do budżetu gminy z tego tytułu oraz rozłożenie wpływów w czasie. Dysproporcja związana jest głównie z dużymi nakładami na infrastrukturę. W planie wyznaczono tylko niezbędne minimum nowych dróg publicznych potrzebnych aby zapewnić podłączenie dróg wewnętrznych stanowiących dojazd do nowo wyznaczanych działek budowlanych i zespołów zabudowy. W planie ustalono możliwość budowy różnych form zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w tym zabudowy szeregowej czy atrialnej lub zespołowej gdzie w jednym budynku jednorodzinnym projektowane są dwa odrębne lokale. Takie są obecnie tendencje w budownictwie i takie rodzaje zabudowy realizowane są głównie przez deweloperów ponieważ, jest to zabudowa intensywna, na granicy ustalonych w planie wskaźników zabudowy. Realizacja tego typu zabudowy wymaga ustalenia szkieletu dróg publicznych i tras infrastruktury technicznej aby zapewnić ład przestrzenny. W planie wyznaczono dużo terenów mieszkaniowo-usługowych. Na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszcza się lokalizację usług wbudowanych Należy promować lokalizację usług co podnosi dochody gminy. Drogi istniejące jak ul. Szlachecka, Ziemińska niezależnie od uchwalenia planu i tak w przyszłości muszą być objęte realizacją infrastruktury. Podobnie kanał deszczowy z obszaru poza obszarem kolejowym jak i realizacja kanałów w deszczowych i sanitarnych w istniejących ulicach. Obszar wsi Zaścianki ze względu na położenie na kierunku rozwojowym m. Białystok w jego strefie podmiejskiej podlega dużej presji inwestycyjnej niezależnie czy posiada plan miejscowy czy nie. W przypadku braku planu miejscowego obszar ten zostanie zagospodarowany na podstawie ustaleń jednostkowych decyzji o warunkach zabudowy ze szkodą dla ładu przestrzennego oraz finansów gminy ze względu nie przewidywalność kosztów oraz na konieczność wykupu części dróg wewnętrznych do realizacji infrastruktury. Oszacowane dochody i koszty mogą podlegać weryfikacji w czasie ze względu na koniunkturę gospodarczą, inflację i inne zewnętrzne uwarunkowania, na które samorząd lokalny nie ma wpływu. 9. WYKAZ ŹRÓDEŁ INFORMACJI 1. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz. U. z 2012 r. poz. 647, poz. 951, poz. 1445, z 2013 r. poz. 21, poz. 405. 2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Dz. U. Nr 164, poz. 1587. 3. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Dz. U. z 2013 r. poz. 594, poz. 645. 4. Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Dz. U. Nr 203 z dnia 29 listopada 2003 r., poz. 1966. 5. Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Dz. U. Nr 9/2002, poz. 84, z późniejszymi zmianami. 6. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001 r. w sprawie zaliczania gmin oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych. Dz. U. Nr 143 z dnia 14 grudnia 2001 r., poz. 1614. 7. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Dz. U. Nr 46/200, poz. 543, z późniejszymi zmianami. 8. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego. Dz. U. Nr 230 z dnia 24 grudnia 2002 r., poz. 1924. 9. Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych. Dz. U. Nr 86 z dnia 17 października 2000 r., poz. 959, z późniejszymi zmianami. 10. Uchwała Nr XXIV/202/2012 Rady Miejskiej w Supraślu z dnia 22.11.2012 roku w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na rok 2013. ROZBUDOWA ZAKŁADU MIESNEGO "PELIKAN" W ZASCIANKACH KRALEWOSTKU RZUT PRZYZIEMIA skala 1:50 -ROZBUDOWA BUDYNKU OD STRONY WSCHODNIEJ- LEGENDA: - ZAKRES OPRACOWANIA - SCIANY PROJEKTOWANE - SCIANY ISTNIEJĄCE PAROWNIK INSTALACJI CHŁODNICZEJ KRATKA ODPIEWOWA T RYNNA SPUSTOWA Ø12 Z BLACHY OCYNK.POWLEKANEJ UWAGA: 1. Wymiary sprawdzić w naturze. 2. Projekt instalacji wg odrębnego opracowania. 3. Pozycje konstrukcyjne wg projektu konstrukcji. ZESTAWIONE POWIERZCHNIA ROZBUDOWY \| NR \| NAWIĄ POMIESZCZENIA \| POW. KG \| ROZM. PISZCZKI \| \|----\|---------------------\|--------\|---------------\| \| 1A/01 \| POM. EKSPEDYCJI \| 32,83 \| Izolacyjna \| \| 1A/02 \| POM. KONFEKCJONOWANIA I PAKOWANIA \| 52,43 \| Izolacyjna \| \| RAZEM \| 85,26 \| POWIERZCHNIA OB. - ISTNIEJĄCA 1129,00 m² POWIERZCHNIA ROZBUDOWY 88,50 m² ROZBUDOWA ZAKŁADU MIESNEGO "PELIKAN" W ZASCIANKACH KRALEWOSTKA RZUT DACHU skala 1:50 -ROZBUDOWA BUDYNKU OD STRONY WSCHODNIEJ- LEGENDA: - ZAKRES OPRACOWANIA - SCIANY PROJEKTOWANE - SCIANY ISTNIEJĄCE PAROWNIK INSTALACJI CHŁODNICZEJ KRATKA ODPŁYWOWA RYNNA SPŁUSTOWA Ø12 Z BLACHY OCYNK.POWLEKANEJ UWAGA: 1. Wymiary sprawdzić w naturze. 2. Projekt instalacji wg odrębnego opracowania. 3. Pozycje konstrukcyjne wg projektu konstrukcji. ATELIER >> ZETTA << PISARZ ZAKŁAD WIEDZIOWO TECHNICZNY I DZIŚCIAKOWSKI RZUT DACHU Rozpoczęcie prac: 2014-08-06 Zakończenie prac: 2014-09-01 Pracownik: Z. Żelazko Zaprawa: E. Bohner Kierownik: A. Różewicz ROZBUDOWA ZAKŁADU MIESZNEGO "PELIKAN" W ZASŁEWNACH K. BIAŁEGOSTOKU PRZEKRÓJ A - A skala 1:50 -ROZBUDOWA BUDYNKU OD STRONY WSCHODNIEJ- papa warstwinnego krycia papa podłogowa grunt podłoga płyta warstwowa dachowa z rdzeniem polizacyjanurowym gr. 15cm połączenie "wpust–pióro" blach okładzinowych płyta ścianno warstwowa systemowa z rdzeniem polizacyjanurowym Uszczelnienie mechaniczne plankowe odboje gumowe pionowa izolacja przeciwwilgociowa szlamowa pozioma izolacja przeciwwilgociowa papa termozgrzewalna UWAGA: 1. Wymiary sprawdzić w naturze. 2. Projekt instalacji wg odrąnego opracowania. 3. Pozycje konstrukcyjne wg projektu konstrukcji. \| PROJEKT \| ROZBUDOWA O DOKONANIE I ZOFUNKCJONOWANIE ZAKŁADU MIESZNEGO "PELIKAN" W ZASŁEWNACH K. BIAŁEGOSTOKU \| \| SKALA \| 1:50 \| \| NR RYS. \| 4 \| \| RYSUNEK \| PRZEKRÓJ A - A \| \| AUTOR \| mgr inż. arch. Z. Zabagło \| \| data \| 8.03.2018 \| \| projekt budowlany \| \| Sprawdził \| mgr inż. arch. U. Bednarz \| \| data \| 06.1994 \| \| POLU Nr PO-4039 \| ELEWACJA WSCHODNIA 1:100 ELEWACJA POŁUDNIOWA 1:100 ELEWACJA PÓŁNOCNA 1:100 ATELIER >> ZETTA << \| PROJEKT \| INŻYNIERIA O DESPRESYCYJNE I KONFERENCJOKOŃCZENIE ZAJĘĆ W DZIENNIKACH KIBIAŁSZOŃSKICH \| \| SKALA \| 1:100 \| \| NR RTS \| 5 \| \| RYSUNEK \| ELEWACJE \| \| autor \| mgr inż. arch. Z. Zahagło \| \| wizualizacja \| \| \| Schemat \| mgr inż. arch. U. Bednarz \| CZEŚĆ KONSTRUKCYJNA OPIS TECHNICZNY PROJEKT BUDOWLANY – CZĘŚĆ KONSTRUKCYJNA ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFEKCJONOWANIE ZAKŁADU MIĘSNEGO "PELIKAN" W ZAŚCIANKACH K/BIAŁEGOSTOKU przy ul. Szosa Baranowicka 23/1 działki nr ewid. geodez. 17/12, 17/13, 17/25, 17/34. Jednostka ewidencyjna 200209_5 Supraśl, Obręb ewidencyjny 200209_5.00 15 I. CZĘŚĆ OGÓLNA 1. Inwestor: Zakład Mięsny „PELIKAN” Sp. z o.o., ul. Szosa Baranowicka 23/1 15-552 Zaścianki 2. Jednostka projektowa: Atelier ZETTA, ul. Suraska 2/11, 15-422 Białystok. 3. Zespół autorski: mgr inż. arch. Zenon Zabagło, Konstrukcja: mgr inż. Janusz Milewski 4. Podstawa opracowania: Zgodnie z opisem projektu zagospodarowania terenu. II. CHARAKTERYSTYKA OBIEKTU A. Stan istniejący Budynek jest obiektem wolnostojącym, jednokondygnacyjnym, niepodpiwniczonym, składającym się z jednej nawy głównej i dobudówkę wzdłuż nawy. Konstrukcja budynku mieszana, wykonana w tradycji z gazobetonu i w konstrukcji szkieletowej stalowej. Zadaszony dachem dwuspadowym w konstrukcji drewnianej i stalowej. Obecnie budynek jest użytkowany jako zakład przetwórstwa mięsnego. Stan techniczny budynku - dobry. B. Stan planowany Inwestycja polega na rozbudowie o 1-kondygnacyjną część budynku Zakładu mięsnego od jego wschodniej strony o część ekspedycji i konfekcjonowania. Projektuje się pomieszczenie ekspedycji o powierzchni użytkowej 32,83 m² oraz pomieszczenie konfekcjonowania i pakowania 52,43 m². Część projektowaną przewiduje się w technologii szkieletowej stalowej (słupy, podciągi, płatwie). Ściany i dachy wykończone płytami jednowarstwowymi z rdzeniem z pianki PIR. Między elementami budowlanymi projektowanej dobudowy i istniejącą bryłą budynku projektuje się dylatację sztywną z dodatkowym uszczelnieniem dla zachowania trwałości konstrukcji i połączeń. III. ROBOTY ROZBIÓRKOWE Przewiduje się rozbiórkę pokrycia dachu i ścian w miejscu rozbudowy. Demontaż nawierzchni. IV. DANE DOTYCZĄCE ELEMENTÓW BUDOWLANO-KONSTRUKCYJNYCH 1. FUNDAMENTY I WARUNKI GRUNTOWO-WODNE Fundamenty projektowane Ławy i stopy żelbetowe wylewane z betonu B-25 zbrojone stałą A-0; A-IIIN jako monolityczne na poziomie posadowienia – 120cm poniżej przyległego terenu. Fundamenty posadowić na gruncie rodzimym na warstwie chudego betonu kl. B-10 MPa o grubości 10cm. Fundamenty projektowane oddylatować od fundamentów istniejących i posadowić na tym samym poziomie. Do wymiarowania fundamentów przyjęto średnie warunki gruntowo-wodne o mqf=150 Kn/m². 2. ŚCIANY a. Ściany zewnętrzne Ściany konstrukcyjne podziemia i cokołu - Murowane z bloczków betonowych wg BN-86/674-12 o wymiarach b-1, l b-2, b-4 z betonu B-15 na zaprawie cementowej 8 Mpa z dodatkiem uszczelniającego. Ściany cokołu ocieplone płyty do izolacji termicznych – z polistyrenu ekstrudowanego (XPS) o grubości 8 cm od zewnątrz z folią kubelkową. Część ściany wystającej ponad grunt wykończone tynkiem ozdobnym o strukturze mineralnej na płyty z polistyrenu ekstrudowanego (XPS) o grubości 8 cm klejona bezspoinowym systemem ocieplenia ścian /metodą lekką mokrą/ z podwójnym kokowaniem i podwójną siatką zbrojącą. Ściany konstrukcyjne nadziemia Ściany zewnętrzne projektuje się w konstrukcji stalowej ocynkowanej z elementów walcowanych – słupy nośne z dwuteowników HEA 140. Połączenia słupów z ryglami (krokwie)-na śruby. Licowanie Jednowarstwowe z płyty warstwowej ściennej. Konstrukcja płyt z rdzeniem z pianki poliizocyjanurowej o grubości 10 cm z rąbkiem stojącym zwalczowanym połączenie "wpust-pióro", licowanie od zewnątrz i wewnątrz z blach okładzinowych powlekanych. Płyty z dopuszczeniem do stosowania w zakładach przetwórstwa spożywczego. W skrajnych przęsłach ścian wprowadzić usztywnienia ukośne po przekątnej, z ceowników PN 80, połączonych na śruby ze słupami stalowymi. 3. DACH a. Konstrukcja dachu Dach projektowanej rozbudowy na konstrukcji szkieletowej z elementów walcowanych ze stali ocynkowanej: belki – płatwie z ceowników 140, rygle (krokwie) z dwuteowników HEA 140. b. Pokrycie dachu Z płyt warstwowych dachowych z rdzeniem z pianki poliizocyjanurowej o grubości 15 cm z rąbkiem stojącym zwalczowanym połączenie "wpust-pióro" blach okładzinowych z rąbkiem stojącym zwalcowanym, wykończenie płyt od zewnątrz i wewnątrz z blach okładzinowych powlekanych. Płyty z dopuszczeniem do stosowania w zakładach przetwórstwa spożywczego. Białystok, 26.02.2018 r. Opracował: SCHEMAT KONSTRUKCJI DACHU Skala 1:50 MAG.CZ.POJEMNIKÓW Ilastrico H POM = 29 cm H OKOŁU = 30 cm H TWIN = 101 cm MAG.CHŁ.WYROBY GOTOWE Ilastrico H OKOŁU = 50 cm H POM = 146 cm DRZWI PRZEŚWIETNE MAG.CHŁ.WYROBY GOTOWE Ilastrico H OKOŁU = 50 cm H POM = 285 cm projektowana ściana warstwowa istniejąca ściana warstwowa Rozbudowa o ekspedycję i konfekcjonowanie zakładu miesnego "Pelikan" w Zasłankach Kołobrzegu Schemat konstrukcji dachu projekt budowlany Część konstrukcyjna PROJEKT ROZBUDOWA O EKSPEDYCJĘ I KONFECJONOWANIE ZAKŁADU MIESNEGO "PELIKAN" W ZASŁANKACH K/ Białegostoku SKALA 1:50 NR RYS. K2 RYSUNEK Schemat konstrukcji dachu AUTOR architektura mgr inż. arch. Z. Zabaglo Konstrukcja mgr inż. J. Milewski podpis nr spp DOK. V 7142/2/05/93 DOLE Nr DS-08/01 FORI Nr PEŁ/03/0925/01 ATELIER >> ZETTA << BL. 26.02.2018	dd931b8a-60c7-483d-be72-2e0313777891	finepdfs	1.314453	CC-MAIN-2021-21	http://zmpelikan.pl/images/ogloszenie/PELIKAN_PojektBudowlany.pdf	2021-05-16T02:11:31+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-21/segments/1620243991659.54/warc/CC-MAIN-20210516013713-20210516043713-00361.warc.gz	111,530,758	0.999278	0.999892	0.999892	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 890, 1887, 3933, 6776, 9575, 11952, 13632, 14808, 17183, 19245, 21250, 23838, 25625, 26496, 28060, 30249, 32207, 33705, 34895, 36346, 37993, 38871, 39633, 41725, 42717, 44258, 45238, 46988, 48256, 49718, 50986, 53732, 57865, 61537, 64684, 67920, ...	3	0
mBank Subfundusz Obligacji Subfundusz wydzielony w ramach mBank Funduszu Inwestycyjnego Otwartego Charakterystyka subfunduszu Profil inwestora Przedmiotem inwestycji subfunduszu są głównie polskie obligacje skarbowe. Subfundusz może lokować aktywa także w zagraniczne obligacje rządowe, w szczególności z Europy Środkowo-Wschodniej. Subfundusz cechuje się wysokim stopniem płynności portfela lokat, które wyceniane są w sposób rynkowy. W ograniczonym zakresie lokaty subfunduszu mogą obejmować również zagraniczny dług korporacyjny, z jednoczesnym wykluczeniem bezpośrednich inwestycji w obligacje korporacyjne polskich emitentów. Subfundusz zarządzany jest w sposób aktywny, co ma na celu dostosowanie struktury portfela do zmieniających się warunków rynkowych w poszczególnych segmentach rynku dłużnego. Stopa zwrotu w największym stopniu determinowana jest przez koniunkturę na polskim i globalnym rynku długu, jak również efektywność taktycznych decyzji zarządzającego. Wskaźnik duration, będący miarą ryzyka stopy procentowej, zawierał się będzie zazwyczaj w przedziale od 1,5 roku do 5 lat. Ekspozycja na wybrane segmenty rynku dłużnego może być budowana zarówno w drodze nabywania instrumentów emitowanych przez konkretnych emitentów, jak również poprzez inwestycje w jednostki funduszy typu ETF, odwzorowujących koniunkturę w wybranych segmentach rynku. Historyczne wyniki subfunduszu 1 (na 31.03.2021 r.) YTD 1M 3M 6M 12M -0,93% -0,02% -0,93% -0,19% 2,19% Od początku istnienia (19.08.2019 r.) 3,72% Istotne informacje Poziom ryzyka 2 niskie 1 2 3 4 5 6 7 wysokie Zalecany horyzont inwestycyjny 2–5 lat Opłata za zarządzanie 0,7% Opłata za nabycie zgodnie z tabelą opłat maks. 4% Podmiot zarządzający portfelem funduszu mBank S.A. TFI Rockbridge TFI S.A. Waluta inwestycji PLN Rachunek nabyć w PLN PL25 1600 0003 1899 7963 2000 0011 Benchmark 75% Treasury Bond Spot Poland Index, 25% POLONIA Rodzaj instrumentu uczestnictwa jednostki uczestnictwa typu M Minimalna kwota inwestycji PLN Minimalna kwota inwestycji PLN pierwsza wpłata 10 000 zł, kolejne 1 000 zł ) ) na podstawie Uchwały Rockbridge TFI S.A. obowiązują promocyjne wartości pierwszych i kolejnych wpłat – w wysokości 100 zł. Subfundusz kierowany jest do inwestorów tolerujących umiarkowany poziom ryzyka inwestycyjnego, którzy oczekują wypracowania w ramach średnioterminowego horyzontu inwestycyjnego stóp zwrotu przewyższających oprocentowanie depozytów bankowych. Biorąc pod uwagę strategię inwestycyjną subfunduszu, nabycie jego jednostek mogą rozważyć inwestorzy oczekujący wysokiej aktywności w zakresie zarządzania strukturą portfela, głównie w oparciu o polski i zagraniczny dług skarbowy, którzy dużą wagę przykładają do wysokiej płynności inwestycji oraz rynkowej wyceny portfela. Zarządzający Maksymilian Łochowski, CFA dyrektor Departamentu Zarządzania Aktywami w Biurze Maklerskim mBanku Bartosz Pawłowski, CFA Chief Investment Officer Jacek Mielcarek, CFA zarządzający aktywami 1 \| 3 Zmiana wyceny netto jednostki od początku działalności 1 Struktura klas aktywów Komentarz mBank FIO subfundusz Obligacji odnotował w marcu minimalny spadek wyceny o 0,02%, co było rezultatem nieznacznie wyższym niż średnia w grupie porównawczej (-0,09%) z zarazem zbliżonym do zmiany benchmarku. Do wyniku pozytywnie kontrybuowała pozycja w obligacjach indeksowanych do inflacji. Na minus oddziaływały z kolei obligacje BGK oraz pozycja w czeskich obligacjach skarbowych. Marzec przyniósł kontynuację dynamicznej wyprzedaży na amerykańskim rynku obligacji. Skala wzrostów rentowności była zbliżona do lutego (34 punkty bazowe dla 10-letniego benchmarku), jednak tym razem głównym czynnikiem napędowym była zmiana oczekiwań inflacyjnych, odpowiadająca za ok. 2/3 ruchu. Taki układ sprawił, że realne rentowności wzrosły w znacznie mniejszym stopniu. Na koniec kwartału rentowność amerykańskich 10-letnich obligacji rządowych osiągnęły rentowność 1,74%, co oznacza powrót do pułapu sprzed pandemii COVID-19. 5-letnia stopa terminowa za 5 lat osiągnęła poziom 2,5%, co jest zbieżne z długoterminowymi oczekiwaniami Fed. Dotkliwa trzecia fala pandemii na Starym Kontynencie zmusiła władze wielu krajów do wprowadzenia kolejnych ograniczeń społeczno-gospodarczych, bezpośrednio przed świętami wielkanocnymi. Relatywnie wolno postępujący program szczepień wraz z brakiem możliwości natychmiastowego wdrożenia pakietu stymulacyjnego były kolejnymi czynnikami, które hamowały wzrost rynkowych stóp procentowych w Europie. Ostatecznie rentowności niemieckich obligacji 10-letnich zamknęły miesiąc niewielkimi spadkami (o 3 punkty bazowe), osiągając poziom -0,29%. Po drugiej stronie Atlantyku, Europejski Bank Centralny ogłosił zmianę w programie zakupu aktywów. Sprowadza się ona do zwiększenia bieżących zakupów kosztem późniejszych okresów, co zostało odebrane jako sygnał, że EBC obawia się negatywnego wpływu dalszego wzrostu rynkowych stóp procentowych na europejską gospodarkę. Ogłoszenie lockdownu w Polsce oraz deklaracja NBP o możliwym zwiększeniu skali operacji zakupu aktywów doprowadziły do wyraźnego oderwania się rentowności długoterminowych polskich obligacji od rynku amerykańskiego. Rentowności papierów 10-letnich w skali miesiąca odnotowały niewielkie spadki rzędu 3 punktów bazowych, zamykając kwartał na poziomie 1,57%. Stawki swapów stopy procentowej w segmencie powyżej 5 lat wzrosły o niskie kilkanaście punktów bazowych (11-13), co w przypadku 5-letniego benchmarku doprowadziło do zawężenia spreadu asset-swap do historycznie niskiego poziomu -0,4%. W ślad za tym zyskiwały również obligacje zmiennokuponowe o zapadalności powyżej 5 lat. Bardzo dobrze radziły sobie również obligacje indeksowane do inflacji, które zyskały dzięki powiększeniu nominału o styczniowy odczyt inflacji (+1% m/m). Terminy zapadalności obligacji w portfelu (na 31.03.2021 r.) Struktura walutowa 2 \| 3 Dlaczego warto rozważyć inwestycję w subfundusz Aktywne podejście do procesu zarządzania Wysoka płynność oraz rynkowa wycena instrumentów wchodzących w skład portfela subfunduszu Stosunkowo niski poziom ryzyka kredytowego Oczekiwana wartość dodana budowana głównie ryzykiem stopy procentowej Selekcja instrumentów spośród szerokiego spektrum obligacji rządowych, obejmujących także lokaty na rynkach zagranicznych Możliwość wykorzystania instrumentów pochodnych w celu osiągnięcia pożądanego profilu inwestycyjnego 1 Od 19.08.2019 r. mBank S.A pełni funkcję zarządzającego portfelem subfunduszu. Prezentowane wyceny dotyczą jednostki A w okresie 19.08.2019-10.09.2019. Po tym okresie dane prezentowane odnoszą się do jednostki M, której pierwsza wycena miała miejsce w dn. 11.09.2019. 2 Wskazany dla funduszu profil ryzyka produktu jest równy syntetycznemu wskaźnikowi ryzyka i zysku (SRRI) wskazanemu w dokumencie „Kluczowe Informacje dla Inwestorów jednostki uczestnictwa typu M", który jest dostępny na stronie https://www.rockbridge.pl/. Nota prawna Inwestowanie w mBank Subfundusz Obligacji wiąże się z ryzykiem i nie gwarantuje realizacji założonego celu inwestycyjnego ani uzyskania określonego wyniku inwestycyjnego. Uczestnik mBank Subfundusz Obligacji powinien liczyć się z możliwością utraty przynajmniej części zainwestowanych środków. Wyniki historyczne nie stanowią gwarancji osiągnięcia podobnych zysków w przyszłości. Jednostki uczestnictwa nie są depozytem bankowym. Fundusz może lokować powyżej 35% wartości aktywów subfunduszu w papiery wartościowe emitowane, poręczane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski, a także w papiery wartościowe emitowane przez Państwo Członkowskie lub jedno z następujących państw należących do OECD innych niż Rzeczpospolita Polska: Australia, Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Japonia, Kanada, Korea, Luksemburg, Meksyk, Niemcy, Norwegia, Nowa Zelandia, Portugalia, Słowacja, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Węgry, Wielka Brytania, Włochy. Szczegółowy opis czynników ryzyka znajduje się w prospekcie informacyjnym. mBank S.A. nie ponosi odpowiedzialności za decyzje klientów związane z inwestowaniem w jednostki uczestnictwa mBank Subfundusz Obligacji. Przy podejmowaniu każdej decyzji inwestycyjnej należy kierować się własną oceną sytuacji faktycznej i prawnej. Zgodnie z założeniem strategii inwestycyjnej skład portfela oraz struktura geograficzna portfela mogą ulec zmianie. Wartość zakupionych jednostek uczestnictwa mBank Subfundusz Obligacji może się zmieniać wraz ze zmianą sytuacji na rynkach finansowych. W konsekwencji dochód z zainwestowanych środków może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu, możliwa jest też utrata zainwestowanych środków. Ponadto potencjalne korzyści z inwestowania w jednostki uczestnictwa mBank Subfundusz Obligacji mogą być zmniejszone o pobierane podatki i opłaty wynikające z przepisów prawa, taryf opłat i prowizji oraz regulaminów. Szczegółowe informacje dotyczące inwestowania mBank Subfundusz Obligacji i ryzyka inwestycyjnego znajdują się w prospektach informacyjnych oraz Kluczowych Informacjach dla Inwestorów. Informacje o pobieranych opłatach manipulacyjnych znajdują się w tabeli opłat. Wymienione dokumenty są dostępne w siedzibie Rockbridge TFI S.A., placówkach mBanku oraz na stronach internetowych www.rockbridge.pl/mBankFIO i www.mBank.pl. Zyski z inwestycji w fundusze inwestycyjne dokonywane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu podatkiem od dochodów kapitałowych. Niniejszy materiał nie stanowi oferty w rozumieniu Kodeksu cywilnego i ma charakter wyłącznie informacyjny, a pochodzi od spółki mBank S.A. z siedzibą w Warszawie (00-850) przy ul. Prostej 18, która prowadzi działalność maklerską w ramach wyodrębnionej jednostki organizacyjnej – Biura Maklerskiego mBanku. mBank S.A. oświadcza, iż: 1) posiada zezwolenie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia 30 czerwca 2005 roku, zmienione decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 20 marca 2012 roku, zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 20 marca 2012 roku oraz zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 17 listopada 2015 roku na prowadzenie działalności maklerskiej, 2) posiada zezwolenie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia 23 listopada 1995 roku na świadczenie usług powierniczych, prowadzenie rachunków papierów wartościowych, rejestrowanie stanu posiadania papierów wartościowych i zmian tego posiadania, 3) organem nadzorującym mBank S.A. w zakresie działalności, o której mowa w pkt. 1–2, jest Komisja Nadzoru Finansowego, ul. Piękna 20, 00-549 Warszawa. 3 \| 3	<urn:uuid:8c56ae7f-e400-49da-8ce4-c558a1032c10>	finepdfs	1.850586	CC-MAIN-2021-21	https://rockbridge.pl/download/aad64398a969ec3186800d412fa7ab31	2021-05-14T03:09:18+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-21/segments/1620243991737.39/warc/CC-MAIN-20210514025740-20210514055740-00283.warc.gz	515,663,025	0.999947	0.999955	0.999955	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3012, 5920, 10610 ]	2	0
Załącznik nr 3 do SIWZ Umowa nr zawarta w dniu ………….................w Radomiu pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową „Południe” im. J. Kochanowskiego z siedzibą w Radomiu przy ul. Gębarzewskiej 15, zwaną dalej „Zleceniodawcą” reprezentowaną przez: 1. Prezesa Zarządu …………………………. ……………………………. 2. Z-cę Prezesa Zarządu ……………………. …………………………… a ………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………… zwanym dalej „Wykonawcą" reprezentowanym przez : Właściciela ………………………………………………………. § 1 Zleceniodawca zleca a Wykonawca zobowiązuje się do wykonania malowania klatek schodowych i wiatrołapów wewnątrz budynków (i wymianę oświetlenia klatek w budynkach wieżowych) znajdujących się w zasobach mieszkaniowych Zleceniodawcy. § 2 1. Zakres robót malarskich obejmuje: ♦ Przecieranie istniejących tynków wewnętrznych z zeskrobaniem farby (jeżeli występuje taka konieczność); ♦ Uzupełnienie tynków wewnętrznych (jeżeli występuje taka konieczność); ♦ Przygotowanie powierzchni pod malowanie farbami emulsyjnymi starych tynków z poszpachlowaniem nierówności; ♦ Dwukrotne malowanie farbami emulsyjnymi starych tynków wewnętrznych ścian i sufitów; ♦ Dwukrotne malowanie farbami olejnymi starych tynków wewnętrznych ścian z jednokrotnym szpachlowaniem (lub dwukrotnym szpachlowaniem jeśli występuje taka konieczność); ♦ Dwukrotne malowanie farbami olejnymi cokołów i policzków biegów; ♦ Dwukrotne malowanie farbami olejnymi uprzednio malowanej stolarki drzwiowej, podokienników, balustrad, grzejników, rur wodociągowych i gazowych, powierzchni metalowych pełnych (jeżeli występują); ♦ Mycie po robotach malarskich posadzek i stopni wraz z podestami. Uwaga: Planowana jest zmiana kolorystyki na kolor szary. Szczegółowy odcień koloru należy ustalić z Administracją. 2. W zakresie wymiany oświetlenia należy wykonać: Demontaż starych plafonier i ich utylizacja; Demontaż istniejących włączników oświetlenia typu dzwonkowego; Wykonanie niezbędnych przełączeń w puszkach rozgałęźnych, odłączających napięcie fragmentu instalacji do demontowanych wyłączników; Demontaż automatów schodowych regulujących czas oświetlenia; Uzupełnienie ubytków po zdemontowanych wyłącznikach, ew. plafonierach. § 3 Wykonawca zobowiązuje się wykonać przedmiot umowy zgodnie ze sztuką budowlaną, prawem budowlanym oraz złożonym przez Zleceniodawcę zleceniem i opisem przedmiotu zamówienia. § 4 Strony ustalają, że przedmiot umowy zostanie wykonany z materiałów dostarczonych przez Wykonawcę i przy użyciu urządzeń Wykonawcy. Wysokość wynagrodzenia za wykonanie przedmiotu umowy będzie obliczona na podstawie złożonej oferty, zgodnie z poniższym zestawieniem: Zadanie 1 Malowanie klatek schodowych wraz z wiatrołapami w budynkach 5-kondygnacyjnych \| Lp. \| Adres \| \|---\|---\| \| 1 \| BARYCKA 5 KL. 1 \| \| 2 \| BARYCKA 5 KL. 2 \| \| 3 \| BARYCKA 5 KL. 3 \| \| 4 \| KASANDRY 4 KL. 1 \| \| 5 \| KASANDRY 4 KL. 2 \| \| 6 \| KASANDRY 4 KL. 3 \| \| 7 \| KASANDRY 4 KL. 4 \| \| 8 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 1 \| \| 9 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 2 \| \| 10 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 3 \| \| 11 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 4 \| \| 12 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 5 \| \| 13 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 6 \| \| 14 \| ZAMOYSKIEGO 1 KL. 7 \| \| 15 \| HELLEŃSKA 7 KL. 1 \| \| 16 \| HELLEŃSKA 7 KL. 2 \| \| 17 \| HELLEŃSKA 7 KL. 3 \| \| 18 \| HELLEŃSKA 7 KL. 4 \| \| 19 \| KONARSKA 3 KL. 1 \| \| 20 \| KONARSKA 3 KL. 2 \| \| 21 \| KONARSKA 3 KL. 3 \| \| 22 \| KONARSKA 3 KL. 4 \| \| 23 \| KONARSKA 3 KL. 5 \| \| 24 \| KONARSKA 3 KL. 6 \| \| 25 \| KONARSKA 3 KL. 7 \| \| 26 \| PIEŚNI 1 KL. 1 \| \| 27 \| PIEŚNI 1 KL. 2 \| \| 28 \| PIEŚNI 1 KL. 3 \| \| 29 \| PIEŚNI 1 KL. 4 \| \| 30 \| PIEŚNI 1 KL. 5 \| \| 31 \| PIEŚNI 1 KL. 6 \| Zadanie 2 Malowanie klatek schodowych wraz z wiatrołapami (bez pomieszczeń zsypów) i wymiana oświetlenia w budynkach 11-kondygnacyjnych. \| Lp. \| Adres \| Malowanie Cena brutto [zł] \| Wymiana oświetlenia Cena brutto [zł] \| \|---\|---\|---\|---\| \| 1. \| CZARNOLESKA 4 KL. 1-2 \| \| \| \| 2. \| CZARNOLESKA 6 KL. 1-2 \| \| \| \| 3. \| CZARNOLESKA 8 KL. 1-2 \| \| \| \| 4. \| SYCYŃSKA 6 KL. 1-2 \| \| \| \| 5. \| SYCYŃSKA 8 KL. 1-2 \| \| \| \| OGÓŁEM \| \| \| \| Zleceniodawca może zmniejszyć zakres zleconych w umowie prac, co nie spowoduje skutków finansowych dla Zleceniodawcy. § 7 1. Rozliczenie należności za roboty, o których mowa w § 1, odbywać się będzie na podstawie faktur złożonych po wykonaniu robót. 2. Do faktury należy dołączyć protokół odbioru robót oraz atesty użytych materiałów. 3. Faktury, o których mowa w ust. 1, Wykonawca zobowiązany jest złożyć Zleceniodawcy w terminie nie przekraczającym 30 dni od daty odbioru wykonanych robót. 4. Termin płatności faktury wynosi 30 dni od daty otrzymania jej przez Zleceniodawcę. 5. Wyliczoną w fakturze należność Zleceniodawca zobowiązany jest przelać na konto wskazane przez Wykonawcę. § 8 Ilość robót do wykonania oraz termin ich rozpoczęcia i zakończenia Wykonawca zobowiązany jest uzgodnić każdorazowo z Administracją osiedla. § 9 Ze strony Spółdzielni do kontaktów z Wykonawcą upoważnieni są: 1. Kierownik Administracji – …………………………… 2. Z-ca Kier. Administracji – ……………………………. 3. Inspektor Nadzoru – ……………………………………. 4. Inspektor Nadzoru – ……………………………………. § 10 Wykonawca ponosi odpowiedzialność w okresie obowiązywania niniejszej umowy za ewentualne szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem przedmiotu umowy. § 11 Wykonawca udziela Zleceniodawcy gwarancji na wykonane roboty, będące przedmiotem niniejszej umowy, na okres 12 m-cy liczonych od daty protokolarnego odbioru robót. § 12 Wykonawca zapłaci Zleceniodawcy kary umowne: a) za nienależyte wykonanie przedmiotu umowy w wysokości 5 % wynagrodzenia brutto za przedmiot umowy; b) za zwłokę w wykonaniu przedmiotu umowy w wysokości 0,2 % wynagrodzenia brutto za każdy dzień zwłoki; c) za zwłokę w usunięciu wad, stwierdzonych przy odbiorze robót lub w okresie gwarancji w wysokości 2 % wartości wynagrodzenia brutto, należnego za przedmiot umowy; d) 10 % wynagrodzenia umownego brutto za odstąpienie od umowy przez Zleceniodawcę z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. § 13 W przypadku nie usunięcia wad przez Wykonawcę we wskazanym terminie, Zleceniodawca zleci ich usunięcie osobie trzeciej a kosztami obciąży Wykonawcę. Termin rozpoczęcia robót: 06.05.2024 r. Termin zakończenia robót: 15.11.2024 r. § 15 Wszelkie zmiany niniejszej umowy dla swej ważności wymagają formy pisemnej. § 16 W sprawach nie uregulowanych postanowieniami umowy będą mieć zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego. § 17 Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron. ZLECENIODAWCA WYKONAWCA	<urn:uuid:139b5e9c-c3ab-4e48-813d-90b68b250466>	finepdfs	1.202148	CC-MAIN-2025-05	http://smpoludnie.radom.pl/wp-content/uploads/2024/04/1z3.pdf	2025-01-26T12:21:45+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2025-05/segments/1736703701202.99/warc/CC-MAIN-20250126103503-20250126133503-00074.warc.gz	23,237,891	0.999889	0.999933	0.999933	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2520, 4021, 6131, 6526 ]	1	0
UMOWA – PROJEKT - nr AG 1 – JZ – 381 – 113/2018 zawarta w dniu …………………… roku pomiędzy Dyrektorem Urzędu Morskiego w Gdyni, 81-338 Gdynia, ul. Chrzanowskiego 10, płatnikiem podatku VAT UE, numer identyfikacji podatkowej NIP 586-001-49-32, zwanym w dalszej treści Zamawiającym, reprezentowanym przez: 1. ………………………………………… - ………………………………………… przy kontrasygnacie Głównego Księgowego …………………………………… a firmą „………………………………………………..”, z siedzibą w …………………………… (kod xx-xxx), NIP xxx-xxx-xx-xx, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej zwanym w dalszej treści umowy „Wykonawcą”, reprezentowanym przez: 1. ………………………………………………….. 2. ………………………………………………….. którego ofertę wybrano w wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, do którego zgodnie z art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 29 stycznia Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1579 z późn. zm.) ustawy nie stosuje się Czyszczenie i impregnacja posadzki granitowej korytarza na parterze budynku i schodów w Centrali Urzędu Morskiego o następującej treści: § 1 Przedmiot umowy 1. Przedmiotem zamówienia jest wykonanie czyszczenia i impregnacji posadzki granitowej korytarza na parterze (140 m2) i schodów głównych (25 m2) w budynku A Centrali Urzędu Morskiego w Gdyni. 2. Zakres remontu obejmuje czyszczenie i impregnację posadzki granitowej korytarza i schodów w budynku A Centrali Urzędu Morskiego. 3. Zakres Przedmiotu Umowy obejmuje również wykonanie przez Wykonawcę wszelkich robót, które są bezpośrednio i pośrednio związane z wykonaniem Przedmiotu Umowy. Zakresem Umowy objęte są również wszelkie Roboty Tymczasowe. 4. Przez Roboty Tymczasowe rozumie się wszelkie roboty tymczasowe, materiały i urządzenia zarówno przewidziane, jak i nie przewidziane, a potrzebne dla wykonania i ukończenia robót oraz usunięcia wad. 5. Wykonawca zobowiązuje się wykonać Przedmiot Umowy z należytą starannością, zgodnie z obowiązującymi przepisami, standardami oraz postanowieniami Umowy, z uwzględnieniem wymogów bhp, organizacją oraz realizacją umowy bez zakłóceń. 6. Wykonawca zobowiązuje się przestrzegać poleceń osób sprawujących nadzór nad realizacją niniejszej Umowy ze strony Zamawiającego. 7. Wykonawca oświadcza, że zapoznał się z otrzymaną od Zamawiającego dokumentacją oraz miejscem prowadzenia remontu i że warunki prowadzenia remontu są mu znane. 8. Czyszczenie i impregnacja posadzki granitowej korytarza i schodów w budynku A Centrali Urzędu Morskiego zostanie rozpoczęta i zakończona poza godzinami pracy tut. Urzędu w trybie ciągłym do zakończenia usługi. § 2 Termin wykonania 1. Wykonawca zobowiązuje się do wykonania Przedmiotu Umowy w terminie do dnia 31 października 2018 r. 2. Harmonogram robót ustalony zostanie z Wykonawcą w toku realizacji umowy. § 3 Obowiązki Wykonawcy 1. Wykonawca w pełni odpowiada za jakość i terminowość realizacji przedmiotu umowy. 2. Wykonawca zobowiązuje się wykonać przedmiot umowy zgodnie z ustaleniami z Urzędem Morskim w Gdyni, zasadami współczesnej wiedzy technicznej, obowiązującymi przepisami i normami. 3. Wykonawca zgłosi pisemnie (lub drogą elektroniczną) do Zamawiającego gotowość przystąpienia do prac remontowych. 4. Jeżeli Wykonawca zamierza część zamówienia powierzyć podwykonawcom to jego zakres wskazuje w ofercie. 5. Wykonawca będzie ponosił pełną odpowiedzialność wobec Zamawiającego i osób trzecich za działania i zaniechania osób, z których pomocą zobowiązanie wynikające z niniejszej umowy wykonuje, jak również osób, którym wykonanie tego zobowiązania powierza, jak za własne działanie lub zaniechanie. 6. Wykonawca zobowiązuje się stosować środki posiadające aprobaty techniczne i atesty higieniczne dopuszczające do stosowania w budownictwie i przedstawi odpowiednie dokumenty. § 4 Wynagrodzenie Wykonawcy i warunki płatności 1. Zamawiający za realizację niniejszego przedmiotu umowy zapłaci Wykonawcy wynagrodzenie w wysokości .................... zł brutto (słownie: ......................), w tym podatek VAT w stawce .... %. 2. Wynagrodzenie Wykonawcy obejmuje wszystkie koszty niezbędne do realizacji niniejszej umowy. 3. Niedoszacowanie, pominięcie oraz brak rozpoznania zakresu przedmiotu umowy nie może być podstawą do żądania zmiany wynagrodzenia określonego w ust. 1 niniejszego paragrafu. 4. Odbiór przedmiotu umowy odbędzie się na podstawie protokołu odbioru podpisanego przez obie strony umowy po wcześniejszym pisemnym zgłoszeniu przez Wykonawcę o gotowości do odbioru. 5. W przypadku dokonania odbioru, przyjmuje się datę zgłoszenia do odbioru jako datę wykonania. 6. Faktura za wykonanie przedmiotu umowy będzie płatna przez Zamawiającego na rzecz Wykonawcy przelewem, w terminie do 21 dni od daty otrzymania faktury i odbioru przedmiotu umowy – z rachunku bankowego Zamawiającego na, wskazany na fakturze, rachunek bankowy. Terminem zapłaty jest dzień obciążenia rachunku bankowego Zamawiającego. 7. Strony oświadczają, że są płatnikami podatku VAT i posiadają następujące numery identyfikacji podatkowej: a) Zamawiający: PL 5860014932 b) Wykonawca: .................. 8. Wykonawca nie może bez pisemnej zgody Zamawiającego, przenieść na osobę trzecią wierzytelności wynikającej z niniejszej umowy. § 5 Realizacja umowy 1. Nadzór nad realizacją umowy sprawuje: a) ze strony Zamawiającego - ............................................................... b) ze strony Wykonawcy - .................................................................. 2. Zmiana osób, o których mowa w ust. 1 nie stanowi zmiany niniejszej umowy. Strony zobowiązują się powiadomić o tym fakcie pisemnie. § 6 Gwarancja jakości, rękojmi za wady fizyczne i prawne, reklamacje 1. Wykonawca jest odpowiedzialny względem Zamawiającego za wszelkie wady fizyczne Przedmiotu Umowy. 2. Przez wadę fizyczną rozumie się w szczególności jakąkolwiek niezagodność Przedmiotu Umowy z ustaleniami z Urzędem Morskim w Gdyni. 3. Wykonawca gwarantuje Zamawiającemu, że wykonany przedmiot umowy jest wolny od wad fizycznych w rozumieniu § 6 umowy. 4. Odpowiedzialność z tytułu gwarancji jakości obejmuje zarówno wady powstałe z przyczyn tkwiących w przedmiocie umowy w chwili dokonania jego odbioru przez Zamawiającego, jak i wszelkie inne wady fizyczne przedmiotu umowy powstałe z przyczyn, za które Wykonawca lub inny gwarant ponosi odpowiedzialność, pod warunkiem, że wady te ujawnią się w okresie gwarancji. 5. Wykonawca udzieli na wykonane roboty nie mniej niż 36 miesięcznej gwarancji licząc od dnia podpisania protokołu odbioru. 6. Wykonawca udzieli na wykonane roboty rękojmi na czas zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami licząc od dnia podpisania protokołu odbioru. 7. W okresie gwarancyjnym Wykonawca zobowiązuje się do usunięcia usterki w ciągu 7 dni od dnia pisemnego powiadomienia Wykonawcy o potrzebie naprawy. 8. W razie ujawnienia w toku czynności odbioru lub w okresie gwarancji lub rękojmi, wad nie nadających się do usunięcia, Zamawiający może żądać ponownego wykonania Przedmiotu Umowy lub jego części. 9. Roszczenia z tytułu rękojmi i gwarancji mogą być dochodzone po upływie jej terminu, jeżeli Zamawiający ujawni wadę w okresie rękojmi. 10. Jeżeli Wykonawca nie usunie wad w wyznaczonym przez Zamawiającego terminie, Zamawiający ma prawo zlecenia ich usunięcia innym wykonawcom na koszt i ryzyko Wykonawcy bez konieczności uprzedniego informowania o takim zleceniu Wykonawcy. 11. Po odbiorze robót związanych z usunięciem wad z tytułu gwarancji i rękojmi, okres rękojmi i gwarancji ulega wydłużeniu o czas od zgłoszenia do usunięcia wady. 12. Dochodzenie roszczeń z tytułu zastępczego usuwania wad lub ponownego wykonania Przedmiotu Umowy może nastąpić niezwłocznie po ich ustaleniu, a przed zapłatą innemu Wykonawcy. 13. Zamawiający może dochodzić roszczeń z rękojmi niezależnie od roszczeń gwarancyjnych. Jeżeli Zamawiający nie wskazę, z jakiego trybu korzysta dochodząc roszczeń, uważa się, iż realizuje roszczenia z rękojmi. § 7 Opóźnienie Wykonawcy, kary umowne i odstąpienie od umowy 1. Strony postanawiają, że obowiązującą je formą odszkodowania z zastrzeżeniem postanowień ust. 3 niniejszego paragrafu są kary umowne. 2. Wykonawca zapłaci Zamawiającemu kary umowne: a) za opóźnienie w wykonaniu przedmiotu niniejszej umowy w terminie o którym mowa w §2 ust. 1 w wysokości 0,2 % wartości umowy brutto za każdy dzień opóźnienia, licząc od dnia, w którym przedmiot umowy powinien być wykonany. b) za odstąpienie od umowy przez Zamawiającego z przyczyn zależnych od Wykonawcy w wysokości 10 % wynagrodzenie umownego brutto (o którym mowa w § 4 ust.1 umowy), c) za odstąpienie od umowy przez Wykonawcę w wysokości 10 % wynagrodzenia umownego brutto (o którym mowa w § 4 ust.1 umowy). 3. Zamawiający zastrzega sobie prawo do odszkodowania uzupełniającego, przenoszącego wysokość zastrzeżonych kar umownych - do wysokości rzeczywiście poniesionej szkody. 4. Zamawiający zapłaci Wykonawcy karę umowną za odstąpienie od umowy z przyczyn zależnych od Zamawiającego, w wysokości 10% wynagrodzenia umownego brutto, chyba że zachodzą okoliczności o których mowa w ust. 7 i 8 niniejszego paragrafu. 5. Zamawiający ma prawo do potrącania kar umownych z wynagrodzenia Wykonawcy. 6. Termin płatności za naliczone kary umowne, o których mowa w niniejszej umowie, wynosi 7 dni od otrzymania przez Wykonawcę noty księgowej obciążeniowej wystawionej przez Zamawiającego. 7. Jedna ze Stron umowy, niezależnie od pozostałych praw przysługujących jej w związku z naruszeniem przez drugą Stronę postanowień niniejszej umowy, może odstąpić od umowy za pisemnym powiadomieniem drugiej Strony, gdy wobec drugiej Strony otwarta zostanie likwidacja lub złożony zostanie wniosek o ogłoszenie jej upadłości. 8. W razie wystąpienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy, Zamawiający może odstąpić od umowy w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o powyższych okolicznościach. W takim wypadku Wykonawca może żądać jedynie wynagrodzenia należnego mu z tytułu wykonania części Umowy. § 8 Ubezpieczenie 1. Wykonawca zobowiązuje się posiadać przez cały okres realizacji niniejszej umowy ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia, przy czym suma ubezpieczenia nie może być niższa niż całkowite wynagrodzenie Wykonawcy brutto, o którym mowa w par. (polisę OC). 2. Koszty ubezpieczenia ponosi wyłącznie Wykonawca. Wykonawca nie może rozpocząć prac przed przedstawieniem Zamawiającemu kopii polisy ubezpieczeniowej wraz z potwierdzeniem opłacenia wymagalnych składek. 3. Jeżeli w trakcie wykonywania prac okaże się, że Wykonawca nie jest w stanie przedstawić dowodów opłacenia składek ubezpieczeniowych i ważności polis ubezpieczeniowych, to Zamawiający może wstrzymać wykonywanie prac ze skutkiem natychmiastowym, przy czym skutki i koszt takiego wstrzymania prac poniesie wyłącznie Wykonawca. Zamawiający może również potrącić koszt utrzymania, wznowienia lub opłacenia ubezpieczenia z należności Wykonawcy lub pokryć ten koszt z Zabezpieczenia Należytego Wykonania Umowy. 4. Jeżeli Wykonawca będzie korzystał przy realizacji Przedmiotu Umowy z Podwykonawców, polisy ubezpieczeniowe muszą również obejmować tych Podwykonawców. § 9 Wymagania dotyczące zatrudnienia 1. Zamawiający wymaga aby osoby wykonujące czynności z zakresu przedmiotu umowy wykonywały prace na podstawie umowy o pracę w sposób określony Ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 917). 2. W terminie do 7 dni od podpisania Umowy Wykonawca zobowiązany będzie złożyć Zamawiającemu oświadczenie potwierdzające spełnienie wymogów w zakresie zatrudnienia na umowę o pracę, o których mowa w ustępie poprzedzającym. 3. Niezależnie od wymogu przedstawienia oświadczenia, o którym mowa wyżej, Zamawiający może na dowolnym etapie realizacji Umowy żądać przedstawienia przez Wykonawcę dokumentów potwierdzających stan zatrudnienia pracowników na umowę o pracę zgodny z wymaganiami Zamawiającego w razie powzięcia przez Zamawiającego wątpliwości co do prawdziwości lub aktualności oświadczenia, o którym mowa w ust. 6. Wykonawca przedkładają żądane dokumenty w terminie 3 dni od zgłoszenia żądania przez Zamawiającego. § 10 Zmiany umowy 1. Wszelkie zmiany treści umowy wymagają zachowania formy pisemnej, w postaci aneksu, pod rygorem nieważności. 2. Możliwość zmiany umowy istnieje w szczególności w razie: a) nadzwyczajnej zmiany stosunków, określonej w art. 357¹ Kodeksu cywilnego, b) wystąpienia okoliczności, których strony umowy nie były w stanie przewidzieć, pomimo zachowania należytej staranności, c) zmiany przepisów prawnych, o ile okoliczności te powodują konieczność zmiany terminu, d) zmiany ustawowej stawki VAT. § 11 Postanowienia końcowe 1. Ewentualne spory, które mogą wyniknąć na tle realizacji niniejszej umowy, Strony rozstrzygać będą polubownie, a dopiero po wyczerpaniu takiej możliwości na drodze sądowej – właściwym jest sąd siedziby Zamawiającego. 2. W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową zastosowania odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego. 3. Umowę sporządzono w 3 jednобрzmiających egzemplarzach, w dwóch dla Zamawiającego i jednym dla Wykonawcy. ZAMAWIAJĄCY WYKONAWCA STARSZY INSPEKTOR mgr Joanna Zinko KIEROWNIK Oddziału Nieruchomości mgr inż. Marek Telega NACZELNIK WYDZIAŁU Administracyjno-Gospodarczego inż. Wojciech Bujak	c334c462-76fa-4385-b856-0ed415231f65	finepdfs	1.083008	CC-MAIN-2021-49	https://www.umgdy.gov.pl/wp-content/uploads/2018/09/AG1_Projekt_Umowy_czyszczenie_i_impregnacja.pdf	2021-12-01T10:12:14+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-49/segments/1637964359976.94/warc/CC-MAIN-20211201083001-20211201113001-00586.warc.gz	1,115,772,655	0.999978	0.999985	0.999985	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 2213, 5233, 8752, 12533, 13496 ]	1	0
Zbrodnie międzynarodowe w prawie krajowym wybranych państw redakcja Patrycja Grzebyk Zbrodnie międzynarodowe w prawie krajowym wybranych państw The IWS is a non-profit organization that provides a platform for the exchange of ideas and information on water issues, and promotes the development of sustainable water management practices. The IWS is committed to advancing the understanding and application of water science and technology, and to fostering collaboration among researchers, practitioners, and policymakers. The IWS is also dedicated to promoting the use of water resources in a responsible and sustainable manner, and to ensuring that all people have access to clean and safe drinking water. Zbrodnie międzynarodowe w prawie krajowym wybranych państw redakcja Patrycja Grzebyk WYDAWNICTWO INSTYTUTU WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI \| Warszawa 2022 Współfinansowano ze środków Funduszu Sprawiedliwości, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości RECEZENCI dr hab. Joanna Nowakowska-Małusecka, prof. UŚ dr hab. Karolina Wierczyńska, prof. INP PAN OPRACOWANIE REDAKCYJNE Agata Tkaczyk, Ilona Kalamon PROJEKT OKŁADKI Tomasz Smołka Na okładce wykorzystano fotografię Ye Jinghan z Unsplash SKŁAD, ŁAMANIE Wiaczesław Kryształ Copyright © by Instytut Wymiaru Sprawiedliwości, Warszawa 2022 ISBN 978-83-67149-24-2 WYDAWNICTWO INSTYTUTU WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI ul. Krakowskie Przedmieście 25, 00-071 Warszawa SEKRETARIAT tel. (22) 630-94-53, e-mail: firstname.lastname@example.org DRUK, OPRAWA „Elpil”, ul. Artyleryska 11, 08-110 Siedlce Spis treści PATRYCJA GRZEBYK Trudności w penalizacji zbrodni międzynarodowych w prawie krajowym – uwagi wstępne 7 PATRYK GACKA Zasady legalizmu, sprawiedliwego oznaczenia i praw autorskich a transpozycja zbrodni międzynarodowych do krajowych systemów prawnych 13 EUROPA BARTŁOMIEJ KRZAN Niemiecki kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu – perspektywa zewnętrzna 31 ALEXANDRE GUERREIRO Ściganie zbrodni międzynarodowych – doświadczenia Portugalii 45 TAMÁS HOFFMANN Zbrodnia ludobójstwa w węgierskim prawie karnym – pozornie idealna implementacja 63 NEDŽAD SMALAGIĆ Penalizacja zbrodni międzynarodowych w Bośni i Hercegowinie. Różnorodność norm prawnych oraz implikacje wynikające z zasady legalizmu 77 BARBARA JANUSZ-POHL Przemoc na tle seksualnym lub ze względu na płeć jako element zbrodni przeciwko ludzkości. Wpływ orzecznictwa sądów międzynarodowych na ściganie przed sądami krajowymi na przykładzie Bośni i Hercegowiny 111 KAROLINA SIKORA Ochrona ofiar zbrodni międzynarodowych w prawie polskim oraz Statucie Rzymskim – analiza porównawcza 133 AZJA AMAN KUMAR Szukając zobowiązań Indii z zakresu międzynarodowego prawa karnego w ich prawie krajowym 153 ISHITA CHAKRABARTY Masowe zbrodnie – doświadczenia Indii: lekcje do odrobienia i podzielenia się z innymi 179 AYESHA JAWAD, SADIA FAROOQ Pakistańskie prawo karne a jego zgodność z międzynarodowymi standardami 203 BRADEY WRIGHT Praktyka skazywania za gwałty dokonane w ramach ludobójstwa: Niedociągnięcia Nadzwyczajnych Izb w Sądach Kambodży 219 SHAYANA SARAH VIEIRA DE ANDRADE MOUSINHO ARNELLE ROLIM PEIXOTO Bezbronność kobiet w konfliktach zbrojnych a biopolityka: studium przypadku koreańskich niewolnic seksualnych w czasie wojny na Pacyfiku 239 STUDIA PORÓWNAWCZE KAROLINA AKSAMITOWSKA Regulacje krajowe dotyczące ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych – porównanie przypadków Iraku i Ukrainy 265 RICCARDO VECELLIO SEGATE Opór sądów krajowych wobec jurysdykcji uniwersalnej nad zbrodniami międzynarodowymi: uwagi porównawcze na tle porządków Chin i Włoch 283 Autorzy 319 Trudności w penalizacji zbrodni międzynarodowych w prawie krajowym – uwagi wstępne Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego wyróżnił „najpoważniejsze zbrodnie wagi międzynarodowej, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu i pomyślności świata”$^1$ (tzw. core crimes), do których należą: ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne oraz zbrodnie agresji. Podobne zestawienia najpoważniejszych zbrodni były wprowadzane przy okazji tworzenia innych międzynarodowych trybunałów karnych zarówno o charakterze międzynarodowym$^2$, jak i umiędzynarodowionym (hybrydowym)$^3$, oraz podczas prac Komisji Prawa Międzynarodowego nad zasadami norymberskimi$^4$ czy Kodeksem przestępstw/zbrodni przeciwko pokojowi i bezpieczeństwu ludzkości$^5$. Z punktu widzenia państw kluczowe są jednak te dokumenty, które nakładają na nie konkretne obowiązki sądzenia, a niekiedy i zapobiegania --- $^1$ Zob. ust. 3 i 4 preambuły Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, Dz.U. z 2003, Nr 78, poz. 708. $^2$ Zob. np. Kartę Międzynarodowego Trybunału Wojskowego (art. VI), Dz.U. z 1947, Nr 63, poz. 367; czy Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (art. 1–5), S/RES/827 z 1993 r. wraz z późniejszymi poprawkami, dostępny na: https://www.icty.org/en/documents/statute-tribunal (dostęp: 2.06.2022). $^3$ Zob. np. ustawę o Nadzwyczajnych Izbach w Sądach Kambodży (art. 2–8) z 2004 r., NS/RKM/1004/006, dostępną na: https://www.eccc.gov.kh/sites/default/files/legal-documents/KR_Law_as_amended_27_Oct_2004_Eng.pdf (dostęp: 2.06.2022). $^4$ A/95(I) z 1946 r.; A/488(V) z 1950 r. $^5$ Kodeks przestępstw przeciwko pokojowi i bezpieczeństwu ludzkości przyjęty w 1954 r., Yearbook of the International Law Commission, 1954, vol. II; oraz w Kodeks zbrodni przeciwko pokojowi i bezpieczeństwu ludzkości przyjęty w 1996 r., Yearbook of the International Law Commission, 1996, vol. II, Part Two. zbrodniom międzynarodowym. Wśród wiążących umów międzynarodowych dotyczących core crimes należałoby wymienić Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r.$^6$ czy Konwencje genewskie o ochronie ofiar wojny z 1949 r.$^7$ oraz protokoły dodatkowe do nich z 1977 r.$^8$ Niebagatelne znaczenie mają również dokumenty opracowane przez Komisję Prawa Międzynarodowego, takie jak wspomniane wyżej Kodeksy przestępstw przeciwko pokojowi i bezpieczeństwu ludzkości z 1954 r. i 1996 r.$^9$ czy Projekt artykułów w sprawie zapobiegania i karania zbrodni przeciwko ludzkości przyjęty w 2019 r.$^{10}$ Komisja bowiem potwierdziła w nich, że obowiązek sądzenia sprawców zbrodni wynika nie tylko z brzmienia traktatów, ale także z wiążącego prawa zwyczajowego. Aby sprostać powyższemu obowiązkowi, konieczne jest wydanie przepisów prawa krajowego. O ile bowiem prawo międzynarodowe określa definicje zbrodni międzynarodowych, a nawet zasady odpowiedzialności za nie, to w odpowiednich traktatach nie znajdziemy informacji o sankcjach karnych, jakie państwa są zobowiązane nałożyć na sprawców zbrodni. A w myśl zasady nullum crimen sine poena brak określonej sankcji karnej uniemożliwia ściganie sprawców przed sądami krajowymi. Ponadto w systemach dualistycznych sądy nie mogą powoływać się bezpośrednio na traktaty międzynarodowe, lecz jako podstawę sądzenia muszą wskazać przepisy krajowe, stanowiące transpozycję norm międzynarodowych. Niektóre konwencje podkreślają więc konieczność wprowadzenia odpowiednich przepisów w prawie krajowym$^{11}$, a wejście w życie Statutu Rzymskiego stanowi dodatkowy impuls do wydania odpowiednich regulacji. Państwa – zarówno strony statutu, jak i te, które nie zdecydowały się na jego ratyfikację – chciały bowiem umożliwić swoim organom ściganie zbrodniarzy i tym samym przez powołanie się na zasadę komplementarności wykluczyć jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Karnego (sprawa jest bowiem --- $^6$ Dz.U. z 1952, Nr 2, poz. 9. $^7$ Dz.U. z 1956, Nr 38, poz. 171. $^8$ Dz.U. z 1992, Nr 41, poz. 175. $^9$ Odpowiednio Yearbook of the International Law Commission, 1954, vol. II oraz Yearbook of the International Law Commission 1996, vol. II, Part Two. $^{10}$ Yearbook of the International Law Commission, 2019, vol. II, Part Two. $^{11}$ Zob. np. art. 49 Konwencji genewskiej o polepszeniu losu rannych i chorych w armiach czynnych z 12 sierpnia 1949 r., Dz.U. z 1956, Nr 38, poz. 171. niedopuszczalna przed trybunałem, jeśli jest przedmiotem postępowania karnego w państwie, do którego jurysdykcji sprawa ta należy, chyba że państwo to nie wyraża woli lub jest niezdolne do rzeczywistego przeprowadzenia postępowania karnego; lub jeśli w sprawie było prowadzone postępowanie przygotowawcze w państwie, do którego jurysdykcji sprawa ta należy i państwo to postanowiło zaniechać wniesienia oskarżenia przeciwko osobie podejrzanej, chyba że decyzja taka została spowodowana brakiem woli lub niezdolnością tego państwa do rzeczywistego ścigania; albo osoba podejrzana została już osądzona z powodu czynu będącego przedmiotem skargi, chyba że postępowanie przed sądem było prowadzone w celu uchronienia danej osoby przed odpowiedzialnością karną za zbrodnie objęte jurysdykcją Trybunału; lub nie było prowadzone w sposób niezależny lub bezstronny, stosownie do norm rzetelnego procesu uznanych przez prawo międzynarodowe, a w świetle okoliczności danej sprawy sposób jego prowadzenia wskazuje na brak zamiaru wymierzenia sprawiedliwości tej osobie – art. 1, 17 i 20 Statutu MTK). Przyznanie pierwszeństwa w wykonywaniu jurysdykcji sądom krajowym jest w pełni uzasadnione. Postępowania przed sądami krajowymi z zasady powinny być tańsze, szybsze, efektywniejsze pod kątem zbierania materiału dowodowego, w większym stopniu zapewniające – ze względu na bliskość – uczestnictwo pokrzywdzonych w procesie. Analiza systemów krajowych wskazuje jednak, że państwa nie mają jednego modelu uregulowania na poziomie krajowym odpowiedzialności za zbrodnie międzynarodowe i często mierzą się z wątpliwościami, w jakim stopniu muszą jedynie kopiować rozwiązania międzynarodowe, a w jakim powinny modyfikować rozwiązania traktatowe czy prawa zwyczajowe ze względu na swoje specyficzne potrzeby czy kulturę prawną. Dodać należy do tego konieczność uwzględnienia zmian w interpretacji przepisów prawa międzynarodowego, wynikającą z orzeczeń sądów międzynarodowych i krajowych, które nie zawsze są spójne, oraz problemy z retroaktywnością krajowych regulacji czy stosowaniem przedawnienia i amnestii. Od powyższych problemów nie jest wolny polski system karny, który jest ciekawym przypadkiem transpozycji norm prawa międzynarodowego do porządku krajowego. Obecnie obowiązujący kodeks karny z 1997 r. (wraz z późniejszymi zmianami wprowadzanymi również w odpowiedzi na ratyfikację Statutu MTK) zawiera bowiem rozdział XVI, zatytułowany „Przestępstwa przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstwa wojenne”, który przede wszystkim nawiązuje do Karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego, będącej załącznikiem do porozumienia pomiędzy Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, Rządem Tymczasowym Republiki Francuskiej i Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przedmiocie ścigania i karania głównych przestępców wojennych Osi Europejskiej, oraz do Konwencji z 26 listopada 1968 r. o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości. Polski ustawodawca jednak nie zdecydował się przypisać nazw zbrodni międzynarodowych do konkretnych przepisów kodeksowych, których treść w większości odbiega od przyjętych w prawie międzynarodowym i tym samym wiążących Polskę definicji zbrodni i zasad odpowiedzialności za nie (przykładem jest np. rozszerzenie ochrony przed czynami o charakterze ludobójczym na grupy polityczne lub o określonym światopoglądzie – art. 118 KK; czy w przypadku zbrodni przeciwko ludzkości na jakiekolwiek grupy ludności – art. 118a KK). Dodatkowo w systemie prawnym Polski istnieje ustawa z 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, która również na swój użytek definiuje szereg zbrodni o charakterze międzynarodowym w określonym okresie. Niespójność polskich przepisów z traktatami i prawem zwyczajowym skutkuje orzeczeniami budzącymi wątpliwości prawne, gdyż za zbrodnię przeciwko ludzkości polskie sądy uznawały przykładowo pojedyncze przypadki internowania na 9–14 dni. Oprócz wątpliwości co do definiowania zbrodni i zasad odpowiedzialności za nie w prawie krajowym i ich dynamicznej interpretacji dochodzą problemy z zakreślaniem jurysdykcji sądów krajowych i kontrowersje związane z wykonywaniem tzw. uniwersalnej jurysdykcji (uniezależnionej od miejsca popełnienia zbrodni czy obywatelstwa sprawcy oraz ofiary) oraz formułowaniem wyroków, tak by odpowiednio podkreślić wagę danych przestępstw. --- 12 Dz.U. z 1997, Nr 88, poz. 553 ze zm. 13 Dz.U. z 1970, Nr 26, poz. 208. 14 T.j. Dz.U. z 2021, poz. 177. 15 Zob. wyrok sądu rejonowego w Skierniewicach z 1 lutego 2017 r., II K 504/15. Niniejsza monografia, będąca pokłosiem konferencji zorganizowanej przez Instytut Wymiaru Sprawiedliwości w dniach 14–15 czerwca 2021 r. pt. Penalization of international crimes in national law, mierzy się z powyższymi problemami na przykładach różnych systemów prawnych państw Europy i Azji. Tym samym czytelnik otrzymuje przegląd regulacji z jednej strony z regionu, którego państwa aspirują do miana czempionów implementacji norm międzynarodowego prawa karnego i posiadają rzekomo najskuteczniejszy regionalny system ochrony praw człowieka z Europejskim Trybunałem Praw Człowieka na czele, oraz z drugiej strony regionu (Azji i Pacyfiku), gdzie zaledwie 19 państw przyjęło statut MTK i w ramach którego nie istnieje wiążący regionalny instrument ochrony praw człowieka obejmujący wszystkie państwa Azji. Czytelnik może się więc zapoznać z rozwiązaniami przyjętymi w Niemczech (Bartłomiej Krzan), Portugalii (Alexandre Guerreiro), na Węgrzech (Tamás Hoffmann), w Bośni i Hercegowinie (Nedžad Smailagić, Barbara Janusz-Pohl), Polsce (Karolina Sikora), a także w Indiach (Aman Kumar, Ishita Chakrabarty), Pakistanie (Ayesha Jawad, Sadia Farooq), Kambodży (Bradey Wright) czy w Japonii i Korei (Shayana Sarah Vieira de Andrade Mousinho; Arnelle Rolim Peixoto). Warto zwrócić uwagę, że kilka tekstów skupia się na ściganiu przestępstw seksualnych i problemach związanych z ich osądzeniem w sądach międzynarodowych i krajowych (Barbara Janusz-Pohl, Bradey Wright, Shayana Sarah Vieira de Andrade Mousinho, Arnelle Rolim Peixoto) oraz ochronie ofiar (Karolina Sikora). Książka zawiera też na pozór nieoczywiste porównania takich porządków krajowych, jak tandem Chiny – Włochy (Riccardo Vecellio Segate) czy Irak – Ukraina (Karolina Aksamitowska). Całość jest poprzedzona analizą problemu transpozycji zbrodni międzynarodowych do prawa krajowego z punktu widzenia m.in. zasady legalizmu (Patryk Gacka). Czytelnik w prezentowanych tekstach znajdzie szereg uwag dotyczących zarówno definicji zbrodni, zasad jurysdykcji, zasad odpowiedzialności, jak i trudności w wyróżnianiu danych zbrodni w ramach określonego wyroku. Teksty odwołują się zarówno do praktyki sądów krajowych, jak i sądów międzynarodowych i umiędzynarodowionych. Autorzy niniejszej publikacji mają nadzieję, że pokazanie różnych perspektyw krajowych, wpływu zarówno czynników politycznych, jak i niekiedy kulturowych na dane rozwiązania prawne pozwoli zrozumieć wątpliwości co do obowiązującego kształtu norm prawa międzynarodowego i funkcjonującego systemu sprawiedliwości międzynarodowej oraz umożliwi wyciągnięcie wniosków na przyszłość co do kierunku zmian w regulacjach krajowych, aby błędy czy też trudności innych państw można było przekuć w stabilniejsze rozwiązania prawne. Zasady legalizmu, sprawiedliwego oznaczenia i praw autorskich a transpozycja zbrodni międzynarodowych do krajowych systemów prawnych Wprowadzenie Międzysystemowa transpozycja rozwiązań normatywnych może zachodzić albo w relacji horyzontalnej, albo w relacji wertykalnej. Pierwszy model odnosi się do przejmowania określonej regulacji przez systemy znajdujące się na tym samym poziomie. Mowa jest zatem zarówno o zapożyczaniu rozwiązania normatywnego jednego państwa przez inne państwo$^1$, jak i o przejmowaniu regulacji międzynarodowej w obrębie systemu prawa międzynarodowego przez jego poszczególne „subsystemy” instytucjonalne$^2$. Z kolei model drugi, tj. transpozycja wertykalna, odnosi się do relacji pomiędzy międzynarodowym i krajowym systemem prawnym. Transpozycja wertykalna będzie zachodziła albo pomiędzy prawem krajowym a prawem międzynarodowym$^3$, albo w kierunku odwrotnym – pomiędzy prawem międzynarodowym a prawem krajowym. W tym opracowaniu interesować mnie będzie ostatnia z przytoczonych powyżej konfiguracji. Jej format jest ograniczony zakresem międzynarodowego --- $^1$ E. Grande, Italian Criminal Justice: Borrowing and Resistance, „The American Journal of Comparative Law” 2000, nr 48(2), s. 227–259 (opisująca transplantację rozwiązań amerykańskich do włoskiego systemu prawa karnego). $^2$ N. Boister, R. Cryer, The Tokyo International Military Tribunal – A Reappraisal, Oxford 2008, s. 38 (Karta Trybunału Norymberskiego jako inspiracja dla Karty Trybunału Tokijskiego). $^3$ C. Steer, Legal Transplants or Legal Patchworking? The Creation of International Criminal Law as a Pluralistic Body of Law, [w:] E. van Sliedregt, S. Vasiliev (red.), Pluralism in International Criminal Law, Oxford 2014, s. 39 („As a branch of public international law, ICL has been born out of the same institutional framework that governs law-making and law-applying in this traditionally interstate playing field, yet because it deals with individual criminal responsibility, its normative content is drawn predominantly from domestic criminal law systems”). materiału normatywnego, w tym przepisów typizujących zbrodnie międzynarodowe, których definicje podlegają przeniesieniu na poziom krajowy. Zamiast dogłębnej oceny poszczególnych wertykalnych praktyk transpozycyjnych poniższe rozważania będą jednak przede wszystkim zorientowane na ogólną refleksję dotyczącą ich założeń i skutków. Z tego względu, po przedstawieniu istoty zasady legalizmu karnego oraz koncepcji zbrodni międzynarodowych na tle innych typów czynów zabronionych (pkt 1), zagadnienie transpozycji zbrodni międzynarodowych do prawa krajowego przeanalizuję następnie z perspektywy zasady sprawiedliwego oznaczenia (principle of fair labelling) oraz sformułowanej stricte na potrzeby tego opracowania zasady praw autorskich (pkt 2). Wszystkie wspomniane powyżej zasady dostarczą argumentów wspierających podstawową tezę tego opracowania, zgodnie z którą transpozycja definicji zbrodni międzynarodowych na poziom krajowy powinna ze względów gwarancyjnych, procesowych i komunikacyjnych przyjmować możliwie dokładny i w istocie odtwórczy charakter$^4$, tak aby kryminalizacja międzynarodowa oraz krajowa – w zakresie, w jakim odnoszą się one do zbrodni międzynarodowych – posiadały analogiczny zakres i tożsamą treść. ### 1. Transpozycja zbrodni międzynarodowych a zasada legalizmu karnego #### 1.1. Zbrodnie międzynarodowe, przestępstwa transnarodowe i przestępstwa zwykłe a transpozycja Granice transpozycji wertykalnej na linii prawo międzynarodowe – prawo krajowe wyznaczane są przez zakres kryminalizacji międzynarodowej w postaci poszczególnych typów zbrodni międzynarodowych. Jako że pojęcie zbrodni międzynarodowej nie zostało dotąd zdefiniowane w prawie --- $^4$ Przez odtwórczy charakter mam na myśli dążenie do osiągnięcia merytorycznego (zakresowego) celu kryminalizacji międzynarodowej na poziomie krajowym. W tym też sensie idea transpozycji, do której tutaj nawiązuję, jest wyrażana w unijnym porządku prawnym przez dyrektywy, które łączą państwo w odniesieniu do rezultatu, nie zaś środków wykorzystanych do jego osiągnięcia. Por. art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. UE C 202 z 7 czerwca 2016 r.). międzynarodowym, niejasne pozostaje, które czyny należy zakwalifikować do tej kategorii normatywnej. Można jednak przyjąć, iż katalog głównych zbrodni międzynarodowych (tzw. core crimes) obejmuje zbrodnię ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne oraz zbrodnię agresji$^5$. Z perspektywy praktyk transpozycyjnych za istotniejsze od samej definicji zbrodni międzynarodowych uznać należy rozróżnienie tych zbrodni od przestępstw transnarodowych oraz przestępstw zwykłych. Przestępstwa transnarodowe są oparte na idei „pośredniej supresji” określonego zachowania definiowanego jako zabronione przez prawo międzynarodowe za pośredniczeniem prawa krajowego$^6$. Dla nabycia mocy prawnej przestępstwo transnarodowe wymaga bowiem transpozycji do systemu prawa wewnętrznego$^7$. Z kolei przestępstwo zwykłe, mimo że podobnie jak przestępstwo transnarodowe podlega kryminalizacji krajowej, nie jest produktem transpozycji wymaganej na mocy zaciągniętego przez państwo zobowiązania umownego, lecz efektem swobodnej decyzji ustawodawcy krajowego. W przeciwieństwie do przestępstw transnarodowych i zwykłych zbrodnie międzynarodowe są pierwotnie wiążące wyłącznie w sferze międzynarodowej. Ich skuteczność nie jest zatem uzależniona od transpozycji na poziom krajowy$^8$. W praktyce jednak zbrodnie te obowiązują na obu poziomach regulacji ze względu na mniej bądź bardziej dokładną transpozycję ich treści do prawa krajowego. Zbrodnie międzynarodowe mogą z tego względu stanowić przedmiot krajowych i międzynarodowych procesów karnych. Ponadto znajdują do nich zastosowanie pewne specyficzne reguły proceduralne, czego szczególnie --- $^5$ A.K.A. Greenawalt, What is An International Crime?, [w:] K.J. Heller, F. Mégret, S.M.H. Nouwen et al. (red.), The Oxford Handbook of International Criminal Law, Oxford 2020, s. 294. $^6$ N. Boister, ‘Transnational Criminal Law’?, „European Journal of International Law” 2003, nr 14(5), s. 955. $^7$ C. Nowak, O pojęciu transnarodowego prawa karnego, „Państwo i Prawo” 2012, z. 12, s. 9 („W istocie przestępstwa w transnarodowym prawie karnym nie są przestępstwami w ścisłym znaczeniu tego słowa, bo kryminalizacja ma miejsce na płaszczyźnie prawa krajowego”). $^8$ K.J. Heller, What Is an International Crime? (A Revisionist History), „Harvard International Law Journal” 2017, nr 58(2), s. 354–355 („direct criminalization thesis”: „certain acts are universally criminal because they are directly criminalized by international law itself, regardless of whether states criminalize them”). istotnym przejawem jest wyłączenie klasycznych klauzul przedawnienia, ograniczających temporalnie procesy dotyczące przestępstw zwykłych$^9$. To od zakresu transpozycji zbrodni międzynarodowych na poziom krajowy zależy jednak, czy transponowanym typom zbrodni będą rzeczywiście przysługiwały cechy odróżniające je od przestępstw zwykłych i transnarodowych. Z perspektywy systemowej za problematyczne uznać można w tej mierze zarówno zawężenie, jak i rozszerzenie zakresu merytorycznego tych zbrodni na poziomie krajowym$^{10}$. W przypadku przyjęcia szerszej definicji zbrodni międzynarodowej na poziomie krajowym dochodzi bowiem do kuriozalnej sytuacji, w której część krajowej definicji zbrodni międzynarodowej posiada (także) charakter międzynarodowy, natomiast pozostała część pozostaje wyłącznie przestępstwem krajowym schowanym niejako za „zasloną” kryminalizacji międzynarodowej$^{11}$. Przykładowo krajowa definicja zbrodni ludobójstwa, szersza od tej obowiązującej w prawie międzynarodowym, jest w części odpowiednikiem zbrodni międzynarodowej, w części zaś wyłącznie przestępstwem zwykłym$^{12}$. W przypadku sytuacji odwrotnej, tj. wtedy, gdy to definicja zbrodni międzynarodowej jest szersza od tej transponowanej na poziom krajowy, powyższy dylemat, rzecz jasna, nie zachodzi. Skutkiem takiej niepełnej transpozycji --- $^9$ Konwencja o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 26 listopada 1968 r. (Dz.U. z 1970, Nr 26, poz. 208). $^{10}$ W odniesieniu do zbrodni ludobójstwa por. T. Hoffmann, The Crime of Genocide in its (Nearly) Infinite Domestic Variety, [w:] M. Odello, P. Łubiński (red.), The Concept of Genocide in International Criminal Law. Developments after Lemkin, Abingdon – New York 2020, s. 68 („100 countries and the Special Administrative Region of Macao have opted to change – through their national implementations – at least some aspects of the internationally recognized definition of genocide, often significantly expanding or limiting the scope of application of the crime”). $^{11}$ W podobnym tonie: J.K. Kleffner, The Impact of Complementarity on National Implementation of Substantive International Criminal Law, „Journal of International Criminal Justice” 2003, nr 1, s. 100 („some States have established offences under the rubric of international crimes that do not find a basis in international law, for instance by widening the groups against whom ‘genocide’ can be committed. Strictly speaking, these are domestic crimes in ‘international disguise’”). $^{12}$ Np. art. 118 Kodeksu karnego (6 – zamiast 4 – grup chronionych) – Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. z 1997, Nr 88, poz. 553); T. Hoffmann, op. cit., s. 93 („a simultaneous co-existence of international and domesticated norms at one and the same time”). jest jednak brak możliwości pociągania do odpowiedzialności karnej przed sądami krajowymi sprawców zbrodni za wszystkie czyny kryminalizowane na poziomie międzynarodowym$^{13}$. Oczywiście, o ile sądy krajowe nie posiadają prawa do bezpośredniego stosowania definicji międzynarodowej. 1.2. Zasada legalizmu karnego a praktyki transpozycyjne W prawie międzynarodowym zasada legalizmu została wyrażona między innymi w art. 7 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności$^{14}$, który wprowadza wymogi formalne i merytoryczne, pozwalające ocenić jakość prawa karnego w odniesieniu do konkretnego sprawcy i jego czynu. Z perspektywy formalnej odpowiedzialność karną sprawca zbrodni może ponosić albo na podstawie prawa krajowego, albo na podstawie prawa międzynarodowego (art. 7 ust. 1 EKPC). Z perspektywy merytorycznej natomiast konwencyjny standard legalizmu przypisuje istotne znaczenie między innymi zasadzie pewności prawa (lex certa), zasadzie ścisłej wykładni (lex stricta) oraz zakazowi retroaktywności (lex praevia)$^{15}$. Binarny pod względem źródeł odpowiedzialności karnej charakter zasady legalizmu określonej w art. 7 ust. 1 EKPC dopuszcza jednak pewne pozorne odstępstwa od zasady lex praevia; „odstępstwa” szczególnie istotne w kontekście ścigania i karania tzw. zbrodni historycznych, popełnionych pod auspicjami poprzedniego reżimu$^{16}$. Jeżeli określone zachowanie naruszało --- $^{13}$ Por. art. 1 oraz art. 17 Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (Dz.U. z 2003, Nr 78, poz. 708); K. Wierczyńska, Przesłanki dopuszczalności wykonywania jurysdykcji przez międzynarodowy trybunał karny: studium międzynarodowoprawne, Warszawa 2016; E. Socha, Zbieżność a komplementarność jurysdykcji Międzynarodowych Trybunałów Karnych i sądów krajowych, Wrocław 2004. $^{14}$ Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993, Nr 61, poz. 284). $^{15}$ Por. J.L. Corsi, An Argument for Strict Legality in International Criminal Law, „Georgetown Journal of International Law” 2018, nr 49, s. 1332–1339; M. Timmerman, Legality in Europe. On the principle nullum crimen, nulla poena sine lege in EU law and under the ECHR, Cambridge 2018; Wyrok w sprawie Pantalon przeciwko Chorwacji, ETPC, 19 listopada 2020 r., skarga nr 2953/14, pkt 46, 48. $^{16}$ Wyrok w sprawie Streletz, Kessler i Krenz przeciwko Republice Federalnej Niemiec, ETPC, 22 marca 2001 r., skargi nr 34044/96, 35532/97, 44801/98, pkt 81; wyrok w sprawie Kononov przeciwko Łotwie, ETPC, 17 maja 2010 r., skarga nr 36376/04, pkt 241 („it is legitimate prawo międzynarodowe\textsuperscript{17}, to winna jednostka nie będzie mogła \textit{post factum} argumentować, że jej czyn nie był czynem zabronionym, ponieważ w chwili realizacji nie był on kryminalizowany także w prawie wewnętrznym\textsuperscript{18}. Oparcie wyroku karnego na wprowadzonej następczo ustawowej podstawie kryminalizacji czynu dotąd kryminalizowanego wyłącznie przez normy międzynarodowe, nie będzie więc stanowiło naruszenia zasady legalizmu, o ile dany czyn rzeczywiście podlegal kryminalizacji międzynarodowej w chwili jego popełnienia, jego kryminalny charakter był przewidywalny, a obowiązująca regulacja krajowa transponująca daną zbrodnię mieści się w zakresie normowania wyznaczanego dotąd wyłącznie przez źródła prawa międzynarodowego\textsuperscript{19}. W odniesieniu do wymogu przewidywalności karalności (\textit{foreseeability}) z orzecznictwa ETPC wynika, że czyn zabroniony powinien być w sposób \textsuperscript{17} Wyrok w sprawie \textit{Milanković przeciwko Chorwacji}, ETPC, skarga nr 33351/20, 20 stycznia 2022 r., pkt 54 („the Court must satisfy itself that the applicant’s conviction for war crimes […] had sufficiently clear basis in international law at the time when those crimes were committed, that is, having regard to the state of international law in 1991”); wyrok w sprawie \textit{Korbely przeciwko Węgrom}, ETPC, 19 września 2008 r., skarga nr 9174/02, pkt 78. \textsuperscript{18} Wyrok w sprawie \textit{Sinan Çetinkaya i Ağyar Çetinkaya przeciwko Turcji}, ETPC, 24 maja 2022 r., skarga nr 74356/10, pkt 37 („a contemporaneous legal basis for the applicant’s conviction”); wyrok w sprawie \textit{Antia i Khupenia przeciwko Gruzji}, ETPC, 18 czerwca 2020 r., skarga nr 7523/10, pkt 37; wyrok w sprawie \textit{Kadagishali przeciwko Gruzji}, ETPC, 14 maja 2020 r., skarga nr 12391/06, pkt 184; \textit{Streletz, Kessler i Krenz przeciwko Republice Federalnej Niemiec}, pkt 74, 77–79, 105–106. \textsuperscript{19} \textit{Milanković przeciwko Chorwacji}, pkt 10–26, 53 („The applicant’s conviction for war crimes was, therefore, primarily based on international law and must, in the Court’s view, be examined chiefly from that perspective”); wyrok w sprawie \textit{Parmark i Bakir przeciwko Turcji}, ETPC, 3 grudnia 2019 r., skargi nr 22429/07 i 25195/07, pkt 58 („it prohibits in particular extending the scope of existing offences to acts which previously were not criminal offences”); \textit{Antia i Khupenia przeciwko Gruzji}, pkt 36 („an offence must be clearly defined in the law, be it national or international”); \textit{Kononov przeciwko Łotwie}, pkt 243 („the applicant’s prosecution (and later conviction) by the Republic of Latvia, based on international law in force at the time of the impugned acts and applied by its courts, cannot be considered unforeseeable”). „czytelny zdefiniowany” przez normę prawną$^{20}$. Trybunał nie wyklucza zarazem „stopniowej klaryfikacji zasad odpowiedzialności karnej w drodze interpretacji sądowej dotyczącej poszczególnych spraw, pod warunkiem, że rozwój ten pozostaje zgodny z trzonem przestępstwa i może być rozsądnie przewidziany”$^{21}$. Test przewidywalności karalności nie powinien być przy tym odczytywany w kategoriach pewności, że określone zachowanie jest kryminalizowane, lecz wyłącznie w odniesieniu do możliwości rozpoznania perspektywy takiej karalności$^{22}$. Organizowane w okresie przejściowym procesy historyczne, w których wyroki skazujące sprawców zbrodni międzynarodowych wydawane przez sądy krajowe były uzasadniane faktem obowiązywania ex ante definicji międzynarodowych, budziły dotąd wątpliwości normatywne przede wszystkim w świetle wymogów merytorycznych zasady legalizmu$^{23}$. Wątpliwości formalne nie powstawały natomiast tak długo, jak długo przyjęta ex post krajowa definicja danej zbrodni międzynarodowej nie rozszerzała międzynarodowego zakresu kryminalizacyjnego i nie była stosowana wstecz przez sąd krajowy$^{24}$. --- $^{20}$ Wyrok w sprawie Chodorkowski i Lebidiew przeciwko Rosji (nr 2), ETPC, 14 stycznia 2020 r., skarga nr 5111/07 i 42757/07, pkt 568 („an offence must be clearly defined in law”); wyrok w sprawie Jidic przeciwko Rumunii, ETPC, 18 lutego 2020 r., skarga nr 45776/16, pkt 79 („qualitative requirements, notably those of accessibility and foreseeability”); wyrok w sprawie Vasiliauskas przeciwko Litwie, ETPC, 20 października 2015 r. skarga nr 35343/05, pkt 154. $^{21}$ Wyrok w sprawie Jorgic przeciwko Republice Federalnej Niemiec, ETPC, 12 lipca 2007 r., skarga nr 74613/01, pkt 101; Milanković przeciwko Chorwacji, pkt 59 („In the Court’s view this applies equally to the development of national as well as of international law”). $^{22}$ Jorgic przeciwko Republice Federalnej Niemiec, pkt 114 („could reasonably be foreseen”). $^{23}$ Por. m.in. Vasiliauskas przeciwko Litwie, Kononov przeciwko Łotwie. $^{24}$ Vasiliauskas przeciwko Litwie, pkt 184 („The Court cannot accept the argument by the Supreme Court that the 1998 amendments to the Criminal Code, expanding the definition of genocide to include “political groups”, could be justified on the basis of Article V of the Genocide Convention. While Article V of the Genocide Convention does not prohibit expanding the definition of genocide, it does not authorise the application of a broader definition of genocide retroactively”); wyrok w sprawie Drėlingas przeciwko Litwie, ETPC, 12 marca 2019 r., skarga nr 28859/16, pkt 108 („The Court considers that the Drėlingas ruling, adopted by the Supreme Court acting in plenary session, has dispelled the lack of clarity identified in Vasiliauskas arising out of the discrepancy within the domestic law, namely Article 99 of the Criminal Code, and Article II of the Genocide Convention. In addition, the Supreme Court has brought clarification as regards the scope of review when the charges of genocide are examined by the domestic courts, including the prohibition on retroactive prosecution for genocide of individuals belonging to a political group […]. In this way the domestic system, based on the international law (the Genocide Convention), and case-law of the domestic Współczesny krajobraz normatywny jest jednak znaczco odmienny od tego, który istniał jeszcze trzydzieści lat temu. Obecnie podstawowa wątpliwość gwarancyjna dotyczy dlatego nie tyle naruszenia zasady lex praevia czy dostępności informacji kryminalizacyjnej, lecz stanu swoistego eklektyzmu kryminalizacyjnego w odniesieniu do zbrodni międzynarodowych, który może skutkować poczuciem konfuzji po stronie adresatów norm prawa karnego, a więc prowadzić także do uzasadnionego stwierdzenia naruszenia wymogu przewidywalności kryminalizacji. Dla zobrazowania powyższego problemu posłużę się hipotetyczną sytuacją, w której profesjonalny pełnomocnik zostaje poproszony o opinię$^{25}$, czy określone zachowanie wypełnia znamiona zbrodni międzynarodowej$^{26}$. Przeciwnik prowadzonej w tej pracy argumentacji mógłby stwierdzić, że pełnomocnik powinien wyłącznie zwrócić uwagę potencjalnego sprawcy zbrodni międzynarodowych na fakt, że jego czyn może zostać zakwalifikowany jako – przykładowo – zbrodnia ludobójstwa, nawet jeśli zostanie popełniony przeciwko grupie politycznej czy innej grupie, która nie jest jednak chroniona na podstawie międzynarodowej definicji tej zbrodni. Jeżeli nawet uzna się taką nieprecyzyjną przecież poradę za wystarczającą, czy można wymagać – nawet od profesjonalisty – znajomości wszystkich krajowych systemów prawnych, wszystkich odmiенноści definicyjnych oraz reguł jurysdykcyjnych istotnych z perspektywy odpowiedzialności potencjalnego --- $^{25}$ Opinia doradcza dotycząca zastosowania „odwołania blankietowego” lub techniki „legislacji przez odesłanie” w definicji przestępstwa oraz standardów porównawczych pomiędzy prawem karnym obowiązującym w chwili popełnienia przestępstwa a zniewelizowanym prawem karnym, ETPC, wniosek nr P16–2019–001, 29 maja 2020 r., pkt 61 („A law may still satisfy the requirement of foreseeability even if the person concerned has to take appropriate legal advice to assess, to a degree that is reasonable in the circumstances, the consequences which a given action may entail”); wyrok w sprawie Norman przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, ETPC, skarga nr 41387/17, 6 lipca 2021 r., pkt 59. $^{26}$ Jorgic przeciwko Republice Federalnej Niemiec, pkt 113 („the Court finds that the applicant, if need be with the assistance of a lawyer, could reasonably have foreseen that he risked being charged with and convicted of genocide for the acts he committed in 1992”); Kononov przeciwko Łotwie, pkt 238. Jeszcze inny problem powstaje, gdy analizie poddane zostaną praktyki interpretacyjne. Por. Opinia doradcza dotycząca zastosowania „odwołania blankietowego”, pkt 62. sprawcy? Z jeszcze innej perspektywy można także zapytać, czy nie jest zasadne oczekiwanie, aby zbrodnia międzynarodowa – z racji na quantum wpisanej w jej znamiona karygodności – posiadała jednolitą treść na każdym poziomie regulacji, w jednoznaczny sposób komunikując, które czyny są zakazane przez społeczność międzynarodową? Obecnie pytania te nie są niestety brane pod uwagę ani przez państwa dokonujące transpozycji, ani przez społeczność międzynarodową. Trudno, jak się zdaje, przyjąć, że jest to stan właściwy i pożądany, zwłaszcza z perspektywy gwarancyjnie zorientowanej zasady legalizmu karnego$^{27}$. 2. Transpozycja zbrodni międzynarodowych a zasada sprawiedliwego oznaczenia oraz zasada praw autorskich Sprawy historyczne, które były dotąd kierowane do ETPC w związku z argumentem naruszenia zasady legalizmu, stanowią dowód, że przyjmowanie przez państwa odmiennych, tj. w praktyce szerszych zakresowo definicji zbrodni międzynarodowych wraz z ich transpozycją na poziom krajowy, może być wystarczającą podstawą do stwierdzenia naruszenia przez nie obowiązujących standardów praw człowieka$^{28}$. Oprócz tego, jednakże, można argumentować, że taka praktyka transpozycyjna jest przykładem niewłaściwego wykorzystania oznaczenia (label) danej zbrodni przez państwo podejmujące się nie tyle transpozycji jako takiej, co transpozycji połączonej z rozszerzeniem zakresu normowania danej zbrodni międzynarodowej w ustawodawstwie wewnętrznym. Chociaż oznaczenie samo w sobie nie ma bowiem charakteru prawnie wiążącego, zbyt swobodne stosowanie go nie zasługuje na aprobatę. Merytorycznego wsparcia dla tego stanowiska --- $^{27}$ Przyznać należy, że tzw. argument z karygodności zbrodni powyższe rozmowowanie odnośnie do przewidywalności karalności znacząco osłabia, por. Milanović przeciwko Chorwacji, pkt 64 („to the flagrant unlawful nature of the war crimes”); Kononov przeciwko Łotwie, pkt 241; Jorgic przeciwko Republice Federalnej Niemiec, pkt 113; Streletz, Kessler i Krenz przeciwko Republice Federalnej Niemiec, pkt 87. P. Gacka, Klauzula norymsberska siedemdziesiąt lat później, „Roczniki Nauk Prawnych” 2020, nr 4, s. 167–198. $^{28}$ Por. Vasiliauskas przeciwko Litwie, pkt 191. dostarczają zasada sprawiedliwego oznaczenia (principle of fair labelling) oraz zasada praw autorskich. Fair labelling jest traktowana jako jedna z fundamentalnych zasad prawa karnego zarówno w systemie common law$^{29}$, jak i w systemie prawa kontynentalnego (typizacja)$^{30}$. Została ona pomyślana jako zasada pozwalająca „stwierdzić, że daleko idące dystynkcje pomiędzy rodzajami przestępstw i stopniami bezprawności muszą być respektowane i sygnalizowane przez prawo, jak i to, że przestępstwa powinny zostać podzielone i oznaczone tak, by sprawiedliwie reprezentowały naturę i wymiar naruszenia prawa”$^{31}$. W literaturze przedmiotu zauważa się, że w poszczególnych ustawodawstwach definiowane w podobny sposób przestępstwa są częstokroć odmiennie nazywane$^{32}$. O ile taka praktyka jest trudna do podważenia, gdy to przestępstwa zwykle są przedmiotem analizy, o tyle ciężko zaakceptować podobny wniosek w przypadku analogicznych odmienności zachodzących pomiędzy międzynarodowym a krajowym systemem prawnym w odniesieniu do zbrodni międzynarodowych. Nazwy przyjęte dla oznaczenia poszczególnych zbrodni międzynarodowych są stosowane celowo w drodze pewnej utrwalonej konwencji semantycznej i prawodawczej. Jako takie posiadają one praktyczne oraz symboliczne znaczenie$^{33}$. Zwłaszcza ten drugi aspekt jest widoczny, gdy uwzględnii się stanowiska wyrażane przez same ofiary zbrodni. Szczególna waga przypisywana jest w tej mierze zbrodni ludobójstwa, której nazwa ma ich zdaniem świadczyć o najwyższym stopniu karygodności ludobójstwa pośród wszystkich typów zbrodni międzynarodowych$^{34}$. --- $^{29}$ A. Ashworth, J. Horder, Principles of Criminal Law, Oxford 2013, s. 77–79. $^{30}$ Por. I. Andrejew, Ustawowe znamiona czynu: typizacja i kwalifikacja przestępstw, Warszawa 1978. $^{31}$ Jak definiują Andrew Ashworth oraz Jeremy Horder w A. Ashworth, J. Horder, op. cit., s. 77. $^{32}$ Por. J. Chalmers, F. Leverick, Fair Labelling in Criminal Law, „The Modern Law Review” 2008, nr 71(2), s. 218 (wykazujący różnice pomiędzy ustawodawstwem angielskim a szkockim). $^{33}$ D. Robinson, The Identity Crisis of International Criminal Law, „Leiden Journal of International Law” 2008, nr 21, s. 927 (“A third is the principle of ‘fair labelling’, which requires that the label of the offence should fairly express and signal the wrongdoing of the accused, so that the stigma of conviction corresponds to the wrongfulness of the act”); N. Kersting, On Symbolism and Beyond: Defining Ecocide, „Völkerrechtsblog”, 8 lipca 2021 r. $^{34}$ H.R. Garry, For victims in Ukraine, saying ‘genocide’ does matter, „The Hill”, 30 kwietnia 2022 r. (https://thehill.com/opinion/international/3472617-for-victims-in-ukraine-saying-genocide-does-matter/). Por. K. Wierczyńska, Hierarchia zbrodni w prawie międzynarodowym, Przenosząc zasadę oznaczoności na grunt międzynarodowego prawa karnego, należy jednak rozróżnić dwa aspekty. Z jednej strony analiza treści poszczególnych zbrodni międzynarodowych, w tym zwłaszcza zbrodni przeciwko ludzkości oraz zbrodni wojennych, prowadzi do wniosku, że posiadają one szeroki zakres normowania. Rozróżniając poszczególne typy zbrodni międzynarodowych, międzynarodowe prawo karne niewątpliwie implementuje zatem zasadę sprawiedliwego oznaczenia, lecz czyni to w inny sposób, aniżeli ustawodawstwa krajowe, gdyż kryterium przyjmowanych dystynkcji stanowi w tym przypadku przede wszystkim kontekstowość poszczególnych zbrodni, w mniejszej zaś mierze charakter chronionych przez nie dóbr prawnych\textsuperscript{35}. Z typizacją zbrodni międzynarodowych wiążą się ponadto ogólne wątpliwości dotyczące tego, czy rzeczywiście tak szerokie zakresowo typy zbrodni, które obejmują rozmaite zakazane czynności sprawcze o różnym poziomie karygodności, mogą wypełnić w pełni dyspozycję zasady sprawiedliwego oznaczenia. Wątpliwości te narastają także przy bliższej analizie praktyki sądowej\textsuperscript{36}. Z drugiej strony zasada \textit{fair labelling} może być także analizowana z perspektywy prawa wewnętrznego, do którego transponowane zostają zbrodnie międzynarodowe. Jest to zasadniczo odmienne ujęcie wspomnianej zasady od podejścia zaprezentowanego w odniesieniu do typizacji przestępstw zwykłych w prawie krajowym oraz zbrodni międzynarodowych w prawie międzynarodowym. W tym przypadku poprawność typizacji krajowej z perspektywy zasady sprawiedliwego oznaczenia musi być bowiem oceniana nie tyle przez wzgląd na generalne zasady sprawiedliwości czy dotychczasową praktykę legislacyjną danego państwa\textsuperscript{37}, lecz z uwzględnieniem oznaczeń i definicji przyjętych w międzynarodowym prawie karnym. Na tym tle stwierdzić zatem \textsuperscript{35} W odróżnieniu od metod stosowanych w prawie wewnętrznym. Por. J. Chalmers, F. Leverick, \textit{op. cit.}, s. 221 („At a macro-level, most systems of criminal law – either formally or informally – group individual offences into broader categories”). \textsuperscript{36} Por. H.M. Zawati, \textit{Fair Labelling and the Dilemma of Prosecuting Gender-Based Crimes at the International Criminal Tribunals}, Oxford 2014, s. 88 i 105 („the current broad labelling of gender-based crimes […] has led to inconsistent prosecutions and verdicts, resulting in the failure of these judicial bodies to adequately address grievous offences”). \textsuperscript{37} V. Tadros, \textit{Fair Labelling and Social Solidarity}, [w:] L. Zedner, J.V. Roberts (red.), \textit{Principles and values in criminal law and criminal justice: essays in honour of Andrew Ashworth}, należy, iż akceptacja szerszej transpozycji przy wykorzystaniu domyślnego oznaczenia skutkuje w praktyce negacją zasady sprawiedliwego oznaczenia. Prowadzi to bowiem do sytuacji, w której określona nazwa zbrodni (np. ludobójstwo), zawierająca określony komunikat i ładunek karygodności, zostaje wykorzystana do oznaczenia zachowań, które daną zbrodnią w istocie nie są. Przyjęty przez państwo model transpozycji zbrodni międzynarodowej do krajowego porządku prawnego może zatem zasadniczo zmodyfikować następczą jej ocenę z perspektywy zasady sprawiedliwego oznaczenia. Z tą ostatnią uwagą ściśle wiąże się także druga rozwijana w tym opracowaniu zasada, a mianowicie zasada praw autorskich. W odróżnieniu od zasady sprawiedliwego oznaczenia, która jest domyślnie akceptowana zarówno w prawie krajowym, jak i w prawie międzynarodowym$^{38}$, zasada praw autorskich nie jest w ogóle ujmowana ani w jednym, ani w drugim systemie normatywnym. Nie jest ona także znana nauce międzynarodowego prawa karnego. Jej sformułowanie w tym opracowaniu służy jednak wykazaniu jeszcze jednego, nieco odmiennego od kwestii poruszonych powyżej, aspektu związanego z transponowaniem definicji zbrodni międzynarodowych na poziom krajowy. Zasada praw autorskich odnosi się do problemu, który powstaje w przypadku transpozycji albo nieoddającej w pełni, albo wykraczającej zakresowo poza definicję zbrodni obowiązującej na poziomie międzynarodowym. Czy państwo dokonujące transpozycji powinno posiadać swobodę w zakresie samodzielnego określania treści i wymiaru transponowanej zbrodni do jego prawa wewnętrznego? Pytanie to zdaje się zasadne o tyle, iż można wyobrazić sobie sytuację, w której mianem przykładowo zbrodni ludobójstwa jedno państwo zacznie określać ataki wymierzone nie tylko w cztery, lecz w kilka-naście albo nawet w kilkadziesiąt różnych grup chronionych. Przyjęcie zasady praw autorskich prowadzi do negatywnej oceny swobodnego korzystania z oznaczeń przyjętych pierwotnie w prawie międzynarodowym na poziomie krajowym. Skoro przedmiotem transpozycji jest określona zbrodnia międzynarodowa, to państwo dokonujące tego zabiegu nie powinno być traktowane jako \textit{posiadacz} (\textit{twórca}) koncepcji danej zbrodni, --- $^{38}$ Oxford 2012, s. 67 (“justice imposes restrictions not only on the scope of the criminal law, but also on the way that content is divided up and described”). $^{38}$ Por. H.M. Zawati, \textit{op. cit.}, s. 33 (“Applying the principle of fair labelling in international criminal law could be justified under Article 38(1)(c) of the ICIJ”). lecz wyłącznie jako jej użytkownik. Nie powinno być ono zatem także uprawnione do tego, by swobodnie kształtować zakres transponowanej na poziom krajowy zbrodni międzynarodowej przy wykorzystaniu tego samego oznaczenia (np. ludobójstwo). To społeczność międzynarodowa nadaje danej zbrodni wiążący charakter, a zatem to ona powinna decydować o tym, jak wykorzystana zostanie jej koncepcja i nazwa na różnych poziomach regulacji. Przykładowo skoro ludobójstwo zostało poddane kryminalizacji przez społeczność międzynarodową państw w 1948 r., to przyjęta wówczas definicja międzynarodowa powinna wyznaczać ramy, w których zbrodnia ta będzie podlegała kryminalizacji pod tą zjętą już nazwą nie tylko w systemie prawa międzynarodowego, ale również w systemach wewnętrznych państw. Odrzucenie tego założenia oznaczałoby bowiem w praktyce, że państwa nie są w ogóle skrępowane w podejmowanych działaniach transpozycyjnych, zaś każdy czyn, niezależnie od swojej treści, może być przez nie nazwany np. zbrodnią ludobójstwa. W związku z tym, że zasada praw autorskich nie posiada obecnie wiążącego charakteru, taka praktyka jest niestety de lege lata dopuszczalna. Trudno jednak uznać tę lukę regulacyjną za zjawisko pozytywne. Przeczy ona bowiem unifikacyjnemu charakterowi klauzul obligujących państwa do tego, by dokonywać transpozycji zbrodni na poziom krajowy, jak i generalnej zasadzie spójności systemowej oraz komunikacyjnej funkcji prawa karnego. --- 39 B. Saul, The Implementation of the Genocide Convention at the National Level, [w:] P. Gaeta (red.) The UN Genocide Convention. A Commentary, Oxford 2009, s. 64 („Overly-broad national definitions of genocide may not be internationally unlawful as such, since there is no prohibitive rule that misusing or misapplying the terminology of an international crime is internationally wrongful”). 40 J.K. Kleffner, op. cit., s. 100 („While nothing prevents States from criminalizing such acts in principle, for each State is entitled to adopt whatever criminal laws it considers appropriate, such an approach of unilaterally broadening the scope of international offences and the punitive regime applicable to them gives rise to a number of problems”). 41 Por. art. 5 Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, uchwalonej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 9 grudnia 1948 r. (Dz.U. z 1952, nr 2, poz. 9); art. 6 Draft articles on Prevention and Punishment of Crimes Against Humanity (2019 r.). Wnioski Celem tego opracowania było wyszczególnienie kilku problemów związanych z transpozycją zbrodni międzynarodowych do wewnętrznych systemów prawnych. Dotychczasowa praktyka państw dowodzi bowiem, iż jednolite normatywnie definicje zbrodni międzynarodowych zostały w mniejszym bądź większym zakresie poddane modyfikacjom, skutkując stanem swoistego eklektyzmu kryminalizacyjnego. Wszystkie przytoczone powyżej ujęcia, tj. zasada legalizmu, zasada sprawiedliwego oznaczenia (typizacji), jak i sformułowana na potrzeby tego artykułu zasada praw autorskich, dostarczają rozmaitych argumentów krytykujących ten stan rzeczy. Przyjmując odmienne definicje krajowe zbrodni międzynarodowych, państwa zdają się wyrażać w ten sposób swój sprzeciw wobec stanu kryminalizacji międzynarodowej. Gdyby definicja międzynarodowa odpowiadała bowiem ich stanowisku, nie dokonywałyby one zawężenia albo rozszerzenia definicji zbrodni międzynarodowych w ustawodawstwie krajowym. Orzecznictwo ETPC dowodzi przy tym, że państwa decydują się na modyfikację zakresu kryminalizacji międzynarodowej w ich wewnętrznych systemach prawnych, chcąc w ten sposób wyposażyć się w takie instrumenty prawne, które – zwłaszcza w przypadku zawirowań historycznych – pozwolą im na skuteczne rozliczanie zbrodni popełnionych przez osoby działające na rzecz poprzedniego reżimu. To z kolei może rodzić znaczne problemy z perspektywy zakazu lex praevia oraz standardu przewidywalności kryminalnego charakteru zbrodni. Przyznać trzeba, że w wielu przypadkach ta niewysłowiona explicite krytyka stanu kryminalizacji międzynarodowej, wypływająca z praktyki poszczególnych państw, jest wspierana przez argumenty i intuicje artykułowane przez przedstawicieli nauki. Być może licząca już ponad 70 lat międzynarodowa definicja zbrodni ludobójstwa rzeczywiście powinna zostać poddana rewizji prowadzącej do rozszerzenia jej zakresu o inne grupy chronione$^{42}$. Ale nawet jeśli formułowane w bogatej literaturze przedmiotu argumenty uzna się za $^{42}$ Por. T. Hoffmann, op. cit., s. 82 (“The closed list of groups of people protected by the Genocide Convention has been a source of contention ever since the adoption of the Convention”). zasadne z perspektywy ogólnego celu kryminalizacyjnego, określającego istotę międzynarodowego prawa karnego, do momentu gdy to społeczność międzynarodowa jako całość, nie zaś wyłącznie jednostkowe państwa, nie podejmie takiej inicjatywy, wszelkie zmiany wprowadzane oddolnie będą zasługiwały na negatywną ocenę przez wzgląd na zasady legalizmu, sprawiedliwego oznaczenia oraz praw autorskich. De lege ferenda postulować zatem należy, aby państwa dążyły do utrzymania systemowej spójności międzynarodowego prawa karnego i współpracowały ze sobą w zakresie częstszego modyfikowania treści tego prawa, jeżeli uznają one jego treść za nieodpowiednią. Tylko w ten sposób międzynarodowe prawo karne będzie mogło stanowić skuteczny i posiadający legitymizację mechanizm prawny. Zarówno rozszerzanie, jak i zawężanie definicji zbrodni międzynarodowej na poziomie krajowym tego celu zrealizować nie pozwoli. Może natomiast stać się źródłem praktycznych i gwarancyjnych komplikacji podważających obowiązujące standardy międzynarodowe. EUROPA Niemiecki kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu – perspektywa zewnętrzna Wprowadzenie Nie ulega wątpliwości, że rozwój międzynarodowego prawa i sądownictwa karnego jest od samego początku ściśle powiązany z Niemcami$^1$. To względem funkcjonariuszy tego państwa z różnym skutkiem próbowało uruchomić międzynarodową sprawiedliwość karną. Kraj ten aktywnie uczestniczył w pracach nad Statutem Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK), stanowczo opowiadając się za szeroką podstawą uruchomienia jurysdykcji trybunału (bazując na uniwersalnej jurysdykcji państw-stron projektowanego statutu)$^2$, a następnie odegrał kluczową rolę w negocjacjach definicji i warunków wykonywania jurysdykcji w odniesieniu do zbrodni agresji. I wreszcie, Niemcy są pionierem, gdy idzie o implementację Statutu Rzymskiego. Celem opracowania jest właśnie analiza podejścia niemieckiego, a w szczególności spojrzenie na Kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu i jego przełożenie na praktykę sądową RFN. --- $^1$ G. Werle, F. Jessberger, International Criminal Justice Is Coming Home: The New German Code of Crimes against International Law, „Criminal Law Forum” 2002, nr 13, s. 196. $^2$ Jurysdykcja Międzynarodowego Trybunału Karnego: dokument roboczy złożony przez Niemcy, A/AC.249/1998/DP.2; Zob. też E. Wilmshurst, Jurisdiction of the Court, [w:] R.S. Lee (red.), The International Criminal Court: The Making of the Rome Statute. Issues, Negotiations, Results, The Hague 1999, s. 132–133. 1. Niemcy a ściganie zbrodni międzynarodowych Niemcy podpisały Statut Rzymski 10 grudnia 1998 r., a ratyfikowały go prawie dokładnie dwa lata później, w grudniu 2000 r. Można w tym kontekście zauważać zatem symboliczne nawiązanie do daty przyjęcia Powszechnej deklaracji praw człowieka. Z kolei w dniu 26 czerwca 2002 r. niemiecki Bundestag uchwalił ustawę o wprowadzeniu kodeksu zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu (Völkerstrafgesetzbuch, VStGB)$^3$. Uzasadnienie rządowe$^4$ obejmowało cztery cele przyświecające wprowadzeniu tego aktu. W pierwszej kolejności wymieniono lepsze ujęcie specyfiki zbrodni przeciwko prawu międzynarodowowemu, niż jest to obecnie możliwe w ramach ogólnego prawa karnego. Obok tego jako cel podano promowanie jasności prawnej i możliwości zarządzania w praktyce poprzez standaryzację w jednolitym zestawie zasad. Ponadto, w odniesieniu do komplementarności jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego, wskazano zapewnienie ponad wszelką wątpliwość, że Niemcy są zawsze w stanie ścigać przestępstwa podlegające jurysdykcji MTK. Nie można też pominać promowania międzynarodowego prawa humanitarnego poprzez tworzenie odpowiednich przepisów krajowych i przyczynianie się do jego rozpowszechniania. Ustawa weszła w życie 30 czerwca 2002 r. Artykuł 1 ustawy zawierał kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowowemu, a kolejne przepisy wprowadzały m.in. zmiany w kodeksie karnym (Strafgesetzbuch, StGB) i kodeksie postępowania karnego. Ratyfikacja Statutu Rzymskiego wymagała również zmian konstytucyjnych. Chodziło tu w pierwszej kolejności o modyfikację art. 16 II Ustawy zasadniczej (Grundgesetz, GG)$^5$, która zmierzała do umożliwienia wydania do MTK obywatela niemieckiego. Przeszkody natury konstytucyjnej nie pozwalały na bezpośrednie stosowanie międzynarodowego prawa zwyczajowego ani na odesłanie do norm Statutu Rzymskiego. W myśl art. 103 II GG czyn podlega karze tylko wtedy, gdy został określony w ustawie jako przestępstwo przed popełnieniem czynu. Zgodnie z art. 25 GG zwyczajowi --- $^3$ Ogłoszoną w BGBl. 2002 I, s. 2254. $^4$ Deutscher Bundestag, Drucksache 14/8524, Gesetzentwurf der Bundesregierung, Entwurf eines Gesetzes zur Einführung des Völkerstrafgesetzbuches, s. 12. $^5$ M. Böhm, V. Teubert, Völkerstrafgesetzbuch und Grundgesetz, [w:] Ch. Safferling, S. Kirsch (red.), Völkerstrafrechtspolitik: Praxis des Völkerstrafrechts, Heidelberg 2014, s. 447–470. międzynarodowemu przysługuje pierwszeństwo przed ustawą, ale nie ma on rangi konstytucyjnej, stąd zbrodnie międzynarodowe nie mogą być karane wyłącznie na podstawie zwyczajowej, tj. podlegają zasadzie nullum crimen sine lege scripta. Ich ujęcie w Statucie Rzymskim (i Elementach Zbrodni) jest rozbudowane, ale z perspektywy niemieckich standardów konstytucyjnych ogólne ramy kar i ich wymierzania, zawarte w art. 77–78 Statutu Rzymskiego, były niewystarczające, gdyż nie połączono ich bezpośrednio z konkretnymi przestępstwami$^6$. Teoretycznie można było przyjąć różne drogi implementacji Statutu Rzymskiego: albo nowelizując (wzbogacając już istniejące ustawodawstwo karne), albo też poprzez stworzenie odrębnej ustawy. Rządowy projekt optował za oddzielną kodyfikacją. Możliwym rozwiązaniem byłoby skopiowanie przepisów Statutu MTK do niemieckiej ustawy słowo w słowo, choć i w takiej sytuacji wszystkie definicje musiałyby być zgodne z konstytucyjnymi standardami pewności prawa. Ostatecznie zdecydowano się na zmodyfikowaną kodyfikację. Pojawiła się wręcz krytyka, że poprzez stworzenie odrębnej kodyfikacji obok kodeksu karnego międzynarodowe prawo karne zostaje zdegradowane do „zwykłej ustawy uzupełniającej”$^7$. Ale zamiast tego uzyskano klarowną strukturę i okazję do podjęcia tych kwestii, których nie udało się rozwiązać na poziomie negocjacji Statutu Rzymskiego$^8$. Warto wreszcie też pamiętać o jasnym sygnale, jaki w ten sposób został wysłany, o swoistej emancypacji$^9$. Szereg zmian wymagało też niemieckie ustawodawstwo, które było zasadniczo ślepe na ściganie zbrodni międzynarodowych. Poza zbrodnią ludobójstwa, przewidzianą w art. 220a niemieckiego kodeksu karnego (StGB), brakowało odniesienia do zbrodni międzynarodowych. Teoretycznie istniała możliwość subsumpcji większości czynów zabronionych pod dotychczas --- $^6$ H. Satzger, German Criminal Law and the Rome Statute – A Critical Analysis of the New German Code of Crimes against International Law, „International Criminal Law Review” 2002, vol. 2, s. 264. $^7$ Rozprawia się z nią G. Werle, Konturen eines deutschen Völkerstrafrechts: Zum Arbeitsentwurf eines Völkerstrafgesetzbuchs, JuristenZeitung, 56. Jahrg., 21 września 2001 r., nr 18, s. 886. $^8$ C. Kreß, Vom Nutzen eines deutschen Völkerstrafgesetzbuchs, Berlin 2000, s. 2, 21. $^9$ H. Satzger, op. cit., s. 266. obowiązujące przepisy StGB lub kodeksu karnego wojskowego, ale jednak takie zabiegi prowadzić by mogły do zatarcia specyfiki tych zbrodni\textsuperscript{10}. Przed wejściem w życie kodeksu zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu, a zatem do 30 czerwca 2002 r. niemieckie zaangażowanie w odniesieniu do rozwijania międzynarodowego prawa i sądownictwa karnego nie znajdowało zatem odzwierciedlenia w prawie karnym materialnym. Można je potraktować jako wyraz tradycyjnie sceptycznego stosunku do sprawiedliwości międzynarodowej\textsuperscript{11}. Trzeba pamiętać, że przez wiele dekad Republika Federalna zadawała się „opcją zerową”\textsuperscript{12}. Wypada przypomnieć, że chociaż artykuł 2(1)(c) Ustawy nr 10 Sojuszniczej Rady Kontroli o karaniu osób winnych zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko pokojowi i ludzkości\textsuperscript{13} przewidywał ściganie zbrodni przeciwko ludzkości w ramach prawa okupacyjnego w powojennych Niemczech, nie zostały one włączone do ustawodawstwa Republiki Federalnej Niemiec. Jak zauważono w piśmiennictwie, niemiecki system prawny w dużej mierze nie poradził sobie z nazistowską niesprawiedliwością, nie podejmując żadnych śledztw ani procesów lub robiąc to z niewystarczającym zaangażowaniem\textsuperscript{14}. Natomiast Niemiecka Republika Demokratyczna włączyła prawo norymberskie do swojego ustawodawstwa krajowego\textsuperscript{15}. \begin{footnotesize} \begin{enumerate} \item E. Zielińska, \textit{Implementacja Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego w Niemczech – kodeks karny międzynarodowy}, [w:] A. Lopatka et al. (red.), \textit{Prawo – społeczeństwo – jednostka. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Leszkowi Kubickiemu}, Warszawa 2003, s. 338. \item G. Werle, F. Jessberger, \textit{op. cit.}, s. 198. Por. też G. Werle, \textit{Die Entwicklung des Völkerstrafrechts aus deutscher Perspektive}, [w:] G. Hankel (red.), \textit{Die Macht und das Recht. Beiträge zum Völkerrecht und Völkerstrafrecht am Beginn des 21. Jahrhunderts}, Hamburg 2008, s. 97 i n. \item Zob. G. Werle, \textit{Konturen… op. cit.}, s. 887, który wspomina o przygotowanym w ramach Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości projekcie ustawy dot. karania międzynarodowego prawa wojennego z 10 czerwca 1980 r., który nie został złożony w Bundestagu. \item Official Gazette of the Control Council for Germany, 31 stycznia 1946 r., nr 3. \item H. Kreicker, \textit{Deutschland}, [w:] A. Eser, H. Kreicker (red.), \textit{Nationale Strafverfolgung völkerrechtlicher Verbrechen}, vol. 1: \textit{Deutschland}, Berlin 2003, s. 87. \item Zbrodnie przeciwko ludzkości były karalne na podstawie sekcji 91 wschodnioniemieckiego kodeksu karnego. Zob. G. Werle, F. Jessberger, \textit{op. cit.}, s. 192. Por. R. Steinke, \textit{The Politics of International Criminal Justice. German Perspectives from Nuremberg to The Hague}, Oxford 2012, s. 66. \end{enumerate} \end{footnotesize} Sądy (zachodnio-)niemieckie nie odniosły się do zasad norymberskich przy karaniu zbrodni nazistowskich$^{16}$. Dopiero w latach 90. XX wieku, a zatem kilkadziesiąt lat później, w związku ze ściganiem zbrodni popełnionych pod auspicjami Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Federalny Sąd Najwyższy (Bundesgerichtshof, BGH) wyraźnie uznał zasady międzynarodowego prawa karnego$^{17}$. Wtedy też niemieccy prokuratorzy zaczęli chętniej ścigać osoby podejrzane o popełnienie zbrodni wojennych poza granicami Republiki Federalnej. Warto pamiętać, że Republika Federalna była popularną destynacją, atrakcyjną z punktu widzenia emigrantów z miejsc dotkniętych krwawymi konfliktami o charakterze etnicznym$^{18}$. Naturalnym kierunkiem emigracji z byłej Jugosławii były Niemcy. Zgodnie z § 7 StGB niemieckie prawo karne ma zastosowanie do czynów popełnionych przeciwko obywatelowi Niemiec za granicą, jeśli czyn jest karalny w miejscu jego popełnienia lub miejsce jego popełnienia nie podlega żadnej jurysdykcji karnej. Z kolei w ustępie 2 tego przepisu rozszerzono zastosowanie niemieckiego prawa karnego także do innych przestępstw popełnionych za granicą. W tym kontekście należy zauważyć, że zasadę represji wszechświatowej statuował także § 6 StGB$^{19}$, ale sądy stosowały jego zawężającą interpretację. W sprawie Tadicia niemiecki Sąd Najwyższy (BGH) uznał, że w celu wykonywania jurysdykcji uniwersalnej musi istnieć „legitymizujący związek” (ein legitimierender Anknüpfungspunkt) między podejrzanym a państwem, ponieważ „w przypadku braku takiego powiązania z państwem forum, oskarżenie --- $^{16}$ Poza zakresem naszych rozważań pozostaje działalność Centrali Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych w Ludwigsburgu (niem. Zentrale Stelle der Landesjustizverwaltungen zur Aufklärung nationalsozialistischer Verbrechen) i jej ocena. $^{17}$ Zob. G. Werle, Völkerstrafrecht und geltendes deutsches Strafrecht, JuristenZeitung, 11 sierpnia 2000 r., 55. Jahrg., nr 15/16 (11 sierpnia 2000 r.), s. 756. Zob. BGHSt 41, 101 – Mauerschützen III, Bundesgerichtshof, Urteil, 20 Marca 1995 r., Zur Beurteilung vorsätzlicher Tötungshandlungen von Grenzsoldaten der DDR an der innerdeutschen Grenze. $^{18}$ T. Ostropolski, Zasada jurysdykcji uniwersalnej w prawie międzynarodowym, Warszawa 2008, s. 174. $^{19}$ Powołany przepis rozszerzał obowiązywanie kodeksu, niezależnie od prawa miejsca popełnienia czynu, na następujące czyny popełnione za granicą: ludobójstwo (§ 6 ust. 1 StGB w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie kodeksu zbrodni międzynarodowych) oraz czyny popełnione za granicą, ścigane na podstawie wiążących RFN umów międzynarodowych (§ 6 ust. 9 StGB, w niezmienionym brzmieniu). naruszyłoby zasadę nieingerencji, zgodnie z którą każde państwo ma obowiązek szanować suwerenność innych państw”\textsuperscript{20}. Nawiązano w ten sposób do legitymizującego łącznika, wyprowadzonego przez BGH w latach 70. XX w. w sprawie Dosta\textsuperscript{21}, a wychodzącego ponad to, czego literalnie wymagał § 6 StGB. Koleje tego nawiązania w orzecznictwie Sądu Najwyższego wywołały rozbudowaną krytykę\textsuperscript{22}. Pierwszą osobą\textsuperscript{23} skazaną za ludobójstwo (na podstawie dawnego art. 220a StGB) przez niemiecki sąd był Nicola Jorgić, którego 26 września 1997 r. Wyższy Sąd Okręgowy (\textit{Oberlandesgericht}) w Düsseldorfie skazał na dożywotnią karę pozbawienia wolności. Natomiast pierwszy niemiecki wyrok przeciwko rwandyjskim obywatelom, którzy uciekli do Niemiec, został wydany w 2014 r.\textsuperscript{24} \section{2. Kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu} Sytuację zmieniło zasadniczo wejście w życie kodeksu zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu. Część 1 Kodeksu („Przepisy ogólne”) otwiera § 1, określający jego zakres zastosowania. Ustawę stosuje się do wszystkich określonych w niej przestępstw przeciwko prawu międzynarodowemu, nawet \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item[20] Bundesgerichtshof, Ermittlungsrichter, Beschuß v. 13 lutego 1994 r., BGs 100.94 [przedrukowany w:] „Neue Zeitschrift für Strafrecht” 1994, s. 233. \item[21] Zob. T. Ostropolski, \textit{op. cit.}, s. 165–166. \item[22] Zob. K. Ambos, S. Wirth, \textit{Genocide and War Crimes in the Former Yugoslavia Before German Criminal Courts}, [w:] H. Fischer, C. Kreß, S.R. Lüder (red.), \textit{International and National Prosecution of Crimes under International Law: Current Developments}, Berlin 2001, s. 783. \item[23] F. Jessberger, \textit{Jorgić}, [w:] A. Cassese (red.), \textit{The Oxford Companion to International Criminal Justice}, Oxford 2009, s. 738. \item[24] OLG Frankfurt am Main, wyrok z dnia 18 lutego 2014 r. (5-3 StE 4/10-4-3/10), Wyższy Sąd Okręgowy we Frankfurcie nad Menem uznał Rwandyjczyka Onesphorea Rwabukombe winnym ludobójstwa, które miało miejsce w kościele w Kiziguro w Rwandzie w 1994 r. i skazał go na dożywotnią karę pozbawienia wolności. Rwabukombe został początkowo skazany za pomocnictwo i podżeganie do zbrodni ludobójstwa. Po rozpatrzeniu sprawy przez Federalny Sąd Najwyższy (BGH 3 StR 575/14 – Beschluss vom 21. Mai 2015 (OLG Frankfurt)) i skierowaniu z powrotem do Wyższego Sądu Okręgowego we Frankfurcie, Rwabukombe został skazany za popełnienie ludobójstwa jako współsprawca na podstawie § 220a StGB – OLG Frankfurt, 29.12.2015, 4-3 StE 4/10-4-1/15, ECLI:DE:OLGHE:2015:1229.4.3STE126.96.36.199.15.0A, potwierdzone ostatecznie przez BGH, 26.07.2016 – 3 StR 160/16. Zob. też G. Werle, B. Burghardt, \textit{Der Völkermord in Ruanda und die deutsche Strafjustiz}, Zeitschrift für Internationale Strafrechtsdogmatik, Bd. 10/2015, s. 46–56. \end{itemize} \end{footnotesize} jeśli przestępstwo zostało popełnione za granicą i nie ma związku z Niemcami. Natomiast w odniesieniu do czynów określonych w § 13 (zbrodni agresji), które zostały popełnione za granicą, ustawa ta obowiązuje niezależnie od prawa miejsca popełnienia przestępstwa, jeżeli sprawca jest Niemcem lub czyn jest skierowany przeciwko Republice Federalnej Niemiec. Zasadniczo zatem ustanowiono pełną jurysdykcję uniwersalną. Na podstawie § 2 przyjęto, że postanowienia części ogólnej kodeksu karnego stosuje się również w odniesieniu do kodeksu zbrodni międzynarodowych, chyba że ten ostatni stanowi inaczej. Ustanowienie alternatywnej, równoległej części ogólnej doprowadziłoby do nieprzewidywalnych trudności w stosowaniu prawa. W związku z tym kodeks nie zawiera żadnych szczególnych przepisów w odniesieniu do większości „zasad ogólnych” zawartych w artykułach 22–33 Statutu MTK. § 3 wyklucza winę sprawcy, który w wykonaniu rozkazu wojskowego lub polecenia o porównywalnym skutku dopuszcza się zbrodni wojennych lub czynów szczególnych uregulowanych w kodeksie zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu, o ile nie ma świadomości, że rozkaz lub polecenie czynu określonego w §§ 8–14 jest bezprawny, a jego bezprawność nie jest oczywista. Z kolei § 4 wyjaśnia, że przełożony, któremu przysługują odpowiednie uprawnienia nadzorcze i który nie przeszkadza podwładnemu w popełnieniu ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości lub zbrodni wojennej będzie karany jak sprawca przestępstwa popełnionego przez podwładnego. W części ogólnej uregulowano także przedawnienie. § 5 kodeksu wyklucza przedawnienie karalności ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych oraz zbrodni agresji. Natomiast w odniesieniu do przestępstw polegających na naruszeniu obowiązku nadzoru (§ 14) i zaniechaniu zgłoszenia przestępstwa (§ 15) kodeks nie określa przedawnienia, przez co zastosowanie będzie miało ogólne prawo karne (§§ 78–78 niemieckiego kodeksu karnego). Część druga stanowi część szczególną i jest poświęcona poszczególnym typom przestępstw przeciwko prawu międzynarodowemu. Wykorzystano tu kolejność wypracowaną w Statucie Rzymskim. Wypada jednak podkreślić, że w przeciwieństwie do Statutu MTK każda ze zbrodni zawiera ustawowy wymiar kary, co pozwala też rozróżnić wagę poszczególnych zbrodni. W pierwszym rozdziale zbiorczo potraktowano zbrodnię ludobójstwa (§ 6) oraz zbrodnie przeciwko ludzkości (§ 7). Co oczywiste, o wiele bardziej rozbudowane regulacje dotyczą zbrodni wojennych. W przeciwieństwie do Statutu Rzymskiego, w kodeksie zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu nie utrzymano rozróżnienia między konfliktami międzynarodowymi i niemiędzynarodowymi. Zamiast tego kodeks hołduje rozróżnieniu na „prawo genewskie”, mające na celu ochronę osób i mienia oraz na „prawo haskie”, ograniczające metody i środki prowadzenia wojny. I tak § 8 odnosi się do zbrodni wojennych przeciwko ludziom, § 9 – przeciwko własności i innym prawom, a § 10 reguluje zbrodnie wojenne przeciwko operacjom humanitarnym i znakom chronionym. Z kolei w kolejnych przepisach uregulowano odpowiednio zbrodnie wojenne z użyciem zabronionych metod walki (§ 11) oraz zbrodnie wojenne z użyciem zabronionych środków walki (§ 12). W wyniku nowelizacji z 2016 r.$^{25}$ dodano oddzielny rozdział poświęcony zbrodni agresji (§ 13), co wymusiło zmianę numeracji przepisów ostatniego, obecnie czwartego rozdziału części drugiej, poświęconego pozostałym (innym przestępstwom): naruszeniu obowiązku nadzoru (§ 14) oraz nie zgłoszeniu przestępstwa (§ 15). Wprowadzenia zbrodni agresji dokonano na mocy art. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2016 r., obowiązującej od 1 stycznia 2017 r. Jest to pokłosie konferencji rewizyjnej w Kampali, na której przy znaczącym udziale dyplomacji niemieckiej udało się zdefiniować tę zbrodnię i warunki wykonywania jurysdykcji MTK w odniesieniu do niej. Wcześniej niemieckie ogólne prawo karne zawierało podobny przepis w dawnym § 80 StGB, który został uchylony. Warto w tym kontekście pamiętać, że w myśl art. 26 GG przygotowywanie lub prowadzenie wojny jest przestępstwem. Procedura karna w Niemczech bazuje na zasadzie legalizmu. Kodeks postępowania karnego (Strafprozessordnung, StPO)$^{26}$ ustanawia obowiązek podjęcia ścigania karnego w przypadku każdego przestępstwa, jeśli istnieją wystarczające podstawy faktyczne (§ 152 ust. 2 StPO), a także powinność wniesienia oskarżenia przeciwko sprawcy przestępstwa (§ 170 StPO)$^{27}$. Niezależnie $^{25}$ BGBL. 2016 I, s. 3150. $^{26}$ BGBL. 2019 I, s. 1066. $^{27}$ M. Rogacka-Rzewnicka, Oportunizm i legalizm ścigania przestępstw w świetle współczesnych przeobrażeń procesu karnego, Warszawa 2007, s. 85. Zob. też J. Schulenburg, Zasady legalizmu i oportunizmu w niemieckim kodeksie postępowania karnego – zależności i sprzeczności, „Państwo i Prawo” 2003, nr 5, s. 89 i n. jednak od tych czytelnych sygnałów, ustanowiono także szereg odstępstw na rzecz oportunizmu$^{28}$, co podważa realność normatywną rozwiązania$^{29}$. Z perspektywy naszych rozważań kluczowe znaczenie ma § 153f ust. 1 StPO, zgodnie z którym prokurator może odmówić wszczęcia postępowania w przypadku, gdy osoba ścigana nie przebywa na terytorium RFN i jej obecność nie jest przewidywana. W odniesieniu do obywatela niemieckiego odmowa wszczęcia może nastąpić, gdy postępowanie przeciwko tej osobie prowadzone jest albo przez międzynarodowy trybunał, albo sąd państwa, na którego terytorium popełniono dany czyn, albo wreszcie też przez sąd państwa, którego obywatelem jest pokrzywdzony. Z kolei w kolejnym ustępie przepis § 153f dopuszcza szersze zastosowanie oportunizmu ścigania, gdy ani osoba ścigana, ani pokrzywdzony nie mają obywatelstwa niemieckiego i nie antycypuje się obecności osoby ściganej na terytorium Niemczech, w stosunku do której postępowanie prowadzi trybunał międzynarodowy, sąd loci commissi delicti albo obywatelstwa sprawcy bądź pokrzywdzonego. Powyższe sugeruje trójstopniową strukturę: pierwszeństwo dla jurysdykcji miejsca popełnienia czynu, obywatelstwa sprawcy bądź pokrzywdzonego, następnie jurysdykcji międzynarodowej, a dopiero w ostatniej kolejności przed niemieckimi sądami wykonującymi jurysdykcję uniwersalną$^{30}$. W przeciwnym razie wykonywanie przez Niemcy jurysdykcji uniwersalnej mogłoby zwiększyć napięcia pomiędzy państwami, traktującymi wykonywanie jurysdykcji uniwersalnej jako mieszanie się w ich wewnętrzne sprawy$^{31}$. Takie ujęcie niełatwo łączy się z wizją komplementarnej jurysdykcji stałego MTK$^{32}$. Ponadto konieczne jest uwzględnienie przepisów ustawy o ustroju sądowym (Gerichtsverfassungsgesetz). Zgodnie z jej § 120(1)(8) w zw. z § 142(1) zd. 1 ściganie przestępstw na podstawie kodeksu jest zadaniem Federalnego --- $^{28}$ §§ 153–154e StPO. $^{29}$ M. Rogacka-Rzewnicka, op. cit., s. 91. $^{30}$ Tak w uzasadnieniu, Drucksache 14/8524, s. 37. Podtrzymane następnie przez Sąd Najwyższy, zob. BGH-Ermittlungsrichter: Verfahren wegen Verbrechen gegen die Menschlichkeit – Akteneinsicht, NStZ 2012, 223, § 17. $^{31}$ K. Ambos, Prosecuting International Crimes at the National and International Level: Between Justice and Realpolitik, [w:] W. Kaleck et al. (red.), International Prosecution of Human Rights Crimes, Berlin 2007, s. 66. Por. M. Langer, “Universal Jurisdiction as Janus-Faced: The Dual Nature of the German International Criminal Code”, „Journal of International Criminal Justice” 2013, vol. II, s. 758. $^{32}$ Zob. art. 17 Statutu Rzymskiego. Prokuratora Generalnego (Generalbundesanwalt). Natomiast na gruncie § 18–20 tej ustawy niemiecka jurysdykcja karna nie może być wykonywana względem osób, którym przysługują immunityty wynikające z prawa dyplomatycznego, konsularnego, a także przedstawiciele innych państw i ich towarzyszy, którzy przebywają w Niemczech na oficjalne zaproszenie RFN i wreszcie także innych osób, o ile są one z niej wyłączone na podstawie prawa międzynarodowego. 3. Praktyka stosowania kodeksu Pierwsze próby pociągnięcia do odpowiedzialności osób na gruncie kodeksu zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu były nieudane$^{33}$. Głośnym echem odbiła się płonna próba wszczęcia postępowania przeciwko Donaldowi Rumsfeldowi$^{34}$. Zarówno wniosek z 30 listopada 2004 r. Centrum Praw Konstytucyjnych, jak i późniejszy z 2006 r., skierowany przez byłych więźniów z Abu Ghraib i Guantanamo, zostały przez prokuratora federalnego rozpatrzone negatywnie w oparciu o § 153f StPO$^{35}$. Z kolei zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez byłego chińskiego prezydenta Jianga Zemina względem Falun Gong zostało załatwione odmownie także w oparciu o § 20 Gerichtsverfassungsgesetz, tj. z przywołaniem immunitetu funkcjonalnego$^{36}$. --- $^{33}$ N. Geißler, F. Selbmann, Fünf Jahre Völkerstrafgesetzbuch – Eine kritische Bilanz, Humanitäres Völkerrecht: Informationsschriften, 20. Jahrgang, 3/2007, s. 160 i n. $^{34}$ Zob. A. Fischer-Lescano, Torture in Abu Ghraib: The Complaint against Donald Rumsfeld under the German Code of Crimes against International Law, „German Law Journal” 2005, vol. 6, s. 689 i n.; K. Ambos, International Core Crimes, Universal Jurisdiction and § 153f of the German Criminal Procedure Code: A Commentary on the Decisions of the Federal Prosecutor General and the Stuttgart Higher Regional Court in the Abu Ghraib/Rumsfeld Case, „Criminal Law Forum” 2007, vol. 18, s. 43 i n. $^{35}$ Zob. K. Gallagher, Universal Jurisdiction in Practice: Efforts to Hold Donald Rumsfeld and Other High-Level United States Officials Accountable for Torture, „Journal of International Criminal Justice” 2009, vol. 7, nr 5, s. 1107. Szerzej zob. T. Ostropolski, op. cit., s. 170 i n. $^{36}$ W. Kaleck, German International Criminal Law in Practice: From Leipzig to Karlsruhe, [w:] W. Kaleck et al. (red.), International Prosecution of Human Rights Crimes, Heidelberg 2007, s. 106. Odmowa została także wydana odnośnie do wniosku o wszczęcie postępowania przeciwko byłemu uzbeckiemu ministrowi spraw wewnętrznych Zokirionowi Almatowowi, któremu zarzucaano czyny z tytułu tortur i zbrodni przeciwko ludzkości stosowanych przez policję i służbę bezpieczeństwa Uzbekistanu w Andidżanie w 2005 r. Gdy grupa uchodźców z Uzbekistanu składała wniosek, Almatow przebywał na leczeniu klinicznym w Niemczech, a postanowienie o odmowie wszczęcia zostało wydane już po jego powrocie do ojczyzny\textsuperscript{37}. W dniu 28 września 2015 r. Wyższy Sąd Okręgowy w Stuttgarcie wydał wyroki skazujące w procesie dwóch rwandyjskich przywódców organizacji bojowej \textit{Forces Democratiques de Libération du Rwanda} (FDLR)\textsuperscript{38}. Z uzasadnienia wyroku w pamięci opinii publicznej najbardziej zapisało się otwierające zdanie przewodniczącego składu orzekającego, Jürgena Hetticha, który dobitnie oddał nieprzystawalność krajowego instrumentarium prawnego do prowadzenia tak olbrzymiego („mamuciego”) postępowania\textsuperscript{39}. Opinia Hetticha wywołała duży ferment\textsuperscript{40}, który przełożył się też na dodatkowe inicjatywy w Bundestagu\textsuperscript{41}. \begin{footnotesize} \textsuperscript{37} S. Zappalà, \textit{The German Federal Prosecutor’s Decision not to Prosecute a Former Uzbek Minister: Missed Opportunity or Prosecutorial Wisdom?}, „Journal of International Criminal Justice” 2006, vol. 4, nr 3, s. 602 i n. W. Kaleck, \textit{op. cit.}, s. 109; T. Ostropolski, \textit{op. cit.}, s. 172. \textsuperscript{38} OLG Stuttgart Urteil vom 28.9.2015, 5-3 StE 6/10. Ignace Murwanashyaka, przewodniczący FDLR, i Straton Musoni, jego wiceprzewodniczący, zostali oskarżeni o popełnienie poważnych naruszeń prawa międzynarodowego we wschodniej Demokratycznej Republice Konga w latach 2008–2009 i skazani: główny oskarżony Murwanashyaka – za pomoc w zbrodniach wojennych i kierowanie obcą grupą terrorystyczną (§ 129b StGB), a jego zastępca Musoni – za przywództwo zagranicznej grupy terrorystycznej, odpowiednio na 13 i 8 lat więzienia. \textsuperscript{39} Przewodniczący Hettig stwierdził: „To tak nie działa. Takiego gigantycznego postępowania nie da się opanować za pomocą Kodeksu postępowania karnego.” („So geht es nicht. Ein solches Mammutverfahren ist mit den Mitteln der Strafprozessordnung nicht in den Griff zu kriegen”). \textsuperscript{40} Zob. S. Bock, \textit{International Adjudication Under Particular Consideration of International Criminal Justice: The German Contribution}, [w:] P. Hilpold (red.), \textit{European International Law Traditions}, Berlin 2021, s. 299. \textsuperscript{41} Zob. D. Bentele, \textit{Völkerstrafprozesse in Deutschland voranbringen – Eine rechtpolitische Betrachtung}, „Zeitschrift für Internationale Strafrechtsdogmatik” 2016, nr 11, s. 803. \end{footnotesize} Analizując sądowe stosowanie kodeksu zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu, można zauważyć wyraźne przesunięcie uwagi na Irak i Syrię\textsuperscript{42}. Ramy niniejszego opracowania nie pozwalają na bardziej szczegółową ich analizę\textsuperscript{43}. Nierzadko spotykają się one z dużym zainteresowaniem, co doskonale widać na przykładzie procesu dwóch byłych syryjskich urzędników rządowych za stosowanie tortur, rozpoczynającym przed OLG w Koblenzji w kwietniu 2020 r.\textsuperscript{44} Zakończyły się one wyrokami skazującymi\textsuperscript{45}. Z kolei OLG we Frankfurcie wydał pod koniec 2021 r. pierwszy wyrok skazujący za ludobójstwo względem Jazydów\textsuperscript{46}. Rozwijana praktyka pozwala zmierzyć się z zarzutami, traktującymi kodeks jako tępy miecz albo papierowego tygrysa\textsuperscript{47} i daje też mocny asumpt do traktowania hasła „no safe haven Germany” poważnie\textsuperscript{48}. \textsuperscript{42} Zob. L. Büngener, \textit{Aus der Praxis des Generalbundesanwalts im Völkerstrafrecht – Aktuelle Entwicklungen}, „Zeitschrift für Internationale Strafrechtsdogmatik“ 2017, nr 12, s. 755 i n.; Ch. Ritscher, \textit{Aktuelle Entwicklung in der Strafverfolgung des Generalbundesanwalts auf dem Gebiet des Völkerstrafrechts}, „Zeitschrift für Internationale Strafrechtsdogmatik“ 2018, nr 12, s. 543 i n. oraz 12/2019, s. 519 i n. \textsuperscript{43} OLG Frankfurt am Main, Urteil vom 1.08.2018 – 4 U 188/17; OLG Stuttgart Urteil vom 4.04.2019, 2 U 101/18; OLG Düsseldorf, Urteil vom 24.09.2018 – 5-3 StE 7/16; 6 BGH, Urt. vom 20.12.2018 – 3 StR 236/17. \textsuperscript{44} To pierwszy proces karny dotyczący tortur państwowych w Syrii. 24 lutego 2021 r. Wyższy Sąd Okręgowy w Koblenzji uznał Eyada Al-Ghariba za winnego pomagania i podżegania do tortur oraz przemusowego więzienia jako zbrodni przeciwko ludzkości. Został skazany na 4,5 roku więzienia. Zob. E. Baier, \textit{A Puzzle Coming Together – The Henchmen of Assad’s Torture Regime on Trial in Germany}, Völkerrechtsblog, 23 kwietnia 2020 r., https://doi.org/10.17176/20200423-182318-0. Por. B. Burghardt, \textit{Endlich! – Erster Haftbefehl gegen einen ranghohen Vertreter des syrischen Assad-Regimes}, Völkerrechtsblog, 11 czerwca 2018 r., https://doi.org/10.17176/20180611-135326-0. \textsuperscript{45} Najpierw na początku 2021 r. w stosunku do jednego z oskarżonych orzeczono karę 4,5 roku pozbawienia wolności za pomocnictwo, Urteil vom 24 lutego 2021 r., Az. 1 StE 3/21; zob. też https://olgko.justiz.rlp.de/de/startseite/detail/news/News/detail/urteil-gegen-einen-mutmasslichen-mitarbeiter-des-syrischen-geheimdienstes-wegen-beihilfe-zu-einem-ver/. Przed tym sądem w styczniu 2022 r. wobec drugiego z oskarżonych orzeczono dożywotnią karę pozbawienia wolności w odniesieniu do domniemanego członka syryjskich służb specjalnych, OLG Koblenz, Urteil vom 13.1.2022, Az. 1 StE 9/19. Zob. też https://olgko.justiz.rlp.de/de/startseite/detail/news/News/detail/lebenslange-haft-ua-wegen-verbrechens-gegen-die-menschlichkeit-und-wegen-mordes-urteil-gegen-ein-1. \textsuperscript{46} OLG Frankfurt/Main, Urteil vom 30.11.2021, Az. 5-3 StE 1/20-4-1/20. \textsuperscript{47} B. Burghardt, \textit{Zwischen internationaler Solidarität und „not in my backyard”: Eine Bilanz der bisherigen Strafverfolgung von Völkerrechtsverbrechen auf der Grundlage des VStGB}, Kritische Justiz, 1/2018, s. 26. \textsuperscript{48} Zob. Th. Beck, \textit{Das Völkerstrafgesetzbuch in der praktischen Anwendung}, [w:] F. Jeßberger, J. Geneuss, \textit{Zehn Jahre Völkerstrafgesetzbuch: Bilanz Perspektiven eines “deutschen Wnioski Powyższe rozważania pokazują zarówno potencjał, jak i niebezpieczeństwwa związane z wykonywaniem jurysdykcji uniwersalnej. Kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu stanowi kamień węgielny niemieckiego międzynarodowego prawa karnego, mając też kapitalne znaczenie symboliczne, również poza RFN$^{49}$. Nierzadko traktuje się tę krajową regulację jako wzór na przyszłość i dla innych państw$^{50}$. Jeśli nawet młyny sprawiedliwości mieli wolno, to i tak, pomimo wielu krytycznych uwag wskazanych powyżej, warto wziąć pod uwagę doświadczenia niemieckie. --- $^{49}$ Przykładowo odniesienie do niego zawarto we wspólnej opinii odrębnej sędziów Higginsa, Kooijmansa i Buergenthala w rozstrzyganym przez MTS sporze Kongo przeciwko Belgii, ICJ Rep. 2002, s. 69, § 20. $^{50}$ A. Klip, Zehn Jahre Völkerstrafgesetzbuch: Mitfeiern aus europäischer Perspektive, [w:] F. Jeßberger, J. Geneuss, Zehn Jahre Völkerstrafgesetzbuch: Bilanz Perspektiven eines “deutschen Völkerstrafrechts”, Baden-Baden, Bern 2013, s. 241. Podobnie Kaul traktował kodeks jako „duży postęp w polityce prawnej o znaczącym efekcie sygnalizacyjnym, […] jako „wartościowe i ukierunkowane na przyszłość wzmocnienie międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych”, zob. H.-P. Kaul, Das Völkerstrafgesetzbuch aus Sicht der internationalen* [w:] F. Jeßberger, J. Geneuss, Zehn Jahre Völkerstrafgesetzbuch: Bilanz Perspektiven eines “deutschen Völkerstrafrechts”, Baden-Baden, Bern 2013, s. 224. Ściganie zbrodni międzynarodowych – doświadczenia Portugalii Wprowadzenie Ze względu na swój charakter określone zbrodnie mogą wywierać negatywny wpływ na sumienie ludzkości. Jeżeli czyny takie jednocześnie stanowią zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, to na wszystkich państwach cięży obowiązek przyjęcia niezbędnych środków w celu prewencji i karania zbrodni międzynarodowych o takim charakterze. Różnicę między ogółem zbrodni o wadze międzynarodowej a zbrodniami stanowiącymi naruszenie norm ius cogens widać wyraźnie w podejściu przyjętym przez Portugalię, gdzie uznaniu potrzeby wdrażania przepisów dotyczących niektórych rodzajów przestępstw towarzyszy uznanie potrzeby opracowania strategii prawnej, służącej zwalczaniu i ściganiu przestępstw uregulowanych na poziomie ius cogens, gdy do ich popełnienia doszło poza terytorium objętym jurysdykcją krajową Portugalii. W odniesieniu do zobowiązań obligatio erga omnes, związanych ze zbrodniami o statusie unormowania ius cogens, Portugalia dość wcześnie podjęła się ambitnego zadania wprowadzenia niezbędnych zmian w krajowym systemie prawnym, które odzwierciedlałyby zaangażowanie tego państwa w walkę ze zbrodniami o najwyższej wadze, budzącymi niepokój całej społeczności międzynarodowej. W związku z takim celem Portugalia wszczęła niezbędne procedury dla zdefiniowania takich przestępstw międzynarodowych w krajowym porządku prawnym, z uwzględnieniem tych samych elementów zbrodni, które określono w traktatach międzynarodowych, mierząc się jednocześnie z wyzwaniami, wynikającymi z ograniczeń nałożonych przez konstytucję Portugalii. 1. Przystąpienie do Statutu Rzymskiego jako punkt zwrotny Portugalia była jednym z pierwszych państw, które podpisały Statut Rzymski, a rząd Portugalii formalnie złożył dokumenty ratyfikacyjne w dniu 5 lutego 2002 r. Decyzja ta istotnie wpłynęła na portugalski system prawa karnego. Zbrodnie międzynarodowe były wcześniej uregulowane w portugalskim kodeksie karnym (PKK), pierwotnie przyjętym w 1982 r. i gruntownie znowelizowanym w 1995 r.$^1$ W okresie od 1995 do 5 maja 2022 r. kodeks był nowelizowany 54 razy. Katalog zbrodni o wadze międzynarodowej stypizowanych w portugalskim porządku prawnym zasadniczo ograniczał się do ludobójstwa i określonych czynów uznawanych za zbrodnie wojenne jako akty pogwałcenia konwencji genewskich międzynarodowego prawa humanitarnego oraz konwencji haskich z 1899 i 1907 r.$^2$ Zbrodnie przeciwko ludzkości nie były nazwane tym mianem, a jeżeli określone czyny popełniane w ich ramach miały być osądzone w procesach sądowych, podlegały rozproszonym w treści PKK regulom dotyczącym innych rodzajów czynów przestępczych (np. zniewolenie ludzi jako odrębne przestępstwo, przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i samostanowieniu również jako czyny uregulowane autonomicznie, niezależnie od perspektywy międzynarodowej). W takich uwarunkowaniach przystąpienie Portugalii do Statutu Rzymskiego doprowadziło do głębokich zmian w portugalskim systemie prawnym, nie tylko zmian merytorycznych, tj. zmian materialnoprawnych, ale także zmian formalnych i strukturalnych. W pierwszej kolejności portugalski ustawodawca przyjął ustawę nr 31/2004 z dnia 22 lipca Prawo karne dotyczące naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego i zbrodni z nimi $^1$ Decreto-Lei n.º 48/95 z dnia 15 marca 1995 r., Diário da República no. 63/1995, SérieI-A z dnia 15 marca 1995 r., s. 1350–1416. $^2$ W ówczesnej wersji, portugalski kodeks karny penalizował 10 różnych zbrodni jako „zbrodnie przeciwko pokojowi i ludzkości” z art. 236–245 (podżeganie do wojny; rekrutacja sił zbrojnych; rekrutacja najeźdźników; ludobójstwo; dyskryminacja rasowa lub religijna; zbrodnie wojenne przeciwko ludności cywilnej; niszczenie zabytków; tortury i inne okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie; tortury i inne okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie o podwyższonym stopniu karygodności; niezgłoszenie przez dowódcę lub przełożonego faktu popełnienia zbrodni). związanych$^3$. Ustawę tę przyjęto w celu odzwierciedlenia zarówno krajowych, jak i międzynarodowych obaw w kontekście zagrożenia globalnego powodowanego przez takie naruszenia, z uwzględnieniem faktu, że zbrodnie ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne są uznawane za najbardziej karygodne akty pogwałcenia uniwersalnych wartości godności ludzkiej, wolności, równości i solidarności, poszanowania praw człowieka i podstawowych swobód. Należy podkreślić fakt, że wraz z Chorwacją Portugalia należy do grupy państw członkowskich Unii Europejskiej (UE), które jako jedyne nie stosują kary dożywotniego pozbawienia wolności. Zgodnie z portugalską konstytucją wyroki nie mogą mieć charakteru bezterminowego, nie mogą także obowiązywać w czasie nieokreślonym$^4$, a kodeks karny Portugalii stanowi, że maksymalny wymiar kary za najcięższe zbrodnie wynosi 25 lat pozbawienia wolności$^5$. Z okoliczności tej zrodziła się troska o zapewnienie zgodności wdrażanych w porządku prawnym zmian z przepisami konstytucji, a także konieczność spełnienia kryteriów, wynikających z portugalskich zasad podstawowych, w celu ograniczenia w racjonalnym zakresie prawdopodobieństwa, że osoba będąca obywatelem Portugalii lub cudzoziemcem przebywającym na jej terenie mogłaby – ze względu na jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) – zostać objęta sankcją polegającą na dożywotnim pozbawieniu wolności. Należy zwrócić uwagę na fakt, że zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f) i art. 6 ust. 2 lit. b) ustawy nr 144/99 z dnia 31 sierpnia$^6$, która określa zasady międzynarodowej współpracy sądowniczej w sprawach karnych, władze portugalskie nie powinny dokonywać ekstradycji osób ściganych pod zarzutem popełnienia przestępstwa zagrożonego karą dożywotniego pozbawienia wolności, chyba że państwo wnioskujące o ekstradycję może zagwarantować, że sankcja taka nie zostanie zastosowana$^7$. Podobną zasadę przewidziano w art. 13 ust. 1 lit. a) --- $^3$ Diário da República no. 171/2004, Série I-A z dnia 22 lipca 2004 r., s. 4560–4565. $^4$ Art. 30 ust. 1. $^5$ Art. 41 ust. 2. Poza zabójstwem kwalifikowanym (art. 132 PKK), tylko zbrodnie określone w ustawie nr 31/2004 z dnia 22 lipca 2004 r. podlegają najwyższeremu wymiarowi kary, tj. 25 lat pozbawienia wolności. $^6$ Diário da República no. 203/1999, Série I-A z dnia 31 sierpnia, s. 6012–6040. $^7$ J. Harrington, ‘Extradition of transnational criminals’, [w:] N. Boister, R.J. Currie (red.), Routledge Handbook of Transnational Criminal Law, New York 2015, s. 157. ustawy nr 65/2003 z dnia 23 sierpnia, na mocy której przyjęto ramy prawne europejskiego nakazu aresztowania$^8$. Zgodnie z tym przepisem władze portugalskie przekazują podejrzanego wydającemu nakaz organowi sądowemu wyłącznie wówczas, gdy system prawny państwa organu przewiduje możliwość ubiegania się o przedterminowe zwolnienie z upływem okresu nie dłuższego niż 20 lat, a organ sądowy zapewnia gwarancję, że takie reguły rewizji wyroku zostaną zastosowane w konkretnej sprawie. Obecnie ogólne zasady portugalskiego systemu prawnego otwierają drogę do inicjowania procesów przed sądami portugalskimi i zgodnie z przepisami portugalskiego prawa karnego w odniesieniu do określonych czynów przestępnych popełnionych za granicą, nawet jeśli zostały popełnione przez cudzoziemca lub przeciwko cudzoziemcom, w przypadkach, gdy oskarżony przebywa na terytorium Portugalii i nie może zostać poddany ekstradycji ani wydany wobec grożącej mu kary dożywotniego pozbawienia wolności lub kary śmierci$^9$. Co do zasady, zgodnie z art. 6 PKK sądy portugalskie stosują przepisy państwa, w którym doszło do popełnienia czynu przestępnego, o ile przepisy te są korzystniejsze dla oskarżonego niż przepisy ustanowione w portugalskim systemie prawnym w odniesieniu do tego samego czynu$^{10}$. Natomiast w odniesieniu do zbrodni o wadze międzynarodowej ustawa nr 31/2004 wprowadziła wyjątek w odniesieniu do popełnionych poza terytorium Portugalii czynów przestępnych stanowiących zbrodnię ludobójstwa, zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnię agresji. I tak, art. 5 ust. 2 ustawy nr 31/2004 wyraźnie uniemożliwia stosowanie tej zasady, przewidując właściwość wyłącznie przepisów portugalskich określonych w ustawie i pomijając przepisy obowiązujące w miejscu popełnienia czynu, niezależnie od tego, czy dany reżim prawny jest korzystniejszy dla oskarżonego czy też nie. Wynika to głównie z faktu, że zasada komplementarności jurysdykcji MTK stanowi, iż państwa mają pierwszeństwo w prowadzeniu spraw podlegających ich jurysdykcji, a MTK podejmuje działanie jedynie --- $^8$ Diário da República no. 194/2003, Série I-A z dnia 23 sierpnia 2003 r., s. 5448–5458. $^9$ Zgodnie z art. 5 i 6 portugalskiego kodeksu karnego. $^{10}$ K.S. Gallant, International Criminal Jurisdiction – Whose Law Must We Obey?, Oxford 2022, s. 524. wówczas, gdy państwa nie chcą lub nie są w stanie rzeczywiście prowadzić postępowania przygotowawczego czy czynności ścigania$^{11}$. Ponadto należy również wziąć pod uwagę fakt, że niektóre państwa nie dokonują nawet wyraźnej kategoryzacji określonych przestępstw uznawanych za zbrodnie o wadze międzynarodowej, a jeszcze inne państwa przyjęły lub mogą chcieć przyjąć specjalne zasady dotyczące immunitetu, amnestii i wyjątkowych zasad skrócenia kary w stopniu, który sprawia, że ich wola ścigania takich czynów będzie jedynie pozorna$^{12}$. Przyjęcie reguły wyjątkowej, przewidującej zastosowanie przepisów prawa portugalskiego do przestępstw przeciwko prawu międzynarodowemu, podlegających osądzeniu przez sądy portugalskie, należy zatem uznać za rozwiązanie stworzone w celu ograniczenia ryzyka sytuacji, w których Portugalia mogłaby faktycznie przyczyniać się do bezkarności podejrzanych, w sprzeczności z podstawowymi celami i założeniami międzynarodowego porządku prawnego. Jednocześnie na mocy ustawy nr 31/2004 wyjęto zbrodnie międzynarodowe z zakresu PKK i uregulowano je autonomicznie w treści tegoż nowego instrumentu prawnego. Przewidziano ponadto nową kategorię zbrodni nazwaną „zbrodniami przeciwko ludzkości”, obejmującą wszystkie czyny uznawane za zbrodnie na gruncie Statutu Rzymskiego. Tak więc to, co wcześniej było tylko krótką listą czynów przestępnych, pośród wielu innych przestępstw, w tym drobnych wykroczeń, stało się teraz katalogiem przestępstw szczególnych podlegających specjalnemu reżimowi prawnemu i specjalnemu traktowaniu ze względu na znaczenie dla całej ludzkości$^{13}$. --- $^{11}$ Zob. Governo, Proposta de Lei n.º 72/IX/1, „Parlamento”, 28 maja 2003 r., s. 2–3. $^{12}$ Przykładowo Japonia jest krajem, gdzie nie ma możliwości nowelizacji ustaw, po to, aby odróżnić przypadki ludobójstwa od masowego morderstwa; zob. J. Meierhenrich, K. Ko, ‘How Do States Join the International Criminal Court? The Implementation of the Rome Statute in Japan’, „Journal of International Criminal Justice” 2009, vol. 7, nr 2. $^{13}$ Rząd Portugalii uznał ten krok za symboliczny jako wyraźne przesłanie dla społeczności międzynarodowej, podkreślające rosnące przekonanie, że zbrodnie te domagają się dobitych i silnych instrumentów ochrony. Zob. Governo, op. cit., s. 3–4. 2. Wyjątki od ustawowych terminów przedawnienia Należy również podkreślić zmiany dotyczące ustawowych okresów przedawnienia. W Portugalii karalność wszystkich czynów przestępczych podlega ustawowym terminom przedawnienia. Zasady ogólne określone w art. 118–121 PKK przewidują, że karalność czynu ustaje po maksymalnie 15 latach od momentu jego popełnienia, w zależności od rodzaju przestępstwa, chyba że istnieją podstawy do zawieszenia lub przerwania biegu terminu przedawnienia. Jest to zasada stosowana do wszelkiego rodzaju przestępstw, nawet tych, które można uznać za przestępstwa najbardziej karygodne, jak np. zabójstwo kwalifikowane wielu osób$^{14}$. Przed wejściem w życie ustawy nr 31/2004 wszystkie zbrodnie międzynarodowe podlegały tej zasadzie. W przepisie art. 7 ustawa wprowadziła regułę szczególną przewidującą wyjątek od zasady ogólnej i narzuciła niestosowalność ustawowych terminów przedawnienia dla zbrodni międzynarodowych. Analiza losów ustawy nr 31/2004 pozwala stwierdzić, że jej treść w pierwszej wersji nie obejmowała zbrodni agresji, a odnosiła się jedynie do zbrodni ludobójstwa, zbrodni wojennych oraz zbrodni przeciwko ludzkości. Kategoryzacja zbrodni agresji zyskała wymiar realny dopiero w 2019 r., ponieważ dopiero w 2017 r. Portugalia zdecydowała się na uwzględnienie poprawek do Statutu Rzymskiego, przyjętych przez Konferencję Rewizyjną w Kampali$^{15}$. Po wdrożeniu jurysdykcji MTK Zgromadzenie Republiki Portugalii, w drodze uchwały nr 31/2017 z 20 lutego$^{16}$, formalnie przyjęło te poprawki, uruchamiając jednocześnie inicjatywę ustawodawczą, której przebieg można określić jako spokojny i konsensualny. Ostatecznie na mocy ustawy nr 11/2019 z dnia 7 lutego$^{17}$ do ustawy nr 31/2004 dodano nowy artykuł 16-A. --- $^{14}$ Jak podkreśla Paula Escarameia, portugalskie podejście do przedawnienia, dla którego kodeks karny przewiduje konkretne terminy, jest jedynie kwestią „politycznej woli”, a nie „ograniczeń konstytucyjnych”; zob. P. Escarameia, ‘Notes on the Implementation of the Rome Statute in Portugal’, [w:] C. Kreß, F. Lattanzi (red.), The Rome Statute and Domestic Legal Orders, vol. 1, Baden-Baden, 2000, s. 167. $^{15}$ Powszechnie wiadomo, że wejście w życie poprawek dotyczących zbrodni agresji wymagało ratyfikacji przez 30 państw-stron oraz jednorazowej decyzji większości dwóch trzecich państw-stron po 1 stycznia 2017 r. Portugalia ratyfikowała poprawki w dniu 20 lutego 2017 r. $^{16}$ Diário da República no. 36/2017, Série I z dnia 20 lutego 2017 r., s. 1002–1005. $^{17}$ Diário da República no. 27/2019, Série I z dnia 7 lutego 2019 r., s. 990–991. Warto zwrócić uwagę na sposób, w jaki portugalski porządek prawny traktuje zbrodnie wojenne. Z jednej strony ustawa nr 31/2004 kategoryzuje zbrodnie wojenne z art. 10–16, wyodrębniając zbrodnie polegające na użyciu metod walki, które są przedmiotem zakazu ogólnego (art. 11), oraz zbrodnie wojenne polegające na użyciu środków walki zabronionych na mocy prawa międzynarodowego (art. 12). Z drugiej strony brzmienie przepisów dotyczących tych zbrodni, a także wymiary kary, dokładnie odpowiadają przepisom ustawy nr 100/2003 z dnia 15 listopada, na mocy której wprowadzono kodeks sądownictwa wojskowego$^{18}$. Główna różnica polega na tym, że różne zbrodnie wojenne sklasyfikowane jako takie w kodeksie sądownictwa wojskowego mają dodatkowy element: zbrodnie są popełniane w „czasie wojny”, czyli jedynie wówczas, gdy Portugalia „jest w stanie wojny wypowiedzianej obcemu państwu”$^{19}$, niezależnie od obywatelstwa podejrzanego. Niemniej jednak, jeżeli stan wojny nie został ogłoszony, ale Portugalia faktycznie uczestniczy w działaniach wojennych, przepisy określone w kodeksie sądownictwa wojskowego nie mają zastosowania, natomiast stosują się przepisy ustawy nr 31/2004. Zbrodnie te w każdym przypadku będą zatem penalizowane jako zbrodnie wojenne, choć na podstawie innego instrumentu prawnego. Zbrodnie wskazane w treści ustawy nr 31/2004 są jednak zbrodniami popełnianymi podczas działań wojennych i trwającego międzynarodowego lub niemiędzynarodowego konfliktu zbrojnego, niezależnie od miejsca i obywatelstwa sprawców. Ponieważ czyny te stanowią zbrodnie wojenne, karalność przestępstw kategoryzowanych w obu ustawach nie podlega przedawnieniu. W tym miejscu należy podkreślić fakt, że chociaż stanowisko Portugalii w sprawie przedawnienia karalności zbrodni wojennych jest zgodne z zasadami określonymi w Konwencji o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, Portugalia nie należy do grona sygnatariuszy tej Konwencji. --- $^{18}$ Diário da República no. 265/2003, Série I-A z dnia 15 listopada 2003 r., s. 7800–7821. Na temat ewolucji sądownictwa wojskowego w Portugalii od XVII wieku oraz jego głównych cech zob. B.J. Kyle, A.G. Reiter, Military Courts, Civil-Military Relations, and the Legal Battle for Democracy – The Politics of Military Justice, New York 2021, s. 94–103. $^{19}$ Art. 8. Wskazane zbrodnie porównano do przestępstw popełnionych w stanie oblężenia, a dany czyn przestępsny podlega karze niezależnie od tego, czy został popełniony przez Siły Zbrojne czy przez cywilów. Jednocześnie Portugalia rozszerzyła niestosowalność ustawowych terminów przedawnienia na zbrodnie ludobójstwa, zbrodnie agresji i zbrodnie przeciwko ludzkości$^{20}$. Decyzję tę podjęto, ponieważ wypełnia ona zasadę określoną w art. 29 Statutu Rzymskiego, co pozwala na uniknięcie ryzyka braku komplementarności między MTK a sądami portugalskimi, gdyby w prawie portugalskim takie przestępstwa zostały w jakiś sposób objęte przedawnieniem, głównie w ramach reżimu prawnego określonego w PKK. Sytuacje takie de facto prowadziłyby do ograniczenia możliwości spełnienia wymogu rezolucji 3074 (XXVIII) Zgromadzenia Ogólnego ONZ przewidzianego w jej pkt. 2, tj. wymogu poszanowania „prawa” „każdego państwa” do „sądzenia własnych obywateli za zbrodnie wojenne lub zbrodnie przeciwko ludzkości”. Należy również pamiętać, że według sprawozdania Pierwszego Komitetu Przygotowawczego do Zgromadzenia Ogólnego z 1996 r. możliwość wystąpienia sytuacji, w których państwa stosujące ustawowe terminy przedawnienia mogłyby okazać się „niezdolne” do ścigania sprawców po upływie takich terminów, stanowiła ogromne ryzyko, które należało wziąć pod uwagę, gdyby uzgodnienia przewidywały wprowadzenie ustawowych terminów przedawnienia karalności do treści Statutu Rzymskiego. W ramach wypracowanego rozwiązania Portugalia wyraźnie uznaje zbrodnie przeciwko ludzkości, ludobójstwo, zbrodnie wojenne i agresję za szczególne zagrożenia dla pokoju i bezpieczeństwa ludzkości, podkreślając jednocześnie, że takie naruszenia prawa międzynarodowego stanowią wstrząs dla sumienia ludzkości w stopniu, który domaga się ich odrębnego traktowania i nadania odmiennego statusu w zakresie nieustawowych terminów przedawnienia karalności w porównaniu do wszystkich pozostałych czynów przestępnnych. Biorąc pod uwagę fakt, że dotychczas osiągnięcie minimalnego konsensusu w sprawie katalogu norm peremptoryjnych okazało się niemożliwe ze względu na istotne rozbieżności doktrynalne, a także na zjawisko, które Cezary Mik nazywa „błędnym kołem”$^{21}$, Portugalia wydaje się dawać wyraźny --- $^{20}$ G. Mettraux, International Crimes: Law and Practice, vol. 1, Genocide, Oxford 2019, s. 145. $^{21}$ C. Mik, Jus Cogens in Contemporary International Law, [w:] XXXIII Polish Yearbook of International Law, 2013, s. 58–60. sygnał o uznaniu czynów wskazanych powyżej za zbrodnie międzynarodowe objęte statusem ius cogens. Niezależnie jednak od wątpliwości i braku pewności, czy istnieje zwyczajowa reguła narzucająca niestosowalność ustawowych terminów przedawnienia karalności wobec zbrodni unormowanych na poziomie ius cogens, państwa-strony Statutu Rzymskiego zobowiązane są do powstrzymania się od przyjmowania i stosowania ustawowych terminów przedawnienia. Wynika to nie tylko z faktu, że stosowanie ustawowych terminów przedawnienia mogłoby być postrzegane jako naruszenie postanowień Statutu Rzymskiego, ale także z tego, że brzmienie art. 29 Statutu odzwierciedla wspólny pogląd i zaangażowanie wszystkich państw-stron w konkretnym obszarze dotyczącym wszystkich zbrodni podlegających jurysdykcji Trybunału, a niekoniecznie związanym z samym postępowaniem przed Trybunałem. 3. Elementy zbrodni Biorąc pod uwagę cztery rodzaje zbrodni przeciwko społeczności międzynarodowej określone w portugalskim systemie prawnym, dane zachowanie wypełnia znamiona czynu przestępnego jedynie wówczas, gdy narusza dobro prawne podlegające ochronie zgodnie z Konstytucją Portugali*. W tych czterech przypadkach społeczność międzynarodowa stanowi główne dobro prawne objęte ochroną. Wskazane zbrodnie zostały po raz pierwszy ujęte w PKK w 1982 r., ze względu na konieczność kryminalizacji czynów --- 22 M.C. Bassiouini, International Criminal Law – Sources, Subjects, and Contents, wyd. 3, t. 1, Leiden 2008, s. 176. 23 Zob. S.R. Ratner, J. Abrams, J. Bischoff, Accountability for Human Rights Atrocities in International Law: Beyond the Nuremberg Legacy, Oxford 1997, s. 126; C.v.d. Wyngaert, J. Dugard, Non-applicability of Statute of Limitations, [w:] A. Cassese, P. Gaeta, J.R.W.D. Jones (red.), The Rome Statute of the International Criminal Court: A Commentary, Oxford 2002, s. 879. 24 W.A. Schabas, Article 29, [w:] O. Triffterer, K. Ambos (red.), The Rome Statute of the International Criminal Court: A Commentary, wyd. 3., Munich–Oxford–Baden-Baden 2016, s. 1110. 25 J.J.G. Canotilho, V. Moreira, Constituição da República Portuguesa Anotada, wyd. 4, t. 1, Coimbra 2007, s. 495. naruszających rdzeń wartości uznanych przez społeczność międzynarodową za istotne dla jej rozwoju. Czyny te odpowiadają, ogólnie rzecz biorąc, katalogowi tzw. „zbrodni międzynarodowych” w ścisłym tego określenia znaczeniu, które z kolei dla większości publicystów sprowadza się do zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko pokojowi i zbrodni przeciwko ludzkości, z których wszystkie stypizowano już wcześniej w Karcie Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze z 1945 r. Poprzez kategoryzację takich czynów jako zbrodni w kodeksie karnym Portugalia zamierzała włączyć do prawa krajowego rdzeń reguł i zasad prawa międzynarodowego o charakterze humanitarnym, który często wywodzi się z międzynarodowych konwencji ratyfikowanych, zatwierdzonych i opublikowanych na podstawie art. 8 konstytucji Portugalii. Analiza tych czynów, kategoryzowanych w portugalskim systemie prawnym jako zbrodnie międzynarodowe, wskazuje, że kluczowym elementem zbrodni ludobójstwa, który skutkuje zakwalifikowaniem jej jako zbrodni, jest katalog czynów zawarty w art. 8, który pozwala rozróżnić ludobójstwo fizyczne i ludobójstwo biologiczne, tj. dwie formy ludobójstwa objęte art. 2 Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. Pierwsza z nich dotyczy czynów popełnionych w zamiarze zniszczenia w całości lub części grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej: zabójstwa członków grupy, spowodowania poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego członków grupy oraz rozmyślnego stworzenia dla członków grupy warunków życia obliczonych na spowodowanie ich całkowitego lub częściowego zniszczenia fizycznego. W przypadku ludobójstwa biologicznego są to czyny, które mimo braku bezpośredniego zamiaru zniszczenia grupy w perspektywie długoterminowej, stanowią preludium do zniszczenia grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej przez rozproszenie jej członków przez nałożenie środków, które mają na celu wstrzymanie urodzin w obrębie grupy lub przez przymusowe przekazywanie dzieci członków grupy do innej grupy. Należy jednak podkreślić, że szeroko ujęta zbrodnia ludobójstwa, obejmująca zarówno „ludobójstwo polityczne”, jak i „ludobójstwo kulturowe”, nie podlega karze na mocy prawa portugalskiego$^{26}$. --- $^{26}$ Zob. I.M. Barroso, O acordo com vista à prática de genocídio: o conceito, os requisitos e o fundamento da punição do «contrato criminal», [w:] A.M. Cordeiro, L.M. Leitão, J.C. Gomes Jednocześnie, chociaż Portugalia zachowała te elementy zbrodni ludobójstwa w sposób identyczny z jej wcześniejszą kategoryzacją sprzed 2004 r., ewolucja zbrodni międzynarodowych widoczna w orzecznictwie międzynarodowych trybunałów karnych domaga się aktualizacji poglądu obowiązującego w Portugalii jeszcze kilkadziesiąt lat temu. W istocie, zdaniem członków komisji odpowiedzialnej za opracowanie propozycji zmian do PKK w 1993 r., ówczesny, ale też wcześniejszy (od 1982 r.) konsensus sprowadzał się do kryterium, że zakwalifikowanie czynu jako ludobójstwa wymaga popełnienia wielości czynów. Interpretacja ta nie uwzględniała jeszcze treści orzeczeń Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii, MTS czy MTK. Analiza sprawy Prokurator przeciwko Tolimirowi pozwala zrozumieć, że zakres orzeczenia nie polegał na uwzględnieniu liczby zabitych osób, ale ich postawy i wpływu, jaki wywierały na społeczność, a także symbolicznego znaczenia każdej z ofiar dla społeczności, na podstawie czego Trybunał stwierdził, że zabicie takiej osoby może być decydujące dla losów „grupy”. Jednocześnie w wyroku z dnia 26 lutego 2007 r., w toczącej się przed MTS sprawie dotyczącej stosowania Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (Bośnia i Hercegowina przeciwko Serbii i Czarnogórze), Trybunał zasugerował, że takie „kryteria nie są wyczerpujące”. Wreszcie brzmienie przepisów prawa portugalskiego wskazuje, że zabicie jednej ofiary może mieć decydujące znaczenie dla skazania sprawcy z zarzutu zbrodni ludobójstwa. Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) ustawy nr 31/2004, sformułowanie homicídio de membros do grupo (zabicie członków grupy) podkreśla (red.), Estudos em Homenagem ao Professor Doutor Inocêncio Galvão Telles, t. 5, Coimbra 2003, s. 121. 27 Zob. M.J. Antunes, Artigo 239.º: Genocídio, [w:] J.F. Dias (red.), Comentário Conimbricense do Código Penal – Vol. II: Artigos 202.º a 307.º, Coimbra 1999, s. 570–574. 28 Zob. M.J. Antunes, op. cit., s. 572. 29 Międzynarodowy trybunał ds. ścigania osób odpowiedzialnych za poważne łamanie międzynarodowych praw człowieka na terytorium byłej Jugosławii od 1991 r., Prokurator przeciwko Tolimirowi (IT-05-88/2-T), wyrok z dnia 12 grudnia 2012 r., s. 343–344, pkt. 780–782. 30 MTS, Sprawa dotycząca stosowania Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (Bośnia i Herzegowina przeciwko Serbii i Czarnogórze), wyrok z dnia 26 lutego 2007 r., pkt. 198–201 (oryginalny tekst w języku angielskim). 31 Jest to zgodne z interpretacją S. Sayapina, ‘The Implementation of Crimes Against Peace and Security of Mankind in the Penal Legislation of the Republic of Kazakhstan’, „Asian Journal of International Law” 2020, vol. 10, nr 1, s. 3; C. Soler, The Global Prosecution of Core Crimes under International Law, Hague 2019, s. 92. brak bezpośredniego związku z płcią czy liczbą ofiar, ponieważ przyimek de* jest tu przyimkiem zupełnie neutralnym. Dlatego też konsekwentne użycie słowa membros należy rozumieć tak, że z zestawu elementów zbrodni nie wyklucza się zabicia jednej osoby, mającej wpływ na przetrwanie całej społeczności. Porównanie sformułowań, którymi posłużył się ustawodawca w odniesieniu do zbrodni ludobójstwa, ze sformułowaniami zastosowanymi w przypadku innych przestępstw, nie pozostawia wątpliwości co do zakresu tej zasady: przepis art. 132 ust. 1 lit. h) PKK stanowi, że kwalifikowaną zbrodnią zabójstwa jest popełnienie przez sprawcę tego czynu ze współudziałem co najmniej mais duas pessoas (dwóch innych osób), przepis art. 151 ust. 1, dotyczący udziału w bójce, mówi zaś że przestępstwo może zostać popełnione jedynie wówczas, gdy w zdarzeniu bierze udział duas ou mais pessoas (dwie lub więcej osób), a przepis art. 144-B ust. 4 przewiduje odniesienie do as pessoas (osób), tj. wyraźnie do co najmniej dwóch osób$^{32}$. W odniesieniu do zbrodni wojennych Portugalia stosuje brzmienie wiernie odpowiadające sformułowaniom Statutu Rzymskiego. I tak, czyn przestępnego polega na niszczeniu mienia nieuzasadnionym koniecznością wojskową i jest wymierzony przeciwko zabytkom historycznym lub kulturalnym, kierowaniu ataków na budynki przeznaczone do celów religijnych, edukacyjnych, artystycznych, naukowych lub charytatywnych. Co ciekawe, Portugalia nie ściga czynów polegających na wykorzystywaniu takich zabytków i budynków do wsparcia wysiłków wojskowych, choć ściganie takie jest sugerowane w Protokołach Dodatkowych I i II (odpowiednio art. 53 i 16) do Konwencji genewskich. I wreszcie, w odniesieniu do agresji, siedem punktów określających, jakie czyny stanowią zbrodnią agresji, przetransponowano w brzmieniu dokładnie odpowiadającemu art. 8 bis Statutu Rzymskiego. Można jednak zauważyć różnice. Po pierwsze, nie można zapominać o całym procesie, który doprowadził do poprawek urzeczywistniających ściganie zbrodni agresji w Statucie Rzymskim. W istocie, statutowy katalog wydaje się wyczerpywać listę możliwych czynów, które można zakwalifikować jako zbrodnię agresji, choć w interpretacji Otto Triffterera i Kai Ambosa sformułowania „którykolwiek --- $^{32}$ Zob. J.F. Dias, ‘Artigo 132.º: Homicídio qualificado’, [w:] J.F. Dias (red.), Comentário Conimbricense do Código Penal, vol. 1, Artigos 131.º a 201.º, Coimbra 1999, s. 36; A.T. Carvalho, ‘Artigo 151.º: Participação em rixa’, [w:] J.F. Dias, Comentário Conimbricense do Código Penal, vol. 1, Artigos 131.º a 201.º, Coimbra 1999, s. 317. z następujących czynów” nie można rozumieć jako „wyłącznie następujących czynów”$^{33}$; interpretacja ta z punktu rodzí szeregu wątpliwości, a jeśli wziąć pod uwagę naczelne zasady prawa karnego, to trudno sobie wyobrazić, jak pogodzić zasadę legalizmu z listą czynów podlegających karze na mocy przepisów, które wprost nie klasyfikują ich jako czyny przestępne. W tym zakresie, na przykład, Portugalia przyjęła podejście ambitne, przewidując w treści art. 16-A ust. 3, że oprócz siedmiu przypadków wskazanych w Statucie Rzymskim, akty agresji obejmują „inne czyny wypełniające przesłanki zawarte w ustępow poprzedzających”, tj. przesłanki „użycia przez państwo siły zbrojnej przeciwko suwerenności, integralności terytorialnej lub niezależności politycznej innego państwa”. Portugalia bierze tu przykład z uregulowania zawartego w art. 4 Rezolucji nr 3314 (XXIX) Zgromadzenia Ogólnego ONZ, który przyznaje Radzie Bezpieczeństwa wyłączne prawo do klasyfikowania innych czynów jako aktów agresji. Tym samym, na gruncie czysto teoretycznym, można wyobrazić sobie wsparcie udzielane grupom zbrojnym, których nie można uznać za „wyslane przez państwo lub działające w jego imieniu”, tj. grupom niebędącym „de facto jednostkami” lub siłami współdziałającymi z Siłami Zbrojnymi za granicą, a nawet tym, nad którymi państwo nie sprawuje skutecznej kontroli i jedynie wspiera ich operacje. To właśnie dlatego, zgodnie z prawem portugalskim, pojęcie zbrodni agresji nie może wykluczać innych metod prowadzenia współczesnej wojny, takich jak ataki cybernetyczne. 4. Aspekty prawnoprocesowe dotyczące zbrodni międzynarodowych W analizie aspektów prawnoprocesowych, istotnych z perspektywy tematu niniejszego artykułu, należy wskazać, że sprawy z aktu oskarżenia o zbrodnie międzynarodowe wnoszonego przez organy prokuratury mogą być rozpoznawane przez ławę przysięgłych$^{34}$ lub – w przypadku braku wniosku $^{33}$ A. Zimmermann, E. Freiburg, ‘Article 8 bis’, [w:] O. Triffterer, K. Ambos (red.), The Rome Statute of the International Criminal Court: A Commentary, wyd. 3, Munich–Oxford–Baden-Baden, 2016, s. 606. $^{34}$ Art. 13 ust. 1 kodeksu postępowania karnego o rozpoznanie sprawy przez ławę przysięgłych – zawsze przez sąd w składzie mieszanym$^{35}$. Ponadto każda osoba może wystąpić z wnioskiem o dopuszczenie do postępowania w charakterze oskarżyciela posilkowego (constituir-se assistente) wspierającego prokuratora, w odniesieniu do każdej zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu$^{36}$. Oprócz spraw o takie zbrodnie, jedynymi sytuacjami wyjątkowymi, w których dopuszcza się udział dowolnej osoby w charakterze oskarżyciela posilkowego, są sprawy o przestępstwa popełnione przez osoby piastujące urzędy polityczne. W 2014 r. opinię publiczną w Portugalii poruszyła sprawa przeciwko byłemu premierowi, José Sócratesowi, o przestępstwa korupcji i prania brudnych pieniędzy$^{37}$. W jej przebiegu wnioski o udział w charakterze oskarżycieli posilkowych złożyli dziennikarze, co umożliwiło im obecność przy czynnościach prowadzonych w ramach postępowania przygotowawczego oraz dostęp do akt sprawy w zakresie zależnym od zezwolenia udzielonego przez prokuratora. Powołaniu instytucji oskarżyciela posilkowego przyświecała idea, aby zapewnić określone prawa osobom, które wykazały swój bezpośredni interes prawny w przebiegu procesu sądowego, tj. nie tylko osobom będącym pokrzywdzonymi, co było równoznaczne z uznaniem, że dobro każdej osoby może stanowić bezpośredni przedmiot zamachu w ramach przestępstwa$^{38}$. W przypadku czterech wymienionych powyżej zbrodni w grę wchodzi interes czy też dobro całej ludzkości. Logiczną konsekwencją tego założenia jest dopuszczenie każdej osoby do udziału w postępowaniu w charakterze --- $^{35}$ Art. 14. $^{36}$ Art. 68. $^{37}$ W sprawie „Operação Marquês” portugalski prokurator postawił zarzuty 19 osobom i 9 firmom dotyczące różnych przestępstw. Wśród oskarżonych znalazł się były premier José Sócrates, postawiono mu 3 zarzuty biernej korupcji podczas pełnienia obowiązków służbowych, 16 przestępstw prania brudnych pieniędzy, 9 przestępstw falszowania dokumentów i 3 przestępstwa uchyłania się od płacenia podatków. José Sócrates został oskarżony o prowadzenie interesów na rzecz Ricardo Espírito Santo Salgado, byłego prezesa Espírito Santo Bank, i kilku portugalskich przedsiębiorców (np. Carlosa Santosa Silvy, Joaquima Barroca i Zeinala Bavy). Więcej informacji na temat zarzutów postawionych przez portugalskiego prokuratora w sprawie, w której nie rozpoczęła się faza procesowa, można znaleźć w: Ministerio Público, Nota para a Comunicação Social: Operação Marquês – Acusação, Ministério Público, 11 października 2017 r. $^{38}$ M.J. Antunes, Direito Processual Penal, Coimbra 2021, s. 50–52. oskarżyciela posiłkowego, przy czym nie ma wyraźnych zastrzeżeń co do obywatelstwa lub miejsca zamieszkania osoby składającej taki wniosek. O ile duch tej normy dopuszcza taką wykładnię, że dopuszczenie do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego wymaga wykazania związku pomiedzy przestępstwem a osobą składającą wniosek – o ile w przypadku przestępstw korupcyjnych zasadne jest wymaganie, aby osoba wykazująca interes prawny podała miejsce zamieszkania w Portugalii – o tyle w przypadku zbrodni przeciwko społeczności międzynarodowej wykazanie takiego związku, gdy interes prawny należy do całej ludzkości, jest utrudnione$^{39}$. Dopuszczenie do postępowania osób w charakterze oskarżycieli posiłkowych jest równoznaczne z uznaniem, że osoby takie mają bezpośredni interes w przebiegu procesu sądowego. I tak, mogą one uczestniczyć w postępowaniu przygotowawczym, dowodowym oraz składać wnioski procesowe, formułować zarzuty niezależnie od prokuratora i odwoływać się od wydanych orzeczeń, nawet jeśli nie zdecyduje się na to prokurator$^{40}$. W każdym jednak przypadku konieczne jest formalne wszczęcie śledztwa przez prokuratora, co oznacza, że bez tej czynności osoba nie może rozpocząć z własnej inicjatywy postępowania o przestępstwa, o których sądzi, że zostały popełnione. 5. Zasada jurysdykcji uniwersalnej a portugalski porządek prawny W obecnym brzmieniu art. 5 PKK przewiduje tzw. princípio da universalidade (zasadę uniwersalności) lub princípio da aplicação universal (zasadę uniwersalnej stosowalności), które są regułami wywodzącymi się z procesu integracji Portugalii ze społecznością międzynarodową i zapewniającymi ochronę wartości, dóbr lub interesów ludzkości jako całości, oraz wspólnotę innych wartości i zasad z każdym innym państwem lub organizacją międzynarodową w kontekście konieczności ścigania określonych zbrodni, niezależnie od tego, kto jest ich sprawcą. W ujęciu portugalskim państwo penalizuje $^{39}$ Ibidem, s. 47–49. $^{40}$ Art. 68 i 69. wszelkie prawnie istotne czyny przeciwko dobru ludzkości, niezależnie od obywatelstwa zarówno sprawcy, jak i ofiary czy miejsca popełnienia zbrodni. Z reguły ta krajowa zasada jurysdykcji uniwersalnej ma zastosowanie pomocnicze w stosunku do jurysdykcji o charakterze uniwersalnym, jeżeli takie w ogóle istnieją. Przewidziano również regułę specjalną dotyczącą przypadków określonych w Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, z której Portugalia wywodzi stosowalność zasady jurysdykcji uniwersalnej wynikającej z zobowiązania do przestrzegania traktatów międzynarodowych (art. 5 ust. 2 PKK). Co nie mniej istotne, prawo portugalskie co do zasady respektuje regułę terytorialności, uznając jurysdykcję każdego państwa w zakresie stosowania własnego prawa karnego w stosunku do czynów popełnionych na jego terytorium. Stan ten obowiązuje od 1852 r., tj. od pierwszej autonomicznej kodyfikacji i powszechnie znanych, doniosłych orzeczeń trybunałów międzynarodowych w tej kwestii, takich jak w sprawach „statku Lotus”, „Pytań dotyczących obowiązku ścigania lub ekstradycji”, „Barcelona Traction” oraz „Nakazu aresztowania z dnia 11 kwietnia 2000 r.”. Od reguły tej są jednak wyjątki. Portugalski pogląd na zasadę jurysdykcji uniwersalnej podlega dwóm kryteriom stosowalności: jedynie wówczas, gdy podejrzany o popełnienie zbrodni znajduje się na terytorium Portugalii i jedynie wówczas, gdy niemożliwa jest jego ekstradycja lub wydanie go Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu (art. 5 ust. 1 ustawy nr 31/2004). Stanowisko to różni się od poglądu sędzi Christine van den Wyngaert w sprawie Nakazu aresztowania z dnia 11 kwietnia 2000 r., w której opowiedziała się ona za legalnością wydania nakazu aresztowania przez państwo wobec osoby, która nie znajduje się na terytorium państwa wydającego nakaz$^{41}$. --- $^{41}$ MTS, Sprawa dotycząca nakazu aresztowania z dnia 11 kwietnia 2000 r. (Demokratyczna Republika Konga przeciwko Belgii), wyrok z dnia 14 lutego 2002 r.: Zdanie odrębne sędzi ad hoc Van den Wyngaert (oryginalny tekst w języku angielskim). Wnioski Na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci zobowiązania wynikające z traktatów międzynarodowych lub z pojawienia się zasad zwyczajowych dotyczących zbrodni międzynarodowych wywarły silny wpływ na portugalski wymiar sprawiedliwości, skłaniając ustawodawcę do rozszerzania listy wyjątków od podstawowych wartości zapisanych w portugalskim porządku prawnym od 1976 r. Jednym z najbardziej dobitnych tego przykładów tego jest fakt, że karalność wszystkich przestępstw, w tym zbrodni zabójstwa, podlega przedawnieniu, jednak nie dzieje się tak w przypadku zbrodni uznawanych za „naruszające prawo międzynarodowe”, takich jak zbrodnia ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i zbrodnia agresji. Możliwy jest zatem tylko jeden wniosek: o ile zbrodnie przeciwko życiu, zbrodnie o charakterze wojskowym i przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu państwa są w powszechnej opinii społeczeństwa portugalskiego uważane za przestępstwa o największym ciężarze gatunkowym, o tyle zbrodnie unormowane na poziomie ius cogens, gdy zostaną uznane za takie właśnie, są postrzegane jako uzasadniające wyższy poziom ochrony, ponieważ wykraczają poza interes jednego państwa czy całej portugalskiej społeczności narodowej: waga zbrodni ius cogens dotyczy bowiem całej ludzkości. Zbrodnia ludobójstwa w węgierskim prawie karnym – pozornie idealna implementacja Wprowadzenie Od przyjęcia Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 9 grudnia 1948 r.$^1$, zbrodnia ludobójstwa jest powszechnie uznawana za „najcięższą zbrodnię wśród zbrodni” przewidzaną w międzynarodowym prawie karnym$^2$. Wydawałoby się rzeczą naturalną, aby zbrodnia, której popełnienie „wstrząsa sumieniem ludzkości”$^3$, była jednolicie uregulowana we wszystkich jurysdykcjach krajowych, jednak większość państw, które wprowadziły kryminalizację zbrodni ludobójstwa, dokonała modyfikacji definicji międzynarodowej$^4$. --- $^1$ Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (1951) 78 UNTS 277. $^2$ MTKR, Prokurator przeciwko Kambanda (ICTR-97-23-S), orzeczenie i wyrok z dnia 4 września 1998 r., pkt 16 r. Izba Odwoławcza MTKR podkreśliła, że „Statut nie hierarchizuje zbrodni, a […] wszystkie zbrodnie w nim określone stanowią poważne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego i jako takie mogą skutkować tym samym wymiarem kary”. Prokurator przeciwko Kayishema i Ruzindana (ICTR-95-1-A), wyrok Izby Odwoławczej z dnia 1 czerwca 2001 r., pkt 367 r. W orzecznictwie sądów międzynarodowych widać jednak tendencję do wymierzania znacznie surowszych wyroków za ludobójstwo niż za zbrodnie wojenne lub zbrodnie przeciwko ludzkości. Zob. J.W. Doherty, R.H. Steinberg, Punishment and Policy in International Criminal Sentencing: An Empirical Study, „American Journal of International Law” 2016, t. 110, s. 49–81, 72. $^3$ Zbrodnia ludobójstwa, ZO ONZ Rez. 96/1946 (I), 11 grudnia 1946 r., sygn. ONZ A/RES/96. $^4$ Przynajmniej niektóre aspekty definicji międzynarodowej w swoim ustawodawstwie krajowym zmieniło 100 państw oraz Specjalny Region Administracyjny Makau, podczas gdy definicję międzynarodową w brzmieniu niezmienionym zachowało jedynie tylko 41 państwa-stron Konwencji w sprawie ludobójstwa. Zob. T. Hoffmann, The Crime of Genocide in Its (Nearly) Infinite Domestic Variety, [w:] M. Odello, P. Łubiński (red.), The Concept of Genocide in International Criminal Law – Developments after Lemkin, Abington 2020, s. 67–97, 70–74. Implementacja zbrodni ludobójstwa w węgierskim prawie karnym na pierwszy rzut oka wydaje się podręcznikowym przykładem wdrożenia norm międzynarodowych do krajowego porządku prawnego. W czasie procedowania nad najnowszym węgierskim kodeksem karnym, tj. Ustawą C z 2012 r., ustawodawca podkreślił wolę respektowania międzynarodowych zobowiązań prawnych Węgier, a tym samym zachowania treści zbrodni międzynarodowych w węgierskim prawie karnym, w oparciu przede wszystkim o Statut Rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego. Niemniej jednak w tym rozdziale postaram się wykazać, że chociaż zgodność tekstowa krajowych definicji prawnych z ich międzynarodowymi odpowiednikami jest ważna, na wdrażanie zbrodni międzynarodowych często jeszcze bardziej istotny wpływ ma interpretacja doktrynalna, która na Węgrzech może potencjalnie radykalnie zmieniać stosowanie definicji zbrodni ludobójstwa w rzeczywistych postępowaniach karnych. Choć teza ta wydaje się mieć charakter czysto hipotetyczny, ze względu na fakt, że sądy węgierskie dotychczas nigdy nie musiały właściwie rozpoznawać sprawy dotyczącej ludobójstwa, w dniu 11 października 2021 r. Sąd Okręgowy dla miasta stołecznego Budapesztu wydał pierwszy węgierski wyrok oparty na wykonywaniu jurysdykcji uniwersalnej. Sąd skazał oskarżonego Hassana Farouda na karę dożywotnego pozbawienia wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego za popełnienie zbrodni przeciwko ludzkości w Syrii$^5$. Fakt ten pokazuje dobrze, że zbrodnie międzynarodowe, takie jak ludobójstwo, mogą być przywoływane w przyszłości również w postępowaniach karnych przed sądami węgierskimi. 1. Definicja zbrodni ludobójstwa przed przyjęciem Ustawy C z 2012 r. Węgry przystąpiły do Konwencji w sprawie ludobójstwa w dniu 7 stycznia 1952 r. i wdrożyły jej tekst do prawa węgierskiego w 1955 r.$^6$ Choć tekst ogłoszony zasadniczo pokrywał się z treścią konwencji, to jego zastosowanie --- $^5$ Podstawowe informacje o sprawie dostępne na www.trialinternational.org/latest-post/hassan-faroud (dostęp: 2.05.2022). $^6$ Węgry, Dekret z mocą ustawy nr 16 z 1955 r. w prawie karnym przyniosło znaczące zmiany w definicji zbrodni ludobójstwa w porównaniu do definicji międzynarodowej. Przepis art. 137 pierwszego socjalistycznego kodeksu karnego, Ustawy V z 1961 r., pomijał kwalifikację grup chronionych „jako takich”, zastępując jednocześnie pojęcie „zniszczenia” sformułowaniem „eksterminacja.” W przepisie podkreślono również, że pierwszy actus reus obejmuje „zabójstwo [jednego] członka grupy”, co stanowiło zmianę w stosunku do liczby mnogiej użytej w brzmieniu oryginalnym. Drugi czyn zabroniony – „Spowodowanie poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego członków grupy” – został całkowicie pominięty, natomiast w treści art. 138 wprowadzono nową kategorię „Zbrodni przeciwko grupie narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej”, kryminalizując takie zachowania jako zbrodnię sui generis, której popełnieniu jednak niekoniecznie musiał towarzyszyć zamiar ludobójczy. Kolejny kodeks karny, tj. Ustawa IV z 1978 r., w przepisie art. 155 początkowo powielał wcześniejszą regulację. Jednakże w ramach dokonanej w 1996 r. nowelizacji kodeksu karnego przywrócono actus reus w węgierskiej definicji ludobójstwa („Spowodowanie poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego członków grupy”), a także zmieniono brzmienie pierwszego czynu zabronionego na „Zabójstwo członków grupy”, dostosowując je do definicji międzynarodowej$^7$. 2. Definicja zbrodni ludobójstwa w obecne obowiązującym węgierskim kodeksie karnym W ramach szeroko zakrojonej reformy prawa, w 2012 r. przyjęto nowy węgierski kodeks karny$^8$. Tym razem ustawodawca szczególną uwagę zwrócił na harmonizację krajowego prawa karnego z międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi Węgier, w szczególności w zakresie dostosowania do postanowień Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego$^9$. --- $^7$ Węgry, Ustawa XVII z 1996 r. o zmianie Ustawy IV z 1978 r. – Kodeks Karny. $^8$ Węgry, Ustawa C z 2012 r. – Kodeks Karny. $^9$ W uzasadnieniu do projektu ustawy przedstawionym przez Ministra Sprawiedliwości podkreślono, że „w treści ustawy dokonano przeformułowania przepisów [dotyczących zbrodni międzynarodowych] ze szczególnym uwzględnieniem zapisów Statutu Rzymskiego Ludobójstwo zdefiniowano w art. 142 ust. 1 węgierskiego kodeksu karnego. W oficjalnym tłumaczeniu na język angielski jest mowa o zbrodni ludobójstwa, której dopuszcza się: każda osoba, która w ostatecznym celu zniszczenia w całości lub w części grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej: a) dokonuje zabójstwa członków grupy; b) powoduje poważne uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia psychicznego członków grupy; c) stwarza dla grupy warunki życia obliczone na zniszczenie grupy jako całości lub jej określonych członków; d) podejmuje wszelkie działania mające na celu wstrzymanie urodzin w obrębie grupy; e) porywa dzieci członków grupy i umieszcza je w innej grupie$^{10}$. Choć w języku angielskim użyte sformułowania wydają się znaczaco różnić od definicji międzynarodowej, w rzeczywistości ich brzmienie w języku węgierskim jest niemal dosłownym odzwierciedleniem art. II Konwencji w sprawie ludobójstwa, co przypomina jedynie, że nawet oficjalne tłumaczenia mogą nie być rzetelne. Jedyna różnica polega na tym, że w węgierskiej definicji użyto sformułowania „w celu” zamiast „w zamiarze” i że w ogóle pominięto kwalifikację „jako takich”. W świetle tak niewielkiej rozbieżności treściowej można by przyjąć, że stosowanie definicji zbrodni ludobójstwa będzie pokrywać się z praktyką międzynarodową. W dalszej części chciałbym jednak zwrócić uwagę na cztery kwestie, które mogą mieć doniosłe konsekwencje praktyczne ze względu na rozbieżności poglądów wśród przedstawicieli węgierskiej doktryny prawnej. --- $^{10}$ Międzynarodowego Trybunału Karnego…” – Uzasadnienie do projektu Ustawy C z 2012 r. – Kodeks Karny. $^{10}$ www.thb.kormany.hu/download/a/46/11000/Btk_EN.pdf (dostęp: 15.06.2021). 3. Potencjalne problemy dotyczące stosowania definicji zbrodni ludobójstwa w węgierskiej praktyce karnoprawnej 3.1. Definicja grupy chronionej Konwencja w sprawie ludobójstwa ogranicza zakres ochrony do grup narodowych, etnicznych, rasowych i religijnych. Mimo że Konwencja nie zawiera definicji tych grup, brak ten budzi stosunkowo mało kontrowersji, a przedstawiciele doktryny na ogół akceptują analizę przedstawioną przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy (MTKR) w sprawie Akayesu$^{11}$. Pojawiły się jednak pewne kontrowersje dotyczące tego, czy przynależność pokrzywdzonych do grupy chronionej należy ustalać w podejściu obiektywnym, które opiera się na koncepcji grupy jako bytu stabilnego i trwałego, czy też w podejściu subiektywnym, które koncentruje się na samoidentyfikacji jej członków lub ich postrzeganiu jako takich przez osoby z zewnątrz$^{12}$. Jakkolwiek w orzecznictwie MTKR co do zasady próbowało połączyć zarówno kryteria obiektywne, jak i subiektywne$^{13}$. Węgierska doktryna prawna odwołuje się do międzynarodowego orzecznictwa dotyczącego definicji grup chronionych$^{14}$, ale zachowuje dość sztywne stanowisko w kwestii przynależności do grup, które nie uległo zmianie od lat 60. XX wieku. Stanowisko to, powielane niemal dosłownie w każdym --- $^{11}$ MTKR zdefiniował grupy narodowe jako zbiór osób mających to samo obywatelstwo (pkt 512); grupy etniczne jako ludzi posługujących się tym samym językiem i mających wspólną kulturę (pkt 513); grupy rasowe jako ludzi o „dziedzicznych cechach fizycznych często utożsamianych z regionem geograficznym ich pochodzenia” (pkt 514); natomiast grupy religijne miała charakteryzować „ta sama religia, wyznanie lub sposób sprawowania i wykonywania praktyk religijnych” (pkt 515). Prokurator przeciwko Akayesu, sprawa nr ICTR-96-4-T, wyrok z dnia 2 września 1998 r. $^{12}$ G. Mettreaux, International Crimes: Law and Practice, t. 1, Genocide, Oxford 2019, s. 197–199. $^{13}$ K. Ambos, Treatise on International Criminal Law – t. 2, The Crimes and Sentencing, Oxford 2014, s. 7–9. $^{14}$ Zob. np. N. Kis (red.), A Büntető Törvénykönyv magyarázata – II. kötet, Különös Rész (1), Magyar Hivatalos Közlönykiadó, Budapest 2008, s. 468; F. Sántha, XIII. fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények, [w:] I. Görgényi et al. (red.), A magyar büntetőjogok különös része, Budapest 2013, s. 17–30, s. 19; S. Törő, XIII. fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények, [w:] K. Karsai (red.), Nagykommentár a Büntető Törvénykönyvhöz, Budapest 2019, s. 305–313, 305; Sz. Hornyák, Emberiesség elleni bűncselekmények, [w:] M. Tóth, Z. Nagy (red.), Magyar büntetőjog – Különös rész, Budapest 2014, s. 19–29, 21. podręczniku węgierskiego prawa karnego i w każdym komentarzu, głosi, że przynależność do grupy zasadniczo opiera się na obiektywnym stanie faktycznym, tj. bierze pod uwagę te same warunki życia członków grupy, uznając jednocześnie, że przynależność do grupy może wynikać z dobrowolnej decyzji o przystąpieniu do grupy lub też z dołączenia do niej poprzez zawarcie małżeństwa. Pierwsza analiza doktrynalna oparta na takiej linii argumentacji pochodzi z 1969 r.\textsuperscript{15} i od tego czasu jest powielana z jedynie drobnymi modyfikacjami\textsuperscript{16}, a nawet została oficjalnie usankcjonowana w uzasadnieniu do projektu ustawy przedstawionym przez Ministra Sprawiedliwości w 2012 r.\textsuperscript{17} Chociaż interpretacja ta na pierwszy rzut oka wydaje się zapewniać użyteczną definicję do zastosowania w praktyce, obarczona jest fatalnym niedopatrzeniem, ponieważ nie bierze pod uwagę faktu, że w większości przypadków status, jaki pokrzywdzony ma z perspektywy sprawcy, jest bardziej istotny niż to, czy pokrzywdzony faktycznie poczuwa się do więzi z grupą czy nie\textsuperscript{18}. Podczas II wojny światowej wielu obywateli Węgier zostało zidentyfikowanych, a następnie zabitych, jako należący do żydowskich grup etnicznych/religijnych, mimo że w swojej samoidentyfikacji wielu z nich nie określało się jako Żydzi. W konsekwencji węgierska interpretacja doktrynalna może nie zapewniać sprawiedliwości ofiarom ludobójstwa. \textsuperscript{15} J. Földvári, \textit{Büntetőjog – Különös Rész}, Budapest 1969, s. 81. \textsuperscript{16} T. Horváth, XI. fejezet – Az emberiség elleni bűncselekmények, [w:] L. Fehér, T. Horváth, M. Lévay, \textit{A magyar büntetőjog különös része I}, Bíbor Kiadó, Miskolc 2003, s. 47–73, 54. V. Maráz, \textit{Az emberiség elleni bűncselekmények}, [w:] B. Kereszty, V. Maráz, F. Nagy, M. Vida (red.), \textit{A magyar büntetőjog különös része}, Korona Kiadó, Budapest 2005, s. 47–58, 52; F. Sántha, XIII. fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények, [w:] I. Görgényi, J. Gula, T. Horváth, J. Jacsó, M. Lévay, F. Sántha, E. Váradi (red.), \textit{A magyar büntetőjog különös része}, Budapest 2013, s. 17–30, 19. S. Törő, XIII. fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények, [w:] K. Karsai (red.), \textit{Nagykommentár a Büntető Törvénykönyvhöz}, Budapest 2019, s. 305–313, 305; Sz. Hornyák, \textit{Emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] M. Tóth, Z. Nagy (red.), \textit{Magyar büntetőjog – Különös rész}, Budapest 2014, s. 19–29, 21; M.G. Molnár, \textit{Az emberiesség elleni bűncselekmények – Btk. XIII. fejezet}, [w:] E. Belovics (red.), \textit{Büntetőjog II. – Különös Rész}, Budapest 2019, s. 19–36, 25. \textsuperscript{17} W treści uzasadnienia zdefiniowano grupę jako „społeczeństwo osób, które łączy ze sobą ich narodowość, pochodzenie etniczne, rasa lub religia, lub które deklarują przynależność do tych grup” – Uzasadnienie Ministra Sprawiedliwości do projektu Ustawy C z 2012 r. \textsuperscript{18} Zob. W.A. Schabas, \textit{Genocide in International Law}, Cambridge 2009, s. 125. 3.2. Wymogi dotyczące strony podmiotowej (mens rea) ludobójstwa Jednym z najważniejszych elementów zbrodni ludobójstwa jest przesłanka popełnienia czynów zabronionych „w zamiarze zniszczenia w całości lub części” czterech grup chronionych. Zakresu tego specjalnego zamiaru popełnienia ludobójstwa (dolus specialis) nie można jednak ustalić wyłącznie na podstawie tekstu konwencji. Zgodnie z poglądem dominującym, bez udowodnienia sprawcy zamiaru specjalnego, oskarżony nie może zostać uznany za winnego ludobójstwa, nawet jeśli zachowania sprawcy stanowiły jeden z czynów zabronionych i miały miejsce w kontekście działań o charakterze ludobójczym. I tak, w sprawie Akayesu MTKR orzekł, że wobec sprawcy należało wykazać, że działał „w wyraźnym zamiarze spowodowania zbrodni”$^{19}$, natomiast Komisja Śledcza w sprawie Darfuru podkreśliła, że dolus specialis „oznacza, że sprawca świadomie dążył do tego, aby popełnione przez niego czyny zabronione skutkowały zniszczeniem, w całości lub w części, grupy jako takiej i wiedział, że jego czyny zniszczą, w całości lub w części, grupę jako taką”$^{20}$. Pogląd ten podziela również większość przedstawicieli doktryny$^{21}$. Pogląd mniejszościowy opowiada się za przyjęciem „standardu opartego na wiedzy”, tj. koncepcji, zgodnie z którą zamiar specjalny można wywieść z wiedzy sprawcy, że działania, w których uczestniczył, mogły potencjalnie prowadzić do zniszczenia, w całości lub w części, chronionej grupy$^{22}$. Choć węgierska definicja zbrodni wyraźnie wymaga działania „w celu” zniszczenia, pewna część węgierskich przedstawicieli doktryny poparła stosowanie standardu opartego na wiedzy. Według tych komentatorów świadomość ryzyka, że popełniane czyny zabronione mogą spowodować ludobójstwo --- $^{19}$ MTKR, Prokurator przeciwko Akayesu, sprawa nr ICTR-96-4-T, wyrok z dnia 2 września 1998 r., pkt 518. $^{20}$ Międzynarodowa Komisja Śledcza w sprawie Darfuru, Raport Międzynarodowej Komisji Śledczej w sprawie Darfuru dla Sekretarza Generalnego. Zgodnie z Rez. RB ONZ 1564, 18 września 2004 r., załącznik do pisma Sekretarza Generalnego z dnia 31 stycznia 2005 r. skierowanego do Przewodniczącego KB, S/2005/60, 1 lutego 2005 r., pkt 491. $^{21}$ Zob. K. Ambos, Treatise on International Criminal Law, t. 1, Foundations and General Part, Oxford 2013, autory cytowani w przypisie 227. $^{22}$ Zob. np. A.K.A. Greenawalt, Rethinking Genocidal Intent: The Case for a Knowledge-Based Interpretation, „Columbia Law Review” 1999, t. 99, s. 2259–2294; O. Triffterer, Genocide, Its Particular Intent to Destroy in Whole or in Part the Group as Such, „Leiden Journal of International Law” 2001, t. 14, s. 404–405. (dolus eventualis) zaspokaja wymóg mens rea zbrodni ludobójstwa, ani Konwencja w sprawie ludobójstwa, ani statuty międzynarodowych organów karnych nie przewidują elementu zamiaru specjalnego\textsuperscript{23}. W ostatnim czasie najbardziej prestiżowy internetowy portal z komentarzami do kodeksu karnego również przyjął ten pogląd, posuwając się do stwierdzenia, że taka interpretacja jest zgodna z utrwalonym orzecznictwem międzynarodowym\textsuperscript{24}. Pogląd ten jest jednak nie do utrzymania. Jak wynika z powyższej analizy, zarówno ugruntowane orzecznictwo sądów międzynarodowych, jak i przeważająca opinia doktryny odrzuca obniżenie wymogu zamiaru specjalnego, a waga dolus specialis jako nieodzownego elementu zbrodni ludobójstwa została uznana zarówno w oficjalnych uzasadnieniach do obecnego i poprzedniego węgierskiego kodeksu karnego\textsuperscript{25}, jak też przez większość przedstawicieli węgierskiej doktryny prawnej\textsuperscript{26}. Nie jest to zaskakujące, ponieważ już w treści Ustawy IV z 1978 r. w definicji ludobójstwa zawarto sformułowanie „w celu”. 3.3. Istnienie planu lub polityki ludobójczej W międzynarodowym orzecznictwie toczy się ostra debata na temat istnienia ludobójczego planu lub polityki jako przesłanki koniecznej do ustalenia zbrodni ludobójstwa, tj. czy zachowanie sprawcy musiało mieć miejsce w jakichś ramach organizacyjnych, czy też – w skrajnym przypadku – zbrodnia \textsuperscript{23} N. Kis, B. Gellér, \textit{A nemzetközi bűncselekmények hazai kodifikációja, de lege ferenda}, [w:] K. Ligeti (red.), \textit{Ünnepi kötet Wiener A. Imre 70. születésnapjára}, Budapest 2005, s. 385; P.M. Nyitrai, \textit{Nemzetközi és európai büntetőjog}, Budapest 2006, s. 199; G. Balázs, \textit{Az emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] P. Péter (red.), \textit{Új Btk Kommentár – 3. kötet, Különös rész}, Budapest 2013, s. 9–46, 16. \textsuperscript{24} Wolters Kluwer Joggár (baza informacji prawnych). \textsuperscript{25} Uzasadnienie Ministra Sprawiedliwości do projektu ustawy IV z 1978 r.; Uzasadnienie Ministra Sprawiedliwości do projektu ustawy C z 2012 r. \textsuperscript{26} F. Sántha, \textit{XIII. fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] I. Görgényi, J. Gula, T. Horváth, J. Jacsó, M. Lévay, F. Sántha, E. Váradi (red.), \textit{A magyar büntetőjog különös része}, Budapest 2013, s. 17–30, 21; S. Törő, \textit{XIII. fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] K. Karsai (red.), \textit{Nagykommentár a Büntető Törvénykönyvhöz}, Budapest 2019, s. 305–313, 306; M.G. Molnár, \textit{Az emberiesség elleni bűncselekmények – Btk. XIII. fejezet}, [w:] E. Belovics (red.), \textit{Büntetőjog II. – Különös Rész}, Budapest 2019, s. 19–36. ludobójstwa może zostać popełniona nawet przez pojedyncze osoby bez żadnego wsparcia organizacyjnego. O ile Rafał Lemkin, twórca koncepcji ludobójstwa, uznał za oczywiste, że popełnienie ludobójstwa wymaga skoordynowanej realizacji szerszego planu$^{27}$, Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii odrzucił ten pogląd. W sprawie Jelisić MTKJ uznał, że chociaż istnienie ludobójczego planu lub polityki mogłoby pomóc w udowodnieniu popełnienia ludobójstwa, nie stanowi ono prawnej przesłanki popełnienia zbrodni, a zatem zbrodnię może popełnić nawet sprawca działający w pojedynkę$^{28}$. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości zgodził się z tą oceną$^{29}$. Choć w wielu komentatorów przyjęło tę linię argumentacji$^{30}$, inni utrzymywali, że w praktyce: niemal niemożliwe jest wyobrażenie sobie ludobójstwa, które nie zostało zaplanowane i zorganizowane przez państwo lub przez podmiot podobny do państwa, albo przez jakąś powiązaną z nim klikę$^{31}$. Międzynarodowy Trybunał Karny próbował znaleźć kompromis między tymi dwoma stanowiskami. W dokumencie Elementy definicji zbrodni wymaga się, aby „czyn miał miejsce w kontekście oczywistego wzorca podobnych zachowań skierowanych przeciwko tejże grupie lub stanowił zachowanie, które samo mogło skutkować takim zniszczeniem”$^{32}$. Tym samym popełnienie ludobójstwa wymagałoby zwykle przystąpienia do realizowanego przez państwo lub wysoce zorganizowany podmiot niepaństwowego ludobójczego planu --- $^{27}$ R. Lemkin: Axis Rule in Occupied Europe, Washington 1944, s. 79. $^{28}$ MTKJ, Prokurator przeciwko Jelisić, sprawa nr IT-95-10-A, wyrok z dnia 5 lipca 2001 r., pkt 48. $^{29}$ MTS, Sprawa dotycząca stosowania Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (Bośnia i Hercegowina przeciwko Serbii i Czarnogórze), wyrok z dnia 26 lutego 2007 r., pkt 373 r.; 11 państw przewidziało w swoich kodeksach karnych, że istnienie planu lub polityki ludobójczej jest nieodzownym elementem zbrodni ludobójstwa. Zob. T. Hoffmann, op. cit., s. 71–73. $^{30}$ Zob. m.in. A. Cassese, International Criminal Law, Oxford 2008, s. 140–141; G. Werle, Principles of International Criminal Law, The Hague 2009, s. 271–273. $^{31}$ W.A. Schabas, State Policy as an Element of International Crimes, „The Journal of Criminal Law and Criminology” 2008, t. 98, s. 953–982, 966. $^{32}$ MTK, Elementy definicji zbrodni, art. 6 lit. a) pkt 4; art. 6 lit. b) pkt 4; art. 6 lit. c) pkt 5; art. 6 lit. d) pkt 5; art. 6 lit. e) pkt 7. lub polityki, chyba że w pewnych mało prawdopodobnych okolicznościach pojedyncza osoba mogłaby zniszczyć chronioną grupę w całości lub w części. Mimo że MTKJ stwierdził, że interpretacja MTK odbiega od ustalonego zwyczaju\textsuperscript{33}, Międzynarodowy Trybunał Karny nadal stosuje to podejście\textsuperscript{34}. Rozstrzygnięcie tej kwestii ma wyjątkowo istotne znaczenie dla sądów krajowych, ponieważ przestępstwa z nienawiści na tle rasistowskim mogą obiektywnie spełniać wymogi zarówno \textit{mens rea}, jak i \textit{actus reus} zbrodni ludobójstwa. Kreß przekonująco argumentuje, że przyjęcie podejścia przewidzianego w Elementach Definicji Zbrodni jest jedynym realnym rozwiązaniem, ponieważ czyn zabroniony musi stanowić realne zagrożenie dla przetrwania chronionej grupy, a zatem w praktyce jest prawie nie do pomyślenia, by samotny ludobójca lub kilku sprawców działających w porozumieniu mogło popełnić ludobójstwo\textsuperscript{35}. Co ciekawe, w postępowaniach karnych wobec sprawców jedynych po II wojnie światowej seryjnych zabójstw na tle rasowym na Węgrzech nigdy nie sugerowano, że przestępstwa te można zakwalifikować jako ludobójstwo. W okresie od 21 lipca 2008 r. do 3 sierpnia 2009 r. 4 sprawców przeprowadziło 9 ataków na członków społeczności romskiej w zamiarze wywołania wojny rasowej między mniejszością romską a etniczną ludnością węgierską. W atakach zginęło 6 osób, 3 zostały ranne, a sprawcy działały z pobudek nienawiści do całej populacji Romów i chcieli zniszczyć ich społeczność\textsuperscript{36}. Ich czyny zostały zakwalifikowane jednak jako przestępstwa z nienawiści, co oznacza, że władze węgierskie – przynajmniej nieoficjalnie – zaakceptowały stanowisko prezentowane przez MTK. \begin{footnotesize} \begin{enumerate} \item[33] MTKJ, \textit{Prokurator przeciwko Krstić} (IT-98-33-A), wyrok z dnia 19 kwietnia 2004 r., pkt. 224. \item[34] MTK, \textit{Al Bashir} (decyzja w sprawie nakazu aresztowania) (ICC-02/05-01/09), decyzja z dnia 4 marca 2009 r., pkt 132. \item[35] C. Kreß, \textit{The ICC’s First Encounter with the Crime of Genocide: The Case against Al Bashir}, [w:] C. Stahn (red.), \textit{The Law and Practice of the International Criminal Court}, Oxford 2015, s. 678–679. \item[36] Przegląd sprawy, zob. M. Subert, \textit{Motives and Legacies behind 2008–2009 Hungarian Roma Murders and Apologies}, „Contemporary Justice Review” 2019, t. 22, s. 3–22. \end{enumerate} \end{footnotesize} 3.4. Czyny przeciwko jednemu z członków grupy chronionej Konwencja w sprawie ludobójstwa typizuje czyny zabronione w liczbie mnogiej, np. „zabójstwo członków grupy” czy „przymusowe przekazywanie dzieci członków grupy do innej grupy”. Ścisła interpretacja językowa mogłaby zatem prowadzić do wniosku, że actus reus popełniony wobec jednego z członków chronionej grupy nie stanowi ludobójstwa. Na przykład zabójstwo jednego członka chronionej grupy nie może być uznawane za ludobójstwo – sprawca musiałby zabić co najmniej dwie osoby. Argumentacja taka może jednak prowadzić do absurdalnych wniosków w hipotetycznej sytuacji, w której zniszczona zostaje znaczna część chronionej grupy, wszyscy sprawcy spełnili przesłankę zamiaru specjalnego, jednak każdy z nich zabił „tylko” jedną osobę. Skutkiem takiego zachowania byłoby ludobójstwo, przy czym żaden ze sprawców faktycznie nie popełniłby przedmiotowej zbrodni. Mutatis mutandis to samo dotyczy również wszystkich innych czynów zabronionych. Nic dziwnego, że orzecznictwo międzynarodowe$^{37}$ i większość przedstawicieli doktryny prawnej$^{38}$ popiera stanowisko, zgodnie z którym zabójstwo choćby jednego członka grupy może stanowić ludobójstwo, a czyny zabronione popełnione przeciwko jednej osobie można uznać za ludobójstwo, znalazło się w przepisach krajowych szeregu państw$^{39}$. W tym właśnie duchu dokument Elementy Definicji Zbrodni stwierdza, że czyn zabroniony musi zostać popełniony przeciwko „jednej lub większej liczbie osób”$^{40}$. Niemniej jednak w węgierskim piśmiennictwie prawniczym badacze zajmujący się tym zagadnieniem twierdzą, że ze względu na użycie liczby mnogiej węgierski kodeks karny wymaga, aby actus reus dotyczył co najmniej dwóch osób. Tym samym zabójstwo tylko jednej osoby stanowi jedynie --- $^{37}$ MTKR, Prokurator przeciwko Mbampara, sprawa nr ICTR-01-65-T, wyrok z dnia 11 września 2006 r., pkt 8. $^{38}$ Zob. np. G. Werle, Principles of International Criminal Law, s. 265; W.A. Schabas, Genocide in International Law, s. 179. K. Ambos z kolei opowiada się za odczytaniem zawężającym, opartym na zasadzie lex stricta. K. Ambos, Treatise on International Criminal Law, t. 2, s. 10. $^{39}$ Należą do nich Fidżi, Niemcy, Włochy i Urugwaj. Zob. T. Hoffmann, op. cit., s. 75. $^{40}$ MTK, Elementy Definicji Zbrodni, art. 6 lit. b) pkt 1; art. 6 lit. c) pkt 1; art. 6 lit. d) pkt 1; art. 6 lit. e) pkt 1. usiłowanie ludobójstwa\textsuperscript{41}. Choć interpretację tę wydają się potwierdzać faktyczne sformułowania użyte w przepisie kodeksowym, osobistość uważam, że międzynarodowe zobowiązania Węgier domagają się odczytania tego przepisu w zgodzie z jego ogólnie uznawaną treścią. Nawet jeśli oznaczałoby to odejście od potocznego znaczenia użytych sformułowaniń, zasada legalizmu pozostałaby nienaruszona, ponieważ węgierski Sąd Konstytucyjny już kilkadesiąt lat temu uznał, że: prawo międzynarodowe stosuje gwarancję \textit{nullum crimen sine lege} do siebie, a nie do prawa krajowego [...] niezależnie od tego, czy prawo krajowe typizuje porównywalne czyny przestępne i czy czyny te zostały włączone do wewnętrznego porządku prawnego [...] \section{Wnioski} Na krajową implementację norm prawa karnego międzynarodowego wpływa wiele czynników, takich jak konieczność ich dostosowania do krajowego porządku prawnego, celowa modyfikacja przez ustawodawcę (rozszerzenie lub zawężenie zakresu definicji zbrodni, często poprzez wprowadzenie nowych czynów zabronionych lub grup chronionych) czy wreszcie niekiedy nierzetelne tłumaczenie oryginalnej normy\textsuperscript{43}. Jednak nawet jeśli przepisy wdrażające normę międzynarodową wiernie oddają jej pierwotną treść, to to, czy faktyczne jej stosowanie jest zgodne z praktyką międzynarodową w dużej \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item[41] B. Gellér, \textit{Az emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] P. Polt (red.), \textit{Új Btk Kommentár – 3. kötet, Különös rész}, Budapest 2013, s. 9–46, s. 14; Sz. Hornyák, \textit{Emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] M. Tóth, Z. Nagy (red.), \textit{Magyar büntetőjog – Különös rész}, Budapest 2014, s. 19–29, 21; P. Polt, \textit{Btk. XIII. Fejezet – Az emberiesség elleni bűncselekmények}, [w:] B. Blaskó, S. Madai, A. Pallagi, P. Polt, L. Schubauer (red.), \textit{Büntetőjog – Különös rész I}, Budapest–Debrecen 2018, s. 13–29, 16. \item[42] Sąd Konstytucyjny Republiki Węgierskiej, orzeczenie nr 53/1993, 13 października 1993 r., rozdział V. W późniejszym orzeczeniu Sąd Konstytucyjny wskazał, że „to właśnie prawo międzynarodowe określa zbrodnie, które podlegają ściganiu i karaniu, jak również wszystkie przesłanki ich karalności”. Sąd Konstytucyjny Republiki Węgierskiej, orzeczenie nr 36/1996, 4 września 1996 r., rozdział II. ust. 1. \item[43] Zob. T. Hoffmann, \textit{op. cit.}, s. 91–93. \end{itemize} \end{footnotesize} mierze zależy od wiedzy i doświadczenia organów sądownictwa w zakresie prawa międzynarodowego. Jak starałem się wykazać w tym artykule, nawet przepisy dotyczące „najcięższej zbrodni wśród zbrodni” podlegają radykalnie odmiennym interpretacjom. Ponieważ w węgierskim porządku prawnym zasada iura novit curia* przyczynia się do stanu niemożliwej do zakwestionowania fikcji, w której sędziowie mieliby jakoby posiadać gruntowną wiedzę w dziedzinie każdego systemu prawa, w tym prawa międzynarodowego publicznego i wcześniejszego węgierskiego orzecznictwa w zakresie stosowania prawa dotyczącego zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, sądy zwykle dochodziły do swoich konkluzji bez przeprowadzenia oceny międzynarodowego orzecznictwa czy analizy doktryny, a konkluzje te często radykalnie odbiegały od przyjętych na arenie międzynarodowej interpretacji$^{44}$. Choć obecnie węgierskie sądownictwo odmawia dopuszczenia ekspertów prawnych do udziału w postępowaniach sądowych$^{45}$, rozwiązanie takie wydaje się być najpewniejszym sposobem na uniknięcie w przyszłości niefortunnych orzeczeń w ramach stosowania norm międzynarodowego prawa karnego. --- $^{44}$ Zob. np. T. Hoffmann, Trying Communism Through International Criminal Law? – The Experiences of the Hungarian Historical Justice Trials, [w:] K.J. Heller, G. Simpson (red.), Hidden Histories of War Crimes Trials, Oxford 2013, s. 229–247. $^{45}$ Na przykład Curia (węgierski sąd najwyższy) stwierdziła, że eksperci mogą być angażowani w postępowanie „jedynie wówczas, gdy kwestia podlegająca rozstrzygnięciu wykracza poza zakres kompetencji prawniczych” – Curia orzeczenie sygn. Bt.III.I.604/2015/4. Penalizacja zbrodni międzynarodowych w Bośni i Hercegowinie. Różnorodność norm prawnych oraz implikacje wynikające z zasady legalizmu Wprowadzenie Zbrodnie międzynarodowe¹ stanowią pogwałcenie prawa międzynarodowego i prawa traktatowego, naruszające podstawowe wartości społeczności międzynarodowej i skutkujące powstaniem indywidualnej odpowiedzialności karnej². Wprowadzenie odpowiednich ram prawnych ma fundamentalne znaczenie z perspektywy położenia kresu kulturze bezkarności, niezależnie od tego, czy ściganie tych zbrodni następuje przed sądami międzynarodowymi czy krajowymi. Kwestia prawa karnego materialnego mającego zastosowanie w postępowaniach o zbrodnie przed sądami w Bośni i Hercegowinie (BiH) stanowi jedną z kluczowych kwestii prawnych we współczesnym orzecznictwie i krajowej doktrynie prawniczej. Problem ujawnił się w następstwie przyjęcia Strategii zamknięcia Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej --- ¹ W niniejszym artykule pojęcie „zbrodnie międzynarodowe” jest używane zamiennie jako ogólny termin odnoszący się do najpoważniejszych zbrodni tego typu, tj. zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych. ² Definicje zbrodni międzynarodowych można znaleźć w A. Cassese et al., Cassese’s International Criminal Law, Oxford 2013, s. 18; Lj. Bavcon, Mednarodna hudoletvstva, [w:] Lj. Bavcon, M. Škrk (red.), Mednaredno kazensko pravo, Ljubljana 2012, s. 149. O procesie i kryteriach kryminalizacji przestępstw międzynarodowych można przeczytać w M.Ch. Bassiouni, Principles of International Criminal Law, Leiden 2013, s. 142–150. Jugosławii (MTKJ)$^3$ oraz utworzenia izb specjalnych ds. zbrodni wojennych w ramach Wydziału Karnego Sądu BiH (tj. Izby ds. Zbrodni Wojennych, IZW) oraz Prokuratury Krajowej BiH (Wydział Specjalny ds. Zbrodni Wojennych, WSZW PK BiH), które początkowo kwalifikowały zarzuty o zbrodnie międzynarodowe jako zarzuty o przestępstwa unormowane w kodeksie karnym BiH przyjętym w 2003 r. (KK BiH 2003)$^4$. Natomiast inne sądy krajowe niemalże z reguły stosują kodeks karny Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii (KK SFRJ 1976)$^5$, uznając go za kodeks obowiązujący w czasie wojny w BiH w latach 1992–1995$^6$. Przeciwstawne stanowiska w kwestii korpusu prawa krajowego, który ma zastosowanie w sprawach o zbrodnie międzynarodowe, wynikają z odmiennych poglądów i interpretacji zasad oraz przepisów związanych ze stosowaniem kodeksów karnych w odniesieniu do czasu popełnienia czynu, a także zasady legalizmu w ujęciu ogólnym. We współczesnych porządkach prawnych fundamentalne znaczenie ma spełnienie wymogów zasady legalizmu (nullum crimen, nulla poena sine lege), będącej podstawową zasadą prawa karnego$^7$, ponieważ stanowi ona ucieleśnienie jego funkcji gwarancyjnej$^8$. Stawia ona wobec ustawodawcy konkretne wymagania dotyczące zakreślenia definicji przestępstwa i wymiaru kary w formie prawa pisanego (lex scripta), które wystarczająco precyzyjnie i jednoznacznie wyraża ustawowe znamiona typizowanych czynów zabronionych (lex certa), zakazuje stosowania niekorzystnej dla sprawcy wykładni rozszerzającej (lex stricta) oraz wyłącza stosowanie przepisów ze skutkiem --- $^3$ Rez. RB ONZ nr 1503 (28 sierpnia 2003 r.), S/RES/1503 (2003). $^4$ KK BiH 2003 (Służbeni glasnik BiH, nr 3/03, z późniejszymi zmianami). $^5$ KK SFRJ 1976 (Służbeni list SFRJ, nr 44/76, z późniejszymi zmianami); Uredba sa zakonskom snagom o preuzimanju i primjenivanju saveznih zakona koji se u Bosni i Hercegovini primjenjuju kao republički zakon (Służbeni list R BiH nr 2/92); Zakon o potvrđivanju uredbi sa zakonskom snagom (Służbeni list RBiH nr 13/93). $^6$ Szczegółowe omówienie wczesnego orzecznictwa IZW oraz sądów w Jednostkach Autonomicznych (JA) i Dystrykcje Brczko BiH (DB BiH), zob. OBWE, Moving towards a Harmonized Application of the Law Applicable in War Crimes Cases before Courts in Bosnia and Herzegovina, „Misja do BiH” 2008. $^7$ M.N. Simović, D. Jovašević, Leksikon krivičnog prava Bosne i Hercegovine, Sarajevo 2018, s. 244. $^8$ H.H. Jescheck, Th. Weigend, Lehrbuch des Strafrechts, Allgemeiner Teil, wyd. 5, Berlin 1996, s. 126 i n.; Z. Tomic, Krivično pravo I, Sarajevo 2008, s. 111; P. Novoselec, Opći dio kaznenog prava, Osijek 2016, s. 47; P. Novoselec, I. Martinović, Komentar Kaznenog zakona. I. knjiga: opći dio, Zagreb 2019, s. 8. wstecznym (lex praevia)$^9$. Ponadto prawo to określa szczegółowe wymagania dla sądów w zakresie wykładni kodeksów karnych i reguluje ich stosowanie w odniesieniu do czasu popełnienia czynu w kontekście ustalenia i potencjalnego zastosowania przepisów łagodniejszych (względniejszych) dla sprawcy (lex mitior). Zasada legalizmu w tej formie jest powszechnie przyjęta w prawie porównawczym, a konkretnie w systemach prawnych opartych na tradycji prawa cywilnego i stanowi integralną część międzynarodowego systemu praw człowieka$^{10}$. Przestrzeganie tej zasady jest istotne w kontekście ścigania zbrodni międzynarodowych i innych naruszeń praw człowieka z przeszłości przed mechanizmami wymiaru sprawiedliwości karnej w sytuacjach pokonfliktowych. Procesy karne, przy całej krytyce i ograniczeniach wskazywanych w badaniach nad wymiarem sprawiedliwości okresu przejściowego, pozostają istotnym mechanizmem ponownego urzeczywistnienia norm praworządności w kontekście ustalenia indywidualnej odpowiedzialności karnej za popełnione w przeszłości na szeroką skalę czyny przestępne$^{11}$. Jednym z warunków wstępnych ścigania zbrodni międzynarodowych przed sądami krajowymi, wynikającym z zasady legalizmu, jest wymóg, aby zbrodnie te, tzn. ich elementy i wymiar kary, były zdefiniowane w prawie krajowym$^{12}$. Niniejsze opracowanie skupia się na analizie zakresu penalizacji zbrodni międzynarodowych w prawie karnym stosowanym przez sądy Bośni i Hercegowiny w kontekście współczesnych postępowań przed sądami krajowymi w sprawach o zbrodnie międzynarodowe popełnione w latach 1992–1995. --- $^9$ Zob. J. Pradel, Droit pénal compare, wyd. 4, Paris 2016, s. 59–60; H. Sijerčić-Colić, Dž. Mahmutović, N. Smailagić, Bosnia and Herzegovina, [w:] F. Verbuggen, V. Franssen (red.), International Encyclopaedia of Laws: Criminal Law, Alphen aan den Rijn 2021, s. 53–54; M.D. Dubber, T. Hörmle, Criminal Law. A Comparative Approach, Oxford 2014, s. 73–74; Lj. Bavcon et al., Kazensko pravo. Splošni del, Ljubljana 2013, s. 131–132; Ž. Horvatić, D. Dereničnović, L. Cvitanović, Kazneno pravo. Opći dio I: kazneno pravo i kazneni zakon, Zagreb 2016, s. 132–140. $^10$ Zob. K.S. Gallant, The Principle of Legality in International and Comparative Criminal Law, Cambridge 2009, s. 11 i n.; B. Petrović, N. Smailagić, Načelo zakonitosti u savremenom međunarodnom krivičnom pravu: srednji put između kontinentalnog i angloameričkog koncepta zakonitosti?, „Godišnjak Pravnog fakulteta u Sarajevu“ 2016, t. 59, s. 302 i n. $^11$ Szczegółowy opis historii międzynarodowych procesów karnych w kontekście wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych, zob. R. Teitel, Tranziciona pravda, Belgrade 2014, s. 47–61. $^12$ V.D. Degan, B. Pavišić, Međunarodno kazneno pravo, Rijeka 2005, s. 68. W celu ustalenia ram prawnych, na podstawie których zbrodnie międzynarodowe są ścigane przed sądami krajowymi, oraz biorąc pod uwagę zasady stosowania prawa karnego w odniesieniu do czasu popełnienia czynu, w artykule tym postaram się zidentyfikować kodeksy karne obowiązujące w okresie ostatnich trzydziestu lat oraz przeanalizować odpowiednie ich przepisy dotyczące zbrodni międzynarodowych. Analiza opiera się na zbadaniu zbrodni kwalifikowanych jako zbrodnie międzynarodowe, ze szczególnym uwzględnieniem zakresu kryminalizacji, przewidzianych sankcji karnych oraz modeli odpowiedzialności karnej, w tym z odniesieniem do instytucji odpowiedzialności dowódców oraz związku przestępnego. Ponadto, biorąc pod uwagę rozległy zakres czasowy między popełnieniem zbrodni a faktycznymi procesami oraz różnice między mającymi zastosowanie kodeksami karnymi, w artykule zabrano, jakie są implikacje zasady legalizmu. Szczególny nacisk kładę na wymóg niedziałania prawa wstecz (lex praevia) i wyjątki od tej reguły, mianowicie stosowanie przepisów lex mitior i karanie zbrodni według ogólnych zasad prawa z art. 7 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPC)$^{13}$ i art. 4a KK BiH 2003$^{14}$. Wskazuję na przełomowe orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w sprawie Maktouf i Damjanović przeciwko BiH z dnia 18 lipca 2013 r., w którym zawarto określone wytyczne w kontekście wymogów wynikających z art. 7 EKPC i późniejszego orzecznictwa krajowego. 1. Uwagi ogólne uwagi dotyczące przepisów karnych Bośni i Hercegowiny oraz ścigania zbrodni międzynarodowych przed sądami krajowymi Powszechnie uważa się, że kontekst i ramy prawne rozpatrywania spraw o zbrodnie międzynarodowe w Bośni i Hercegowinie należą do najbardziej złożonych i wielowarstwowych$^{15}$. Można stwierdzić, że na tę ocenę wpływają --- $^{13}$ Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, „ETS” 1950, t. 5. $^{14}$ Art. 4a KK BiH 2003 (Oсудzenie i karanie zbrodni zgodnie z ogólnymi zasadami prawa międzynarodowego). $^{15}$ Delivering Justice in Bosnia and Herzegovina. An Overview of War Crimes Processing from 2005 to 2010, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Misja do BiH, maj 2011, s. 11; M.A. Drumbl, Atrocity, Punishment, and International Law, New York 2007, s. 99. dwa czynniki: (a) rozdrobnienie systemu sądowniczego i prawnego oraz (b) prawie trzydziestoletni okres oddzielający wojnę z lat 1992–1995 od procesów karnych będących przedmiotem naszej analizy. (a) Rozdrobniony system prawno-sądowniczy odzwierciedla złożoną strukturę konstytucyjną państwa, obejmując cztery strukturalnie niezależne hierarchie sądownicze na poziomie całego państwa, w każdej z dwóch Jednostek Autonomicznych oraz w Dystrykcie Brčko BiH (DB BiH), który posiada własny zbiór przepisów karnych$^{16}$. Każda z nich składa się z sądów pierwszej instancji i sądów apelacyjnych$^{17}$ wypracowujących własne orzecznictwo, które w sumie często wiąże się z przeciwnymi stanowiskami w określonych kwestiach prawnych$^{18}$. Krajowy system sądownictwa karnego w jego obecnej formie jest wynikiem szeroko zakrojonych reform wymiaru sprawiedliwości na początku 2000 r., obejmujących reformy instytucjonalne, proces weryfikacji sędziów i prokuratorów oraz przyjęcie nowych przepisów prawa karnego materialnego i procesowego$^{19}$. Wyłączna właściwość do spraw o zbrodnie międzynarodowe należy do sądownictwa na poziomie państwowym, tzn. do IZW oraz WSZW PK BiH$^{20}$. IZW i WSZW, początkowo ustanowione jako instytucje umiędzynarodowane, posiadające wspólną kancelarię i zatrudniające --- $^{16}$ BiH składa się z dwóch Jednostek Autonomicznych: Federacji BiH (FBiH) i Republiki Serbskiej (RS). Zob. art. I ust. 3 (Części składowe państwa) Załącznik nr 4 (Konstytucja BiH) do Ogólnej umowy ramowej na rzecz pokoju w Bośni i Hercegowinie (GFAP). Ponadto w 2000 r., w wyniku arbitrażu, na podstawie Załącznika nr 2 (Porozumienie w sprawie linii granicznej pomiędzy Jednostkami Autonomicznymi i w kwestiach z nią związanych) oraz Załącznika nr 10 (Porozumienie w sprawie wdrożenia aspektów cywilnych Porozumienia Pokojowego) do Umowy GFAP utworzono DB BiH. Zob. Arbitral Tribunal for Dispute Over Inter-Entity Boundary in Brčko: The Federation of Bosnia and Herzegovina v. The Republika Srpska (Final Award), „International Legal Materials” 1999, t. 38(3), s. 534–550. $^{17}$ Przegląd ogólny krajowego systemu sądownictwa, zob. K. Trnka, Ustavno pravo, wyd. 2, s. 345–352 oraz H. Sijerčić-Čolić et al., op. cit., s. 27–36. $^{18}$ Zob. Opinion on Legal Certainty and the Independence of the Judiciary in Bosnia and Herzegovina, CDL-AD(2012)014-e (Komisja Wenecka, 15–16 czerwca 2012 r.). $^{19}$ Szerzej na ten temat, zob. L.J. Nettelfield, Courting Democracy in Bosnia and Herzegovina, New York 2010, s. 238–241. $^{20}$ Właściwość rzeczowa sądu BiH w sprawach karnych obejmuje m.in. postępowania w sprawach o wszystkie przestępstwa typizowane w KK BiH 2003, będące kodeksem obowiązującym na szczęblu całego państwa. Zob. art. 7 (właściwość sądu w sprawach karnych) Ustawy o sądzie BiH, wersja ujednolicona (Službeni glasnik BiH, nr 49/09, z późniejszymi zmianami). personel międzynarodowy (w tym sędziów, prokuratorów i personel pomocniczy) obok personelu krajowego, mają obecnie charakter w pełni krajowy, choć działają przy znacznym wsparciu międzynarodowym$^{21}$. Niemniej jednak znaczące zaległości w rozpatrywaniu spraw o zbrodnie międzynarodowe wymusiły przyjęcie polityki działania, w myśl której ciężar ich procedowania został częściowo przeniesiony na organy sądowiczne na poziomie Jednostki Autonomicznej oraz Dystryktu Brčzko BiH. Zgodnie z Krajową strategią dotyczącą postępowania w sprawie zbrodni wojennych, przyjętą w grudniu 2008 r.$^{22}$ i znowelizowaną we wrześniu 2020 r.$^{23}$, podział spraw między sądami na poziomie państwa oraz JA/DB BiH zależy od złożoności sprawy$^{24}$, przy czym Izba ds. Zbrodni Wojennych rozpatruje tylko sprawy skomplikowane, natomiast postępowanie w sprawach mniej skomplikowanych jest przekazywane do sądu JA/DB BiH właściwego miejscowo ze względu na teren popełnienia domniemanej zbrodni$^{25}$. Z powyższego wynika, że w praktyce postępowania --- $^{21}$ Szersza relacja na temat ustanowienia IZW i WSZW, zob. T. Abdulhak, Building Sustainable Capacities – From an International Tribunal to a Domestic War Crimes Chamber for Bosnia and Herzegovina, „International Criminal Law Review” 2009, t. 9(2), s. 333 i n.; N. Smailagić, Diversity of Internationalised Criminal Courts: Fragmentation or Consolidation of International Criminal Justice?, [w:] M.C. Baruffi, M. Ortino (red.), Trending Topics in International and EU Law: Legal and Economic Perspectives, Naples 2019, s. 139–141. $^{22}$ Državna strategija za rad na predmetima ratnih zločina (Rady Ministrów BiH, grudzień 2008), www.mpr.gov.ba/web_dokumenti/drzavna%20strategije%20za%20rad%20na%20predmetima%20rz.pdf (dostęp: 11.07.2021). $^{23}$ Revidirana Državna strategija za rad na predmetima ratnih zločina (Rady Ministrów BiH, wrzesień 2020), www.mpr.gov.ba/dokumenti/projekti/default.aspx?id=10813&langTag=bs-BA (dostęp: 11.07.2021). $^{24}$ Kryteria oceny wstępnej spraw określone w (zmienionej) Strategii pozwalają na prawno-faktyczną ocenę ich złożoności w ramach dwuspektowej analizy wariantów postępowania w zależności od ciężaru [karygodności] zbrodni i roli podejrzanego. W odniesieniu do kryterium ciężaru zbrodni, sprawa jest uznawana za złożoną, jeśli obejmuje zarzuty zbrodni ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości i poważniejsze akty zbrodni wojennych (w tym systematyczne zabójstwa i poważne formy innych przestępstw kwalifikowanych jako takie zbrodnie, np. gwałty, pozbawianie wolności itp.). Według drugiego kryterium, sprawa jest oceniana jako złożona, jeżeli podejrzany pełni funkcję na określonym szczeblu w hierarchii wojskowej lub cywilnej (np. w formacjach wojskowych lub na stanowisku cywilnym, stanowisku dowódczym itp.) lub sprawa obejmuje zarzuty dotyczące odpowiedzialności dowódcy lub członkostwa w związku przestępnym. Zob. Aneks A: Kriteriji za pregled predmeta, Državna strategija…, s. 41–42; Revidirana Državna strategija…, s. 51–52. $^{25}$ Art. 27a (Przeniesienie postępowania w sprawach o przestępstwa, o których mowa w Rozdziale XVII KK BiH) kodeksu postępowania karnego (KPK) BiH (Służbeni glasnik BiH, nr 3/03, z późniejszymi zmianami). Należy jednak podkreślić, że instytucję przeniesienia w sprawach o zbrodnie międzynarodowe prowadzone są zarówno na szczeblu państwowym (IZW i WSZW zajmujące się rozpatrywaniem spraw najbardziej złożonych merytorycznie i prawnie), jak i przez sądy na szczeblu JA/DB BiH (rozpatrywanie spraw mniej skomplikowanych)$^{26}$. Do Sądu Konstytucyjnego BiH należy między innymi jurysdykcja odwoławcza w sprawach związanych z unormowaniami Konstytucji BiH, wynikłych z postępowań przed dowolnym sądem w kraju, w tym w kwestiach konstytucyjnych dotyczących rozpatrywania spraw o zbrodnie międzynarodowe$^{28}$. (b) Upływ czasu. Drugim czynnikiem przyczyniającym się do złożoności spraw jest prawie trzydziestoletni upływ czasu między początkiem 1992 r., kiedy to wybuchła trwająca do końca 1995 r. wojna w BiH, podczas której popełniono zbrodnie, a faktycznym prowadzeniem postępowań przygotowawczych i sądowych w sprawie tych zbrodni w czasach współczesnych. W okresie tym prawo karne uległo zmianom nie tylko w kontekście penalizacji zbrodni międzynarodowych, ale także w wymiarze pojęciowym, w ramach odzwierciedlenia nowych osiągnięć teorii prawa karnego, wdrożenia zobowiązań z prawa międzynarodowego oraz uwzględnienia potrzeb społeczeństwa $^{26}$ W FBiH dziesięć sądów kantonalnych (jako sądy pierwszej instancji) oraz Sąd Najwyższy FBiH (jako sąd o pełnej jurysdykcji odwoławczej); w RS sześć sądów rejonowych (jako sądy pierwszej instancji) oraz Sąd Najwyższy RS (jako sąd o pełnej jurysdykcji odwoławczej). $^{27}$ Sąd Pierwszej Instancji DB BiH jako sąd pierwszej instancji oraz Sąd Apelacyjny DB BiH jako sąd o pełnej jurysdykcji odwoławczej. $^{28}$ Art. VI ust. 3 lit. b) (Sąd Konstytucyjny) Załącznika nr IV (Konstytucja) do Umowy GFAP. Szerszy opis dotyczący składu i jurysdykcji Sądu Konstytucyjnego BiH, w tym przegląd odpowiedniego orzecznictwa, zob. N. Smailagić, Constitutional Court of Bosnia and Herzegovina (Ustavni sud Bosne i Hercegovine), [w:] R. Grote, F. Lachenmann, R. Wolfrum (red.), Max Planck Encyclopedia of Comparative Constitutional Law [MPECCoL], Oxford 2020, www.oxcon.ouplaw.com/view/10.1093/law-mpeccol/law-mpeccol-e804 (dostęp: 17.07.2021). powojennego i potrzeb polityki wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Patrząc wstecz, dynamiczna działalność ustawodawcza w dziedzinie prawa karnego, w trakcie i po zakończeniu wojny, obejmuje czas od włączenia ustawodawstwa SFRJ w 1992 r. do porządku prawnego Republiki BiH (która uzyskała wówczas niepodległość) do przyjęcia obecnie obowiązujących przepisów prawa karnego w 2003 r. w ramach szerszych reform wymiaru sprawiedliwości przeprowadzonych na początku lat 2000. Rozwój prawa karnego w BiH od 1992 r. można podzielić na trzy fazy. O ile pierwsza faza obejmuje okres wojenny, charakteryzujący się włączeniem KK SFRJ 1976, druga faza rozciąga się na okres powojenny po wejściu w życie Umowy GFAP i charakteryzuje się przyjęciem ustawodawstwa karnego w Jednostkach Autonomicznych i DB BiH. I tak, w 1998 r. KK SFRJ 1976 został zastąpiony w FBiH kodeksem karnym BiH (KK FBiH 1998), w 2000 r. w RS kodeksem karnym RS (KK RS 2000) i w 2000 r. w DB BiH kodeksem karnym DB BiH (KK DB BiH 2000). Reformy te opierały się na horyzontalnym podziale kompetencji w sprawach karnych, ze względu na fakt, że każdy ze wskazanych trzech kodeksów stanowił pełną kodyfikację prawa karnego, składającą się z części ogólnej i części szczegółowej, zawierającej katalog zbrodni międzynarodowych. Wreszcie, przyjęcie nowego prawa karnego w 2003 r. jest wyznacznikiem trzeciej fazy, charakteryzującej się pionowym i poziomym podziałem kompetencji w sprawach karnych, przewidującym wyłączne kompetencje – na poziomie państwa – w sprawach karnych w odniesieniu do niektórych przestępstw, w tym zbrodnie międzynarodowych, a także --- 29 Uredba sa zakonskom snagom…; Zakon o potvrđivanju uredbi sa zakonskom snagom… 30 Bardziej szczegółowy opis rozwoju wymiaru sprawiedliwości karnej w BiH w tym okresie można znaleźć w H. Sijerčić-Čolić et al., s. 36–46; B. Petrović, D. Jovašević, A. Ferhatović, Krivično pravo I (Uvod u krivično pravo, krivično djelo, krivnja), Sarajevo 2015, s. 60–62; Z. Tomić, op. cit., s. 72–77. 31 Szczególnie na temat wydarzeń, które doprowadziły do przyjęcia Umowy GFAP, zob. K. Trnka, op. cit., s. 95–107, a na temat warunków wpływających na inicjatywy ustawodawcze w zakresie prawa karnego w latach 1992–1995, zob. Z. Tomić, op. cit., s. 72–73. 32 Zob. tamże, s. 73–74. 33 KK FBiH 1998 (Službene novine Federacije BiH, nr 43/98, z późniejszymi zmianami). 34 KK RS 2000 (Službeni glasnik RS, nr 22/00, z późniejszymi zmianami). 35 KK DB BiH 2000 (Službeni glasnik DB BiH, nr 6/00, z późniejszymi zmianami). 36 H. Sijerčić-Čolić et al., s. 43; Z. Tomić, op. cit., s. 74. 37 Tamże. wprowadzającym nowe kodeksy karne w JA\textsuperscript{38} oraz DB BiH\textsuperscript{39}. KK BiH 2003 został wprowadzony decyzją Wysokiego Przedstawiciela ONZ, będącego międzynarodowym organem wyposażonym w mandat do nadzorowania realizacji cywilnych aspektów Umowy GFAP\textsuperscript{40}, a następnie przyjęty przez Zgromadzenie Parlamentarne BiH\textsuperscript{41}. Z powyższego wynika, że podstawy prawa krajowego, służącego do ścigania zbrodni międzynarodowych popełnionych w czasie wojny 1992–1995, można uznać za bardzo skomplikowane. Ocena taka bierze pod uwagę dwa zasadnicze kryteria: z jednej strony fragmentaryczny system prawny i sądowniczy, a z drugiej – znaczny upływ czasu od chwili popełnienia tych zbrodni do rozpoczęcia dochodzeń i procesów karnych. 2. Różnorodność obowiązującego prawa krajowego i zakres penalizacji zbrodni międzynarodowych Krajowe ramy prawne dotyczące penalizacji zbrodni międzynarodowych odzwierciedlały istotne zmiany w prawie międzynarodowym na przestrzeni czasu, w odniesieniu do ustawodawstwa karnego zarówno SFRJ, jak i BiH. Obecnie BiH jest państwem-stroną, poprzez sukcesję\textsuperscript{42} lub ratyfikację\textsuperscript{43} \textsuperscript{38} Kodeks karny FBiH 2003 (Službene novine FBiH, nr 36/03, z późniejszymi zmianami); Kodeks karny RS 2003 (Službeni glasnik RS, nr 49/03, z późniejszymi zmianami, zastąpiony przez Kodeks karny RS 2017, Službeni glasnik RS, nr 46/17, z późniejszymi zmianami). \textsuperscript{39} Kodeks karny DB BiH 2003 (Službeni glasnik BD BiH, nr 19/20, tekst jednolity). \textsuperscript{40} Szerzej na temat Wysokiego Przedstawiciela ONZ i jego roli we wdrożeniu Umowy GFAP, zob. N. Smailagić, \textit{Međunarodne organizacije}, [w:] D. Banović, S. Gavrić (red.), \textit{Država, politika i društvo u Bosni i Hercegovini: analiza postdejtonskog političkog sistema}, Sarajevo 2011, s. 551–554. \textsuperscript{41} KK BiH 2003 (Službeni glasnik BiH, nr 37/03, z późniejszymi zmianami). \textsuperscript{42} Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (Konwencja w sprawie ludobójstwa z 1948 r.), „UNTS” 1951, t. 78, s. 277 (zawiadomienie o sukcesji z dnia 29 grudnia 1992 r.); Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych, „UNTS” 1976, t. 999, s. 1057 (instrument sukcesji państw z 1 września 1993 r.). Szerzej na temat sukcesji w odniesieniu do Konwencji genewskich z 1949 r. oraz Protokołów dodatkowych z 1977 r. i innych stosownych traktatów, zob. \textit{Treaties, States Parties and Commentaries: Bosnia and Herzegovina}, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, www.ihl-databases.icrc.org/applic/ihl/ihl.nsf/vwTreatiesByCountrySelected.xsp?xp_countrySelected=BA (dostęp 11.07.2021). \textsuperscript{43} Np. Statut Rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego, „UNTS” 2004, t. 2187, s. 3 (dokument ratyfikacyjny z dnia 11 kwietnia 2002 r.). odpowiednich traktatów międzynarodowych. Konstytucja BiH jednoznacznie wskazuje zakres stosowania prawa międzynarodowego w porządku krajowym. Po pierwsze, przewiduje bezpośrednią stosowalność i nadrzędność praw i wolności określonych w EKPC i protokołach do niej\textsuperscript{44}, stosowalność szeregu kluczowych traktatów dotyczących praw człowieka, w tym Konwencji w sprawie ludobójstwa z 1948 r, Konwencji genewskich z 1949 r. oraz Protokołów dodatkowych z 1977 r., a także Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych z 1966 r. (MPPOP)\textsuperscript{45}. Po drugie, stanowi dalej, że ogólne zasady prawa międzynarodowego stanowią integralną część prawa krajowego na wszystkich poziomach\textsuperscript{46}. Abstrahując od tych zasad, prawny obowiązek prawny implementacji wiążących wymogów traktatowych wynika zatem zarówno z krajowego prawa konstytucyjnego, podlegającego kontroli na poziomie krajowym, jak i prawa międzynarodowego, jako że BiH działa w charakterze państwa-strony albo w drodze sukcesji albo akcesji do określonych traktatów. Dynamiczne działania legislacyjne na wszystkich szczeblach w BiH na przestrzeni ostatnich trzech dekad przyczyniły się do zróżnicowania kodeksów karnych, mających zastosowanie w krajowych procesach w sprawach o zbrodnie międzynarodowe. Biorąc pod uwagę różnice czasową między popełnieniem przestępstwa a procesem, a także obowiązek stosowania zasady \textit{lex mitior} wynikający z zasady legalizmu, oprócz kodeksu obowiązującego w czasie procesu, sądy zobowiązane są ustawowo do uwzględniania nie tylko kodeksu karnego \textit{tempore criminis}, ale także wszystkich innych kodeksów karnych mających zastosowanie już po popełnieniu przestępstwa, ale przed rozpoczęciem procesu, tj. kodeksów tymczasowych lub przejściowych\textsuperscript{47}. \textsuperscript{44} Art. II ust. 2 (Standardy Międzynarodowe) Konstytucji BiH przewiduje bezpośrednią stosowalność i nadrzędność praw i wolności określonych w Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka (EKPC) i protokołach do niej. Zob. Załącznik nr IV (\textit{Konstytucja}) do Umowy GFAP. \textsuperscript{45} Zob. Załącznik nr I (Umowy dodatkowe dotyczące praw człowieka, których stosowanie jest przewidziane w BiH) do Załącznika nr IV (\textit{Konstytucja}) do Umowy GFAP. \textsuperscript{46} Art. III ust. 3 lit. b) (Prawo i obowiązki Jednostek Autonomicznych i Instytucji) Załącznika nr IV (\textit{Konstytucja}) do Umowy GFAP. \textsuperscript{47} Art. 4 KK SFRJ 1976, art. 4 KK FBiH 1998, art. 4 KK RS 2000, art. 4 KK DB BiH 2000 oraz art. 4 KK BiH 2003. Zgodnie z tymi zasadami oraz w zależności od miejsca popełnienia konkretnego czynu wymagane jest uwzględnienie co najmniej trzech kodeksów: - KK SFRJ 1976, mającego zastosowanie terytorialne do BiH jako kodeksu obowiązującego w latach 1992–1995; - KK FBiH 1998, KK RS 2000 CC i KK DB BiH 2000, mających zastosowanie terytorialne do odpowiedniej Jednostki Autonomicznej lub DB BiH jako kodeksów przejściowych (tymczasowych); oraz - KK BiH 2003, mającego zastosowanie terytorialne do BiH jako kodeksu aktualnie obowiązującego. Zakres penalizacji zbrodni międzynarodowych ocenia się w kontekście tych kodeksów, ze szczególnym uwzględnieniem katalogu zbrodni, przewidzianych sankcji karnych oraz rodzajów odpowiedzialności. W odniesieniu do katalogu zbrodni wszystkie kodeksy typizowały zbrodnie ludobójstwa i zbrodnie wojenne, natomiast KK BiH 2003 typizuje zbrodnie przeciwko ludzkości. Odmienne sposoby uregulowania sankcji karnych dodatkowo pogłębiają zakres różnic między kodeksami, które wykraczają poza różnice samych wymiarów kar za poszczególne zbrodnie i dotyczą katalogu kar oraz warunków ich wymierzania. Ostatnia różnica dotyczy wreszcie rodzajów odpowiedzialności, ponieważ tylko KK BiH 2003 wyraźnie przewiduje indywidualną odpowiedzialność karną i odpowiedzialność dowódców za zbrodnie międzynarodowe. Omówmy zatem szczegółowo każdy z powyższych punktów. 2.1. Katalog zbrodni międzynarodowych Z wyjątkiem zbrodni przeciwko ludzkości zdefiniowanych dopiero w KK BiH 2003, wszystkie kodeksy typizują zbrodnie ludobójstwa i zbrodnie wojenne. Z uwagi na sposób klasyfikowania zbrodni w zależności od wartości chronionych, przeciwko którym były one kierowane, zbrodnie zgrupowano w jednym rozdziale poświęconym zbrodniom przeciwko ludzkości i wartościom chronionym prawem międzynarodowym\textsuperscript{48}. Tak więc wartości chronione prawem karnym to \textit{ludzkość}\textsuperscript{49} oraz \textit{prawo międzynarodowe}\textsuperscript{50}. (a) \textit{Zbrodnie ludobójstwa}. Definicja zbrodni ludobójstwa zawarta w analizowanych kodeksach odzwierciedla podstawowe elementy przewidziane prawem międzynarodowym. W tym duchu zbrodnia polega na działaniu w zamiarze zniszczenia w całości lub części grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej poprzez popełnienie jednego z pięciu czynów dających podstawę do takiej kwalifikacji, tj. (i) zabójstwa członków grupy, (ii) spowodowania poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego członków grupy, (iii) rozmyślnego stworzenia dla członków grupy warunków życia obliczonych na spowodowanie ich całkowitego lub częściowego zniszczenia fizycznego, (iv) stosowania środków, które mają na celu wstrzymanie urodzin w obrębie grupy oraz (v) przymusowego przekazywania dzieci członków grupy do innej grupy\textsuperscript{51}. Tym samym krajowa definicja zbrodni ludobójstwa we wszystkich pięciu kodeksach karnych odzwierciedla definicję tej zbrodni zawartą w art. II Konwencji w sprawie ludobójstwa z 1948 r.\textsuperscript{52}, art. 4 Statutu MTKJ oraz art. 6 Statutu Rzymskiego w odniesieniu do KK BiH 2003\textsuperscript{53}. \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item[48] Rozdz. 16 KK SFRJ 1976, rozdz. 16 KK FBiH 1998, rozdz. 34 KK RS 2000, rozdz. 16 KK DB BiH 2000 oraz rozdz. 17 KK BiH 2003. \item[49] W opinii przedstawicieli doktryny i komentatorów, w tym kontekście ludzkość należy traktować jako poszanowanie podstawowych praw i wolności człowieka w czasie pokoju oraz jako zakaz nieludzkiego traktowania walczących i niewalczących w czasie wojny lub konfliktu zbrojnego. Zob. N. Srzentić et al., \textit{Komentar KZ SFRJ}, Belgrade 1982, s. 493; Z. Rajić, Lj. Filipović, \textit{Glava XVII – Zločini protiv čovječnosti i vrijednosti zaštićenih međunarodnim pravom}, [w:] M. Babić (red.), \textit{Komentari KZ u BiH}, Sarajevo 2005, s. 556; M. Babić, I. Marković, \textit{Krivično pravo, Posebni dio}, Banja Luka 2014, s. 414–418; Z. Tomić, \textit{Krivično pravo II, Posebni dio}, Sarajevo 2007, s. 414. \item[50] W tym samym duchu prawo międzynarodowe jest rozumiane w kategoriach norm prawa międzynarodowego, które typizuje określone czyny jako zbrodnie międzynarodowe, przewidując indywidualną odpowiedzialność karną za ich popełnienie. Zob. N. Srzentić et al., \textit{op. cit.}, s. 493; Z. Rajić, Lj. Filipović, \textit{op. cit.} s. 556; Z. Tomić, \textit{Krivično pravo II, op. cit.}, s. 414. \item[51] Art. 141 (KK SFRJ 1976); art. 153 (KK FBiH 1998); art. 432 (KK RS 2000); ust. 147 (KK BiH 2000); art. 171 (KK BiH 2003). \item[52] Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, „UNTS” 1951, t. 28. \item[53] Z. Rajić, Lj. Filipović, \textit{op. cit.}, s. 559. \end{itemize} \end{footnotesize} (b) Zbrodnie przeciwko ludzkości. Jedynie KK BiH 2003 szczegółowo definiuje zbrodnie przeciwko ludzkości$^{54}$. W swoich zasadniczych elementach definicja zawarta w art. 172 KK BiH 2003 w dużej mierze odzwierciedla definicję z art. 7 Statutu Rzymskiego. I tak, elementy kontekstowe zbrodni polegają na popełnieniu dowolnego ze wskazanych czynów będących podstawą do takiej kwalifikacji, w ramach określonych, leżących u jego podstaw czynów i w ramach rozległego i systematycznego ataku skierowanego przeciwko dowolnej ludności cywilnej, przy świadomości ataku o takim charakterze. Znamiona strony przedmiotowej zbrodni w kontekście art. 172 ust. 1, przy jedynie niewielkich różnicach terminologicznych w stosunku do art. 7 Statutu Rzymskiego, obejmują: i) zabójstwo, ii) eksterminację, iii) zniewolenie, iv) deportację lub przymusowe przesiedlenie ludności, v) pozbawienie wolności lub innego rodzaju poważne pozbawienie wolności fizycznej z naruszeniem podstawowych zasad prawa międzynarodowego, vi) tortury, vii) gwałt, niewolnictwo seksualne, przymusową prostytucję, wymuszoną ciążę, przymusową sterylizację lub jakąkolwiek inną formę poważnej przemocy seksualnej, viii) prześladowanie dowolnej, możliwej do zidentyfikowania grupy lub zbiorowości na tle politycznym, rasowym, etnicznym, kulturowym, religijnym, płciowym lub z innego powodu, który jest powszechnie uznawany za niedopuszczalny na mocy prawa międzynarodowego, w związku z każdym czynem dającym podstawę do kwalifikacji jako zbrodnia przeciwko ludzkości, ix) wymuszone zaginięcie osób, x) zbrodnię apartheidu oraz xi) inne nieludzkie czyny o podobnym charakterze popełnione w zamiarze spowodowania ogromnych cierpień lub poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego lub fizycznego. Podobnie jak w Statucie Rzymskim, typizację tę uzupełniają definicje konkretnych terminów stosowanych do nazwania elementów kontekstowych oraz znamion strony przedmiotowej, w tym m.in. definicje ataku na ludność cywilną, eksterminację lub zniewolenie$^{55}$. Rozszerzenie katalogu zbrodni międzynarodowych o zbrodnie przeciwko ludzkości w KK BiH 2003 opierało się m.in. na zobowiązaniu do wprowadzenia Statutu Rzymskiego z roku 1998 do prawa krajowego$^{56}$. Przedstawiciele --- $^{54}$ Art. 172 KK BiH 2003. $^{55}$ Art. 172 ust. 2 KK BiH 2003. $^{56}$ Będącą jednocześnie kodyfikacją i owocem postępującego rozwoju prawa międzynarodowego Statut Rzymski zawiera wyczerpującą definicję zbrodni przeciwko ludzkości. doktryny i komentatorzy na ogół zgadzają się, że chociaż zbrodnie przeciwko ludzkości jako takie stanowią nową kategorię czynów przestępczych w prawie krajowym, niektóre z czynów stanowiących podstawę do ich kwalifikacji były już czynami karalnymi na mocy wcześniejszych kodeksów, w szczególności jako czyny wyczerpujące znamiona strony przedmiotowej zbrodni wojennych wymierzonych w ludność cywilną i innych zbrodni$^{57}$. Ze względu na podobieństwa listy znamion strony przedmiotowej tych dwóch typów zbrodni, niektórzy przedstawiciele doktryny argumentowali dalej, że zarzut zbrodni przeciwko ludzkości nie stanowi zarzutu o nowy rodzaj zbrodni w kontekście obowiązującego prawa karnego stosowanego w krajowych procesach o zbrodnie międzynarodowe, ale raczej „nowe opakowanie” zbrodni wojennych wymierzonych w ludność cywilną, biorąc pod uwagę, że różnica między tymi zbrodniami jest w dużej mierze ograniczona „jedynie” do elementów kontekstowych$^{58}$. Mając na uwadze materialne różnice kontekstowe między zbrodniami przeciwko ludzkości a zbrodniami wojennymi, należy stwierdzić, że argumentu tego nie da się utrzymać, gdyż nie znajduje on poparcia w naukach prawnych i utrwalonym orzecznictwie. Zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne znacznie różnią się od siebie pod względem elementów kontekstowych – pierwsze z nich nie są opisywane jako odosobnione akty przemocy, ale raczej jako część szeroko zakrojonej systematycznej praktyki realizowanej lub wspieranej przez rząd albo podobne rodzaje władzy przeciwko ludności cywilnej, poprzez zbiorowe działanie siły sprawującej władzę$^{59}$. Tym samym fakt, że katalogi --- Analiza i interpretacja elementów zbrodni, zob. C.K. Hall, K. Ambos, Article 7 (Crimes against humanity)), [w:] O. Triffterer, K. Ambos (red.), RS Commentary, München 2016, s. 145 i n. $^{57}$ W tym np. dyskryminacja rasowa karana na podstawie art. 154 KK SFRJ 1976. Zob. Z. Rajić, Lj. Filipović, op. cit., s. 565; Z. Tomić, Krivično pravo II, s. 418; M. Babić, I. Marković, op. cit., s. 423. $^{58}$ M. Babić, Komentar KZ RS, Banja Luka 2021, s. 60; M. Babić, Da li je zločin protiv čovječnosti novo krivično djelo?, „Nezavisne novine“, 26 sierpnia 2014 r., www.nezavisne.com/novosti/kolumne/Da-li-je-zlocin-protiv-covjecnosti-novo-krivicno-djelo/259982 (dostęp: 17.07.2021). $^{59}$ A. Cassese et al., op. cit., s. 91; C.K. Hall, K. Ambos, op. cit., s. 164; M. Simović, D. Jovašević, op. cit., s. 729. W tym duchu, zob. C. Stahn, A Critical Introduction to International Criminal Law, Cambridge 2019, s. 52. Co więcej, Mettraux identyfikuje cztery elementy odróżniające zbrodnie przeciwko ludzkości od zbrodni wojennych: (i) w przeciwieństwie do zbrodni wojennych, zbrodnie przeciwko ludzkości mogą być popełniane zarówno w czasie wojny, jak i pokoju; (ii) zbrodnia przeciwko ludzkości może być popełniona przeciwko obywatelom dowolnego państwa; (iii) w przeciwieństwie do zbrodni wojennych, które mogą być popełniane zarówno przeciwko znamion strony przedmiotowej zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych wymierzonych w ludność cywilną w dużej mierze się pokrywają, nie jest czynnikiem decydującym, ponieważ te dwa typy zbrodni różnią się między sobą elementami kontekstowymi, tj. generalnym kontekstem zbrodni oraz liczbą pokrzywdzonych. Z powyższego wynika, że differentia specifica zbrodni przeciwko ludzkości polega na określonym kontekście, a teza, jakoby były one formą zbrodni wojennych wymierzonych w ludność cywilną „w nowym opakowaniu”, nie znajduje podstaw ani w stanie rozwoju prawa międzynarodowego (karnego) w przedmiotowym czasie, ani w obecnej doktrynie i orzecznictwie. (c) Zbrodnie wojenne. Jako poważne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego$^{60}$ zbrodnie wojenne są kryminalizowane we wszystkich pięciu analizowanych kodeksach w ramach spójności z wymogami, które zwykle określa się mianem „prawa genewskiego” i „prawa haskiego”$^{61}$. Kontekstowym elementem zbrodni wojennych we wszystkich analizowanych kodeksach jest popełnienie dowolnego czynu wyczerpującego znamiona strony przedmiotowej tej kategorii – w czasie wojny$^{62}$, konfliktu zbrojnego$^{63}$ lub $^{60}$ Cywilom, jak i bojownikom wroga, zbrodnie przeciwko ludzkości mogą być popełnione tylko przeciwko cywilom; oraz (iv) zbrodnie przeciwko ludzkości mogą być popełniane jedynie w ramach rozległego i systematycznego ataku. Zob. G. Mettraux, International Crimes and the Ad Hoc Tribunals, Oxford 2006, www.oxford.universitypressscholarship.com/view/10.1093/acprof:oso/9780199207541.001.0001/acprof-9780199207541-chapter-24?q=population (dostęp: 17.07.2021). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, choć istnienie określonego planu lub polityki nie jest uznawane za element zbrodni na gruncie samego prawa, może być ono przydatne do ustalenia „[Ż]e dany atak był skierowany przeciwko ludności cywilnej i że miał charakter rozległy lub systematyczny”. Zob. Prokurator przeciwko Dragoljubowi Kunaracowi i in. (IT-96-23 i 23/1), wyrok Izby Apelacyjnej z dnia 12 czerwca 2002 r., §98; Prokurator przeciwko Tihomirowi Blaškićowi (IT-95-14-A), wyrok Izby Apelacyjnej z dnia 29 lipca 2004 r., §120; Prokurator przeciwko Laurentowi Semanzie (ICTR-97-20-A), wyrok Izby Apelacyjnej z dnia 20 maja 2005 r., §296. $^{61}$ A. Cassese et al., op. cit., s. 65; M. Cottier, Article 8 (War crimes), [w:] O. Triffterer, K. Ambos (red.), RS Commentary, München 2016, s. 304 i n. $^{62}$ H. Satzger, International and European Criminal Law, München 2018, s. 312. $^{63}$ Wojna w tym kontekście traktowana jest w ujęciu klasycznym jako konflikt zbrojny między co najmniej dwoma państwami, spełniający formalne wymogi wojny. Zob. N. Srzentić i in., op. cit., s. 434; M. Babić, I. Marković, op. cit., s. 428. $^{63}$ Konflikt zbrojny rozumiany jest nie tylko jako międzynarodowy konflikt zbrojny, który nie spełnia formalnych wymogów wojny, ale także jako konflikt zbrojny o charakterze niemiędzynarodowym, tj. wojny domowe. N. Srzentić et al., op. cit., s. 434; M. Babić, I. Marković, op. cit., s. 428. okupacji\textsuperscript{64}. Wynika z tego, że element ten jest zdefiniowany szerzej niż element kontekstowy przewidziany w prawie międzynarodowym (konflikt zbrojny o charakterze międzynarodowym lub niemiędzynarodowym). Definicje zbrodni wojennych zawarto w kilku przepisach szczególnych w celu wskazania konkretnej chronionej grupy/wartości, w szczególności: - \textit{Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną}\textsuperscript{65}. Ta kategoria czynów opiera się przede wszystkim na sformułowaniach Konwencji genewskiej (IV) z 1949 r. o ochronie osób cywilnych w czasie wojny i Protokołach dodatkowych z 1977 r.\textsuperscript{66} W ramach tej definicji kryminalizuje się popełnienie lub rozkaz popełnienia szerokiego wachlarza różnego rodzaju czynów, w tym m.in. ataku na życie lub nietykalność cielesną ludności cywilnej, narzucanie surowych warunków życia lub zmuszanie ludności cywilnej do służby w siłach lub administracji wroga\textsuperscript{67}. - \textit{Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych}\textsuperscript{68}. Na podstawie Konwencji genewskiej (I) z 1949 r. o polepszeniu losu rannych i chorych w armiach czynnych, Konwencji genewskiej (II) z 1949 r. o polepszeniu losu rannych, chorych i rozbityków sił zbrojnych na morzu oraz Protokołów dodatkowych z 1977 r. zbrodnie te zdefiniowano jako popełnienie lub wydawanie rozkazu do popełnienia aktów (i) nieludzkiego \textsuperscript{64} Za okupację uważa się za podbój terytorium jednego państwa przez drugie przy użyciu siły. Zob. M. Babić, I. Marković, \textit{op. cit.}, s. 428. \textsuperscript{65} Art. 142 KK SFRJ 1976, art. 154 KK SFRJ 1998, art. 433 KK RS 2000, art. 148 KK DB BiH 2000 oraz art. 173 KK BiH 2003. \textsuperscript{66} Z. Tomić, \textit{Krivično pravo II}, s. 420–421. \textsuperscript{67} Znamiona strony przedmiotowej zbrodni obejmują: (i) atak na ludność cywilną skutkujący śmiercią lub poważnym rozstrojem zdrowia, (ii) atak masowy powodujący rozstrój zdrowia u ludności cywilnej, (iii) zabójstwa, tortury, a także przeprowadzanie eksperymentów, (iv) przesiedlenie lub wysiedlenie lub przymusową konwersję na inną narodowość lub religię, (v) gwałt, przymusową prostytucję, stosowanie środków zastraszania i terroru, branie zakładników, nakładanie kar zbiorowych, bezprawne sprowadzanie do obozów koncentracyjnych i bezprawne pozbawienie wolności, pozbawienie prawa do rzetelnego procesu sądowego, wymuszoną służbę w siłach zbrojnych, służbach wywiadu lub administracji wroga oraz (vi) pracę przymusową, głodzenie ludności, konfiskatę mienia, grabież, nielegalne i arbitralne niszczenie oraz grabież mienia na dużą skalę nieuzasadnione potrzebami wojskowymi, narzucanie bezprawnej i nieproporcjonalnej kontrybucji lub reparacji, dewaluację waluty krajowej lub bezprawną emisję pieniądza. Zob. Z. Tomić, \textit{Krivično pravo II}, s. 422; M. Simović, D. Jovašević, \textit{op. cit.}, s. 548–549. \textsuperscript{68} Art. 143 KK SFRJ 1976, art. 155 KK SFRJ 1998, art. 434 KK RS 2000, art. 149 KK DB BiH 2000 oraz art. 174 KK BiH 2003. traktowania rannych, chorych i rozbityków, a także personelu pełniącego misję lekarską i religijną oraz (ii) niszczenia lub przywłaszczania środków medycznych, pojazdów przeznaczonych do transportu medycznego oraz zapasów zaopatrzenia medycznego$^{69}$. - Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńców wojennych$^{70}$. Konwencja (III) z 1949 r. dotycząca traktowania jeńców wojennych z 1949 r. i Protokoły dodatkowe z 1977 r. zakreśliły zakres kryminalizacji na poziomie krajowym, obejmujący następujące czyny: (i) zabójstwo, tortury, nieludzkie traktowanie, przeprowadzanie różnego rodzaju eksperymentów, a także pobieranie tkanek lub narządów do przeszczepów, (ii) spowodowanie ogromnego cierpienia lub poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia oraz (iii) przymusowe wcielenie do sił zbrojnych wroga lub pozbawienie prawa do rzetelnego i bezstronnego procesu sądowego$^{71}$. Kodeksy karne typizują inne zbrodnie – choć nie przypisują ich formalnie do tej kategorii – które ze względu na swój charakter i unormowanie w wiążącym prawie międzynarodowym mieszczą się w kategorii zbrodni wojennych$^{72}$. Katalog tych zbrodni obejmuje: (i) bezprawne zabójstwo lub zranienie wroga$^{73}$, (ii) grabież$^{74}$, (iii) stosowanie zakazanych środków walki$^{75}$ lub naruszenie praw i zwyczajów wojennych$^{76}$, (iv) okrutne traktowanie rannych, chorych i jeńców wojennych$^{77}$ oraz (v) niszczenie zabytków kultury i historii$^{78}$. Ponadto wszystkie analizowane kodeksy penalizują, jako odrębną --- $^{69}$ Z. Tomić, Krivično pravo II, s. 424; M. Simović, D. Jovašević, op. cit., s. 549–550. $^{70}$ Art. 144 KK SFRJ 1976, art. 156 KK SFRJ 1998, art. 435 KK RS 2000, art. 150 KK DB BiH 2000 oraz art. 175 KK BiH 2003. $^{71}$ Z. Tomić, Krivično pravo II, s. 426; M. Simović, D. Jovašević, op. cit., s. 550. $^{72}$ M. Babić, I. Marković, op. cit., s. 428; M. Babić, Međunarodno krivično pravo, Banja Luka 2011, s. 169. $^{73}$ Art. 146 KK SFRJ 1976, art. 158 KK FBiH 1998, art. 438 KK RS 2000, art. 152 KK DB BiH 2000 oraz art. 152 KK BiH 2003. $^{74}$ Art. 147 KK SFRJ 1976, art. 159 KK FBiH 1998, art. 439 KK RS 2000, art. 153 KK DB BiH 2000 oraz art. 178 KK BiH 2003. $^{75}$ Art. 148 KK SFRJ 1976, art. 160 KK FBiH 1998 oraz art. 154 KK DB BiH 2000. $^{76}$ Art. 172 KK BiH 2003. $^{77}$ Art. 150 KK SFRJ 1976, art. 163 KK FBiH 1998, art. 441 KK RS 2000 oraz art. 157 KK DB BiH 2000. $^{78}$ Art. 151 KK SFRJ 1976, art. 164 KK FBiH 1998, art. 443 KK RS 2000, art. 158 KK DB BiH 2000 oraz art. 183 KK BiH 2003. zbrodnię, czyn polegający na organizowaniu grupy mającej na celu popełnianie zbrodni międzynarodowych\textsuperscript{79}. Definiując zbrodnie wojenne, ustawodawca zastosował dyspozycje blanckietowe („Kto narusza prawo międzynarodowe...”), ponieważ ich elementy opierają się na wiążącym prawie międzynarodowym. Taka technika legislacyjna została uznana za odpowiednią, gdyż pozwala na uwzględnienie późniejszego rozwoju prawa międzynarodowego bez konieczności wprowadzania dodatkowych zmian w kodeksie karnym\textsuperscript{80}. W ten sposób zapewniono w ramach samego kodeksu karnego możliwość ustalenia prawa międzynarodowego obowiązującego w czasie popełnienia zbrodni. 2.2. Wymierzanie kar Analizowane kodeksy karne znacznie różnią się pod względem przepisów dotyczących karania zbrodni. O ile kary (\textit{kazne}) stanowią główną sankcję karną przewidzianą w sprawach o zbrodnie międzynarodowe we wszystkich pięciu kodeksach karnych, o tyle znaczące są różnice w zakresie katalogu kar oraz wymiaru kar. Kary stanowią najwyższy rodzaj sankcji karnych przewidzianych w kodeksach karnych. Z perspektywy czasu, z uwagi na stopień karygodności zbrodni międzynarodowych, katalog kar obejmował kary związane z pozbawieniem życia i pozbawieniem wolności, przy czym w przypadku tych ostatnich ich wymiar był bardzo surowy\textsuperscript{81}. Analiza wszystkich wskazanych kodeksów karnych pokazuje, że katalog kar obejmuje karę śmierci (KK SFRJ 1976), karę dożywotniego pozbawienia wolności (KK RS 2000), karę pozbawienia wolności w wyższych przedziałach (KK FBiH 1998, KK DB BiH 2000, KK BiH 2003) oraz terminową karę pozbawienia wolności (wszystkie kodeksy). Żadna z tych \textsuperscript{79} Art. 145 KK SFRJ 1976, art. 157 KK FBiH 1998, art. 437 KK RS 2000 oraz art. 176 KK BiH 2003. \textsuperscript{80} N. Srzentić et al., \textit{op. cit.}, s. 494. \textsuperscript{81} Zob. N. Srzentić, A. Stajić, Lj. Lazarević, \textit{Krivično pravo Jugoslavije – Opšti deo}, Belgrade 1998, s. 343 i n.; M. Simović, D. Jovašević, \textit{op. cit.}, s. 147; Ž. Horvatić, D. Derenčinović, L. Cvitanović, \textit{Kazneno pravo. Opći dio II: kazneno djelo i kaznenopravne sankcije}, Zagreb 2017, s. 213. kar nie została zastrzeżona dla konkretnej zbrodni – kary te są stosowane jako połączenie terminowej kary pozbawienia wolności z jednej strony oraz kary śmierci, dożywotniego pozbawienia wolności lub kary pozbawienia wolności w wyższych przedziałach w przypadku zbrodni o dużym ciężarze lub poważnych konsekwencjach z drugiej. I tak, w analizowanych kodeksach przewidziano następujące wymiary kar za najpoważniejsze zbrodnie międzynarodowe: - Pozbawienie wolności na okres co najmniej pięciu lat lub kara śmierci na mocy KK SFRJ 1976$^{82}$. Biorąc pod uwagę fakt, że katalog zbrodni wyjątkowo przewiduje dolną granicę kary pozbawienia wolności, zastosowanie ma ogólna górna granica kary w wymiarze 15 lat pozbawienia wolności$^{83}$. Wymierzenie kary śmierci podlega warunkowi zaistnienia dalszych, opisanych w kodeksie przesłanek. Po pierwsze, wyrok taki mógł być wydany jedynie w przypadku zbrodni o największym ciężarze gatunkowym, za które został przewidziany$^{84}$. Po drugie, możliwość wydania takiego wyroku została wykluczona w stosunku do osób niepełnoletnich i kobiet w ciąży$^{85}$. Wreszcie, z uwagi na skrajny charakter tego wymiaru kary, przewidziano możliwość wymierzenia terminowej kary pozbawienia wolności na okres 20 lat zamiast kary śmierci$^{86}$. Komentatorzy zwrócili uwagę, że jeśli popełnienie określonej zbrodni, w tym zbrodni ludobójstwa lub zbrodni wojennej, jest zagrożone karą śmierci, to według prawidłowej interpretacji kodeksowego wymiaru kary należałoby rozważyć zastosowanie kary pozbawienia wolności na okres od 5 do 15 lat lub kary pozbawienia wolności na okres 20 lat, albo kary śmierci$^{87}$. - Kara pozbawienia wolności na okres co najmniej pięciu lat lub kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale na mocy KK FBiH 1998$^{88}$ oraz KK DB BiH 2000$^{89}$. Biorąc pod uwagę fakt, że ogólna górna granica --- $^{82}$ Art. 141–145 KK SFRJ 1976. $^{83}$ Art. 38 ust. 2 KK SFRJ 1976. $^{84}$ Art. 37 ust. 2 KK SFRJ 1976. $^{85}$ Art. 37 ust. 2 KK SFRJ 1976. $^{86}$ Art. 38 ust. 2 KK SFRJ 1976; N. Srzentić et al., op. cit., s. 184. $^{87}$ N. Srzentić et al., op. cit., s. 183. $^{88}$ Art. 153–156 KK FBiH 1998. $^{89}$ Art. 147–150 KK DB BiH 2000. kary pozbawienia wolności wynosiła 15 lat\textsuperscript{90}, a za zbrodnie międzynarodowe o największym ciężarze gatunkowym przewidziano karę pozbawienia wolności w wyższym przedziale\textsuperscript{91}, stosowany wymiar kary wynosił od 5 do 15 lat (kara pozbawienia wolności) oraz 20–40 lat (dłuższa kara pozbawienia wolności)\textsuperscript{92}. - \textit{Kara pozbawienia wolności na okres co najmniej 10 lat lub kara dożywotniego pozbawienia wolności na mocy KK SFRJ 2000}\textsuperscript{93}. Ponieważ ogólna górna granica kary pozbawienia wolności za zbrodnie międzynarodowe wynosiła od 10 do 20 lat\textsuperscript{94}, stosowany był przedział rozpiętości kar pozbawienia wolności za zbrodnie międzynarodowe wynoszący od 10 do 20 lat lub kara bezterminowa. Zgodnie z art. 35 ust. 2 KK RS 2000 wymierzenie kary dożywotniego pozbawienia wolności było ograniczone do przypadków o największym ciężarze gatunkowym i obwarowane warunkami szczególnymi, według których było to niedopuszczalne wobec oskarżonego, który w czasie popełnienia zbrodni nie ukończył 21. roku życia lub wobec kobiety w ciąży\textsuperscript{95}. - \textit{Kara pozbawienia wolności na okres co najmniej 10 lat lub kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale na mocy KK BiH 2003}\textsuperscript{96}. Biorąc pod uwagę fakt, że określono tylko ustawową dolną granicę kary, zastosowanie ma ogólna górna granica kary w wymiarze 20 lat\textsuperscript{97}. Stosowanie kary pozbawienia wolności w wyższym przedziale od 21 do 45 lat\textsuperscript{98} ogranicza się do przypadków o największym ciężarze gatunkowym; \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item\textsuperscript{90} Art. 37 ust. 1 KK FBiH 1998 i art. 37 ust. 1 KK DB BiH 2000. \item\textsuperscript{91} Art. 38 ust. 1 KK FBiH 1998 i art. 38 ust. 1 KK DB BiH 2000. \item\textsuperscript{92} Art. 38 ust. 3 KK FBiH 1998 i art. 37 ust. 3 KK DB BiH 2000. Wymierzenie kary pozbawienia wolności w wyższym przedziale rozpiętości obwarowano określonymi warunkami koniecznymi, według których było to niedopuszczalne wobec oskarżonego, który w czasie popełnienia zbrodni nie ukończył 21. roku życia (art. 38 ust. 4 KK FBiH 1998 i art. 37 ust. 4 KK DB BiH 2000) lub wobec kobiety w ciąży (art. 37 ust. 4 KK DB BiH 2000). \item\textsuperscript{93} Art. 432–436 KK RS 2000. \item\textsuperscript{94} Art. 36 ust. 1 KK RS 2000. \item\textsuperscript{95} Art. 35 ust. 3 KK RS 2000. \item\textsuperscript{96} Art. 171–150 KK BiH 2003. \item\textsuperscript{97} Art. 42b ust. 1 KK BiH 2003. \item\textsuperscript{98} Wymiar kary pozbawienia wolności w wyższym zakresie, aż do nowelizacji z 2010 r., wynosił od 20 do 45 lat. \end{itemize} \end{footnotesize} kara ta nie może być wymierzana wobec oskarżonego, który w czasie popełnienia zbrodni nie ukończył 21. roku życia\textsuperscript{99}. Ustawowe przepisy dotyczące wymierzania kar pozostawiają sądom znaczną swobodę w zakresie indywidualizacji kar we wskazanych granicach rozpiętości. W związku z tym, ustalając rodzaj i zakres kary w danej sprawie, sąd bierze pod uwagę kodeksowy wymiar kary za zbrodnię oraz ogólne kryteria wymierzania kary wynikające ze wszystkich analizowanych kodeków\textsuperscript{100}. Kryteria te, oprócz celu kary, dotyczą oceny okoliczności obciążających i łagodzących; można tu wyróżnić dwie główne kategorie, tj. kryteria odnoszące się do oskarżonego (np. stopień winy, motyw, zachowanie w przeszłości, okoliczności osobiste lub zachowanie po popełnieniu przestępstwa) oraz kryteria związane z okolicznościami przestępstwa (okoliczności popełnienia przestępstwa oraz stopień naruszenia chronionej wartości)\textsuperscript{101}. Zlagodzenie kary to opcja fakultatywna przewidziana we wszystkich analizowanych kodeksach, która pozwala sądowi na wymierzenie kary poniżej ustawowej dolnej granicy w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności łagodzących, wskazujących, że osiągnięty zostanie cel kary, nawet po jej zlagodzeniu\textsuperscript{102}. W sprawach o zbrodnie międzynarodowe kara pozbawienia wolności może zostać skrócona do nie mniej niż jednego roku pozbawienia wolności na mocy KK SFRJ 1976\textsuperscript{103} i KK FBiH 1998\textsuperscript{104}, dwóch lat na mocy KK DB BiH 2000\textsuperscript{105} oraz pięciu lat na mocy KK RS 2000\textsuperscript{106} i KK BiH 2003\textsuperscript{107}. \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item[\textsuperscript{99}] Art. 42b ust. 3 KK BiH 2003. \item[\textsuperscript{100}] Art. 41 KK SFRJ 1976, art. 40 KK FBiH 1998, art. 38 KK RS 2000, art. 40 KK DB BiH 2000 oraz art. 48 KK BiH 2003. Zob. również M. Simović, D. Jovašević, s. 335. \item[\textsuperscript{101}] Art. 41 ust. 1 KK SFRJ 1976, art. 40 ust. 1 KK FBiH 1998, art. 38 ust. 1 KK RS 2000, art. 40 ust. 1 KK DB BiH 2000 oraz art. 48 ust. 1 KK BiH 2003. \item[\textsuperscript{102}] Art. 42 KK SFRJ 1976, art. 41 KK FBiH 1998, art. 39 KK RS 2000, art. 41 KK DB BiH 2000 oraz art. 49 KK BiH 2003. Zob. również M. Simović, D. Jovašević, \textit{op. cit.}, s. 650. \item[\textsuperscript{103}] Art. 43 ust. 1 pkt 1 KK SFRJ 1976. \item[\textsuperscript{104}] Art. 42 ust. 1 pkt 1 KK FBiH 1998. \item[\textsuperscript{105}] Art. 42 ust. 1 pkt 2 KK DB BiH 2000. \item[\textsuperscript{106}] Art. 40 ust. 1 pkt 1 KK RS 2000. \item[\textsuperscript{107}] Art. 50 ust. 1 lit. a) KK BiH 2003. \end{itemize} \end{footnotesize} 2.3. Rodzaje odpowiedzialności Wyraźną definicję rodzajów odpowiedzialności za popełnienie zbrodni międzynarodowych, tj. indywidualną odpowiedzialność karną i odpowiedzialność dowódców, przewidziano w KK BiH 2003. Przepis art. 180, zasadniczo na podstawie odpowiednich przepisów Statutu MTKJ$^{108}$, definiuje nie tylko (współ)sprawstwo wykonawcze i rodzaje uboczne współdziałania w popełnieniu zbrodni, ale również odpowiedzialność dowódców, przewidując jednocześnie ustawowe wyłączenie wyjątków w zakresie odpowiedzialności urzędników państwowych lub osób wykonujących rozkazy$^{109}$. Indywidualna odpowiedzialność karna obejmuje, na podstawie art. 180 ust. 1, planowanie, wydawanie rozkazów, sprawstwo wykonawcze oraz pomocnictwo w popełnieniu zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, a także zbrodni bezprawnego zabójstwa i zranienia wroga, grabieży oraz łamania praw i zwyczajów wojennych. IZW uznała, że w zakresie definicji sprawstwa wykonawczego w rozumieniu art. 180 ust. 1 mieści się koncepcja związku przestępnego$^{110}$. Definicja i elementy odpowiedzialności dowódców zawarte w KK BiH również odzwierciedlają definicję zawartą w art. 7 ust. 3 Statutu MTKJ. I tak, zgodnie z art. 180 ust. 2, fakt popełnienia dowolnej zbrodni międzynarodowej przez podwładnych nie zwalnia przełożonego z odpowiedzialności karnej, jeżeli wiedział lub miał zasadne podstawy do wiedzy, że podwładny miał zamiar popełnić zbrodnię lub ją popełnił, a przełożony nie podjął niezbędnych i racjonalnych środków w celu zapobieżenia popełnieniu takich zbrodni lub ukarania sprawców. Wreszcie przepis art. 180 ust. 1 i 3 wyraźnie wyklucza status urzędnika państwowego i wykonywanie rozkazów jako podstawę wyłączenia odpowiedzialności karnej indywidualnej lub jako podstawę zlagodzenia wymiaru kary. Pozostałe cztery kodeksy karne, w tym KK SFRJ 1976, nie zawierają podobnej definicji, a zatem w sprawach o zbrodnie międzynarodowe zastosowanie mają przepisy dotyczące rodzajów indywidualnej odpowiedzialności karnej w sprawach o wszystkie przestępstwa. --- $^{108}$ Art. 7 (indywidualna odpowiedzialność karna) Statutu MTKJ. $^{109}$ Zob. również Z. Rajić, Lj. Filipović, op. cit., s. 594. $^{110}$ Zob. IZW, sygn. X-KR-06/275, wyrok w I instancji z dnia 28 lutego 2008 r., s. 114–115, powtórzony w IZW, sygn. SI 1 K 003485 12 Kżk, wyrok w drugiej instancji z dnia 18 grudnia 2013 r., § 351. 3. Implikacje zasady legalizmu Różnorodność obowiązujących kodeksów karnych i istotne różnice między nimi rodzą pytanie o implikacje wynikające z zasady legalizmu. Czy KK SFRJ 1976 jest jedynym mającym zastosowanie kodeksem, biorąc pod uwagę fakt, że obowiązywał w przedmiotowym czasie? Czy mają zastosowanie kodeksy przejściowe? Czy KK BiH 2003 należy stosować z mocą wsteczną, w odniesieniu do jakich zbrodni i na jakich warunkach? Jakie zasady i reguły należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu mającego zastosowanie kodeksu? Obecnie w doktrynie przeważa pogląd, że problem został w dużej mierze rozwiązany głównie przez zastosowanie standardów międzynarodowych$^{111}$. Konkretną normą odniesienia w tym zakresie jest wyrok ETPC z 2013 r. w sprawie Maktouf i Damjanović przeciwko BiH$^{112}$, która dotyczyła naruszenia art. 7 EKPC wobec dwóch skarżących skazanych za zbrodnie wojenne przeciwko ludności cywilnej wskutek zastosowania z mocą wsteczną KK BiH 2003. Choć orzeczenie to zawiera pewne wskazówki co do głównego pytania stanowiącego meritum sprawy, tj. mającego zastosowanie kodeksu w odniesieniu do zbrodni podlegających karze zarówno na podstawie KK SFRJ 1976, jak i KK BiH 2003 w sprawie dotyczącej skutków innych niż te o największym ciężarze gatunkowym, argumentuje się, że kwestia zakresu temporalnego stosowania kodeksów karnych w procesach o zbrodnie międzynarodowe w BiH wykracza daleko poza zakres podniesionych w tej sprawie pytań. Pytania te dotyczą odpowiedzialności karnej z mocy prawa międzynarodowego przed sądami krajowymi oraz wymiaru kar w sprawach dotyczących zarzutów dotyczących najpoważniejszych postaci zbrodni międzynarodowych. W tej części w pierwszej kolejności zbadamy kontekst i zakres sprawy Maktouf i Damjanović oraz jej wpływ na późniejsze orzecznictwo sądów krajowych. Następnie przeanalizujemy kluczowe implikacje wynikającego z zasady legalizmu wymogu lex praevia, tj. niedziałania prawa wstecz, zasady lex mitior, a także szczególnych okoliczności związanych z karaniem zbrodni na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego. --- $^{111}$ R. Higgins et al., Oppenheim’s International Law – United Nations, t. 2, Oxford 2017, s. 1430. $^{112}$ Maktouf i Damjanović przeciwko BiH, skarga nr 2312/08 i nr 34179/08, Wyrok Wielkiej Izby (Meritum sprawy i słuszne zadośćuczynienie) z dnia 18 lipca 2013 r. 3.1. Wyrok w sprawie Maktouf i Damjanović a późniejsze orzecznictwo W sprawie Maktouf i Damjanović ETPC stwierdził naruszenie art. 7 ust. 1 EKPC ze względu na niedokonanie przez IZW oceny okoliczności szczególnych w sprawach dotyczących skarżących i brak ustalenia, czy zastosowano najkorzystniejsze dla skarżących przepisy kodeksowe$^{113}$. W szczególności obaj skarżący byli sądzeni za zbrodnie wojenne przeciwko cywilom, tj. za zbrodnię, którą w sposób identyczny definiował zarówno KK SFRJ 1976, jak i KK BiH 2003, i wymierzono im kary mieszczące się w przedziale zgodnym z obydwoma kodeksami$^{114}$. Pierwszy skarżący, Abduladhim Makfouf, został uznany za współwinnego brania zakładników jako zbrodni wojennych przeciwko ludności cywilnej i skazany na pięć lat pozbawienia wolności$^{115}$. Drugi skarżący, Goran Damjanović, został skazany na jedenaście lat pozbawienia wolności za tortury jako zbrodnie wojenne przeciwko ludności cywilnej$^{116}$. Obaj zostali skazani i ukarani na podstawie zastosowania KK BiH 2003 z mocą wsteczną za zbrodnie popełnione odpowiednio w 1993 i 1992 r.$^{117}$ Obaj skarżący zostali oskarżeni i skazani za zbrodnię, która była jednobrzmiąco zdefiniowana zarówno w KK BiH 2003, jak i w KK SFRJ 1976 (zob. pkt 2.1 powyżej). Jednak, jak pokazano we wcześniejszej analizie, między tymi dwoma kodeksami istnieje istotna różnica dotycząca wydawania wyroków skazujących w kontekście rodzajów kar oraz ich wymiaru (pkt 2.2). Tym samym Trybunał stwierdził naruszenie art. 7 ust. 1 EKPC, biorąc pod uwagę fakt, że skarżący mogliby otrzymać niższe wyroki, gdyby w ich sprawie --- $^{113}$ Maktouf i Damjanović przeciwko BiH, § 65 i n. $^{114}$ Tamże, §§ 67 i 70. $^{115}$ Art. 173 w zw. z art. 31 KK BiH 2003. Zob. IZW, sygn. sprawy Kpż-32/05, wyrok drugiej instancji z dnia 4 kwietnia 2006 r. W dniu 30 marca 2007 r. Sąd Konstytucyjny BiH oddalił jako bezzasadną skargę konstytucyjną uznając, że zastosowanie KK BiH 2003 było zgodne z art. 7 ust. 2 EKPC. Zob. sygn. sprawy AP-1785/06, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 30 marca 2007 r. (Dziennik Urzędowy BiH nr 57/07). $^{116}$ Art. 173 KK BiH 2003. Zob. IZW, sygn. sprawy X-KRŻ/05/107, wyrok drugiej instancji z dnia 19 listopada 2007 r. (podtrzymujący wyrok pierwszej instancji z dnia 18 czerwca 2007 r., sygn. sprawy X-KR/05/107). Sąd Konstytucyjny BiH uznał skargę konstytucyjną za niedopuszczalną. Zob. sygn. sprawy AP-565/08, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi z dnia 15 kwietnia 2009 r. $^{117}$ Maktouf i Damjanović przeciwko BiH, § 11 i 19. zastosowano KK SFRJ 1976\textsuperscript{118}. W szczególności Trybunał zauważył, że ze względu na charakter postawionych im zarzutów, żaden ze skarżących nie został „[…] pociągnięty do odpowiedzialności karnej za spowodowanie utraty życia, a zbrodnie, za które zostali skazani, wyraźnie nie należały do tej kategorii”\textsuperscript{119}. Ich wyroki zostały zlagodzone znacznie poniżej ustawowej dolnej granicy i nieco powyżej dolnej granicy wymiaru kary zgodnie z KK BiH 2003, jednakże w przedziale zgodnym z KK SFRJ 1976\textsuperscript{120}. Trybunał podniósł również uwagę ogólną, że sądy krajowe „[…] nie mają innej możliwości niż stosować kodeks karny z 2003 r.” w sprawach dotyczących zarzutów o zbrodnie przeciwko ludzkości, ponieważ tylko ten kodeks przewiduje definicję tych zbrodni\textsuperscript{121}. W ten sposób ETPC podtrzymało swoje wcześniejsze stanowisko zajęte w sprawie Šimšić przeciwko BiH, która dotyczyła skarżącego skazanego przez IZW za zbrodnie przeciwko ludzkości\textsuperscript{122}. ETPC oparł to orzeczenie na stanowisku przyjętym w sprawie \textit{Scoppola przeciwko Włochom}, zgodnie z którym stosowanie łagodniejszego prawa karnego mieści się w zakresie przepisu art. 7 ust. 1\textsuperscript{123}, odchodząc od stanowiska zajętego przez Europejską Komisję Praw Człowieka RE w sprawie \textit{X przeciwko Niemcom}\textsuperscript{124}. Z wyjątkiem nielicznych przypadków można stwierdzić, że do czasu orzeczenia w sprawie \textit{Maktouf i Damjanović} IZW i Sąd Konstytucyjny BiH co do zasady uznawały, że kwestia właściwego prawa karnego w sprawach dotyczących zarzutów o zbrodnie międzynarodowe mieści się w zakresie osądzania i karania zbrodni na ogólnych zasadach prawa międzynarodowego w ramach wyjątku określonego w art. 7 ust. 2 EKPC\textsuperscript{125}. W następstwie \begin{footnotesize} \begin{enumerate} \item Tamże, §§ 70 i 76. \item Tamże, § 69. \item Tamże, § 69. \item Tamże, § 55. \item Šimšić przeciwko BiH, skarga nr 51552/10, orzeczenie Izby z dnia 10 kwietnia 2012 r. \item \textit{Scoppola przeciwko Włochom (nr 2)}, skarga nr 10249/03, Wyrok Wielkiej Izby (Meritum sprawy i słusne zadośćuczynienie) z dnia 17 września 2009 r., § 105–109. \item Zob. \textit{X przeciwko Niemcom}, skarga nr 7900/77, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi z dnia 6 marca 1978 r., s. 2. \item Zob. np. sygn. sprawy AP-519/07, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 30 stycznia 2010 r. W tej sprawie, która dotyczy skazania skarżącego za zbrodnie przeciwko ludzkości na karę 24 lat pozbawienia wolności w reżimie wyższego przedziału, Sąd Konstytucyjny BiH uznał, że nie doszło do naruszenia art. 7 EKPC, “[…] ponieważ ust. 2 tego artykułu przewiduje wyjątki, gdy jego przepis dotyczy spraw związanych ze zbrodniami wojennymi i zbrodniami naruszającymi międzynarodowe prawo humanitarne \end{enumerate} \end{footnotesize} orzeczenia w sprawie Maktouf i Damjanović, Sąd Konstytucyjny BiH zmienił swoje dotychczasowe orzecznictwo, stwierdzając naruszenie art. 7 EKPC i uchylił wydane przez IZW w co najmniej 21 sprawach prawomocne wyroki skazujące za zbrodnie ludobójstwa i zbrodnie wojenne sensu stricto na podstawie KK BiH 2003, w tym te, które dotyczyły zarzutów wielokrotnych zabójstw i wydane w górnych granicach wymiaru kary. Należą do nich sprawy dotyczące masowych egzekucji bośniackich cywilów w lipcu 1995 r., zakwalifikowanych jako ludobójstwo$^{126}$ i zbrodnie wojenne o dużym ciężarze gatunkowym, takie jak masakra w Tuzli w maju 1995 r.$^{127}$ oraz inne$^{128}$. W sprawach tych IZW wznowiła postępowania, zastosowała KK SFRJ 1976 jako lex mitior i wydała wyroki od 5 do 15 lat lub 20 lat pozbawienia wolności. Sąd Konstytucyjny BiH $^{126}$ Zob. np. sygn. sprawy AP-4239/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 26 października 2016 r.; sygn. sprawy AP-3113/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 27 października 2015 r.; sygn. sprawy AP-1240/11, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 6 listopada 2014 r.; sygn. sprawy AP-4606/13, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 28 marca 2014 r.; sygn. sprawy AP-4100/09, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 22 października 2013 r.; sygn. sprawy AP-4126/09, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 22 października 2013 r. oraz sygn. sprawy AP-4065/09, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 22 października 2013 r. $^{127}$ Sygn. sprawy AP-5161/10, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 23 stycznia 2014 r. $^{128}$ Zob. np. sygn. sprawy AP-3939/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 10 listopada 2015 r.; sygn. sprawy AP-3227/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 21 lipca 2015 r.; sygn. sprawy AP-717/11, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 15 kwietnia 2015 r.; sygn. sprawy AP-929/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 17 marca 2015 r.; sygn. sprawy AP-4613/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 17 marca 2015 r.; sygn. sprawy AP-1751/11, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 6 listopada 2014 r.; sygn. sprawy AP-556/12, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 4 lipca 2014 r.; sygn. sprawy AP-4378/10, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 24 kwietnia 2014 r.; sygn. sprawy AP-1705/10, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 5 listopada 2013 r.; sygn. sprawy AP-116/09, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 22 października 2013 r.; sygn. sprawy AP-503/09, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 22 października 2013 r.; sygn. sprawy AP-2948/09, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 22 października 2013 r. oraz sygn. sprawy AP-325/08, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 27 września 2013 r. uznał, że nie rodzi wątpliwości zgodność z art. 7 w sprawach dotyczących skarżących, którzy zostali skazani przez IZW zarówno za zbrodnie przeciwko ludzkości, co pociąga za sobą zastosowanie KK BiH 2003, jak i za zbrodnie wojenne, co może wiązać się z zastosowaniem innego kodeksu karnego niż KK BiH 2003, w oparciu o przepisy dotyczące zbiegu zbrodni, ponieważ wykazanie, że skarżący w innym przypadku otrzymaliby niższe wyroki jest niemożliwe$^{129}$. Orzeczenie ETPC w sprawie Maktouf i Damjanović zmieniło późniejsze orzecznictwo krajowe w zakresie stosowania przez IZW KK SFRJ 1976 nie tylko w sprawach dotyczących zarzutów, których przesłanki nie pozwalają na rozważenie wymierzenia kary w wymiarze zbliżonym do dolnej granicy ustawowej lub poniżej niej, ale również we wszystkich sprawach o zbrodnie ludobójstwa i zbrodnie wojenne zgodnie z definicją zawartą zarówno w KK SFRJ 1976, jak i KK BiH 2003. IZW nadal stosuje KK BiH 2003 w sprawach o zbrodnie przeciwko ludzkości. Jednym ze skutków takiego orzecznictwa jest pojawiające się pytanie o ustawową górną granicę wymiaru kary za zbrodnię ludobójstwa i zbrodnie wojenne z jednej strony, a za zbrodnie przeciwko ludzkości z drugiej. ### 3.2. Współczesne orzecznictwo dotyczące zbrodni międzynarodowych przez pryzmat przepisów dotyczących zakresu temporalnego stosowania kodeksów karnych Implikacje zasady legalizmu wykraczają daleko poza kwestie poruszone w sprawie Maktouf i Damjannović i znajdują odzwierciedlenie w przeciwnym orzecznictwie i poglądach doktryny. Odnoszą się one do kwestii ustawowej górnej granicy wymiaru kary według KK SFRJ 1976 w kontekście zniesienia kary śmierci, typizacji zbrodni przeciwko ludzkości oraz harmonizacji zasad wymierzania kar, a także ogólnie ustalenia przepisów lex mitior. Wysuwane są tezy, że krystalizacja możliwych rozwiązań tych kwestii może nastąpić jedynie poprzez ich zestawienie w kontekście przepisów dotyczących temporalnego zakresu stosowania kodeksów karnych, mianowicie (a) reguły --- $^{129}$ Zob. np. sygn. sprawy AP-2789/08, orzeczenie w sprawie dopuszczalności skargi i meritum sprawy z dnia 28 marca 2014 r. niedziałania prawa wstecz, (b) wymogu stosowania lex mitior oraz (c) osądza- nia i karania zbrodni na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego. (a) Zakaz wstecznego działania prawa. Wynikająca z zasady legalizmu oraz fundamentalnej zasady temporalnego zakresu stosowania kodeksu karnego reguła zakazuje wstecznego działania kodeksu karnego, przewidując – co do zasady – właściwość kodeksu, który obowiązywał w czasie popełnienia zbrodni (nullum crimen, nulla poena sine lege praevia). Jako taka jest ona zawarta we wszystkich pięciu analizowanych kodeksach karnych, zarówno w zakresie definicji zbrodni, jak przewidzianych za nie sankcji karnych$^{130}$. KK SFRJ 1976, który został przyjęty jako ustawa Republiki BiH z dniem 11 kwietnia 1992 r. i obowiązywał do 27 listopada 1998 r. w FBiH i do 30 wrze- śnia 2000 r. w RS, stanowi kodeks tempore criminis, tj. kodeks obowiązujący w przedmiotowym czasie. W kontekście katalogu zbrodni międzynarodo- wych zawartego we wszystkich analizowanych kodeksach oraz ograniczeń czasowych dotyczących stosownalności kodeksów karnych należy stwierdzić, że co do zasady za kodeks obowiązujący w przedmiotowym czasie w sprawach dotyczących zarzutów o ludobójstwo, zbrodnie wojenne oraz zbrodnie z nimi związane należy uznać KK SFRJ 1976. (b) Lex mitior. Stosowanie (naj)względniejszych dla oskarżonego przepisów kodeksowych jest uznawane za zasadny wyjątek od ogólnej zasady niedzia- łania prawa wstecz, a w teorii prawa karnego za wyraz podejścia eklektycz- nego$^{131}$. Wszystkie analizowane kodeksy przewidują obowiązkowe stosowanie lex mitior$^{132}$, a jego ustalenie odbywa się na podstawie oceny konkretnych okoliczności w indywidualnych sprawach$^{133}$. Ustalenie lex mitior ogranicza --- $^{130}$ Art. 3 oraz art. 4 ust. 1 KK SFRJ 1976, art. 3 oraz art. 4 ust. 1 KK FBiH 1998, art. 3 oraz art. 4 ust. 1 KK RS 2000, art. 3 oraz art. 4 ust. 1 KK DB BiH 2000 oraz art. 3 i art. 4 ust. 1 KK BiH 2003. $^{131}$ Ž. Horvatić, D. Derenčinović, L. Cvitanović, Kazneno pravo. Opći dio I, s. 140. $^{132}$ Art. 4 ust. 2 KK SFRJ 1976, art. 4 ust. 2 KK FBiH 1998, art. 4 ust. 2 KK RS 2000, art. 4 ust. 2 KK DB BiH 2000 oraz art. 4 ust. 2 KK BiH 2003. $^{133}$ Z. Tomić, op. cit., s. 155; P. Novoselec, op. cit., s. 61–63; Ž. Horvatić, D. Derenčinović, L. Cvitanović, Kazneno pravo. Opći dio I, s. 140; H. Sijerčić-Čolić et al., op. cit., s. 57–60. Zob. również A. Cassese, Opinion on the possible retroactive application of some provisions of the new Criminal Code of Bosnia and Herzegovina, PCRED/DGI/EXP (2003) 32, 5 czerwca 2003 r., www.archives.eui.eu/en/fonds/257095?item=ACA-10 (dostęp: 17.07.2021). się do kryteriów związanych z wymierzaniem kary, ze względu na ciągłość penalizacji ludobójstwa i zbrodni wojennych sensu stricto, zarówno w zakresie definicji, jak też ich elementów. W orzecznictwie i doktrynie pojawiają się przeciwnostawne poglądy dotyczące górnej granicy wymiaru kary przewidzianej za najpoważniejsze postacie zbrodni międzynarodowych w KK SFRJ 1976. Według poglądu dominującego w orzecznictwie, w tym Sądzie Konstytucyjnym BiH i IZW, dopuszczalna górna granica wymiaru kary pozbawienia wolności wynosi 20 lat$^{134}$. Jednakże niektórzy przedstawiciele doktryny twierdzą, że granica ta wynosi 15 lat, ze względu na zniesienie kary śmierci na mocy Umowy GFAP$^{135}$. W istocie przeciwnostawne poglądy opierają się na pytaniu, czy kara pozbawienia wolności na okres 20 lat stanowi samoistny wymiar kary zgodnie z KK SFRJ 1976 czy też substytut kary śmierci. Jak wspomniano powyżej, kara śmierci była uznawana za wyjątkowy rodzaj kary i mogła być wymierzana jedynie w przypadkach najcięższych zbrodni, za popełnienie których była przewidziana$^{136}$. Alternatywnie dopuszczano możliwość jej zastąpienia terminową karą pozbawienia wolności na okres 20 lat$^{137}$ w sprawach, w których sąd – w kontekście indywidualizacji wymiaru kary – stwierdzi, że ani kara śmierci, ani kara pozbawienia wolności na okres 15 lat nie służyłyby osiągnięciu celu kary$^{138}$. Komentatorzy byli zdania, że sąd miał w świetle art. 38 ust. 2 k.k. SFRJ wówczas możliwość wymierzenia kary pozbawienia wolności na okres 15 lat, 20 lat, albo ostatecznie kary śmierci$^{139}$. IZW, mając na uwadze zmieniony kontekst i reżim prawny ścigania zbrodni wojennych przed krajowym wymiarem sprawiedliwości, stwierdzał w niektórych sprawach, że krajowe ramy prawne powinny przewidywać odpowiednie sankcje karne za czyny będące zbrodniami w świetle prawa międzynarodowego$^{140}$. --- $^{134}$ Zob. np. IZW, sygn. sprawy S1 1 014263 13 Krž, wyrok w drugiej instancji z dnia 23 stycznia 2014 r., § 453 i n. $^{135}$ Zob. M. Babić, s. 64, w nawiązaniu do G.P. Ilić, O predvidiljivosti retroaktivne primene blažeg krivičnog zakona – osvrt na Odluku Evropskog suda za ljudska prava: Mikulović i Vujisić protiv Srbije, [w:] Idem, Identitetski preobražaj Srbije, Belgrade 2016, s. 115–126. $^{136}$ Art. 37 ust. 2 KK SFRJ 1976. $^{137}$ Art. 38 ust. 2 KK SFRJ 1976. $^{138}$ N. Srzentić et al., op. cit., s. 183. $^{139}$ Tamże. $^{140}$ Zob. IZW, sygn. sprawy S1 K 015222 14 Krž, wyrok w drugiej instancji z dnia 11 kwietnia 2014 r., § 168. (c) Osądzenie i karanie zbrodni na podstawie prawa międzynarodowego i ogólnych zasad prawa. Z utrwalonego orzecznictwa, zarówno IZW, Sądu Konstytucyjnego BiH, jak i ETPC w sprawach Šimšić przeciwko BiH oraz Maktouf i Damjanović przeciwko BiH, wynika, że stosowanie KK BiH 2003 w sprawach zakwalifikowanych jako zbrodnie przeciwko ludzkości jest objęte wyjątkiem określonym w art. 7(1) ust. 2 EKPC. Ponadto przepis art. 4a KK BiH 2003 opartego na podstawie art. 7 ust. 2 EKPC stanowi, że wymogi zasady legalizmu oraz przepisy dotyczące temporalnego zakresu stosowania kodeksu karnego „[…] nie stanowią uszczerebku dla osądzenia i ukarania kogokolwiek za każdy czyn lub zaniechanie, które w chwili popełnienia miały charakter przestępny według ogólnych zasad prawa międzynarodowego”. Ponadto utrwalone orzecznictwo IZW dopuszcza stosowanie instytucji odpowiedzialności dowódców oraz związku przestępnego jako zasad zwyczajowego prawa międzynarodowego$^{141}$. Ten wyjątek od reguły niedziałania prawa (krajowego kodeksu karnego) wstecz nie tylko ma charakter konstytucyjny – w świetle przepisu art. II ust. 2 Konstytucji BiH, który przewiduje nadrzędność i bezpośrednią stosowalność praw i wolności określonych w EKPC – ale także jest zasadą obowiązującego prawa międzynarodowego, w tym EKPC i MPPOP$^{142}$. Choć ustawowa górna granica wymiaru kary za zbrodnie przeciwko ludzkości na podstawie art. 172 KK BiH 2003 to kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale (do 45 lat), zgodnie z najnowszym orzecznictwem IZW wyroki za te zbrodnie są wydawane w rozpiętości wymiaru kar za pozostałe zbrodnie międzynarodowe wynikającej z obowiązującego prawa$^{143}$. Wnioski Krajowe ramy prawne ścigania zbrodni międzynarodowych w Bośni i Hercegowinie są złożone i wieloaspektowe w dużej mierze ze względu na złożoność porządku prawnego i sądowniczego państwa oraz prawie 30-letni odstęp czasowy między wojną a okresem, gdy podejmowane są postępowania karne. --- $^{141}$ Zob. IZW, sygn. sprawy SI 1 K 003485 12 Kżk, § 351. $^{142}$ Zob. H. Sijerčić-Čolić et al., op. cit., s. 60–61. $^{143}$ Zob. np. IZW, sygn. sprawy SI 1 K 017626 18 krž 6, wyrok w drugiej instancji z dnia 26 kwietnia 2019 r., § 226–230. W tym stanie rzeczy mamy do czynienia z wielością mających zastosowanie w postępowaniach przed sądami krajowymi kodeksów karnych, w których występują istotne różnice w zakresie penalizacji zbrodni międzynarodowych. Różnice te dotyczą nie tylko katalogu zbrodni międzynarodowych – w tym względzie tylko KK BiH 2003 typizuje zbrodnie przeciwko ludzkości i zawiera jednoznaczną definicję odpowiedzialności dowódców – ale także reżimów wymiaru kar i zasad odpowiedzialności karnej. Choć z orzecznictwa ETPC w przełomowych sprawach Šimšić przeciwko BiH oraz Maktouf i Damjanović przeciwko BiH wynikają pewne wytyczne, wiele kwestii nie zostało jeszcze rozstrzygniętych przez sądy krajowe. Uznaje się, że sądy będą nadal stosować różne kodeksy karne, w szczególności KK SFRJ 1976 jako kodeks obowiązujący w przedmiotowym czasie oraz KK BiH 2003 jako kodeks obowiązujący obecnie. Pogląd ten opiera się na wymogach wynikających z zasady legalizmu i temporalnego zakresu stosowania kodeksów karnych, ze szczególnym odniesieniem do zasady lex mitior oraz wyjątku od reguły niedziałania prawa wstecz w odniesieniu do karania zbrodni zgodnie z ogólnymi zasadami prawa międzynarodowego. W kontekście pierwszej z tych zasad, właściwość kodeksu karnego powinna być ustalana indywidualnie w oparciu o okoliczności faktyczne i prawne każdej sprawy. Zasada najwzględniejszego prawa i wyjątek od zakazu działania prawa wstecz mieszczą się natomiast w zakresie przepisu art. 7(1) ust. 2 EKPC oraz art. 4a KK BiH 2003, pozwalając na stosowanie KK BiH 2003 w mocą wsteczną w sprawach dotyczących zarzutów popełnienia zbrodni przeciwko ludzkości, ponieważ w przedmiotowym czasie były one uznawane za zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Czynniki te, w tym wymogi zasady legalizmu, warunkują stosowalność różnych kodeksów karnych w postępowaniach w sprawach o zbrodnie wojenne przed sądami krajowymi. ### Załącznik: Zestawienie kodeksów karnych mających zastosowanie w postępowaniach o zbrodnie międzynarodowe w BiH \| Okres obowiązywania \| KK SFRJ 1976 \| KK FBH 1998 \| KK RS 2000 \| KK DB BH 2000 \| KK BH 2003 \| \|--------------------\|--------------\|-------------\|------------\|---------------\|------------\| \| 11 kwietnia 1992 r. – 27 listopada 1998 r. (FBH) \| 28 listopada 1998 r. – 31 lipca 2003 r. \| 1 października 2000 r. – 30 czerwca 2003 r. \| 1 kwietnia 2001 r. – 30 czerwca 2003 r. \| od 1 marca 2003 r. \| \| Zakres terytorialny \| W całym kraju \| Terytorium FBH \| Terytorium RS \| Terytorium DB BH \| W całym kraju \| \|---------------------\|---------------\|----------------\|---------------\|-----------------\|---------------\| \| Ludobójstwo (art. 141) \| Ludobójstwo (art. 43.2) \| Ludobójstwo (art. 147) \| Ludobójstwo (art. 171) \| Ludobójstwo (art. 147) \| Ludobójstwo (art. 171) \| \| Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną (art. 142) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną (art. 154) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną (art. 148) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną (art. 173) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną (art. 148) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w ludność cywilną (art. 173) \| \| Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych (art. 143) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych (art. 155) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych (art. 149) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych (art. 174) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych (art. 149) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w rannych i chorych (art. 174) \| \| Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńcach wojennych (art. 144)* \| Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńcach wojennych (art. 156) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńcach wojennych (art. 151)* \| Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńcach wojennych (art. 151)* \| Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńcach wojennych (art. 175) \| Zbrodnie wojenne wymierzone w jeńcach wojennych (art. 175)** \| \| Katalog zbrodni \| Karana pozbawienia wolności na okres co najmniej 5 lat (5–15 lat) albo kara śmierci (albo kara pozbawienia wolności na okres 20 lat – art. 38 ust. 2) \| Karana pozbawienia wolności na okres co najmniej 5 lat (5–15 lat) lub kara dożywotnia (10–20 lat) lub kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale rozpiętości (20–40 lat) \| Karana pozbawienia wolności na okres co najmniej 10 lat (10–15 lat) lub kara dożywotnia (20–40 lat) lub kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale rozpiętości (21–45 lat) \| Karana pozbawienia wolności na okres co najmniej 10 lat (10–15 lat) lub kara dożywotnia (20–40 lat) lub kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale rozpiętości (21–45 lat) \| Karana pozbawienia wolności na okres co najmniej 10 lat (10–15 lat) lub kara dożywotnia (20–40 lat) lub kara pozbawienia wolności w wyższym przedziale rozpiętości (21–45 lat) \| \| Przewidziane sankcje karne \| Brak konkretnego odniesienia do odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Brak konkretnego odniesienia do odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Brak konkretnego odniesienia do odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Brak konkretnego odniesienia do odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Brak konkretnego odniesienia do odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| \| Rozdziały odpowiadzialności \| Odpowiedzialność indywidualna odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Odpowiedzialność indywidualna odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Odpowiedzialność indywidualna odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Odpowiedzialność indywidualna odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| Odpowiedzialność indywidualna odpowiedzialności dowódców; zastosowanie małej zasady przewidzianej w Części Ogólnej \| * Inne relevantne zbrodnie (objęte karą pozbawienia wolności w wymiarze skróconym): Organizowanie grupy i podżeganie do ludobójstwa i zbrodni wojsennych (art. 145); Bezprawne zabójstwo lub zranienie wroga (art. 146); Grabież (art. 147); Używanie zakazanych środków walki (art. 148); Okrutne traktowanie rannych, chorych i jenieców wojennych (art. 150); Niszczenie zabytków kultury i historii (art. 151), KK SFRJ 1976. Inne relevantne zbrodnie (objęte karą pozbawienia wolności w wymiarze skróconym): Organizowanie grupy i podżeganie do ludobójstwa i zbrodni wojsennych (art. 157); Bezprawne zabójstwo lub zranienie wroga (art. 158); Grabież (art. 159); Używanie zakazanych środków walki (art. 160); Okrutne traktowanie rannych, chorych i jenieców wojennych (art. 163); Niszczenie zabytków kultury i historii (art. 164), KK FBH 1998. * Inne relevantne zbrodnie (objęte karą pozbawienia wolności w wymiarze skróconym): Zbrodnie wojenne popełnione poprzez użycie zakazanych środków walki (art. 436); Organizowanie grupy i podżeganie do ludobójstwa i zbrodni wojennych (art. 437); Bezprawne zabójstwo lub zranienie wroga (art. 438); Grabież (art. 439); Okrutne traktowanie rannych, chorych i jenieców wojennych (art. 441); Bezzasadne opóźnianie repatriacji jenieców wojennych (art. 442); Niszczenie zabytków kultury i historii (art. 443), KK RS 2000. ** Inne relevantne zbrodnie (objęte karą pozbawienia wolności w wymiarze skróconym): Organizowanie grupy i podżeganie do ludobójstwa i zbrodni wojsennych (art. 151); Bezprawne zabójstwo lub zranienie wroga (art. 152); Grabież (art. 153); Używanie zakazanych środków walki (art. 154); Okrutne traktowanie rannych, chorych i jenieców wojennych (art. 157); Niszczenie zabytków kultury i historii (art. 158), KK DB BiH 2000. *** Inne relevantne zbrodnie (objęte karą pozbawienia wolności w wymiarze skróconym): Organizowanie grupy i podżeganie do ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych (art. 176); Bezprawne zabójstwo lub zranienie wroga (art. 177); Grabież poległych i rannych na polu bitwy (art. 178); Naruszenie praw i zwyczajów wojennych (art. 179); Bezzasadne opóźnianie repatriacji jeńców wojennych (art. 182); Niszczenie zabytków kultury, historii i religii (art. 183), KK BiH 2003. Przemoc na tle seksualnym lub ze względu na płeć jako element zbrodni przeciwko ludzkości. Wpływ orzecznictwa sądów międzynarodowych na ściganie przed sądami krajowymi na przykładzie Bośni i Hercegowiny Wprowadzenie Niniejszy szkic jest poświęcony analizie pojęcia przemocy seksualnej, a ściślej przemocy seksualnej, uwzględniający kulturowy aspekt płci (sexual gender based violence, SGBV) jako elementu definicji zbrodni przeciwko ludzkości. Przemoc seksualna jako aspekt zbrodni przeciwko ludzkości funkcjonuje w doktrynie prawa humanitarnego od niedawna. Tłem dla rozważań będzie zatem omówienie ogólnej definicji zbrodni przeciwko ludzkości w ujęciu ewolucyjnym, a więc do momentu, w którym komponent w postaci przemocy seksualnej został wpisany w jej treść. Ze względu na to, że na rozwój ten zauważalnie wpływa orzecznictwo sądów i trybunałów międzynarodowych, zwłaszcza trybunałów doraźnych, uwzględnione zostaną także konteksty orzecznicze – zwłaszcza w odniesieniu do MTKJ. Judykaty wydawane przez międzynarodowe trybunały działające ad hoc istotnie przyczyniły się bowiem do właściwego skodyfikowania w Statucie Rzymskim tzw. atrocity crimes, również tych typów, które penalizują szczególnie bestialskie formuły przestępczości seksualnej i przemocy ze względu na płeć jako postaci zbrodni przeciwko ludzkości. Jak wiadomo, postępowania sądowe w sprawach zbrodnie przeciwko ludzkości, w ramach których ściganiem obejmowane są przejawy przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć mogą być wszczynane zarówno na szczeblu międzynarodowym (ponadnarodowym), jak i krajowym. W ramach niniejszej analizy uwagę skupię na sprawach, które początkowo ścigane były przez MTKJ, a następnie przekazane zostały sądom krajowym, a ściślej do Sądu Bośni i Hercegowiny, Wydziału I ds. Zbrodni Wojennych, utworzonego w 2005 r. (dalej zwanego: Sądem BiH). Z tego względu oś rozważań stanowić będzie kwestia wpływu orzecznictwa MTKJ na rozstrzygnięcia sądów krajowych na przykładzie Sądu BiH. W tym kontekście można zauważyć pewne wątpliwości co do wadliwości wypełniania jurysdykcji tych sądów w zakresie zbrodni przeciwko ludzkości z elementami przemocy seksualnej. W tym kontekście zbadana zostanie zasada stosowania lex mitior, a więc ustawy względniejszej dla sprawcy w świetle wyroku ETPC. Orzecznictwo Sądu BiH będzie stanowiło asumpt do ukazania kluczowych problemów procesowych, m.in. prawa do rzetelnego procesu i dopuszczalności wykorzystania w procesach krajowych dowodów zgromadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii, wiążących się z tym typem ścigania. W ramach końcowego fragmentu analizy pewne odniesienia obejmą także kwestię wpływu MTK na zwalczanie zbrodni SGBV w skali globalnej. 1 Choć odnotowuje się, że pojęcie „zbrodni przeciwko ludzkości” po raz pierwszy pojawiło się w wymiarze międzynarodowym w pierwszej dekadzie XX wieku w związku z rzezią Ormian$^1$, to jednak rozwój tego pojęcia ściśle łączy się z działalnością Międzynarodowego Trybunału Wojskowego (MTW), powołanego po II wojnie światowej dla rozliczenia zbrodni nazistowskich. W istocie Karta MTW$^2$ w art. 6 lit. c) definiowała zbrodnie przeciwko ludzkości w ramach „katalogu otwartego” numerus apertus, wskazując, iż są to: [...]morderstwa, wytępianie, niewolnictwo, deportacje i inne zachowania nieludzkie, których dopuszczono się przeciwko jakiejkolwiek ludności cywilnej, przed wojną lub podczas niej (nexus element), albo prześladowania ze --- $^1$ Zob. V.V. Dadrian, The Historical and Legal Interconnections Between the Armenian Genocide and the Jewish Holocaust: From Impunity to Retributive Justice, „Yale Journal of International Law” 1998/23, s. 503 i n. $^2$ ONZ – Seria Traktatów 1951, nr 251, s. 280 i n. Dostępne w j. angielskim pod adresem: www.untreaty.un.org/unts/l_60000/2/35/00003709.pdf (dostęp: 6.06.2021). względów politycznych, rasowych lub religijnych przy popełnianiu jakiejkolwiek zbrodni wchodzącej w zakres kompetencji Trybunału lub w związku z nią, niezależnie od tego, czy było to zgodne, czy też stało w sprzeczności z prawem państwa, w którym zbrodni dokonano. Okazuje się, że podobną definicję zawarto w art. 5 lit. c)³ Karty Trybunału Tokijskiego z 1946 r. ustanawiającej MTW dla Dalekiego Wschodu⁴. Niemniej jednak zbrodnie przemocy seksualnej nie były wyraźnie wskazane w katalogu czynów ściganych przed MTW, a – jak wskazują badacze tego obszaru – Trybunał Tokijski na ogół ignorował popełniane przez armię japońską czyny zniewolenia kobiet⁵. Nie ulega wątpliwości, że definicja zbrodni przeciwko ludzkości nie obejmowała wówczas elementu przemocy seksualnej⁶. Punktem zwrotnym dla rozwoju definicji „zbrodni przeciwko ludzkości” było powołanie w 1993 r. Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)⁷. Przepis dotyczący zbrodni przeciwko ludzkości zawarty został w Statucie MTKJ⁸ w następującym brzmieniu: „Trybunał --- ³ Seria Traktatów i innych aktów międzynarodowych, s. 20 i n. Dostępne w j. angielskim pod adresem: www.un.org/en/genocideprevention/documents/atrocity-crimes/Doc.3_1946%20Tokyo%20Charter.pdf (dostęp: 6.06.2021). ⁴ Zob. S. Garibian, Crimes against humanity and international legality in legal theory after Nuremberg, „Journal of Genocide Research” 2007, nr 1, s. 93 i n. ⁵ Podczas II wojny światowej Japończycy stworzyli sieć obozów „kobiet do towarzystwa” przeznaczonych dla swojej armii. Kobiety te były systematycznie gwałcone przez żołnierzy. MTW dla Dalekiego Wschodu wydał orzeczenie tylko w jednej sprawie dotyczącej przemocy seksualnej, zob. Y. Tanaka, Japan’s Comfort Women: Sexual Slavery and Prostitution during World War II and the US Occupation, London 2003, s. 32; G. Peterossian, Elements of Superior Responsibility for Sexual Violence by Subordinates, „Manitoba Law Journal”, t. 43, z. 3, s. 126. Dostępne pod adresem: www.themanitobalawjournal.com/wp-content/uploads/articles/MLJ_42.3/42.3_Petrossian.pdf (dostęp: 6.07.2021). ⁶ Zob. V.C. Bassiouni, Crimes Against Humanity in International Criminal Law, The Hague–London–Boston 1999, s. 26 i n.; P. Sellers, The Prosecution of Sexual Violence in Conflict: The Importance of Human Rights as Means of Interpretation, 2007, s. 7, www.ohchr.org/english/issues/women/docs/Paper_Prosecution_of_Sexual_Violence.pdf (dostęp: 6.07.2021); S. Sharratt, Gender, Shame and Sexual Violence: The Voices of Witnesses and Court Members at War Crimes Tribunals, London 2016, s. 15. ⁷ V.C. Bassiouni, op. cit.; M. Banks, Sexual Violence and International Criminal Law: An Analysis of the Ad Hoc Tribunal’s Jurisprudence & the International Criminal Court’s Elements of Crimes, [w:] William & Mary Law School Scholarship Repository, 2005, s. 5 i n. ⁸ Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii, rezolucja Rady Bezpieczeństwa nr 808, ONZ Sygn. S/25704, Załącznik (1993). Międzynarodowy [MTKJ] jest uprawniony do ścigania osób odpowiedzialnych za następujące zbrodnie wymierzone przeciwko ludności cywilnej, popełnione podczas trwania międzynarodowego lub wewnętrznego konfliktu zbrojnego: a) zabójstwo; […] c) niewolnictwo; f) torturowanie; g) zgwałcenie; h) prześladowania polityczne, rasowe i religijne; i) inne nieludzkie czyny”. Przepis ten uzupełnił definicję opartą na katalogu otwartym czynów i wzbogacił ją o przesłankę związku z konfliktem zbrojnym tak o charakterze zewnętrznym, jak i wewnętrznym. Okazuje się, że na gruncie art. 3 Statutu siostrzanego trybunału ad hoc – Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Ruandy (1994)$^9$ – sformułowano niemalże identyczną definicję, z tym zastrzeżeniem, że nie przewidziano w nim wymogu, aby zbrodnia została popełniona podczas konfliktu zbrojnego, a nadto określono przesłanki, którymi kierować się muszą sprawcy rozległego lub systematycznego ataku wymierzonego w jakąkolwiek ludność cywilną, mianowicie, iż ich działanie ma być uwarunkowane pobudkami narodowymi, politycznymi, etnicznymi, rasowymi lub religijnymi$^{10}$. Należy więc podkreślić, że jurysdykcja MTKR w zakresie ścigania zbrodni przeciwko ludzkości była węższa niż jurysdykcja MTKJ. Powiedzieć zatem można, iż Statut MTKJ stosuje podejście prawa międzynarodowego zwyczajowego, natomiast MTKR wymaga, aby czyny przestępne miały związek z atakiem ukierunkowanym w konkretny sposób$^{11}$. Stąd definicje zawarte w Statutach MTKJ i MTKR nie opisują wszystkich ogólnych elementów atrocity crimes – te zaś wynikają z orzecznictwa poszczególnych trybunałów. Opisując krótką ewolucję definicji zbrodni przeciwko ludzkości, należy podkreślić, że jej najnowszy etap związany jest z powołaniem MTK w 1998 r., a następnie wejściem w życie w 2002 r. Statutu Rzymskiego$^{12}$. W treści Statutu Rzymskiego pojęcie zbrodni przeciwko ludzkości zdefiniowano jako takie, które: „[…] oznacza którykolwiek z następujących czynów, popełniony --- $^9$ Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy, rezolucja Rady Bezpieczeństwa nr 955, ONZ Sygn. Załącznik (1994). $^{10}$ Zob. A. Cassese, Crimes Against Humanity: Comments on some Problematical Aspects, [w:] L. Boisson De Chazournes, V. Gowland-Debbas (red.), The International Legal System in Quest of Equity and Universality, The Hague–London–Boston 2001, s. 429 i n. $^{11}$ Zob. A.M. Banks, op. cit., s. 12. $^{12}$ www.icc-cpi.int/sites/default/files/RS-Eng.pdf (dostęp: 6.06.2021). w ramach rozległego lub systematycznego, świadomego ataku skierowanego przeciwnko ludności cywilnej”. Statut explicite wskazuje nadto zbrodnie przeciwnko ludzkości, które mogą mieć związek z elementem przemocy seksualnej, mianowicie: zabójstwo, eksterminacja, niewolnictwo, deportacja lub przymusowe przemieszczanie ludności, uwięzienie lub inne dotkliwe pozbawienie wolności fizycznej z naruszeniem podstawowych reguł prawa międzynarodowego, tortury, zwalcanie, niewolnictwo seksualne, przymusowa prostytucja, wymuszona ciąża, przymusowa sterylizacja oraz jakiekolwiek inne formy przemocy seksualnej porównywalnej wagi, prześladowanie jakiekolwiek możliwej do zidentyfikowania grupy lub zbiorowości z powodów politycznych, rasowych, narodowych, etnicznych, kulturowych, religijnych, płci lub z innych powodów powszechnie uznanych za niedopuszczalne na podstawie prawa międzynarodowego, w związku z jakimkolwiek czynem, do którego odnosi się niniejszy ustęp, lub z jakąkolwiek zbrodnią objętą jurysdykcją Trybunału, wymuszone zaginienia osób, zbrodnia apartheidu, inne nieludzkie czyny o podobnym charakterze celowo powodujące ogromne cierpienie lub poważne uszkodzenie ciała albo zdrowia psychicznego”. Zasadniczo Statut Rzymski zawiera definicję zbrodni przeciwko ludzkości podobną do przewidzianej w Statucie MTKR, z wyjątkiem wymogu, aby atak był dokonywany „z powodów narodowych, politycznych, etnicznych, rasowych lub religijnych”. Ponadto definicja zawarta w Statucie Rzymskim wprowadziła przesłankę „świadomego ataku” oraz najszerzą dotychczas egzemplifikację konkretnych czynów zabronionych, które mogą stanowić zbrodnie przeciwko ludzkości, jednocześnie zachowując jednak formułę otwartą katalogu$^{13}$. Poza tym ewolucja definicji zbrodni przeciwko ludzkości nadal jest kwestią otwartą, a Statutu Rzymskiego nie należy traktować jako ostatecznej kodyfikacji międzynarodowego prawa karnego, chociaż przedstawiciele doktryny uznają właśnie tę definicję za najbardziej wiążącą w płaszczyźnie ogólnej$^{14}$, co nie --- $^{13}$ A. Cassese, Crimes against Humanity, [w:] A. Cassese, P. Gaeta, J.R.W.D. Jones (red.), The Rome Statute of the International Criminal Court. A Commentary, Oxford 2002, s. 350 i n. $^{14}$ Można argumentować, że definicja ta jednoznacznie wyznacza zakres pojęciowy, ponieważ istota pojęcia nie jest zakorzeniona w definicji konwencjonalnej, ale w wyzwaciu (prawie naturalnym), a „rzeczywista” definicja prawna nie istnieje. Zob. V.C. Bassiouni, Crimes Against Humanity: The Need for a Specialized Convention, „Columbia Journal of Transnational Law” 1994, s. 457 i n. zmienia jednak faktu, że nadal, w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych, podejmowane są próby uregulowania tej kwestii w sposób odrębny (zob. art. 2 projektu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni przeciwko ludzkości [2019])\textsuperscript{15}. Ze względu na podwójny wymiar (międzynarodowy i krajowy) zbrodni przeciwko ludzkości, dodać można, że na szczeblu krajowym zbrodnie przeciwko ludzkości są w większości krajowych systemów prawa karnego określane jako czyny nieludzkie – popełnione w ramach rozległego lub systematycznego ataku na ludność cywilną\textsuperscript{16}. Ten ostatni element to coś, co odróżnia zbrodnie przeciwko ludzkości od innych zbrodni prawa krajowego. Istotny jest tu atak na zbiorowość, którą jest ludność cywilna, a motywy udziału oskarżonego w ataku są nieistotne, ponieważ zbrodnię przeciwko ludzkości można popełnić również z powodów czysto osobistych. Co więcej, idąc w ślad za definicją zbrodni przeciwko ludzkości sformułowaną w Statucie Rzymskim, definicje krajowe nie zawierają elementu związku (\textit{nexus element}); tym samym, czyn przestępnny nie musi być popełniony w ramach konfliktu zbrojnego ani w związku z nim. \section{2} Orzecznictwo trybunałów \textit{ad hoc} wywarło istotny wpływ na ukształtowanie definicji zbrodni przeciwko ludzkości, szczególnie jej aspektu obejmującego element przemocy seksualnej. Choćż jurysdykcja MTKJ MTKR miała charakter selektywny, koncentrując się na wybranych tylko grupach sprawców najokrutniejszych zbrodni, a trybunały skupiły swoją uwagę głównie na przywódcach\textsuperscript{17}, to jednak ich orzecznictwo miało ważne znaczenie symboliczne. MTKJ był także pierwszym międzynarodowym trybunałem karnym, który wydał wyroki skazujące za zgwałcenie jako formę tortur oraz za nie wolnictwo seksualne jako zbrodnię przeciwko ludzkości, a nadto pierwszym \begin{footnotesize} \textsuperscript{15} www.legal.un.org/ilc/texts/instruments/english/draft_articles/7_7_2019.pdf. \textsuperscript{16} Uwagi krytyczne, zob. E. van Sliedregt, \textit{Criminalisation of Crimes Against Humanity under National Law}, „Journal of International Criminal Justice” 2018, vol. 16, s. 729 i n. \textsuperscript{17} G. Peterossian, \textit{op. cit.} \end{footnotesize} międzynarodowym trybunałem w Europie, który skazał oskarżonych zgwałcenie jako zbrodnię przeciwko ludzkości\textsuperscript{18}. Działalność MTKJ była też bez wątpienia bardzo istotnym czynnikiem kulturowym\textsuperscript{19}. Trybunał z jednej strony udowodnił, że skuteczne ściganie przemocy seksualnej w czasie wojny jest możliwe, z drugiej zaś w postępowaniach prowadzonych przez trybunał wypracowany został pewien standard gwarancji procesowych dla pokrzywdzonych i świadków, których nie tylko poddano ochronie przed rewiktymizacją, lecz także w wymiarze ogólnospołecznym przywrócono godność (aspekty te omówione zostaną w części czwartej niniejszego szkicu). W konsekwencji więc przyczynił się do przełamania kultury „zmowy milczenia” na temat zbrodni seksualnych, której efektem była bezkarność oprawców i pewne wykluczenie ofiar ze społeczeństwa. Tytułem przykłady wskazać można na szczególne formuły przesłuchań świadków i ofiar w postępowaniach przed MTKJ, który podjął zasadnicze działania w celu zapewnienia ofiarom przemocy seksualnej możliwości odmowy składania zeznań obawy o groźbę obwetu czy zagrożenia dla ich bezpieczeństwa\textsuperscript{20}. Regulamin procedowania przed MTKJ wprowadził niedopuszczalne formuły przesłuchań, w kontekście stosowania agresywnej taktyki indagacyjnej wobec świadków i pokrzywdzonych. Powołane zostało także Biuro ds. Pokrzywdzonych i Świadków. Na orzecznictwo MTKJ składa się obszerny zbiór spraw obejmujący \textit{atrocity crimes} popełnione w latach 1992–1995 przez przede wszystkim przez sprawców obywatelstwa serbskiego na cywilnej ludności, zwłaszcza muzułmańskiej i chorwackiej\textsuperscript{21}. Jednocześnie podkreślić należy, że przemoc seksualna przybierała różne formy: gwałty, tortury, zniewolenie i prześladowania jako zbrodnie przeciwko ludzkości; gwałty, tortury, \textsuperscript{18} Idąc w ślady Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy, orzekającego we wcześniejszej sprawie. Zob. G. Mettraux, \textit{Crimes Against Humanity in the Jurisprudence of the International Criminal Tribunals for the Former Yugoslavia and for Rwanda}, „Harvard International Law Journal” 2002, s. 237 i n. \textsuperscript{19} ONZ, Departament Operacji Pokojowych, \textit{Review of the Sexual Violence elements of the Judgments of The ICTY, ICTR and the Special Court for Sierra Leone in the Light of Security Council Resolution 1820}, United Nations, New York 2010. Dostępne pod adresem: www.icty.org/x/file/Outreach/sv_files/DPKO_report_sexual_violence.pdf (dostęp: 6.06.2021). \textsuperscript{20} Zob. raport \textit{Echoes of Witnesses: A Pilot Study into the Long-Term Impact of Bearing Witness before the ICTY}, 2017. Dostępny pod adresem: www.icty.org/x/file/About/Registry/Witnesses/Echoes-FullReport_EN.pdf (dostęp: 6.06.2021). \textsuperscript{21} Zob. A.M. Banks, \textit{op. cit.}, s. 5 i n.; G. Mettraux, \textit{op. cit.}, s. 237 i n. znieważanie godności osobistej i nieludzkie traktowanie jako zbrodnie wojenne. Gwałt i/lub inne formy przemocy seksualnej zostały uznane za formę tortur w kilku sprawach: Bralo\textsuperscript{22}, Brdanin\textsuperscript{23}, Celebici\textsuperscript{24}, Kunarac i in.\textsuperscript{25}, Kvocka\textsuperscript{26}, Milan Simic\textsuperscript{27}, Vasiljevic\textsuperscript{28}, Tadić\textsuperscript{29}, Dragan Nikolic\textsuperscript{30}. Złożoność seksualnych czynów przestępczych w tych sprawach była ogromna – wystarczy wspomnieć, że zarówno kobiety, jak i mężczyźni poddawano gwałtom i innym abuzywnym czynnościom seksualnym w formie kwalifikowanej zbrodni (przez współsprawców), m.in. sprawy Bralo, Brdanin, Furundžija\textsuperscript{31} i Kvocka\textsuperscript{32}. Oficjalne statystyki MTKJ\textsuperscript{33} pokazują, że od początku działalności Trybunału w aktach oskarżenia wobec 78 osób, tj. 48% spośród 161 oskarżonych, znalazły się zarzuty o przemoc seksualną, z czego 32 osoby zostały skazane za popełnienie zbrodni przemocy seksualnej. W 16 z 24 spraw Trybunał uznał, że przemoc seksualna miała miejsce w ramach rozległego i/lub systematycznego ataku skierowanego przeciwko ludności cywilnej. Aczkolwiek zauważyć należy, że akty przemocy seksualnej w orzecznictwie MTKJ były uznawane nie tylko jako postać zbrodni przeciwko ludzkości, lecz także jako zbrodnie wojenne, a nawet ludobójstwo (sprawa Krstića omawiana dalej). Konfrontacja przywołanej wcześniej definicji zbrodni przeciwko ludzkości wysłowionej w art. 3 MTKJ ze sprawami, w których orzekał MTKJ wskazywała na jej deficyty i konieczność dalszego rozwoju. Reinterpretacja dokonana przez MTKJ właśnie w odniesieniu do przemocy seksualnej i dyskryminacji ze względu na płeć polegająca na wpisaniu w jej treść prawa zwyczajowego stworzyła fundament pod włączenie już \textit{expressis verbis} przemocy seksualnej do definicji zbrodni przeciwko ludzkości w Statucie Rzymskim. Dlatego poniżej dokonano subiektywnego przeglądu \begin{itemize} \item \textit{Prokurator przeciwko Bralo} (IT-95-17). \item \textit{Prokurator przeciwko Brdaninowi} (IT 99-36). \item \textit{Prokurator przeciwko Celebićiowi (Mucić i in.)} (IT-96-21). \item \textit{Prokurator przeciwko Kunaracowi, Kovacowi, Vukovicowi} (IT-96-23 i 23). \item \textit{Prokurator przeciwko Kvočce} (IT-98-30). \item \textit{Prokurator przeciwko Milanowi Simicowi} (IT-95-9). \item \textit{Prokurator przeciwko Vasiljevićowi} (IT-98-32). \item \textit{Prokurator przeciwko Tadićowi} (IT-94-1). \item \textit{Prokurator przeciwko Nikolićowi Draganowi} (IT-94-2). \item \textit{Prokurator przeciwko Furundžija} (IT-95-17). \item ONZ, Departament Operacji Pokojowych, \textit{Review of the Sexual Violence Elements} www.icty.org/en/features/crimes-sexual-violence (dostęp: 6.06.2021). \end{itemize} wybranych spraw zawiśłych przed MTKJ, które wywarły silny wpływ na prze- kształcanie definicji zbrodni przemocy ze względu na płeć. I tak w sprawie Mucićia i inni$^{34}$ gwałt został uznany za formę tortur. Dla międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości ten proces czterech byłych członków bośniackich sił zbrojnych stanowił moment przełomowy, że względę na zapadłe w nim orze- czenie w sprawie zarzutów gwałtu postawionych zastępcy komendanta obozu Hazimowi Delićowi. Natomiast w sprawie Furundžija zredefiniowano pojęcie zgwałcenia. Ponadto, sprawa ta była pierwszą, w której zarzut przemocy sek- sualnej stanowiły wyłączną podstawę skazania. Proces koncentrował się na wielokrotnych gwałtach na bośniackiej muzułmance popełnionych podczas przesłuchań prowadzonych przez Furundžię, który był dowódcą oddziału paramilitarnego „Jokers”. W uzasadnieniu wyroku MTKJ rozszerzył zakres definicji zgwałcenia i stwierdził, że może być również ścigany jako poważne naruszenie Konwencji genewskich oraz jako naruszenie praw i zwyczajów wojennych, nie tylko jako zbrodnia przeciwko ludzkości. W uzasadnieniu tego orzeczenia zawarto stwierdzenie, że w określonych przypadkach zgwał- cenie może również stanowić akt ludobójstwa i jako taki podlega ściganiu$^{35}$. W sprawie Kunarac, Zoran Vuković i Radomir Kovač, niewolnictwo seksualne i zgwałcenie uznano za zbrodnie przeciwko ludzkości. W wyroku dokonano rozszerszającej interpretacji katalogu czynów stanowiących niewolnictwo jako zbrodnię przeciwko ludzkości, zaliczając do nich właśnie niewolnictwo seksu- alne, a także wskazano związek z prawem zwyczajowym przemocy ze względu na płeć kwalifikowanych jako zbrodnie przeciwko ludzkości. Było to orze- czenie przełomowe, ponieważ dotychczas prawo międzynarodowe wiązało definicję niewolnictwa seksualnego z pracą przymusową i niewolnictwem$^{36}$. W wyroku w sprawie Kunarac in. jednoznacznie zdefiniowano zgwałcenie jako środek prowadzenia wojny, a wśród licznych orzeczeń wytyczających --- $^{34}$ Prokurator przeciwko Mucićowi i in.* (IT-96-21). $^{35}$ Przełomowy precedens ustanowiono w 1998 r., kiedy MTKR wydał orzeczenie w spra- wie Akayesu, w którym stwierdzono, że gwałt stanowi akt ludobójstwa, zob. Prokurator prze- ciwko Jean-Paulowi Akayesu (ICTR-96-4). $^{36}$ Podejście to zostało potwierdzone w treści Protokołu o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, przyję- tego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 15 listopada 2000 r. Protokół dostępny na: www.ohchr.org/en/professionalinterest/pages/protocoltraffickinginpersons.aspx. nowe podejście należy wymienić też to zapadłe w sprawie Krstića\textsuperscript{37}, w którym ustalono związek między gwałtem a czystkami etnicznymi (przy czym czystki etniczne wiązały się zaś ściśle z ludobójstwem w kontekście zbrodni w Srebrenicy). 3 Jak wskazano wcześniej, jurysdykcja MTKJ miała charakter selektywny zarówno w wymiarze podmiotowym, jak i przedmiotowym, co oznaczało, że ściganie zbrodni seksualnych przed Trybunałem stanowiło jedynie substytut ich ścigania przed sądami krajowymi. Większość spraw była rozpatrywana przez sądy krajowe, przed którymi stanęli oskarżeni średniego i niższego szczebla kierowniczego, również ci przekazani przez MTKJ sądom regionu. Większość z tych spraw dotyczyła zarzutów o przemoc seksualną stanowiących zbrodnie przeciwko ludzkości lub zbrodnie wojenne\textsuperscript{38}. Uwagę skupimy zatem na analizie wybranych spraw procedowanych przed Sądem BiH, co ma na celu dokonanie oceny wpływu standardów orzeczniczych MTKJ na ściganie na szczeblu krajowym. Antycypując dalszy tok rozważań, wskazać można, że ocena ta dobitnie potwierdza istotne znaczenie trybunałów doraźnych\textsuperscript{39}. Zauważmy, iż z formalnego punktu widzenia w tym kontekście istotne są Reguły Procesowe i Dowodowe MTKJ\textsuperscript{40}, które ustanowiły podstawę dla przekazania spraw sądom krajowym. Co istotne, reguła 11 bis wprowadziła zasadę przemienności jurysdykcji, przewidywała ona bowiem możliwość przekazania sprawy nie tylko organom państwa, na którego terytorium popełniono zbrodnię, ale również tego państwa, w którym oskarżony został aresztowany, a także państwa sprawującego jurysdykcję i wyrażającego wolę procedowania oraz odpowiednio przygotowanego do poprowadzenia postępowania w takiej \textsuperscript{37} \textit{Prokurator przeciwko Kristićowi} (IT-98-33). \textsuperscript{38} A.M. Banks, \textit{op. cit.}, s. 12 i in. \textsuperscript{39} Zob. \textit{Transitional Justice in the Former Yugoslavia}, International Centre for Transitional Justice, 2011, www.ictj.org/publication/transitional-justice-formeryugoslavia [dostęp: 6.06.2021]. \textsuperscript{40} Przyjęte 11 lutego 1994 r., kilkakrotnie nowelizowane – ostatnio 8 lipca 2015 r. – IT/32/Rev.50, 8 lipca 2015 r. Dostępne pod adresem: www.icty.org/x/file/Legal%20Library/Rules_procedure_evidence/IT032Rev50_en.pdf (dostęp: 6.06.2021). sprawie. W ramach procedury przekazywania spraw, której realizację rozpoczęto w 2005 r., MTKJ przekazał do sądów krajowych łącznie 19 spraw$^{41}$, z czego 13 spraw na etapie postępowania przygotowawczego i 6 spraw, co do których uprzednio zostały wniesione do MTKJ akty oskarżenia. Podstawę do rozpatrzenia tych sześciu spraw stanowiła zasadniczo ustawa przyjęta przez Zgromadzenie Parlamentarne Bośni i Hercegowiny w dniu 14 grudnia 2002 r. dotycząca przekazywania spraw i wykorzystywania materiałów dowodowych zgromadzonych przez MTKJ w postępowaniach przed sądami Bośni i Hercegowiny (dalej zwana: Ustawa o przekazywaniu spraw)$^{42}$. Art. 11 bis Reguł Procesowych i Dowodowych MTKJ przewidywał możliwość skierowania sprawy, w której uprzednio MTKJ przyjął akt oskarżenia – do jej rozpatrzenia organom innego państwa. Zgodnie ze wskazanym przepisem, nakazy przekazania takich spraw były wydawane przez odrębne Składy ds. przekazywania spraw wyznaczone przez Prezesa MTKJ. Decydując o skierowaniu sprawy, Składy ds. przekazywania spraw brały pod uwagę ciężar gatunkowy zarzutów karnych oraz zakres odpowiedzialności oskarżonego, jako że decyzja o skierowaniu mogła być wydawana wyłącznie w sprawach przeciwko sprawcom niższego i średniego szczebla kierowniczego$^{43}$. Mimo że art. 11 bis przewidywał możliwość odwołania przekazania i formalne przejęcie jej ponownie przez MTKJ, przy czym odwołanie mogło nastąpić w dowolnym czasie po przekazaniu sprawy, a przed konkluzywnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd krajowy – przypadek taki w rzeczywistości nigdy nie wystąpił. Na podstawie wydanych przez MTKJ aktów oskarżenia do Sądu BiH trafiło sześć spraw, w których już wcześniej Trybunał wydał nakazy przekazania. Lista spraw, w których występował element przemocy seksualnej jako zbrodnia przeciwko ludzkości, była następująca: Janković i Stanković (Gojko Janković i Radovan Stanković) oraz Mejakić i in., (Željko Mejakić, Momčilo Gruban, Duško Knežević, Dušan Fuštar)$^{44}$. Dokonując przeglądu rozstrzygnięć, jakie zapadły w sądzie krajowym, wskazać można, co następuje. --- $^{41}$ Zob. 10$^{th}$ Anniversary of Section I for War Crimes at the Court of Bosnia and Herzegovina, dokument opublikowany przez Sąd Bośni i Hercegowiny, Sarajevo 2015, s. 19. Dostępny na oficjalnej stronie internetowej Sądu Bośni i Hercegowiny: www.sudbih.gov.ba (dostęp: 6.06.2021). $^{42}$ Dziennik Urzędowy Bośni i Hercegowiny, nr 61/04, 46/06, 53/06, 76/06. $^{43}$ Zob. 10$^{th}$ Anniversary of Section I…, s. 11. $^{44}$ Zob. ONZ, Review of the Sexual Violence…, passim. W pierwszej sprawie przekazanej przez MTKJ do Sądu BiH, mianowicie Radovan Stanković (X-KRŽ-05/70)$^{45}$, w dniu 14 listopada 2006 r. Sąd BiH wydał w pierwszej instancji wyrok skazujący, na mocy którego oskarżony został uznany za winnego zbrodni przeciwko ludzkości i skazany na karę 16 lat pozbawienia wolności. Kolejna sprawa przeciwko Gojko Jankovićowi (X-KRŽ-05/161) została przekazana w 2005 r.$^{46}$ W dniu 16 lutego 2007 r. sąd uznał Gojko Jankovića winnym zbrodni przeciwko ludzkości. W dniu 9 maja 2006 r. MTKJ skierowało do Sądu BiH bardzo złożoną, tak w aspekcie podmiotowym jak i przedmiotowym, sprawę Željko Mejakić, Momčilo Grubanow, Dušan Fušar i Duško Knežević (X-KRŽ-06/200). W dniu 17 kwietnia 2008 r. Sąd skazał Dušana Fušara za zbrodnie przeciwko ludzkości w ramach dobrowolnego poddania się karze. Postępowanie w pierwszej instancji przeciwko pozostałym oskarżonym zostało zakończone dnia 30 maja 2008 r. – wszyscy oskarżeni zostali uznani za winnych zbrodni przeciwko ludzkości. Željko Mejakić został skazany na karę 21 lat pozbawienia wolności, Momčilo Gruban na karę 11 lat pozbawienia wolności, a Duško Knežević na karę 31 lat pozbawienia wolności. W postępowaniu odwoławczym Sąd zmienił wyrok sądu pierwszej instancji w zakresie kwalifikacji prawnej zbrodni i, opierając się na zarzucie udziału w związku przestępnym, podtrzymał ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji i uznał za winnych wszystkich oskarżonych. Sąd drugiej instancji utrzymał w mocy wyroki wieloletniego pozbawienia wolności wymierzone Željko Mejakićowi i Duško Kneževićowi, natomiast w przypadku Momčilo Grubana obniżył karę do 7 lat pozbawienia wolności$^{47}$. Niewątpliwie ściganie w tych sprawach wydaje się skuteczne, mimo że na ogół procesy przed sądami krajowymi obarczone są pewnymi problemami, których przykłady zostaną nakreślone poniżej. --- $^{45}$ Sprawa została przekazana w dniu 1 września 2005 r., a oskarżony został przeniesiony z jednostki zatrzymań MTKJ do Bośni i Hercegowiny w dniu 29 września 2005 r. W dniu 7 grudnia 2005 roku Sąd BiH przyjął skorygowany akt oskarżenia przeciwko Radovanowi Stankovićowi. $^{46}$ Sprawa przeciwko Gojko Jankovićowi została przekazana do sądu BiH w dniu 15 listopada 2005 r. Oskarżony został przeniesiony z Jednostki Zatrzymań MTKJ do Bośni i Hercegowiny w dniu 8 grudnia 2005 r. Sąd BiH przyjął akt oskarżenia przeciwko Gojko Jankovićowi w dniu 20 lutego 2006 r., a uzupełniający akt oskarżenia w dniu 4 lipca 2006 r., po czym przeprowadzono połączone postępowanie w oparciu o oba akty oskarżenia. $^{47}$ Zob. 10th Anniversary of Section I…, s. 21. Nie można tracić z pola widzenia tego, że przyznanie „jurysdykcji” Sądowi BiH w sprawach o zbrodnie przeciwko ludzkości z elementami przemocy seksualnej było obciążone pewnymi wadami, zwłaszcza w kontekście zasady stosowania tzw. lex mitior, a więc ustawy względniejszej dla sprawcy. W odniesieniu do tej właśnie kwestii kluczowe znaczenie ma wyrok ETPC w sprawie Maktouf i Damjanović przeciwko Bośni i Hercegowinie. Poważnym problemem w kontekście zapewnienia efektywności ścigania były kwestie intertemporalne, związane z wielością kodeksów karnych (kodeksy z 1976 r. i 2003 r.), które obowiązywały w BiH w czasie popełnienia zbrodni (lata 1992–1995) i w czasie trwania postępowania, co ujawniało się zwłaszcza w odniesieniu do zasady legalizmu i zasady nullum crimen sine lege. Tę ostatnią zasadę formułuje przepis art. 7 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (EKPC), który stanowi, że nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na działaniu lub zaniechaniu działania, który według prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia, i że nie będzie również wymierzona kara surowsza od tej, którą można było wymierzyć w czasie, gdy czyn zagrożony karą został popełniony. Sąd BiH uznał konieczność uwzględnienia standardu konwencyjnego i argumentował to następująco: W wypadku, gdy dany czyn podlega karze na mocy obu ustaw, konieczne jest ustalenie wszystkich okoliczności, które mogą mieć znaczenie dla wskazania prawa względniejszego dla sprawcy (lex mitior). Okoliczności te dotyczą przede wszystkim przepisów stanowiących podstawę wydawania wyroków skazujących oraz wymierzania lub skracania wymiaru kary (tj. wskazania ustawy, która jest w tym zakresie względniejsza) – środków upominawczych, ewentualnych kar akcesoryjnych, innych środków zastępujących karę (np. praca na cele społeczne), środków zabezpieczających czy innych skutków prawnych. --- 48 Sygn. sprawy 2312/08 i 34179/08; wyrok z dnia 18 lipca 2013 r. 49 Na temat wielości kodeksów karnych w Bośni i Hercegowinie, zob. 10th Anniversary of Section I…, s. 24 i n. skazania, a także przepisów o ściganiu karnym, tj. czy nowa ustawa przewiduje podstawę wyłączenia bezprawności, odpowiedzialności karnej lub karalności$^{50}$. Ze względu na to, że zakresy penalizacji (typizacji) i sankcji karnych przewidziane w obu kodeksach karnych (z 1976 r. i 2003 r.) nie były identyczne, w orzecznictwie Sądu BiH pojawił się problem stosowania prawa względniejszego dla sprawców. Kwestia ta w różny sposób dotyczyła poszczególnych rodzajów „zbrodni okrucieństwa” (atrocity crimes), głównie zbrodnie wojennych. Wytyczne dotyczące adekwatnej wykładni w tym przedmiocie zaprezentował ETPC w sygnalizowanym już orzeczeniu w sprawie Maktouf i Damjanović przeciwko Bośni i Hercegowinie, w której rozważano kwestię naruszeń art. 7 EKPC w odniesieniu do stosowania prawa karnego z mocą wsteczną, co skutkowało zaostrzeniem kar za zbrodnie wojenne w stosunku do wyroków opartych na prawie obowiązującym w czasie ich popełnienia. Nadmienić można, że podstawą skargi wniesionej przez Maktoufa i Damjanovića był zarzut, że Sąd BiH zastosował wobec nich z mocą wsteczną przepisy kodeksu karnego z 2003 r., które były surowsze niż przepisy obowiązujące w czasie, gdy popełnili przedmiotowe zbrodnie, mianowicie przepisy kodeksu karnego Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii z 1976 r. Skutkiem tego było niekorzystne dla osądzonych zaostrzenie wymierzonych kar. W tym zakresie ETPC stwierdził, że w jego kompetencjach nie leży ocena in abstracto, czy zastosowanie z mocą wsteczną kodeksu karnego z roku 2003 do spraw o zbrodnie wojenne było, jako takie, niezgodne z przepisem art. 7 Konwencji. W opinii Trybunału materię tę należało rozpatrywać indywidualnie, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności każdej sprawy. Pytanie w przedmiotowej sprawie nie dotyczyło zatem zgodności z prawem wyroków skazujących, ale wymiarów kary za zbrodnie wojenne, które były odmienne w obu kodeksach. Zatem zasadniczy zarzut opierał się na tym, że ze względu na niższe zagrożenie ustawowe w kodeksie obowiązującym w chwili popełnienie zbrodni, skarżący mogliby otrzymać niższe wyroki. ETPC argumentował, że przepis art. 7 ust. 1 przewiduje ogólną zasadę lex retro non agit. Z kolei przepis art. 7 ust. 2 stanowi jedynie wyjaśnienie kontekstowe, usuwające --- $^{50}$ Wyrok Sądu BiH w postępowaniu odwoławczym, sygn. X-KRŽ-06/299 z dnia 25 marca 2009 r., [w:] 10\textsuperscript{th} Anniversary of Section I…, s. 44. wszelkie wątpliwości co do zasadności ścigania zbrodni po II wojnie światowej. Zgodnie z linią argumentacji przyjętą przez Trybunał, nie ulegało wątpliwości, że intencją twórców Konwencji nie było dopuszczenie jakiegokolwiek ogólnego wyjątku od zasady niedziałania prawa wstecz. Orzeczenie ETPC udoskonaliło w ten sposób zasadę lex mitior obowiązującą w prawie karnym. Dodajmy, że pomimo tego, iż komentowane orzeczenie dotyczyło zbrodni wojennych, ma ono fundamentalne znaczenie dla zbrodni przeciwko ludzkości przed sądami Bośni i Hercegowiny, ponieważ zbrodnie przeciwko ludzkości nie były w ogóle uregulowane w kodeksie z 1976 r., a wybrane rodzaje takich zbrodni zostały wprowadzone dopiero do kodeksu z 2003 r.$^{51}$ Jak już sygnalizowano, problemy w kontekście postępowań krajowych prowadzonych jako sprawy przekazane przez MTKJ były różnorodne, niektóre z nich dotyczyły naruszenia prawa do rzetelnego procesu sądowego. Poważnym problemem była również kwestia dopuszczalności materiału dowodowego zgromadzonego przez MTKJ. Inne trudności dotyczyły gwarancji sprawiedliwego procesu w relacji do nadużycia prawa do obrony. W postępowaniach przed Sądem BiH widoczna była tendencja do obstrukcji procesowej oskarżonego. Najistotniejsze znaczenie zatem zdają się mieć te orzeczenia, w których Sąd BiH próbował dokonać procedury ważenia wartości wynikających z podstawowych elementów koncepcji rzetelnego procesu i racji czysto prakseologicznej efektywności postępowania. W ten sposób sąd ten wypracował sposób reagowania na obstruktcyjną taktykę obrony prezentowaną przez oskarżonych. I tak, w kontekście realizacji prawa do stawiennictwa oskarżonego na rozprawie sądowej, Sąd BiH uznał, że zgodnie z art. 247 kpk BiH zakaz prowadzenia procesu in absentia przewidziany w przepisie art. 6 EKPC nie jest bezwzględny. Przepis art. 6 Konwencji stanowi, że każdy oskarżony o popełnienie czynu zabronionego ma prawo uczestniczyć w postępowaniu karnym. W związku z tym, użycie środków przymusu ani użycie rozwiązań siłowych $^{51}$ Ibidem. nie jest odpowiednim sposobem informowania oskarżonego, że proces będzie kontynuowany nawet bez jego stawiennictwa. Co więcej, „doprowadzenie oskarżonego przed sąd w bieliźnie” z użyciem siły – w ocenie Sądu BiH – mogłoby de facto stanowić nieludzkie traktowanie oskarżonego, jednocześnie podważając autorytet i godność sądu. Zamiast stosowania instytucji przymusowego doprowadzenia, bardziej celowe jest należyte i terminowe informowanie oskarżonego, że rozprawa będzie kontynuowana nawet bez jego obecności, oraz że może on stawić się na rozprawę, jeżeli tylko wyrazi taką wolę$^{52}$. Analizując kwestię nadużycia prawa do obrony, można wskazać także na obstrukcyjną postawę oskarżonego, który prowadzi strajk głodowy. W jednym ze swoich orzeczeń Sąd BiH stwierdził, że w przypadku pogorszenia się stanu zdrowia oskarżonego, który prowadził strajk głodowy, wskutek rozmyślnej odmowy przyjmowania posiłków, do takiego stopnia, że nie może on uczestniczyć w rozprawie, sąd przedstawi oskarżonemu transkrypcje protokołów rozprawy, dbając o to, aby jego prawo do obrony nie poniosło uszczerbku. Podane przez oskarżonego powody odmowy wstępu na salę rozpraw i stawiennictwa na rozprawie głównej nie uzasadniają odroczenia rozprawy. Co więcej, konsekwencje strajku głodowego są w pełni przewidywalne nie tylko dla składu sędziowskiego, ale także dla samego oskarżonego, ponieważ jest rzeczą oczywistą, że w wyniku rozmyślnej odmowy przyjmowania posiłków stan zdrowia głodującego ulegnie pogorszeniu$^{53}$. Takie destrukcyjne działania oskarżonego zatem de facto umożliwiają mu efektywną realizację jego obrony, lecz jako działania dobrowolnie wybrane i wykonywane przez oskarżonego nie mogą doprowadzić do paraliżu postępowania (jego skrajnej nieefektywności). W aspekcie analizy zakresu prawa do obrony warte odnotowania jest także stanowisko dotyczące kwestii składania wyjaśnień przez oskarżonego pod kątem gwarancji prawa do milczenia. Jeśli chodzi o wymagania szczególne dotyczące prawa do zachowania milczenia, zwłaszcza jego aspektów temporalnych i ratione materiae, idąc za wykładnią ETPC$^{54}$, Sąd BiH wyjaśnił, --- $^{52}$ Orzeczenie Sądu BiH, sygn. X-KR-05/70 z dnia 4 lipca 2006 r. Podobną argumentację przedstawił MTKR w sprawie przeciwko Jean-Bosco Barayagwizie (ICTR–97–19–T). $^{53}$ Orzeczenie Sądu BiH, sygn. X-KR-06/202 z dnia 17 września 2007 r. $^{54}$ W sprawie Luca przeciwko Włochom ETPC stwierdził, że wcześniejsze oświadczenie może w istotnym stopniu służyć jako podstawa do wydania wyroku skazującego i stanowi dowód dla oskarżyciela objęty gwarancjami przewidzianymi w art. 6 Konwencji. Jeżeli że w przypadku, gdy oskarżony wykonuje przysługujące mu prawo do milczenia na rozprawie głównej, dopuszczalne jest wykorzystanie protokołów z przesłuchania oskarżonego sporządzonych na etapie postępowania przygotowawczego, które substytuują jego ustne oświadczenie przed sądem. W takiej sytuacji sąd może ustalić stan faktyczny do celów orzeczenia na podstawie wyjaśnień oskarżonego, uzyskanych zgodnie z prawem w toku postępowania przygotowawczego. Niemniej jednak, spełniony musi być jeden warunek, mianowicie oskarżony musi być obecny na sali rozpraw i musi mieć możliwość złożenia dodatkowych wyjaśnień do swoich wcześniejszych wypowiedzi lub też ich odwołania. Taka konfrontacja jest zatem koniecznym warunkiem uznania rzetelności postępowania. Tym samym Sąd BiH potwierdził, że tacitus consensus obejmuje przyjęcie wcześniejszych oświadczeń wiedzy oskarżonego. W rezultacie warunek, zgodnie z którym oskarżony musi mieć możliwość wyjaśnienia lub odwołania swoich wcześniejszych oświadczeń, jest zgodny z przepisem art. 6 EKPC i gwarantuje należyty standard prawa do obrony bez uszczerbku dla efektywności postępowania. W odniesieniu do kluczowego elementu prawa do obrony – realizacji prawa do obrony formalnej – w jednym z orzeczeń odniesiono się do sytuacji, w której obrońca został wyznaczony przez sąd z urzędu wbrew woli oskarżonego, zadając pytanie, czy naruszyło to przepis art. 6 EKPC. Sąd BiH argumentował, że nie doszło do naruszenia art. 6, jeżeli sąd wyznaczył obrońcę, nawet jeśli obrońca został wyznaczony wbrew wyraźnie wyrażonej woli oskarżonego. Wyznanie obrońcy bowiem nastąpiło w imię zapewnienia sprawiedliwości proceduralnej i odpowiedniej obrony. Oprócz naruszeń prawa do rzetelnego procesu sądowego w toku postępowan przed sądami BiH, najbardziej złożone były kwestie związane z postępowaniami dowodowymi. Kontrowersje objęły problematkę dopuszczalności dowodów gromadzonych i przekazywanych przez MTKJ, a także przekazywania spraw do sądów krajowych na mocy Ustawy o przekazywaniu oskarżonemu zapewniono odpowiednią i właściwą możliwość odwołania wyjaśnień, czy to w momencie ich złożenia, czy na etapie późniejszym, ich dopuszczenie jako dowodu nie będzie samo w sobie sprzeczne z przepisem art. 6. 55 Sąd BiH, Orzeczenie sygn. X-KR-05/24, 18 kwietnia 2007 r. 56 Sąd BiH, Orzeczenie sygn. X-KR-05/70, 6 kwietnia 2006 r. postępowan$^{57}$. Dodać można, że ujawnione problemy utorowały drogę do nowelizacji przepisów dotyczących dopuszczalności dowodów przekazywanych do sądów krajowych. Wspomniane przepisy Ustawy o przekazywaniu regulują szczególne rodzaje materiałów dowodowych, takich jak dowody z zeznań świadków, wyjaśnienia oskarżonego, opinie biegłych, ekspertyzy sądowe, dokumenty urzędowe itp. Ustawa o przekazywaniu postępowań dała podstawę „regule nadrzędności”, stanowiąc, że jej przepisy mają charakter lex specialis w odniesieniu do uregulowań krajowych. W przypadkach, w których przepisy Ustawy o przekazywaniu postępowań nie przewidywały warunków szczególnych, zastosowanie miały i przepisy krajowe, przepisy kodeksu postępowania karnego BiH, kodeksu postępowania karnego Republiki Serbskiej i Federacji Bośni i Hercegowiny oraz Dystryktu Brčko. Mimo przyjęcia ogólnej reguły dopuszczalności materiałów dowodowych legalnie zgromadzonych przez MTKJ, przewidziano wyjątek, zgodnie z którym sądy, wydając wyrok skazujący, nie powinny opierać się wyłącznie lub w decydującym stopniu na wcześniejszych zeznaniach świadków, którzy nie zostali przesłuchani na rozprawie. Stąd też ograniczenie to dotyczyło zeznań świadków przesłuchanych przez MTKJ, których zeznania utrwalone w protokołach stanowią materiał dowodowy sprawy przekazanej sądom krajowym. Przepis art. 3 Ustawy o przekazaniu stanowił, że stenogramy zeznań świadków legalnie złożonych przed MTKJ oraz protokoły z przesłuchania świadków przed MTKJ są dopuszczalne w krajowych postępowaniach sądowych, o ile zeznania lub protokoły przesłuchań mają znaczenie z perspektywy okoliczności faktycznych, co do których zachodzą wątpliwości. Jednocześnie sądy mają prawo do niedopuszczenia dowodu w sytuacji, gdy wartość dowodowa depozycji nie równoważy ich prejudycjalnego wymiaru z punktu widzenia przypisania odpowiedzialności karnej oskarżonemu. Przepis ten w żaden sposób nie narusza prawa oskarżonego do żądania stawiennictwa świadków w celu przeprowadzenia konfrontacji. Sąd zobowiązany jest do wydania zarządzenia w sprawie wniosku o konfrontację. Obowiązująca zasada wyłączenia dowodów niedopuszczalnych ze względu na prawo oskarżonego do obrony przewiduje, że wykorzystanie w postępowaniu przed Sądem BiH zeznań obciążających, które oskarżony złożył w charakterze świadka przed --- $^{57}$ Dziennik Urzędowy Bośni i Hercegowiny, nr 61/04, 46/06, 53/06, 76/06. MTKJ jest niedopuszczalne, jako naruszające przywilej wynikający z prawa oskarżonego do milczenia, ujmowanego jako element rzetelnego procesu$^{58}$. Zgodnie z art. 4 Ustawy o przekazywaniu postępowań, uznanie okoliczności faktycznych ustalonych prawnie wiążącymi orzeczeniami MTKJ nie stanowi naruszenia zasady domniemania niewinności, prawa do obrony ani zasady, zgodnie z którą ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu, ponieważ strony mogą kwestionować takie ustalenia faktyczne w toku postępowania, przedstawiając dowody podważające ich wiarygodność. Nie dochodzi zatem do naruszenia zasady domniemania prawdziwości ani zasady niezależności sądów wydających orzeczenia w sprawach karnych. W myśl art. 4, na wniosek strony lub proprio motu, Sąd, po wysłuchaniu stron, może podjąć decyzję o uznaniu za udowodnione okoliczności faktycznych ustalonych prawomocnym orzeczeniem w jakimkolwiek innym postępowaniu przed MTKJ lub o przyjęciu dowodu z dokumentu z postępowania przed MTKJ (takim dowodem z dokumentu jest np. protokół), jeżeli dotyczy on faktów i okoliczności, co do których zachodzą wątpliwości w toczącym się postępowaniu krajowym. Ponadto Sąd może według własnego uznania decydować o przyjęciu ustaleń faktycznych przedstawionych przez oskarżyciela. Przepisy te nie formułują jednak kryteriów, na podstawie których można by takie okoliczności faktyczne uznać za udowodnione. Kryteria takie ustanowił sam MTKJ w sprawach Prokurator przeciwko Vujadinowi Popovićowi i in. (sygn. IT-05-88-T) oraz Prokurator przeciwko Momčilo Krajišnikowi (sygn. IT-00-39-T). MTKJ uznał – w sprawie Prokurator przeciwko Momčilo Krajišnikowi$^{59}$ – że aby ustalenie faktyczne było dopuszczalne w postępowaniu: 1. powinno być wystarczająco dobitne, konkretne i możliwe do zidentyfikowania; 2. powinno być ograniczone do ustaleń faktycznych, bez odwoływania się do oceny prawnej; 3. powinno zostać zweryfikowane w przebiegu postępowania i wskazane w wyroku, od którego nie wniesiono odwołania lub który stał się prawomocny w wyniku postępowania odwoławczego; --- $^{58}$ Sąd BiH, Orzeczenie sygn. X-KR-05/24 z dnia 29 marca 2007 r. $^{59}$ Orzeczenie MTKJ w sprawie ustaleń faktycznych sprawy Momčilo Krajišnik (IT-00-39-T) z dnia 28 lutego 2003 r. lub 4. powinno zostać zweryfikowane w przebiegu postępowania i wskazane w wyroku, od którego wniesiono odwołanie, jednak w takim wypadku musi mieścić się w zakresie kwestii, które nie są przedmiotem sporu w postępowaniu odwoławczym; 5. nie powinno świadczyć o odpowiedzialności karnej oskarżonego; 6. nie powinno być przedmiotem racjonalnego sporu między stronami; 7. nie powinno być oparte na ugodzie z oskarżycielem zawartej we wcześniejszych sprawach; 8. nie powinno naruszać prawa do rzetelnego procesu sądowego i prawa do obrony. Zgodnie z orzeczeniem w sprawie Prokurator przeciwko Vujadinowi Popovićowi i in., ustalenie faktyczne można uwzględnić pod warunkiem, że: 1. okoliczność faktyczna ma pewne znaczenie dla sprawy w toczącym się postępowaniu; 2. ustalenie faktyczne jest wystarczająco dobitne, konkretne i możliwe do zidentyfikowania; 3. ustalenie faktyczne sformułowane przez wnioskodawcę nie może w żadnym istotnym aspekcie odbiegać od sformułowania zawartego w pierwotnym orzeczeniu; 4. ustalenie faktyczne nie jest niejednoznaczne lub wprowadzające w błąd w kontekście wniosku dowodowego strony; 5. okoliczność faktyczna została ustalona w sposób rzetelny; 6. ustalenie faktyczne ta nie zawiera opisów mających zasadniczo charakter prawny; 7. ustalenie faktyczne nie opiera się na ugodzie między stronami zawartej we wcześniejszym postępowaniu; 8. ustalenie faktyczne nie dotyczy zachowania lub stanu psychicznego oskarżonego; 9. okoliczność faktyczna została ustalona w sposób niepodważalny – nie może być przedmiotem odwołania lub zaskarżenia. Kryteria dopuszczalności ustaleń faktycznych ustanowione w ramach spraw Krajišnik i Popović są podobne, choć te określone w sprawie Popović wydają cechować się większą precyzjnością. Jednocześnie więc przyjęto zasadę, że sądy krajowe dokonują samodzielnych ustaleń faktycznych, a tylko pomocniczo wykorzystują ustalenia faktyczne i dowodowy przekazane przez MTKJ. Sądy krajowe są zatem samodzielne jurysdykcyjnie i dokonują swobodnej oceny dowodów. Dowody zgromadzone przez MTKJ mogą być jednak wykorzystywane przy zapewnieniu odpowiedniego poziomu ich wiarygodności i kontradyktoryjnej kontroli. Wnioski Rozważania przedstawione w niniejszym artykule bez wątpienia potwierdzają tezę o wieloaspektowym wpływie MTKJ (a także siostrzanego trybunału MTKR) na ściganie przemocy seksualnej, w tym przemocy ze względu na płeć, przed sądami międzynarodowymi i krajowymi. Wykazano, że nastąpił przełom w działalności trybunałów ad hoc, charakteryzujących się stosunkowo wątłą strukturą organizacyjną i – ze względu na selektywny wymiar ich jurysdykcji – symbolicznym znaczeniem orzeczniczym, zaś analiza orzecznictwa Sądu BiH w oczywisty sposób świadczy o wpływie standardów trybunałów doraźnych na ściganie na szczeblu krajowym. Choćż sam MTKJ jest postrzegany jako sąd raczej nieefektywny, dość powolny i kosztowny, jego kluczowe znaczenie przejawia się w przestrzeni kreowania międzynarodowego prawa karnego, a także w sferze kulturowej w odniesieniu do ścigania zbrodni nacechowanych przemocą seksualną, w tym przemocą ze względu na płeć$^{60}$. Obecnie w czysto naturalny sposób spuściżnę trybunałów doraźnych przejął i kontynuuje Międzynarodowy Trybunał Karny. To właśnie w tym kontekście ściganie atrocity crimes związanych z przemocą seksualną i przemocą ze względu na płeć stało się jednym z kluczowych celów strategicznych prokuratury tego trybunału$^{61}$ – póki co bardziej celem proklamowanym niż efektywnie realizowanym, jako że ogólna liczba wyroków skazujących wydanych przez MTK jest wciąż zbyt niska. Wydaje się, że pierwszy wyrok skazujący za popełnienie zbrodni przemocy seksualnej, a jednocześnie pierwszy wyrok skazujący osobę oskarżoną o odpowiedzialność dowódczą, --- $^{60}$ Zob. raport After ICTY: Accountability, Truth and Justice in Former Yugoslavia, www.birn.eu.com/wp-content/uploads/2018/12/After-the-ICTY-Report-2018.pdf (dostęp: 6.06.2021). $^{61}$ Zob. Policy Paper on SGBV, www.icc-cpi.int/Pages/item.aspx?name=policy-paper-on-sexual-and-gender-based-crimes-05-06-2014 (dostęp: 6.06.2021) na podstawie art. 28 Statutu Rzymskiego, zapadł w sprawie Bemba. Była to również pierwsza sprawa, w której w ramach postępowania dowodowego przed MTK na poparcie zarzutu zgwałcenia wysłuchano zeznań mężczyzn będących ofiarami przemocy seksualnej. W dniu 21 marca 2016 r. III Izba Orzekająca MTK uznała byłego wiceprezydenta Demokratycznej Republiki Konga (DRK) Jeana-Pierre’a Bembę Gombo winnym zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych, w tym gwałtów. Wyrok ten jednak następnie został uchylony w toku postępowania kontrolnego$^{62}$. Za kolejny krok na tej drodze można uznać niedawny, nieprawomocny wyrok skazujący dla Ongwena$^{63}$. Wskazane orzeczenie są obiecującą zapowiedzią rozwoju w zakresie ścigania zbrodni związanych z przemocą seksualną i przemocą ze względu na płeć, by ich zwalczanie było jednak efektywne, konieczne jest podejmowanie dalszych wysiłków i wyzwań. Ze względu na to, że MTK koncentruje się przede wszystkim na ściganiu zbrodni popełnionych przez osoby zajmujące stanowiska kierownicze, to przypisanie im winy za zbrodnie popełniane przez podwładnych (jako wykonawców) pozostaje dużym wyzwaniem. Mimo że warianty taktyki prokuratorskiej są różnorodne, co dotyczy nie tylko sposobu gromadzenia dowodów, ale zwłaszcza formułowania zarzutów (zarzuty zbrodni SGBV mogą być wnoszone albo jako zarzuty jednej z czterech postaci atrocity crimes, albo w formach szczegółowych, np. gwałty i tortury), powodów braku skuteczności ścigania jest wiele. Do kluczowych wśród nich należą z pewnością braki materiału dowodowego i społeczne napiętnowanie ofiar, a także intencjonalne niszczenie śladów. Z tej perspektywy należy postawić postulat globalnego ścigania zbrodni nacechowanych przemocą seksualną i przemocą ze względu na płeć w ramach jurysdykcji uniwersalnej przed sądami krajowymi. Rozważania dotyczące działalność Sądu BiH stanowią doskonały przykład takich działań. --- $^{62}$ MTK, Prokurator przeciwko Jeanowi-Pierre Bemba (ICC-01/05-01/08). $^{63}$ Prokurator przeciwko Dominikowi Ongwenowi (ICC-02/04-01/15). W lutym 2021 roku Izba Orzekająca MTK uznała Dominica Ongwena winnym łącznie 61 zbrodni obejmujących zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne, popełnionych w północnej Ugandzie w okresie od 1 lipca 2002 r. do 31 grudnia 2005 r. W dniu 6 maja 2021 r. został on skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Wyrok nie jest ostateczny i prawomocny. Ochrona ofiar zbrodni międzynarodowych w prawie polskim oraz Statucie Rzymskim – analiza porównawcza Wprowadzenie Potrzeba ochrony osób pokrzywdzonych oraz wynagrodzenia im krzywdy, którą ponieśli w wyniku popełnionej zbrodni międzynarodowej jest problemem niezwykle istotnym. Waga tej tematyki wiąże się przede wszystkim ze specyfiką czynów, które mogą stać się przedmiotem postępowania przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym (MTK), dotyczącego zbrodni objętych jego jurysdykcją, tj. zbrodni ludobójstwa, przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych oraz zbrodni agresji. Wymienione przestępstwa stanowią najpoważniejsze zbrodnie wagi międzynarodowej, a określenie stopnia ich społecznej szkodliwości niejednokrotnie przekracza ludzkie możliwości$^1$. Nie ulega więc wątpliwości, iż rekompenzata odniesionych w związku z nimi krzywd jest priorytetowa i niezbędna$^2$. Warto również podkreślić, iż bardzo często sprawcami zbrodni międzynarodowych są osoby wysoko postawione w hierarchii państwowej, osoby dysponujące władzą oraz znajdujące się w sytuacji znacznie uprzywilejowanej względem osób pokrzywdzonych. Biorąc pod uwagę tę okoliczność, tym bardziej koniecznym jest niedopuszczenie do sytuacji pozostawienia ofiar zbrodni samych sobie i zasygnalizowanie, że mogą one liczyć na odpowiednią pomoc i wsparcie$^3$. Na gruncie polskiego prawa karnego przewidziane są mechanizmy umożliwiające zastosowanie polskiej ustawy karnej do obywatela polskiego lub cudzoziemca, który popełnił zbrodnię międzynarodową oraz nie został --- $^1$ K. Kremens, Mechanizmy ochrony świadków w międzynarodowych procesach karnych, „Prokuratura i Prawo” 2012, nr 6, s. 73–74. $^2$ Ibidem. $^3$ Ibidem. wydany celem pociągnięcia do odpowiedzialności (art. 113 kodeksu karnego)$^4$. Tym samym, zdarzyć się mogą sytuacje, w których ocena odpowiedzialności karnej sprawcy przestępstwa międzynarodowego będzie spoczywać na polskich sądach, stosujących polskie normy materialne oraz proceduralne$^5$. Niewątpliwie więc uwagi poczynione we wcześniejszej części niniejszego opracowania, odnoszące się do potrzeby ochrony osób pokrzywdzonych taką zbrodnią oraz potencjalnych płaszczyzn tej ochrony, pozostają w pełni aktualne. Podstawy normatywne dla takiej ochrony znajdują się w polskich przepisach proceduralnych, przede wszystkim w kodeksie postępowania karnego$^6$. Trywialną, acz wymagającą podkreślenia kwestią, jest fakt, iż normy Statutu Rzymskiego$^7$ oraz kodeksu postępowania karnego nie są identyczne. W mojej ocenie standard podczas prowadzenia postępowania w sprawie o zbrodnię międzynarodową przed polskimi sądami karnymi powinien oscylować na tym samym poziomie, co standard zapewniony przez normy prawa międzynarodowego. Postulat ten formuluje w oparciu o założenie, że rozszerzenie przez ustawodawcę polskiego jurysdykcji krajowych sądów karnych na sprawy o przestępstwa ze Statutu Rzymskiego$^8$ nie powinno przynosić w rezultacie umniejszenia uprawnień ofiar tych zbrodni. Tym samym, celowe wydaje się omówienie przepisów prawa krajowego i norm Statutu Rzymskiego, w zakresie obejmującym ochronę osób pokrzywdzonych przestępstwem, a także ocena, czy i co do których kwestii poszczególne systemy ochrony pozostają niewystarczające i powinny zostać uzupełnione. Wyróżnia się kilka płaszczyzn, na których osoby pokrzywdzone zbrodnią międzynarodową mogą poszukiwać zadośćuczynienia swoich krzywd. --- $^4$ Każdorazowo posługując się terminem Kodeks karny, autorka ma na myśli Ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2020, poz. 1444 ze zm.). $^5$ J. Raglewski, [w:] W. Wróbel, A. Zoll (red.), Kodeks karny. Część ogólna, t. 1, cz. 2, Komentarz do art. 53–116, wyd. 5, Warszawa 2016, art. 113 dostępny pod adresem: www.sip.lex.pl/#/commentary/587713015/510455/wrobel-wlodzimierz-red-zoll-andrzej-red-kodeks-karny-czesc-ogolna-tom-i-czesc-ii-komentarz-do-art…?cm=URELATIONS (dostęp: 10.07.2021). $^6$ Każdorazowo posługując się terminem Kodeks postępowania karnego, autorka ma na myśli Ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz.U. z 2021, poz. 534 ze zm.). $^7$ Każdorazowo posługując się terminem Statut Rzymski, autorka ma na myśli Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego sporządzony w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r. (Dz.U. z 2003, Nr 78, poz. 708 ze zm.). $^8$ J. Raglewski, [w:] Kodeks karny…, (dostęp: 10.07.2021). W pierwszej kolejności należy tu wskazać satysfakcję czerpaną z samego pociągnięcia sprawcy przestępstwa do odpowiedzialności, co zapewnia się przez komplet mechanizmów proceduralnych, na podstawie których funkcjonuje zarówno Międzynarodowy Trybunał Karny (dalej: Trybunał), jak i polskie sądy karne$^9$. Niezwykle istotną jest również ochrona pokrzywdzonych podczas prowadzenia postępowania, zwłaszcza jeżeli są oni jednocześnie świadkami składającymi zeznania. Ofiary przestępstw powinny również otrzymywać odpowiednią rekompensatę za poniesioną krzywdę w formie zadośćuczynienia materialnego$^{10}$. 1. Definicja ofiary Przed przejściem do ustalenia podstaw normatywnych dla poszczególnych sfer ochrony, jak również ich omówienia, warto zwrócić uwagę na to, w jaki sposób definiuje się pojęcie „ofiary” na potrzeby Statutu Rzymskiego, jak również polskiego kodeksu postępowania karnego. Celem odtworzenia takiej definicji legalnej, warto cofnąć się w czasie do roku 1985, kiedy to Rezolucją 40/34 Zgromadzenie Ogólne ONZ uchwaliło Deklarację dotyczącą podstawowych zasad sprawiedliwości dla ofiar przestępstw i nadużycia władzy (dalej: Deklaracja)$^{11}$. Zgodnie z literą a) pkt. 1 Deklaracji za ofiarę należy uznać: --- $^9$ J. Ohlin, The Right to Punishment for International Crimes, [w:] F. Jeßberger & J. Geneuss (red.), Why Punish Perpetrators of Mass Atrocities? Purposes of Punishment in International Criminal Law, Cambridge 2018, s. 20–22, podobnie: A. Jaskulska, Międzynarodowe sądy karne a poprawa ochrony praw człowieka we współczesnych stosunkach międzynarodowych, „Refleksje” 2018, nr 18, s. 130–131. $^{10}$ Angielska wersja językowa Statutu Rzymskiego wykorzystuje pojęcie reparations, przez co część polskich autorów posługuje się słowem „reparacje” na określenie środków naprawienia szkody i zadośćuczynienia za krzywdę ofiar zbrodni międzynarodowych, tym słowem będzie się posługiwać również autorka w dalszej części niniejszego artykułu. Por. art. 75 ust. 1 zd. 1 angielskiej wersji językowej Statutu Rzymskiego: „The Court shall establish principles relating to reparations to, or in respect of, victims, including restitution, compensation and rehabilitation”; P. Hofmański, H. Kuczyńska, Międzynarodowe prawo karne, Warszawa 2020, s. 259. $^{11}$ Omawiana Deklaracja, jakkolwiek nie ma charakteru wiążącego, stanowi inspirację dla tworzenia i interpretacji aktów prawa międzynarodowego nawiązujących do sytuacji ofiar zbrodni międzynarodowych. W literaturze pojawia się w odniesieniu do niej określenie osobę, która indywidualnie lub wspólnie z innymi osobami poniosła szkodę, włączając w to uszczerbek fizyczny lub psychiczny, dolegliwość emocjonalną, stratę materialną lub znaczące naruszenie jej podstawowych praw w rezultacie działań lub zaniechań stanowiących naruszenie przepisów prawa karnego, będących w mocy na terenie państw członkowskich, włącznie z przepisami zakazującymi kryminalnego nadużycia władzy\textsuperscript{12}. W pozostałych punktach lit. a) dokonano uszczegółowienia tej definicji, wskazując, iż uznanie danej osoby za ofiarę pozostaje niezależnym względem toczącego się postępowania karnego i jego potencjalnego wyniku, jak również, iż termin „ofiara” odnosić się może także do rodziny ofiary bezpośredniej bądź też osób pozostających na jej utrzymaniu, a także osób angażujących się w pomoc bezpośredniej ofierze. Ponadto zastosowanie Deklaracji, a więc także analiza pojęcia „ofiary” powinna być wolna od wszelkiego rodzaju dyskryminacji, wynikającej z kryteriów jakiegokolwiek typu. Należy więc stwierdzić, iż definicja ofiary stworzona na rzecz regulacji ONZ jest dość szeroką definicją, w zakresie której będą się mieścić osoby o zróżnicowanej sytuacji faktycznej oraz prawnej, jak również te, które w wyniku przestępstwa poniosły szkodę lub krzywdę w wymiarze pośrednim\textsuperscript{13}. Jakkolwiek definicje zawarte w Deklaracji nie mają charakteru wiążącego, niewątpliwie stanowią one cenną wskazówkę interpretacyjną do analizy rozwiązań przyjętych już bezpośrednio na potrzeby działalności Międzynarodowego Trybunału Karnego. Definicja „ofiary” została również zawarta w Regułach Procesowych i Dowodowych MTK (dalej: RPD)\textsuperscript{14}. Zgodnie z treścią Reguły 85 za ofiarę należy uznać każdą osobę fizyczną, która poniosła szkodę lub krzywdę \textit{Magna Carta dla ofiar}, tak chociażby: M. Bachrach, \textit{The Protection and Rights of Victims under International Criminal Law}, „The International Lawyer” 2000, vol. 34, nr 1, s. 9. \textsuperscript{12} Deklaracja podstawowych zasad wymiaru sprawiedliwości odnoszących się do ofiar przestępstw i nadużyć władzy. Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ 40/34 z dnia 29 listopada 1985 r. \textsuperscript{13} M. Bachrach, \textit{op. cit.}, s. 9–10. \textsuperscript{14} Reguły Procesowe i Dowodowe MTK są zaliczane do źródeł prawa karnego międzynarodowego jako akt niższego rzędu względem Statutu Rzymskiego i uzupełniające treść Statutu o uregulowania, bez których stosowanie go byłoby niemożliwe, a przynajmniej znacznie utrudnione. W ten sposób: P. Hofmański, H. Kuczyńska, \textit{op. cit.}, s. 43. Każdorazowo używając terminu Reguły Procesowe i Dowodowe, autorka ma na myśli dokument Międzynarodowego w rezultacie popełnienia jakiegokolwiek z przestępstw podlegających jurysdykcji Trybunału. Ponadto w określonych sytuacjach$^{15}$ status ofiary może przysługiwać również organizacjom i instytucjom$^{16}$. Polski kodeks postępowania karnego nie posługuje się terminem „ofiara”, w jego miejsce wprowadzono termin „pokrzywdzony”. Uznając te pojęcia za równoważne$^{17}$, celem odnalezienia, zbliżonej do przytaczanej wcześniej, definicji, sięgnąć należy do art. 49 § 1 kodeksu postępowania karnego, zgodnie z którym „pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo”. Cytowany przepis nie odnosi się wprost do sytuacji osób najbliższych bezpośredniego pokrzywdzonego, jednakże w dalszej części ustawy, a dokładnie w art. 52 § 1 odnaleźć można informację, iż osoby najbliższe oraz pozostające na utrzymaniu pokrzywdzonego mogą wykonywać jego uprawnienia w przypadku jego śmierci. Porównując ze sobą opisane powyżej definicje, zawarte w Deklaracji, RPD oraz kodeksie postępowania karnego, warto zwrócić uwagę, iż nie są one tożsame, chociaż odnoszą się do tej samej problematyki. Szeroką definicję zaproponowało Zgromadzenie Ogólne ONZ, uzależniając uznanie osoby za ofiarę od faktycznego zaistnienia szkody bądź też krzywdy, podobnie przyjęto na gruncie RPD$^{18}$. Polski ustawodawca natomiast łączy status pokrzywdzonego z naruszeniem dobra prawnego. Warto też podkreślić, iż w odróżnieniu od Deklaracji, na gruncie polskiego ustawodawstwa nie uznaje się za pokrzywdzonych osób najbliższych bezpośredniej ofiary, przyznając im jedynie --- Trybunału Karnego Rules of Procedure and Evidence, dostępny na stronie: www.icc-cpi.int/Publications/Rules-of-Procedure-and-Evidence.pdf (dostęp: 10.07.2021). $^{15}$ Zgodnie z Reguła 85, lit. b) status ofiary może przysługiwać organizacjom i instytucjom, które poniosły bezpośredni uszczerbek w ich mieniu, jeżeli jest ono przeznaczone dla celów religijnych, edukacyjnych, artystycznych, naukowych lub charytatywnych oraz jeżeli uszczerbek dotyczy pomników historycznych, szpitali albo innych miejsc lub przedmiotów przeznaczonych dla celów humanitarnych. $^{16}$ C. Schwöbel-Patel, The ‘ideal’ victim of international criminal law, „European Journal of International Law” 2018, vol. 29, nr 3, s. 719. $^{17}$ Uznanie wskazanych pojęć za równoważne jest uzasadnione, biorąc pod uwagę fakt, iż polska wersja językowa Statutu Rzymskiego posługuje się słowem „pokrzywdzony” jako tłumaczeniem anglojęzycznego victim, również w literaturze z zakresu międzynarodowego prawa karnego można spotkać się z zamiennym posługiwaniem się słowami „pokrzywdzony” oraz „ofiara”. Por. P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 259. $^{18}$ M. Bachrach, op. cit., s. 9–10; C. Schwöbel-Patel, op. cit., s. 719. uprawnienia proceduralne w przypadku śmierci samego pokrzywdzonego. Uzasadnionym wydaje się więc wniosek, iż standard ochrony wynikający z norm regulujących działalność MTK, oparty o definicję „ofiary” pochodzącą z RPD, będzie obejmował szerszy katalog podmiotów, aniżeli standard zapewniany na podstawie polskiej procedury karnej, co wynika z opisanych powyżej subtelnych, acz zauważalnych różnic definicyjnych. 2. Potrzeba ochrony ofiar W dalszej kolejności warto wskazać, z jakich względów zagadnienie ochrony ofiar przestępstw jest istotne z perspektywy obu omawianych porządków prawnych. Potrzebę zwrócenia uwagi na ofiary zbrodni międzynarodowych podkreślano jeszcze zanim doszło do utworzenia Międzynarodowego Trybunału Karnego$^{19}$. Warto przytoczyć w tym miejscu ponownie Deklarację. Wska- zano w niej między innymi na konieczność traktowania ofiar ze współczu- ciem i poszanowaniem ich godności, jak również zapewnienia im dostępu do mechanizmów wymiaru sprawiedliwości. Wyrażono również potrzebę ustanowienia odpowiednich ram prawnych, umożliwiających ofiarom docho- dzenia swoich praw, a także udzielania im stosownych informacji na ten temat. Już sama Deklaracja odnosi się wprost do obowiązku wynagrodze- nia przez sprawców krzywd poniesionych przez ofiary popełnionych prze- stępstw$^{20}$. Przytoczony obowiązek, zgodnie z Deklaracją, obejmuje zarówno naprawienie szkody, jak i wyrównanie poniesionych strat. Podobnie w art. 75 Statutu Rzymskiego podkreślono, iż reparacje obejmują swoim zakresem „naprawienie szkody […] włącznie z przywróceniem stanu poprzedniego, odszkodowaniem i zadośćuczynieniem”. Interesującym z punktu widzenia tematyki międzynarodowego postępowania karnego jest zwrócenie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ uwagi zarówno na konieczność naprawienia --- $^{19}$ K. Kremens, op. cit., s. 74–75; C. Fernández de Casadevante Romani, International law of victims, „Max Planck Yearbook of United Nations Law” 2010, vol. 14, s. 221–222; P. Vega-González, The role of victims in International Criminal Court proceedings: their rights and the first rulings of the Court, „Sur – International Journal on Human Rights” 2006, nr 5, s. 19. $^{20}$ M. Bachrach, op. cit., s. 9–10. indywidualnych szkód wobec osób pokrzywdzonych i ich rodzin, jak również szkód kolektywnych, polegających na znaczącym uszkodzeniu środowiska. Na gruncie Statutu Rzymskiego decyzja co do charakteru i rodzaju reparacji należy do Trybunału, który dostosowuje je do okoliczności konkretnej sprawy. Słusznie zwraca się uwagę, iż ze względu na charakter zbrodni podlegających jurysdykcji Trybunału, zasadniczo orzeka się o reparacjach kolektywnych. Jest to uzasadnione faktem, iż niejednokrotnie, ze względu na ilość ofiar, niemożliwa jest ich pełna identyfikacja, a co za tym idzie – orzeczenie względem każdej z ofiar reparacji indywidualnych$^{21}$. W orzecznictwie Trybunału pojawiają się również tendencje do orzekania zarówno w reparacjach indywidualnych w wymiarze symbolicznym, jak i kolektywnych$^{22}$. Wskutek uchwalenia opisanej powyżej Deklaracji, jeszcze przed powołaniem trybunałów karnych ad hoc dla byłej Jugosławii (1993)$^{23}$ oraz Rwandy (1994)$^{24}$, regulujące ich działalność akty prawne sygnalizowały potrzebę zapewnienia środków ochronnych ofiarom oraz świadkom$^{25}$. Okoliczności te zostały dodatkowo uwypuklone w Statucie Rzymskim$^{26}$. W jednym z motywów preambuły niniejszego aktu zasygnalizowano ten problem, wskazując, iż państwa-strony oddają pamięć „milionom dzieci, kobiet i mężczyzn, które padły ofiarami okrucieństw, które głęboko poruszyły sumienie ludzkości”. Bardzo podobne sformułowanie można odnaleźć we wstępie wspominanej już Deklaracji z 1985 r. Potrzeba ochrony ofiar zbrodni międzynarodowych znalazła również swoje odzwierciedlenie w obowiązkach nakładanych na poszczególne organy postępowania: Prokuratora (art. 54 ust. 1 lit. b), Izbę Przygotowawczą (art. 57 ust. 3 lit. c) oraz Izbę Orzeczniczą (art. 64 ust. 2). --- $^{21}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 261–263. $^{22}$ Por. np. sprawa Katanga, gdzie Trybunał zdecydował o zasądzeniu reparacji indywidualnych w symbolicznej (jak sam określił) kwocie 250 USD na osobę oraz reparacjach kolektywnych dla całej pokrzywdzonej społeczności: Ordonnance de réparation en vertu de l'article 75 du Statut, ICC-01/04-01/07-3728, Case The Prosecutor v. Germain Katanga. $^{23}$ Rezolucja nr 827 przyjęta przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 25 maja 1993 r. $^{24}$ Rezolucja nr 955 przyjęta przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 8 listopada 1994 r. $^{25}$ E. Bieńkowska, Ofiary w postępowaniu przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym, [w:] P. Hofmański, C. Kulesza (red.), System Prawa Karnego Procesowego, t. 6, Strony i inni uczestnicy postępowania, Warszawa 2016; P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 259–260. $^{26}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 260. Organy te mają obowiązek chronić osoby pokrzywdzone, uwzględniać ich interesy przy przeprowadzaniu czynności, jak również zwracać uwagę na ich cechy szczególne (przede wszystkim wiek i płeć, co ma znaczenie dla oceny czynów noszących znamiona przestępczości seksualnej oraz przestępczości wobec dzieci) przy podejmowaniu decyzji$^{27}$. Na gruncie Statutu Rzymskiego powołano również specjalną jednostkę organizacyjną działającą przy Sekretariacie MTK – Biuro ds. Pokrzywdzonych i Świadków, którego pracownicy zajmują się doradztwem i świadczeniem pomocy osobom pokrzywdzonym. Utworzenie Biura wydawało się szczególnie celowe, biorąc pod uwagę ilość osób dotkniętych popełnionymi zbrodniami międzynarodowymi. Niemożliwym byłoby dopuszczenie ich wszystkich do udziału w postępowaniu karnym indywidualnie i do reprezentowania swoich interesów, stąd konieczne było powołanie ciała, które zatrudniając osoby odpowiednio kompetentne i doświadczone, zajmie się kompleksową pomocą prawną świadzoną ofiarom zbrodni oraz świadkom postępowania$^{28}$. W odniesieniu do polskiego porządku prawnego inspiracji dla stworzenia odpowiednich gwarancji ochronnych dla ofiar przestępstw należy poszukiwać już na gruncie podstawowych funkcji prawa oraz procesu karnego. Wyróżnia się tzw. funkcję ochronną, polegającą na konieczności zapewnienia, w drodze stosowania prawa karnego, ochrony dla dóbr prawnych (wartości) uznawanych przez społeczeństwo za istotne$^{29}$. Jak zostało już wskazane we wcześniej szej części opracowania, w polskim systemie prawnym status pokrzywdzonego połączony jest ściśle z kategorią dobra prawnego oraz jego naruszenia albo zagrożenia. Niewątpliwie więc potrzeba ochrony osób, których dobra prawne zostały naruszone, wiąże się z ochronną funkcją prawa karnego. Ponadto wskazuje się również na funkcję kompensacyjną prawa karnego, polegającą na konieczności zapewnienia ofiarom przestępstw stosownego zadośćuczynienia za doświadczoną w rezultacie przestępstwa szkodę oraz krzywdę$^{30}$. Warto również wskazać, iż prowadzenie postępowania karnego również ma swoje cele, przy czym jednym z nich jest osiągnięcie tzw. sprawiedliwości proceduralnej. W uproszczeniu stan sprawiedliwości proceduralnej należy --- $^{27}$ Ibidem, s. 176–177. $^{28}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 177. $^{29}$ W. Wróbel, A. Zoll, Polskie prawo karne, Kraków 2014, s. 39–40. $^{30}$ Ibidem. uznać za osiągnięty w momencie, gdy wszyscy uczestnicy procesu karnego podzielają poczucie, iż właśnie doświadczyli uczciwego, sprawiedliwego i rzetelnego procesu$^{31}$. Jakkolwiek najczęściej odnosi się tę uwagę do sytuacji osób oskarżonych o popełnienie przestępstwa, którym zapewnić należy odpowiednie gwarancje proceduralne, niewątpliwie zasada sprawiedliwości proceduralnej ma również związek z sytuacją osób pokrzywdzonych. Na gruncie polskiej procedury karnej pokrzywdzony z mocy prawa pozostaje stroną postępowania karnego przygotowawczego, a na etapie postępowania sądowego może nadal uczestniczyć w nim jako oskarżyciel posilkowy. Niezwykle często pokrzywdzony jest równocześnie świadkiem w tocącym się procesie$^{32}$. Statut Rzymski (art. 68) oraz powiązane z nim RPD (Reguły 89–91) również wprowadzają stosowne mechanizmy, umożliwiające ofiarom uczestniczenie w postępowaniu. W szczególności ofiary mają możliwość przedstawienia swoich spostrzeżeń, obserwowania czynności procesowych oraz wyznaczenia profesjonalnego pełnomocnika, który będzie je reprezentował. Taka możliwość nie jest jednakże zapewniana z urzędu, konieczne jest zgłoszenie odpowiedniego wniosku, podlegającego ocenie Trybunału. Osoby pokrzywdzone mogą uczestniczyć w czynnościach procesowych w toku całego postępowania, nie są jednakże jego stroną$^{33}$. Nie ulega więc wątpliwości, iż osoby pokrzywdzone, jako uczestnicy postępowania karnego, również powinny być objęte ochroną, pozwalającą im na wykształcenie poczucia sprawiedliwego procesu. Warto zwrócić uwagę na powstający na tym gruncie swoisty konflikt interesów, wymagający szczególnej ostrożności organów procesowych$^{34}$. Ważeniu podlegają wtedy interesy oskarżonego oraz interesy pokrzywdzonego w doświadczeniu sprawiedliwego procesu, co niejednokrotnie będzie się wiązało z potrzebą ograniczenia zakresu gwarancji jednej z tych stron na rzecz drugiej. Jest to podstawowe zagadnienie problemowe, chociażby na gruncie oceny dopuszczalności stosowania instytucji tzw. świadka anonimowego. --- $^{31}$ S. Waltoś, P. Hofmański, Proces karny. Zarys systemu, Warszawa 2020, s. 25–26. $^{32}$ Ibidem, s. 190. $^{33}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 176–178. $^{34}$ A. Balta, M. Bax, R. Letschert, “Trial and (potential) error: conflicting visions on reparations within the ICC system”, „International Criminal Justice Review” 2019, vol. 29(3), s. 222–225. 3. Ochrona ofiar w toku postępowania karnego Przechodząc do omówienia porównywanych regulacji w zakresie standardu ochrony ofiar przestępstwa międzynarodowego, swoje rozważania rozpoczynam od okresu podczas trwania postępowania karnego. Jak zostało już wskazane na gruncie niniejszego artykułu, niejednokrotnie ofiary będą również świadkami w postępowaniu karnym, a uczestnictwo w czynnościach procesowych wiązać się będzie dla nich z dużym stresem oraz ryzykiem wtórnej wiktymizacji$^{35}$. Biorąc pod uwagę poziom społecznej szkodliwości czynów uznawanych za zbrodnie międzynarodowe, wskazane ryzyko jest niewątpliwie bardzo istotne. Art. 68 ust. 1 Statutu Rzymskiego zobowiązuje Trybunał oraz Prokuratora w postępowaniu przygotowawczym do podejmowania stosownych środków celem zapewnienia bezpieczeństwa, dobrostanu fizycznego, godności i prywatności świadków. Stosując te środki, należy brać pod uwagę wszystkie istotne elementy stanu faktycznego oraz tyczące się właściwości osobistych osób chronionych. W Statucie Rzymskim położono tu przede wszystkim nacisk na wrażliwość w przypadku ofiar przestępstw seksualnych, jednakże ochrona ta nie jest ograniczona wyłącznie do tego typu przestępstw$^{36}$. Jednocześnie, podkreślona została konieczność brania pod uwagę praw osoby oskarżonej do sprawiedliwego procesu, co pozostaje wyrazem wspominanego już przeze mnie konfliktu interesów w procesie karnym. W dalszej części art. 68 wymienione zostały przykładowe środki, które mogą być podejmowane przez organy procesowe, takie jak chociażby: przeprowadzenie części postępowania in camera, umożliwienie pokrzywdzonym przedstawienia swoich zapatrywań na toczącą się sprawę czy ograniczenie dostępu do dowodów zawierających informacje, których ujawnienie mogłoby stanowić zagrożenie bezpieczeństwa świadka lub jego rodziny$^{37}$. W odniesieniu do ograniczenia jawności poszczególnych czynności podejmowanych w toku procesu ponownie położono większy nacisk na ochronę ofiar przestępstw o podłożu seksualnym, co ze względu na konieczność szczegółowej analizy przez sąd --- $^{35}$ K. Kremens, op. cit., s. 75. $^{36}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 176. $^{37}$ Ibidem, s. 177. szczegółów stanu faktycznego, w którym doszło do głębokiej interwencji w sferę intymności ofiar, pozostaje oczywiście, jak najbardziej, uzasadnione. Uszczegółowienie normy z art. 68 Statutu Rzymskiego odnaleźć można w RPD – chociażby w Regule 87 i 88. Reguła 87 (1) dostarcza bardziej precyzyjnych informacji, w jaki sposób, oprócz własnej inicjatywy Trybunału, może dojść do zastosowania środków ochronnych. Zgodnie z Regułą 87 (1) środki takie mogą zostać zastosowane w rezultacie wniosku złożonego przez Prokuratora, stronę obrony, a także na podstawie prośby samej ofiary czy też jej pełnomocnika. Warto podkreślić, iż na gruncie RPD można odnaleźć wyraz uwzględnienia podmiotowości ofiary, co wynika z przyjętej szeroko w prawie międzynarodowym zasady godności ludzkiej, a co za tym idzie – również godności uczestników procesów karnych$^{38}$. Mam tu na myśli nałożenie na Izbę obowiązku wzięcia pod uwagę opinii osoby, wobec której mają być zastosowane konkretne środki ochronne, tym samym zapobiegając stosowaniu ich wbrew woli samej osoby potencjalnie chronionej$^{39}$. Podkreślenia wymaga również fakt, do zastosowania ochrony z własnej inicjatywy przez Izbę konieczne jest przeprowadzenie konsultacji z Biurem ds. Osób Pokrzywdzonych i Świadków, co również zasługuje na pozytywną ocenę, biorąc pod uwagę, iż to właśnie Biuro posiada najbogatszy zasób wiedzy na temat samych ofiar oraz ich potrzeb. Na gruncie Reguły 87 (3) uszczegółowiono również możliwości ograniczenia jawności rozpraw oraz poszczególnych czynności procesowych przeprowadzanych przez Izbę, wskazując, na czym takie ograniczenia mogłyby polegać. Oprócz wspomnianej już możliwości przeprowadzenia części postępowania lub czynności \textit{in camera}, wskazano również możliwość ograniczenia dostępu prasy i innych mediów do zeznań świadka, wymazanie tożsamości osoby chronionej z publicznych rejestrów rozprawy, zakaz ujawniania tożsamości chronionej osoby osobom nieuprawnionym, nadanie osobie chronionej pseudonimu czy też przeprowadzanie przesłuchania za pomocą środków komunikacji elektronicznej$^{40}$. Reguła 88 uzupełnia dodatkowo art. 68 Statutu Rzymskiego w zakresie możliwości ograniczenia możliwości dostępu do poszczególnych dowodów, $^{38}$ M.M. Giannini, \textit{The procreative power of dignity's evolution in the victims' movement}, „Drexel Law Review” 9(43), s. 44. $^{39}$ K. Kremens, \textit{op. cit.}, s. 94. $^{40}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, \textit{op. cit.}, s. 177. zawierających informacje na temat ofiary lub świadka, których ujawnienie mogłoby narazić te osoby na niebezpieczeństwo. Zgodnie z Regułą 88 (1) Izba może podjąć stosowne, specjalne środki ochronne względem ofiary, które mogą w szczególności polegać na udogodnieniu zeznawania dla strumatyzowanej ofiary lub świadka, dziecka, osoby starszej lub ofiary przemocy seksualnej. Interpretując treść Reguły 88 w związku z treścią art. 68 Statutu Rzymskiego, a przede wszystkim ust. 5 należałoby postawić pytanie, czy ewentualnie możliwe byłoby zastosowanie w procesie przed MTK instytucji świadka anonimowego jako szczególnej formy ochrony ofiary$^{41}$. Statut Rzymski oraz RPD pozostawiają margines swobody przy wybieraniu środków ochronnych przez Trybunał, nie wyliczając enumeratywnie tych środków ani też nie określając jednoznacznie przesłanek ich zastosowania. Taki kształt norm prawnych wskazuje tylko na możliwość zastosowania instytucji świadka anonimowego, co każdorazowo stanowi dość duże ryzyko naruszenia gwarancji procesowych oskarżonego w procesie karnym, a przede wszystkim jego prawa do obrony$^{42}$. Przypomnieć należy jednakże, że zgodnie z przytoczanymi już wielokrotnie ust. 1 oraz 5 art. 68 Statutu Rzymskiego, stosowanie środków ochronnych przez Trybunał nie może naruszać praw oskarżonego. W dalszej kolejności należy poddać analizie uregulowania polskiej procedury karnej, które wprowadzają zbliżone do tych dostępnych na gruncie Statutu Rzymskiego możliwości ochrony ofiar w toku procesu karnego. Kilkakrotnie we wcześniejszej części niniejszego artykułu wspomniałam o możliwości wprowadzenia ograniczenia w jawności procedowania MTK czy też poszczególnych czynności, podejmowanych w toku procesu. Również polski kodeks postępowania karnego, a dokładniej art. 360, przewiduje możliwość wyłączenia jawności rozprawy przez sąd w części oraz w całości. Art. 360 § 1 wskazuje, w jakich sytuacjach zastosowanie takiego środka ochronnego jest dopuszczalne. Na podstawie art. 360 § 1 pkt 1 lit. c) kodeksu postępowania karnego sąd może zdecydować o wyłączeniu bądź ograniczeniu jawności w przypadku, gdy jawność postępowania mogłaby naruszyć ważny interes prywatny. Wydaje się, że interes pokrzywdzonego zbrodnią międzynarodową, który odczuwa zagrożenie związane z dostępnością szczegółów stanu --- $^{41}$ K. Kremens, op. cit., s. 95. $^{42}$ Negatywnie do tej propozycji odnosi się K. Kremens w idem, op. cit., s. 95. faktycznego dla szerszego grona osób niż uczestnicy procesu bądź też narażony jest na wtórną wiktymizację, w wyłączeniu jawności rozprawy mógłby prowadzić do uzasadnionego zastosowania normy z art. 360 § 1 pkt 1 lit. c) kodeksu postępowania karnego$^{43}$. Przeszkodą mógłby się stać natomiast dopuszczalny na podstawie art. 360 § 2 kodeksu postępowania karnego sprzeciw prokuratora względem wyłączenia albo ograniczenia jawności, który to sprzeciw powoduje bezskuteczność decyzji sądu w tym przedmiocie, bez konsultacji z osobą, w ochronie której taki środek został podjęty. Warto również nadmienić, iż na gruncie art. 184 kodeksu postępowania karnego możliwe jest zastosowanie w postępowaniu przed polskimi sądami karnymi instytucji świadka anonimowego. Na przeszkodzie objęcia ofiar tego rodzaju ochroną stoi ugruntowane orzecznictwo polskiego Sądu Najwyższego co do niedopuszczalności wykorzystywania mechanizmu świadka incognito wobec osoby pokrzywdzonej, ze względu na fakt, iż nie da się utajnić tożsamości pokrzywdzonego przed sprawcą przestępstwa$^{44}$. Uwzględniając jednakże charakterystykę czynów realizujących znamiona zbrodni międzynarodowych, należy zastanowić się, czy argumentacja Sądu Najwyższego pozostaje w tym zakresie aktualna. We wcześniejszej części niniejszego artykułu zostało już wspomniane, iż sprawy zbrodni międzynarodowych charakteryzuje duża liczba ofiar. Zidentyfikowanie ich przez sprawcę na podstawie zeznań może być więc o wiele trudniejsze niż w sprawach, w których mamy do czynienia z jedną albo kilkoma osobami pokrzywdzonymi. W świetle tego, argumentacja Sądu Najwyższego, podnosząca bezcelowość stosowania instytucji świadka anonimowego wobec osób pokrzywdzonych, nie zawsze będzie w pełni trafna i będzie zależała od okoliczności konkretnej sprawy. Normy wynikające ze Statutu Rzymskiego oraz RPD opierają możliwość zastosowania szczególnego --- $^{43}$ Por. D. Świecki, B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego, t. 1, Komentarz aktualizowany, art. 360, LEX/el. 2021., dostępny pod adresem: www.sip.lex.pl/#/commentary/587748685/661563/swiecki-dariusz-red-kodeks-postepowania-karnego-tom-i-komentarz-aktualizowany?cm=URELATIONS (dostęp: 10.07.2021), „Wskażana w § 1 pkt 1 lit. d) przesłanka w postaci ważnego interesu prywatnego odnosi się do sfery życia intymnego lub sfery prywatności, które mogą być ujawnione w toku rozprawy, a które wymagają ochrony jako dobra osobiste człowieka”. $^{44}$ Uchwała Sądu Najwyższego z 20 stycznia 1999 r., I KZP 21/98, OSNKW 1999/1–2, poz. 3. W doktrynie mówi się de facto o niedopuszczalności objęcia osoby pokrzywdzonej podmiotowym zakresem zastosowania instytucji świadka anonimowego; D. Świecki, B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, op. cit., art. 184 (dostęp: 10.07.2021). środka ochrony od decyzji organu procesowego, osadzonej w warunkach indywidualnej sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe kwestie, system ochrony na gruncie norm proceduralnych dla MTK jawi się jako adekwatniejszy, otwarty na potrzeby wynikające z konkretnych stanów faktycznych. Warto jednakże przypomnieć, iż podejmowanie szczególnych środków ochronnych względem ofiar nie może naruszać uprawnień gwarancyjnych oskarżonego, co również powinno znaleźć odzwierciedlenie w procesie decyzyjnym organów procesowych$^{45}$. 3. Naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem i zadośćuczynienie za krzywdę Przechodząc do szczegółowego omówienia systemu reparacyjnego na gruncie Statutu Rzymskiego, należy wskazać, iż zasady naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonym zostały uregulowane w art. 75 Statutu Rzymskiego. Wskazany przepis w pierwszej kolejności wyznacza Trybunał jako podmiot właściwy do określenia zasad naprawienia szkody. Obowiązek naprawienia szkody obejmuje przede wszystkim przywrócenie stanu poprzedniego, odszkodowanie oraz zadośćuczynienie. Zakres szkody i krzywdy wyrządzonej pokrzywdzonym zostaje przez Trybunał określony na wniosek, a w wyjątkowych okolicznościach także z urzędu. Środki finansowe, nazywane reparacjami, mogą być, podobnie jak na gruncie opisywanej we wcześniejszej części niniejszego opracowania, zarówno indywidualne, jak i kolektywne. W formie kolektywnej mogą obejmować obciążenie sprawcy zbrodni międzynarodowej kosztami odbudowania infrastruktury w miejscu, którego ludność została dotknięta skutkami zbrodni$^{46}$. Z ogromnym zakresem szkód i krzywd wynikających z popełnienia zbrodni międzynarodowej, powiązany jest równie duży wymagany nakład finansowy do ich naprawienia. Rzadkością będzie sytuacja, w której sprawca --- $^{45}$ Odmienne K. Kremens, op. cit., s. 95. Autorka szczególną uwagę zwróciła na niedostatecznie wysoki poziom gwarancyjności norm regulujących postępowanie przed Trybunałem, negatywnie oceniając dopuszczalność zastosowania instytucji świadka anonimowego w sprawach o zbrodnie międzynarodowe. $^{46}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 259–260. zbrodni faktycznie dysponuje wymaganymi środkami. Odpowiedzią na przypadki, w których sprawca nie ma możliwości samodzielnego naprawienia szkód i zadośćuczynienia za krzywdy, było powołanie – na podstawie art. 79 Statutu Rzymskiego – Funduszu Powierniczego. Fundusz Powierniczny jest jednostką działającą niezależnie od Trybunału, zarządzaną na warunkach określonych przez państwa-strony – za pośrednictwem wyznaczonej rady nadzorczej$^{47}$. Środki, którymi dysponuje Fundusz, pochodzą z przekazanych na jego rzecz przez Trybunał pieniędzy i innych wartości majątkowych uzyskanych z grzywien i przepadku, jak również ze składek uiszczanych przez państwa-strony. Po obciążeniu sprawcy odpowiedzialnością materialną za szkody i krzywdy, Trybunał może wydać zarządzenie zawierające sposób naprawienia szkody bezpośrednio wobec skazanego, jak również zarządzić przekazanie świadczeń za pośrednictwem Funduszu Powierniczego. W takiej sytuacji Fundusz tworzy program reparacyjny, którego realizacja powinna być opłacana przez skazanego, a jeżeli jest to niemożliwe – jest finansowana przez sam Fundusz. Fundusz Powierniczny ma również możliwość udzielenia stosownej pomocy osobom pokrzywdzonym niezależnie od decyzji Trybunału w kwestii odpowiedzialności karnej – wtedy samodzielnie, z własnej inicjatywy, tworzy program reparacyjny i finansuje go$^{48}$. Kwestią kontrowersyjną na gruncie art. 75 Statutu Rzymskiego jest ustalenie trybu orzekania o naprawieniu szkody przez Trybunał. Można wyróżnić dwa modele. Pierwszy z nich przewidywałby rozważenie kwestii zasądzenia obowiązku naprawienia szkody, odszkodowania i zadośćuczynienia już w trakcie toczącego się postępowania karnego, a co za tym idzie – orzeczenie o reparacjach w tym samym czasie, co o odpowiedzialności karnej oskarżonego. Drugi z modeli wymaga rozdzielenia tych dwóch postępowań, dając możliwość orzekania o reparacjach dopiero w momencie, gdy wydano już wyrok skazujący względem oskarżonego. W chwili obecnej to drugi mechanizm uznano za właściwy na gruncie Statutu Rzymskiego, uzasadniając to okolicznością, iż art. 75 Statutu Rzymskiego, wprowadzający zasady orzekań o naprawieniu szkody, odnosi się do osoby skazanej$^{49}$. W związku z tym, --- $^{47}$ Ibidem, s. 261. $^{48}$ P. Hofmański, H. Kuczyńska, op. cit., s. 261. $^{49}$ A. Balta, M. Bax, R. Letschert, op. cit., s. 225–226. uzasadnione jest wydanie decyzji dotyczącej reparacji dopiero w osobnym postępowaniu, po wydaniu wyroku skazującego. Odchodzić jednakże od kwestii językowych, należy wskazać na mankamenty tego rozwiązania. W pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę długotrwałość procesów toczących się przed Trybunałem. W tym czasie osoby, które poniosły szkody i krzywdy wskutek popełnionych zbrodni, oczekują na pomoc w rozwiązaniu ich problemu i zadośćuczynieniu ich cierpieniu$^{50}$. Jako przykład można tu wskazać chociażby sprawę Katanga – orzeczenie skazujące Germaina Katanga na karę pozbawienia wolności zapadło w marcu 2014, a decyzja w przedmiocie reparacji dla ofiar została podjęta przez Trybunał dopiero 3 lata później$^{51}$. Przeniesienie orzekania o reparacjach z postępowania głównego karnego do odrębnego jego względem postępowania dodatkowo wydłuża oczekiwanie osób pokrzywdzonych. Należałoby w związku z powyższym rozważyć możliwość orzekania o reparacjach albo bezpośrednio po wydaniu wyroku skazującego, albo nawet w tym samym czasie, co nie naruszyłoby wymogu orzekania względem osoby skazanej. Orzekając o reparacjach Trybunał może również rozważyć konieczność skorzystania z pomocy prawnej państw-stron. W przypadku, gdy Trybunał skorzysta z tej możliwości, do wykonywania przez państwo-stronę orzeczenia stosuje się reguły przewidziane w Statucie Rzymskim dla wykonywania orzeczeń grzywny i przepadku (art. 75 ust. 5 Statutu Rzymskiego). Trybunał podjął już pierwsze decyzje w zakresie orzekania o reparacjach dla ofiar zbrodni międzynarodowych. Jedną z nich jest przytaczana już powyżej sprawa Katanga, w której Trybunał sięgnął zarówno po możliwość przyznania ofiarom indywidualnej rekompensaty, jak i kolektywnej względem całej społeczności$^{52}$. Decyzja reparacyjna zapadła również w sprawie Al Mahdi. Interesującym aspektem tej decyzji jest zapewnienie ofiarom możliwości utajnienia swojej tożsamości przed skazanym w procesie --- $^{50}$ Ibidem, s. 235–236. $^{51}$ Pełna oś czasu dotycząca sprawy Katanga dostępna pod adresem: www.icc-cpi.int/drc/katanga (dostęp: 10.07.2021). $^{52}$ Ordonnance de réparation en vertu de l'article 75 du Statut, ICC-01/04-01/07-3728, sprawa The Prosecutor v. Germain Katanga. ubiegania się o uzyskanie zadośćuczynienia indywidualnego$^{53}$. Jednocześnie więc uwidacznia się w niej aspekt ochrony związany z naprawieniem szkód i zadośćuczynieniem za krzywdy, jak również konieczności zapewnienia ofiarom przestępstwa bezpieczeństwa na każdym etapie postępowania, również na etapie starań o uzyskanie zadośćuczynienia. W polskim systemie prawnym podstawowe unormowania dotyczące zadośćuczynienia za krzywdę odnajdujemy w ustawie kodeks karny, a dokładnie w art. 46. Zgodnie z art. 46 §1 kodeksu karnego sąd w razie skazania sprawcy może z własnej inicjatywy orzec albo orzeka na wniosek pokrzywdzonego obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę, stosując w tym celu przepisy prawa cywilnego. Paragraf 2 tego przepisu umożliwia natomiast orzeczenie, zamiast wspomnianego obowiązku, nawiązki na rzecz pokrzywdzonego w wysokości do 200 000 złotych. Nawiązkę orzec można w przypadku, gdy orzeczenie obowiązku z § 1 jest znacznie utrudnione. Co więcej, nawiązkę orzec można również na rzecz osób najbliższych pokrzywdzonego, w świetle jego śmierci i pogorszenia się ich sytuacji. Wnioski Analiza standardów ochrony zawartych w polskich przepisach, jak również uregulowań Statutu Rzymskiego prowadzi do wniosku, iż standardy ochrony ofiar zawarte w nich nie są identyczne. System Statutu Rzymskiego charakteryzuje się przyznaniem większego poziomu dyskrecjonalności organom procesowym co do podejmowania decyzji o tym, czy i jakie środki ochronne mają być zastosowane, podczas gdy polskie unormowania charakteryzują się wysoką określonością ustawową. Przykładowo kompetencja Trybunału do przeprowadzenia części postępowania albo poszczególnych czynności procesowych z wyłączeniem albo ograniczeniem jawności zależy od ustalenia, że podjęcie tego rodzaju środka jest potrzebne dla ochrony ofiary przestępstwa, podczas gdy zastosowanie podobnego mechanizmu --- $^{53}$ Reparations Order ICC-01/12-01/15-236, sprawa The Prosecutor v. Ahmad Al Faqi Al Mahdi, Public Redacted Judgment on the Appeal of the Victims against the “Reparations Order” (ICC-01/12-01/15-259-Red2), sprawa The Prosecutor v. Ahmad Al Faqi Al Mahdi. na podstawie polskiej procedury karnej wymaga zaistnienia przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek, chociażby „naruszenia ważnego interesu prywatnego”. Jakkolwiek system norm wynikających ze Statutu Rzymskiego oraz dokumentów precyzujących jego treść$^{54}$ zdaje się otwierać szersze pole dla dostosowania środków ochronnych do potrzeb ofiar w konkretnej sprawie, tak polski system norm karnych proceduralnych jawi się jako bardziej gwarancyjny względem osób oskarżonych. Na poparcie tej tezy po raz kolejny odwołam się do mechanizmów wyłączenia jawności postępowania. Należy przypomnieć, iż stosowanie ich wiąże się z ograniczeniem prawa osoby oskarżonej do publicznego procesu$^{55}$. Związanie organu procesowego przesłankami ustawowymi, charakterystyczne dla polskiej procedury karnej, zmniejsza ryzyko podejmowania decyzji nieadekwatnie ingerujących w uprawnienia procesowe oskarżonego. Kontrowersję budzi niejednolitość rozumienia pojęcia „ofiara” na gruncie Statutu Rzymskiego oraz polskiej procedury karnej, przez co w przypadku toczenia się postępowania przez sądami karnymi mogłoby dojść do nieobjęcia ochroną osób, które byłyby nią objęte w oparciu o unormowania Statutu Rzymskiego. Niewątpliwie więc oba systemy mogą czerpać z siebie nawzajem inspirację – polski system chociażby co do zakresu podmiotowego ochrony, a system międzynarodowy – co do gwarancyjności względem sprawcy. $^{54}$ Przede wszystkim Regul Procesowych i Dowodowych Międzynarodowego Trybunału Karnego. $^{55}$ D. Świecki et al., op. cit., art. 360 (dostęp: 10.07.2021). AZJA Szukając zobowiązań Indii z zakresu międzynarodowego prawa karnego w ich prawie krajowym Wprowadzenie Stosunek Indii do prawa międzynarodowego ma charakter wyjątkowy. Państwo to uzyskało niezależność od brytyjskich rządów kolonialnych w 1947 r., ale było członkiem-założycielem Ligi Narodów (1919) i Organizacji Narodów Zjednoczonych (1945)$^1$. Ustrojodawca nowego państwa Indii był świadomy zobowiązań, wynikających z prawa międzynarodowego i zawarł w konstytucji pewne przepisy dotyczące prawa międzynarodowego i jego wdrożenia do systemu krajowego. Przepisy te nie są jednak jednoznacznie sformułowane, co powoduje problemy interpretacyjne. Indie były również aktywnym uczestnikiem procesu stanowienia reguł międzynarodowych. Chociaż ich wkład w prace nad międzynarodowym prawem ochrony środowiska, zwłaszcza w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu, jest powszechnie uznawany$^2$, wiedza na temat zaangażowania tego państwa w prace nad międzynarodowym prawem karnym jest fragmentaryczna$^3$. Indie albo nie podpisały niektórych najważniejszych traktatów --- $^1$ R.P. Anand, The Formation of International Organizations and India: A Historical Study, „Leiden Journal of International Law” 2010, nr 23, s. 5–21. $^2$ B.H. Desai, B.K. Sidhu, India, [w:] E. Lees and J.E. Viñuales (red.), The Oxford Handbook of Comparative Environmental Law, Oxford 2019; S. Sengupta, India’s Engagement in Global Climate Negotiations from Rio to Paris, [w:] N.K. Dubash (red.), India in a Warming World: Integrating Climate Change and Development, Oxford 2019, s. 114–141; L. Rajamani, India’s approach to international law in the climate change regime, „Indian Journal of International Law” 2017, nr 57(1–2), s. 1–23; L. Rajamani, S. Ghosh, India [w:] R. Lord et al., Climate Change Liability: Transnational Law and Practice, Cambridge 2012, s. 139–177. $^3$ H. Jamil, Critical evaluation of India’s position on the Rome Statute, „Indian Journal of International Law” 2017, nr 57(3–4), s. 411–442; U. Ramanathan, India and ICC, „Intl Criminal Justice” 2005, s. 627; A. Weisburd, Customary international law and torture: The case międzynarodowego prawa karnego, albo ich nie ratyfikowały. Co więcej, wydaje się, że władze ustawodawcza i sądownicza w Indiach mają odmienne poglądy na temat wdrażania indyjskich zobowiązań z prawa karnego do systemu krajowego. W tym artykule omówiono cztery kategorie zbrodni międzynarodowych, tj. zbrodnię ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i tortury oraz ich wdrożenie lub brak wdrożenia do indyjskiego porządku krajowego. Przyczyny wyboru tych czterech zbrodni wyjaśniono w dalszej części wywodu. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na niejasne i często wzajemnie sprzeczne powody, dla których indyjskie zobowiązania z międzynarodowego prawa karnego nie zostały przetransponowane na szczebel krajowy. Zawarto tu próbę odpowiedzi na pytanie, czy utrzymująca się niechęć Indii do wdrożenia w porządku krajowym ich zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa karnego ma jakiekolwiek uzasadnienie. Rozważania zawarte w tym artykule rozpoczynają się od wyjaśnienia obecnej struktury krajowego prawa karnego w Indiach. Omówiono tu wybrane podstawowe przepisy prawa karnego i historię ich powstania. Następnie uwaga zostanie poświęcona procedurze wdrażania międzynarodowych zobowiązań Indii do porządku krajowego. Omówione zostaną przepisy konstytucji indyjskiej w tym zakresie, a także kontrowersje związane z ich wykładnią. W przedostatniej części artykułu omówione zostaną zobowiązania Indii, wynikające z międzynarodowego prawa karnego. W tej części wskazano, w jaki sposób Indie stosowały taktykę unikania w odniesieniu do wdrożenia swoich zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa karnego do krajowych ram prawa karnego. Artykuł kończy się uwagami podsumowującymi. 1. Struktura krajowego prawa karnego w Indiach Republika Indii, która powstała 15 sierpnia 1947 r., zapożyczyła znaczącą część swojego ustawodawstwa z przepisów byłych Indii Brytyjskich, które zostały opracowane przez brytyjski (kolonialny) rząd Indii. Konstytucja Indii --- of India, „Chicago Journal of International Law” 2001, nr 2(1), s. 81–100; D. Bais, India and the International Criminal Court, „FICHL Policy Brief Series” 2016, nr 54 2016; R. Viswanath, Hate Crimes Against Minorities in India Locating the Value of an International Criminal Law Discourse?, „Journal of International Criminal Justice” 2021, online first. (Konstytucja), którą opracowano po uzyskaniu przez Indie niepodległości, przewiduje utrzymanie w mocy wcześniejszych przepisów prawa. Art. 372 ust. 1 Konstytucji zatytułowany Utrzymanie w mocy obowiązujących ustaw i ich dostosowanie stanowi, że: [...] z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszej Konstytucji, wszystkie ustawy obowiązujące na terytorium Indii bezpośrednio przed wejściem w życie niniejszej Konstytucji pozostają w mocy do czasu ich zmiany, uchylenia lub nowelizacji przez odpowiednie Ciało Ustawodawcze lub inny właściwy organ. W dalszej treści wyjaśniono znaczenie terminu „obowiązujące ustawy” w rozumieniu art. 372 ust. 1. Zgodnie z Objaśnieniem I: Na potrzeby niniejszego artykułu wyrażenie »ustawy obowiązujące« obejmuje ustawy przyjęte lub uchwalone przez Ciało Ustawodawcze lub inny właściwy organ na terytorium Indii przed wejściem w życie niniejszej Konstytucji, a które nie zostały wcześniej uchylone, niezależnie od tego, czy takie ustawy lub ich części nie obowiązują w tym czasie wcale lub obowiązują wyłącznie na określonych obszarach. Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa w Piątym Raporcie omówiła ciągłość stosowalności ustaw brytyjskich. Raport zatytułowany Ustawy brytyjskie mające zastosowanie do Indii dotyczył następującego pytania: Czy Indie, mając na uwadze swój nowy i niezależny status Republiki, nie powinny przyjąć własnych praw w przedmiotach unormowanych tymi ustawami tam, gdzie jest to konieczne, a także podjąć działań legislacyjnych, co wyraźnie wskazywałoby, że ustawy te nie mają już zastosowania do Indii?4. Sprawozdanie kończy się konkluzją, że „zdecydowaną większość tych ustaw należy uchylić”5. --- 4 Raport nr 5: Ustawy brytyjskie mające zastosowanie do Indii (1957), Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 1. 5 Ibidem, s. 6. Raport zawiera trzy załączniki zatytułowane: Ustawy brytyjskie mające faktyczne lub możliwe zastosowanie Indii, Analiza ustaw brytyjskich mających faktyczne lub Jedna z najważniejszych ustaw dotyczących prawa karnego, indyjski kodeks karny z 1860 r. (IKK)$^6$, została stworzona z myślą o Indiach Brytyjskich i jest nadal stosowana w niepodległych Indiach. Opracowując IKK ustawodawca inspirował się angielskim prawem karnym, francuskim kodeksem karnym i kodeksem stanu Luizjana Edwarda Livingstona$^7$. Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa dokonała kompleksowej rewizji IKK po raz pierwszy w 1971 r.$^8$, a następnie w 1997 r.$^9$ To samo dotyczy kodeksu postępowania karnego z 1973 r. (KPK)$^10$. Ustawa ta w obecnej postaci powstała z rekomendacji indyjskiej Komisji ds. Reformy Prawa. W swoim 41. Raporcie Komisja przeprowadziła obszerną analizę kodeksu i przedstawiła sugestie dotyczące zmian. Raport kończył się zaleceniem, aby „Kodeks został zastąpiony Kodeksem postępowania karnego w nowym brzmieniu”$^11$. W ten sposób KPK z 1898 r. został zastąpiony nową (a jednocześnie starą, ponieważ zachowuje większość przepisów wcześniejszej ustawy) ustawą KPK z 1973 r. Kolejnym istotnym aktem prawnym jest indyjska Ustawa w sprawie postępowania dowodowego z 1872 r. Należy stwierdzić, że wskazane powyżej trzy ustawy stanowią korpus najważniejszych przepisów prawa karnego w Indiach. Uzupełnia je szereg innych aktów prawnych regulujących różne aspekty przestępczości$^12$. Ponieważ rozwój międzynarodowego prawa karnego następował głównie w latach 80. i 90. XX wieku, nie dziwi więc fakt, że zbrodnie międzynarodowe nie są w ogóle ujęte w IKK i KPK. Wraz z przyjmowaniem nowych zobowiązań międzynarodowych, Indie włączały je do swoich przepisów --- możliwe zastosowanie do Indii, Lista obszarów objętych ustawami brytyjskimi, w odniesieniu do których prima facie niezbędne wydaje się podjęcie działań legislacyjnych. --- $^6$ Ustawa nr 45 z 1860 r., Indyjski Kodeks karny. $^7$ S. Yeo, India, [w:] K.J. Heller, M.D. Dubber (red.), The Handbook of Comparative Criminal Law, Stanford 2011, s. 289. $^8$ Raport nr 42: Indyjski Kodeks Karny (1971), Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 1–579. $^9$ Raport nr 156: Indyjski Kodeks Karny (1997), Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 1–572. $^10$ Ustawa nr 2 (1974) Kodeksu postępowania karnego (1973). $^11$ Raport nr 41 (1898, 1969), Kodeks Postępowania Karnego, Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 372. $^12$ Na przykład Ustawa o wymiarze sprawiedliwości wobec nieletnich (o pieczy i ochronie dzieci) (2015), Ustawa o zapobieganiu czynnościom zabronionym (1967), Ustawa o środkach odurzających i substancjach psychotropowych (1985). krajowych – przykładem mogą być tu zobowiązania Indii wynikające z Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka$^{13}$, które wdrożono w ramach Ustawy o ochronie dzieci przed przestępstwami seksualnymi z roku 2012, oraz Ustawy w sprawie wymiaru sprawiedliwości wobec nieletnich (Ustawa o pieczy i ochronie dzieci) z 2015 r.$^{14}$ Brakuje natomiast transpozycji przepisów w zakresie międzynarodowego prawa karnego. W kolejnej części wyjaśnię, co rozumiem pod pojęciem zbrodni międzynarodowych. Następnie postaram się objąść zobowiązania Indii dotyczące tych zbrodni tam, gdzie zobowiązania takie zostały w ogóle podjęte. W ramach podsumowania dokonam analizy, w jakim stopniu są one obecne lub nieobecne w krajowym ustawodawstwie Indii. 2. Transpozycja prawa międzynarodowego na grunt prawa krajowego Indii Jak wspomniano wcześniej, indyjski system prawny (w pewnych aspektach) stanowi kontynuację systemu brytyjskiego. Jednym z takich aspektów jest transpozycja prawa międzynarodowego do prawa krajowego. Ogólnie rzecz biorąc, prawo międzynarodowe odróżnia się od prawa wewnętrznego, czy też prawa krajowego, które uznawane jest za odrębny zbiór praw. Przedstawiciele doktryny prezentują odmienne poglądy na temat stopnia podobieństwa czy też nakładania się tych dwóch zbiorów przepisów. Bez zagłębiania się w szczegóły debaty akademickiej i zajmowania stanowiska w tej kwestii, w tym artykule omówię funkcjonujący w Indiach mechanizm wdrażania prawa międzynarodowego do porządku wewnętrznego Indii. Istnieją zasadniczo dwa --- $^{13}$ Konwencja o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 r., Seria traktatów 1577, Zgromadzenie Ogólne ONZ, s. 3, dostępny pod adresem: www.refworld.org/docid/3ae6b38f0.html (dostęp: 19.05.2022). $^{14}$ Ustawa o ochronie dzieci przed przestępstwami na tle seksualnym (2012), Ustawa nr 32, 2012; Ustawa o wymiarze sprawiedliwości wobec nieletnich (o pieczy i ochronie dzieci) (2015), Ustawa nr 2, 2016. W preambule obu aktów czytamy: „ORAZ ZWAŻYWSZY, że rząd Indii w dniu 11 grudnia 1992 roku przystąpił do Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych, która określiła zestaw norm, do których przestrzegania zobowiązane są wszystkie państwa-strony w celu zabezpieczenia dóbr dziecka”. poglądy teoretyczne w odniesieniu do relacji między prawem międzynarodowym a prawem wewnętrznym, tj. szkoła monistyczna i szkoła dualistyczna. Dyskusyjna jest przy tym kwestia, czy należałoby mówić o relacjach pomiędzy prawem międzynarodowym i prawem krajowym, czy też o związku prawa międzynarodowego z prawem krajowym. Według monistów prawo międzynarodowe i prawo krajowe stanowią części składowe tego samego porządku prawnego lub „przynajmniej szereg powiązanych ze sobą norm, co do których należy zakładać, że są koherentne i logicznie spójne”$^{15}$. Dualiści utrzymują natomiast, że prawo międzynarodowe i prawo krajowe to odrębne gałęzie prawa. W poglądzie tym państwo ma status najwyższy, a żadna z tych dwóch gałęzi prawa nie może być nadrzędna nad drugą$^{16}$. Spośród tych dwóch dominujących teorii dotyczących relacji między prawem międzynarodowym a prawem krajowym Indie wybrały ścieżkę dualizmu. Chociaż w treści Konstytucji Indii brakuje wyraźnej wzmianki na ten temat, przepis art. 253 stanowi, że: Niezależnie od powyższych postanowień niniejszego Rozdziału, Parlamentowi przysługuje uprawnienie do uchwalania ustaw obowiązujących na całym terytorium Indii lub na jego części wdrażających traktat, umowę lub konwencję z innym państwem lub państwami albo uchwałę podjętą przez międzynarodową konferencję, organizację międzynarodową lub inny organ. Przyjęło się uważać, że artykuł ten stwierdza, że Indie są państwem stosującym model dualistyczny. V.G. Hegde pisze, że „przepis art. 253 można uznać za ucielesnienie ‘doktryny transformacji’, które zasadniczo odpowiada poglądowi pozytywistyczno-dualistycznemu”$^{17}$. A. Chandra z kolei klasyfikuje praktykę prawa w Indiach jako dualizm formalny. Według autorki „w kontekście Indii […], przynajmniej formalnie rzecz biorąc, uprawnienia do podejmowania zobowiązań międzynarodowych przysługują władzy wykonawczej, natomiast --- $^{15}$ J. Crawford, Brownlie’s Principles of Public International Law, wyd. 8., Oxford 2012, s. 48. $^{16}$ M.N. Shaw, International Law, Cambridge 2017, s. 97. $^{17}$ V.G. Hegde, Indian Courts and International Law, „Leiden Journal of International Law” 2010, nr 23, s. 53–77, s. 59. ich wdrożenie do porządku krajowego wymaga ich usankcjonowania przez Parlament”\textsuperscript{18}. Jednak ona również zgadza się – przynajmniej formalnie – że Indie stosują model dualistyczny. Co więcej, nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, jakie znaczenie na prawo międzynarodowe według Konstytucji Indii. Przepis art. 51 lit. a) Konstytucji, zatytułowany \textit{Wspieranie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa}, stanowi, że: Państwo podejmuje działania na rzecz: (a) wspierania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa; (b) utrzymywania sprawiedliwych i opartych na wzajemnym szacunku stosunków między narodami; (c) wspierania poszanowania prawa międzynarodowego oraz zobowiązań traktatowych w stosunkach międzynarodowych; oraz (d) wspierania polubownego rozstrzygania sporów międzynarodowych. Głównym źródłem kontrowersji jest przepis lit. c). Użyto w nim osobnych terminów „prawo międzynarodowe” i „zobowiązania traktatowe”, co sprawia wrażenie, że są to dwie odrębne rzeczy. Problem ten pogłębia się, gdy zestawimy ten przepis z treścią art. 38 ust. 1 Statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, który wymienia cztery następujące źródła prawa międzynarodowego: traktaty, zwyczajowe prawo międzynarodowe, ogólne zasady prawa uznawane przez narody cywilizowane oraz, jako środek pomocniczy, wyroki sądów i opinie najznakomitszych znawców prawa\textsuperscript{19}. Tym samym \textsuperscript{18} A. Chandra, \textit{India and international law: formal dualism, functional monism}, „Indian Journal of International Law” 2017, 57, 25–45, s. 26. \textsuperscript{19} Art. 38 ust. 1 Statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości ma następujące brzmienie: „Trybunał, którego zadaniem jest orzekać na podstawie prawa międzynarodowego w sporach mu przekazanych, stosuje: konwencje międzynarodowe, ogólne bądź specjalne, ustalające reguły wyraźnie uznane przez państwa wiodące spór; (b) zwyczaj międzynarodowy, jako dowód istnienia powszechnej praktyki przyjętej jako prawo; (c) ogólne zasady prawa uznane przez narody cywilizowane; (d) z zastrzeżeniem postanowień art. 59, wyroki sądowe i opinie najznakomitszych znawców prawa publicznego w różnych krajach, jako środek pomocniczy do ustalenia reguł prawnych”. w rozumieniu art. 38 ust. 1 Statutu, traktaty stanowią część prawa międzynarodowego. W treści Konstytucji Indii są to jednak instrumenty odrębne. Kolejne pytanie, które rodzi się na gruncie tej kontrowersji brzmi: skoro przepis art. 51 lit. a) wymienia osobno „prawo międzynarodowe” i „zobowiązania traktatowe”, czy pojęcie „prawo międzynarodowe” obejmuje międzynarodowe prawo zwyczajowe czy nie? Autorzy tacy jak C.H. Alexandrowicz$^{20}$, V.S. Mani$^{21}$, B.S. Chimni$^{22}$, V.G. Hegde$^{23}$ i A. Chandra$^{24}$ dokonują wprawdzie prób rozwiązania tego problemu w taki czy inny sposób, jednak brakuje zgody co do odpowiedzi na te pytania. Nie będę tu prezentował swojego stanowiska w tej kwestii. Kontynuując analizę, przejdę natomiast do omówienia tezy, że Indie podążają ścieżką dualizmu w zakresie transpozycji prawa międzynarodowego na grunt prawa krajowego. Oznacza to, że kiedy Indie podpisują traktat międzynarodowy, staje się on częścią prawa krajowego Indii, dopiero gdy zostaną uchwalone przepisy wdrażające postanowienia traktatowe. Mechanizm ten nie ma jednak zastosowania do międzynarodowego prawa zwyczajowego. Konstytucja Indii milczy na temat transpozycji międzynarodowego do prawa zwyczajowego. W omówionym powyżej przepisie art. 253 wspomniano jedynie o „traktacie, umowie lub konwencji”. W sprawie Forum wsparcia obywateli Vellore$^{25}$ indyjski Sąd Najwyższy dokonał oceny międzynarodowego prawa zwyczajowego w zakresie ochrony środowiska. Przytoczywszy przepisy indyjskiego ustawodawstwa w tej kwestii, Sąd stwierdził: W świetle wskazanych przepisów konstytucyjnych i ustawowych nie wahamy się uznać, że zasada ostrożności i zasada „zanieczyszczający płaci” stanowią integralną część krajowego prawa ochrony środowiska. Nawet gdyby było inaczej [podkreślenie – A.K.], przyjęcie tych zasad jako zasad międzynarodowego --- $^{20}$ C.H. Alexandrowicz, International law in India, „International and Comparative Law Quarterly” 1952, nr 1(3), s. 289–300. $^{21}$ V.S. Mani, Effectuation of International Law in the Municipal Legal Order: The Law and Practice in India, [w:] K. Swan Sik et al. (red.), Asian Yearbook of International Law 1997, t. 5, s. 145–174. $^{22}$ B.S. Chimni, India, [w:] S. Chesterman, H. Owada, B. Saul (red.), The Oxford Handbook of International Law in Asia and the Pacific, Oxford 2019, s. 552–575. $^{23}$ V.G. Hegde, Indian Courts and International Law, „Leiden Journal of International Law” 2010, nr 23, s. 53–77, 59. $^{24}$ A. Chandra, op. cit., s. 26. $^{25}$ Forum wsparcia obywateli Vellore przeciwko Unii Indyjskiej i in., 1996 5 SCR 241. prawa zwyczajowego oznaczałoby, że ich przyjęcie za część składową krajowego nie napotkałoby na żadne przeszkody. Według niemalże powszechnie uznanego twierdzenia w teorii prawa, zasady międzynarodowego prawa zwyczajowego, które nie są sprzeczne z prawem wewnętrznym, są uznawane za włączone do prawa krajowego i będą stosowane przez sądy powszechne. Tym samym, zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego, transpozycja prawa międzynarodowego zwyczajowego na grunt prawa krajowego Indii następuje niemalże automatycznie. A. Chandra twierdzi zatem, że „Indie podążają za tradycją anglosaskiego common law, przewidując wymóg transpozycji zobowiązań traktatowych poprzez działanie ustawodawcy krajowego, a jednocześnie wdrażają zasady zwyczajowego prawa międzynarodowego w sposób bezpośredni”$^{26}$. 3. Zobowiązania Indii w zakresie międzynarodowego prawa karnego Międzynarodowe prawo karne jest kategorią bardzo szeroką i w istocie sporną. Pytanie o to, co stanowi zbrodnię międzynarodową, to pytanie, na które nie ma jednej konkretnej odpowiedzi$^{27}$. Czy kategoria ta powinna obejmować zbrodnie wstrząsające sumieniem ludzkości, czy też powinna ograniczać się do zbrodni, których zasięg wykracza poza granice terytorialne (zbrodnie transnarodowe)? Co sprawia, że zbrodnia ma charakter międzynarodowy? Kto może ścigać sprawców zbrodni międzynarodowej? Skoro każda zbrodnia z natury jest zbrodnią międzynarodową, czy powinno to oznaczać, że każdy sąd karny dowolnego kraju może ścigać te zbrodnie (jurysdykcja uniwersalna)? Te pytania, choć ważne, niekoniecznie są istotne dla naszych rozważań. --- $^{26}$ A. Chandra, op. cit., s. 34. $^{27}$ K.J. Heller, What Is an International Crime? (A Revisionist History), „Harvard International Law Journal” 2017, nr 2; A. Reisinger Coracini, “What Is an International Crime?: A Response to Kevin Jon Heller”, dostępny pod adresem: www.harvardilj.org/wp-content/uploads/sites/15/Coracini-Response.pdf; R.A. Wilson, What Does International Actually Mean for International Criminal Trials?, [w:] Idem, Writing History in International Criminal Trials, Cambridge 2011, s. 24. Staram się ocenić, czy zobowiązania Indii wynikające z międzynarodowego prawa karnego są obecne w krajowej strukturze prawa karnego. Zanim jednak omówię zobowiązania Indii wynikające z międzynarodowego prawa karnego, muszę zawęzić zakres tych rozważań. Na potrzeby tego wywodu przyjmę, że zbrodnie międzynarodowe to ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i tortury$^{28}$. Pierwsze trzy to zbrodnie ujęte w Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK)$^{29}$. Art. 5 Statutu wymienia bowiem ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i zbrodnię agresji$^{30}$. Czwarta zbrodnia, tj. tortury, stanowi czyn zabroniony, którego zakaz uznawany jest za normę ius cogens$^{31}$. W tej części omówię podejście Indii do każdej z tych zbrodni. ### 3.1. Ludobójstwo Indie, wraz z Panamą i Kanadą, należały do grupy państw, które postawiły wniosek o przyjęcie Rezolucji 96 (I) w sprawie ludobójstwa na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ$^{32}$. Rezolucję tę uchwalcono 11 grudnia 1946 r., na około osiem miesięcy przed uniezależnieniem się Indii od Wielkiej Brytanii. Prawie dwa lata później, 9 grudnia 1948 r., na podstawie Rezolucji --- $^{28}$ Jest to oczywiście lista subiektywna. Można argumentować za jej rozszerzeniem o zbrodnie piractwa, terroryzmu, wymuszonych zaginięć. Zob. Y.M. Dutton, Bringing Pirates to Justice: A Case for Including Piracy within the Jurisdiction of the International Criminal Court, „Chicago Journal of International Law” 2010, t. 11, nr 1, art. 8; P.J. Wertheim, Should “Grave Crimes of International Terrorism” be included in the Jurisdiction of the International Criminal Court?, „Policy and Society” 2003, 22:2, s. 1–21. $^{29}$ Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego (ostatnia zmiana w 2010 r.), Zgromadzenie Ogólne ONZ, 17 lipca 1998 r., dostępny pod adresem: www.refworld.org/docid/3ae6b3a84.html (dostęp: 21.08.2021). $^{30}$ Przepis art. 5 brzmi następująco: „Jurysdykcja Trybunału jest ograniczona do najpoważniejszych zbrodni wagi międzynarodowej. Jurysdykcja Trybunału na podstawie niniejszego Statutu obejmuje następujące zbrodnie: (a) zbrodnię ludobójstwa; (b) zbrodnie przeciwko ludzkości; (c) zbrodnie wojenne; (d) zbrodnię agresji”. $^{31}$ E. de Wet, The Prohibition of Torture as an International Norm of Jus Cogens and Its Implications for National and Customary Law, „European Journal of International Law” 2004, t. 15, nr 1, s. 97–121. $^{32}$ Zbrodnia ludobójstwa, Zgromadzenie Ogólne ONZ, 11 grudnia 1946, A/RES/96, https://www.refworld.org/docid/3b00f09753.html (dostęp: 13.08.2021). Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa$^{33}$ (dalej: Konwencja w sprawie ludobójstwa). Konwencja w sprawie ludobójstwa weszła w życie 12 stycznia 1951 r. Indie, które były jednym z inicjatorów pierwszej Rezolucji 96 (I) Zgromadzenia Ogólnego ONZ, czekały z ratyfikacją Konwencji w sprawie ludobójstwa kolejne osiem lat, do roku 1959. Zgodnie z omówionym wcześniej art. 253 indyjskiej Konstytucji „Parlamentowi przysługuje uprawnienie do uchwalania ustaw obowiązujących na całym terytorium Indii lub na jego części wdrażających traktat, umowę lub konwencję”. Od ratyfikowania przez Indie Konwencji w sprawie ludobójstwie minęły już 62 lata, a Parlament nie uchwalił jeszcze ustawy wdrażającej Konwencję na grunt prawa krajowego. W dniu 2 marca 2016 r. w Parlamencie indyjskim podniesiona została interpelacja w tej sprawie. Posel Avinash Pande zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych z następującym pytaniem: Czy rząd planuje uchwalić jakiekolwiek przepisy zgodnie z zobowiązaniami Indii, wynikającymi z Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 roku?$^{34}$. W odpowiedzi Ministerstwo Spraw Wewnętrznych stwierdziło: Przystępując w 1959 roku do Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, Indie uznały ludobójstwo za zbrodnię międzynarodową. Zasady zawarte w Konwencji wchodzą w skład ogólnego prawa międzynarodowego, a tym samym stanowią integralną część powszechnie obowiązującego prawa Indii. Postanowienia indyjskiego Kodeksu Karnego, w tym prawa procesowego (Kodeks Postępowania Karnego), przewidują skuteczne kary --- $^{33}$ Seria Traktatów, Zgromadzenie Ogólne ONZ, t. 78, s. 277, Zgromadzenie Ogólne ONZ, Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, 9 grudnia 1948 r., dostępne pod adresem: www.refworld.org/docid/3ae6b3ac0.html (dostęp: 13.08.2021). $^{34}$ Rajya Sabha, Interpelacja nr 718, odpowiedź planowana na posiedzeniu w dniu 2 marca 2016/PHALGUNA 12, 1937 (SAKA). Uchwalenie prawa zgodnego z Konwencją ONZ w sprawie ludobójstwa i dyskryminacji rasowej. dla osób winnych zbrodni ludobójstwa i uznają czyny, które mogą nosić inne znamiona zbrodni ludobójstwa, za czyny zabronione\textsuperscript{35}. Treść udzielonej odpowiedzi rodzi wiele wątpliwości, z których omówimy tylko niektóre. Po pierwsze w interpelacji zadano pytanie o wdrożenie zobowiązań do prawa krajowego. Zatem odpowiedź, że „Indie uznały ludobójstwo za zbrodnię międzynarodową” tak naprawdę pomija istotę pytania. Ponadto, wnosząc o przyjęcie Rezolucji 96 (I) w sprawie ludobójstwa na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, Indie uznały ludobójstwo za zbrodnię międzynarodową już w 1946 r., a nie w 1959 r., jak stwierdzono w odpowiedzi. W treści Rezolucji z 1946 r. stwierdza się, że „karanie zbrodni ludobójstwa jest sprawą wagi międzynarodowej” i że „ludobójstwo jest zbrodnią w świetle prawa międzynarodowego”\textsuperscript{36}. Po drugie odpowiedź zawiera pokrętną tezę, według której jakoby „Zasady zawarte w Konwencji wchodzą w skład ogólnego prawa międzynarodowego, a tym samym stanowią integralną część powszechnie obowiązującego prawa Indii”. W języku prawa międzynarodowego oznaczałoby to stwierdzenie, że Indie stosują model monistyczny, a wszelkie zasady ogólnego prawa międzynarodowego wchodzą w skład prawa krajowego Indii automatycznie. Jak wskazano wcześniej, art. 253 indyjskiej Konstytucji jednoznacznie stanowi, że Indie stosują model dualistyczny. Tym samym odpowiedź na interpelację jest \textit{prima facie} obarczona błędem. Dotychczas Parlament nie dokonał żadnej nowelizacji treści tego artykułu. Zasada ogólnego prawa międzynarodowego może zatem stać się częścią indyjskiego prawa krajowego wyłącznie wówczas, gdy zostanie przetransponowana na grunt przepisów uchwalonych przez Parlament indyjski. Po trzecie w odpowiedzi stwierdza się, że: postanowienia indyjskiego Kodeksu karnego, w tym prawa procesowego (Kodeks postępowania karnego), przewidują skuteczne kary dla osób winnych zbrodni ludobójstwa […]. \textsuperscript{35} \textit{Ibidem}. \textsuperscript{36} A/RES/96, Zgromadzenie Ogólne ONZ, Zbrodnia ludobójstwa. Jak wspomniano wcześniej, indyjski kodeks karny został opracowany zanim powstała Konwencja w sprawie ludobójstwa. W rzeczywistości jego przepisy sformułowano jeszcze zanim sam termin „ludobójstwo” wszedł do słownika prawa międzynarodowego czy międzynarodowego prawa karnego. IKK podlegał nowelizacjom w latach 1971 i 1997, na długo po tym, jak Indie ratyfikowały Konwencję w sprawie ludobójstwa. Mimo to określenie „ludobójstwo” nie znalazło się w jego treści. Podobna sytuacja dotyczy kodeksu postępowania karnego, który powstał w ostatniej dekadzie XIX wieku i został zastąpiony nowym, znowelizowanym kodeksem postępowania karnego w 1973 r., znów na długo po ratyfikowaniu przez Indie Konwencji w sprawie ludobójstwa. Jednak podobnie jak indyjski kodeks karny, KPK milczy na temat zbrodni ludobójstwa. Dlatego też stwierdzenie posła, że ustawy te przewidują karanie zbrodni ludobójstwa, stanowi poważne naruszenieciągących na nim obowiązków konstytucyjnych. Posel Pande odpowiedział na interpelację w dniu 2 marca 2016 r., mówiąc, że zbrodnia ludobójstwa jest już uregulowana w ramach krajowego prawa Indii. Jednak w dniu 17 grudnia 2018 r., wydając wyrok w sprawie masowych zabójstw członków społeczności sikhijskiej, dokonanych w 1984 r., sędzia Sądu Okręgowego w Delhi, S. Muralidhar, ubolewał, że: ani „zbrodnie przeciwko ludzkości”, ani „ludobójstwo” nie są uregulowane w naszym krajowym prawie karnym. Luka ta domaga się uzupełnienia w trybie pilnym$^{37}$. Wreszcie w odpowiedzi wskazano, że indyjski kodeks karny i kodeks postępowania karnego „uznają czyny, które mogą nosić inne znamiona zbrodni ludobójstwa, za czyny zabronione”. Jest to poważny błąd w ocenie zbrodni ludobójstwa. W odpowiedzi zrównano bowiem zbrodnię ludobójstwa z innymi przestępstwami penalizowanymi na podstawie indyjskiego kodeksu karnego, co jest też błędną, biorąc pod uwagę ciężar gatunkowy zbrodni ludobójstwa. Takie rozmycie wagi zbrodni „osłabia straszliwe piętno --- $^{37}$ Stan za pośrednictwem CBI przeciwko Sajjan Kumar i in., Sąd Okręgowy w Delhi, Crl.A. 1099/2013 i sprawy połączone, 2018, ust. 367 pkt 6, s. 194. związane ze zbrodnią i umniejsza cierpienie pokrzywdzonych”\textsuperscript{38}. W. Schabas zauważa, że „zbrodnia ludobójstwa znajduje się na szczycie piramidy czynów zbrodniczych”\textsuperscript{39}. W odniesieniu do kryteriów, które sprawiają, że ludobójstwo jest „najcięższą wśród zbrodni”, Izba Orzekająca Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy zauważyła, że: Zbrodnia ludobójstwa jest wyjątkowa ze względu na element \textit{dolus specialis} (zamiar szczególny, specjalny), zgodnie z którym zbrodnia jest popełniana w zamiarze „zniszczenia w całości lub w części grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej jako takiej”; stąd Izba stoi na stanowisku, że ludobójstwo stanowi najcięższą wśród zbrodni, co należy brać pod uwagę orzekając wymiar kary\textsuperscript{40}. Żaden z czynów zabronionych wymienionych w indyjskim kodeksie karnym, czy – prawdę mówiąc – we wszystkich pozostałych przepisach karnych Indii nie posiada karygodności równej zbrodni ludobójstwa. Jak zauważa Schabas, ludobójstwo znajduje się na szczycie piramidy czynów zbrodniczych, dlatego domaga się regulujących je odrębnie przepisów szczegółowych. Istniejące przepisy indyjskiego kodeksu karnego lub kodeksu postępowania karnego nie przewidują i nie mogą przewidywać karania zbrodni ludobójstwa. \subsection{3.2. Zbrodnie przeciwko ludzkości} Termin „zbrodnia przeciwko ludzkości” był początkowo używany do opisywania okrucieństw popełnionych przez Imperium Osmańskie wobec ludności ormiańskiej w 1915 r. W ramach procesów norymberskich nazistowskich zbrodniarzy wojennych ścigano – po raz pierwszy w historii – za popełnienie zbrodni przeciwko ludzkości. Zbrodnie te uwzględniono w Statucie Międzynarodowego Trybunału ds. ścigania osób odpowiedzialnych za poważne \begin{footnotesize} \textsuperscript{38} W.A. Schabas, \textit{Genocide in International Law: The Crime of Crimes}, wyd. 2, Cambridge 2010, s. 10. \textsuperscript{39} \textit{Ibidem}, s. 10–11. \textsuperscript{40} \textit{Prokurator przeciwko Kambanda}, wyrok i wymiar kary, ICTR-97-23-S, 4 września 1998 r., pkt 16. \end{footnotesize} łamanie międzynarodowych praw człowieka na terytorium byłej Jugosławii począwszy od 1991 r. (MTKJ)⁴¹ oraz w Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego ds. ścigania osób odpowiedzialnych za ludobójstwo i inne poważne naruszenia prawa międzynarodowego popełnione na terytorium Rwandy oraz wymierzenia kary obywatelom Rwandy odpowiedzialnym za takie zbrodnie na terytoriach państw ościennych w okresie pomiędzy 1 stycznia 1994 r. a 31 grudnia 1994 r. (MTKR)⁴². W dalszej kolejności, na mocy art. 7 Statutu Rzymskiego, zbrodnie przeciwko ludzkości zostały również objęte jurysdykcją Międzynarodowego Trybunału Karnego. Indie nie są stroną Statutu Rzymskiego, przez to art. 7 Statutu Rzymskiego nie jest istotny dla naszej dyskusji. Jednym z głównych powodów, dla których Indie nie podpisały Statutu Rzymskiego, był art. 7 dotyczący zbrodni przeciwko ludzkości. D. Lahri, przywódca delegacji Indii na Konferencji Dyplomatycznej w Rzymie napisał, że art. 7: doprowadził do zatarcia prawnego rozróżnienia między normatywnym prawem zwyczajowym a zobowiązaniami traktatowymi, w szczególności w odniesieniu do definicji zbrodni przeciwko ludzkości i ich stosowalności do konfliktów wewnętrznych, stawiając państwa w sytuacji, w której są one zmuszone do zaakceptowania – poprzez przyjęcie Statutu Rzymskiego – postanowień traktatów międzynarodowych, do których jeszcze nie przystąpiły⁴³. Oznacza to, że Statut Rzymski zlagodził różnicę między międzynarodowym konfliktem zbrojnym (MKZ) a niemiędzynarodowym konfliktem zbrojnym (NKZ). Stanowisko Indii w sprawie NKZ objaśnił H. Jamil⁴⁴. Jamil zauważa, że w epoce przed 1998 r. Indie nie opowiadały się za prawnym uregulowaniem --- ⁴¹ Rada Bezpieczeństwa ONZ, Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (ze zm. z 17 maja 2002 r.), 25 maja 1993 r., dostępny pod adresem: www.refworld.org/docid/3dda28414.html (dostęp: 16.08.2021). ⁴² Rada Bezpieczeństwa ONZ, Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy (ze zm. z 13 października 2006 r.), 8 listopada 1994 r., dostępny pod adresem: www.refworld.org/docid/3ae6b3952c.html (dostęp: 16.08.2021). ⁴³ D. Lahiri, „Should India Continue to Stay Out of ICC?”, Observer Research Foundation, 24 listopada 2010 r., dostępny pod adresem: www.orfonline.org/research/should-india-continue-to-stay-out-of-icc. ⁴⁴ H. Jamil, Critical evaluation of India’s position on the Rome Statute, „Indian Journal of International Law” 2017, nr 57(3–4), s. 411–442. NKZ w prawie międzynarodowym\textsuperscript{45}. Niemniej jednak podczas negocjacji przepisów Statutu Rzymskiego Indie zrewidowały swoją politykę w sprawie NKZ postulując, że „MTK powinien mieć jurysdykcję w sprawie czynów popełnionych w trakcie NKZ wyłącznie wówczas, gdy przestanie funkcjonować aparat państwa”\textsuperscript{46}. Jak podkreśla Jamil, obawy Indii były jednak bezzasadne. Autor ten przytacza obecność m.in. zasady komplementarności na dowód uznania suwerenności państwa wobec jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego\textsuperscript{47}. Ponieważ stosowalność Statutu Rzymskiego wymaga wyrażenia zgody, państwa, które nie są jego stronami, mogą cieszyć się bezkarnością. Inaczej jest w przypadku zbrodni ludobójstwa, zbrodni wojennych lub tortur, z których wszystkie są objęte zobowiązaniami traktatowymi niezależnymi od Statutu Rzymskiego. I tak, Grupa Robocza Komisji Prawa Międzynarodowego uznała, że „globalna konwencja o zbrodniach przeciwko ludzkości wydaje się być kluczowym, brakującym elementem w obecnych ramach międzynarodowego prawa humanitarnego, międzynarodowego prawa karnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka”\textsuperscript{48}. Na swojej 71. sesji w 2019 r. Komisja Prawa Międzynarodowego przyjęła projekt konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni przeciwko ludzkości. W dniu 14 października 2020 r., na posiedzeniu komitetu szóstego w trakcie siedemdziesiątej piątej sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, Indie wniosły uwagi do projektu konwencji. W uwagach tych wskazano, że: istniejące instrumenty międzynarodowe uwzględniają już zbrodnie przeciwko ludzkości jako czyny zabronione. Państwa członkowskie będące stronami Statutu Rzymskiego są w pełni świadome tego faktu. Jak rozumiemy, nawet te państwa członkowskie, które jeszcze nie przystąpiły do Statutu Rzymskiego \textsuperscript{45} \textit{Ibidem}, s. 417. \textsuperscript{46} Protokoły negocjacji podczas Konferencji w Rzymie, t. 2, przyp. 2, s. 323, cyt. za H. Jamil, \textit{Critical evaluation…}, s. 417 \textsuperscript{47} \textit{Ibidem}, s. 417–422. \textsuperscript{48} Sprawozdanie Komisji Prawa Międzynarodowego, 65. sesja, Załącznik II, \textit{Zbrodnie przeciwko ludzkości}, s. 93. już obecnie regulują te czyny zabronione w swoich obecnych przepisach krajowych” [podkreślenie – A.K.]. Indie ponownie wyraziły te obawy 10 października 2022 r. podczas posiedzenia Szóstego Komitetu w trakcie 77. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Choć zarzut tworzenia przez projekt konwencji równoległego reżimu prawnego można uznać w pewnej mierze za zasadny, twierdzenie, że państwa, które nie przystąpiły do Statutu Rzymskiego, uwzględniają już zbrodnie przeciwko ludzkości w swoim prawie krajowym, jest niezgodne z faktami. Pomijając szeroki zakres tej tezy, wynikający z użycia liczby mnogiej (państwa, a nie tylko Indie), domaga się ona rzetelnej analizy. Indie nie podpisały Statutu Rzymskiego i jeśli wierzyć powyższemu oświadczeniu, Indie „już obecnie regulują te czyny zabronione w swoich przepisach krajowych”. Nie udało mi się jednak natrafić na żaden przepis krajowy Indii, w którym choćby wspomniano o zbrodniach przeciwko ludzkości. W preambule projektu konwencji przypomniano, że „obowiązkiem każdego państwa jest sprawowanie swojej jurysdykcji karnej w odniesieniu do zbrodni przeciwko ludzkości”. Art. 6 przewiduje „kryminalizację na mocy prawa krajowego”, stanowiąc, że „każde państwo podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, aby zbrodnie przeciwko ludzkości stanowiły przestępstwa w świetle krajowego prawa karnego”. Indie z kolei wydają się nie wierzyć nawet w konieczność opracowywania projektu konwencji. Państwo to ponownie podniosło swoje stanowisko, zgodnie z którym: ponieważ międzynarodowe mechanizmy zajmujące się wspomnianą materią już istnieją, nie zachodzi konieczność zawarcia konwencji, która regulowałaby ją odrębnie”. --- 49 Oświadczenie Yedla Umasankara, pierwszego sekretarza/doradcy prawnego Stałej Misji Indii przy ONZ do pkt. 81 porządku obrad „Zbrodnie przeciwko ludzkości” na posiedzeniu Szóstego Komitetu 75. sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, 14 października 2020 r. 50 Stanowisko dra Kajala Bhata, doradcy i radcy prawnego w Stałym Przedstawicielstwie przy Narodach Zjednoczonych odnośnie do punktu 78 porządku obrad pt. „Zbrodnie przeciwko ludzkości”, Szósty Komitet podczas 75. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, 10 października 2022, dostępne pod adresem: https://pminewyork.gov.in/IndiaatUNGA?id=NDc4Mg (dostęp: 5.12.2022). 51 Ibidem. Wobec braku jakichkolwiek przepisów krajowego prawa karnego dotyczących zbrodni przeciwko ludzkości, Sąd Okręgowy w Delhi, rozpatrując sprawy dotyczące masowych zabójstw członków społeczności sikhijskiej w 1984 r., stwierdził, że: Sąd pragnie zauważyć, że sprawy tego rodzaju mają w istocie charakter nadzwyczajny i wymagają od Sądów przyjęcia odmiennego podejścia. Masowe zabójstwa Sikhów w okresie między 1 a 4 listopada 1984 r. w Delhi i w pozostałych regionach kraju, zorganizowane przez aktorów politycznych z pomocą organów ścigania, spełniają przesłanki „zbrodni przeciwko ludzkości”, którą to kategorię zbrodni po raz pierwszy uznano we wspólnej deklaracji rządów Wielkiej Brytanii, Rosji i Francji w dniu 28 maja 1915 r. skierowanej przeciwko rządowi Turcji w następstwie rzezi Ormian dokonanej przez Kurdów i Turków z pomocą i za przyzwoleniem administracji osmańskiej$^{52}$. Ubolewając nad słabością systemu prawnego, Sąd zauważył, że „ani «zbrodnie przeciwko ludzkości», ani «ludobójstwo» nie są uregulowane w naszym krajowym prawie karnym. Luka ta domaga się uzupełnienia w trybie pilnym”$^{53}$. W chwili ogłoszenia wyroku KPM kontynuowała pracę nad projektem konwencji. W tym zakresie Sąd stwierdził, że „Indie, zważywysz na swoje doświadczenie w tej kwestii, powinny winieść pożyteczny wkład w ten proces negocjacyjny”$^{54}$. Swoje konkluzje Sąd zakończył obserwacją dotyczącą wynikających z ograniczoności indyjskiego krajowego ustawodawstwa karnego problemów związanych ze ściganiem masowych zbrodni. Sąd uznał, że „sprawy takie jak ta rozpatrywana obecnie przez Sąd należy widzieć w szerszym kontekście masowych zbrodni, które wymagają odmiennego podejścia”. Tego odmiennego podejścia brakuje w Indiach do tej pory. --- $^{52}$ Stan za pośrednictwem CBI przeciwko Sajjan Kumar i in., ust. 367.1, s. 191. $^{53}$ Ibidem, ust. 367.6, s. 194. $^{54}$ Ibidem, ust. 367.9, s. 197. 3.3. Zbrodnie wojenne Pierwsza kodyfikacja zbrodni wojennych nastąpiła w ramach Konwencji genewskich z 1949 r.$^{55}$ Są one również wymienione w art. 8 Statutu Rzymskiego. Chociaż Indie nie przystąpiły do Statutu Rzymskiego, podpisały jednak Konwencje genewskie. W rzeczywistości Indie były piątym krajem na świecie i pierwszym w regionie, który ratyfikował Konwencje genewskie. Do Konwencji genewskich sporządzono trzy Protokoły dodatkowe$^{56}$. Indie podpisały trzeci Protokół dodatkowy, ale nie pierwszy i drugi. W artykule tym nie będziemy zajmować się szczegółowo powodami, dla których Indie nie podpisały pierwszego i drugiego Protokołu dodatkowego$^{57}$. W ramach wywiązania się ze swoich zobowiązań wynikających z Konwencji genewskich, Indie przyjęły Ustawę o Konwencjach genewskich z 1960 r.$^{58}$ W preambule Ustawy stwierdza się, że jest to „ustawa umożliwiająca wprowadzenie w życie określonych Konwencji międzynarodowych sporządzonych w Genewie dnia 12 sierpnia 1949 r., których stroną są Indie, oraz przepisów z nimi związanych”. Ustawa ta uchyliła Ustawę o Konwencjach genewskich z 1911 r. i Ustawę wdrażającą postanowienia Konwencji genewskich z 1936 r. Ponadto w sekcji 34 Ustawy przewidziano „kary za poważne naruszenie konwencji”. 3.4. Tortury Międzynarodowy Trybunał Karny nie wymienia tortur jako odrębnej kategorii zbrodni. W istocie tortury zdefiniowano jako jeden z czynów zabronionych $^{55}$ Konwencja o ochronie osób cywilnych poczas wojny (IV konwencja genewska), Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (MKCK), 12 sierpnia 1949 r., 75 UNTS 287, dostępna pod adresem: https://www.refworld.org/docid/3ae6b36d2.html (dostęp: 19.05.2022). $^{56}$ Protokół Dodatkowy do Konwencji genewskich z dnia 12 sierpnia 1049 dotyczący ochrony ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych (Protokół I), MKCK, 8 czerwca 1977, 1125 UNTS 3, https://www.refworld.org/docid/3ae6b36b4.html (dostęp 19.05.2022). $^{57}$ Zob. S. Burra, India’s Strange Position on the Additional Protocols of 1977, 5 lutego 2019 r., EJIL Talk!, dostępne pod adresem: www.ejiltalk.org/indias-strange-position-on-the-additional-protocols-of-1977 (dostęp: 13.08.2021). $^{58}$ Ustawa o Konwencjach genewskich z roku 1960, ustawa nr 6 (1960). w ramach zbrodni przeciwko ludzkości. Zbrodnia tortur weszła jednak do słownika prawa międzynarodowego, jeszcze zanim sformułowano przepisy Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego. Zgromadzenie Ogólne ONZ, na podstawie Rezolucji 39/46 z dnia 10 grudnia 1984 r., przyjęło i udostępniło do podpisu, ratyfikacji i przystąpienia Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania$^{59}$. Indie podpisały Konwencję w dniu 14 października 1997 r., jednak dotychczas jej nie ratyfikowały. Szokującym wydaje się fakt, że Indie znajdują się w grupie czterech państw, które jeszcze nie ratyfikowały Konwencji$^{60}$. Pozostałe trzy to: Brunei Darussalam, Haiti i Palau. Podpisując Konwencję, Indie wniosły zastrzeżenia do art. 20, 21 i 22, które dotyczą rozpatrywania przez Komitet zawiadomień o stosowaniu tortur oraz zawiadomień o nieprzestrzeganiu postanowień Konwencji składanych przez państwa i osoby indywidualne$^{61}$. Podobnie jak w przypadku zbrodni ludobójstwa i zbrodni przeciwko ludzkości, rząd Indii początkowo zajął stanowisko, według którego tortury stanowiły czyny karalne zgodnie z indyjskim kodeksem karnym (choćże kodex nie reguluje zbrodni tortur). Stanowisko to ulegało następnie ewolucji w kierunku wprowadzenia odrębnych przepisów, które unormowałyby kwestię takich zbrodni. W dniu 26 kwietnia 2010 r. do Lok Sabha (niższej izby Parlamentu Indii) wpłynął rządowy projekt Ustawy o zapobieganiu torturom, który został przyjęty w dniu 6 maja 2010 r. Następnie projekt ustawy trafił do Rajya Sabha (wyższej izby Parlamentu), a ta skierowała go do dalszych prac w ramach komisji specjalnej w celu wprowadzenia pewnych poprawek. Niestety, zanim poprawiony projekt ustawy --- $^{59}$ Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, 10 grudnia 1984 r., Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych, Seria Traktatów, t.1465, s. 85, dostępna pod adresem: www.refworld.org/docid/3ae6b3a94.html (dostęp: 15.08.2021). $^{60}$ Zob. www.treaties.un.org/Pages/ViewDetails.aspx?src=TREATY&mtdsg_no=I-V-9&chapter=4&clang=_en $^{61}$ Raport nr 273: Wdrożenie „Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania” w ramach inicjatywy ustawodawczej, Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 4. Choćże w Raporcie wspomniano, że Indie wniosły zastrzeżenia, na stronie internetowej Biura Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka nie ma wzmianki o tych zastrzeżeniach; zob. www.indicators.ohchr.org (dostęp: 25.08.2021). mógł zostać ponownie poddany pod głosowanie w Parlamencie, wygasły terminy ustawowe umożliwiające jego uchwalenie. W projekcie ustawy z 2010 r. wskazano, że: Indie są sygnatariuszem Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania; (oraz mając na uwadze, że) uznaje się za konieczne ratyfikowanie Konwencji oraz zapewnienie instrumentów jej skutecznej implementacji do prawa krajowego. Pomimo szlachetnych intencji projektodawców, uchwalenie ustawy okazało się niemożliwe. Głównym inicjatorem projektu Ustawy był poseł dr A. Kumar. Gdy ścieżka legislacyjna w Parlamencie okazała się ślepym zaulkiem, w 2016 r. dr Kumar zwrócił się do Sądu Najwyższego Indii z pisemną petycją o: „nakazanie rządowi centralnemu uchwalenia odpowiednich, odrębnych, kompleksowych przepisów w sprawie tortur wobec osadzonych i zatrzymanych w zakładach karnych i aresztach śledczych”. Zanim Sąd zajął się tą sprawą, rząd Indii zwrócił się do Komisji ds. Reformy Prawa z wnioskiem: „o zbadanie kwestii ratyfikacji Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, i przedłożenie stosownego raportu”$^{62}$. Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa przedstawiła swój raport w październiku 2017 r., a w dniu 27 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy oddalił pisemną petycję, wskazując, że Komisja ds. Reformy Prawa przedstawiła już swój raport, nad którym z troską pochyla się rząd. Gdy okazało się, że w następstwie raportu nie podjęto żadnych pilnych działań, dr Kumar ponownie zwrócił się do Sądu Najwyższego, prosząc o wskazówki dla Ciała Ustawodawczego, które umożliwiłyby uchwalenie ustawy w sprawie tortur. Odrzucając petycję, Sąd wskazał tym razem, co następuje: --- $^{62}$ Raport nr 273: Wdrożenie „Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania” w ramach inicjatywy ustawodawczej, Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 8. Nie wydaje się, aby wydanie takich wskazówek przez Sąd było w ogóle możliwe, ponieważ w praktyce byłoby to równoznaczne z wydaniem wytycznych dotyczących uchwalenia prawa zgodnego z Konwencją ONZ i jako takie stanowiłoby przekroczenie uprawnień Sądu do sprawowania kontroli konstytucyjności uchwalanego prawa krajowego$^{63}$. W tym miejscu należałoby omówić treść raportu przedstawionego przez Indyjską Komisję ds. Reformy Prawa. Raport ten zatytułowany jest: Wdrożenie „Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania” w ramach inicjatywy ustawodawczej. Zawiera sześć rekomendacji, przy czym jako pierwsze zalecenie wskazano ratyfikację Konwencji w sprawie tortur. Komisja wykroczyła poza zakres wniosku i przygotowała także projekt ustawy zatytułowany Projekt Ustawy o zapobieganiu torturom z 2017 r.* Omówienie podobieństw i różnic między tym projektem ustawy a Projektem Ustawy o zapobieganiu torturom z 2010 r., która została przyjęta przez Lok Sabha, wykracza jednak poza zakres tematyczny tego artykułu. Ponadto Komisja zaleciła nowelizację istniejących ustaw, wprowadzenie kar dla osób dopuszczających się tortur, odszkodowań dla pokrzywdzonych, ochrony pokrzywdzonych, skarżących i świadków oraz zniesienie immunitetu suwerennego przysługującego urzędnikom państwowym, w przypadku, gdy dopuszczają się tortur$^{64}$. Od przedłożenia raportu upłynęły już cztery lata. Jak dotąd Ciało Ustawodawcze nie podjęło żadnych działań w celu wprowadzenia zawartych w raporcie rekomendacji w życie. --- $^{63}$ Dr Ashwani Kumar przeciwko Unii Indyjskiej i in., wnioski różne nr 2560 z 2018 r., petycja pisemna (izba cywilna) nr 738 z 2016 r., pkt 33, s. 40. $^{64}$ Raport nr 273: Wdrożenie „Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania” w ramach inicjatywy ustawodawczej, Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa, s. 69–71. Wnioski Przeglądowa analiza podejścia Indii do transpozycji zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa karnego pokazuje stanowisko bardzo niejednoznaczne i niespójne. Z jednej strony ustawodawca utrzymuje, że obowiązujące w Indiach krajowe przepisy karne już przewidują karanie zbrodni międzynarodowych. Wbrew temu twierdzeniu, jak wykazano w tym artykule, wśród przepisów krajowych nie ma żadnego, który definiowałby zbrodnie międzynarodowe, nie mówiąc już o ich karaniu. Z drugiej strony, zaprzeczając twierdzeniom ustawodawcy, organy sądownictwa ubolewają nad brakiem przepisów dotyczących zbrodni międzynarodowych w prawie krajowym Indii. Ubolewanie to, jak wykazano w artykule, znajduje podstawę w stanie faktycznym. Można się zastanawiać, dlaczego po ratyfikowaniu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa Indie dotychczas nie uchwaliły przepisów wdrażających jej postanowienia na gruncie prawa krajowego. Jak podkreślono w omówionym wcześniej wyroku Sądu Okręgowego w Delhi, w Indiach toczy się wiele spraw o zbrodnie przeciwko ludzkości$^{65}$. Dlatego tym bardziej zaskakujący jest sprzeciw ze strony Indii wobec projektu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni przeciwko ludzkości. Stanowisko wyrażone przez Indie podczas dyskusji nad projektem konwencji na forum międzynarodowym jest niezgodne z faktycznym stanem rzeczy i dlatego wymaga bacznieszej uwagi ze strony społeczności międzynarodowej. Kwestia zbrodni tortur wygląda nieco inaczej, niż w przypadku dwóch innych zbrodni omówionych w tym rozdziale, tj. ludobójstwa i zbrodni przeciwko ludzkości. Podejście Indii do przepisów w sprawie tortur powinno stanowić wzór dla stanowiska, w odniesieniu do pozostałych zbrodni międzynarodowych, w zakresie, w jakim przewiduje konieczność wprowadzenia odrębnych przepisów dotyczących stosowania tortur. Jak wskazano powyżej, zbrodni międzynarodowych nie można utożsamiać ani traktować na równi z przestępstwami unormowanymi na poziomie krajowym, co zostało również odnotowane przez Sąd Okręgowy w Delhi w sprawie Stan za pośrednictwem --- $^{65}$ Stan za pośrednictwem CBI przeciwko Sajjan Kumar i in., ust. 367.6, s. 193. CBI przeciwko Sajjan Kumar i in.\textsuperscript{66} Sąd uznał, że przypadki masowych zbrodni „należy rozpatrywać w szerszym kontekście masowych zbrodni, które wymagają odmiennego podejścia”\textsuperscript{67}. Podobnie jak w przypadku zbrodni wojennych w kontekście Konwencji genewskich, Indie powinny przyjąć odrębne ustawodawstwo dotyczące wszystkich zbrodni międzynarodowych. Państwo to za punkt wyjścia powinno przyjąć podejmowane wcześniej próby (choć bezskuteczne) uchwalenia przepisów w sprawie tortur, zwłaszcza, że Indyjska Komisja ds. Reformy Prawa Indii także zaleciła ich wprowadzenie w trybie pilnym. W oparciu o modelowe rozwiązanie zawarte w projekcie Ustawy o zapobieganiu torturom z 2010 r. lub projekcie Ustawy o zapobieganiu torturom z 2017 r., ustawodawca może uchwalić przepisy dotyczące również innych zbrodni międzynarodowych. Inspirację można czerpać również z procesu transpozycji Konwencji genewskich, który opierał się na Ustawie o Konwencjach genewskich z 1960 r. Dodatkowo stanowisko Indii w sprawie wdrożenia międzynarodowego prawa karnego do prawa krajowego wymaga dalszych analiz. Według przedstawianej argumentacji, skoro prawo krajowe zapewnia już ochronę przed podobnymi zbrodniami, transpozycja zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa karnego nie jest konieczna. Jest to stanowisko błędne, ponieważ w większości przypadków w prawie krajowym Indii nie ma nawet wzmianki o zbrodniach międzynarodowych, a nawet jeśli taka istnieje, brakuje odniesienia do kontekstu prawa międzynarodowego. Na przykład omawiana wcześniej interpelacja przedłożona do parlamentu indyjskiego w dniu 2 marca 2016 r. dotyczyła również Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej z 1965 r.\textsuperscript{68} W odpowiedzi na nią Ministerstwo Spraw Wewnętrznych stwierdziło: Konstytucja Indii i inne przepisy wyraźnie zakazujące dyskryminacji rasowej we wszelkich formach przewidują odpowiednie zabezpieczenia. Konstytucja Indii jest powszechnie uznawana za dokument postępowy, zapewniający \textsuperscript{66} \textit{Ibidem}. \textsuperscript{67} \textit{Ibidem}, ust. 367.6, s. 197. \textsuperscript{68} Międzynarodowa konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej, Zgromadzenie Ogólne ONZ, 21 grudnia 1965 r., Seria Traktatów, t. 660, s. 195, dostępny pod adresem: www.refworld.org/docid/3ae6b3940.html (dostęp: 19.05.2022). kompleksowe ramy prawne dla gwarancji praw człowieka. Zasady sformułowane w Części III Konstytucji Indii zapewniają ramy prawne do zwalczania wszelkich form dyskryminacji, w tym ze względu na rasę, religię, kastę, kolor skóry i wyznanie$^{69}$. Zrównanie ochrony przed dyskryminacją rasową na mocy Konstytucji Indii z ochroną na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej z 1965 r. jest zabiegiem budzącym wątpliwości. Linia argumentacji przyjęta przez Indie wymaga dalszych badań i analiz. --- $^{69}$ Rajya Sabha, Interpelacja nr 718, odpowiedź planowana na posiedzeniu w dniu 2 marca 2016/PHALGUNA 12, 1937 (SAKA), Uchwalenie prawa zgodnego z Konwencją ONZ w sprawie ludobójstwa i dyskryminacji rasowej. Masowe zbrodnie – doświadczenia Indii: lekcje do odrobienia i podzielenia się z innymi Wprowadzenie Dekolonizacja Indii zbiegła się w czasie z utworzeniem odrębnego państwa – Pakistanu i migracją ludności na niewyobrażalną skalę. To historyczne wydarzenie znane jest formalnie pod nazwą „podziału Indii Brytyjskich”. Choć od tego wydarzenia minęło prawie 75 lat, podział Indii na grupy religijne pozostaje aktualny, często wywołując gwałtowne reakcje$^1$. Korpus prawa międzynarodowego jest nadal postrzegany jako „obcy” i eurocentryczny, co może być jedną z przyczyn, dla których Indie nigdy nie przyjęły mechanizmów międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości karnej, postrzeganych jako przedłużone ramię większego projektu hegemonii, jakim jest prawo międzynarodowe publiczne$^2$. Jednocześnie państwo na różne sposoby wykorzystuje należące do instrumentarium kolonialnego rozruchy społeczne, popełniając masowe zbrodnie na tych częściowo zasymilowanych, a częściowo obcych cywilach zamieszkujących na jego terytorium. Powód, dla którego niniejszy artykuł skupia się na mniejszościach religijnych, a nie innych grupach ludności, wynika z faktu, że religia odgrywa w Indiach ogromną rolę. Jeszcze przed podziałem państwa postrzeganie muzułmanów i chrześcijan jako ludzi innej rasy, a zatem obcych kulturze indyjskiej, oraz niemal przynusowa asymilacja sikhów, dżinistów i buddystów --- $^1$ R. Thapar, Citizenship: The Right to be a Citizen, [w:] edem et al. (red.), On Citizenship, New Delhi 2021, s. 19. $^2$ W kwestii funkcjonowania struktury sprawczości w międzynarodowym wymiarze sprawiedliwości karnej, zob. M. Klamberg, Rebels, The Vanquished, Rogue States and Scapegoats in the Cross-Hairs: Hegemony in International Criminal Justice, [w:] idem et al. (red.), Power in International Criminal Justice, Brussels 2020, s. 643–644. do hinduizmu, to zjawiska szeroko opisywane przez politologów$^3$. Wydarzenia takie jak działania bojowników sikhijskich w Pendżabie w walce o odrębny stan Khalistan lub walka antyokupacyjna w Kaszmirze były również w dużej mierze oparte na narracji konfliktu pomiędzy religijną większością (hinduiści) a religijną mniejszością$^4$. Ponadto sam indyjski kodeks karny (IPC), który jest podstawowym kodeksem regulującym kategorie przestępstw, ich ściganie i wymiary kar, przewiduje specjalne przepisy dotyczące szerzenia przez członków grupy religijnej nienawiści czy też wrogości wobec innej grupy, obrazy (“zniewagi”) czyichś uczuć lub przekonań religijnych$^5$, bezczeszczenia miejsc kultu$^6$ oraz znieważenia z zamiarem „wzburzenia niepokojów społecznych”$^7$, która to kategoria pośrednio uznaje rolę, jaką wielość religii może odgrywać w podziałach indyjskiego społeczeństwa. W niniejszym artykule zajmiemy się dwoma aspektami. Po pierwsze rolą orzeczniczą pełnioną przez sądy konstytucyjne w sprawach o zbrodnie masowe. Zakres przedstawionej tu analizy ogranicza się do Sądu Najwyższego (SN) i sądów okręgowych (SO) nie tylko ze względu na dostępność akt, ale również ze względu na niewzruszalność podejmowanych przez nie rozstrzygnięć. Uprawnienia indyjskiego SN obejmują na przykład wymierzanie „ostatecznej sprawiedliwości”. Jest to mandat konstytucyjny, który SN często traktuje zbyt dosłownie, czym zasłużył na miano organu o najwyższej legitymizacji wśród innych organów państwa. W toku analizy rozważamy, czy istnieje zauważalny schemat spraw, które trafiają pod rozstrzygnięcie sądów, jak sądy wykorzystują ten schemat w poszczególnych sprawach, jakiego języka używają w kontekście braku przepisów materialnoprawnych dotyczących zbrodni masowych i jakie uzasadnienia (o ile w ogóle) przedstawiają dla zastosowania wobec oskarżonych norm surowszych lub łagodniejszych (zarówno dowodowych, jak i orzeczniczych). --- $^3$ T. Fazal, Nation-State and Minority Rights in India: Comparative Perspectives on Muslim and Sikh Identities, New York 2014, s. 18–19. $^4$ Lok Sabha Debates, Further Discussion Regarding Atrocities Committed on Minorities, 9 grudnia 1998 r. $^5$ IPC, art. 295A. $^6$ Ibidem, art. 295. $^7$ Ibidem, art. 504. Po drugie artykuł nawiązuje do tych schematów w celu wykazania politycznego charakteru podejmowanych rozstrzygnięć. Jak się przekonamy, pokrzywdzeni borykają się z utrudnieniami w dostępie do wymiaru sprawiedliwości nie tyle ze względu na brak przepisów materialnoprawnych, ale ze względu na polityczne konsekwencje, jakie te przepisy niedługożnie ze sobą niosą. W artykule sugerujemy również, że obsesyjny nacisk międzynarodowego porządku prawnego na wykazanie koincydencji lub bliskiej zbieżności w czasie i przestrzeni pomiędzy użyciem przemocy a liczbą ofiar nie pozwala uchwycić takich zbrodni o charakterze pogromów i czystek etnicznych, które nierazdko stanowią pierwszy krok na drodze do zbrodni o większej skali. W artykule przyjęto paradygmat narracji stosowanej w omawianych sprawach. Pierwsza część dotyczy spraw, w których postępowania przygotowawcze zakończyły się sukcesem, nawet jeśli były obciążone opóźnieniami. W drugiej części omówiono sprawy, w których postępowania przygotowawcze nie zostały zamknięte żadnym logicznym wnioskiem, przede wszystkim ze względu na naciski polityczne. W części ostatniej, w nawiązaniu to powyższych skrajności, sugeruję zmianę podejścia do materialnoprawnych norm międzynarodowego prawa karnego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że dla sądów indyjskich większą wagę ma na ogół wydanie odpowiedniego wyroku skazującego niż prawidłowa kategoryzacja przestępstwa. Wynika to prawdopodobnie z przekonania, że zarówno surowe wyroki, w tym wymierzenie kary śmierci, jak i wynikająca z takiego rozstrzygnięcia aprobatą moralną wśród społeczeństwa przyczyniają się do osiągnięcia tego samego celu, tj. do odstraszania od popełniania przestępstw. Wobec braku przepisów materialnoprawnych zarówno ofiary, jak i organy sądowe odwołują się do konstytucji jako instrumentu umożliwiającego rozluźnienie ograniczeń procesowych oraz przejęcia – na własną korzyść – uprawnień wykonawczych. Na przykład w jednej z analizowanych --- 8 Zob. M. Sirkin, Expanding the Crime of Genocide to Include Ethnic Cleansing: A Return to Established Principles in Light of Contemporary Interpretations, „Seattle University Law Review” 2009, nr 33(2); R. DeFalco, Time and the Visibility of Slow Violence, „International Criminal Law Review”, 20 czerwca 2021. 9 Ankush Maruti Shinde i in. przeciwko Stan Maharashtra, 30 kwietnia 2009 r.: „Na przykład zabójstwo motywowane głęboko zakorzenioną, wzajemną i osobistą rywalizacją nie może być zagrożone karą śmierci. Jednakże przestępczość zorganizowana lub masowe mordy niewinnych ludzi wymagałyby wydania kary śmierci jako środka odstraszającego”. spraw skład orzekający określił takie przypadki przestępstw instytucjonalnych jako sprawy „karne konstytucyjne”$^{10}$. Na pierwszy rzut oka terminologia taka może wydawać się nieistotna, ale po dokładniejszej analizie może być postrzegana jako próba wdrożenia międzynarodowych ram prawnych do porządku krajowego bez zgody władzy ustawodawczej lub wykonawczej. Oznacza to, że sądy indyjskie mogą wykorzystywać odniesienia do konstytucji w celu legitymizacji sposobu, w jaki dochodzą do podejmowanych przez siebie rozstrzygnięć. 1. Sprawy objęte analizą 1.1. Hashimpura (1987) W 1987 r. władze stanu Uttar Pradesh w północnej części państwa nadzorowały realizację haniebnej masakry w Hashimpurze, w której 42–45 muzułmanów zostało masowo aresztowanych, zapakowanych na ciężarówki, przewiezionych w nieznane miejsce i zastrzelonych przez Zbrojne Siły Porządkowe Prowincji (PAC), organizację paramilitarną, której tamtego feralnego dnia wydano rozkaz opanowania zamieszek. Funkcjonariusze stanowi wrzucili ciała do pobliskiego kanału, jednak pięciu poszkodowanym udało się uciec. W późniejszym czasie odkryto zwłoki kolejnych jedenastu ofiar$^{11}$. Proces sądowy, oparty na dwóch raportach policyjnych z przyjęcia zawiodomienia o popełnieniu przestępstwa (FIR) oraz sporządzonych i wniesionych z opóźnieniem aktach oskarżenia, zakończył się uniewinnieniem ponad 19 oskarżonych funkcjonariuszy stanowych po 28 latach od tamtych wydarzeń. W tym okresie SN przeniósł postępowanie do Delhi, ponieważ miejscowy sąd nie zapewnił stawiennictwa oskarżonych pomimo ponad 20 wezwań na rozprawę. Proces rozpoczął się w 2006 r. w związku z zarzutami udziału w nielegalnym zgromadzeniu, porwania lub uprowadzenia w celu popełnienia zabójstwa oraz sprawstwa kierowniczego w odniesieniu do niszczenia dowodów zbrodni$^{12}$. --- $^{10}$ Ofiara egzekucji pozasądowej przeciwko Związek Indii i in., 14 lipca 2017 r. $^{11}$ Zulfikar Nasir i in. przeciwko Stan Uttar Pradesh i in., 31 października 2018 r., ust. 1.2. $^{12}$ Ibidem, ust. 1.6, 14–16. Co ciekawe, w ramach ustaleń stanu faktycznego sprawy sąd pierwszej instancji skupił się na „ataku podjętym przez elementy antyspołeczne na funkcjonariuszy ze skutkiem śmiertelnym” do tego stopnia, że pojedynczy akt przemocy popełniony przez marginalną grupę uczestników zajść nazwano haniebnym, jednocześnie banalizując doświadczenia ofiar. Zdarzenie to zostało wykorzystane do uzasadnienia wprowadzenia środków opanowania rozruchów społecznych oraz masowych aresztowań ponad 644 osób z jednej dzielnicy mieszkalnej, z których wszystkie – co należy zauważyć – były muzułmanami$^{13}$. Pomimo dowodów z dokumentów, relacji osób ocalałych i zeznań dwóch funkcjonariuszy policji, sąd stwierdził, że na podstawie tych zeznań, choć zostały uznane za wiarygodne, szczegółowe i wzajemnie potwierdzające się, nie można przypisać winy za popełnienie zbrodni konkretnym funkcjonariuszom PAC$^{14}$. W opinii sądu fakt, że ofiary widziano po raz ostatni pod strażą tych funkcjonariuszy, nie zwalniał prokuratury z ciężaru udowodnienia ich winy. Ponadto uniewinnienie oskarżonych było bezpośrednią konsekwencją „obciążonego lukami, niewiarygodnego postępowania przygotowawczego”$^{15}$. Warto zauważyć, że zgodnie z zasadami postępowania karnego w Indiach funkcje stania na straży przestrzegania prawa i porządku publicznego nie są oddzielone od funkcji śledczych, co często skutkuje uszczerbkiem dla tych ostatnich$^{16}$. Zasady postępowania nie przewidują również udziału poszkodowanych w procedurze uznawanej za pozostający w gestii państwa proces wymierzania kary za zbrodnie przeciwko społeczeństwu. W 2015 r. Krajowa Komisja Praw Człowieka (NHRC) i poszkodowani złożyli indywidualne apelacje do sądu okręgowego w Delhi, wnioskując o kontynuację dochodzenia i dopuszczenie dowodów z wielu dokumentów, w tym kart obecności, dzienników i poprzednich raportów komisji śledczej, które nie zostały przedłożone sądowi niższej instancji$^{17}$. Sąd okręgowy zwrócił uwagę, że ewidencje PAC za rok, w którym doszło do zdarzenia, również uległy zniszczeniu, a rząd stanowy nie przedstawił żadnych wyjaśnień, kto i kiedy --- $^{13}$ Ibidem, ust. 18.1, 22. $^{14}$ Ibidem, ust. 22–27. $^{15}$ Ibidem, ust. 28–31. $^{16}$ Ibidem, ust. 105. $^{17}$ Ibidem, ust. 34. zlecił brakowanie dokumentacji\textsuperscript{18}. Interwencja SO pozwoliła na wniesienie i dopuszczenie tych faktów jako „dalszych dowodów w sprawie”\textsuperscript{19}. Sąd okręgowy w składzie dwóch sędziów, wykraczając poza przedstawioną argumentację, stwierdził, że zdarzenie to stanowiło „celowe zabicie nieuzbrojonych, niewinnych i bezbronnych członków określonej społeczności”, i opisał nieprawidłowości po stronie aparatu państwowego jako „systemowe” lub wynikające z „uprzedzeń instytucjonalnych”\textsuperscript{20}. W treści samego wyroku najpierw podano opis społeczności mieszkańców (muzułmańskich rzemieślników o niskich dochodach), z nawiązaniem do nierównego stosunku ich sił między nimi a napastnikami\textsuperscript{21}, a następnie zacytowano niezależne badania, które wykazywały brak zaufania grup mniejszościowych do organów policyjnych\textsuperscript{22}. Zwrócono też uwagę, że same aresztowania były niezgodne z prawem, a wynikające z nich zabójstwa były przestępstwem przeciwko osadzonym i zatrzymanym w zakładach karnych i aresztach śledczych. W takich okolicznościach naleganie na wyczerpanie normy „dowodu ponad wszelką wątpliwość” byłoby daleko idącą przesadą – trudno w takim przypadku o dowody z zeznań naocznych świadków, a funkcjonariusze policji zwykle kłamią lub zasłaniają się niewiedzą na korzyść swoich kolegów, będąc „związanymi więzami solidarności instytucjonalnej”\textsuperscript{23}. W wyroku wskazano ponadto, że w zakresie rzetelnego i wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego sądy nie mogą polegać wyłącznie na prokuraturze, ponieważ często organy ścigania są „z zamierzenia nieskuteczne”. Poleganie na prokuraturze zatem „utrwalałoby niesprawiedliwość”\textsuperscript{24}. W uwagach końcowych sąd odwołał się także do języka prawa międzynarodowego, zauważając, że najbliżsi krewni ofiar mają prawo do poznania prawdy, nie tylko w ramach prawa do sprawiedliwości, ale jako prawa niezależnego od innych praw\textsuperscript{25}. \textsuperscript{18} \textit{Ibidem}, ust. 34.16 (1)–(3). \textsuperscript{19} \textit{Ibidem}, ust. 37. \textsuperscript{20} \textit{Ibidem}, ust. 1.8, 102. \textsuperscript{21} \textit{Ibidem}, ust. 1.2. \textsuperscript{22} \textit{Ibidem}, ust. 102–103. \textsuperscript{23} \textit{Ibidem}, ust. 81–83. \textsuperscript{24} \textit{Ibidem}, ust. 96–100. \textsuperscript{25} \textit{Ibidem}, ust. 111. 1.2. Wymuszone zaginięcia i zabójstwa pozasądowe w Pendżabie Kolejna kwestia dotyczy dwóch powiązanych ze sobą spraw: wymuszonych zaginięć i zabójstw (egzekucji) pozasądowych ponad 1500 sikhów (w jednym okręgu administracyjnym), popełnionych przez funkcjonariuszy policji w Pendżabie w okresie rewolty, oraz zabójstwa pozasądowego znanego aktywisty sikhijskiego, Jaswanta Singha Khalry, który jako pierwszy wniosł tę sprawę do sądów$^{26}$. Śledztwo w pierwszej z tych spraw zostało wszczęte faktycznie po tym, gdy sędzia SN został poinformowany drogą telegraficzną o uprowadzeniu aktywisty. SN potraktował to pismo jako wniosek o doprowadzenie podejrzanych przed sąd w celu stwierdzenia legalności aresztowania (habeas corpus) i wystosował zawiadomienia do zainteresowanych organów państwa. Sprawa ta różni się znacząco od poprzednio analizowanej. Po wystosowaniu zawiadomienia rzecznik generalny stanu zapewnił sąd, że oskarżeni funkcjonariusze policji zostaną przeniesieni ze swojego okręgu, po czym uzgodniono, że postępowanie przygotowawcze przeprowadzi Centralna Agencja Śledcza (CBI), a SN będzie je nadzorowała. Wobec braku jakichkolwiek programów ochrony ofiar, SN polecił również, aby władze stanowe zapewnily ochronę poszkodowanym$^{27}$. W 2007 r. oskarżeni, wszyscy skazani wyrokiem sądu pierwszej instancji (podtrzymanym przez SO) za udział w zmowie i popełnienie przestępstwa porwania lub uprowadzenia w celu dokonania zabójstwa, a następnie zniszczenia dowodów, wnieśli apelację, domagając się uniewinnienia. Jednocześnie najbliżsi krewni ofiar zwrócili się do sądu z wnioskiem o zaostrzenie wymierzonej kary$^{28}$. W swoim rozstrzygnięciu SN opisał przemoc policji w Indiach, określając ją jako powszechną, i wskazał na konieczność – w sprawach o przestępstwa z użyciem przemocy przeciwko osadzonym i zatrzymanym w zakładach karnych i aresztach śledczych – przeniesienia ciężaru dowodu na oskarżonego w momencie stwierdzenia faktycznego domniemania czynności aresztowania, wkrótce po którym nastąpił akt przemocy lub zgon$^{29}$. W swojej opinii sąd odwołał się do art. 21 konstytucji (stanowiącego o prawie --- $^{26}$ Prithipal Singh przeciwko Stan Pendżab i in., 4 listopada 2011 r., ust. 2.A–2.C, 31. $^{27}$ Ibidem, ust. 31. $^{28}$ Ibidem, ust. 1. $^{29}$ Ibidem, ust. 10–11, 19, 25. życia), który zakazuje okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania$^{30}$. SN potwierdził również uprawnienie sądów konstytucyjnych do zaostrzania wymierzonych już kar z własnej inicjatywy (suo motu) po otrzymaniu wniosku o rewizję lub apelacji w „odpowiednich przypadkach”, w każdym przypadku z uprzednim zapewnieniem oskarżonemu możliwości zakwestionowania takiej zmiany wyroku. W swojej opinii sąd stwierdził, że tolerowanie takich czynów podważałoby zaufanie do praworządności wśród społeczeństwa, które jest przecież jednym z celów przewidzianych w konstytucji. Rozstrzygnięcie w tej sprawie było przełomowe – przy braku wytycznych materialnych i procesowych sąd dokonał rozszerzenia mandatu organów śledczych o uprawnienie do uwzględnienia faktów powiązanych (zabójstwa pozasądowe i zaginięcia osób na terenie całego stanu) i wydał władzom stanowym polecenie rejestrowania i wszczynania postępowań wobec takich „haniebnych zbrodni”. Sprawa ta pokazała również, że rozstrzygnięcia zapadające w procesach o masowe zbrodnie prowadzonych przed sądami krajowymi są bezpośrednio uzależnione od poziomu aparatu administracji państwowej, na którym znajduje się organ zamieszany w takie zbrodnie (urzędnicy niższego szczebla lub wyższy poziom kierownictwa), a tym samym od poziomu woli politycznej. 1.3. „Ludobójstwo” sikhów (1984) Ludobójstwo sikhów w ramach skoordynowanej akcji prowadzonej w różnych dzielnicach stolicy, Delhi, a na szerszą skalę w całych Indiach, było następstwem zamachu na ówczesną premier Indirę Gandhi dokonanego przez jej dwóch sikhijskich ochroniarzy. W trwających trzy dni aktach przemocy, których początki określano jako „bezprawne zgromadzenie” czy „zamieszki”, w samym Delhi zabito ponad 2000 sikhów. Sikhijscy mężczyźni byli wciągani z domostw i paleni żywcem. Domy i mieszkania sikhów były płądrowane, a następnie niszczone, mężczyźni byli bici i zmuszani do zakładania na szyje gumowych opon, które następnie były podpalane; świątynie, miejsca kultu $^{30}$ Ibidem, ust. 8. i guru granth (święte księgi) były bezczeszczone, podpalane i niszczone$^{31}$. Akty przemocy rozgrywały się na oczach funkcjonariuszy policji, którzy odmawiali interweniowania albo sami aktywnie uczestniczyli w popełnianiu zbrodni. Jednym z głównych oskarżonych w sprawach tych zbrodni był ówczesny przewodniczący Kongresu Sajjan Kumar. Kumar dowodził rozwścieczonym tłumem, podżegał go do przemocy, a po fakcie zaapelował do niego, aby przy życiu nie pozostawić ani jednego sikha$^{32}$. W 2013 r. sąd pierwszej instancji skazał wszystkich oskarżonych, z wyjątkiem Kumara, na podstawie zarzutów o udział w spisku w celu popełnienia zabójstwa oraz umyślne użycie ognia i materiałów wybuchowych w celu zniszczenia domostw (obiektów mieszkalnych i miejsc kultu). Kumar został uniewinniony od wszystkich zarzutów. Jednakże zanim w 2013 r. odbyła się rozprawa, postępowanie w tej sprawie rozpoczynano dwukrotnie – za każdym razem kończyło się ono umorzeniem$^{33}$. Co istotniejsze, rząd centralny tworzyła wówczas partia, której oskarżeni byli prominentnymi przedstawicielami. Wielokrotnie powoływano komisje wysokiego szczebla do zbadania sprawy, tylko po to, aby je odwołać i zastąpić kolejnym ciałem$^{34}$. Kiedy w postępowaniu apelacyjnym sprawa trafiła przed sąd okręgowy w Delhi w składzie dwóch sędziów, okoliczności zmieniły się – u władzy, zarówno na szczeblu centralnym, jak i stanowym, była już inna partia polityczna. Ostatnia komisja wskazywała, że zakres wszelkich postępowań w sprawie należy w najlepszym razie ograniczyć do tych przypadków, w których ofiary z nazwiska identyfikowały oskarżonych, nieuwzględnionych mimo to przez policję w aktach oskarżenia skierowanych do wydziału karnego SO, lub w których do wydziału karnego SO trafił raport końcowy (zawierający opinię policji wskazującą na brak przesłanek do wszczęcia postępowania w sprawie, mimo że istniejące materiały uzasadniały podjęcie domniemania faktycznego)$^{35}$. Raport komisji wywołał duże poruszenie w parlamencie, a ówczesny minister spraw wewnętrznych (2005 r.) obiecał przekazać prowadzenie dalszego --- $^{31}$ Stan za pośrednictwem CBI przeciwko Sajjan Kumar i in., 17 grudnia 2018 r., ust. 54–58. $^{32}$ Ibidem, ust. 178. $^{33}$ Ibidem, ust. 44. $^{34}$ Ibidem, ust. 43–45. $^{35}$ Ibidem, ust. 48. śledztwa do CBI\textsuperscript{36}. W 2010 r. przedstawiono akty oskarżenia. Jednak podczas przewodu sądowego sąd, choć uznał świadectwa ofiar za wiarygodne, stwierdził, że ich relacje dowodziły jedynie agresywnych zachowań tłumu uzbrojonego w śmiercionośną broń, a nie ataków na świątynie sikhów czy podpaleń mienia\textsuperscript{37}. Sąd wskazał nawet, jakimi nieprawidłowościami obciążone było postępowanie przygotowawcze – zeznań nie rejestrowano, przytaczano jedynie opisy szkód materialnych, bez żadnych zapisów potwierdzających przypadki zabójstw, rejestrując jedynie zbiorcze, ogólne raporty policyjne z przyjęcia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Mimo stwierdzenia tych faktów, sąd następnie podważał wiarygodność zeznań ofiar\textsuperscript{38}. SO w Delhi nie przychylił się do argumentacji oskarżonych, wskazując na „nadzwyczajne” okoliczności zaistniałych zdarzeń, w tym „beczynność lub aktywny współudział” policji, stanowiące niedopełnienie jej ustawowych obowiązków\textsuperscript{39}, oraz wysoki status polityczny oskarżonych\textsuperscript{40}. SO wyraził ubolewanie nad brakiem jakichkolwiek programów ochrony świadków, co miało bezpośredni wpływ na przebieg postępowania – osoby posiadające informacje albo boją się ujawniać, albo wręcz sabotują postępowanie, a sądom pozostają tylko relacje ofiar\textsuperscript{41}. SO uznał, że obowiązkiem sądów jest szukanie „innowacyjnych dróg” pozwalających na wyjście poza zwykłe stosowanie prawa na rzecz faktycznego wymierzania sprawiedliwości\textsuperscript{42}. SO ośmieszył treść wcześniejszych raportów, które opisywały zdarzenia jako „spontaniczną akcję”\textsuperscript{43} i stwierdził, że sam charakter ataków dowodzi, że były one niewątpliwie inspirowane przez grupę spiskowców – sprawcy byli uzbrojeni i byli doskonale rozeznani, jakie obiekty i mienie miały być celem ataku. Także świadkowie twierdzili, że tych samych sprawców widzieli już wcześniej, prze mieszczających się pomiędzy dzielnicami mieszkaniowymi przed zdarzeniem. Ataki cechowały się pewną prawidłowością, były wymierzone w określoną społeczność (skierowane przeciwko jednej wspólnotie religijnej i jej miejscom \textsuperscript{36} \textit{Ibidem}, ust. 49–51. \textsuperscript{37} \textit{Ibidem}, ust. 65, 217. \textsuperscript{38} \textit{Ibidem}, ust. 61. \textsuperscript{39} \textit{Ibidem}, ust. 136–149. \textsuperscript{40} \textit{Ibidem}, ust. 154.1, 154.2, 155. \textsuperscript{41} \textit{Ibidem}, ust. 176–177. \textsuperscript{42} \textit{Ibidem}, ust. 150. \textsuperscript{43} \textit{Ibidem}, ust. 154.5. kultu) i były prowadzone w sposób, który świadczył o przekonaniu sprawców, że za swoje działania nie poniosą żadnych konsekwencji\textsuperscript{44}. SO domagał się innowacyjnych rozwiązań i sam takie zaproponował w sprawie. Konstrukcja spisku przestępnego w doktrynie odpowiada konstrukcji związku przestępnego stosowanej przez trybunały międzynarodowe. Zgodnie z prawem indyjskim karalne jest nie tylko przestępstwo popełnione w ramach takiego spisku, ale sam fakt jego zawiązania (zmowa, porozumienie). Sąd uznał, że takie zmowy są zawierane w sposób niejawny i tym samym udowodnienie ich istnienia jest utrudnione, niemniej jednak można je wywnioskować na podstawie okoliczności, istniejących przesłanek oraz postępowania oskarżonych, w przeszłości i obecnie\textsuperscript{45}. Końcowy wątek wyroku dotyczył pojęć „ludobójstwa” i „zbrodni przeciwko ludzkości” bez ostatecznego rozstrzygnięcia, czy popełniony czyn mieścił się w jednej czy też w obydwu tych kategoriach. Niemniej jednak wyrok SO był pierwszym, w którym krytycznie podniesiono brak przepisów materialnych dotyczących zbrodni masowych\textsuperscript{46}. 2. Sprawa, która upadła 2.1. „Ludobójstwo” w stanie Gudźarat (2002) Antymuzułmańska masakra w stanie Gudźarat była następstwem spalenia na stacji Godhra, w Gudźarat, pociągu wiozącego hinduistycznych fanatyków religijnych (\textit{karsevak}), którzy postulowali budowę świątyni w miejscu, w którym kiedyś stał XVI-wieczny meczet (zburzony w 1992 r.), twierdząc, że teren ten był mitycznym miejscem narodzin hinduistycznego boga Ramy. W pożarze zginęło ponad 50 hinduistów, a podejrzenie sprawstwa padło natychmiast na wspólnotę muzułmańską. W odwecie fanatycy hinduistyczni przeprowadzili jednoczesne ataki na terytorium całego stanu. Wybuchły na tym tle zamieszki pochłonęły łącznie ponad 2000 ofiar śmiertelnych (700 według oficjalnych danych). Ehsan Jafri, przewodniczący Kongresu i poseł do parlamentu, oraz Billkis Bano, z których pierwszy został spalony żywcem, \textsuperscript{44} \textit{Ibidem}, ust. 282–289. \textsuperscript{45} \textit{Ibidem}, ust. 290–296. \textsuperscript{46} \textit{Ibidem}, ust. 367.6, 367.9. a druga zbiorowo zgwałcona, stali się powszechnie rozpoznawanymi twarzami kojarzonymi z masakrą\textsuperscript{47}. Sprawy karne podzielono według głównych obszarów, na których zostały popełnione zbrodnie (dzielnica wspólnoty Gulbarg, Naroda Patija, Naroda Gam, itd.) – poniżej przedstawiam skrótowy opis niektórych z nich. a. Piekarnia Best Bakery W trakcie antymuzułmańskiej masakry w całym stanie w 2002 r. „rozwydrzony tłum” spalił piekarnię Best Bakery – w zdarzeniu tym śmierć poniosło ponad 14 osób. Zahira Habibullah, naoczny świadek zabójstw, została głównym skarżącym, wymieniając z nazwiska 21 oskarżonych. W 2003 r. sąd pierwszej instancji uniewinnił wszystkich oskarżonych, a SO w Gudźarat podtrzymał wyroki uniewinniające, odrzucając wnioski ofiar o ponowne rozpatrzenie sprawy i przeprowadzenie dalszych dowodów. Zahira i pozostałe ofiary twierdziły, że uciekły się do aktów przemocy, będąc do tego zmuszone m.in. przez posła partii BJP, a postępowanie przygotowawcze było prowadzone w sposób mający zapewnić ochronę oskarżonym. Proces odbywał się za zamkniętymi drzwiami, z pomięciem dowodów z zeznań świadków oskarżających konkretne osoby lub uznaniem świadków w ogóle za niezdolnych do złożenia zeznań. Po wniesieniu przed SO apelacji, SO odmówił dopuszczenia jakichkolwiek dowodów ze złożonych pod przysięgą oświadczeń ofiar, które naświetliłyby okoliczności sprawy w ramach procesu. Jednocześnie SO krytycznie wypowiedział się na temat powiązań ofiar, twierdząc, że ich działania były kierowane przez „osoby o niejasnych motywach”\textsuperscript{48}. W 2004 r. SN rozpoznał apelacje w sprawach połączonych od wyroku uniewinniającego oskarżonych wniesione przez Zahirę i kolejne wniesione przez rząd stanowy. Wniesienie apelacji przez rząd stanowy powszechnie uznano za próbę rozmycia sprawy wobec zarzutów o współudział, powodowaną wyłącznie tym, że obowiązek reprezentowania ofiar teoretycznie ciążył właśnie na nim. Niedbałe sformułowanie apelacji wytknął również \textsuperscript{47} Czy sprawa dotyczy istotnego zagadnienia prawnego przeciwko Specjalny Zespół Docho- dzeniowy, 5 października 2017 r., ust. 2.2. \textsuperscript{48} Zahira Habibulla H. Sheikh i in. przeciwko Stan Gudźarat i in., 12 kwietnia 2004 r. sam SN. Ponadto SN wskazał, że w sprawie prokurator działał, argumentując jak obrońca, a sąd pierwszej instancji nie skorzystał ze swoich uprawnień do dochodzenia prawdy, działając jedynie jako obserwator. I wreszcie skrytykował podejście SO jako niewyważone$^{49}$. b. Petycja NHRC W 2008 r. SN nakazał utworzenie specjalnego zespołu śledczego (SIT) w celu dalszego zbadania zarzutów, w sprawie których postępowanie umorzyła wcześniej policja stanowa. Polecił zespołowi SIT przedstawienie raportu z postępu prac w 9 takich sprawach, wyznaczając jednocześnie termin jego sporządzenia. Zgodnie z linią wytyconą przez poprzedników, SN podkreślił znaczenie programów ochrony świadków, wyznaczenia kompetentnych prokuratorów i rzetelnego procesu sądowego jako standardów, które mogą być spełnione wyłącznie wówczas, gdy sąd powstrzyma się od „pobłażliwej akceptacji” obciążonego wadami postępowania przygotowawczego i działań prokuratury. Wręcz przeciwnie, jak powtórzył SN, obowiązkiem sądów jest krytyczna weryfikacja materiałów w celu zgromadzenia wiarygodnych dowodów$^{50}$. Na poparcie swoich uwag SN przytoczył przykłady postępowań przed międzynarodowymi trybunałami karnymi oraz w ramach jednolitych norm jurysdykcyjnych$^{51}$. Niemniej jednak zdaniem SN, zadaniem najwyższej wagi, ciężącym na sądach, jest „działanie w sposób wzbudzający zaufanie publiczne”; w tym zakresie SN wskazał, że orzeczenia sądów urzeczywistniają się w zwierciadle opinii publicznej, w której oczach sądy muszą być w stanie je wybronić$^{52}$. Być może obawiając się o losy postępowania – gdyby powołanie prokuratorów pozostawiono w gestii władz stanowych – SN nakazał powołanie prokuratora specjalnego przez członków zespołu SIT. W gestii zespołu SIT SN pozostawił wyznaczenie godnych zaufania urzędników, których zadaniem byłaby ochrona ofiar, jeżeli te złożyłyby taki wniosek, w tym zapewnienie bezpiecznej podróży i alternatywnego miejsca zamieszkania, --- $^{49}$ Ibidem. $^{50}$ NHRC przeciwko Stan Gudżarat i in., 1 maja 2009 r., ust. 4, 5, 7. $^{51}$ Ibidem, ust. 16–20, 35. $^{52}$ Ibidem, ust. 7. w razie potrzeby nawet poza terytorium stanu. I wreszcie SN nakazał utworzenie sądów specjalnych prowadzących postępowanie w trybie przyspieszonym, na których czele mieli stanąć wysocy rangą przedstawiciele władzy sądowniczej, i organizowanie rozpraw codziennie, przy czym postępowanie miało „uwzględniać całą historię przewodu sądowego”$^{53}$. Być może jedyną wadą tego rozstrzygnięcia było to, że jako kryteria skuteczności działania zespołu SIT wskazywało zadowolenie składu sędziowskiego z liczby wezwanych świadków oraz liczby osób objętych aktami oskarżenia$^{54}$. W 2012 r. zespół SIT przedłożył „raport końcowy”, nie dostarczając ofiarom nawet niezbędnych dokumentów na potwierdzenie zasadności oddalenia zarzutów wobec oskarżonych, a w 2013 r. wydział karny SO uznał za stosowne umorzyć postępowanie$^{55}$. c. Masakra w dzielnicy wspólnoty Gulbarg W 2006 r. Zakia Jafri, żona ofiary Ehsana Jafri, podjęła próbę złożenia skargi na 62 przywódców politycznych, zarzucając im udział w spisku i przypisując im pomocnictwo w popełnieniu zbrodni. Skarga Jafri również odwoływała się do sformułowań zawartych w konstytucji, była jednak wyjątkowa w zakresie interpretacji obowiązków konstytucyjnych, podnosząc zarzut, że uczestnictwo w zbrodni tych osób, które wykorzystywały aparat państwowowy, wypełniało przesłanki niedopełnienia obowiązku zapewnienia sprawnej administracji publicznej i stawiało pod znakiem zapytania legitymizację rządu, który użył siły przeciwko własnym obywatelom$^{56}$. Sprawa ta stanowiła punkt, od którego zaczął się powrót orzecznictwa sądu w sprawach o masowe zbrodnie do utartych schematów. Najwyższy rangą funkcjonariusz policji odmówił zarejestrowania skargi Jafri, a w apelacji SO wytknął jej, że do sądu wniosła zaledwie „prywatną skargę dotyczącą spraw będących już w toku”, nie uznając w ogóle, że zakres zarzutów wniesionych przez Jafri i w sprawach w toku były zasadniczo różne. $^{53}$ Ibidem, ust. 36, 46. $^{54}$ Ibidem, ust. 3. $^{55}$ Czy sprawa dotyczy…, ust. 4.6–5, 10. $^{56}$ Ibidem, ust. 2.3, 2.4. Sąd skierował skarżącą na tę samą ścieżkę proceduralną, w ramach której wcześniej odmówiono zarejestrowania jej skargi$^{57}$. W ramach apelacji wniesionej do SN, jej skarga została połączona z wcześniejszym wnioskiem NHRC o przeprowadzenie dochodzenia w ramach zespołu SIT i ponowne rozpatrzenie sprawy$^{58}$. Gdy Jafri odwołała się do SO w Gudźarat od postanowienia o umorzeniu postępowania wydanego w 2013 r., skład orzekający odniósł się do postanowienia SN w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy i uznał, że zadanie sądu jest ograniczone do zapewnienia integralności postępowania, a „nie do wchodzenia w meritum sprawy”, stwierdzając ostatecznie, że postępowanie zostało zakończone w chwili złożenia raportu końcowego$^{59}$. Zarzut Jafri, że wydział karny SO nie uwzględnił dowodów z dokumentów, w tym przemówień ówczesnego szefa rządu stanowego Narendry Modiego, zeznań byłych funkcjonariuszy policji czy zapisów z prowokacji policyjnych, został oddalony. Wydział karny zasadniczo przeprowadził miniproces na etapie wszczęcia postępowania$^{60}$. Co istotniejsze, w przeciwieństwie do sprawy Sajjana Kumara SO odmówił zbadania zarzutów o istnienie szeroko zakrojonego spisku i ograniczył badanie jedynie do spisku wewnątrz wspólnoty Gulbarg$^{61}$. SO uznał, że setki winnych w tej sprawie zostało już skazanych, wysuwając jednocześnie tezę, że przeprowadzony wcześniej proces przyczynił się do wzrostu „tendencji separatystycznych i fundamentalistycznych”$^{62}$. Innymi słowy, skazanie szeregowych sprawców posłużyło sądowi wobec opinii publicznej za swego rodzaju alibi do odstąpienia od dalszego badania sprawy. Rezultat ten można było zresztą wywnioskować ze sposobu, w jaki skład sędziowski chwalił Modiego za „apele o pokój” i poważał wiarygodność wszystkich uczestników procesu, którzy wnosili przeciwko niemu zarzuty$^{63}$. --- $^{57}$ Ibidem, ust. 2.5, 2.7, 9. $^{58}$ Ibidem, ust. 4.0. $^{59}$ Ibidem, ust. 4.5. $^{60}$ Ibidem, ust. 6–7. $^{61}$ Ibidem, ust. 13. $^{62}$ Ibidem, ust. 16.2. $^{63}$ Ibidem, ust. 11, 14. 3. Lekcje z Indii Wydarzenia w stanie Gudżarat z pewnością nie były ostatnimi w tym rodzaju – już w trakcie rozpatrywania wniesionych w związku z nimi spraw na terytorium stanu doszło do aktów przemocy w Muzaffarnagar (2013) i Delhi (2020), znów wymierzonych w ludność muzułmańską. W następstwie pierwszego z tych zdarzeń doszło do emigracji wewnętrznej blisko 75 000 ludzi, a liczba ofiar śmiertelnych wyniosła 100 osób$^{64}$. Skutkiem wydarzeń w Delhi natomiast były przesiedlenia około 2000 ludzi i ponad 50 ofiar śmiertelnych. W artykule na portalu Al-Jazeera wysunęłam tezę, że wydarzenia w Delhi faktyczne spełniały przesłanki pogromu$^{65}$. Zarzewiem obu tych zdarzeń, podobnie jak poprzednich, było podsycanie nastrojów społecznych wśród wspólnot religijnych w – i tak już – podzielonych społeczeństwach dla celów politycznych. W ramach odczłowieczania wspólnot i znieczulania społeczeństwa na okrucieństwa wykorzystywane są zwykle narracje o „dżihadzie miłości”, którym podobno posługują się muzułmańscy mężczyźni, aby zwabiać i nawracać na Islam hinduskie kobiety, o większej dzietności wśród muzułmanów, która ma jakoby na celu zmianę rdzennie hinduistycznego krajobrazu demograficznego Indii czy też o rzekomej większej lojalności wszystkich muzułmanów wobec Pakistanu lub Bangladeszu. W obu tych przypadkach obserwowaliśmy aktywny udział aparatu państwowego; w rezultacie obydwu z nich sytuacja społeczna ulegała też całkowitemu przeformułowaniu zgodnie z punktem widzenia społeczności dominującej. Ofiarom grożono, próbując zmusić je do wycofania zeznań, a w kilku przypadkach wniesiono przeciwko nim oskarżenia o rozbijanie jedności wspólnot lokalnych i angażowanie się w „spisek” w celu obalenia legalnie ustanowionego rządu. Nie jest to bynajmniej zjawisko nowe; na przykład po aktach przemocy w stanie Gudżarat kilkanaście osób (w większości muzułmanów) zostało oskarżonych na podstawie drakońskich --- $^{64}$ H. Mander i in., Wages of Communal Violence in Muzzaffarnagar and Shamli, „Economic and Political Weekly” 2016, t. 51, nr 43, s. 39–45, dostępny pod adresem: www.jstor.org/stable/4416584. $^{65}$ A. Khan i I. Chakrabarty, Why the 2020 Violence in Delhi Was a Pogrom, Al-Jazeera, 24 lutego 2021, dostępny pod adresem: www.aljazeera.com/opinions/2021/2/24/why-the-2020-violence-in-delhi-was-a-pogrom. przepisów antyterrorystycznych o rzekome spiskowanie z zamiarem zamachu na życie wyższych urzędników stanowych. Podobnie jak w sprawie stanu Gudźarat, w tych dwóch przypadkach sądy nie zapewniły ofiarom żadnego zadośćuczynienia. Przeciwnie, po aktach przemocy w Delhi jeden z przewodniczących składu orzekającego w tej sprawie, który postanowił takie zadośćuczynienie zaoferować – odtwarzając na rozprawie jawnej z udziałem publiczności filmy z mową nienawiści w przemówieniach wygłaszanych bezpośrednio przed pogromem w Delhi i pytając, dlaczego przeciwko sprawcom nie postawiono żadnych zarzutów – został przeniesiony w trybie pilnym$^{66}$. Tym samym wysłano jednoznaczny komunikat, że każda interwencja krytyczna wobec ambicji politycznych partii rządzącej będzie wiązała się z reperkusjami zawodowymi. W tym samym czasie krążyły też informacje o notatce służbowej z instrukcją dla funkcjonariuszy śledczych, aby powstrzymywali się od aresztowań hindusiów ze względu na potencjalny wzrost resentymentu i niezadowolenia wśród członków tej wspólnoty religijnej. Sąd, który zapoznał się z tym oficjalnym dokumentem, odmówił interwencji, gdyż w jego opinii nie stanowił on wystarczającego dowodu na faktyczne obciążenie postępowania uprzedzeniami czy stronniczością$^{67}$. Stało się tak pomimo faktu, że przytłaczająca liczba aresztowanych, którym następnie nie udało się uzyskać zwolnienia za kaucją, chociaż brakowało materiałów, na podstawie których można by oprzeć jakiekolwiek domniemania faktyczne przeciwko nim, była muzułmanami. Przykłady te dowodzą, że wnoszenie skarg przed sądy krajowe może nie być najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza gdy w sprawstwo zamieszany jest jeden organ państwowy, a inny organ, choć niezaangażowany w popełnienie zbrodni, kieruje się następnie nastrojami większościowymi wśród społeczeństwa. W niniejszym artykule świadomie unikałam kwalifikowania opisanych w nim zdarzeń jako zbrodni międzynarodowych i to z wielu powodów. Po pierwsze, chociaż międzynarodowe orzecznictwo karne już wcześniej wskazywało, że niewielki obszar gminy czy wspólnoty lokalnej stanowi wystarczający element kontekstowy („rozległość ataku”) zbrodni przeciwko ludzkości, --- $^{66}$ Citizens Against Hate, Darkness at Noon: Incitement to Violence, Obfuscation and Perversion of Justice in Delhi, 2021, s. 62. $^{67}$ Ibidem, s. 68–69. brakuje orzecznictwa innego niż związane z państwami upadłymi i pokonfliktowymi, czy dyktaturami, które zapewniałoby podstawę materialną dla takiej kwalifikacji („rozległego lub systematycznego świadomego ataku”)\textsuperscript{68}. Co więcej, pojawia się pytanie, czy istnieją podstawy, aby obalić domniemanie, że ustrój państwowy Indii, które oficjalnie uznawane są za państwo demokratyczne, zapewnia skuteczne ściganie sprawców w takich sprawach. Po drugie, z perspektywy bardziej merytorycznej termin „zbrodnia międzynarodowa” kojarzy się z elementem „szokującego charakteru”, co powoduje zepchnięcie „zwykłych” zbrodni masowych mordów i przemocy fizycznej na sam kraniec spektrum tej kategorii. Jak zauważa jeden z badaczy, zbrodnie międzynarodowe bardzo często w ramach oceny zestawia się z wydarzeniami w nazistowskich Niemczech czy Rwandzie\textsuperscript{69}. Współsprawcy na poziomie aparatu państwowego wykorzystują natomiast władzę i uprawnienia organizacyjne, które pozwalają im uniknąć bezpośredniego udziału w popełnieniu zbrodni\textsuperscript{70}. W wielu przypadkach zainteresowany bezpośrednim działaniem może być tylko jeden organ czy wydział administracji, podczas gdy inny organ może po prostu zaniechać podejmowania działań. Niemniej jednak, jak zauważa prof. Margaret deGuzman, w porównaniu z przypadkami sprawstwa czynnego, brakuje orzecznictwa dotyczącego popełniania zbrodni przez zaniechanie\textsuperscript{71}. Sprawa Haszimpura, w której sąd pierwszej instancji uznał działania PAC za incydent jednorazowy, niemotywowany uwarunkowaniami zewnętrznymi, doskonale wpisuje się w ten zawły schemat. Podobnie w sprawie Gudżarat wiadomo, że rząd stanowy, pomimo dysponowania informacjami wywiadowczymi, pozwolił hinduistom na „danie upustu emocjom społecznym”, zaniechawszy sprowadzenia sił porządkowych przez okres trzech dni\textsuperscript{72}. \textsuperscript{68} M. deGuzman, \textit{Systemic Racist Police Brutality Shocks the Conscience of Humanity, but is it an International Crime?}, JustSecurity, 11 lipca 2020 r., dostępne pod adresem: www.justsecurity.org/71255/systemic-racist-police-brutality-shocks-the-conscience-of-humanity-but-is-it-an-international-crime. \textsuperscript{69} R. DeFalco, \textit{op. cit.}, s. 6. \textsuperscript{70} \textit{Ibidem}, s. 7–8. \textsuperscript{71} M. deGuzman, \textit{op. cit.} \textsuperscript{72} Zob. „We Have No Orders to Save You”, Human Rights Watch, t. 14, nr 3(C), kwiecień 2002, s. 5, 21, dostępne pod adresem: www.hrw.org/reports/2002/india/gujarat.pdf. Jako przykład znaczenia wspomnianej powyżej władzy organizacyjnej można również wskazać przypadek Mjanmy/Birmy, gdzie procesy demokratyczne, takie jak regularne wybory, stanowiły jedynie maskę skrywającą cierpienia mniejszości etnicznych na wielką skalę, zadawane m.in. poprzez uchwalanie przepisów pozbawiających ich środków do życia$^{73}$. Prof. deGuzman zauważa, że choć z moralnego punktu widzenia łatwo jest zakwalifikować określone czyny jako zbrodnie międzynarodowe, to jednak wymykają się one definicjom międzynarodowym$^{74}$. Akty przemocy w Muzaffarnagar czy Delhi, choć niezbyt spektakularne w międzynarodowej wyobraźni, doprowadziły jednak do emigracji wewnętrznej kilku tysięcy ludzi. Obydwu wydarzenia naznaczone były otwartymi wezwaniami do zabijania lub przemusowego wysiedlania mniejszości (musalmaan ke do hi sthaan, Pakistan ya kabristan). Wiele osób, które wcześniej uniknęły przesiedleń, wyjechało poza terytorium stanu, podczas gdy pozostali na miejscu nadal żyją w strachu. Choć same te sprawy dawałyby wystarczającą podstawę do kwalifikacji popełnianych w nich aktów jako czystek etnicznych, wątpliwe jest, aby można je było prawnie zakwalifikować jako „ludobójstwo” – możliwa jest argumentacja na korzyść oskarżonych, że nie kierowali się oni żadnym konkretnym zamiarem unicestwienia danej grupy ludności w całości lub w części, a jedynie politycznym zamiarem utworzenia jednorodnego etnicznie stanu hinduistycznego. I znów – takie postawienie sprawy jest problematyczne, ponieważ wprowadza arbitralne rozróżnienie między zamiarem unicestwienia a zamiarem osiągnięcia jednorodnego religijnie terytorium, z pominięciem faktu, że zamiarem ostatecznym jest odmówienie określonym wspólnotom prawa do istnienia$^{75}$. W obecnym stanie orzecznictwa czystki etniczne mogą uprawdopodobniać ludobójstwo, natomiast same ludobójstwem nie są – jak dotąd noszą jedynie znamię kojarzone ze zbrodniami przeciwko ludzkości w postaci przysumowego wysiedlenia ludności i prześladowań$^{76}$. --- $^{73}$ A.B. Plunkett, Democratization as a Protective Layering for Crimes against Humanity, the Case of Myanmar, „Genocide Studies and Prevention: An International Journal” 2020, t. 14, nr 3. $^{74}$ M. deGuzman, op. cit. $^{75}$ M. Sirkin, op. cit., s. 501. $^{76}$ Ibidem, s. 502. W kontrze do status quo deGuzman twierdzi, że międzynarodowe orzecznictwo karne nie może być nazbity oderwane od względów moralnych, a zatem musi rozpoznawać takie „mało spektakularne” zbrodnie\textsuperscript{77}. Co więcej, w typowych sprawach ataki na grupy społeczne charakteryzują się zbieżnością czasowo-przestrzenną. Jak przekonuje prof. Randle DeFalco, w rozumieniu tradycyjnym międzynarodowe prawo karne nie tylko nadaje jednym zbrodniom wyższą rangę nad innymi, ale także dochodzi do zagubienia jego źródeł\textsuperscript{78}. W przypadku sytuacji zakwalifikowanych jako „zamieszki” twierdzenie, że właśnie popełniana jest zbrodnia międzynarodowa, wydaje się mocno na wyrost, ponieważ według powszechnego domniemania państwu przysługuje suwerenność w sprawach użycia siły w celu „zapewnienia przestrzegania prawa i porządku” lub „stania na straży porządku publicznego”. Politolodzy, tacy jak Ashutosh Varshney i Paul Brass, którzy szczegółowo badali akty przemocy w relacjach hinduistyczno-muzułmańskich w Indiach po odzyskaniu niepodległości, twierdzą, że częste zamieszki stanowią wytwór „zinstytucjonalizowanych systemów zamieszek społecznych”, którymi posługują się urzędnicy państwowi. W skrócie rzecz ujmując, termin „zamieszki” jest niewłaściwy w kontekście indyjskim, ponieważ aparat państwa prawie zawsze jest ich aktywnym uczestnikiem\textsuperscript{79}. Inni badacze poszli jeszcze dalej w takiej argumentacji, twierdząc, że termin „zamieszki” jest ułomny zarówno prawnie, jak i politycznie. W dyskursie prawa karnego termin ten umniejsza znaczenie strony podmiotowej zbrodni, przedstawiając akty przemocy jako zbiorową i nieumyślną reakcję na impuls wyzwalający\textsuperscript{80}. Wręcz przeciwnie, „zamieszki” w Indiach cechują się pewnymi wyraźnymi prawidłowościami – bezpośredni sprawcy często przybywają do wspólnot/dzielnic mieszkaniowych z zewnątrz, są uzbrojeni, prawie zawsze są podżegani przez lokalnych przywódców politycznych i posiadają gruntowną wiedzę na temat swoich celów, pochodzącą z oficjalnych źródeł. \textsuperscript{77} M. deGuzman, \textit{op. cit.} \textsuperscript{78} R. DeFalco, \textit{op. cit.}, s. 3. \textsuperscript{79} R. Dhattiwala, M. Biggs, \textit{The Political Logic of Ethnic Violence: The Anti-Muslim Pogrom in Gujarat}, „Politics and Society” 2012, t. 40, nr 4, s. 2–6. \textsuperscript{80} J. Gupte, \textit{What’s Civil About Intergroup Violence? Five Inadequacies of Communal and Ethnic Constructs of Urban Riots}, Brighton 2012, s. 2–4, ll. Powyżej opisałam wybrane przypadki aktów przemocy fizycznej w Indiach, muszę jednak wskazać, że stwierdzenie naruszenia nietykalności cielesnej, które – jak się wydaje – zajmuje naczelne miejsce w międzynarodowym porządku prawnym, w ogóle pomija przemoc administracyjną czy też instytucjonalną, zwykle mu towarzyszące lub je poprzedzające. Na przykład ostatni epizod aktów przemocy w Delhi wydarzył się po wielomiesięcznych protestach, głównie społeczności muzułmańskiej, przeciwko wprowadzeniu w życie ustawy o obywatelstwie, która wyklucza muzułmanów z procedur naturalizacji. W stanie Assam, w następstwie procedur ustalenia obywatelstwa, doszło do masowego uznawania ludności muzułmańskiej za bezpaństwowców, których wprost określa się jako Banglijczyków. Sam fakt uchwalenia takich przepisów, możliwy dzięki większości w parlamencie i agitacji politycznej, daje wiarygodne powody do obaw, że przypadki uznawania obywateli za bezpaństwowców będą się powtarzały w skali ogólnokrajowej. Już wcześniej przepisy prawa były wykorzystywane jako narzędzie przeciwko mężczyznom ze wspólnot muzułmańskich, na przykład poprzez kryminalizację rozwodów i stosowanie przepisów karnych przeciwko ofiarom linczów dokonywanych przez opłacane ze środków prywatnych grupy i sojuszników hinduistycznej partii nacjonalistycznej. Te „odosobnione” i „sporadyczne” akty przemocy, niedostrzegane przez międzynarodowy porządek prawny, w rzeczywistości stanowią soczewkę, przez którą można badać genezę przypadków masowego okrucieństwa, natomiast wzięte łącznie stanowią elementy popełnianych masowych zbrodni$^{81}$. Czas ma znaczenie, a wahanie społeczności międzynarodowej, czy i kiedy wyjść poza czysty legalizm, często niweczy jej własne zamierzenia, na przykład w ramach odpowiedzialności za ochronę doktryny, zgodnie z którą państwa zobowiązują się chronić swoją ludność przed zbrodniami okrucieństwa$^{82}$. Odpowiedzialność ta wyraźnie wykracza poza ściganie przestępstw, chociaż zbrodnie okrucieństwa, które uzasadniają taką interwencję związaną z ochroną, z definicji pokrywają się z jurysdykcją przedmiotową Międzynarodowego Trybunału Karnego. --- $^{81}$ D. Scheffer, Genocide and Atrocity Crimes, „Genocide Studies and Prevention: An International Journal” 2006, t. 1, nr 3, s. 229–239. $^{82}$ D. Kuwali, Old Crimes New Paradigms, [w:] R.I. Rotberg (red.), Mass Atrocity Crimes Preventing Future Outrages, Cambridge, MA–Washington, DC 2010, s. 29. Wnioski Ze względu na brak przepisów materialnych dotyczących masowych zbrodni, Indie borykają się z wieloma problemami, takimi jak brak wytycznych proceduralnych i procesowych, brak kategoryzacji zadośćuczynienia należnego ofiarom, brak zasad pozbawiania immunitetu urzędników państwowych itd. Sądowi Najwyższemu i sądom stanowym udawało się wprawdzie w ten czy inny sposób doprowadzić do wymierzenia sprawiedliwości dzięki odwołaniu się do zasad konstytucyjnych czy też – w pewnym stopniu – do międzynarodowego porządku prawnego, a także zaostrzeniu orzekanych kar jako środka odstraszającego. Niemniej jednak przykład sprawy stanu Gudźarat, a ostatnio wydarzeń w Delhi, pokazuje stopień upolitycznienia zapadających orzeczeń – są one wprost uzależnione od tego, kto aktualnie znajduje się u władzy. Tak więc nie tyle brak przepisów materialnych, ile polityczny charakter orzeczeń sądowych odstręcza ofiary od prób wykonywania przysługujących im praw w zakresie dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Innymi słowy, idealnie (i raczej optymistycznie) byłoby nakłonić państwa do uchwalania przepisów dotyczących masowych zbrodni i skutecznego ich egzekwowania. Jeżeli takie przepisy nie istnieją, wkroczyć muszą sądy krajowe z różnymi „innowacjami” w celu wymierzenia sprawiedliwości, jak stwierdzili sędziowie Muralidhar i Vinod Goel w sprawie Sajjan Kumar. W tym celu sądy mogą odwoływać się do istniejących przepisów dotyczących na przykład prawa do życia albo dostępu do środków prawnych po to, aby nakazać funkcjonariuszom organów ścigania przyjmowanie skarg od obywateli i prowadzenie dochodzenia lub aby nakazać państwu wdrożenie programu ochrony świadka albo wypłatę tymczasowego odszkodowania, obniżenie kryterium dowodowego, gdy istnieją przytłaczające dowody w postaci dokumentu, a także nadzór nad całością procesu. Jednak same przepisy prawnomaterialne nie zagwarantują sukcesu. W obecnej chwili sądy – które dla wielu osób w Indiach były ostoją – ulegają coraz silniejszemu upolitycznieniu, zajmując stanowiska, które są korzystne dla obecnego rządu albo z powodów ideologicznych, albo ze względu na spodziewane korzyści w postaci różnych świadczeń w pracy lub po przejściu w stan spoczynku\textsuperscript{83}. W takich sytuacjach ofiary są bardziej skłonne do szukania pomocy za granicą, co widać szczególnie dobrze na przykładzie działań wspierających ich interesy\textsuperscript{84}. Jeżeli chodzi o międzynarodową sferę prawa karnego, są obszary, w których może nastąpić znacząca poprawa po to, aby „najcięższe zbrodnie budzące niepokój całej społeczności międzynarodowej zostały rozliczone”. W oparciu o opisane tu sprawy, w artykule starałam się również zwrócić uwagę na fakt, że zbrodnie międzynarodowe muszą być rozumiane rozszerzająco. Jak pokazuje przypadek Indii, kwalifikowanie zdarzeń jako zwykłych rozruchów wewnętrznych, zamieszek społecznych itp., a także strategia obrony aparatu państwowego, polegająca na przyznaniu, że wprawdzie doszło w nich do ofiar śmiertelnych, ale były one nieliczne, mogą stanowić jedynie wygodne alibi w celu uniknięcia kontroli międzynarodowej. Indyjska dziennikarka i działaczka na rzecz praw człowieka, Fatima Khan, najlepiej opisuje ten stan rzeczy, dokumentując przejście, jakie dokonało się w ukierunkowanych atakach na wspólnoty religijne od incydentalnych zdarzeń do codzienności\textsuperscript{85}. Idąc tym tokiem myślenia, należy powiedzieć, że społeczność międzynarodowa musi otworzyć się na działania wspierające i wychodzić poza narrację danego państwa, w której wyklucza się na przykład interwencje na zasadzie komplementarności, dającej pierwszeństwo krajowym sposobom naprawy krzywd oraz afirmuje suwerenność państwa, dzięki której urzędnicy państwowi nie \textsuperscript{83} M. Sebastien, ‘How Has the Supreme Court Fared During the Modi Years?’, The Wire, 12 kwietnia 2019, dostępne pod adresem: www.thewire.in/law/supreme-court-modi-years. \textsuperscript{84} Zintensyfikowane działania tego rodzaju są ostatnio ograniczane przez obecny reżim, który na przykład powołuje się na ustawę regulującą wsparcie finansowe z zagranicy (Foreign Contributions Regulation Act). Na takiej podstawie państwo zawiesiło licencje i zdelegalizowało działalność kilku znanych organizacji broniących praw człowieka, np. Amnesty International India czy Greenpeace International. W innych przypadkach niektórym aktywistom zabroniono uczestnictwa w cyklicznych sesjach kontrolnych Komisji Praw Człowieka – Wspólny wniosek Front Line Defenders, FIDH i OMCT, 41. sesja Grupy Roboczej w sprawie powszechnego okresowego przeglądu Rady Praw Człowieka ONZ, 2022; ‘Arbitrary Travel Restrictions, Harassment of Activists and Targeting of Journalists in India’, „Civicus Monitor”, 15 kwietnia 2022, dostępny pod adresem: www.monitor.civicus.org/updates/2022/04/15/arbitrary-travel-restrictions-harassment-activists-and-targeting-journalists-india. \textsuperscript{85} F. Khan, ‘How a Hindu Woman’s Death Became a Pretext for Attacking Muslims in Agra’, The Quint 2022. mogą stanąć przed sądem krajowym innego państwa\textsuperscript{86}. Biorąc pod uwagę niedoskonałości i ograniczenia szerszego, międzynarodowego reżimu prawnego w zakresie pociągania takich urzędników do odpowiedzialności, należy jednak podejmować międzynarodowe wysiłki dyplomatyczne, aby nakłonić dane państwo do przestrzegania i ochrony praw człowieka. \textsuperscript{86} Zob. np. artykuł Laury Clarke, ‘Complementarity as Politics’, „St John’s Journal of International and Comparative Law” 2012, t. 2, nr 2, w którym omawia sposób, w jaki komplementarność prawa, zanim została skodyfikowana w formie doktryny prawnej w Statucie Rzymskim, była historycznie uwarunkowana czynnikami ogólnymi, takimi jak porządek i stabilność międzynarodowa (osiągana na przykład dzięki współpracy), uwarunkowania wewnętrzne, które mogłyby bezpośrednio wpływać na stabilność międzynarodową, oraz obawy przed pociągnięciem do indywidualnej odpowiedzialności. Pakistańskie prawo karne a jego zgodność z międzynarodowymi standardami Wprowadzenie Konflikty etniczne i o podłożu religijnym są zjawiskiem obecnym w polityce światowej od dziesięcioleci. Są to konflikty, w ramach których uczestnicy definiują swoje cele w kategoriach etniczno-językowych$^1$. W literaturze przedmiotu znajdujemy dwa nurty wyjaśniające ich genezę. Jedno z nich zakorzenione jest w teorii prymordializmu, która postuluje, że takie konflikty rodzą się z nienawiści narosłej między kulturami, grupami etnicznymi i narodami. Argumentuje się w niej, że definiowanie określonej grupy jako „odrębnnej od innych” mieści się wśród podstawowych ludzkich instynktów$^2$. Wielu historyków – zwolenników drugiego podejścia – twierdzi zaś, że konflikty z użyciem przemocy wybuchają na tle związanym z bezpieczeństwem. Teoria ta nie skupia się na „tożsamości indywidualnej czy wyjątkowości zbiorowej”, którymi naznaczone są tezy prymordializmu. Wręcz przeciwnie, jej argumentacja wskazuje na znaczenie instytucji w utrzymaniu porządku społecznego. Takie podejście sugeruje, że brak silnych instytucji rządowych prowadzi do anarchii. W wynikłej wskutek tego walce grupy dominujące mogą podejmować działania w celu ograniczenia poczucia bezpieczeństwa i osłabienia innych grup, co skutkuje wytworzeniem się błędnego --- $^1$ R. Khan, Sources of Ethnic Conflict, The News on Sunday, 15 marca 2020 r., dostępne pod adresem: www.thenews.com.pk/tns/detail/629102--sources-of-ethnic-conflict#:~:text=Ethnic%20conflict%20arises%20if%20two,the%20group’s%20identity%20and%20culture. $^2$ B. Crawford, R. Lipschutz (red.), The Myth of Ethnic Conflict: Politics, Economics and Cultural Violence, Berkeley 1998, dostępne pod adresem: www.escholarship.org/content/qt7hc733q3/qt7hc733q3_noSplash_0blb9a891995e4785aff98a42ac660a9.pdf. koła grób, wzbudzania strachu i nieustannego zmagania się o bezpieczeństwo i zachowanie życia. U podstaw Pakistanu jako państwa legła religijna jednorodność, niemniej jednak cena, jaką to państwo zapłaciło za rozpalane aspiracje regionalne i etniczne, ze względu na braki systemowych rozwiązań prawnych i wadliwy system zwalczania przestępczości, była bardzo wysoka. Dobitny przykładem może być tutaj secesja Pakistanu Wschodniego w 1971 r. Ponadto jednorodność religijna skutkowała systematyczną radykalizacją mas społecznych. Wyzwania te, w połączeniu z brakiem stabilnych, demokratycznych rządów, spowodowały zanik równowagi w otoczeniu bezpieczeństwa Pakistanu. Od zarania Pakistan borykał się z konfliktami etnicznymi i o podłożu religijnym oraz rosnącym ekstremizmem religijnym. Jednak niezależnie od występujących tam kryzysów, porządek prawny Pakistanu obarczony jest brakami i lukami w przepisach prawa zarówno materialnego, jak i procesowego. W systemie prawa karnego w Pakistanie brakuje narzędzi i rozwiązań, które zapewniałyby skuteczne ściganie zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości itd. Przedmiotem niniejszego artykułu jest opis stale tłaczącego się konfliktu o podłożu etnicznym i religijnym w Pakistanie, który w atakach na lokalne społeczności Hazarów przybrał formę ludobójstwa. 1. Międzynarodowe zobowiązania w zakresie prewencji i ścigania zbrodni ludobójstwa Podstawowym traktatem, ustanawiającym międzynarodowe zobowiązania do zapobiegania zbrodniom ludobójstwa, jest Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r. (dalej „Konwencja w sprawie ludobójstwa”), będąca jednym z pierwszych dokumentów, w których ONZ i państwa członkowskie uznały ludobójstwo za zbrodnię międzynarodową, nakładając zarówno pozytywne, jak i negatywne zobowiązania związane z jej zapobieganiem i ściganiem. Ludobójstwo jest zdefiniowane jako „czyn dokonany w zamierze zniszczenia w całości lub części grup narodowych, etnicznych, rasowych lub religijnych, jako takich” (art. 2, podkr. autorów). Zbiór czynów zakazanych na mocy Konwencji w sprawie ludobójstwa za ludobójstwo obejmuje: „zabójstwo członków grupy, spowodowanie poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego członków grupy, rozmyślne stworzenie dla członków grupy warunków życia, obliczonych na spowodowanie ich całkowitego lub częściowego zniszczenia fizycznego, stosowanie środków, które mają na celu wstrzymanie urodzin w obrębie grupy, przymusowe przekazywanie dzieci członków grupy do innej grupy”. Konwencja w sprawie ludobójstwa w swoim zakresie wykracza poza karanie samej zbrodni ludobójstwa, obejmując inne elementy zbrodni, wśród których znajdują się bezpośrednie i publiczne podżeganie do popełnienia ludobójstwa, zmowa w celu popełnienia ludobójstwa i usilowanie popełnienia ludobójstwa oraz współudział w ludobójstwie (art. 3). W zakresie osądzania zbrodni ludobójstwa, zgodnie z art. 6 Konwencji w sprawie ludobójstwa, osoby oskarżone są sądzone przez właściwy trybunał państwa, na którego obszarze czyn został dokonany, lub przez międzynarodowy trybunał karny, którego kompetencja będzie obejmowała te umawiające się strony, które kompetencję tę przyjmą. Konwencja ta jest znaczącym aktem prawnym, ponieważ jej treść została opracowana zgodnie z Rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 180(II) z dnia 21 grudnia 1947 r., która wyraźnie stanowiła, że ludobójstwo jest zbrodnią międzynarodową, w odniesieniu do której jednostki i państwa mają określoną odpowiedzialność na mocy przepisów krajowych i międzynarodowych. Ponadto państwa, oprócz odpowiedzialności za ściganie sprawców zbrodni ludobójstwa, są zobowiązane do zapobiegania popełnieniu ludobójstwa. Problemem pozostają jednak przepisy wykonawcze. Na poziomie krajowym Konwencja zakłada istnienie i/lub uchwalenie odpowiedniego ustawodawstwa krajowego przewidującego odpowiednie sankcje karne (art. 5)$^3$ oraz kontrolę międzynarodową za pośrednictwem Organizacji Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (art. 8 i 9). Należy zauważyć, że Konwencja w sprawie ludobójstwa wprowadza i dopuszcza swobodę państw w formułowaniu stosownych rozwiązań w ustawodawstwie krajowym, używając zwrotu „przepisów prawnych koniecznych” (art. 5). $^3$ Przepis tego artykułu zobowiązuje państwa „do wydania [...] przepisów prawnych koniecznych do wykonania” postanowień Konwencji w sprawie ludobójstwa. Co więcej, art. 6 Konwencji w sprawie ludobójstwa przewiduje ograniczenie właściwości sądów w sprawach o zbrodnie ludobójstwa do właściwości „terytorialnej”, tj. państwa, na którego obszarze czyn został dokonany (art. 6). Sformułowanie to wręcz domaga się istnienia silnych krajowych struktur instytucjonalnych, które skutecznie radziłyby sobie z aktami ludobójstwa w danym państwie$^4$. Warto wspomnieć, że sama Konwencja w sprawie ludobójstwa obciążona jest systemowymi wadami w zakresie narzędzi egzekwowania jej postanowień – niektóre z nich omówimy poniżej. Problematyczny w treści Konwencji w sprawie ludobójstwa jest element szczegółowego „zamiaru” wpisanego w definicję zbrodni ludobójstwa. Ludobójstwo to czyn dokonany w zamiarze zabicia/zniszczenia grupy ludzi. Choć Konwencja w sprawie ludobójstwa nie przewiduje wymogu ściślej czy też zawężającej interpretacji jej postanowień, to „zamiar” jako element strony podmiotowej zbrodni jest zwykle rozumiany jako „zamiar konkretny”, co automatycznie narzuca wysoki próg interpretacyjny. Po drugie zakres definicji ludobójstwa jest ograniczony, ponieważ obejmuje wyłącznie grupy identyfikowane w kategoriach „etnicznych, narodowych, rasowych lub religijnych”. Nie uwzględnia jednak grup społecznych i politycznych. Sformułowanie to jest problematyczne w świetle wydarzeń historycznych, takich jak nazistowska eksterminacja homoseksualistów ze względu na ich orientację seksualną czy eksterminacja psychicznie chorych Niemców. Ponadto wydaje się, że nad realizacją zobowiązań wynikających z Konwencji w sprawie ludobójstwa górę biorą względy związane z rozwojem i interesami gospodarczymi. Na przykład sudańskie oddziały wojskowe i etniczne bojówki arabskie od 2003 r. prowadzą ludobójczą akcję przeciwko niearabskim grupom etnicznym w Darfurze. Choć Rada Bezpieczeństwa ONZ miała mandat do nałożenia sankcji na rząd Sudanu, nie zrobiła tego. Wynika to częściowo ze strategicznej pozycji Chin w Radzie Bezpieczeństwa$^5$ oraz interesów gospodarczych Chin w Sudanie. --- $^4$ Genocide: A Commentary on the Convention, „The Yale Law Journal”, t. 58, 1948–1949, s. 1142–1160, dostępny pod adresem: www.digitalcommons.law.yale.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=4830&context=ylj. $^5$ Należy tu wspomnieć o silnym zaangażowaniu Chin w eksploatację pól naftowych w Sudanie za pośrednictwem państwowego giganta China National Petroleum Company. Na przestrzeganie przez państwa zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego duży wpływ mają również ich indywidualne agendy polityczne, na przykład związane z otoczeniem bezpieczeństwa. Podejmowane działania państwa często usprawiedliwiają „samoobroną” i „wyższą koniecznością”. Warto też zauważyć, że w określonych przypadkach państwa-strony Konwencji całkowicie ignorowały konflikty, w których dochodziło do ludobójstwa, jeżeli trwający konflikt nie miał znaczącego wpływu na kwestie bezpieczeństwa narodowego lub cele gospodarcze państwa. Tak było na przykład w 1994 r., gdy wybuchł ludobójczy konflikt w Rwandzie, a ONZ nie podjęła żadnych działań$^6$. 2. Ustawodawstwo krajowe Pakistanku dotyczące penalizacji zbrodni ludobójstwa Teoretycznie w Pakistanie funkcjonuje dualistyczny system źródeł prawa, w ramach którego istnieje wymóg przyjęcia do porządku krajowego traktatów międzynarodowych – po ich ratyfikacji – w drodze ustawodawstwa krajowego. Pakistan ratyfikował Konwencję w sprawie ludobójstwa w 1958 r., należy jednak gorzko stwierdzić, że mimo upływu 65 lat kraj ten nie był w stanie wprowadzić standardów Konwencji w sprawie ludobójstwa do swojego prawa krajowego. Obecnie nie istnieją krajowe przepisy ustawowe, które wprowadzałyby w życie postanowienia Konwencji w sprawie ludobójstwa. Pytanie brzmi zatem, w jaki sposób Pakistan zapewnia ochronę konkretnie przed ludobójstwem mniejszościom rasowym, etnicznym i religijnym? Państwo realizuje ten obowiązek poprzez rozproszone przepisy, które znalazły się w kilkunastu aktach prawnych w pakistańskim porządku prawnym, zapewniające jedynie skąpą ochronę tak określonym grupom i poparte wykładnią/ --- To właśnie ze względu na takie zaangażowanie gospodarcze Chiny występują jako sojusznik Sudanu w konflikcie w Darfurze, zob. Sudan Disinvestment Task Force, PetroChina, CNPC, and Sudan: Perpetuating Genocide, Washington 2007, dostępne pod adresem: www.investorsagainstgenocide.org/files/PetroChina_CNPC_Sudan.pdf. $^6$ D. Maritz, Rwandan Genocide: Failure of the International Community, E-international Relations, 7 kwietnia 2012 r., dostępne pod adresem: www.e-ir.info/2012/04/07/rwandan-genocide-failure-of-the-international-community. praktyką tych przepisów stosowania przez pakistańskie organy sądownictwa. Biorąc pod uwagę tak zorganizowane ramy prawne i instytucjonalne, dla nikogo nie będzie zaskoczeniem, że ochrona mniejszości w Pakistanie okazuje się niewystarczająca, a czasami wręcz jest nieobecna. Niezależnie od powyższego stwierdzenia, podejmujemy tu próbę całościowego ujęcia tych rozproszonych przepisów dotyczących ochrony zapewnianej przez ustawodawstwo pakistańskie, szczegółowo opisując poniżej wybrane rozwiązania prawne. 2.1. Konstytucja Pakistanu Konstytucja$^7$ przewiduje wyraźne postanowienia dotyczące podstawowych praw człowieka, przysługujących każdej osobie zamieszkalej w Pakistanie, niezależnie od przynależności kastowej, wyznaniowej, rasowej czy religijnej. Te podstawowe prawa człowieka określono zgodnie z zobowiązaniami Pakistankiem wynikającymi z wielu konwencji międzynarodowych, w tym Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych i Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych. Zgodnie z art. 8 Konstytucji każda ustawa podważająca prawa konstytucyjne jest nieważna w zakresie takiej niezgodności. Należy zwrócić uwagę na następujące prawa/gwarancje podstawowe$^8$: a) Prawo do życia: „Nikt nie może być pozbawiony życia lub wolności, z wyjątkiem przypadków przewidzianych prawem” (art. 9). Zgodnie z istniejącym orzecznictwem, to podstawowe prawo obejmuje między innymi prawo do prowadzenia działalności zarobkowej w celu zapewnienia utrzymania$^9$, prawo do ochrony zabytków przed różnymi zagrożeniami oraz --- $^7$ Konstytucja Islamskiej Republiki Pakistanu z dnia 10 kwietnia 1973 r., dostępna pod adresem: www.na.gov.pk/uploads/documents/1333523681_951.pdf. $^8$ Konstytucja przewiduje również następujące prawa i gwarancje podstawowe: swobodę przemieszczania się, swobodę działalności gospodarczej i wykonywania zawodu, swobodę zrzeszania się, równość wobec prawa, gwarancje ochrony przed dyskryminacją oraz prawo do zachowania języka, pisma i kultury. $^9$ Sprawa Imran Sajid przeciwko dyrektor zarządzający Telephone Industries of Pakistan, PLC 2015 (CS) 1487, Sąd Najwyższy. prawo do korzystania z dziedzictwa kulturowego\textsuperscript{10}, a także prawo do sensownego, pełnego i dobrze przeżywanego życia\textsuperscript{11}. b) Gwarancje ochrony przed bezprawnym aresztowaniem i zatrzymaniem oraz prawo do rzetelnego procesu sądowego: Prawo do rzetelnego procesu sądowego, zawarte w art. 10 i 10A konstytucji, odnosi się do podstawowych funkcji organów sądowych i obejmuje prawo każdej osoby do rzetelnego i właściwego rozpatrzenia jej sprawy przed bezstronnym sądem lub trybunałem\textsuperscript{12}. c) Nienaruszalność godności człowieka: „Godność człowieka oraz – z zastrzeżeniem obowiązującego prawa – mir domowy są nienaruszalne” (art. 14 ust. 2) oraz „Nikt nie może być poddawany torturom w celu pozyskania dowodów” (art. 14 ust. 2). Każdej osobie gwarantuje się prawa pokrewne do nienaruszalności godności człowieka, takie jak gwarancje ochrony przed torturami, swobodę poruszania się, prawo do życia i wolności\textsuperscript{13}. d) Wolność sprawowania kultu i wyznawania religii: „Z zastrzeżeniem przepisów prawa, zasad porządku publicznego i zasad moralnych: a) każdy obywatel ma prawo wyznawać, praktykować i nauczać swojej religii; oraz (b) każde wyznanie religijne i każdy jego odłam ma prawo zakładać, utrzymywać i prowadzić instytucje sprawowania kultu religijnego”. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego Pakistanu, takie prawo nie ma zatem charakteru absolutnego, ponieważ podlega regulacjom mającym na celu ochronę społeczeństwa\textsuperscript{14}. Należy zauważyć, że prawa podstawowe chronione i gwarantowane na mocy konstytucji podlegają racjonalnym ograniczeniom. Wyżej wymienione prawa skutkują między innymi zakazem zabójstw pozasądowych, przestępstw z nienawiści ze względu na podziały społeczne (np. ze względu na religię, kastę, wyznanie i pochodzenie etniczne), gwarancją sprawiedliwego \textsuperscript{10} Sprawa Kamil Khan Mumtaz przeciwko Prowincji Pendżab, PLD 2015, Sąd Okręgowy w Lahore 699. \textsuperscript{11} Sprawa Fakheryar Khan przeciwko Uniwersyteciowi Rolniczemu w Peszawarze, PLD 2016, Sąd Okręgowy w Peszawarze 266. \textsuperscript{12} Sprawa Partia Watan przeciwko Federacji Pakistanu, PLD 2012, Sąd Najwyższy 292. \textsuperscript{13} Sprawa Partia Watan przeciwko Federacji Pakistanu, PLD 2011, Sąd Najwyższy 997. \textsuperscript{14} Sprawa Jibendra Kishore Accharya Chowdhary przeciwko Prowincji Pakistanu Wschodniego, PLD 1957, Sąd Najwyższy 9. procesu sądowego, zgodnie z którą pokrzywdzony i oskarżony mają prawo do odwołania się do procedury przewidzianej prawem, zamiast dokonywania samosądu. Przepisów tych nie można pominąć w kontekście Konwencji w sprawie ludobójstwa, ponieważ pokazują one, że w ramach niezbędnych wymogów minimalnych w Pakistanie funkcjonują gwarantowane konstytucyjnie prawa podstawowe przysługujące każdej osobie, niezależnie od określonej grupy, do której taka osoba należy. 2.2. Kodeks karny Pakistanu z 1860 r. Kodeks karny Pakistanu z 1860 r. (dalej: KKP) określa podstawowe przepisy karne w formie odziedziczonej po brytyjskich rządach kolonialnych i modyfikowanej przez lata w duchu odzwierciedlającym tendencje teokratyczne w Pakistanie. Warto wspomnieć, że KKP nie przewiduje konkretnego zakazu zbrodni międzynarodowych, takich jak zbrodnie agresji czy ludobójstwa. W ramach niezbędnego minimum można wskazać następujące przepisy, które zapewniają pewne fundamentalne podstawy do zapobiegania zbrodniom przeciwko określonym grupom społecznym: a) Podżeganie do wrogości między różnymi grupami Przepis art. 153A KKP penalizuje następujące czyny: i. „Promowanie lub podżeganie do antagonizmu lub nastrojów wrogości, nienawiści lub złej woli między różnymi grupami religijnymi, rasowymi, językowymi lub regionalnymi, ze względu na ich religię, rasę, miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania, język, kastę lub społeczność, z której się wywodzą, lub z jakiegokolwiek innego powodu”; ii. „Popełnienie lub podżeganie innej osoby do popełnienia czynu niosącego szkodę dla harmonijnego współżycia między różnymi grupami”; iii. „Organizowanie lub podżeganie innej osoby do organizowania ćwiczeń, przemieszczeń grupowych, musztry lub innych podobnych działań mających na celu użycie lub przeszkolenie uczestników takiego ćwiczenia, przemieszczenia grupowego, musztry lub działania w zakresie użycia siły przestępczej, lub przemocy wobec dowolnej grupy odrębnej religijnie, rasowo, językowo lub regionalnie, lub dowolnej kasty i wspólnoty, lub dowolnej grupy ludzi identyfikowanej na podstawie takich kryteriów”. Karą przewidzianą w art. 153A KKP jest kara pozbawienia wolności w wymiarze do 5 lat wraz z karą grzywny. Wyżej wymienione przepisy konstytuują być może jedynie rozwiązanie w porządku prawnym Pakistanku przewidujące szeroką listę czynów, które są penalizowane w przypadku, gdy są popełniane przeciwko określonej grupie społecznej. Ponadto przepisy rozdziału XV KKP (Przestępstwa związane z religią) penalizują przestępstwa związane z religią, w tym: a) uszkodzenie lub zbezczeszczenie miejsca kultu dowolnej religii (art. 295); b) rozmłyśne i złośliwe czyny mające na celu obrażać uczucia dowolnej klasy/grupy poprzez znieważenie wyznawanej przez nią religii (art. 295A); c) zakłócanie zgromadzenia religijnego (art. 296); d) obraża uczucia religijnych poprzez wypowiedź słowną (art. 298). Podstawowy problem dotyczący stosowania tych przepisów wynika z towarzyszących im klauzul dodatkowych, których niejednoznaczność powoduje, że penalizacja przewidzianych w nich czynów ma charakter subiektywny. 2.3. Ustawa antyterrorystyczna z 1997 r. W art. 6 ustawy „terroryzm” określa się jako działanie lub groźbę podjęcia działania, gdzie: działanie lub groźba podjęcia działania ma na celu realizację postulatów religijnych, wyznaniowych lub etnicznych, lub zastraszenie i sterroryzowanie ogółu społeczeństwa, grup społecznych, przedstawicieli środków masowego przekazu, firm i organizacji biznesowych lub zaatakowanie ludności cywilnej, w tym zniszczenie mienia poprzez splądrowanie, grabież, podpalenie lub w jakikolwiek inny sposób, urzędników państwowych, instalacji, sił bezpieczeństwa lub organów ścigania\textsuperscript{15}. Niemniej jednak wskutek tej ustawy, ze względu na przewidziane w niej wymogi proceduralne, np. oparcie w dużej mierze na zeznaniach świadków, brak ochrony świadków, duże opóźnienia i ograniczone możliwości dochodzeniowo-śledcze, orzecznictwo specjalnych sądów antyterrorystycznych (ATC) zaroiło się od uwag na temat wadliwego działania organów prowadzących postępowania przygotowawcze, a odzwierciedlającego wady wynikające z przepisów o postępowaniu dowodowym. Można tu przywołać sprawę o przeprowadzenie aktów terrorystycznych, w której przewodniczący składu sędziowskiego starał się dokonać wykładni rozszerzającej, wskazując ostatecznie, że „wady proceduralne, a niekiedy nawet bezprawność działań podejmowanych w ramach śledztwa, nie unieważniają argumentacji oskarżyciela publicznego ani zasadności samego procesu”\textsuperscript{16}. Orzeczenia takie stanowią jednak wyjątki i zapadają niezwykle rzadko; ponadto wydawane do nich uzasadnienia nie są wystarczającym narzędziem do poprawy sytuacji, ze względu na brak solidnych i skutecznych przepisów, które usunęłyby wady proceduralne. 3. Struktura demograficzna państwa a historia społeczności Hazarów w Pakistanie Jak zauważył Monis Ahmer, krajobraz prowincji Pakistanu jest definiowany w kategoriach etnicznych. Autor ten wyjaśnia, że nazwy wszystkich prowincji Pakistanu pochodzą od zamieszkałych je społeczności etnicznych, np. nazwa prowincji „Sindh” pochodzi od Sindhów, „Pendżab” od używanego tu języka pendżabskiego, w Beludżystanie mieszkają Beludżowie, a prowincja \textsuperscript{15} Ustawa antyterrorystyczna, 1997, dostępna pod adresem: https://nacta.gov.pk/wp-content/uploads/2017/08/Anti-Terrorism-Act-1997.pdf \textsuperscript{16} M. Zaidi, Terrorism Prosecution in Pakistan, Washington 2016, dostępne pod adresem: www.usip.org/sites/default/files/PW113_Terrorism-Prosecution-in-Pakistan.pdf. Chajber Pasztunchwa zamieszkał jest przez Pasztunów\textsuperscript{17}. Pokazuje to, że w Pakistanie tożsamość etniczna jest istotnym czynnikiem identyfikacji ludności. Ze względu na brak wspólnego języka i poczucia wspólnoty pomiędzy poszczególnymi społecznościami, Pakistan wykorzystywał „islam” jako kategorię jednoczącą społeczeństwo państwa. Polityka ta nie powiodła się, a rząd Pakistanu uwiklał się głęboko w konflikty etniczne, zwłaszcza pod koniec lat 70. XX w. Wraz z islamską rewolucją w Iranie w 1978 r., wojną zastępczą prowadzoną przez Pakistan w Afganistanie w 1979 r. i dojściem do władzy konserwatywnego reżimu wojskowego w 1978 r., Pakistan stanął w obliczu narastających konfliktów etnicznych i o podłożu religijnym na swoim terytorium. Jak zauważa Amin, głównym nierozwiązanym problemem Pakistanu były od zawsze etniczne i regionalne sub-nacjonalizmy w prowincjach. Choć spójrzanie na mapę Pakistanu, po odlączeniu się Pakistana Wschodniego, pokazuje państwo bardzo spóźne, krytyczne problemy kraju pozostają nierozwiązane po dziś dzień. W naznaczonym wspomnianą powyżej różnorodnością religijną, kulturową i językową Pakistanie zamieszkuje druga co do liczności społeczność szyitów po Iranie, przy czym w strukturze ludności państwa 80–85% to sunnici, a 15–20% to szyici\textsuperscript{18}. Hazarowie zamieszkujący stolicę Beludżystanu, Quettę, to perskojęzyczna grupa etniczna pochodząca ze środkowego Afganistanu. Liczebność tej należącej do szyickiego odłamu islamu społeczności, posiadającej wyraźnie orientalne rysy twarzy\textsuperscript{19}, wynosi około 500 000 do 550 000 ludzi\textsuperscript{20}. \textsuperscript{17} M. Ahmar, \textit{Conflict Prevention and the New Provincial Map of Pakistan: A Case Study of Hazara Province}, „Journal of Political Studies” 2013, t. 20, z. 2. \textsuperscript{18} M. Kalin, N. Siddiqui, \textit{Religious Authority and the Promotion of Sectarian Tolerance in Pakistan}, raport specjalny, Washington 2014, dostępny pod adresem: www.usip.org/sites/default/files/SR354_Religious-Authority-and-the-Promotion-of-Sectarian-Tolerance-in-Pakistan.pdf. \textsuperscript{19} UK Home Office, \textit{Country Policy and Information Note: Hazaras, Pakistan, July 2022}, dostępny pod adresem: www.gov.uk/government/publications/pakistan-country-policy-and-information-notes/country-policy-and-information-note-hazaras-pakistan-july-2022-accessible. \textsuperscript{20} H. Gazdar, S. Ahmad Maker, I. Khan, \textit{Buffer Zone, Colonial Enclave or Urban Hub? Quetta: Between Four Regions and Two Wars}, Crisis States Research Centre working papers series 2 (69), London 2010. Masakra tej społeczności, motywowana względami religijnymi i etnicznymi, trafiła niedawno na czołówki międzynarodowych i krajowych mediów. 4. Akty okrucieństwa wobec społeczności Hazarów a brak skutecznego systemu reagowania U podłoża historii niszczenia, prześladowania i okrucieństw wobec społeczności Hazarów leży konflikt na tle różnic religijnych. Akty przemocy na tle religijnym między szyitami i sunnitami przybrały na sile po wydarzeniach 11 września 2001 r., w warunkach szerzącej się islamofobii, który to kryzys bojownicy uznali za okazję do narzucenia swojego światopoglądu innym. Akty przemocy wobec społeczności Hazarów w Pakistanie miały przebieg etapowy: faza początkowa, która trwała mniej więcej od lat 70. do lat 90. XX w., miała charakter kampanii propagandowej przeciwko ich przekonaniom religijnym; druga faza, od lat 90. XX w. do roku 2000, była naznaczona brutalnymi wystąpieniami, w tym identyfikacją, nękaniem i zabijaniem jej członków, a faza najbardziej przerażająca, w której jesteśmy świadkami masowych ataków na Hazarów, rozpoczęła się na początku 2000 r. i trwa do dziś. Oplakane położenie Hazarów, w którym znaleźli się oni w 2003 r. w następstwie ataku na wiernych podczas piątkowych modlitw na ulicy Mekongi w Quetcie czy ataku na kadetów hazarskiej policji, znalazło się w centrum uwagi na scenie prawnej i politycznej, a relacjom tym towarzyszyła krytyka zaniedbań rządu pakistańskiego. Dochodziło do ataków na procesje religijne, pokojowe wiecze czy nawet bawiące się na zewnątrz dzieci w imię oczyszczenia Pakistangu z szyitów. Do przeprowadzenia ataków przyznała się wówczas organizacja Lashkar-e Jhangvi. Jeszcze później całym Pakistaniem do głębi wstrząsnęły brutalne ataki na wiernych zgromadzonych na modlitwach podczas Święta Ofiarowania czy też haniebne zabójstwa w mieście Mastung$^{21}$. Co więcej, narada przedstawicieli społeczności Hazarów w styczniu 2021 r., skutkująca odmową pochowania ciał ofiar ataków w nieczynnej kopalni węgla, --- $^{21}$ S. Shah, Timeline of Attacks on the Hazara community, The News, 8 stycznia 2021 r., dostępny pod adresem: www.thenews.com.pk/print/771143-timeline-of-attacks-on-the-hazara-community. stanowiła wyraźny sygnał, że Pakistan nie poradził sobie z tym poważnym i trudnym do rozwiązania problemem. Jak podano w serwisie SATP (południowoazjatycki portal dot. terroryzmu)$^{22}$, tylko w 2014 r. w państwie doszło do 51 ataków na tle religijnym, w których 140 osób poniosło śmierć, a 198 zostało rannych. Należy zauważyć, że do większości tych zabójstw przyznała się organizacja Lashkar-e-Jhangvi, której działalność została zakazana w Pakistanie. Z kolei odpowiedzialność za niedawny atak na górników w 2021 r. wzięła na siebie grupa bojowników Państwa Islamskiego (PI lub Da’isz). Przed sądy trafiли jedynie nieliczni sprawcy, których i tak uniewinniono ze względu na „brak dowodów”. Dobitnym przykładem jest sprawa Malika Ishaqa, lidera LeJ, którego Sąd Najwyższy Pakistanu w 2011 r. zwolnił z więzienia po odbyciu 14 lat kary pozbawienia wolności za udział w atakach bojówkarskich. Po zwolnieniu Ishaq otwarcie brał udział w publicznych wiecach i podżegał do mowy nienawiści wobec szyitów. Głośna była też inna sprawa, w której doszło do ucieczki z więzienia o zaostrzonym rygorze przywódcy beludżystańskiego oddziału LeJ, Usmana Kurda, wraz z jego zastępcą Dawoodem Badini. Są to jedynie wybrane sprawy, które wśród wielu podobnych pokazują stopień niedołężności systemu sądownictwa karnego Pakistanu. 5. Reakcja administracji rządowej Mając na uwadze wspomnianą powyżej definicję ludobójstwa, w kontekście Pakistanu spełnione są jednoznacznie dwa elementy zbrodni: naruszenie nietykalności cielesnej przez organizacje, takie jak Lashkar-e-Jhangvi (LeJ), które otwarcie deklarowały, że celem ich działań jest „oczyszczenie Pakistanu”, co spełnia jeden z warunków definicji ludobójstwa, tj. „rozmyślne stworzenie dla członków grupy warunków życia obliczonych na spowodowanie ich całkowitego lub częściowego zniszczenia fizycznego”. W liście otwartym opublikowanym w czerwcu 2011 r. przywódcy LeJ zadeklarowali zamiar „unicestwienia nieczystej sekty” szyitów i szyitów hazarskich$^{23}$. Po drugie --- $^{22}$ ‘Fatalities in Terrorist Violence in Pakistan 2000–2019’, South Asia Terrorism Portal, dostępny pod adresem: www.satp.org/satporgtp/countries/pakistan/database/casualties.htm. $^{23}$ DFAT, 20.02.2019, s. 36; Zob. także USCIRF, kwiecień 2020 r., s. 33; USDOS, 10.06.2020, rozdział II. w przypadku społeczności Hazarów spełnione jest też kolejne kryterium, tj. „spowodowanie poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego członków grupy”, ponieważ jej prześladowania mają charakter systematyczny. Uprawniony jest zatem wniosek, że sądownictwo Pakistanu wykazuje daleko posuniętą nieskuteczność w karaniu sprawców bezpośrednich, kierowniczych i osób dokonujących zbrodni na mocy ustaw dotyczących zwalczania terroryzmu, jednakże jednocześnie należy wskazać, że sądy – z braku jednoznacznych, konkretnych przepisów – nie dysponują odpowiednimi narzędziami do egzekwowania istniejącego prawa. Czynniki, takie jak brak skutecznie reagującego systemu sądownictwa karnego, brak ochrony świadków i napięcia między wspólnotami religijnymi, to tylko niektóre z wielu wyzwań. Niemniej jednak niepokojąca jest beczynność rządu centralnego, który nie potrafi zapobiegać przypadkom przenikania bojowników do głównego nurtu polityki krajowej. Pomimo członkostwa w objętych zakazem działalności organizacjach, ludzie tacy jak Maulana Ludhanvi i Azam Tariq (przywódcy organizacji Sipah-e-Sahaba i Lashkar-e-Jhangvi) startowali w wyborach w latach 2002 i 2005$^{24}$. Jak zauważa Harff, „ludobójstwo charakteryzuje się raczej wystąpieniami społecznymi, w których grupy ofiar, przeciwko którym są one skierowane, są identyfikowane na podstawie kryteriów etnicznych, narodowościowych lub religijnych”$^{25}$. W Pakistanie ludobójstwo na społeczności Hazarów przyspieszyły mowa nienawiści, zmiana układu w obozie władzy, zaangażowanie zewnętrzne, niestabilność regionalna, a przede wszystkim luki w systemie prawnym. Pakistan można jednoznacznie określić jako państwo obarczone wysokim ryzykiem występowania masowych mordów ukierunkowanych na mniejszości religijne i etniczne. --- $^{24}$ ‘Incidents and Statements involving Sipah-e-Sahaba Pakistan: 1986–2012’, South Asia Terrorist Portal, 2012, dostępny pod adresem: www.satp.org/satporgtp/countries/pakistan/terroristoutfits/ssp_tl.htm. $^{25}$ B. Harff, No Lessons Learned from the Holocaust? Assessing Risks of Genocide and Political Mass Murder since 1955, „The American Political Science Review” 2003, t. 97, nr 1, s. 57–73, dostępny pod adresem: www.jstor.org/stable/3118221. Niewątpliwie na Pakistanie spoczywa ogromna odpowiedzialność wynikająca z międzynarodowych zobowiązań dotyczących ochrony grup religijnych społeczeństwa państwa narażonych na akty ludobójstwa. Dotrzymanie tych zobowiązań jest jednak niemożliwe bez uświadomienia sobie skali problemu, a to wymaga od rządu Pakistanku przyznania, że ataki antyszyickie stanowią zdarzenia wyzwalające akty ludobójstwa i potencjalnie zagrażają całemu społeczeństwu. Wnioski Powyższe rozważania dowodzą, że Pakistan powinien przeformułować swoje strategie i priorytety bezpieczeństwa, koncentrując się na bezpieczeństwie człowieka i powstrzymując od legalizowania każdego działania administracji państwowej jako środka podejmowanego w imię bezpieczeństwa narodowego. Bezpieczeństwo na obszarach niekontrolowanych, takich jak prowincja Beludżystan, należy uregulować poprzez wzmocnienie miejscowych struktur ścigania. Zamiast zamykania członków społeczności Hazarów w „getcie” zamieszkiwanego przez nich miasta, rząd Pakistanku powinien podjąć energiczne i skuteczne działania w celu powstrzymania zagrożeń. Będąc członkiem społeczności międzynarodowej, Pakistan od zawsze wypowiadał się na temat trudnego położenia mieszkańców Kaszmiru czy Palestyńczyków, lecz nie zdolał zaproponować żadnego konkretnego i trwałego rozwiązania kwestii Hazarów mieszkających na jego terytorium. Konieczne jest również uświadomienie sobie, że problem wynika głównie z faktu, że Pakistan nie zalicza aktów okrucieństwa przeciwko Hazarom do kategorii ludobójstwa wskutek braku skutecznych ram prawnych. Niewątpliwie Pakistan narusza ciążące na nim zobowiązania międzynarodowe, ponieważ jego obecne ustawodawstwo w ogóle nie klasyfikuje ludobójstwa jako zbrodnie, nie mówiąc już o jej zdefiniowaniu. Obecne ustawodawstwo Pakistanku jest niewystarczające, zarówno pod względem materialnym, jak też procesowym, aby skutecznie radzić sobie z takimi zbrodniami, jak ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, itp. Konstytucja Pakistanku przewiduje wprawdzie prawa podstawowe, jak wspomniano i omówiono powyżej, jednak brakuje ich skonkretyzowania, wskutek czego opisane tu haniebne zbrodnie przechodzą niezauważone i nieukarane. W świetle powyższych rozważań i analiz, sprawą pierwszorzędnej wagi dla Pakistanu powinno być przyjęcie krajowych rozwiązań ustawowych w celu wprowadzenia w życie postanowień Konwencji w sprawie ludobójstwa. Po drugie państwo powinno powołać skuteczną i bezstronną komisję dochodzeniową zgodnie z Mechanizmami Badania Zbrodni ONZ i Protokołem z Minnesoty do zbadania przypadków naruszeń prawa międzynarodowego na szczeblu krajowym. Po trzecie należy wprowadzić kolejne innowacyjne metody ścigania w celu uniknięcia opóźnień w postępowaniach przygotowawczych i procesach sądowych, a po czwarte wdrożyć działania na rzecz wzmocnienia systemu reagowania w sprawach karnych. Praktyka skażywania za gwałty dokonane w ramach ludobójstwa: Niedociągnięcia Nadzwyczajnych Izb w Sądach Kambodży Wprowadzenie Z początkiem 1979 r. w Kambodży dobiegła końca epoka „piekła na ziemi” i „więzienia bez ścian”$^1$. Przez prawie cztery lata w kraju rządzonym przez reżim Czerwonych Khmerów pod kierownictwem Pol Pota panował terror przemocy i opresji. Pol Pot i przywódcy Komunistycznej Partii Kampuczy (KPK) ustanowili państwo totalitarne pod nazwą Demokratycznej Kampuczy, które w historii Kambodży stanowi okres nazywany grozą i śmiercią. W ramach zaprowadzania nowych porządków KPK doprowadziła do zniszczenia wszystkich dotychczasowych struktur gospodarczych, politycznych i prawnych, dokonując egzekucji każdego, kto został uznany za wroga rewolucji$^2$. Ofiarami rządów terroru Czerwonych Khmerów padło ponad półtora miliona Kambodżan$^3$. Panowaniu Pol Pota nad Kambodżą i ludobójstwu ostatecznie położyła kres inwazja Wietnamu i ustanowienie Ludowej Republiki Kampuczy. O ile w literaturze przedmiotu szczegółowo opisano ludobójczą politykę KPK realizowaną w okresie czterech lat rządów Pol Pota, znacznie mniej uwagi poświęcono aktom niewyobrażalnej przemocy seksualnej, jakich reżim dopuszczał się na obywatelach kraju, które później ścigane były przez Trybunał ds. ścigania zbrodni Czerwonych Khmerów. --- $^1$ A.L. Hinton, Why Did They Kill?: Cambodia in the Shadow of Genocide, Berkeley 2005, s. 1. $^2$ Sprawa nr 001, sprawa nr 001/18-07-2007/ECCC/TC, orzeczenie z dnia 26 lipca 2010 r., § 82. $^3$ ECCC, Introduction to the ECCC, dostępne pod adresem: www.eccc.gov.kh/en/introduction-eccc (dostęp: 14.07.2021). W ramach ścigania przywódców reżimu odpowiedzialnych za haniebne zbrodnie i mordy popełnione przez Czerwonych Khmerów Kambożda ustanowiła nadzwyczajne izby w sądach Kambodź (ECCC), tj. Trybunał ds. ścigania zbrodni Czerwonych Khmerów. W 2001 r. w Kambodź uchwalono ustawę ustanawiającą Trybunał w celu osądzenia zbrodni popełnionych w latach 1975–1979$^4$. W 2003 r. Kambożda podpisała z Organizacją Narodów Zjednoczonych porozumienie określające zakres i tryb zaangażowania społeczności międzynarodowej w przyszłe procesy karne. Ustawa o nadzwyczajnych izbach w sądach Kambodź przewidywała umocowanie Trybunału do „postawienia przed wymiarem sprawiedliwości wyższych przywódców [Demokratycznej Kampuczy] i osób, na których ciążyła największa odpowiedzialność za zbrodnie i poważne naruszenia kambodżańskiego prawa karnego, międzynarodowego stanowionego i zwyczajowego prawa humanitarnego oraz konwencji międzynarodowych”$^5$. Trybunał, w którego skład weszli sędziowie kambodżańscy i międzynarodowi, rozdzielił postępowania przeciwko funkcjonariuszom KPK na wiele odrębnych procesów, w których opierał się głównie na przepisach prawa cywilnego$^6$. Sprawa nr 001 dotyczyła ścigania Kaing Kek Lewa za sprawstwo kierownicze zabójstw ponad 12 000 osób w czasie, gdy pełnił on funkcję zastępcy komendanta więzienia i obozu zagłady Tuol Sleng$^7$. Ponieważ sprawa nr 001 objęła tylko jeden zarzut gwałtu, skupimy się tutaj na sprawie nr 002. Aktem oskarżenia w sprawie nr 002 zostali objęci dwaj wysocy rangą przywódcy: Nuon Chea i Khieu Samphan. Chea był między innymi zastępcą sekretarza KPK, sprawując jednocześnie wiele innych funkcji, w tym pełniącego obowiązki premiera i ministra propagandy i informacji$^8$. Samphan pełnił funkcję głowy państwa począwszy od 1976 r.$^9$ Trybunał --- $^4$ ECCC, About ECCC, dostępne pod adresem: www.eccc.gov.kh/en/about-eccc (dostęp: 11.12.2019). $^5$ Sprawa nr 001, § 13. $^6$ A.T. Cayley, Prosecuting Mass Atrocities at the Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia (ECCC), „Washington University Global Studies Law Review” 2012, t. 11, nr 2, s. 445. $^7$ E. Stover et al., Confronting Duch: Civil party participation in Case 001 at the Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia, „International Review of the Red Cross”, t. 93, nr 883, s. 503–504. $^8$ Sprawa nr 002/01, sprawa nr 002/19-09-2007/ECCC/TC orzeczenie z dnia 7 sierpnia 2014 r., § 9. $^9$ ECCC, Khieu Samphan, dostępne pod adresem: www.eccc.gov.kh/en/indicted-person/khieu-samphan (dostęp: 3.12.2019). rozdzielił sprawę nr 002 na dwa postępowania, w ramach których miało osądzić niewyobrażalną liczbę zbrodni popełnionych z rozkazu oskarżonych. Sprawa nr 002/01 dotyczyła zbrodni przeciwko ludzkości tj. przymusowych przesiedleń ludności i egzekucji byłych urzędników Republiki Khmerów. Kolejna sprawa nr 002/02 koncentrowała się na czystkach, miejscach egzekucji, traktowaniu grup etnicznych i religijnych, przeciwko którym kierowano ataki, oraz regulacji dotyczących małżeństw\textsuperscript{10}. W tym artykule przeanalizujemy przyjętą przez nadzwyczajne izby w sądach Kambodży (ECCC) praktykę skazywania oskarżonych w sprawie nr 002 w zakresie dotyczącym przymusowych małżeństw zawieranych pod rządami Czerwonych Khmerów. W części pierwszej przedstawię ogólne informacje na temat praktyk przymusowego małżeństwa i gwałtów w tym kontekście popełnianych przez Czerwonych Khmerów. Część druga dotyczy głównie kwestii odrzucenia przez nadzwyczajne izby modelu karania przywódców przyjętego w Międzynarodowym Trybunale Karnym (MTK) i Międzynarodowym Trybunale Karnym dla byłej Jugosławii oraz Międzynarodowym Trybunale Karnym dla Rwandy. W części trzeciej przedstawiam model orzecania kar przyjęty w Statucie Rzymskim MTK. Część czwarta obejmuje analizę podejścia nadzwyczajnych izb do wydawania wyroków skazujących, odwołując się do zasad buddyzmu kambodżańskiego i nastrojów społecznych w kwestii pojednania narodowego. W świetle uwarunkowań kulturowych Kambodży, jak argumentuję w tym artykule, nadzwyczajne izby powinny były wydać konkretne wyroki odnoszące się z osobna do każdego popełnionego przestępstwa, a nie jeden ogólny wyrok przewidujący szeroko zdefiniowaną karę za wiele popełnionych przestępstw. Proponowane przeze mnie rozwiązanie zapewniłoby większe poczucie wśród społeczeństwa, że sprawiedliwość została faktycznie wymierzona, a także wysunięcie na pierwszy plan cierpień, jakich doświadczyły ofiary przymusowych małżeństw i gwałtów. \textsuperscript{10} Sprawa nr 002/02, sprawa nr 002/19-09-2007/ECCC/TC, orzeczenie z dnia 16 listopada 2018 r., § 3701. 1. Przymusowe małżeństwa pod rządami Czerwonych Khmerów Instytucja małżeństwa oraz potomstwo odegrały kluczową rolę w wizji Kambodży realizowanej przez Pol Pota, a ich instrumentalizacja spowodowała zanik autonomii obywateli w zakresie decydowania o zawarciu małżeństwa czy dokonywania wyborów osobistych co do dysponowania własnym ciałem. Przez cały okres swoich rządów Czerwoni Khmerzy zmuszali ludzi do zawierania małżeństw, postrzegając więzy małżeńskie i rodzinne jako kluczowe dla budowy nowego społeczeństwa$^{11}$. W imię niezagrożonej kontynuacji swojej władzy Pol Pot chciał doprowadzić do tego, aby obywatele zaczęli płodzić i rodzić jak najwięcej dzieci, które mógłby indoktrynować do ślepego wykonywania jego rozkazów. Samphan był architektem propagandy nawołującej do powszechnej prokreacji, zgodnie z którą członkowie partii KPK powinni „szybko zwiększyć liczebność ludności kraju […], zapewniając jednocześnie ludziom podstawową edukację polityczną, ideologiczną i organizacyjną”$^{12}$. Mając na uwadze doprowadzenie do wzrostu populacji i wychowania całego pokolenia wyznawców, którzy zapewnili by ciągłość i pełnię rządów według ideologii KPK, Czerwoni Khmerzy wprowadzili politykę powszechnych przymusowych małżeństw. Ponieważ strategia Czerwonych Khmerów, koncentrująca się na wzroście liczby małżeństw, prowadziła do rosnącej liczby związków zawieranych pod przymusem, gwałt stał zjawiskiem powszechnym. Każdy, kto chciał wstąpić w związek małżeński, musiał uzyskać zgodę KPK. Brak zgody oznaczał koniec nadziei na małżeństwo z wybranym partnerem, a następnie często konieczność zawarcia aranżowanego przez aparat partyjny związku z kimś innym$^{13}$. Dobór par małżeńskich przez KPK był w dużej mierze oparty na zbliżonym pochodzeniu społecznym$^{14}$. Kobietom, które odmówiły zgody na małżeństwo z wybraną dla nich osobą, grożono gwałtem i śmiercią. Czerwoni Khmerzy uprowadzili męża już zamężnej kobiety, Mom Vun i nakazali jej ponowne wyjście za mąż. Kiedy odmówiła, została zbiorowo zgwałcona przez pięciu --- $^{11}$ Ibidem, § 3539. $^{12}$ Ibidem, § 3551. $^{13}$ Ibidem, §§ 3601–3602. $^{14}$ Ibidem, § 3572. bojowników, którzy ostatecznie wymusili jej zgodę na nowe małżeństwo pod groźbą zabójstwa jej dzieci\textsuperscript{15}. Wskazując na fakt, że powszechne zastraszenie należało do podstawowego instrumentarium rządów Czerwonych Khmerów, Trybunał słusznie uznał, że w przypadku małżeństw zawieranych pod egidą KPK nie można mówić o domniemaniu zgody małżonków\textsuperscript{16}. Według oczekiwań reżimu, po ślubie przynużeni do niego małżonkowie mieli odbyć stosunek płciowy, a pary były obserwowane pod tym kątem podczas nocy poślubnych. Taka sytuacja przydarzyła się także Mom Vun. Bojówkarze wdarli się do pokoju i zmusili ją i jej męża do skonsumowania małżeństwa na ich oczach; w taki sam sposób potraktowali kolejne pary\textsuperscript{17}. Inna kobieta, która stawiła opór mężowi w noc poślubną, a w następstwie skargi złożonej przez niego, została wezwana przez dowódcę wojskowego do pokoju, w którym ten – bez świadków – groził jej i dokonał na niej gwałtu\textsuperscript{18}. Nieludzkie traktowanie obywateli było na porządku dziennym w ideologii KPK, wymuszającej niechciane małżeństwa i niedobrowolne stosunki płciowe. Izby nadzwyczajne musiały osądzić te haniebne praktyki w ramach ścigania zbrodni Czerwonych Khmerów. 2. Podejście nadzwyczajnych izb w sądach Kambodży do orzekania kar Ponieważ w statucie nadzwyczajnych izb nie przewidziano wytycznych dotyczących orzekania kar, w ramach sprawy nr 001 podejście do wielokrotnych wyroków skazującychcych określił sam Trybunał. Decyzję o sposobach postępowania Trybunał oparł na analizie wielu źródeł prawa. W szczególności Trybunał musiał ustalić, czy w ramach postępowań stosować krajowy czy też międzynarodowy porządek prawny, czy też kombinację obu. Trybunał przeanalizował procedurę stosowaną przez wcześniejsze trybunały międzynarodowe, a także przyjętą w Statucie Rzymskim MTK. Po pierwsze, Trybunał wskazał na fakt, że pierwsze tego typu organy sądowiczne, tj. Międzynarodowe Trybunały \textsuperscript{15} \textit{Ibidem}, § 3621. \textsuperscript{16} \textit{Ibidem}, § 3623. \textsuperscript{17} \textit{Ibidem}, § 3642. \textsuperscript{18} \textit{Ibidem}, § 3646. Wojskowe w Norymberdze i w Tokio, wydawały pojedyncze wyroki skazujące w sprawach osądzanych po II wojnie światowej. Następnie rozważono sposób działania międzynarodowych trybunałów karnych dla byłej Jugosławii, Rwandy i Sierra Leone, z których wszystkie uznały, że wydanie wyroku skazującego jest właściwe wyłącznie wówczas, gdy popełniono wiele czynów przestępných w ramach ciągu przestępstw, tj. tej samej zbrodni$^{19}$. Trybunał przytoczył następnie podejście MTK określone w art. 78 ust. 3 Statutu Rzymskiego. Wreszcie Trybunał przeanalizował różne przepisy kambodżańskie w tym przedmiocie. Kambodżański kodeks karny dopuszczał wymierzenie jednej kary w ramach skazania winnego wielu czynów o podobnym charakterze$^{20}$. Po zapoznaniu się ze źródłami prawa i wyraźnym odrzuceniu metod stosowanych od czasów trybunałów osądzających zbrodnie II wojny światowej, Trybunał zdecydował się „wymierzyć wyrok łączny, który odzwierciedla całość zachowania przestępnego, w przypadku gdy oskarżony jest skazywany za wiele przestępstw”$^{21}$. W kontrze do orzecznictwa innych sądów, a nawet przepisów konstytuującej go ustawy, dopuszczających wydanie wyroku karnego wyłącznie za wiele powiązanych ze sobą czynów przestępnych, Trybunał zdecydował się wydać jeden wyrok obejmujący wszystkie przestępstwa, bez względu na podobieństwa lub różnice między nimi. Chociaż Trybunał podjął wysiłek sporządzenia listy możliwych rozwiązań proceduralnych, w swoim orzeczeniu nie wyjaśnił powodów, dla których zdecydował się na użycie wyroku. Orzekając wielokrotne wyroki skazujące w sprawie nr 002, Trybunał oparł się zatem na precedensie ustanowionym w sprawie nr 001. Orzeczenie Trybunału w sprawie nr 002/02 zostało poprzedzone drobiazgową analizą przypadków małżeństw przymusowych. Po przedstawieniu w postępowaniu omówionych wcześniej dowodów na wymuszanie zawierania małżeństw i gwałty, oskarżeni Samphan i Chea podjęli próbę obrony niegodziwych praktyk reżimu. Samphan wskazywał na historyczne praktyki aranżowania przez rodziny małżeństw między dziećmi bez uzyskania ich zgody. Chea dowodził, że do zawierania małżeństw dążyli rodzice, a dzieci nigdy nie kwestionowały ich decyzji w tym względzie$^{22}$. Rozwijając ten argument, Chea --- $^{19}$ Sprawa nr 001, § 587. $^{20}$ Ibidem, § 589. $^{21}$ Ibidem, § 590. $^{22}$ Sprawa nr 002/02, § 3687. twierdził nawet, że ściganie przymusowych małżeństw i wynikających z nich gwałtów przez nadzwyczajne izby stanowi „ni mniej, ni więcej niż zakwestionowanie w ramach prowadzonych procesów całej instytucji aranżowanego małżeństwa”\textsuperscript{23}. Niemniej jednak Trybunał odrzucił argumentację Samphana i Chea, wskazując na istotne różnice między tradycyjnymi małżeństwami aranżowanymi a praktyką ich wymuszania stosowaną przez Czerwonych Khmerów. W instytucji aranżowanego małżeństwa nieobecne były elementy przymusu, a dzieci powierzaly rodzicom podjęcie jak najlepszej dla nich decyzji, która miała zapewnić im szczęście w przyszłości\textsuperscript{24}. Co więcej, praktyka tradycyjna różniła się diametralnie od porządków zaprowadzanych pod terrorem KPK, w których zaangażowanie rodzin było pomijane, a przyszli małżonkowie pozbawiani wszelkich pozorów sprawczości. To właśnie ze względu na te czynniki próby obrony przymusowych małżeństw należało uznać za bezzasadne. Orzekając o karze, Trybunał postanowił zignorować rozwiązania przyjęte w MTK oraz wcześniejsze orzecznictwo sądów. Zstępując z drogi wytyczonej przez trybunały do osądzenia zbrodni II wojny światowej, Trybunał wskazał, że uznawały one wielokrotne wyroki skazujące za środek zapewniający „pełny obraz przestępnego postępowania oskarżonego”\textsuperscript{25}. Choć w opinii samego Trybunału metodologia taka zapewniała najwyższą trafność wyroków, Trybunał przyjął odmienne podejście, wymieniając enumeratywnie wszystkie zbrodnie objęte aktem oskarżenia, a następnie wydając jeden wyrok łączny. Podobnie jak w sprawie nr 001, Trybunał potraktował wszystkie czyny przestępne łącznie. Oprócz wielu poważnych naruszeń konwencji genewskich i zbrodni ludobójstwa, Trybunał uznał Samphana i Chea winnymi: \begin{quote} zbrodni przeciwko ludzkości polegających na zabójstwie, eksterminacji, wysiedlaniu, zniewoleniu, uwięzieniu, poddawaniu torturom, prześladowaniu z motywów politycznych, religijnych i rasowych oraz innych nieludzkich zbrodni polegających na zamachu na godność człowieka i zachowaniach \end{quote} \textsuperscript{23} \textit{Ibidem}. \textsuperscript{24} \textit{Ibidem}, § 3688. \textsuperscript{25} Sprawa nr 001, § 560. przestępczych określanych jako wymuszone zaginięcia, przymusowe przesiedlenia, przymusowe małżeństwa i gwałty w kontekście przymusowego małżeństwa\textsuperscript{26}. Wobec obydwu przywódców reżimu Trybunał orzekł łączną karę dożywotniego pozbawienia wolności, na którą składał się wyrok dożywotniego pozbawienia wolności za zbrodnie stwierdzone w sprawie nr 002/01 i wyrok dożywotniego pozbawienia wolności wymierzony za przestępstwa udowodnione oskarżonym w sprawie nr 002/02. Tym samym, ze względu na sam rząd wielkości zbrodni w połączeniu z orzeczoną karą, uniemożliwiono rozpoznanie stopnia karygodności każdego z przestępstw popełnionych przez skazanych. Co więcej, przyjęty przez nadzwyczajne izby sposób wydawania wyroków skazujących był niezgodny z kambodżańskimi przepisami karnymi. 3. Podejście MTK do orzekania kar Mając na uwadze funkcjonujące przez lata w międzynarodowym obiegu prawnym konkurujące ze sobą definicje zbrodni, a także powoływanie międzynarodowych trybunałów karnych w trybie doraźnym, ONZ dążyła do ujednolicenia międzynarodowego orzecznictwa karnego. Prawie pięćdziesiąt lat po przyjęciu Konwencji ONZ w sprawie ludobójstwa Zgromadzenie Ogólne wysunęło postulat utworzenia Międzynarodowego Trybunału Karnego\textsuperscript{27}. Po długoletnich debatach 120 krajów podpisało Statut Rzymski MTK, a 17 lipca 1998 r. uznaje się za datę oficjalnego powołania do życia międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości\textsuperscript{28}. Statut, ustanawiając Trybunał, władny wykonywać jurysdykcję wobec osób, które dopuścili się najpoważniejszych zbrodni wagi międzynarodowej\textsuperscript{29}. Statut przyznał MTK jurysdykcję nad zbrodniami zaklasyfikowanymi do czterech kategorii: ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i zbrodnia agresji\textsuperscript{30}. Co istotne, Statut \textsuperscript{26} Sprawa nr 002/02, §§ 2230–2231. \textsuperscript{27} I. Bantekas, S. Nash, \textit{International Criminal Law}, London 2007, s. 535–536. \textsuperscript{28} \textit{Ibidem}. \textsuperscript{29} Statut Rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego, 17 lipca 1998 r., 2187 UNTS 90. \textsuperscript{30} \textit{Ibidem}. skodyfikował przemoc płciową i seksualną jako zarówno zbrodnię przeciwko ludzkości, jak i zbrodnię wojenną$^{31}$. Oprócz identyfikacji konkretnych zbrodni, Statut Rzymski stworzył wzorzec karania i skażywania za przestępstwa międzynarodowe. Zasady wymierzania kary zawarte zostały w art. 78 Statutu$^{32}$. Przewidywał on wymierzenie kary za każdą konkretną zbrodnię, a następnie kary łącznej, określającą całkowity czas trwania kary za wszystkie zbrodnie$^{33}$. Choć może się to wydawać bez znaczenia, orzekanie kar osobnych pozwala ofiarom i ich rodzinom na dochodzenie zadośćuczynienia za konkretne wyrządzone im krzywdy, natomiast ich brak w rzeczywistości może w ogóle zamykać drogę do dochodzenia roszczeń naprawczych. Ponadto Statut ustanowił fundusz powierniczy na rzecz ofiar i ich rodzin, z którego środki są wypłacane po wydaniu wyroku skazującego$^{34}$. Zarówno indywidualne wyroki skazujące, jak i instytucja funduszu powierniczego, miały zapewnić ofiarom poczucie, że sprawiedliwość faktycznie została wymierzona. Nic nie stało na przeszkodzie, aby nadzwyczajne izby postępowaly zgodnie z przełomowymi standardami wyznaczonymi przez MTK, dotyczącymi wydawania wyroków skazujących, jednak stało się inaczej. Na wiele lat przed podjęciem decyzji o stosowanej metodzie skażywania winnych zbrodni, Kambodża przystąpiła do Statutu Rzymskiego. Kambodża podpisała Statut w 2000 r., a głowa państwa ratyfikowała dokument w dniu 11 kwietnia 2002 r., po jednomyślnym przyjęciu dokumentu przez Zgromadzenie Narodowe kilka miesięcy wcześniej$^{35}$. Jurysdykcja samego MTK nie obejmowałaby osądzenia przywódców Czerwonych Khmerów za zbrodnie popełnione przed powołaniem MTK. Kambodża uznała jednak wagę kodyfikacji zbrodni międzynarodowych. Sześć miesięcy po ratyfikacji Statutu zorganizowała konferencję, w trakcie której zachęcała inne państwa do ratyfikowania Statutu i promowania ideałów w nim przewidzianych --- $^{31}$ Ibidem, art. 7–8. $^{32}$ Statut Rzymski, art. 78: „W przypadku skazania za więcej niż jedną zbrodnię, Trybunał wymierza karę za każdą ze zbrodni i karę łączną, określającą całkowity czas trwania kary pozbawienia wolności”. $^{33}$ Ibidem, art. 78 ust. 3. $^{34}$ Ibidem, art. 79. $^{35}$ Międzynarodowa Federacja Praw Człowieka, Report: Implementation of the Rome Statute in Cambodian Law 2006, s. 7, dostępne pod adresem: www.refworld.org/pdfid/46f146300.pdf. oraz do „podjęcia wysiłków z myślą o stworzeniu realnych podstaw działania Trybunału”\textsuperscript{36}. Chociaż ustawa powołująca nadzwyczajne izby w sądach Kambodży została podpisana już w 2001 r., posiedzenie plenarne Izb, na którym omawiano wewnętrzne zasady funkcjonowania Trybunału, odbyło się dopiero w 2007 r., a pierwszy akt oskarżenia został sporządzony rok później\textsuperscript{37}. W okresie od powołania nadzwyczajnych izb do pierwszych aktów oskarżenia, Trybunał rozważał sposoby dostosowania jego regulaminu do założeń ideowych i standardów MTK, zachęcając jednocześnie inne kraje do podpisania Statutu. W marcu 2005 r. Kambodża przeprowadziła rozmowy o formalnym zaangażowaniu MTK w prace nadzwyczajnych izb w ramach okrągłego stołu zorganizowanego pod hasłem „Porozumienie o współpracy między Międzynarodowym Trybunałem Karnym a Trybunałem ds. ścigania zbrodni Czerwonych Khmerów: status ofiar”\textsuperscript{38}. W ramach podejmowanych decyzji o sposobach zaangażowania ofiar w postępowania i zapewnienia im odpowiedniego zadośćuczynienia, Trybunał odwoływał się do zasad orzekania MTK. Ponadto Trybunał jednoznacznie przyjął podejście MTK dotyczące uwzględniania okoliczności obciążających i łagodzących przy orzekaniu kar\textsuperscript{39}. Jednocześnie nadzwyczajne izby nie przedstawiły uzasadnienia decyzji o przyjęciu jedynie pewnego aspektu modelu skazywania stosowanego przez MTK, a odrzuceniu innych. Mimo że izbom przysługiwało uprawnienie do odstąpienia od zasad orzekania MTK i określenia własnego podejścia do wymierzania kar, w następstwie zignorowania modelu skazywania przewidzianego w tym zakresie w Statucie Rzymskim, Trybunał nie mógł zapewnić ofiarom wystarczającego poczucia sprawiedliwości. \begin{footnotesize} \begin{enumerate} \item[\textsuperscript{36}] \textit{Ibidem}, s. 8, cyt. za komunikatem Konferencji w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego z 10 października 2002 r. \item[\textsuperscript{37}] ECCC, \textit{Highlights}, dostępne pod adresem: www.eccc.gov.kh/keyevents#2001 (dostęp: 8.08.2021). \item[\textsuperscript{38}] Międzynarodowa Federacja Praw Człowieka, s. 5. \item[\textsuperscript{39}] Sprawa nr 002/01, § 584. \end{enumerate} \end{footnotesize} 4. Niedostatki nadzwyczajnych izb w świetle kultury kambodżańskiej Wobec powszechnych zniszczeń i eksterminacji ludności dokonanych przez Czerwonych Khmerów, społeczeństwo, które przetrwało reżim Pol Pota było społeczeństwem ocalałych i pokrzywdzonych. Hun Sen, premier Kambodży, wskazywał na zasięg oddziaływania zbrodni, mówiąc: „Żadnemu z naszych obywateli nie oszczędzono ogromu cierpień, które sprowadzono na nasz kraj w czasie tych trzech lat, ośmiu miesięcy i dwudziestu dni […] panowania Pol Pota”$^{40}$. Nie sposób nie zauważyć skutków, jakie totalna władza KPK wywarła na życiu każdego obywatela Kambodży. Po okresie zbrodni Trybunał odegrał kluczową rolę w naprawieniu wyrządzonych krzywd. Hun Sen wyraził nadzieję, że nadzwyczajne izby pomogą sprawić, aby Kambodżanie „poczuli, że wraz z ostatecznym wymierzeniem sprawiedliwości w imieniu ofiar, z pleców nas wszystkich spadnie olbrzymie brzmień”$^{41}$. Mimo upływu dziesięcioleci, ślady cierpienia i strachu są w Kambodży wciąż widoczne. Uznając powszechną skalę cierpień, Trybunał zaangażował ofiary w postępowania, dając im możliwość wypowiedzi w prowadzonych procesach. Przewidziano trzy formy zaangażowania ofiar: oskarżyciel posilkowy uboczny, powód cywilny w sprawie karnej oraz świadek$^{42}$. W dwóch pierwszych sprawach w charakterze strony cywilnej wystąpiło w procesach 85 Kambodżan$^{43}$. Podejście Trybunału do zaangażowania ofiar było zbieżne z wagą, jaką MTK przywiązywał do uwzględniania i poszanowania interesów pokrzywdzonych. Dla wielu osób, którym umożliwiono wystąpienie przed Trybunałem – np. dla godnych podziwu kobiet, które opisując doznaną przemoc seksualną, musiały ponownie przeżywać traumę tych wydarzeń – była to pierwsza okazja do dania świadectwa. Świadkowie uczestniczący w postępowaniach w charakterze stron cywilnych wyrażali wdzięczność, że pozwolono im zabrać --- $^{40}$ ECCC Public Affairs Section, An Introduction to the Khmer Rouge Trials, Phnom Penh 2004. $^{41}$ Ibidem. $^{42}$ M. Elander, Figuring Victims in International Criminal Justice: The Case of the Khmer Rouge Tribunal, Abington 2018, s. 105. $^{43}$ ECCC, ‘Case 001’, www.eccc.gov.kh/en/case/topic/90, dostęp 11.12.2019; ECCC, ‘Case 002/02’, dostępne pod adresem: www.eccc.gov.kh/en/case/topic/1298 (dostęp: 11.12.2019). głos. Co istotniejsze, przystąpienie do procesów jako strona cywilna umożliwiało im spełnienie ciążącej na nich powinności wobec zabitych członków rodzin w zakresie dochodzenia sprawiedliwości$^{44}$. Według wszystkich dostępnych danych same Nadzwyczajne Izby i podejmowane przez nie działania cieszyły się szerokim poparciem całego społeczeństwa Kambodży$^{45}$. Niemniej jednak, nawet uwzględniając powszechną akceptację Trybunału i pozytywne odczucia wyrażane przez strony cywilne, jedynie niewielka część poszkodowanych przez Czerwonych Khmerów dzięki uczestnictwu w procesach mogła uzyskać poczucie, że sprawiedliwość została wymierzona. Ze względu na to, że zdecydowana większość Kambodżan nie miała możliwości dochodzenia roszczeń naprawczych poprzez złożenie zeznań, kwestią jeszcze ważniejszą dla Trybunału stało się zapewnienie, aby na mocy wydawanych wyroków wszystkie ofiary w całym kraju mogły otrzymać taką samą rekompensatę jak strony cywilne. Niezaprzeczalnie straty, jakie Kambodżanie ponieśli wskutek rządów Czerwonych Khmerów, były ogromne. Krzywdy wyrządzone Kambodżanom były tak głębokie, że każda próba odbudowania khmerskiej tożsamości narodu domagała się mechanizmów zadośćuczynienia. Aby naprawić traumy i trwałe konsekwencje przymusowych mażeństw i gwałtów, konieczne było wymierzenie sprawiedliwości. Wydając wyrok, w którym łącznie osądzono gwałty wraz z innymi zbrodniami, i nie pozwalając tym samym na wskazanie stopnia karygodności poszczególnych zbrodni, co byłoby możliwe jedynie poprzez wyroki osobne, nadzwyczajne izby zignorowały naturę i idealy społeczeństwa kambodżańskiego i utrwalili kulturę bezkarności. W języku khmerskim słowo oznaczające pojednanie, tj. phsa psa, w bezpośrednim przekładzie oznacza „składanie rozbitych kawałków z powrotem w całość”$^{46}$. Biorąc pod uwagę ogrom strat i krzywd całego narodu, zebranie rozbitych kawałków w całość stanowiło arcytrudne wyzwanie. Po okresie powszechnego odczłowieczenia zadaniem najwyższej wagi --- $^{44}$ R. Killean, Victims, Atrocity and International Criminal Justice: Lessons from Cambodia, New York 2018, s. 167. $^{45}$ Ibidem, s. 180. $^{46}$ J. Ciorciari, Cambodia’s Trek Toward Reconciliation, „Peace Review” 2011, t. 23, nr 4, s. 438. stało się przywrócenie poszanowania godności człowieka\textsuperscript{47}. Aby zapewnić adekwatne zadośćuczynienie, nadzwyczajne izby powinny były kierować się zasadami buddyzmu. Budyzm odgrywał kluczową rolę w kulturze i tradycji Kambodży w całej historii narodu już od jego początków. W starożytnej Kambodży wykształciła się filozofia \textit{buddharadżah}, zgodnie z którą monarcha nosił tytuł Buddy-króla\textsuperscript{48}. Rząd Kambodży ugruntował centralną rolę buddyzmu we współczesnym społeczeństwie w 1947 r., modyfikując wcześniejszy francuski system kolonialny zgodnie z kambodżańskimi ideałami monarchistycznymi i buddyjskimi obecnymi w kulturze. Nowa konstytucja po raz pierwszy uznała buddyzm za religię narodową, jednocześnie zapewniając obywatelom wolność wyznania, o ile nie wpływało ono negatywnie na porządek publiczny\textsuperscript{49}. W dekadzie po upadku dyktatury Pol Pota, Heng Samrin, przywódca rządu wspieranego przez Wietnam, wygłosił przemówienie na Drugim Kongresie w 1984 r., w którym zachęcał Kambodżan do walki z wrogami w celu ochrony narodu, a także samego buddyzmu\textsuperscript{50}. W 1993 r. Kambodża, na potwierdzenie tego, że państwo wciąż uznaje znaczenie religii, ogłosiła hasło „Naród, Religia, Król” jako dewizę państwa, ustanawiając jednocześnie buddyzm religią narodową\textsuperscript{51}. Narodowe znaczenie tradycji buddyjskiej theravāda po dziś dzień stanowi charakterystyczny koloryt kraju i wpływa na ogólny światopogląd Kambodżan. Oddziaływanie theravādy na każdy aspekt społeczeństwa Kambodży jest niezaprzeczalne. Theravāda, praktykowana najpowszechniej w Kambodży, Tajlandii, Sri Lance i Laosie, to konserwatywna tradycja buddyjska oparta na oryginalnym nauczaniu Buddy, którą wierni mają się kierować bezpośrednio w swoim życiu\textsuperscript{52}. Pewna Amerykanka o pochodzeniu khmerskim, zapytana o znaczenie buddyzmu, odpowiedziała: „Jak mogłabym być drzewem, \textsuperscript{47} L. McGrew, \textit{Pathways to Reconciliation in Cambodia}, „Peace Review” 2011, t. 23, s. 514, 517. \textsuperscript{48} I. Harris, \textit{Cambodian Buddhism: History and Practice}, 2005, s. 144. \textsuperscript{49} \textit{Ibidem}, s. 142–143. \textsuperscript{50} \textit{Ibidem}, s. 198. \textsuperscript{51} \textit{Ibidem}, s. 205. \textsuperscript{52} ‘Religions: Theravada Buddhism’, BBC, 2.10.2002, dostępne pod adresem: www.bbc.co.uk/religion/religions/buddhism/subdivisions/theravada_1.shtml. gdybym była pozbawiona korzeni?”\textsuperscript{53}. Przez wieki buddyzm wpływał na sposób podejścia do życia wielu Kambodżan. Religia ta nadal kształtuje światopogląd narodu i zbiorowe ideały sprawiedliwości, przebaczenia, pokoju i pojednania\textsuperscript{54}. Badacz buddyzmu, dr Ian Harris, tak wyjaśnił rolę buddyzmu w systemie rządów państwa: „Według doktryny theravady ochrona buddyzmu jest niezbędnym i podstawowym zadaniem każdego prawidłowo funkcjonującego państwa”\textsuperscript{55}. Kultywując buddyjskie ideały, król „zapewnia ciągłość zarówno porządku fizycznego, jak i moralnego (dhamma)”\textsuperscript{56}. Theravada jest tak ważna w życiu Kambodżan, że bez uznania i ochrony tej religii dobrze prosperujące rządy państwowe są niewyobrażalne. Sądząc przywódców Czerwonych Khmerów, nadzwyczajne izby powinny były wziąć pod uwagę buddyjskie przekonania religijne. Mając na uwadze fakt, że narody często wyznają określone teoretyczne zasady karania przestępstw, odzwierciedlające poglądy społeczne na kwestie odwetu i przywrócenia dobrego imienia, w procesie orzekania o środkach naprawczych należało uwzględnić znaczenie i powszechność ideałów buddyjskich. Niektórzy twierdzili, że – niezależnie od procesów – w scaleniu rozbitych kawałków Kambodży pomóc może po prostu przeprowadzenie obrzędów buddyjskich. Były szef Khmerskiego Instytutu na rzecz Demokracji uważał, że wyznanie winy przez Czerwonych Khmerów i ceremonia z udziałem króla i mnichów buddyjskich stanowiłoby niezbędny krok w kierunku pojednania zgodnie z buddyjskimi ideałami\textsuperscript{57}. Do pełnego uzdrowienia Kambodżanie potrzebowali przyznania się do win i uznania śmierci i krzywd wyrządzonych przez działania KPK. Potwierdza to tekst \textit{Anguttara Nikaya}, w jednej z ksiąg buddyjskich w kanonie palijskim, mówiący o znaczeniu wyznania win: \begin{quote} [...] ci dwaj to głupcy. Którzy dwaj? Ten, kto nie uznaje swojego występu za występek, i ten, kto niesłusznie nie przebacza temu, kto swój występek wyznał \end{quote} \textsuperscript{53} A. Hansen, ‘Khmer Identity and Theravada Buddhism’, [w:] J. Marston, E. Guthrie, \textit{History, Buddhism, and New Religious Movements in Cambodia}, Honolulu 2004, s. 40. \textsuperscript{54} L. McGrew, \textit{op. cit.}, s. 517. \textsuperscript{55} I. Harris, \textit{op. cit.}, 227. \textsuperscript{56} \textit{Ibidem}, s. 227. \textsuperscript{57} L. McGrew, \textit{op. cit.}, s. 517. […]. Ci dwaj to mędrcy. Którzy dwaj? Ten, kto rozpoznaje swój występek za występek, i ten, kto słusznie przebacza temu, kto swój występek wyznał$^{58}$. Aby zyskać przebaczenie, Czerwoni Khmerzy musieliby przyznać się do swoich zbrodni. Realizacja buddyjskich koncepcji, kładących nacisk na wyznanie win i pojednanie, staje się utrudniona wtedy, gdy sprawca nie żałuje swoich czynów$^{59}$. W najlepszym przypadku oskarżeni powinni byli przyznać się do aktów przemocy seksualnej popełnionych pod ich rozkazami i przeprosić za nie. Jeśli przyznanie do winy nie nastąpiłoby, to Trybunał mógłby wdrożyć procedury pozwalające na wskazanie osobnego wymiaru kary za poszczególne zbrodnie. Nawet jeśli sprawcy nie uznałiby bezpośrednio swoich zachowań za występek – jak w przypadku wspomnianych oskarżonych, którzy starali się bronić praktyki przymusowych małżeństw w sprawie nr 002 – wydane wyroki zmusiłyby ich wówczas do rozpoznania wymiaru kary pozbawienia wolności orzeczonej za przemoc seksualną. Wyrok taki mógł być istotnym substytutem bezpośredniego rozpoznania występek, o którym mówi kanon palijski. Wystarczyłoby, aby w dążeniu do tych ideałów Trybunał postąpił zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w MTK, jeśli chodzi o model jego skazywania. Istotnie, angażując ofiary do uczestnictwa w postępowaniach, Trybunał zrobił krok naprzód w ściganiu ludobójstwa. Jednak odstępując z drogi wydawania wyroków wytyczonej przez MTK, faktycznie wykluczył ofiary z procesu osądzenia zbrodni. Dla ofiar przemocy seksualnej, biorąc pod uwagę haniebny charakter zbrodni i długotrwałe jej skutki, szczególnie istotny jest zindywidualizowany wymiar kary. Akty przemocy seksualnej dokonywane podczas konfliktów zbrojnych powodują traumę oraz wpływają na relacje społeczne$^{60}$. Ze względu na obawy przed odwetem, w okresie rządów Czerwonych Khmerów rodziny ofiar gwałtu nie miały możliwości pozywać ani dochodzić sprawiedliwości od --- $^{58}$ ‘Bala-pandita Sutta: Fools & Wise People’, Access to Insight, 2002, dostępne pod adresem: www.accesstoinsight.org/tipitaka/an/an02/an02.021.than.html. $^{59}$ S. Culbertson, Does Noun Chea Still Have No Regrets?, The Diplomat, 18.12.2018, dostępne pod adresem: thediplomat.com/2018/12/does-nuon-chea-still-have-no-regrets. $^{60}$ C. Koos, Sexual Violence in Armed Conflicts: Research Progress and Remaining Gaps, „Third World Quarterly” 1935, t. 38, nr 9, s. 1941. sprawców\textsuperscript{61}. Wiele osób obawiało się opowiadać o swoich doświadczeniach, nawet po upadku ludobójczego reżimu. Dotyczyło to zwłaszcza poszkodowanych kobiet. Przez pewien czas Kambodżanie wierzyli nawet, że spośród zgwałconych przez Czerwonych Khmerów nikt nie przeżył napaści\textsuperscript{62}. Wartość, jaką przywiązuje się do czystości kobiety, dobrze obrazuje przysłowie kambodżańskie: „Mężczyźni są jak złoto, a kobiety jak białe płótno. Złoto łatwo się czyści, a białe płótno łatwo się plami”\textsuperscript{63}. Piętno, jakie w sposób naturalny odciska na kobiece doświadczenie gwałtu i przemocy seksualnej, jest jeszcze bardziej nasilone w społeczeństwie, w którym istotna wartość kobiety wiąże się z zachowaniem przez nią dziewictwa. Jak to określiła jedna z ofiar przymusowego małżeństwa i gwałtu: „dla mnie jako Khmerki, nic nie jest ważniejsze od mojego ciała”\textsuperscript{64}. Zachowanie statusu szanowanych członków społeczeństwa opartego na tradycyjnych normach płci wymaga od kobiet przyjęcia służebnej roli wobec mężczyzn. Źródła tradycyjnych norm płci w Kambodży sięgają XIV wieku, kiedy to powstał \textit{Chbab Srey}, czyli kodeks kobiecy. Programy szkolne obejmowały nauczanie tego kodeksu do roku 2007, a jego zasady po dziś dzień są głęboko zakorzenione w kulturze Kambodży. Aby zachować swoją pozycję w społeczeństwie, kobieta musi pozostawać cicha, wyrozumiała i podporządkowana mężowi\textsuperscript{65}. Odwołując się do metafory „pożaru w domostwie”, w kodeksie \textit{Chbab Srey} buddyzm akcentuje role płci i uczy, że kobiety muszą poradzić sobie z trzema możliwymi zarzewiami pożaru czy też konfliktu: z mężem, rodzicami i pozostałymi ludźmi\textsuperscript{66}. Pożar, który powstał na zewnątrz nie powinien przedostać się do domostwa, podobnie jak pożar wewnątrz \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item[61] N. Kasumi, \textit{Sexual Violence During the Khmer Rouge Regime: Stories of Survivors from the Democratic Kampuchea (1975–1979)}, Phnom Penh 2008, s. 29. \item[62] \textit{Ibidem}, s. 9. \item[63] E. Fulu, X. Warner, S. Moussavi, \textit{Why Do Some Men Use Violence against Women and How Can We Prevent it?} Phnom Penh 2015, dostępne pod adresem: www.partners4prevention.org/sites/default/files/resources/p4p-report.pdf. \item[64] Sprawa nr 002/02, § 4452. \item[65] S. Hagood Lee, \textit{Ideological Inequalities: Khmer Culture and Widows’ Perception of Remarriage}, „Journal of International Women’s Studies” 2018, t. 29, s. 37. \item[66] K. Brickell, \textit{Home SOS: Gender, Violence, and Survival in Crisis Ordinary Cambodia}, Chichester 2020, s. 7. \end{itemize} \end{footnotesize} domostwa nie powinien się wydostać się na zewnątrz\textsuperscript{67}. Tłumiąc te pożary, Kambodżanka zachowuje harmonię i zajmuje właściwe sobie miejsce w społeczeństwie\textsuperscript{68}. Przenikanie się zasad kodeksu \textit{Chbab Srey} i buddyzmu wzmacnia stereotypy płciowe, wskutek czego mężczyźni utwierdzają swoją dominację, a kobiety zachowują milczenie. W rezultacie gwałty i przemoc seksualna są rzadko zgłaszane, a policja rzadko reaguje i – jak mówią doniesienia – wykazuje wręcz wrogie nastawienie do tych kobiet, które to zgłosily\textsuperscript{69}. Trybunał nie wykorzystał szansy, aby zapoczątkować zmiany w krajowej debacie na temat gwałtu i znacząco pomóc ofiarom żyjącym w kulturze, w której samo mówienie o doświadczeniu przemocy może zniszczyć pozycję osoby w społeczeństwie i zmienić sposób jej postrzegania przez społeczność. Przemoc domowa i gwałty to obecnie poważne problemy, z jakimi boryka się Kambodża. Specjalny Sprawozdawca Narodów Zjednoczonych ds. sytuacji praw człowieka w Kambodży w raporcie z 2016 r. wyraził „ogromne zaniepokojenie ze względu na rozpowszechnienie przemocy wobec kobiet, która wciąż zachowuje charakter wszechobecnego naruszania praw człowieka”\textsuperscript{70}. Kambodżańskie Ministerstwo ds. Kobiet podało dane statystyczne dotyczące powszechności zjawisk przemocy domowej w 2019 r.\textsuperscript{71} Według badań ponad jedna trzecia mężczyzn przyznaje się do stosowania przemocy wobec kobiet\textsuperscript{72}. Badanie wykazało, że struktury i relacje władzy między płciami składają się na przemocy seksualnej „na podłożu dominujących ideałów męskości” w społeczeństwie\textsuperscript{73}. Brak równowagi w relacjach władzy między płciami doprowadził do wytworzenia kultury bezkarności związanej z przemocą \begin{footnotesize} \begin{enumerate} \item N. Graham, K. Brickell, \textit{Sheltering from Domestic Violence: Women’s Experiences of Punitive Safety and Unfreedom in Cambodian Safe Shelters}, „Gender, Place & Culture” 2019, t. 26, s. 111, 117. \item K. Brickell, \textit{op. cit.}, s. 7. \item CEDAW/C/KHM/CO/6, s. 10; A. Kent, \textit{Global Change and Moral Uncertainty: Why do Cambodian Women Seek Refuge in Buddhism?}, „Global Change, Peace & Security” 2011, t. 23, s. 405, 411. \item Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych d/s Praw Człowieka, ‘UN Expert Urges Cambodia to Strengthen Protection of Women and Indigenous Peoples’ Rights’, 1.04.2016, dostępne pod adresem: www.ohchr.org/EN/NewsEvents/Pages/DisplayNews.aspx?NewsID=18552&LangID=E. \item Cambodia’s Ministry of Women’s Affairs, \textit{Cambodia Report}, 2019, s. 33. \item E. Fulu et al, \textit{op. cit.} \item \textit{Ibidem}. \end{enumerate} \end{footnotesize} seksualną. Brak indywidualizacji kar za przymusowe małżeństwa i gwałty w wydawanych orzeczeniach oznaczał zatem, że nadzwyczajne izby mogły w rzeczywistości przyczynić się do wzmocnienia piętna, jakie noszą ofiary i umocnienia status quo. Wnioski Osądząc zbiorczo niezliczone przestępstwa, nadzwyczajne izby nie były w stanie ukazać społeczeństwu wagi i konsekwencji poszczególnych zbrodni objętych aktami oskarżenia. Należy pamiętać, że do rozdzielenia postępowań na dwa odrębne procesy zmusiła Trybunał sama ilość zbrodni, które można przypisać Chea i Samphanowi w sprawie nr 002. W sprawie nr 002/02 Trybunał nie zawahał się wydać łącznego wyroku za liczne i różniące się charakterem zbrodnie. W sprawie nr 001 przypadki gwałtu zostały umieszczone na liście naruszeń praw człowieka wręcz na marginesie. Przyjęte podejście do orzekania kar nie pozwoliło nadzwyczajnym izbom na wskazanie stopnia karygodności poszczególnych przestępstw, zwłaszcza gwałtów. Trybunał mógł zapoczątkować zmiany w debacie na ten temat, co mogłoby stanowić ogromne wsparcie dla ofiar żyjących w kulturze, w której samo mówienie o doświadczeniu przemocy seksualnej jest potępiane i może zniszczyć pozycję osoby w społeczeństwie. Zamiast tego Trybunał ugruntował kulturę piętnowania i niemal przemilczania podobnych czynów$^{74}$. Chociaż nadzwyczajne izby podjęły próbę zapewnienia zadośćuczynienia niezliczonym ofiarom reżimu Czerwonych Khmerów, Trybunał, orzekając wobec przywódców reżimu kary za popełnione przez nich zbrodnie, nie wykorzystał dostatecznie szansy na zapoczątkowanie zmiany. Wadliwość wydanych orzeczeń jest oczywista w odniesieniu do zarzutów dotyczących przymusowych małżeństw i gwałtów. Gwałt to wyjątkowo haniebna zbrodnia, która dla poszkodowanych i ich rodzin niesie ze sobą dotkliwe skutki. Okropności wynikające z zawłaszczenia autonomii cielesnej domagały się $^{74}$ E. Anderson, K. Grace, From Schoolgirls to “Virtuous” Khmer Women: Interrogating Chbab Srey and Gender in Cambodian Education Policy, Studies in Social Justice, t. 12, nr 2, 215, s. 216. szczególnej uwagi i zadośćuczynienia ze strony Trybunału ds. ścigania zbrodni Czerwonych Khmerów. Gdyby Trybunał postępował zgodnie z rozwiązaniami dotyczącymi orzekania kar przyjętymi przez MTK, nadzwyczajne izby mogłyby w większym stopniu uznać cierpienia ofiar i naprawić ich krzywdy zgodnie z buddyjskimi wierzeniami Kambodżan. Wydanie osobnych wyroków za poszczególne zbrodnie wymusiłoby dostrzeżenie faktycznych kar orzeczonych za przymusowe małżeństwa i gwałt w kulturze społecznej, w której szerzy się przemoc wobec kobiet. Trybunał słusznie wskazał, że gwałt opisywany jest jako „jedno z najgorszych cierpień, jakie człowiek może zadać drugiemu człowiekowi”$^{75}$. Jedynym właściwym krokiem, jaki Trybunał powinien był podjąć w następstwie tego stwierdzenia, byłoby wydanie osobnych wyroków skazujących, w wyraźnym świetle ukazujących ofiary koszmarnych zbrodni, legitymizując ich roszczenia naprawcze i indywidualne poczucie sprawiedliwości, na które tak bardzo zasługują. $^{75}$ Sprawa nr 001, § 361. Bezbronność kobiet w konfliktach zbrojnych a biopolityka: studium przypadku koreańskich niewolnic seksualnych w czasie wojny na Pacyfiku Wprowadzenie Przez całą historię ludzkości kobiety były uznawane za płeć słabszą. Częścią tej historii są także konflikty zbrojne, które stanowią nieodłączny element przeszłości większości narodów. Niektóre z nich, np. wojny światowe XX w., są wciąż przedmiotem badań. W okresie II wojny światowej doszło do wielu aktów barbarzyństwa na miarę średniowiecznych okrucieństw. Wśród nich był zorganizowany proceder handlu ludźmi i niewolnictwa seksualnego w Azji Południowo-Wschodniej, znany pod nazwą „ośrodków pocieszenia”. Ofiarami były głównie Koreanki, wykorzystywane jako „kobiety do towarzystwa”, mające dodawać „bojowego animuszu” wojskom japońskim. Proceder, który w założeniu miał wspierać realizację celów polityki wewnętrznej i zewnętrznej państwa, a także celów wojskowych, po dziś dzień pozostał nieosądzony, a sprawcy – bezkarni. Tymczasem na scenę dyskursu publicznego wkracza pojęcie biowładzy. Zakłada ono, że współczesne państwo nie odbiera już ludziom życia, kiedy ma na to ochotę, ale manipuluje nimi i warunkuje ich tak, aby ich zakładana funkcja pozostawała zawsze pod jego kontrolą. Pojęcie to pasuje do opisu sytuacji, w której przymusowe świadczenie usług seksualnych przez porwane kobiety rzeczywiście miało miejsce „w celu” podniesienia ducha bojowego żołnierzy walczących na froncie. Czy można zatem powiedzieć w tym kontekście, że „ośrodki pocieszenia” stanowią przykład seksualnej instrumentalizacji kobiet w celu podniesienia morale japońskich żołnierzy, pomagając w kształtowaniu biowładzy? Warto przyjrzeć się faktom i zastanowić się, czy wpisują się one w filozofię biowładzy Foucaulta oraz jak instrumentalizacja seksualności ofiar przyczyniła się do bezkarności sprawców. Niniejszy artykuł wpisuje się w nurt badań nad postacią kobiety-aktywistki społecznej i jej wpływem na samo pojęcie kobiety w ujęciu społeczno-historycznym i prawnym w czasie, w którym agendy feministyczne są obecne na całym świecie. Ponadto omówione tu aspekty prawne odwołują się do instrumentów, których Japonia nadużyła, zmuszając kobiety do prostytucji w celu osiągnięcia totalnej kontroli nad żołnierzami. W zakresie przedstawionej analizy filozoficznej omawianego przypadku artykuł opiera się na wybitnych pracach Michela Foucaulta i Anthony’ego Giddensa. Jednocześnie odwołuje się do prawa zwyczajowego oraz konwencji międzynarodowych podpisanych i ratyfikowanych przez Japonię. 1. Druga wojna światowa w Azji Południowo-Wschodniej i utworzenie „ośrodków pocieszenia” W pierwszych latach XX wieku Japonia prowadziła ultranacjonalistyczną politykę skrajnej prawicowej dominacji, starając się osiągnąć pozycję regionalnego hegemona. Polityka ta miała charakter agresywny, zwykle przypisywany wyrażanym w tamtym czasie stanowiskom monarchy i parlamentu, a powszechnie znanym jako polityka Sankō-sakusen („zabij wszystkich, złup wszystko i spal wszystko”) stosowana podczas II wojny światowej$^1$. Zaczątki tej agresywnej polityki tkwią bezpośrednio w okresie następującym po apogeum restauracji Meiji (1867–1912), naznaczonym ksenofobią rewolucji społecznej spowodowaną powszechnym niezadowoleniem wobec obcych rządów po otwarciu kraju na wpływy zewnętrzne. Rosnący imperializm stanowił podłoże do prowadzenia wojen, które Japonia rozpoczynała pod hasłem konieczności uwolnienia obszarów sąsiadujących spod panowania Zachodu. Wywoływało to zaniepokojenie Rosji i Chin, a później doprowadziło do konfliktu zbrojnego o kontrolę nad Półwyspem $^1$ Y. Yoshimi, Comfort Women: sexual slavery in the Japanese military during World War II. Japan, tłum. S. O’Brien, wyd. popr., 2002, s. 262. Koreańskim. Spór ten wygrała Japonia, podbijając kilkanaście terytoriów i przekształcając Koreę w protektorat. Sytuację opisywano następująco: W retoryce prasy japońskiej i politycznych przeciwników rządu [koreańskiego – przyp. tłum.] wybrzmiewały postulaty ogólnoazjatyckiej (panazjatyckiej) solidarności i hasła niezależności Korei od Chin czy równorzędność Azji wobec Zachodu. W ich wizji jedności Azji Japonia zajmowała centralne miejsce jako przewodnik ideowy i hegemon militarny. Rząd japoński wprowadzie starał się takie głosy wyciszyć, ale nie odrzucał ich całkowicie, ostrożnie realizując politykę zmierzającą w tym właśnie kierunku$^2$. Agresywną narrację Japonii podsycała i wzmacniała postawa mocarstw zachodnich, które w latach 20. XX wieku określały ją mianem „żółtej zarazy”$^3$, mającej zdominować całą Azję i zaatakować Europę. Narastał zatem klimat coraz bardziej sprzyjający wybuchowi bezpośrednich konfliktów zbrojnych. Doprowadziło to później wybuchu do II wojny światowej na Dalekim Wschodzie, do której Japonia przystąpiła jako aktywny uczestnik po stronie państw Osi, w sojuszu z Niemcami i Włochami. Korea przeżywała wówczas powolny okres rozwoju i modernizacji, charakteryzowany następująco: Zbiegające się w czasie dyskursy postzimnowojennego transnarodowego feminizmu humanitarnego i południowokoreańskiego etnonacjonalizmu jeszcze bardziej przesłaniają próby dogłębnego zrozumienia szerszych zjawisk historycznych, które prowadziły do przekształcenia kolonialnej Korei – z opartej na konfucjanizmie monarchii, kraju rolniczego, społeczeństwa o kulturze skrajnie patriarchalnej, w której właściwym miejscem kobiet była rodzina – w kapitalistyczne, nowoczesne i uprzemysłowione społeczeństwo, --- $^2$ A. Gordon, A modern history of Japan: from Tokugawa times to the present, New York 2003, s. 117. $^3$ Jest to rasistowskie określenie wprowadzone do obiegu przez francuskiego filozofa Ernesta Renana w 1870 r. Zgodnie z nim Japończycy, i ogólnie Azjaci, byli uznawani za zagrożenie dla cywilizacji zachodniej i pokoju światowego. Określenie to stosowano później w odniesieniu do imperializmu i potęgi militarnej Japonii, zob. kurs online Visualizing Japan (1850s–1930s), 2020, dostępny pod adresem: www.edx.org/course/visualizing-japan-1850s-1930s-westernization-prote). które oferowało kobietom bezprecedensowe możliwości poszukiwania autonomii i niezależności finansowej dzięki pracy za wynagrodzenie w sektorze publicznym. Niektóre kobiety świadomie porzucały swoje rodziny, uciekając przed przemocą domową, dotkliwą nędzą, konfliktami rodzinnymi i aranżowanymi małżeństwami; część z tych kierujących się własnymi przekonaniami kobiet, w poszukiwaniu lepszych szans życiowych podejmujących decyzje, które miały odmienić ich życie, zostało jednak podstępnie zwerbowanych przez japońskich i koreańskich handlarzy ludźmi do służby w wojskowych ośrodkach pocieszenia imperialnej Japonii$^4$. Decydujące zatem znaczenie miały trzy czynniki$^5$. Po pierwsze, traktat z Kanagawy (1876), na mocy którego Japonia otworzyła wrota do półwyspu, stosując taktykę „dyplomacji wspartej armatami”. Koreańczycy zostali oszukani, podpisując porozumienie narzucające im nierówne i uciążliwe warunki, będące instrumentem do szybszego przejęcia kontroli Japonii nad krajem. Po drugie, zabójstwo neutralnej cesarzowej Myung-Sung (1895). Chociaż postawa Myung-Sun wynikała z bliskich stosunków z Rosją, jednocześnie cesarzowa uznawana była za postać, dzięki której kraj pozostawał wolny od wpływów Zachodu – i odgrywała rolę spajającą społeczeństwo. I wreszcie, traktat Eulsa (1905), który był bezpośrednim następstwem zwycięstwa Japonii w wojnie rosyjsko-japońskiej. Czynniki te pozwoliły na przeksztalcenie półwyspu w protektorat. Ze względów kulturowych kampanie militarne nie trwały dłużej niż kilka dni, ale zjawiskiem powszechnym było całkowite niszczenie miast – zwłaszcza tych, które miały pewne znaczenie i niosły ze sobą symbolikę polityczną – oraz mordowanie zamieszkującej je ludności. Obrazuje to dobrze poniższa relacja: Japońscy żołnierze otoczyli klub barykadą zbudowaną z materiałów łatwopalnych, a następnie polali ją benzyną i podpalili. Uciekający z klubu ludzie zostali w ten sposób zmuszeni do prób przedostania się przez płonącą barykadę. --- $^4$ S.C. Soh, The Comfort Women: Sexual Violence and Postcolonial Memory in Korea and Japan, Chicago 2008, s. 2. $^5$ M.P. Pérez, La esclavitud sexual como arma de guerra: halmoni, la historia de una mujer confort, Santiago 2016, s. 39. Większość z nich, czekający wokół niej żołnierze japońscy, zadźgali bagnetami lub zastrzelili. Niektóre kobiety zgwałcono, a niemowlęta trzymane przez nie w ramionach zabito bagnetami. Zgwałconym kobietom wylewano na włosy benzynę i podpalano. Niektórym kobietom żołnierze japońscy odcinali piersi. Podobne akty przemocy były dokonywane na skalę powszechną; szybko rozchodzące się wieści o popełnianych okrucieństwach skłoniły cesarza Hirohito (1926–1989) do wyrażenia zaniepokojenia, że mogą one narażać na szwank wizerunek jego armii za granicą. Media szeroko opisywały gwałty we Nankinie (1932 r.) w Chinach, w których brutalna pacyfikacja ludności, zwłaszcza akty przemocy wobec kobiet, doprowadziły do masakry 300 tys. ludzi. Stanowiło to bezpośredni powód poparcia cesarza dla utworzenia systemu tzw. „ośrodków pocieszenia”, w ramach którego żołnierzom oferowano towarzystwo kobiet w celu „zwiększenia animuszu bojowego” wojsk, jak opisał to w swoich zeznaniach generał japoński Yasuji Okamura: We wcześniejszych kampaniach wojskowych nie funkcjonowała instytucja ianfu. Przynajmniej szczero, że przedsięwzięcie „kobiet do towarzystwa” zapoczątkowałem osobiście ja sam. Po tym, jak w 1932 r. podczas zdarzeń w Szanghaju doszło do aktów gwałtu dokonywanych przez japoński personel wojskowy, ja, wiceszef sztabu Szanghajskich Sił Ekspedycyjnych, wzorując się na japońskiej brygadzie marynarki wojennej, poprosiłem gubernatora prefektury Nagasaki o wysłanie grup kobiet do towarzystwa. W rezultacie całkowicie wyeliminowaliśmy akty gwałtu, co było dla mnie powodem do zadowolenia. Obecnie przy każdym korpusie armii obecna grupa kobiet do towarzystwa, stanowiąc niejako oddział w strukturze kwatermistrzostwa. Muszę jednak powiedzieć, że akty gwałtu wciąż zdarzały się w Szóstej Dywizji, mimo że przydzielono do niej grupę kobiet do towarzystwa. --- 6 U. Dolgopol, S. Paranjape, Comfort Women: An Unfinished Ordeal. Report of a mission, Genewa 1994, s. 26. 7 A. Gordon, op. cit. 8 Ianfu oznacza w japońskim „kobietę do towarzystwa”. 9 Zob. portal Digital Museum: The Comfort Women Issue and the Asian Women’s Fund, Seul 2002, s. 302–303. Tak więc w 1937 r. oficjalnie wprowadzono plan zaspokajania seksualnego żołnierzy, aby zapobiec takim wydarzeniom jak akty przemocy seksualnej w Nankinie. Pierwszorzędnym celem było ograniczenie liczby gwałtów i prewencja chorób przenoszonych drogą płciową, których leczenie było dla państwa bardzo czasochłonne i kosztowne. Następnie chodziło o ograniczenie liczby szpiegów i zapewnienie możliwości „rekreacji” w celu wzmacnienia morale żołnierzy i łagodzenia skutków stresu. Dodatkowym założeniem było ograniczenie nastrojów antyjapońskich na nowo podbitych terytoriach w celu ułatwienia asymilacji$^{10}$. Chociaż wojsko zniszczyło większość dokumentów dotyczących tej kwestii, wiemy, że prowadzono oficjalną rekrutację kobiet, w ramach której jednak nie przewidywano możliwości udzielenia przez nie zgody – realizacja tych procedur miała na celu jedynie poprawę wizerunku Japończyków, zwłaszcza osób nadzorujących przebieg akcji$^{11}$. Dokumentacja dostępna na portalu Cyfrowego Muzeum (Digital Museum) dobrze oddaje ducha wydawanych w tym zakresie instrukcji: „Jednocześnie powiadamia się was o rozkazie [ministra wojny], aby zadanie to wykonać z największą dbałością o zachowanie honoru armii, unikając wywoływania konfliktów społecznych”$^{12}$. Stosowano wiele metod „rekrutacji”, jednak najpowszechniej stosowanym sposobem były uprowadzenia. Ułatwiały je opłakane warunki materialne, niedostępność edukacji szkolnej i braki zaopatrzeniowe w koloniach i na terytoriach znajdujących się pod japońskim panowaniem. Nietrudno było oszukać dziewczęta, które pracowały zarobkowo od najmłodszych lat, obiecując karierę na stanowiskach, takich jak pielęgniarki, maszynistki, służące itp. Były one wykupowane od swoich zubożałych rodzin w ramach spłaty zaciągniętych przez te rodziny długów. Powszechnym zjawiskiem były porwania młodych kobiet w ramach kontrybucji wojennych – niezaspokojenie takich żądań groziło zrównaniem całego miasteczka z ziemią. Uprowadzenia uzasadniano także często „spiskowaniem z opozycją”, którego miały się dopuszczać --- $^{10}$ M.P. Pérez, op. cit. $^{11}$ Y. Yoshimi, op. cit. $^{12}$ Digital Museum. dziewczęta. We wszystkich tych przypadkach kobiety nie były świadome charakteru pracy, którą miały wykonywać$^{13}$. W taki sposób ten katastrofalny w skutkach program objął łącznie 200 tysięcy kobiet, głównie Koreanek (stanowiących 80% ogólnej liczby), i obywatelek innych krajów, który – wskutek opłakanych warunków – przeżyło tylko 25% z nich. Kobiety te objęto totalną kontrolą wojska, a świadczona opieka medyczna była na bardzo niskim poziomie. Podczas służby w ośrodkach kobiety były poddawane torturom, bite, przypalane ogniem itp. Gdy próbowaly uciekać, bezwzględnie ścigały je uzbrojone patrole. Wiele było poddawanych przymusowym aborcjom, sterylizacji, cierpiało z niedożywienia i głodu, zmarło na choroby weneryczne. Dobrze ilustruje to następująca relacja: Gdy żołnierze wracali z pola bitwy, do mnie do pokoju przychodziło nawet 20 mężczyzn, już od wczesnych godzin porannych. To właśnie dlatego musiałam przejść histerektomię (choćż skończyłam dopiero 20 lat). Wylapywali nawet małe dziewczynki ze szkół. Ich narządy rodne, które były jeszcze nierozwinięte, doznawały uszkodzeń, wdawały się zakażenia. Nie było żadnych lekarstw oprócz środków zapobiegających chorobom wenerycznym i merkurochromu do odkażania. Dziewczęta chorowały, ich rany roapiały, jednak nie było mowy o jakimkolwiek leczeniu$^{14}$. Dziewczęta te były często postrzegane jako rodzaj dobra luksusowego, dlatego też w przypadku obcięcia funduszy wojskowych, przegranej kampanii lub wycofania wojsk, były pozostawiane same sobie, a często rozstrzeliwane w ramach eliminacji świadków zbrodni$^{15}$. Po zakończeniu wojny na Pacyfiku sprawa kobiet do towarzystwa została wymazana z historii wraz ze zniszczeniem większości dowodów. Kobiety, --- $^{13}$ Amnistía Internacional (España), Japón: Continúa la Espera 60 Años Despues: justicia para las sobrevivientes del sistema de esclavitud sexual militar de japón, Madrid 2005, s. 5–57, dostępne pod adresem: www.amnesty.org/download/Documents/84000/asa220122005es.pdf (w jęz. hiszpańskim). $^{14}$ Ibidem. $^{15}$ J.Y. Okamoto, As „mulheres de conforto” da Guerra do Pacífico, „Revista de Iniciação Científica em Relações Internacionais” 2013, t. 1, nr 1, s. 91–108. które przeżyły, nie czuły się na siłach powracać do swoich domów, często wręcz – z powodu wstydu – decydowały się nigdy nie wracać, woląc umrzeć na obczyźnie. Wiktymizacja tych kobiet polegała nie tylko na zmuszaniu ich do prostytucji, ale także na przemocy, której doświadczały nawet po wojnie. W azjatyckim społeczeństwie patriarchalnym, idealizującym postać kobiety jako czystej i poddanej mężczyźnie, piętno, które one dźwigały, i ostracyzm, któremu były poddawane, uległy pogłębieniu. Te, którym udało się wrócić do swoich rodzin, nie mogły nawet wspominać o tym, co przeżyły. Były także przynuszane do zamążpójścia. Skutkiem była fala małżeństw, kończących się niepowodzeniem ze względu na nabyte wcześniej choroby, brak dziewictwa, a często także bezpłodność. Ze względu na to, że pozycja ekonomiczna kobiet była uzależniona od posiadania męża, często poślubiały one starszych mężczyzn tylko po to, aby uzyskać status wdowy$^{16}$. Większość z nich nigdy nie zawarła małżeństwa, żyjąc z nieformalnej pracy i cierpiąc z powodu nieustannych problemów materialnych, co pokazuje, że ich los wynikał z faktu nakładania się na siebie konfliktu kolonizacyjnego i koreańskiej kultury patriarchalnej. Co nie mniej istotne, w konsekwencji przeżyć w „ośrodkach pocieszenia” większość z nich cierpiała na zaburzenia psychiczne i psychosomatyczne oraz borykała się z trudnościami w budowaniu intymnych relacji w normalnym życiu. Po odzyskaniu wolności wiele z tych kobiet popełniło samobójstwo, natomiast pozostałe przy życiu nigdy nie pozbłyły się uczucia głębokiej odrady do samych siebie. Przełom nastąpił w 1991 r., gdy Kim Hak-Sol postanowiła po raz pierwszy opowiedzieć swoją historię. W jej śląd poszły inne kobiety, ujawniając się jako ofiary i relacjonując przeżyte traumy$^{17}$. Według Międzynarodowej Komisji Prawników wśród czynników, które przyczyniły się do ich milczenia przez tyle lat, były niepewne warunki życia, zerwane wiązy rodzinne, a także wyznawane przez społeczeństwo wartości, które powodowały ich napiętnowanie ofiar: --- $^{16}$ Amnistía Internacional, op. cit. $^{17}$ J.Y. Okamoto, op. cit. Tym, co odróżnia „kobiety do towarzystwa” od innych ofiar wojny, jest coś, co jest charakterystyczne dla wszystkich ofiar przemocy seksualnej. Jest to trudność wypowiedzenia całej prawdy. Mimo że to nie one ponoszą odpowiedzialność za to, co przeżyły, to na nich skupia się uwaga i ciekawość opinii publicznej. Co więcej, istniejące mechanizmy społeczne sprawiają, że to one czują wstyd. Tak samo wygląda sytuacja w przypadku ofiar gwałtów$^{18}$. Dzięki pomocy działaczy, organizacji pozarządowych i założonego przez nie same stowarzyszenia sprawa zyskała międzynarodowy rozgłos. Zmusiło to Koreę do zajęcia jednoznacznego stanowiska, zgodnego z żądaniami ruchu społecznego, który domagał się od rządu japońskiego przyznania, że „kobiety do towarzystwa” były uprowadzane siłą. Ponadto władze japońskie miały wydać publiczne oświadczenie, akty ulaskawienia i wszcząć formalne śledztwo w celu zbadania zdarzeń z przeszłości. Państwo japońskie miało też wybudować pomnik lub miejsce pamięci ku czci ofiar i wypłacić odszkodowania ofiarom czy też ocalałym potomkom. Postulowano wreszcie stworzenie programów edukacyjnych w celu szerzenia wiedzy historycznej wśród społeczeństwa na temat tych wydarzeń. 2. Prawo międzynarodowe a poszukiwanie sprawiedliwości Chociaż z myślą o uniknięciu odpowiedzialności międzynarodowej Japonia utrzymywała$^{19}$, że w okresie przed 1949 r., tj. datą zawarcia IV Konwencji genewskiej, zgwałcenie nigdzie na świecie nie stanowiło zbrodni wojennej, już w XVII wieku, czyli na długo przed sformułowaniem Konwencji genewskich, istniały kodeksy krajowe, na mocy których gwałty podczas konfliktów zbrojnych były czynem zabronionym. Jako przykład wskazać można regulamin wojny wydany w 1621 r. przez króla Szwecji Gustawa Adolfa II$^{20}$. Art. 88 regulaminu stanowił: „któreń zaś gwałtem i przemocą dziewczę by brał, a czyn ten udowodnion będzie, ten na --- $^{18}$ U. Dolgopol, S. Paranjape, op. cit., s. 197. $^{19}$ Amnistía Internacional, op. cit., s. 27. $^{20}$ K. Ögren, ‘Humanitarian Law in the Articles of War Decreed in 1621 by King Gustavus II Adolphus of Sweden’, International Review of The Red Cross 1996, t. 313. karę gardła skazan będzie”. Również Kodeks Liebera z 1863 r.$^{21}$ (znany również jako Rozkaz Generalny nr 100), będący pierwszą próbą skodyfikowania reguł wojny, wprowadził w art. 44 zasadę, że gwałt nie może być wykorzystywany jako środek prowadzenia wojny: Wszelka zaś swawolna przemoc wobec obywateli najechanego kraju, wszelkie niszczenie mienia inne niż według rozkazu dowodzącego oficera […], wszelkie gwałty, rany, okaleczenia lub zabijanie mieszkańców są zabronione pod karą śmierci lub inną surową karą, jaka może być adekwatna ze względu na wagę zbrodni. Ponadto, zgodnie z przepisem art. 37, Stany Zjednoczone uznają i chronią szczególnie kobiety i święty mir domowy, a czyny skierowane przeciwko nim podlegają surowej karze. W tym samym duchu Deklaracja brukselska z 1874 r.$^{22}$ stanowiła wymóg poszanowania honoru i praw rodzinnych: Art. 38. Honor i prawa rodzinne, życie i własność jednostek, jak również przekonania religijne i wykonywanie obrzędów religijnych, winny być uszanowane. Własność prywatna nie podlega konfiskacie. Identyczne postanowienie zawarto w art. 46 IV Konwencji haskiej z 1907 r.$^{23}$, która została podpisana i ratyfikowana przez Japonię w 1911 r. i już w 1937 r. była uznawana za składową prawa zwyczajowego: Art. 46. Honor i prawa rodziny, życie osób i własność prywatna, jak również przekonania i praktyki religijne winny być uszanowane. Własność prywatna nie podlega konfiskacie. $^{21}$ Instrukcje dla dowództwa armii Stanów Zjednoczonych w przedmiocie zasad akcji bojowych. Kodeks Liebera, Washington, 24 kwietnia 1863 r. $^{22}$ Konferencja brukselska, Projekt międzynarodowej deklaracji dotyczącej praw i zwyczajów wojny, Bruksela, 27 sierpnia 1874 r., dostępny pod adresem: www.ihl-databases.icrc.org/ihl/INTRO/135. $^{23}$ Konwencja (IV) dotycząca praw i zwyczajów wojny lądowej wraz z Aneksem: Regulaminy dotyczące praw i zwyczajów wojny lądowej, Haga, 18 października 1907 r. Konwencja genewska\textsuperscript{24} z 1929 r. w sprawie traktowania jeńców wojennych stanowiła, że mają oni prawo do poszanowania ich nietykalności osobistej i honoru w taki sam sposób, jak przewidziano później w Konwencji haskiej (1949). W art. 3 tej pierwszej znalazł się następujący zapis: „Kobiety mają być traktowane ze szczególnymi względami należnymi ich płci”, co stanowiło odzwierciedlenie pojęcia honoru rodzinnego, którym posługiwała się Konwencja haska: Nawet jeśli uznać, że Konwencje genewskie z 1949 r. nie stanowią dowodu na istnienie przepisów zwyczajowego prawa międzynarodowego ze względu na \textit{ratione temporis} oraz że zastosowania nie ma Konwencja genewska z 1929 r., ponieważ Japonia nie była jej sygnatariuszem, Japonia była stroną Konwencji haskiej dotyczącej praw i zwyczajów wojny lądowej z 1907 r., wraz z Regulaminami stanowiącymi Aneks do niej. Regulamin nie ma zastosowania, jeżeli nie wszystkie strony wojujące należą do Konwencji (art. 2), jednak jej postanowienia byłyby wyraźnym przykładem obowiązującego wówczas międzynarodowego prawa zwyczajowego. Art. 46 Regulaminów do Konwencji haskiej nakłada na państwa obowiązek ochrony honoru i praw rodzinnych. Honor rodzinny jest interpretowany jako obejmujący prawo kobiet w rodzinie do tego, by nie były poddawane upokarzającym praktykom gwałtu\textsuperscript{25}. Zgodnie z tymi konwencjami, nawet jeśli gwałt nie był jeszcze uznawany za zbrodnię wojskową, napaść seksualna była postrzegana jako czyn nieludzki i zasadnicze pogwałcenie praw należnych płci żeńskiej. Na podstawie tych historycznych umów do dziś powstało znacznie więcej koncepcji głęboko zakorzenionych w prawach człowieka, co stanowi jednocześnie przykład procesu krystalizacji normy międzynarodowej w kontekście prawa zwyczajowego. Od zakończenia I wojny światowej masowe gwałty na ludności cywilnej regionów objętych wojną były postrzegane przez społeczność międzynarodową jako odrażające, chociaż nie zostały jeszcze stypizowane. Nieprzypadkowo \textsuperscript{24} Konwencja dotycząca traktowania jeńców wojennych, Genewa, 27 lipca 1929 r. \textsuperscript{25} Komisja Praw Człowieka ONZ, Specjalny sprawozdawca ds. przemocy wobec kobiet, jej przyczyn i konsekwencji, Raport ONZ, dok. E/CN.4/1996/53/zal.1, 4 stycznia 1996 r., § 101. karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze\textsuperscript{26} oraz Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu\textsuperscript{27} wspominają o zniewoleniu ludzi, deportacji i innych czynach nieludzkich (które w sposób dorozumiany obejmowały przemoc seksualną), ustanawiając w ten sposób pewien rodzaj orzecznictwa w tej kwestii. W 2001 r. Międzynarodowy Trybunał ds. Niewolnictwa Seksualnego Kobiet w wojsku japońskim\textsuperscript{28} (będący trybunałem ludowym powołanym do zebrania relacji ofiar oraz ścigania grup i jednostek za okrucieństwa II wojny światowej na gruncie prawa międzynarodowego), choć nie był ciałem sądowniczym i został utworzony przez organizacje pozarządowe, które starały się doprowadzić do gruntownego zbadania tej kwestii (wyłączonej z zakresu prac Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu), w wyroku końcowym wydanym w Hadze orzekł następująco: Dowody wskazują, że ośrodki pocieszenia były tworzone i regularnie funkcjonowały w ramach polityki militarnej, a także, że na mocy obowiązującego wówczas prawa stanowiły zbrodnie przeciwko ludzkości. [...] Co się tyczy zasady \textit{nullum crimen sine lege}, bezspornym jest, że czyny stanowiące zbrodnie przeciwko ludzkości zostały wymienione w kartach Trybunału Norymberskiego i Międzynarodowego Trybunału Wojskowego ds. Dalekiego Wschodu (morderstwa, eksterminacja, zniewolenie, deportacja i inne nieludzkie czyny) i w czasie działań wojennych na Dalekim Wschodzie i Pacyfiku były zbrodniami już stypizowanymi. Tym samym pojęcie zbrodni przeciwko ludzkości nie tworzyło nowych kategorii przestępstw, ale zostało zastosowane do czynów, które były już bezsprzecznie uznawane za przestępne: było to określenie, które podkreślało okrucieństwo zbrodni. Ponadto zbrodnie przeciwko ludzkości obejmowały przestępstwa, których dopuszczono się w zbieżności ze zbrodniami wojennymi na jednostkach – w tym przypadku kobietach z Korei i Tajwanu – znajdujących się rzekomo „pod ochroną” państwa-agresora\textsuperscript{29}. \textsuperscript{26} Porozumienie międzynarodowe w przedmiocie ścigania i karania głównych przestępców wojennych Osi Europejskiej, Londyn, 8 sierpnia 1948 r. \textsuperscript{27} Proklamacja ustanowienia Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu, Tokio, 19 stycznia 1946 r. \textsuperscript{28} Amnesty International, \textit{op. cit.} \textsuperscript{29} \textit{Ibidem}, s. 20. Chociaż pojęcie sprawiedliwości jest dość abstrakcyjne, według powszechnego odczucia społecznego można ją osiągnąć jedynie w ramach porządku prawa, a ukaranie sprawcy przestępstwa jest niezbędnym czynnikiem, na którym to poczucie się opiera. Niemniej jednak powinność moralna wobec pokrzywdzonych wymaga czegoś znacznie więcej niż kara i zadośćuczynienie materialne – wymaga publicznego i formalnego potępienia czynu, który spowodował krzywdę i jednoznacznego wskazania, kto jest ofiarą, a kto agresorem$^{30}$. Obydwa te czynniki są więc bezpośrednio związane z jednoznaczny komunikatem przekazywanym społeczeństwu – w ramach swoistej afirmacji godności człowieka przynależnej każdej osobie, a zwłaszcza pokrzywdzonym – który ma je scalać jako zbiór jednostek świadomych własnej wartości, zorganizowanych w ramach państwa, którego struktury prawne reprezentują ich interesy; jest to koncepcja wyznawana głównie na Wschodzie. Akt skruchy jest zatem środkiem usmierzającym ból, przy czym pierwszorzędne znaczenie ma autentyzm intencji dokonującego tego aktu, rozpoznawany przez jego adresata, właśnie ze względu na głębokie znaczenie treści i efektu emocjonalnego dla tego drugiego. Akt przeprosin za winy niejako automatycznie obejmuje akt ich wyznania, co jest istotne przede wszystkim z perspektywy dochodzenia do prawdy$^{31}$. U ofiar poczucie, że sprawiedliwość została wymierzona, wiąże się z potrzebą opowiedzenia o doznanych krzywdach, ich publicznego uznania, oczyszczenia pokrzywdzonych w oczach społeczeństwa, a także przyznania przez sprawcę, że ponosi on za nie odpowiedzialność i poddaje się karze, co nie jest równoznaczne z aktem zadośćuczynienia czy zemsty za krzywdy w potocznym rozumieniu, a stanowi raczej połączenie obu elementów, którego celem jest przywrócenie zerwanych więzi między pokrzywdzonym a społecznością, z której się wywodzi. Ponadto u ofiar istnieje potrzeba opowiedzenia ich historii w bezpieczny sposób, bycia wysłuchanym i zrozumianym. To jasne, że ofiary nie oczekują wymierzenia kary na oślep, ale konsekwencji, które mają ponieść osoby odpowiedzialne. $^{30}$ Ibidem. $^{31}$ M. Foucault, Microfísica do poder, wyd. 5., Rio de Janeiro 1985, s. 103. W opisywanych tu sprawach kobiety również oczekują uznania bólu oraz krzywd psychicznych i fizycznych, jakich doświadczyły, oczekują też odpowiedniego traktowania i poszanowania ich godności, możliwości swobodnego i otwartego opowiedzenia o swoich cierpieniach, o tym, co przeszły. Oczekują także przywrócenia honoru, aby mogły normalnie żyć w społeczeństwie pomimo tego, czego doświadczyły – a nie uznania ich jedynie za żywy dowód lub wieczną ofiarę, i wreszcie – przede wszystkim – oczekują, że państwo uchroni innych przed podobnymi potwornościami$^{32}$. Mimo upływu ponad 80 lat sprawa „ośrodków pocieszenia” nie została wniesiona przed Międzynarodowy Trybunał Wojskowy ds. Dalekiego Wschodu i nigdy nie została w nim osądzona. Co więcej, niepowodzeniem zakończyły się wszystkie próby wniesienia sprawy przed sądy krajowe, zwłaszcza sądy japońskie, które wskazywały na brak prawnych podstaw ścigania. Sądy koreańskie natomiast, wstrzymując się od orzekania w tych sprawach, często brały pod rozważenie potencjalne konsekwencje dyplomatyczne, nawet jeśli uznawały prawo ofiar do żądania zadośćuczynienia$^{33}$. ### 3. Biowładza: korzyści za cenę krzywdy innych Przemoc seksualna jest często postrzegana jako nieunikniona konsekwencja konfliktów zbrojnych. Zazwyczaj ofiary są zbyt przerażone, by zgłaszać gwałty, a sprawcy pozostają bezkarni ze względu na patriarchalną kulturę społeczności, w której żyją ofiary. Niewątpliwie jest to czynnik, który przyczynia się do wrażliwości i utrzymującej się wciąż bezbronności kobiet w takich przypadkach. Nawet jeśli ofiary są wykorzystywane seksualnie wbrew własnej woli, głównie w zmaskulinizowanym kontekście społecznym, w którym gwałt na kobietach postrzegany jest jako tryumf nad przeciwnikiem, za winowającą uznawane są nadal kobiety. Kobiety, o których tutaj mowa straciły wszystko, co miały na rzecz „poprawy” sytuacji w armii japońskiej. Z perspektywy czystej biowładzy --- $^{32}$ Amnesty International, op. cit. $^{33}$ Ibidem. uznawane były ni mniej, nie więcej za luksusowe towary w czasie wojny, których zadaniem była maksymalizacja wydajności żołnierzy. Według Foucaulta$^{34}$ przed nastaniem epoki nowożytnej w społeczeństwach obowiązywała zasada suwerennej władzy, wywodzącej się z rzymskiej patria potestas$^{35}$, według której władca posiadał prawo do decydowania o życiu i śmierci swoich obywateli. Jednak w XX w. nie istnieje żadna zasada w sprawowaniu władzy, która byłaby bardziej naganna niż ta właśnie zasada „władzy ojcowskiej”. Świat, pozbawiony władzy arbitralnego decydowania o życiu człowieka, stworzył władzę produkującą zasoby, które są ulepszane dla większej wydajności i produktywności. Umiejętność ta nie dotyczyła już możliwości dowolnego decydowania o życiu człowieka, ale możliwości wytwarzania i gwarantowania życia. Od tego czasu władza jest rozdarta pomiędzy dwoma biegunami, które dobrze opisuje sam Foucault: Na jednym z biegunów, który wytworzył się jako pierwszy, następuje koncentracja na ciele jako maszynie: na jego treningu, rozwijaniu umiejętności, doskonaleniu jego sił, równoległym wzrostie jego użyteczności i posłuszeństwa, na zintegrowaniu go z efektywnym i ekonomicznie opłacalnym systemem kontroli. Wszystko to zapewniają procedury władzy, które charakteryzują te dyscypliny: anatomiczna polityka ludzkiego ciała. Na drugim biegunie, który powstał nieco później, około połowy XVIII wieku, następuje koncentracja na ciele, na ciele poruszanym mechaniką żywej istoty i stanowiącym przestrzeń dla procesów biologicznych: rozmnażania się, rodzenia się i umierania, poziomu zdrowotności, spodziewanej długości życia i długowieczności, wraz ze wszystkimi uwarunkowaniami. Procesy te podlewają wielu interwencjom i regulacyjnych mechanizmom kontrolnym: biopolityce populacyjnej$^{36}$. --- $^{34}$ M. Foucault, História da Sexualidade 1: a vontade de saber, wyd. 13., Rio de Janeiro 1999, s. 130. $^{35}$ Pátria potestas – w starożytnym Rzymie władza głowy rodziny rzymskiej nad zstępными z prawego małżeństwa i przysposobionymi, w szerszym znaczeniu także nad żoną i niewolnikami, pozwalająca na decydowanie o ich sprzedaży, zabiciu lub pozostawieniu przy życiu; F. De Coulanges, A cidade angiga, São Paulo 2006, s. 73. $^{36}$ M. Foucault, op. cit., [cytaty z tego autora według przekładu autorów z jęz. hiszpańskiego]. Wdrażanie tych środków rozpoczęło się już w starożytności, z czasem uległy one zinternalizowaniu, a ich funkcją było inwestowanie w życie, z naciskiem na rozwój wydajności ciała lub kontrolowanie procesów życiowych. Wraz z wprowadzeniem sterowanych odgórnie jednostek do systemu środków produkcji, czynnik ten nabrał znaczenia ekonomicznego. Z tej perspektywy płeć znajduje swoje miejsce na styku tych dwóch narzędzi władzy. Stanowi podstawę do mikrowładzy nad ciałem, ponieważ wchodzi w sferę treningu, dostosowania i oszczędzania energii, ale także sferę regulacji populacji. Jest tu miejsce na inwigilację, ciągłe kontrole, niekończące się badania itp., ale także zakrojone na szeroką skalę interwencje wymierzone w całe społeczeństwo: Jeśli idzie o nas samych, żyjemy w społeczeństwie „seksu”, a raczej „seksualności”: mechanizmy władzy ukierunkowane są na ciało, na życie, na to wszystko, co pozwala życiu się rozprzestrzeniać, na to, co wzmacnia gatunek, na jego witalność, na możliwość sprawowania kontroli nad nim lub jego podatność na wykorzystanie do określonych celów. Zdrowie, potomstwo, rasa, przyszłość gatunku, witalność ciała społecznego, władza – to wszystko przepełnione jest seksualnością i ją afirmuje. W tym względzie nie jest ona jedynie znakiem czy symbolem, jest przedmiotem i celem$^{37}$. Z drugiej strony w historii ludzkości seksualność stała się również tematem centralnymi jako wskaźnik siły społeczeństwa w „ujawnianiu” jego witalności biologicznej: W rzeczy samej, przez długi czas twierdzono, że każdy kraj, który chce być bogaty i potężny, musi posiadać odpowiednią liczbę ludności. Jednak to właśnie teraz po raz pierwszy, a przynajmniej po raz pierwszy w taki konsekwentny sposób, społeczeństwo doszło do wniosku, że jego przyszłość i los są związane nie tylko z liczbą i zaletami obywateli czy zasadami zawierania małżeństw i organizacji rodziny, ale także ze sposobem, w jaki każdy obywatel wykorzystuje swoją płeć$^{38}$. --- $^{37}$ Ibidem, s. 198. $^{38}$ Ibidem, s. 28–29. W społeczeństwie japońskim płeć nie była już czymś pozostającym w cieniu, ale czymś cenionym jako tajemnica, o której nieustannie wszyscy mówią. W niedługim czasie w oparciu o nią wytworzyły się wzorce dostosowania i ładu, a efektem końcowym była użyteczna ekonomicznie i konserwatywna politycznie seksualność$^{39}$. Niemniej jednak, zgodnie z teorią Foucaulta$^{40}$ należy odrzucić koncepcję, że nowożytnie społeczeństwa przemysłowe cechowały się kulturową represją seksualności. Wręcz przeciwnie, w dziedzinie seksualności rozpowszechniły się w nich odstępstwa od norm i to do tego stopnia, że wprowadzano przepisy prawne ułatwiające rozprzestrzenianie się konkretnych praktyk seksualnych. Nigdy wcześniej nie było tak wielu ośrodków władzy czy też tak wielu punktów służących potęgowaniu doznawanej przyjemności. Władza zataczała coraz to szersze kręgi. Jeżeli chodzi o biowładzę, intencją cesarza była poprawa wizerunku rządu (nadzarpięniętego przez gwałty, antyjapońskie nastroje), zapewnienie korzyści militarnych (ograniczenie szpiegostwa) i wzmocnienie morale sił zbrojnych (prewencja chorób i zapewnienie „rekreacji”). W systemie „ośrodków pocieszenia” kobiety były rekrutowane i kontrolowane za pomocą technik stosowanych wobec żołnierzy, bez względu na wpływ, jaki wywierało to na życie i warunki egzystencji kobiet, postrzegane jako narzędzia zapewniające Japonii zwycięstwo. System ten był tak mocno zakorzeniony, że nawet jeśli większość żołnierzy miała świadomość niewinności i przerażenia dziewcząt, po prostu go akceptowała. Jego funkcjonowanie cieszyło się poparciem większości żołnierzy, gdyż napędzał maszynę zbrodni, w której życie dziewcząt było rujnowane, mimo idei polepszenia ich bytu. Było to możliwe wyłącznie z tego względu, że: Władza panuje i jest sprawowana w sieci. Jednostki w nią uwikłane nie tylko w niej tkwią, ale mają możliwość sprawowania władzy, ale też odczuwania jej negatywnych skutków. Nigdy bezradnie nie podlegają władzy zawsze stanowią ogniwa pośrednie władzy. Innymi słowy, władza nie tkwi w jednostkach, ale przez nie przepływa. [...] Innymi słowy, jednostka nie jest odwrotnością --- $^{39}$ Visualizing Japan (1850s–1930s) (online). $^{40}$ M. Foucault, op. cit. władzy – jest jednym z jej pierwszych efektów. Jednostka jest skutkiem władzy i jednocześnie, lub przez sam fakt bycia skutkiem, jest ośrodkiem przepływu władzy. Władza przepływa przez jednostkę, którą ukonstytuowała$^{41}$. Władza ta nie jest jednak czymś, co można nabyć, ale czymś, co można wykonywać dzięki nierównym, a jednocześnie ruchomym relacjom, którymi z natury charakteryzują się inne ogniwa systemu, będące efektem nierównowagi i nierówności, które występują w nich samych. Jej źródła znajdują się również u podstawy piramidy społecznej, a jednocześnie władza odbija się echem od jej szczytu, rozprzestrzeniając się w głąb. Władza jest intencjonalna, a nie subiektywna, nie wynika z wyboru czy decyzji danej jednostki. Ponadto tam, gdzie istnieje władza, istnieje opór przeciwko władzy. Relacje między władzami Japonii a jej armią opierały się na nierówności do tego stopnia, że funkcjonowanie żołnierzy sprowadzono do bycia mobilną bronią o określonym przeznaczeniu. Zanim żołnierze nawiązali bezpośrednie relacje z ofiarami, relacja między nimi a państwem była nierówna ekonomicznie i politycznie, stworzono więzy podporządkowania służbowego, czyniąc z nich broń wojskową do dyspozycji państwa. To właśnie ze względu na ten stosunek podległości cesarz mógł myśleć o ulepszeniu ich jako maszyn. Zasadniczo zatem więzy te miały charakter intencjonalny, tzn. były ustanowione w konkretnym celu, a „ośrodki pocieszenia” powstały po to, aby zapewnić powodzenie realizacji tego celu. Celem tym miało być ulepszenie żołnierzy japońskich jako maszyn siejących zniszczenie, dzięki wykorzystaniu społecznej, ekonomicznej i seksualnej bezbronności kobiet, które – po przekształceniu Korei w protektorat – były obywatelkami tego samego kraju. Zrozumienie, do jakiej służby koreańskie kobiety zostały zmuszone i jaki był jej cel, pozwala wykazać, w jaki sposób zostały one zinstrumentalizowane i co dla nich oznaczał brak reakcji systemu sądownictwa. Z punktu widzenia Japończyków nie była to zbrodnia, ponieważ jedynym czynem, jakiego się dopuścili, było wykorzystanie dziewcząt w imię „większego dobra” cesarstwa, które sprawowało kontrolę nad terytorium Korei. Nie zmniejsza to jednak niepokoju samych kobiet, które wciąż nie wiedzą, dlaczego zostały zmuszone $^{41}$ M. Foucault, Microfísica do poder, wyd. 5., Rio de Janeiro 1985, s. 103. do uczestnictwa w tym planie, choć jednocześnie domagają się zadośćuczynienia za wszystkie swoje cierpienia aż do chwili obecnej. 4. Polityczna instrumentalizacja seksualności Z perspektywy Giddensa zdolność poznawcza podmiotów przyczynia się do budowy i upowszechniania modeli instytucjonalnych w strukturach władzy. Pokazuje to znaczenie prób rozwijania mechanizmów refleksyjnej samokontroli, nawet w grupach mniejszościowych. Choć teza ta może wydawać się niezwiązana z naszym argumentem, według niej jednostki uległe nie są pożądane. Władzę można zrozumieć jedynie przez pryzmat działania jednostek i grup w przestrzeniach społecznych, którym refleksyjność instytucjonalna nadaje pewną wagę. Innymi słowy władza rodzi się z różnych alternatyw, które jednostka może wybrać, ale tego nie czyni, utrwalając zastany porządek i pomagając mu utrzymać przy władzy. Tak więc to działanie człowieka jest podstawowym elementem, który ułatwia zrozumienie źródeła przemian społecznych, nawet jeśli napotykają na ograniczenia i bariry oraz – bezpośrednio lub pośrednio – wpływy różnych zjawisk i niezamierzonych działań. [...] dotyczy ono zdarzeń, których sprawcą jest jednostka, w tym sensie, że na każdym etapie danego ciągu zachowań jednostka ta mogła postąpić inaczej, niż faktycznie postąpiła. Cokolwiek się wydarzyło, nie wydarzyłoby się, gdyby nie działanie podjęte przez jednostkę. Działanie jest procesem ciągłym, przepływem, w którym refleksyjne monitorowanie prowadzone przez jednostkę ma fundamentalne znaczenie dla kontroli nad ciałem, w rodzaju tej, którą do końca swojego życia zwykle utrzymują aktorzy$^{42}$. Istnieje zatem teoria interpretacyjna wykraczająca poza porządek państwowego. Najpierw następuje teoretyczne przesunięcie na osi sprawowania władzy, w ramach którego sama władza jest stopniowo zastępowana ideą rządu i możliwością uzyskania wolności. Następnie wypracowywana jest $^{42}$ A. Giddens, A constituição da sociedade, wyd. 2, São Paulo 2002, s. 10–11. nowa koncepcja polityki i oporu wobec politycznej dominacji, idealizowanego w postaci etyki, której celem jest tworzenie nowych form podmiotowości, które wymykają się pokusom zarówno indywidualizacji, jak i totalitaryzmu władzy\textsuperscript{43}. Mając na względzie to potrójne przesunięcie, można powiedzieć, że bieg wszystkich rzeczy zależy od indywidualności i wolności – nawet w przypadkach, gdy równowaga sił jest zaburzona. Jeśli ktoś pożąda zatem zmiany, musi kontynuować opór. Refleksyjne zawłaszczanie procesów cielesnych i mechanizmów ich rozwoju stanowi centralny element debat i zmagań polityki życia. Uwypuklenie tej kwestii pozwala zobaczyć, że ciało nie stało się po prostu bezwolną istotą zamienioną w towar lub „dyscyplinie” w sensie Foucaultowskim. Gdyby tak było, ciało byłoby przede wszystkim przedmiotem zainteresowania polityki emancypacyjnej – pytanie mogłoby wówczas dotyczyć tego, jak wyzwolić ciało z ucisku, któremu zostałoby poddane. W wysoce nowoczesnym świecie ciało jest znacznie mniej „ulegle” niż kiedykolwiek wcześniej, ponieważ w ramach refleksyjnego projektu samostanowienia dochodzi do ścisłej koordynacji pomiędzy ciałem a podmiotem. Ciało – mobilizowane do działania w praktyce – staje się bardziej istotnym elementem tożsamości, do której dąży jednostka\textsuperscript{44}. W przypadku „kobiet do towarzystwa” można mówić o następujących zjawiskach. Państwo japońskie nie byłoby w stanie utrzymać całej maszyny „ośrodków pocieszenia”, gdyby nie bezwolna akceptacja i chęć współpracy żołnierzy, a także wsparcie lub bierność ze strony ogółu ludności mimo wiedzy o tym, co się naprawdę działo. Ponadto alternatywy samych \textit{ianfu} były ograniczone do bierności umożliwiającej przeżycie lub podjęcia działania w ramach próby ucieczki – z narażeniem się na jeszcze większe niebezpieczeństwo – lub próby popełnienia samobójstwa\textsuperscript{45}. \textsuperscript{43} \textit{Ibidem}. \textsuperscript{44} \textit{Ibidem}, s. 201. \textsuperscript{45} Y. Yoshimi, \textit{op. cit}. Jeżeli bez oporu czy potencjalnej niezgody nie istnieje władza, gra o hege- monię z konieczności zakłada uczestnictwo jednostki, ponieważ jednostka nie może pozostać na uboczu i ograniczyć się do swojej partykularności. Wynika to z faktu, że osoba prowokuje refleksję nad tym, co dzieje się w sfe- rze społecznej. Zatem sposób, w jaki jednostka konstytuuje się jako osoba kontrolująca swoje postępowanie, można opisać jako ćwiczenie, które przeprowadza na sobie, dążąc do samo-przekształcenia w celu osiągnięcia określonej pozycji lub stylu życia. To sprawia, że jej życie jest skutkiem działania pewnych war- tości, które odpowiadają normom potencjalnie stanowiącym⁴⁶ alternatywę dla strategii upodmiotowienia obecnych we współczesnej władzy dyscyplinarnej i biopolityce. Jednostka akceptuje rzeczy, które uznawane są za słuszné, nawet jeśli się z nimi nie zgadza, nie dlatego jedynie, że pozwala to na zaspokojenie utyli- tarnych celów, ale dlatego że pozwala to na urzeczywistnienie pewnej narracji o własnej tożsamości⁴⁷. Ta refleksyjność rozciąga się na jej ciało, które staje się integralnym elementem decyzji dotyczących jej życia. W czasie wojny na Pacyfiku naród japoński zasadniczo wykazywał nasta- wienie utylitarne, jednak nie w zachodnim sensie tego słowa, ponieważ był znacznie bardziej skoncentrowany na kolektywizmie niż na poczuciu indywidualizmu. Polityka strachu towarzysząca wojnie była niezbędnym elementem dla powstania utylitarnego kolektywizmu, w którym większość ludzi, świadomych wydarzeń na polach bitewnych, zaakceptowało „ośrodki pocieszenia” nie tylko ze względu na konieczność zaspokojenia potrzeb chwili, ale także w ramach wygodnej narracji formacyjnej dla narodu. Tym samym była ona czymś więcej niż instrumentem zmiany konfiguracji władzy państwowej w oparciu o seksualność, ponieważ faktycznie wpłynęła na politykę seksualną współczesnej Japonii. To właśnie dlatego bezbronność zniewolonych wówczas kobiet objawia się nie tylko w braku dróg wyboru innych niż podjęcie oporu. Ich walka i fakt przetwierdania katastrofy, a także odwaga, jakiej wymagało od nich opowie- dzenie o zadawanych im cierpieniach, to dowód na to, że jednostka może --- ⁴⁶ M. Foucault, História da Sexualidade… ⁴⁷ A. Giddens, Modernidade e identidade, Rio de Janeiro 2002. podejmować działanie w sytuacji skrajnej nierównowagi sił. Podobnie to, że zostały one objęte w utylitarne i eugeniczny sposób polityką państwa, które widziało w nich jedynie instrument do osiągnięcia zwycięstwa, a jednocześnie pozostały silne w okresie powojennym, wskazuje, że na drugim planie oblicze wojny może być obliczem pobitej kobiety. Wnioski W niniejszym artykule podjęto próbę zmierzenia się z historyczną koncepcją „kobiet do towarzystwa”, która wyłania się z doniesień z czasów poprzedzających II wojnę światową aż do pierwszego raportu z lat 90. XX wieku, obrazujących nieludzkie położenie kobiet w tym systemie. Prawne i analityczne studium sprawy pokazuje, jak wiele norm naruszyła Japonia, tworząc system „pocieszenia” dla żołnierzy. Na pierwszy plan wybija się następująca konstatacja: nawet gdyby skazano żołnierzy biorących udział w tych praktykach, sam fakt wydania wyroku nie rozwiązałby problemu, którego zaczątkiem było powołanie do życia programu „ośrodków pocieszenia”. Równolegle pokazano, jak kobiety były zmuszane do służenia swoim ciałem żołnierzom w ramach wzmacniania ich bojowości, poprawy wizerunku armii, ograniczania rozwoju chorób wenerycznych i powstrzymywania nastrojów antyjapońskich. System ten został stworzony w ramach polityki biowładzy, a ściślej rzecz biorąc – jako środek kontroli męskiej części populacji. Jak wskazuje analiza przeprowadzona w części poświęconej przepisom prawnym, społeczność międzynarodowa nie aprobowała realizowanych przez Japonię w sposób zinstytucjonalizowany działań, które stanowiły naruszenie zawartych umów międzynarodowych w imię próby manipulowania żołnierzami dla zwiększenia ich wydajności. Niemniej jednak, do dziś sprawa nie znalazła rozstrzygnięcia w sferze prawnej, co stanowi powód, dla którego były niewolnice seksualne nadal walczą o sprawiedliwość, choć ich liczba kurczy się z roku na rok. Przeprowadzona analiza polityki biowładzy, w której wykazano zbieżność z japońską polityką nacjonalistyczną, pokazuje bezbronność ofiar. Na założenia biopolityczne Japonii wskazuje również fakt, że ofiary były postrzegane jako istoty niższego rzędu i poddawane instrumentalizacji seksualnej jako obiekty władzy politycznej. Ogólnie rzecz biorąc, system ośrodków pocieszenia był próbą zwiększenia wydajności armii kosztem przymusowej pracy seksualnej kobiet pochodzących z będącej wówczas protektoratem japońskim Korei. W nawiązaniu do myśli Giddensa wykazano, że będąc pod kontrolą, jednostka zawsze ma wybór drogi działania, może popełnić samobójstwo lub stawiać opór, jak miało to miejsce w przypadku „kobiet do towarzystwa”, o których mowa. Podsumowując, zarówno w XX, jak i XXI w., kobiety i ich prawa są zbyt łatwo odsuwane na bok, a pierwszeństwo daje się płci przeciwnej. Wyjaśnia to, dlaczego nigdy nie doszło do definitywnego rozstrzygnięcia sprawy, w której wszystkie ofiary pragnęły po prostu wolności do życia, nie w charakterze przedmiotu, którym od urodzenia rozporządza państwo lub mężczyźni, ale jako celu samego w sobie. Spojrzenie na sprawę z perspektywy biopolityki pokazuje grozę, której nie uchwyciły ani media, ani historycy – system „ośrodków pocieszenia” stanowił zasadniczo dobrze zaplanowany manewr polityczny, mający na celu wyniszczenie „gorszych” kobiet z jednoczesnym wzmacnieniem „broni”, która miała podbić cały kraj. Bezbronność kobiet w konfliktach zbrojnych wynika z faktu, że należą do „drugiej” płci. Płci, której prawa łatwo odebrać i którą łatwo wykorzystać jako narzędzie do osiągania krótko- i długofalowych celów. Płci, której wymiar sprawiedliwości nie zdołał zapewnić odpowiedniego zadośćuczynienia, mimo upływu 80 lat od tych tragicznych wydarzeń. STUDIA PORÓWNAWCZE Regulacje krajowe dotyczące ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych – porównanie przypadków Iraku i Ukrainy Wprowadzenie Konflikty w Ukrainie i w północnym Iraku, od kilku lat toczące się równolegle, doprowadziły do spustoszenia m.in. regionów Donbasu i Sindżaru, jednak dotychczas podjęto jedynie nieliczne wysiłki w celu postawienia sprawców przed międzynarodowym wymiarem sprawiedliwości i zapewnienia zadośćuczynienia ofiarom masowych zbrodni. W następstwie rewolucji godności, aneksji Krymu przez Federację Rosyjską i wybuchu wojny we wschodniej Ukrainie, rząd tego kraju wystosował do Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) dwie deklaracje z prośbą o rozpoczęcie czynności śledczych$^1$. W dniu 11 grudnia 2020 r. Biuro Prokuratora MTK poinformowało o zakończeniu wstępnej analizy sytuacji w Ukrainie$^2$. Ponad rok po zakończeniu analizy wstępnej, osiem lat po pierwszych doniesieniach o domniemanych naruszeniach międzynarodowego prawa karnego i, co najistotniejsze, niedługo po tym, jak Rosja zdecydowała się rozpocząć pełnowymiarową inwazję na całym obszarze Ukrainy – 24 lutego 2022 r. – MTK ostatecznie rozpoczął $^1$ ‘Declaration by Ukraine lodged under Article 12(3) of the Rome Statute’, 8 września 2015 r., dostępny pod adresem: www.icc-cpi.int/iccdocs/other/Ukraine_Art_12-3_declaration_08092015.pdf. $^2$ MTK, ‘Statement of the Prosecutor, Fatou Bensouda, on the Conclusion of the Preliminary Examination in the Situation in Ukraine’, 11 grudnia 2020 r., dostępny pod adresem: www.icc-cpi.int/Pages/item.aspx?name=201211-otp-statement-ukraine. śledztwo$^3$. Niemniej, zanim usłyszymy o pierwszych wyrokach uniewinniających lub skazujących, może upłynąć kilka lat lub nawet całe dziesięciolecie$^4$. Mając na względzie niepokojącą perspektywę trwałej bezkarności sprawców – wynikającą z braku inicjatyw zmierzających do tworzenia trybunałów karnych na szczeblu regionalnym lub międzynarodowym$^5$ czy braku wniesienia sprawy przez wiele lat przed Międzynarodowy Trybunał Karny przez Radę Bezpieczeństwa ONZ – władze Iraku i Ukrainy podjęły na szczeblu krajowym zdecydowane kroki ustawodawcze i instytucjonalne z myślą o ściganiu sprawców najpoważniejszych zbrodni o wadze międzynarodowej. Wśród tych działań znajduje się m.in. utworzenie w Prokuraturze Generalnej Ukrainy departamentu specjalnego, który zajmuje się ściganiem zbrodni wojennych oraz inicjatywa Rządu Regionalnego Kurdystanu w Iraku powołania hybrydowego (umiedzynarodowionego) trybunału karnego do osądzenia sprawców zbrodni międzynarodowych popełnionych przez tzw. Państwo Islamskie (ISIS). Pojawiają się opinie mówiące, że pogarszająca się sytuacja bezpieczeństwa w regionie Sindżar$^6$ i pełnowymiarowa inwazja wojsk rosyj- --- $^3$ MTK, ‘Statement of ICC Prosecutor, Karim A.A. Khan QC, on the Situation in Ukraine: Receipt of Referrals from 39 States Parties and the Opening of an Investigation’, 2 marca 2022 r., dostępny pod adresem: www.icc-cpi.int/news/statement-icc-prosecutor-karim-aa-khan-qc-situation-ukraine-receipt-referrals-39-states. $^4$ W. Jordash, A. Mykytenko, ‘International Criminal Court is No Panacea for Ukraine’, The Atlantic Council, 17 grudnia 2020 r., dostępny pod adresem: www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/international-criminal-court-is-no-panacea-for-ukraine. $^5$ W wielu państwach analizowano możliwości pociągnięcia sprawców do odpowiedzialności, nie podjęto jednak żadnych działań na rzecz utworzenia trybunału hybrydowego lub innej instytucji, która byłaby powołana do ścigania zbrodni popełnionych przez bojowników ISIS. Zob. R. Lu Phillips, ‘A Tribunal for ISIS Fighters – A National Security and Human Rights Emergency’, JustSecurity, 30 marca 2021 r., dostępny pod adresem: www.justsecurity.org/75544/a-tribunal-for-isis-fighters-a-national-security-and-human-rights-emergency. Jeżeli chodzi o Ukrainę, badane są możliwości ścigania przestępstwa agresji, zob. Rada Europy, ‘PACE Calls for the Setting Up of an Ad Hoc International Criminal Tribunal to Hold to Account Perpetrators of the Crime of Aggression against Ukraine’, 28 kwietnia 2022 r., dostępny pod adresem: pace.coe.int/en/news/8699/pace-calls-for-the-setting-up-of-an-ad-hoc-international-criminal-tribunal-to-hold-to-account-perpetrators-of-the-crime-of-aggression-against-ukraine. $^6$ ‘Estimated 3,000 people flee armed clashes in northern Iraq’, Al-Jazeera, 2 maja 2022 r., dostępny pod adresem: www.aljazeera.com/news/2022/5/2/thousands-flee-after-clashes-erupt-in-iraqis-sinjar-2. skich na Ukrainę w 2022 r. mogą stanowić wyzwanie dla działań służących rozmoczeniu zbrodni, o których mowa. W niniejszym rozdziale omówiono krajowe ramy prawne ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w Iraku i w Ukrainie, a punktem wyjścia do analizy były ważne kroki śledcze podjęte przez organizacje pozarządowe$^7$. W jakim stopniu ustawodawstwa krajowe Ukrainy i Iraku rozpoznają zbrodnie międzynarodowe? Jak prawo krajowe Ukrainy i Iraku definiuje najpoważniejsze zbrodnie międzynarodowe? Czy różnią się od definicji zbrodni międzynarodowych, a jeśli tak – w jakim stopniu? Czy istnieją rozbieżności między prawem międzynarodowym a prawem krajowym w porządkach prawnych w Ukrainie i w Iraku? Jakie są główne przeszkody związane ze ściganiem zbrodni międzynarodowych w postępowaniu krajowym/hybrydowym? Sugeruje się, że pomimo swoich niedociągnięć, obecne wysiłki w Ukrainie i w Iraku, mające na celu postawienie sprawców przed krajowym/hybrydowym wymiarem sprawiedliwości, mogą potencjalnie przyczynić się do wszechznania skutecznych śledztw międzynarodowych, a także doprowadzić do wyroków skazujących za najpoważniejsze zbrodnie o wadze międzynarodowej, jak wykazało w opracowaniu na temat postępowań karnych toczących się przed sądami ukraińskimi dotyczących zbrodni wojennych. Ponadto ze względu na ograniczenia krajowych systemów prawnych i ograniczoną implementację międzynarodowych definicji zbrodni, nowatorskie praktyki śledcze i strategie ścigania sprawców mogą przyczynić się do osadzenia norm międzynarodowego prawa karnego i humanitarnego w porządkach miejscowych. --- $^7$ Zob. K. Aksamitowska, ‘The Counter-Hegemonic Turn to ‘Entrepreneurial Justice’ in International Criminal Investigations and Prosecutions Relating to the Crimes Committed in Syria and Eastern Ukraine’, [w:] F. Jeßberger, L. Steinl, K. Mehta (red.), International Criminal Law – A Counter-Hegemonic Project? (The Hague 2022), dostępny pod adresem: www.papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=4077958. 1. Obecne ramy prawne ścigania zbrodni międzynarodowych i przestępstw związanych z terroryzmem w Iraku i w Ukrainie W związku z tym, że Irak obecnie nie posiada ram prawnych, które pozwoląby na ściganie najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych jako takich$^8$, ta część opracowania skupia się wyłącznie na ograniczonych możliwościach wykorzystania pewnych elementów irackiego prawodawstwa do ścigania domniemanych zbrodni międzynarodowych popełnionych przez ISIS w północnym Iraku. W przeciwieństwie do ukraińskiego kodeksu karnego, iracki kodeks karny nie kryminalizuje najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych. Tymczasem, jak zauważają Mohamad Ghazi Janaby i Ahmed Aubais Alfatlawi, można oczekiwać, że na bazie irackiego kodeksu karnego zastosowanie znajdzie jurysdykcja uniwersalna w odniesieniu do niektórych pogwałceń międzynarodowego prawa humanitarnego$^9$, nawet jeśli nie zostaną tak sklasyfikowane. Autorzy ci argumentują, że przestępstwa popełnione przez ISIS, a dotyczące handlu kobietami, dziećmi czy niewolnikami można uznać za jawnie naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, jeżeli zostały popełnione w związku z konfliktem zbrojnym w północnym Iraku. Iracki kodeks karny nie wymaga, aby domniemane zbrodnie musiały zostać popełnione w konkretnym czasie, jeżeli ma obowiązywać jurysdykcja uniwersalna. W rezultacie wymienione zbrodnie można by uznać za naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego, o ile zostały popełnione podczas konfliktu zbrojnego$^{10}$. W swoich rozważaniach dwaj wymienieni autorzy dowodzą, że teoretycznie pięć rodzajów irackiego prawodawstwa „może pomóc w wypracowaniu ostatecznego stanowiska na temat statusu zbrodni międzynarodowych $^8$ Zob. B. van Schaack, Imagining Justice for Syria, Oxford 2020, s. 279–280. $^9$ Art. 4 ust. 2 pkt f) Protokołu dodatkowego II do Konwencji genewskich z 1949 r.; art. 8 Statutu Rzymskiego. $^{10}$ M.G. Janaby, A.A. Alfatlawi, ‘UN Efforts to Make ISIS Accountable for International Crimes: the Challenges Posed by Iraq’s Domestic Law’, „International Criminal Law Review” 2021, vol. 21, nr 6, s. 1103–1134, 1113. w krajowym systemie sądownictwa karnego”\textsuperscript{11}. Wymieniają iracki kodeks karny nr 111 (1969), Ustawę o Wysokim Trybunale Irackim nr 10 (2005), Ustawę antyterrorystyczną nr 13 (2005) i Ustawę dotyczącą ocalałych jezydek nr 8 (2021). Dodatkowo można przeanalizować pod tym kątem Ustawę o ludobójstwie jezydów i Ustawę nowelizującą ustawę o Wysokim Trybunale Irackim nr 10 (2005)\textsuperscript{12}. Warto teraz rozważyć niektóre z wymienionych inicjatyw mających na celu kryminalizację (pośrednio lub bezpośrednio) najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w irackim prawodawstwie. Przy ścisłej współpracy Zespołu śledczego ONZ ds. odpowiedzialności za zbrodnie popełnione przez tzw. Państwo Islamskie (ISIS), iracka Rada Reprezentantów opracowała projekt przepisów kryminalizujących przestępstwa tzw. Państwa Islamskiego popełnione w Iraku, a mianowicie projekt ustawy o ludobójstwie jezydów i ustawę nowelizującą ustawę o Wysokim Trybunale Irackim\textsuperscript{13}. Dodatkowo zespół śledczy blisko współpracował z Rządem Regionalnym irackiego Kurdystanu pod kątem opracowania projektu statutu specjalnego trybunału do osądzenia zbrodni popełnionych przez ISIS w kurdyjskim rejonie autonomicznym\textsuperscript{14}. Na tym tle warto wspomnieć o Ustawie o ludobójstwie jezydów przygotowanej w roku 2020 przez Iracką Radę Reprezentantów. W przeciwieństwie do projektu ustawy o sądzie specjalnym do osądzenia zbrodni popełnionych przez ISIS, ustawa powyższa nie wprowadza definicji użytych w Statucie Rzymskim, lecz recypuje zmodyfikowaną definicję z Konwencji ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r.\textsuperscript{15} W definicji mowa konkretnie o „całkowitym lub częściowym zniszczeniu grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej, w czasie pokoju lub podczas działań wojennych”\textsuperscript{16}. Uznając, że zbrodnie przeciwko jezydom kwalifikują się jako ludobójstwo mieszczące się w tej definicji, Ustawa o ludobójstwie jezydów nie przewiduje żadnej odpowiedzialności, co stanowi istotną przeszkodę prawną \begin{footnotesize} \begin{enumerate} \item \textit{Ibidem}, 1103–1134, 1112. \item \textit{Ibidem}. \item \textit{Ibidem}, 1103–1134, 1118. \item \textit{Ibidem}. \item \textit{Ibidem}. \item Parlament Iraku, Projekt ustawy o ludobójstwie na jezydach (2020). \end{enumerate} \end{footnotesize} dla prowadzenia skutecznego śledztwa i ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w Iraku. Janaby i Alfatlawi zauważają, że actus reus, o którym mowa w Ustawie o ludobójstwie jezydów, ma zbyt wiele ograniczeń, aby być skutecznym narzędziem do ścigania podejrzanych bojowników tzw. Państwa Islamskiego. Co więcej, ponieważ ustawa nie zawiera żadnych przepisów umożliwiających skazanie, tylko zbrodnie określone w irackim kodeksie karnym mogą być ścigane. Kodeks karny Iraku „nie obejmuje innych przestępstw, np. niewolnictwa kobiet, przysmusego rozdzielania dzieci lub ich przenoszenia. Mimo że niektóre przestępstwa popełnione przez ISIS, w tym zniewolenie kobiet, kwalifikują się jako zbrodnie podlegające uniwersalnej jurysdykcji sądów irackich, nie są traktowane jako osobne przestępstwo”$^{17}$. Jak wykazano, Ustawa o ludobójstwie jezydów zwiększyła liczbę przeszkód prawnych w prowadzeniu dochodzeń i ściganiu najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w Iraku. Realną alternatywą pozostaje kompleksowa nowelizacja irackiego kodeksu karnego, uwzględniająca definicję zawarte w Statucie Rzymskim. Umożliwiłaby szybkie prowadzenie dochodzeń i ściganie przestępstw na gruncie międzynarodowego prawa karnego i humanitarnego w sądach irackich. Kolejną inicjatywą mającą na celu zniwelowanie różnic w zakresie odpowiedzialności za zbrodnie popełnione na jezydach i członkach innych mniejszościach narodowych przez bojowników ISIS jest nowelizacja ustawy o Wysokim Trybunale Irackim, a także dopuszczenie dowodów dostarczonych przez UNITAD$^{18}$. Jednakże ustawodawcy iraccy proponują przyjęcie przepisów tymczasowych, które będą miały zastosowanie wyłącznie do przestępstw popełnianych przez ISIS, a przez to nie zapewnią możliwości pociągnięcia --- $^{17}$ M.G. Janaby, A.A. Alfatlawi, op. cit., s. 1103–1134, 1119. Zob. także M. Mulligan, ‘Conceptualizing an Internal Conflict: ISIS and International Law’, „International Journal of Contemporary Iraqi Studies” 2016, vol. 10, nr 1–2, s. 73–88; C. Gibbons, ‘CEDAW, the Islamic State, and Conflict-Related Sexual Violence’, „Vanderbilt Journal of Transnational Law” 2018, vol. 51, nr 5, s. 1421–1465, 1424; V. Dakhil, A. Zammit Borda, A.R. Murray, ‘Calling ISIL Atrocities Against the Yezidis by Their Rightful Name: Do They Constitute the Crime of Genocide?’, „Human Rights Law Review” 2017, vol. 17, nr 2, s. 261–283; C. Kenny, ‘Prosecuting Crimes of International Concern: Islamic State at the ICC?’, „Utrecht Journal of International and European Law” 2017, t. 33, nr 84, s. 120–145; S. El-Masri, ‘Prosecuting ISIS for the Sexual Slavery of the Yazidi Women and Girls’, „International Journal of Human Rights” 2018, t. 22, nr 8, s. 1047–1066. $^{18}$ M.G. Janaby, A.A. Alfatlawi, op. cit., s. 1103–1134, 1120. do odpowiedzialności za ewentualne przyszłe zbrodnie w Iraku\textsuperscript{19}. Ponadto, podobnie jak w przypadku Ustawy o ludobójstwie jezydów, nowelizacja Ustawy o Wysokim Trybunale Irackim nie zapewni przepisów regulujących wydawanie wyroków, a zatem kodeks karny ponownie nie będzie miał zastosowania. Należy uznać, że przeszkody natury prawnej, dotyczące inicjatyw ustawodawczych opisanych powyżej, kładą zbyt duży nacisk na aspekt czasowy, co znacznie odróżnia je od – przykładowo – Ustawy nr 2689 nowelizującej ukraiński kodeks karny. Ustawodawcy ukraińscy nie zakładali, że konflikt zbrojny toczący się we wschodniej Ukrainie (od roku 2014) będzie jedynym powodem do zastosowania przepisów dotyczących zbrodni wojennych w kraju. Zgodnie z ustawodawstwem wprowadzającym międzynarodowe prawo karne i międzynarodowe prawo humanitarne w państwach członkowskich UE, prawo ukraińskie zapewnia ochronę i w czasie pokoju, i podczas wojny, a co najważniejsze nie posiada „daty ważności”. Z kolei, proponowane ustawodawstwo irackie wydaje się niespójne i niekompletne, gdyż brakuje w nim przepisów regulujących wydawanie wyroków. Sugeruje się, że instrumentem prawnym, który mógłby poprawić skuteczność międzynarodowych śledztw i postępowań karnych w Iraku, jest zmiana irackiego kodeksu karnego celem włączenia definicji zawartych w Statucie Rzymskim, proponowana w projekcie statutu specjalnego trybunału ds. zbrodni tzw. Państwa Islamskiego. Jak wykazano, mimo że irackie prawo nie kryminalizuje najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych, kurdyjski Rząd Regionalny, przy udziale UNITAD, zaproponował kolejną poprawkę przepisów nowelizujących prawo. Właściwość projektowanego trybunału specjalnego ma obejmować każdą osobę fizyczną, narodowości irackiej lub nie, która jest członkiem ISIS i została oskarżona o popełnienie jednego z przestępstw określonego w projekcie przeciwko obywatelowi irackiemu lub komukolwiek innemu. Wymienia się takie zbrodnie jak: ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i „wszelkie czyny podlegające irackiemu Kodeksowi \textsuperscript{19} \textit{Ibidem}. karnemu nr 111 z roku 1969 wraz z poprawkami lub innemu prawu irackiemu obowiązującemu na terenie Regionu”$^{20}$. Projekt statutu przewiduje jednostkową odpowiedzialność karną i odpowiedzialność przełożonych na podstawie projektowanego art. 13 ust. 3: jeżeli przełożony wiedział lub miał podstawy, by wiedzieć, że jego podwładny popełnił przestępstwo lub był bliski jego popełnienia, lub gdy przełożony nie podjął koniecznych i należytych środków, aby zapobiec tym przestępstwom$^{21}$. Trybunał stosowałby Ustawę prawo karne procesowe nr 23 z 1971 r. oraz Reguły procesowe i dowodowe stanowiące załącznik projektowanego statutu. Dodatkowo, zgodnie z projektem artykułu 14 ust. 2, należy stosować przepisy kodeksu karnego w sposób nienaruszający statutu i odpowiednich przepisów prawa międzynarodowego. Co więcej, zbrodnie podlegające jurysdykcji trybunału nie są objęte przedawnieniem, wraz z którym upływa okres odpowiedzialności karnej. W swoim orzecznictwie Trybunał i Sąd Najwyższy mogą powoływać się na wyroki międzynarodowych trybunałów karnych. Projektowany art. 15 ust. 1 przewiduje, że: śledztwo może być wszczęte z urzędu lub na podstawie informacji powziętych z dowolnych źródeł, na przykład policji lub instytucji rządowych czy pozarządowych. Zatem w gestii sędziego śledczego leży ocena uzyskanej informacji lub decyzja o rozpoczęciu dochodzenia$^{22}$. Zgodnie z art. 15 ust. 4: sąd może oprzeć się na dowodach dostarczonych/przedstawionych przez zespoły śledcze działające z ramienia ONZ w celu wzmacnienia kompetencji sądu, który prowadzi postępowanie wobec członków ww. organizacji Państwa $^{20}$ Art. 12, Specjalny Trybunał ds. Zbrodni Państwa Islamskiego w kurdyjskim regionie autonomicznym (projekt), maj 2021 r. $^{21}$ Ibidem, art. 13. $^{22}$ Ibidem, art. 15. Islamskiego/Da’isz. Pozwoli to zachować integralność Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2379 z roku 2017\textsuperscript{23}. W ten sposób będzie możliwe zdobycie cennego materiału dowodowego gromadzonego i opracowywanego m.in. przez organizacje pozarządowe. Dodatkowo Trybunał mógłby wykorzystać materiał dowodowy zgromadzony przez UNITAD. Materiał taki mógłby okazać się niezbędny do ścigania najwyższych przywódców ISIS. Projekt statutu kryminalizuje zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo zgodnie ze Statutem Rzymskim. Janaby i Alfatlawi argumentują, że przez to pojawiły się poważne przeszkody prawne w odniesieniu do sprzecznej kategoryzacji: na przykład, pomimo że statut ma dotyczyć przestępstw popełnianych przez ISIS, odwołuje się również do zbrodni wojennych popełnianych w trakcie międzynarodowego konfliktu zbrojnego. Nie jest jasne, czy tak dzieje się w przypadku, gdy konflikt z udziałem Państwa Islamskiego został uznany za konflikt zbrojny niemiędzynarodowy\textsuperscript{24}. O ile znawcy tematu argumentują, że projekt statutu jest „zbyt ogólny”\textsuperscript{25}, projekt ten może zostać włączony do irackiego kodeksu karnego w drodze nowelizacji z uwzględnieniem pewnych poprawek celem zapewnienia jego zgodności z iracką konstytucją. Należy za wszelką cenę unikać jurysdykcji ograniczonej czasowo (czyli tak, jak w przypadku ukraińskiej ustawy nr 2689). Z legalistycznego punktu widzenia odniesienie do przestępstw popełnianych przez ISIS jest zbędne. Nie dziwi więc fakt, że w czerwcu 2021 r. iracki Sąd Najwyższy odrzucił apele o powołanie trybunału karnego w Irbilu dla osądzenia podejrzanych bojowników ISIS\textsuperscript{26}. Ustanowienie trybunału było blokowane z dwóch powodów. Po pierwsze twierdzono, że „kurdyjski Rząd Regionalny \textsuperscript{23} \textit{Ibidem}. \textsuperscript{24} M.G. Janaby, A.A. Alfatlawi, \textit{op. cit.}, s. 1103–1134, 1121. \textsuperscript{25} \textit{Ibidem}, s. 1122. \textsuperscript{26} K. Jangiz, ‘Iraq Rejects Kurdish Attempts to Establish Court for ISIS Crimes’, Rudaw, 27 czerwca 2021 r., dostępny pod adresem: www.rudaw.net/english/kurdistan/270620212. [...] nie może powoływać nieirackich sędziów lub prokuratorów”\textsuperscript{27}. Po drugie zgodnie z art. 95 irackiej konstytucji „powaływanie sądów specjalnych lub nadzwyczajnych jest zabronione”\textsuperscript{28}. Podobna sytuacja miała miejsce w Ukrainie w 2000 r. Rząd Ukrainy początkowo podpisał Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego w dniu 20 stycznia 2000 r.\textsuperscript{29}, lecz w 2001 r. Sąd Konstytucyjny Ukrainy orzekł, że ratyfikacja Statutu Rzymskiego nie jest zgodna z konstytucją\textsuperscript{30}. W listopadzie 2015 r., po rewolucji godności, prezydent Ukrainy przedłożył projekt ustawy nr 3524 Najwyższej Radzie Ukrainy nowelizującej konstytucję celem umożliwienia ratyfikacji Statutu Rzymskiego\textsuperscript{31}. 2 czerwca 2016 r. Rada Najwyższa uchwaliła projekt ustawy, która weszła w życie w 2019 r.\textsuperscript{32} Mimo że jak dotąd Ukraina oficjalnie nie ratyfikowała Statutu Rzymskiego, trwa kampania poparcia dla ratyfikacji. Warto jednakże zauważyć, że z uwagi na ograniczenia legislacyjne w Iraku i Ukrainie sądy krajowe często stosują przepisy antyterrorystyczne w celu ścigania domniemanych zbrodni popełnianych w kontekście konfliktów zbrojnych. Sądy w Iraku i Rząd Regionalny Kurdystanu (KRG) opierają się na przepisach dotyczących zwalczania terroryzmu w ramach ścigania podejrzanych o zbrodnie ISIS, głównie, a często wyłącznie, pod zarzutem członkostwa w ISIS, bez „dokonywania rozróżnienia ze względu na ciężar zarzutów stawianych podejrzewanym oraz bez prób priorytetowego ścigania najgorszych przestępstw”\textsuperscript{33}. Według raportu organizacji Human Rights Watch z 2017 r. pt. \textit{Wadliwy wymiar sprawiedliwości – odpowiedzialność za zbrodnie ISIS w Iraku} „od lutego \begin{footnotesize} \begin{itemize} \item[\textsuperscript{27}] \textit{Ibidem}. \item[\textsuperscript{28}] Art. 95 irackiej Konstytucji Iraku (2005). \item[\textsuperscript{29}] Dekret Prezydenta Ukrainy nr 313 o upoważnieniu Wołodymyra Jelczenki do podpisania Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego w imieniu Ukrainy, 11 grudnia 1999 r. \item[\textsuperscript{30}] Opinia Trybunału Konstytucyjnego na temat zgodności Statutu Rzymskiego z Konstytucją Ukrainy, sprawa N 1-35/2001, N 3-v/2001 z dnia 11 lipca 2001 r. \item[\textsuperscript{31}] O poprawkach do Konstytucji Ukrainy mowa jest w projekcie nr 3524 z dnia 25 listopada 2015 r. \item[\textsuperscript{32}] Ustawa o nowelizacji Konstytucji Ukrainy (w obszarze sądownictwa) nr 1401-VIII z dnia 2 czerwca 2016 r. \item[\textsuperscript{33}] Human Rights Watch, \textit{Flawed Justice: Accountability for ISIS Crimes in Iraq}, grudzień 2017 r., dostępne pod adresem: www.hrw.org/report/2017/12/05/flawed-justice/accountability-isis-crimes-iraq. \end{itemize} \end{footnotesize} do końca sierpnia 2017 r. sąd rozpoczął procesy przeciwko 5500 podejrzanym z ISIS i wydał wyroki skazujące przeciwko co najmniej 200 z nich”$^{34}$. Autorzy raportu podkreślili również, że zarzuty wobec podejrzanych z ISIS pomijają szereg zbrodni popełnionych przez ISIS$^{35}$. Przepisy dotyczące zwalczania terroryzmu przewidują surowe kary, nawet za samo członkostwo w ISIS, mianowicie karę dożywotniego pozbawienia wolności lub karę śmierci. Podobnie jak w przypadku pierwszych aktów oskarżenia przeciwko zagranicznym bojownikom organizacji terrorystycznych z Syrii i Iraku, sporządzanych przez europejskie organy ds. ścigania zbrodni wojennych, akty oskarżenia wobec podejrzanych z ISIS w Iraku obejmują zarzuty o przestępstwa z przepisów dotyczących zwalczania terroryzmu, a nie o inne przestępstwa z kodeksu karnego. W takich przypadkach dla władz wystarczającą podstawą do ścigania i wydawania wyroków skazujących wobec podejrzanych z ISIS jest udowodniona przynależność oskarżonego do ISIS lub jego udział w strukturach organizacyjnych lub bojowych ISIS, a nie udowodnione popełnienie konkretnych czynów przestępczych. Niemniej jednak – co uświadomiły sobie również organy europejskie wiele lat od wszczęcia pierwszych postępowań karnych dotyczących najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w Niemczech czy Holandii – poleganie na przepisach dotyczących zwalczania terroryzmu stwarza problemy z perspektywy priorytetyzacji ścigania i karania przestępstw o największej wadze$^{36}$. Ściganie zbrodni członków ISIS jako aktów terroryzmu skutkuje wyeliminowaniem perspektywy ofiar z postępowania karnego, a ponadto umniejsza ciężar krzywd wyrządzonych całym grupom ofiar. Nadużywanie zarzutu o członkostwo w organizacji terrorystycznej jako „przestępstwa bez ofiary” w ściganiu bojowników zagranicznych nie może bowiem zapewnić ofiarom masowych zbrodni międzynarodowych poczucia, że sprawiedliwość została wymierzona$^{37}$. Zanim jeszcze nastąpiła pełnowymiarowa inwazja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę 24 lutego 2022 r., kwalifikacja prawna przestępstw popełnianych podczas konfliktu zbrojnego we wschodniej Ukrainie po 2014 r. stawała przed --- $^{34}$ Ibidem. $^{35}$ Ibidem, s. 2. $^{36}$ Ibidem, s. 3. $^{37}$ Zob. L. Dolci, A Victimless Crime? A Narrative on Terrorism Victimization to Build a Case for Support, Geneva 2017. krajowymi śledczymi i prokuratorami duże wyzwania. Trudności w dostępie do czasowo okupowanych terytoriów Donbasu, a także – początkowo – brak przeszkolenia w zakresie prowadzenia śledztw dotyczących zbrodni wojennych, komplikowały proces oceny czynów popełnionych przez przedstawicieli tzw. Ługańskiej Republiki Ludowej i Donieckiej Republiki Ludowej. W praktyce większości podejrzanych stawiano zarzuty z art. 258 ust. 1 („Terroryzm”) lub art. 258 ust. 3 („Stworzenie grupy terrorystycznej lub organizacji terrorystycznej”). Stworzyło to dalsze istotne problemy dla organów ścigania, którzy musieli wykazać, że podejrzany poprzez swoje działania dążył do naruszenia bezpieczeństwa publicznego, zastraszenia ludności, wywołania konfliktu zbrojnego lub napięcia międzynarodowego lub wywarcia wpływu na podjęcie lub zaniechanie podjęcia decyzji lub działań przez organy administracji rządowej lub samorządowej, urzędników i funkcjonariuszy takich organów, stowarzyszeń obywatelskich, podmiotów prawnych, lub podejmował je w celu zwrócenia uwagi opinii publicznej na określone przekonania polityczne, religijne lub inne. Tak rygorystycznie określony wymóg dotyczący strony podmiotowej czynu zabronionej stanowił przeszkodę w ściganiu bojowników z czasowo okupowanych terytoriów. W miarę narastania konfliktu i zdobywania przez ukraińskie władze krajowe coraz większej wiedzy praktycznej i doświadczenia w prowadzeniu dochodzeń w sprawie zbrodni wojennych i innych przestępstw popełnionych na tymczasowo okupowanych terytoriach, specjalny Departament Nadzoru nad Ściganiem Zbrodni w Sytuacji Konfliktu Zbrojnego przy Prokuraturze Generalnej kładzie obecnie coraz większy nacisk na ściganie --- 38 Art. 258 u.k.k.: „l. Akt terroryzmu, tj. użycie broni, środków wybuchowych, ognia lub podjęcie innych działań, które skutkują narażeniem na niebezpieczeństwo życia lub zdrowia ludzki lub powodują znaczne szkody materialne lub inne poważne konsekwencje, o ile działania te miały na celu naruszenie bezpieczeństwa publicznego, zastraszenie ludności, wywołanie konfliktu zbrojnego lub napięcia międzynarodowego, lub wywarcie wpływu na podjęcie lub zaniechanie podjęcia decyzji, lub działań przez organy administracji rządowej lub samorządowej, urzędników i funkcjonariuszy takich organów, stowarzyszeń obywatelskich, podmiotów prawnych, lub zwrócenie uwagi opinii publicznej na określone przekonania polityczne, religijne lub inne wyznawane przez sprawcę (terrorystę), a także groźba popełnienia dowolnego z tych czynów w takich samych celach – podlega karze pozbawienia wolności od 5 do 10 lat”. 39 Art. 258 u.k.k. w pierwszej kolejności przestępstw z przepisów kodeksu karnego dotyczących zbrodni wojennych, a nie przepisów dotyczących zwalczania terroryzmu z art. 258 ukraińskiego kodeksu karnego (u.k.k.). 2. Obecne ramy prawne dotyczące ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w Ukrainie Zanim do ukraińskiego prawa krajowego implementowane zostały przepisy międzynarodowego prawa humanitarnego, powołany w ramach Prokuratury Generalnej specjalny Departament Nadzoru nad Ściganiem Zbrodni w Sytuacjach Konfliktu Zbrojnego, sporządzając akt oskarżenia o najpoważniejsze zbrodnie międzynarodowe, opierał się na art. 438 u.k.k.$^{40}$ Artykuł ten przewiduje sankcje karne za „naruszenia praw i zwyczajów wojennych”, które odnoszą się do środków walki zakazanych prawem międzynarodowym i obejmują traktaty międzynarodowe i zwyczajowe prawo międzynarodowe, a także za wszelkie inne naruszenia praw i zwyczajów wojennych uznawanych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Ukrainę. Art. 438 obejmuje zakazy z międzynarodowego prawa zwyczajowego w zakresie naruszeń zasad dotyczących środków walki, a nie obejmuje zakazów z międzynarodowego prawa zwyczajowego regulujących metody prowadzenia działań wojennych. Niemniej jednak art. 438 przewiduje szereg podstaw do ścigania najpoważniejszych zbrodni o wadze międzynarodowej i może być wykorzystany do ich skutecznego ścigania. Na przykład w sprawie przed Słowiańskim Sądem Rejonowym Obwodu Donieckiego z 2017 r. bojownik tzw. Donieckiej Republiki Ludowej (DRL) został oskarżony o złe traktowanie jeńców wojennych na podstawie art. 438 ust. 1 u.k.k. Akt oskarżenia $^{40}$ „Art. 438. Naruszenie praw i zwyczajów wojennych: 1 r., Okrutne traktowanie jeńców wojennych lub ludności cywilnej, deportacja ludności cywilnej w celach związanych z robotami przymusowymi, plądrowanie dóbr narodowych na terytoriach okupowanych, stosowanie środków walki zabronionych prawem międzynarodowym lub wszelkie inne naruszenia praw i zwyczajów wojennych uznanych za wiążące na mocy umów międzynarodowych przez Radę Najwyższą Ukrainy, a także wydawanie rozkazów do popełnienia takich czynów – podlega karze pozbawienia wolności od 8 do 12 lat. 2 r., Te same czyny, jeżeli towarzyszy im popełnienie zabójstwa w zamiarze bezpośrednim – podlegają karze pozbawienia wolności od 10 do 15 lat albo dożywotniego pozbawienia wolności”. obejmował ponadto udział w organizacji terrorystycznej (zgodnie z art. 258–3 ust. 1 u.k.k.) oraz „pomocnictwo w prowadzeniu napaści zbrojnej poprzez uprzedni udział w spisku grupy osób” (zgodnie z art. 27 ust. 5, art. 28 ust. 2, art. 437 ust. 2 u.k.k). Oskarżony został uznany za winnego wszystkich zarzuconych mu czynów i skazany na karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 lat i 1 miesiąca$^{41}$. W innej sprawie przed Sądem Miejskim w Ługańsku w Obwodzie Ługańskim z 2020 r. czterech bojowników tzw. Ługańskiej Republiki Ludowej (ŁRL) zostało oskarżonych o „naruszenie praw i zwyczajów wojennych przewidzianych w traktatach międzynarodowych, wypędzenia ludności cywilnej do pracy przymusowej, popełnione przez grupę osób na podstawie art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 2 i art. 438 ust. 1 u.k.k.$^{42}$” Akt oskarżenia obejmował ponadto „udział w spisku mającym na celu zaplanowanie i przygotowanie napaści zbrojnej, prowadzenie agresywnych działań wojennych popełnionych przez grupę osób poprzez uprzedni spisek” (na podstawie art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 2, art. 437 ust. 2 u.k.k.), uczestnictwo w działalności nielegalnej grupy zbrojnej (na podstawie art. 260 ust. 2 u.k.k.), posiadanie, przechowywanie i nabywanie broni palnej, amunicji bez zezwolenia przewidzianego prawem (na podstawie art. 263 ust. 1 u.k.k.) oraz „nielegalne uwięzienie i uprowadzenie osoby, popełnione przeciwko dwóm lub więcej osobom, w sposób stwarzający zagrożenie dla życia i zdrowia pokrzywdzonych, któremu towarzyszy zadawanie im cierpienia fizycznego, z użyciem broni, dokonywane przez długi czas, popełnione przez zorganizowaną grupę” (na podstawie art. 146 ust. 3 u.k.k). Oskarżeni zostali uznani za winnych wszystkich zarzucanych im czynów. Jeden podejrzany został skazany na 10 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Pozostali trzej otrzymali wyroki 10 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok w mocy$^{43}$. Jeżeli chodzi o niedawne zdarzenia związane z pełnowymiarową inwazją Rosjan na Ukrainę (po 24 lutego 2022 r.), rosyjski dowódca 4. Dywizji Kantemirowskiej z obwodu moskiewskiego został skazany na dożywocie. Uznano go winnym naruszenia prawa i zwyczaju wojennego, w połączeniu --- $^{41}$ www.reyestr.court.gov.ua/Review/66885637. $^{42}$ www.reyestr.court.gov.ua/Review/89984664. $^{43}$ www.reyestr.court.gov.ua/Review/91997961. z zaplanowanymi zabójstwami, na zasadzie art. 438 u.k.k.$^{44}$ Jest to pierwszy przypadek skazania za zbrodnie wojenne po 24 lutego 2022 r. Opisane powyżej sprawy pokazują, że w obecnych ramach prawnych możliwe jest prowadzenie skutecznych postępowań karnych wobec sprawców zbrodni wojennych w Ukrainie. Niemniej jednak obecne ramy prawne nie dają jednak podstaw prawnych do ścigania zbrodni przeciwko ludzkości w Ukrainie, co jest istotną wadą ukraińskiego modelu ścigania zbrodni z międzynarodowego prawa karnego i humanitarnego. Sugeruje się, że w miarę zdobywania przez organy ds. ścigania zbrodni wojennych doświadczenia i specjalistycznej wiedzy w prowadzeniu dochodzeń i ściganiu najpoważniejszych zbrodni o wadze międzynarodowej, stawiane zarzuty będą poszerzone o spektrum przestępstw międzynarodowych. Postępowania przygotowawcze, obejmujące początkowo ściganie przestępstw związanych z terroryzmem, z czasem ewoluują, owocując bardziej rozwiniętymi aktami oskarżenia, obejmującymi zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości, a nawet ludobójstwo$^{45}$. Ta sama prawidłowość może wystąpić w przyszłości w Iraku i w Ukrainie, w miarę krystalizacji w procesach krajowych specjalistycznej wiedzy w sprawach dotyczących najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych. 3. Projekt nowelizacji obecnych przepisów prawnych do ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych w Ukrainie Choć w chwili opracowywania niniejszego tekstu projekt nie został jeszcze podpisany przez prezydenta Ukrainy, warto zwrócić uwagę na ważną inicjatywę ustawodawczą, tj. ustawę nr 2689. W dniu 20 maja 2021 r. Rada Najwyższa przyjęła ustawę „O zmianach niektórych aktów ustawodawczych $^{44}$ ‘The First Trial Against the Russian Soldier’ as an Indicator of the State Justice System of Ukraine, Zmina, 25 maja 2022 r., dostępne pod adresem: www.zmina.info/en/articles-en/the-first-trial-against-the-russian-soldier-as-an-indicator-of-the-state-justice-system-of-ukraine. $^{45}$ Zob. np. www.prosecutionservice.nl/topics/international-crimes/what-cases-have-been-prosecuted/syria oraz www.justiceinfo.net/en/45808-yazidi-trial-germany-prove-genocide-single-case.html. dotyczących egzekwowania międzynarodowego prawa karnego i humanitarnego”. Uchwalenie tej ustawy, w dużej mierze odzwierciedlającej definicję prawne zawarte w Statucie Rzymskim Międzynarodowego Trybunału Karnego, stanowi historyczny przełom – ukraiński departament prokuratury ds. ścigania zbrodni wojennych został wyposażony w szerszy zestaw narzędzi prawnych do ścigania najpoważniejszych zbrodni międzynarodowych popełnionych w Ukrainie w kontekście konfliktu zbrojnego (od 2014 r.) i domniemanych zbrodni popełnionych od rozpoczęcia inwazji Federacji Rosyjskiej w dniu 24 lutego 2022 r.$^{46}$ Nowe przepisy w znacznym stopniu rozszerzają znaczenie i zakres obecnego art. 438 ukraińskiego kodeksu karnego o elementy zawarte w Statucie Rzymskim Międzynarodowego Trybunału Karnego, a także różne kategorie konfliktów zbrojnych (rozróżnienie konfliktów zbrojnych międzynarodowych i niemiędzynarodowych) i kategorie osób chronionych. Znowelizowany art. 438 kładzie duży nacisk na gwarancje rzetelnego procesu sądowego. Co ważne, nowa ustawa nr 2689 po raz pierwszy wprowadza zbrodnie przeciwko ludzkości do ukraińskiego ustawodawstwa krajowego. Ich katalog przewidziany w art. 442 ust. 1 projektu ustawy nr 2689 obejmuje przestępstwa na tle seksualnym. Jest to istotna zmiana, ponieważ wcześniej władze ukraińskie mogły ścigać przestępstwa gwałtu jedynie jako zwykłe przestępstwa z krajowego kodeksu karnego, nie mając możliwości uwzględnienia pełnego zakresu czynów popełnionych przez oskarżonych na terytoriach tymczasowo okupowanych. Wnioski Uchwalenie projektu ustawy nr 2689 stanowi istotny krok na drodze do zapewnienia ścigania najpoważniejszych zbrodni o wadze międzynarodowej, w szczególności w kontekście trwającej wojny w Ukrainie, jednak jej potencjał $^{46}$ Parlamentarzyści na rzecz działań globalnych (PGA), „Parlament Ukrainy przyjął ustawę o wdrożeniu międzynarodowego prawa karnego i humanitarnego”, 20 maja 2021 r., dostępne pod adresem: www.pgaction.org/news/ukraine-adopts-icc.html (dostęp: 21.05.2021). należy analizować z uwzględnieniem całości ukraińskiego porządku prawnego i jego ograniczeń proceduralnych i praktycznych. W rzeczywistości można argumentować, że znaczenie projektu ustawy nr 2689, uściślającej stan prawny w Ukrainie, jest ograniczone. O ile oczywiste są korzyści z wprowadzenia przepisów kryminalizujących zbrodnie przeciwko ludzkości, pozostałe zmiany, w tym rozszerzenia definicji zbrodni wojennych w przepisie art. 438, nie są szczególnie konieczne lub nowe w praktyce. W rzeczywistości postępowania karne były skutecznie prowadzone na podstawie starej wersji art. 438 w odniesieniu do przestępstw popełnianych od 2014 r., a także przestępstw popełnianych przez rosyjskich żołnierzy w 2022 r. Ponieważ konflikt w Ukrainie był szokiem zarówno dla społeczeństwa, jak i dla ukraińskiego systemu prawnego, zdołano dostosować do nowych okoliczności cały porządek prawny, który teraz funkcjonuje nawet w sytuacji pełnoskalowej wojny. Podejście organów prokuratury także uległo zmianie w obliczu nowej sytuacji w celu wypracowania użytecznego mechanizmu prawnego w sytuacji niepewności spowodowanej konfliktem zbrojnym. W obecnej sytuacji, gdy wejdzie w życie ustawa nr 2689, wypracowane już starannie rozwiązanie zostanie zastąpione nowymi elementami, wywodzącymi się z międzynarodowych instrumentów prawnych, w większości odzwierciedlającymi przepisy starej wersji art. 438, ale jednocześnie wymagającymi dodatkowych środków logistycznych i finansowych. Rozwiązanie to mogłoby nałożyć dodatkowe obowiązki i zadania na prawników funkcjonujących w już przeciążonym systemie prawnym, w państwie zmagającym się z trwającym konfliktem zbrojnym. Przed podobnym dylematem stoi iracki wymiar sprawiedliwości karnej. Starając się sprostać oczekiwaniom społeczności międzynarodowej i organizacji pozarządowych, a także zwiększyć potencjał współpracy międzynarodowej i współpracy w obszarze ścigania najpoważniejszych zbrodni o wadze międzynarodowej, Rząd Regionalny Kurdystanu w swoich wysiłkach na rzecz ustanowienia trybunału hybrydowego napotyka na poważne przeszkody, w tym dotyczące konstytucyjnych kwestii suwerenności, których nie da się szybko wyeliminować. Zarówno w przypadku Ukrainy, jak i Iraku robocze definicje „terroryzmu” i „zbrodni wojennych” nie są wystarczająco precyzyjnie zakreślone, aby zapewnić jednoznaczną wykładnię prawa. Równocześnie jednak dążenia do „umierzynarodowienia” ram prawnych spotykają się z tak nasilonym oporem wewnętrznym (w niestabilnej sytuacji bezpieczeństwa), że rezultatem może być całkowite osłabienie potencjału władz państwowych w zakresie ścigania zbrodni. Zaletą „umierzynarodowienia” definicji prawnych jest możliwość współpracy władz krajowych z partnerami międzynarodowymi i zagranicznymi organami ds. ścigania zbrodni wojennych. Stawiana jest teza, że pomimo swoich niedociągnięć, obecne wysiłki w Ukrainie i w Iraku, mające na celu postawienie sprawców przed krajowym wymiarem sprawiedliwości, przy wsparciu organizacji pozarządowych mogą potencjalnie przyczynić się do wszczynania skutecznych dochodzeń międzynarodowych i ścigania karnego, a także doprowadzić do wyroków skazujących za najpoważniejsze zbrodnie o wadze międzynarodowej. Zwiększanie świadomości i poszerzanie specjalistycznej wiedzy w zakresie międzynarodowego prawa karnego i humanitarnego wśród przedstawicieli zawodów prawniczych zarówno w Iraku, jak i w Ukrainie przyczynia się do rozpowszechniania się nowatorskich strategii śledczych i niestandardowych metod prowadzenia postępowań prokuratorskich, które łączą i godzą zarówno „lokalne”, jak i „międzynarodowe” elementy międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości karnej. W ten sposób, poza ramami Rady Bezpieczeństwa ONZ, międzynarodowy wymiar sprawiedliwości karnej zostaje osadzony w krajowych systemach prawa karnego. Opór sądów krajowych wobec jurysdykcji uniwersalnej nad zbrodniami międzynarodowymi: uwagi porównawcze na tle porządków Chin i Włoch* 1. Wady ścigania zbrodni międzynarodowych przez organy międzynarodowe Ściganie zbrodni międzynarodowych przez wyspecjalizowane sądy i trybunały niekrajowe powołane na mocy traktatu lub w drodze ustaleń doraźnych w ramach mandatu Organizacji Narodów Zjednoczonych (dalej: ONZ) budzi szereg obaw z perspektywy prawa procesowego i materialnego, które sprawiają, że droga międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości jest kręta i coraz częściej kwestionowana. Niektóre z tych obaw, na przykład dotyczące ochrony prawa do prywatności i zasady równości stron (tzw. „równości broni”) w postępowaniu dowodowym¹, są tak głębokie, że wydają się niemożliwe do pokonania w obecnym stanie rzeczy. Dlatego też powszechnie uznaje się, że sprawowanie międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości karnej * Rozdział ten jest nieco zmienioną wersją referatu prezentowanego podczas konferencji Komitetu Młodszych Komparatystów Amerykańskiego Stowarzyszenia Komparatystyki Prawa, zorganizowanego przez Uniwersytet Wisconsin–Madison, pod przewodnictwem Dr Antonii Baraggia (Uniwersytet Mediolański). Większość badań, na których bazuje niniejsza publikacja, została wykonana przez autora w roli doktoranta prawa międzynarodowego w ramach Programu Talentów prowadzonego przez Katedrę Globalnych Studiów Prawniczych, na Wydziale Prawnym Uniwersytetu w Makau. Autor prowadził także badania jako Visiting PhD Researcher w Ośrodku Badań Prawniczych i Technologicznych Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, USA. Treść przytoczonych tutaj faktów, definicji i doktryn była aktualna, gdy artykuł był w fazie opracowywania (na początku stycznia 2022 r.), i mogła stać się nieaktualna z uwagi na niezwykle szybkie tempo przemian w tej dziedzinie. Autor pragnie podziękować pani prof. Karolinie Grzebyk za merytoryczne uwagi w trakcie redakcji artykułu. ¹ Szerzej na ten temat zob. R. Vecellio Segate, Cognitive Bias, Privacy Rights, and Digital Evidence in International Criminal Proceedings: Demystifying the Double-Edged AI Revolution, „International Criminal Law Review” 2021, nr 21(2), s. 242–279, 278–279. będzie w przyszłości stopniowo przechodzić do sądów krajowych, w oparciu o specyficzny instrument prawny, jakim jest jurysdykcja uniwersalna. Jurysdykcja uniwersalna to funkcjonujący od dość dawna, choć wciąż kontrowersyjny i wieloaspektowy instrument prawny. Odnosi się głównie do domniemania prawa przysługującego sądom krajowym na całym świecie do ścigania podejrzanych o popełnienia przestępstw międzynarodowych, a nie krajowych, z zastosowaniem bezpośrednio międzynarodowego prawa karnego (dalej: MPK) lub przepisów uznanych za równoważne zgodnie z ich transpozycją do odpowiedniego krajowego kodeksu karnego, przy słabym związku (lub jego braku) pomiędzy obywatelstwem i/lub miejscem zamieszkania oskarżonego (lub miejscem popełnienia przestępstwa) a organami ścigania. Jurysdykcję uniwersalną można jednak rozpatrywać również w odniesieniu do praktyki Międzynarodowego Trybunału Karnego (dalej: MTK) w zakresie, w jakim jego jurysdykcja rozciąga się na obywateli państw, które nie ratyfikowały jego traktatu założycielskiego (tzw. Statut Rzymski), w następstwie naczelnej dla Statutu „zasady komplementarności” lub w zgodzie z mandatem Rady Bezpieczeństwa ONZ (dalej: RB ONZ)$^2$. Na potrzeby niniejszej analizy będą brane pod uwagę aspekty wykonywania jurysdykcji uniwersalnej zarówno przez sądy krajowe, jak też przez MTK. Bezłącznikowa (nieograniczona, bezwarunkowa) forma jurysdykcji uniwersalnej wykonywanej przez organy krajowe będzie określana jako forma „czysta”, warunkowa forma jurysdykcji uniwersalnej o słabym łączniku jurysdykcyjnym będzie definiowana jako forma „kwalifikowana”, natomiast wszelkie odniesienia do wykonywania jurysdykcji uniwersalnej przez MTK na poziomie „międzynarodowym” (czy też „globalnym”) zostaną omówione oddzielnie, a zatem w sposób samoobjaśniający się dla czytelnika. Podsumowując, identyfikuję --- $^2$ Szerzej na ten temat zob. X. Philippe, The principles of universal jurisdiction and complementarity: How do the two principles intermesh?, „International Review of the Red Cross” 2006, nr 88(862), s. 375–398, 388–389; A. Abass, The International Criminal Court and Universal Jurisdiction, „International Criminal Law Review” 2006, nr 6(3), s. 349–385. Należy zauważyć, że niektórzy badacze definiują trzecią formę jurysdykcji uniwersalnej jako „jurysdykcję międzynarodową” MTK, zob. np. C.M.J. Ryngaert, Universal Jurisdiction in an ICC Era: A Role to Play for EU Member States with the Support of the European Union, „European Journal of Crime, Criminal Law and Criminal Justice” 2006, nr 14(1), s. 46–80, 47–56. Ze względu na niespójności terminologiczne w literaturze przedmiotu kwestią najwyższej wagi jest uzgodnienie znaczeń i desygnałów preferowanych pojęć. trzy formy jurysdykcji uniwersalnej: czystą jurysdykcję uniwersalną organów krajowych, kwalifikowaną jurysdykcję uniwersalną organów krajowych oraz międzynarodową jurysdykcję uniwersalną$^3$; w większości przypadków czytelnik będzie mógł na podstawie kontekstu zorientować się, o jakiej formie jurysdykcji uniwersalnej jest mowa w konkretnych częściach artykułu. Należy zwrócić uwagę, że pomimo trudności nieodłącznie związanych z każdym takim wysiłkiem na rzecz możliwości odwoływania się do przepisów międzynarodowych w codziennej praktyce krajowej – a szczególnie w wypadku wykonywania jurysdykcji uniwersalnej – drogą tą (już od wielu lat funkcjonującą deklaratywnie, na papierze)$^4$ w ostatnim czasie (ponownie) poszło kilka zachodnich jurysdykcji (w tym Niemcy, Szwecja, Finlandia i Holandia), co dało im możliwość przeredagowania odpowiednich części ich kodeksów karnych w celu uspójnienia przepisów ze Statutem Rzymskim$^5$. Oprócz przyznania państwu pełni praw i obowiązków w zakresie jurysdykcji sądowniczej jurysdykcję uniwersalną można również wdrożyć w sposób bardziej hybrydowy, na przykład w postaci procedury drugiego etapu, realizowanej po zakończeniu postępowania prokuratorskiego, które nadal jest prowadzone centralnie przez prokuraturę globalną w oparciu o najlepsze elementy dorobku MTK$^6$. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę na istotne zagrożenie dla potencjalnie efektywnego funkcjonowania jurysdykcji --- $^3$ Czytelnicy mogą porównać te trzy formy jurysdykcji w wersji zaproponowanej przez M. Inazumi („jednostronna”, „delegowana”, „absolutna”) w książce Universal Jurisdiction in Modern International Law: Expansion of National Jurisdiction for Prosecuting Serious Crimes under International Law, Antwerpen–Oxford 2004, s. 110–121. $^4$ Zob. np. K. Aksamitowska, Digital Evidence in Domestic Core International Crimes Prosecutions, „Journal of International Criminal Justice” 2021, dostępny pod adresem: www.doi.org/10.1093/jicj/mqab035; F. Jeßberger, Towards a ‘complementary preparedness’ approach to universal jurisdiction: Recent trends and best practices in the European Union, Briefing for the Policy Department for External Relations of the European Parliament’s Directorate General for External Policies of the Union, 2018, PE 603.878, EP/EXPO/B/COMMITTEE/FWC/2013-08/Lot8/21, s. 4. $^5$ Zob. np. art. 689 francuskiego kodeksu postępowania karnego (2010) i niemieckiego Völkerstrafgesetzbuch, „Kodeks zbrodni przeciwko prawu międzynarodowemu”, VStGB, 2002. $^6$ Oznacza to, że zamiast Międzynarodowego Trybunału Karnego, jaki mamy dzisiaj, teoretycznie posiadającego jurysdykcję globalną, która w wielu aspektach praktycznych obarczona jest jednak poważnymi ograniczeniami, moglibyśmy mieć międzynarodową agencję ścigania karnego, która wszczyyna, a nawet kończy postępowania przygotowawcze, a następnie przekazuje sprawę do odpowiedniego sądu krajowego, który ją rozpatruje i wydaje orzeczenie. Dzięki temu rozwiązaniu jurysdykcja uniwersalna takich sądów krajowych nabralaby faktycznej treści, uniwersalnej, jakim jest rzeczywisty stopień zaangażowania się państw, gdzie z jednej strony mamy niewielką liczbę entuzjastycznie nastawionych jurysdykcji (takich jak państwa wymienione powyżej), a z drugiej – w innych regionach świata, ale także w samej Europie – ewidentne objawy oporu lub tendencje do „jakościowej zmiany zakresu kompetencji”, które można by nazwać zastojem$^7$, a nawet – w ostatecznym rozrachunku – krokiem wstecz. W rzeczy samej, większość jurysdykcji „Wschodu” i „Globalnego Południa” konsekwentnie wyraża obawy wobec zmian, natomiast inne, zachodnie jurysdykcje z „Globalnej Północy” także wydają się nie być jeszcze gotowe na ich przyjęcie. 1.1. Chiny i Włochy Wśród jurysdykcji, które zostały już wskazane w literaturze jako deklarujące niechęć lub brak przygotowania do stawienia czoła temu stosunkowo nowemu wyzwaniu, wyróżniają się Chińska Republika Ludowa (ChRL, dalej również Chiny) oraz Włochy, ze względu na ich regionalną atrakcyjność wyrażającą się, odpowiednio, w ich sile geoekonomicznej i przywództwie regulacyjno-normatywnym, oraz na ich zaangażowanie w (stanowiące rzeczywistą alternatywę$^8$) dyskursy dotyczące globalnego wymiaru sprawiedliwości, a także na tysiącletnie i wzajemnie powiązane podstawy ich cywilizacji$^9$ i tradycji prawnych. $^7$ Zob. np. I.B. Wuerth, International Law in the Post-Human Rights Era, „Texas Law Review” 2017, nr 96(2), s. 279–349, 293. $^8$ Z punktu widzenia doktryny, włoskie dyskursy na temat globalnego wymiaru sprawiedliwości opierają się na internacionalizmie, demokratyzacji i dążeniu do bezwzględnych norm postępowania, natomiast chińskie podkreślają przede wszystkim suwerenność i prawo do rozwoju jako okoliczności łagodzące wobec utrwalania pewnych przejawów niesprawiedliwości uznawanych za przejściowe, tj. za związane z pewnym etapem rozwoju, a zatem tymczasowo uzasadnione lub przynajmniej dopuszczalne. $^9$ Zob. M. Marinelli, G. Andornino, Wstęp, [w:] eidem (red.), Italy’s Encounters with Modern China: Imperial Dreams, Strategic Ambitions, Basingstoke: Palgrave Macmillan 2014, s. ix-xix, xii. Jeśli chodzi o atrakcyjność regionalną, Chiny oddziaływają nie tyle na Azję Wschodnią, ile raczej na Afrykę Subsaharyjską, Amerykę Łacińską, Rosję, Azję Środkową i ogólnie wszystkie te regiony, które nie sytuują się w neoliberalnym, zdominowanym przez USA porządku światowym; Włochy natomiast w sposób naturalny są zorientowane na basen Morza Śródziemnego, a ich atrakcyjność polityczna znajduje oddźwięk wśród społeczeństw zarówno europejskich, jak i pozaeuropejskich krajów śródziemnomorskich. Jeśli chodzi o więzy chińsko-włoskie (zarówno na ogólnym poziomie historycznym, jak i – być może wbrew intuicji – pod względem tradycji prawniczej), na myśl przychodzą natychmiast przykłady sławnych podróżników – Marco Polo i Matteo Ricciego (z Wenecji i Rzymu do, najprawdopodobniej, Pekinu i Makao), jako nowożytnych podróżników zdobywających Daleki Wschód. Cztery stulecia później Włosi władali koncesją w Tianjin (天津意租界, Tiānjīn Yì Zūijiě) w latach 1901–1943, a następnie włoscy faszyści próbowali ujarzmić część Chin kontynentalnych, jednak przede wszystkim należy pamiętać o kilku próbach – w czasach bliższych współczesnym – opisanego językiem prawa „zbliżenia” między atlantycyzmem a komunizmem, których kulminacją było przemówienie o prawach człowieka wygłoszone w Pekinie przez byłego (komunistycznego) prezydenta Włoch – Giorgio Napolitano. Wszystkie te włosko-chińskie kontakty najmocniej symbolizują jednak dowody historyczne, wskazujące, że cywilizacje starożytnego Rzymu i starożytnych Chin były pierwszymi (czy też wśród pierwszych), które uświadomiły sobie wzajemne istnienie w kategoriach Zachodu i Wschodu, a namacalne ślady wzajemnego zainteresowania Cesarstwa Rzymskiego i Cesarstwa dynastii Han datują się na co najmniej II w. n.e. Nie jest zatem niespodzianką fakt, że nowy Kodeks Cywilny Chin jest efektem dziesięcioleci współpracy z włoskimi (i niemieckimi) badaczami prawa rzymskiego, która ukształtowała nie tylko chińskie prawo cywilne, ale także niektóre aspekty prawa karnego tego kraju. Sama jurysdykcja uniwersalna, przynajmniej w ujęciu doktrynalnym, nie ogranicza się do prawa karnego – powiązania z prawem cywilnym zyskały na znaczeniu np. w następstwie amerykańskiej ustawy o roszczeniach cudzoziemców z tytułu deliktu (ATS); w wielu przypadkach, w związku z zarzutami karnymi, wnoszone mogą być cywilnoprawne roszczenia odszkodowawcze --- 10 Mowa tutaj o powództwach cywilnych, a nie systemach opartych na prawie cywilnym. oparte na jurysdykcji uniwersalnej. Należy w tym miejscu zauważyć, że Chiny przedkładają opinie przyjaciela sądu (amicus curiae) do amerykańskich sądów w sprawach z ustawy ATS, sprzeciwiając się wykonywaniu cywilnej jurysdykcji uniwersalnej na mocy tej ustawy; jest to stanowisko, które konsekwentnie zajmują Chiny wobec rozwoju sytuacji dotyczącej jurysdykcji uniwersalnej (w każdym jej obszarze), a prawdopodobnie opowiedziałyby się za nim również Włochy (choć ostatecznie powstrzymały się od jednoznacznego wyrażenia takiej opinii ze względu, jak sądzę, na sojuszne geopolityczne). Porównanie z Niemcami pokazałoby niezwykle ciekawe zjawisko, mianowicie, jak zakorzenienie systemu prawnego w tym samym prawie rzymskim może ulec zniekształceniu do tego stopnia, że daje podstawę do diametralnie przeciwnych reakcji na jurysdykcję uniwersalną, przynajmniej w jej aspekcie prawnokarnym; w tym krótkim artykule skupimy się jednak na Włoszech. W istocie wykażemy, że oprócz oczywistych różnic między Chinami a Włochami te dwie jurysdykcje mają wiele cech wspólnych, które mogą mieć znaczenie dla przyszłości jurysdykcji uniwersalnej i globalnego wymiaru sprawiedliwości. Celem niniejszego opracowania jest zatem zbadanie porównawcze tych dwóch jurysdykcji pod kątem ich stanowisk dotyczących stosowalności jurysdykcji uniwersalnej w sprawach o zbrodnie wagi międzynarodowej (oraz praktyki z nią związanej). Zarówno Chiny, jak i Włochy zostały już w literaturze zidentyfikowane oddzielnie jako państwa wyrażające opór przeciwko jurysdykcji uniwersalnej, pytanie natomiast brzmi, czy u podstaw takiego wyboru leżą podzielane przez nie obawy? Jakie są długoterminowe konsekwencje systemowe potencjalnego zbliżenia tych dwóch państw i ich systemów prawa w kontekście mawianych kwestii politycznych? 2. Nieufność Chin W ramach analizy powodów, dla których Chiny powstrzymują się od wsparcia jurysdykcji uniwersalnej, analizy zostaną podzielone na dwie kategorie: dotyczące konkretnych zbrodni, tj. dotyczące wyłącznie ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych lub zbrodni agresji, oraz ogólne. Rozważane tutaj będą przypadki należące do drugiej kategorii. 2.1. Powody ogólne 2.1.1. Tło polityczne W pierwszym rzędzie należy wskazać krajobraz polityczny, w jakim chińscy decydenci dokonują oceny jurysdykcji uniwersalnej. Pod sztandarem stabilności i wzrostu, tj. hasł, które stanowią podstawę legitymizacji Chińskiej Partii Komunistycznej i utrzymania się jej przy władzy, Chiny unikają wszelkich ruchów, które stawiałyby je w sytuacji rozgrywek w rodzaju „wet za wet”, eliminując w ten sposób możliwość przeciągających się sporów międzynarodowych prowadzonych ze względów politycznych i, generalnie, odwetu politycznego innych państw; co za tym idzie, Chiny starają się rozwiązywać spory w sposób polubowny, aby nie tworzyć precedensów, na które później mogłyby się powoływać przeciwko nim sądy w innych jurysdykcjach. Strategia ta działa też w drugą stronę, mianowicie uwiarygadnia chińską krytykę wobec ingerencji sądów zagranicznych, którą dość żywo obrazuje sprawa prowadzona w Hiszpanii w 2013 r., w której Krajowy Sąd Karny i Administracyjny (Audiencia Nacional) skazał chińskich urzędników (m.in. byłego prezydenta Hú Jintāo) za zbrodnie popełnione w Tybecie. Nakazy aresztowania były wówczas wydawane i przekazywane do wykonania do Interpolu, jednak orzeczenie w tej sprawie stanowiło na tyle groźny precedens sądowy, że spotkało się z poważnym sceptycyzmem ze strony rządów i potępieniem dyplomatycznym (znacznie większej liczby państw niż tylko Chin) do tego stopnia, że w 2014 r. Kongres Deputowanych dokonał nowelizacji hiszpańskiej ustawy o jurysdykcji uniwersalnej, a poprawki bezzwłocznie zatwierdził Sąd Najwyższy Hiszpanii, który jednocześnie wprowadził do treści ustawy przesłanki łącznika jurysdykcyjnego i obowiązkowej międzypaństwowej koordynacji wstępnej, wskutek czego dotychczasowa „czysta” jurysdykcja uniwersalna uległa przekształceniu w „kwalifikowaną” jurysdykcję uniwersalną. Wyciągnąwszy wnioski z tej sprawy, chińscy przywódcy uświadomili sobie niebezpieczeństwa związane z popieraniem zasad jurysdykcji uniwersalnej i ostatecznie zdecydowali się wzmacnić sprzeciw wobec nich. Mówiąc szerzej, ponieważ większość zbrodni międzynarodowych na całym świecie jest obecnie dokumentowana i/lub ujawniana przez podmioty niepaństwowe, dopiero wskutek czego dochodzi do uaktywnienia się globalnej opinii publicznej, sprzeciw chińskich przywódców wobec jurysdykcji uniwersalnej wpisuje się w ich wysiłki na rzecz kwestionowania roli organizacji pozarządowych (NGO) w podnoszeniu spraw związanych z naruszeniami praw człowieka, a także zwalczania prób ingerencji podmiotów niepaństwowych w sprawy wewnętrzne Chin. Aktywność Chin na ostatnim ze wskazanych powyżej pól jest widoczna zarówno wobec organizacji wewnętrznych, jak i rządów innych państw oraz w pewnym stopniu na polu międzynarodowego humanitaryzmu$^{11}$. Ponadto osadzenie MTK w socjoprawnej przestrzeni Europy może także przyczyniać się do niezadowolenia państw nieeuropejskich z zasięgu jego jurysdykcji$^{12}$. „Emocje”, często ignorowane, ale mające swoją siłę, istotnie oddziałują na stosunki międzynarodowe, chociaż są z pewnością trudne do uchwycenia w języku prawa. Na poziomie krajowym Chiny wyraziły rozczarowanie uporem, z jakim organizacja Human Rights Watch określa „obozy reedukacyjne” i inne instrumenty polityczne w Regionie Autonomicznym Sinkiang mianem aktów ludobójstwa (a w ostatnim czasie, być może ze względów strategicznych, określonych przez Human Rights Watch jako domniemanych zbrodni przeciwko ludzkości). Na arenie międzynarodowej Chiny nie zawetowały decyzji RB ONZ o pozwaniu Sudanu (w sprawie Darfuru) i Libii przed MTK, natomiast w późniejszym czasie zawetowały wstrzymanie postępowania w sprawie Syrii, nie tyle ze względu na wiernopoddańcze deklaracje polityczne sojuszniczego reżimu syryjskiego, ile własną decyzję o wycofaniu się z dotychczasowej polityki wobec tego kraju, motywowaną przewidywanym nadużyciem przez państwa zachodnie instrumentów doktryny przejęcia przez społeczność międzynarodową odpowiedzialności za ochronę ludności cywilnej („Responsibility to Protect”, R2P)$^{13}$. W rzeczywistości Chiny generalnie obawiają się, że każde formalne ustępstwo wobec mocarstw zachodnich przedzej czy później --- $^{11}$ Zob. np. L. Gong, ‘Humanitarian Diplomacy as an Instrument for China’s Image-building’, „Asian Journal of Comparative Politics” 2021, t. 6, nr 3, s. 242–243. $^{12}$ Obszernie na ten temat zob. M.J. Christensen, Justice Sites and the Fight against Atrocity Crimes, „Law & Social Inquiry”, First View, pp. 1–29, https://doi.org/10.1017/lsi.2022.46. $^{13}$ Szerzej na ten temat zob. M. Contarino, M. Negrón-Gonzales, K.T. Mason, The International Criminal Court and Consolidation of the Responsibility to Protect as an International Norm, „Global Responsibility to Protect” 2012, nr 4(3), s. 275–308, 287–294; S. Breslin, China and the global order: Signalling threat or friendship?, „International Affairs” 2013, nr 89(3), s. 615–634, 632. zostanie przekształcone przez USA i „podobnie myślące koalicje państw” w obraźliwy interwencjonizm, który równie dobrze może mieć zastosowanie w sferze MPK. Nie jest to tylko kwestia wewnętrznych interesów Chin, ale ogólnie dążenia do tego, aby nie destabilizować szeroko pojętych stosunków międzynarodowych (SM), zgodnie z powtarzanym nieustannie argumentem, że zachowanie władztwa politycznego państwa z definicji stanowi warunek rozwoju oraz że propagowanie mentalności pozimnowojennej wiąże się z prowadzeniem wielostronnego dialogu ze wszystkimi aktorami, bez dzielenia uczestników tego dialogu na państwa uprzywilejowane i te, które można zlekceważyć. Z perspektywy teoretycznej można postawić hipotezę, że sprzeciw wobec uniwersalnej jurysdykcji (bądź co bądź w pierwotnym ujęciu owocu zachodniej myśli prawnej) jest dla Chin potężnym narzędziem do wyrażania niezadowolenia z naglego i obłudnego przebudzenia się bogatego i od dawna nihilistycznego Zachodu w kwestii praw człowieka, następującego po tym, jak mocarstwa zachodnie rozwinięły się na przestrzeni wieków dzięki wyzykiwaniu i podporządkowywaniu sobie ludności na całym świecie (od Indian amerykańskich po Afrykanów, mieszkańców Południowej Azji, Aborygenów australijskich i rozwiniętych cywilizacji bliskowschodnich), czemu towarzyszyły niezliczone zbrodnie popełniane w istocie „przeciwko całej ludzkości”, a następnie (wygodnie dla sprawców) uznawane za czyny „zgodne z prawem” i „szerzące cywilizację”. Tę hipotezę autora można by uznać za czystą spekulację, gdyby nie mistrzostwo, z jakim Chiny szermują dyskursami prawnymi na temat solidarności krajów Południa, alternatyw dla prawa międzynarodowego i „wspólnoty trzeciego świata”. Sceptyczne i nihilistyczne podejście do uniwersalnej jurysdykcji należy odczytywać jako symptom nieufności Chin wobec sojuszy zawieranych na Zachodzie przez przedstawicieli doktryn – sojuszy ufundowanych na tym, co „sprawiedliwe”, „moralne” i „etyczne” podług Prawa Narodów. Jednocześnie jako państwo będące jednocześnie, co ciekawe, i krajem rozwijającym się, i supermocarstwem gospodarczym, Chiny starają się zapracować na miano państwa, które jest wyjątkowe w poszczególnych obszarach swojej ogólne stonowanej międzynarodowej współpracy prawnej, stawiają się na pozycji przyszłego supermocarstwa na wzór USA, jako primus inter pares. Grunt pod ten proces oczekiwanego zastąpienia hegemona na arenie światowej jest przygotowywany w nienachalny sposób w ramach bieżących negocjacji dotyczących różnych aspektów prawa międzynarodowego$^{14}$, w celu zapewnienia podwalin pod późniejszą suwerenną, wolną od odpowiedzialności supremację w stylu amerykańskim, w ramach której często podejmuje się współpracę w tworzeniu ram prawnych, których przestrzegać mają inne jurysdykcje, ale które nie będą zobowiązujące dla niej samej (co przypomina np. amerykańską taktykę ad libitum, tj. arbitralnego albo angażowania, albo wycofywania się z inicjatyw MTK). ### 2.1.2. Argumenty prawne Oprócz nakreślonych powyżej motywów politycznych można przyjąć, że nadrzędnym powodem, dla którego Chiny powstrzymują się od wykonywania uniwersalnej jurysdykcji nad zbrodniami międzynarodowymi tkwi znowu w ostrożności i powściągliwości geopolitycznej, jednak ujmowanej w kategoriach prawnych pod hasłem poszanowania suwerenności jurysdykcji trzecich$^{15}$ (oraz w stosownych przypadkach związanej z nią nietynkalności urzędników państwowych), zgodnie z ugruntowanymi zasadami suwerennej równości państw, nieingerencji w sprawy wewnętrzne$^{16}$, jak również zasadą wyrażania zgody przez państwa$^{17}$ w stosunkach międzynarodowych, w tym wobec organizacji międzynarodowych (które z kolei są emanacją zgody wyrażonej na podstawie postanowień traktatowych)$^{18}$. Z normatywnego punktu widzenia zasady nieingerencji i nieinterwencji mają dla Chin pierwszorzędne --- $^{14}$ Zob. np. R. Vecellio Segate, ‘Horizontalizing Insecurity or Securitizing Privacy? Two Narratives of a Rule-of-Law Misalignment between a Special Administrative Region and Its State’, „The Chinese Journal of Comparative Law” 2022, vol. 10, nr 1, s. 30. $^{15}$ Zob. również S. Freeland, International Criminal Justice in the Asia-Pacific Region: The Role of the International Criminal Court Treaty Regime, „Journal of International Criminal Justice” 2013, nr 11(5), s. 1029–1057, 1036. $^{16}$ Zob. również E. Wong, Australia’s Extraterritorial Legislation and the Financial Sector: Challenges and Options in the Asian Century, 2019, niepublikowana rozprawa doktorska z prawa gospodarczego na Uniwersytecie Nowej Południowej Walii w Sydney, s. 102. $^{17}$ Zobacz również Z. Dan, China, the Crime of Aggression, and the International Criminal Court, „Asian Journal of International Law” 2014, nr 5(1), s. 94–122, 117 (przyp. 147). $^{18}$ Por. T. Clark, ‘The Teleological Turn in the Law of International Organisations’, „International and Comparative Law Quarterly” 2021, nr 70(3), s. 533–567, 538 (przyp. 29). znaczenie ze względu na strategię (tymczasowego?¹⁹) dystansowania się od konkurencyjnego mocarstwa światowego – USA. W Chinach jurysdykcja sądownicza może mieć charakter wyłącznie jurysdykcji terytorialnej, personalnej lub ochronnej, przy czym ta ostatnia – w myśl której stan pokoju opisywany jest językiem stabilności i zachowania władztwa jurysdykcyjnego państw – wywodzi swoje historyczne korzenie z procesów tokijskich, w których uznano zarówno USA, jak i Wielką Brytanię za państwa objęte zbiorczą ochroną przed ściganiem. Dla Chin są to trzy jedynie możliwe formy jurysdykcji sądowniczej, co już stanowi krok naprzód w porównaniu z USA, z których znowelizowanej ustawy o stosunkach zagranicznych (Restatement on Foreign Relations Law) wynika, że jurysdykcja sądownicza nie może być nawet uznawana za wchodzącą w zakres prawa międzynarodowego publicznego²⁰. W każdym razie Chiny preferują (mniej lub bardziej tradycyjne) sposoby wyrażania jurysdykcji terytorialnej. Przykładem jest sprawa Gadji-ogły dotycząca uprowadzenia samolotu ZSRR przed jego wejściem w przestrzeń powietrzną Chin w 1986 r. Pośredni Sąd Ludowy w Harbinie odwołał się do doktryny „kontynuacji skutku”, uchylając się w ten sposób od zastosowania uniwersalnej jurysdykcji²¹, jednocześnie wyprowadzając i utrzymując w mocy pewnego rodzaju „terytorialną” jurysdykcję Chin. Co więcej, zdaniem Chin, uniwersalna jurysdykcja w swej najczystszej postaci nie weszła jeszcze do zasad zwyczajowych, ponieważ jest czymś innym niż zobowiązanie aut dedere aut judicare (do ekstradycji lub ścigania) na mocy traktatów (w którym zasada wyrażenia zgody przez państwa jest utrzymana), niż umiarkowanie stosowana praktyka jurysdykcji eksterytorialnej odpowiednich państw, a nawet niż jurysdykcja międzynarodowych organów --- ¹⁹ Chiny wykorzystują obecnie prawo międzynarodowe, aby zakwestionować supremację USA, jednak niebezpieczna jest teza, że w okresie późniejszym, tj. po zdobyciu pozycji supermocarstwa, będą odwoływać się do niego dokładnie w ten sam sposób, w jaki czynią to teraz Stany Zjednoczone (tj. poprzez domaganie się przyznania im wyjątkowego statusu). ²⁰ Szerzej na ten temat zob. A.L. Parrish, Adjudicatory Jurisdiction and Public International Law: The Fourth Restatement’s New Approach, [w:] P.B. Stephan, S.H. Cleveland (red.), The Restatement and Beyond: The Past, Present, and Future of U.S. Foreign Relations Law, Oxford 2020. ²¹ Co ciekawe, według niektórych badaczy „zasada skutków stanowi »równie pochylą« w kierunku jurysdykcji uniwersalnej”; zob. D. Ireland-Piper, Prosecution of Exterritorial Criminal Conduct and the Abuse of Rights Doctrine, „Utrecht Law Review” 2013, nr 9(4), s. 68–89, s. 79. sądowniczych powołanych na mocy mandatu ONZ lub traktatu (co znowu wynika z bezpośredniego lub pośredniego przystąpienia państw do tychże, a zatem z suwerennej zgody przez nie wyrażonej). W konsekwencji Chiny nie poparły zasad uniwersalnej jurysdykcji przewidzianych w Statucie Rzymskim, tłumacząc to ich rzekomą niezgodnością z art. 34 Konwencji Wiedeńskiej o Prawie Traktatów (KWPT)$^{22}$, który to przepis według tej argumentacji uzyskał status prawa zwyczajowego. W rzeczywistości Chiny nie przystąpiły do Statutu, mimo że aktywnie występowaly z inicjatywami normodawczymi w całym procesie jego sporządzania i opracowywania: jako członek Komisji Przygotowawczej, aktywny uczestnik Konferencji Dyplomatycznej w Rzymie w 1998 r. (wraz z Indiami, sprawując zresztą jej wiceprzewodnictwo) oraz obserwator posiedzeń Zgromadzenia państw-stron, zwłaszcza Specjalnej Grupy Roboczej ds. Zbrodni Agresji – i to pomimo tego, że powołanie MTK było dla nich rozwiązaniem preferowanym, bo opartym na traktatach, w przeciwieństwie do wcześniejszych uzgodnień doraźnych (MTKJ, MTKR itd.), nawet jeśli ich podstawą był mandat Rady Bezpieczeństwa ONZ. W odniesieniu do Statutu Chiny podzielają poważne zastrzeżenia Rosji i Indii do przewidzianej w nim zasady uniwersalnej jurysdykcji, zgodnie z którą zgoda państwa właściwego terytorialnie (tj. tego, na terytorium którego popełniono zbrodnię) jest wystarczającą do postawienia oskarżonego przed MTK, niezależnie od zgody państwa, którego oskarżony jest obywatelem. Co bardziej istotne, Chiny sprzeciwiają się możliwości kierowania spraw do MTK przez Radę Bezpieczeństwa ONZ bez względu na brak łącznika jurysdykcyjnego, twierdząc, że narusza ona zasadę pacta tertiis nec nocent nec prosunt (tj. umowa nie może przyznawać praw ani nakładać obowiązków na państwa, które nie są jej stronami), zgodnie z art. 34–35 KWPT w sprawie stron niebędących stronami umowy, których przepisy uzyskały status prawa zwyczajowego. Choćż same Chiny – niezależnie od wysuwanych argumentów – nie uznają się za związane tymi przepisami, konkretne stanowiska $^{22}$ Zob. H. Deng, What can China do to develop International Criminal Law and Justice further from the perspective of the International Criminal Court?, „Revista Tribuna Internacional” 2016, nr 5(9), s. 19–27, 21. Zob. również S. Linton, India and China Before, At, and After Rome, „Journal of International Criminal Justice” 2018, nr 16(2), s. 265–294, 274. związane z obawami prawnymi, które z nich się rodzą$^{23}$, należy traktować poważnie i zgłębiać w analizach doktrynalnych, mimo że specjaliści zdają się uważać, że debata kończy się w momencie wykazania formalnej (bynajmniej nie opartej na dobrej wierze) różnicy między „zobowiązaniem” a „interesem”, która leży u podstaw zasady uniwersalnej jurysdykcji w myśl Statutu MTK, dopuszczającej ingerencję w interesy stron niebędących stronami umowy, bez nakładania na nie wiążących zobowiązań (ponieważ brak współpracy stron niebędących stronami umowy z sądem nie wiąże się z żadną odpowiedzialnością międzynarodową)$^{24}$. Badacze podkreślają dodatkowo, że ze względu na poszanowanie zasady ustalonej w sprawie statku Lotus nic nie stoi na przeszkodzie, aby państwa przekazywały swoją jurysdykcję terytorialną na poziomie ponadnarodowym na rzecz międzynarodowego organu sądowego, niezależnie od obywatelstwa oskarżonego$^{25}$. Podsumowując, jest to kwestia czysto legalistyczna (co nie oznacza całkowitego umniejszenia jej roli), ponieważ w praktyce Chiny i tak mogą zawetować każdą decyzję Rady Bezpieczeństwa ONZ o skierowaniu sprawy do MTK wydaną na podstawie rozdziału VII Karty Narodów Zjednoczonych. Niemniej jednak normatywnemu wymiarowi bezkompromisowej postawy Chin w tej kwestii należy nadać należyte znaczenie: opowiadając się za zasadą uniwersalnej jurysdykcji, nie do końca uzależnioną od woli RB ONZ, Chiny okazały swój dyplomatyczny szacunek wszystkim tym suwerennym państwom, które w odróżnieniu od nich nie mogły zawetować żadnych takich decyzji; stanowisko to jest integralną częścią bieżącego dyskursu normatywnego Chin w ramach „przeciw-hegemonicznej” narracji, której należy bronić w skali globalnej. Utrzymane ostatecznie rozwiązanie kompromisowe w kwestii uniwersalnej jurysdykcji nie było jej najczystszą postacią, jaką mogły wybrać strony Statutu MTK: w rzeczywistości, jak pokazuje dokumentacja procesu negocjacyjnego (travaux préparatoires), Niemcy zaproponowały wyposażenie MTK w jeszcze bardziej absolutny --- $^{23}$ Zob. również A.S. Galand, UN Security Council Referrals to the International Criminal Court: Legal Nature, Effects and Limits, Leiden 2019, s. 68. $^{24}$ Szerzej na ten temat zob. D. Zhu, China and the International Criminal Court, Berlin 2018, s. 60–62. $^{25}$ Szerzej na ten temat zob. M. Cormier, The Jurisdiction of the International Criminal Court over Nationals of Non-States Parties, Sydney 2020, s. 40–50. zakres uniwersalnej jurysdykcji, co doskonale wyjaśnia dzisiejsze niezwykle przychylne stanowisko tego państwa wobec tego rodzaju jurysdykcji. Ponadto ChRL sprzeciwiła się włączeniu zbrodni wojennych popełnionych w ramach niemiędzynarodowych konfliktów zbrojnych (NKZ) w zakres wspomnianych powyżej przepisów Statutu, argumentując, że uniwersalna jurysdykcja powinna opierać się na kodyfikacji (a nie postępującym rozwoju) zwyczajów międzynarodowych. Uprawnienie MTK do podejmowania ścigania z własnej inicjatywy (motu proprio) również nie wzbudziło entuzjazmu Chin$^{26}$, ponieważ przeksztalczało zasadę komplementarności MTK w jeszcze bardziej stronnicze i potencjalnie niebezpieczne narzędzie pozostające w gestii prokuratury; zgodnie ze stanowiskiem Chin uzasadnienie założycielskie międzynarodowych trybunałów (karnych) powinno zawsze opierać się na wyraźnej komplementarności za zgodą państwa lub na skodyfikowanym mandacie udzielonym przez same państwa. W każdym razie zamiast instrumentu wszechobecznującego Chiny wolałyby podejść oparte na indywidualnych decyzjach o „wyrażeniu zgody” w odniesieniu do poszczególnych przypadków przestępstw, co współgra z ich bardziej ogólnymi obawami dotyczącymi przymusowej jurysdykcji międzynarodowych organów sądowych – obawami, które w regionie Azji podzielają chociażby Indie$^{27}$. Z drugiej strony Chiny nie popierają żadnych rozwiązań, które naruszalyby immunitet ratione personae i/lub ratione materiae urzędników obcego państwa i/lub przywileje dyplomatyczne i konsularne, zwłaszcza przed sądami krajowymi, ze względu na kurtuację w stosunkach międzynarodowych i szacunek dla suwerenności innych państw; sędzia Liu Daqun, były wiceprzewodniczący Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ), wyraźnie i po raz kolejny wskazał na różnicę pojęciową między immunitetami przed sądami krajowymi i międzynarodowymi (które są, odpowiednio, bezwzględne i potencjalnie ograniczone). Należy zauważyć w tym kontekście, że pomimo takiej zasady w Chinach istnieją wyjątki od tej reguły w zakresie immunitetu wobec sądów krajowych, oparte na przepisach dotyczących --- $^{26}$ Zob. A. Cassese, The Statute of the International Criminal Court: Some Preliminary Reflections, „European Journal of International Law” 1999, nr 10(1), s. 144–171, 161. $^{27}$ Zob. G. Ulfstein, ‘International Courts and Tribunals and the Rule of Law in Asia’, [w:] T. Suami, A. Peters, D. Vanoverbeke, M. Kumm (red.), Global Constitutionalism from European and East Asian Perspectives, Cambridge 2018, s. 526. naruszeń porządku publicznego, które sprawiają, że nawet immunitet na poziomie krajowym nie jest tak naprawdę bezwzględny; niemniej jednak, aby międzynarodowe organy sądownicze spełniały zwyczajowe i traktatowe warunki dotyczące immunitetu, niezbędny jest wyraźny przepis traktatowy, wprowadzony jako lex specialis. Dopełnienie obrazu ogólnego podejścia prawnego Chin do uniwersalnej jurysdykcji w wymiarze międzynarodowym wymaga prześledzenia ich postawy wobec prac nad tym zagadnieniem prowadzonych przez Szósty Komitet Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych (ZO ONZ)$^{28}$. Chiny interpretują brak porozumienia w ramach Komitetu jako przesłankę negatywną zwyczaju międzynarodowego czy też dowód na jego zdezaktualizowanie się, jeśli wierzyć, że wśród narodów konsensus wokół uniwersalnej jurysdykcji był nigdyś silniejszy. Co więcej, Chiny wielokrotnie próbowaly wycofać tę kwestię z porządku obrad Komitetu, wywierając presję polityczną z zamiarem stłumienia potencjalnego porozumienia, które mogłoby zachęcić państwa do dalszych kroków w ich praktyce karnistycznej i/lub stanowić podstawę do wykazania przekonania wśród państw o mocy wiążącej instrumentu jako zwyczaju międzynarodowego (opinio iuris). Chiny nieufnie podchodzą do uniwersalnej jurysdykcji zarówno w wymiarze koncepcyjnym, jak i operacyjnym, nawet na poziomie krajowym, co odzwierciedla ich stanowisko wobec MTK. W istocie, mimo że przepis art. 9 chińskiego Kodeksu Karnego (CKK) – opracowany również w celu dostosowania ustawodawstwa ChRL do ich zobowiązań wynikających z klauzuli dotyczącej wspólnej jurysdykcji karnej zawartej w Konwencjach genewskich z 1949 r.$^{29}$ – uznaje wykonywanie jurysdykcji uniwersalnej w stosunku do przestępstw wymienionych w traktatach, których Chiny są stroną, wypełnienie przewidzianego w nim obowiązku jurysdykcyjnego nie wymaga niczego więcej, niż tylko uchwalenia i egzekwowania przepisów dotyczących odpowiednich przestępstw w wymiarze krajowym$^{30}$, tzn. niekoniecznie --- $^{28}$ Wszystkie dokumenty dotyczące tych prac są dostępne pod adresem: www.un.org/en/ga/sixth/73/universal_jurisdiction.shtml. $^{29}$ Zob. Z. Lijiang [人权研究院], The Chinese Universal Jurisdiction Clause: How Far Can It Go?, „Netherlands International Law Review 2005, nr 52(1), s. 85–107, 93. $^{30}$ Zob. C. Qi, „Death Penalty Reform in China: International Law Context”, 2018, niepublikowana rozprawa doktorska z zakresu prawa na University of Central Lancashire, s. 93. transpozycji czy bezpośredniego „stosowania” międzynarodowego prawa karnego, a nawet zwyczajowych definicji zbrodni międzynarodowych z MPK$^{31}$. Niemniej jednak ustalenie celowościowej wykładni tego przepisu może okazać się znacznie bardziej skomplikowane, niż się wydaje na pierwszy rzut oka$^{32}$. Brzmienie art. 9 CKK (tłumaczone w przybliżeniu) jest następujące: Przepisy niniejszej ustawy mają zastosowanie do zbrodni przewidzianych w traktatach międzynarodowych zawartych przez Chińską Republikę Ludową i tych, do których Chińska Republika Ludowa przystąpiła, wobec których Chińska Republika Ludowa sprawuje jurysdykcję karną w zakresie przewidzianych w tych traktatach zobowiązań, które Chińska Republika Ludowa zgadza się wykonywać. Ostatnie sformułowanie, podkreślone kursywą, jest problematyczne: wydaje się ono podkreślać, że przepis artykułu miałby zastosowanie tylko do tych traktatów, do których treści Chiny nie wniosły zastrzeżeń, choć niektórzy badacze twierdzą (prawdopodobnie niesłusznie), że oznacza ono, iż Chiny w całości uwzględnili zbrodnie z tych traktatów w CKK z 1997 r.$^{33}$ Być może jest to kwestia niedookreśloności językowej, jednak jeśli przyjąć pierwszą z powyższych interpretacji, to ostatni fragment przepisu byłby raczej zbędny. Wydaje się sprawą otwartą, do której rozstrzygnięcia zachęca się chińskiego ustawodawcę. Ogólnie rzecz biorąc, chińskie sądy, co zrozumiałe, niechętnie wszczynają sprawy o przestępstwa międzynarodowe na podstawie zwyczajowej jurysdykcji uniwersalnej, jeżeli przestępstwa takie nie zostały przewidziane w krajowym CKK; w istocie ta obawa organów sądownictwa jest szczególnie --- $^{31}$ Zob. również Z. Huo [霍政欣], M. Yip, Extraterritoriality of Chinese Law: Myths, Realities and the Future, „The Chinese Journal of Comparative Law” 2021, s. 13–14. $^{32}$ Zob. również L. Daqun, Chinese Humanitarian Law and International Humanitarian Law, [w:] L. v.d. Herik, C. Stahn (red.), The Diversification and Fragmentation of International Criminal Law, Leiden 2012, s. 349–360, 356 (przyp. 36). $^{33}$ Zob. np. R. White, Plugging the Leaks in Outer Space Criminal Jurisdiction: Advocation for the Creation of a Universal Outer Space Criminal Statute, „Emory International Law Review” 2021, nr 35(2), s. 333–376, 365: „Chiny automatycznie nabierają uprawnienie do stosowania swoich kodeków karnych do zbrodni określonych traktatami, których są stroną” (podkreślenie autora). powszechna w autokracjach, gdzie sędziowie wykazują skłonność, oczekiwaną lub faktyczną, do podporządkowania się woli władzy wykonawczej i ustawodawczej (które w ChRL de facto na siebie się nakładają, niezależnie od faktu, że Rada Państwa i Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych są formalnie odrębnymi organami). Interesujące wnioski mogłoby przynieść zbadanie powodów, dla których chińskie Specjalne Regiony Administracyjne wykazują podobny stopień powściągliwości, która prawdopodobnie wynika ze zbiegu kwestii prawnokarnych materialnych, prawnokarnych procesowych, skomplikowanych współzależności proto-konstytucyjnych pomiędzy obydwoma regionami oraz dalszych ograniczeń biurokratycznych, administracyjnych, społeczno-politycznych, a być może nawet budżetowych. 2.2. Przyczyny dotyczące konkretnych zbrodni Jak wskazano powyżej, niechęć Chin do wykonywania jurysdykcji uniwersalnej można analizować również w odniesieniu do poszczególnych kategorii zbrodni. W dalszej części artykułu przedstawimy taką analizę w formie bardzo zwięzłej. 2.2.1. Zbrodnie przeciwko ludzkości Pierwszym znamiennym przykładem są zbrodnie przeciwko ludzkości, które przez Chiny są rozumiane w sposób szczególny – jako związane nieodzownie z konfliktami zbrojnymi i zdarzeniami wobec nich przygodnymi$^{34}$ oraz jako dotyczące jedynie zdarzeń o najwyższym ciężarze gatunkowym i o największej skali, natomiast zdarzenia niespełniające tych warunków wchodzą w zakres międzynarodowego prawa praw człowieka$^{35}$. Stanowisko to znajduje w pewnym sensie uzasadnienie w międzynarodowym prawie zwyczajowym, jednak --- $^{34}$ Szerzej na ten temat zob. B.B. Jia, China and the International Criminal Court: The current situation, „Singapore Yearbook of International Law” 2006, nr 10, s. 87–97, s. 92; zob. również L. Jianping, W. Zhixiang, China’s Attitude Towards the ICC, „Journal of International Criminal Justice” 2005, nr 3(3), s. 608–620, 615–617. $^{35}$ Zob. D. Zhu, China, Crimes Against Humanity and the International Criminal Court, „Journal of International Criminal Justice” 2018, nr 16(5), s. 1021–1041, 1035–1036. równie możliwe do obrony jest twierdzenie, że gdyby ograniczyć się jedynie do konfliktów zbrojnych, definicje większości zbrodni przeciwko ludzkości byłyby zbędne, ponieważ byłyby już ujęte wśród zbrodni wojennych. Ponadto oddzielenie niektórych zbrodni przeciwko ludzkości od sytuacji konfliktu zbrojnego ma głęboko zakorzenioną historię w epoce po II wojnie światowej, o ile nie wcześniej (co, jak można argumentować, jest wystarczające do uzyskania statusu zwyczaju międzynarodowego). Jeszcze bardziej przekonujący argument wybrzmiewa w pytaniach: czym jest obecnie „konflikt zbrojny”? Kim są występujący w nim „pełnoprawni kombatanci”? Wojna asymetryczna i hybrydowa, prywatne oddziały zbrojne i najemnicy, automatyczne uzbrojenie, losowe zbrodnie na ludności cywilnej, nadużywanie słownictwa związanego z pojęciem terroryzmu w celu atakowania osób cywilnych (również po to, aby ukryć wśród nich żołnierzy), kampanie dezinformacyjne, a także generalnie wojny „zastępcze” i „nowego typu” poddają w wątpliwość wszystkie ugruntowane paradygmaty prawne$^{36}$ do tego stopnia, że tradycyjne zbrodnie wojenne dotyczyłyby jedynie niewielkiej części współczesnych „incydentów wojennych”. W opinii Chin konflikty zbrojne należy z kolei rozpatrywać kompleksowo, odwołując się do podobno przestarzałego rozróżnienia w świecie Zachodu między prawem do prowadzenia wojny (\textit{ius ad bellum}) i prawem mającym zastosowanie w toku konfliktów zbrojnych (\textit{ius in bello}). W chińskiej myśli legalistycznej to, czy cel prowadzenia wojny jest zgodny z prawem, w istocie zależy od faktycznego postępowania strony wojującej. Dla Chin „przystojne zachowanie” jest tym, co uprawomocnia każde prowadzenie wojny: żaden autorytet moralny ani prawny nie może z góry dzielić wojen na „sprawiedliwe” (które niegdyś nazywano by „świętymi”) i pozostałe; inaczej mówiąc, honorowy sposób działania sił zbrojnych czyni cel ich postępowania zgodnym z prawem, a nie odwrotnie, ponieważ prowadzenie wojny jest „moralnym obowiązkiem strony wojującej, która pragnie dowieść swoich racji w ramach \textit{jus ad bellum}; odmowa podjęcia takiego obowiązku prowadzi do utraty słuszności $^{36}$ Zob. np. A.L. Paulus, M. Vashakmadze, \textit{Asymmetrical war and the notion of armed conflict: A tentative conceptualization}, „International Review of the Red Cross” 2009, nr 91(873), s. 95–125. moralnej”\textsuperscript{37}. Czyn \textit{ad bellum} może zostać oczywiście uznany za bezprawny wstecznie, w zależności od jego konsekwencji: w przypadku Pearl Harbor agresja japońska nie byłaby sama w sobie bezprawna tylko dlatego, że została dokonana z naruszeniem obowiązku wypowiedzenia wojny, jednak stała się bezprawną, ponieważ w jej następstwie Japonia zyskała możliwość kontynuowania masakry chińskich cywilów\textsuperscript{38}. Wspomniana powyżej alternatywna „filozofia stosowana” – którą należy traktować poważnie – mogłaby częściowo rozwiązać problem dezaktualizacji kodyfikacji zbrodni wojennych w obliczu konfliktów współczesnych, ale zapewne nie wymagałaby jednocześnie całkowitego odrzucenia pojęcia zbrodni przeciwko ludzkości. 2.2.2. Ludobójstwo W odniesieniu do ludobójstwa argumenty polityczne obecne w stanowisku chińskim to argumenty zarówno przeciwno, jak i za głębszym zaangażowaniem w zakresie uniwersalnej jurysdykcji. Argument przeciwno sprowadza się do tego, że ze strony Chin byłoby to zaproszeniem innych jurysdykcji do badania w ramach uniwersalnej jurysdykcji zarzutów o wewnętrzne akty ludobójstwa (mianowicie w Sinkiang i Tybecie), po tym, jak Chiny próbowały uniknąć tego ryzyka, wnosząc zastrzeżenia do art. 9 – w sprawie jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: MTS) – Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, gdy przystępowali do niej w 1983 r. Z drugiej strony wykazanie „technicznych” zdolności Chin i „autentycznej” chęci ścigania \textit{génocidaires} chroniłoby je przed komplementarną jurysdykcją MTK nad podmiotami niebędącymi stronami na podstawie art. 17 ust. 1 Statutu Rzymskiego\textsuperscript{39} (której jednak Chiny nie uznają prawnie i którą w praktyce nie muszą się zbytnio przejmować ze względu na swoje \textsuperscript{37} Z. Liang, \textit{Chinese perspectives on the ad bellum/in bello relationship and a cultural critique of the ad bellum/in bello separation in international humanitarian law}, „Leiden Journal of International Law” 2021, nr 34(2), s. 291–320, 317. \textsuperscript{38} W tym zakresie zob. również Y. Totani, \textit{The Case against the Accused}, [w:] Y. Tanaka, T. McCormack, G.J. Simpson (red.), \textit{Beyond Victor’s Justice? The Tokyo War Crimes Trial Revisited}, Leiden 2010, s. 147–161, 151–152. \textsuperscript{39} Zob. W. Zhu, B. Zhang, \textit{Expectation of Prosecuting the Crimes of Genocide in China}, [w:] R. Provost, P. Akhavan (red.), \textit{Confronting Genocide}, Berlin 2011, s. 173–191, 188. znaczenie geoekonomiczne i dość nieliczne zaangażowanie swoich wojsk w misje „humanitarne” poza granicami kraju). Przede wszystkim nie ma potrzeby, aby dana jurysdykcja uchwalała przepisy dotyczące zbrodni międzynarodowych w swoim kodeksie karnym w celu udowodnienia realnej woli ich ścigania. Jednocześnie Chiny mają niewielką motywację do ścigania tych zbrodni na szczeblu krajowym, ponieważ MTK – zgodnie z art. 17 ust. 2 swojego Statutu – ma przyznane prawo do „rewizji” orzeczeń sądów krajowych, by upewnić się, że państwa wykazują rzeczywistą chęć do ścigania zbrodni. W każdym razie, ponieważ wykonywanie jurysdykcji MTS zostało wyłączone, Chiny znajdują się pod presją, aby podjąć decyzję o sposobie wypełnienia dyspozycji art. 6 Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa: mogą albo wprowadzić zbrodnię ludobójstwa do swojego CKK, albo zaakceptować jurysdykcję MTK lub zagranicznych sądów krajowych. Ta potrzeba jest realna, ponieważ karanie zbrodni ludobójstwa stanowi normę bezwzględnie obowiązującą (ius cogens) w myśl art. 53 KWPT (a fortiori dlatego że Chiny ratyfikowały KWPT, akceptując tym samym przynajmniej istnienie norm peremptoryjnych, zadanie identyfikacji których delegowano w praktyce do MTS). W istocie MTKJ potwierdził konieczność kryminalizacji ludobójstwa na podstawie powszechnego prawa międzynarodowego$^{40}$, a sam MTS orzekł (np. w sprawie Bośnia i Hercegowina przeciwko Jugosławii w 1996 r. lub w sprawie Barcelona Traction w 1970 r.), że karanie zbrodni ludobójstwa wykracza nawet poza zobowiązania z Konwencją, będąc obowiązkiem erga omnes$^{41}$. Stąd dość niezwykle jest to, że Chiny upierają się przy swoim oficjalnym stanowisku, iż stosowanie jurysdykcji uniwersalnej stanowi ius cogens jedynie wobec piractwa$^{42}$ (a nie w zakresie karania zbrodni np. stosowania --- $^{40}$ Por. D. Amoroso, ‘The Duties of Criminalization under International Law in the Practice of Italian Judges: An Overview’, „International Criminal Law Review” 2021, vol. 21, nr 4, s. 643 (przyp. 10). $^{41}$ Więcej w: J.M. Florent Wouters, S.I. Verhoeven, ‘The Prohibition of Genocide as a Norm of Ius Cogens and Its Implications for the Enforcement of the Law of Genocide’, „International Criminal Law Review” 2005, vol. 5, nr 3, s. 401–416; P. Urs, ‘Obligations Erga Omnes and the Question of Standing before the International Court of Justice’, „Leiden Journal of International Law” 2021, vol. 34, nr 2, s. 505–525; G.I. Hernández, ‘A Reluctant Guardian: The International Court of Justice and the Concept of “International Community”’, „Yearbook of International Law 2013”, vol. 83, nr 1, s. 13–60. $^{42}$ Stanowisko to podzielają Indie; zob. K.Y.L. Tan (red.) The Asian Yearbook of International Law 2013, t. 19, s. 333. Jurysdykcja uniwersalna jest konsekwentnie stosowana – a przynajmniej tortur, zniewolenia ludzi, apartheidu, przymusowych wysiedleń, handlu narkotykami, terroryzmu, wymuszonych zaginięć, przymusowych eksperymentów medycznych, degradacji biologicznej, mimo że Chiny przy wielu okazjach werbalnie potępiały wszystkie te zbrodnie i wiele innych zresztą); w rzeczywistości dwie z pięciu spraw o piractwo, w których od 1705 r. stosowano jurysdykcję uniwersalną, to sprawy chińskie, a w odniesieniu do samego piractwa⁴³ Chiny (nieformalnie) akceptują nawet jurysdykcję uniwersalną delegowaną na poziomie między- lub ponadpaństwowym! Powyższe rozważania można podsumować następująco. Zarzuty o akty ludobójstwa popełnione na terytorium ChRL (w tym dwóch Specjalnych Regionach Administracyjnych wobec deklaracji, którą Chiny dołączyły do Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa) będą rozpatrywane przez chińskie sądy krajowe powołujące się na tę samą Konwencję i art. 9 CKK, jednak wyłącznie z zastosowaniem definicji zwykłych przestępstw krajowych (np. zabójstwo, gwałt, wymuszanie zeznań torturami lub podżeganie do nienawiści etnicznej) – zgodnie z art. 3 CKK (nullum crimen, nulla poena sine legem) – ponieważ CKK nie przewiduje kategorii „zbrodni ludobójstwa”. W porządku prawnym, w którym nadal brakuje odpowiednich mechanizmów kontroli i równowagi, i którego najwyżsi przywódcy polityczni wydają się faktycznie być zwolnieni od odpowiedzialności przed sądami, ten wewnętrzny proces jest oczywiście sprowadzony do scenariusza czysto fikcyjnego; dodatkowa komplikacja wynika z faktu, że zbrodnia ludobójstwa opiera się na przesłance zamiaru specjalnego (dolus specialis), który pozostaje nieuchwytny w definicjach przestępstw pospolitych. W przypadku zarzutów o akty ludobójstwa, które zostały popełnione poza terytorium ChRL, zobowiązania konwencyjne (z Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa) i zobowiązania z ius cogens Chin wciąż oczekują jednak na wdrożenie. W zakresie zbrodni międzynarodowych --- ⁴³ Zob. S.P. Shnider, Universal Jurisdiction over Operation of a Pirate Ship: The Legality of the Evolving Piracy Definition in Regional Prosecutions, „North Carolina Journal of International Law and Commercial Regulation” 2013, nr 38(2), s. 473–569, 494. ściganych w Chinach jako przestępstwa zwykle można wspomnieć – oprócz ludobójstwa – sprawę Atan Naim i in. z 2003 r., w której Pośredni Sąd Ludowy w Szantou orzekł, że czyn splądrowania i zdobycia kontroli nad statkiem poprzez bezprawny abordaż statku pod banderą innego kraju podlega ściganiu z przepisu krajowego o przestępstwie rozboju, chociaż na chińskich wodach terytorialnych miało miejsce jedynie zatrzymanie statku (a nie wskazane przestępstwo karne)$^{44}$. Kolejnym wnioskiem, jaki można wyciągnąć z chińskiego stanowiska wobec uniwersalnej jurysdykcji w sprawach o zbrodnie ludobójstwa, jest to, że uznaje się, iż zasada nullum crimen sine praevia lege poenali ma zastosowanie nawet wtedy, gdy Chiny przystąpiły do danej konwencji, jednak konwencja ta nie określa kary, jaka ma zostać wymierzona za dane przestępstwo i/lub nie została wdrożona na szczeblu krajowym. ### 2.2.3. Zbrodnie wojenne Zgodnie ze stanowiskiem Chin jedynie międzynarodowe konflikty zbrojne powinny wchodzić w zakres kompetencji MTK$^{45}$, natomiast NKZ mogą być rozpatrywane w sposób jak najbardziej właściwy w postępowaniach krajowych, z zastosowaniem definicji zwykłych przestępstw. Poza tym definicje „zbrodni wojennych” skodyfikowane w Statucie Rzymskim są uznawane za zbyt daleko idące, wskutek czego tempo postępującego rozwoju międzynarodowego prawa zwyczajowego staje się nieakceptowalne$^{46}$. --- $^{44}$ Zob. C. Cai [蔡从燕], International Law in Chinese Courts during the Rise of China, [w:] A.E. Roberts, P.B. Stephan, P.-H. Verdier, M. Versteeg (red.), Comparative International Law, Sydney 2018, s. 295–318, 315; Tenže, The Rise of China and International Law: Taking Chinese Exceptionalism Seriously, Beijing 2019, s. 262. $^{45}$ Zob. np. D. Momtaz, War Crimes in Non-international Armed Conflicts under the Statute of the International Criminal Court, „Yearbook of International Humanitarian Law” 1999, nr 2, s. 177–192, 179 (przyp. 15). $^{46}$ Zob. S.W. Becker, The objections of larger nations to the International Criminal Court, „Revue internationale de droit pénal” 2010, nr 81(1), s. 47–64, 58. 2.2.4. Zbrodnie agresji Zgodnie z art. 39 Karty Narodów Zjednoczonych tylko Rada Bezpieczeństwa ONZ może ustalić zaistnienie „zagrożenia dla pokoju”; tym samym, według stanowiska Chin, ściganie tych zbrodni na szczeblu krajowym wymaga man- datu RB ONZ. W istocie akty wypowiedzenia wojny są najbardziej ugruntowanymi, paradygmatycznymi i najwyższymi aktami suwerennych państw, dlatego też prerogatywy do wskazywania wśród nich tych aktów, które stano- wią „agresję” czy „napaść”, nie można pozostawić w gestii subiektywnej polityki światowej, w tym upolitycznionych, ponadnarodowych organów sądowniczych. Jeśli wojnę jako taką można objąć reżimem prawnym i uczy- nić legalną (ponieważ jej prowadzenie jest de facto, z definicji, uregulo- wane w międzynarodowym prawie humanitarnym), to prowadzenie działań wojennych należy – bez zbytniego komplikowania sprawy – również uznać za zgodne z prawem (także ze względu na specyficzne ujęcie praw in bello/ ad bellum opisane już wcześniej), przy czym „agresja” stanowi w myśl tego podejścia jedynie „rzadko spotykany wyjątek” od tej zasady. Biorąc pod uwagę fakt, że w okresie ostatnich kilku stuleci Chiny okazały się jednym z najmniej wojujących państw na forum międzynarodowym, powyższa wyrozumialość wobec wojny musi budzić raczej zdziwienie (lub niepokój, zależnie od punktu widzenia!). W każdym razie Chiny zwróciły uwagę, że ponieważ MTK związany jest 6-miesięcznym terminem na formalne stwierdzenie przez RB ONZ wystąpienia aktu agresji (art. 15 bis Statutu Rzymskiego) i może zostać dodatkowo poinstruowany przez RB ONZ, aby wstrzymał postępowanie przygotowawcze na okres 12 miesięcy (art. 16 Statutu Rzymskiego), nawet ten mechanizm międzynarodowy może okazać się nie do zrealizowania. Jest to również kwestia wstydu i „zachowania twarzy” (we właściwym znaczeniu socjologicznym tego zwrotu w kulturze chińskiej): jeśli jakiś werdykt MTK ostatecznie okaże się sprzeczny ze stanowiskiem Rady Bezpieczeństwa (a zatem i Chin jako jednego z członków stałych teżże, nie wspominając o potencjalnych poszcze- gólnych sędziach chińskich zasiadających w składach MTK), wiarygodność i pozycja przedstawicieli ChRL w obu instytucjach prawdopodobnie zostanie narażona na szwank. Co równie istotne, zbrodnia agresji jest par excellence aktem państwa, zatem odpowiedzialność za nią nie ciąży na żadnym pojedynczym urzędniku, formalnie z wyjątkiem głowy państwa, która z kolei w przypadku Chin jest automatycznie objęta immunitetem przed ściganiem (również post bellum, a zwłaszcza wobec jurysdykcji zagranicznych). W pewnym uproszczeniu można by sformułować wniosek, że według stanowiska Chin zbrodnie agresji nie powinny być w ogóle ścigane w ramach jurysdykcji sądowniczej ani na szczeblu krajowym, ani za granicą. 3. Nieefektywność systemu włoskiego W przeciwieństwie do Chin brak wykonywania jurysdykcji uniwersalnej w praktyce krajowej Włoch można wytlumaczyć przez pryzmat wręcz zbyt entuzjastycznego poparcia tego państwa dla MTK jako najbardziej właściwego forum ścigania zbrodni międzynarodowych. Włochy nie tylko były czwartym państwem-stroną, która ratyfikowała Statut Rzymski; waga, jaką nominalnie przywiązuje się do Statutu w tym kraju wiele mówi o retorycznym poparciu przez Włochy międzynarodowych mechanizmów wymiaru sprawiedliwości karnej w kontekście szerszego poparcia dla trendów humanizacji prawa międzynarodowego publicznego pod przewodnictwem państw zachodnich$^{47}$. W tle istotną rolę mogą odgrywać też inne względy dyplomatyczne. Na przykład Włochy od dawna opowiadają się za demokratyzacyjną reformą Rady Bezpieczeństwa ONZ, a im więcej państw przystąpi do Statutu Rzymskiego, tym mniejszy wpływ będą miały uprawnienia weta RB ONZ na procedowanie spraw wnoszonych do MTK wobec państw niebędących stronami. Obawy Włoch podzielają Chiny, jednak odpowiedź na problem (wsparcie dla jurysdykcji przystępujących do Statutu w mniejszym lub większym stopniu) --- $^{47}$ Więcej o tych trendach zob. L. Pasquet, ‘Litigating the Immunities of International Organizations in Europe: The “Alternative-Remedy” Approach and its “Humanizing” Function’, „Utrecht Journal of International and European Law” 2021, vol. 36, nr 2, s. 192–203; E. Lieblich, ‘The Humanization of Ius ad Bellum: Prospects and Perils’, „European Journal of International Law” 2021, vol. 32, nr 2, s. 579–612; G. Oberleitner, ‘Human Rights in Armed Conflict: Law, Practice, Policy’, Cambridge 2015, s. 232–238. jest diametralnie odmienna w świetle wszystkich pozostałych obaw, które łącznie przyczyniają się do jej kształtowania. Znamienne są również stanowiska prezentowane przez Włochy na forum ONZ. Na przykład zgodnie z deklaracją Włoch w stosownych przypadkach jurysdykcja uniwersalna może być wykonywana na mocy traktatów o ekstradycji, jeśli jednak uwzględnić reakcje środowisk naukowych na (co prawda oszczędną w treści) rezolucję Instytutu Prawa Międzynarodowego z sesji w Krakowie w 2005 r., wydaje się, że władze włoskie nie do końca rozumieją, czym jest „prawdziwa” jurysdykcja uniwersalna. Porównajmy to podejście z historycznym stanowiskiem Chin. Orzekając w 1956 r. w sprawie dotyczącej przestępstwa handlu opium popełnionego przez obywateli obcego państwa na szkodę obywateli obcego państwa na terytorium Chin, Najwyższy Sąd Ludowy uznał, że „w sprawach, w których właściwość sądów chińskich jest wyłączona, gdy oskarżeni przebywają w ChRL, sprawy te mogą podjąć organy właściwe do spraw zagranicznych jeżeli ekstradycji oskarżonych zażąda rząd koreański” (podkreślenie autora); to powstrzymanie się od ścigania mogło wprawdzie świadczyć o prawdziwie antyimperialistycznym, antyhegemonicznym stanowisku sądu wobec snobistycznej „klasy burżuazyjnej”, pytanie brzmi jednak, czy instrument ekstradykcji mógłby zadziałać, gdyby po drugiej stronie znajdował się rząd bardziej „wrogi” w porównaniu z koreańskim? Każda próba odpowiedzi na to pytanie będzie czystą spekulacją, jednak przedstawiciele doktryny chińskiej poparli stanowisko sądu, które – co ciekawe – wpisuje się również we współczesne podejście środowisk naukowych do tzw. „porównawczego PM”. Oficjalne stanowisko Włoch można dodatkowo porównać z oświadczeniem wygłoszonym przez Xiang Xin na sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 2013 r.: --- 48 Treść rezolucji dostępna online pod adresem: www.idi-iil.org/app/uploads/2017/06/2005_kra_03_en.pdf. W dokumencie tym podkreślono znaczenie instrumentu ekstradykcji, jednak środowiska naukowe ostrzegają przed takim podejściem. Zob. np. J. d’Aspremont, Multilateral Versus Unilateral Exercises of Universal Criminal Jurisdiction, „Israel Law Review” 2010, nr 43(2), s. 301–329, 307: „Należy stwierdzić jednoznacznie, że mechanizm »osądź lub ekstraduj« jest niekoniecznie równoznaczny z uprawnieniem sądów krajowych do wykonywania jurysdykcji uniwersalnej. W rzeczy samej, obowiązek ścigania lub ekstradykcji może potencjalnie dotyczyć również sytuacji, w których sędziowie decydują się podjąć postępowanie w sprawie, w której sprawują jurysdykcję nieuniwersalną, tj. w sprawie bezpośrednio związanej z porządkiem publicznym, który chronią.” Jurysdykcja uniwersalna karna różni się zarówno od jurysdykcji wykonywanej przez międzynarodowe organy sądownicze w sprawach karnych, jak i od zobowiązania państwa do ekstradycji lub ścigania podejrzanych jako środka sprawowania jurysdykcji$^{49}$. Zaniepokojenie Włoch budzą również kryteria, jakie miałyby przyjmować jurysdykcje w kontekście „uszeregowania” konkurencyjnych roszczeń jurysdykcyjnych o prawo pierwszeństwa do ścigania zbrodni międzynarodowych w ramach uniwersalnej jurysdykcji na szczeblu krajowym. W literaturze przedmiotu można znaleźć potencjalnie brzemienne wnioski analizy porównawcze doświadczeń belgijskich, brytyjskich i hiszpańskich: państwa te porzuciły próby wprowadzenia wszelkich „czystych” ujęć uniwersalnej jurysdykcji na rzecz jej łagodniejszej – i faktycznie następnie odrzuconej – wersji, po tym, gdy został powołany MTK, opinie środowisk naukowych zajmujących się wykładnią uległy fragmentacji, a MTS wydał stosowne orzeczenia sprawie immunitetu suwerennych państw$^{50}$. W kolejnych dwóch częściach zajmiemy się bardziej szczegółowo specyfiką braku efektywności systemu włoskiego, które osłabiają zdolność tego państwa do prowadzenia procesów opartych na jurysdykcji uniwersalnej niezależnie od chęci wyrażanych przez Włochy. Dla uproszczenia braki te podzielimy na dwie szeroko zakrojone kategorie: materialną i procesową. Oczywiście w praktyce prawie zawsze są one ze sobą ściśle powiązane$^{51}$. --- $^{49}$ www.chnun.chinamission.org.cn/eng/chinaandun/legalaffairs/sixthcommitteel/tl091531.htm. $^{50}$ Zob. A. Panetta, L’immunità dalla giurisdizione penale degli organi costituzionali in carica accusati di crimini internazionali, 2012, niepublikowana rozprawa doktorska z zakresu prawa międzynarodowego i prawa UE na Sapienza Università di Roma, s. 112–122, 161–169. $^{51}$ Poniżej zostanie zaprezentowany jedynie przegląd zagadnień w celu porównania Chin i Włoch. Najnowsze piśmiennictwo podejmuje zagadnienia niedociągnięć materialnych i proceduralnych o wiele bardziej szczegółowo. Czytelnicy mogą zapoznać się z wydaniem specjalnym czasopisma „International Criminal Law Review”, nr 21(4) pt. Italy’s Legal Obligations to Criminalise, dostępnym pod adresem: www.brill.com/view/journals/icla/21/4/icla.21.issue-4.xml. Szczególnie wartościowe są artykuły autorstwa G. Bartoliniego (zbrodnie wojenne) i L. Prosperiego (zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo), dostępne, odpowiednio, pod adresami: www.doi.org/10.1163/15718123-bjal0069 i www.doi.org/10.1163/15718123-bjal0058. 3.1. Braki materialne Ogólnie rzecz biorąc, ustawodawstwo włoskie w obecnym kształcie nie uwzględnia w zadowalający sposób zbrodni międzynarodowych, a braki legislacyjne w zakresie prawa materialnego są dostrzegalne zarówno w Części ogólnej (dotyczy wszystkich przestępstw czy ogólnie „czynu przestępnego”), jak i Części szczególnej (katalog przestępstw) włoskiego kodeksu karnego (dalej: WKK). W odniesieniu do Części ogólnej jednym z (nie tak) banalnych przykładów może być minimalny wiek odpowiedzialności karnej sprawcy, tj. 18 lat według Statutu Rzymskiego i 14 lat według WKK. Kwestia ta okazuje się mieć decydujące znaczenie w sprawach dotyczących nieletnich bojowników organizacji terrorystycznych czy dzieci-żołnierzy, w których Włochom uniemożliwia się wyciąganie jednoznacznych wniosków z orzecznictwa MTK dostosowanego do nieletnich oskarżonych w nieco starszym wieku (np. co do ich dojrzałości psychicznej). Inne ogólne rozbieżności między Statutem a WKK dotyczą ujęcia strony podmiotowej przestępstwa, związku przestępnego, okoliczności łagodzących (np. responsabilità del superiore [odpowiedzialność sprawcy kierowniczego czy też przełożonego]), przepisów o estinzione degli effetti penali (prescrizione) della condotta criminogena$^{52}$ (wygaśnięciu skutków karnych [przedawnieniu] czynu przestępnego) czy też dość zawitych przepisów, takich jak concorso omissivo in reato commissivo con dolo anche eventuale (zaniechanie, którego w toku działania przestępnego dopuścił się podejrzany, nawet z zamiarem ewentualnym), które są tutaj wymienione bez szczegółowego omówienia. W Części szczególnej WKK brakuje natomiast zadowalającego uregulowania zbrodni międzynarodowych, a mianowicie ludobójstwa (np. brakuje „zamiaru zniszczenia grupy ludzi”) i zbrodni przeciwko ludzkości (np. brak odniesienia do „rozległych i systematycznych ataków na ludność cywilną”, wykraczających np. poza „zwykłą” przemoc seksualną), ale także zbrodni $^{52}$ I rzeczywiście przepisy o przedawnieniu są często źródłem frustracji, gdy chodzi o podwójną karalność, także w kontekście procedury ekstradycyjnej. Zob. I. Milazzo, Justice for desaparecidos: Italian Court grants extradition of former Pinochet military officer, „Extradando” 2020, dostępne na: https://www.extradando.com/post/justice-for-desaparecidos-italian-court-grants-extradition-of-former-pinochet-military-officer. wojennych – włoski Kodeks karny wojskowy i wojenny jest dokumentem bardzo przestarzałym, który przewiduje na przykład, że potencjalnymi sprawcami zbrodni wojennych mogą być wyłącznie żołnierze w służbie czynnej, a zbrodnia płądrowania mienia (grabieży) jest ujmowana jedynie w kontekście konfliktu zbrojnego. Co więcej, mimo że Włochy właśnie ratyfikowały poprawkę do Statutu Rzymskiego z Kampali z 2010 r. dotyczącą zbrodni agresji, nie uchwalcono krajowych przepisów kryminalizujących zbrodnię agresji, a nawet brak projektów takich ustaw$^{53}$. Z perspektywy bardziej ogólnej można by zgodzić się ze spekulacjami, że włoski entuzjazm wobec jurysdykcji uniwersalnej mógł jeszcze bardziej, przez analogię, osłabnąć po niekorzystnym dla Włoch orzeczeniu MTS z 2012 r. w sprawie Jurysdykcyjnych immunitetów państw (Niemcy przeciwko Włochom), które potwierdziło zwyczajowe zachowawcze podejście Trybunału do kwestii rozszerzenia jurysdykcji uniwersalnej na działania zagranicznych urzędników państwowych, choć w tym wypadku wyrok dotyczył odpowiedzialności państwa, a nie osobistej odpowiedzialności karnej$^{54}$. W tym względzie można wysunąć mocny argument, że każda reguła dopuszczająca wykonywanie jurysdykcji uniwersalnej w odniesieniu do zbrodni wojennych popełnionych w międzynarodowych konfliktach zbrojnych będzie wyraźnie uwzględniała ściganie urzędników państwowych, a zatem w praktyce będzie pokrywała się z zasadą immunitetu ratione materiae$^{55}$. A zatem dostrzegalne są silne podstawy przyczynowo-skutkowe. --- $^{53}$ Więcej na ten temat zob. W.L. Prosperi, Legal Effects of the Ratification by Italy of the Amendments to the ICC Statute on Aggression, „The Italian Review of International and Comparative Law” 2022, vol. 2, nr 1; A. Lanciotti, La punibilità per il crimine internazionale di aggressione, „Federalismi.it” 2022, nr 17. $^{54}$ Szerzej na ten temat zob. N.M. Saputo, The Ferrini Doctrine: Abrogating State Immunity from Civil Suit for Jus Cogens Violations, „University of Miami National Security & Armed Conflict Law Review” 2012, nr 2(1), s. 1–34, 6, 20–22. $^{55}$ D. Akande, S. Shah, Immunities of State Officials, International Crimes, and Foreign Domestic Courts, „European Journal of International Law” 2011, nr 21(4), s. 843. 3.2. Braki procesowe Art. 88 Statutu Rzymskiego nie przewiduje żadnych obowiązków w zakresie reformy ustawodawstwa wewnętrznego, a wymaga jedynie od państw-stron „zapewnienia istnienia w ustawodawstwie wewnętrznym takich instytucji prawnoprocesowych, które umożliwią realizowanie wszystkich form współpracy” (podkreślenie autora). Co naprawdę oznacza to sformułowanie? Oczywiście oznacza ono na przykład, że państwa-strony powinny współpracować w zakresie aresztowania podejrzanych; niestety wydaje się, że Włochy w tym akurat zakresie nie są gotowe do współpracy$^{56}$, o czym świadczą losy podobnych form współpracy, które są oczekiwane na szczeblu UE. Dla przykładu 28 czerwca 2017 r. Europejskie Centrum Praw Konstytucyjnych i Praw Człowieka złożyło do Komisji Europejskiej skargę, ponieważ Włochy nie dokonały aresztowania Alego Mamluka (أولم ميلع), szefa wywiadu syryjskiego, który udał się do Włoch, mimo że w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie sytuacji w Syrii wyraźnie przywołano zastosowanie jurysdykcji uniwersalnej. W rzeczywistości jest możliwe, że Włochy są zobowiązane do przyjęcia pewnych przepisów prawa karnego w celu implementacji narzędzi prawa międzynarodowego, które jako takie nie przewidują konieczności kryminalizacji w prawie krajowym. Najlepszym tego przykładem jest Statut MTK, w świetle którego państwa nie są prawnie zobowiązane do przyjęcia krajowych przepisów prawa karnego w odniesieniu do przestępstw tam zdefiniowanych […]. Jednakże niewłączenie takich przestępstw do włoskiego porządku prawnego może utrudnić państwu włoskiemu spełnienie niektórych z jego zobowiązań do współpracy na podstawie części 9 Statutu, co może wiązać się z koniecznością, na przykład jeżeli chodzi o wydanie osób podejrzanych, kryminalizacji zarzutów na poziomie krajowym$^{57}$. --- $^{56}$ Istnieje jednak kilka pozytywnych wyjątków. Zob. np. J. Rikhof, Fewer Places to Hide? The Impact of Domestic War Crimes Prosecutions on International Impunity, [w:] M. Bergsmo (red.) Complementarity and the Exercise of Universal Jurisdiction for Core International Crimes, Oslo 2010, s. 7–81, 60. $^{57}$ M. Longobardo, ‘The Italian Legislature and International and EU Obligations of Domestic Criminalisation’, „International Criminal Law Review” 2021, vol. 21, nr 4, s. 637. W ustawie nr 237/2012 w sprawie współpracy procesowej z MTK podjęto wprowadzie próbę wypełnienia określonych luk, jednak w WKK nadal brakuje uregulowania niezbędnych karnistycznych norm operacyjnych$^{58}$; są one kluczowe, ponieważ na ich podstawie włoskie sądy powszechne zostałyby wyposażone w uprawnienia do ścigania z własnej inicjatywy podejrzanych o popełnienie zbrodni międzynarodowych niezależnie od miejsca popełnienia czynu przestępnego (locus commissi delicti). Prawdę mówiąc, ogólne stanowisko władz włoskich nie jest całkowicie pozbawione poparcia dla jurysdykcji uniwersalnej wykonywanej za pośrednictwem sądów krajowych, na przykład jeśli chodzi o przestrzeganie Konwencji genewskich$^{59}$; problem tkwi w niezliczonych (i najwyraźniej niekończących się) utrudnieniach biurokratycznych, pogłębianych przez przeszkody tkwiące wewnątrz systemu sądownictwa, deficyty parlamentarne i bezwład administracyjny. Szermowanie pustymi hasłami o wykonywaniu jurysdykcji uniwersalnej przez włoskie sądy krajowe wynika m.in. z faktu, że stosowne upoważnienia sądy otrzymują od Ministerstwa Sprawiedliwości w trybie indywidualnym$^{60}$. Do maja 2022 r. (tj. do czasu, kiedy artykuł ten był opracowywany) okoliczności te nie uległy zmianie, mimo wielu wysiłków legislacyjnych podejmowanych na przestrzeni dziesięcioleci, które – niezależnie, co trzeba przyznać, od dość wysokiego stopnia wyrafinowania w eliminowaniu wskazanych braków$^{61}$ – konsekwentnie kończyły się niczym --- $^{58}$ Zob. M. Crippa, Sulla (perdurante?) necessità di un adeguamento della legislazione interna in materia di crimini internazionali ai sensi dello Statuto della Corte Penale Internazionale, Diritto Penale Contemporaneo, 2016, dostępne pod adresem: www.archiviodpc.dirittopenaleuomo.org/upload/CRIPPA_2016a.pdf, s. 17. $^{59}$ Zob. Amnesty International, Italy: Law reform needed to implement the Rome Statute of the International Criminal Court, 2005, dostępne pod adresem: www.amnesty.org/download/Documents/84000/eur300092005en.pdf, s. 30–34. $^{60}$ Zob. D. Hovell, The Authority of Universal Jurisdiction, „European Journal of International Law” 2018, nr 29(2), s. 435 (przyp. 34). $^{61}$ Zob. np. Senato della Repubblica Italiana, XV Legislatura, Disegno di Legge “Bulgarelli” N. 528, 31 maja 2006 r., dostępny pod adresem: www.senato.it/service/PDF/PDFServer/DF/177838.pdf. Wśród propozycji legislacyjnych, które trafiły w próżnię, znajdują się wnioski komisji parlamentarnych Commissione Conforti (2002); Commissione Kessler (2002) i pokrewne Progetti Iovene e Pianetta; Progetto Cariplo (2015). W dniu 22 marca 2022 r. była włoska Minister Sprawiedliwości, prof. Marta Cartabia, powołała komisję ministerialną pod przewodnictwem prof. Francesco Palazzo (Uniwersytet Florencki) i prof. Fausto Pocar (Uniwersytet Mediolański), której zadaniem jest opracowanie kodeksu dla recepcji przestępstw międzynarodowych do (nulla di fatto). Włoski model doskonałej dwuizbowości parlamentarnej, w którym uchwalenie/nowelizacja prawa wymaga zgody obu izb, również nie pomaga we wdrożeniu zmian i skutkuje rozgrywaniem swoistej gry parlamentarnej polegającej na przerzucaniu się przez izby odpowiedzialnością, której to gry nie są w stanie przezwyciężyć coraz słabiej umocowane i coraz krócej funkcjonujące koalicje rządowe (nawet według standardów zachodnich demokracji). Dotychczas włoscy sędziowie oczekiwały od krajowych organów politycznych i dyplomatycznych lojalnej i aktywnej współpracy – szczególnie tych, które nadzorują pracę wymiaru sprawiedliwości i obszar spraw zagranicznych – w zakresie wszczęcia postępowań w oparciu o jurysdykcję uniwersalną. Doprowadziło to do przedłużającego się okresu letargu w pionie prokuratorskim, zamiast wytworzyć owocną i proaktywną synergię międzyinstytucjonalną. Powyższe rozważania wyraźnie uzasadniają twierdzenie, że niezwykły entuzjazm Włoch wobec ponadnarodowych rozwiązań jurysdykcji uniwersalnej może być również interpretowany jako nieszczera strategia opóźniania ich wdrożenia, mająca na celu uwolnienie się od obciążeń związanych z wykonywaniem takiej jurysdykcji na szczeblu krajowym, zwłaszcza w zakresie aktualizacji włoskich kodeksów prawa materialnego (w szczególności w odniesieniu do ludobójstwa i zbrodni przeciwko ludzkości). prawa krajowego (Decreto Ministeriale istitutivo di una Commissione per l’elaborazione di un progetto di Codice dei Crimini internazionali). Inicjatywę tę warto uważnie śledzić, począwszy od pierwszego wniosku zgłoszonego przez komisję 30 maja 2022 r. 62 Szerzej na ten temat zob. F. Mégre, ‘The Independence of Justice in the Cauldron of International Relations’, „Modern Law Review” 2022, vol. 85, nr 2, s. 380. 63 Należy tu wspomnieć o kilku wyjątkach, takich jak wyrok nr 10/2017 wydany przez Corte d’Assise di Milano [mediolański sąd przysięgłych – przyp. tłum.], utrzymany przez sąd apelacyjny w wyroku nr 31/2020 (opublikowany 21 stycznia 2021 r.) oraz Najwyższy Sąd Kasacyjny w wyroku nr 480/2020 (opublikowany 4 marca 2021 r.). 64 Szerzej na ten temat zob. L. Paredi, Problemi di adeguamento degli ordinamenti interni al diritto internazionale in tema di criminis internazionali, 2015, niepublikowana rozprawa doktorska z zakresu prawa międzynarodowego na Uniwersytecie Mediolańskim, s. 46–54. 3.3. Symptom europejski? Na pierwszy rzut oka można by pokusić się o porównanie doświadczeń Włoch z doświadczeniami innych państw europejskich po ustanowieniu MTK, a następnie po orzeczeniach MTS, jednak podsumowanie takie nie uchwyciłoby istoty problemu. To prawda, że w następstwie orzeczenia MTS w sprawie nakazu aresztowania (choć Trybunał powołał się na brak sprecyzowanych reguł prawnych dotyczących jurysdykcji uniwersalnej (non liquet), ograniczając się do zbadań wniosku DRK w pozostałym zakresie immunitetu ratione personae) Belgia uchyliła art. 7 swojej ustawy z dnia 10 lutego 1999 r. W podobnym duchu Hiszpania zastąpiła swoją Ustawę organiczną nr 6/1985 o władzy sądowniczej Ustawą organiczną nr 1/2009, a Wielka Brytania, ugiąwszy się przed żądaniami Izraela$^{65}$, od 2011 r. uzależnia uprawnienie sądów krajowych do ścigania przestępstw międzynarodowych na mocy jurysdykcji uniwersalnej od wyrażenia wyraźnej zgody przez Dyrektora Prokuratury Anglii i Walii. Czy wspomniane wybory dokonywane przez poszczególne państwa są porównywalne z doświadczeniami Włoch? Nie do końca. W rzeczywistości zmiany wprowadzane w Belgii, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii obrazują „procesy rozmiękczenia” ustawodawstwa, które początkowo dostosowywało te jurysdykcje do wymogów Statutu Rzymskiego, natomiast Włochy nigdy w pełni nie wdrożyły zgodności ze Statutem. 4. Czy istnieją jakieś wątki wspólne? Co istotne z perspektywy tematu niniejszej pracy, w przypadku Chin i Włoch zauważalnych bezpośrednio jest kilka dychotomii, np. dychotomia między, odpowiednio, stabilną a niestabilną władzą rządową oraz między monistyczną --- $^{65}$ Zob. L. Prosperi, Giurisdizione universale, Corte Penale Internazionale e principio di complementarietà: Una triangolazione possibile?, „Federalismi.it – Rivista di diritto pubblico italiano, comunitario e comparato” 2013, nr 4, s. 18. (Chiny)\textsuperscript{66} a dualistyczną (Włochy)\textsuperscript{67} teorią prawa międzynarodowego (która w przypadku Chin wzmocnia dodatkowo faktyczne nakładanie się na siebie władzy wykonawczej i ustawodawczej, jak wcześniej wykazano). Mimo to podobieństwa są liczne i nie należy ich lekceważyć. Po pierwsze, w obu jurysdykcjach obecnie nie funkcjonuje „czysta” jurysdykcja uniwersalna na szczeblu krajowym, jedynie jej formy kwalifikowane (i w każdym wypadku jedynie teoretyczne). Po drugie, sądy wykazują niepokojący stopień nieprzygotowania techniczno-administracyjnego (a być może nawet braki w zakresie niezależności), choć jednocześnie należy wskazać, że w tym rankingu nie ustępują im sądy międzynarodowe. Co więcej, zarówno Włochy, jak i Chiny wykazują konsekwentną niechęć do dostosowania swoich kodeksów do definicji zbrodni międzynarodowych, jednocześnie upierając się przy problematycznym podziale na przepisy wojskowe i cywilne. Oddając sprawiedliwość obu państwom, należy wskazać, że ich organy ustawodawcze niedawno potwierdziły zaniepokojenie przestarzałymi definicjami zbrodni wojennych, choć Chiny wyraziły je w kategoriach braku zastosowania do NKZ, natomiast Włochy przewidziały traktowanie czynów popełnionych w tych dwóch rodzajach konfliktów w sposób zamienny (np. w ramach \textit{Progetto Cariplo}). Żadna z tych jurysdykcji nie dopuszcza w żadnym wypadku procesów zaocznych w ramach jurysdykcji uniwersalnej, nawet zaoczne procesy eksterytorialne są uznawane za dopuszczalne. Wreszcie oba kraje wyrażają obawy związane z upolitycznieniem „rankinguów pierwszeństwa” roszczeń jurysdykcyjnych, podtrzymując jednocześnie tradycję ignorowania wyroków i orzeczeń międzynarodowych (dla przykładu \textsuperscript{66} Jeśli mielibyśmy być wierni obecnemu w zachodniej nauce prawa rozróżnieniu między monizmem a dualizmem PM, to Chiny są zdecydowanie bliższe monizmowi; zob. np. D.L. Sloss, \textit{Domestic Application of Treaties}, [w:] D.B. Hollis (red.), \textit{The Oxford Guide to Treaties}, wyd. 2, New York 2020, s. 355–382, 358–362. Przedstawiciele doktryny chińskiej odrzucają jednak oba podejścia jako niedokładnie odzwierciedlające związek między prawem ChRL a prawem międzynarodowym publicznym. Szerzej na ten temat zob. Z. Keyuan, ‘\textit{International Law in the Chinese Domestic Context}’, ‘Valparaiso University Law Review’ 2010, nr 44(3), s. 935–956, 937–938; F. Leah, \textit{Summary}, [w:] B. Ahl (red.), \textit{Die Anwendung völkerrechtlicher Verträge in China}, Berlin 2009, s. 355–367, 356. \textsuperscript{67} Na temat znaczenia tego dualizmu dla oceny międzynarodowych zobowiązań Włoch do kryminalizacji pewnych czynów można obszernie przeczytać w: B.I. Bonafè, ‘Constitutional Judicial Review and International Obligations of Criminalization’, ‘International Criminal Law Review’ 2021, vol. 21, nr 4, s. 661–670. można odwołać się w przypadku Chin do orzeczenia arbitrażowego w sprawie Morza Południowochińskiego, a w przypadku Włoch do stopnia niewykonania orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rady Europy, tylko nieznacznie niższego od Rosji czy Turcji). Ostatecznie, chociaż punkty ciężkości dzisiejszych orientacji geopolitycznych Chin i Włoch nie mogłyby bardziej się od siebie różnić (orientacja zachodnio-atlantycka w przypadku Włoch, orientacja na globalne południe w przypadku Chin), ich dyskursy oparte na wartościach związanych z prawami człowieka są wyraźnie rozbieżne, a ponadto państwa te kierują się innymi bezpośrednimi powodami, sprzeciwiając się jurysdykcji uniwersalnej w teorii i praktyce, niniejsza bardzo zwięzła analiza potwierdza, że na głębszym, fundamentalnym poziomie podejścia tych dwóch jurysdykcji do międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości w rzeczywistości są zbieżne i koncentrują się wokół szeregu podstawowych kwestii „historycznych”. Kwestie te dotyczą zdezaktualizowanego systemu ONZ, pogłębianego przez nadmierne upolitycznienie międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości wskutek rywalizacji krajowych organów sądowniczych o nadrzędność ich roszczeń jurysdykcyjnych (zwłaszcza neoimperialistycznych skoncentrowanych na ściganiu afrykańskich i bliskowschodnich przywódców i ich oddziałów$^{68}$), jednocześnie ujawniając pewien stopień nieufności do własnej gotowości technicznej systemów obu państw. Wnioski W prezentowanym rozdziale omówiono pokrótce cztery rodzaje zbrodni międzynarodowych (ludobójstwo, zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnia agresji), choć kilka innych wątków można by rozwinąć, tutaj jedynie zasygnalizowanych. Otwarte pozostaje m.in. pytanie, czy debata nad potencjalną „piątą zbrodnią międzynarodową”, znaną również --- $^{68}$ Na temat tego właśnie „regionalnego” aspektu polityki działań prokuratorskich, ale w odniesieniu do MTK, można przeczytać w: O. Dovgalyuk, R. Vecellio Segate, ‘From Russia and beyond: The ICC Global Standing, while Countries’ Resignation is Getting Serious’, Filo-Diritto, 2017, s. 5–6, dostępny pod adresem: www.filodiritto.com/sites/default/files/articles/documents/0000002222.pdf. pod nazwą „ekobójstwa”, jeszcze bardziej zniechęcić te dwa kraje do ustanowienia praktyki uniwersalnej jurysdykcji w wymiarze krajowym, czy też wręcz przeciwnie – wskrzesi ich zainteresowanie i ambicje dotyczące tego kontrowersyjnego narzędzia prawnego; pytanie to pozostawia pole do przyszłych badań$^{69}$. Większą uwagę należałoby także poświęcić pojęciom „Wschód” i „Zachód”. Powstały różne opracowania na tematy takie, jak uzasadnienie istnienia Międzynarodowego Trybunału Karnego w oczach opinii publicznej w różnych jurysdykcjach$^{70}$, chociaż nie wynikają z nich żadne implikacje natury społeczno-politycznej dla przyszłości uniwersalnej jurysdykcji rozmianej jako narzędzie prawne. Na zakończenie, odwołując się do nieco górnołotnej definicji celu istnienia międzynarodowego prawa karnego, można by rzec, że celem uniwersalnej jurysdykcji wydaje się udomowienie „systemu symboli […], który uzasadnia przekonanie, że ‘społeczeństwo międzynarodowa’ […] może być zarządzana podobnie jak państwo narodowe”$^{71}$. Najważniejszą rzeczą, która wynika z tego rozdziału, jest to, że prawnicy i prawodawcy w Chinach i Włoszech – analizując pod kątem historycznym aspekty filozoficzne i cywilizacyjne obydwu państw, które są w niektórych punktach zbieżne – stosują różną (choć nie aż tak bardzo) optykę prawno-geopolityczną, analizując ryzyka i możliwości rozwoju obecne w symbolice, o której była tutaj mowa. --- $^{69}$ O międzynarodowych zbrodniach przeciwko środowisku i jurysdykcji międzynarodowej piszą ogólnie A. Greene, ‘The Campaign to Make Ecocide an International Crime: Quixotic Quest or Moral Imperative?’, „Fordham Environmental Law Review” 2019, vol. 30, nr 3, s. 19 (przyp. 85); R. Killean, ‘The Benefits, Challenges, and Limitations of Criminalizing Ecocide’, New York 2022, dostępny pod adresem: www.theglobalobservatory.org/2022/03/the-benefits-challenges-and-limitations-of-criminalizing-ecocide. $^{70}$ Zob. np. N.T. Carrington, C. Sigsworth, ‘Home-State Interest, Nationalism, and the Legitimacy of the International Criminal Court’, „Law & Social Inquiry” 2022, vol. 47, nr 2, s. 449–477. $^{71}$ I. Tallgren, ‘The Sensibility and Sense of International Criminal Law’, „The European Journal of International Law” 2002, vol. 13, nr 3, s. 594. Autorzy AKSAMITOWSKA KAROLINA – Uniwersytet w Tallinie w Estonii, ORCID: 0000-0001-9396-4420 CHAKRABARTY ISHITA – Quill Foundation w Indiach FAROOQ SADIA – Ali Khan Law Associates, Pakistan GACKA PATRYK – Uniwersytet Warszawski, ORCID: 0000-0002-0762-7418 GRZEBYK PATRYCJA – Uniwersytet Warszawski, ORCID: 0000-0003-4022-7018 GUERREIRO ALEXANDRE – Uniwersytet Lizboński, ORCID: 0000-0002-7000-7190 HOFFMANN TAMÁS – Centrum Nauk Społecznych, Instytut Nauk Prawnych, Węgry; Uniwersytet Korwina w Budapeszcie, ORCID: 0000-0001-5392-3165 JANUSZ-POHL BARBARA – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, ORCID: 0000-0002-7135-4960 JAWAD AYESHA – Wydział Prawa w Kinnaird College for Women, Lahore, Pakistan KRZAN BARTŁOMIEJ – Uniwersytet Wrocławski, ORCID: 0000-0003-3964-114X KUMAR AMAN – IFIM Law School w Bengaluru, ORCID: 0000-0002-4363-2994 MOUSINHO SHAYANA SARAH VIEIRA DE ANDRADE – Study Group on Law and International Affairs (GEDAI-UFC), ORCID: 0000-0002-5188-7700 NEDŽAD SMAILAGIĆ – Uniwersytet w Zagrzebiu, Centrum Prawa Karnego i Sprawiedliwości Karnej w Durham Law School, ORCID: 0000 0002 6431 0038 ROLIM PEIXOTO ARNELLE – Universidade Federal de Ceara, Brazylia, ORCID: 0000-0002-6173-218X SIKORA KAROLINA – Uniwersytet Jagielloński VECELLIO SEGATE RICCARDO – Uniwersytet Dundee, Szkocja, Wielka Brytania WRIGHT BRADEY – adwokatka, Ice Miller Analiza systemów krajowych wskazuje, że państwa nie mają jednego modelu uregulowania na poziomie krajowym odpowiedzialności za zbrodnie międzynarodowe i często mierzą się z wątpliwościami, w jakim stopniu muszą jedynie kopiować rozwiązania międzynarodowe, a w jakim powinny modyfikować rozwiązania traktatowe czy prawa zwyczajowego ze względu na swoje specyficzne potrzeby czy kulturę prawną. Czytelnik w prezentowanych tekstach znajdzie szereg uwag dotyczących zarówno definicji zbrodni, zasad jurysdykcji, zasad odpowiedzialności, jak i trudności w wyróżnianiu danych zbrodni w ramach danego wyroku. Teksty odwołują się zarówno do praktyki sądów krajowych, międzynarodowych i umiędzynarodowionych. Autorzy niniejszej publikacji mają nadzieję, że pokazanie różnych perspektyw krajowych, wpływu czynników politycznych oraz niekiedy kulturowych na dane rozwiązania prawne pozwoli zrozumieć wątpliwości co do obowiązującego kształtu norm prawa międzynarodowego i funkcjonującego systemu sprawiedliwości międzynarodowej, a także umożliwi wyciągnięcie wniosków na przyszłość co do kierunku zmian w regulacjach krajowych, aby błędy czy też trudności innych państw można było przekuć na stabilniejsze rozwiązania prawne.	cd855e1e-98f7-4824-aaad-fbe0c59ef7ff	finepdfs	3.550781	CC-MAIN-2023-40	https://iws.gov.pl/wp-content/uploads/2023/04/GRZEBYK_ZbrodnieMiedzynarodowe_PL_WWW.pdf	2023-09-26T08:32:29+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-40/segments/1695233510179.22/warc/CC-MAIN-20230926075508-20230926105508-00524.warc.gz	365,171,775	0.995949	0.999784	0.999784	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "eng_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 85, 145, 708, 858, 1544, 2619, 3641, 5576, 8062, 10424, 12746, 15115, 15494, 17590, 19753, 22320, 25246, 27879, 30721, 34064, 36712, 38938, 41808, 44547, 47129, 49620, 51825, 52853, 52861, 54367, 56805, 59193, 62107, 64839, 67787, 70225, 72639,...	1	0
PIERWSZE PRZETARGI OGŁOSZONE Realizujemy już plany na 2017 rok W tym roku zostanie wyremontowany m.in. chodnik wzdłuż bud. Gdańska 28 W połowie stycznia Spółdzielnia ogłosiła dziesięć pierwszych przetargów na wyłonienie wykonawców prac zaplanowanych na 2017r. Przetargi te dotyczą: wymiany pionów instalacji ciepłej i zimnej wody, renowacji loggii, wykonania nawierzchni z kostki brukowej, malowania klatek schodowych wraz z ulożeniem w nich płytek terakotowych w 10 budynkach mieszkalnych, wykonania badania drożności kominów, badań instalacji elektrycznej w zakresie odporności izolacji przewodów i ochrony od porażeń, remontu podestów oraz schodów przed wejściami do klatek schodowych, wymiany opraw oświetleniowych na klatkach schodowych wraz z przystosowaniem instalacji elektrycznej, wykonania okresowej kontroli instalacji gazowej wraz z wykonaniem pełnej próby szczelności w 17 budynkach oraz remontu pokrycia dachu w 3 budynkach mieszkalnych. Jak pisaliśmy, w tym roku poza tymi pracami kontynuowane będą remonty wiat śmieciowych, rozdzielni elektrycznych w budynkach, a także po raz pierwszy poddane renowacji zostaną elewacje kilku budynków. Te ostatnie roboty potrwają kilka sezonów i będą realizowane sukcesywnie. Dodatkowo w 2017 roku Spółdzielnia kontynuować będzie nasadzenia, powstanie nowy plac zabaw na terenie jedn. „D” (pisaliśmy na ten temat w poprzednich „Naszych Sprawach”), a także zrealizuje rewitalizację pawilonu przy ul. Stoczniowców 7 (szerzej na ten temat na str. 3). Część wymienionych prac realizowanych będzie z funduszu remontowego, na który w tym roku przeznaczono ponad 2,5 miliona złotych. Remont pawilonu, plac zabaw i nasadzenia będą w całości sfinansowane ze środków pozyskanych z działalności gospodarczej Spółdzielni, a więc w żaden sposób nie będą powiązane z opłatami czynszowymi wnoszonymi przez mieszkańców Spółdzielni. A.F. DOM KULTURY Spółdzielnia Mieszkaniowa "JANOWO" zaprasza Koncert karnawałowy "Na rozdrożu, czyli skrzypek do wynajęcia" wystąpi zespół Les Femmes sobota, 4 lutego godz. 18.00 wstęp wolny "Na rozdrożu, czyli skrzypek do wynajęcia" to szerokie scen z życia młodych kobiet. W spektaklu pojawi się między innymi namienieta Carmen G. Bizeta, rozkochana rusałka A. Dvor zaka, oraz rotańczońca Kate G. Gershwin a. Co nie wypowiedziane, dopełni muzyka między innymi V. Montiego, J. Straussa, czy J. Bocka. Wykonawcy: Natalia Krajewska - Kitowska - sopran, Joanna Sobowiec-Jamiol - sopran, Emilia Osowska - mezzosopran, oraz Piotr Jamiol - skrzypce, Łukasz Jankowski - fortepian. PAMIĘTAJ O 1% W związku z rozpoczętym na początku stycznia okresem rozliczeniowym przypominamy o możliwości odliczenia 1% podatku na wybraną przez siebie organizację pożytku publicznego. Tradycyjnie, podajemy numery KRS zwracających się o pomoc mieszkańców Rumi, a także różnych organizacji działających na terenie naszego miasta. SALEZJAŃSKIE STOWARZYSZENIE WYCHOWANIA MŁODZIEŻY KRS: 0000061527 Cele: P25 – Rumia Wsporozyźcinka lub P24 – Rumia tw; Krzyż lub S12 – Rumia Nasz Dom lub S14 Rumia – Szkoły Salezjańskie FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYC Z POMOCA” KRS: 0000037904 Cel: 16523 Adam Dybizbański FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYC Z POMOCA” KRS: 0000037904 Cel: 11694 Briszke Dawid FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYC Z POMOCA” KRS: 0000037904 Cel: 2097 Kostrzewa Paweł FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYC Z POMOCA” KRS: 0000037904 Cel: 20028 Tafelski Marcin FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYC Z POMOCA” KRS: 0000037904 Cel: 1383 Formela Krzysztof FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYC Z POMOCA” KRS: 0000037904 Cel: 18950 Julia Szmit FUNDACJA NA RZECZ CHORYCH NA STWARDNIENIE ROZSIANE „DOBRO POWRACA” KRS: 0000338878 Cel: Hanna Krefft (przez dwa „F”) STOWARZYSZENIE PRZYJACIÓŁ EKOLOGICZNEJ SZKOŁY SPOŁECZNEJ KRS: 0000049740 ZRZESZENIE KASZUBSKO-POMORSKIE KRS: 0000228279 Cel: Akademia bajki kaszubskiej FUNDACJA MIĘDZYNARODOWY RUCH NA RZECZ ZWIERZĄT – VIVA! KRS: 0000135274 Cel: Bezbronne Zwierzęta STOWARZYSZENIE RUMUSKI UNIWERSYTET TRZECIEGO WIEKU W RUMI RTW – RUMIA KRS: 00002298629 FUNDACJA TERAŃNIEJSZOŚĆ PRZESZŁOŚCI KRS: 0000216884 FUNDACJA DOBROCZYŃCA KRS: 0000421936 FUNDACJA NAUKI POLSKIEJ IM.INŻ. WITOLDA ZGLENICKIEGO KRS: 0000177013 SPINACZ – STOWARZYSZENIE NA RZECZ DZIECI I RODZIN ZAGROŻONYCH WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM KRS: 0000232113 OGÓLNOPOLSKIE TOWARZYSTWO OCHRONY PTAKÓW KRS: 0000015808 RUMSKI KLUB SPORTOWY KRS: 0000334227 ZESPÓŁ ŚPIEWACZY TW. CECYLIA KRS: 0000315840 FUNDACJA POMOCY DZIECIOM I OSOBOM CHORYM "KAWALEK NIEBA" KRS: 5882378570 OTOZ ANIMALS KRS: 0000069730 STOWARZYSZENIE SPOŁECZNOŚCI LOKALNEJ "POMOC OSOBOM NIEPEŁNOSPRAWNYM - DUET" KRS 0000095630 PUCKIE HOSPICJUM PW. ŚW. OJCA PIO KRS: 0000231110 Afisz Teatr Impresyjny Zaprasza!!! Rasputin czyli romans po rosyjsku Rasputin Radosław Garncarek Karolina Liminowicz Caryca Aleksandra Oraz: Magdalena Gysewska Michał Hajduczenia Jacek Opolski DOM KULTURY Spółdzielni Mieszkaniowej "JANOWO" Rumia, ul. Pomorska 11 zaprasza na Janowski Wieczór Teatralny dla dorosłych piątek 10 lutego, g. 19.00 wstęp wolny ilość miejsc ograniczona Osobista spowiedź największego skandalisty wśród rosyjskich Don Juanów. Pełna frywolnych, a może nawet pikantrnych szczegółów, absolutnych tajemnic alkowy. Tajemnic, których byśmy nigdy nie poznali gdyby nie podpłuszczone zwierzenia Rasputina. Tajemnic, które często bawią, ale lepiej ich dzieciom nie zdradzać. Tajemnic, które mogły by czasem przestrzycić o ile nie są wyssane z palca. Jak to w kabarecie. A wszystko okraszone rosyjskim i romansami w wykonaniu prawdziwych mistrzów tego gatunku. KOLEJNE DECYZJE PODJĘTE Z posiedzenia Rady Nadzorczej 30 stycznia odbyło się kolejne posiedzenie Rady Nadzorczej naszej Spółdzielni. Gościem Rady był ilustrator Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych RP, który przedstawił informacje na temat rozpoczętej w połowie stycznia lustracji działalności inwestycyjnej Spółdzielni za 2016 rok. Ilustrator przybliżył zakres kontroli, która objęła inwestycje realizowane aktualnie przy ul. Pomorskiej. W dalszej części posiedzenia Rada zajmowała się uchwałami w sprawie rozliczenia kosztów rewitalizacji terenów zielonych oraz rozliczenia kosztów rewitalizacji pawilonu handlowo-usługowego w Rumi przy ul. Pomorskiej 11. Jak pisaliśmy, przedsięwzięcia te zostały zrealizowane w 2016r. Pierwsza z uchwał nawiązywała do uchwały podjętej w maju ubiegłego roku, w której to Rada wyraziła zgodę na wykonanie kolejnych nasadzeń na osiedlu. Była to kontynuacja przedsięwzięcia z roku 2015, a rozpoczętego w związku z licznymi wnioskami mieszkańców zawartymi w przeprowadzonych ankietach. Zgodnie z uchwałą dokonano nasadzeń w kilku lokalizacjach tj. w okolicy Gdańskiej 33, Gdańskiej 8, Poznańskiej 20, Gdańskiej 26, Poznańskiej 2, Gdyńskiej 66, Gdańskiej 10, Poznańskiej 10. Ponadto wykonano zabiegi pielęgnacyjne w kilkunastu innych miejscach. Koszt tych prac wyniósł ok. 59 tysięcy złotych netto. Druga z uchwałą dotyczyła rewitalizacji pawilonu handlowo-usługowego przy ul. Pomorskiej 11. Wielokrotnie na łamach biuletynu pisaliśmy, iż w ramach tych prac wymieniono stolarkę okienną i drzwiową, docieplono elewację całości ścian zewnętrznych pawilonu, wykonano rewitalizację terenów zielonych na dziedzińcu wewnętrznym (gdzie stanęły też ławeczki, kosze na śmieci i stojaki na rowery), wymieniono płytki chodnikowe na kostkę betonową na ciągach komunikacyjnych na zewnątrz i wewnątrz pawilonu, zamontowano monitoring zewnętrzny. Przeprowadzono także prace w obiekcie Domu Kultury „Janowo”, polegające m.in. na zainstalowaniu klimatyzacji w części pomieszczeń, w tym sali widowiskowej oraz zamontowano sufit podwieszany w Sali baletowej. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł ok. 1,2 miliona złotych netto. Wszystkie w/w przedsięwzięcia zostały w całości sfinansowane ze środków pozyskanych z działalności gospodarczej Spółdzielni, a nie zaś z opłat czynszowych wnoszonych przez mieszkańców Spółdzielni. Rada Nadzorcza ponadto podjęła uchwałę w sprawie rewitalizacji pawilonu handlowo-usługowego w Rumi przy ul. Stoczniowców 7, która zostanie zrealizowana w 2017 roku (szerzej na ten temat niżej). A.F. Będzie remont pawilonu przy ul. Stoczniowców Kompleksowego remontu wymaga pawilon przy ul. Stoczniowców 7 Rada Nadzorcza Spółdzielni na ostatnim swoim posiedzeniu wyraziła zgodę na rewitalizację drugiego ze spółdzielczych pawilonów handlowo-usługowych - przy ul. Stoczniowców 7. Podobnie jak nigdyś pawilon przy ul. Pomorskiej 11, którego remont się już zakończył, ten przy Stoczniowców również wymaga wykonania podobnego zakresu prac. Jego elewacja jest w bardzo złym stanie, stolarka okienna wymaga wymiany, a chodniki i zielen również nie prezentują się najlepiej. Zauważyli to mieszkańcy, którzy w każdej edycji ankiet publikowanych w „NS” zgłaszali wnioski o przeprowadzenie takiego remontu. W ramach prac przewidziane jest: wykonanie wymiany istniejącej stolarki okiennej i drzwiowej pawilonu, przeprowadzenie renowacji ścian zewnętrznych pawilonu, w tym m.in. położenie siatki, wyprawy, malowanie, naprawa podcieni (wymiana drewnianych elementów, ułożenie papry, rynien, rur spustowych oraz podpór), remont wejść do lokali, a także rewitalizacja terenów zielonych na dziedzińcu wewnętrz pawilonu i wymiana płytek chodnikowych na kostkę betonową na ciągach komunikacyjnych na zewnątrz i wewnątrz pawilonu. Łączny koszt przedsięwzięcia szacuje się na kwotę około 900.000 zł netto, przy czym tak jak i rewitalizacja pawilonu przy ul. Pomorskiej, budowa placów zabaw czy nasadzenia i te prace zostaną sfinansowane z działalności gospodarczej Spółdzielni. Red DOM KULTURY Spółdzielni Mieszkaniowej "JANOWO" zaprasza Dzień planszówek "Janowo się zgrywa" niedziela, 5 lutego godz. 15.00 - 21.00 wstęp wolny prowadzący: ekipa Ja Ty Gry czyli Aga i Maciej planszówki kreatywna energia bez prądu Partnerzy wydarzenia: H REBEL Leska Comiesięczne spotkania z grami planszowymi, podczas których przez 6 godzin będzie okazja poznać ponad 100 nowoczesnych gier planszowych - od tych kultowych, aż po całkowite nowości. Nie trzeba znać zasad gier, ponieważ każda z nich posiada instrukcję. Na miejscu ekipa „Ja Ty Gry” - czyli Aga i Maciej – we wszystkim będą pomagać. Spotkania są bez ograniczeń wiekowych. Udział w imprezie jest bezpłatny. FERIE 2017 nie ma czasu na nudę Dom Kultury im. „Jana Pawła II” w Sławkowie W dniu 14 grudnia 2017 r. w Domu Kultury im. „Jana Pawła II” w Sławkowie odbyły się uroczystości z okazji świąt Bożego Narodzenia. W programie wystąpiły dzieci i młodzież z grupy „Klubu Artystycznego” oraz grupy „Muzyczne”. Wystąpiła też grupa „Dziecięca Szkoła Tańca” pod kierunkiem pani Anny Kowalik. Zaproszenie na uroczystości przygotowało pani Krystyna Kowalik, która również była organizatorką i koordynatorką tego wydarzenia. Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za udział w tym wyjątkowym wydarzeniu. ZAMYKAJMY DRZWI WEJŚCIOWE ORAZ OKNA NA KLATKACH SCHODOWYCH I W PIWNICACH Prosimy o zamykanie drzwi wejściowych na klatki schodowe, a także okienek piwnicznych i na klatkach schodowych. Unieważnia to nadmierne wychładzanie budynków, a także wchodzenie gryzonii do piwnic. Stowarzyszenie Rumski Uniwersytet Trzeciego Wieku serdecznie zaprasza na DRUGI SEMESTR ROKU AKADEMICKIEGO 2016/2017 Zapisy będą trwać od 6 lutego do 10 lutego br. w godz. 11.00 - 14.00 w Miejskim Domu Kultury w Rumi, ul. Mickiewicza 19 wpisowe 30 zł. ROZKŁAD ZAJĘĆ DOMU KULTURY SM „JANOWO” \| Rytmika dla dzieci 3-6 lat \| wt. – 17.15 \| \|---------------------------\|-------------\| \| Gitara – keyboard \| pon.,śr.,pt. – 14.00-18.00 \| \| Koło plastyczne \| wt. – 16.00 – 5-7 lat \| \| \| wt. – 17.00 – 8-12 lat \| \| Koło szachowe \| pt. – 18.00 \| \| Brydż sportowy \| pon.,czw. – 17.00-21.00 \| \| Warsztaty rękodziela „Tancowała igła z nitką” \| śr. – 17.15-19.00 \| \| „Aktywni 60+” gimnastyka dla pań \| pon. – 12.30 – 13.30 \| \| \| pon. – 13.30-14.30 \| \| Klub Seniora \| czw. – 15.00-19.00 \| \| Zajęcia z robotyki „Mój robot” \| śr. – 17.00-19.00 \| \| ZUMBA \| pon. – 18.00 – 19.00 \| \| \| pt. – 17.30 – 18.30 \| wznawiamy zajęcia po feriach od 6 lutego br. zapisy i informacje 58 671 82 93 ROZLICZENIE MEDIÓW JUŻ DOSTARCZONE Informujemy, iż w dniu 27 stycznia zostało dostarczone do wszystkich mieszkańców rozliczenie wody za okres VI - XII 2016 r., rozliczenie gazu za 2016r. oraz rozliczenie energii elektrycznej za okres XI 2015r. – X 2016r. Rozliczenie centralnego ogrzewania dostarczone zostanie po zakończeniu sezonu grzewczego. Fines Operator Bankowy Rumia, ul. Gdańska 25, tel. 58 727 22 46 Agent działa na podstawie umowy z Fines S.A. wpisanej do Rejestru Usług Platniczych prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, numer wpisu BP1805/2015. Pełny tekst regulaminu znajduje się u kierownika placówki oraz na: www.fines.pl. Fines S.A. z siedzibą w Sopocie (81-842), ul. Józefa Wybickiego 13C, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ pod numerem KRS 0000416708, NIP 985-141-25-21, o kapitale zakładowym w wysokości 500.000 zł Karsznia Nieruchomości BIURO OBROTU NIERUCHOMOŚCIAMI 81-391 Gdynia, ul. Świętojańska 37/3 tel. 660-300-674, tel. 531-351-351 firstname.lastname@example.org - profesjonalne usługi pośrednictwa w sprzedaży, zakupie oraz wynajmie nieruchomości; - doradztwo podczas finalizowania transakcji (także nie zawieranych za pośrednictwem biura); - weryfikacja stanu prawnego nieruchomości oraz treści zawieranych umów; - pomoc w ustalaniu ceny ofertowej nieruchomości - współpracujemy z rzeczoznawcami majątkowymi; - pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości ZADUŻONYCH i ZEGZEKUCJĄ KOMORNICZĄ. GABINET LOGOPEDYCZNY DyNaMo Zapraszamy na DARMOWE konsultacje w dniach: 13.02. 15.02. 17.02. Zapisy przyjmujemy telefonicznie Współpracujemy z: NIEPUBLICZNA PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA DyNaMo w Gdańsku Rumia, ul. Wrocławska 31 c 506 457 240 www.pppdynamo.pl ZACHĘCAMY DO WYRZUCANIA ZUŻYTECH BATERII DO SPECJALNEGO POJEMNIKA, który stoi w budynku administracji Spółdzielni na I piętrze obok kasy. Należy pamiętać, że zużytych baterii i akumulatorków nie wolno wyrzucać do zwykłych odpadów. KLUB „NOGA W NOGĘ” zaprasza na wycieczki: 11 lutego na trasie: Rumia-Gniewowo-Młynki-Wejherowo-Rumia (dojazd SKM) 18 lutego na trasie: Rumia-Strzebielino Morskie – Paraszyno – Bożepole Małe – Bożepole Wielkie – Rumia (dojazd SKM) Zbiórka: Dworzec SKM Rumia godz. 10.00 Kontakt: Roman Łuczak tel. 888 233 200 NASZE SPRAWY Redaktor naczelny: Agnieszka Feil ul. Dąbrowskiego 56, tel. 58 679-57-10, e-mail: email@example.com Ogłoszenia i reklamy przyjmuje pracownik Działu członkowsko-administracyjnego w godzinach urzędowania biura Spółdzielni, ul. Dąbrowskiego 56, pok. 29, tel. 58 679-57-07. Redakcja zastrzega sobie prawo do dokonywania skrótów przesłanych materiałów, nie odpowiada za treść zamieszczonych materiałów i reklam oraz nie zwraca materiałów niezamówionych. PRZEWODNICZĄCY RADY PROGRAMOWEJ „NASZYCH SPRAW” Zbigniew Rachwald tel. kom. 609-22-31-57 e-mail: firstname.lastname@example.org Druk: ZP MERKO ul. Tatrzańska 10 84-230 Rumia tel. 58 671 20 66 ZAŚLUBINY POLSKI Z MORZEM Za tydzień, 10 lutego, odbędą się w Pucku kolejny raz państwowe uroczystości rocznicowe. Na pewno będą liczne poczty sztandarowe, kompania honorowa Marynarki Wojennej, samorządowcy różnych szczębie, a być może również delegacje rządowe. Jak zawsze można liczyć na udział mieszkańców Pucka i okolic. To już 97. rocznica „zaślubin Polski z morzem”, dnia, który w przeciwieństwie do daty listopadowej dla mieszkańców Pomorza jest faktycznym Świętem Niepodległości. Rocznice świętowano przed wojną. Powojenne uroczystości jeszcze w latach PRL zainicjował pucki oddział Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego, z czasem organizację przejęły puckie władze miejskie oraz Liga Morska i Rzeczna. Wracając do historii, miesiąc wcześniej, 10 stycznia 1920 r., ratyfikowano traktat wersalski z końca czerwca poprzedniego roku i dzięki temu spełniła się obietnica T.W. Wilsona, prezydenta USA, zawarta w orędziu do Kongresu już 8 stycznia 1918 roku. Ponoć tzw. 13. punkt orędzia o wolnej Polsce z dostępem do morza zawdzięczamy osobistej prośbie Ignacego Paderewskiego, który cieszył się w Stanach ogromnym podziwem i szacunkiem. A potem, podczas ostrych pertraktacji w Paryżu, razem z Romanem Dmowskim, walczył o jak najkorzystniejszy - w tamtych realiach! - przebieg granicy z pokonanymi Niemcami. Argumentów o polskiej etniczności tzw. korytarza dostarczyli delegaci m.in. kaszubscy wysłannicy – Antoni Abraham i Tomasz Rogala. Cała ta czwórka, obok Józefa Hallera, „Błękitnego Generała”, który dokonał w Pucku i potem w Wielkiej Wsi (późniejszym Władysławowie) „zaślubin” – to faktyczni bohaterowie powrotu Pomorza do Macierzy. Nie tak jak dzisiaj czczony (m.in. patron 2017 r.) Józef Piłsudski, któremu w Rewie poświęcono Ogólnopolską Aleję Zasłużonych Ludzi Morza. Wiadomo, że Marszałek ukochał przede wszystkim Kresy i nawet jego rozkaz z listopada 1918 r. o Marynarce Polskiej dotyczył głównie flotylli rzecznej, przejętej od zaborców. Flotylla pińska miała strzec granicy wschodniej... Na morzu polska flagę jako pierwsze wywiesiły rewskie szkuty, oczywiście dopiero w 1920 roku. Tamte „zaślubiny” w Pucku były dniem radosnym, mimo nieprzyjemnej, dzdżystej pogody i sporego opóźnienia pociągu specjalnego z delegacjami rządowymi, wojewódzkimi i oddziałem ułanów. Pociąg jechał z Torunia, jednak na dworcu w Gdańsku oficjeli witali przedstawiciele tamtejszej Polonii, składając m.in. na ręce gen. Hallera dwa platynowe pierścienie. Potem dłuższy postój wypadł w Redzie, bo i tutaj odbyły się uroczystości powitalne. Podczas mszy św. na rynku zmarzniętych mieszkańców Pucka i okolicznych miejscowości plomieniowym kazaniem patriotycznym rozgrzał ks. Józef Wrycza, późniejszy podpułkownik i działacz społeczny, a w czasie okupacji prezes Tajnej Organizacji Wojskowej "Gryf Pomorski". To także jeden z pomorskich bohaterów tamtych dni, mimo że podobnie jak na Dmowskim ciąży na nim piętno antysemity... Głównym punktem uroczystości było jednak wrzucenie przez gen. Hallera jednego z pierścieni do specjalnie wykutego przerębła w łodzi zatoki. Następnego dnia, 11 lutego, generał z osobami towarzyszącymi uzupełnił ten historyczny akt w Wielkiej Wsi, wypływając na pełne morze na pokładzie kutra „Gwiazda Morza”. Jest ciekawostką, że goście na pokład kutra rybacy przenosili ... na plecach. Port powstał tam dopiero w 1938 roku. Wcześniej wyrosło Hallerowo, osiedle letniskowe. Obecnie „Hallerówka”, muzeum w dawnym skromnym domku generała, mieści wiele pamiątek po nim i zaprasza... Jerzy Hoppe ARTYSTYCZNA ISKIERKA Jak co roku okres świąteczny w „Iskierce” był bardzo intensywny. Każda grupa przedszkolaków przygotowała przepiękne, świąteczne inscenizacje dla swoich najbliższych. Dzieci z najstarszej grupy po raz kolejny uczestniczyły w corocznym Przeglądzie Jasełek oraz zaprezentowały inscenizację bożonarodzeniową w Domu Dziennego Pobytu w Rumi. Seniorzy rumskiego Caritasu byli zachwyceni odwiedzinami dzieci - jak zawsze atmosfera była bardzo świąteczna. Podczas występów nie zabrakło też radości i wzruszenia. Spotkanie zakończyło się słodkim poczęstunkiem oraz gromkimi brawami. Tradycyjnie w styczniową niedzielę dzieci z naszego przedszkola brały udział w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy. Nasi mali artyści na scenie janowskiego Domu Kultury wystąpili z przedstawieniem „Choineczka dla Śnieżynek”. Teraz dzieci z przedszkola „Iskierka” czekają z niecierpliwością na huczną zabawę karnawałową. Paulina Kostuch Masz ciekawe hobby, nietypową pasję, coś kolekcjonujesz? I chcesz zaprezentować się na specjalnej imprezie w Domu Kultury? Zachęcamy do kontaktu z nami: 58 671-82-93	<urn:uuid:d9972d15-e498-4a1e-a66e-de4606d1168f>	finepdfs	1.237305	CC-MAIN-2018-51	https://smj-rumia.pl/wp-content/uploads/2017/03/NS-452.pdf	2018-12-09T22:04:11Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-51/segments/1544376823183.3/warc/CC-MAIN-20181209210843-20181209232843-00443.warc.gz	867,105,862	0.999616	0.99982	0.99982	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	true	[ 2553, 5539, 10235, 10268, 10833, 13711, 15179, 19796 ]	2	0
JAKOŚĆ SENSORYCZNA PRZECIERÓW POMIDOROWYCH Z OWOCÓW TRAKTOWANYCH FUNGICYDAMI W UPRAWIE POLOWEJ SENSORY QUALITY OF TOMATO PULP FROM FRUITS TREATED WITH FUNGICYDES IN FIELD CULTIVATION Anna Wrzodak 1 , Mirosław Korzeniowski 2 1Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach 2Bayer Crop Science, Al. Jerozolimskie 158, 02-326 Warszawa WSTĘP Pomidor (Lycopersicum esculentum Mill.) jest jednym z ważniejszych gospodarczo gatunków warzyw pod względem powierzchni uprawy oraz konsumpcji. Ze względu na korzystne cechy smakowoodżywcze, obok spożycia w stanie świeżym, pomidor jest podstawowym surowcem w przetwórstwie owocowo-warzywnym do produkcji soków, przecierów czy koncentratów. Najważniejszymi cechami jakościowymi pomidorów, decydujących o wartości uzyskanych z nich przecierów, są: zawartość ekstraktu, zawartość i skład karotenoidów, zawartość cukrów i kwasów oraz zawartość witamin, zwłaszcza witaminy C i beta-karotenu (Elkner 1991). Pomidory i przeciery pomidorowe swoją czerwoną barwę zawdzięczają likopenowi (Shi i Le Maguer 2000, Fish i in. 2002). W świeżych owocach pomidora zawartość tego barwnika waha się w granicach od 0,88 do 7,74 mg·100 g -1 (Rao i Agarwal 1999). Liczne badania wykazują, że likopen jest lepiej przyswajany przez organizm człowieka po termicznym przetworzeniu owoców pomidorów, wskutek czego likopen zmienia swoją konfigurację z all-trans do all-cis (Marx i in. 2003). Oprócz likopenu w skład frakcji karotenoidowej pomidorów wchodzą: luteina, γ-karoten, β- karoten, fitofluen i fitoen (Jakubowski 2005). Prowadzone od lat przez wielu autorów badania nad wartością odżywczą świeżych owoców pomidorów wskazują, że poza karotenoidami pomidory zawierają wiele innych cennych związków, m.in. witaminę C, flawonoidy oraz makro i mikroskładniki, szczególnie potas (Elkner 1991, Abushita i in. 2000, Tandon i in. 2000). Owoce pomidora, świeże i przetworzone, zostały uznane za podstawowe warzywo w profilaktyce chorób nowotworowych (Horbowicz i Saniewski 2000, Giovannucci 1999). Szczególne znaczenie w diecie człowieka ma likopen, który wpływa na równowagę hormonalną, odporność organizmu ludzkiego i wykazuje wysoką aktywność przeciwutleniającą (Bramley 2000). Na jakość produktów spożywczych składają się cechy wyglądu zewnętrznego, tekstura, smak, zapach, skład chemiczny, cechy fizyczne i funkcjonalność produktu (Aria i in. 2000, Saliba-Colombani i in. 2001). Właściwości sensoryczne warzyw są ważnym elementem ich jakości, decydującym o satysfakcji konsumentów (Abbott 1999). Do dokładnego scharakteryzowania właściwości sensorycznych warzyw najczęściej wykorzystuje się metodę ilościowej analizy opisowej (Quantitative Descriptive Analysis) (Meilgaard i in. 1999). W metodzie tej zakłada się, że smakowitość nie jest pojedynczym atrybutem jakości sensorycznej, lecz kompleksem wielu pojedynczych cech (wyróżników), oddzielnie ocenianych pod względem ich jakości oraz natężenia. Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu fungicydów stosowanych w ochronie polowej pomidora przed zarazą ziemniaka, na jakość sensoryczną przecieru pomidorowego, uzyskanego z owoców pomidora uprawianego w polu. W literaturze brak jest danych dotyczących wpływu środków chemicznych na jakość przetworzonych owoców pomidora. MATERIAŁ I METODY Owoce pomidorów, z których wykonano przecier pomidorowy pochodziły z uprawy na polu doświadczalnym Pracowni Fitopatologii Roślin Warzywnych Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Materiałem badawczym były owoce odmiany Rumba F1. W roku 2010 w ochronie polowej pomidora zastosowano szereg środków chemicznych zapobiegających rozprzestrzenianiu się groźnej choroby plantacji pomidorów, jaką jest zaraza ziemniaka, powodowana przez grzyb Phytophtora infestans (tab. 1). Tabela 1. Wykaz środków chemicznych stosowanych samodzielnie oraz w ustalonym programie ochrony pomidorów w uprawie polowej przed zarazą ziemniaka (Phytophthora infestans) Table 1. Specification of chemical products applied in protection of tomatoes in open field against late blight (Phytophthora infestans) * program przemiennego stosowania środków zawierających chlorotalonil (Bravo 500 SC) i propamokarb/fluopikolid (Infinito 687,5 SC) * alternating program of applied products including chlorothalonil (Bravo 500 SC) and propamokarb/fluopikolid (Infinito 687,5 SC) Wybarwione owoce pomidorów z poszczególnych kombinacji zostały zebrane, a następnie w Pracowni Przetwórstwa i Oceny Jakości Warzyw wykonano z nich przecier pomidorowy. Próbki przecieru pomidorowego były przechowywane w temperaturze pokojowej w opakowaniach szklanych, oznakowanych kodami na etykietach (od B-1 do B-7). Do oceny sensorycznej przygotowanych przetworów zastosowano metodę analizy opisowej (Quantitative Description Analysis, QDA), czyli profilowania sensorycznego, zgodnie z procedurą ujętą normą PN-ISO 11035 (Analiza sensoryczna – Identyfikacja i wybór deskryptorów do ustalenia profilu sensorycznego z użyciem metod wielowymiarowych). Przy wyborze wyróżników (charakterystycznych cech zapachowo-smakowych) brało udział 10 osób. Każda osoba uczestnicząca w wyborze wyróżników otrzymywała próbki przetworów do oceny zapakowane w szczelnie zamkniętych i zakodowanych pojemniczkach plastikowych. Oceny profilowe przeprowadzono w laboratorium sensorycznym, spełniającym wszystkie wymagania określone normą PN-ISO 8589 (Analiza sensoryczna – Ogólne wytyczne projektowania pracowni analizy sensorycznej), na indywidualnych 6 stanowiskach oceny, przy użyciu skomputeryzowanego programu ANALSENS przystosowanego do przygotowania testów, zapisu ocen indywidualnych oraz statystycznej obróbki wyników. Do oceny jakości sensorycznej przecierów pomidorowych zastosowano listę 12 wyróżników jakościowych oraz ogólną ocenę jakości. Uzyskane wyniki, stanowiące średnie z 24 wyników indywidualnych, podano w tabeli 2 i zilustrowano w postaci profilogramów (rys 1, 2). Rys. 1. Profilogram jakości sensorycznej przecierów pomidorowych Fig. 1. Sensory quality profiles of tomato pulp zapach pomidorowy tomato odour zapach kwaśny acid odour zapach słodki sweet odour barwa color konsystencja consistency smak pomidorowy tomato taste smak kwaśny acid taste smak słodki sweet taste smak cierpki, ściągający astringent taste smak gorzki bitter taste smak obcy off-taste ogólna oceana overall quality B-1 kontrola control B-2 propamokarb fluopikolid B-3 chlorotalonil, propamokarb fluopikolid, chlorotalonil B-4 mandipropamid zapach obcy off-odour 2 6 10 0 zapach obcy Rys. 2. Profilogram jakości sensorycznej przecierów pomidorowych Fig. 2. Sensory quality profiles of tomato pulp zapach pomidorowy tomato odour zapach kwaśny acid odour zapach słodki sweet odour barwa color konsystencja texture smak pomidorowy tomato taste smak kwaśny acid taste smak słodki sweet taste smak cierpki, ściągający astringent taste smak gorzki bitter taste smak obcy off-taste ocena ogólna jakości overall quality B-5 metalaksyl /mankozeb B-6 azoksystrobina B-7 chlorotalonil off-odour 0 2 6 10 W celu określenia istotności różnic w jakości końcowej analizowanych prób przecierów przeprowadzono analizę wariancji (ANOVA) na wynikach indywidualnych dla poszczególnych wyróżników i dla oceny ogólnej. Istotność statystyczną różnic w wyróżnikach jakościowych przedstawiono w tabeli 2. Tabela 2. Zestawienie wyników oceny profilowej przecierów pomidorowych wyrażonej w jednostkach umownych – j.u. w skali 0-10) oraz istotność statystyczna pomiędzy kombinacjami Table 2. Summary results of profile analysis of tomato pulp (expressed in arbitrary units – on scale 0-10) and the statistical significance between the combinations Objaśnienia/Explanation: Ns – różnice nieistotne statystycznie/insignificant differences, d.f – liczba stopni swobody/degree of freedom WYNIKI Wyniki jakościowej oceny sensorycznej i przygotowane na ich podstawie profilogramy przecierów pomidorowych wykazały, że badane próbki od B-2 do B-7 miały podobne profile i nie różniły się istotnie jakością sensoryczną. Jedynie próbka przecieru oznaczona symbolem B-1 (kontrola) różniła się znacznie pod względem barwy, konsystencji oraz oceny ogólnej jakości w porównaniu do pozostałych kombinacji. Przecier pomidorowy B-1 uzyskał najniższe noty pod względem zapachu i smaku pomidorowego, smaku słodkiego, konsystencji, oraz barwy pulpy przecierowej. Ponadto przecier kontrolny charakteryzował się zdecydowanie najniższą oceną ogólną jakości. Wśród kombinacji pomidorów traktowanych fungicydami próby przecieru pomidorowego oznaczonego symbolem B-6 (chrorotalonil) miały nieco intensywniejszy zapach, słodki i pomidorowy smak oraz uzyskały nieznacznie wyższą notę oceny ogólnej w porównaniu do pozostałych próbek. Pod względem intensywności wyróżników zapachu i smaku kwaśnego i zapachu pomidorowego wyróżniała się próbka przecieru oznaczona symbolem B-4 (mandipropamid). Profilogramy (rys. 1, 2) wskazują na brak wpływu zapachów i smaków obcych na jakość przecierów pomidorowych. Potwierdzają to wyniki przeprowadzonej analizy wariancji. Dla wszystkich badanych cech jakościowych różnice były statystycznie nieistotne. WNIOSKI 1. Badane przeciery pomidorowe nie wykazały statystycznie istotnego zróżnicowania właściwości sensorycznych pomiędzy obiektami z różnymi kombinacjami stosowanych fungicydów. 2. Najlepszą jakością sensoryczną charakteryzował się przecier oznaczony symbolem B-6 (chlorotalonil). Uzyskał on najlepsze noty pod względem zapachu i smaku słodkiego, smaku pomidorowego oraz oceny ogólnej, w porównaniu do pozostałych próbek. 3. Jakość przecieru pomidorowego oznaczonego symbolem B-1 (kontrola) była najniższa w kontekście większości wyróżników. Literatura Abbott J.A. 1999. Quality measurement of fruit and vegetables. Postharvest Biology and Technology 15: 207. Abushita A.A., Daood H.G., Biacs P.A. 2000. Change in carotenoids and antioxidant vitamins in tomato as a function of varietal and technological factors. J. Agric. Food Chem. 48: 2075-2081. Arias R., Lee T.C., Specca D., Janes H. 2000. Quality comparison of hydroponic tomatoes (Lycopersicum esculentum Mill.) ripened on and off vine. Journal of Food Science 65 (3): 545-548. Bramley P.M. 2000. Is lycopene beneficial to human health? Phytochemistry 54: 233-236. Elkner K. 1991. Wpływ odmiany i warunków uprawy na jakość surowca pomidorowego dla przemysłu. Praca habilitacyjna. Fish W.W., Perkins-Veazie P., Collins J.K. 2002. A quantitative assay for lycopene that utilizes reduced volumes of organic solvents. J. Food Comp. Anal. 15: 309-317. Giovannucci E. 1999. Tomatoes, tomato-base products. Lycopene and cancer: revive of epidemiologic literature. J. Nat. Cancer Inst. 91: 317-331. Horbowicz M., Saniewski M. 2000. Biosynteza, występowanie i właściwości biologiczne likopenu. Postępy Nauk Rolniczych 1: 29-45. Jakubowski A. 2005. Likopen - prozdrowotny barwnik pomidorów. Przem. Ferment. Owoc-Warz. 5: 25. Marx M., Stuparic M., Schieber A., Carle R. 2003. Effect of thermal processing on trans-cis isomerization of β-carotene in carrot juices and carotenecontaining preparations. Food Chem. 83: 609-617. Meilgaard M., Civille G.V., Carr B.T. 1999. Sensory Evaluation Techniques. CRC Press, Boca Raton London. Rao A.V., Agarwal S. 1999. Role of lycopene as antioxidant carotenoid in the prevention of chronic diseases: a review. Nutr. Res. 19: 305-323. Saliba-Colombani V., Causse M., Langlois D., Philouze J., Buret M. 2001. Genetic analysis of organoleptic quality in fresh market tomato. Theor. Appl. Genet. 102: 259-272. Shi J., Le Maguer M. 2000. Lycopene in tomatoes: chemical and physical properties affected by food processing. Crit. Rev. Biotechnol. 20: 293-334. Tandon K.S., Baldwin E.A., Shewfelt R.L. 2000. Aroma perception of individual volatile compounds in fresh tomatoes (Lycopersicum esculentum Mill.) as affected by the medium of evaluation. Postharvest Biology and Technology 20: 261-268. Anna Wrzodak, Mirosław Korzeniowski SENSORY QUALITY OF TOMATO PULP FROM FRUITS TREATED WITH FUNGICYDES IN FIELD CULTIVATION Summary In year 2010 in the Research Institute of Horticulture in Skierniewice the experiment was carried out on the effect of fungicides (applied in protection of tomatoes against late blight) on sensory quality of tomato pulp prepared from fresh of tomato Rumba F1. Sensory quality profiles of tomato pulp showed different sensory properties, depending on the particular combination of applied fungicides. The best sensory quality of tomato pulp was found for treatment B-6 (Bravo 500 SC - chlorotalonil). The quality of control tomato pulp in terms of intensity of most quality descriptors was lowest. For all qualitative characteristics the differences were statistically insignificant.	<urn:uuid:3fe9591b-dfb4-4eac-8d77-18ece3c7f812>	finepdfs	3.373047	CC-MAIN-2023-14	http://arc.inhort.pl/files/nowosci_warzywnicze/2011/NW53_8.pdf	2023-03-23T20:47:24+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-14/segments/1679296945183.40/warc/CC-MAIN-20230323194025-20230323224025-00082.warc.gz	4,953,032	0.897847	0.999226	0.999226	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "eng_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2080, 3725, 4953, 6457, 7269, 7958, 10209, 12680 ]	2	1
SPECYFIKACJA ISTOTNYCH WARUNKÓW ZAMÓWIENIA Zamawiający: Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Skale 32-043 Skała ul. Słomnicka 69 Rodzaj zamówienia: Dostawy Nazwa zamówienia: Dostawa Aparatu USG Numer referencyjny: 1/2018 Sposób publikacji: BZP UZP w dniu 23 października 2018r. numer ogłoszenia 639561-N-2018. Strona internetowa : www.przychodnia-skala.plw dniu 23 października 2018r. Tablica ogłoszeń w siedzibie Zamawiającego w dniu 23 października 2018r. Termin składania ofert: 31 października 2018r. godz. 10.00 Termin otwarcia ofert : 31 października 2018r. godz. 10.10 ZATWIERDZIŁ: Marzena Grochowska Skała, październik 2018r. SEKCJA I - NAZWA (FIRMA) ORAZ ADRES ZAMAWIAJĄCEGO SPZOZ w Skale, 32-043 Skała, ul. Słomnicka 69, tel. 12 389 00 56 fax 12 389 00 56, e-mail: firstname.lastname@example.org, adres strony internetowej: www.przychodnia-skala.pl SEKCJA II - TRYB UDZIELENIA ZAMÓWIENIA Przetarg nieograniczony, prowadzony na podstawie art. 10 ust. 1 oraz art. 39 i następnych Ustawy z dnia 29.01.2004r. Prawo zamówień publicznych, (Dz. U. 2017r. poz. 1579, 2018, z 2018r. poz. 1560, 1603), zwanej dalej w treści SIWZ jako „ustawa Pzp", o wartości szacunkowej nie przekraczającej równowartości kwoty 221 000 euro. SEKCJA III - OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA 1) Przedmiotem postępowania jest udzielenie zamówienia w zakresie dostawy Aparatu USG dla SPZOZ w Skale, zgodnie z załącznikiem nr 1 do SIWZ, stanowiącym jednocześnie Formularz ofertowy. 2) Przedmiot zamówienia realizowany będzie zgodnie z wymaganiami Zamawiającego określonymi w załączniku do SIWZ pn.: „Zestawienie wymaganych parametrów techniczno-użytkowych Aparatu USG" oraz w projekcie umowy (załącznik nr 6 do SIWZ). 3) Zamawiający wymaga by przedmiot zamówienia był fabrycznie nowy (nieużywany), nie posiadał żadnych śladów użytkowania i nie był przedmiotem praw osób trzecich oraz by wszystkie materiały użyte do produkcji przedmiotu zamówienia posiadały stosowne atesty i certyfikaty. Aparat USG powinien być dopuszczony do obrotu i używania w Polsce zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, powinien posiadać właściwe certyfikaty zgodnie z wymaganiami UE, powinien być odpowiednio oznakowany i posiadać wymagane prawem certyfikaty bezpieczeństwa, posiadać dokumentację techniczną w języku polskim, niezbędną do normalnego korzystania przez Zamawiającego z Aparatu USG (dokument gwarancyjny, instrukcja obsługi, opis techniczny itp.) 4) Zamawiający wymaga, by dostarczany w ramach przedmiotu zamówienia Aparat USG pochodził z bieżącej produkcji, tzn. był wyprodukowany nie wcześniej niż 6 miesięcy przed datą jego dostawy do Zamawiającego. 5) Dostawa przedmiotu zamówienia obejmuje transport i wniesienie przedmiotu zamówienia do wskazanych przez Zamawiającego pomieszczeń oraz przeszkolenie 3 pracowników w wymiarze 2 godz. dla każdego pracownika . 7) Wykonawca do oferty składa również uzupełniony załącznik pn.: „Zestawienie dotyczące oferowanego Aparatu USG" – załącznik nr 1A do SIWZ. 8) Gwarancja - wymagany przez Zamawiającego okres gwarancji podstawowej wynosi 24 miesiące, liczone od daty podpisania końcowego protokołu odbioru. 9) Wspólny słownik zamówień (CPV): 33.11.22.00-0 SEKCJA IV - TERMIN WYKONANIA ZAMÓWIENIA Termin wykonania przez Wykonawcę przedmiotu zamówienia (termin realizacji zamówienia) – maksymalny termin realizacji wynosi 28 dni, liczonych od dnia podpisania umowy. SEKCJA V - INFORMACJE ZAMAWIAJĄCEGO 1) Zamówienie nie jest podzielone na części. Wykonawca może złożyć tylko jedną ofertę. 2) Zamawiający nie przewiduje udzielenia zamówień, o których mowa w art. 67 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. 3) Zamawiający nie przewiduje udzielenia zaliczek na poczet wykonania zamówienia. 4) Zamawiający nie dopuszcza złożenia oferty wariantowej. 5) Zamawiający nie przewiduje zawarcia umowy ramowej. 6) Zamawiający nie zamierza ustanowić dynamicznego systemu zakupów. 7) Zamawiający nie przewiduje przeprowadzenia aukcji elektronicznej. 8) Zamawiający nie przewiduje rozliczenia w walutach obcych. Rozliczenia pomiędzy Zamawiającym, a Wykonawcą prowadzone będą w złotych polskich. 9) Zamawiający nie przewiduje zwrotu kosztów udziału w postępowaniu. SEKCJA VI - WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ WYKAZ OŚWIADCZEŃ LUB DOKUMENTÓW, POTWIERDZAJĄCYCH SPEŁNIANIE WARUNKÓW UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ BRAK PODSTAW WYKLUCZENIA VI.1) WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy spełniają warunki udziału w postępowaniu, w zakresie jak poniżej: VI.1.1) Kompetencje lub uprawnienia do prowadzenia określonej działalności zawodowej, o ile wynika to z odrębnych przepisów. Określenie warunków: Zamawiający nie ustala szczegółowych warunków w tym zakresie. VI.1.2) Sytuacja finansowa lub ekonomiczna. Określenie warunków: Zamawiający nie ustala szczegółowych warunków w tym zakresie. VI.1.3) Zdolność techniczna lub zawodowa. Określenie warunków: Zamawiający nie ustala szczegółowych warunków w tym zakresie. Zamawiający wymaga od wykonawców wskazania w ofercie lub we wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu imion i nazwisk osób wykonujących czynności przy realizacji zamówienia wraz z informacją o kwalifikacjach zawodowych lub doświadczeniu tych osób: Nie. VI.2) PODSTAWY WYKLUCZENIA 1) O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu z postępowania na podstawie: - art. 24 ust. 1 ustawy Pzp „Art. 24. 1. Z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się: 12) wykonawcę, który nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu lub nie został zaproszony do negocjacji lub złożenia ofert wstępnych albo ofert, lub nie wykazał braku podstaw wykluczenia; 13) wykonawcę będącego osobą fizyczną, którego prawomocnie skazano za przestępstwo: a) o którym mowa w art. 165a, art. 181–188, art. 189a, art. 218–221, art. 228–230a, art. 250a, art. 258 lub art. 270–309 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.6)) lub art. 46 lub art. 48 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2016 r. poz. 176, 1170 i 1171 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1051), 6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2138 oraz z 2017 r. poz. 244, 768, 773, 952, 966 i 1214. b) o charakterze terrorystycznym, o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, c) skarbowe, d) o którym mowa w art. 9 lub art. 10 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 769); 14) wykonawcę, jeżeli urzędującego członka jego organu zarządzającego lub nadzorczego, wspólnika spółki w spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusza w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej lub prokurenta prawomocnie skazano za przestępstwo, o którym mowa w pkt 13; 15) wykonawcę, wobec którego wydano prawomocny wyrok sądu lub ostateczną decyzję administracyjną o zaleganiu z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, chyba że wykonawca dokonał płatności należnych podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne wraz z odsetkami lub grzywnami lub zawarł wiążące porozumienie w sprawie spłaty tych należności; 16) wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria, zwane dalej „kryteriami selekcji", lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych dokumentów; 17) wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia; 18) wykonawcę, który bezprawnie wpływał lub próbował wpłynąć na czynności zamawiającego lub pozyskać informacje poufne, mogące dać mu przewagę w postępowaniu o udzielenie zamówienia; 19) wykonawcę, który brał udział w przygotowaniu postępowania o udzielenie zamówienia lub którego pracownik, a także osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia, o dzieło, agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług, brał udział w przygotowaniu takiego postępowania, chyba że spowodowane tym zakłócenie konkurencji może być wyeliminowane w inny sposób niż przez wykluczenie wykonawcy z udziału w postępowaniu; 20) wykonawcę, który z innymi wykonawcami zawarł porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji między wykonawcami w postępowaniu o udzielenie zamówienia, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych środków dowodowych; 21) wykonawcę będącego podmiotem zbiorowym, wobec którego sąd orzekł zakaz ubiegania się o zamówienia publiczne na podstawie ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2016 r. poz. 1541 oraz z 2017 r. poz. 724 i 933); 22) wykonawcę, wobec którego orzeczono tytułem środka zapobiegawczego zakaz ubiegania się o zamówienia publiczne; 23) wykonawców, którzy należąc do tej samej grupy kapitałowej, w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 229, 1089 i 1132), złożyli odrębne oferty, oferty częściowe lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, chyba że wykażą, że istniejące między nimi powiązania nie prowadzą do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia". 2) Wykonawca, który podlega wykluczeniu na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 13 i 14 oraz 16–20 ustawy Pzp, może przedstawić dowody na to, że podjęte przez niego środki są wystarczające do wykazania jego rzetelności, w szczególności udowodnić naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem lub przestępstwem skarbowym, zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę lub naprawienie szkody, wyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego oraz współpracę z organami ścigania oraz podjęcie konkretnych środków technicznych, organizacyjnych i kadrowych, które są odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom lub przestępstwom skarbowym lub nieprawidłowemu postępowaniu Wykonawcy. Przepisu zdania pierwszego nie stosuje się, jeżeli wobec Wykonawcy, będącego podmiotem zbiorowym, orzeczono prawomocnym wyrokiem sądu zakaz ubiegania się o udzielenie zamówienia oraz nie upłynął określony w tym wyroku okres obowiązywania tego zakazu. 3) Wykonawca nie podlega wykluczeniu, jeżeli Zamawiający, uwzględniając wagę i szczególne okoliczności czynu Wykonawcy, uzna za wystarczające dowody przedstawione na podstawie pkt. 2 powyżej. 4) Zamawiający może wykluczyć Wykonawcę na każdym etapie postępowania o udzielenie zamówienia. 5) Ofertę Wykonawcy wykluczonego uznaje się za odrzuconą. VI.3) WYKAZ OŚWIADCZEŃ SKŁADANYCH PRZEZ WYKONAWCĘ W CELU WSTĘPNEGO POTWIERDZENIA, ŻE NIE PODLEGA ON WYKLUCZENIU ORAZ SPEŁNIA WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU: Do oferty każdy Wykonawca dołączy aktualne na dzień składania oferty następujące oświadczenia: 1. Oświadczenie Wykonawcy dotyczące spełniania warunków udziału w postępowaniu - załącznik nr 2 do SIWZ. 2. Oświadczenie Wykonawcy w przedmiocie spełniania przez oferowane dostawy wymagań określonych przez Zamawiającego – załącznik nr 2A do SIWZ. 3. Oświadczenie Wykonawcy dotyczące podstaw wykluczenia z postępowania - załącznik nr 3 do SIWZ. VI.4) WYKAZ OŚWIADCZEŃ LUB DOKUMENTÓW SKŁADANYCH PRZEZ WYKONAWCĘ W POSTĘPOWANIU NA WEZWANIE ZAMAWIAJACEGO W CELU POTWIERDZENIA OKOLICZNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 25 UST. 1 PKT 3 USTAWY PZP W celu potwierdzenia braku podstaw wykluczenia Wykonawcy z udziału w postępowaniu Zamawiający żąda: Zamawiający nie stawia wymogu w tym zakresie. VI.5) WYKAZ OŚWIADCZEŃ LUB DOKUMENTÓW SKŁADANYCH PRZEZ WYKONAWCĘ W POSTĘPOWANIU NA WEZWANIE ZAMAWIAJACEGO W CELU POTWIERDZENIA OKOLICZNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 25 UST. 1 PKT 1 USTAWY PZP W celu potwierdzenia spełniania przez Wykonawcę warunków udziału w postępowaniu Zamawiający żąda: Zamawiający nie stawia wymogu w tym zakresie. VI.6) WYKAZ OŚWIADCZEŃ LUB DOKUMENTÓW SKŁADANYCH PRZEZ WYKONAWCĘ W POSTĘPOWANIU NA WEZWANIE ZAMAWIAJACEGO W CELU POTWIERDZENIA OKOLICZNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 25 UST. 1 PKT 2 USTAWY PZP W celu potwierdzenia, że oferowane dostawy odpowiadają wymaganiom określonym przez Zamawiającego, Zamawiający żąda: Zaświadczenie podmiotu uprawnionego do kontroli jakości, potwierdzającego, że dostarczone wyroby odpowiadają określonym normom lub specyfikacjom technicznym: Produkty zakwalifikowane jako wyroby medyczne w rozumieniu ustawy z 20.05.2010 r. o wyrobach medycznych: –certyfikat zgodności- wystawiony przez jednostkę notyfikującą –deklaracja zgodności wystawiana przez producenta, że wyrób jest zgodny z normami –zgłoszenie wyrobu medycznego do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub powiadomienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych o wprowadzeniu wyrobu medycznego na terytorium RP Produkty zakwalifikowane jako wyroby medyczne przed dniem wejściem w życie ustawy z 20.05.2010 r. o wyrobach medycznych ( zgodnie z art. 138 tej ustawy): –certyfikat zgodności wystawiony przez jednostkę notyfikującą –deklaracja zgodności wystawiana przez producenta, że wyrób jest zgodny z normami –świadectwo zgłoszenia lub wpis w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (za wyjątkiem klasy I i II, a gdy pierwsze jego wprowadzenie do obrotu i stosowania nastąpiło w innym niż Polska kraju Unii Europejskiej - w takim przypadku należy złożyć stosowne oświadczenie) VI.7) INNE DOKUMENTY NIE WYMIENIONE W PKT VI.3) - VI.6) VI.7.1) W celu potwierdzenia zapoznania się i akceptacji warunków umowy Wykonawca dołącza do oferty: 1. Parafowany wzór umowy – załącznik nr 6 do SIWZ VI.7.2) Wykonawca, w terminie 3 dni od zamieszczenia na stronie internetowej informacji, o której mowa w art. 86 ust. 5 ustawy Pzp, przekazuje Zamawiającemu, na podstawie art. 24 ust. 1 pkt. 23 ustawy Pzp: Oświadczenie Wykonawcy dotyczące przynależności lub braku przynależności do tej samej grupy kapitałowej - załącznik nr 4 do SIWZ. Wraz ze złożeniem oświadczenia, Wykonawca może przedstawić dowody, że powiązania z innym Wykonawcą nie prowadzą do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia. VI.7.3) Zamawiający przed udzieleniem zamówienia (na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy Pzp) wezwie Wykonawcę, którego oferta została najwyżej oceniona, do złożenia w wyznaczonym, nie krótszym niż 5 dni, terminie aktualnych na dzień złożenia oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy Pzp, tj.: Zobowiązanie podmiotu oddającego do dyspozycji Wykonawcy niezbędne zasoby na potrzeby realizacji zamówienia załącznik nr 5 do SIWZ wraz z dokumentami, o których mowa w sekcji VI.4 SIWZ. W celu oceny, czy Wykonawca polegając na zdolnościach lub sytuacji innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a ustawy Pzp, będzie dysponował niezbędnymi zasobami w stopniu umożliwiającym należyte wykonanie zamówienia publicznego oraz oceny, czy stosunek łączący Wykonawcę z tymi podmiotami gwarantuje rzeczywisty dostęp do ich zasobów oraz w celu potwierdzenia braku podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu. Dokumentów Zamawiający żąda w sytuacji, gdy Wykonawca wykaże, iż polega na zdolnościach lub sytuacji innych podmiotów. Uwaga Wezwanie w powyższym terminie dotyczy również złożenia przez Wykonawcę aktualnych na dzień złożenia oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w sekcji VI.4, sekcji VI.5 i sekcji VI.6 SIWZ. 1) Jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia odpowiedniego przebiegu postępowania o udzielenie zamówienia, Zamawiający może na każdym etapie postępowania wezwać Wykonawców do złożenia wszystkich lub niektórych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających, że nie podlegają wykluczeniu, spełniają warunki udziału w postępowaniu, a jeżeli zachodzą uzasadnione podstawy do uznania, że złożone uprzednio oświadczenia lub dokumenty nie są już aktualne, do złożenia aktualnych oświadczeń lub dokumentów. 2) Jeżeli Wykonawca nie złożył oświadczeń lub dokumentów, wymaganych przez Zamawiającego niniejszą SIWZ, niezbędnych do przeprowadzenia postępowania, oświadczenia lub dokumenty są niekompletne, zawierają błędy lub budzą wskazane przez Zamawiającego wątpliwości, Zamawiający wzywa do ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub do udzielania wyjaśnień w terminie przez siebie wskazanym, chyba że mimo ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub udzielenia wyjaśnień oferta Wykonawcy podlega odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania. VI.8) POLEGANIE PRZEZ WYKONAWCĘ NA ZDOLNOŚCIACH TECHNICZNYCH LUB ZAWODOWYCH LUB SYTUACJI FINANSOWEJ LUB EKONOMICZNEJ INNYCH PODMIOTÓW. 1) Wykonawca może w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu, w stosownych sytuacjach oraz w odniesieniu do konkretnego zamówienia, lub jego części, polegać na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego łączących go z nim stosunków prawnych, na zasadach określonych w art. 22a ustawy Pzp. 2) Wykonawca, który powołuje się na zasoby innych podmiotów, w celu wykazania braku istnienia wobec nich podstaw wykluczenia oraz spełniania, w zakresie, w jakim powołuje się na ich zasoby, warunków udziału w postępowaniu zamieszcza informacje o tych podmiotach w oświadczeniach – załącznikach nr 2 i 3 do SIWZ. 3) W celu oceny, czy Wykonawca polegając na zdolnościach lub sytuacji innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a ustawy Pzp, będzie dysponował niezbędnymi zasobami w stopniu umożliwiającym należyte wykonanie zamówienia publicznego oraz oceny, czy stosunek łączący Wykonawcę z tymi podmiotami gwarantuje rzeczywisty dostęp do ich zasobów, Zamawiający żąda oświadczenia na załączniku nr 5 do SIWZ i dokumentów, o których mowa w sekcji VI.4 SIWZ. VI. 9) POWIERZENIE PRZEZ WYKONAWCĘ WYKONANIA CZĘŚCI ZAMÓWIENIA PODWYKONAWCY 1) Wykonawca może powierzyć wykonanie części zamówienia podwykonawcy. 2) Zamawiający żąda wskazania przez Wykonawcę części zamówienia, których wykonanie zamierza powierzyć podwykonawcom, i podania przez Wykonawcę firm podwykonawców – na załączniku nr 1 do SIWZ. 3) Wykonawca, który zamierza powierzyć wykonanie części zamówienia podwykonawcom, w celu wykazania braku istnienia wobec nich podstaw wykluczenia z udziału w postępowaniu zamieszcza informacje o podwykonawcach w oświadczeniu - na załączniku nr 3 do SIWZ. 4) W sytuacji powierzenia przez Wykonawcę części zamówienia do wykonania przez podwykonawcę zastosowanie mają odpowiednio zapisy art. 36b ust. 1b i 2 ustawy Pzp. VI.10) WYKONAWCY WSPÓLNIE UBIEGAJĄCY SIĘ O UDZIELENIE ZAMÓWIENIA 1) Wykonawcy mogą wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia. 2) Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia ustanawiają pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo reprezentowania w postępowaniu i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego. 3) Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia do oferty dołączają pełnomocnictwo sporządzone w formie pisemnej, określające osobę pełnomocnika, zakres reprezentacji oraz wskazanie postępowania o udzielenie niniejszego zamówienia. Pełnomocnictwo powinni podpisać wszyscy Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia. Pełnomocnictwo należy załączyć w oryginale lub kopii poświadczonej notarialnie. 4) Oferta Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia musi być podpisana w taki sposób by prawnie zobowiązywała wszystkich Wykonawców występujących wspólnie wobec Zamawiającego. 5) Wszelka korespondencja dokonywana będzie wyłącznie z podmiotem występującym jako pełnomocnik. 6) Każdy z Wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie składa dokumenty, które potwierdzają spełnianie warunków udziału w postępowaniu oraz brak podstaw wykluczenia w zakresie, w którym każdy z Wykonawców wykazuje spełnianie warunków udziału w postępowaniu oraz brak podstaw wykluczenia, w postaci: - oświadczeń określonych w sekcji VI.3 SIWZ, - dokumentów określonych w sekcji VI.4 SIWZ, - oświadczenia określonego w sekcji VI.7.2 SIWZ, w terminach zgodnych z określonymi w niniejszej SIWZ. 7) Jeżeli oferta Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia zostanie wybrana, Zamawiający może żądać przed zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego umowy regulującej współpracę tych Wykonawców. VI.11) WYKONAWCY MAJĄCY SIEDZIBĘ LUB MIEJSCE ZAMIESZKANIA POZA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jeżeli Wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, składa oświadczenia i dokumenty określone powyżej w niniejszej sekcji SIWZ. SEKCJA VII - INFORMACJE O SPOSOBIE POROZUMIEWANIA SIĘ ZAMAWIAJĄCEGO Z WYKONAWCAMI ORAZ PRZEKAZYWANIA OŚWIADCZEŃ LUB DOKUMENTÓW, A TAKŻE WSKAZANIE OSÓB UPRAWNIONYCH DO POROZUMIEWANIA SIĘ Z WYKONAWCAMI 1) Wyjaśnienia dotyczące treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia udzielane będą z zachowaniem zasad określonych w art. 38 ust. 1 i 2 ustawy Pzp. 2) Zamawiający nie zamierza zwoływać zebrania Wykonawców. 3) Wszelkie oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje Zamawiający i Wykonawcy przekazują pisemnie, faksem lub drogą elektroniczną. Oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje przekazane za pomocą faksu lub drogą elektroniczną uważa się za złożone w terminie, jeżeli ich treść dotarła do adresata przed upływem terminu i została niezwłocznie potwierdzona pisemnie. 4) Oświadczenia lub dokumenty, ich uzupełnienie, poprawienie lub udzielenie wyjaśnień - w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp oraz udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów - w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, składa się wyłącznie w formie pisemnej. Złożone oświadczenia, dokumenty, uzupełnienia, poprawienia, wyjaśnienia, dowody uważa się za złożone w terminie, jeżeli ich treść dotarła do Zamawiającego przed upływem wyznaczonego przez Zamawiającego terminu, faksem lub drogą elektroniczną, a dokument w formie pisemnej dotrze do Zamawiającego w terminie wskazanym w wezwaniu Zamawiającego. 5) Pytania dotyczące treści SIWZ można kierować pisemnie do Zamawiającego na nr fax. 12 389 00 56 lub drogą elektroniczną na adres email@example.com 6) Osobą uprawnioną ze strony Zamawiającego do kontaktowania się z Wykonawcami jest Elżbieta Zaprzelska, tel. 664 157 775. SEKCJA VIII - WYMAGANIA DOTYCZĄCE WADIUM Zamawiający nie wymaga wadium. SEKCJA IX - TERMIN ZWIĄZANIA OFERTĄ 1) Wykonawca pozostaje związany ofertą przez okres 30 dni. 2) Bieg terminu związania ofertą rozpoczyna się wraz z upływem terminu składania ofert. 3) Przedłużenie terminu związania ofertą może nastąpić na zasadach określonych w art. 85 ust. 2 – 4 ustawy Pzp. SEKCJA X - OPIS SPOSOBU PRZYGOTOWYWANIA OFERT 1) Ofertę stanowią: 1. Wypełniony i podpisany Formularz Ofertowy – załącznik nr 1 do SIWZ; 2. Wypełniony i podpisany załącznik - Zestawienie dotyczące oferowanego Aparatu USG - załącznik nr 1A do SIWZ; 3. Parafowany wzór umowy - załącznik nr 6 do SIWZ 4. Oświadczenia i dokumenty wymienione w SIWZ. 2) Zaleca się, aby pierwszą stronę oferty stanowił Formularz Ofertowy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do SIWZ. 3) Zaleca się ponumerowanie stron i spięcie oferty w sposób uniemożliwiający wysunięcie się którejkolwiek kartki. 4) Wykonawca składa ofertę zgodnie z wymaganiami określonymi w SIWZ. Treść oferty musi odpowiadać treści SIWZ oraz przepisom ustawy Pzp. Wykonawca winien zapoznać się ze wszystkimi sekcjami SIWZ. 5) Oferta musi zawierać wszystkie wymagane dokumenty wskazane w niniejszej SIWZ w formie oryginałów albo kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez osobę/y uprawnioną/e do reprezentowania Wykonawcy. Każda kserokopia dokumentu wymaga takiego potwierdzenia. 6) Wykonawcy mogą wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia na zasadach określonych w art. 23 ustawy Pzp. W takim przypadku na formularzu ofertowym, jak również innych dokumentach powołujących się na „Wykonawcę", w miejscu „nazwa i adres Wykonawcy" należy wpisać dane dotyczące konsorcjum lub spółki cywilnej, a nie pełnomocnika. 7) Oferta pod rygorem nieważności, powinna być sporządzona w formie pisemnej (np. komputerze lub czytelnie ręcznie długopisem bądź niezmywalnym atramentem), w języku polskim oraz podpisana przez osobę/y upoważnioną/e do reprezentowania Wykonawcy. 8) Dokumenty sporządzone w języku obcym są składane wraz z tłumaczeniem na język polski, poświadczone przez osobę/y upoważnioną/e do reprezentowania Wykonawcy. 9) Upoważnienie – pełnomocnictwo, do podpisania oferty winno być dołączone do oferty, o ile nie wynika z innych dokumentów załączonych przez Wykonawcę. Pełnomocnictwo do reprezentowania Wykonawcy/Wykonawców występujących wspólnie, powinno być przedstawione w formie i treści zgodnej z art. 99 K.C. Jeżeli Wykonawca nie złożył wymaganych pełnomocnictw albo złożył wadliwe pełnomocnictwa, Zamawiający wzywa do ich złożenia w terminie przez siebie wskazanym, chyba że mimo ich złożenia oferta Wykonawcy podlega odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania. 10) Oświadczenia, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać Zamawiający od Wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia, dotyczące Wykonawcy i innych podmiotów, na których zdolnościach lub sytuacji polega Wykonawca na zasadach określonych w art. 22a ustawy Pzp oraz dotyczące podwykonawców, składane są w oryginale. 11) Dokumenty, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać Zamawiający od Wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia, inne niż oświadczenia, o których mowa w pkt. 10 powyżej, składane są w oryginale lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem. 12) Poświadczenia za zgodność z oryginałem dokonuje odpowiednio Wykonawca, podmiot, na którego zdolnościach lub sytuacji polega Wykonawca, Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego albo podwykonawca, w zakresie dokumentów, które każdego z nich dotyczą. 13) Poświadczenie za zgodność z oryginałem następuje w formie pisemnej. 14) Wszelkie poprawki lub zmiany w tekście oferty muszą być parafowane przez osobę/y podpisującą ofertę. 15) Wykonawcy ponoszą wszelkie koszty związane z przygotowaniem i złożeniem oferty. 16) Wykonawca może przed upływem terminu do składania ofert, zmienić lub wycofać ofertę, pod warunkiem, że przed upływem tego terminu Zamawiający otrzyma pisemne powiadomienie o wprowadzeniu zmian lub wycofaniu oferty. 17) Część oferty, która zawiera informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a Wykonawca zastrzega ich poufność, należy umieścić w odrębnej kopercie z opisem „Zastrzeżona część oferty". Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy Pzp. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 16 kwietnia 1993r., przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. 18) Ofertę należy umieścić w zaklejonej kopercie w taki sposób, aby uniemożliwić zapoznanie się z jej treścią bez naruszenia opakowania. 19) Aby zapobiec przypadkowemu otwarciu koperty z ofertą należy ją oznaczyć w następujący sposób: nazwa i adres Wykonawcy OFERTA "Dostawa Aparatu USG" Nr referencyjny: …………… nie otwierać przed 31.10.2018 roku, godz. 10.10 20) W przypadku braku podanych wyżej oznaczeń Zamawiający nie ponosi odpowiedzialności za omyłkowe otwarcie oferty przed wyznaczonym terminem, bądź jej braku w trakcie sesji otwarcia ofert. SEKCJA XI - MIEJSCE ORAZ TERMIN SKŁADANIA I OTWARCIA OFERT XI.1) Miejsce i termin składania ofert 1) Ofertę należy złożyć w siedzibie Zamawiającego - SPZOZ w Skale, ul. Słomnicka 69, 32-043 Skała – pokój nr 17. 2) Termin składania ofert upływa w dniu 31.10.2018r. o godz. 10.00 3) Ofertę złożoną po terminie Zamawiający zwraca niezwłocznie, bez otwierania. XI.2) Miejsce i termin otwarcia ofert 1) Otwarcie ofert nastąpi w siedzibie Zamawiającego - SPZOZ w Skale, ul. Słomnicka 69, 32-043 Skała – pokój nr 10, w dniu 31.10.2018r. o godz. 10.10. 2) Otwarcie ofert jest jawne. 3) Bezpośrednio przed otwarciem ofert Zamawiający podaje kwotę, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. 4) Podczas otwarcia ofert Zamawiający podaje nazwy (firmy) oraz adresy Wykonawców, a także informacje dotyczące ceny i okresu dodatkowej gwarancji. SEKCJA XII - OPIS SPOSOBU OBLICZENIA CENY 1) Cena oferty winna być obliczona w następujący sposób: Sporządzając Formularz Ofertowy należy wypełnić załącznik nr 1 do SIWZ podając cenę ryczałtową brutto za wykonanie całości przedmiotu zamówienia, cenę netto oraz stawkę podatku VAT. 2) Cena oferty ma być wyrażona w złotych polskich cyfrowo i słownie. 3) Cena ma być wyrażona w kwocie brutto. 4) Cenę oferty należy określać z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. 5) Cenę oferty zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 gr. pomija się, a końcówki 0,5 gr. i wyższe zaokrągla się do 1 gr. 6) Kwotę podatku VAT należy obliczyć zgodnie z zasadami ustawy z 11 marca 2004 r. w sprawie podatku od towaru i usług. 7) Podana w ofercie cena musi uwzględniać wszystkie wymagania Zamawiającego określone w niniejszej SIWZ oraz obejmować wszelkie koszty, jakie poniesie Wykonawca z tytułu należnej oraz zgodnej z obowiązującymi przepisami realizacji przedmiotu zamówienia, w tym w szczególności: a) koszty ogólne, koszty wytworzenia, koszty zakupu, koszty pośrednie, zysk; b) koszty dojazdu, transportu, wniesienia, podatków, opłaty celne i inne czynniki; c) koszty przeszkolenia pracowników, d) koszty ubezpieczenia, e) koszty napraw w okresie gwarancji podstawowej i dodatkowej. 8) Jeżeli złożono ofertę, której wybór prowadziłby do powstania u Zamawiającego obowiązku podatkowego zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, Zamawiający w celu oceny takiej oferty dolicza do przedstawionej w niej ceny podatek od towarów i usług, który miałby obowiązek rozliczyć zgodnie z tymi przepisami. Wykonawca, składając ofertę, informuje Zamawiającego, czy wybór oferty będzie prowadzić do powstania u Zamawiającego obowiązku podatkowego, wskazując nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, których dostawa lub świadczenie będzie prowadzić do jego powstania, oraz wskazując ich wartość bez kwoty podatku. SEKCJA XIII - OPIS KRYTERIÓW, KTÓRYMI ZAMAWIAJĄCY BĘDZIE SIĘ KIEROWAŁ PRZY WYBORZE OFERTY, WRAZ Z PODANIEM WAG TYCH KRYTERIÓW I SPOSOBU OCENY OFERT 1) Zamawiający będzie oceniał oferty według następujących kryteriów: 2) Zamawiający wybierze ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w niniejszej SIWZ. 3) Za najkorzystniejszą uznana zostanie ta z ocenianych ofert, która uzyska najwyższą ocenę punktową. Dla zastosowanych kryteriów oceny ofert, Zamawiający będzie obliczał wartość punktową oferty (zaokrągloną do dwóch miejsc po przecinku) w oparciu o następujące wzory: 1. Kryterium „cena" [C] Kryterium wyliczane będzie w następujący sposób: gdzie: C liczba pkt uzyskana za kryterium cena Cn najniższa cena ofertowa spośród ważnych ofert Cx cena ocenianej oferty. 2. Kryterium „dodatkowa gwarancja" [G] Wykonawca może zaoferować Zamawiającemu dodatkowy okres gwarancji dla przedmiotu zamówienia tj. dostawy Aparatu USG, wynoszący minimum 1 miesiąc do maksymalnie 36 miesięcy, liczony od dnia następnego, w którym upłynął okres gwarancji podstawowej. Kryterium wyliczane będzie w następujący sposób: gdzie: G liczba pkt. uzyskana za kryterium dodatkowa gwarancja Go ilość miesięcy dodatkowej gwarancji ocenianej oferty Gn najwyższa ilość miesięcy dodatkowej gwarancji spośród ważnych ofert W kryterium „dodatkowa gwarancja" może zostać przyznanych maksymalnie 4 punkty. Brak informacji Wykonawcy o ilości dodatkowego okresu gwarancji w Formularzu ofertowym oznacza jego nie zaoferowanie. Dodatkowa gwarancja udzielona zostanie Zamawiającemu na zasadach określonych w Załączniku nr 6 do SIWZ. LP - liczba punktów uzyskana przez ofertę: LP=C+G 4) Zamawiający – na podstawie art.24aa ustawy Pzp – najpierw dokona oceny ofert, a dopiero potem zbada, czy Wykonawca, którego oferta została oceniona jako najkorzystniejsza, nie podlega wykluczeniu oraz spełnia warunki udziału w postępowaniu. 3) Do czynności wyboru oferty Zamawiający stosuje odpowiednio zapisy art. 87, 89 i 91 ustawy Pzp. SEKCJA XIV - INFORMACJE O FORMALNOŚCIACH, JAKIE POWINNY ZOSTAĆ DOPEŁNIONE PO WYBORZE OFERTY W CELU ZAWARCIA UMOWY W SPRAWIE ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO 1) Zamawiający udzieli zamówienia Wykonawcy, którego oferta odpowiada wszystkim wymaganiom określonym w niniejszej SIWZ i została oceniona jako najkorzystniejsza w oparciu o podane kryteria oceny ofert. 2) Zamawiający informuje niezwłocznie wszystkich Wykonawców o okolicznościach określonych w art. 92 ustawy Pzp. 3) Zamawiający zawrze umowę w sprawie zamówienia publicznego w terminie nie krótszym niż 5 dni od dnia przesłania, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zawiadomienia o wyborze najkorzystniejszej oferty. 4) Zawarcie umowy będzie możliwe przed upływem terminu wskazanego w pkt. 3 powyżej, jeżeli w postępowaniu o udzielenie zamówienia zostanie złożona tylko jedna oferta. 5) O terminie i miejscu podpisania umowy Zamawiający poinformuje pisemnie wybranego Wykonawcę. 6) W przypadku wyboru oferty Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia, Zamawiający może zwrócić się przed podpisaniem umowy o przedłożenie umowy regulującej współpracę tych podmiotów. 7) Jeżeli Wykonawca, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego Zamawiający może wybrać ofertę najkorzystniejszą spośród pozostałych ofert bez przeprowadzania ich ponownego badania i oceny, chyba że zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania, o których mowa w art. 93 ust. 1 ustawy Pzp. SEKCJA XV - WYMAGANIA DOTYCZĄCE ZABEZPIECZENIA NALEŻYTEGO WYKONANIA UMOWY Zamawiający nie wymaga wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy. SEKCJA XVI - ISTOTNE DLA STRON POSTANOWIENIA, KTÓRE ZOSTANĄ WPROWADZONE DO TREŚCI ZAWIERANEJ UMOWY C = (Cn / Cx) x 96 W SPRAWIE ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO, OGÓLNE WARUNKI UMOWY ALBO WZÓR UMOWY, JEŻELI ZAMAWIAJĄCY WYMAGA OD WYKONAWCY, ABY ZAWARŁ Z NIM UMOWĘ W SPRAWIE ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO NA TAKICH WARUNKACH Istotne postanowienia umowy określa wzór umowy- załącznik nr 6 do SIWZ. SEKCJA XVII - POUCZENIE O ŚRODKACH OCHRONY PRAWNEJ PRZYSŁUGUJĄCYCH WYKONAWCY W TOKU POSTĘPOWANIA O UDZIELENIE ZAMÓWIENIA Wykonawcy, którzy mają lub mieli interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz ponieśli lub mogą ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, przysługują środki ochrony prawnej przewidziane w Dziale VI tejże ustawy, zgodnie z przesłankami i w terminach wskazanych w art. 179-182 ustawy Pzp. SEKCJA XVIII – RODO 1) Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia RODO informujemy, że administratorem Pani/Pana danych osobowych jest SPZOZ w Skale, z siedzibą 32-043 Skała, ul. Słomnicka 69. 2) Na podstawie obowiązujących przepisów, wyznaczyliśmy Inspektora Ochrony Danych Osobowych, z którym można kontaktować się: 1. listownie na adres: 32-043 Skała, ul. Słomnicka 69 2. przez e-mail: firstname.lastname@example.org. 3) Dane osobowe pozyskane w związku przetargiem pn. „Dostawa Aparatu USG" będą przetwarzane w następujących celach: 1. związanych z przetargiem; 2. związanych z dochodzeniem ewentualnych roszczeń, odszkodowań; 3. udzielania odpowiedzi na pisma, wnioski i skargi; 4. udzielania odpowiedzi w toczących się postępowaniach. 4) Podstawą prawną przetwarzania Pani/Pana danych jest konieczność wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (art. 6 ust. 1 lit. c RODO). 5) Obowiązek podania przez Panią/Pana danych osobowych bezpośrednio Pani/Pana dotyczących jest wymogiem ustawowym określonym w przepisach ustawy Pzp, związanych z udziałem w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Konsekwencje niepodania określonych danych wynikają z ustawy Pzp. 6) Pozyskane od Pani/Pana dane osobowe mogą być przekazywane osobom lub podmiotom, którym udostępniona zostanie dokumentacja postepowania w oparciu o art. 8 oraz art. 96 ust. 3 ustawy Pzp. 7) Administrator nie ma zamiaru przekazywać Pani/Pana danych do państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych. 8) Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dnia zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia. 9) Informujemy, że ma Pani/Pan prawo do: 1. dostępu do swoich danych osobowych; 2. żądania sprostowania swoich danych osobowych, które są nieprawidłowe oraz uzupełnienia niekompletnych danych osobowych; 3. żądania ograniczenia przetwarzania swoich danych osobowych; 4. wniesienia skargi do organu nadzorczego zajmującego się ochroną danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. 10) Ponadto, informujemy, że nie przysługuje Pani/Panu: 1. w związku z art. 17 ust. 3 lit. b, d lub e RODO, prawo do usunięcia danych osobowych; 2. prawo do przenoszenia danych osobowych, o którym mowa w art. 20 RODO; 3. na podstawie art. 21 RODO prawo sprzeciwu, wobec przetwarzania danych osobowych, gdyż podstawą prawną przetwarzania ich danych osobowych jest art. 6 ust. 1 lit. c RODO. 11) Informujemy, że nie korzystamy z systemów służących do zautomatyzowanego podejmowania decyzji. 12) Dane udostępnione przez Panią/Pana nie będą podlegały profilowaniu. UWAGA: () Wyjaśnienie: skorzystanie z prawa do sprostowania nie może skutkować zmianą wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego ani zmianą postanowień umowy w zakresie niezgodnym z ustawą Pzp oraz nie może naruszać integralności protokołu oraz jego załączników. (**)Wyjaśnienie: prawo do ograniczenia przetwarzania nie ma zastosowania w odniesieniu do przechowywania, w celu zapewnienia korzystania ze środków ochrony prawnej lub w celu ochrony praw innej osoby fizycznej lub prawnej, lub z uwagi na ważne względy interesu publicznego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego. SEKCJA XIX – INNE Do spraw nieuregulowanych w niniejszej SIWZ zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych oraz przepisy Kodeksu cywilnego. XX - ZAŁĄCZNIKI DO SIWZ Zestawienie wymaganych parametrów techniczno-użytkowych Aparatu USG – zał. do SIWZ Formularz ofertowy - zał. nr 1 do SIWZ Zestawienie dotyczące oferowanego Aparatu USG - załącznik nr 1A do SIWZ Oświadczenie Wykonawcy dotyczące spełniania warunków udziału w postępowaniu - zał. nr 2 do SIWZ Oświadczenie Wykonawcy w przedmiocie spełniania przez oferowane dostawy wymagań określonych przez Zamawiającego – zał. nr 2A do SIWZ Oświadczenie Wykonawcy dotyczące podstaw wykluczenia z postępowania - zał. nr 3 do SIWZ Oświadczenie Wykonawcy dotyczące przynależności lub braku przynależności do tej samej grupy kapitałowej - zał. nr 4 do SIWZ Zobowiązanie podmiotu/podmiotów oddających do dyspozycji Wykonawcy niezbędne zasoby - zał. nr 5 do SIWZ Umowa – wzór - zał. nr 6 do SIWZ	<urn:uuid:f5e17e1e-09ca-4817-a8d8-e16c129306a8>	finepdfs	1.045898	CC-MAIN-2020-45	https://przychodnia-skala.pl/przetarg/2018/1/SIWZ_USG_ost.pdf	2020-10-23T21:35:11+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2020-45/segments/1603107865665.7/warc/CC-MAIN-20201023204939-20201023234939-00337.warc.gz	495,587,196	0.999979	1.000001	1.000001	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 664, 3973, 9168, 13435, 17657, 21356, 24959, 28550, 31590, 34702, 37816, 39576 ]	2	0
PROTOKÓŁ NR V/19 z V nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Gryfinie w dniu 19 lutego 2019 r. . Sesja rozpoczęła się o godz. 14 00 i trwała do godz. 14 35 Listy obecności radnych stanowią załącznik nr 1 i załącznik nr 2. Radni nieobecni: - Piotr Romanicz. - Magdalena Pieczyńska, W posiedzeniu udział wzięli: 2. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Gryfino Paweł Nikitiński 1. Burmistrz Miasta i Gminy Gryfino Mieczysław Sawaryn 3. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Gryfino Tomasz Miler 5. Skarbnik Miasta i Gminy Gryfino Beata Blejsz 4. Sekretarz Miasta i Gminy Gryfino Ewa Sznajder 6. Radca prawny Krzysztof Judek Ad. I. Sprawy regulaminowe. 1. otwarcie obrad i stwierdzenie quorum. Otwarcia obrad dokonał Przewodniczący Rady Miejskiej w Gryfinie Rafał Guga. Przywitał wszystkich zgromadzonych na sesji – burmistrza, pracowników urzędu, p.o. Dyrektora Oddziału Zespołu Elektrowni Dolna Odra Jacka Śniegowskiego, przedstawicieli związków zawodowych w Zespole Elektrowni Dolna Odra: Annę Grudzińską, Mariusza Kamińskiego, Mirosława Lebudę, Romana Michalskiego, Lidię Cichocką oraz wszystkich przybyłych i obserwujących obrady mieszkańców Gryfina. Porządek obrad radni otrzymali wraz z zawiadomieniem o sesji i projektami uchwał – załącznik nr 3. Na podstawie listy obecności stwierdzono kworum. Na stan Rady 21 osób według listy obecności w posiedzeniu uczestniczyło 19 radnych. Wniosek o zwołanie sesji nadzwyczajnej stanowi załącznik nr 4 do protokołu. Radna Elżbieta Kasprzyk – chciałbym zgłosić wniosek o zmianę porządku obrad. Jest to wniosek, prośba reprezentacji pracowników Dolnej Odry, ponieważ są w trakcie spotkania, które toczy się obecnie w starostwie. Bardzo prosili abyśmy punkt, który jest w naszym porządku obrad jako punkt III. zmienili na punkt II. I teraz obradowali nad nim. Przewodniczący Rady Rafał Guga poddał pod głosowanie wniosek o zmianę porządku obrad, polegającą na przesunięciu punktu III. w miejsce punktu II. Przewodniczący odczytał wyniki głosowania i stwierdził, że porządek obrad został zmieniony. W wyniku jawnego głosowania na stan Rady 21 osób i obecnych na sesji 19 radnych w głosowaniu udział wzięło 19 radnych. Za przyjęciem wniosku głosowało 19 radnych. Głosów przeciwnych i wstrzymujących się nie było. Wydruk wyników głosowania stanowi załącznik nr 5. 1 Ad. II. Podjęcie uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra. Przewodniczący odczytał załącznik nr 3 do projektu uchwały – Rozstrzygnięcie Rady Miejskiej w Gryfinie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra. Przewodniczący odczytał również autopoprawki burmistrza do projektu uchwały, który został wysłany radnym w wersji elektronicznej na skrzynki mailowe w dniu 15 lutego 2019 r. Poinformował, że do wglądu dla radnych jest również prognoza skutków finansowych uchwalenia mpzp gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra – załącznik nr 7. – załącznik nr 6. Przewodniczący Rady otworzył dyskusję. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Gryfino Tomasz Miler - ten szacunek oczywiście odnosi się do ewentualnych naszych działań. To nie jest zobowiązanie, które my musimy wykonać. Radna Jolanta Witowska – w dokumencie przedstawionym nam, w tym projekcie uchwały znalazłam informację, w której jest zapis, że gmina zobowiązuje się do wybudowania trzech dróg. Chciałabym wiedzieć, jakie skutki finansowe dla gminy rodzi przyjęcie tej uchwały? Radna Jolanta Witowska – rozumiem, że może, ale nie musi być, ale jeśli, to przybliżony koszt może pan wskazać? Radna Jolanta Witowska – ale ja pytam pana o łączną przybliżoną kwotę dla ewentualnie wykonania tych trzech dróg. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Gryfino Tomasz Miler – tutaj wydaje mi się, że to wszystko w tabeli kosztów i zysków gminy na okres 10 lat jest doskonale pokazane, bo każdą kwotę widzę. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Gryfino Tomasz Miler – nie podejmuję się prognozowania, biorąc pod uwagę, że nie mamy wykonanego projektu ani żadnych dokumentów, które mogą przybliżyć nam tego typu kosztorys. Burmistrz Miasta i Gminy Gryfino Mieczysław Sawaryn – wysoka rado, szanowni państwo, na początku lat 70-tych podjęto w państwie polskim wyjątkowo ważną decyzję dla dawnego województwa szczecińskiego i dla gminy Gryfino i dla powiatu gryfińskiego. Powoli elektrownia w Dolnej Odrze rozpoczęła proces wygaszania wybudowanych wtedy bloków. Dla społeczności gminy Gryfino, dla społeczności Pomorza Zachodniego ta inwestycja i ta lokalizacja ma olbrzymie znaczenie. Ma znaczenie epokowe. Ciężką pracą związków zawodowych, stowarzyszeń, samorządowców gryfińskich, pracowników Dolnej Odry udało się doprowadzić do stanu, w którym stoimy przed podjęciem decyzji o wybudowaniu dwóch bloków gazowych, najnowocześniejszych, spalających wybitnie ekologiczne paliwo. Stoimy przed epokową szansą na kolejne pięćdziesiąt lat rozwoju gminy Gryfino i naszej społeczności. Jeśli pani pyta o drogi to tak, jak powiedział pan burmistrz Tomasz Miler, dokładnie wydatków nie da się przewidzieć, ale mogę pani odpowiedzieć na pytanie, jakie gmina Gryfino i społeczność gminy Gryfino uzyska korzyści po wybudowaniu dwóch bloków o wartości około 5 mld zł. 2 procent od wartości wybudowanych bloków energetycznych, łatwo policzyć, to kilkadziesiąt milionów złotych. Za pięć lat do budżetu gminy Gryfino będą wpływać takie podatki z Dolnej Odry. Proszę sobie wyobrazić ile zostanie wybudowanych dróg i ważnych elementów wpływających na rozwój i zwiększenie komfortu życia naszych obywateli. Dla gminy Gryfino ta inwestycja jest przełomowa. To jest największe osiągnięcie pracy wielu ludzi w poprzedniej kadencji rady, ale również tej kadencji i ja za zaangażowanie stronie społecznej w Dolnej Odrze, samorządowców nie tylko z powiatu gryfińskiego, dyrekcji Dolnej Odry bardzo dziękuję. To jest epokowe wydarzenie i państwo bierzecie w tym wydarzeniu udział i oczywiście Radna Jolanta Witowska – rozumiem. Dziękuję. możemy się pytać o dwie, trzy drogi, ile będą kosztować, ale proszę państwa, jeśli zdamy sobie sprawę, że do gminy Gryfino przyjadą inwestycje, przyjadą pracownicy, zostaną tutaj zaangażowane środki idące w miliardy, to część z tego wpłynie na naszą gospodarkę. Proszę zwrócić uwagę co się wydarzyło z naszymi finansami w ciągu ostatnich lat. Nie tylko na bieżąco spłacamy długi, ale cały czas wzrastają nasze inwestycje i zwiększamy dochody gminy Gryfino. Standard życia i możliwości nasze zależą od tej inwestycji. Jak państwo zważycie, że w poniedziałek w naszym urzędzie podpisano umowy dotyczące budowy obwodnicy Gryfina planowanej od wielu lat, ocena oddziaływania na środowisko zrobiona już w 2012 roku i z obietnic, które kiedyś były składane nie wynikły żadne inwestycje. Dzisiaj przy tej władzy politycznej, przy tym wsparciu zaangażowanych posłów obwodnica Gryfina mająca kapitalne znaczenie dla naszej społeczności będzie zakończona w 2025 roku i będzie to obwodnica od Radziszewa do Pniewa. Jesteście państwo świadkami wyjątkowo ważnych wydarzeń i oczywiście pytania o koszty drogi są tak marginalne przy osiągnięciach, które dzięki tej inwestycji zostaną zrobione, że nie powinniśmy nawet przez chwile mieć wątpliwości co do wagi procedowanego dzisiaj punktu porządku obrad dotyczącego planu zagospodarowania przestrzennego dla Dolnej Odry. Proszę państwa, zachęcam do głosowania i do przyjęcia tego ważnego aktu, który doprowadzi do tego, że niebawem zostaną ogłoszone inwestycje mające strategiczne znaczenie nie tylko dla naszego miasta, dla naszej gminy, ale dla całego regionu i dla państwa polskiego – nowoczesna technologia na najwyższym światowym poziomie, zastąpienie energii z węgla energią z gazu. Proszę państwa, to jest rzecz epokowa, podkreślam to jeszcze raz. Zachęcam do podjęcia przedstawionej uchwały. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie przyjęcie uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra. Przewodniczący odczytał wyniki głosowania i stwierdził, że uchwała została podjęta. W wyniku jawnego głosowania na stan Rady 21 osób i obecnych na sesji 19 radnych w głosowaniu udział wzięło 19 radnych. Za przyjęciem projektu uchwały głosowało 18 radnych, przy 1 głosie wstrzymującym się. Głosów przeciwnych nie było. Wydruk wyników głosowania stanowi załącznik nr 8. UCHWAŁA NR V/40/19 stanowi załącznik nr 9. Ad. III. Podjęcie uchwały w sprawie aktualizacji Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy Gryfino na lata 2017-2023, przyjętego Uchwałą Nr XLIII/442/18 Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 30 stycznia 2018 r. Przewodniczący Rady otworzył dyskusję. Radna Jolanta Witowska – szpitale powiatowe pełnią kluczową rolę w systemie ochrony zdrowia, to jest bardzo ważny szczebel, gwarancja opieki zdrowotnej dla mieszkańców. Nasz szpital gryfiński funkcjonuje w budynku, który niestety nie spełnia współczesnych standardów, jakie powinien spełniać budynek podmiotu wykonującego działalność leczniczą. Wymaga on zmian, rozbudowy, modernizacji. Szczęśliwie dla mieszkańców zapadły dobre decyzje w tej kwestii, będzie rozbudowa, będzie modernizacja obiektu i tak długo oczekiwana inwestycja chyba nigdy dotąd nie była tak blisko realizacji. Bardzo się cieszymy z tego i dziś mamy podjąć decyzję, która umożliwi aplikowanie o środki zewnętrzne inwestorowi na to zadanie, tym samym przeprowadzić inwestycję i poprawić jakość usług świadczonych przez ten podmiot. Dlatego podjęcie tej uchwały uważam za jak najbardziej zasadne i będę głosowała za przyjęciem i trzymam kciuki za powodzenie w realizacji tej inwestycji. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie przyjęcie uchwały w sprawie aktualizacji Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy Gryfino na lata 2017-2023, przyjętego Uchwałą Nr XLIII/442/18 Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 30 stycznia 2018 r. Przewodniczący odczytał wyniki głosowania i stwierdził, że uchwała została podjęta. W wyniku jawnego głosowania na stan Rady 21 osób i obecnych na sesji 19 radnych w głosowaniu udział wzięło 18 radnych. Za przyjęciem projektu uchwały głosowało 18 radnych. Głosów przeciwnych i wstrzymujących się nie było. Wydruk wyników głosowania stanowi załącznik nr 10. UCHWAŁA NR V/41/19 stanowi załącznik nr 11. Ad. IV. Podjęcie uchwały w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Gryfino na lata 2019-2025 Przewodniczący Rady otworzył dyskusję. Radny Marek Sanecki – panie burmistrzu, mam pytanie. Podczas grudniowej sesji powiedział pan o tym, że był pan w warszawie, dyskutował pan z przedstawicielami Skry Warszawa, w konsekwencji wyszła dyskusja o potencjalnym kupieniu terenu na zachód od Laguny i wtedy podjęliśmy krótką dyskusję, ja podważyłem zasadność kupowania tego terenu w związku z tym, że w przestrzeń publiczną poszła informacja, że chce pan sprzedać teren na północ od Laguny. Wtedy powiedział pan, że jednak nie będzie ten teren sprzedawany, z czego bardzo się ucieszyłem, ale później pojawiła się informacja w prasie, Tomasz Miler powiedział, że jest szukany inwestor do kupna tej działki. W związku z tym chciałem się zapytać, jakie jest stanowisko pana burmistrza w tej kwestii, kwestii sprzedaży potencjalnej działki? Która wersja jest prawdziwa, czy ta którą mówi Tomasz Miler, czy pan burmistrz? Mam nadzieję, że prawdziwa jest ta wersja, że jednak ta działka nie będzie sprzedawana i w związku z tym, jakie zmiany w budżecie będą na 2019 rok, bo to niewątpliwie chyba też wpłynie na tą prognozę finansową, bo ta działka zapisana jest, że my ją sprzedamy w tym roku za milion złotych. Ona jest w przychodach na ten rok. Jeżeli nie będzie tego przychodu, to będziemy mieli deficyt miliona złotych. Chciałbym się zapytać, co w związku z tym? Czy tej prognozy zmiany finansowej nie powinniśmy uwzględnić również tego rozwiązania? Radny Marek Sanecki – panie burmistrzu, cieszę się, że taka informacja zostanie przedstawiona. W każdym razie, jeżeli nie będzie sprzedawana ta działka, to mamy sprawę tego miliona. Ja się pytam o ten milion w budżecie, bo niewątpliwie to wpłynie istotnie, milion to jest 7, czy 6/10 procenta budżetu i kiedy zamierza pan dokonać zmian w budżecie w tym zakresie? Burmistrz Miasta i Gminy Gryfino Mieczysław Sawaryn – dzisiejszy punkt zmiany w wieloletniej prognozie finansowej nie dotyczy zagadnienia, które pan podnosi, natomiast obowiązują nas uchwały Rady Miejskiej w Gryfinie. Budżet na 2019 rok jest uchwalony. Co do wyrażonego przeze mnie podglądu, ten pogląd jest obowiązujący, niemniej jednak wydarzenia gospodarcze są związane z wieloma elementami i musimy wszystkie elementy uwzględniać i wybierać najlepsze rozwiązania dla gminy Gryfino, bo na dzisiaj nie wiemy, czy właściciel działki będzie zainteresowany sprzedażą tej działki, czy nie będzie. Jesteśmy na etapie oczekiwania i jeśli wpłyną określone propozycje, przedstawimy radzie rozwiązania i oczywiście w tym zakresie podzielam pana stanowisko, że po wpłynięciu takiej propozycji od właściciela 9 ha gruntu i po przyjęciu tej propozycji przez Radę Miejską w Gryfinie istnieje konieczność zweryfikowania całej polityki wobec wszystkich obiektów sportowych na terenie kompleksu pomiędzy Odrą, a ulicą Łużycką. Burmistrz Miasta i Gminy Gryfino Mieczysław Sawaryn – wielce szanowny panie radny, po pierwsze milion to nie jest 7,6 procent budżetu. Szanowny panie radny, nie jest to sprawa rozpatrywana na dzisiejszej sesji. Sesje nadzwyczajne mają swoje reguły prowadzenia i oczywiście zapraszam pana na dyskusję. Wiele pana pomysłów oceniam za pomysły bardzo dobre. Zapraszam do dyskusji. Wpłyną konkretne dokumenty, które miał przekazać właściciel działki, będziemy sprawę analizować, ale również może się tak zdarzyć, że właściciel zmieni swoją koncepcję, wobec tego staniemy przed wykonaniem uchwał rady, które zostały podjęte w grudniu. Skarbnik Miasta i Gminy Gryfino Beata Blejsz - łączne nakłady są bez zmian tzn., że w tamtym roku, czy w poprzednich latach wydaliśmy resztę środków. To są łączne nakłady na daną inwestycję. Radna Elżbieta Kasprzyk – ja mam pytanie dotyczące zadania: Poprawa efektywności energetycznej szkoły Podstawowej nr 3, to jest punkt 6. w załączniku nr 2, czyli objaśnień do zmian i mam informację, że łączne nakłady na to zadanie to jest kwota 4.865.321,30 zł, natomiast proponowane zmiany tzn. przed zmianą w 2019 zamierzaliśmy wydać 3.826.000 zł, po zmianie proponowana kwota 3.826.000 zł i tutaj jakby matematyka mi się nie zgadza. Zmiany dotyczą roku 2019-2025. Przewodniczący Rady Rafał Guga - czy ta odpowiedź satysfakcjonuje panią radną? Skarbnik Miasta i Gminy Gryfino Beata Blejsz - nie, szanowna pani radna, nigdy tak nie było. Zawsze łączne nakłady to są wszystkie nakłady, które ponieśliśmy. Nawet te, które ponieśliśmy w poprzednich latach są uwzględnione. Radna Elżbieta Kasprzyk – jeśli to z tego wynika, to oczywiście rozumiem, natomiast w tytule jest jakby przedsięwzięcia, finansowanie w latach 2019-2025, więc wydawało mi się, że te łączne nakłady, to już również powinny być pomniejszone o tą kwotę wcześniej wydaną tak, żeby zgadzały nam się tutaj te wszystkie matematycznie kwoty. Radny Maciej Puzik – ja rozumiem o co chodzi pani radnej Eli Kasprzyk, bo na komisji też o tym rozmawialiśmy. Ja nie wiem, czy tutaj nie dobrym, jeżeli byłaby taka możliwość, ewentualnie przy takich objaśnieniach po prostu jeszcze jedna kolumna – dotychczas poniesione nakłady i wtedy nam by się to fajnie zsumowało i wiedzielibyśmy o co chodzi. Tylko tyle. Przewodniczący Rady Rafał Guga – dziękuję. Pani skarbnik widzę przyjmuje ten wniosek na przyszłość. Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie przyjęcie uchwały w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Gryfino na lata 2019-2025. Przewodniczący odczytał wyniki głosowania i stwierdził, że uchwała została podjęta. W wyniku jawnego głosowania na stan Rady 21 osób i obecnych na sesji 19 radnych w głosowaniu udział wzięło 19 radnych. Za przyjęciem projektu uchwały głosowało 18 radnych, przy 1 głosie wstrzymującym się. Głosów przeciwnych nie było. Wydruk wyników głosowania stanowi załącznik nr 12. UCHWAŁA NR V/42/19 stanowi załącznik nr 13. Ad. V. Wolne wnioski i informacje. Przewodniczący przypomniał o kolejnej, planowanej sesji Rady Miejskiej w Gryfinie w dniu 28 lutego br. i o odbiorze materiałów na sesję. Przypomniał radnym o deklaracji wzięcia udziału w bezpłatnej konferencji „Rada gminy jako miejsce konstruktywnego ścierania się poglądów", przedstawił terminarz komisji przed VI sesją oraz poinformował o zmianie godziny rozpoczęcia Komisji Budżetu, Finansów, Rolnictwa i Aktywności Gospodarczej. Burmistrz Miasta i Gminy Gryfino Mieczysław Sawaryn – dziękuję panu przewodniczącemu Rafale Gudze. Wysoka rado, składam podziękowania za dzisiejsze głosowanie. Ta rada będzie świadkiem wielu, naprawdę istotnych wydarzeń dla społeczności gminy Gryfino i myślę, że wspólnie uda nam się zrealizować te wyjątkowo dobre na przyszłość zdarzenia. W związku z wyczerpaniem porządku obrad Przewodniczący Rady Rafał Guga zamknął obrady V nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Gryfinie. Integralną część protokołu stanowią załączniki: 2. Porządek obrad sesji – załącznik nr 3 1. Listy obecności radnych - załącznik nr 1, załącznik nr 2 3. Wniosek o zwołanie sesji nadzwyczajnej stanowi załącznik nr 4 5. Autopoprawki burmistrza do projektu uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra – załącznik nr 6 4. Wydruk wyników głosowania za przyjęciem wniosku o zmianę porządku obrad załącznik nr 5 6. Prognoza skutków finansowych uchwalenia mpzp gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra – załącznik nr 7 8. UCHWAŁA NR V/40/19 - załącznik nr 9 7. Wydruk wyników głosowania za przyjęciem projektu uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gryfino – teren Elektrowni Dolna Odra - załącznik nr 8 9. Wydruk wyników głosowania za przyjęciem projektu uchwały w sprawie aktualizacji Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy Gryfino na lata 2017-2023, przyjętego Uchwałą Nr XLIII/442/18 Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 30 stycznia 2018 r. - załącznik nr 10 11. Wydruk wyników głosowania za przyjęciem projektu uchwały w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Gryfino na lata 2019-2025 - załącznik nr 12 10. UCHWAŁA NR V/41/19 - załącznik nr 11 12. UCHWAŁA NR V/42/19 - załącznik nr 13. Protokół sporządziła: inspektor Agnieszka Grzegorczyk PRZEWODNICZĄCY RADY Rafał Guga	<urn:uuid:5ca0b67d-eace-4093-8485-5c22089f8232>	finepdfs	1.161133	CC-MAIN-2023-50	https://gryfino.pl/UMGryfino/files/ADD124ABA48746069E4D038ADF5441CA/PROTOKOL_NR_V_19_z_19_lutego_2019_r.pdf	2023-12-05T14:50:54+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-50/segments/1700679100551.2/warc/CC-MAIN-20231205140836-20231205170836-00156.warc.gz	341,852,267	0.999935	0.999956	0.999956	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2314, 6065, 9694, 13695, 17169, 18583 ]	2	0
6. POLITECHNIKA WARSZAWSKA Decyzja nr 110 /2022 Rektora Politechniki Warszawskiej z dnia 26 kwietnia 2022 r. w sprawie ogłoszenia konkursu wspierającego przygotowanie i opublikowanie artykułu przeglądowego w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie Na podstawie art. 23 ust. 1, w związku z art. 389 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.) oraz w związku z umową nr 04/IDUB/2019/94 z dnia 30 grudnia 2019 r. zawartą pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowanym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a Politechniką Warszawską, postanawia się, co następuje: § 1 1. Ogłasza się konkurs na przygotowanie artykułu przeglądowego, finansowanego ze środków programu ,,Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza", zwanego dalej programem ,,IDUB". 2. Celem konkursu jest wsparcie przygotowania i opublikowania artykułu przeglądowego o dużym potencjale cytowalności w prestiżowym czasopiśmie międzynarodowym. § 2 1. Wniosek o grant, poparty przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej, sporządzony według wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do decyzji wraz z wydrukiem dorobku za ostatnie 5 lat z Bazy Wiedzy PW, składa kierownik grantu w wersji elektronicznej za pomocą formularza dostępnego na stronie www.badawcza.pw.edu. 2. Z dniem 4 maja 2022 r. rozpoczyna się nabór wniosków. Zakończenie naboru składania wniosków ogłasza kierownik zespołu zarządzającego projektu ,,Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza", zwany dalej „kierownikiem IDUB". 3. Kierownikiem grantu jest główny autor publikacji, będący pracownikiem Politechniki Warszawskiej, który złożył oświadczenie upoważniające PW do zaliczenia do liczby pracowników prowadzących działalność naukową, tzw. liczby N. 4. Wykonawcami w grancie mogą być współautorzy publikacji będący pracownikami lub doktorantami PW. 5. Środki przyznane na grant mogą być wykorzystane na dofinansowanie działań mających na celu przygotowanie artykułu przeglądowego o spodziewanej wysokiej cytowalności, afiliowanego przy PW, do publikacji w prestiżowym czasopiśmie międzynarodowym: 1) wynagrodzenia kierownika i wykonawców grantu, przy czym wynagrodzenia mogą być wypłacane w formie dodatku zadaniowego dla pracowników PW lub umowy cywilno-prawnej w przypadku doktorantów, zgodnie Regulaminem wynagradzania pracowników PW, nie wcześniej niż po przyjęciu artykułu do druku; 2) korektę językową artykułu; 3) koszty obniżenia pensum dydaktycznego maksymalnie o 25% dla kierownika projektu i wykonawców grantu przez maksymalnie dwa semestry akademickie, w wysokości ustalonej przez Rektora PW; 4) inne koszty związane z badaniami oraz procesem publikacji artykułu. Maksymalna kwota dofinansowania złożonego wniosku o grant (wraz z kosztami pośrednimi zgodnie z zarządzeniem 12/2019 Rektora PW w sprawie zasad, metodologii i wskaźników stosowanych przy rozliczaniu kosztów ogólnych i wydziałowych w Politechnice Warszawskiej) wynosi 30.000 zł i zostanie przekazana do jednostki, w której zatrudniony jest kierownik grantu. 7. Jeśli w wyniku realizacji grantu zostanie opublikowany artykuł w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie, na wniosek kierownika IDUB Rektor przyznaje autorom dodatek za aktywność naukową zgodnie z Regulaminem wynagradzania pracowników PW. 8. Kierownik grantu i wykonawcy zobowiązują się do afiliowania artykułu do PW oraz złożenia oświadczenia upoważniającego PW do wykazania artykułu jako osiągnięcia w oświadczeniu na potrzeby ewaluacji, o którym mowa w art. 265 ust. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. § 3 1. Oceny wniosków dokonuje powołana przez Rektora Komisja ds. Publikacji, zwana dalej „Komisją". Komisja może korzystać z porad, opinii i ekspertyz osób posiadających odpowiednią wiedzę fachową. 2. Dla celów konkursu i realizacji strategii rozwoju PW przyjmuje się, że czasopismo, którego wartość centylowa według CiteScore w bazie Scopus wynosi co najmniej 90 w odpowiedniej kategorii, jest prestiżowym czasopismem naukowym. Komisja preferuje czasopisma o jak najwyższych wartościach centylowych. Czasopisma o wartości centylowej poniżej 90 mogą zostać uznane przez Komisję za prestiżowe czasopisma naukowe, o ile kierownik grantu przedstawi odpowiednie uzasadnienie (w tym odpowiedni profil czasopisma, SNIP, CiteScore, SJR). 3. Kryteria oceny wniosku obejmują: 1) realizację celów konkursu; 2) ocenę możliwości wykonania grantu, w tym ocenę szans na opublikowanie artykułu; 3) ocenę wyboru czasopism; 4) ocenę szans na wysoką cytowalność artykułu; 5) zasadność kosztorysu i harmonogramu; 6) dorobek naukowy wnioskodawcy na podstawie wydruku raportu dorobku naukowego z Bazy Wiedzy PW za ostatnie 5 lat oraz międzynarodową rozpoznawalność kierownika grantu i wykonawców. 4. Decyzję o przyznaniu grantu podejmuje kierownik IDUB na podstawie opinii Komisji. 5. Wnioski są rozpatrywane przez Komisję raz w miesiącu do momentu zamknięcia konkursu lub wyczerpania środków. 6. Komisja może sugerować kierownikowi grantu zmiany w kosztorysie oraz harmonogramie i wyborze czasopisma. Kierownik grantu w terminie 7 dni może uzupełnić wniosek. § 4 1. Warunkiem rozpoczęcia realizacji grantu jest podpisanie porozumienia, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do decyzji. 2. Termin zakończenia realizacji grantu ustala się na ostatni dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym artykuł został zaakceptowany do druku w odpowiednim czasopiśmie, jednak nie później niż po upływie 24 miesięcy od dnia podpisania porozumienia. 3. Warunkiem rozliczenia grantu jest złożenie artykułu do czasopisma. Niezłożenie artykułu skutkuje koniecznością zwrotu całości przyznanych środków. 4. Podstawą rozliczenia grantu jest protokół oceny i odbioru grantu, stanowiący załącznik nr 3 do decyzji, który należy przekazać do Biura Projektu IDUB w ciągu 30 dni od daty zakończenia realizacji grantu. 5. Oceny wykonania i odbioru grantu dokonuje Komisja. 6. Protokół oceny i odbioru grantu sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla Stron porozumienia. Wszystkie dokumenty i niejasności przekazywane i wyjaśniane są za pośrednictwem Biura Projektu IDUB. 7. W sprawach nieuregulowanych i spornych decyzje podejmuje prorektor ds. nauki. § 5 Decyzja wchodzi w życie z dniem podpisania. REKTOR prof. dr hab. inż. Krzysztof Zaremba Wniosek o grant wewnętrzny dla pracowników Politechniki Warszawskiej planujących opublikowanie artykułu przeglądowego w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie 1. Kierownik grantu oraz wykonawcy (stopień/tytuł naukowy, imię i nazwisko, numer SAP) oraz dane kontaktowe (nr telefonu, e-mail) 2. Jednostka organizacyjna PW 3. Roboczy tytuł i opis pomysłu na artykuł w jęz. polskim wraz z podaniem trzech kolejnych (w razie odrzuceń) czasopism do których będzie złożony 4. Uzasadnienie podjęcia danej tematyki oraz spodziewanej wysokiej cytowalności artykułu 5. Kosztorys grantu wewnętrznego PW wraz z uzasadnieniem oraz harmonogram prac \| Lp. \| \| Koszty planowane \| \| …. r. \| …. r. \| Razem \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| I. \| \| Koszty bezpośrednie ogółem \| \| \| \| \| 1 \| \| Wynagrodzenia z pochodnymi \| \| \| \| \| \| 2 \| \| Koszty obniżenia pensum \| \| \| \| \| \| 3 \| \| Koszty korekt językowych \| \| \| \| \| \| 4 \| \| Inne koszty (m.in. materiały, wyjazdy, przeprowadzenie ankiet, inne usługi) \| \| \| \| \| \| \| II. \| \| Koszty pośrednie (15%) \| \| \| \| \| \| III. \| \| Koszty całkowite \| \| \| \| Uzasadnienie pozycji kosztorysu: Harmonogram prac: 6. Zobowiązanie kierownika grantu do przygotowania i złożenia artykułu przeglądowego do międzynarodowego prestiżowego czasopisma, afiliacji artykułu w Politechnice Warszawskiej oraz złożenia upoważnienia do wykazania artykułu do celów ewaluacji Ja, niżej podpisany/-a, zobowiązuję się złożyć artykuł pod roboczym tytułem . . . . . . . . w roku ….. do czasopisma ……….. W przypadku opublikowania artykułu zobowiązuję się również wykorzystać afiliację Politechniki Warszawskiej oraz upoważnić Politechnikę Warszawską do wykazania tej publikacji do celów ewaluacji (oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ustawy). Oświadczam, że zapoznałem/-am się z regulaminem konkursu i akceptuję jego zasady. Data: Podpis kierownika grantu: Pieczęć i podpis pełnomocnika kwestora: Pieczęć i podpis kierownika jednostki: Opinia Komisji ds. Publikacji Proponowana kwota grantu w zł: Podpis przewodniczącego Komisji: Decyzja o przyznaniu finansowania: ☐ pozytywna☐ negatywna Data: Pieczęć i podpis kierownika IDUB: POROZUMIENIE nr w sprawie wykonania grantu wewnętrznego dla pracowników Politechniki Warszawskiej, wspierającego przygotowanie i opublikowanie artykułu przeglądowego w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie pt. ………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………… zawarte w dniu …………………….. pomiędzy: ………………………………………….. - kierownikiem zespołu zarządzającego projektu „Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza” w Politechnice Warszawskiej, zwanym dalej „kierownikiem IDUB” a jednostką organizacyjną PW ……………………………………………..……………, zwaną dalej „jednostką realizującą" oraz kierownikiem grantu …………………………………………………… 1. Kierownik grantu zobowiązuje się przygotować i złożyć artykuł przeglądowy w międzynarodowym i prestiżowym czasopiśmie zgodnie z ogłoszeniem konkursowym. 2. Na sfinansowanie realizacji grantu przyznaje się ze środków programu IDUB kwotę w wysokości: …............ zł (słownie złotych: .......................................................) w podziale: \| Lp. \| \| Koszty planowane \| \| …. r. \| …. r. \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| I. \| \| Koszty bezpośrednie ogółem \| \| \| \| 1 \| \| Wynagrodzenia z pochodnymi \| \| \| \| \| 2 \| \| Koszty obniżenia pensum \| \| \| \| \| 3 \| \| Koszty korekt językowych \| \| \| \| \| 4 \| \| Inne koszty (m.in. materiały, wyjazdy, przeprowadzenie ankiet, inne usługi) \| \| \| \| \| \| II. \| \| Koszty pośrednie (15%) \| \| \| \| \| III. \| \| Koszty całkowite \| \| \| 3. Przesunięcia środków finansowych pomiędzy kategoriami kosztów zaplanowanych we wniosku do łącznej wysokości 15% „Kosztów bezpośrednich ogółem" w stosunku do pierwotnej wartości wskazanej w kosztorysie nie wymagają zgody kierownika IDUB. 4. Dzień rozpoczęcia realizacji grantu Strony ustalają na dzień zawarcia porozumienia. Termin zakończenia realizacji grantu ustala się na ostatni dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym artykuł został zaakceptowany do druku w odpowiednim czasopiśmie lub po upływie 24 miesięcy od dnia zawarcia porozumienia. 5. Jednostka realizująca udostępni składniki mienia jednostki niezbędne do realizacji grantu i zapewni obsługę̨ administracyjno-księgową. 6. Środkami finansowymi przyznanymi na realizację grantu dysponuje kierownik jednostki realizującej w porozumieniu z kierownikiem grantu. 7. Jednostka realizująca jest zobowiązana prowadzić dla grantu wyodrębnioną ewidencję księgową. 8. Kierownik grantu wraz z jednostką realizującą, zobowiązani są do realizacji grantu zgodnie z: a) celem konkursu, b) powszechnie obowiązującymi przepisami, c) postanowieniami niniejszego porozumienia, d) decyzją Rektora PW w sprawie ogłoszenia konkursu wspierającego przygotowanie i opublikowanie artykułu przeglądowego w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie, e) wewnętrznymi aktami prawnymi Politechniki Warszawskiej. 9. W przypadku niezłożenia artykułu w zadeklarowanym czasopiśmie jednostka realizująca zwróci przyznane środki do dyspozycji kierownika IDUB. 10. Podstawą rozliczenia grantu jest protokół oceny i odbioru grantu wewnętrznego złożony w ciągu 30 dni od daty zakończenia realizacji grantu. 11. Środki przekazane Jednostce realizującej i niewykorzystane do dnia zakończenia realizacji grantu wracają do dyspozycji kierownika IDUB. 12. Porozumienie sporządzono w trzech jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla każdej ze Stron. kierownik IDUB ...................................................................... (pieczęć Biura Projektu IDUB) ...................................................................... (pieczęć i podpis kierownika IDUB) ...................................................................... (pieczęć i podpis pełnomocnika kwestora) jednostka realizująca ...................................................................... (pieczęć jednostki) ...................................................................... (pieczęć i podpis kierownika jednostki) ...................................................................... (pieczęć i podpis pełnomocnika kwestora) ...................................................................... (podpis kierownika grantu) Protokół oceny i odbioru grantu wewnętrznego dla pracowników Politechniki Warszawskiej wspierającego przygotowanie i opublikowanie artykułu przeglądowego w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie Tytuł roboczy grantu: „…………………" Jednostka organizacyjna PW ............................................................................................................. Kierownik grantu (nazwisko i imię, tytuł i stopnie naukowe, numer SAP) ........................................................................... 1. Jednostka realizująca i kierownik grantu: a) oświadczają, że sposób realizacji i forma zakończenia grantu są zgodnie z decyzją Rektora PW w sprawie ogłoszenia konkursu wspierającego przygotowanie i opublikowanie artykułu przeglądowego w prestiżowym międzynarodowym czasopiśmie, b) przekazują rozliczenie finansowe: c) przekazują harmonogram przeprowadzonych prac: \| Lp. \| \| Koszty \| \| …. r. \| …. r. \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| I. \| \| Koszty bezpośrednie ogółem \| \| \| \| 1 \| \| Wynagrodzenia z pochodnymi \| \| \| \| \| 2 \| \| Koszty obniżenia pensum \| \| \| \| \| 3 \| \| Koszty korekt językowych \| \| \| \| \| 4 \| \| Inne koszty (m.in. materiały, wyjazdy, przeprowadzenie ankiet, inne usługi) \| \| \| \| \| \| II. \| \| Koszty pośrednie (15%) \| \| \| \| \| III. \| \| Koszty całkowite \| \| \| Kwota przyznana: ………. zł Kwota wykorzystana: …………........ zł _____ ____________________ ______________ __________________________ Data pełnomocnik kwestora 2. Komisja ds. Publikacji: Przewodniczący: Członkowie: 4. Ustalenia Komisji ds. Publikacji: a) ocena Komisji: kierownik grantu kierownik jednostki realizującej b) uzasadnienie oceny: c) komisja wnioskuje o rozliczenie finansowe całości grantu tj. … zł / komisja wnioskuje o zwrot przyznanej kwoty, zgodnie z § 9 porozumienia tj. … zł 5. Na tym protokół zakończono i podpisano: Przewodniczący Komisji ds. Publikacji: …………………… Członkowie: …………………… …………………… …………………… 6. Kierownik IDUB zatwierdza protokół. ..................... …........................ data kierownik IDUB Protokół sporządzono w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze Stron.	<urn:uuid:98aa503b-5c90-4bbb-9c1a-468f9fb9da78>	finepdfs	1.174805	CC-MAIN-2024-38	https://badawcza.pw.edu.pl/content/download/892/5748/file/110_2022_decyzja.pdf	2024-09-09T01:37:22+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-38/segments/1725700651053.52/warc/CC-MAIN-20240909004517-20240909034517-00558.warc.gz	104,552,924	0.994112	0.999974	0.999974	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2924, 6239, 6335, 8197, 8511, 11837, 12621, 14307, 14822 ]	1	0
Niektóre problemy optymalizacji cieczowych układów chromatograficznych Some Problems of Optimization of Liquid Chromatography Solvent Systems Omówienie wyników badań naukowych prowadzonych w Katedrze Chemii Nieorganicznej Wydziału Farmaceutycznego dotyczy głównie prac opublikowanych w ciągu ostatnich kilku lat; wcześniejsze prace z zakresu niektórych zagadnień teorii optymalizacji układów chromatograficznych, rozpoczęte przed dwunastoma laty pod kierownictwem prof. A. Waksmundzkiego, zostały przedstawione w obszernym artykule przeglądowym opublikowanym w V tomie Advances in Chromatography (1). Podjęcie tej problematyki było spowodowane z jednej strony rozpowszechnieniem metody chromatograficznej, a z drugiej istnieniem poważnych luk w opracowaniu ilościowej teorii chromatografii — teorii, która mogłaby ułatwić dobór odpowiednich układów dla konkretnych zadań analitycznych, a także znacznie rozszerzyć możliwości interpretacji danych chromatograficznych. 1. Czynniki decydujące o efektywności rozdzielenia. Parametry chromatograficzne: $R_F$, $R_M$, objętość retencji Stopień rozdzielenia mieszaniny jest określany przez dwa czynniki: a) rozmycie plamki (strefy, profilu stężeniowego) zależne od efektywności układu, określonej liczbą półek teoretycznych, b) selektywność układu określającą oddalenie stref. Ilościowo selektywność charakteryzuje się tzw. współczynnikiem separacji $\beta$, równym stosunkowi współczynników podziału danej pary substancji $$\beta = \frac{\alpha''}{\alpha'} \geq 1$$ Jednak niezależnie od odpowiedniej wielkości współczynników separacji istotne są także absolutne wielkości współczynników podziału, gdyż zbyt wysokie lub zbyt niskie wartości współczynników podziału mogą spowodować niedostateczne rozdzielenie. Powyższe tezy ilustruje ryc. 1 (1). Pierwszy chromatogram wykazuje niską selektywność ($\beta = 2$) i silne rozmycie pasma; otrzymuje się w rezultacie niepełne rozdzielenie substancji. Poprawa struktury układu (np. zmiana gatunku bibuły) prowadzi do zmniejszenia rozmycia pasma (wzrost liczby półek teoretycznych); dalszą poprawę rozdzielenia otrzymuje się stosując układ o wyższej selektywności ($\beta = 4$, ryc. 1c). Jednak przy tej samej selektywności, rozdzielenia nie otrzyma się, gdy oba współczynniki podziału są wysokie (ryc. 1e) lub niskie (ryc. 1d), gdyż wówczas obie plamki wędrują z czołem rozpuszczalnika, albo pozostają na linii startu. Ryc. 1. Wpływ liczby półek teoretycznych, selektywności i bezwzględnych wielkości liczb podziału na stopień rozdzielenia dwu substancji Effect of the number of theoretical plates, selectivity, and absolute values of partition coefficients on the separation efficiency Dlatego jednym z głównych problemów teorii optymalizacji układów chromatograficznych jest dobór układu, w którym współczynniki podziału mają wartość umiarkowaną, ewentualnie możliwość regulacji współczynników podziału w celu uzyskania odpowiedniego rozmieszczenia plamek na chromatogramie (ewentualnie uzyskania zróżnicowanych szybkości migracji substancji w kolumnie). Zagadnienia te zostały szeroko opracowane w chromatografii gazowej, w której układ chromatograficzny jest stosunkowo nieskomplikowany. Trudniejsza jest sytuacja w chromatografii cieczejowej, gdzie występuje szereg czynników komplikujących. Niniejszy referat poświęcony jest właśnie badaniom z zakresu teorii optymalizacji cieczoowych układów chromatograficznych (podziałowych i adsorpcyjnych). Jednak przed przystąpieniem do właściwych rozważań teoretycznych omówię pokróćze związek podstawowych parametrów chromatograficznych ze współczynnikiem podziału substancji $(\alpha = c_s/c_m)$ i stosunkiem objętości fazy stacjonarnej i ruchomej $(\varphi = V_{st}/V_m)$. Ryc. 2. Schematyczny model podziału substancji między fazę nieruchomą i ruchomą. Współczynnik podziału $\alpha = 1/3$ (zacienione prostokąty — liczby cząsteczek odniesione do jednakowych objętości obu faz). Liczba podziału $k' = \alpha \varphi = 1/6; R_F = 1/(1 + 1/6) = 6/7 = 0.86$ Diagrammatic representation of the distribution of a solute between the stationary and mobile phase. Partition coefficient $\alpha = 1/3$ (shaded rectangles represent numbers of molecules corresponding to equal volumes of the two phases). Distribution number $k' = \alpha \varphi = 1/6; R_F = 1/(1 + 1/6) = 6/7 = 0.86$ Bezpośrednio o względnej szybkości migracji decyduje iloczyn $\alpha \cdot V_{st}/V_m$, równy stosunkowi liczby cząsteczek w fazie stacjonarnej i ruchomej (tzw. równy liczbie cząsteczek w fazie stacjonarnej, przypadających na jedną cząsteczkę substancji w fazie ruchomej). Ilustruje to schematycznie ryc. 2, na której $\alpha = 1/3, \varphi = 1/2, k' = \alpha \varphi = 1/3 \times 1/2 = 1/6$, czyli, że na jedną cząsteczkę w fazie stacjonarnej przypada 6 cząsteczek substancji w fazie ruchomej. Ze względu na ciągłe przechodzenie cząsteczek substancji z jednej fazy do drugiej, w ilustrowanym przypadku przeciętna cząsteczka spędza 6 razy mniej czasu w fazie stacjonarnej, tzn. na 1 sekundę w fazie ruchomej przypada 1/6 sekundy w fazie nieruchomej. Łącznie każda cząsteczka spędza w fazie ruchomej tylko \[ \frac{1}{1 + 1/6} = \frac{6}{6 + 1} = \frac{6}{7} \] swego czasu, (tzn. $ R_F = 6/7 $); uogólniając to rozumowanie stwierdzamy, że \[ R_F = \frac{1}{1 + \alpha \rho} = \frac{1}{1 + k'} \] (1) Wielkość $ R_F $ stosuje się szeroko w chromatografii bibułowej i cienkowarstwowej. Natomiast w chromatografii kolumnowej, gdzie mierzy się objętość eluatu, lub otrzymuje wykres stężenia jako funkcję czasu, wygodniejsza jest tzw. objętość retencji (ewentualnie proporcjonalny do niej czas retencji). Jeżeli cząsteczki fazy ruchomej spędzają w kolumnie czas $ t_o $, to cząsteczki substancji chromatografowanej spędzają w kolumnie czas równy $ t_o $ w fazie ruchomej i dodatkowo czas $ t_o \cdot k' $ w fazie nieruchomej; łącznie czas retencji substancji wyniesie \[ t = t_o + t_o \cdot k' = t_o (1 + k') \] (2a) i analogicznie, zakładając stałą szybkość wypływu eluatu \[ V = V_o (1 + k') \] (2b) gdzie $ V_o $ — objętość fazy ruchomej w kolumnie. Z ostatnich wzorów wynika, że: \[ \frac{t_o}{t} = \frac{V_o}{V} = \frac{1}{1 + k'} = R_F \] (3) Jednak w teoretycznym ujęciu procesów chromatograficznych celowe jest stosowanie jeszcze innej wielkości, tzw. współczynnika $ R_M $, który wykazuje następujące zalety: A. Prostą (liniową) zależność od różnicy potencjałów chemicznych substancji w obu fazach, tzn. pracy przeniesienia substancji z jednej fazy do drugiej w warunkach standardowych. Powoduje to o wiele prostsze zależności $ R_M $ od różnych parametrów decydujących o podziale: temperatury, składu faz, struktury cząsteczkowej substancji itp. B. Prostszą zależność od współczynnika podziału \[ R_M = \log \frac{1 - R_F}{R_F} = \log \left( \frac{k'}{1 + k'} : \frac{1}{1 + k'} \right) = \log k' = \log \alpha + \log \rho \] (4) C. Różnica współczynników $ R_M $ obu substancji jest też prościej związana z selektywnością układu \[ \Delta R_M = R''_M - R'_M = \log \alpha'' \rho - \log \alpha' \rho = \log \frac{\alpha''}{\alpha'} = \log \beta \] (5) Dlatego w dalszych rozważaniach rozpatrywane będą głównie zależności współczynników $ R_M $ od czynników wpływających na tę wielkość. Sens fizyczny współczynnika $R_M$ przedstawia ryc. 3 zarówno w przypadku definicji Bate-Smitha i Westalla (2), jak i Reichla (3). Funkcjonalną zależność $R_F$ od $R_M$ przedstawia ryc. 4. Ilustruje ona także dodatkowo konieczność zapewnienia odpowiednich wartości absolutnych współczynników podziału w celu uzyskania optymalnego rozmieszczenia plamek na chromatogramie; naniesione punkty można uważać za współczynniki $R_F$ substancji o współczynnikach podziału stanowiących szereg geometryczny z mnożnikiem równym 10. Widoczne jest, że w takiej sytuacji rozdzielają się substancje o umiarkowanych współczynnikach podziału. Widoczne jest także, że bardzo niskie i bardzo wysokie współczynniki $R_F$ są nieprzydatne dla identyfikacji substancji, gdyż $R_F = 0$ może wystąpić np. dla dwu substancji o $R_M = +3$ i $R_M = +2$. Najbardziej stromy przebieg i najbardziej zróżnicowane współczynniki $R_F$ otrzymuje się w okolicy $R_M = 0$ ($R_F = 0,5$). Z drugiej strony, kształt krzywej $R_F = f (R_M)$ (litera S) powoduje, że często spotykane liniowe zależności $R_M$ od niektórych parametrów (odwrotności temperatury bezwzględnej, pH, składu fazy mieszanej, liczby atomów węgla w cząsteczce substancji) przetransformowane na częściej stosowane współczynniki $R_F$ dają zależność w kształcie litery S (o ile zmiany zachodzą w pełnym zakresie $R_F$) ewentualnie łuku (zmiany w zakresie $R_F$ od 0 do 0,6 albo 0,4 do 1,0). I odwrotnie, nieliniowe zależności współczynników $R_F$ (przebieg sigmoidalny lub łukowy) „prostują się” po przeliczeniu na współczynniki $R_M$, co ułatwia interpretację teoretyczną zależności, interpolację, czy ekstrapolację danych itp. Jedynie w zakresie $R_F$ od 0,3 do 0,7, w którym funkcja $R_F = f (R_M)$ ma przebieg w przybliżeniu liniowy, można spodziewać się zależności liniowych, zarówno dla współczynników $R_F$ jak i $R_M$. 2. Niektóre teoretyczne zagadnienia doboru układu rozpuszczalników w chromatografii podziałowej ciecza/ciecza A. Zdolność ekstrakcyjna rozpuszczalników. Widma chromatograficzne Zdolność ekstrakcyjną rozpuszczalników czystych próbowało wiązać z różnymi ich własnościami (4): stałą dielektryczną, parametrem rozpuszczalności, rozpuszczalnością wzajemną z wodą (szereg miksotropowy Heckera), jednak te próby nie dały zadowalających wyników, z wyjątkiem układów, w których występują słabe oddziaływania międzycząsteczkowe. Należy dodać, że próby uszeregowania rozpuszczalników pod względem zdolności ekstrakcyjnej są trudniejsze niż w chromatografii adsorpcyjnej, gdzie zdolność elucyjna rozpuszczalnika jest najczęściej określana głównie przez oddziaływanie rozpuszczalnik-adsorbent, a w mniejszym stopniu zależna od solwatacji substancji przez rozpuszczalnik (5). Dlatego celowe wydaje się podejście empiryczne przez zestawianie „widm chromatograficznych”, tzn. wykreślanie zależności parametrów chromatograficznych od stosowanego rozpuszczalnika. Istotny jest w tym przypadku racjonalny sposób porządkowania i rozmieszczenia rozpuszczalników wzdłuż osi odciętych. Ponieważ porządkowanie rozpuszczalników wg ich parametrów fizykochemicznych (stała dielektryczna, napięcie międzyfazowe, parametr rozpuszczalności) nie dało pozytywnych wyników w przypadkach silniejszych oddziaływań międzycząsteczkowych, w pracach Katedry zastosowano modyfikację metody wprowadzonej przez Rohrschneidera (6) i Littlewooda (7) w chromatografii gazów. Ryc. 4. Zależność graficzna $R_F$ od $R_M$. Sigmoidalna krzywa dzieli odcinek pionowy dla danej wartości $R_M$ na dwa odcinki równe odpowiednio $R_F$ i $1 - R_F$ Graphical relationship between $R_F$ and $R_M$. The sigmoidal curve divides a vertical line for a given value of $R_M$ into two sections equal to $R_F$ and $1 - R_F$ Na osi rzędnej celowe jest wykreślanie współczynnika $R_M$, rozpuszczalniki zaś na osi odcietej porządkuje się tak, aby otrzymać widmo liniowe dla wybranej substancji wzorcowej (linia przerywana). W tych warunkach odległość pionowa punktów różnych substancji dla danego rozpuszczalnika (linia pionowa) oznacza bezpośrednio $\Delta R_M = \log \beta$, tzn. charakteryzuje selektywność rozpuszczalnika. Różnica poziomów dwu punktów tej samej substancji dla dwu danych rozpuszczalników oznacza wprowadzony przez Busha (8) parametr $\Delta R_{MS}$, tzn. zmianę $R_M$ związaną ze zmianą rozpuszczalnika. Przyjmując rozpuszczalnik o najmniejszej zdolności ekstrakcyjnej (na przykład heptan) za skrajny rozpuszczalnik odniesienia otrzymuje się charakterystykę ilościową zdolności ekstrakcyjnej pozostałych rozpuszczalników; przypisując jednemu z nich, np. chloroformowi, umowną zdolność ekstrakcyjną równą 100, otrzymuje się również dla pozostałych rozpuszczalników charakterystykę ilościową. Stwierdzono, że dla substancji o analogicznej strukturze, ich widma mają przebieg liniowy i w przybliżeniu równoległy do linii substancji wzorcowej (np. chinaldyny w przypadku zasad chinolinowych), dlatego otrzymana charakterystyka odnosi się do całej grupy substancji. i pozwala na wybór odpowiednich układów i nawet orientacyjne przewidywanie ich współczynników $R_F$ dla nowych substancji z tej grupy na podstawie ich parametrów chromatograficznych dla 1—2 rozpuszczalników, przez poprowadzenie linii równoległej do linii substancji wzorcowej. Na ryc. 5 przedstawiono widmo $R_M$ — rozpuszczalnik dla zasad chinolinowych (9). ![Graph](image) Ryc. 5. Widma chromatograficzne kilku zasad chinolinowych podporządkowane liniowemu widmowi 2-metylochinoliny (linia przerywana). Nieco odmienne nachylenie wykazuje 8-hydroksychinolina (8HQ, tworzenie wewnętrznego H-mostka) i 8-metylochinolina (8MQ, osłanianie atomu azotu). Układy typu rozpuszczalnik organiczny — 4% HCOOH w formamidzie Chromatographic spectra of several quinoline bases subordinate to a linear spectrum of 2-methylquinoline (2MQ, dashed line). Somewhat different slope is observed for 8-hydroxyquinoline (8HQ, formation of an internal H-bond) and 8-methylquinoline (8MQ, shielding of the nitrogen atom). Systems of the type organic solvent 4% HCOOH in formamide. Dalsze badania wykazały, że w przypadku wystąpienia dodatkowych grup funkcyjnych zdolnych do tworzenia mostków wodorowych, otrzymuje się pewne zakłócenia równoległego przebiegu widm (tzn. $\Delta R_{MS} \neq \pm \text{const.}$). W szczególności wystąpienie dwu zasadowych atomów azotu (np. fenantrolina) powoduje o wiele bardziej stromy przebieg widma. Jednak tworzenie wewnętrznego mostka wodorowego (np. OH...N w 8-hydroksychinolinie, czy NH...N w 8-aminochinolinie) powoduje w dużym stopniu deaktywizację jednej z grup, co prowadzi do zachowania liniowego przebiegu widm (ryc. 5). Równoległość widm, chociaż z zakłóceniami, stosuje się także nawet do dość złożonych substancji o analogicznej strukturze (np. alkaloidów, ryc. 6). Ryc. 6. Widma chromatograficzne alkaloidów dymnicy (Fumaria officinalis) podporządkowane liniowemu widmowi 2-metylochinoliny. Wyraźne odchylenie dla eteru etylowego wykazują dwa alkaloidy fenolowe (C i G) (12) Chromatographic spectra of the Fumaria alkaloids subordinate to a linear spectrum of 2-methylquinoline. Marked deviation for ethyl ether is seen for two phenolic alkaloids (C and G) (12) Wykazano także, że charakterystyka rozpuszczalników otrzymana dla substancji elektronodonorowych (chinoliny) nie jest uniwersalna i że konieczne jest wprowadzenie równoległej uzupełniającej klasyfikacji dla substancji o przeważającym charakterze protonodonorowym (np. fenole). Rozmieszczenie rozpuszczalników jest tu zupełnie inne, gdyż rozpuszczalniki elektronodonorowe (węglowodory aromatyczne, etery i szczególnie ketony) są efektywnymi ekstrahentami fenoli, silniejszymi od chloroformu. Również i w tym przypadku związki dwufunkcyjne (dwuhydroksydwbuenzofurany, dwuhydroksynaftaleny) wykazywały stromy przebieg widm, z wyjątkiem przypadku tworzenia wewnętrznego H-mostka, który powodował deaktywizację jednej grupy (ryc. 7) (9). Ryc. 7. Widma chromatograficzne fenoli podporządkowane liniowemu widmumu 1-naftolu (linia przerywana). Fenole dwuhydroksylowe wykazują większe nachylenie widm, z wyjątkiem 4,5-dwuhydroksydwbuenzofuranu (4,5W), który tworzy wewnętrzny H-mostek. Chromatographic spectra of several phenols subordinate to a linear spectrum of 1-naphthol (dashed line). The spectra of di-hydroxy phenols are steeper, except for 4,5-dihydroxydibenzofurane (4,5W) which forms an internal H-bond. Te dwa typy widm, jedno oparte na substancji elektronodonorowej — np. na zasadzie chinolinowej (ryc. 5), a drugie na substancji protonodonorowej — np. na naftolu (ryc. 7) dostarczają już zadowalającej charakterystyki zdolności ekstrakcyjnej rozpuszczalników w odniesieniu do Większości substancji organicznych (z wyjątkiem substancji niezdolnych do tworzenia H-mostków, które jednak nie są najczęściej chromatografowane w układach ciecz-ciecz, lecz gaz-ciecz, ze względu na ich lotność). Należy przy tym dodać, że w przypadku silnie polarnych substancji (cukry, aminokwasy itp.) decydującą rolę zdaje się odgrywać rozpuszczalność fazy polarnej (np. wody) w ekstrahencie słabo polarnym. Widma $R_M$ — rozpuszczalnik pozwalają na zestawienie dużej liczby danych w sposób uporządkowany i wybór odpowiedniego rozpuszczalnika, uwzględniając, że optymalne wartości $R_M$ leżą w zakresie $-1, +1$ (co odpowiada $R_F 0,9—0,1$). Pozwalają one również na przewidywanie jak należy zmienić układ, aby zachować optymalne warunki analizy, po zmianie struktury substancji powodującej określone zmiany $R_M$ (np. redukcja =CO $\rightarrow$ =CHOH, co powoduje w układach wodnych podwyższenie $R_M$ o ok. 1,5 jednostek). Oprócz skokowej zmiany parametrów chromatograficznych drogą zmiany rozpuszczalnika stanowiącego fazę ruchomą albo stacjonarną, możliwe jest także regulowanie zdolności ekstrakcyjnej jednej czy drugiej fazy w sposób ciągły przez zastosowanie zmiany stężeń jonów $H^+$ lub innego ligandu w fazie wodnej, ewentualnie zmianę stężenia rozpuszczalnika tworzącego kompleksy solwatacyjne z substancją. O ile równowaga jonizacji lub solwatacji ustala się szybko, do charakterystyki równowag podziału można zastosować prawo działania mas. Sytuacja jest analogiczna w obu przypadkach; jednak ze względu na pewne specyficzne różnice, obie metody regulacji $R_F$ (tzn. stosowanie buforowanej fazy wodnej oraz stosowanie rozpuszczalników mieszanych) będą omówione osobno. B. Regulacja współczynników $R_M$ przez kontrolę stopnia jonizacji elektrolitów organicznych W przypadku podziału elektrolitów organicznych, forma zjonizowana nie ulega zwykle ekstrakcji przez rozpuszczalnik organiczny, szczególnie w przypadku nieznacznej rozpuszczalności wody w rozpuszczalniku organicznym (por. jednak (10)). Podział zasady organicznej B można więc przedstawić następującym schematem (por. także ryc. 8): $$\frac{B}{H^+ + B \rightleftharpoons BH^+} \uparrow \alpha^\circ \downarrow K_A^A \text{org}_W$$ przy czym równowaga jonizacji określa zgodnie z prawem działania mas stała dysocjacji kwasu $BH^+$, zaś podział niejonizowanych cząsteczek — współczynnik podziału $\alpha^\circ$: \[ K_A = \frac{[B]_w [H^+]_w}{[BH^+]_w} \quad \alpha^\circ = \frac{[B]_w}{[B]_{org}} \] Ryc. 8. Podział zasady organicznej przy cofniętej jonizacji (a, $ \alpha^\circ = 1/3 $) i przy 83,3% jonizacji w fazie wodnej (b, $ \alpha = 6/3 = 2 $) Distribution of an organic base at suppressed ionization (a, $ \alpha^\circ = 1/3 $) and at 83.3% ionization in the aqueous phase (b, $ \alpha = 6/3 = 2 $) Sumaryczne stężenie obu form zasady w fazie wodnej wynosi $[B]_w + [BH^+]_w$, stąd ogólny stosunek stężeń, tzw. współczynnik ekstrakcji jest równy \[ \alpha = \frac{[B]_w + [BH^+]_w}{[B]_{org}} = \frac{[B]_w + [B]_w [H^+]_w / K_A}{[B]_{org}} = \frac{[B]_w}{[B]_{org}} \left( 1 + \frac{[H^+]_w}{K_A} \right) = \alpha^\circ (1 + 10^{pK_A - pH}) \] O ile elektrolit ma własności silnie lipofilne, współczynnik podziału ma niską wartość (np. $ \alpha^\circ < 0.01 $) i w stanie niejonizowanym substancja wędruje z czołem rozpuszczalnika (gdzie wówczas $ R_F = 1/(1 + \alpha^\circ) $). W tym przypadku należy, w celu uzyskania niższych $ R_F $, stosować wartości pH fazy wodnej znacznie niższe od p$ K_A $ (o co najmniej 2 jednostki). W tych warunkach \[ 10^{pK_A - pH} > 100 \gg 1 \] i wzór upraszcza się do \[ \alpha = \alpha^\circ \cdot 10^{pK_A - pH} \] zaś \[ R_M = \log \alpha + \log \rho = \log \alpha^\circ + pK_A - pH + \log \rho \] Współczynnik $ R_M $ zasady jest więc liniowo zależny od pH fazy wodnej, przy czym współczynnik kierunkowy linii jest równy —1.0. Przy cofniętej jonizacji linia nagina się do asymptoty poziomej: $ R_M = \log \alpha^\circ $. Natomiast zależność $ R_F = f(pH) $, po transformacji $ R_M $ na $ R_F $ powtarza sigmoidalny kształt krzywej $ R_F = f(R_M) $ (ryc. 9) (11, 1). Ryc. 9. Teoretyczna krzywa $R_M$ vs. pH i odpowiadająca jej krzywa $R_F$ vs. pH (zasada, $pK_A = 4,0$, $k' = 0,01$, $R_M^o = -2,0$) A theoretical $R_M$ vs. pH curve and the corresponding $R_F$ vs. pH plot (base, $pK_A = 4.0$, $k' = 0.01$, $R_M^o = -2.0$) Dla scharakteryzowania położenia linii $R_M = f(pH)$ i $R_F = f(pH)$ wyliczymy punkt przecięcia pierwszej funkcji z osią pH (tzn. dla $R_M = 0$). Z warunku $$\log \alpha^o + pK_A - pH_i + \log \rho = 0$$ otrzymujemy, że $$pH_i = pK_A + \log \alpha^o \rho = pK_A + R_M^o$$ \hspace{1cm} (9) Wartość $pH_i$ odpowiada także wartości $R_F = 0.5$, tzn. punktowi infleksji, leżącemu na połowie wysokości krzywej $R_F = f(pH)$ (ryc. 9b). Widoczne jest, że położenie krzywej i zakres zmian $R_F$ (odpowiadający $pH_i \pm 2$), zależy nie tylko od $pK_A$ zasady, ale także od liczby podziału. Spróbujmy jeszcze scharakteryzować zmiany różnicy $R_F$ dwu substancji wraz ze zmianą pH fazy wodnej. Wprawdzie selektywność wyrażona współczynnikiem separacji jest dla danego układu stała w warunkach silnej jonizacji $$\log \frac{\alpha''}{\alpha'} = \log \beta = R_M'' - R_M' = \frac{\alpha'' K_A'}{\alpha' K_A''} = pH_i'' - pH_i'$$ \hspace{1cm} (10) jednak różnica $R_F$, ze względu na specyficzny kształt zależności $R_F = f(R_M)$ zmienia się wraz ze zmianą pH (ryc. 10), osiągając maksimum w warunkach, gdy średnia współczynników $R_F$ wynosi 0.5. Z warunku $$\frac{d \Delta R_F}{d \text{ pH}} = 0$$ otrzymujemy: \[ \text{pH}_{\text{opt}} = \frac{1}{2} (\text{pK}_A' + \text{pK}_A'') + \frac{1}{2} (\log x^\circ + \log x^{\circ''}) + \log \rho \] (11) czyli \[ \text{pH}_{\text{opt}} = \frac{1}{2} (\text{pK}_A' + \text{pK}_A'') + \frac{1}{2} (R_M' + R_M'') = \frac{1}{2} (\text{pH}_i' + \text{pH}_i'') \] (11a) tzn. optymalne pH jest równe średniej wartości pK_A obu zasad zmienionej o średnią logarytmów współczynników podziału niezdysocjowanych zasad i o logarytm stosunku objętości faz. Zależność tę ilustruje ryc. 10. Im silniejsza jest zdolność ekstrakcyjna rozpuszczalnika organicznego (im niższa wartość $ \alpha^\circ $), tym niższa będzie wartość pH_{\text{opt}} i tak np. w chromatografii alkaloidów najniższe wartości pH_{\text{opt}} otrzymuje się ![Graph showing R_F vs. pH for two solutes and the corresponding plot of differences of R_F values with a maximum at a certain optimal pH of the aqueous phase](image) Ryc. 10. Krzywe R_F vs. pH dwu substancji i krzywa zmian różnicy współczynników R_F, osiągająca maksimum przy określonym, optymalnym pH fazy wodnej Ryc. 10. R_F vs. pH curves of two solutes and the corresponding plot of differences of R_F values with a maximum at a certain optimal pH of the aqueous phase dla chloroformu, wyższe dla benzenu i jeszcze wyższe dla cykloheksanu, który jest najsłabszym ekstrahentem zasad azotowych. Zalety stosowania kontrolowanej jonizacji zasad organicznych w fazie wodnej przez zmianę pH ilustruje ryc. 11, na której przedstawiono zestawienie chromatogramów ekstraktów alkaloidowych dymnicy lekarskiej (12), przy zastosowaniu benzenu jako fazy ruchomej. Widoczny jest sigmoidalny przebieg zależności $R_F$ od pH, zgodnie z oczekiwaniami teoretycznymi. ![Ryc. 11. Zestawienie chromatogramów ekstraktu alkaloidowego ziela dymnicy (Fumaria officinalis) przy zastosowaniu benzenu jako fazy ruchomej i bibuły impregnowanej roztworami buforowymi o różnym pH](image) Comparison of chromatograms of the Fumaria alkaloids for the system benzene/buffer solutions of different pH values Dla kwasów organicznych otrzymuje się symetryczne zależności, których wykresy stanowią odbicie zwierciadlane wykresów dla zasad, z pionową osią symetrii przy pH = 7,0 (por. (1) — gdzie omówiono także bardziej złożone przypadki równowag jonizacji i kompleksowania, np. dla elektrolitów dwuzasadowych). C. Zastosowanie rozpuszczalników mieszanych Tworzenie nieekstrahowalnych kompleksów substancji w jednej z faz może polegać nie tylko na jonizacji, lecz także na tworzeniu kompleksów solwatacyjnych. Przypuśćmy, że fazą polarną jest mieszanina dwu rozpuszczalników $N + S$, z których rozpuszczalnik $S$ tworzy odwracalnie kompleksy solwatacyjne z cząsteczkami substancji wg równania: $$Z + S \rightleftharpoons SZ \quad K_{sz} = \frac{X_{sz}}{X_Z \cdot X_S} \tag{12}$$ gdzie $X$ oznacza stężenie wyrażone w ułamkach molowych; dla niezbyt stężonych roztworów $$K_{sz} = \frac{[SZ]}{[S] \cdot [Z]}$$ gdzie nawiasy oznaczają stężenia molárne. Równowaga podziału przedstawia się schematycznie, podobnie jak w przypadku elektrolitów (8): $$\frac{Z}{S + Z \rightleftharpoons SZ} \quad m$$ zaś współczynnik ekstrakcji $$\alpha = \frac{[Z]_{st} + [SZ]_{st}}{[Z]_m} = \frac{[Z]_{st} + [Z]_{st}[S]_{st}K_{sz}}{[Z]_m} = \frac{[Z]_{st}}{[Z]_m}(1 + [S]_{st}K_{sz})$$ $$= \alpha^\circ(1 + [S]_{st}K_{sz}) \tag{13}$$ $$R_M = \log \alpha\rho = \log \alpha^\circ + \log \rho + \log (1 + [S]K_{sz}) \tag{14}$$ gdzie $\alpha^\circ$ oznacza współczynnik podziału swobodnych cząsteczek substancji $Z$. Wzór ten jest analogiczny jak dla przypadku elektrolitu z tą różnicą, że $K_{sz} = 1/K_A$ i podobnie jak krzywa $R_M = f(\log[H^+])$, linia $R_M$ vs. $\log[S]$ posiada dwie asymptoty: gdy $K_{sz}[S] \gg 1$, to $R_M = \log \alpha^\circ + \log \rho + \log K_{sz} + \log[S] \tag{14a}$ i wówczas $R_M$ zależy liniowo od stężenia rozpuszczalnika $S$ w fazie stacjonarnej, przy czym spadek jest równy 1,0, gdy $K_{sz}[S] \ll 1$, wówczas $R_M = \log \alpha^\circ + \log \rho = \text{const.} \tag{14b}$ (spadek = 0, linia pozioma), co przedstawiono na wykresie (ryc. 12). W przypadku, gdy kompleks solwatacyjny jest trwały, a stężenie rozpuszczalnika niezbyt niskie, $R_M$ zależy liniowo od $\log[S]$, zaś $R_F = f(\log[S])$ daje przebieg sigmoidalny. Zastosowanie proporcjonalnej skali składu fazy mieszanej (tzn. wykres $R_F = f([S])$) powoduje dalszą deformację zależności funkcjonalnej. Jako interpretację doświadczalną tego rodzaju zależności można podać podział zasad chinolinowych między benzen a formamidowe roztwory kwasu cytrynowego. Kwas cytrynowy odgrywa tu rolę składnika Ryc. 12. Teoretyczna krzywa $R_M$ vs. $\log[S]$ dla przypadku tworzenia kompleksu solwatacyjnego ZS w fazie stacjonarnej. Wykres jest analogiczny do wykresu $R_M$ vs. $\log[H^+]$ (ryc. 9) A theoretical $R_M$ vs. $\log[S]$ relationship for the case of formation of solvation complex ZS in the stationary phase. The plot is analogous to that in Fig. 9 which represents $R_M$ vs. $\log[H^+]$ relationship „S”, który tworzy kompleksy solwatacyjne z chinolinami (drogą tworzenia H-mostków $-\text{COOH}...N$, ewentualnie par jonowych $\text{COO}^- + \text{HN}$, czy też pośrednich form mezomerycznych). Zależność $R_M$ od logarytmu stężenia kwasu ilustruje ryc. 13 (9). Przy silniejszych rozcieńczeniach kwasu linia odchyla się dając do asymptoty poziomej (w okolicy $\log[S] = -\log K_{SZ}$) jednak przy wyższych stężeniach kwasu otrzymuje się spadek zbliżony do 1,0, zgodnie z oczekiwaniami. Równolegle przedstawiono te same wyniki w bardziej złożonej formie w skali $R_M = f([S])$ i $R_F = f([S])$. Tworzenie kompleksów solwatacyjnych może także zachodzić w fazie mniej polarnej (ruchomej) (13, 14): $$\frac{K_{SZ}}{S + Z} \rightleftharpoons \frac{SZ}{Z} \quad \text{m}$$ W tych warunkach $$\alpha = \frac{[Z]_{st}}{[Z]_m + [SZ]_m} = \frac{[Z]_{st}}{[Z]_m + [S]_m [Z]_m K_{SZ}} = \frac{\alpha^\circ}{1 + [S]_m K_{SZ}} \quad (15)$$ $$R_M = \log \alpha^\circ + \log \rho - \log(1 + [S]_m K_{SZ}) \quad (16)$$ Ryc. 13. Doświadczalne krzywe $R_M$ vs. $\log[S]$, $R_M$ vs. [S] i $R_F$ vs. [S] dla przypadku, gdy kompleks solwatacyjny tworzy się w fazie stacjonarnej Experimental $R_F$ vs. [S], $R_M$ vs. [S] and $R_M$ vs. $\log[S]$ relationships of three quinolin bases; solvation complexes are formed in the stationary phase. Funkcja ta jest podobna do poprzedniej, jednak na skutek tworzenia kompleksów solwatacyjnych w fazie ruchomej linia $R_M$ vs $\log[S]$ jest obrócona o $180^\circ$ wokół osi $\log[S]$ (ryc. 14), a ukośna asymptota ma spadek równy $-1,0$. Odwróceniu ulegnie też linia $R_F$ vs. $\log[S]$. Tego rodzaju zależność otrzymano m. in. w przypadku chromatografii aminokwasów w układzie heksanol + kwas bis (2-etiloheksylo) fosforowy — roztwór buforowy; w układzie tym kwas dwualkilofosforowy w fazie organicznej oddziaływało silnie z aminokwasami tworząc kompleksy solwatacyjne (14). Bardziej złożone przypadki, w których rozpuszczalnik aktywny w fazie mniej polarnej ulega dimeryzacji, co prowadzi do zmniejszenia jego stężenia efektywnego, rozpatrywano w innej pracy (13); również i w tym przypadku otrzymuje się w pewnych warunkach liniowe zależności $R_M$ od logarytmu stężenia rozpuszczalnika aktywnego. Wykres 15 przedstawia zależność $R_M$ brucyny od logarytmu stężenia kwasu olejowego w benzenie (1), trójchloretylenie (2), alkoholu izo-amylowym (3), toRyc. 14. Teoretyczna krzywa $R_M$ vs. $\log[S]$ dla przypadku, gdy kompleks solwatacyjny tworzy się w fazie ruchomej A theoretical $R_M$ vs. $\log[S]$ curve for the case when the solvation complex ZS is formed in the mobile phase luenie (4). Odpowiednie wielkości współczynników $R_F$ otrzymuje się w zakresie $R_M$ od $-1$ do $+1$ (por. dodatkową skalę współczynników $R_F$ na ryc. 13 b). Metoda regulacji podziału przez dodatek do fazy stacjonarnej związków tworzących kompleksy solwatacyjne z rozdzielanymi substancjami okazała się również przydatna w chromatografii gazów: tak np. dodatek soli srebra, tworzących $\pi$-kompleksy z wiązaniami podwójnymi i po-trójnymi między atomami węgla, umożliwia łatwe oddzielenie węglowodorów aromatycznych i nienasyconych od nasyconych, zaś dodatek nie-lotnych alkoholi do fazy stacjonarnej powoduje selektywny wzrost re-tencji substancji elektronodonorowych (15). W przypadku, gdy substancje chromatografowane oddziaływają słabo z oboma składnikami fazy mieszanej, otrzymuje się często liniowe zależności $R_M$ od składu objętościowego fazy mieszanej, zgodnie ze wzorem $$R_M = \varphi_1 R_{M1} + \varphi_2 R_{M2}$$ \hspace{1cm} (17) gdzie 1, 2 oznaczają składniki fazy mieszanej, zaś $\varphi$ — ułamek objętościowy. Zależność tę ilustruje ryc. 16a; doświadczalne zależności $R_F = f(\varphi)$ przedstawiają wówczas krzywe w kształcie litery S (ryc. 16b), ew. łuki wklęsłe lub wypukłe. Ryc. 15. Podział brucyny w układach typu kwas olejowy + rozcieńczalnik/woda, w zależności od stężenia kwasu olejowego w fazie organicznej (przykłady liniowej zależności $R_M$ od logarytmu stężenia rozpuszczalnika aktywnego). Rozcieńczalnik: 1 — benzen; 2 — trójchlooroetylen; 3 — alkohol izo-amylowy; 4 — toluen; 5 — ksylen Distribution of brucine in systems of the type oleic acid + diluting solvent/water for varying concentration of oleic acid in the organic phase (examples of linear $R_M$ vs. $\log[S]$ relationships). The diluting solvents are: 1 — benzene; 2 — trichloroethylene; 3 — iso-amyl alcohol; 4 — toluene; 5 — xylene Ryc. 16. Zależność $R_M$ od stężenia rozpuszczalnika w przypadku słabych oddziaływań w fazie mieszanej i odpowiadające im zależności $R_F$ substancji A, B i C od składu objętościowego $R_M$ vs. [S] relationship for the case of weak interactions in the mixed phase and the corresponding $R_F$ vs. volume composition relationships of three solutes A, B, C 3. Próby zastosowania prawa działania mas do ilościowego ujęcia optymalizacji układów adsorpcyjnych Mechanizm chromatografii typu adsorpcyjnego (np. chromatografia na „suchym” silikazelu, tlenku glinu itp.) odbiega od mechanizmu chromatografii podziałowej, w której opóźnienie cząsteczek substancji chromatografowanej zachodzi na skutek absorpcji przez ciekłą fazę stacjonarną. W przypadku, gdy centra aktywne adsorbentu są grupami funkcjnymi zdolnymi do tworzenia mostków wodorowych, ich oddziaływania z cząsteczkami substancji i rozpuszczalnika można opisać następującym uproszczonym schematem, w którym $Z$ oznacza cząsteczkę substancji chromatografowanej, $S$ — cząsteczkę rozpuszczalnika, zaś $A$ — grupę funkcjną na powierzchni adsorbentu (schemat uwzględnia asocjację własną substancji, $Z-Z$, i rozpuszczalnika, $S-S$). $$Z - Z - S - S$$ $$\underline{A}$$ Prostszą sytuację otrzymuje się, gdy rozpuszczalnik ani substancja nie asocują drogą tworzenia mostków wodorowych, tzn. gdy oddziaływania $Z-Z$, $S-S$ i $S-Z$ są słabe i ich efekt energetyczny można pominać. Sytuacja taka występuje, gdy zarówno substancja Z, jak i rozpuszczalnik S mają charakter elektronodonorowy (np. pirydyna i aceton, klasa B wg Pimentela i McClellana), zaś adsorbent ma przeważający charakter protonodonorowy (np. silikażel); równowagi adsorpcji substancji i rozpuszczalnika można wówczas przedstawić na podstawie prawa działania mas stałymi $K_{AZ}$ i $K_{AS}$ wg następującego schematu (rozpuszczalnik elektronodonorowy, aceton, rozcieniono rozpuszczalnikiem neutralnym N — cykloheksanem; zakłada się stałość współczynników aktywności): \[ \begin{array}{c} \text{pirydyna (Z)} \\ \text{aceton (S) + cykloheksan (N)} \\ K_{AZ} \quad K_{AS} \\ H \\ O \\ Si \quad Si \quad Si \\ O \quad O \\ \end{array} \] \[ K_{AZ} = \frac{X_{AZ}}{X_A \cdot X_Z} \] \[ K_{AS} = \frac{X_{AS}}{X_A \cdot X_S} \] Założymy następujący model procesu chromatograficznego (16): 1. Wszystkie grupy hydroksylowe powierzchni są jednakowe, nie związane między sobą mostkami wodorowymi i dostępne dla cząsteczek substancji. Odpowiada to właściwościom żeli szerokoporowatych o umiarowanej powierzchni właściwej. 2. Układ składa się z cząsteczek Z, S i N, grup hydroksylowych powierzchni (A), oraz kompleksów AZ i AS. Skład układu wyrażamy ułamkami molowymi. Liczbowo cząsteczki rozpuszczalnika przeważają nad grupami powierzchni adsorbentu (A, AS i AZ), a stężenie substancji Z (Z i AZ) jest najniższe. W formie nierówności warunki te można zapisać \[ X_S + X_N + X_A + X_Z + X_{AZ} + X_{AS} = 1 \] \[ X_S + X_N \gg X_A + X_{AZ} + X_{AS} + X_Z \] \[ X_A + X_{AS} \gg X_{AZ} + X_Z \] Doświadczalnie wykazano, że w standardowych warunkach chromatografii cienkowarstwowej na szerokoporowatym silikażelu założenia te są realistyczne. 3. Zakłada się, że adsorpcja substancji Z zachodzi jedynie w chwili, gdy grupa OH powierzchni silikażelu nie jest połączona mostkiem wodorowym z cząsteczką rozpuszczalnika S (tzn. występuje w formie swobodnej, A a nie AS). Zakłada się także, że grupy hydroksylowe reagują w stosunku 1:1 zarówno z cząsteczkami substancji, jak i rozpuszczalnika (tzn. pirydyna ruguje z powierzchni aceton w stosunku cząsteczkowym 1:1, w przeciwnym razie należy wprowadzić modyfikację do stanych równowagi adsorpcji substancji, $K_{AZ}$ i rozpuszczalnika, $K_{AS}$, por. monografia Snydera (5)). 4. Zakłada się idealizowany przebieg procesu chromatograficznego (brak gradientu składu i stosunku masy adsorbentu i rozpuszczalnika wzdłuż drogi rozwijania, stałość temperatury itp.). Ogólne stężenie powierzchniowych grup funkcyjnych wynosi $X_A + X_{AS}$ ($X_{AZ} = 0$); jednak o adsorpcji decyduje stężenie $X_A$, równe $$\frac{X_{AS}}{K_{AS} \cdot X_S}$$ Współczynnik podziału wynosi, zgodnie z definicją: $$x = \frac{X_{AZ}}{X_Z} = K_{AZ} \cdot X_A = \frac{K_{AZ} \cdot X_{AS}}{K_{AS} \cdot X_S}$$ (18) gdzie $X_{AZ}$ oznacza stężenie cząsteczek unieruchomionych w danym momencie przez adsorpcję, zaś $X_Z$ — stężenie cząsteczek migrujących. Z równania 18 wynika, że $$R_M = \log \alpha = \log K_{AZ} - \log K_{AS} + \log X_{AS} - \log X_S$$ (19) oraz, że adsorpcja substancji wzrasta a) ze wzrostem siły oddziaływania A—Z, b) ze wzrostem powierzchni adsorbentu ($X_{AS}$), c) z obniżeniem adsorpcji rozpuszczalnika, A—S, d) z obniżeniem zawartości rozpuszczalnika aktywnego (w ilustrowanym przypadku) — acetonu) w rozpuszczalniku rozwijającym. Ze wzoru na $R_M$ wynikają następujące wnioski dotyczące czynników wpływających na przebieg procesu adsorpcyjnej chromatografii cienkowarstwowej. 1. Wpływ składu rozpuszczalnika mieszanego $S + N$ (np. aceton + + cykloheksan) Dla danej substancji, adsorbentu i rozpuszczalnika $R_M$ zależy liniowo od logarytmu ułamka molowego rozpuszczalnika $S$. Ponieważ rozpuszczalnik stanowi dominujący składnik układu, w definicji jego składu można pominać pozostałe składniki i $X_S$ rozpatrywać jako ułamek molowy rozpuszczalnika w mieszaninie $S + N$. Dla silniej rozcieńczonych roztworów rozpuszczalnika $S$, $\log X_{AS}$ przestaje mieć wartość stałą i w tych warunkach zależność przestaje przebiegać liniowo względem $\log X_S$ i odchyla się od przebiegu poziomego, odpowiadającego wartości $X_{AZ}/X_Z == = K_{AZ} \cdot X_A$ (ryc. 17). Ryc. 17. Zależność $R_M$ aniliny i jej pochodnych od zawartości anizolu w fazie ruchonej dla chromatografii na silikażelu przy zastosowaniu dwuskładnikowego rozpuszczalnika mieszanego cykloheksan + anizol. W zakresie umiarkowanych stężeń anizolu otrzymuje się zależności liniowe $R_M$ values of aniline derivatives plotted against the concentration of anisole for adsorption chromatography on silica, using a binary developing solvent composed of cyclohexane and anisole. In the range of moderate concentrations linear relationships are observed. 2. Wpływ powierzchni właściwej adsorbentu W przyjętym modelu liczba powierzchniowych grup OH, a więc i $X_{AS}$, są proporcjonalne do powierzchni adsorbentu; tak więc $R_M$ zależy liniowo od logarytmu powierzchni właściwej adsorbentu, o ile struktura warstwy i pozostałe parametry są analogiczne. Wniosek ten jest zgodny z podstawowym wzorem Snydera na równowagę adsorpcji, wypro- wadzonym na podstawie innych założeń (5). 3. Wpływ struktury cząsteczkowej substancji Z Oddziaływania — OH...N można uważać za reakcję kwas-zasada w roztworze niewodnym; z drugiej strony, dla substancji o analogicznej strukturze cząsteczkowej można oczekiwać, że $\log K_{AZ}$ zależy liniowo ![Graph](image) Ryc. 18. a. Liniowe korelacje $R_M$ od $pK_A$ pochodnych aniliny (kółka) i chinoliny kwadraty). Obie N-metylo-pochodne (czarne kółka) wykazują odrębną zależność, podobnie jak 8-metylochinolina (8MQ), ze względu na efekty steryczne. Układ: anizol/silikażel. b. Analogiczne korelacje w układzie podziałowym cykloheksan/4% HCOOH w HCONH$_2$ dla pochodnych chinoliny (kółka) i zasad trójpierścieniowych (kwadraty) a. Linear $R_M$ vs. $pK_A$ correlations of aniline derivatives (circles) and quinolines (squares). The two N-methyl derivatives (filled circles), as well as 8-methylquinoline (8MQ) deviate from the correlations because of steric effects. System: anisole/silica. b. Analogous correlations in a liquid/liquid partition system (cyclohexane/4% HCOOH in HCONH$_2$) for some derivatives of quinoline (circles) and three-ring bases (squares) od wartości $pK_A$ zasad, wyznaczonych dla roztworów wodnych. Prowadzi to do wniosku, że również $R_M$ zależy liniowo od $pK_A$. Przypuszczenie to zostało potwierdzone dla metyloowych pochodnych aniliny; dla N-metylo-pochodnych stwierdzono jednak przebieg odwrotny, co wskazuje na znaczenie efektów sterycznych (9, 17) (ryc. 18). Regularność taką stwierdzono także dla substancji o bardziej złożonej strukturze (np. alkaloidów zawierających oprócz zasadowych atomów azotu, także atomy tlenu eterycznego), o ile adsorpcja zachodzi z rozpuszczalników elektronodonorowych nie dopuszczających do oddziaływań mniej zasadowych grup funkcjnych substancji z powierzchniowymi grupami hydroksylowymi. Analogiczną korelację stwierdzono również dla podziału chinolin między cykloheksan a formamidowy roztwór kwasu mrówkowego (ryc. 18 b). 4. Wpływ objętości molowej rozpuszczalnika w szeregach homologicznych Wzór 18 przekształcimy tak, aby wyrazić ilość adsorbentu w gramach, a ilość rozpuszczalnika w ml. $$\alpha = \frac{K_{AZ} \cdot X_{AS}}{K_{AS} \cdot X_S} = \frac{K_{AZ}}{K_{AS}} \cdot \frac{n_{AS}}{n_S}$$ \hspace{1cm} (20) (gdzie $X_{AS} = \frac{n_{AS}}{\sum n_i}$ i $X_S = \frac{n_S}{\sum n_i}$, gdzie $n$ oznacza liczbę molii). Zakładając, że $X_{AS} \gg X_A$, oraz biorąc pod uwagę, że na 1 m$^2$ silikażelu przypada $8,5 \cdot 10^{-6}$ mola grup OH (18), otrzymamy, że $$n_{AS} = 8,5 \cdot 10^{-6} \cdot W_A \cdot a$$ \hspace{1cm} (21) gdzie $W_A$ oznacza wagę adsorbentu w gramach, zaś $a$ — jego powierzchnię właściwą w m$^2$/g. Oznaczając objętość rozpuszczalnika w układzie przez $V_S$ (ml), zaś jego objętość molową przez $V_S^\circ$ (ml/mol) otrzymamy $$n_S = V_S / V_S^\circ$$ wobec tego $$\alpha = \frac{K_{AZ}}{K_{AS}} \cdot \frac{V_S^\circ}{V_S} \cdot 8,5 \cdot 10^{-6} \cdot W_A \cdot a$$ \hspace{1cm} (22) zaś $$R_M = \log \frac{K_{AZ}}{K_{AS}} + \log \frac{V_S^\circ}{V_S} + \log W_A + \log a + 5,07$$ \hspace{1cm} (23) Tak więc, jeżeli stała równowagi $K_{AS}$ jest ta sama dla szeregu rozpuszczalników (np. szeregu homologicznego), wówczas przy pozostałych warunkach identycznych $R_M$ zależy liniowo od logarytmu objętości molowej. rozpuszczalnika S. Wniosek ten nie został jeszcze sprawdzony doświadczalnie. Przedłużenie długości łańcucha węglowego można zresztą uważać za rozcieńczanie aktywnej grupy funkcyjnej (np. stężenie grup karbonylowych wynosi 13,7 mola/l w acetonie, a 9,5 mola/l w ketonie dwuetylowym). Ostatni wzór wykazuje również bezpośrednio liniową zależność $R_M$ od powierzchni właściwej adsorbentu (por. wyżej p. 2) wraz z innymi parametrami, które decydują o wielkości bezwzględnej współczynnika $R_M$, pozwalając na ilościowe ujęcie możliwości regulacji współczynników $R_M$ w celu otrzymania optymalnych warunków rozdzielania ($R_M$ w zakresie $-1, +1$). Na zakończenie rozważań omawianego modelu adsorpcji należy wskazać na konsekwencje bardziej złożonych mechanizmów (polegających na adsorpcji dwupunktowej — gdy cząsteczka substancji zawiera dwie aktywne grupy funkcyjne, np. nitroanilina; gdy ze względu na swą większą objętość ruguje z powierzchni więcej niż jedną cząsteczkę rozpuszczalnika; gdy cząsteczka rozpuszczalnika blokuje dwie powierzchniowe grupy hydroksylowe itp.). Rozpatrzymy dla przykładu przypadek dwupunktowej adsorpcji substancji Z i jednopunktowej adsorpcji rozpuszczalnika S. W przypadku tym $$K_{A,Z} = \frac{X_{A,Z}}{X_A^2 \cdot X_Z}$$ $$\alpha = \frac{X_{A,Z}}{X_Z} = K_{A,Z} \cdot X_A^2 = \frac{K_{A,Z} \cdot X_{AS}}{K_{AS}^2 \cdot X_S}$$ \hspace{1cm} (24) $$R_M = \log \alpha = \log K_{A,Z} - 2 \log K_{AS} + 2 \log X_{AS} - 2 \log X_S$$ \hspace{1cm} (25) Z ostatniego wzoru wynika, że współczynnik $R_M$ jest wówczas w większym stopniu zależny od oddziaływań adsorbent — rozpuszczalnik, powierzchni adsorbentu i ułamka molowego rozpuszczalnika aktywnego; współczynnik kierunkowy linii $R_M$ vs. $\log a$ i $R_M$ vs. $\log X_S$ wynosi w tym przypadku $-2$. W przypadku mieszanego mechanizmu możliwe są też pośrednie współczynniki kierunkowe; w miarę zmiany składu rozpuszczalnika mieszanego (np. aceton + cykloheksan) może nastąpić zmiana udziału mechanizmu jednopunktowego i dwupunktowego; ten ostatni przeważa w rozcieńczonych roztworach acetonu ze względu na słabszą konkurencję rozpuszczalnika o grupy hydroksylowe na powierzchni adsorbentu. 4. Uwagi końcowe W związku z powrotem koncepcji prawa działania mas do teorii roztworów niewodnych, w których występują silne oddziaływania typu mostka wodorowego (19) wydają się celowe próby zastosowania prawa działania mas także do ilościowego ujęcia przebiegu procesu chromatograficznego, szczególnie pod kątem optymalizacji układów. Zreferowane powyżej pozytywne wyniki badań sugerują, że na tej drodze, kosztem pewnych uproszczeń, można uzyskać ilościowe ujęcie zależności $R_M$ od pH, składu rozpuszczalnika itp. Struktura cząsteczkowa rozpuszczalników, substancji, adsorbentów oraz struktura układu chromatograficznego przejawia się poprzez proste parametry, takie jak: stałe równowag jonizacji, solwatacji, asocjacji, współczynniki podziału itp. W zakresie praktycznych zastosowań, poza optymalizacją układów, teoretyczne zależności współczynników $R_M$ od parametrów decydujących o podziale, pozwalają na ujęcie zagadnienia powtarzalności danych chromatograficznych (20) oraz pozwalają na ocenę zmian rozpuszczalności substancji w rozpuszczalnikach mieszanych (21, 22), zarówno w układach o słabych oddziaływaniach międzycząsteczkowych, w których otrzymuje się liniowe zależności $R_M$ od składu fazy mieszanej (21), jak i w przypadku zależności typu logarytmicznego (22). Analogiczne metody regulacji podziału stosuje się również w chromatografii metali, przy czym zastosowanie odpowiedniego układu współrzędnych pozwala na wyjaśnienie mechanizmu podziału (23). Zastosowanie kontrolowanego stopnia wilgotności bibuły pozwoliło także na wyznaczenie z danych chromatograficznych zależności współczynników ekstrakcji od pH (24), a także na optymalizację układów ekstrakcyjnych dla preparatywnego rozdzielania alkaloidów (12, 25, 26); w niektórych przypadkach trudności interpretacji danych chromatograficznych mogą wynikać z udziału mechanizmu adsorpcyjnego (27). Omówione w referacie prace Katedry Chemii Nieorganicznej wykazały, że: 1. Możliwe jest opracowanie uproszczonej teorii optymalizacji układów chromatografii podziałowej i adsorpcyjnej związków organicznych. 2. Ze względu na złożoność parametrów chromatograficznych, doświadczalne zależności mogą wykazywać pewne odchylenia od oczekiwań teoretycznych, stanowią jednak odzwierciedlenie zależności teoretycznych, szczególnie w przypadku zapewnienia odpowiednich warunków procesu (28). 3. Niezależnie od ułatwienia optymalizacji układów (poprzez lepsze zrozumienie parametrów, które decydują o podziale i adsorpcji), wprowadzone zależności umożliwiają szerszą interpretację danych doświadczalnych. Uwaga. W referacie zastosowano definicje parametrów zgodnie z większością prac z zakresu chromatografii, a odbiegające od wcześniejszych prac autora, nawiązujących do teorii ekstrakcji. Tak więc zastosowano definicję $R_M$ wg Bate-Smitha i Westalla, zaś współczynnik podziału definiowano zgodnie z pracami Martina ($\alpha = C_w/C_{org}$); we wcześniejszych pracach współczynnik podziału $k = 1/\alpha$, zaś $r = 1/q$, tzn. $kr = 1/q\alpha = 1/k'$. Dla uzyskania równoległości wzrostu $R_F$ i $R_M$, oś $R_M$ skierowano w dół, co pozwoliło także na zachowanie przebiegu funkcji $R_M$ od pH, składu faz itp. analogicznego, jak we wcześniejszych pracach autora. PIŚMIENNICTWO 1. Soczewiński E.: Advances in Chromatography (red. Giddings J. C. i Keller R. A.), tom V, Dekker M., New York 1968, s. 3—78. 2. Bate-Smith E. C., Westall R. G.: Biochim. Biophys. Acta, 4, 427—434, 1950. 3. Reichle R.: Monatsh., 86, 69—74, 1955. 4. Buchowski H.: Wpływ własności rozpuszczalników na współczynniki podziału nieelektrolitów w układach woda-rozpuszczalnik organiczny, PWN, Warszawa 1963. 5. Snyder L. R.: Principles of Adsorption Chromatography, Dekker M., New York 1968. 6. Rohrschneider L.: Z. Anal. Chem., 170, 256—263, 1959. 7. Littlewood A. B.: J. Gas Chromatog., 1 (11), 16—29, 1963. 8. Bush I. E.: Methods Biochem. Anal., 13, 357—438, 1965. 9. Maciejewicz W.: Praca doktorska, UMCS Lublin 1968 (por. także Separation Sci., 2, 293—305, 1967; 2, 779—788, 1967). 10. Soczewiński E., Bieganowska M., Ciszewska M.: Bull. Acad. Polon. Sci., ser. chim., 16, 433—438, 1968. 11. Waksmundzki A., Soczewiński E.: J. Chromatog., 3, 252—255, 1958. 12. Wawrzynowicz T.: Praca doktorska, AM Lublin 1965 (por. także Chromatographia; 1, 327—331, 1968; 1, 378—381, 1968). 13. Soczewiński E., Matysik G.: J. Chromatog., 32, 458—471, 1968. 14. Soczewiński E., Rojowska M.: J. Chromatog., 32, 364—367, 1968. 15. Karger B. L.: Anal. Chem., 39, 24A—50A (July 1967). 16. Soczewiński E.: Anal. Chem. 41, 179—182, 1969. 17. Soczewiński E., Golkiewicz W.: Chem. Anal. 14, 465—472, 1959. 18. Kiselev A. V., Jaszin Ja. I.: Gazoadsorbcjonnaja chromatografija, „Nauka”, Moskwa 1967. 19. Buchowski H.: Association dans les liquides, PWN, Warszawa 1967. 20. Soczewiński E., Mańko R.: J. Chromatog., 33, 40—44, 1968. 21. Soczewiński E., Wolski T., Jurkiewicz K.: Ann. Univ. M. Curie-Sklodowska Lublin, Sec. AA, 19, 25—32, 1964. 22. Soczewiński E., Kuczyński J.: Separation Science, 3, 132—142, 1968. 23. Przeszlakowski S, Soczewiński E., Flieger A.: Chem. Anal. 13, 841—848, 1968. 24. Soczewiński E., Szabelska B.: Dissert. Pharm., 57, 53—58, 1965. 25. Jusiak L.: Acta Polon. Pharm., 23, 247—251, 1966; 24, 65—70, 1967. 26. Przyborowska M.: Dissert. Pharm. Pharmacol., 17, 497—50, 1965. 27. Ratajewicz D.: Chem. Anal., 12, 517—526, 1967. 28. Waksmundzki A., Soczewiński E., Aksanowski R.: Chem. Anal., 2, 459—462, 1957. Otrzymano 15 I 1969. РЕЗЮМЕ Обсуждаются работы кафедры неорганической и аналитической химии (Медицинская Академия в Люблине) по теории оптимализации систем распределительной и адсорбционной хроматографии органических веществ. Применяя закон действия масс к равновесиям ионизации и сольватации и трактуя процесс адсорбции вещества и растворителя как образование сольватационных комплексов с поверхностными функциональными группами, способными образовать водородные связи, вывели простые теоретические зависимости влияния составов фаз (или pH водной фазы) на значение $R_M$ вещества для следующих типов хроматографических систем: 1) органический растворитель — водный буферный раствор; 2) слабо полярный растворитель — полярный разбавитель с добавленным компонентом, образующим сольватационные комплексы с веществом; 3) слабо полярный разбавитель + компонент, образующий сольватационные комплексы с веществом/полярный растворитель; 4) разбавитель + электронодонорный растворитель/протонодонорный адсорбент (например силикагель). Описывается также метод составления в жидкостной хроматографии хроматографических спектров, основанных на принципе, применяющимся до сих пор в газо-жидкостной хроматографии. В вышеуказанных рассуждениях молекулярная структура вещества, растворителей и адсорбентов проявляется через константы равновесий сольватации, ионизации и пр. Даются экспериментальные примеры, иллюстрирующие теоретические рассуждения. SUMMARY Studies were carried out in the Department of Inorganic and Analytical Chemistry (Medical Academy, Lublin) on the theory of optimization of adsorption and partition chromatography. The Law of Mass Action was applied to the ionization and solvation equilibria; the process of adsorption of the solvent and solutes were considered to be the reversible formation of solvation complexes with the surface groups capable of H-bonding; this permitted to derive simple relationships between $R_M$ values and the composition of the phases (or pH of the aqueous phase) for the following types of chromatographic systems: 1) organic solvent — aqueous buffer solution, 2) weakly polar solvent — polar diluting solvent containing a component which forms solvation complexes with the solute, 3) weakly polar diluting solvent containing a component which forms solvation complexes with the solute — polar solvent, 4) diluting solvent + electron-donor solvent — proton-donor adsorbent (e.g., silica). A method of plotting chromatographic spectra in liquid chromatography (based upon a method employed so far in gas-liquid chromatography) is also described. In the theoretical considerations the molecular structure of the solutes and solvents is reflected by the constants of ionization and solvation equilibria and other simple parameters. The theoretical considerations are illustrated by some experimental examples.	<urn:uuid:c0098597-7b03-49b5-9bf9-0c63903f6bc3>	finepdfs	4.199219	CC-MAIN-2024-18	http://dlibra.umcs.lublin.pl/Content/40823/czas4054_24_1969_3.pdf	2024-04-12T15:35:41+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-18/segments/1712296816024.45/warc/CC-MAIN-20240412132154-20240412162154-00303.warc.gz	7,782,314	0.9325	0.999705	0.999705	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	false	[ 1515, 2683, 4943, 7287, 8237, 10677, 12263, 13684, 14745, 15953, 18348, 20093, 21550, 22807, 24170, 26193, 27607, 28980, 30415, 31050, 32482, 34683, 36686, 37235, 38782, 40948, 43125, 45696, 48383, 50424, 51443 ]	1	0
Wydatki w ramach funduszu sołeckiego w roku 2022 \| 1 \| 2 \| 3 \| 4 \| 5 \| 6 \| 7 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| 1 \| \| \| \| Sołectwo Bożenkowo \| \| 49 072,08 \| \| \| 750 \| 75095 \| 4300 \| \| 1) Wymiana dwóch tablic informacyjnych na ul. Osiedlowej oraz Harcerskiej w Bożenkowie \| 6 000,00 \| \| \| 900 \| 90015 \| 6050 \| \| 2) Założenie lampy na ul. Sielanka w Bożenkowie \| 6 000,00 \| \| \| 900 \| 90015 \| 6050 \| \| 3) Założenie lampy na ul. Osiedlowej w Bożenkowie (przy boisku piłki plażowej) \| 6 000,00 \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 4) Integracja różnych grup społecznych sołectwa Bożenkowo typu: święto Borowika, Noc Kupały, koncert świąteczny, warsztaty dla dzieci i dorosłych, Klub Seniora \| 25 000,00 \| \| \| 926 \| 92695 \| 4210 \| \| 5) Doposażenie placu zabaw przy ul. Harcerskiej w Bożenkowie \| 6 072,08 \| \| 2 \| \| \| \| Sołectwo Jarużyn \| \| 58 915,03 \| \| \| 900 \| 90004 \| 6050 \| \| 1) Zagospodarowanie terenu zielonego wokół sklepu "Oaza Spokoju" wg koncepcji - wykonanie - altana, ławki \| 37 000,00 \| \| \| 900 \| 90015 \| 6050 \| \| 2) Uzupełninie oświetlenia ul. Spokojna ( nr 2/1/1, 2/1/2) \| 8 915,03 \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 3) Integracja różnych grup społecznych \| 10 000,00 \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 4) Doposażenie świetlicy wiejskiej w Jarużynie \| 3 000,00 \| \| 3 \| \| \| \| Sołectwo Maksymilianowo \| \| 71 325,70 \| \| \| 801 \| 80101 \| 4300 \| \| 1) Zakup i montaż metalowego serca na nakrętki przy Szkole Podstawowej w Maksymilianowie \| 3 000,00 \| \| \| 801 \| 80101 \| 4300 \| \| 2 ) Integracja uczniów Szkoły Podstawowej w Maksymilianowie \| 3 000,00 \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 3) Integracja mieszkańców (koncerty, festyn, kabaret, spotkania) \| 20 000,00 \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 4) Zajęcia artystyczno-rozwojowe w świetlicy \| 11 325,70 \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 5) Doposazenie świetlicy gminnej w Maksymilianowie \| 4 000,00 \| \| \| 926 \| 92695 \| 6050 \| \| 6) Projekt i budowa stacji odpoczynkowej dla rowerzystów wraz z zestawem naprawczym przy ściezce rowerowej na ul. Jagodowej dz. Nr 180/2 \| 15 000,00 \| \| \| 926 \| 92695 \| 6060 \| \| 7) Doposażenie placu zabaw przy ul. Ptasiej w Maksymilianowie \| 15 000,00 \| 4 Sołectwo Niemcz 71 325,70 \| \| 801 \| 80101 \| 4 210 \| \| 2) Dofinansowanie Dnia Dziecka dla Szkoły Podstawowej w Niemczu \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 900 \| 90004 \| 6 050 \| \| 3) Rozpoczęcie zagospodarowania działki nr 161/17, wykonanie projektu, rozpoczęcie robót ziemnych i nasadzeń \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 4) Prowadzenie zajęć artystyczno- rozwojowych w cyklu całorocznym świetlicy w Niemczu \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 5) Doposażenie świetlicy wiejskiej w Niemczu ( gitara, ukulele, maszyna do szycia) \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 6) Integracja różnych grup mieszkańców, organizacja imprez oraz zakup niezbędnych materiałów i sprzętów na spotkania różnych grup mieszkańców \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 7) Zakup parasoli i ławo-stołów \| \| \| 926 \| 92601 \| 4300 \| \| 8) Współudział w organizacji III rodzinnego rajdu rowerowego dla mieszkańców sołectwa Niemcz przez klub kolarski N- Bike \| \| \| 926 \| 92695 \| 6060 \| \| 9) Doposażenie placu zabaw przy ul. Czeslawa Miłosza w Niemczu \| \| 5 \| \| \| \| Sołectwo Niwy-Wilcze \| \| \| \| 600 \| 60016 \| 6050 \| \| 1) Budowa chodnika przy ul. Karpackiej w Niwach \| \| \| 801 \| 80101 \| 4240 \| \| 2) Dofinansowanie zakupu ozobotów dla Szkoły Podstawowej w Osielsku \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 3) Integracja różnych grup społecznych oraz zakup materiałów i sprzętu do świetlicy w Wilczu \| \| 6 \| \| \| \| Sołectwo Osielsko \| \| \| \| 600 \| 60016 \| 6050 \| \| 1) Dofinansowanie projektu oświetlenia ul. Słonecznej w Osielsku \| \| \| 900 \| 90015 \| 6050 \| \| 2) Dofinansowanie wykonania oświetlenia ulic: Limonkowej, Rubinowej i Lawendowej w Osielsku \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 3) Wspeoranie imprez integracyjnych dla dzieci i młodzieży \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 4) Wspieranie imprez integracyjnych dla seniorów \| \| \| 926 \| 92695 \| 4210 \| \| 5) Zakup i montaż urządzeń "bocianie gniazdo" na placach zabaw przy ul. Jaskółczej i Kolonijnej w Osielsku \| \| \| 926 \| 92695 \| 6050 \| \| 6) Zakup urządzeń siłowni zewnętrznej na plac zabaw przy ul. Zatokowej w Osielsku \| do uchwały Rady Gminy Osielsko Nr XI/121/2021 z dnia 16 grudnia 2021 r. w sprawie uchwalenia budżetu gminy Osielsko na rok 2022 \| 7 \| \| \| \| Sołectwo Żołędowo \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 750 \| 75095 \| 4300 \| \| 1) Administrowanie strony internetowej sołectwa Żołędowo \| \| \| 754 \| 75495 \| 6050 \| \| 2) Wykonanie monitoringu na zewnątrz świetlicy wiejskiej w Żołędowie \| \| \| 801 \| 80101 \| 4210 \| \| 3) Dofinansowanie festynu i "Mikołajek" organizowanych dla mieszkańców przez Szkołę Podstawową w Żołędowie \| \| \| 801 \| 80101 \| 4300 \| \| 4) Dofinansowanie festynu i "Mikołajek" organizowanych dla mieszkańców przez Szkołę Podstawową w Żołędowie \| \| \| 801 \| 80101 \| 4210 \| \| 5) Dofinansowanie zakupu stojaków na rowery przy Szkole Podstawowej w Żołędowie \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 6) Dofinansowanie Klubu Seniora w Żołędowie ( organizacja imprez, warsztatów owraz wycieczek o charakterze integracyjnym) \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 7) Integracja różnych grup społecznych sołectwa Żołędowo oraz zakup niezbędnych materiałów \| \| \| 921 \| 92109 \| 2480 \| \| 8) Organizowanie zajęć świetlicy w cyklu rocznym dla dzieci, młodzieży i dorsłych, w tym pozyskiwanie instruktorów, zakup niezbędnych materiałów \| \| \| 921 \| 92109 \| 6050 \| \| 9) Rewitalizacja zabudowy na zewnątrz świetlicy wiejskiej w Żołędowie \| \| \| \| \| \| \| Ogółem \|	<urn:uuid:8179cc73-05a8-49f9-bc47-06ccf7c18abf>	finepdfs	1.583984	CC-MAIN-2024-10	https://bip.osielsko.pl/attachments/download/27207	2024-02-21T14:29:38+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-10/segments/1707947473518.6/warc/CC-MAIN-20240221134259-20240221164259-00461.warc.gz	143,327,986	0.997868	0.993192	0.993192	[ "unknown", "unknown", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2139, 4168, 5516 ]	1	0
PROGRAM ZAJĘĆ ROK AKADEMICKI: 2021/2022 \| KOD ZAJĘĆ \| \| \|---\|---\| \| NAZWA ZAJĘĆ W JĘZYKU \| POLSKIM \| \| \| ANGIELSKIM \| 1. USYTUOWANIE ZAJĘĆ W SYSTEMIE STUDIÓW 2. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA ZAJĘĆ \| PRZYNALEŻNOŚĆ DO GRUPY ZAJĘĆ \| \| \|---\|---\| \| STATUS ZAJĘĆ \| \| \| JĘZYK WYKŁADOWY \| \| \| SEMESTR \| \| \| FORMA ZALICZENIA \| \| \| PUNKTY ECTS \| RAZEM \| \| \| ZAJĘCIA KSZTAŁTUJĄCE UMIEJĘTNOŚCI PRAKTYCZNE \| \| WYMAGANIA WSTĘPNE \| \| \| FORMA ZAJĘĆ \| LICZBA GODZIN \| \| WYKŁADY \| 10 \| \| ĆWICZENIA AUDYTORYJNE \| 10 \| \| LABORATORIA \| - \| \| WARSZTATY \| - \| \| PRAKTYKA \| - \| 3. SZCZEGÓŁOWA CHARAKTERYSTYKA ZAJĘĆ \| 3.2 EFEKTY UCZENIA SIĘ \| \| \| Odniesienie do kierunkowych efektów uczenia się \| \|---\|---\|---\|---\| \| WIEDZA \| W1: \| Definiuje pojęcie procesu, zna podstawowe rodzaje procesów biznesowych, kryteria ich wyodrębnienia oraz identyfikuje właściwe podprocesy. \| K_W01, K_W03 \| \| \| W2: \| Zna podstawowe parametry procesu. \| K_W03 \| \| \| W3: \| Ma wiedzę dotyczącą całokształtu problematyki kreowania organizacji procesowej i zarządzania procesami. \| K_W03 \| \| UMIEJĘTNOŚCI \| U1: \| Identyfikuje procesy podstawowe, pomocnicze i zarządcze w dowolnej organizacji. \| K_U01 \| \| \| U2: \| Charakteryzuje proces biznesowy, określa podstawowe parametry oraz mierniki i wskaźniki procesu. \| K_U08 \| \| \| U3: \| Potrafi przedstawić i opisać typowe cechy organizacji procesowej i zarządzania procesami. \| K_U10 \| \| KOMPETENCJE SPOŁECZNE \| K1: \| Ma świadomość znaczenia i roli zarządzania procesami w przedsiębiorstwie XXI wieku, docenia potrzebę doskonalenia i uzupełniania kompetencji przez całe życie. \| K_K01, K_K02 \| \| \| K2: \| Potrafi uczestniczyć w przygotowaniu grupowych projektów uwzględniając różne uwarunkowania. \| K_K06 \| \| 3.3 TREŚCI PROGRAMOWE \| \| \|---\|---\| \| FORMA ZAJĘĆ \| TEMAT \| \| WYKŁAD \| Uwarunkowania rozwoju podejścia procesowego w zarządzaniu. Definicja i istota procesu, rodzaje procesów, podprocesy. \| \| WYKŁAD \| Charakterystyka procesu – parametry procesu, obszary mierzalne procesu, mierniki i wskaźniki procesu. \| \| WYKŁAD \| Kreowanie organizacji procesowej, transformacja organizacji funkcjonalnej w procesową, cechy struktury procesowej. \| \| WYKŁAD \| Istota zarządzania procesami, pojęcie systemu zarządzania procesami biznesowymi. Wykorzystanie narzędzi IT w zarządzaniu procesami. \| \| ĆWICZENIA AUDYTORYJNE \| Projektowanie procesu dowolnego przedsięwzięcia nieekonomicznego. Identyfikacja procesów podstawowych, pomocniczych i zarządczych firmy ubezpieczeniowej i ZOZ. Identyfikacja procesu logistycznego (procesy podstawowe i pomocnicze). \| \| ĆWICZENIA AUDYTORYJNE \| Określanie mierników i wskaźników procesu sprzedaży, procesu HR, procesu transportu, procesu gospodarki materiałowej. \| \| ĆWICZENIA AUDYTORYJNE \| Opracowanie metryczki procesu –zamawianie materiałów. \| \| 3.4 FORMY ZAJĘĆ DYDAKTYCZNYCH I METODY KSZTAŁCENIA: \| \| \|---\|---\| \| WYKŁADY \| Wykłady, prezentacje z wykorzystaniem Power Point. \| \| ĆWICZENIA AUDYTORYJNE \| Rozwiązywanie case studies, praca w grupie, dyskusja, prezentacje. \| \| EFEKT \| \| \|---\|---\| \| WIEDZA \| W1: \| \| \| W2: \| \| \| W3: \| \| UMIEJĘTNOŚCI \| U1: \| \| \| U2: \| \| \| U3: \| \| \| K1: \| 3.6 LITERATURA 1) PODSTAWOWA: UZUPEŁNIAJĄCA: PERECHUDA K. CIEŚLIŃSKI W. Metodologia mapowania procesów. ZN. A. E. Wrocław 2000. GRUDZEWSKI W.M. HEJDUK I. Metody projektowania systemów zarządzania. Difin, Warszawa 2004. Zarządzanie przedsiębiorstwem przyszłości. Koncepcje, modele, metody . Pod redakcją K. PERECHUDY. Placet. Warszawa 2000. 2) 3) 4. KALKULACJA NAKŁADU PRACY STUDENTA \| L. p. \| Aktywność \| Studia niestacjonarne \| \|---\|---\|---\| \| 1 \| Udział w wykładach w godzinach \| 10 \| \| 2 \| Udział w ćwiczeniach audytoryjnych w godzinach \| 10 \| \| 3 \| Udział w warsztatach w godzinach \| - \| \| 4 \| Udział w laboratoriach w godzinach \| - \| \| 5 \| Praktyka w godzinach \| - \| \| 6 \| Przygotowanie do zajęć w godzinach \| 14 \| \| 7 \| Udział w konsultacjach w godzinach \| 5 \| \| 8 \| Wykonanie prac zaliczeniowych w godzinach \| 30 \| \| 9 \| Przygotowanie do egzaminu/kolokwium w godzinach \| 30 \| \| 10 \| Obecność na egzaminie/kolokwium w godzinach \| 1 \| \| 11 \| Sumaryczne obciążenie pracą studenta w godzinach (1+2+3+4+5+6+7+8+9+10) = (13+15) \| 100 \| \| 12 \| Punkty ECTS za zajęcia (14+16) \| 4 \| \| 13 \| Obciążenie studenta na zajęciach wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów w godzinach (1+2+3+4+7+10) \| 26 \| \| 14 \| Obciążenie studenta na zajęciach wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów w punktach ECTS ((1+2+3+4+7+10) /25) \| 1,04 \| \| 15 \| Obciążenie studenta na zajęciach nie wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów w godzinach (5+6+8+9) \| 74 \| \| 16 \| Obciążenie studenta na zajęciach nie wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów w punktach ECTS ((5+6+8+9) /25) \| 2,96 \| 1 punkt ECTS równa się 25 godzinom pracy studenta	<urn:uuid:73e08d7c-2e80-41bc-86d9-3ff68567a9e9>	finepdfs	3.990234	CC-MAIN-2022-33	http://slabowidzacy.bip.owsiiz.edu.pl/download/attachment/268/zarzadzanie-procesami.pdf	2022-08-11T08:40:24+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-33/segments/1659882571246.56/warc/CC-MAIN-20220811073058-20220811103058-00605.warc.gz	52,609,159	0.991962	0.997296	0.997296	[ "pol_Latn", "unknown", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 560, 1715, 2784, 3491, 4889 ]	1	0
2141 www: Data wydruku: 2023-09-25 . . Klima . . Grzane Fotele . . Szyberdach Marka Volkswagen Typ nadwozia Minivan Rok produkcji 2010 Kolor Szary Moc 140 Napęd Na przednie koła Kraj pochodzenia Niemcy Liczba miejsc 5 VIN (na stronę) WVGZZZ1TZAW000000 Interfejs Bluetooth Klimatyzacja automatyczna Podłokietniki - przód Dźwignia zmiany biegów wykończ... Przyciemniane tylne szyby Lusterka boczne ustawiane elek... Wspomaganie ruszania pod górę-... Elektroniczna kontrola ciśnien... ESP Kurtyny powietrzne - przód 28 990 PLN Model Touran Typ paliwa Benzyna Przebieg 170000 Pojemność skokowa 1390 Skrzynia Automatyczna Emisja co2 154 Bezwypadkowy Tak Liczba drzwi 5 Radio Zestaw głośnomówiący Tapicerka materiałowa Kierownica skórzana Czujnik deszczu Dach otwierany elektrycznie Podgrzewane lusterka boczne Światła do jazdy dziennej Wspomaganie kierownicy System wspomagania hamowania Boczna poduszka powietrzna kie... Isofix (punkty mocowania fotel... ...AUTOz roczną G W A R A N C J Ą mobilności . . . . . . . . . VW Touran - 1.4 benzyna AUTO SPROWADZONE z NIEMIEC (Niemiecki brief) OPŁACONE , GOTOWE do REJESTRACJI w POLSCE . PEŁNA DOKUMENTACJA --JEDEN WŁAŚCICIEL od NOWOŚCI-- --UDOKUMENTOWANY PRZEBIEG-- --KSIĄŻKA SERWISOWA-- --2 KLUCZYKI-- . KUPUJĄCY ZWOLNIONY z 2% OPŁATY SKARBOWEJ CAŁKOWITY KOSZT REJESTRACJI 160 zł. . silnik 1.4 Turbo benzyna ( 140 PS ) Auto serwisowane na bieżąco przebieg : 175 tyś vin : WVGZZZ1TZAW099666 kolor : szara perła WYPOSAŻENIE : KOLOROWA NAWIGACJA GPS TEMPOMAT ESP ( elektroniczna stabilizacja toru jazdy ) ABS z EBD ASR ( kontrola trakcji ) ŚWIATŁA do JAZDY DZIENNEJ KLIMATYZACJA PÓŁAUTOMATYCZNA 8 x AIR BAG KURTYNY POWIETRZNE ( przód i tył ) PODUSZKA PASAŻERA z MOŻLIWOŚCIĄ WYŁĄCZENIA NAPINACZE PASÓW AKTYWNE ZAGŁÓWKI FOTELI PRZEDNICH CENTRALNY ZAMEK na PILOTA WSPOMAGANIE KIEROWNICY EL. SZYBY EL. SZYBERDACH EL. LUSTERKA EL. REG. ŚWIATEŁ EL. PODGRZEWANE FOTELE PRZEDNIE EL. PODGRZEWANE LUSTERKA System nawigacji satelitarnej Podgrzewany fotel kierowcy Kierownica ze sterowaniem radi... Elektryczne szyby przednie Tempomat Ogranicznik prędkości Lampy przeciwmgielne Felgi aluminiowe 16 Poduszka powietrzna kierowcy Boczne poduszki powietrzne - p... Podgrzewany fotel pasażera Kierownica wielofunkcyjna Elektryczne szyby tylne Kontrola odległości z tyłu (pr... Kontrola trakcji Oświetlenie drogi do domu ABS Poduszka powietrzna pasażera Kurtyny powietrzne - tył Powered by TCPDF (www.tcpdf.org) EL. PODGRZEWANE SPRYSKIWACZE SZYBY PRZEDNIEJ REG. WYS. FOTELA KIEROWCY REG. KIEROWNICY ORYGINALNY ZESTAW GŁOŚNOMÓWIĄCY Bluetooth TERMOMETR ZEWNĘTRZNY ORYGINALNE RADIO CD z RDS i mp3 ZŁĄCZE AUX KOMPUTER POKŁADOWY KUBEŁKOWE FOTELE DZIELONA i SKŁADANA TYLNA KANAPA ( 30:30:30 ) TAPICERKA MATERIAŁOWA WSTECZNE LUSTERKO FOTOCHROMATYCZNE PODŁOKIETNIKI SKÓRZANA KIEROWNICA WIELOFUNKCYJNA SYSTEM ISOFIX IMMOBILIZER HALOGENY ALUMINIOWE FELGI SENSOR DESZCZU SENSOR ZMIERZCHU PDC ( czujniki parkowania ) ŁOPATKI do ZMIANY BIEGÓW przy KIEROWNICY . . . AUTO WIZUALNIE jak i TECHNICZNIE w B.DOBRYM STANIE . . . KUPUJĄCY ZWOLNIONY z 2 % OPŁATY SKARBOWEJ . . . ☎ Więcej informacji w sprawie auta udzielę telefonicznie 602151874 . . . ☎ Doradztwo kredytowe 729064418 . . . ☎ Masz pytania dotyczące gwarancji? Zadzwoń na infolinię 736300707. . Auto sprowadzone i opłacone w Polsce. Na każdy samochód wystawiamy fakturę VAT-marża co zwalnia nabywcę z podatku (2%) w Urzędzie Skarbowym . Auto kompleksowo przygotowane do rejestracji w kraju, wszystkie formalności zredukowane do minimum. Nabywca udaje się do Wydziału Komunikacji tylko w celu rejestracji pojazdu. Koszt rejestracji 160 zł . A U T O z 12mc G W A R A N C J Ą ( CLASSIC ) mobilności . Możliwość sprawdzenia auta na stacji diagnostycznej. Autem można wracać do domu - Wykupiona polisa OC. Niniejsze ogłoszenie jest wyłącznie informacją handlową i nie stanowi oferty w myśl art. 66, § 1. Kodeksu Cywilnego.Sprzedający nie odpowiada za ewentualne błędy lub nieaktualność ogłoszenia. Wszystkie informacje dotyczące wyposażenia, stanu oraz dostępności pojazdu dostępne są pod wyżej wymienionym numerem telefonu. Informacja ta została zawarta ze względu na możliwość zwykłych ludzkich pomyłek, jeśli taką zauważyłeś zadzwoń do mnie, a na pewno to wyjaśnimy. * * * * * * Auto z gwarancją GetHelp, która zapewnia: 1. Usunięcie usterek elektrycznych, hydraulicznych i mechanicznych, 2. Całodobowy Assistance, 3. Pokrycie kosztów napraw do 10 000 pln! Dla Naszych Klientów aplikacja iHelp - umożliwiająca obsługę gwarancji 24 godziny na dobę i 365 dni w roku - GRATIS !!! Masz pytania dotyczące gwarancji? Zadzwoń na infolinię : 736300707 Inteligentny System Gwarancji * * *	<urn:uuid:889aab81-ee47-4b6d-a0cd-71011a3112f3>	finepdfs	1.056641	CC-MAIN-2023-40	https://autoklos.pl/doc/1801f4e0c7320a4f2e13/ulotka/index/2141?	2023-09-25T16:57:49+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-40/segments/1695233509023.57/warc/CC-MAIN-20230925151539-20230925181539-00788.warc.gz	134,223,481	0.999558	0.999746	0.999746	[ "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2516, 4812 ]	1	0
JEDNOSTKOWY RAPORT OKRESOWY Grupa Jaguar S.A. IV KWARTAŁ 2016 ROKU Gdynia, 14 lutego 2017 r. Raport Grupa Jaguar S.A. S.A. za IV kwartał roku 2017 został przygotowany zgodnie z aktualnym stanem prawnym w oparciu o Regulamin Alternatywnego Systemu Obrotu Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. oraz Załącznik nr 3 reg. ASO „Informacje bieżące i okresowe przekazywane w Alternatywnym Systemie Obrotu na rynku NewConnect". Spis treści Podstawowe informacje o Spółce \| \| Pełna nazwa \| \|---\|---\| \| \| Siedziba \| \| \| Telefon: \| \| \| Telefon: \| \| \| Adres poczty elektronicznej: \| \| \| Adres strony internetowej: \| \| Podstawowy przedmiot działalności \| Podstawowy przedmiot działalności \| \| Kapitał zakładowy \| \| \| Organ prowadzący rejestr, numer KRS \| \| \| \| NIP: \| \| \| REGON: \| \| \| Czas trwania jednostki \| W skład Zarządu Grupa Jaguar S.A. na dzień 31 grudnia 2016 r. oraz na dzień sporządzenia niniejszego raportu wchodzi: - Robert Betka – Prezes Zarządu - Jacek Wieczorkowski – Członek Zarządu W skład Rady Nadzorczej Grupa Jaguar S.A. na dzień 31 grudnia 2016 r. wchodzili: - Dariusz Voelkner – Przewodniczący Rady Nadzorczej, - Włodzimierz Onuprejczyk – Wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej, - Maciej Steczeń – Członek Rady Nadzorczej, - Krzysztof Berezowski – Członek Rady Nadzorczej. W skład Rady Nadzorczej Grupa Jaguar S.A. na dzień sporządzenia niniejszego raportu wchodzi: - Włodzimierz Onuprejczyk – Wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej, - Maciej Steczeń – Członek Rady Nadzorczej, Wstęp Szanowni Państwo, Przedstawiamy poniżej, raport za IV kwartał 2016 r, który okazał się najtrudniejszy w naszej historii. Spółka w dniu 30.01.2017, z powodu nieprzewidzianych przesunięć w pozyskaniu finansowania zmuszona była złożyć wniosek do właściwego sądu o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego W odpowiedzi na liczne zapytania związane z tą kwestią, raz jeszcze wskazujemy, że informacje zawarte w poprzednich naszych raportach zawierają informacje odzwierciedlające specyfikę opisywanych w naszej Spółce zdarzeń i sytuacji w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny oraz sporządzone są w sposób umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową, a tym samym na cenę lub wartość naszych akcji. Tak jak informowaliśmy w poprzednim raporcie, IV kwartał 2016 roku rzeczywiście okazał się rekordowy pod względem wielkości przychodów naszej Spółki. Nie jest to równoznaczne z przepływami finansowymi, co niejednokrotnie było podkreślane i wyjaśniane w naszej komunikacji z „rynkiem". Od momentu rozpoczęcia rewitalizacji kamienic rozpoczęliśmy też sprzedaż mieszkań. Przy podpisywaniu umów przedwstępnych – zaliczki czy zadatki wpłacane na poczet ceny, często w znaczącej wielkości księgowane były po stronie zobowiązań. Dopiero sporządzenie aktów końcowych przenoszących własność powodowało przeniesienie pozycji ze strony zobowiązań do przychodów. U nas większość aktów z flagowej dla nas inwestycji – Gdynia Kamienna Góra podpisane zostało – zgodnie z komunikowanymi wcześniej zapowiedziami w IV kwartale. Dokonane w związku z tym przeksięgowanie pozycji nie dawało realnego wpływu gotówki. Podkreślaliśmy ten fakt w każdym raporcie kwartalnym, tym bardziej, że dość szybko udało nam się podpisać przedwstępne umowy sprzedaży mieszkań, a z drugiej strony moment rozpoczęcia podpisywania aktów właściwych uległ przesunięciu. Zmiany te, jak również skala osiągniętego przychodu i zysku ze sprzedaży są widoczne w dalszej części raportu. Niezależnie od powyższego, Spółka nasza, finansując się od kilku lat długiem, w 2016 roku zapoczątkowała proces zmiany sposobu finansowania działalności z obligacyjnego (dłużnego) na akcyjny, co również było komunikowane w naszych raportach. Pierwsza w giełdowej historii Spółki emisja akcji (w 2016 roku) zakończyła się ponad 80% redukcją, co zachęciło Zarząd do kontynuacji pozyskiwania takiego kapitału, równolegle z kontynuowaniem starań o kapitał obligacyjny. Udało się pozyskać inwestora finansowego, który w całości objął emisję serii E. Niestety zbiegi wypadków w końcówce 2016 roku , w tym zgłoszenie sprzeciwu do uchwały NWZA z grudnia 2016, znacząco podnoszącej kapitał spowodowało najpierw wycofanie się inwestora z objęcia akcji nowej emisji a w konsekwencji problemy z wykupem obligacji. Te fakty również były komunikowane rynkowi. Zarząd rozpoczął bardzo intensywne poszukiwania rozwiązania zaistniałej kryzysowej sytuacji. Efektem tych starań było podpisanie listu intencyjnego z nowym podmiotem, zainteresowanym tzw. odwrotnym przejęciem Grupy Jaguar S.A., co oczywiście również było komunikowane i co jest szerzej (w miarę możliwości z uwagi na trwające negocjacje) opisane poniżej. Realizacja tego wariantu jest szansą zarówno dla obligatariuszy jak i akcjonariuszy na osiągnięcie zysków lub minimalizację strat. Ze swojej strony pragniemy zapewnić, że dokonujemy wszelkich możliwych starań celem zaspokojenia roszczeń wierzycieli oraz odbudowania wartości naszej Spółki. Zarząd Grupy Jaguar S.A. I. KWARTALNE SKRÓCONE SPRAWOZDANIE FINANSOWE Spółka prezentuje kwartalne skrócone sprawozdanie finansowe oraz dane narastające. Przy wszystkich danych finansowych zawartych w raporcie kwartalnym zaprezentowano dane porównywalne za analogiczny kwartał poprzedniego roku obrotowego i dane finansowe narastająco w danym roku obrotowym oraz w roku poprzednim. Skrócony bilans Tabela 1 – Wybrane dane z bilansu Spółki (w zł) \| \| \| AKTYWA \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| \| 31.12.2016 \| \| 31.12.2015 \| \| 30.09.2016 \| 30.09.2015 \| \| A \| \| AKTWA TRWAŁE \| \| 3001378,40 \| \| 4986207,36 \| \| 5158121,88 \| \| \| \| I \| \| \| Wartości niematerialne i \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| prawne \| \| \| \| \| \| \| \| \| II \| \| Rzeczowe aktywa trwałe \| \| 102703,40 \| \| 139984,04 \| \| 112023,56 \| \| \| \| \| III \| \| Należności długoterminowe \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| 0,00 \| \| IV \| \| Inwestycje długoterminowe \| \| 2898675,00 \| \| 4843459,32 \| \| 5043334,32 \| \| \| \| V \| \| \| Długoterminowe rozliczenia \| 0,00 \| \| 2764,00 \| \| 2764,00 \| \| \| \| \| \| \| międzyokresowe \| \| \| \| \| \| \| \| \| B \| \| Aktywa obrotowe \| \| 768976,58 \| \| 4330325,85 \| \| 4806892,13 \| \| \| \| \| I \| \| Zapasy \| \| 221897,62 \| \| 3446842,15 \| \| 3642229,98 \| 3194917,54 \| \| II \| \| Należności krótkoterminowe \| \| 415725,78 \| \| 226300,00 \| \| 302969,39 \| \| \| \| \| III \| \| Inwestycje krótkoterminowe \| \| 50831,68 \| \| 627704,91 \| \| 820774,54 \| 665900,38 \| \| IV \| \| Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe \| \| 80521,50 \| \| 29478,79 \| \| 40918,22 \| \| \| \| \| Aktywa Razem \| \| \| \| 3770354,98 \| \| 9316533,21 \| \| 9965014,01 \| 9087960,59 \| \| \| \| PASYWA \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| A \| \| Kapitał (fundusz) własny \| \| 406056,21 \| \| 2190122,08 \| \| 2589479,26 \| 2473367,59 \| \| I \| \| Kapitał (fundusz) podstawowy \| \| 728293,80 \| \| 121382,30 \| \| 728293,80 \| \| \| \| II \| \| \| Należne wpłaty na kapitał \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| podstawowy (wielkość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| ujemna) \| \| \| \| \| \| \| \| \| III \| \| Udziały (akcje) własne (wielkość ujemna) \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| IV \| \| Kapitał (fundusz) zapasowy \| \| 2068739,78 \| \| 2011478,72 \| \| 2068739,78 \| 2011478,72 \| \| V \| \| Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| VI \| \| \| Pozostałe kapitały \| 168000,00 \| \| 0,00 \| \| 168000,00 \| \| \| \| \| \| \| (fundusze) rezerwowe \| \| \| \| \| \| \| \| \| VII \| \| Zysk (strata) z lat ubiegłych \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| VIII \| \| Zysk (strata) netto \| \| (2558977,37) \| \| 57261,06 \| \| (375554,32) \| 340506,57 \| \| IX \| \| Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna) \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| B \| \| \| Zobowiązania i rezerwy na \| 3364298,77 \| \| 7126411,13 \| \| 7375534,75 \| \| \| \| \| \| \| zobowiązania \| \| \| \| \| \| \| \| \| I \| \| Rezerwy na zobowiązania \| \| 0,00 \| \| 7162,00 \| \| 7162,00 \| \| \| \| II \| \| \| Zobowiązania \| 0,00 \| \| 2382000,00 \| \| 2382000,00 \| \| \| \| \| \| \| długoterminowe \| \| \| \| \| \| \| \| \| III \| \| Zobowiązania krótkoterminowe \| \| 3364298,77 \| \| 3354627,12 \| \| 2887411,63 \| \| \| \| IV \| \| \| Rozliczenia \| 0,00 \| \| 1382622,01 \| \| 2098961,12 \| \| \| \| \| \| \| międzyokresowe \| \| \| \| \| \| \| \| Skrócony rachunek zysków i strat Tabela 2 – Wybrane dane z rachunku zysków i strat – wariant porównawczy (w zł) \| \| \| Wyszczególnienie \| \| \| 01.10.2016 r.- \| \| 01.10.2015 r.- \| \| 01.01.2016 r.- \| 01.01.2015 r.- \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| \| 31.12.2016 r. \| \| 31.12.2015 r. \| \| 31.12.2016 r. \| 31.12.2015 r. \| \| A \| \| Przychody netto ze sprzedaży \| \| 2596546,80 \| \| 771471,21 \| \| 4887133,79 \| \| \| \| I \| \| \| Przychody netto ze \| 3171084,33 \| \| 15691,06 \| \| 4198533,89 \| \| \| \| \| \| \| sprzedaży produktów \| \| \| \| \| \| \| \| \| II \| \| Zmiana stanu produktów \| \| (2194028,72) \| \| 724885,84 \| \| (1576012,71) \| \| \| \| III \| \| \| Koszty wytworzenia \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| produktów na własne \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| potrzeby jednostki \| \| \| \| \| \| \| \| \| IV \| \| Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów \| \| 1619491,19 \| \| 30894,31 \| \| 2264612,61 \| \| \| \| B \| \| \| Koszty działalności \| 1866361,92 \| \| 948706,41 \| \| 4129738,42 \| \| \| \| \| \| \| operacyjnej \| \| \| \| \| \| \| \| \| I \| \| Amortyzacja \| \| 9320,16 \| \| 9260,38 \| \| 37280,64 \| \| \| \| II \| \| \| Zużycie materiałów i \| 38157,82 \| \| 8917,16 \| \| 91941,39 \| \| \| \| \| \| \| energii \| \| \| \| \| \| \| \| \| III \| \| Usługi obce \| \| 163003,91 \| \| 769794,98 \| \| 1499606,55 \| \| \| \| \| IV \| \| Podatki i opłaty \| \| 32175,62 \| \| 8006,00 \| \| 48495,32 \| 22599,34 \| \| V \| \| Wynagrodzenia \| \| 155978,21 \| \| 124464,70 \| \| 543623,22 \| \| \| VI Ubezpieczenia \| VII \| \| Pozostałe koszty rodzajowe \| \| 13309,80 \| \| 736,05 \| \| 20947,94 \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| VIII \| \| \| Wartość sprzedanych \| 1451373,89 \| \| 24623,45 \| \| 1877137,84 \| \| 253962,01 \| \| \| \| \| \| towarów i materiałów \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| C \| \| Zysk (strata) ze sprzedaży (A-B) \| \| 730184,88 \| \| (177235,20) \| \| 757395,37 \| \| \| \| \| D \| \| \| Pozostałe przychody \| 4128,38 \| \| 3099,52 \| \| 16514,37 \| \| 1383839,25 \| \| \| \| \| \| operacyjne \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| I \| \| Zysk ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| II \| \| Dotacje \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| III \| \| Inne przychody operacyjne \| \| 4128,38 \| \| 3099,52 \| \| 16514,37 \| \| \| \| \| E \| \| \| Pozostałe koszty \| 2779714,64 \| \| 11,67 \| \| 2793339,32 \| \| 21534,25 \| \| \| \| \| \| operacyjne \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| I \| \| Strata ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| II \| \| \| Aktualizacja wartości \| 1918458,47 \| \| 0,00 \| \| 1918458,47 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| aktywów \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| niefinansowych \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| III \| \| Inne koszty operacyjne \| \| 861256,17 \| \| 11,67 \| \| 874880,85 \| \| \| \| \| F \| \| \| Zysk (strata) z \| (2045401,38)) \| \| (174147,35) \| \| (2019429,58) \| \| 709991,65 \| \| \| \| \| \| działalności \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| operacyjnej (C+D-E) \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| G \| \| Przychody finansowe \| \| 62463,98 \| \| 3501,08 \| \| 62466,97 \| \| \| \| \| I \| \| \| Dywidendy i udziały w \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| zyskach \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| II \| \| Odsetki \| \| 62463,98 \| \| 3501,08 \| \| 62466,97 \| \| \| \| \| III \| \| \| Zysk ze zbycia \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| inwestycji \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| IV \| \| Aktualizacja wartości inwestycji \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| V \| \| Inne \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| H \| \| Koszty finansowe \| \| 204883,65 \| \| 132843,00 \| \| 606412,76 \| \| \| \| \| \| I \| \| Odsetki \| \| 156172,33 \| \| 122893,00 \| \| 500421,44 \| \| 508851,10 \| 3042,51 2903,69 10705,52 7452,67 \| II \| \| Strata ze zbycia inwestycji \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| III \| \| \| Aktualizacja wartości \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| inwestycji \| \| \| \| \| \| \| \| \| IV \| \| Inne \| \| 48711,32 \| \| 9950,00 \| \| 105991,32 \| \| \| \| I \| \| \| Zysk (strata) z \| (2187821,05) \| \| (303489,27) \| \| (2563375,37) \| \| \| \| \| \| \| działalności \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| gospodarczej (F+G-H) \| \| \| \| \| \| \| \| \| J \| \| Wynik zdarzeń nadzwyczajnych (J.I.- J.II.) \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| I. \| \| Zyski nadzwyczajne \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| 0,00 \| \| II. \| \| Straty nadzwyczajne \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| K \| \| Zysk (strata) brutto (I±J) \| \| (2187821,05) \| \| (303489,27) \| \| (2563375,37) \| 61480,06 \| \| L \| \| Podatek dochodowy \| \| (4398,00) \| \| 1486,00 \| \| (4398,00) \| \| \| \| M \| \| \| Pozostałe obowiązkowe \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| zmniejszenia zysku \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| (zwiększenia straty) \| \| \| \| \| \| \| \| Skrócone zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym Tabela 3 - Skrócone zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym (w zł) \| \| Wyszczególnienie \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| 01.10.2016 r.- \| \| 01.10.2015 r.- \| \| 01.01.2016 r.- \| 01.01.2015 r.- \| \| \| \| \| \| 31.12.2016 r. \| \| 31.12.2015 r. \| \| 31.12.2016 r. \| 31.12.2015 r. \| \| I. \| Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO) \| \| 2589479,26 \| \| 2473367,59 \| \| 2190122,08 \| \| \| \| Ia. \| \| Kapitał (fundusz) \| 2589479,26 \| \| 2473367,59 \| \| 2190122,08 \| \| \| \| \| \| własny na początek \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| okresu (BO), po \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| korektach \| \| \| \| \| \| \| \| \| II. \| Kapitał (fundusz) własny na koniec okresu (BZ) \| \| 406056,21 \| \| 2190122,08 \| \| 406056,21 \| \| \| \| III. \| \| Kapitał (fundusz) \| 406056,21 \| \| 2190122,08 \| \| 406056,21 \| \| \| \| \| \| własny, po \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| uwzględnieniu \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| proponowanego \| \| \| \| \| \| \| \| \| podziału zysku \| \|---\| \| (pokrycia straty) \| Skrócony rachunek przepływów pieniężnych – metoda pośrednia Tabela 4 - Skrócony rachunek przepływów pieniężnych – metoda pośrednia (w zł) \| \| \| Wyszczególnienie \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| \| \| \| 01.10.2016 r.- \| \| 01.10.2015 r.- \| \| 01.01.2016 r.- \| 01.01.2015 r.- \| \| \| \| \| \| \| 31.12.2016 r. \| \| 31.12.2015 r. \| \| 31.12.2016 r. \| 31.12.2015 r. \| \| A \| \| Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| I. \| \| Zysk (strata) netto \| \| (2183423,05) \| \| (304975,27) \| \| (2558977,37) \| 57261,06 \| \| II. \| \| Korekty razem \| \| 1297348,91 \| \| 685997,10 \| \| 1781409,22 \| \| \| \| III. \| \| \| Przepływy pieniężne \| (886074,14) \| \| 381021,83 \| \| (777568,15) \| \| \| \| \| \| \| netto z działalności \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| operacyjnej (I±II) \| \| \| \| \| \| \| \| \| B \| \| Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| I. \| \| Wpływy \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| II. \| \| Wydatki \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| III. \| \| \| Przepływy pieniężne \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| netto z działalności \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| inwestycyjnej (I-II) \| \| \| \| \| \| \| \| \| C \| \| Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| I. \| \| Wpływy \| \| 698911,50 \| \| 205811,41 \| \| 1666911,50 \| 4157677,46 \| \| II. \| \| Wydatki \| \| 195083,84 \| \| 628628,71 \| \| 1407452,20 \| \| \| \| III. \| \| \| Przepływy pieniężne \| 503827,66 \| \| (422817,30) \| \| 259459,30 \| \| \| \| \| \| \| netto z działalności \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| finansowej (I-II) \| \| \| \| \| \| \| \| \| E \| \| Bilansowa zmiana \| (382246,48) \| (41795,47) \| (518108,85) \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| \| stanu środków \| \| \| \| \| \| \| pieniężnych \| \| \| \| \| F \| Środki pieniężne na początek okresu \| \| 433078,16 \| 610636,00 \| 568940,53 \| \| G \| \| Środki pieniężne na \| 50831,68 \| 568840,53 \| 50831,68 \| \| \| \| koniec okresu (F±D) \| \| \| \| II. INFORMACJE O ZASADACH PRZYJĘTYCH PRZY SPORZĄDZANIU RAPORTU, W TYM INFORMACJE O ZMIANACH STOSOWANYCH ZASAD (POLITYKI) RACHUNKOWOŚCI W Grupie Jaguar S.A. księgi rachunkowe prowadzone są zgodnie z przepisami Ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t. jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 330) w sposób zapewniający wyodrębnienie wszystkich informacji istotnych dla oceny sytuacji majątkowej i finansowej, wyniku finansowego oraz możliwości sporządzenia obowiązujących sprawozdań finansowych, w tym: rachunku zysków i strat w układzie rodzajowym; dla potrzeb GUS oraz właściwego dokonanie rozliczeń podatkowych i innych (US, ZUS, itp.). Dane finansowe zawarte w raporcie kwartalnym zostały sporządzone zgodnie z zasadami stosowanymi przez Emitenta przy sporządzaniu rocznych sprawozdań finansowych, wynikającymi z ustawy o rachunkowości. W prezentowanym raporcie kwartalnym niektóre z pozycji aktywów tj. nieruchomości gruntowe, które stanowią tzw. bank ziemi i które nie są w najbliższym czasie przeznaczone na sprzedaż, zostały zaliczone do nieruchomości inwestycyjnych i dla potrzeb bilansowych wycenione według ceny rynkowej, bądź inaczej określonej wartości godziwej. Wskutek zastosowania tej zasady, aktualizację wyceny nieruchomości gruntowych stanowiących bank ziemi, ujmuje się, zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości, do pozostałych kosztów i przychodów operacyjnych. Wobec czego pozycje te wpływają także na wynik finansowych Emitenta. W okresie sprawozdawczym Emitent nie dokonał innych zmian w stosowanych zasadach rachunkowości. III. ZWIĘZŁA CHARAKTERYSTYKA ISTOTNYCH DOKONAŃ LUB NIEPOWODZEŃ EMITENTA W OKRESIE, KTÓREGO DOTYCZY RAPORT, WRAZ Z OPISEM NAJWAŻNIEJSZYCH CZYNNIKÓW I ZDARZEŃ, W SZCZEGÓLNOŚCI O NIETYPOWYM CHARAKTERZE, MAJĄCYCH WPŁYW NA OSIĄGNIĘTE WYNIKI Grupa Jaguar S.A. prowadzi swoją działalność w branży nieruchomości. Spółka wyróżnia cztery linie biznesowe: 1. Rewitalizacja kamienic 2. Projekty budowlane 3. Nieruchomości gruntowe 4. Obrót nieruchomościami Projekty rewitalizacyjne to najnowsza linia biznesowa, którą Spółka realizuje od końca 2014 roku. Obejmują one zakup i rewitalizację kamienic w prestiżowych lokalizacjach w centrach miast. Z reguły prowadzone prace obejmują, obok całkowitego remontu, również dokonanie nowego funkcjonalnego podziału powierzchni mieszkalnej i oddanie do sprzedaży nowo wyodrębnionych apartamentów. Ten segment jest obecnie głównym źródłem przychodów Spółki. Projekty budowlane obejmują budowę i sprzedaż całorocznych domów rekreacyjnych położonych na wcześniej zakupionych przez Spółkę gruntach. Inwestycje te realizowane są w atrakcyjnych podmiejskich lokalizacjach nad kaszubskimi jeziorami w otoczeniu lasów, dobrze skomunikowane z aglomeracją. Spółka realizuje w ten sposób ideę tzw. drugiego domu – czyli miejsca weekendowego wypoczynku dla klientów poszukujących domu z działką w atrakcyjnej lokalizacji za miastem. Projekty związane z nieruchomościami gruntowymi kierowane są przede wszystkim do klientów, którzy tego typu nieruchomości traktują jako lokatę kapitału, czyli w sposób typowo inwestycyjny. Korzystając z doświadczenia, znajomości rynku oraz procedur podziału gruntów, Spółka pozyskuje atrakcyjne działki z potencjałem wysokiego zwrotu z inwestycji. Zrealizowane dotychczas inwestycje obejmują nieruchomości o łącznej powierzchni ponad 170 tys. m2. Grupa Jaguar działa także na rynku wtórnym nieruchomości. Poprzez swoją spółkę zależną Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. prowadzi biuro, które zajmuje się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Jest to uzupełnienie podstawowej działalności i naturalne wykorzystanie zapotrzebowania klientów Spółki na tego typu usługi. W minionym kwartale Emitent koncentrował swoje działania w następujących lokalizacjach: - Kompleks apartamentów w projekcie Gdynia Kamienna Góra. - Kompleks działek budowlanych w Odargowie k/Dębek nad morzem; - Kompleks działek budowlanych w miejscowości Zdrada k/Pucka nad morzem; - Kompleks domów jednorodzinnych na Kaszubach w miejscowości Sznurki nad jeziorem Raduńskim; Działki w Sznurkach Domy w Sznurkach Donimierz – projekt zagospodarowania W okresie sprawozdawczym główne działania Emitenta we wskazanych wyżej lokalizacjach to: - Sprzedaż pozostałych apartamentów w kompleksie Gdynia Kamienna Góra; - Sprzedaż domów nad jeziorem Raduńskim w Sznurkach k/Chmielna; - Sprzedaż ostatnich działek w Odargowie k/Dębek nad morzem - promocja i sprzedaż działek w kompleksie Zdrada k/Pucka - dalszy rozwój usług pośrednictwa na rynku wtórnym nieruchomości w oparciu o spółkę zależną, Na dzień sporządzenia niniejszego raportu Spółka sprzedała wszystkie apartamenty, sporządzając akty notarialne przenoszące własność w kompleksie Gdynia Kamienna Góra Lipowa. Finalizacja tych umów pierwotnie planowana była na II kwartał b.r. jednakże z uwagi na przedłużające się procedury administracyjne akty właściwe sporządzone zostały w IV kwartale b.r. Wskazać należy, że sporządzenie w/w umów miał istotne znaczenie dla przychodów spółki, lecz niestety głównie w odniesieniu do zapisów księgowych. Sporządzając umowy przedwstępne w poprzednich kwartałach, Spółka księgowała znaczące zaliczki lub zadatki z nimi związane po stronie zobowiązań (co było wcześniej raportowane), które to zobowiązania przeszły na stronę przychodów właśnie w momencie podpisania aktów notarialnych przenoszących własność. Z tego też powody wpływy finansowe odzwierciedlające wpłaty pozostałych kwot na poczet cen apartamentów nie były już tak znaczące. W raportowanym kwartale udało się też sprzedać kilka działek w Zdradzie k/Dębek oraz ostatnie działki budowlane z kompleksu Odargowo, ostatecznie tym samym zamykając ten projekt. Z uwagi na przedłużający się proces sprzedaży domków rekreacyjnych nad jeziorem Raduńskim w Sznurkach k/Chmielna i kierując się chęcią odblokowania kapitału, Spółka zdecydowała się na promocyjną zimową obniżkę cen – co zaowocowało znalezieniem klientów i zamknięciem również tego projektu. Emitent w raportowanym okresie prowadził intensywne negocjacje związane z pozyskaniem kolejnych nieruchomości, m.in. zawarł przedwstępną warunkową umowę nabycia nieruchomości gruntowej o powierzchni ok.10.000 metrów kwadratowych, położonej na obrzeżach Gdańska. Dla nieruchomości tej zostały wydane warunki zabudowy przewidujące zabudowę pensjonatowo-hotelową. Umownym warunkiem nabycia przez Emitenta ww. nieruchomości było uzyskanie przez Emitenta nowych warunków zabudowy, przewidujących budowę domu spokojnej starości, co było raportowane EBI nr 33/2016. Równolegle Spółka prowadziła intensywne poszukiwania możliwości finansowania kolejnych inwestycji. Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami i działaniami Emitent starał się pozyskać kapitał akcyjny. Na początku roku, co było już raportowane, Spółka podniosła kapitał zakładowy w drodze emisji akcji serii D, o czym Emitent informował raportem bieżącym nr 3/2016 z 15.02.2016 r. Emisja okazała się dużym sukcesem. Stopa redukcji w zapisach dodatkowych wyniosła 81,67%. W dniu 12 kwietnia 2016 r. właściwy dla siedziby Spółki sąd rejestrowy dokonał rejestracji podwyższenia kapitału zakładowego Spółki do kwoty PLN 728.293,80, w drodze emisji 6.069.115 akcji serii D, o czym spółka informowała raportem bieżącym nr 9/2016. Akcje tej serii zostały wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu na rynku NewConnect, o czym Spółka informowała raportem bieżącym 19/2016 z 23.06.2016 roku i notowane na giełdzie, począwszy od dnia 06.07.2016 roku (RB 23/2016 z dnia 01.07.2016) W związku z sukcesem wspomnianej emisji Zarząd kontynuował zapowiadaną wcześniej zmianę modelu finansowania działalności spółki poprzez zmniejszenie wykorzystywania kapitału dłużnego, a zwrot w kierunku pozyskania kapitału akcyjnego. W sierpniu zarząd podjął decyzję o podwyższeniu kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego, co było raportowane EBI nr 27/2016 z dnia 11.08.2016. Celem podwyższenia było zaoferowanie nowych akcji inwestorowi finansowemu z wyłączeniem prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy. W ramach subskrypcji przydzielono 600.000 (sześćset tysięcy) akcji. Emisja akcji serii E została przeprowadzona w trybie subskrypcji prywatnej zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych. Akcje zostały objęte przez jednego inwestora za cenę w wysokości 0,28 zł (dwadzieścia osiem groszy) za jedną akcję i pokryte wkładem pieniężnym, co było raportowane EBI nr 29/2016 z dnia 30.08.2016. Na dzień pisania niniejszego raportu, akcje serii E zostały zarejestrowanie W KRS, o czym Emitent informował w dniu 07.02.2017 raportem nr 6/2017. W dniu 22 września 2016 r. zarząd Emitenta podjął decyzję o kolejnym podwyższeniu kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego. Celem podwyższenia było zaoferowanie nowych akcji inwestorom finansowym z wyłączeniem prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy. Emitent zamierzał zaoferować do 2.000.000 akcji spółki po cenie 0,30 zł za akcję w terminie do 15 grudnia 2016 r., co było raportowane EBI nr 31/2016 z dnia 23.09.2016. Niestety, ta emisja zakończyła się niepowodzeniem z powodu pozyskania niewystarczających środków, o czym informowano raportem EBI 02/2017. Wpłacone środki Spółka zwróciła inwestorom. W dniu 26.09.2016 w wyniku porozumienia zawartego z jedynym obligatariuszem obligacji serii E, Zarząd Emitenta podjął uchwałę zmieniającą warunki emisji obligacji serii E. Na mocy dokonanej zmiany terminem wykupu obligacji serii E na 31 grudnia 2016 r., w miejsce dotychczasowego terminu 30 września 2016 r., a lista okresów odsetkowych została zwiększona do siedmiu, w miejsce dotychczasowych sześciu. Ostatni okres odsetkowy trwał od 1 października 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. Pozostałe warunki emisji obligacji serii E pozostały bez zmian. Spółka dokonała terminowego wykupu w/w obligacji, co było raportowane w dniu 02.01.2017, raportem nr 1/2017. W wyniku prowadzonych rozmów i inwestorem finansowym, Spółka zwołała w dniu 02.12.2016 Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy, którego celem było podwyższenie kapitału zakładowego Spółki o kwotę nie większą niż 2.500.000,00 zł (dwa miliony pięćset tysięcy) poprzez emisję do 25.000.000 (dwadzieścia pięć milionów) akcji zwykłych na okaziciela serii F o wartości nominalnej 0,10 zł (dziesięć groszy) każda. W wyniku głosowania nad uchwałą jeden z akcjonariuszy głosował przeciw i zgłosił sprzeciw do uchwały, co spowodowało wycofanie się inwestora finansowego. Zdarzenie to było bezpośrednim powodem niezapłacenia w terminie odsetek od obligacji serii C w wysokości 33.932,66 zł i serii D w wysokości 24.668,50 zł oraz niewykupienie w terminie pozostałych do wykupienia 50% obligacji serii C na łączną kwotę 1,345 mln zł, co było raportowane RB nr 28/2016. Spowodowało to także możliwość zwrócenia się przez obligatariuszy serii D z żądaniem przedterminowego wykupu. Seria D obejmuje obligacje na kwotę 1,030 mln PLN z terminem wykupu w marcu 2017 r. W wyniku tych nieprzewidzianych przesunięć w pozyskaniu środków przez Spółkę, Zarząd rozpoczął natychmiastowe działania, dokładając najwyższych starań, aby jak najszybciej pozyskać wystarczający kapitał na spłatę zobowiązań wobec Obligatariuszy, korzystając z pomocy wyspecjalizowanej kancelarii prawnej. W wyniku prowadzonych działań, mając na celu poprawę i stabilizację kondycji finansowej Spółki, Emitent podpisał list intencyjny w dniu 19.01.2017, co było raportowane RB 4/2017 z firmą Tech Invest Group S.A. z siedzibą w Wysokiej (dalej "Inwestor" lub "TIG"), w którym strony oświadczyły, że rozważają zamiar przeprowadzenia potencjalnej transakcji (dalej: "Potencjalna Transakcja") rozumianej jako przejęcie przez Emitenta 100% kapitału zakładowego jednej ze spółek technologicznych (dalej: "Podmiot Technologiczny") znajdujących się w portfelu inwestycyjnym TIG (od Inwestora oraz pozostałych udziałowców/akcjonariuszy Podmiotu Technologicznego) w zamian za zaangażowanie kapitałowe TIG i pozostałych udziałowców/akcjonariuszy Podmiotu Technologicznego w Spółkę, poprzez uzyskanie przez nich łącznie kontroli nad Spółką i posiadanie łącznie co najmniej 90%-owego udziału w kapitale zakładowym Spółki. Inwestor uzależnił podjęcie decyzji o realizacji Potencjalnej Transakcji m.in. od spełnienia następujących warunków: a) całkowitej konwersji posiadanego na dzień zawarcia listu intencyjnego zadłużenia Spółki m.in. z tytułu emisji przez Spółkę dłużnych papierów wartościowych Spółki (obligacji) na kapitał zakładowy Spółki po cenie równej wartości nominalnej akcji nowej emisji (zamiana zadłużenia na akcje Spółki nowej emisji), b) braku zastrzeżeń w wyniku przeprowadzonego na zlecenie Inwestora badania prawnego i finansowego Spółki (due diligence), które rozpocznie się po podpisaniu listu intencyjnego, c) braku zastrzeżeń co do Potencjalnej Transakcji ze strony Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. - organizatora rynku NewConnect, na którym notowane są instrumenty finansowe Spółki, d) zawarcia przez Spółkę i jej kluczowych akcjonariuszy umowy inwestycyjnej z Inwestorem, e) uzyskania zadowalającej Inwestora wyceny Podmiotu Technologicznego. Spółka zobowiązała się, że dołoży wszelkich starań i podejmie niezbędne kroki w celu umożliwienia spełnienia wszystkich wskazanych powyżej warunków. Strony zobowiązały się do wzajemnej współpracy w trakcie oceny, negocjacji warunków i ewentualnego przygotowania Potencjalnej Transakcji, w tym udzielania wszelkich niezbędnych informacji do przeprowadzenia procesu due diligence. Strony postanowiły, że w sytuacji podjęcia przez nie decyzji o realizacji Potencjalnej Transakcji, zawrą one umowę inwestycyjną, która będzie zawierać w szczególności postanowienia: a) określające poszczególne etapy realizacji Potencjalnej Transakcji, b) tryb i zasady objęcia/nabycia akcji przez inwestorów (TIG wraz pozostałymi udziałowcami/akcjonariuszami Podmiotu Technologicznego) oraz sposobu ich rozliczenia, c) inne postanowienia standardowe dla tego rodzaju umów (oświadczenia, zapewnienia, sankcje, itp.). Strony postanowiły również, że warunki określone w liście intencyjnym mogą podlegać odpowiedniemu rozwinięciu lub uszczegółowieniu w toku prowadzenia negocjacji. Intencją stron jest, aby w wyniku realizacji Potencjalnej Transakcji Grupa Jaguar rozszerzyła działalność o usługi z zakresu nowych technologii, co ma służyć poprawie i stabilizacji kondycji finansowej Emitenta. Tech Invest Group S.A. to notowana na NewConnect spółka prowadząca działalność inwestycyjną na własny rachunek poprzez dokapitalizowywanie podmiotów działających w różnorodnych segmentach biznesu, w połączeniu z bezpośrednim (operacyjnym) wsparciem ich rozwoju: doradztwo strategiczne, doradztwo w zakresie funkcjonowania na rynku kapitałowym, doradztwo w zakresie pozyskiwania dodatkowego (zewnętrznego) finansowania. Zarząd Spółki zorganizował w styczniu 2017 trzy spotkania z obligatariuszami mające na celu wyjaśnienie zaistniałej sytuacji i omówienie możliwych rozwiązań 31.01.2017 RB nr 6/2017, Zarząd Emitenta poinformował o złożeniu we właściwym sądzie wniosku o wszczęcie w stosunku do spółki Grupa Jaguar S.A. Przyspieszonego Postępowania Układowego oraz wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku spółki. Spółka wniosła także do Sądu wniosek o rozpoznanie w pierwszej kolejności wniosku o Przyspieszone Postępowanie Układowe. Fakty powyższe były zapowiadane komunikatem ESPI nr 5/2017. W ramach propozycji układowych Emitent proponuje posiadaczom wyemitowanych przez siebie Obligacji Serii C oraz Serii D konwersję całości zobowiązań wynikających z obligacji (kapitał plus odsetki) na akcje Grupy Jaguar S.A. Szczegółowe propozycje układowe: 1. Kapitał zakładowy Spółki zostanie podwyższony o sumę 2.473.259,10 zł. 2. Liczba nowo ustanowionych akcji: 24 732 910 o wartości nominalnej jednej akcji 0,10 zł. 3. Objęcie akcji następuje z wyłączeniem prawa pierwszeństwa lub poboru. 4. Rodzaj akcji: na okaziciela. 5. Cena emisyjna nowych akcji: 2.473.259,10 zł. 6. Data, od której nowe akcje będą uczestniczyć w dywidendzie: pierwszy pełny rok obrotowy po zatwierdzeniu układu. Celem wyżej wymienionych działań jest maksymalne zabezpieczenie interesów obligatariuszy i inwestorów spółki. Spółka przygotowała wnioski przy współpracy z wyspecjalizowaną kancelarią - Zimmerman Filipiak Restrukturyzacja S.A. z siedzibą w Warszawie. Złożenie wniosku o Przyspieszone Postępowanie Układowe jest krokiem w stronę wypełnienia jednego z warunków zawieszających określonych w liście intencyjnym dotyczącym przejęcia przez Emitenta 100% kapitału zakładowego jednej ze spółek technologicznych (dalej: "Podmiot Technologiczny") znajdujących się w portfelu inwestycyjnym Tech Invest Group S.A. z siedzibą w Wysokiej (dalej : "TIG")(od Inwestora oraz pozostałych udziałowców/akcjonariuszy Podmiotu Technologicznego) w zamian za zaangażowanie kapitałowe TIG i pozostałych udziałowców/akcjonariuszy Podmiotu Technologicznego w Spółkę, o czym Emitent informował w raporcie bieżącym 4/2017 z dnia 19.01.2017 r. Złożenie wniosku obejmującego likwidację majątku Spółki ma charakter asekuracyjny, na wypadek negatywnej decyzji sądu co do zawarcia układu. Na dzień pisania niniejszego raportu losy obu wniosków nie są znane, poza faktem przyznania sygnatury wnioskowi o przyspieszone postępowanie układowe. Najistotniejszy wpływ na wyniki finansowe Emitenta w raportowanym okresie miały inwestycje związane z rewitalizacją nabytych kamienic. W okresie sprawozdawczym Emitent nie wyróżnia szczególnych sukcesów lub niepowodzeń oraz zdarzeń o charakterze nietypowym. W okresie 01.10.2016 r. – 31.12.2016 r. Emitent wypracował 2,6 mln zł przychodów ze sprzedaży w porównaniu do 771,5 tys. w analogicznym okresie roku poprzedniego (+ 236,6% kw./kw.). Koszty działalności operacyjnej w IV kwartale wyniosły 1,9 mln zł (+96,7% kw./kw.). Na poziomie zysku (straty) ze sprzedaży Emitent wypracował zysk w wysokości 730,2 tys. zł, w porównaniu z 177,2 tys. zł straty w IV kwartale roku poprzedniego. W okresie 01.10.2016 r. – 31.12.2016 r. odnotowano 2,8 mln zł pozostałych kosztów operacyjnych, na które wpływ miała przede wszystkim aktualizacja wartości aktywów niefinansowych, co w efekcie znacznie obniżyło wynik netto – Emitent zakończył kwartał ze stratą w wysokości 2,2 mln zł. W ujęciu narastającym za okres 01.01.2016 r. – 31.12.2016 r. przychody osiągnęły wartość 4,9 mln zł w porównaniu do 1,9 mln zł. w analogicznym okresie roku poprzedniego, co oznacza wzrost o 153,2%. Koszty działalności operacyjnej w ujęciu narastającym wyniosły 4,1 mln zł. Zysk ze sprzedaży w analizowanym okresie wyniósł 757,4 tys. zł wobec 652,3 tys. straty w roku poprzednim. Mimo tego, jak wyżej zostało wyjaśnione, z powodu odnotowania pozostałych kosztów operacyjnych w wysokości 2,8 mln zł Emitent zakończył rok ze stratą w wysokości 2,6 mln zł (wobec 57,3 tys. zł zysku w roku poprzednim). W strukturze bilansu po stronie aktywów na dzień 31.12.2016 r. aktywa trwałe stanowiły 80%, wobec 52% na dzień 30.09.2016 r., aktywa obrotowe zaś odpowiednio 20% i 48%. Po stronie pasywów, na dzień 31.12.2016 r. zobowiązania stanowiły 89%. W ujęciu wartościowym zobowiązania zmniejszyły się jednak o 4,0 mln zł. w porównaniu do stanu na 30.09.2016 r. IV. STANOWISKO ODNOŚNIE DO MOŻLIWOŚCI ZREALIZOWANIA PUBLIKOWANYCH PROGNOZ WYNIKÓW NA DANY ROK W ŚWIETLE WYNIKÓW ZAPREZENTOWANYCH W RAPORCIE KWARTALNYM Emitent nie publikował prognoz wyników finansowych na 2016 r. V. OPIS STANU REALIZACJI DZIAŁAŃ I INWESTYCJI EMITENTA ORAZ HARMONOGRAMU ICH REALIZACJI Dokument informacyjny Emitenta nie zawiera informacji wg § 10 pkt 13a) Załącznika Nr 1 do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu, w związku z tym nie przekazuje się w raporcie kwartalnym opisu stanu realizacji działań i inwestycji oraz harmonogramu ich realizacji. VI. INFORMACJE NA TEMAT AKTYWNOŚCI W ZAKRESIE WPROWADZANIA ROZWIĄZAŃ INNOWACYJNYCH W PRZEDSIĘBIORSTWIE W analizowanym okresie Emitent nie wykazywał aktywności w zakresie wprowadzania rozwiązań innowacyjnych w przedsiębiorstwie. VII. OPIS ORGANIZACJI GRUPY KAPITAŁOWEJ EMITENTA, ZE WSKAZANIEM JEDNOSTEK PODLEGAJĄCYCH KONSOLIDACJI W skład grupy kapitałowej Emitenta na dzień 31grudnia 2016 roku wchodzi Emitent (jako jednostka dominująca) oraz spółka Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. (spółka zależna niepodlegająca konsolidacji). Spółka Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. spółka komandytowa (spółka pośrednio zależna niepodlegająca konsolidacji) uległa o likwidacji, zgodnie z umową z dniem 30.11.2016 r., do właściwego sądu został złożony wniosek o jej wykreślenie z rejestru. Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. została zawiązana przez Emitenta jako jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której to spółce Emitent objął 100% udziałów w kapitale zakładowym. Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. zajmować się będzie doradztwem gospodarczym i zarządzaniem projektami dedykowanymi inwestycjom w nieruchomości, głównie nieruchomości gruntowe. Obecnie Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. rozpoczęła też nową działalność związaną z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami na rynku wtórnym. Na koniec okresu sprawozdawczego GRUPA JAGUAR S.A. posiadała również 100% udziałów w kapitale zakładowym i w głosach spółki Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. Tabela - Podstawowe dane o Jaguar Inwestycje Sp. z o.o. \| \| Siedziba: \| \|---\|---\| \| Adres: \| \| \| \| KRS \| \| \| Kapitał Zakładowy \| VIII. WSKAZANIE PRZYCZYN NIESPORZĄDZENIA SKONSOLIDOWANYCH SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH Strukturę grupy kapitałowej Emitenta tworzą jednostki zależne (Jaguar Inwestycje Spółka z o.o. oraz Jaguar Inwestycje Spółka z o.o. Spółka Komandytowa – wobec której 30.12.2016 r. złożony został wniosek o likwidację do właściwego sądu), których dane finansowe w okresie sprawozdawczym były nieistotne dla realizacji obowiązku rzetelnego i jasnego przedstawiania sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego zgodnie z przyjętymi zasadami (polityką) rachunkowości, Emitent jest zwolniony z obowiązku objęcia konsolidacją jednostek zależnych na podstawie Art. 58. ust. 1 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 152 poz. 1223, z późn. zmianami). W związku z powyższym, na podstawie §5 ust. 2 Załącznika Nr 3 do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu, Emitent jest również zwolniony z konsolidacji prezentowanego raportu okresowego. Jednocześnie Emitent nie wyklucza prezentacji danych skonsolidowanych w kolejnych raportach. IX. INFORMACJE O STRUKTURZE AKCJONARIATU EMITENTA, ZE WSKAZANIEM AKCJONARIUSZY POSIADAJĄCYCH, NA DZIEŃ PRZEKAZANIA RAPORTU, CO NAJMNIEJ 5% GŁOSÓW NA WALNYM ZGROMADZENIU Na dzień przekazania niniejszego raportu kapitał zakładowy Emitenta wynosi 788.293,80 zł i jest w pełni opłacony. Zgodnie z informacjami posiadanymi przez Emitenta, akcjonariuszami posiadającymi co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy Emitenta są następujące podmioty: Tabela: Wykaz akcjonariuszy posiadających co najmniej 5% głosów na Walnym Zgromadzeniu. \| Akcjonariusz \| \| Liczba akcji \| Liczba głosów \| Udział w kapitale zakładowym \| \|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| Robert Betka \| 376.937 \| 753.874 \| 4,78% \| \| \| Jacek \| 2.623.354 \| 3.050.292 \| 33,28 % \| \| \| Wieczorkowski \| \| \| \| \| \| Pozostali (free float) \| 4.882.647 \| 4.882.647 \| 61,94% \| \| \| Suma \| \| \| \| X. INFORMACJE DOTYCZĄCE LICZBY OSÓB ZATRUDNIONYCH PRZEZ EMITENTA, W PRZELICZENIU NA PEŁNE ETATY W okresie sprawozdawczym, w przeliczeniu na pełne etaty, Emitent zatrudniał dwie osoby. Gdynia, 14 lutego 2017 r. Prezes Zarządu Robert Betka Członek Zarządu Jacek Wieczorkowski Dziękujemy i zapraszamy do lektury kolejnych raportów	<urn:uuid:444db993-f748-4e13-8727-21be832d51e7>	finepdfs	1.413086	CC-MAIN-2022-33	https://wierzyciele-grupy-jaguar.pl/wp-content/uploads/gja-raport-okresowy-iv-kwartal-2016.pdf	2022-08-07T19:22:09+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-33/segments/1659882570692.22/warc/CC-MAIN-20220807181008-20220807211008-00177.warc.gz	562,592,813	0.999948	0.99999	0.99999	[ "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 440, 453, 1520, 4739, 6771, 8474, 9997, 12245, 14378, 16135, 18860, 20558, 21070, 25339, 29598, 32834, 36289, 38824, 40114 ]	1	0
IV Pi?tek Wielkiego Postu Tekst Ewangelii ( J 7,1-188.8.131.52-30): Potem Jezus obchodzi? Galile?. Nie chcia? bowiem chodzi? po Judei, bo ?ydzi mieli zamiar Go zabi?. A zbli?a?o si? ?ydowskie ?wi?to Namiotów. Kiedy za? bracia Jego udali si? na ?wi?to, wówczas poszed? i On, jednak?e nie jawnie, lecz skrycie. Tymczasem dopiero w po?owie ?wi?t przyby? Jezus do ?wi?tyni i naucza?. Niektórzy z mieszka?ców Jerozolimy mówili: «Czy? to nie jest Ten, którego usi?uj? zabi?? A oto jawnie przemawia i nic Mu nie mówi?. Czy?by zwierzchnicy naprawd? si? przekonali, ?e On jest Mesjaszem? Przecie? my wiemy, sk?d On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie b?dzie wiedzia?, sk?d jest». A Jezus, ucz?c w ?wi?tyni, zawo?a? tymi s?owami: «I Mnie znacie, i wiecie, sk?d jestem. Ja jednak nie przyszed?em sam od siebie; lecz prawdziwy jest Ten, który Mnie pos?a?, którego wy nie znacie. Ja Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie pos?a?». Zamierzali wi?c Go pojma?, jednak?e nikt nie podniós? na Niego r?ki, poniewa? godzina Jego jeszcze nie nadesz?a. «Nikt nie podniós? na Niego r?ki, poniewa? godzina Jego jeszcze nie nadesz?a» Fr. Matthew J. ALBRIGHT (Andover, Ohio, Stany Zjednoczone) Dzisiaj Ewangelia pozwala zastanowi? si? nad zamieszaniem, jakie wywo?ywa?o rozpoznawanie Jezusa Chrystusa i jego misji. Ludzie postawieni twarz? w twarz z Jezusem s? pe?ni uprzedze? i nieporozumie? co do tego kim On jest, jak w Nim wype?niaj? si? proroctwa Starego Testamentu i czego On dokonuje. Podejrzenia i uprzedzenia prowadz? do frustracji i z?o?ci. Tak by?o zawsze: zamieszanie wokó? Chrystusa i nauczania Ko?cio?a budzi kontrowersje i podzia?y religijne. Stado ulega rozproszeniu, kiedy owce nie rozpoznaj? pasterza! Lud mówi: «Przecie? wiemy sk?d On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie b?dzie wiedzia?, sk?d jest» (J 7,27), i dochodz? do wniosku, ?e Jezus nie mo?e by? Mesjaszem, gdy? nie pasuje do wyobra?enia "Mesjasza", o którym byli pouczeni. Z drugiej strony widz?, ?e zwierzchnicy i kap?ani chc? go zabi?, ale porusza si? On swobodnie i nikt go nie aresztuje. W ko?cu zadaj? pytanie «czy?by zwierzchnicy naprawd? si? przekonali, ?e On jest Mesjaszem?» (J 7,26). Pan Jezus oddala te w?tpliwo?ci nazywaj?c Siebie samego pos?anym przez "prawdziwego" (cf. Jn 7,28). Zgodnie z opisem ?w. Jana, Chrystus zdaje sobie spraw? z tej sytuacji, ale nikt nie podnosi na niego r?ki, gdy? nie nadesz?a jeszcze godzina Jego pe?nego objawienia i wype?nienia misji. Pan Jezus nie spe?nia oczekiwa? ludu, ukazuj?c si? nie jako lider i wybawca z rzymskiego ucisku, ale jako "Cierpi?cy S?uga" Izajasza. Papie? Franciszek napisa?: «Rado?? Ewangelii nape?nia serce i ca?e ?ycie tych, którzy spotykaj? si? z Jezusem». Pilne jest wezwanie, aby?my pomagali ka?demu wyj?? poza przypuszczenia i uprzedzenia co do tego, kim jest Pan Jezus i czym jest Ko?ció?, u?atwiaj?c innym spotkanie z Jezusem. Bo kiedy cz?owiek do?wiadcza, kim naprawd? jest Jezus, obfituj? rado?? i pokój. «Nikt nie podniós? na Niego r?ki, poniewa? godzina Jego jeszcze nie nadesz?a» + Rev. D. Josep VALL i Mundó (Barcelona, Hiszpania) Dzisiaj, Jan Ewangelista mówi nam, ?e godzina Jezusa «jeszcze nie nadesz?a» (J 7,30). Odnosi si? on do godziny Krzy?a, w której to Chrystus dokona? pi?knego aktu oddania si? w ofierze za grzechy ca?ej ludzko?ci. Jeszcze nie nadesz?a godzina, ale jest ju? blisko. To w Wielki Pi?tek Pan dope?ni woli Ojca Niebieskiego i poczuje – jak pisa? kardyna? Wojty?a – ca?y ci??ar «tej decyduj?cej godziny, w ci?gu której S?uga Jahwe ma dope?ni? proroctwa Izajasza, wypowiadaj?c swoje "tak"». Chrystus – poprzez nieustanne pragnienie kap?a?stwa – cz?sto wspomina o tej ostatniej i decyduj?cej godzinie (Mt 26,45; Mk 14,35; ?k 22,53; J 7,30; 12,27; 17,1). Ca?e ?ycie Pana b?dzie zdominowane przez t? godzin? ostateczn?, a On b?dzie jej pragn?? ca?ym sercem: «Chrzest mam przyj?? i jakiej doznaj? udr?ki, a? si? to stanie.» (?k 12,50); oraz: «By?o to przed ?wi?tem Paschy. Jezus wiedz?c, ?e nadesz?a Jego godzina przej?cia z tego ?wiata do Ojca, umi?owawszy swoich na ?wiecie, do ko?ca ich umi?owa?.» (J 13,1). Tamtego pi?tku, nasz Zbawca oddaje Swojego Ducha w r?ce Ojca i od tego momentu misja, któr? wype?ni? staje si? misj? Ko?cio?a i wszystkich jego cz?onków, o?ywionych Duchem ?wi?tym. Pocz?wszy od godziny Getsemani, ?mierci na Krzy?u i Zmartwychwstania, ?ycie Chrystusa «prowadzi ca?? histori?» (Katechizm Ko?cio?a Katolickiego n. 1165). ?ycie, praca, modlitwa, ofiara Chrystusa s? teraz widoczne w Jego Ko?ciele: trwa równie? godzina Cia?a Chrystusowego; Jego godzina staje si? nasz? godzin?, godzin? towarzyszenia Panu w modlitwie w Getsemani,«konanie Jezusa trwa? b?dzie a? do sko?czenia ?wiata – jak twierdzi? Pascal - nie nale?y spa? w tym czasie». Jest to godzina post?powania jak ?ywi cz?onkowie Chrystusa. Dlatego te?, «Modlitwa Godziny Jezusa pozostaje na zawsze Jego modlitw?, podobnie jak Jego Pascha, która wype?ni?a si? "raz na zawsze", pozostaje obecna w liturgii Jego Ko?cio?a» (Katechizm Ko?cio?a Katolickiego n. 2746).	<urn:uuid:b9ddc114-f68e-450f-ad39-9f4585787486>	finepdfs	1.052734	CC-MAIN-2021-39	https://evangeli.net/ewangelia/dzien/II_39/pdf	2021-09-20T15:14:27+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-39/segments/1631780057039.7/warc/CC-MAIN-20210920131052-20210920161052-00054.warc.gz	304,796,245	0.996457	0.996279	0.996279	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1577, 4283, 5036 ]	1	0
\| Wyszczególnienie \| Plan (po zmianach) \| Wykonanie \| \|----------------------------------------------------------------------------------\|--------------------\|-----------\| \| 1 \| \| \| \| A. DOCHODY OGÓŁEM (A1+A2) \| 20 620 706,93 \| 20 888 634,03 \| \| A1. Dochody bieżące \| 19 048 842,75 \| 19 454 972,66 \| \| A2. Dochody majątkowe \| \| \| \| w tym: \| \| \| \| A21. dochody ze sprzedaży majątku \| 7 020,00 \| 30 010,24 \| \| B. WYDATKI (B1+B2) \| 26 148 558,00 \| 24 639 813,79 \| \| B1. Wydatki bieżące \| 18 996 021,82 \| 17 802 405,44 \| \| B2. Wydatki majątkowe \| 7 152 536,18 \| 6 837 408,35 \| \| C. WYNIK BUDŻETU (nadwyżka+ / deficyt-) (A-B) \| -5 527 851,07 \| -3 751 179,76 \| \| C1. Różnica między dochodami bieżącymi a wydatkami bieżącymi (A1-B1) \| 52 820,93 \| 1 652 567,22 \| \| D1. PRZYCHODY OGÓŁEM \| 5 983 959,07 \| 5 291 975,36 \| \| z tego: \| \| \| \| D11. kredyty, pożyczki, emisja papierów wartościowych \| 4 457 931,00 \| 3 724 953,76 \| \| w tym: \| \| \| \| D12. spłata udzielonych pożyczek \| 0,00 \| 0,00 \| \| D13. nadwyżka z lat ubiegłych \| 600 000,00 \| 640 993,53 \| \| D14. prywatyzacja majątku JST \| 0,00 \| 0,00 \| \| D15. wolne środki, o których mowa w art. 217 ust.2 pkt 6 ustawy o finansach publicznych \| 926 028,07 \| 926 028,07 \| \| D16. inne źródła \| 0,00 \| 0,00 \| \| D2. ROZCHODY OGÓŁEM \| 456 108,00 \| 456 108,00 \| \| z tego: \| \| \| \| D21. spłaty kredytów i pożyczek, wartościowych \| 456 108,00 \| 456 108,00 \| \| w tym: \| \| \| Zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek na 31.12.2018r. - 4.678.647,29 zł Kwota wykorzystanych środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 - 2799.633,63 zł SKARBNIK GMINY Michał Urbaniec	<urn:uuid:11b02733-ee74-4934-83a8-41414d9ed33e>	finepdfs	2.283203	CC-MAIN-2023-23	https://aleksandrow.bip.gmina.pl/upload/informacja_budzet_maj2019.pdf	2023-06-06T10:23:16+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-23/segments/1685224652494.25/warc/CC-MAIN-20230606082037-20230606112037-00197.warc.gz	107,110,334	0.999985	0.999985	0.999985	[ "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 3305 ]	1	0
Maria Forlicz Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu EFEKT SKALI W DYSKONTOWANIU SUBIEKTYWNYM Wprowadzenie Według teorii zdyskontowanej użyteczności, czyli klasycznie przyjmowanej teorii podejmowania decyzji w czasie, każda kwota/wielkość dyskontowana w jednakowych warunkach otoczenia powinna być dyskontowana przy użyciu jednakowej stopy dyskonta. Występowanie efektu skali, dość często opisywanego zjawiska, jest niezgodne z tą teorią. Efekt ten polega na tym, że większe wielkości są słabiej dyskontowane w czasie niż mniejsze. Subiektywna stopa dyskonta przy dyskontowaniu 100 zł jest wyższa od subiektywnej stopy dyskonta używanej przy dyskontowaniu 100 000 zł. 1. Wyniki dotychczasowych badań Jedne z pierwszych i najczęściej opisywanych badań mających udowodnić występowanie lub też zaprzeczyć istnieniu efektu skali przeprowadzili Benzion, Rapoport i Yagil [1] w 1989 r. Przebadali oni 204 studentów ekonomii zadając każdemu 80 pytań (64 dotyczyło dyskontowania, 16 osoby wypełniającej kwestionariusz). W pytaniach zmieniały się scenariusze, kwoty i czasy odroczenia nagród. Scenariusz A polegał na odłożeniu w czasie wpływu pewnej kwoty, scenariusz B na odroczeniu zapłaty (wypływu), scenariusz C na przyspieszeniu wpływu, scenariusz D na przyspieszeniu zapłaty (wypływu). Za każdym razem ankietowany musiał podać kwotę, która spowoduje, że opcja natychmiastowa będzie dla niego tak samo interesująca, jak opcja późniejsza. Dyskontowano kwoty 40, 200, 1000 i 5000 dolarów, a odroczenia/przyspieszenia wynosiły pół roku, 1, 2 i 4 lata. Przeprowadzający badanie wyliczyli, że średnie stopy dla poszczególnych sum wyniosły: 29% dla 40 dolarów, 21,7% dla 200 dolarów, 20% dla 1000 dolarów, 14,3% dla 5000 dolarów. Dla wszystkich czterech scenariuszy wpływ wysokości sumy na wysokość stóp dyskonta był istotny (p < 0,001), stopy te zmieniały się odwrotnie do wysokości dyskontowanych kwot. Kolejne badania pozwalające lepiej poznać efekt skali przeprowadzili Kirby i Maraković [4]. Wysłali oni listy do 2000 studentów swojego college'u z prośbą o wypełnienie kwestionariusza. Odpowiedziały im 672 osoby, z czego prawidłowo wypełnionych było 621 arkuszy. Kwestionariusz zawierał 21 pytań. Każde miało taką samą formę: „Co byś wolał: x dziś czy y za t dni?" (y > x). Wysokość odroczonej kwoty wahała się od 30 do 85 dolarów, a długość odroczenia od 10 do 75 dni. Ankietowani zostali powiadomieni, że po udzieleniu przez nich odpowiedzi na zawarte w kwestionariuszu pytania jedna z wylosowanych osób otrzyma rzeczywistą wypłatę kwoty, którą wybrała w losowo wybranym jednym pytaniu. Chciano w ten sposób zmotywować studentów do dogłębnego zastanowienia się nad swoim wyborem i własnymi preferencjami. Spośród badanych, 65 osób zawsze wybierało tylko natychmiastową nagrodę lub tylko odroczoną. Dodatkowo 28 osób zawsze wybierało tylko natychmiastową nagrodę lub tylko odroczoną w obrębie kwoty zakwalifikowanej do tych o danej skali (małej, średniej lub dużej), co uniemożliwiło wyliczenie dla tych osób subiektywnych stóp dyskonta. Jeśli chodzi o pozostałe 528 obiektów, to tak jak w poprzednich badaniach również i w tym średnie stopy dyskonta malały wraz ze wzrostem kwoty, a zależność ta była statystycznie istotna. Meyerson i Green [5] przeprowadzili badanie, w którym brało udział jedynie 12 osób indagowanych indywidualnie. Dyskontowane były kwoty 1000 i 10 000 dolarów, a stopy dyskonta były określane na podstawie momentu, w którym badany zmieniał wybór z nagrody możliwej do otrzymania wcześniej na późniejszą lub na odwrót (w zależności od kolejności prezentowanych wariantów wyboru – zmiany kwot możliwych do otrzymania były prezentowane natychmiast lub w kolejności malejącej albo rosnącej). Po zestawieniu otrzymanych w ten sposób danych określono indywidualne preferencje każdego z badanych (oznacza to, że tym razem nie wnioskowano na średnich grupowych). Większość obiektów dyskontowała niskie kwoty silniej, chociaż z tego wzoru zachowania wyłamały się dwie osoby. Johnson i Bickel [3] obiecali wszystkim swoim ankietowanym wypłatę pieniędzy zgodnie z dokonanymi przez nich wyborami. Potencjalne wypłaty nie dotyczyły wszystkich pytań, a jedynie ich części (autorzy porównywali zachowanie ankietowanych przy hipotetycznych i rzeczywistych wypłatach). Osoby biorące udział w badaniu wiedziały, przy których pytaniach istnieje możliwość otrzymania realnych pieniędzy i o tym, że pieniądze zostaną im wypłacone po jednym razie na każdą dyskontowaną kwotę 10, 25, 100 i 250 dolarów. Do przeprowadzenia badania Jaohnson i Bickel użyli komputera, który według pewnego algorytmu tak ustawiał kwoty możliwe do otrzymania natychmiast, aby jak najlepiej przybliżyć wartość punktu obojętności. W ten sposób zostało przebadanych 6 osób. Dla 4 z nich stopy dyskonta malały zawsze wraz ze wzrostem wysokości dyskontowanej kwoty. Dla wszystkich obiektów stopa dyskontowa przy dyskontowaniu 10 dolarów była wyższa od stopy dyskonta przy dyskontowaniu 250 dolarów. Faralla, Benuzzi, Nichelli i Dimitri [2] porównywali zachowanie się subiektywnych stóp dyskonta w dwóch różnych sytuacjach – ponoszenia straty i osiągania zysku. 25 osób wypełniło ankietę zawierającą 240 pytań. Badanych zapewniono, że po jednej z ich decyzji dotyczących zysków i dotyczących strat zostanie zrealizowanych (oprócz tego zapłacono im za udział w badaniu). Ankietowani musieli zawsze wybierać pomiędzy mniejszą kwotą dostępną wcześniej (choć niekoniecznie natychmiast) i większą dostępną później. Częstość wybierania poszczególnych opcji w zależności od dyskontowanej kwoty obrazuje rys. 1. Rys. 1. Częstość wyboru poszczególnych opcji dla zysków i strat w zależności od dyskontowanej kwoty Źródło: Opracowanie własne na podstawie: [2]. W 2006 r. trójka amerykańskich badaczy [6] sprawdziła, czy efekt skali dotyczy jedynie dyskontowania wartości pieniężnych czy także innych dóbr, a dokładniej pożywienia. Analizując otrzymane wyniki można powiedzieć, że pieniądze faktycznie są silniej dyskontowane, gdy jest ich mniej, jednak w przypadku pożywienia ciężko już się dopatrzyć takiej prawidłowości. Według ich wyliczeń, różnica w dyskontowaniu dla małych i dużych kwot, a także dla małych i dużych ilości pożywienia była w obydwu przypadkach nieistotna statystycznie. 2. Badania własne W niniejszym opracowaniu analizie zostaną poddane wyniki uzyskane w trzech różnych badaniach z lat 2008, 2009 i 2011, przeprowadzonych w celu zbadania innych aspektów dyskontowania subiektywnego, ale pozwalających również na obserwowanie zachowania subiektywnych stóp dyskonta w zależności od dyskontowanej kwoty. W pierwszej kolejności porównane zostaną odpowiedzi na pytania najprostszego typu: Badanie z 2008 r. przeprowadzono na 170 osobach. Była to ankieta w formie arkusza zawierająca 12 pytań umożliwiających wyliczenie subiektywnych stóp dyskonta * ankietowanych oraz 4 pytania dotyczące bezpośrednio ankietowanych (płeć, wiek, miejsce zamieszkania, sytuacja finansowa). Część pytań była otwarta, część zamknięta. Odpowiedzi, które będą brane pod uwagę w tej pracy dotyczą pytań otwartych. Zmarł twój bardzo daleki krewny, który jednak o tobie nie zapomniał i zapi- 1. sał ci w spadku 20 tys. zł. Miną jednak 3 miesiące zanim otrzymasz pieniądze. Syn zmarłego proponuje ci jednak, że chętnie dziś odkupi od ciebie prawo do spadku? Ile musiałby ci zaoferować pieniędzy, żebyś się zgodził/zgodziła? W obydwu pytaniach ankietowany ma otrzymać pewną kwotę (większą lub mniejszą) za dokładnie 3 miesiące. Ponadto pytania zostały skonstruowane tak, aby ankietowany nie miał najmniejszych wątpliwości co do tego, że faktycznie pieniądze będą jego. Teoretycznie w jednakowych warunkach ankietowani powinni żądać takich samych stóp dyskonta dla kwoty 20 000 zł i dla 1000 zł. Obliczenia, których wyniki znajdują się w tab. 1 i 2 pokazują, że jest inaczej. Za 3 miesiące kończy ci się 3-letnia lokata w banku, otrzymasz wtedy 1000 zł. 2. Bank proponuje wypłatę pieniędzy już teraz, ale po potrąceniu części zysku. Ile musiałby ci wypłacić bank, żebyś się zgodził na wypłatę pieniędzy teraz, a nie za 3 miesiące? * Stopy dyskonta wyliczano według wzoru , gdzie FV to kwota otrzymywana później, PV to kwota otrzymywana wcześniej. Tabela 1 Subiektywne 3-miesięczne stopy dyskonta dla małej i dużej kwoty w warunkach pewności Tabela 2 Procent odpowiedzi o różnym stosunku stóp dyskonta dla małych i dużych kwot \| \| Przy pełnych danych \| \| \| Bez obserwacji odstających \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| Stopy dyskonta \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| \| Dla 20 000 zł \| 1034,44% \| 0% \| 136 \| -7,09% \| 0% \| 132 \| 5,54%% \| 1,01% \| w warunkach pewności \| \| Przy pełnych danych \| Bez obserwacji odstających \| \|---\|---\|---\| \| Odpowiedzi dające wyższą stopę dyskonta dla małej kwoty \| 65,05% \| 65,98% \| \| Odpowiedzi dające wyższą stopę dyskonta dla dużej kwoty \| 22,33% \| 20,62% \| \| Odpowiedzi dające równe stopy dyskonta dla małej i dużej kwoty \| 12,62% \| 13,4% \| \| Liczba obserwacji \| 103 \| 97 \| Jak widać, bez względu na to, czy weźmie się pod uwagę wszystkie odpowiedzi bez wyjątku czy tylko te, które mieszczą się w przedziale zmienności albo jedynie te, które dają dodatnie stopy dyskonta (ujemne subiektywne stopy dyskonta, z punktu widzenia czysto ekonomicznego, są przejawem nieracjonalności) zarówno średnie, jak i mediany stóp dyskonta są wyższe dla niższej kwoty. Ponadto około 66% ankietowanych przystała na niższe stopy dyskonta dla wyższej kwoty niż dla niskiej. Prowadzisz mały biznes. Jeden z odbiorców twoich towarów ma ci oddać za 1. 3 miesiące 10 000 zł. Pewna firma chce od ciebie odkupić ten dług. Ile pieniędzy musiałaby ci dać dzisiaj, abyś odsprzedał/odsprzedała ten dług? Podobnej analizie poddano odpowiedzi na pytania, w których ponownie odroczenie wynosiło 3 miesiące, jednak dodano (nie wprost) pewien element ryzyka. Tym razem dyskontowano kwoty 10 000 zł i 100 zł: Dostałeś na urodziny bilet na koncert pewnej grupy muzycznej, który odbę- 2. dzie się za 3 miesiące. Nie lubisz tego typu muzyki, a chłopak kuzynki proponuje, że odkupi od ciebie bilet. Myślisz, że tuż przed koncertem mógłbyś go sprzedać za prawdopodobnie 100 zł. Za ile odsprzedałbyś/odsprzedałabyś go chłopakowi w tej chwili? Tabela 3 Subiektywne trzymiesięczne stopy dyskonta dla małej i dużej kwoty w warunkach niepewności \| \| Przy pełnych danych \| \| \| Bez obserwacji odstających \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| Stopy dyskonta \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| \| Dla 10 000 zł \| 10,33% \| 0% \| 132 \| -5,32% \| 0% \| 129 \| 7,07% \| 5,26% \| Tabela 4 Procent odpowiedzi o różnym stosunku stóp dyskonta dla małych i dużych kwot w warunkach niepewności \| \| Przy pełnych danych \| Bez obserwacji odstających \| \|---\|---\|---\| \| Odpowiedzi dające wyższą stopę dyskonta dla małej kwoty \| 74,31% \| 76% \| \| Odpowiedzi dające wyższą stopę dyskonta dla dużej kwoty \| 15,60% \| 13% \| \| Odpowiedzi dające równe stopy dyskonta dla małej i dużej kwoty \| 10,09% \| 11% \| \| Liczba obserwacji \| 109 \| 100 \| Tak samo, jak w przypadku poprzedniej pary pytań, również tu widać, że bez względu na to, którą wersję zestawu danych przyjąć, średnie i mediany stóp dyskonta były wyższe dla małej kwoty. Około 75% ankietowanych akceptowało niższe stopy dyskonta dla większych kwot. Jesteś pracownikiem biurowym w stoczni, która ostatnio przeżywa kłopoty 1. finansowe. Teraz stocznię przejął nowy inwestor i obiecał, że za rok wypłaci pracownikom na twoim szczeblu premię w wysokości 32 000 zł. Istnieje możliwość zamiany tej kwoty na mniejszą (negocjowalną), ale wypłacaną już teraz. Jak uważasz, ile pieniędzy powinieneś dostać teraz, żeby opłacało ci się zrezygnować z tych 32 000 zł za rok? Mniej jednoznaczne wyniki (tab. 5, 6) dały odpowiedzi na dwa kolejne pytania: Byłeś na wakacjach w Tajlandii. Z wyjazdu zostało ci 2100 batów (waluta taj- 2. landzka). Polskie kantory nie wymieniają tej waluty. Pilot wycieczki proponuje, że kupi od ciebie całą pulę, ale ty wiesz, że za rok do Tajlandii leci twój kolega z pracy i z chęcią przed wylotem wszedłby w posiadanie batów. Podejrzewasz, że zgodziłby się je kupić za 150 zł. Ile musiałby ci dać pilot, żebyś oddał mu walutę? Tabela 5 Subiektywne roczne stopy dyskonta dla małej i dużej kwoty w warunkach niepewności \| Stopy dyskonta \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| n \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| Dla 32 000 zł \| 875,22% \| 7% \| 126 \| 8,60% \| 7% \| 112 \| 11,65% \| 6,67% \| 99 \| \| Dla 150 zł \| -3,08% \| 0% \| 123 \| -3,08% \| 0% \| 123 \| 19,52% \| 15% \| 72 \| Tabela 6 Procent odpowiedzi o różnym stosunku stóp dyskonta dla małych i dużych kwot w warunkach niepewności \| \| Przy pełnych danych \| Bez obserwacji odstających \| Po usunięciu ujemnych stóp dyskonta \| \|---\|---\|---\|---\| \| Odpowiedzi dające wyższą stopę dyskonta dla małej kwoty \| 35,96% \| 40% \| 62,90% \| \| Odpowiedzi dające wyższą stopę dyskonta dla dużej kwoty \| 61,40% \| 58% \| 33,87% \| \| Odpowiedzi dające równe stopy dyskonta dla małej i dużej kwoty \| 2,63% \| 2% \| 3,23% \| \| Liczba obserwacji \| 114 \| 100 \| 62 \| W ostatniej analizowanej parze pytań zarówno średnie, jak i mediany były wyższe dla dużej kwoty, jednak tylko w przypadku, gdy brano pod uwagę pełne dane lub dane zredukowane o obserwacje odstające także procent osób akceptujących wyższe stopy dyskonta dla wyższej kwoty był dla tych danych większy. Gdy wzięto pod uwagę dane, z których wyeliminowano odpowiedzi dające ujemne stopy dyskonta oraz obserwacje odstające, sytuacja znowu zaczęła przypominać tę z poprzednich par pytań – zarówno średnia, jak i mediana stóp dyskonta były wyższe dla niższych kwot i ponad 62% par odpowiedzi stanowiły te o stopach dyskonta wyższych dla małych kwot. Ile byłbyś skłonny zapłacić teraz za zero-kuponową (czyli taką, która nie płaci odsetek) obligację Skarbu Państwa, której termin wygaśnięcia przypada za X lat, co oznacza, że otrzymasz za nią wtedy od Skarbu Państwa Y zł? Ponieważ w opisywanym wyżej badaniu można by zakwestionować równość (w parach) prawdopodobieństwa zaistnienia określonych przepływów pieniężnych, jak również ich podobieństwo ze względu na aspekt psychologiczny postanowiono opisać badanie, w którym ta równość i podobieństwo nie mogą być negowane. W 2009 r. wśród 92 studentów przeprowadzono ankietę wyświetlając pytania na ekranach komputerów, tak że kiedy ankietowany odpowiedział na dane pytanie i przeszedł do następnego nie mógł się już cofnąć. Wszystkie pytania miały taką samą strukturę: Dyskontowane kwoty (Y) to 100 zł, 1000 zł, 10 000 zł, 90 000 zł, a okresy odroczenia wypłaty (X) to 1 miesiąc, 1 rok, 8 lat i 20 lat. Wszystkie odpowiedzi poddano odpowiednim przekształceniom, aby otrzymać wartości stóp dyskonta wyrażone w skali roku. Następnie z zestawu danych usunięto obserwacje nietypowe, po czym wyliczono średnie i mediany stóp dyskonta dla każdej kwoty przy każdym odroczeniu (liczba obserwacji w zależności od kwoty i odroczenia waha się od 59 do 84). Wyniki tych obliczeń pokazują rys. 2 i 3. Największe różnice w średnich i medianach stóp dyskonta dla różnych kwot występują przy jednomiesięcznym odroczeniu, natomiast najmniejsze dla dwudziestoletniego. Jak można zauważyć, średnie i mediany stóp dyskonta dla 100 zł (jak i dla 1000 zł) są zawsze wyższe niż dla kwoty 90 000. Do pewnego stopnia może to sugerować występowanie efektu skali, ale zdecydowano się również dokonać analizy na poziomie jednostki. Sprawdzono, dla jakiego odsetka osób stopy dyskonta są zawsze niższe dla wyższych kwot oraz dla ilu procent ankietowanych stopy dyskonta są wyższe dla 100 zł niż dla 90 000 zł. Wyniki tych obliczeń przedstawiają rys. 4 i 5. Mało który z ankietowanych wykazał się spójnością decyzji. Najwięcej, bo blisko 10% ankietowanych utrzymało równe stopy dyskonta dla wszystkich kwot przy 8-letnim odroczeniu. Przy tej samej długości odroczenia zanotowano też największy odsetek grup odpowiedzi o stopach dyskonta zawsze wyższych dla niższych kwot. W większości przypadków zachowanie się indywidualnych stóp dyskonta w zależności od kwoty było dość chaotyczne. Przyglądając się rys. 5 można jednak zauważyć, że zawsze (bez względu na odroczenie) odsetek osób o wyższych stopach dyskonta dla 100 zł niż dla 90 000 jest większy od 50% – ten odsetek waha się od 59,77% (dla 1 roku) do 80,23% (dla 20 lat). Dodatkowo odsetek osób o takich samych stopach dyskonta dla kwot 100 zł i 90 000 zł wahał się od 5,75% (dla 1 roku) do 11,49% (dla 8 lat). Kolejne badanie przeprowadzono w październiku 2011 r. Ankietowani zostali podzieleni na dwie grupy – pytania dla pierwszej grupy były związane głównie z ujemnymi przepływami pieniężnymi, natomiast druga grupa miała do czynienia głównie z dodatnimi przepływami pieniężnymi. Łącznie rozdano 250 arkuszy ankiety (po równo w jednej i drugiej grupie). Niestety, dla sporej części badanych pytania okazały się za trudne, stąd liczba rzeczywistych obserwacji znacznie zmalała. Uzyskane dane podzielono na osiem części: analizowano roczne natychmiastowe (czyli dyskontujące z momentu za rok na moment obecny) stopy zwrotu przy dużych kwotach odpływających (np. sytuacja, w której ankietowany ma zapłacić za coś wcześniej lub później) od decydenta, małych kwotach odpływających od decydenta, dużych kwotach wpływających (np. sytuacja, w której ankietowany musi zdecydować czy sprzedać coś wcześniej czy później) do decydenta, małych kwotach wpływających do decydenta oraz roczne stopy dyskontujące z momentu za dwa lata na moment za rok przy dużych kwotach odpływających od decydenta, małych kwotach odpływających od decydenta, dużych kwotach wpływających do decydenta, małych kwotach wpływających do decydenta. Przedstawione poniżej obliczenia będą się odnosić do próbek o różnej liczebności – liczebność próbek zależy od liczby osób, które odpowiedziały na dane pytania oraz od liczby odpowiedzi, które trzeba było wyeliminować ze względu na ich nieracjonalność lub niedopuszczalność. Średnie i mediany stóp dyskonta dla każdej z ośmiu grup przedstawia tab. 7. Tabela 7 Średnie i mediany rocznych stóp dyskonta dla małych i dużych kwot w zależności od kierunku przepływu pieniędzy i przesunięcia w czasie \| Stopa dyskonta \| \| Małe kwoty \| \| \| Duże kwoty \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| Stopa dyskonta \| średnia \| mediana \| n \| średnia \| mediana \| n \| \| Wpływy \| z momentu za rok na teraz \| 0,225029 (lub 0,077466 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 0,111111 (lub 0,041667 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 80 (110) \| 0,36702 (lub -0,01273 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 0,115385 (lub -0,09375 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 42 (114) \| \| \| z momentu za dwa lata na moment za rok \| 0,548698 (lub 0,526892 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 0,14194 (lub 0,115384 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 117 (120) \| 0,116505 (lub -0,16625 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 0,068966 (lub -0,225 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 36 (118) \| \| Wypływy \| z momentu za rok na teraz \| 1,371675 \| 0,428571 \| 118 \| 13,27326 (lub 12,11515 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 0,45 (lub 0,318182 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 85 (93) \| \| \| z momentu za dwa lata na moment za rok \| 0,555557 \| 0,199038 \| 114 \| 14,46287 (lub 13,91178 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 0,347826 (lub 0,291667 przy uwzględnieniu ujemnych stóp dyskonta) \| 105 (109) \| Jak można zauważyć, w przeciwieństwie do wyników poprzednich ankiet zarówno średnie, jak i mediany w przeważającej części są wyższe dla większych kwot (chyba że wzięłoby się pod uwagę ujemne stopy dyskonta, ale, jak już wspomniano, zgodnie z teorią stopy dyskonta nie powinny być ujemne). Ponadto widać także coś, co już jakiś czas temu zwróciło uwagę badaczy – ludzie silniej dyskontują w momencie, gdy ruch pieniędzy odbywa się od nich, a nie do nich. Po wyeliminowaniu ze wszystkich par pytań (parę stanowiły pytania o takim samym kierunku przepływu pieniędzy i takim samym okresie i momencie, na który się dyskontowało, ale o różnych wielkościach kwot), w których przynajmniej raz pojawiła się ujemna stopa dyskonta obliczono dla każdej pary odsetek osób, które miały wyższe stopy dyskonta dla małych kwot, wyższe stopy dyskonta dla dużych kwot, równe stopy dyskonta bez względu na kwotę. Wyniki tych obliczeń przedstawia rys. 6. Rys. 6. Procent osób o danej relacji stóp dyskonta dla małych i dużych kwot w zależności od kierunku przepływu pieniędzy i momentów, między którymi odbywa się dyskontowanie Jak można zaobserwować na rys. 6, zazwyczaj odsetek osób o stopach dyskonta większych dla małej kwoty jest większy niż odsetek osób o stopach dyskonta wyższych dla dużych kwot (rzadko kiedy zdarza się sytuacja, że stopy te są równe). Sytuacja ulega jedynie odwróceniu, gdy mamy do czynienia z dyskontowaniem z roku drugiego na pierwszy, gdy pieniądze odpływają od ankietowanych. Trudno w tym momencie określić, jaka jest tego przyczyna. Podsumowanie Podobnie jak w badaniach opisanych w opracowaniach innych autorów, da się zauważyć, że efekt skali może faktycznie występować, jednak nie dotyka on całej populacji, a jedynie jej części. Literatura Benzion U., Rapoport A., Yagil J., Discount Rates Inferred from Decisions: 1. An Experimental Study, „Management Science" 1989, Vol. 35. Faralla V., Benuzzi F., Nichelli P., Dimitri N., Gain and Losses in Intertempo- 2. ral Preferences: A Behavioural Study, Labsi Working Paper, 2010, www.labsi.org/wp/labsi33.pdf (23.09.2011). Johnson M.W., Bickel W.K., Within-subject comparison of real and hypothe- 3. tical money rewards in delay discounting, „Journal of the Experimental analysis of behavior" 2002, Vol. 77. Myerson J., Green L., Discounting of delayed rewards: Models of individual 5. choice, „Joutnal of the Experimental Analysis of Behavior" 1995, Vol. 64. Kirby K.N., Maraković N.N., Delay-discounting probabilistic rewards: Rates 4. decrease as amounts increase, „Psychonomic Bulletin & Review" 1996, Vol. 3. Odum A.L., Baumann A.A.L., Rimington D.D., Discounting of delayed hypo- 6. thetical money and food: Effects of amount, „Behavioural Processes" 2006, Vol. 73. THE MAGNITUDE EFFECT IN SUBJECTIVE DISCOUNTING Summary According to discounted utility theory, which is considered normative theory of intertemporal choice, every amount of money or other asset discounted in the same circumstances should be discounted with the same discount rate. A lot of scientists claim that in reality subjective discount rates are not constant in constant circumstances. Magnitude effect, quite often described, may cause that bigger amounts are discounted less steeply than smaller ones. In this article results of previous research are described and compared to the results obtained by the author.	<urn:uuid:0bdf3286-d292-4e2b-889c-8dfde18fdd58>	finepdfs	4.195313	CC-MAIN-2021-49	https://www.ue.katowice.pl/fileadmin/_migrated/content_uploads/1_M.Forlicz_Efekt_skali_w_dyskontowaniu_subiektywnym.pdf	2021-11-29T14:07:38+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-49/segments/1637964358774.44/warc/CC-MAIN-20211129134323-20211129164323-00212.warc.gz	1,142,975,652	0.923081	0.999941	0.999941	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "eng_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1900, 4976, 6261, 8214, 10270, 12257, 14569, 15089, 15730, 18093, 20441, 21596, 22871 ]	1	0
[25.07.2019] Ogłoszenie o zamówieniu [31.07.2019] Pytania i odpowiedzi [05.08.2019] Pytania i odpowiedzi [14.08.2019] Informacja z otwarcia ofert [29.08.2019] Informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty Ogłoszenie nr 578424-N-2019 z dnia 2019-07-25 r. Gmina Kalwaria Zebrzydowska: Remont boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach OGŁOSZENIE O ZAMÓWIENIU - Roboty budowlane Zamieszczanie ogłoszenia: Zamieszczanie obowiązkowe Ogłoszenie dotyczy: Zamówienia publicznego 1 / 26 Zamówienie dotyczy projektu lub programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej Nie Nazwa projektu lub programu O zamówienie mogą ubiegać się wyłącznie zakłady pracy chronionej oraz wykonawcy, których działalność, lub działalność ich wyodrębnionych organizacyjnie jednostek, które będą realizowały zamówienie, obejmuje społeczną i zawodową integrację osób będących członkami grup społecznie marginalizowanych Nie Należy podać minimalny procentowy wskaźnik zatrudnienia osób należących do jednej lub więcej kategorii, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy Pzp, nie mniejszy niż 30%, osób zatrudnionych przez zakłady pracy chronionej lub wykonawców albo ich jednostki (w %) SEKCJA I: ZAMAWIAJĄCY Postępowanie przeprowadza centralny zamawiający Nie Postępowanie przeprowadza podmiot, któremu zamawiający powierzył/powierzyli przeprowadzenie postępowania 2 / 26 Nie Informacje na temat podmiotu któremu zamawiający powierzył/powierzyli prowadzenie postępowania: Postępowanie jest przeprowadzane wspólnie przez zamawiających Nie Jeżeli tak, należy wymienić zamawiających, którzy wspólnie przeprowadzają postępowanie oraz podać adresy ich siedzib, krajowe numery identyfikacyjne oraz osoby do kontaktów wraz z danymi do kontaktów: Postępowanie jest przeprowadzane wspólnie z zamawiającymi z innych państw członkowskich Unii Europejskiej Nie W przypadku przeprowadzania postępowania wspólnie z zamawiającymi z innych państw członkowskich Unii Europejskiej – mające zastosowanie krajowe prawo zamówień publicznych: Informacje dodatkowe: I. 1) NAZWA I ADRES: Gmina Kalwaria Zebrzydowska, krajowy numer identyfikacyjny 072182060, ul. Mickiewicza 7, 34-130 Kalwaria Zebrzydowska, woj. małopolskie, państwo Polska, tel. 338 766 218, , e-mail email@example.com, , faks 338 766 301. Adres strony internetowej (URL): www.kalwaria-zebrzydowska.pl Adres profilu nabywcy: Adres strony internetowej pod którym można uzyskać dostęp do narzędzi i urządzeń lub formatów plików, które nie są ogólnie dostępne 3 / 26 Wpisany przez Marcin Ochman czwartek, 25 lipca 2019 12:07 - Poprawiony czwartek, 29 sierpnia 2019 13:35 I. 2) RODZAJ ZAMAWIAJĄCEGO: Administracja samorządowa I.3) WSPÓLNE UDZIELANIE ZAMÓWIENIA (jeżeli dotyczy): Podział obowiązków między zamawiającymi w przypadku wspólnego przeprowadzania postępowania, w tym w przypadku wspólnego przeprowadzania postępowania z zamawiającymi z innych państw członkowskich Unii Europejskiej (który z zamawiających jest odpowiedzialny za przeprowadzenie postępowania, czy i w jakim zakresie za przeprowadzenie postępowania odpowiadają pozostali zamawiający, czy zamówienie będzie udzielane przez każdego z zamawiających indywidualnie, czy zamówienie zostanie udzielone w imieniu i na rzecz pozostałych zamawiających): I.4) KOMUNIKACJA: Nieograniczony, pełny i bezpośredni dostęp do dokumentów z postępowania można uzyskać pod adresem (URL) Tak www.kalwaria-zebrzydowska.pl Adres strony internetowej, na której zamieszczona będzie specyfikacja istotnych warunków zamówienia Tak www.kalwaria-zebrzydowska.pl Dostęp do dokumentów z postępowania jest ograniczony - więcej informacji można uzyskać pod adresem Nie 4 / 26 Oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu należy przesyłać: Elektronicznie Nie adres Dopuszczone jest przesłanie ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w inny sposób: Inny sposób: Nie Wymagane jest przesłanie ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w inny sposób: Inny sposób: Tak oferta w formie pisemnej za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23.11.2012 r. Prawo pocztowe, osobiście, za pośrednictwem posłańca Urząd Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej, ul. Mickiewicza 7, 34-130 Kalwaria Zebrzydowska parter, sekretariat – pokój nr 1 Adres: Komunikacja elektroniczna wymaga korzystania z narzędzi i urządzeń lub formatów plików, które nie są ogólnie dostępne Nie Nieograniczony, pełny, bezpośredni i bezpłatny dostęp do tych narzędzi można uzyskać pod adresem: (URL) SEKCJA II: PRZEDMIOT ZAMÓWIENIA II.1) Nazwa nadana zamówieniu przez zamawiającego: Remont boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach 5 / 26 Numer referencyjny: ZP.271.18.2019 Przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia przeprowadzono dialog techniczny Nie II.2) Rodzaj zamówienia: Roboty budowlane Zamówienie podzielone jest na części: Nie II.3) Informacja o możliwości składania ofert częściowych Oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu można składać w odniesieniu do: Zamawiający zastrzega sobie prawo do udzielenia łącznie następujących części lub grup części: Maksymalna liczba części zamówienia, na które może zostać udzielone zamówienie jednemu wykonawcy: II.4) Krótki opis przedmiotu zamówienia (wielkość, zakres, rodzaj i ilość dostaw, usług lub robót budowlanych lub określenie zapotrzebowania i wymagań ) a w przypadku partnerstwa innowacyjnego - określenie zapotrzebowania na innowacyjny produkt, usługę lub roboty budowlane: 1. Przedmiotem zamówienia są roboty budowlane: remont boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach w zakresie: - robót demontażowych i ziemnych, - wykonania podbudowy, - wykonania nawierzchni poliuretanowej, - wykonania piłkochwytów, - przebudowy sieci gazowej wraz z załatwieniem wszelkich formalności z Zakładem Gazowniczym w Krakowie, - wyposażenia, - wykonania inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. Szczegółowo roboty budowlane określone zostały w specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót, w projekcie architektoniczno-budowlanym, projekcie przebudowy sieci gazowej oraz przedmiarze robót. Po stronie wykonawcy będzie obsługa geodezyjna oraz wykonanie inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej inwestycji. Zamawiający będzie wymagał do odbioru robót dokumentów wyszczególnionych w projekcie budowlanym potwierdzających spełnianie wymagań przez zastosowaną nawierzchnię poliuretanową. 2. Zamawiający, w związku z art. 29 ust. 3a Pzp, wymaga zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040) przez wykonawcę lub podwykonawcę osób wykonujących czynności w ramach realizacji zamówienia, których wykonanie polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 6 / 26 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – w szczególności: roboty ziemne, wykonanie nawierzchni boiska, roboty ogólnobudowlane, gazowe. 3. W trakcie realizacji zamówienia zamawiający uprawniony jest do wykonywania czynności kontrolnych wobec wykonawcy odnośnie spełniania przez wykonawcę lub podwykonawcę wymogu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane czynności. Zamawiający uprawniony jest w szczególności do: - żądania oświadczeń i dokumentów w zakresie potwierdzania spełniania ww. wymogów i dokonywania ich oceny, - żądania wyjaśnień w przypadku wątpliwości w zakresie potwierdzenia spełniania ww wymogów. 4. Wykonawca, w trakcie realizacji zamówienia zobowiązany jest przedkładać na każde wezwanie Zamawiającego w wyznaczonym w tym wezwaniu terminie wskazane poniżej dowody w celu potwierdzenia spełnienia wymogu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez wykonawcę lub podwykonawcę osób wykonujących wskazane w pkt 2 czynności w trakcie realizacji zamówienia: a) oświadczenie wykonawcy lub podwykonawcy o zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane czynności. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności: dokładne określenie podmiotu składającego oświadczenie, datę złożenia oświadczenia, wskazanie, że objęte wezwaniem czynności wykonują osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę wraz ze wskazaniem liczby tych osób, imion i nazwisk tych osób, rodzaju umowy o pracę i wymiaru etatu oraz podpis osoby uprawnionej do złożenia oświadczenia w imieniu wykonawcy lub podwykonawcy b) poświadczoną za zgodność z oryginałem odpowiednio przez wykonawcę lub podwykonawcę kopię umowy/ umów o pracę osób wykonujących w trakcie realizacji zamówienia czynności, których dotyczy ww. oświadczenie wykonawcy lub podwykonawcy (wraz z dokumentem regulującym zakres obowiązków, jeżeli został sporządzony). Kopia umowy/umów powinna zostać zanonimizowana w sposób zapewniający ochronę danych osobowych pracowników, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (tj. w szczególności bez adresów, nr PESEL pracowników). Imię i nazwisko pracownika nie podlega anonimizacji. Informacje takie jak data zawarcia umowy, rodzaj umowy o pracę i wymiar etatu powinny być możliwe do zidentyfikowania, c) poświadczoną za zgodność z oryginałem odpowiednio przez wykonawcę lub podwykonawcę kopię dowodu potwierdzającego zgłoszenie pracownika przez pracodawcę do ubezpieczeń, zanonimizowaną w sposób zapewniający ochronę danych osobowych pracowników, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych. Imię i nazwisko pracownika nie podlega anonimizacji. 5. W przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do przestrzegania prawa pracy wykonawcę lub podwykonawcę Zamawiający może zwrócić się o przeprowadzenie kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy. 6. Niezłożenie przez Wykonawcę w wyznaczonym przez Zamawiającego terminie żądanych przez Zamawiającego dowodów w celu potwierdzenia spełnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę wymogu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę traktowane będzie jako niespełnienie przez wykonawcę lub podwykonawcę wymogu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane w pkt 2 czynności. 7. Z tytułu niespełnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę wymogu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane w pkt 2 czynności Zamawiający przewiduje sankcję w postaci obowiązku zapłaty przez wykonawcę kary umownej w wysokości określonej w projekcie umowy, stanowiącym załącznik do SIWZ. 8. Zamawiający dopuszcza wykonanie przedmiotu zamówienia przy udziale podwykonawców. 9. Zamawiający nie zastrzega obowiązku osobistego wykonania przez wykonawcę kluczowych części zamówienia (art. 36a ust. 2 Pzp). 10. Zamawiający żąda, aby wykonawca wskazał w ofercie części zamówienia, których Wpisany przez Marcin Ochman czwartek, 25 lipca 2019 12:07 - Poprawiony czwartek, 29 sierpnia 2019 13:35 wykonanie zamierza powierzyć podwykonawcom i podania przez wykonawcę firm podwykonawców (art. 36b ust. 1 Pzp). 11. Jeżeli zmiana albo rezygnacja z podwykonawcy dotyczy podmiotu, na którego zasoby wykonawca powoływał się, na zasadach określonych w art. 22a ust. 1 Pzp, w celu wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu, wykonawca jest zobowiązany wykazać zamawiającemu, że proponowany inny podwykonawca lub wykonawca samodzielnie spełnia je w stopniu nie mniejszym niż podwykonawca, na którego zasoby wykonawca powoływał się w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia (art. 36b ust. 2 Pzp). Zamawiający zastrzega zastosowanie art. 36 ba ust. 1 i 2 Pzp także wobec dalszych podwykonawców. 12. W przypadku gdy w opisie przedmiotu zamówienia, w szczególności dokumentacji stanowiącej załączniki do SIWZ, zamawiający wskazał znaki towarowe lub określił ich pochodzenie, użyte w w/w dokumentach nazwy handlowe lub symbole stosowane przez producentów są danymi przykładowymi. Zamawiający wymaga aby wykonawcy uczestniczący w postępowaniu kierowali się tymi danymi jako wskaźnikami co do wymagań parametrów technicznych i jakościowych. 13. W przypadku wystąpienia w dokumentacji opisującej przedmiot zamówienia norm europejskich, ocen technicznych, aprobat, specyfikacji technicznych lub systemów referencji technicznych, należy to traktować jedynie jako pomoc w opisie przedmiotu zamówienia. W każdym przypadku dopuszczalne są rozwiązania równoważne opisywanym. (...) IV.6.2) Termin składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu: Data: 2019-08-14, godzina: 09:30 (...) Do pobrania: Ogłoszenie o zamówieniu (pełne brzmienie) (pdf, 492.33KB) Specyfikacja istotnych warunków zamówienia (pdf, 700.52KB) Załączniki do SIWZ (zip, 16,916.29KB) 8 / 26 Kalwaria Zebrzydowska, dnia 31.07.2019 r. ZP.271.18.2019 Pytania i odpowiedzi dotyczące przetargu nieograniczonego ogłoszonego w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 578424-N-2019 w dniu 25.07.2019 r. na zamówienie pn. „Remon t boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach ” Na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1986 z późn. zm.) Zamawiający przekazuje treść zapytań do specyfikacji istotnych warunków zamówienia wraz z wyjaśnieniami: 9 / 26 PYTANIE NR 1: Na rys.A.03 znajduje się informacja, że piłkochwyt dł. 33mb należy wykonać w miejscu murku podlegającego demontażu- czy prace te zawarte są w poz. 1.1. przedmiaru robót? ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 1: Tak. Pozycja 1.1 przedmiaru odpowiada za demontaż murka betonowego. PYTANIE NR 2: Wg rysunku AR.05 warstwa klinująca 0-32 ma mieć 8 cm, wg przedmiaru(poz. 2.6-2.7)-10 cm.Jak grubość jest prawidłowa? ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 2: Prawidłowa jest grubość 8cm czyli zgodnie z dokumentacją projektową i taką należy przyjąć przy sporządzaniu oferty. PYTANIE NR 3: Czy w poz.5.5 przedmiaru robót ilość nie powinna być 447m2?(2x18x6 plus 1x33x6). ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 3: Tak - prawidłowe wyliczenie powinno wyglądać tak: 18x6x2 + 33x6x1, w związku z czym powierzchnia siatki winna wynosić 414 m2. PYTANIE NR 4: Prosimy o wyjaśnienie czy zakres robót instalacji gazowej ma być zgodny z Projektem Technicznym ( o długości 4,5 m ) czy z przedmiarem robót (tylko zabezpieczenie rurami ochronnymi dwudzielnymi na długości 13 m). ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 4: Zakres robót związany z przebudową sieci gazowej należy wycenić zgodnie z projektem technicznym. PYTANIE NR 5: Zaprojektowano system natrysk o nietypowej grubości natrysku 3 mm – standardowa grubość natrysku wynosi 2mm-czy Zamawiający dopuszcza zastosowanie takiej grubości? ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 5: Zmianie ulegają zapisy STWIORB dotyczące wymaganych parametrów i opisu ogólnego dla nawierzchni syntetycznej. Aktualne wymogi dla Wykonawcy oraz parametry nawierzchni zostały określone w opisie w załączniku do odpowiedzi na przedmiotowe pytanie, zamieszczonym na stronie internetowej zamawiającego i w BIP . Zamawiający będzie wymagał do odbioru robót dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań przez zastosowaną nawierzchnię poliuretanową. PYTANIE NR 6: Zamawiający wymaga określonych parametrów dla podbudowy i dla nawierzchni. Informujemy, że dla podbudowy nie ma normy, która to reguluje te parametry i których spełnianie dopuszczałoby podbudowę do zastosowania. Przedstawione parametry odnoszą się do konkretnego producenta-w związku z powyższym proszę o zrezygnowanie z zapisów dotyczących parametrów podbudowy.Podbudowa jest elementem całego systemu na który Zamawiający dostaje gwarancję. ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 6: Zmianie ulegają zapisy STWIORB dotyczące wymaganych parametrów i opisu ogólnego dla nawierzchni syntetycznej. Aktualne wymogi dla Wykonawcy oraz parametry nawierzchni zostały określone w opisie w załączniku do odpowiedzi na przedmiotowe pytanie, zamieszczonym na stronie internetowej zamawiającego i w BIP . Zamawiający będzie wymagał do odbioru robót dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań przez zastosowaną nawierzchnię poliuretanową. PYTANIE NR 7: Zamawiający wymaga parametrów dla nawierzchni opisanej jakowarstwa wierzchnia. Parametry częściowo są zgodne z normą PN EN 14877:2014, ale większość pochodzą z nieobowiązującej już rekomendacji ITB.W związku z powyższym proszę o dopuszczenie nawierzchni w wymaganym przez Zamawiającego systemie posiadającej parametry zgodne z normą PN EN 14877:2014-co w pełni gwarantuje jakość oferowanego produktu, a także posiadającej nast. dokumenty: - Badania na zgodność z normą - Atest PZH - Karta techniczna - Autoryzacja ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 7: Zmianie ulegają zapisy STWIORB dotyczące wymaganych parametrów i opisu ogólnego dla nawierzchni syntetycznej. Aktualne wymogi dla Wykonawcy oraz parametry nawierzchni zostały określone w opisie w załączniku do odpowiedzi na przedmiotowe pytanie, zamieszczonym na stronie internetowej zamawiającego i w BIP . Zamawiający będzie wymagał do odbioru robót dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań przez zastosowaną nawierzchnię poliuretanową. Powyższe ustalenia stanowią integralną część SIWZ, wobec powyższego wszyscy Wykonawcy są zobowiązani uwzględnić je przy opracowywaniu ofert. Kalwaria Zebrzydowska, dnia 05.08.2019 r. ZP.271.18.2019 Pytania i odpowiedzi dotyczące przetargu nieograniczonego ogłoszonego w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 578424-N-2019 w dniu 25.07.2019 r. na zamówienie pn. „Remon t boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach” Na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1986 z późn. zm.) Zamawiający przekazuje treść zapytań do specyfikacji istotnych warunków zamówienia wraz z wyjaśnieniami: PYTANIE NR 1: Wysięg do koszykówki: 160 cm czy 225 cm? ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 1: Zgodnie z zapisami w dokumentacji projektowej zakłada się montaż zestawu do koszykówki o wysięgu 160cm; należy zwrócić uwagę na sposób montażu wybranego słupa i jego ufundamentowanie od strony ogrodzenia istniejącego (zachodnia część boiska) - może wystąpić kolizja z ogrodzeniem istniejącym w zależności od wybranego typu słupa i jego montażu; przy ostatecznym doborze typu słupa należy brać pod uwagę ww. uwarunkowania; PYTANIE NR 2: Tablica do koszykówki 120x 90 cm czy 180x105 cm? ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 2: Należy zamontować tablicę do koszykówki w wymiarach 180x105 cm. PYTANIE NR 3: Proszę podać rozstaw słupków do piłkochwytów o długości 18 m i 33 mb? ODPOWIEDŹ NA PYTANIE NR 3: Rozstaw słupków do piłkochwytu: osiowy zakładany rozstaw słupków został podany na rysunku AR.01.06 i AR.01.07 - lecz ostateczny rozstaw zależy od Wykonawcy, ponieważ Projektant dopuszcza realizację piłkochwytu wg dowolnego rozwiązania systemowego firmowego atestowanego - przy spełnieniu wymogów określonych w punkcie 3.8 opisu technicznego. Powyższe ustalenia stanowią integralną część SIWZ, wobec powyższego wszyscy Wykonawcy są zobowiązani uwzględnić je przy opracowywaniu ofert. Kalwaria Zebrzydowska, dnia 14.08.2019 r. ZP.271.18.2019 INFORMACJA Z OTWARCIA OFERT złożonych w postępowaniu prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego ogłoszonego w Biuletynie zamówień publicznych nr 578424-N-2019 w dniu 25.07.2019 r. na zamówienie pn. „Remont boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach ” Na podstawie art. 86 ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 z późn. zm.) informuję, że kwota jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia wynosi: 442 000,00 (słownie złotych: czterysta czterdzieści dwa tysiące 00/100). W postępowaniu w terminie wyznaczonym na składanie ofert zostało złożonych 5 ofert, o których informacje zamieszczono w tabeli: Nr oferty Nazwa (firma) i adres wykonawcy Cena [zł brutto] Termin wykonania Okres gwarancji Warunki płatności 1. PHU GAWLIK Paweł Gawlik ul. Gospodarcza 24/2 32-600 Oświęcim 375 612,22 30.04.2020 r. 60 miesięcy określone w projekcie umowy stanowiącym załącznik do SIWZ 2. HYDROWIT Władysław Witek Tłuczań ul. Zadziele 182 34-114 Brzeźnica 417 641,58 30.04.2020 r. 60 miesięcy określone w projekcie umowy stanowiącym załącznik do SIWZ 3. Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych i Budowlanych HALUX Sp. z o. o. ul. Saska 25 30-720 Kraków 427 998,34 30.04.2020 r. 60 miesięcy określone w projekcie umowy stanowiącym załącznik do SIWZ 4. BELLSPORT Grzegorz Leszczyński ul. Hutnicza 4 41-923 Bytom 490 285,03 30.04.2020 r. 60 miesięcy określone w projekcie umowy stanowiącym załącznik do SIWZ 5. Usługi Budowlane Roboty Ziemne Marian Pajdzik 34-736 Lubomierz 22 416 779,35 30.04.2020 r. 60 miesięcy określone w projekcie umowy stanowiącym załącznik do SIWZ Kalwaria Zebrzydowska, 29.08.2019 r. ZP.271.18.2019 INFORMACJA O WYBORZE NAJKORZYSTNIEJSZEJ OFERTY Na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z2018 r. poz. 1986 z późn. zm.) Burmistrz Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej informuje, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego ogłoszonego w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 578424-N-2019 w dniu 25.07.2019 r. na zamówienie pn. „Remont boiska wielofunkcyjnego przy Zespole Szkół nr 6 w Leńczach" Zamawiający zgodnie zart. 91 ust. 1 w/w ustawy dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty złożonej przez: PHU GAWLIK Paweł Gawlik ul. Gospodarcza 24/2 32-600 Oświęcim 375612,22 zł cena wybranej oferty: słownie złotych: trzysta siedemdziesiąt pięć tysięcy sześćset dwanaście 22/100. Uzasadnienie faktyczne i prawne: Wybrana oferta spełnia wymogi określone w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zgodnie z kryteriami oceny oferta otrzymała 100,00 punktów i stanowi najkorzystniejszą ofertę. Zamawiający podaje punktację przyznaną złożonym ofertom w kryteriach oceny ofert określonych w SIWZ: Lp. Nazwa i adres Punktacja przyznana ofertom w kryteriach oceny Łączna punktacja cena wydłużenie okresu gwarancji 1. PHU GAWLIK Paweł Gawlik ul. Gospodarcza 24/2 32-600 Oświęcim 60,00 40,00 100,00 2. HYDROWIT Władysław Witek Tłuczań ul. Zadziele 182 34-114 Brzeźnica 53,96 40,00 93,96 3. Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych i Budowlanych HALUX Sp. z o. o. ul. Saska 25 30-720 Kraków 52,66 40,00 92,66 4. BELLSPORT Grzegorz Leszczyński ul. Hutnicza 4 41-923 Bytom 45,97 40,00 85,97 5. Usługi Budowlane Roboty Ziemne Marian Pajdzik 34-736 Lubomierz 22 54,07 40,00 94,07	<urn:uuid:832b0e73-6372-42bd-bef3-02077b6b4cff>	finepdfs	1.079102	CC-MAIN-2019-39	http://kalwaria-zebrzydowska.pl/index.php?view=article&catid=25%3Azamowienia-publiczne&id=9986%3Aremont-boiska-wielofunkcyjnego-przy-zespole-szko-nr-6-w-leczach&format=pdf&option=com_content&Itemid=37	2019-09-22T16:10:03Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-39/segments/1568514575596.77/warc/CC-MAIN-20190922160018-20190922182018-00150.warc.gz	104,725,747	0.997401	0.999991	0.999991	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	false	[ 504, 1390, 2569, 3738, 4761, 6902, 10802, 12707, 13221, 13799, 14409, 15996, 17154, 17671, 18408, 18980, 19738, 19982, 20278, 20543, 20722, 21890, 22091, 22313, 22493, 22500 ]	2	0
4.1. Odbiór robót budowlanych KIEDY INWESTOR MA OBOWIĄZEK ODBIORU ROBÓT BUDOWLANYCH Jak wynika z art. 647 Kodeksu cywilnego, przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Odbiór robót budowlanych należy zatem do podstawowych obowiązków inwestora. Jednocześnie, jeżeli w umowie nie postanowiono inaczej, inwestor jest zobowiązany na każde wezwanie wykonawcy przyjmować wykonane roboty częściowo, w miarę ich ukończenia, za zapłatą odpowiedniej części wynagrodzenia (na podstawie art. 654 Kodeksu cywilnego). Obowiązki inwestora można więc podzielić na obowiązki związane z przygotowaniem robót budowlanych (odsyłając do szeroko rozumianego prawa budowlanego), a w końcu obowiązki związane z odebraniem obiektu i zapłatą umówionego wynagrodzenia. W sytuacji gdy wykonawca zgłosił zakończenie robót budowlanych i brak jest wad istotnych, inwestor jest zobowiązany do ich odbioru – zarówno w przypadku umowy o dzieło, jak i w przypadku umowy o roboty budowlane. W protokole z czynności odbioru, stanowiącym pokwitowanie spełnienia świadczenia i podstawę dokonania rozliczeń stron, niezbędne jest zawarcie ustaleń co do jakości wykonanych robót, w tym ewentualnego wykazu wszystkich ujawnionych wad z terminami ich usunięcia lub oświadczeniem inwestora o wyborze innego uprawnienia przysługującego mu z tytułu odpowiedzialności wykonawcy za wady ujawnione przy odbiorze. Odmowa odbioru będzie uzasadniona jedynie w przypadku, gdy stwierdzone wady będą na tyle istotne, że obiekt nie będzie się nadawał do użytkowania. Inwestor może natomiast skutecznie dochodzić usunięcia wad w oparciu o przepisy dotyczące rękojmi za wady, jednak to jego uprawnienie nie wpływa na obowiązek odbioru i zapłaty wynagrodzenia za roboty budowlane (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt: I ACa 689/16, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt: I ACa 1720/16). Warto też zwrócić uwagę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2017 r. (sygn. akt: I ACa 857/16), w którym sąd stwierdził: projekt i zasady wiedzy technicznej stanowią kompromis między tym, co możliwe i konieczne w budownictwie, uwzględniają interes publiczny i prywatny użytkownika, dlatego stanowią kryterium dopuszczalności modyfikacji wymagań odnośnie do jakości takiego obiektu jak dom jednorodzinny. Budynek wzniesiony zgodnie z tymi wymaganiami, jeżeli projekt nie miał istotnych wad, nadaje się do użytkowania, natomiast ogólnikowe wykluczenie istnienia jakiejkolwiek wady w chwili oddania budynku zwykłego użytku naruszałoby równowagę między inwestorem a wykonawcą, pozostawiając tego ostatniego w niepewności odnośnie do wynagrodzenia oraz zwrotu poniesionych wydatków. Obowiązek odbioru robót – orzecznictwo SN Skoro na żądanie wykonawcy zleceniodawca ma obowiązek dokonywać nawet częściowego odbioru robót, to tym bardziej na żądanie tego wykonawcy ma on także obowiązek dokonania odbioru końcowego, a sporządzony protokół służy stwierdzeniu, czy i w jakim zakresie oraz z jaką starannością zobowiązanie wykonawcy zostało wykonane. Skuteczne może być nawet dokonanie faktycznego odbioru bez sporządzania formalnego protokołu. W świetle art. 647 k.c. odbiór należy do obowiązków zleceniodawcy i nie może być uzależniony od braku wad bądź usterek, bowiem przepis odwołuje się do „odbioru robót”, a nie „bezusterkowego odbioru robót”. Z chwilą odbioru robót przedmiotu umowy realizuje się prawo wykonawcy do żądania wyplaty wynagrodzenia i prawa tego nie niweczy, co do zasady, stwierdzenie zauważonych usterek. Kwestia obowiązku odebrania obiektu budowlanego przez inwestora była również poruszana w orzecznictwie Sądu Najwyższego, m.in. w wyroku z dnia 22 czerwca 2007 r. (sygn. akt: V CSK 99/07), który wskazał: inwestor ma obowiązek odbioru obiektu budowlanego wykonanego zgodnie z projektem i zasadami wiedzy technicznej, a strony umowy o roboty budowlane nie mogą uzależnić wypłaty wynagrodzenia należnego wykonawcy od braku jakichkolwiek usterek. Stanowisko to Sąd Najwyższy potwierdził w wyroku z dnia 21 kwietnia 2017 r. (sygn. akt: I CSK 333/16): obowiązku odbioru robót przez inwestora nie można sprowadzać do sytuacji, w której odebranie ma dotyczyć wyłącznie obiektu całkowicie wolnego od wad. Samo użycie innego od przewidzianego w umowie (załączonym do niej projekcie) materiału do wykonania części robót budowlanych przesądza automatycznie o tym, że wykonany obiekt ma wady istotne. Nie jest bowiem wyłączone, że użyty do wykonania robót materiał inny od przewidzianego w umowie ma takie same lub zbliżone cechy trwałości, funkcionalności czy estetyki, co materiał przewidziany w umowie. Ocenę rodzaju wady spowodowanej użyciem materiału innego niż przewidzianego w umowie o roboty budowlane należy więc odnieść do całego obiektu będącego przedmiotem umowy oraz jego cech zakładanych w umowie. Z niewykonaniem zobowiązania z umowy o roboty budowlane (umowy o dzieło) mamy do czynienia tylko wówczas, gdy roboty budowlane nie zostały wykonane w ogóle bądź gdy wada jest tego rodzaju, że uniemożliwia normalne wykorzystanie rezultatu robót lub odbiora im cechy wyraźnie oznaczone w umowie istotnie zmniejszając ich wartość – w takim przypadku inwestor może odmówić odbioru obiektu budowlanego. Z orzecznictwa sądowego wynika więc jednoznacznie, że zgłoszenie robót do odbioru aktualizuje obowiązek przystąpienia przez inwestora do czynności odbiorowych. Inwestor od dokonania tej czynności może się uchylić, ale tylko poprzez wskazanie obiektywnie istniejących i osadzonych w treści umowy bądź w przepisach prawa przyczyn, czyniących to zgłoszenie nieskutecznym. Istnienie nawet licznych uchybień w wykonanym obiekcie budowlanym co do zasady nie stanowi podstawy do odmowy jego przyjęcia, tylko do ich zgłoszenia wykonawcy i skorzystania z uprawnień, jakie daje rekojmia, gwarancja lub treść zawartej umowy (np. w zakresie kary umownej za wady). Jedynie takie wady, które uniemożliwiają korzystanie z obiektu i świadczą o braku zakończenia prac, dają podstawę do odmowy przyjęcia przedmiotu robót. Przez wykonanie robotów budowlanych należy bowiem rozumieć taką sytuację, gdy roboty zostały wykonane zgodnie z zakresem przedmiotowym umowy, na co nie ma wpływu ewentualne posiadanie przez te roboty nieistotnych wad, usterek i niedoróbek. Przepis art. 647 Kodeksu cywilnego nie stanowi o tym, że odbiór robót odnosi się tylko do robót wykonanych w całości i bez wad, a zatem nie znajduje żadnego uzasadnienia stanowisko, że odbiór następuje tylko wtedy, gdy roboty zostały wykonane w całości i nie mają żadnych wad, czyli nastąpił odbiór „skuteczny”. Gdyby zaakceptować takie stanowisko, odbiory robót przeciągałyby się w czasie, a nierzadko nigdy nie dochodziłyby do skutku. W odniesieniu do odpowiedzialności inwestora względem podwykonawcy należy wskazać, że nie jest ona uzależniona od przeprowadzenia odbioru prac przez generalnego wykonawcę – taki warunek z niczego nie wynika. Należy zresztą zauważyć, że często odpowiedzialność inwestora zaktualizuje się w razie zaprzestania działalności generalnego wykonawcy, które będzie czynić niemożliwym przeprowadzenie odbioru – w zasadzie odbiór w ogóle nie warunkuje odpowiedzialności za wynagrodzenie należne z umowy o roboty budowlane. Przeprowadzenie odbioru prac jest obowiązkiem inwestora, a w przypadku umowy podwykonawczej – generalnego wyko- nawcy. Niewykonanie tych czynności nie może pozbawiać prawa do wyną- grodzenia niezależnie od zapisów umownych. Zapisy te mają na celu stwo- rzenie pełnej i rzetelnej dokumentacji prac i ich zakresu, a nie generowanie nieprzewidzianych prawem warunków spełnienia świadczenia wzajemnego. Oczywiście, w razie niewykonania prac bądź ich istotnych wad zamawia- jący zasadnie odmówi przystąpienia do odbioru, a wykonawca nie uzyska prawa do wynagrodzenia. Jednak relacja przyczynowa występuje tutaj mię- dzy wadami lub brakami w przedmiocie robót i odmową zapłaty, a nie między nie przystąpieniem do odbioru i odmową zapłaty. PRAWO BUDOWLANE W KWESTII ODBIORÓW ROBÓT Zgłaszanie inwestorowi do sprawdzenia lub odbioru wykonanych robót ulegających zakryciu Kierownik budowy powinien pamiętać o obowiązku wynikającym z art. 22 pkt 7 ustawy Prawo budowlane – do podstawowych jego obowiązków należy zgłaszanie inwestorowi do sprawdzenia lub odbioru wykonanych robót ulegających zakryciu bądź zanikających oraz zapewnienie dokonania wymaganych przepisami lub ustalonych w umowie prób i sprawdzeń insta- lacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych przed zgłoszeniem obiektu budowlanego do odbioru. Jednocześnie (zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy Prawo budowlane) obiekty lub elementy obiektów budowlanych ulegające zakryciu, wymagające geo- dezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obejmującej ich położenie na grun- cie, podlegają inwentaryzacji przed ich zakryciem. Obowiązek dokonania odbioru robót zanikających Niedokonanie odbioru robót zanikających powoduje obowiązek ich powtórzenia, chyba że wykonawca dysponuje środkami technicznymi, które pozwolą potwierdzić zgodność z projektem i jakość wykonania tych robót bez potrzeby ich odsłonięcia. Natomiast przeoczenie inwentaryzacji i odbioru robót zakrywanych stanowi rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego i powoduje obowiązek odkrycia tych robót celem sprawdze- nia ich zgodności z projektem i zasadami wiedzy technicznej, naniesienia ich położenia w dokumentacji geodezyjnej, a następnie przywrócenia ich do stanu zgodnego z projektem. W przypadku zaniechania prób i sprawdeń przewidzianych na wcześniejszych etapach robót budowlanych wykonawca ponosi ryzyko ich negatywnego wyniku na etapie odbioru końcowego. Wszystkie te czynności muszą być odnotowane w dzienniku budowy. DOKUMENTACJA I OSOBY UPRAWNIONE DO ODBIORU Odbiór budynku dokonywany jest na podstawie protokołu, w którym stwierdza się wykonanie obiektu budowlanego oraz wskazuje się ewentualne zastrzeżenia co do jego stanu, jakości robót, a także umieszcza się wykaz stwierdzonych wad wraz z terminami ich usunięcia lub „oświadczeniem inwestora o wyborze innego uprawnienia przysługującego mu z tytułu odpowiedzialności wykonawcy za wady ujawnione przy odbiorze”. Odbiór stanowi dwustronną czynność prawną związaną ze sprawdzeniem wykonanego obiektu budowlanego i prowadzącą do przekazania tego obiektu inwestorowi, a także wywołującą inne skutki prawne, w szczególności w zakresie przedawnienia roszczeń związanych z wykonaniem umowy oraz uprawnień z tytułu rękojmi za wady budynku. Protokół odbioru robót budowlanych stanowi potwierdzenie przez inwestora wykonania robót budowlanych i jest następnie dla wykonawcy podstawą do żądania wynagrodzenia. Nie powinno się absolutyzować roli protokołu odbioru robót budowlanych. Sporządzenie i podpisanie protokołu odbioru robót budowlanych uzasadnia bowiem jedynie domniemanie, że zostały one wykonane zgodnie z umową, ale jest to domniemanie, które można obalić przez wykazanie, że umowa została wykonana nienależycie. Protokół dokonania odbioru robót budowlanych stanowi dowód spełnienia świadczenia przez wykonawcę, ale nie jest to dowód wyłączny. W przypadku uchybień związanych z odbiorem robót wykonawca może wykazać okoliczność ich wykonania także przy użyciu innych środków dowodowych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt: I ACa 647/15). Protokoły odbiorów częściowych i końcowych wchodzą w skład dokumentacji budowy, razem z pozwoleniem na budowę wraz z załączonym projektem budowlanym, dziennikiem budowy, a także rysunkami i opisami służącymi realizacji obiektu, operatami geodezyjnymi i książką obmiarów, a w przypadku realizacji obiektów metodą montażu – także dziennikiem montażu. Operaty geodezyjne i powykonawcze pomiary geodezyjne stanowią załączniki do dziennika budowy (czynności geodezyjne są wpisywane do dziennika budowy niezależnie od sporządzenia szkiców geodezyjnych). Protokoły odbiorów częściowych i końcowych Odbiory robót budowlanych (zarówno częściowe jak i końcowy), powinny być potwierdzone wpisem do dziennika budowy. Jeśli protokoły odbioru robót wymagają szczegółowego opisu czynności i wniosków pokontrolnych, protokół może być spisany na oddzielnych arkuszach i połączony trwale z dziennikiem budowy. Uprawniony do dokonania odbioru jest inwestor, jako bezpośredni uczestnik procesu budowlanego, jednak przez powołanie inspektora nadzoru inwestorskiego udziela mu pełnomocnictwa do reprezentowania inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 25 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Oznacza to, że w sprawach technicznych w imieniu inwestora wypowiada się powołany inspektor nadzoru inwestorskiego. Osoby uprawnione do dokonania odbioru Należy jednak podkreślić, że w imieniu inwestora odbioru dokonywać mogą tylko osoby posiadające odpowiednie uprawnienia do pełnienia samodzielných funkcji technicznych w budownictwie. Pozostałe osoby (np. geodeci, osoby z uprawnieniami zawodowymi do obsługi i eksploatacji urządzeń) pełnią jedynie funkcje pomocnicze bez względu na ich prawo do dokonywania wpisów do dziennika budowy lub dziennika montażu. Osoby uprawnione do pełnienia samodzielných czynności technicznych w budownictwie mogą uczestniczyć w danej budowie wyłącznie po wpisaniu ich do dziennika budowy i potwierdzeniu przyjęcia na siebie obowiązków własnoręcznym podpisem pod wpisem do dziennika (art. 45 ust. 2 ustawy Prawo budowlane) – każda zmiana tych osób wymaga odpowiedniego wpisu w dzienniku budowy. ODBIORY CZĘŚCIOWE Zgodnie z art. 654 Kodeksu cywilnego w braku odmiennego postanowienia umowy inwestor obowiązany jest na żądanie wykonawcy przyjmować wykonane roboty częściowo, w miarę ich ukończenia, za zapłatą odpowiedniej części wynagrodzenia. Celem tego przepisu jest zapewnienie wykonawcy możliwości otrzymywania wynagrodzenia w miarę postępu prowadzonych prac. Przyjęcie w umowie o roboty budowlane określonego w art. 654 Kodeksu cywilnego sposobu częściowego rozliczenia robót nie powoduje zmiany zobowiązań stron tej umowy. Przedmiotem zobowiązania wykonawcy jest oddanie całości obiektu, a nie jego poszczególnych części, zaś przedmiotem zobowiązania inwestora jest odebranie całego obiektu, jego całościowe rozliczenie i zapłata całego umówionego wynagrodzenia. Odbiór częściowy i zapłata części wynagrodzenia nie rozlicza stron z odpowiedniej części robót ze skutkiem wygaśnięcia w tej części ich zobowiązań i nie pozbawia ich możliwości całościowego rozliczenia robót po oddaniu całości obiektu przez wykonawcę i przyjęciu przez inwestora bądź po definitywnym zakończeniu stosunku prawnego przed wykonaniem całości robót. Końcowe rozliczenie robót może obejmować już odebrane i rozliczone prace, a inwestor oraz wykonawca mogą przy tym rozliczeniu korygować swoje stanowisko co do już dokonanych rozliczeń częściowych. Nie można więc częściowego rozliczenia robót dokonywanego po oddaniu części robót w rozumieniu art. 654 Kodeksu cywilnego traktować jako wygaśnięcia zobowiązania w tej części. Odbiór częściowy robót i zapłata za nie wynagrodzenia nie oznacza definiytwnego ich rozliczenia. Należy jednak zaznaczyć, że jeżeli do końcowego rozliczenia robót nie dojdzie, nie oznacza to, że wykonawcy nie przysługuje żadne wynagrodzenie za prace wykonane. Byłoby tak w przypadku, gdyby nie przedstawiały one żadnej wartości ze względu na ich bardzo złą jakość albo były nieprzydatne z innych, obiektywnie ocenianych przyczyn. Przyjmowanie kolejnych części budynku (obiektu budowlanego) nie ma charakteru ostatecznego z tego względu, że zawsze konieczna jest późniejsza ocena całego, gotowego już rezultatu robót budowlanych. Zapłata wynagrodzenia za roboty budowlane ma zawsze charakter świadczenia jednorazowego, a więc także wtedy, gdy jego zapłata następuje częściami – w związku z przyjmowaniem kolejnych części robót budowlanych. Przepis art. 654 Kodeksu cywilnego reguluje zagadnienie finansowania robót w toku i nie chodzi w nim o odbiór kwitujący wykonawcę z odpowiedniej części robót ze skutkiem wygaśnięcia w tej części zobowiązania, a chodzi o potwierdzenie przez inwestora faktu ukończenia pewnego zakresu robót w celu umożliwienia zapłaty odpowiedniej części wynagrodzenia. Nie można zatem uznać, że wobec zapłacenia przez inwestora części wynagrodzenia, także na podstawie faktur częściowych, tę część robót należy uznać za rozliczoną. 4.1. Odbiór robót budowlanych ODBIORY I PRZEJĘCIA ROBÓT REALIZOWANYCH NA PODSTAWIE WARUNKÓW FIDIC Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na różnice w pojęciach odbioru na gruncie ustawy Prawo budowlane a przejęcia robót w warunkach kontraktowych FIDIC. Odbiór robót należy do obowiązków inwestora. Do odbioru robót inwestor przystępuje w następstwie zgłoszenia przez wykonawcę gotowości wykonanych robót do odbioru. Odbiór końcowy a przystąpienie do użytkowania budynku Odbiór końcowy robót budowlanych nie uprawnia inwestora do przystąpienia do użytkowania obiektu. Użytkowanie jest możliwe po upływie terminu na wniesienie sprzeciwu przez właściwy organ Nadzoru Budowlanego wobec zawiadomienia o ukończeniu robót (lub po uzyskaniu zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu) albo po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, jeśli jest wymagane zgodnie z art. 55 ustawy Prawo budowlane. Natomiast przejęciem robót w rozumieniu warunków kontraktowych FIDIC jest przypisana inżynierowi czynność potwierdzająca wykonanie robót zgodnie z kontraktem, polegająca na wystawieniu świadectwa przejęcia w ciągu 28 dni po przedłożeniu wniosku o jego wystawienie. Jeśli świadectwo nie będzie wystawione, a inżynier nie zgłosi zastrzeżeń, roboty uznaje się za przejęte. Przejęcie robót w rozumieniu warunków kontraktowych FIDIC Przejęcie robót (w rozumieniu warunków kontraktowych FIDIC) uprawnia inwestora do ich użytkowania przed zakończeniem procesu inwestycyjnego. Należy mieć więc na uwadze, że uprawnienie to może doprowadzić do naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane i w konsekwencji do podjęcia stosownych czynności przez Nadzór Budowlany – w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55 ustawy Prawo budowlane organ Nadzoru Budowlanego wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Zgodnie z klauzulą 10.1 warunków kontraktowych FIDIC inwestor przejmuje roboty lub ich odcinki (rozumiane jako funkcjonalnie wyodrębnione obiekty), wykonane zgodnie z kontraktem i jego zmianami, w drodze wystawienia świadectw przejęcia. Wniosek o wystawienie świadectwa nie może być złożony wcześniej niż na 14 dni przed przewidywanym osiągnięciem przez zgłaszane roboty gotowości do ich przejęcia. Świadectwo wystawia się w terminie do 28 dni od złożenia wniosku wykonawcy. Inżynier w tym terminie powinien wystawić świadectwo zawierające: - datę ukończenia robót, - oświadczenie o ich wykonaniu zgodnie z kontraktem i jego zmianami, - określenie zakresu zaległych robót lub wad, które nie wpływają na użytkowanie przejętych obiektów w zgodzie z zamierzonym sposobem użytkowania. W przypadku odrzucenia wniosku inżynier jest zobowiązany określić zakres robót niezbędnych do usunięcia niezagodności przedmiotu przejęcia z kontraktem oraz wykrytych usterek uniemożliwiających użytkowanie przejmowanych obiektów lub ich części zgodnie z przeznaczeniem. Po ukończeniu tych robót wykonawca może ponownie złożyć wniosek o wystawienie świadectwa przejęcia. Na podstawie klauzuli 10.2 warunków kontraktowych FIDIC inżynier może wystawiać odrębne świadectwa przejęcia dla każdej części robót stałych. W tym przypadku przed wystawieniem świadectwa przejęcia inwestor jest uprawniony jedynie do czasowego użytkowania wykonanych robót w sposób uzgodniony między stronami lub przewidziany kontraktem. Przejęcie robót częściami nie zwalnia wykonawcy z przeprowadzenia prób końcowych, które powinny być ukończone przed upływem czasu na zgłaszanie wad. W sprawozdaniu z prób należy uwzględnić wpływ użytkowania robót przez inwestora na uzyskane wyniki, a jeżeli skutkiem przejęcia i użytkowania robót będą uszkodzenia i usterki, wykonawcy przysługuje roszczenie o zwrot kosztów ich usunięcia i zmianę terminów. Świadectwa przejęcia odcinków lub części robót nie stanowią potwierdzenia, że wykonawca odtworzył powierzchnię gruntu lub inne powierzchnnie świadczące o uporządkowaniu terenu budowy. Uporządkowanie tego terenu i przyległych nieruchomości powinno być stwierdzone w końcowym świadectwie przejęcia robót. Świadectwa przejęcia robót nie są wymienione w dokumentach stanowiących dokumentację budowy zdefiniowanych w art. 3 pkt 13 ustawy Prawo budowlane. Należy je traktować jako odpowiedniki protokołów odbioru robót, które również nie uprawniają do użytkowania obiektów przez inwestora przed prawidłowym (zgodnym z przepisami ustawy Prawo budowlane) ukończeniem procesu budowlanego. Przekazanie właścicielowi lub zarządcy dokumentacji budowy i dokumentacji powykonawczej Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo budowlane po zakończeniu budowy inwestor, oddając do użytkowania obiekt budowlany, przekazuje właścicielowi lub zarządcy obiektu dokumentację budowy i dokumentację powykonawczą (w tym protokoły odbiorów). Przekazaniu podlegają również inne dokumenty i decyzje dotyczące obiektu, a także, w razie potrzeby, instrukcje obsługi i eksploatacji: obiektu, instalacji i urządzeń związanych z tym obiektem. Dokumentację budowy oraz dokumenty techniczne robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w toku jego użytkowania właściciel lub zarządca mają obowiązek przechowywać przez cały okres istnienia obiektu budowlanego. Podstawy prawne: 1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm.). 2. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 z późn. zm.). Autor: Rafał Lewandowski	<urn:uuid:a835c55d-f427-44db-b31f-6879a8ff8757>	finepdfs	3.873047	CC-MAIN-2021-39	https://e-forum.pl/uploads/productCmsFiles/4f0441f39a00854.pdf	2021-09-21T20:06:51+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-39/segments/1631780057227.73/warc/CC-MAIN-20210921191451-20210921221451-00566.warc.gz	281,849,524	0.999989	0.99999	0.99999	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2277, 4953, 7384, 9877, 12055, 14187, 16804, 18858, 20764, 22281 ]	2	0
ZARZĄDZENIE NR 86/2014 PREZYDENTA MIASTA BOLESŁAWIEC z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie przeznaczenia gruntu położonego w Bolesławcu przy ul. Zgorzeleckiej do oddania w dzierżawę na okres 3 lat - w drodze bezprzetargowej. Na podstawie art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zmianami: Dz. U. z 2013 r. poz. 645, poz. 1318) oraz art. 13 ust. 1, art. 35 ust. 1 i 2, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651 ze zmianami: Dz.U. z 2010 r. Nr 106 poz. 675, Nr 143 poz. 963, Nr 155 poz. 1043, Nr 197 poz. 1307, Nr 200 poz. 1323; Dz.U. z 2011 r. Nr 64 poz. 341, Nr 106 poz. 622, Nr 115 poz. 673, Nr 129 poz.732, Nr 130 poz. 762, Nr 135 poz. 789, Nr 163 poz. 981, Nr 187 poz. 1110, Nr 224 poz. 1337; Dz.U. z 2012 r. poz. 908, poz. 951, poz. 1256, poz. 1429, poz. 1529; Dz.U. z 2013 r. poz. 829, poz. 1238) oraz § 2 ust. 4 pkt 3, § 23 uchwały Nr XL VII/400/02 Rady Miejskiej w Bolesławcu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy Miejskiej Bolesławiec (Dz.Urz. Województwa Dolnośląskiego z 2002 r. Nr 90 poz. 1501 ze zmianami: Dz. Urz. Woj. Doln. z 2003r. Nr 83 poz. 1733; Dz. Urz. Woj. Doln. z 2004 r. Nr 26 poz. 474; Dz. Urz. Woj. Doln. z 2005r. Nr 69 poz.1453; Dz. Urz. Woj. Doln. z 2008r. Nr 12, poz.193, Dz. Urz. Woj. Doln. z 2010 r. nr 213 poz. 3311, Nr 230 poz.3820; Dz. Urz. Woj. Doln. z 2012 r. poz. 4622),- zarządzam, co następuje: § 1. Przeznaczyć do oddania w dzierżawę na okres 3 lat w drodze bezprzetargowej nieruchomość gruntową niezabudowaną, stanowiącą własność Gminy Miejskiej Bolesławiec, położoną przy ul. Zgorzeleckiej w Bolesławcu – która w ewidencji gruntów oznaczona jest jako działka o numerach: 140/13 i 133/5 o łącznej pow. 5.0555 ha, obręb Bolesławiec -3. § 2. Zarządzenie podlega obwieszczeniu na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w Bolesławcu na 21 dni od daty jego podpisania. § 3. Wykonanie zarządzenia powierza się Naczelnikowi Wydziału Mienia i Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miasta w Bolesławcu. § 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia. JP/JP I Zastępca Prezydenta Miasta Iwona Mandżuk-Dudek Id: F276B413-4907-4B2B-ACB7-F41D14EFC18B. Podpisany Strona 1 Id: F276B413-4907-4B2B-ACB7-F41D14EFC18B. Podpisany Załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr 86/2014 Prezydenta Miasta Bolesławiec z dnia 17 marca 2014 r. WYKAZ - OBWIESZCZENIE nieruchomości gruntowej położonej w Bolesławcu przeznaczonej do oddania w dzierżawę na okres 3 lat – w drodze bezprzetargowej. Grunt położony przy ul. Zgorzeleckiej (przy rzece Bóbr) obręb-3 - działka nr 133/5 o pow. 1.9690 ha, o użytku RV, - działka nr 140/13 o pow. 3.0865 ha, o użytku RIVa, RV, PsIV, PsV stanowiący własność Gminy Miejskiej Bolesławiec - przeznacza się do oddania w dzierżawę w drodze bezprzetargowej na okres 3 lat, począwszy od dnia 02 marca 2014 r. do 28 lutego 2017 r. – z przeznaczeniem pod teren zieleni urządzonej bez prawa jeje zabudowy. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta Bolesławca przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie zalewowym (symbol z planu – TZ). Roczny czynsz dzierżawny za ww. grunt o pow. 50555 m 2 ustala się na kwotę 1.112,21 zł (50555 m 2 x 0,022 zł), co łącznie z 23% podatkiem VAT wynosi - 1.368,02 zł (słownie: jeden tysiąc trzysta sześćdziesiąt osiem złotych 02/100) – wyliczony wg stawki przyjętej jak w roku 2011 w umowie dzierżawy z dnia 10 czerwca 2011 r. co roku waloryzowanej, ostatnio waloryzowanej wskaźnikiem 3,7% za rok poprzedni 2012 (M.P. poz. 30 z dnia 23.01.2013 r.) zgodnie z Zarządzeniem nr 309/08 Prezydenta Miasta Bolesławiec z dnia 09 października 2008 r. w sprawie ustalenia wysokości minimalnych stawek czynszu dzierżawnego za grunty stanowiące własność Gminy Miejskiej Bolesławiec. Czynsz płatny jest jednorazowo do 30 czerwca każdego roku na konto Gminy Miejskiej Bolesławiec Nr Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A. O/ Bolesławiec Nr 98 1020-2137 0000 9002 0046 4230 lub bezpośrednio w kasie PKO BP/O Bolesławiec w Urzędzie Miasta / Rynek 41 – Ratusz/. JP/JP I Zastępca Prezydenta Miasta Iwona Mandżuk-Dudek Strona 1 Zał ą cznik nr 2 do zarz ą dzenia z dnia ………………………………… 2014 r. Prezydenta Miasta Bolesławiec Nr ……../2014 Id: F276B413-4907-4B2B-ACB7-F41D14EFC18B. Podpisany Strona 3 Id: F276B413-4907-4B2B-ACB7-F41D14EFC18B. Podpisany Uzasadnienie Niniejsze zarządzenie wydaje się w celu umożliwienia wydzierżawienia działki Nr 21/27 o pow. 386 m 2 w trybie bezprzetargowym na okres 3 lat, położonej przy ul. Matejki w Bolesławcu z przeznaczeniem na urządzenie terenu zieleni rekreacyjnej z zakazem trwałego zagospodarowania - dla Dzierżawcy na jego wniosek. Za powyższy okres dzierżawy pobierany zostanie roczny czynsz dzierżawny zgodnie Zarządzeniem nr 309/08 Prezydenta Miasta Bolesławiec z dnia 09 października 2008 r. w sprawie ustalenia wysokości minimalnych stawek czynszu dzierżawnego za grunty stanowiące własność Gminy Miejskiej Bolesławiec. JP/JP I Zastępca Prezydenta Miasta Iwona Mandżuk-Dudek Strona 1	<urn:uuid:87f97de2-47df-4981-9aef-46b5420f96d0>	finepdfs	1.078125	CC-MAIN-2022-40	http://www.um.boleslawiec.bip-gov.pl/public/get_file.php?id=150444	2022-10-05T02:19:52+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-40/segments/1664030337531.3/warc/CC-MAIN-20221005011205-20221005041205-00475.warc.gz	107,218,207	0.999535	0.99961	0.99961	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2298, 4212, 4387, 5127 ]	1	0
l.p. 1 2 3 HARMONOGRAM PRZETARGÓW na m-c LIPIEC 2019 r. w ZACHODNIOPOMORSKIEM telefon informacyjny: 0-91 81-44-284, 603 696 269 http:www.kowr.gov.pl e-mail: firstname.lastname@example.org KRAJOWY OŚRODEK WSPARCIA ROLNICTWA SEKCJE ZAMIEJSCOWE I BIURA TERENOWE KOWR OT W SZCZECINIE: wywoławcza lub wywoławczy CZYNSZ DZIERŻAWNY 108 368,00 zł 108 368,00 zł 108 368,00 zł 4 02.07.2019 10.30 Sekcja Zamiejscowa w Gryficach ul.Piłsudskiego 18 Powiat kamieński, gmina Kamień Pom., obręb Wrzosowo sprzedaż ustny ograniczony nieruchomość rolna, niezabudowana, gr. orne kl.III a, 0,9458 0,9458 108 468,00 zł 72-300 Gryfice dz.nr 224/285 oraz pastwiska kl. III udział w dz. nr 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 108 468,00 zł 108 468,00 zł 38 900,00 zł 37 500,00 zł 39 700,00 zł 16 020,00 zł 23 343,00 zł 43 400,00 zł 14 672,00 zł Sekcja Zamiejscowa w Pyrzycach Powiat myśliborski gmina Nowogródek Pom. gruntowa niezabudowana ustny 03.07.2019 12.30 grunty orne, pastwiska trwałe sprzedaż 16 17 18 19 20 21 22 23 16 170,00 zł 29 590,00 zł 115 068,00 zł 116 268,00 zł 118 168,00 zł 114 868,00 zł 114 768,00 zł 114 768,00 zł 115 068,00 zł kl. IV, V nieograniczony 0,4034 04.07.2019 12.30 Sekcja Zamiejscowa w Gryficach ul.Piłsudskiego 18 Powiat kamieński, gmina Kamień Pom., obręb Wrzosowo sprzedaż ustny ograniczony nieruchomość rolna, niezabudowana, gr. orne kl.III a, 0,9663 0,9663 115 168,00 zł 72-300 Gryfice dz.nr 224/296 oraz udział w dz. nr 224/281 pastwiska kl. III 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 32 500,00 zł 33.310,00 zł 9 220,00 zł 55 722,00 zł 58 407,00 zł 25 529,00 zł 27 975,00 zł 12.07.2019 09.00 Sekcja Zamiejscowa w Reczu ul. Srebrna 22 Powiat choszczeński, gmina Bierzwnik, obręb Jaglisko sprzedaż ustny nieograniczony rolna niezabudowana, grunty orne kl.III 0,1100 0,1100 4 920,00 zł 73-210 Recz dz. nr 244/3 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 16 200,00 zł 24 427,80 zł 6 360,00 zł 21 630,00 zł 7 560,00 zł 79 048,00 zł 12 231,00 zł 15.07.2019 11:00 Sekcja Zamiejscowa w Gryficach ul.Piłsudskiego 18 Powiat kamieński, gmina Wolin, obręb Wiejkowo sprzedaż ustny ograniczony nieruchomość gruntowa, niezabudowana, grunty orne 0,0795 0,0795 12 330,00 zł 72-300 Gryfice dz.nr 9/26 kl.IVb 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 10 330,00 zł 9 330,00 zł 7 956,00 zł 27 108,00 zł 316 764,00 zł 17 560,00 zł 114,00 dt pszenicy 14.238,00 zł 69,00 dt pszenicy 60.399,00 zł 17.07.2019 10.00 Sekcja Zamiejscowa w Nowogardzie ul. Górna 3 Powiat goleniowski gmina Maszewo obręb Tarnowo dzierżawa ograniczony ofert pisemnych rolna niezabudowana grunty orne kl.IIIb,IVa,IVb,V 14,0690 13,7667 89,00 dt pszenicy 72-200 Nowogard dz.nr 7/4 "A" nieużytki 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 67 440,00 zł 12 630,00 zł 116,00 dt pszenicy 22 385,00 zł 44.379,00 zł 108,00 dt pszenicy 48 320,00 zł 88 576,00 zł 133.490,00 zł 98,00 dt pszenicy 17.07.2019 12.00 Sekcja Zamiejscowa w Pyrzycach ul. Warszawska 95 Powiat pyrzycki gmina Przelewice obr. Przelewice ustny nieograniczony gruntowa, niezabudowana grunty orne sprzedaż 0,0996 17 920,00 zł dz. 394 kl. IV a 74-200 Pyrzyce 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 49.520,00zł 31.120,00zł 35.800,00zł 2,00 dt pszenicy 2.040,00 zł 7,00 dt pszenicy 41 700,00 zł 75.825,00 zł 12.609,00 zł 81 82 83 84 85 86 87 88 89 18.07.2019 Sekcja Zamiejscowa Powiat goleniowski rolna niezabudowana 79 w Nowogardzie gmina Stepnica ustny grunty orne kl.V,VI 10.00 ul. Górna 3 dzierżawa ograniczony 2,8000 2,7600 3,00 dt pszenicy 72-200 Nowogard obręb Gąsierzyno dz.nr 264 łąki trwałe kl.ŁV rowy 122 460,00 zł 45.477,00 zł 12.670,00 zł 51 840,00 zł 18.840,00 zł 10 500,00 zł 1 530,00 zł 41 400,00 zł 63 200,00 zł 19.07.2019 11.00 Sekcja Zamiejscowa w Pyrzycach ul. Warszawska 95 74-200 Pyrzyce Powiat pyrzycki gmina Lipiany obr. Osetna sprzedaż ustny nieograniczony gruntowa niezabudowana grunty orne kl. V 0,1592 40 500,00 zł dz. 117/63 91 92 93 94 95 96 97 98 99 66 590,00 zł 15 690,00 zł 120 660,00 zł 94 260,00 zł 3 390,00 zł 28 850,00 zł 10 560,00 zł 100 25.07.2019 10.00 Sekcja Zamiejscowa w Pyrzycach ul. Warszawska 95 Powiat gryfiński gmina Chojna obr. Mętno ustny ograniczony rolna niezabudowana grunty orne kl.IVa - VI 74-200 Pyrzyce dzierżawa 3,25 3,25 13,00 dt dz. 157/3 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 20 790,00 zł 26 180,00 zł 30 800,00 zł 6 335,00 zł 10 360,00 zł 6 055,00 zł 211 330,00 zł 7 100,00 zł 111 112 113 114 115 1 1,00 dt - jest to jedna decytona (inaczej jeden kwintal) pszenicy, stanowiąca jednostkę przeliczeniową wyznaczającą aktualną wartość czynszu dzierżawnego. Wartość przeliczeniowa na dzień 01.067.2019 - 76,96 zł 16 500,00 zł 15 750,00 zł 12 700,00 zł 111 500,00 zł	<urn:uuid:a248f048-cca8-4630-ad29-a2ab88ba71da>	finepdfs	1.060547	CC-MAIN-2019-51	http://www.kowr.gov.pl/pobierz-plik/336541	2019-12-08T04:49:26	crawl-data/CC-MAIN-2019-51/segments/1575540506459.47/warc/CC-MAIN-20191208044407-20191208072407-00283.warc.gz	205,390,028	0.996709	0.997578	0.997578	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 388, 865, 1229, 1687, 2070, 2525, 3009, 3427, 3870, 4243, 4644, 4944 ]	1	0
Załącznik nr 2 do uchwały Nr 7/358/24 Zarządu Województwa KujawskoPomorskiego z dnia 15 lutego 2024 r. Wykaz trenerów medalistów Mistrzostw Świata, Mistrzostw Europy, złotych medalistów Młodzieżowych Mistrzostw Polski, Mistrzów Polski Juniorów i Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży z 2023 roku wyróżnionych nagrodami finansowymi Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego \| Lp \| Klub \| Nazwisko \| Imię \| \|---\|---\|---\|---\| \| 1 \| Klub Sportów Siłowych Husaria Lubraniec \| Michalak \| Małgorzata \| \| 2 \| CWZS Zawisza Stowarzyszenie Kajakowe \| Valik \| Frantisek \| \| 3 \| \| Kwasigroch \| Radosław \| \| 4 \| \| Mazur \| Piotr \| \| 5 \| \| Słowiński \| Mariusz \| \| 6 \| \| Ruczyński \| Michał \| \| 7 \| \| Juhnke \| Maciej \| \| 8 \| \| Paluszczak \| Tomasz \| \| 9 \| Toruński Klub Kolarski Pacyfic Toruń \| Szyszkowski \| Leszek \| \| 10 \| \| Zielaskowska \| Agnieszka \| \| 11 \| Klub Sportowy Academy Martial Arts Choceń \| Sidor \| Paweł \| \| 12 \| Międzyszkolny Klub Sportów Walki Pomorzanin Toruń \| Żołnowski \| Maciej \| \| 13 \| Akademia Mieszanych Sztuk Walki Choceń \| Tobjasz \| Daniel \| 14 Akademika Mieszanych Sztuk \| 15 \| Polski Związek Towarzystw Wioślarskich \| Gutorski \| \|---\|---\|---\| \| 16 \| Hunter Gym Bydgoszcz \| Rambalski \| \| 17 \| Klub Sportowy Niewidomych Łuczniczka Bydgoszcz \| Borkowski \| \| 18 \| \| Fiut \| \| 19 \| Wodne Towarzystwo Sportowe ,,Astoria"Bydgoszcz \| Kara \| \| 20 \| Toruńska Akademia Tenisowa \| Mucha \| \| 21 \| \| Jędruszczak \| \| 22 \| Klub Sportowy,,Champion" Włocławek \| Łuczak \| \| 23 \| \| Robert \| \| 24 \| Wojskowy Klub Sportowy Zawisza Stowarzyszenie Sportów Wodnych \| Jarosław \| \| 25 \| Inowrocławski Klub Kyokushin \| Gorczyca \| \| 26 \| Autonomiczna Ludowa Sekcja Kolarska ,,Stal" Grudziądz \| Sieczkowski \| \| 27 \| \| Skórski \| \| 28 \| \| Pajer \| \| 29 \| \| Młodziankiewicz \| \| 30 \| \| Osiak \| \| 31 \| \| Kurek \| Tobjasz Daniel \| 33 \| Budowlany Klub Sportowy Bydgoszcz \| Baumgart \| Iwona \| \|---\|---\|---\|---\| \| 34 \| CWZS Zawisza Klub Strzelecki Bydgoszcz \| Samulewicz \| Jolanta \| \| 35 \| \| Graduszewski \| Adam \| \| 36 \| \| Stachowski \| Ireneusz \| \| 37 \| \| Czerwiński \| Tadeusz \| \| 38 \| KS Wda Świecie \| Piotrowski \| Leszek \| \| 39 \| Włocławskie Towarzystwo Wioślarskie Włocławek \| Gabryelewicz \| Krzysztof \| \| 40 \| Toruński Klub Gimnastyczny Olimpijczyk \| Zubrzycka \| Daria \| \| 41 \| \| Ardanowski \| Józef \| \| 42 \| \| Wiśniewska \| Wiesława \| \| 43 \| Kujawia Boks Włocławek \| Krzeszewski \| Dariusz \| \| 44 \| Energa KTS Toruń \| Kurtyka \| Tomasz \| \| 45 \| Lipnowski Klub Kyokushin Karate \| Olszewski \| Paweł \| \| 46 \| Toruńska Akdemia Floretu \| Żurawski \| Krzysztof \| \| 47 \| Bydgoskie Towarzystwo Wioślarskie \| Ormiński \| Tomasz \| \| 48 \| Uczniowski Klub Sportowy Kopernik Bydgoszcz \| Szumiło \| Jacek \| \| 49 \| \| Rakowski \| Wiesław \| \| 51 \| Międzyszkolny Klub Żeglarski w Żninie \| Kaźmierczak \| Mariusz \| \|---\|---\|---\|---\| \| 52 \| Stowarzyszenie Sportowe Bushi-Do Bydgoszcz \| Gołębiewski \| Piotr \| \| 53 \| GLUKS Invictus Sicienko \| Janiszewski \| Jakub \| \| 54 \| Uczniowski Klub Sportowy Copernicus Toruń \| Baliński \| Sławomir \| \| 55 \| \| Janiaczyk \| Błażej \| \| 56 \| \| Kiejnowski \| Andrzej \| \| 57 \| \| Mientki \| Marcin \| \| 58 \| \| Owsian \| Tomasz \| \| 59 \| CWZS Zawisza Klub Gimnastyczny Bydgoszcz \| Różański \| Sławomir \| \| 60 \| \| Malinowski \| Dariusz \| \| 61 \| Regionalne Towarzystwo Wioślarskie Bydgostia Bydgoszcz \| Sycz \| Robert \| \| 62 \| \| Drażdżewski \| Marian \| \| 63 \| \| Bernatajtys \| Daniel \| \| 64 \| \| Strychalski \| Tomasz \| \| 65 \| \| Czubak \| Tomasz \| \| 66 \| \| Bełka Siemion \| Aneta \| \| 67 \| \| Nowakowski \| Wlademar \| 68 Dziekoński Rafał \| 69 \| \| Kozłowski \| Michał \| \|---\|---\|---\|---\| \| 70 \| Akademicki Związek Sportowy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu \| Królikiewicz \| Jacek \| \| 71 \| \| Wiśniewski \| Szymon \| \| 72 \| \| Robaszkiewicz \| Agnieszka \| \| 73 \| \| Szumański \| Mariusz \| \| 74 \| \| Radkowski \| Tomasz \| \| 75 \| \| Krymski \| Radosław \| \| 76 \| CWZS ZAWISZA Bydgoszcz Podnoszenie Ciężarów \| Wysocki \| Piotr \| \| 77 \| MUKS Piętnastka Bydgoszcz \| Grzyb \| Daniel \| \| 78 \| \| Ronkiewicz \| Dorota \| \| 79 \| \| Ronkiewicz \| Bartosz \| \| 80 \| Klub Uczelniany AZS Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego \| Jagodziński \| Grzegorz \| \| 81 \| Integracyjny Klub Sportowy ,,Bydgoszcz" \| Woderski \| Leszek \| \| 82 \| \| Ofczyński \| Andrzej \| \| 83 \| LKS Vectra Włocławek \| Nowakowska \| Agnieszka \| \| 84 \| \| Dobrosielska \| Martyna \| \| \| \| Ziółkowski \| Marek \| 86 UKS ,,10" Bydgoszcz Wąs Sławomir \| 87 \| Ludowy Klub Sportowy Rogowo \| Koperska \| Alicja \| \|---\|---\|---\|---\| \| 88 \| Klub Sportowo Turystyczny Włókniarz Chełmża \| Szwed \| Tomasz \| \| 89 \| \| Lewandowski \| Artur \| \| 90 \| MKS Astoria Bydgoszcz \| Gawinecki \| Sławomir \| \| 91 \| Lekkoatletyczny Uczniowski Klub Sportowy START Nakło \| Jankowski \| Marcin \| \| 92 \| \| Walczak \| Leszek \| \| 93 \| CWZS Zawisza Bydgoszcz Stowarzyszenie Lekkoatletyczne \| Gassowski \| Janusz \| \| 94 \| \| Lewandowski \| Jacek \| \| 95 \| \| Michalski \| Włodzimierz \| \| 96 \| Samurai Spirit Dojo Klub Sportów i Sztuk Walki Chełmża \| Poczwardowski \| Andrzej \| \| 97 \| Międzyszkolny Klub Sportowy Bydgoszcz \| Targowski \| Marcin \| \| 98 \| MKS Trójka Toruń \| Pawlikowska \| Paulina \| \| 99 \| \| Bekisz \| Teresa \| \| 100 \| Grudziądzki Klub Pływacki,,Orka" Grudziądz \| Goetz \| Damian \| \| 101 \| MKS Olimpijczyk Włocławek \| Szczepańska \| Aneta \| \| 102 \| UKS MDK5 Bydgoszcz \| Przednowek \| Adrian \| \| 103 \| KW Gopło Kruszwica \| Naskręcki \| Kazimierz \| \| RAZEM \| \| \| \|	<urn:uuid:775d1cca-07e3-4cad-b1a9-4c10c55e3e8d>	finepdfs	1.320313	CC-MAIN-2024-33	https://kujawsko-pomorskie.pl/wp-content/uploads/pliki/2024/sport/20240221_nagrody/zalacznik_nr_2.pdf	2024-08-07T10:17:41+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-33/segments/1722640690787.34/warc/CC-MAIN-20240807080717-20240807110717-00727.warc.gz	279,421,482	0.999264	0.9991	0.9991	[ "pol_Latn", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1054, 1817, 2713, 3506, 4341, 5364 ]	1	0
SPECYFIKACJA ISTOTNYCH WARUNKÓW ZAMÓWIENIA o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego o wartości szacunkowej poniżej 5 000 000 euro, art. 39 §46 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.) na roboty budowlane pn: „Remont kanalizacji sanitarnej zewnętrznej przy segmencie C – ul. Zegadłowicza 3 ” Wspólny Słownik Zamówień CPV 45.00.00-00-7 -Roboty budowlane kategoria robót: CPV 45.33.20.00-3 -Roboty instalacyjne wodne i kanalizacyjne CPV 22.214.171.124-9 -Roboty w zakresie kanalizacji ściekowej Znak sprawy: ZZP-2200-101/12 SPIS TREŚCI: I. NAZWA I ADRES ZAMAWIAJĄCEGO. II. OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA, WARUNKI DOTYCZĄCE PRZEDMIOTU I REALIZACJI ZAMÓWIENIA. III. MIEJSCE I TERMIN REALIZACJI ZAMÓWIENIA. IV. WARUNKI UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ OPIS SPOSOBU DOKONYWANIA OCENY SPEŁNIANIA TYCH WARUNKÓW. V. INFORMACJA O OSWIADCZEŃCH LUB DOKUMENTACH, JAKIE MAJĄ DOSTARCZYĆ WYKONAWCY W CELU POTWIERDZENIA SPEŁNIANIA WARUNKÓW UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ORAZ NIEPODLEGANIA WYKLUCZENIU NA PODSTAWIE ART. 24 UST. 1 USTAWY. VI. WYMAGANIA DOTYCZĄCE WADIUM. VII. INFORMACJA O SPOSOBIE POROZUMIĘWANIA SIĘ ZAMAWIAJĄCEGO Z WYKONAWCAMI ORAZ PRZEKAZYWANIA OSWIADCZEŃ I DOKUMENTÓW, WSKAZANIE OSÓB UPRAWNIONYCH DO POROZUMIĘWANIA SIĘ Z WYKONAWCAMI. VIII. OPIS SPOSOBU PRZYGOTOWANIA OFERTY. IX. TERMIN ZWIĄZANIA OFERTY. X. MIEJSCE I TERMIN SKŁADANIA I OTWARCIA OFERT. XI. OPIS SPOSOBU OBLCZENIA CENY. XII. OPIS KRYTERIÓW, KTÓRYMI ZAMAWIAJĄCY BĘDZIE SIĘ KIEROWAŁ PRZY WYBORZE OFERTY WRAZ Z PODANIEM ZNACZENIA TYCH KRYTERIÓW ORAZ SPOSOBU OCENY OFERT. XIII. INFORMACJE O FORMALNOŚCIACH, JAKIE POWINNY BYĆ DOPŁNIONE PO WYBORZE OFERTY W CELU ZAWARCIA UMOWY W SPRAWIE ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO. XIV. ZABEZPIECZENIE NALEŻYTEGO WYKONANIA UMOWY. XV. POZOSTAŁE REGUŁY POSTĘPOWANIA. XVI. ISTOTNE DLA STRON POSTANOWIENIA, KTÓRE ZOSTANĄ WPROWADZONE DO TREŚCI ZAWIERANEJ UMOWY W SPRAWIE ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO. XVII. POUCZENIE O ŚRODKACH OCHRONY PRAWNEJ PRZYSŁUGUJĄCYCH WYKONAWCY W TOKU POSTĘPOWANIA O UDZIELENIE ZAMÓWIENIA. Specyfikację istotnych warunków zamówienia składa się z 21 ponumerowanych stron. Specyfikację istotnych warunków zamówienia zatwierdził w dniu 23.10.2010 SPIS ZAŁĄCZNIKÓW: 1. Załącznik nr 1 - Formularz oferty, 2. Załącznik nr 2 - Formularz oświadczeń, 3. Załącznik nr 3 - Wzór umowy, 4. Załącznik nr 4 - Wykaz wykonanych robót, 5. Załącznik nr 5 - Wykaz osób, 6. Załącznik nr 6 - Specyfikacje Techniczne Wykonania i Odbioru Robót (STWiOR-y), 7. Załącznik nr 7 - Przedmiar robót 8. Załącznik nr 8 – Plan sytuacyjny. I. Nazwa i adres Zamawiającego Samodzielny Publiczny Szpital Miejski w Sosnowcu ul. Szpitalna 1 41-219 Sosnowiec Regon: 240837054 NIP: 644-337-38-32 Tel. (032) 41 30 111 Fax (032) 41 30 112 www.szpital.sosnowiec.pl email@example.com II. Opis (określenie) przedmiotu zamówienia, warunki dotyczące przedmiotu i realizacji zamówienia. 1. Przedmiotem zamówienia jest remont kanalizacji zewnętrznej między studzienkami kanalizacji sanitarnej KS C2 i KS C3 ciągu spławnego wzdłuż pawilonu „C” obiektu szpitalnego zlokalizowanego przy ul. Zegadłowicza 3. Zamówienie realizowane jest w ramach dotacji Gminy WZO.D 01/12 aneks nr 1, poz.1, pn: „Remonty bieżące w obiektach szpitalnych przy ul. Zegadłowicza 3 i ul. Szpitalnej 1 wynikające z decyzji PIP i PPIS oraz procesu restrukturyzacji prowadzonych prac budowlanych związanych z modernizacją”. 2. Roboty, których dotyczy specyfikacja obejmują wszystkie czynności umożliwiające i mające na celu wykonanie remontu kanalizacji zewnętrznej: - rozebranie płytek chodnikowych - wykonanie wykopu w gruncie kat. III - wykonanie studni rewizyjnej - zasypanie wykopu z ubiciem warstwami - ułożenie chodnika - rozebranie posadzki kondygnacji piwnicznej - wykonanie wykopu w gruncie kategorii III - ułożenie rur w wykopie - wykonanie studzienki rewizyjnej z cegły na zaprawie cementowo - wapiennej - zasypanie wykopu ziemią z ubiciem warstwami - inspekcja telewizyjna - usunięcie gruzu, czyszczenie kanalizacji - renowacja dwóch odcinków kanalizacji metodą bezwykopową - renowacja posadzki z impregnacją żywicą epoksydową 3. Wymagania techniczne oraz wszystkie szczegóły dotyczące wykonania robót określają Specyfikacje Techniczne Wykonania i Odbioru Robót, które stanowią załączniki do niniejszej SIWZ. 4. Zamawiający ustala zebranie Wykonawców w 31.10.2012r. o godz. 10:00 w siedzibie Zamawiającego przy ul. Zegadłowicza 3 (Dział Realizacji Inwestycji) celem przeprowadzenia wizji lokalnej. Na wniosek Wykonawców Zamawiający dopuszcza zebranie w innym terminie jednakże nie późniejszym jednak niż na 5 dni przed datą otwarcia ofert. Termin inny niż wskazany wyżej zostanie zamieszczony na stronie internetowej Zamawiającego w informacjach dotyczących przedmiotowego postępowania. III. Termin i miejsce realizacji zamówienia 1. Termin realizacji przedmiotu zamówienia: Przedmiot zamówienia będzie zrealizowany w okresie do 21 dni od daty zawarcia umowy. 2. Miejsce realizacji: Samodzielny Publiczny Szpital Miejski w Sosnowcu, 41-200 Sosnowiec, ul. Zegadłowicza 3. IV. Warunki udziału w postępowaniu oraz opis sposobu dokonywania oceny spełniania tych warunków 1. O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy którzy spełniają warunki dotyczące: a) posiadania uprawnień do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli ustawy nakładają obowiązek posiadania takich uprawnień, b) posiadania wiedzy i doświadczenia, - Zamawiający dokona oceny spełniania tego warunku na podstawie przedłożonego przez Wykonawcę wykazu wykonanych robót, z którego wynika, że w okresie ostatnich 5 lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy w tym okresie, że wykonano co najmniej 1 robotę budowlaną o wartości nie mniejszej niż 80 000,00 zł brutto polegającą na budowie lub remoncie instalacji wod-kan.. W wykazie należy podać wartości, daty i miejsca wykonania robót wraz z dołączonymi dokumentami, potwierdzającymi należyte ich wykonanie. c) dysponowania potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do wykonania zamówienia, - Zamawiający dokona oceny spełniania tego warunku na podstawie przedłożonego przez Wykonawcę wykazu osób, które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia, z którego wynika, że Wykonawca dysponuje odpowiednią kadrą kierowniczą odpowiedzialną za realizację zamówienia posiadającą uprawnienia budowlane z zakresu instalacji sanitarnych określone § 24 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia 28 kwietnia 2006 r. (Dz.U. Nr 83, poz. 578 z późn. zm.). d) sytuacji ekonomicznej i finansowej. e) nie podlegają wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. 2. Warunki udziału Wykonawcy w postępowaniu oceniane będą na podstawie analizy treści złożonych przez Wykonawcę oświadczeń i dokumentów wymaganych przez Zamawiającego wymienionych w SIWZ. V. Wykaz oświadczeń i dokumentów, jakie mają dostarczyć Wykonawcy w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz wymaganych warunków dotyczących przedmiotu zamówienia i realizacji zamówienia. Zawartość oferty 1. W celu wykazania braku podstaw do wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia Wykonawcy w okolicznościach, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, należy złożyć: a) aktualny odpis z właściwego rejestru, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru, w celu wykazania braku podstaw do wykluczenia w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy, wystawiony nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert, a w stosunku do osób fizycznych oświadczenie w zakresie art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy. b) oświadczenie o braku podstaw do wykluczenia, według załącznika nr 2 do SIWZ. Jeżeli Wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się odpowiednio § 4 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2009 roku w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać Zamawiający od Wykonawcy oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz.U. z 2009r. Nr 226, poz. 1817). 2. W celu wykazania spełniania przez Wykonawcę warunków, o których mowa w art. 22 ust.1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, Zamawiający żąda dokumentów: 2.1. W celu potwierdzenia, posiadania uprawnień do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli ustawy nakładają obowiązek posiadania takich uprawnień. - złożyć oświadczenie według załącznika nr 2 do SIWZ. 2.2. W celu potwierdzenia, posiadania wiedzy i doświadczenia oraz dysponowania odpowiednim potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do wykonania zamówienia należy złożyć: - oświadczenie według załącznika nr 2 do SIWZ. - wykaz robót budowlanych w zakresie niezbędnym do wykazania spełniania warunku wiedzy i doświadczenia, wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, z podaniem ich rodzaju i wartości, daty i miejsca wykonania oraz załączeniem dokumentu potwierdzającego, że roboty zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i prawidłowo ukończone, zgodnie z zakresem w pkt. 1b rozdziału IV SIWZ. - wykaz osób, które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia, w szczególności odpowiedzialnych za kierowanie robotami budowlanymi, zgodnie z zakresem w pkt. 1c rozdziału IV SIWZ. 2.3. W celu potwierdzenia sytuacji ekonomicznej i finansowej należy: - złożyć oświadczenie według załącznika nr 2 do SIWZ. 3. Zgodnie z art. 26 ust. 2b, Wykonawca może polegać na wiedzy i doświadczeniu, potencjale technicznym, osobach zdolnych do wykonania zamówienia lub zdolnościach finansowych innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego łączących go z nimi stosunków. Wykonawca w takiej sytuacji zobowiązany jest udowodnić Zamawiającemu, iż będzie dysponował zasobami niezbędnymi do realizacji zamówienia, w szczególności przedstawiając w tym celu pisemne zobowiązanie tych podmiotów do oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów na okres korzystania z nich przy wykonywaniu zamówienia. 4. Dla Wykonawców występujących wspólnie (spółka cywilna, konsorcjum) ma w szczególności zastosowanie art. 23 Prawa zamówień publicznych. Oferta winna zawierać dokument potwierdzający ustanowienie pełnomocnika do reprezentowania ich w niniejszym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego albo reprezentowania w postępowaniu i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego. Warunki określone w art. 22 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa zamówień publicznych mogą być spełnione przez jednego z Wykonawców lub Wykonawców łącznie. Pozostałe warunki dotyczące Wykonawcy stosuje się odpowiednio do Wykonawców. 5. Pełnomocnictwo – jeśli Wykonawcę reprezentuje pełnomocnik. Forma pełnomocnictwa: oryginał lub kopia poświadczona za zgodność z oryginałem przez notariusza. 6. Wypełnione czytelnie, podpisane i opieczone przez osobę/osoby uprawnione do reprezentowania Wykonawcy: - formularz ofertowy wg wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do SIWZ. - formularz oświadczeń wg wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do SIWZ. - formularz - wykaz wykonanych robót wg wzoru stanowiącego załącznik nr 4 do SIWZ. - formularz - wykaz osób wg wzoru stanowiącego załącznik nr 5 do SIWZ. Dokumenty, o których mowa w pkt. 1 mogą być przedstawione w formie oryginału albo kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez osobę/osoby uprawnioną/e do reprezentowania Wykonawcy i opatrzone pieczęcią imienną. Zamawiający wymaga, aby dokumenty określone w pkt. 6 sporządzone były zgodnie z załącznikami w pełnym brzmieniu. VI. Wymagania dotyczące wadium Zamawiający nie wymaga wniesienia wadium. VII. Informacja o sposobie porozumiewania się zamawiającego z wykonawcami oraz przekazywania oświadczeń i dokumentów, wskazanie osób uprawnionych do porozumiewania się z Wykonawcami 1. Zamawiający dopuszcza elektroniczną formę porozumiewania się z Wykonawcami za pomocą e-maila oraz faxu. Jeżeli Zamawiający lub Wykonawca przekazują oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje faxem lub drogą elektroniczną, każda ze stron na żądanie drugiej potwierdza fakt ich otrzymania. 2. Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych Wykonawca może zwrócić się do Zamawiającego o wyjaśnienie treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. 3. Zamawiający niezwłocznie udzieli wyjaśnień, nie później jednak niż na 2 dni przed upływem terminu składania ofert, pod warunkiem że wniosek o wyjaśnienie treści SIWZ wpłynął do Zamawiającego nie później niż do końca dnia, w którym upływa połowa wyznaczonego terminu składania ofert. 4. Zgodnie z art. 38 ust. 1a ustawy Prawo zamówień publicznych, jeżeli wniosek o wyjaśnienie treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia wpłynie po upływie terminu składania wniosków. Zamawiający może udzielić wyjaśnień albo pozostawić wniosek bez rozpoznania. 5. Zgodnie z art. 38 ust. 1b ustawy Prawo zamówień publicznych przedłużenie terminu składania ofert nie wpływa na bieg terminu składania wniosku, o którym mowa w pkt. 2. Do kontaktu z Wykonawcami w sprawach jw. upoważniony jest Dział Zamówień Publicznych i Zawierania Umów, tel: (32) 41 30 130, 41 130 131 firstname.lastname@example.org VIII. Opis sposobu przygotowania oferty a) Wykonawca winien zapoznać się ze wszystkimi rozdziałami oraz załącznikami składającymi się na Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia. b) Wykonawca ma prawo złożyć tylko jedną ofertę, zgodnie z wymaganiami określonymi w nin. Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia na całość przedmiotu zamówienia. c) Formularz ofertowy należy wypełnić według warunków i postanowień SIWZ. W przypadku, gdy jakakolwiek część z tych dokumentów nie dotyczy Wykonawcy Zamawiający zaleca wpisanie: „nie dotyczy”. d) Ofertę należy sporządzić czytelnie w języku polskim w formie pisemnej. e) Oferta, a także wszelkie składane oświadczenia muszą być podpisane przez osobę lub osoby upoważnione do reprezentowania Wykonawcy. Każda strona oferty powinna być parafovana przez osobę podpisującą ofertę. Podpisy powinny być czytelne lub opatrzone imienną pieczątką. f) Wszystkie dokumenty i oświadczenia w językach obcych należy dostarczyć przetłumaczone na język polski. g) Oferta wraz z wszystkimi załączonymi dokumentami i oświadczeniami powinna stanowić jedną całość. Wszystkie strony należy połączyć ze sobą (zszyć, spiąć, zbindować lub w inny sposób). h) Wszelkie poprawki lub zmiany dokonane w treści oferty muszą być parafoowane przez osoby wskazane w pkt. 5. Brak parafy powoduje uznanie poprawki za nieistniejącą. i) Dokumenty stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) powinny być umieszczone w kopercie z napisem „Tajemnica przedsiębiorstwa”. j) Ofertę należy umieścić w zamkniętej kopercie, opisanej w następujący sposób: Nazwa, adres Wykonawcy:........................................... Oferta do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na: "Remont kanalizacji sanitarnej zewnętrznej przy segmencie C – ul. Zegadłowicza 3" ZZP-2200-101/12 Nie otwierać przed: 09.11.2012r. godz. 10³⁰" k) Wycofanie oferty lub jej zmiany: a. Wykonawca może wprowadzić zmiany do złożonej oferty bądź wycofać ofertę pod warunkiem, że Zamawiający otrzyma pisemne powiadomienie o wprowadzeniu zmian bądź wycofaniu oferty przed upływem terminu składania ofert b. Powiadomienie o wprowadzeniu zmian musi być złożone na takich samych zasadach jak składana oferta – w zamkniętej kopercie odpowiednio oznakowanej napisem „zmiana”. c. Koperty oznaczone napisem „zmiana” zostaną otwarte przy otwieraniu oferty Wykonawcy, który wprowadził zmianę i po stwierdzeniu poprawności procedury dokonania zmian zostaną dołączone do oferty. d. Oferta wycofana zostanie zwrócona Wykonawcy na jego koszt. IX. Termin związania ofertą Termin związania ofertą wynosi 30 dni, licząc od upływu terminu składania ofert. X. Miejsce i termin składania i otwarcia ofert 1. Oferty należy złożyć w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Miejskim w Sosnowcu, 41-219 Sosnowiec, ul. Szpitalna 1, Sekretariat III piętro do dnia 09.11.2012r. do godz. 10⁰⁰ 2. Oferta złożona po terminie zostanie zwrócona Wykonawcy zgodnie z art. 84 ust.2 ustawy Prawo zamówień publicznych. 3. Zamawiający otworzy oferty w dniu 09.11.2012r. o godz. 10³⁰ w Dziale Zamówień Publicznych i Zawierania Umów Samodzielnego Publicznego Szpitala Miejskiego (budynek przy bramie głównej), 41-219 Sosnowiec, ul. Szpitalna 1. Otwarcie ofert jest jawne. XI. Opis sposobu obliczenia ceny 1. Wykonawca poda cenę ofertową na Formularzu oferty (wg załącznika nr 1 do SIWZ). 2. Wykonawca określi ceny na wszystkie elementy zamówienia wymienione w przedmiarze robót, które po przeliczeniu przez Wykonawcę stanowić będą kosztorys ofertowy wykonany metodą szczegółową jako załącznik do oferty według następujących zasad: - wszystkie pozycje kosztorysowe muszą zawierać cenę jednostkową pozycji. - ostateczna cena oferty musi być podana z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. 3. Wykonawca jest zobowiązany do wypełnienia i określenia wartości we wszystkich pozycjach występujących w przedmiarach robót. 4. Brak pozycji w kosztorysie ofertowym, występującej w przedmiarze robót, której nie da się poprawić na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, spowoduje odrzucenie oferty. 5. Ostateczną cenę brutto oferty stanowi suma wartości poszczególnych pozycji kosztorysu ofertowego + należny podatek VAT. 6. Cena musi zawierać wszystkie koszty, wynikające ze specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót budowlanych, jak również inne koszty: koszty związane ze spełnieniem wymagań BHP i p.poż, koszty zawarcia ubezpieczenia, wykonania wszelkich robót przygotowawczych, wykończeniowych i porządkowych, zorganizowania, zagospodarowania, zabezpieczenia terenu robót, zorganizowania i utrzymania zaplecza budowy, wywozu materiałów pochodzących z rozbiórki, robót demontażowych i wyburzeniowych, oraz inne koszty wynikające z umowy, której wzór stanowi załącznik nr 3 do niniejszej specyfikacji. 7. Upusty oferowane przez Wykonawcę muszą być zawarte w cenach jednostkowych. 8. Podane ceny jednostkowe w kosztorysie ofertowym nie ulegną podwyższeniu w czasie realizacji przedmiotu zamówienia. XII. Opis kryteriów, którymi zamawiający będzie się kierował przy wyborze oferty wraz z podaniem znaczenia tych kryteriów oraz sposobu oceny ofert Cena – 100% Sposób obliczania liczby punktów badanej oferty za cenę: \[ C_{\text{min}} - \text{cena najniższa spośród badanych ofert} \] \[ C_n - \text{cena badanej oferty} \] \[ 100 - \text{stały współczynnik} \] \[ P - \text{liczba punktów} \] \[ P = \left( \frac{C_{\text{min}}}{C_n} \right) \times 100 \times 100\% \] Za najkorzystniejszą zostanie uznana oferta z największą liczbą punktów. XIII. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy 1. Zamawiający będzie wymagał od wykonawcy, który złoży najkorzystniejszą ofertę, złożenia przed podpisaniem umowy zabezpieczenia należytego wykonania umowy w kwocie stanowiącej 5% ceny brutto podanej w jego ofercie. Zabezpieczenie może być wnoszone według wyboru wykonawcy w jednej lub w kilku następujących formach: a) pieniędzu, b) poręczeniach bankowych lub poręczeniach spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, z tym że poręczenie kasy jest zawsze poręczeniem pieniężnym, c) gwarancjach bankowych, d) gwarancjach ubezpieczeniowych, e) poręczeniach udzielanych przez podmioty, o których mowa w art. 6b ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (DzU z 2007 r. nr 42, poz. 275 ze zm.). 2. Zabezpieczenie wnoszone w pieniądzu należy wpłacić na rachunek: Bank PKO BP S.A. O/Sosnowiec, numer konta: 59 1020 2498 0000 8402 0025 7089. 3. Zabezpieczenie w innej formie niż pieniądz należy złożyć w formie oryginału w siedzibie zamawiającego w miejscu wyznaczonym przez Zamawiającego. 4. Zamawiający nie wyraża zgody na tworzenie zabezpieczenia przez potrącenie z należności za częściowo wykonane roboty budowlane. 5. W przypadku wnoszenia zabezpieczenia w innej formie niż pieniądz treść dokumentu stanowiącego zabezpieczenie musi być zgodna z art. 151 ustawy Prawo zamówień publicznych, czyli zamawiający wymaga, aby kwota pozostawiona na zabezpieczenie roszczeń z tytułu rekomii za wady przedmiotu umowy wynosiła 30% wysokości zabezpieczenia. 6. Zwrot zabezpieczenia nastąpi zgodnie z art. 151 ust. 1 i ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. XIV. Pozostałe reguły postępowania 1. Zamawiający nie przewiduje przeprowadzenia aukcji elektronicznej, nie ustanawia dynamicznego systemu zakupów oraz nie zamierza zawrzeć umowy ramowej. 2. Zamawiający żąda wskazania przez Wykonawcę w ofercie części zamówienia, której wykonanie powierzy podwykonawcom. 3. Zamawiający nie dopuszcza możliwości składania ofert wariantowych. 4. Zamawiający nie przewiduje udzielenie zamówień uzupełniających określonych w art. 67 ust. 1, pkt. 6 ustawy Pzp. XV. Istotne dla stron postanowienia, które zostaną wprowadzone do treści zawieranej umowy w sprawie zamówienia publicznego Wzór umowy stanowi załącznik nr 3. XVI. Informacje o formalnościach, jakie powinny być dopełnione po wyborze oferty w celu zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego. 1. Zamawiający zawrze umowę w sprawie zamówienia publicznego, z zastrzeżeniem art. 183, w terminie nie krótszym niż 5 dni od dnia przesłania zawiadomienia (faks lub drogą elektroniczną) o wyborze najkorzystniejszej oferty. 2. Zamawiający może zawrzeć umowę przed terminem 5 dni od dnia przekazania informacji o wyborze oferty, jeżeli: a) do postępowania zostanie złożona tylko jedna oferta, b) nie zostanie odrzucona żadna oferta, c) nie zostanie wykluczony żaden Wykonawca. 3. Miejsce i termin podpisania umowy Zamawiający wskaże wybranemu w wyniku niniejszego postępowania Wykonawcy. 4. Jeżeli wybrana oferta została złożona przez Wykonawców, o których mowa w art. 23 ustawy Prawo zamówień publicznych, Zamawiający będzie żądał przed zawarciem umowy w sprawie niniejszego zamówienia umowy regulującej współpracę tych Wykonawców. XVII. Pouczenie o środkach ochrony prawnej przysługujących wykonawcy w toku postępowania o udzielenie zamówienia 1. W toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego Wykonawcy przysługują środki ochrony prawnej przewidziane w Dziale VI ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.). 2. Informacje ogólne. a) środki ochrony prawnej przysługują Wykonawcy, a także innemu podmiotowi jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, b) środki ochrony prawnej wobec ogłoszenia o zamówieniu oraz SIWZ przysługują również organizacjom wpisanym na listę, o której mowa w art. 154 pkt. 5 ustawy Pzp, c) środkami ochrony prawnej w niniejszym postępowaniu są: - przekazanie informacji o nieprawidłowościach Zamawiającemu w oparciu o art. 181 ustawy Pzp, - wniesienie odwołania na podstawie art. 180 ust. 2 ustawy Pzp, - skarga do sądu. FORMULARZ OFERTY Nazwa i adres Wykonawcy: ............................................................... siedziba/adres: .................................................................................. Regon: ................................................. NIP: .............................. telefon: ............................................. fax: ........................................ e-mail: ................................................................................................. Przystępując do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego roboty budowlane pn.: „Remont kanalizacji sanitarnej zewnętrznej przy segmencie C – ul. Zegadłowicza 3”, oferuję wykonanie przedmiotowego zamówienia na warunkach określonych w SIWZ o łącznej kwocie: \| Wartość zamówienia netto (zł) \| Wartość podatku VAT (zł) \| Wartość zamówienia brutto (zł) \| \|------------------------------\|--------------------------\|-------------------------------\| Powyższa wartość została wyliczona na podstawie kosztorysu ofertowego, stanowiącego załącznik do oferty i obejmuje pełny zakres zamówienia określony w warunkach przedstawionych w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. 2. Warunki płatności Aceptujemy termin płatności do 30 dni od daty otrzymania przez Zamawiającego prawidłowo wystawionego oryginału faktury. 3. Termin wykonania zamówienia Realizacja przedmiotu zamówienia nastąpi w terminie: do 21 dni od daty zawarcia umowy. 4. Okres gwarancji i rękojmi Udzielamy ............... miesięcznej gwarancji (na min. 36 miesięcy), licząc od dnia podpisania bezusterkowego protokołu odbioru robót. Udzielamy ............... miesięcznej rękojmi (na min. 36 miesięcy), licząc od dnia podpisania bezusterkowego protokołu odbioru robót. 5. Oświadczam(-y), że następująca część zamówienia: ........................................................................................................... będzie powierzona podwykonawcom. 6. Niniejszym oświadczam(-y), że: 1. Zapoznałem z SIWZ i postawionymi w niej wymaganiami i nie wnioszę (wnosimy) do niej zastrzeżeń oraz, że uzyskałem informacje konieczne do przygotowania oferty. 2. Projekt umowy został przeze mnie zaakceptowany. Przedmiot umowy jest zgodny z przedmiotem zamówienia. Zobowiązuję się w przypadku wyboru mojej oferty do zawarcia umowy na określonych w niej warunkach, miejscu i terminie wyznaczonym przez Zamawiającego. 3. Jestem związany niniejszą ofertą przez czas wskazany w SJWZ, tj. przez okres 30 dni, licząc od terminu składania ofert. Data: ........................................... ............................................................... (podpis i pieczętka osoby upoważnionej do reprezentowania firmy na zewnątrz) OŚWIADCZENIE WYKONAWCY o spełnianiu warunków udziału w postępowaniu i o niepodleganiu wykluczeniu Przystępując do przedmiotowego postępowania oświadczamy, że: 1. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych spełniam warunki dotyczące: 1. posiadania uprawnień do wykonywania określonej działalności lub czynności, 2. posiadania wiedzy i doświadczenia, 3. dysponowania odpowiednim potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do wykonania zamówienia, 4. sytuacji ekonomicznej i finansowej. 2. Nie podlegam wykluczeniu o udzielenie zamówienia na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Data: ........................................... .......................................................... (podpis i pieczętka osoby upoważnionej do reprezentowania firmy na zewnątrz) UWAGA: W przypadku składania oferty przez „konsorcjum” oświadczenie dotyczące niepodlegania wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych musi złożyć każdy ze współników „konsorcjum” UMOWA NR …………… (wzór) zawarta w dniu ………………………… pomiędzy: Samodzielnym Publicznym Szpitalem Miejskim w Sosnowcu, 41 – 219 Sosnowiec, ul. Szpitalna 1, zarejestrowanym w Sądzie Rejonowym w Katowicach, Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr 0000298176, posiadającym NIP 644 337 38 32, Regon 240837054, reprezentowanym przez: Dyrektora – Artura Nowaka, zwanym w dalszej części umowy „Zamawiającym”, a firmą……………………………………… z siedzibą w ………………………………, posiadającą NIP: ……………………., Regon nr: ……………………, kapitał zakładowy zwany w dalszej części umowy „Wykonawca”. W wyniku przeprowadzenia przez Zamawiającego – zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004r (tekst jednolity z 2010r. Dz. U. nr 113 poz. 759 ze zm.) przetargu nieograniczonego znak sprawy ZZP-2200-101/12 zostaje zawarta umowa o następującej treści: § 1 PRZEDMIOT UMOWY 1. Przedmiotem umowy są roboty budowlane związane z remontem kanalizacji przy segmencie C ul. Zegadłowicza 3, w ramach realizacji zadania p.n. „Remonty bieżące w obiektach szpitalnych przy ul. Zegadłowicza 3 i Szpitalnej 1 wynikające z decyzji PIP, PPIS oraz procesu restrukturyzacji i prowadzonych prac budowlanych związanych z modernizacją” zgodnie z umową dotacji Gminy nr WZO.D.01/12 z dnia 16.01.2012 r. polegające na : a) przepompowaniu ścieków, b) rozebraniu posadzki i chodnika, c) wykonaniu wykopu w gruncie, d) wykonaniu dwóch studienek rewizyjnych, e) wymianie rurociągu w wykopie wewnątrz budynku, f) zasypaniu wykopu ziemią z ubiciem warstwami, g) czyszczeniu mechanicznym studienek, h) czyszczeniu mechanicznym rurociągów z usuwaniem zalegającego gruzu , i) inspekcji telewizyjnej rurociągów, j) renowacji kanalizacji metodą bezwykopową, k) uzupełnienie nawierzchni z kostki brukowej. 2. Szczegółowy zakres robót objętych umową określają: a) kosztorys ofertowy stanowiący załącznik nr 1 do niniejszej umowy, b) specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót. 3. Wykonawca będzie wykonywał roboty budowlane będące przedmiotem niniejszej umowy na czynnym obiekcie szpitalnym. § 2 TERMIN REALIZACJI 1. Przedmiot zamówienia będzie zrealizowany w okresie do 21 dni od daty zawarcia umowy. 2. Za termin zakończenia realizacji umowy ustala się datę podpisania przez strony protokołu odbioru robót. Wg tej daty będą naliczane ewentualne kary umowne. 3. Wynagrodzenie płatne będzie w terminie do 30 dni, po przedłożeniu Zamawiającemu przez Wykonawcę prawidłowo wystawionej faktury VAT na rachunek bankowy nr Bank PKO BP S.A. o/Sosnowiec, numer konta: 59 1020 2498 0000 8402 0025 7089 4. Za datę płatności uznaje się dokonanie przez Zamawiającego nieodwoalnego polecenia przelewu bankowego. 5. Zamawiający dopuszcza możliwość w trakcie realizacji przedmiotu umowy zastosowania rozwiązań zamiennych i w związku z tym konieczności wykonywania robót zamiennych i dodatkowych w stosunku do przewidzianych (planowanych) w przedmiarze i STWiOR robót w sytuacji gdy wykonanie tych robót będzie niezbędne do prawidłowego, tj. zgodnego z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi na dzień odbioru robót przepisami wykonania przedmiotu umowy określonego w § 1 niniejszej umowy. 6. W przypadku konieczności wykonania robót zamiennych lub dodatkowych nie ujętych w przedmiarze robót sporządzony zostanie przez Strony umowy Protokół zawierający uzasadnienie ich wykonania, a ustalenie wysokości wynagrodzenia będzie następowało poprzez: - sporządzenie przez Wykonawcę kosztorysu z potwierdzonym zakresem rzeczowym przez Inspektora nadzoru. Podstawy wyceny (przypadku braku odpowiednich pozycji i cen jednostkowych w kosztorysie ofertowym) określone w KNR, KNNR, KSNR lub kalkulacjach indywidualnych uzgodnionych z Zamawiającym. - kosztorysy na roboty dodatkowe lub zamienne będą sporządzone w oparciu o składniki kalkulacyjne, ceny materiałów i sprzętu, przedłożone w kosztorysie ofertowym. - w przypadku braku cen materiałów i sprzętu w kosztorysie ofertowym, będą one rozliczane w oparciu o publikacje „Sekocenbud” z okresu ich wbudowania. 6. Kosztorysy sporządzone w oparciu o w/w założenia wymagają zatwierdzenia przez Zamawiającego. 7. Wykonawca nie może żądać od Zamawiającego podwyższenia wynagrodzenia, jeżeli wykonał roboty dodatkowe bez uzyskania jego pisemnej zgody na wykonanie tych robót. 8. Ustalenie ostatecznej wysokości wynagrodzenia nastąpi poprzez zatwierdzony przez inspektora nadzoru, który działa w imieniu Zamawiającego, obmiar robót i kosztorys powykonawczy sporządzony w oparciu o faktycznie wykonane zakresy robót i ceny jednostkowe robót zawarte w kosztorysie ofertowym. § 3 WYNAGRODZENIE I ROZLICZANIE 1. Strony ustalają wynagrodzenie kosztorysowe za realizację przedmiotu umowy w kwocie: .................. zł netto + podatek VAT ............; łącznie .................. zł brutto słownie: .................................................................. Ustalenie ostatecznej wysokości wynagrodzenia nastąpi poprzez zatwierdzony przez inspektora nadzoru, który działa w imieniu Zamawiającego, obmiar robót i kosztorys powykonawczy sporządzony w oparciu o faktycznie wykonane zakresy robót i ceny jednostkowe robót zawarte w kosztorysie ofertowym. 2. Zamawiający dopuszcza możliwość zmiany wynagrodzenia w przypadku wystąpienia robót dodatkowych lub zamiennych na zasadach określonych w § 2. 3. Wykonawca z tytułu korzystania z mediów Zamawiającego będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty ryczałtowej, z tytułu korzystania z energii elektrycznej 150 zł netto+ VAT wody 100,00 zł netto + VAT i ścieków w wysokości 100,00 zł netto + VAT, płatnej w terminie do 14 dni od daty wystawienia przez Zamawiającego faktury. 4. Należność wynikającą z faktury Zamawiający ureguluje do 30 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury wraz z protokołem odbioru i kosztorysem powykonawczym podpisanymi przez kierownika budowy i przedstawiciela Zamawiającego. 5. Wykonawca nie może bez pisemnej zgody Zamawiającego przenosić wierzytelności wynikających z niniejszej umowy na osoby trzecie, ani rozporządzać nimi w jakiejkolwiek prawem przewidzianej formie. W szczególności bez zgody Zamawiającego wierzytelność nie może być przedmiotem zabezpieczenia zobowiązań Wykonawcy (np. z tytułu umowy kredytu, pożyczki). Wykonawca nie może również bez pisemnej zgody Zamawiającego zawrzeć umowy z osobą trzecią o podstawienie w prawa wierzyciela (art. 518 KC). Art. 54 ustawy o działalności leczniczej z dnia 15 kwietnia 2011 r. (Dz.U. Nr 112, poz. 654) ma zastosowanie. 6. Za naruszenie zobowiązania określonego w ust. 5, Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną w wysokości 5% wartości sprzedanej wierzytelności. § 4 OBOWIĄZKI ZAMAWIAJĄCEGO 1. Przekazanie terenu budowy nastąpi w terminie do 7 dni roboczych od daty zawarcia umowy. 2. Wyznaczenie i przekazanie miejsca pod zaplecze Wykonawcy. 3. Zapewnienie poboru wody i energii elektrycznej (230 V i 380 V) poprzez wskazanie punktu przyłączenia wody oraz energii elektrycznej. 4. Przedstawiciel Inwestora - Zamawiającego - Arkadiusz Żaczek Krzysztof Sałaga § 5 OBOWIĄZKI WYKONAWCY 1. Wykonawca jest zobowiązany do przejęcia od Zamawiającego terenu budowy w terminie nie dłuższym niż 7 dni, zgodnie z § 4 pkt 1. 2. Wykonawca zobowiązany jest do realizacji robót zgodnie z przekazaną przez Zamawiającego dokumentacją, z zasadami wiedzy technicznej, sztuki budowlanej, przy zastosowaniu obowiązujących przepisów i norm. 3. Wykonawca będzie wykonywał roboty budowlane w sposób zapewniający nieprzerwaną pracę komórek organizacyjnych Szpitala w obiekcie przy ul. Zegadłowicza 3. 4. Wykonawca będzie na bieżąco zabezpieczał wszelkie niebezpieczne miejsca. Zabezpieczenia będą wykonane zgodnie z wymaganiami BHP. Zabezpieczenia będą obejmować wszystkie miejsca, w których mogą się znajdować lub przechodzić pracownicy robót jak i osoby trzecie. 5. Składowanie materiałów i urządzeń nie stwarzając przeszkód komunikacyjnych, a także, na własny koszt usuwanie wszelkich odpadów oraz śmieci z terenu robót, przy przestrzeganiu przepisów obowiązujących w zakresie gospodarki odpadami. 6. Utrzymanie terenu robót i zaplecza w należytym porządku w trakcie realizacji robót oraz uporządkowanie go po zakończeniu prac. 7. Przygotowanie odpowiednich dokumentów do dokonania odbioru robót przez Zamawiającego. 8. Powołanie kierownika robót w osobie ............................................................... 9. Zapewnienie kadry i nadzoru z wymagamymi prawem uprawnieniami. 10. Zatrudnienie pracowników do robót, zgodnie z obowiązującymi przepisami, zwłaszcza z zakresu przepisów o zatrudnieniu oraz ubezpieczeniu społecznym. 11. Przygotowanie odpowiednich dokumentów do dokonania odbioru przez Zamawiającego. § 6 UBEZPIECZENIE 1. Wykonawca ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych za wszelkie szkody wynikłe na terenie prac objętych niniejszą umową w czasie trwania realizacji przedmiotu umowy. 2. Wykonawca zobowiązuje się do zawarcia umowy pełnego ubezpieczenia kontraktowego przedmiotu umowy od wszelkich ryzyk, na kwotę równą, co najmniej 1/5 wartości przedmiotu umowy określonego w § 2 ust. 4 na okres od daty rozpoczęcia robót do dnia odbioru końcowego. Umowa tj. polisa ubezpieczenia będzie dostarczona przez Wykonawcę Zamawiającemu w uwierzytelnionej kserokopii w dniu przekazania terenu budowy. 3. Umowy ubezpieczenia powinny zapewniać wypłatę odszkodowania płatnego w walucie polskiej, w kwotach koniecznych dla naprawienia poniesionej szkody. 4. Żadne zmiany warunków ubezpieczenia nie zostaną dokonane bez zgody Zamawiającego. § 7 ZATRUDNIENIE PODWYKONAWCÓW 1. W przypadku zatrudnienia Podwykonawcy, Wykonawca zobowiązany będzie do zawarcia umów z Podwykonawcą zgodnie z art. 647¹ Kodeksu Cywilnego. 2. Wykonanie robót przez Podwykonawcę, może odbywać się za zgodą Zamawiającego, wyłącznie na zasadach określonych w art. 647¹ Kodeksu Cywilnego. § 8 ODBIORY 1. Odbiór przedmiotu umowy nastąpi w ciągu 7 dni od daty otrzymania przez Zamawiającego zgłoszenia Wykonawcy na podstawie protokołu spisanego przez przedstawicieli Zamawiającego w obecności Wykonawcy. Protokół zawiera decyzję Zamawiającego co do przyjęcia, przyjęcia warunkowego lub odmowy przyjęcia robót oraz podpisy uczestniczących w odbiorze. 2. Przed zgłoszeniem odbioru Wykonawca ma obowiązek wykonania przewidzianych w przepisach prawa lub niniejszej umowie prób i sprawdzeń, skompletowania i dostarczenia dokumentów niezbędnych do dokonania oceny prawidłowości wykonania przedmiotu umowy oraz dołączenia niezbędnych atestów i certyfikatów. 3. Jeżeli w toku czynności odbioru stwierdzi się, że przedmiot odbioru nie osiągnął gotowości do odbioru z powodu nie zakończenia robót, niewłaściwego ich wykonania, zastosowania niezgodnego z umową materiału lub nie przeprowadzenia wymaganych prób i sprawdzeń, a także braku dokumentacji, Zamawiający może odmówić dokonania odbioru i ustalić nowy termin przystąpienia do odbioru. 4. W przypadku nie przystąpienia Zamawiającego do czynności odbioru, z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, Wykonawca upoważniony jest do wyznaczenia dodatkowego terminu rozpoczęcia odbioru z zagrożeniem dokonania odbioru przez powołaną przez niego komisję, przy zachowaniu obowiązku pisemnego powiadomienia Zamawiającego o nowym terminie odbioru. 5. Przed rozpoczęciem odbioru Wykonawca dostarczy Zamawiającemu: a. trzy egzemplarze dokumentacji powykonawczej z wszystkimi zmianami dokonanymi w trakcie robót potwierdzonymi przez kierownika budowy oraz w postaci elektronicznej na płycie CD, b. film z rewizji kamerą remontowanego odcinka kanalizacji, c. księgi obmiarów, d. protokoły odbioru technicznego i zaświadczeń z przeprowadzonych przez Wykonawcę prób, sprawdzeń i uruchomienia instalacji i urządzeń, e. atesty i dopuszczenia na zastosowane materiały i wbudowane urządzenia, certyfikaty odporności ogniowej materiałów, f. warunki i instrukcje użytkowania, konserwacji i naprawy z uwzględnieniem bezpieczeństwa osób dokonujących tych czynności wraz z harmonogramem wszystkich niezbędnych czynności konserwacji i napraw, dokument określający zasady świadczenia usług przez autoryzowany serwis w okresie gwarancyjnym i pogwarancyjnym. g. wykaz czynności serwisowych oraz niezbędnych kwalifikacji i uprawnień serwisu, które warunkują ich prawidłową eksploatację i utrzymanie udzielonej gwarancji na zabudowane w ramach niniejszej umowy części, instalacje, sieci i urządzenia. 6. Odbiór po okresie rekojmi jest dokonywany przez Zamawiającego z udziałem Wykonawcy w formie protokolarnej i ma na celu stwierdzenie wykonania przez Wykonawcę zobowiązań wynikających z rekojmi za wady fizyczne. 7. Jeżeli w toku czynności odbioru stwierdzone zostaną wady lub braki: a. nadające się do usunięcia - Zamawiający może odmówić odbioru do czasu usunięcia wad lub braków, b. nie nadające się do usunięcia - Zamawiający może dokonać odpowiedniego obniżenia wynagrodzenia, c. nie nadające się do usunięcia i uniemożliwiające prawidłowe użytkowanie - Zamawiający może żądać ich ponownego wykonania lub może odstąpić od umowy. § 9 REKÓJMIA, GWARANCJA 1. Wykonawca udziela: a) ……… miesięcznej gwarancji na wykonaną robotę budowlaną od dnia odbioru i przejęcia przedmiotu umowy do użytkowania. b) ……… miesięcznej rekójmii, licząc od dnia zakończenia przez Zamawiającego czynności odbioru końcowego i przejęcia przedmiotu umowy do użytkowania. 2. Zamawiający zobowiązuje się do bezwzględnego, najpóźniej w ciągu 7 dni, powiadomienia o ujawnionych w okresie rekójmii usterekach i wadach oraz powołanie komisji do określenia sposobu i terminu usunięcia wad i usterek. Istnienie wady jak również jej usunięcie zostanie stwierdzone przez Strony protokolarnie. Rekójmia zostaje przedłużona o okres pomiędzy powiadomieniem o wystąpieniu wad, a ich usunięciem. 3. W okresie rekójmii Wykonawca zobowiązuje się do usunięcia wszystkich ujawnionych wad i usterek na własny koszt. Jeżeli Wykonawca nie zrealizuje żądania usunięcia wad w przewidzianym terminie, to Zamawiający może wówczas zlecić ich usunięcie na koszt Wykonawcy innemu Wykonawcy. 4. W przypadku wad ukrytych, stwierdzonych przez Zamawiającego i uznanych przez Wykonawcę, obowiązują postanowienia Kodeksu Cywilnego. 5. W okresie gwarancji Wykonawca zobowiązany jest do bezpłatnej naprawy lub wymiany każdego z elementów instalacji, które uległy uszkodzeniu z przyczyn wad konstrukcyjnych, produkcyjnych lub materiałowych. 6. Gwarancja biegnie od daty odbioru przedmiotu umowy, potwierdzonej protokołem zdawczo - odbiorczym. 7. Wykonawca jest zobowiązany udostępnić Zamawiającemu nieograniczony dostęp możliwości zgłaszania awarii: telefonicznie, faxem bądź pocztą elektroniczną przez 24 godziny, w okresie gwarancji i serwisie pogwarancyjnym. 8. Wykonawca zobowiązany jest - w celu naprawy gwarancyjnej - do reakcji serwisu, do 48 godzin, licząc od chwili zlecenia telefonicznego, faxu lub e-mailem. 9. Wykonawca ma obowiązek naprawy instalacji w ciągu maksymalnie 5 dni od daty zgłoszenia awarii telefonicznie, faxem lub e-mailem. 10. Naprawa gwarancyjna trwająca dłużej niż 5 dni powoduje przedłużenie okresu gwarancyjnego o czas trwania naprawy. 11. Naprawy odbywają się z uwzględnieniem transportu, na koszt i ryzyko Wykonawcy. 12. W razie odrzucenia reklamacji przez Wykonawcę, Zamawiający może wystąpić z wnioskiem o spowodowanie przeprowadzenia ekspertyzy. 13. Jeżeli reklamacja Zamawiającego okaza się uzasadniona, koszty związane z przeprowadzeniem ekspertyzy ponosi Wykonawca. § 10 KARY 1. Zamawiający może obciążyć Wykonawcę karą umowną: a) za zwłokę w wykonaniu przedmiotu umowy w określonym w § 2 ust.1 umowy terminie zakończenia prac, w wysokości 0,25 % wynagrodzenia umownego brutto, określonego w § 2, ust. 3 brutto, za każdy dzień zwłoki, b) w przypadku odstąpienia od umowy przez Zamawiającego z przyczyn zależnych od Wykonawcy lub przez Wykonawcę z przyczyn niezależnych od Zamawiającego - w wysokości 15 % wynagrodzenia umownego brutto, określonego w § 2 ust. 3, c) za zwłokę w usunięciu wad stwierdzonych przy odbiorze lub w okresie rekójmii – w wysokości 0,10 % od wynagrodzenia umownego brutto, określonego w § 2 ust.3 za każdy dzień zwłoki liczonej od dnia wyznaczonego na usunięcie wad. d) w wysokości 1% wartości przedmiotu umowy brutto, określonego w § 2, ust. 3 brutto za każdy dzień zwłoki w usunięciu usterek stwierdzonych przy odbiorze lub w okresie gwarancji liczony od dnia wyznaczenia na usunięcie usterek. 2. W przypadku, jeżeli zachodzą łącznie przesłanki naliczenia przez Zamawiającego kary umownej za zwłokę oraz kary umownej z tytułu odstąpienia od umowy, kary te nalicza się niezależnie od siebie, z tym, że karę umowną za zwłokę nalicza się do dnia odstąpienia od umowy. 3. Kary umowne naliczone zgodnie z postanowieniami niniejszego paragrafu są płatne na podstawie noty obciążeniowej, w terminie 7 dni od daty doręczenia noty stronie zobowiązanej. Zamawiający ma prawo potracić kwoty kar umownych z należności wobec Wykonawcy. 4. W przypadku, jeżeli kwota kary umownej nie pokrywa poniesionej przez stronę szkody, strony mają prawo dochodzenia odszkodowania przenoszącego wartość kary umownej. 5. W przypadkach niewykonania lub nierealizytego wykonania umowy, które nie są objęte karami umownymi, strony ponoszą odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych. § 11 ROBOTY DODATKOWE, ROZWIĄZANIA ZAMIENNE 1. W przypadku, gdy zachodzi konieczność wykonania robót dodatkowych, które nie wykraczają poza określenie przedmiotu zamówienia zawarte w SIWZ i nie były ujęte w zestawieniu planowanych prac (przedmiarach robót), na tą okoliczność zostanie sporządzony przez obie strony protokół zawierający zakres rzeczowy i składniki cenotwórcze, będący podstawą sporządzenia aneksu dotyczącego zmiany umowy. 2. Zastosowanie rozwiązań zamiennych nie może wpływać na jakość wykonywanych prac lecz może wpływać na i terminy zakończenia umowy. Wykonawca ponosi odpowiedzialność za skutki wynikające z zastosowania niewłaściwych materiałów i technologii, jak również nie spełniających wymogów Polskich Norm, obowiązujących przepisów lub niezgodnych z niniejszą umową. § 12 ODSTĄPIENIE OD UMOWY 1. Zamawiający ma prawo odstąpić od umowy, jezeli: a) zostanie ogłoszona upadłość lub rozwiązanie firmy Wykonawcy; b) wydany zostanie nakaz zajęcia majątku Wykonawcy; c) Wykonawca bez uzasadnionych przyczyn nie rozpoczął robót i nie podjął ich pomimo dodatkowego wezwania Zamawiającego przez okres 5 dni roboczych od daty dodatkowego wezwania; d) Wykonawca bez uzasadnionych przyczyn przerwał realizację robót i nie realizuje ich przez okres 7 dni roboczych; e) Wykonawca nie wykonuje robót zgodnie z umową, projektem oraz przynależną dokumentacją techniczną, przepisami lub też rażąco, lub uporczywie nie wykonuje swoich pozostałych zobowiązań umownych, f) Wykonawca nie wykonał robót w terminie umownym, g) zachodzi przypadek określony w art. 145 Prawa zamówień publicznych. 2. Odstąpienie od umowy musi nastąpić w formie pisemnej z podaniem uzasadnienia. 3. W przypadku odstąpienia od umowy przez Zamawiającego lub Wykonawcę, Wykonawca ma obowiązek wstrzymania realizacji robót w trybie natychmiastowym i opuszczenia terenu budowy a Zamawiający przejmie teren budowy pod swój dozór. 4. Wykonawca na swój koszt zabezpieczy przerwane roboty w zakresie ustalonym przez kierownika budowy i sporządzi na dzień odstąpienia inwentaryzację wykonanych robót. 5. Wykonawca w uzgodnieniu z Zamawiającym sporządzi wykaz i usunie z terenu budowy materiały, urządzenia i narzędzia oraz odpady powstałe w trakcie wykonywania robót. 6. W każdym przypadku odstąpienia od umowy, niezależnie od kar umownych, strony zobowiązane są dokonać rozliczenia na następujących zasadach: a) Wykonawca zobowiązany jest do dokonania i dostarczenia Zamawiającemu inwentaryzacji robót wg stanu na dzień odstąpienia, potwierdzonej przez Zamawiającego, b) na podstawie dokonanej i potwierdzonej inwentaryzacji strony sporządzają protokół obejmujący wartość wykonanych robót oraz zakupionych materiałów i urządzeń nie nadających się do wbudowania w inny obiekt, stanowiący podstawę do wystawienia przez Wykonawcę odpowiedniej faktury. § 13 ZABEZPIECZENIE NALEŻYTEGO WYKONANIA UMOWY 1. Wykonawca jest zobowiązany wniesć zabezpieczenie należytego wykonania umowy przed jej podpisaniem. 2. Wykonawca wnosi zabezpieczenie należytego wykonania robót w formie .......................... 3. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy jest wystawione na kwotę wynoszącą 5% całkowitego wynagrodzenia umownego brutto, określonego w § 2 ust.3, tj.: ............. zł. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy w wymaganej wysokości, będzie ważne do daty min. 30 dni późniejszej od daty planowanego terminu zakończenia robót. Część zabezpieczenia należytego wykonania umowy, pozostawiona na okres rękojmi za wady będzie ważna do daty 15 dni późniejszej od daty upływu udzielonego okresu rękojmi. 4. Zamawiający zwróci 70% wartości zabezpieczenia w terminie 30 dni od dnia należytego wykonania przedmiotu umowy potwierdzonego protokołem bezusterkowego odbioru końcowego. 5. Kwota pozostawiona na zabezpieczenie roszczeń z tytułu rękojmi wyniesie 30% wysokości zabezpieczenia i zostanie zwrócona nie później niż w 15 dniu po upływie okresu rękojmi i sporządzeniu ostatecznego protokołu. 6. W przypadku wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy w formie innej niż pieniądz, część konieczna do pozostawienia na zabezpieczenie roszczeń z tytułu rękojmi musi zostać uaktualniona. Pozostałe sposoby zabezpieczenia wygasają automatycznie wraz z wygaśnięciem zabezpieczonej wierzytelności lub z upływem z góry określonego terminu. § 14 ZMIANY POSTANOWIEŃ UMOWY 1. Zamawiający przewiduje możliwość wprowadzenia zmian postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru Wykonawcy. 2. Wprowadzone zmiany mogą dotyczyć umówionego terminu wykonania zamówienia: a) z powodu wystąpienia dodatkowych robót, a niemożliwych do przewidzenia przed zawarciem umowy, c) okoliczności, których nie można było przewidzieć. 3. O wystąpieniu okoliczności mogących wpływać na zmianę terminów, Wykonawca winien poinformować Zamawiającego pisemnie i natychmiast odnotować to w dzienniku budowy. 4. Zmiany będące następstwem okoliczności leżących po stronie Zamawiającego w szczególności: a. wstrzymanie robót przez Zamawiającego z przyczyn nie dotyczących Wykonawcy, 5. Wykonawca może dokonać zmiany osób przedstawionych w ofercie, jedynie za uprzednią zgodą Zamawiającego w przypadkach: a. zdarzeń losowych osób, b. nie wywiązywania się osób z obowiązków wynikających z umowy, c. z przyczyn niezależnych od Wykonawcy. § 15 POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Wykonawca i Zamawiający oświadczają, że dołożyą wszelkich starań, by ewentualne spory, jakie mogą powstać przy realizacji niniejszej umowy, były rozwiązywane ugodowo. W razie braku możliwości polubownego załatwienia sporów, będą one rozstrzygane przez sąd właściwy dla siedziby Zamawiającego. 2. Wszelka korespondencja pomiędzy Stronami odnośnie wykonania niniejszej Umowy będzie kierowana na adres siedziby każdej z niżej podpisanych Stron ze skutkiem doręczenia pod warunkiem, że była przesłana lub doręczona za dowodem doręczenia. 3. W sprawach nieuregulowanych umową mają zastosowanie odpowiednie przepisy prawa polskiego, a w szczególności ustawy Prawo zamówień publicznych i Prawa budowlanego oraz odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego. 4. Umowę niniejszą sporządzono w trzech jednобрzmiających egzemplarzach, dwie dla Zamawiającego, jeden dla Wykonawcy. Zamawiający: Wykonawca: Załącznik do umowy: Kosztorys ofertowy WYKAZ ZREALIZOWANYCH ROBÓT W OKRESIE OSTATNICH 5 LAT (przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie) \| Lp. \| Opis przedmiotu zamówienia \| Wartość zamówienia brutto (PLN) \| Termin realizacji (podać miesiąc i rok) \| Nazwa i adres zamawiającego na rzecz którego zostało wykonane zamówienie \| \|-----\|---------------------------\|---------------------------------\|----------------------------------------\|--------------------------------------------------------------------------\| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| Data: ......................................... ............................................................... (podpis i pieczątka osoby upoważnionej do reprezentowania firmy na zewnątrz) Uwaga: przedstawić wykaz wykonanych robót przez Wykonawcę w okresie ostatnich 5 lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, odpowiadające swoim rodzajem i wartością przedmiotowi zamówienia – wykonane co najmniej 1 robotę budowlaną o wartości nie mniejszej niż 80 000,00 zł brutto polegającą na budowie lub remoncie instalacji wod-kan. W wykazie należy podać wartości, daty i miejsca wykonania robót wraz z dołączonymi dokumentami, potwierdzającymi należyte ich wykonanie. Do wykazu należy dołączyć dokumenty potwierdzające, iż zamówienia (wszystkie) zostały wykonane należycie (brak takiego dokumentu spowoduje, iż zamówienie zostanie uznane za niezrealizowane), potwierdzone np. referencjami. WYKAZ OSÓB ODPOWIEDZIALNYCH ZA REALIZACJĘ PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA (KADRA KIEROWNICZA) \| Nazwisko i imię \| Proponowana rola/funkcja w realizacji zamówienia \| Rodzaj uprawnień \| Nr uprawnień \| \|-----------------\|--------------------------------------------------\|------------------\|--------------\| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| Data: .......................... ............................................................... (podpis i pieczętka osoby upoważnionej do reprezentowania firmy na zewnątrz)	<urn:uuid:4b4c56cf-fb1f-41d4-ab7d-31eb68bbcdbe>	finepdfs	1.0625	CC-MAIN-2023-40	https://www.szpital.sosnowiec.pl/wp-content/uploads/archive/392/SIWZ%20101.pdf	2023-09-22T14:40:09+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2023-40/segments/1695233506420.84/warc/CC-MAIN-20230922134342-20230922164342-00644.warc.gz	1,113,518,011	0.999858	0.999987	0.999987	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2596, 5175, 8376, 11810, 15245, 18312, 21416, 23558, 26003, 26320, 27369, 29635, 33499, 36882, 40248, 43675, 47265, 50483, 51124, 53405, 54192 ]	1	0
\| Powiadomienie nr \| Spis treści \| \|------------------\|-------------\| \| 2011/C 191/01 \| Zalecenie Rady z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki (1) \| \| 2011/C 191/02 \| Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6241 – CIE Management II/Gruppo Coin) (1) \| \| 2011/C 191/03 \| Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6162 – Pfizer/Ferrosan Consumer Healthcare Business) (1) \| (1) Tekst mający znaczenie dla EOG (Ciąg dalszy na następnej stronie) IV Informacje INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ Rada 2011/C 191/05 Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie mianowania oraz zmiany na stanowisku członka Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego ......................... 9 Komisja Europejska 2011/C 191/06 Kursy walutowe euro .......................................................... 10 Trybunał Obrachunkowy 2011/C 191/07 Sprawozdanie specjalne nr 5/2011 „System płatności jednolitych (SPI): problemy, które należy rozwiązać, aby uzyskać poprawę w zakresie należytego zarządzania finansami” ....................... 11 INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH 2011/C 191/08 Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 .......................................................... 12 I (Rezolucje, zalecenia i opinie) ZALECENIA RADA ZALECENIE RADY z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2011/C 191/01) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 165 i 166, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Termin „przedwczesne kończenie nauki” ma zastosowanie do osób, które kończą kształcenie i szkolenie jedynie z wykształceniem średnim I stopnia lub niższym i nie kontynuują kształcenia ani szkolenia. (2) Od ograniczenia zjawiska przedwczesnego kończenia nauki w zasadniczy sposób zależy realizacja kilku najważniejszych celów strategii „Europa 2020”. Ograniczanie tego zjawiska służy zarówno celowi, którym jest „inteligentny wzrost” – gdyż zakłada poprawę poziomu kształcenia i szkolenia, jak i celowi w postaci „wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu” – gdyż przeciwodziła jednemu z głównych czynników decydujących o zagrożeniu bezrobociem, ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Dlatego w strategii „Europa 2020” przewidziano wymierny cel podstawowy, którymi jest obniżenie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę z 14,4 % w 2009 roku do poniżej 10 % w 2020 roku. Państwa członkowskie podjęły się wyznaczenia krajowych wymiernych celów, uwzględniających ich sytuację wyjściową i kontekst krajowy. (3) W wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich zawartych w decyzji Rady 2010/707/UE (1) odnoszących się do realizacji strategii „Europa 2020”, wezwano państwa członkowskie do podjęcia wszelkich koniecznych działań, by zapobiegać przedwczesnemu kończeniu nauki. (4) W inicjatywie przewodniej „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym” określono ramy działań mających zapewnić spójność społeczną i terytorialną i skoncentrowano się przy tym w szczególności na przerwaniu cyklu defaworyzacji i intensyfikowaniu działań zapobiegawczych. Inicjatywa ta nakierowana jest na realizację wymiernego celu podstawowego strategii „Europa 2020”, którym jest wydźwignięcie w ciągu najbliższej dekady co najmniej 20 mln osób z ubóstwa i wykluczenia społecznego. (5) Celem inicjatywy przewodniej „Mobilna młodzież” realizowanej w ramach strategii „Europa 2020” jest „poprawa wyników i podniesienie atrakcyjności europejskiego szkolnictwa wyższego na arenie międzynarodowej oraz podniesienie jakości wszystkich poziomów kształcenia i szkolenia w UE, łącząc doskonaleść z ideą sprawiedliwości, poprzez wspieranie mobilności studentów i stażyściów oraz poprawę sytuacji młodzieży na rynku pracy”. (6) W konkluzjach Rady z dnia 5–6 maja 2003 roku w sprawie poziomów referencyjnych wyznaczających średni europejski wynik w dziedzinie kształcenia i szkolenia (poziomy odniesienia) stwierdzono, że do 2010 roku odsetek osób przedwcześnie kończących naukę powinien wynieść poniżej 10 % osoby przedwcześnie kończące naukę zdefiniowano tam jako osoby w wieku 18–24 lat o wykształceniu średnim I stopnia lub niższym, nieuczestniczące w dalszym kształceniu ani szkoleniu. Wyznaczony poziom odniesienia nie został osiągnięty. Co siódma młoda osoba kończy obecnie kształcenie lub szkolenie, nie ukończywszy kształcenia średniego II stopnia. (1) Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46. (7) W rezolucji Rady z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie nowych umiejętności w nowych miejscach pracy (1) podkreślono, że należy podnieść ogólny poziom umiejętności oraz nadać priorytet kształceniu i szkoleniu osób zagrożonych wykluczeniem ekonomicznym i społecznym, w szczególności osób przedwcześnie kończących naukę. Zwrócono także uwagę, że należy zapewnić usługi doradztwa zawodowego i indywidualne plany szkoleń osobom szukającym pracy oraz rozwijać system walidacji efektów kształcenia formalnego, nieformalnego i pozaformalnego. (8) W konkluzjach Rady z dnia 22 maja 2008 r. w sprawie uczenia się dorosłych doceniono rolę uczenia się dorosłych w radzeniu sobie ze zjawiskiem przedwczesnego kończenia nauki: daje ono drugą szansę osobom dorosłym nieposiadającym kwalifikacji, szczególnie jeżeli chodzi o umiejętności podstawowe, umiejętności informatyczne oraz naukę języków obcych. (9) W konkluzjach z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia ("ET 2020") Rada ustaliła, że do 2020 roku odsetek osób przedwcześnie kończących kształcenie i szkolenie powinien wynieść poniżej 10%. (10) W konkluzjach Rady z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie kształcenia dzieci ze środowisk migracyjnych odnotowano, że choć znaczna liczba dzieci z takich środowisk dobrze radzi sobie w szkole, to zwykle istnieje większe prawdopodobieństwo, że uczniowie tacy przedwcześnie zakończą naukę. Średni odsetek uczniów przedwcześnie kończących naukę w Unii jest wśród migrantów dwukrotnie wyższy niż wśród uczniów miejscowych. Dostępne dane wskazują, że odsetek ten jest jeszcze wyższy w przypadku ludności romskiej. (11) W maju 2010 roku Rada w konkluzjach w sprawie społecznego wymiaru kształcenia i szkolenia stwierdziła, że aby skutecznie zapobiegać zjawisku przedwczesnego kończenia nauki, należy na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym pogłębiać wiedzę o tym, które grupy są grupami ryzyka w tym zakresie, oraz stworzyć systemy, które wcześniej wskazają, kto podlega takiemu ryzyku. Rada uznała, że należy wdrażać kompleksowe, horyzontalne strategie polegające na szeregu ogólno-szkolnych i systemowych działań, które będą przeciwdziałać różnorodnym czynnikom powodującym przedwczesne kończenie nauki. (12) Przyczyny przedwczesnego kończenia nauki różnią się w zależności od państwa oraz od regionu. Polityka na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego kończenia nauki musi być dostosowana do specyficznej sytuacji danego miejsca, regionu lub państwa: nie ma jednego rozwiązania, które byłoby odpowiednie dla wszystkich państw członkowskich. (13) Mimo różnic pomiędzy państwami i pomiędzy regionami, wyraźnie dostrzec można, że we wszystkich państwach członkowskich przedmiotowe zjawisko w większym stopniu dotyka grupy defaworyzowane i słabsze. Ponadto, wśród osób, które przedwcześnie kończą kształcenie lub szkolenie, jest nieproporcjonalnie wiele młodych osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Przedwczesne kończenie nauki wynika z defaworyzacji społecznej, a zarazem utrwała ryzyko wykluczenia społecznego. (14) Europejskie ramy kompleksowej polityki w zakresie przedwczesnego kończenia nauki mogą – w pełni respektując zasadę pomocniczości – pomóc państwom członkowskim zweryfikować prowadzoną politykę, opracować krajowe programy reform w ramach strategii „Europa 2020” oraz wdrożyć strategie o dużym oddziaływaniu oraz dobrym wskaźniku efektywności kosztów. Ramy takie mogą także stanowić podstawę współpracy w kontekście otwartej metody koordynacji oraz sugerować wykorzystanie unijnych instrumentów finansowania. (15) Rezultaty reform edukacyjnych nie są natychmiastowe. Aby w ciągu najbliższej dekady zmniejszyć odsetek osób przedwcześnie kończących naukę i osiągnąć wymierny cel strategii „Europa 2020”, należy jak najszybciej wprowadzić kompleksowe, horyzontalne strategie w zakresie przedwczesnego kończenia nauki. NINIEJSZYM ZALECA PAŃSTWOM CZŁONKOWSKIM, BY: Skorzystały – biorąc pod uwagę sytuację krajową – z kompleksowych ram znajdujących się w załączniku do niniejszego zalecenia i przy ich pomocy: 1) Określiły najważniejsze czynniki prowadzące do przedwczesnego kończenia nauki oraz obserwowali charakterystyczne cechy tego zjawiska na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym – i w ten sposób zyskały podstawę do ukierunkowanej i skutecznej polityki, opartej na faktach. 2) Zapewnili stworzenie do końca 2012 roku kompleksowych strategii w zakresie przedwczesnego kończenia nauki oraz zadąbły o ich wdrażanie zgodnie z priorytetami krajowymi i z celami strategii „Europa 2020”. Przyjmuję się, że na kompleksowe strategie powinny się składać środki zapobiegawcze, interwencyjne i kompensacyjne, przy czym te ostatnie mają skłonić osoby, które przedwcześnie zakończyły naukę, by do niej powróciły. 3) Zadąbły o uwzględnienie w tych strategiach odpowiednich środków odnoszących się do grup, które w danym państwie członkowskim są bardziej narażone na przedwczesne zakończenie nauki, takich jak dzieci ze środowisk defaworyzowanych pod względem społeczno-ekonomicznym, ze środowisk migracyjnych lub romskich lub dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. 4) Zapewnili spójne objęcie tymi strategiami zarówno kształcenia ogólnego, jak i kształcenia i szkolenia zawodowego oraz wyzwani charakterystycznych dla każdego z tych systemów. 5) Uwzględnili środki, które wspierają zmniejszanie odsetka uczniów przedwcześnie kończących naukę, w odpowiednich politykach nakierowanych na dzieci i młodzież oraz koordynowały działania różnych sektorów polityki. (1) Dz.U. C 290 z 4.12.2007, s. 1. 6) Pamiętając, że kluczowa rola przypada nauczycielom, kadrze kierowniczej szkół i pozostałemu personelowi pedagogicznemu, zadbaly o angażowanie w te środki i działania wszystkich stosownych zainteresowanych stron, po to by pomóc osobom narażonym na przedwczesne zakończenie nauki, także tym, które już ją przedwcześnie zakończyły. ZWRACA SIĘ DO KOMISJI, BY: 1) W kontekście ET 2020 wspierała państwa członkowskie w ich wysiłkach, monitorując sytuację na różnych szczeblach edukacji we wszystkich państwach członkowskich w celu określenia panujących tendencji. 2) Wspierała strategie państw członkowskich przez wymianę doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań oraz ułatwiała państwom członkowskim skuteczne partnerskie uczenie się, tworzenie sieci kontaktów oraz eksperymentowanie z nowatorskimi podejściami, jeżeli chodzi o środki mające ograniczyć zjawisko przedwczesnego kończenia nauki i poprawić efekty edukacyjne dzieci z grup narażonych na przedwczesne zakończenie nauki. 3) Uwzględniała środki wspierające ograniczanie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę we wszystkich odpowiednich działaniach Unii nakierowanych na dzieci i młodych dorosłych. 4) Wspierała opracowywanie skutecznych polityk przeciwdziałających przedwczesnemu kończeniu nauki poprzez inicjowanie analiz porównawczych i badań naukowych oraz zachęcała państwa członkowskie do współpracy w tym obszarze. 5) Zadbała – we współpracy z państwami członkowskimi i bez uszczerbku dla negocjacji nad przyszłymi ramami finansowymi – by programy Unii z zakresu uczenia się przez całe życie, problematyki młodzieżowej i badań naukowych oraz europejskie fundusze strukturalne wspierały realizację strategii państw członkowskich w zakresie przedwczesnego kończenia nauki oraz przyczyniły się do realizacji tych strategii. 6) Przedstawiała okresowe sprawozdania z postępów w realizacji wymiernego celu strategii „Europa 2020” i z wdrażania przez państwa członkowskie strategii w zakresie przedwczesnego kończenia nauki – w ramach rocznej wizji wzrostu gospodarczego oraz w ramach rozwiązań sprawozdawczych przyjętych w kontekście ET 2020. Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2011 r. W imieniu Rady FAZEKAS S. Przewodniczący ZAŁĄCZNIK RAMY KOMPLEKSOWYCH POLITYK NA RZECZ OGRANICZANIA ZJAWISKA PRZEDWYCZESNEGO KOŃCENIA NAUKI Strategie w zakresie przedwczesnego kończenia nauki powinny być oparte na krajowej, regionalnej i lokalnej analizie warunków sprzyjających temu zjawisku, gdyż za wartościami średnimi często skrywają się znaczne różnice między regionami lub państwami. Osoby, które przedwcześnie kończą naukę, to grupa niejednorodna, a indywidualne motywacje prowadzące do przedwczesnego zakończenia nauki znacznie się różnią. Ważnymi czynnikami są sytuacja w rodzinie oraz szerszy kontekst społeczno-ekonomiczny, taki jak chęć wejścia na rynek pracy. Ich wpływ zależy od struktury systemu kształcenia i szkolenia, od dostępnych możliwości uczenia się i od warunków nauki. Ważną rolę w ograniczaniu zjawiska przedwczesnego kończenia nauki może odegrać koordynacja polityk w zakresie dobra dzieci i młodzieży, zabezpieczenia społecznego, zatrudnienia młodych i perspektyw kariery zawodowej. 1. Określenie głównych czynników i obserwacja Proces przedwczesnego kończenia nauki ma złożone i zróżnicowane przyczyny, ale często wiąże się z defaworyzacją pod względem społeczno-ekonomicznym, niskim poziomem wykształcenia rodziny, wyobcowaniem z systemu edukacyjnego lub słabymi wynikami, chęcią wejścia na rynek pracy lub zespołem problemów społecznych, emocjonalnych i edukacyjnych, które zwiększają ryzyko przedwczesnego zakończenia nauki. Uwzględnić należy typ kształcenia uczniów. W niektórych państwach członkowskich uczniowie, którzy napotykali trudności w kształceniu ogólnym, często wybierają ściętkę kształcenia i szkolenia zawodowego. W takim przypadku na szkołach zawodowych spoczywa szczególna odpowiedzialność i stoi przed nimi szczególne zadanie w zakresie zmniejszania odsetka uczniów przedwcześnie kończących naukę. Polityka oparta na faktach wymaga poświęcenia szczególnej uwagi wynikom w tym zakresie w poszczególnych sektorach kształcenia i szkolenia. Opracowanie opartych na faktach i opłacalnych polityk zapobiegania przedwczesnemu kończeniu nauki wymaga gromadzenia i przechowywania danych o tym zjawisku. To powinno umożliwić jego analizę na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym. Na dane takie mogą się składać informacje o odsetku uczniów przedwcześnie kończących naukę, o przechodzeniu z jednego poziomu edukacji na kolejny, o odsetku osób rozpoczynających i kończących kształcenie średnie II stopnia, a także o nieobecnościach w szkole i zachowaniach świadczących o jej unikaniu. — Gromadzenie informacji powinno umożliwić analizę najważniejszych przyczyn przedwczesnego kończenia nauki – w podziale na grupy uczniów, kategorie szkół, rodzaje placówek kształcenia i szkolenia, gminy lub regiony. — Zestawienie danych o przedwczesnym kończeniu nauki z danymi kontekstowymi, takimi jak informacje społeczno-ekonomiczne, może pomóc lepiej ukierunkować środki i polityki. Użyteczne w tym mogą być także gromadzenie i analiza informacji o motywacjach osób przedwcześnie kończących naukę, o ich zatrudnieniu i perspektywach kariery zawodowej. — Ocena skuteczności i wydajności istniejących środków politycznych, których celem jest ograniczanie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę, stanowi ważną podstawę do ulepszania strategii i programów mających zwiększyć szanse uczniów na pomyślne ukończenie szkoły. 2. Ramy polityki Na kompleksowe strategie w zakresie przedwczesnego kończenia nauki składają się: kombinacja różnorodnych polityk, koordynowanie działań między różnymi sektorami polityki oraz uwzględnianie środków pomagających ograniczać zjawisko przedwczesnego kończenia nauki we wszystkich odpowiednich politykach dotyczących dzieci i młodzieży. Poza politykami edukacyjnymi promującymi wysoką jakość systemów szkolnictwa chodzi przede wszystkim o politykę społeczną i usługi wsparcia oraz o polityki: zatrudnieniową, młodzieżową, rodzinną i integracyjną. Równie ważne są: horyzontalna koordynacja działań zaangażowanych podmiotów oraz wertykalna koordynacja działań podejmowanych na różnych poziomach administracji. Strategie w zakresie przedwczesnego kończenia nauki powinny obejmować zapobieganie, interwencję i kompensację. Państwa członkowskie powinny odpowiednio dobrać konkretne elementy swojej strategii do okoliczności i kontekstu. 2.1. POLITYKI ZAPOBIEGAWCZE mają zmniejszyć ryzyko przedwczesnego zakończenia nauki, zanim jeszcze pojawią się problemy. Tego rodzaju działania optymalizują ofertę edukacyjną w celu uzyskania lepszych efektów uczenia się oraz usunięcia przeszkód na drodze do pomyślnego ukończenia szkoły. Celem wspomnianych polityk jest wczesne zbudowanie solidnego fundamentu pod rozwój potencjału dzieci i ich udaną integrację w szkole. Na polityki zapobiegawcze mogą się składać następujące elementy: 1) Dobra jakościowo wczesna edukacja i opieka nad dzieckiem służy wszystkim dzieciom, zwłaszcza dzieciom wywodzącym się ze środowisk defaworyzowanych, w tym dzieciom migrantów i Romów. Pozytywnie wpływa na formę fizyczną, rozwój społeczny i emocjonalny, umiejętności językowe i podstawowe umiejętności poznawcze. Ofertę powinna charakteryzować wysoka jakość, przystępna cena, odpowiednio przygotowani pracownicy oraz dostępność dla rodzin defaworyzowanych. Przedmiotowe polityki mają na względzie organizację systemów kształcenia i szkolenia, zasoby udostępniane szkolom, dostępność, przenikanie się i elastyczność ścieżek edukacyjnych. Uwzględniają także zróżnicowaną sytuację kobiet i mężczyzn oraz wspieranie dzieci ze środowisk defaworyzowanych i dzieci posługujących się innym językiem ojczystym. Polityki zapobiegawcze mogą ponadto obejmować następujące elementy: 2) Rozszerzenie oferty edukacyjnej poprzez stworzenie możliwości kształcenia i szkolenia po ukończeniu wieku, w którym realizuje się obowiązek szkolny, może wpłynąć na zachowania młodzieży i jej rodzin oraz skutkować wyższym odsetkiem osób uzyskujących kwalifikacje na poziomie średnim II stopnia. 3) Promowanie aktywnych strategii antyseparacyjnych i zapewnianie dodatkowego wsparcia szkolom znajdującym się na obszarach defaworyzowanych lub przyjmującym wielu uczniów ze środowisk defaworyzowanych pod względem społeczno-ekonomicznym pomaga im bardziej różnićwać skład społeczny i poprawiać ofertę edukacyjną. Tym samym poprawiają się wyniki uczniów ze środowisk defaworyzowanych pod względem społeczno-ekonomicznym i zmniejsza się ryzyko przedwczesnego zakończenia przez nich nauki. 4) Kładzenie nacisku na wartość, jaką jest różnorodność językowa, oraz pomoc uczniom posługującym się innym językiem ojczystym w sprawnejśmi posługiwaniu się językiem nauczania, a w stosownym przypadku – także językiem ojczystym, jak również wspieranie nauczycieli w uczeniu dzieci o różnym poziomie kompetencji językowych może poprawić osiągnięcia edukacyjne dzieci ze środowisk migracyjnych i zmniejszyć ryzyko przedwczesnego zakończenia przez nie nauki. 5) Zwiększanie zaangażowania rodziców, sklanianie ich do ściślejszej współpracy ze szkołą oraz tworzenie partnerstw między szkołami a rodzicami może zwiększyć motywację uczniów do nauki. 6) Zwiększanie elastyczności i przenikania się ścieżek edukacyjnych, na przykład poprzez system modułów lub naprzemienność szkoły i pracy, pomaga przede wszystkim uczniom osiągającym słabsze wyniki w nauce; może też skaniać ich do kontynuowania kształcenia i szkolenia, skoro jest ono lepiej dostosowane do ich potrzeb i możliwości. Rozwiążanie takie pomaga także uwzględniać przyczyny przedwczesnego kończenia nauki związane z płcią, takie jak wcześnie wchodzenie na rynek pracy czy ciąża nastolatek. Uważa się ponadto, że ograniczenie zjawiska powtarzania roku i zastępowanie go elastycznym, indywidualnym wsparciem może skutkować mniejszym odsetkiem osób przedwcześnie kończących naukę. 7) Wzmocnienie dobrych jakościowo ścieżek zawodowych oraz zwiększenie ich atrakcyjności i elastyczności daje zagrożonym uczniom wiarygodną alternatywę dla przedwczesnego zakończenia nauki. Kształcenie i szkolenie zawodowe odpowiednio włączone w ogólny system kształcenia i szkolenia otwiera alternatywne ścieżki ku kształceniu średniemu II stopnia i ku szkolnictwu wyższemu. 8) Zacieśnianie powiązań między systemami kształcenia i szkolenia a sektorem zatrudnienia, po to by zaakcentować, jak korzystnie na przyszłe szanse znalezienia zatrudnienia wpływa ukończenie edukacji. Działanie to powinno przyjmować formę praktyk zawodowych lub większego zaangażowania pracodawców w szkolnictwo. 2.2. POLITYKI INTERWENCYJNE mają zapobiegać przedwczesnemu kończeniu nauki poprzez poprawę jakości kształcenia i szkolenia na szczeblu instytucji edukacyjnych, poprzez reagowanie na wczesne sygnały ostrzegawcze oraz poprzez zapewnianie ukierunkowanego wsparcia uczniom lub grupom uczniów zagrożonych przedwczesnym zakończeniem nauki. Polityki te są realizowane na wszystkich szczeblach edukacji, począwszy od wczesnej edukacji i opieki nad dziećmi po kształcenie średnie II stopnia. Na szczeblu szkół lub instytucji szkoleniowych strategie zapobiegania przedwczesnemu kończeniu nauki są włączone w ogólną politykę rozwoju szkoły. Ich celem jest budowanie sprzyjających warunków nauki, poprawa jakości i innowacyjności nauczania, zwiększanie kompetencji nauczycieli w radzeniu sobie z różnorodnością społeczną i kulturową, a także opracowywanie sposobów zapobiegania przemocy i zastraszaniu. Na polityki interwencyjne na szczeblu szkół lub instytucji szkoleniowych mogą składać się następujące elementy: 1) Przekształcanie szkół w społeczności osób uczących się oparte na wspólnej dla wszystkich stron wizji rozwoju szkoły, wykorzystywanie doświadczenia i wiedzy wszystkich osób oraz zapewnianie otwartego, inspirującego i przyjaznego otoczenia, aby zachęcić młodych ludzi do kontynuowania kształcenia i szkolenia. 2) Rozwijanie systemów wczesnego ostrzegania o zagrożonych uczniach może pomóc podejmować skuteczne działania, zanim jeszcze pojawią się problemy, uczniowie zaczyną się izolować, wagarować lub przedwcześnie zakończyć naukę. 3) Nawiązywanie kontaktów z rodzicami i innymi podmiotami zewnętrznymi w stosunku do szkół, takimi jak służby działające w społeczności lokalnej, organizacje reprezentujące migrantów lub mniejszości, stowarzyszenia sportowe i kulturalne lub organizacje pracodawców i społeczeństwa obywatelskiego, pozwala wypracowywać całościowe rozwiązania, aby pomóc zagrożonym uczniom, i ułatwić dostęp do zewnętrznego wsparcia, takiego jak psychologowie, pracownicy socjalni, osoby pracujące z młodzieżą, ośrodki kultury oraz służby działające w społeczności lokalnej. Pomocą mogą tu służyć mediatorzy ze społeczności lokalnej, którzy potrafią ułatwić komunikację i budować wzajemne zaufanie. 4) Podstawowym warunkiem skutecznych działań na szczeblu szkoły jest wspieranie i wzmacnianie pozycji nauczycieli w pracy z zagrożonymi uczniami. Kształcenie nauczycieli oraz doskonalenie zawodowe nauczycieli i kadry kierowniczej szkół pomaga im radzić sobie z różnorodnością w klasie, wspierać uczniów ze środowisk defaworyzowanych pod względem ekonomiczno-społecznym oraz rozwiązywać trudne sytuacje dydaktyczne. 5) Zajęcia dodatkowe, prowadzone po lekcjach i poza szkołą, oraz zajęcia artystyczne, kulturalne i sportowe mogą poprawić samoocenę zagrożonych uczniów i zwiększyć ich odporność na trudności w nauce. Na poziomie indywidualnym polityki interwencyjne mają zapewnić uczniom mogącym przedwcześnie zakończyć naukę zestaw mechanizmów wspierających, które można dopasowywać do ich potrzeb. Nakiernowane są one zarówno na rozwój osobisty w celu zwiększania odporności zagrożonych uczniów, jak i na radzenie sobie z konkretnymi trudnościami, które mogą mieć charakter społeczny, poznawczy lub emocjonalny. Polityki interwencyjne na indywidualnym poziomie mogą obejmować następujące elementy: 1) Mentoring pomaga uczniom radzić sobie z konkretnymi trudnościami szkolnymi, społecznymi lub osobistymi. Zarówno w przypadku podejścia indywidualnego (mentoring), jak i pracy w małych grupach (tutoring) uczniowie otrzymują ukierunkowane wsparcie, często ze strony kadry nauczycielskiej, członków społeczności lub rówieśników. 2) Dopasowywanie nauczania do potrzeb uczniów, wzmacnianie zindywidualizowanych strategii nauki oraz zapewnianie wsparcia uczniom zagrożonym pomaga im dostosowywać się do wymogów edukacji formalnej i przełamywać bariery w systemie kształcenia i szkolenia, a tym samym może przyczynić się do ograniczenia zjawiska powtarzania roku. 3) Udoskonalenie poradnictwa i doradztwa pomaga uczniom w wyborze kariery zawodowej oraz w przechodzeniu do kolejnych etapów kształcenia lub z etapu kształcenia do etapu zatrudnienia. Ogranicza przypadki podejmowania niewłaściwych decyzji, opartych na nerealistycznych oczekiwaniach lub niewystarczających informacjach. Pomaga młodym ludziom w dokonywaniu wyborów, które odpowiadają ich ambicjom, zainteresowaniom i uzdolnieniom. 4) Dbanie, by młodzi ludzie, którzy z powodu sytuacji ekonomicznej mogą przedwcześnie zakończyć naukę, mieli dostęp do odpowiedniego wsparcia finansowego. Jeżeli zostanie to uznane za stosowne, wsparcie takie można uzależnić od konkretnych warunków lub powiązać ze świadczeniami socjalnymi. 2.3. POLITYKI KOMPENSACYJNE mają pomagać osobom, które przedwcześnie zakończyły naukę, powrócić do niej, oferując drogi powrotu do kształcenia i szkolenia oraz drogi do zdobycia nieuzyskanych wcześniej kwalifikacji. Na polityki kompensacyjne mogą się składać następujące elementy: 1) Skuteczne programy edukacji drugiej szansy zapewniają osobom, które przedwcześnie zakończyły naukę, warunki nauki dostosowane do ich szczególnych potrzeb, przewidują uznawanie wcześniejszej nauki i sprzyjają dobremu samopoczuciu. Programy te różnią się od szkoły zarówno pod względem organizacyjnym, jak i pedagogicznym: często charakteryzują je: nauka w małych grupach, zindywidualizowane, dostosowane do wieku i innowacyjne metody nauczania oraz elastyczne ścieżki edukacyjne. O ile to możliwe, powinny one być łatwo dostępne i nieodpłatne. 2) Różne drogi powrotu do kształcenia i szkolenia głównego nurtu, których zapewnienie jest istotne. Zajęcia przejściowe – kładące duży nacisk na doradztwo – mogą pomóc w przezwyciężaniu wcześniejszych niepowodzeń szkolnych i ponownym włączeniu się w edukację głównego nurtu. 3) Uznawanie i walidacja efektów wcześniejszego uczenia się, w tym kompetencji nabytych w ramach uczenia się pozaformalnego i nieformalnego, zwiększają wiarę młodych ludzi we własne siły i ich samoocenę oraz ułatwiają im powrót do edukacji. Mogą motywować ich do kontynuowania kształcenia i szkolenia oraz pomóc im w rozpoznawaniu uzdolnień i dokonywaniu lepszych wyborów zawodowych. 4) Ukierunkowana, indywidualna pomoc łączy społeczne, finansowe, edukacyjne i psychologiczne wsparcie dla młodych ludzi, którzy borykają się z trudnościami. Szczególnie ważna jest dla młodych ludzi, którzy doświadczają poważnych przykrości społecznych lub emocjonalnych utrudniających im kontynuowanie kształcenia lub szkolenia. Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6241 – CIE Management II/Gruppo Coin) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2011/C 191/02) W dniu 21 czerwca 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony: — w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, — w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6241 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6162 – Pfizer/Ferrosan Consumer Healthcare Business) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2011/C 191/03) W dniu 9 czerwca 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony: — w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, — w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6162 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6160 – Apollo/PlayPower) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2011/C 191/04) W dniu 23 czerwca 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony: — w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji. (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, — w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6160 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). IV (Informacje) INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ RADA DECYZJA RADY z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie mianowania oraz zmiany na stanowisku członka Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (2011/C 191/05) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1), uwzględniając kandydaturę przedstawioną Radzie przez Komisję w kategorii przedstawiciele pracodawców, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Na mocy decyzji z dnia 14 września 2009 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2009 r. do dnia 17 września 2012 r. (2) W związku z rezygnacją Andrew MAMO zwolniło się stanowisko członka Rady Zarządzającej w kategorii przedstawiciele pracodawców, STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykuł Członkiem Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2012 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba: PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW: MALTA Jeanelle CATANIA Executive Policy & Business Development (Polityka Wykonawcza i Rozwój Biznesu) The Malta Chamber of Commerce Enterprise and Industry (Maltańska Izba Handlu, Przedsiębiorców i Przemysłu) Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2011 r. W imieniu Rady FAZEKAS S. Przewodniczący (1) Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1. (2) Dz.U. C 226 z 19.9.2009, s. 2. ## KOMISJA EUROPEJSKA ### Kursy walutowe euro (¹) 30 czerwca 2011 r. (2011/C 191/06) 1 euro = \| Waluta \| Kurs wymiany \| Waluta \| Kurs wymiany \| \|----------------------\|--------------\|----------------------\|--------------\| \| USD \| Dolar amerykański \| 1,4453 \| AUD \| Dolar australijski \| 1,3485 \| \| JPY \| Jen \| 116,25 \| CAD \| Dolar kanadyjski \| 1,3951 \| \| DKK \| Korona duńska \| 7,4587 \| HKD \| Dolar Hongkongu \| 11,2475 \| \| GBP \| Funt szterling \| 0,90255 \| NZD \| Dolar nowozelandzki \| 1,7468 \| \| SEK \| Korona szwedzka \| 9,1739 \| SGD \| Dolar singapurski \| 1,7761 \| \| CHF \| Frank szwajcarski \| 1,2071 \| KRW \| Won \| 1 543,19 \| \| ISK \| Korona islandzka \| \| ZAR \| Rand \| 9,8569 \| \| NOK \| Korona norweska \| 7,7875 \| CNY \| Yuan renminbi \| 9,3416 \| \| BGN \| Lew \| 1,9558 \| HRK \| Kuna chorwacka \| 7,4018 \| \| CZK \| Korona czeska \| 24,345 \| IDR \| Rupia indonezyjska \| 12 397,41 \| \| HUF \| Forint węgierski \| 266,11 \| MYR \| Ringgit malezyjski \| 4,3626 \| \| LTL \| Lit litewski \| 3,4528 \| PHP \| Peso filipińskie \| 62,619 \| \| LVL \| Łat łotewski \| 0,7093 \| RUB \| Rubel rosyjski \| 40,4000 \| \| PLN \| Złoty polski \| 3,9903 \| THB \| Bat tajlandzki \| 44,380 \| \| RON \| Lej rumuński \| 4,2435 \| BRL \| Real \| 2,2601 \| \| TRY \| Lir turecki \| 2,3500 \| MXN \| Peso meksykańskie \| 16,9765 \| \| \| \| \| INR \| Rupia indyjska \| 64,5620 \| (¹) Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB. TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY Sprawozdanie specjalne nr 5/2011 „System płatności jednolitych (SPJ): problemy, które należy rozwiązać, aby uzyskać poprawę w zakresie należytego zarządzania finansami” (2011/C 191/07) Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji swojego sprawozdania specjalnego nr 5/2011 pt. „System płatności jednolitych (SPJ): problemy, które należy rozwiązać, aby uzyskać poprawę w zakresie należytego zarządzania finansami”. Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: http://www.eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku. Aby bezpłatnie otrzymać sprawozdanie w wersji papierowej, należy zwrócić się do Trybunału Obrachunkowego, pisząc na adres: European Court of Auditors Communication and Reports Unit 12, rue Alcide De Gasperi 1615 Luxembourg LUXEMBOURG Tel. +352 4398-1 E-mail: firstname.lastname@example.org lub wypełnić elektroniczny formularz zamówienia dostępny na stronie EU-Bookshop. INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 (2011/C 191/08) Nr pomocy: SA.32518 (11/XA) Państwo członkowskie: Niemcy Region: Schleswig-Holstein Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Gewährung von Beihilfen im Rahmen der Bekämpfung Leukose und Brucellose bei Rindern, Schafen und Ziegen Podstawa prawna: Richtlinien für die Gewährung von Beihilfen im Rahmen der Bekämpfung Leukose und Brucellose bei Rindern, Schafen und Ziegen (Leukose-Brucellose-Beihilfe-Richtlinien) Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przynajmniej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy: 0,15 EUR (w mln) Maksymalna intensywność pomocy: 100 % Data realizacji: — Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 17 lutego 2011 r.–31 grudnia 2013 r. Cel pomocy: Choroby zwierząt (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006) Sektor(-y) gospodarki: Chów i hodowla zwierząt Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: Ministerium für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume Schleswig-Holstein Mercatorstraße 3 24106 Kiel DEUTSCHLAND Adres internetowy: http://www.schleswig-holstein.de/cae/servlet/contentblob/872674/publicationFile/Beihilfe_RiLi_Leukose.pdf Inne informacje: — Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przynajmniej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy: 0,20 EUR (w mln) Maksymalna intensywność pomocy: 100 % Data realizacji: — Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 24 czerwca 2011 r.–31 grudnia 2011 r. Cel pomocy: Choroby zwierząt (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006), Niekorzystne zjawiska klimatyczne (art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006) Sektor(-y) gospodarki: Chów i hodowla bydła mlecznego, Chów i hodowla owiec i kóz, Chów i hodowla pozostałego bydła i bawołów Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: Regione Basilicata Dipartimento Agricoltura Sviluppo Rurale Economia Montana Via Vincenzo Verrastro 10 85100 Potenza PZ ITALIA Adres internetowy: http://www.regione.basilicata.it/giunta/site/giunta/department.jsp?dep=100049 Inne informacje: — Nr pomocy: SA.33005 (11/XA) Państwo członkowskie: Włochy Region: Basilicata Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: L. 2 dicembre 1998 n. 423 — articolo 1 comma 2 — Interventi urgenti nel settore zootecnico per il ripristino funzionale delle strutture aziendali delle aree riconosciute dal D.P.C.M. n. 66/2011. Podstawa prawna: L. 2.12.1998 n. 423. D.P.C.M. 22.3.2011 n. 66 «Dichiarazione dello stato di emergenza in relazione alle eccezionali avversità atmosferiche che hanno colpito il territorio della Regione Basilicata nel periodo dal 18 febbraio al 1° marzo 2011». D.G.R. n. 641 del 4 maggio 2011 «L. 2 dicembre 1998 n. 423 — articolo 1 comma 2 — Interventi urgenti nel settore zootecnico per il ripristino funzionale delle strutture aziendali delle aree riconosciute dal D.P.C.M. n. 66/2011». Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przynajmniej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy: 0,32 EUR (w mln) Maksymalna intensywność pomocy: 80 % Data realizacji: — Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 24 czerwca 2011 r.–31 grudnia 2011 r. Cel pomocy: Niekorzystne zjawiska klimatyczne (art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006) Sektor(-y) gospodarki: Chów i hodowla bydła mlecznego, Chów i hodowla pozostałego bydła i bawołów, Chów i hodowla owiec i kóz Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: Regione Basilicata Dipartimento Agricoltura Sviluppo Rurale Economia Montana Via Vincenzo Verrastro 10 85100 Potenza PZ ITALIA Adres internetowy: http://www.regione.basilicata.it/giunta/site/giunta/department.jsp?dep=100049 Inne informacje: — Nr pomocy: SA.33156 (11/XA) Państwo członkowskie: Bułgaria Region: Bułgaria Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: „Помощ за участие в изложения по овцевъдство — Регионално изложение по овцевъдство гр. Костинброд, Общинско изложение по овцевъдство гр. Елин Пелин, Общинско изложение по овцевъдство гр. Годеч и Общинско изложение по овцевъдство гр. Брезник” Podstawa prawna: Чл. 10, ал. 1, т. 10 от Закона за подпомагане на земеделските производители; Указания, приети с Решение на Управителния съвет на Държавен фонд „Земеделие” за схема на държавна помощ за участие в изложения и панаир Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przynajmniej podmiotowi: Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy: 0,03 BGN (w mln) Maksymalna intensywność pomocy: 100 % Data realizacji: — Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 27 czerwca 2011 r.–31 grudnia 2013 r. Cel pomocy: Wsparcie techniczne (art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006) Sektor(-y) gospodarki: Rolnictwo, leśnictwo i rybactwo Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: Държавен фонд „Земеделие” бул. „Цар Борис III” № 136 1618 София/Sofia БЪЛГАРИЯ/BULGARIA Adres internetowy: http://www.dfz.bg/bg/darzhavni-pomoshti/shemi_durjavni_pomoshti_reglament_1857_2006/ Inne informacje: — Nr pomocy: SA.33219 (11/XA) Państwo członkowskie: Niemcy Region: Thüringen Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Satzung zur Änderung der Satzung über Beihilfen der Thüringer Tiereuchenkasse 612-40306-TH/0002 Podstawa prawna: § 7 Absatz 2 und § 20 Thüringer Ausführungsgesetz zum Tiereuchengesetz (Thüringer Tiereuchengesetz — ThürTierSG —) in der Fassung vom 30. März 2010 (GVBl. S. 89) in Verbindung mit der Satzung über Beihilfen der Thüringer Tiereuchenkasse (Beihilfesatzung in der Fassung der 4. Änderungssatzung) Planowane w ramach programu roczne wydatki lub łączna kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Calkowity planowany roczny budżet programu pomocy: 3,15 EUR (w mln) Maksymalna intensywność pomocy: 100 % Data realizacji: — Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 24 czerwca 2011 r.–31 grudnia 2013 r. Cel pomocy: Choroby zwierząt (art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006) Sektor(-y) gospodarki: Chów i hodowla zwierząt Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: Thüringer Tiereuchenkasse Victor-Goettler-Straße 4 07745 Jena DEUTSCHLAND Adres internetowy: http://www.thueringertiereuchenkasse.de/Download/ Beihilfesatzung2011.pdf http://www.thueringertiereuchenkasse.de/Download/thuertiersg.pdf Inne informacje: — V (Ogłoszenia) POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE KOMISJA EUROPEJSKA MEDIA 2007 – ROZWÓJ, DYSTRYBUCJA, PROMOCJA I SZKOLENIA Zaproszenie do składania wniosków – EACEA/19/11 Wsparcie dla cyfryzacji kina europejskiego (2011/C 191/09) 1. Cele i opis Niniejsze zawiadomienie o zaproszeniu do składania wniosków zostało wydane na podstawie decyzji nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiovizualny (MEDIA 2007). Cele globalne programu są następujące: a) ochrona oraz podkreślanie wartości różnorodności kulturowej i językowej oraz kinematograficznego i audiovizualnego dziedzictwa europejskiego, zapewnianie społeczeństwu dostępu do niego, a także promowanie dialogu pomiędzy kulturami; b) zapewnienie intensywniejszego obiegu i większego kręgu widzów europejskim utworom audiovizualnym na terenie Unii Europejskiej i poza nią, także poprzez bliższą współpracę zainteresowanych podmiotów; c) wzmacnienie konkurencyjności europejskiego sektora audiovizualnego w ramach otwartego i konkurencyjnego europejskiego rynku sprzyjającego zatrudnieniu, także poprzez promowanie powiązań pomiędzy specjalistami z sektora audiovizualnego. Celem programu „cyfryzacji kin” jest zachęcenie kin wyświetlających znaczną część zagranicznych filmów europejskich do wykorzystywania możliwości związanych z dystrybucją utworów w postaci cyfrowej. Niniejsze zaproszenie do składania wniosków ma ułatwić cyfryzację kin wyświetlających filmy europejskie poprzez wsparcie kosztów pośrednich związanych z zakupem projektora cyfrowego. 2. Kwalifikujący się wnioskodawcy Niniejsze zaproszenie jest skierowane do europejskich niezależnych operatorów kin, których działalność podstawowa polega na wyświetlaniu filmów. Wnioskodawcy muszą mieć siedzibę w jednym z następujących krajów: — 27 krajów Unii Europejskiej, — kraje EOG, Szwajcaria i Chorwacja. Kandydujące organizacje muszą: — być kinami organizującymi pokazy premierowe (wyświetlającymi premiery filmów europejskich maksymalnie 12 miesięcy po premierze krajowej), — organizować pokazy otwarte od co najmniej 3 lat, — posiadać system sprzedaży biletów i rejestracji zgłoszeń, — posiadać co najmniej jeden ekran i widownię na 70 miejsc, — organizować 520 pokazów rocznie w przypadku stałego funkcjonujących kin (tj. kin funkcjonujących przez co najmniej 6 miesięcy rocznie), 300 pokazów rocznie w przypadku kin z jednym ekranem (30 pokazów miesięcznie) oraz co najmniej 30 pokazów miesięcznie w przypadku kin letnich/na wolnym powietrzu (kina funkcjonujące przez mniej niż 6 miesięcy rocznie), — w ciągu ostatnich 12 miesięcy mieć widownię obejmującą co najmniej 20 000 osób lub musiały sprzedać co najmniej 20 000 biletów po cenie normalnej. Wnioskodawcy, którzy otrzymali lub otrzymają projektor od osoby trzeciej będącej tzw. integratorem rynku w wyniku podpisania umowy VPF, nie będą się kwalifikowali do wsparcia. Aby kwalifikować się do wsparcia, kina muszą wykazać, że co najmniej 50 % filmów wyświetlonych w 2010 r. stanowiły filmy europejskie, w tym co najmniej 30 % – zagraniczne filmy europejskie. Film uznaje się za film europejski, jeśli spełnia warunki definicji filmu europejskiego programu MEDIA w ramach programów wsparcia Cinema Selective i Cinema Automatic. Zaklasyfikowane już filmy znajdują się w Europejskiej Bazie Filmów (European Movie Database): http://ec.europa.eu/culture/media/programme/distrib/filmbase/index_en.htm Film uznaje się za film europejski, jeśli spełnia warunki następującej definicji: Każdy niedawno wyprodukowany utwór fabularny (w tym film animowany) lub dokumentalny o długości co najmniej 60 minut, spełniający następujące warunki: — utwór został wyprodukowany w większości przez producenta lub producentów z siedzibą w krajach uczestniczących w programie MEDIA. Za producentów uznaje się wyłącznie przedsiębiorstwa produkcyjne wskazane w napisach końcowych jako producenci. Celem ustalenia tożsamości producenta filmu możliwe jest również wykorzystanie innych elementów, takich jak kontrola kreatywna, własność praw do wykorzystania i udział w zyskach, oraz — utwór musi zostać wyprodukowany przy znaczącym udziale specjalistów, którzy są obywatelami krajów uczestniczących w programie MEDIA lub zamieszkują w tych krajach. „Znaczący udział” definiuje się jako ponad 50 % punktów w oparciu o poniżej przedstawioną tabelę (np. co najmniej 10 punktów w przypadku utworu fabularnego lub największy udział punktów, jeśli suma wynosi mniej niż 19, co zdarza się zazwyczaj w przypadku filmów dokumentalnych lub animowanych, gdzie do napisów końcowych włącza się zazwyczaj tylko część z poniższych kategorii): \| Funkcje \| Punkty \| \|-----------\|--------\| \| Reżyseria \| 3 \| \| Scenariusz\| 3 \| \| Muzyka \| 1 \| \| Aktor 1 \| 2 \| \| Aktor 2 \| 2 \| \| Aktor 3 \| 2 \| \| Funkcje \| Punkty \| \|-------------------------------\|--------\| \| Dyrekcja artystyczna/Scenografia \| 1 \| \| Kierownictwo zdjęć \| 1 \| \| Montaż \| 1 \| \| Dźwięk \| 1 \| \| Lokalizacja planu zdjęciowego \| 1 \| \| Laboratorium \| 1 \| \| Ogółem \| 19 \| Nie kwalifikują się filmy zawierające materiały reklamowe, pornograficzne i rasistowskie oraz promujące przemoc. 3. Kwalifikujące się działania Wsparcie na koszty dodatkowe powiązane z nabyciem projektorów cyfrowych spełniających wymogi bezpieczeństwa treści na potrzeby Digital Cinema Initiative (DCI), przeznaczonych do instalacji w kinie spełniającym wszystkie kryteria kwalifikowalności. Wnioski o wsparcie można kierować tylko w odniesieniu do jednego projektora na jeden ekran i maksymalnie trzech ekranów na jedno kino. Projektor musi zostać zakupiony pomiędzy datą złożenia wniosku a dniem 30 czerwca 2013 r. 4. Kryteria przyznawania dotacji Kwalifikujące się wnioski/działania zostaną ocenione w oparciu o następujące kryteria: \| Kryteria \| Punkty \| \|-----------------------------------------------\|--------\| \| Wymiar europejski \| 65 \| \| Liczba projektorów objętych wnioskiem: \| \| \| 1 projektor \| 7 \| \| 2 projektory \| 13 \| \| 3 projektory \| 25 \| \| Istnienie krajowego mechanizmu wsparcia \| \| \| Nie \| 10 \| \| Tak \| 0 \| 5. Budżet Wysokość rocznego budżetu przeznaczonego na współfinansowanie projektów wynosi 2 000 000 EUR. Przynawany wkład finansowy jest dotacją i ma postać kwoty ryczałtowej w maksymalnej wysokości 20 000 EUR na ekran. Dotacja ta obejmuje wszelkie koszty związane z cyfryzacją kin europejskich, z wyłączeniem kosztów projektorów cyfrowych i serwera. Agencja zastrzega sobie prawo do nieprzynazania wszystkich dostępnych środków. 6. Termin składania wniosków Wnioski muszą zostać wysłane do dnia 15 września 2011 r. (decyduje data stempla pocztowego). Wnioski należy przesyłać na poniższy adres: Education, Audiovisual and Culture Executive Agency (EACEA) Constantin DASKALAKIS BOUR 3/66 Avenue du Bourget/Bourgetlaan 1 1049 Bruxelles/Brussel BELGIQUE/BELGIË Rozpatrywane będą wyłącznie wnioski złożone na oficjalnym formularzu zgłoszeniowym, należycie podpisane przez osobę uprawnioną do zaciągania prawnych zobowiązań w imieniu organizacji składającej wniosek. Na kopercie należy umieścić w widoczny sposób następujący napis: MEDIA programme — Distribution EACEA/19/11 — Digitisation of cinemas Wnioski nadesłane faksem lub pocztą elektroniczną zostaną odrzucone. 7. Szczegółowe informacje Przewodnik wraz z formularzem zgłoszeniowym znajduje się na stronie internetowej pod następującym adresem: http://ec.europa.eu/culture/media/programme/distrib/schemes/auto/index_en.htm Wnioski należy złożyć na udostępnionych formularzach; muszą one zawierać wszystkie wymagane informacje i załączniki. POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI KOMISJA EUROPEJSKA Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6288 – Blackstone/Stargazer) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2011/C 191/10) 1. W dniu 21 czerwca 2011 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo The Blackstone Group L.P. ("Blackstone", Stany Zjednoczone) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Stargazer GmbH oraz jego spółkami zależnymi ("Stargazer", Niemcy) w drodze zakupu udziałów. 2. Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest: — w przypadku przedsiębiorstwa Blackstone: zarządzanie aktywami alternatywnymi na skalę światową oraz świadczenie usług doradztwa finansowego, — w przypadku przedsiębiorstwa Stargazer: projektowanie i wprowadzanie na rynek, za pośrednictwem spółki zależnej Jack Wolfskin, odzieży, obuwia i wyposażenia przeznaczonego do różnych form aktywnego spędzania czasu na wolnym powietrzu, takich jak biwakowanie, trekking i wędrówki piesze. 3. Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. 4. Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji. Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: email@example.com lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6288 – Blackstone/Stargazer, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej: European Commission Directorate-General for Competition Merger Registry J-70 1049 Bruxelles/Brussel BELGIQUE/BELGIË (1) Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 ("rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw"). (2) Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 ("obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury"). INNE AKTY KOMISJA EUROPEJSKA Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2011/C 191/11) Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (¹). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji. JEDNOLITY DOKUMENT ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006 „SCHWÄBISCHE SPÄTZLE”/„SCHWÄBISCHE KNÖPFLÉ” NR WE: DE-PGI-0005-0738-02.02.2009 ChOG ( X ) ChNP ( ) 1. Nazwa: „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpflé” 2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie: Niemcy 3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego: 3.1. Rodzaj produktu: Klasa 2.7: Makarony 3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1: „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpflé” to makaron ze świeżych jaj, posiadający cechy makaronu domowego, odznaczający się nieregularnym kształtem oraz szorstką i porowatą powierzchnią, wrzuca- cany bezpośrednio do wrzącej wody/gotowany na parze. Obie nazwy oznaczają w języku potocznym ten sam produkt, otrzymywany z identycznego ciasta, i są stosowane wymienne. Kształt makaronu jest przy tym bardzo zróżnicowany. Obejmuje makarony grube i cienkie, długie i krótkie. Nie jest właściwie możliwe dokonanie rozgraniczenia, a występujące różnice mają charakter regionalny. Właściwości Kolor/wygląd: naturalny, złocistożółty, jasnożółty. Kształt: makaron o nieregularnym kształcie, szorstkiej i porowatej powierzchni, posiadający cechy makaronu domowego; kształt zróżnicowany, obejmuje makarony grube i cienkie, długie i krótkie. (¹) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Konsystencja/struktura: sztywna, nadająca się do gotowania/nieciegliwa, o szorstkiej powierzchni. Klasa jakości jaj: jaja świeże, zgodnie z wytycznymi dla makaronów. Ilość jaj na każdy kilogram grysku/mąki: „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle” suche: co najmniej 2 jaja na każdy kilogram grysku, przy czym zazwyczaj wykorzystuje się 4 lub 6 jaj na każdy kilogram grysku; „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle” świeże: co najmniej 8 jaj na każdy kilogram grysku lub mąki. Jakość grysku: grysk pszenicy durum lub mąka orkiszowa. Jakość mąki w przypadku świeżych szpęeli: mąka pszenna lub orkiszowa. Jakość wody: świeża woda pitna. Sól: opcjonalnie, maksymalnie 1 %. Przyprawy, zioła, szpinak: opcjonalnie. Kwasek cytrynowy: opcjonalnie w przypadku świeżych „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle”. 3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych): Składniki wykorzystywane do produkcji „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle” (suchych) to grysk, świeże jaja oraz woda pitna. Możliwe jest również dodanie soli (maks. 1%), przypraw, ziół oraz szpinaku. W przypadku świeżych „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle” istnieje możliwość dodania kwasu cytrynowego. Ponadto grysk może zostać w całości lub w części zastąpiony mąką. 3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego): — 3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym: W celu zagwarantowania autentyczności tradycyjnego i typowego dla regionu produktu, a także utrzymania jego stałej, wysokiej jakości, wytwarzanie „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle” musi się odbywać na wyznaczonym obszarze geograficznym. Zarówno wytwarzanie świeżego, jak i suchego ciasta makaronowego obejmuje takie same etapy produkcji aż do momentu schłodzenia lub wysuszenia ciasta. Tradycyjnie „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle” wyrabiane są ręcznie. Dopiero od początku XX w. pojawiły się maszyny do produkcji „Schwäbische Spätzle”/„Schwäbische Knöpfle”. Składniki są mieszane, a następnie masa jest ugniataana do momentu, w którym ciasto stanie się twarde. Od czasu wprowadzenia mieszarek do ciasta proces ten jest w znacznym stopniu zautomatyzowany. Następnie ciasto jest formowane i wrzucane do wrzącej wody lub gotowane na parze. Dobranie odpowiedniej konsystencji ciasta, właściwej temperatury oraz czasu gotowania wymaga wyczucia i doświadczenia, co można ujednoznicić jedynie w ograniczonym stopniu. Szczególne znaczenie mają tutaj umiejętności producentów oraz regionalny know-how dotyczący procesu wytwarzania. W przypadku suchego ciasta makaronowego wyrobione „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” są wstępnie osuszane, a następnie suszone. Świeże ciasto makaronowe jest natomiast w razie potrzeby schładzane i pasteryzowane, po czym następuje jego schłodzenie do temperatury 2–7 °C. 3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.: — 3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania: — 4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego: Obszar geograficzny Szwabia obejmuje całą Badenię-Wirtembergię, a także okręg administracyjny Szwabia w kraju związkowym Bawaria. 5. Związek z obszarem geograficznym: 5.1. Specyfika obszaru geograficznego: „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” mają na obszarze geograficznym wielowiekową tradycję wytwarzania, a także ogromne znaczenie dla kuchni Szwabii. Szczególnie ważne są tu umiejętności producentów oraz regionalny know-how dotyczący procesu wytwarzania. Tradycyjne szpcele wyciskane ręcznie – do dziś szpcele wyciskane ręcznie za pomocą deski uważa się za produkt najwyższej jakości. Ze względów związanych z ekonomią pracy już na początku XX w. wprowadzono maszyny do wyrobu „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle”. Używano przy tym produkt posiadający cechy makaronu domowego, czyli wyciskanego ręcznie. W celu zachowania autentyczności i domowego charakteru „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” zgłoszono pierwsze uwarunkowane potrzebami praktycznymi patenty (zob. np. Deutsches Reichpatent 471046). Liczne wystawy dokumentują tradycyjną wiedzę na temat wytwarzania tego produktu w regionie Szwabii, od jego początków aż do czasów współczesnych (zob. „Spätzle und Knöpfle – Geschichte(n) rund um das Leibgericht der Schwaben” („Spätzle i Knöpfle – historia ulubionej potrawy mieszkańców Szwabii”), „Blickfang: Alte Zeiten”, Ofterdingen; „Spätzle – Schaben, pressen, hobeln” („Wyrabianie, tarcie i wyciskanie szpceli”), skansen w Beuren). Liczne konkursy kulinarne oraz próby bicia rekordu świata w wyciskaniu szpceli podkreślają specyfikę obszaru geograficznego, związaną z czynnikiem ludzkim. Know-how mieszkańców regionu był przekazywany z pokolenie na pokolenie i miał istotne znaczenie dla późniejszych cech produktu. Tradycja wyrobu szpceli w Szwabii sięga XVIII w. W 1725 r. wirtemberski radca i lekarz Rosino Lentilio określił „Knöpflein” i „Spazen” jako „wszystko, co wyrabia się z mąki”. W tamtym okresie w regionie szwabsko-alemańskim powszechne były uprawy orkiszu. Orkisz jako zboże o niewielkich wymaganiach, które można uprawiać również na ubogich glebach, cieszył się dużą popularnością wśród mieszkańców tego ubogiego regionu, zdominowanego przez drobne gospodarstwa rolne. Ponieważ orkisz zawiera duże ilości glutenu, dzięki czemu w trudnych finansowo czasach ciasto mogło być wyrabiane również bez dodatku jaj, do produkcji „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” stosowano przede wszystkim mąkę orkiszkową. Szpcele zyskały sławę na terenie Münssinger Alb. Wraz z uprzemysłowieniem i postępującym dobrzybrem „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” awansowały z pozycji zwykłego codziennego posiłku do rangi kulinarnego specjału, serwowanego podczas świąt. W pochodzącym z 1937 r. opisie jednej ze szwabskich wiosek szpcele określa się jako potrawę spożywaną w dni świąteczne. Rok wcześniej miejscowy poeta Sebastian Blau podniósł szpcele do rangi symbolu tożsamości regionalnej mieszkańców Szwabii. „(…) szpcele są podstawą naszej kuchni, sławą naszego regionu, (…) kwintesencją jadłospisu mieszkańców Szwabii (…)”. Tradycyjne, regionalne metody produkcji oraz wysoki poziom umiejętności w zakresie produkcji szpceli umożliwiają wytwarzanie produktu wysokiej jakości na położonych na obszarze geograficznym terenach odznaczających się niekorzystnymi warunkami naturalnymi. Obecnie „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” znajdują się w ofercie niemal wszystkich producentów makaronu i restauratorów, a od lat 80-tych XX w. są również z powodzeniem eksportowane. Dla mieszkańców obszaru geograficznego stanowią element budujący ich tożsamość. Ogromne znaczenie „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” dla kuchni Szwabii potwierdza również między innymi opublikowana po raz pierwszy w 1827 r. powieść „Die Geschichte von den sieben Schwaben” („Siedmiu Szwabów”), w której można przeczytać, że w Szwabii istnieje zwyczaj „spożywania w ciągu dnia pięciu posiłków, pięć razy zupy i do tego dwa razy knöpfli lub szpeci”. W 1892 r. Elise Henle wyjaśniała, że kobieta ze Szwabii powinna znać sposób wytwarzania szpceli: „s ich sei richtigs Schwobe-Mädla, des net Spätzla kocha ka”. W czasach współczesnych pochodzące ze Szwabii pisarz Siegfried Ruofs wymienia w książce kucharskiej zatytułowanej „Schwäbische Spätzleküche” („Kuchnia szpceli w Szwabii”) ponad 50 różnych przepisów na szpcele pochodzących z tego regionu. 5.2. Specyfika produktu: „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle”, w przeciwieństwie do innych makaronów, są wyrabiane ze świeżych jaj i posiadają cechy makaronu domowego o neregularnym kształcie i szorstkiej, porowatej powierzchni. Twarde ciasto jest w tym przypadku wrzucane bezpośrednio do wrzącej wody/gotowane na parze, zaś osiągany kształt jest zróżnicowany i obejmuje makarony cienkie i grube, długie i krótkie. Jako jedyny makaron są one gotowane po raz pierwszy już podczas produkcji. Wilgotne ciasto jest przy tym tarte na blaszanej tarce lub wyciskane z twar ki wprost do wrzącej wody. Podczas tej czynności ciasto może być przycinane nożem. 5.3. Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG): Związek przyczynowy pomiędzy szczególnym charakterem „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” a miejscem jego pochodzenia wynika ze szczególnej renomy, którą cieszy się ten produkt ze względu na swoje pochodzenie. Produkt ten stanowi tradycyjny, typowy dla regionu Szwabii specjał, wysoko ceniony szczególnie w tym regionie, ale również poza jego granicami. Potwierdzają to zarówno liczne opinie otrzymane przez organ krajowy, jak i wyniki ankiety konsumenckiej przeprowadzonej w 2002 r. Ponadto liczne wzmianki w literaturze, artykułach prasowych oraz lokalnych książkach kucharskich potwierdzają fundamentalne znaczenie oraz wysoką wartość Spätzle/Knöpfle dla szwabskiej kuchni, w której są one uznawane za „potrawę narodową Szwabii”. Obecnie „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” znajdują się w ofercie niemal wszystkich producentów makaronu i restauratorów, a od lat 80-tych ubiegłego wieku są również z powodzeniem eksportowane. Renoma „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” wynika przede wszystkim z tradycyjnego, regionalnego sposobu wytwarzania produktu, a także wysokiego poziomu umiejętności w zakresie produkcji szpęci w Szwabii, przy czym szczególnie cenione są szpęce wyciskane ręcznie. Jednak również w przypadku zautomatyzowanej produkcji niezbędne jest wyczucie i doświadczenie, w związku z czym szczególne znaczenie mają w tym kontekście umiejętności producentów oraz regionalny know-how dotyczący procesu wytwarzania. Można w związku z tym przyjąć, że renoma „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” jest ściśle związana z regionem, z którego one pochodzą. „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” są doskonale znane wśród konsumentów, a ze względu na swoje regionalne pochodzenie cieszą się szczególną renomą. Renoma ta wynika również z faktu, że produkt ten posiada długotrwałą tradycję i jest uznawany za specjalność regionu Szwabii, a także z wysokich umiejętności producentów w zakresie wytwarzania szpęci. Za produkt najwyższej jakości uznawane są przy tym szpęce wyciskane ręcznie. Już ankieta z 1965 r., przeprowadzona na terenie całych Niemiec przez Konsumenngossenschaft Stuttgart e.G., potwierdziła, że szpęce z regionu Stuttgart i Reutlingen cieszą się najwyższym uznaniem. Również w literaturze Szwabii nie brakuje przykładów poezji poświęconej ulubionej potrawie mieszkańców tego regionu. Przykładem jest opublikowany w 1838 r. w „Schwarzwälder Bote” wiersz „Das Lob der Schwabenknöpfle” („Pochwała Schwabenknöpfle”), a także wiersze „Schwäbische Leibspeisa” („Ulubione danie Szwabii”) i „Spätzles-Lied” („Pieśń o szpęcach”). Ponadto wzmianki na temat „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” można znaleźć w opisach wielu szwabskich świąt i zwyczajów. Na potrzeby turystyki produkt jest promowany w ramach festiwali specjalności regionalnych, licznych kursów, seminariów oraz konkursów wyciskania szpęci. W ostatnim czasie „Schwäbische Spätzle/Schwäbische Knöpfle” pełnią również rolę ambasadora kulinarnego regionu Szwabii. Odeslanie do publikacji specyfikacji: (Art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) Markenblatt Heft 21 z dnia 23 maja 2008 r., część 7 a-aa, s. 33858 (http://www.register.dpma.de/DPMAreregister/geo/detail.pdf/download/127) Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2011/C 191/12) Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (¹). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji. JEDNOLITY DOKUMENT ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006 „ΚΟΥΦΕΤΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ ΓΕΡΟΣΚΙΠΟΥ” ("KOUFETA AMYGDALOU GEROSKIPOU") NR WE: CY-PGI-0005-0800-02.03.2010 ChOG ( X ) ChNP ( ) 1. Nazwa: „Κουφέτα Αμυγδάλου Γεροσκίπου” ("Koufeta Amygdalou Geroskipou") 2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie: Cypr 3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego: 3.1. Rodzaj produktu: Klasa 2.4. Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarskie 3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1: „Koufeta Amygdalou Geroskipou” to prażone migdały w polewie cukrowej. Produkt końcowy ma następujące główne właściwości: Właściwości fizyczne Kształt: owalny/migdałowy. Barwa: biała. Właściwości chemiczne Wilgotność: 2–4 %. Właściwości organoleptyczne Powierzchnia/konsystencja: zewnętrzna warstwa syropu cukrowego ma charakterystycznie chropowatą powierzchnię, która w trakcie przeżuwania jest stosunkowo miększa niż w podobnych produktach i pozostawia przyjemne uczucie (rozpływają się w ustach). Grubość polewy cukrowej wynosi od dwóch do czterech milimetrów. Smak: słodycz, którą daje cukier, połączona z charakterystycznym smakiem prażonych migdałów. 3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych): Do produkcji „Koufeta Amygdalou Geroskipou” używa się: a) migdałów oraz b) granulowanego cukru trzcinowego. 3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego): Nie dotyczy. (¹) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. 3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym: Produkcja i pakowanie „Koufeta Amygdalou Geroskipou” musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym, tj. w gminie miejskiej Geroskipou (zarówno cukier, jak i migdały mogą pochodzić spoza wyznaczonego obszaru geograficznego). 3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.: Produkt „Koufeta Amygdalou Geroskipou” nie może być pakowany w temperaturach przekraczających 45 °C ze względu na kondensację, w wyniku której w torebkach powstaje wilgoć. Natychmiast po obniżeniu się temperatury poniżej 45 °C można rozpocząć proces pakowania, który przeprowadza się w temperaturze pokojowej. Jeżeli „Koufeta” nie zostaną zapakowane na tym etapie, utracą zbyt dużo wilgoci, co spowoduje, że nie będą odpowiednio miękkie przy spożywaniu (tj. zmienią się ich szczególnie właściwości organoleptyczne). Innymi słowy, moment pakowania „Koufeta Amygdalou Geroskipou” ma zasadnicze znaczenie, ponieważ od niego zależy utrzymanie końcowych właściwości organoleptycznych produktu. Dlatego też w przypadku „Koufeta Amygdalou Geroskipou” warunkiem koniecznym jest pakowanie w wyznaczonym obszarze geograficznym. Stanowi to również gwarancję autentyczności i identyfikowalności produktu. 3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania: Etykieta „Koufeta Amygdalou Geroskipou” zawiera termin przydatności do spożycia wynoszący jeden miesiąc od daty produkcji. 4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego: Terytorium wyznaczone granicami administracyjnymi gminy miejskiej Geroskipou. 5. Związek z obszarem geograficznym: 5.1. Specyfika obszaru geograficznego: Produkcja „Koufeta Amygdalou Geroskipou” odbywa się według tradycyjnej rodzinnej receptury i do dzisiaj wszystkie osoby uczestniczące w produkcji w gminie miejskiej Geroskipou są potomkami Sophoclesa Athanasiosa, który jako pierwszy rozpoczął wytwarzanie „Koufeta Amygdalou Geroskipou” w 1895 r. Od ponad stu lat potomkowie Sophoclesa Athanasiosa zajmują się wytwarzaniem produktu w taki sam sposób i na tym samym obszarze geograficznym (gmina miejska Geroskipou). Dlatego też wiedza specjalistyczna i know-how niezbędne do produkcji „Koufeta Amygdalou Geroskipou” występują w wyznaczonym regionie geograficznym od 1895 r. i przekazywane są po dzień dzisiejszy. Doświadczeni producenci szkolili i nadal szkolą osoby należące do młodszego pokolenia w zakresie metod produkcji „Koufeta Amygdalou Geroskipou”, co oznacza, że know-how jest przekazywane z pokolenia na pokolenie. Książka zatytułowana „Geroskipou – nowe i stare” (Aristidou i Vakis, 1992) zawiera odniesienie do procesu przygotowania migdałów w polewie cukrowej, które sprzedaje się głównie w czasie świąt, w Geroskipou, od roku 1930. Odniesienie do produktu zawiera również książka zatytułowana „Geroskipou – studium o historii i folklorze” (Hatzikyriakos, 2000), w której wspomina się o wyrobie migdałów w polewie cukrowej z użyciem syropu, cukru i migdałów, które gotuje się w małym garnku. Decydującym momentem dla „Koufeta Amygdalou Geroskipou” było przyznanie nagrody podczas specjalnych targów zorganizowanych w 1937 r. w Stroumbi. O „Koufeta Amygdalou Geroskipou” wspomina się również w książce pod tytułem „Geroskipou od starożytności do czasów obecnych” (2008), opublikowanej przez gminę miejską Geroskipou. W miesięcznym biuletynie „O Tahiromos tis Paphou” (sierpień 2010) zamieszczono wywiad z jednym z najstarszych producentów „Koufeta Amygdalou Geroskipou”, który do dziś zajmuje się ich produkcją, oraz informację, że produkt ten należy do najstarszych tradycyjnych wyrobów w Geroskipou. 5.2. Specyfika produktu: Na specyfikę „Koufeta Amygdalou Geroskipou” składają się dwa elementy: a) renoma produktu związana z tradycyjną metodą produkcji, stosowaną w gminie miejskiej Geroskipou od końca XIX wieku po dzień dzisiejszy; oraz b) pewne szczególne właściwości organoleptyczne, wyróżniające „Koufeta Amygdalou Geroskipou” spośród innych podobnych produktów – głównie ich charakterystycznie chropowata powierzchnia oraz konsystencja, jaką daje zewnętrzna warstwa syropu cukrowego, która w trakcie przeżuwania jest większa niż w podobnych produktach i z łatwością rozpływa się w ustach, pozostawiając przyjemne uczucie. „Koufeta Amygdalou Geroskipou” mają również charakterystyczny słodki smak, jaki daje cukier. Chropowata powierzchnia, konsystencja i słodycz są niepowtarzalne w przypadku tego produktu i niespotykane w innych rodzajach migdałów w polewie cukrowej. W szczególności „Koufeta Amygdalou Geroskipou” wytwarza się bez użycia wosku do ochrony lub oddzielenia migdałów (praktyka stosowana przy wytwarzaniu innego rodzaju migdałów w polewie cukrowej, aby migdały zachowały zawarte w nich ilości oleju). W procesie produkcji nie stosuje się również żadnych innych surowców niż migdały i cukier oraz nie przeprowadza się dodatkowych czynności w celu wygładzenia powleczonych migdałów (poprzez nakładanie na nie wosku lub ich mechaniczne polerowanie w ramach kolejnego etapu przetwarzania przy pomocy maszyny do powlekania migdałów syropem cukrowym), jak ma to miejsce w przypadku innych rodzajów migdałów w polewie cukrowej. Dzięki temu pory powierzchni produktu pozostają otwarte, co powoduje, że w porównaniu z innymi rodzajami migdałów w polewie cukrowej jest ona chropowata. Ponieważ przy produkcji „Koufeta Amygdalou Geroskipou” nie stosuje się innych surowców, migdały te są również miększe i słodsze w okresie przydatności do spożycia niż inne rodzaje migdałów w polewie cukrowej, w przypadku których używa się dodatkowych surowców, aby zmniejszyć słodycz produktu. 5.3. Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG): Migdały „Koufeta Amygdalou Geroskipou” są powszechnie znane na Cyprze. Jak stwierdzono powyżej, „Koufeta Amygdalou Geroskipou” produkuje się w Geroskipou od bardzo wielu lat, a know-how potrzebne do ich przygotowania przekazuje się z pokolenia na pokolenie, aż po dzień dzisiejszy. Wyjątkowość produktu oraz jego szczególne właściwości wynikają z wiedzy i doświadczenia osób zajmujących się jego produkcją w Geroskipou, w szczególności w odniesieniu do metody produkcji. Szczególna konsystencja, stanowiąca cechę charakterystyczną „Koufeta Amygdalou Geroskipou”, wynika głównie ze sposobu przygotowania produktu, a zwłaszcza z czasu trwania procesu powlekania prażonych migdałów syropem cukrowym, rytmicznej pracy maszyny powlekającej w trakcie tego procesu oraz ze stosowanej receptury. Zasadniczym elementem procesu produkcji, stanowiącym podstawowy element know-how, jest nadzór osoby zajmującej się produkcją, która przez cały czas musi czuwać nad całością procesu pokrywania migdałów syropem cukrowym za pomocą maszyny powlekającej, aby w razie potrzeby mogła zainterweniować w każdej chwili w celu dostosowania grubości i ilości syropu oraz temperatury. Połączenie czasu trwania procesu powlekania prażonych migdałów syropem cukrowym i rytmicznej pracy maszyny powlekającej podczas tego procesu jest również bardzo ważne. Migdały w polewie cukrowej skleją się, jeżeli zostaną pokryte syropem zbyt wcześnie lub jeżeli rytmiczna praca maszyny powlekającej nie jest dokładnie taka, jaka powinna być. Podobnie, migdały wyschną, a właściwa ilość cukru nie zostanie wehlonięta, jeżeli syrop nałoży się zbyt późno lub jeżeli rytmiczna praca maszyny powlekającej nie jest dokładnie taka, jaka powinna być. Wszystkie powyższe praktyki są częścią tradycji, autentycznych lokalnych metod produkcji oraz lokalnego doświadczenia i wiedzy specjalistycznej producentów z Geroskipou. Powodzenie receptury przedstawionej w specyfikacji wynika również z faktu, że stosowane są tylko dwa surowce, tj. cukier i migdały (w przeciwieństwie do procesu produkcji innych rodzajów migdałów w polewie cukrowej, w którym stosowane są dodatkowe surowce). Odesłanie do publikacji specyfikacji: (Art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) http://www.moa.gov.cy/moa/da/da.nsf/All/BAB8773EB6D4C5BD422576CD00354E95/$file/EvnoikiApoasiYpourgou4406jan10.pdf?OpenElement V Ogłoszenia POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE Komisja Europejska 2011/C 191/09 MEDIA 2007 – Rozwój, dystrybucja, promocja i szkolenia – Zaproszenie do składania wniosków – EACEA/19/11 – Wsparcie dla cyfryzacji kina europejskiego ........................................... 15 POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI Komisja Europejska 2011/C 191/10 Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6288 – Blackstone/Stargazer) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (1) .................................. 19 INNE AKTY Komisja Europejska 2011/C 191/11 Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych ............ 20 2011/C 191/12 Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych ............ 24 (1) Tekst mający znaczenie dla EOG \| Dziennik Urzędowy UE, serie L i C, wyłącznie wersja papierowa \| w 22 językach urzędowych UE \| 1 100 EUR/rok \| \|-------------------------------------------------------------\|-----------------------------\|---------------\| \| Dziennik Urzędowy UE, serie L i C, wersja papierowa + roczne wydanie na płycie DVD \| w 22 językach urzędowych UE \| 1 200 EUR/rok \| \| Dziennik Urzędowy UE, seria L, wyłącznie wersja papierowa \| w 22 językach urzędowych UE \| 770 EUR/rok \| \| Dziennik Urzędowy UE, serie L i C, miesięczne wydanie na płycie DVD (komplet) \| w 22 językach urzędowych UE \| 400 EUR/rok \| \| Suplement do Dziennika Urzędowego (seria S) – Ogłoszenia o przetargach, płyta DVD raz w tygodniu \| wielojęzyczny: w 23 językach urzędowych UE \| 300 EUR/rok \| \| Dziennik Urzędowy UE, seria C – Konkursy \| w językach, których dotyczy konkurs \| 50 EUR/rok \| Prenumerata Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, który jest wydawany w językach urzędowych Unii, dostępna jest w 22 wersjach językowych. Dziennik Urzędowy składa się z dwóch serii – L (Legislacja) oraz C (Informacje i zawiadomienia). Dla każdej wersji językowej jest otwierana osobna prenumerata. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 920/2005, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym L 156 z dnia 18 czerwca 2005 r., instytucje Unii Europejskiej nie mają obowiązku sporządzania wszystkich aktów prawnych w języku irlandzkim ani publikowania ich w tym języku. W związku z tym irlandzkie wydania Dziennika Urzędowego sprzedawane są osobno. Prenumerata Suplementu do Dziennika Urzędowego (seria S – Ogłoszenia o przetargach) obejmuje wszystkie 23 wersje językowe na pojedynczej płycie DVD. Na żądanie prenumeratorzy Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej mogą otrzymać różne załączniki do Dziennika Urzędowego. Prenumeratorzy informowani są o publikacji załączników poprzez zawiadomienia dołączane do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Sprzedaż i prenumerata Prenumeratę różnych odpłatnych publikacji wydawanych okresowo, na przykład prenumeratę Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, można zamówić u naszych dystrybutorów handlowych. Wykaz dystrybutorów handlowych znajduje się na stronie internetowej: http://publications.europa.eu/others/agents/index_pl.htm Portal EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu) zapewnia bezpośredni i bezpłatny dostęp do prawodawstwa Unii Europejskiej. EUR-Lex umożliwia dostęp do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz traktatów, aktów prawnych, orzecznictwa i aktów przygotowawczych. Dodatkowe informacje o Unii Europejskiej znajdują się na stronie: http://europa.eu	6c1c6e8c-2f54-4d69-ade5-a34671f5a375	finepdfs	3.064453	CC-MAIN-2024-30	https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=OJ:C:2011:191:FULL	2024-07-23T15:01:07+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-30/segments/1720763518058.23/warc/CC-MAIN-20240723133408-20240723163408-00822.warc.gz	211,286,205	0.999653	0.999976	0.999976	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Lat...	pol_Latn	{}	true	[ 554, 1702, 5069, 10664, 12867, 18083, 23951, 27840, 30200, 31360, 32990, 35134, 36142, 37791, 41484, 43057, 45001, 47958, 50135, 51210, 53859, 55613, 58614, 64114, 67135, 69067, 72951, 77284, 78348, 80909 ]	1	0
\| Pełna nazwa organizacji: \| Kategoria wydatku \| Poniesiony koszt \| Uwagi \| \|-------------------------\|------------------\|-----------------\|-------\| \| \| Wypożyczenie gier\| 90 \| \| \| \| KWSM Łódź \| 395,42 \| \| \| \| KWSM Łódź \| 680 \| \| \| \| Usługa poligraficzna Medykalia \| 150 \| \| \| \| Bluzy UMB \| 801,03 \| \| \| \| Bluzy UMB \| 340,02 \| \| \| \| Koszulki z nadrukiem \| 570,72 \| \| \| \| Zespół ratownictwa medycznego \| 500 \| \| \| \| Catering \| 2600 \| \| \| \| Konferencja Kościcielisko \| 267,60 \| \| \| \| Konferencja KWSM \| 1827 \| \| \| \| Konferencja Kościcielisko \| 232,40 \| \| \| \| Oplacenie składki członkowskiej KWSM \| 700 \| \| \| \| Wypożyczenie gier \| 78 \| \| \| \| Puchar \| 82,23 \| \| \| \| Artykuły spożywcze \| 15,95 \| \| \| \| Artykuły spożywcze \| 80,04 \| \| \| \| Artykuły spożywcze \| 123,08 \| \| \| \| Wynajem obiektu \| 600 \| \| \| \| Wynajem motorówki \| 400 \| \| \| \| BFP brutto koszty \| 9450 \| \| \| \| Wynagrodzenie Medykalia \| 188,14 \| \| \| \| Wynagrodzenie Medykalia \| 303,81 \| \| \| \| Artykuły spożywcze \| 162,34 \| \| \| \| Artykuły spożywcze \| 37,41 \| \| \| \| Artykuły spożywcze \| 108,28 \| \| \| Artykuły spożywcze \| 74,98 \| \|-------------------\|-------\| \| Artykuły spożywcze \| 30,31 \| \| Obsługa i organizacja imprez \| 2000 \| \| Obóz szkoleniowy UniwerekCamp \| 450 \| \| Pieczątki \| 79,34 \| \| Razem: \| 23418,10 \| Data wypełnienia: 2019-09-30 Podpis kierownika organizacji studenckiej UNIWERSYTET MEDYCZNY w Białymstoku PARLAMENT STUDENTÓW 15-267 Białystok, ul. Akademicka 3 tel./fax 085 748 58 13 Pieczęć organizacji studenckiej	<urn:uuid:baeea0c0-2d64-476d-8b5b-00826792f641>	finepdfs	1.68457	CC-MAIN-2022-49	https://bip.umb.edu.pl/pl/attachments/download/3906	2022-12-09T11:47:26+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2022-49/segments/1669446711396.19/warc/CC-MAIN-20221209112528-20221209142528-00083.warc.gz	162,716,999	0.996963	0.996963	0.996963	[ "unknown", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 1906, 2351 ]	1	3
Kosztorys ZAMONTOWANIE OKAPNIKÓW, REMONT CZĘŚCIOWY PŁYT BALKONOWYCH, MALOWANIE PŁYT BALKONOWYCH Data: 2009-07-08 Budowa: Polna 34 Obiekt: Budynek mieszkalny Zamawiający: Zakład Gospodarki Lokalowej w Zamościu Spółka z o.o ul. Peowiaków 8 Narzuty: Koszty pośrednie 70,00%R+ 70,00%S 12.00%(R+Kp(R))+12.00%(S+Kp(S)) 7,00% Zysk VAT Sprawdzający: ....................................................................................................... .......... strona nr: Kosztorys Opis pozycji Jedn. Norma Ilość Cena Wartość 1 1.001 Fi·3·mm gołe 1.002 1.003 Robotnicy Środek 1.004 Robotnicy KABE silikonowa 1.005 1.006 podstawy nakładów wyliczenie ilości robót Robocizna Materiały Sprzęt REMONT BALKONÓW KNR 202/1610/2 (1) Rusztowania ramowe RR-1/30 przyścienne, wysokość do 16·m, nakłady podstawowe 4,515,86 = 426,6 426,6 ~426,60 m2 Monter grupa II r-g 0,2483 105,92478 Robotnicy grupa I r-g 0,1117 47,65122 Bale iglaste obrzynane klasa II, grubości 50·mm m3 0,00011 0,04693 Deski iglaste obrzynane klasa II, grubości 25·mm m3 0,00013 0,05546 Deski iglaste obrzynane klasa III, grubości 25·mm m3 0,00018 0,07679 Drut stalowy okrągły miękki kg 0,009 3,8394 Gwoździe budowlane okrągłe kg 0,0006 0,25596 Haki do muru kg 0,012 5,1192 Maty (płyty) trzcinowe grubości 3.5·cm m2 0,0189 8,06274 Płyty pomostowe komunikacyjne m2 0,0002 0,08532 Płyty pomostowe robocze m2 0,0061 2,60226 Materiały inne (Materiały) % 1,5 Rusztowania ramowe zewnętrzne RR-1/30 do 20m m-g 0,1021 43,55586 KNR 401/1202/8 Malowanie farbami klejowymi starych tynków wewnętrznych, zeskrobanie i zmycie starej farby, pomieszczenia do 5·m2 3,50,930+0,163,530+0,90,1660 = 119,94 119,94 ~119,94 m2 Robotnicy grupa I r-g 0,102 12,23388 Mydło maziste (szare) 65% kg 0,022 2,63868 Piasek do zapraw m3 0,001 0,11994 Wapno suchogaszone (hydratyzowane) kg 0,88 105,5472 Materiały inne (Materiały) % 2 KNR 17/2608/4 Przygotowanie podłoża pod malowanie, gruntowanie preparatem wzmacniającym 2-krotnie 119,94 = 119,94 119,94 ~119,94 m2 r-g 0,103 12,35382 impregnacyjno-wzmacniający do podłoży - Głęboko penetrujący grunt "bezrozpuszczalnikowy" dm3 0,3 35,982 Materiały inne (Materiały) % 1,5 Środek transportowy (1) m-g 0,0002 0,02399 KNRW 401/1204/3 Malowanie farbami fasadowymi starych tynków, 2-krotne elewacji, tynki gładkie płyty balkonowe od spodu i boki 119,94 = 119,94 119,94 ~119,94 m2 r-g 0,147 17,63118 Podkład pod farbę silikonową dm3 0,2 23,988 Farba fasadowa nawierzchniowa dm3 0,303 36,34182 Materiały inne (Materiały) % 2 KNR 401/210/1 Wykucie zbrojenia z betonu (analogia) 1,2*30 = 36,0 36,0 ~36,00 m Robotnicy grupa I r-g 0,23 8,28 Sprężarka powietrzna spalinowa m-g 0,22 7,92 KNR 401/210/2 Zabezpieczenie zbrojenia i elementów stalowych przed korozją (analogia) 36,00 m Robotnicy grupa I r-g 0,08 2,88 Inhibitor korozji NANOKRETE AP kg 0,5 18 ZAMONTOWANIE OKAPNIKÓW, REMONT CZĘŚCIOWY PŁYT BALKONOWYCH, MALOWANIE PŁYT BALKONOWYCH 2 strona nr: 1.007 1.008 3 ZAMONTOWANIE OKAPNIKÓW, REMONT CZĘŚCIOWY PŁYT BALKONOWYCH, MALOWANIE PŁYT BALKONOWYCH	<urn:uuid:41b6b01f-4af3-426a-86af-1613b053b0b2>	finepdfs	1.386719	CC-MAIN-2024-30	https://zgl-zamosc.pl/do_pobrania/przet_2009_oferta_15_PN_WM_kosztorys2.pdf	2024-07-15T17:34:33+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2024-30/segments/1720763514713.2/warc/CC-MAIN-20240715163240-20240715193240-00718.warc.gz	957,966,364	0.998055	0.997528	0.997528	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 467, 3079, 3195 ]	1	0
UCHWAŁA Nr 39/V/2015 RADY MIEJSKIEJ W SEROCKU z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie określenia kryteriów rekrutacji do publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, dla których organem prowadzącym jest gmina Miasto i Gmina Serock, które będą brane pod uwagę na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego. Na podstawie art. 20c ust. 4, 5, 6 w związku z art. 20zf pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) oraz art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2013r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r. poz. 7 z późn. zm.) a także art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594 z późn.zm.) Rada Miejska w Serocku, uchwała co następuje: § 1 Uchwała określa: 1) kryteria rekrutacji na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego do publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, dla których gmina Miasto i Gmina Serock jest organem prowadzącym, wraz z liczbą punktów za kryteria, 2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia kryteriów. § 2 1. Określa się następujące kryteria obowiązujące na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz liczbę punktów za kryteria: 1) dziecko objęte obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym, ubiegające się o przyjęcie do przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, które ma siedzibę w obwodzie szkoły podstawowej właściwej dla miejsca zamieszkania dziecka – 60 pkt, 2) dziecko, którego oboje rodzice / opiekunowie prawni pracują, wykonują pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej, uczą się w trybie dziennym, prowadzą gospodarstwo rolne lub działalność gospodarczą – 20 pkt, 3) dziecko, którego rodzice/opiekunowie prawni rozliczając podatek dochodowy, wskazują adres zamieszkania na terenie gminy Miasto i Gmina Serock – 6 pkt, 4) dziecko, któremu gmina jest zobowiązana na mocy odrębnych przepisów zapewnić miejsce do realizacji prawa do korzystania z wychowania przedszkolnego – 30 pkt, 5) dziecko, którego rodzeństwo w kolejnym roku szkolnym będzie kontynuowało edukację przedszkolną w przedszkolu lub oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej, do którego o przyjęcie ubiega się kandydat – 2 pkt, 6) wysokość dochodu na osobę w rodzinie dziecka – od 0 do 1 pkt, przy czym: a) w przypadku dochodu w wysokości mniejszej lub równej 90% kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015r. poz. 114) – 1 pkt, b) w przypadku dochodu w wysokości przekraczającej 90% kwoty, o której mowa w lit. a, liczbę punktów oblicza się dzieląc tę kwotę przez dochód na osobę w rodzinie dziecka. 2. Dokumentami potwierdzającymi spełnianie kryteriów, o których mowa w ust. 1 są odpowiednio: 1) zaświadczenie pracodawcy o zatrudnieniu albo zaświadczenie o wykonywaniu pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej, 2) zaświadczenie szkoły / uczelni potwierdzającej naukę w trybie dziennym, 3) wydruk ze strony internetowej Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo informacja z Krajowego Rejestru Sądowego, 4) zaświadczenie o posiadaniu gospodarstwa rolnego, 5) oświadczenie rodziców/ prawnych opiekunów, że przy rozliczaniu podatku dochodowego za rok poprzedni wskazany został adres zamieszkania w gminie Miasto i Gmina Serock, 6) oświadczenie rodziców/ prawnych opiekunów, o kontynuacji edukacji przedszkolnej w danym przedszkolu/oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej przez rodzeństwo kandydata w kolejnym roku szkolnym, 7) oświadczenie o wysokości dochodu na osobę w rodzinie, liczbie osób w rodzinie oraz wysokości dochodu w rodzinie będącej podstawą obliczenia wysokości dochodu na osobę w rodzinie kandydata, 3. Wysokość dochodu, o którym mowa w ust. 2 pkt 7 ustala się zgodnie z art. 20 c ust. 9 i 10 ustawy o systemie oświaty. § 3 Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta i Gminy Serock. § 4 Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego. Uzasadnienie do uchwały Nr 39/V/2015 Rady Miejskiej w Serocku z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie określenia kryteriów rekrutacji do publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, dla których organem prowadzącym jest gmina Miasto i Gmina Serock, które będą brane pod uwagę na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego. Na mocy ustawy z 6 grudnia 2013r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (tzw. ustawy rekrutacyjnej) zostały wprowadzone nowe zasady rekrutacji do przedszkoli. Zgodnie z art. 20a wymienionej ustawy do publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych przyjmuje się dzieci po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego. Postępowanie rekrutacyjne dotyczy dzieci zamieszkałych na obszarze danej gminy. Kandydaci zamieszkali poza obszarem danej gminy mogą być przyjęci, jeżeli po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego gmina nadal dysponuje wolnymi miejscami w przedszkolu. Postępowanie rekrutacyjne przeprowadza się dwuetapowo. Jeżeli o przyjęcie ubiega się większa liczba kandydatów niż liczba wolnych miejsc na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego,brane są pod uwagę kryteria określone w art. 20c ust. 2, wynikające z konstytucyjnego obowiązku zapewnienia pomocy szczególnie potrzebującym, wynikającym z: - wielodzietności rodziny kandydata, - niepełnosprawności kandydata, - niepełnosprawności jednego z rodziców kandydata, - niepełnosprawności obojga rodziców kandydata, - niepełnosprawności rodzeństwa kandydata, - samotnego wychowywania kandydata w rodzinie, - objęcia kandydata pieczą zastępczą. W przypadku równorzędnych wyników uzyskanych na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego, lub jeżeli po zakończeniu tego etapu przedszkole nadal dysponuje wolnymi miejscami, na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego brane są pod uwagę kryteria określone przez organ prowadzący. Kompetencje do określenia tych kryteriów, liczby punktów za każde kryterium oraz dokumentów niezbędnych do ich potwierdzenia otrzymała rada gminy. Rada gminy określa nie więcej niż 6 kryteriów. Wskazane w projekcie uchwały kryteria mają zaspokoić potrzeby dziecka i jego rodziny, zwłaszcza w sytuacji, w której rodzice muszą pogodzić obowiązki zawodowe z obowiązkami rodzinnymi, a także mają być wsparciem dla odpowiedniej organizacji życia rodzinnego i zawodowego. Kryteria i liczba punktów za kryteria zostały ustalone w taki sposób aby zagwarantować pierwszeństwo w przyjęciu dzieciom realizującym obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne oraz dzieciom, którym gmina ma zapewnić miejsce do realizacji prawa do korzystania z wychowania przedszkolnego. Ponadto zastosowanie kryterium dochodowego pozwoli jednoznacznie ustalić kolejność dzieci do przyjęcia, w sytuacji gdy grupa kandydatów z tą samą liczbą punktów jest większa niż liczba wolnych miejsc. Propozycję kryteriów skonsultowano z dyrektorami publicznych przedszkoli i szkół podstawowych w gminie Miasto i Gmina Serock.	<urn:uuid:d48319a0-a5a5-4ecf-8b46-fc79dbc3846a>	finepdfs	1.447266	CC-MAIN-2019-26	https://www.bip.serock.pl/plik,4448,uchwala-nr-39-v-2015-w-sprawie-okreslenia-kryteriow-rekrutacji-do-publicznych-przedszkoli-i-oddzialow-przedszkolnych-w-szkolach-podstawowych-dla-ktorych-organem-prowadzacym-jest-gmina-miasto-i-gmina-serock.pdf	2019-06-21T00:35:11Z	crawl-data/CC-MAIN-2019-26/segments/1560627999291.1/warc/CC-MAIN-20190620230326-20190621012326-00103.warc.gz	697,655,854	0.99993	0.99999	0.99999	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2125, 4159, 6824, 7153 ]	1	0
NARODOWY BIEG 100-LECIA „Od Bałtyku do Tatr" WAŁECKI BIEG NIEPODLEGŁOŚCI Wałcz 11 listopada 2018 REGULAMIN I CELE 1. Godne uczczenie 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości poprzez ukazanie wartości sportu, który może zjednoczyć wszystkich Polaków dla jednego celu. 2. Zachęcenie do zwiększenia aktywności fizycznej zakończone udziałem w dniu 11 listopada 2018 roku (niedziela) w jednym ze 100 biegów zorganizowanych w 100 miastach ze wspólnym startem o godz. 11:11 i udziałem 100 000 osób ubranych w jednolite dla wszystkich białe lub czerwone koszulki z jednakowymi dla wszystkich dyplomami, medalami, numerami startowymi oraz nagrodami dla zwycięzców. 3. Zwiększenie aktywności fizycznej w rodzinie oraz w różnych grupach społecznych i środowiskowych, w szczególności wśród seniorów, dzieci i młodzieży, osób nieaktywnych sportowo, społecznie i zawodowo. 4. Ukazanie możliwości atrakcyjnego spędzania czasu wolnego, kształtowanie nawyku zdrowego stylu życia; promowanie prozdrowotnych, społecznych, wychowawczych i edukacyjnych wartości sportu. 5. Promocja olimpizmu, rywalizacji w duchu fair play oraz idei coubertinowskiej "ważny jest udział, a nie zwycięstwo". 6. Promocja Miasta Wałcz. II ORGANIZATORZY i WSPÓŁORGANIZATORZY Urząd Miasta Wałcz, MOSiR. III TERMIN i MIEJSCE Bieg odbędzie się 11 listopada 2018 roku w Wałczu. Start zaplanowano na godz. 11:11 przy Promenadzie Jeziora Raduń. IV TRASA, DYSTANS 1. Bieg będzie odbywał zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. 2. Trasa - ulicami miasta: Chłodna, Chopina, Morzyce, Morzycówka, las wokół Bukowiny, Most Kłosowski, ścieżka piesza wokół Jeziora Raduń, promenada nad Jeziorem Raduń.Trasa przebiega ulicami asfaltowymi, duktami leśnymi, ścieżkami parkowymi. 3. Dystans około 11 km, a dla uczestników Nordic Walking 7 km. V LIMIT I POMIAR CZASU 1. Liczba uczestników ograniczona jest do 500 osób. 2. Limit czasu na pokonanie dystansu wynosi 120 minut, a dla uczestników Nordic Walking 70 minut. VI ZGŁOSZENIA 1. Udział w biegu oraz marszu jest odpłatny. Rejestracja odbywa się za pośrednictwem formularza elektronicznego na stronie www.maratonczykpomiarczasu.pl 2. Koszt uczestnictwa wynosi do 15 sierpnia - 40 zł. Po tym terminie, ale nie później niż do 05 listopada, opłata wynosić będzie 60 zł. Dodatkowo w dniu Biegu organizator umożliwia zapisy do 20 osób w cenie 80 zł. 3. Wpłaty należy dokonać na konto Gmina Miejska Wałcz 67 1240 1747 1111 0010 7091 6840 z dopiskiem Wałecki Bieg Niepodległości, imię nazwisko zawodnika, rok urodzenia. 4. Wniesiona opłata nie podlega zwrotowi w przypadku rezygnacji zawodnika z udziału w biegu. Biuro zawodów czynne od 8.00. Odbiór pakietów 8.30 - 10.15. 5. W przypadku braku wpłaty, uczestnik może zostać skreślony z listy startowej. Tryb i decyzja w takich przypadkach należy do organizatora. 6. Bieg odbędzie się bez względu na pogodę (wyjątek stanowią warunki pogodowe zagrażające życiu uczestników). 7. W ramach wniesionej podstawowej opłaty dana osoba otrzyma: A. koszulkę z materiału oddychającego z krótkim rękawem w kolorach białym lub czerwonym z dwustronnym nadrukiem (na piersiach – logo biegu, na plecach – miasta organizatorzy); B. medal z okolicznościową szarfą biało-czerwoną; C. dyplom dwustronny za ukończenie biegu (na odwrocie miasta-organizatorzy); D. woreczek w formie plecaczka w kolorze czerwonym z białym nadrukiem. 8. Dodatkowo każda osoba może zamówić czapki i chusty wielofunkcyjne typu buff z logotypami Biegu Stulecia w cenie po 20 zł/szt. poprzez stronę www.biegstulecia.pl – zakładka gadżety. 9. W biegu mogą brać udział wszystkie osoby, które do dnia 11 listopada 2018 roku ukończą 16 rok życia. Zawodnicy powyżej 18 roku życia biegną na własną odpowiedzialność. Osoby w wieku 16-18 lat (które 11 listopada nie osiągną jeszcze pełnoletności) zobowiązane są do posiadania pozwolenia na udział od rodziców lub prawnych opiekunów, z ich podpisem i nr PESEL. 10. W grupie Nordic Walking nie obowiązuje limit wiekowy. 11. Rekomendowanym strojem jest ubiór w kolorach biało-czerwonych. VII POSTANOWIENIA KOŃCOWE 1. Organizator jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej. Uczestnik startuje wyłącznie na własną odpowiedzialność i ponosi związane z tym ryzyko. 2. Organizator nie zapewnia uczestnikom jakiegokolwiek ubezpieczenia na życie, zdrowotnego lub od odpowiedzialności cywilnej z tytułu choroby, wypadku, odniesienia obrażeń, poniesienia śmierci lub poniesienia jakichkolwiek strat bądź szkód, jakie mogą wystąpić w związku z obecnością i/lub uczestnictwem w Biegu Niepodległości. Natomiast, uczestnikom doradza się, jeżeli uznają to za konieczne, zakup stosownego ubezpieczenia na czas udziału w imprezie sportowej NNW. 3. Rejestracja i dokonanie opłaty startowej jest równoznaczne z akceptacją niniejszego regulaminu. 4. Ostateczna interpretacja regulaminu należy do organizatora. 5. Partnerem Biegu Niepodległości w Wałczu jest Biuro Biegu Stulecia. 6. Informacje o projekcie na 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości znajdują się na stronie www.biegstulecia.pl i www.walcz.pl VIII POLITYKA PRYWATNOŚCI i OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH 1. Administratorem danych osobowych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Europy (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) jest Gmina Miejska Wałcz, 78-600 Wałcz, Plac Wolności 1(zwany dalej „Administratorem"). 2. Przekazanie danych osobowych przez zawodnika Organizatorowi jest dobrowolne, jednakże stanowi warunek uczestnictwa w biegu. 3. Administrator może przekazać lub udostępnić dane osobowe wyłącznie tym podmiotom lub osobom (np. wolontariuszom wydającym pakiety), które realizują na zlecenie Organizatora czynności związane z organizacją i przebiegiem biegu, wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji biegu. 4. Osobie, której dane dotyczą przysługuje prawo dostępu do swoich danych osobowych, żądania ich sprostowania lub usunięcia. Wniesienie żądania usunięcia danych jest równoznaczne z rezygnacją z udziału w biegu. Ponadto przysługuje jej prawo do żądania ograniczenia przetwarzania w przypadkach określonych w art. 18 RODO. Osobie, której dane dotyczą przysługuje prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego na niezgodne z prawem przetwarzanie jej danych osobowych. IX KONTAKT Urząd Miasta Wałcz, Plac Wolności 1, 78-600 Wałcz Wydział Oświaty i Spraw Społecznych Tel. 67 258 4471 wew. 68, 795 413 930 firstname.lastname@example.org	<urn:uuid:81ba7354-8b20-41e3-9ea1-6712b6268706>	finepdfs	1.104492	CC-MAIN-2018-47	http://walcz.pl/images/kalendarz/2018/czerwiec/REGULAMIN.pdf	2018-11-14T10:40:14Z	crawl-data/CC-MAIN-2018-47/segments/1542039741764.35/warc/CC-MAIN-20181114082713-20181114104713-00234.warc.gz	289,051,003	0.999931	0.999954	0.999954	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn" ]	pol_Latn	{}	false	[ 2535, 5874, 6632 ]	1	0
UCHWAŁA NR XXXII/230/2020 RADY GMINY GNIEZNO z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie zmiany uchwały budżetowej na 2020 r. Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U z 2020 r. poz. 713, z późn. zm.) i art. 212 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 869, z późn. zm.) oraz zgodnie z art. 15 zn. i 15 zo ustawy z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie nowelizacji ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw uchwala się, co następuje: § 1. W uchwale Rady Gminy Gniezno Nr XIX/131/2019 z dnia 30 grudnia 2019 r. w sprawie uchwały budżetowej na 2020 zmienionej: - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 5/2020 z dnia 15.01.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XX/134/2020 z dnia 30.01.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 8/2020 z dnia 03.02.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXI/156/2020 z dnia 14.02.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXII/161/2020 z dnia 27.02.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 20/2020 z dnia 26.03.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 22/2020 z dnia 20.04.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 24/2020 z dnia 30.04.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 27/2020 z dnia 21.05.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXV/169/2020 z dnia 29.05.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 30/2020 z dnia 04.06.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 34/2020 z dnia 05.06.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXVI/175/2020 z dnia 25.06.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 40/2020 z dnia 26.06.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 42/2020 z dnia 30.06.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 45/2020 z dnia 10.07.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 51/2020 z dnia 31.07.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 53/2020 z dnia 03.08.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXVII/178/2020 z dnia 27.08.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 55/2020 z dnia 28.08.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 61/2020 z dnia 15.09.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 62/2020 z dnia 22.09.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXVIII/200/2020 z dnia 24.09.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 67/2020 z dnia 29.09.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXIX/211/2020 z dnia 08.10.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 69/2020 z dnia 14.10.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 70/2020 z dnia 14.10.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 74/2020 z dnia 28.10.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 76/2020 z dnia 30.10.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXX/213/2020 z dnia 05.11.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 77/2020 z dnia 06.11.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 78/2020 z dnia 17.11.2020 r. - Uchwałą Rady Gminy Gniezno Nr XXXI/221/2020 z dnia 26.11.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 84/2020 z dnia 27.11.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 85/2020 z dnia 10.12.2020 r. - Zarządzeniem Wójta Gminy Gniezno Nr 88/2020 z dnia 11.12.2020 r. wprowadza się następujące zmiany: 1. Zmniejsza się ustalona w § 1 ust. 1 uchwały budżetowej (po zmianach) łączną kwotę dochodów budżetu na 2020 rok o kwotę 242.560,96 zł do kwoty 73.038.752,99 zł w tym: - dochody bieżące zmniejsza się o kwotę 433.520,97 zł do kwoty 68.286.260,25 zł - dochody majątkowe zwiększa się o kwotę 190.960,01 zł do kwoty 4.752.492,74 zł 2. Zmniejsza się ustalona w § 2 ust. 1 uchwały budżetowej (po zmianach) łączną kwotę wydatków budżetu na 2020 rok o kwotę 2.129.831,96 zł do kwoty 77.502.481,99 zł z tego: - wydatki bieżące zmniejsza się o kwotę 382.185,91 zł do kwoty 62.222.942,44 zł - wydatki majątkowe zmniejsza się o kwotę 1.747.646,05 zł do kwoty 15.279.539,55 zł. 3. Dochody z tytułu wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w kwocie 97.095,39 zł przeznacza się na realizację zadań określonych w programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, na realizację zadań określonych w programie przeciwdziałania narkomanii oraz na przeciwdziałanie COVID-19. 4. W Załączniku Nr 1 „Dochody budżetowe” wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 1 do niniejszej uchwały. 5. W Załączniku Nr 2 „Wydatki budżetowe” wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 2 do niniejszej uchwały. 6. W Załączniku Nr 3 do uchwały budżetowej „Przychody i Rozchody budżetu w 2020” wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 3 do niniejszej uchwały. 7. W Załączniku Nr 4 do uchwały budżetowej „Zadania majątkowe na 2020” wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 4 do niniejszej uchwały. 8. W załączniku Nr 5 do uchwały budżetowej „Dotacje udzielone z budżetu Gminy Gniezno w 2020 roku” wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 5 do niniejszej uchwały. 9. W załączniku Nr 8 do uchwały budżetowej „Dotacje i środki na finansowanie wydatków na realizację zadań finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art.5 ust.1 pkt.2 i 3 wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 6 do niniejszej uchwały. § 2. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Gniezno. § 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia i podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Gniezno. Przewodniczący Rady Gminy Mariusz Nawrocki \| Dział \| Rozdział \| Paragraf \| Treść \| Przed zmianą \| Zmiana \| Po zmianie \| \|-------\|----------\|----------\|-----------------------------------------------------------------------\|--------------\|----------\|------------\| \| 600 \| \| \| Transport i łączność \| 259 586,09 \| 197 190,69 \| 456 776,78 \| \| \| 60016 \| \| Drogi publiczne gminne \| 259 586,09 \| 197 190,69 \| 456 776,78 \| \| \| \| 6290 \| Środki na dofinansowanie własnych inwestycji gmin, powiatów (związków gmin, związków powiatowo-gminnych, związków powiatów), samorządów województw, pozyskane z innych źródeł \| 0,00 \| 197 190,69 \| 197 190,69 \| \| 710 \| \| \| Działalność usługowa \| 56 000,00 \| -1 100,00 \| 54 900,00 \| \| \| 71004 \| \| Plany zagospodarowania przestrzennego \| 50 000,00 \| -1 100,00 \| 48 900,00 \| \| \| \| 2057 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 42 140,00 \| -927,08 \| 41 212,92 \| \| \| \| 2059 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 7 860,00 \| -172,92 \| 7 687,08 \| \| 756 \| \| \| Dochody od osób prawnych, od osób fizycznych i od innych jednostek nieposiadających osobowości prawnej oraz wydatki związane z ich poborem \| 24 408 225,70 \| 15 920,39 \| 24 424 146,09 \| \| \| 75618 \| \| Wpływy z innych opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego na podstawie ustaw \| 500 605,00 \| 15 920,39 \| 516 525,39 \| \| \| \| 0480 \| Wpływy z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych \| 81 175,00 \| 15 920,39 \| 97 095,39 \| \| 758 \| \| \| Różne rozliczenia \| 13 093 238,89 \| 48 000,00 \| 13 141 238,89 \| \| \| 75801 \| \| Część oświatowa subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego \| 9 233 853,00 \| 48 000,00 \| 9 281 853,00 \| \| \| \| 2920 \| Subwencje ogólne z budżetu państwa \| 9 233 853,00 \| 48 000,00 \| 9 281 853,00 \| \| 801 \| \| \| Oświata i wychowanie \| 1 588 965,21 \| -340 904,31 \| 1 248 060,90 \| \| \| 80101 \| \| Szkoły podstawowe \| 374 087,51 \| -267 443,31 \| 106 644,20 \| \| \| \| 2057 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 312 482,15 \| -242 089,10 \| 70 393,05 \| \| Kod \| Nazwa \| Opis \| Kwota 1 \| Kwota 2 \| Kwota 3 \| \|-----\|-------\|------\|---------\|---------\|---------\| \| 80104 \| Przedszkola \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 33 268,36 \| -25 354,21 \| 7 914,15 \| \| 852 \| Pomoc społeczna \| \| 700 042,12 \| -53 910,00 \| 646 132,12 \| \| 85217 \| Regionalne ośrodki polityki społecznej \| \| 53 910,00 \| -53 910,00 \| 0,00 \| \| 2057 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| \| 50 915,00 \| -50 915,00 \| 0,00 \| \| 2059 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| \| 2 995,00 \| -2 995,00 \| 0,00 \| \| 853 \| Pozostałe zadania w zakresie polityki społecznej \| \| 84 000,00 \| 53 910,00 \| 137 910,00 \| \| 85395 \| Pozostała działalność \| \| 84 000,00 \| 53 910,00 \| 137 910,00 \| \| 2057 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| \| 7 645,33 \| 50 915,00 \| 58 560,33 \| \| 2059 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| \| 1 298,67 \| 2 995,00 \| 4 293,67 \| \| 855 \| Rodzina \| \| 25 226 509,50 \| -161 667,73 \| 25 064 841,77 \| \| 85505 \| Tworzenie i funkcjonowanie żłobków \| \| 1 600 399,50 \| -161 667,73 \| 1 438 731,77 \| \| 2057 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| \| 340 299,60 \| -139 080,39 \| 201 219,21 \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\| \| \| 2059 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 42 099,90 \| -16 356,66 \| 25 743,24 \| \| \| 6257 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 204 007,53 \| -5 575,02 \| 198 432,51 \| \| \| 6259 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego \| 23 992,47 \| -655,66 \| 23 336,81 \| Razem: 73 281 313,95 \| -242 560,96 \| 73 038 752,99 \| Dział \| Rozdział \| Paragraf \| Treść \| Przed zmianą \| Zmiana \| Po zmianie \| \|-------\|----------\|----------\|-----------------------------------------------------------------------\|----------------\|---------\|------------------\| \| 010 \| \| \| Rolnictwo i łowiectwo \| 2 440 503,72 \| -44,00 \| 2 440 459,72 \| \| \| 01010 \| \| Infrastruktura wodociągowa i sanitacyjna wsi \| 1 275 315,79 \| -44,00 \| 1 275 271,79 \| \| \| 4520 \| \| Opłaty na rzecz budżetów jednostek samorządu terytorialnego \| 100,00 \| -44,00 \| 56,00 \| \| 600 \| \| \| Transport i łączność \| 7 406 490,00 \| 192 390,69 \| 7 598 880,69 \| \| \| 60004 \| \| Lokalny transport zbiorowy \| 1 039 578,73 \| -4 800,00 \| 1 034 778,73 \| \| \| 4300 \| \| Zakup usług pozostałych \| 420 512,00 \| -4 800,00 \| 415 712,00 \| \| \| 60016 \| \| Drogi publiczne gminne \| 6 349 839,89 \| 197 190,69 \| 6 547 030,58 \| \| \| 6050 \| \| Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych \| 4 797 785,38 \| 197 190,69 \| 4 994 976,07 \| \| 700 \| \| \| Gospodarka mieszkaniowa \| 415 826,63 \| -15 800,00 \| 400 026,63 \| \| \| 70005 \| \| Gospodarka gruntami i nieruchomościami \| 415 826,63 \| -15 800,00 \| 400 026,63 \| \| \| 4590 \| \| Kary i odszkodowania wyplacane na rzecz osób fizycznych \| 129 857,00 \| -15 800,00 \| 114 057,00 \| \| 710 \| \| \| Działalność usługowa \| 188 000,00 \| -17 300,00 \| 170 700,00 \| \| \| 71004 \| \| Plany zagospodarowania przestrzennego \| 182 000,00 \| -17 300,00 \| 164 700,00 \| \| \| 4177 \| \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 94,32 \| -94,32 \| 0,00 \| \| \| 4179 \| \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 505,68 \| -505,68 \| 0,00 \| \| \| 4300 \| \| Zakup usług pozostałych \| 132 000,00 \| -16 200,00 \| 115 800,00 \| \| \| 4307 \| \| Zakup usług pozostałych \| 30 045,82 \| -421,40 \| 29 624,42 \| \| \| 4309 \| \| Zakup usług pozostałych \| 5 604,18 \| -78,60 \| 5 525,58 \| \| 750 \| \| \| Administracja publiczna \| 5 870 815,24 \| -1 771,37 \| 5 869 043,87 \| \| \| 75023 \| \| Urzędy gmin (miast i miast na prawach powiatu) \| 4 821 057,46 \| 39 729,79 \| 4 860 787,25 \| \| \| 3020 \| \| Wydatki osobowe niezaliczone do wynagrodzeń \| 10 000,00 \| -3 000,00 \| 7 000,00 \| \| \| 4017 \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 878,01 \| 1 441,09 \| 2 319,10 \| \| \| 4019 \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 102,96 \| 168,98 \| 271,94 \| \| \| 4117 \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 150,78 \| 268,49 \| 419,27 \| \| \| 4119 \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 17,68 \| 31,48 \| 49,16 \| \| \| 4127 \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 21,49 \| 38,26 \| 59,75 \| \| \| 4129 \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 2,52 \| 4,49 \| 7,01 \| \| \| 4220 \| \| Zakup środków żywności \| 0,00 \| 3 000,00 \| 3 000,00 \| \| \| 4260 \| \| Zakup energii \| 56 000,00 \| 3 000,00 \| 59 000,00 \| \| \| 4300 \| \| Zakup usług pozostałych \| 678 809,05 \| 34 000,00 \| 712 809,05 \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 4430 \| Różne opłaty i składki \| 97 964,00 \| 3 000,00 \| 100 964,00 \| \| \| 4520 \| Opłaty na rzecz budżetów jednostek samorządu terytorialnego \| 7 000,00 \| -223,00 \| 6 777,00 \| \| \| 4610 \| Koszty postępowania sądowego i prokuratorskiego \| 14 000,00 \| -2 000,00 \| 12 000,00 \| \| \| 75085 \| Wspólna obsługa jednostek samorządu terytorialnego \| 570 259,00 \| -41 501,16 \| 528 757,84 \| \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 0,00 \| 378,60 \| 378,60 \| \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 0,00 \| 44,40 \| 44,40 \| \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 0,00 \| 67,88 \| 67,88 \| \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 0,00 \| 7,96 \| 7,96 \| \| \| 4210 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 99 500,00 \| -42 000,00 \| 57 500,00 \| \| \| 754 \| Bezpieczeństwo publiczne i ochrona przeciwpożarowa \| 1 800 435,98 \| 30 258,39 \| 1 830 694,37 \| \| \| 75421 \| Zarządzanie kryzysowe \| 104 466,01 \| 30 258,39 \| 134 724,40 \| \| \| 4210 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 80 945,96 \| 30 258,39 \| 111 204,35 \| \| \| 757 \| Obsługa długu publicznego \| 676 560,00 \| -275 133,00 \| 401 427,00 \| \| \| 75702 \| Obsługa papierów wartościowych, kredytów i pożyczek oraz innych zobowiązań jednostek samorządu terytorialnego zaliczanych do tytułu dłużnego – kredyty i pożyczki \| 676 560,00 \| -275 133,00 \| 401 427,00 \| \| \| 8090 \| Koszty emisji samorządowych papierów wartościowych oraz inne opłaty i prowizje \| 71 560,00 \| -24 000,00 \| 47 560,00 \| \| \| 8110 \| Odsetki od samorządowych papierów wartościowych lub zaciągniętych przez jednostkę samorządu terytorialnego kredytów i pożyczek \| 605 000,00 \| -251 133,00 \| 353 867,00 \| \| \| 801 \| Oświata i wychowanie \| 25 686 783,09 \| -2 143 625,94 \| 23 543 157,15 \| \| \| 80101 \| Szkoły podstawowe \| 14 984 393,30 \| -182 893,94 \| 14 801 499,36 \| \| \| 3020 \| Wydatki osobowe niezaliczone do wynagrodzeń \| 400 200,00 \| 40 232,77 \| 440 432,77 \| \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 73 417,17 \| -45 895,93 \| 27 521,24 \| \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 7 831,26 \| -4 797,44 \| 3 033,82 \| \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 12 610,13 \| -7 891,71 \| 4 718,42 \| \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 1 344,85 \| -824,82 \| 520,03 \| \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 1 762,26 \| -1 124,67 \| 637,59 \| \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 187,57 \| -117,54 \| 70,03 \| \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 38 575,48 \| -21 830,16 \| 16 745,32 \| \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 4 140,98 \| -2 286,30 \| 1 854,68 \| \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 0,00 \| 5 370,27 \| 5 370,27 \| \| \| 4219 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 0,00 \| 629,73 \| 629,73 \| \| \| 4240 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 54 000,00 \| 4 768,23 \| 58 768,23 \| \| \| 4247 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 163 154,61 \| -154 453,88 \| 8 700,73 \| \| \| 4249 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 17 272,76 \| -16 252,49 \| 1 020,27 \| \| Kod \| Opis \| Kwota \| Kwota \| Kwota \| \|-----\|------\|-------\|-------\|-------\| \| 4270 \| Zakup usług remontowych \| 18 000,00 \| 42 000,00 \| 60 000,00 \| \| 4307 \| Zakup usług pozostałych \| 18 958,58 \| -16 094,42 \| 2 864,16 \| \| 4309 \| Zakup usług pozostałych \| 2 021,42 \| -1 685,58 \| 335,84 \| \| 4707 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 2 953,64 \| -2 362,93 \| 590,71 \| \| 4709 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 346,36 \| -277,07 \| 69,29 \| \| 80104 \| Przedszkola \| 8 644 622,13 \| -1 960 732,00 \| 6 683 890,13 \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 26 823,50 \| -26 823,50 \| 0,00 \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 4 611,52 \| -4 611,52 \| 0,00 \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 657,18 \| -657,18 \| 0,00 \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 11 280,00 \| -11 280,00 \| 0,00 \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 12 200,00 \| -12 200,00 \| 0,00 \| \| 4227 \| Zakup środków żywności \| 9 072,00 \| -9 072,00 \| 0,00 \| \| 4247 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 8 816,80 \| -8 816,80 \| 0,00 \| \| 6050 \| Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych \| 2 020 000,00 \| -1 887 271,00 \| 132 729,00 \| \| 851 \| Ochrona zdrowia \| 81 175,00 \| -14 338,00 \| 66 837,00 \| \| 85153 \| Zwalczanie narkomanii \| 500,00 \| 500,00 \| 1 000,00 \| \| 4210 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 500,00 \| 500,00 \| 1 000,00 \| \| 85154 \| Przeciwdziałanie alkoholizmowi \| 80 675,00 \| -14 838,00 \| 65 837,00 \| \| 4210 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 7 000,00 \| -3 000,00 \| 4 000,00 \| \| 4300 \| Zakup usług pozostałych \| 41 275,00 \| -11 338,00 \| 29 937,00 \| \| 4410 \| Podróże służbowe krajowe \| 500,00 \| -500,00 \| 0,00 \| \| 854 \| Edukacyjna opieka wychowawcza \| 554 460,00 \| 2 999,00 \| 557 459,00 \| \| 85401 \| Świetlice szkolne \| 505 500,00 \| 2 999,00 \| 508 499,00 \| \| 3020 \| Wydatki osobowe niezaliczone do wynagrodzeń \| 25 720,00 \| 2 999,00 \| 28 719,00 \| \| 855 \| Rodzina \| 25 595 429,50 \| -161 667,73 \| 25 433 761,77 \| \| 85505 \| Tworzenie i funkcjonowanie żłobków \| 1 847 899,50 \| -161 667,73 \| 1 686 231,77 \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 140 949,82 \| -57 043,40 \| 83 906,42 \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 16 576,51 \| -917,19 \| 15 659,32 \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 25 614,13 \| -11 428,87 \| 14 185,26 \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 3 012,37 \| -393,81 \| 2 618,56 \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 4 128,44 \| -2 174,86 \| 1 953,58 \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Solidarnościowy \| 485,53 \| -125,93 \| 359,60 \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 16 642,72 \| -1 067,16 \| 15 575,56 \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 1 957,28 \| -125,49 \| 1 831,79 \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 94 560,80 \| 6 340,58 \| 100 901,38 \| \| 4219 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 11 120,90 \| 745,70 \| 11 866,60 \| \| Kod \| Opis \| Kwota \| Zmiana \| Suma \| \|-----\|------\|-------\|--------\|------\| \| 4227 \| Zakup środków żywności \| 22 816,63 \| -9 223,28 \| 13 593,35 \| \| 4229 \| Zakup środków żywności \| 2 683,37 \| -1 084,72 \| 1 598,65 \| \| 4237 \| Zakup leków, wyrobów medycznych i produktów biobójczych \| 357,91 \| -152,13 \| 205,78 \| \| 4239 \| Zakup leków, wyrobów medycznych i produktów biobójczych \| 42,09 \| -17,88 \| 24,21 \| \| 4269 \| Zakup energii \| 10 680,00 \| -6 562,25 \| 4 117,75 \| \| 4287 \| Zakup usług zdrowotnych \| 1 342,15 \| -182,18 \| 1 159,97 \| \| 4289 \| Zakup usług zdrowotnych \| 157,85 \| -21,41 \| 136,44 \| \| 4307 \| Zakup usług pozostałych \| 19 711,78 \| -16 535,35 \| 3 176,43 \| \| 4309 \| Zakup usług pozostałych \| 2 838,22 \| -1 916,01 \| 922,21 \| \| 4367 \| Oplaty z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych \| 447,38 \| -127,34 \| 320,04 \| \| 4369 \| Oplaty z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych \| 52,62 \| -14,97 \| 37,65 \| \| 4437 \| Różne opłaty i składki \| 178,95 \| -178,95 \| 0,00 \| \| 4439 \| Różne opłaty i składki \| 21,05 \| -21,05 \| 0,00 \| \| 4447 \| Odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych \| 4 161,57 \| -1 609,26 \| 2 552,31 \| \| 4449 \| Odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych \| 489,43 \| -189,26 \| 300,17 \| \| 4707 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 1 225,84 \| -67,65 \| 1 158,19 \| \| 4709 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 144,16 \| -7,87 \| 136,29 \| \| 6057 \| Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych \| 204 007,53 \| -51 508,09 \| 152 499,44 \| \| 6059 \| Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych \| 23 992,47 \| -6 057,65 \| 17 934,82 \| \| 900 \| Gospodarka komunalna i ochrona środowiska \| 5 673 446,58 \| 291 200,00 \| 5 964 646,58 \| \| 90002 \| Gospodarka odpadami komunalnymi \| 3 542 300,00 \| 201 200,00 \| 3 743 500,00 \| \| 4010 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 110 000,00 \| -20 000,00 \| 90 000,00 \| \| 4110 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 20 500,00 \| -4 000,00 \| 16 500,00 \| \| 4300 \| Zakup usług pozostałych \| 3 394 757,58 \| 225 200,00 \| 3 619 957,58 \| \| 90015 \| Oświetlenie ulic, placów i dróg \| 1 584 184,63 \| 90 000,00 \| 1 674 184,63 \| \| 4260 \| Zakup energii \| 629 577,45 \| 90 000,00 \| 719 577,45 \| \| 921 \| Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego \| 688 827,47 \| -17 000,00 \| 671 827,47 \| \| 92116 \| Biblioteki \| 171 520,00 \| -17 000,00 \| 154 520,00 \| \| 2480 \| Dotacja podmiotowa z budżetu dla samorządowej instytucji kultury \| 171 520,00 \| -17 000,00 \| 154 520,00 \| Razem: 79 632 313,95 \| -2 129 831,96 \| 77 502 481,99 \| Lp. \| Treść \| Klasyfikacja § \| Kwota \| \|-----\|----------------------------------------------------------------------\|----------------\|----------------\| \| \| \| \| Plan \| \| \| \| \| Przed \| Zmiana \| Po zmianie \| \| 1 \| Przychody ogółem: \| \| 9 321 000,00 \| \| \| \| 1 \| Przychody ze sprzedaży innych papierów wartościowych \| 931 \| 8 801 000,00 \| \| \| \| 2 \| Wolne środki, o których mowa w art. 217 ust.2 pkt 6 ustawy \| 950 \| 520 000,00 \| \| \| \| \| Rozchody ogółem: \| \| 4 857 271,00 \| \| \| \| 1 \| Udzielone pożyczki i kredyty \| 991 \| 20 000,00 \| \| \| \| 2 \| Splaty otrzymanych krajowych pożyczek i kredytów \| 992 \| 2 950 000,00 \| \| \| \| 3 \| Przelewy na rachunki lokat \| 994 \| 0,00 \| 1 887 271,00 \| 1 887 271,00 \| Strona 1 z 1 Id: 23F5BD53-6156-4B9A-B927-0F9B4DB14FB8. podpisany \| Dział \| Rodzaj \| Paragraf \| Komisariat Inwestycji \| Tłość \| Wartość przed zmianą \| Kwota zmian \| Wartość po zmianie \| w tym Fundusz Giełski \| Uwagi \| \|-------\|--------\|----------\|-----------------------\|------\|---------------------\|-------------\|---------------------\|-----------------------\|-------\| \| 010 \| \| 07010 \| Infrastruktura wodociągowa i sanitarzowa wsi \| 1 269 476,42 \| 0,00 \| 1 269 476,42 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Czarnie: działki nr 194/... \| 1 269 476,42 \| 0,00 \| 1 269 476,42 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Czarnie: działki nr 120/... \| 116 000,00 \| 0,00 \| 116 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Pacholice działki nr 64/1 \| 170 510,00 \| 0,00 \| 170 510,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Gmina działka nr 68/1 \| 23 357,74 \| 0,00 \| 23 357,74 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Kościenle działka nr 243/100 \| 109 500,00 \| 0,00 \| 109 500,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Szczyrki \| 87 500,00 \| 0,00 \| 87 500,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Szczyrki \| 30 912,03 \| 0,00 \| 30 912,03 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Szczyrki \| 37 392,60 \| 0,00 \| 37 392,60 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Szczyrki \| 48 711,37 \| 0,00 \| 48 711,37 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. Szyrzewo: Szczyrki \| 37 873,36 \| 0,00 \| 37 873,36 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej w m. majowcówach Wierzchczany-Jankowo Dolne, Krzyżaczowo, Lubochnia \| 80 000,00 \| 0,00 \| 80 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Sprowadzenie dokumentacji projektowych na budowę sieci wodociągowych \| 131 904,13 \| 0,00 \| 131 904,13 \| \| \| \| \| \| \| \| Rozwój dostawcze przy sieci wodociągowej w m. Wierzchczany-Jankowo Dolne, Krzyżaczowo, Lubochnia (d. 318/1, 318/2, d. sień 248 mb.) \| 7 000,00 \| 0,00 \| 7 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Zakup - dostawa do agencji projektowej (mieszkania, przedszkola, przedszkole, skrzynia na sprzątanie itp.) do zasilania sieci wodociągowych i poboru wody w razie braku prądu \| 37 000,00 \| 0,00 \| 37 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Podjęcie budynków - wymiary części 1 i część 2 budynku Urzędu Gminy, budynku surowej szkoły w Zdzichowie, budynku szkolnego w Modliszewie, budynku szkolnego w Gostkowie, budynku szkolny w Jarosławiu Dolnym, budynku stacji uzdatniania wody w Modliszewie, wykonanie gniazda 125A na agregat prądotwórczy, budynku przedszkola w Gostkowie, przedszkola w Olsna, budynku przedszkola w Modliszewie, budynku przedszkola w Jarosławiu Dolnym, budynku przedszkola w Zdzichowie, Szkoła Gimnazjum w Zdzichowie - budowa sieci wodociągowych i zasilania sieci wodociągowych i poboru wody w razie braku prądu \| 87 000,00 \| 0,00 \| 87 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej PVC DN 110mm we wsi Lukowo na dz. nr 192/1-194/6 \| 112 815,19 \| 0,00 \| 112 815,19 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej Daki dz. 59/14 \| 32 000,00 \| 0,00 \| 32 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa sieci wodociągowej Modliszów nr. 133, 131/8 \| 55 000,00 \| 0,00 \| 55 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Konserwacja sieci w Zdzichowie dz.128 \| 65 000,00 \| 0,00 \| 65 000,00 \| \| \| \| \| 600 \| \| 60016 \| Utrwa i leczenie \| 4 296 826,55 \| 157 196,69 \| 4 454 023,24 \| 67 453,59 \| \| \| \| \| \| Budowa pasażu gminnego \| 4 296 826,55 \| 157 196,69 \| 4 454 023,24 \| 67 453,59 \| \| \| \| \| \| Wydłuż inwestycje jednostek budżetowych \| 4 296 826,55 \| 157 196,69 \| 4 454 023,24 \| 67 453,59 \| \| \| \| \| \| Ograniczenie kompleksu dokumentacji na przebudowę drogi gminnej w m. Wierzchczany - remont - wykonanie nakładki bitumicznej \| 245 680,24 \| 0,00 \| 245 680,24 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminna w m. Wierzchczany (dz. 273, 95, 37, 35, 80) droga Wierzchczany o długości 470 mb. możliwość dofinansowania z Funduszu Drogi Samorządowych \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminnej - ulica Hala w Jarosławiu Dolnym \| 289 115,89 \| 0,00 \| 289 115,89 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminnej w m. Lubochnia (dz. 102, 135 obiekt ukończenia o długości 910 mb. możliwość dofinansowania z Funduszu Drogi Samorządowych) \| 471 613,41 \| 0,00 \| 471 613,41 \| \| \| \| \| \| \| \| Modernizacja drogi gminnej w m. Olsna - zmiana z drogi gruntowej na drogę asfaltową o długości 700 mb. możliwość dofinansowania z Funduszu ochrony środowiska, możliwość dofinansowania z funduszu grantów ulicznych \| 134 037,82 \| 0,00 \| 134 037,82 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminna wraz z drogami wewnętrznymi w m. Wiszni Wód (dz. 28,26/8) \| 404 723,71 \| 0,00 \| 404 723,71 \| \| \| \| \| \| \| \| Modernizacja drogi gminnej Modliszów Nr. Nr 881 Skieroszno dz. Nr 53 (zmiana z drogi gruntowej na brukowaną) \| 248 519,04 \| 0,00 \| 248 519,04 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminna w m. Wieliczka i las - chodnik \| 320 000,00 \| 0,00 \| 320 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Przebudowa drogi gminnej DK nr 15 z drogi gminnej oznaczonyjym numerem "RD" w Lutkowie - zmiana z drogi gruntowej na drogę asfaltową o długości 2000 mb. \| 500 000,00 \| 0,00 \| 500 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Modernizacja - nakładka bitumiczna droga gminna Os.Cierwla w Dąbrowie \| 23 002,19 \| 0,00 \| 23 002,19 \| \| \| \| \| \| \| \| Budowa chodnika 1 km od os. Letnego do os. Łąkowego w m.Wieliczka - zakup materiałów (fundusz ochrony środowiska) \| 40 451,40 \| 0,00 \| 40 451,40 \| \| \| \| \| \| \| \| Ograniczenie kompleksu dokumentacji na przebudowę chodnika w m. Zdzichowa nr. 183 (fundusz saksofi) \| 4 000,00 \| 0,00 \| 4 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminnej w m. Jarosław Dolny - chodnik \| 60 500,00 \| 0,00 \| 60 500,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminna w m. Mistrzowo i ulaz dz. 105 (fundusz 118,125,174) \| 696 104,30 \| 0,00 \| 696 104,30 \| \| \| \| \| \| \| \| Ograniczenie dokumentacji na przebudowę drog gminnych w m. Osnie: Szlache Zankiewicz, Osiedle Herbowe, Aleja Czesta, Aleja Wyspiańskiego 50000 \| 100 000,00 \| 0,00 \| 100 000,00 \| \| \| \| \| \| \| \| Przebudowa drogi gminnej we wsi Godlinowo - ul. Koprowskiego \| 153 773,41 \| 0,00 \| 153 773,41 \| \| \| \| \| \| \| \| Remont - wykonanie nakładki bitumicznej na drodze gminnej nr 287000 w m. Zdzichowa \| 130 596,75 \| 0,00 \| 130 596,75 \| \| \| \| \| \| \| \| Przedszkolna droga gminna w miejscowości Lubochnia Elap II (działy 102,149/4 i okapydo 600 mb) \| 500 958,83 \| 0,00 \| 500 958,83 \| \| \| \| \| 700 \| \| 70023 \| Administracja publiczna \| 275 596,84 \| 0,00 \| 275 596,84 \| \| \| \| \| \| \| \| Uszczeg gmin (maści i maści na prawach powiatu) \| 275 596,84 \| 0,00 \| 275 596,84 \| \| \| \| \| Kod \| Opis \| 68 000,00 \| 0,00 \| 68 000,00 \| \|-----\|------\|-----------\|------\|-----------\| \| 9005 \| Dotacje celowe z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji i zakupów inwestycyjnych oraz innych nie zakwaterujących do sektora finansów publicznych \| 68 000,00 \| 0,00 \| 68 000,00 \| \| 9095 \| Dofinansowanie zmiany źródeł zasobu w lokalach mieszkaniowych i budynkach mieszkaniowych jednorodzinnych w ramach programu "Poprawa jakości powietrza na terenie Gminy Gniezno" \| 145 270,05 \| 0,00 \| 145 270,05 \| \| 6050 \| Wysłuki inwestycje jednostek budżetowych \| 145 270,05 \| 0,00 \| 145 270,05 \| \| 6050 \| Zakup materiałów budowlanych na budowę świątyni przy przystanku w centrum wsi Mirochowo (fundusz sołecki) \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 6050 \| Realizacja placu zabaw w m. Pyrzyce (fundusz sołecki) \| 11 760,00 \| 11 760,00 \| 11 760,00 \| \| 6050 \| Zagospodarowanie i wyposażenie terenu parku w m. Szczytniki (fundusz sołecki) \| 25 864,13 \| 25 864,13 \| 25 864,13 \| \| 6050 \| Wkład własny w konkursie "Pajęcza Wieśkopolaska Wiel" \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 6050 \| Zakup alany dla m.Lubotynia (fundusz sołecki) \| 19 083,92 \| 19 083,92 \| 19 083,92 \| \| 6050 \| "Czy jesteś mądry, czy duży, nasz park każdego dnia" \| 10 000,00 \| 10 000,00 \| 10 000,00 \| \| 6050 \| Zagospodarowanie terenu parku Szczytniki Duchowne w IX edycji konkursu "Pajęcza Wieśkopolaska Wiel" - wkład własny \| 40 000,00 \| 40 000,00 \| 40 000,00 \| \| 6050 \| "W zakwadzie słońca złotych dźwięków" - oświetlenie ulic w rejonie parku Szczytniki Duchowne w IX edycji konkursu "Pajęcza Wieśkopolaska Wiel" - dodatki \| 29 562,00 \| 29 562,00 \| 29 562,00 \| \| 6050 \| Przygotowanie podłoża pod budynki gospodarcze - Szczytniki Duchowne \| 9 000,00 \| 9 000,00 \| 9 000,00 \| \| 921 \| Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego \| 33 982,20 \| 0,00 \| 33 982,20 \| \|-----\|----------------------------------------\|-----------\|------\|-----------\| \| 92109 \| Ochrona dziedzictwa narodowego \| 33 982,20 \| 0,00 \| 33 982,20 \| \| 6050 \| Wysłuki inwestycje jednostek budżetowych \| 22 500,00 \| 22 500,00 \| 22 500,00 \| \| 6050 \| Budowa i urządzenie boiska na terenie rekreacyjnym działka nr 30/1 w m. Ostrołęka (fundusz sołecki) \| 11 500,00 \| 11 500,00 \| 11 500,00 \| \| 6050 \| Budowa parkingu przy świetlicy wiejskiej - Ostołna (fundusz sołecki) \| 11 000,00 \| 11 000,00 \| 11 000,00 \| \| 6050 \| Wysłuki na zakupy inwestycyjne jednostek budżetowych \| 11 462,20 \| 11 462,20 \| 11 462,20 \| \| 6050 \| Zakup koszuli do trawy (traktorek), wykonaną+osprzęt Piekary (fundusz sołecki) \| 11 462,20 \| 11 462,20 \| 11 462,20 \| \| 926 \| Kultura fizyczna \| 31 787,96 \| 0,00 \| 31 787,96 \| \|-----\|-----------------\|-----------\|------\|-----------\| \| 92601 \| Działalność sportowa \| 31 787,96 \| 0,00 \| 31 787,96 \| \| 6050 \| Wysłuki inwestycje jednostek budżetowych \| 31 787,96 \| 31 787,96 \| 31 787,96 \| \| 6050 \| Wyposażenie placu zabaw w m. Nowa Zawada w IX edycji konkursu "Pajęcza Wieśkopolaska Wiel" \| 8 364,00 \| 8 364,00 \| 8 364,00 \| \| 6050 \| Zakup stołu planowanego do gry w zaszyty oraz skoku do gry w piłkarzy + montaż w m. Ostrołęka (fundusz sołecki) \| 11 903,96 \| 11 903,96 \| 11 903,96 \| \| 6050 \| Wyposażenie placu zabaw \| 11 500,00 \| 11 500,00 \| 11 500,00 \| Razem: 16 451 221,90 -1 747 646,05 15 279 539,55 290 558,90 ## Dotacje udzielone z budżetu Gminy Gniezno w 2020 roku ### Dotacje dla jednostek sektora finansów publicznych \| Dział \| Rozdział \| Paragraf \| Treść \| przedmiotowe \| podmiotowe \| celowe \| \|-------\|----------\|----------\|-----------------------------------------------------------------------\|--------------\|------------\|--------\| \| 600 \| \| \| Transport i łączność \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 60004 \| \| \| Lokalny transport zbiorowy \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 2310 \| \| \| Dotacje celowe przekazane gminie na zadania bieżące realizowane na podstawie porozumień (umów) między jednostkami samorządu terytorialnego - środki na utrzymanie linii autobusowych na terenie Gminy Gniezno przez MPK na podstawie zawartego z Miastem Gniezno porozumienia \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 900 \| \| \| Gospodarka komunalna i ochrona \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 90013 \| \| \| Schroniska dla zwierząt \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 2310 \| \| \| Dotacje celowe przekazane gminie na zadania bieżące realizowane na podstawie porozumień (umów) między jednostkami samorządu terytorialnego - dotacja dla Miasta Gniezno za pobyt w schronisku zwierząt z terenu Gminy Gniezno \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 90026 \| \| \| Pozostałe działania związane z gospodarką \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 2320 \| \| \| Dotacje celowe przekazane dla powiatu na zadania bieżące realizowane na podstawie porozumień (umów) między jednostkami samorządu terytorialnego - planowane wydatki przeznaczone zostaną na dotację dla Powiatowego Starostwa w Gnieźnie w celu usuwania wyrobów zawierających azbest \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 921 \| \| \| Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 92116 \| \| \| Biblioteki \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 2480 \| \| \| Dotacja podmiotowa z budżetu dla samorządowej instytucji kultury - Gminnej Biblioteki Publicznej w Zdziechowie \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| Razem: \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| ### Dotacje dla jednostek spoza sektora finansów publicznych \| Dział \| Rozdział \| Paragraf \| Treść \| przedmiotowe \| podmiotowe \| celowe \| \|-------\|----------\|----------\|-----------------------------------------------------------------------\|--------------\|------------\|--------\| \| 754 \| \| \| Bezpieczeństwo publiczne i ochrona przeciwpożarowa \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 75412 \| \| \| Ochotnicze straże pożarne \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 2820 \| \| \| Dotacja celowa z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji stowarzyszeniom - Dotacja celowa z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji Ochotniczych Straży Pożarnych działających na terenie Gminy Gniezno - zakup pralki i suszarki oraz drzwi - OSP Modliszewo kwota 2.000,00 zł, zakup węży strażackich - OSP Modliszewo kwota 2.000,00 zł , zakup dachowej syreny alarmowej - OSP Strzyżewo Smykówce - kwota 1.914,00 zł \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 6230 \| \| \| Dotacja celowa z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji pozostałym jednostkom nie zaliczanym do sektora finansów publicznych - zakup i doposażenie lekkiego samochodu ratowniczo-gaśniczego pow. 3,5 l min. 6 l z napędem 4x2 ze zbiornikiem wody min. 1000 litrów pojemności oraz z autopompą - OSP Mniuchowo kwota 252.974,40 zł, wymiana bram garażowych - OSP Zdziechowa kwota 13.351,76 zł \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 852 \| \| \| Pomoc społeczna \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| 85295 \| \| \| Pozostała działalność \| \| \| \| \| \| \| \| \| Wartość \| Wartość \| Wartość \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 2007 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 - zgodnie z zawartą umową o powierzenie grantu nr 20/096/2019 \| \| \| 18 017,62 \| \| \| 2009 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 - zgodnie z zawartą umową o powierzenie grantu nr 20/096/2019 \| \| \| 1 981,17 \| \| 853 \| \| Pozostałe zadania w zakresie polityki społecznej \| \| \| 75 056,00 \| \| \| 85395 \| Pozostała działalność \| \| \| 75 056,00 \| \| \| 2007 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 - zgodnie z zawartą umową o powierzenie grantu nr 20/096/2019 \| \| \| 64 157,87 \| \| \| 2009 \| Dotacje celowe z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji pozostałym jednostkom nie zaliczanym do sektora finansów publicznych \| \| \| 10 898,13 \| \| 900 \| \| Gospodarka komunalna i ochrona środowiska \| \| \| 68 000,00 \| \| \| 90005 \| Ochrona powietrza atmosferycznego i klimatu \| \| \| 68 000,00 \| \| \| 6230 \| Dotacja celowa z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji pozostałym jednostkom nie zaliczanym do sektora finansów publicznych \| \| \| 68 000,00 \| \| \| \| Razem: \| \| \| 435 294,97 \| 1. WRPO na lata 2014-2020 Oś priorytetowa 6: Rynek pracy Działanie 6.4 Wsparcie aktywności zawodowej osób wyłączonych z rynku pracy z powodu opieki nad małymi dziećmi Poddziałanie 6.4.1 Wsparcie aktywności zawodowej osób wyłączonych z rynku pracy z powodu opieki nad małymi dziećmi Projekt: pn. „Pierwszy publiczny żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców” (Środki dotyczące realizacji Umowy w sprawie realizacji Projektu nr RPWP.06.04.01-30-0077/19 pn. "Pierwszy publiczny Żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców" data rozpoczęcia 31-03-2020 data zakończenia 31-08-2022 WRPO na lata 2014-2020 w ramach EFS - adaptacja obiektu na potrzeby żłobka w miejscowości Zdziechowa). 2. EFS Umowa o powierzenie grantu w ramach projektu „LIDERZY KONSULTACJI SPOŁECZNYCH” w ramach programu operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020. Umowa Nr 8/LKS/2020 z dnia 07.01.2020 r. 3. EFRR Działanie 3.1 Działania szkoleniowe na rzecz rozwoju kompetencji cyfrowych, dotyczący realizacji projektu grantowego pn. „Akademia kompetencji cyfrowych dla mieszkańców województw zachodniopomorskiego, wielkopolskiego” Program Operacyjny Polska Cyfrowa 2014-2020. Umowa o powierzenie grantu nr 20/096/2019. 4. Umowa o dofinansowanie Projektu „Inwestowanie w kształcenie, szkolenie oraz doposażenie szkoły na rzecz zdobywania umiejętności i uczenia się przez całe życie w Gminie Gniezno” w ramach WRPO na lata 2014-2020 współfinansowanego ze środków EFS Nr Umowy: RPWP.08.01.02-30-0054/16-00. 5. EFS Umowa o dofinansowanie projektu w ramach WRPO na lata 2014-2020 pn. „Nowe miejsca przedszkolne w Gminie Gniezno”. Umowa Nr RPWP.08.01.01-30-0028/19-00. 6. EFS Umowa o dofinansowanie projektu w ramach WRPO na lata 2014-2020 pn. „Wyższa jakość kształcenia w szkołach podstawowych Gminy Gniezno”. Umowa Nr RPWP.08.01.02-30-0002/19-00. 7. EFS Umowa o dofinansowanie projektu w ramach WRPO na lata 2014-2020 pn. „Aktywny senior w Gminie Gniezno”. Umowa Nr RPWP.07.02.02-30-0089/19. 8. Program Operacyjny Polska Cyfrowa na lata 2014-2020, Oś I „Powszechny dostęp do szybkiego internetu” Działanie 1.1 „Wyleminowanie terytorialnych różnic w możliwości dostępu do szerokopasmowego internetu o wysokich przepustowościach” dotycząca realizacji projektu grantowego pn. „Zdalna Szkoła+” w ramach Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej. 9. Grant-ROPS Umowa nr 303/2020 o powierzenie grantu na realizację wsparcia w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19 w ramach projektu „STOP COVID-19” „Bezpieczne systemy społeczne w Wielkopolsce” \| Dział \| Rozdział \| Paragraf \| Treść \| Przed zmianą \| Zmiana \| Po zmianie \| \|-------\|----------\|----------\|-------\|--------------\|--------\|------------\| \| 710 \| \| \| Działalność usługowa \| 50 000,00 \| -1 100,00 \| 48 900,00 \| EFS Umowa o powierzenie grantu w ramach projektu „LIDERZY KONSULTACJI SPOŁECZNYCH” w ramach programu operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020. \| 71004 \| \| \| Plany zagospodarowania przestrzennego \| 50 000,00 \| -1 100,00 \| 48 900,00 \| \|-------\|----------\|----------\|--------------------------------------\|-----------\|-----------\|------------\| \| 4017 \| \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 5 297,67 \| 0,00 \| 5 297,67 \| \| 4019 \| \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 988,13 \| 0,00 \| 988,13 \| \| 4117 \| \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 910,43 \| 0,00 \| 910,43 \| \| 4119 \| \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 169,81 \| 0,00 \| 169,81 \| \| 4127 \| \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 129,76 \| 0,00 \| 129,76 \| \| 4129 \| \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 24,20 \| 0,00 \| 24,20 \| \| 4177 \| \| \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 94,32 \| -94,32 \| 0,00 \| \| 4179 \| \| \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 505,68 \| -505,68 \| 0,00 \| \| 4217 \| \| \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 5 250,64 \| 0,00 \| 5 250,64 \| \| 4219 \| \| \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 979,36 \| 0,00 \| 979,36 \| \| 4307 \| \| \| Zakup usług pozostałych \| 30 045,82 \| -421,40 \| 29 624,42 \| \| 4309 \| \| \| Zakup usług pozostałych \| 5 604,18 \| -78,60 \| 5 525,58 \| \| 750 \| \| \| Administracja publiczna \| 1 173,44 \| 2 451,63 \| 3 625,07 \| Umowa o dofinansowanie Projektu „Inwestowanie w kształcenie, szkolenie oraz doposażenie szkoły na rzecz zdobywania umiejętności i uczenia się przez całe życie w Gminie Gniezno” w ramach WRPO na lata 2014-2020 współfinansowanego ze środków EFS Nr Umowy: RPWP.08.01.02-30-0054/16-00. \| 75023 \| \| \| Urzędy gmin (miast i miast na prawach powiatu) \| 1 173,44 \| 1 952,79 \| 3 126,23 \| \|-------\|----------\|----------\|-----------------------------------------------\|-----------\|-----------\|------------\| \| 4017 \| \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 878,01 \| 1 441,09 \| 2 319,10 \| \| 4019 \| \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 102,96 \| 168,98 \| 271,94 \| \| 4117 \| \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 150,78 \| 268,49 \| 419,27 \| \| 4119 \| \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 17,68 \| 31,48 \| 49,16 \| \| 4127 \| \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 21,49 \| 38,26 \| 59,75 \| \| \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 2,52 \| 4,49 \| 7,01 \| \|---\|---\|------\|-------------------------------------------------------------------------------------\|------\|------\|------\| \| \| \| \| Umowa o dofinansowanie Projektu „Inwestowanie w kształcenie, szkolenie oraz doposażenie szkoły na rzecz zdobywania umiejętności i uczenia się przez całe życie w Gminie Gniezno” w ramach WRPO na lata 2014-2020 współfinansowanego ze środków EFS Nr Umowy: RPWP.08.01.02-30-0054/16-00. \| \| 75085 \| \| \| 0,00 \| 498,84 \| 498,84 \| \| 4017 \| \| \| 0,00 \| 378,60 \| 378,60 \| \| 4019 \| \| \| 0,00 \| 44,40 \| 44,40 \| \| 4117 \| \| \| 0,00 \| 67,88 \| 67,88 \| \| 4119 \| \| \| 0,00 \| 7,96 \| 7,96 \| \| 801 \| \| \| 561 674,97 \| -343 355,94 \| 218 319,03 \| \| \| \| 80101 \| Oświata i wychowanie \| 47 133,76 \| -2 451,63 \| 44 682,13 \| \|---\|---\|-------\|-----------------------\|-----------\|-----------\|-----------\| \| \| \| \| Szkoły podstawowe \| \| \| \| \| 4017 \| \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 11 336,80 \| 748,26 \| 12 085,06 \| \| 4019 \| \| \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 1 329,38 \| 87,74 \| 1 417,12 \| \| 4117 \| \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 1 938,58 \| 127,96 \| 2 066,54 \| \| 4119 \| \| \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 227,33 \| 15,00 \| 242,33 \| \| 4127 \| \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 241,30 \| 18,33 \| 259,63 \| \| 4129 \| \| \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 28,30 \| 2,15 \| 30,45 \| \| 4177 \| \| \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 8 055,42 \| 0,00 \| 8 055,42 \| \| 4179 \| \| \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 944,58 \| 0,00 \| 944,58 \| \| 4217 \| \| \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 0,00 \| 5 370,27 \| 5 370,27 \| \| 4219 \| \| \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 0,00 \| 629,73 \| 629,73 \| \| 4247 \| \| \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 14 796,95 \| -6 096,22 \| 8 700,73 \| \| 4249 \| \| \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 1 735,12 \| -714,85 \| 1 020,27 \| \| 4307 \| \| \| Zakup usług pozostałych \| 2 864,16 \| 0,00 \| 2 864,16 \| \| 4309 \| \| \| Zakup usług pozostałych \| 335,84 \| 0,00 \| 335,84 \| \| 4707 \| \| \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 2 953,64 \| -2 362,93 \| 590,71 \| \| 4709 \| \| \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 346,36 \| -277,07 \| 69,29 \| \| 80101 \| Szkoły podstawowe \| 297 443,31 \| -267 443,31 \| 30 000,00 \| \|-------\|------------------\|------------\|-------------\|-----------\| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 62 080,37 \| -46 644,19 \| 15 436,18 \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 6 501,88 \| -4 885,18 \| 1 616,70 \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 10 671,55 \| -8 019,67 \| 2 651,88 \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 1 117,52 \| -839,82 \| 277,70 \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 1 520,96 \| -1 143,00 \| 377,96 \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 159,27 \| -119,69 \| 39,58 \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 30 520,06 \| -21 830,16 \| 8 689,90 \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 3 196,40 \| -2 286,30 \| 910,10 \| \| 4247 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 148 357,66 \| -148 357,66 \| 0,00 \| \| 4249 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 15 537,64 \| -15 537,64 \| 0,00 \| \| 4307 \| Zakup usług pozostałych \| 16 094,42 \| -16 094,42 \| 0,00 \| \| 4309 \| Zakup usług pozostałych \| 1 685,58 \| -1 685,58 \| 0,00 \| \| 4707 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 4709 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| EFS Umowa o dofinansowanie projektu w ramach WRPO na lata 2014-2020 pn. „Nowe miejsca przedszkolne w Gminie Gniezno”. Umowa Nr RPWP.08.01.01-30-0028/19-00. \| 80104 \| Przedszkola \| 73 461,00 \| -73 461,00 \| 0,00 \| \|-------\|-------------\|------------\|-------------\|-------\| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 26 823,50 \| -26 823,50 \| 0,00 \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 4 611,52 \| -4 611,52 \| 0,00 \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 657,18 \| -657,18 \| 0,00 \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 11 280,00 \| -11 280,00 \| 0,00 \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 12 200,00 \| -12 200,00 \| 0,00 \| \| 4227 \| Zakup środków żywności \| 9 072,00 \| -9 072,00 \| 0,00 \| \| 4247 \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 8 816,80 \| -8 816,80 \| 0,00 \| \| 852 \| Pozostała działalność \| 143 636,90 \| 0,00 \| 143 636,90 \| \|-----\|----------------------\|------------\|------\|------------\| \| \| Zakup środków dydaktycznych i książek \| 143 636,90 \| \| 143 636,90 \| \| \| Pomoc społeczna \| 0,00 \| \| 307 425,48 \| EFS Umowa o dofinansowanie projektu w ramach WRPO na lata 2014-2020 pn. „Aktywny senior w Gminie Gniezno”. Umowa Nr RPWP.07.02.02-30-0089/19 \| 85295 \| Pozostała działalność \| 307 425,48 \| \| 307 425,48 \| \|-------\|----------------------\|------------\|------\|------------\| \| \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 \| 18 017,62 \| \| 18 017,62 \| \| \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 \| 1 981,17 \| \| 1 981,17 \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 26 418,07 \| \| 26 418,07 \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 2 904,94 \| \| 2 904,94 \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 4 541,25 \| \| 4 541,25 \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 499,28 \| \| 499,28 \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 647,24 \| \| 647,24 \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 71,16 \| \| 71,16 \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 27 945,88 \| \| 27 945,88 \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 3 072,86 \| \| 3 072,86 \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 87 679,03 \| \| 87 679,03 \| \| 4219 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 9 640,97 \| \| 9 640,97 \| \| 853 \| Pozostałe zadania w zakresie polityki społecznej \| 143 900,00 \| 0,00 \| 143 900,00 \| EFRR Działanie 3.1 Działania szkoleniowe na rzecz rozwoju kompetencji cyfrowych, dotyczący realizacji projektu grantowego pn. „Akademia kompetencji cyfrowych dla mieszkańców województw zachodniopomorskiego, wielkopolskiego” Program Operacyjny Polska Cyfrowa 2014-2020. Umowa o powierzenie grantu nr 20/096/2019 \| 85395 \| Pozostała działalność \| 84 000,00 \| 0,00 \| 84 000,00 \| \|-------\|----------------------\|-----------\|------\|-----------\| \| 2007 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 \| 64 157,87 \| 0,00 \| 64 157,87 \| \| 2009 \| Dotacje celowe w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 i 6 ustawy, lub płatności w ramach budżetu środków europejskich, z wyłączeniem wydatków klasyfikowanych w paragrafie 205 \| 10 898,13 \| 0,00 \| 10 898,13 \| \| 2817 \| Dotacja celowa z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji fundacjom \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 2819 \| Dotacja celowa z budżetu na finansowanie lub dofinansowanie zadań zleconych do realizacji fundacjom \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 3 925,33 \| 0,00 \| 3 925,33 \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 666,77 \| 0,00 \| 666,77 \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 674,77 \| 0,00 \| 674,77 \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 114,62 \| 0,00 \| 114,62 \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 96,17 \| 0,00 \| 96,17 \| \| \| \| \| \| \| \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 16,34 \| 0,00 \| 16,34 \| \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 2 949,06 \| 0,00 \| 2 949,06 \| \| \| 4219 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 500,94 \| 0,00 \| 500,94 \| Grant-ROPS Umowa nr 303/2020 o powierzenie grantu na realizację wsparcia w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19 w ramach projektu „STOP COVID-19” „Bezpieczne systemy społeczne w Wielkopolsce” \| \| \| Pozostała działalność \| 59 900,00 \| 59 900,00 \| \|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 15 053,16 \| 15 053,16 \| \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 885,48 \| 885,48 \| \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 2 922,81 \| 2 922,81 \| \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 171,93 \| 171,93 \| \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 192,19 \| 192,19 \| \| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 11,31 \| 11,31 \| \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 2 759,29 \| 2 759,29 \| \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 162,31 \| 162,31 \| \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 29 987,55 \| 29 987,55 \| \| \| 4219 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 7 753,97 \| 7 753,97 \| Rodzina \| \| \| \| 610 399,50 \| - 161 667,73 \| 448 731,77 \| Projekt: pn. „Pierwszy publiczny żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców” (Środki dotyczące realizacji Umowy w sprawie realizacji Projektu nr RPWP.06.04.01-30-0077/19 pn. "Pierwszy publiczny Żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców" data rozpoczęcia 31-03-2020 data zakończenia 31-08-2022 WRPO na lata 2014-2020 w ramach EFS - adaptacja obiektu na potrzeby żłobka w miejscowości Zdziechowa) \| \| \| Tworzenie i funkcjonowanie żłobków \| 610 399,50 \| - 161 667,73 \| 448 731,77 \| \|---\|---\|---\|---\|---\|---\| \| \| 4017 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 140 949,82 \| - 57 043,40 \| 83 906,42 \| \| \| 4019 \| Wynagrodzenia osobowe pracowników \| 16 576,51 \| - 917,19 \| 15 659,32 \| \| \| 4117 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 25 614,13 \| - 11 428,87 \| 14 185,26 \| \| \| 4119 \| Składki na ubezpieczenia społeczne \| 3 012,37 \| - 393,81 \| 2 618,56 \| \| \| 4127 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 4 128,44 \| - 2 174,86 \| 1 953,58 \| \| Kod \| Opis \| Kwota \| Kwota \| Kwota \| \|-----\|------\|-------\|-------\|-------\| \| 4129 \| Składki na Fundusz Pracy oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych \| 485,53 \| -125,93 \| 359,60 \| \| 4177 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 16 642,72 \| -1 067,16 \| 15 575,56 \| \| 4179 \| Wynagrodzenia bezosobowe \| 1 957,28 \| -125,49 \| 1 831,79 \| \| 4217 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 94 560,80 \| 6 340,58 \| 100 901,38 \| \| 4219 \| Zakup materiałów i wyposażenia \| 11 120,90 \| 745,70 \| 11 866,60 \| \| 4227 \| Zakup środków żywności \| 22 816,63 \| -9 223,28 \| 13 593,35 \| \| 4229 \| Zakup środków żywności \| 2 683,37 \| -1 084,72 \| 1 598,65 \| \| 4237 \| Zakup leków, wyrobów medycznych i produktów biobójczych \| 357,91 \| -152,13 \| 205,78 \| \| 4239 \| Zakup leków, wyrobów medycznych i produktów biobójczych \| 42,09 \| -17,88 \| 24,21 \| \| 4267 \| Zakup energii \| 0,00 \| 0,00 \| 0,00 \| \| 4269 \| Zakup energii \| 11 200,00 \| -6 562,25 \| 4 117,75 \| \| 4287 \| Zakup usług zdrowotnych \| 1 342,15 \| -182,18 \| 1 159,97 \| \| 4289 \| Zakup usług zdrowotnych \| 157,85 \| -21,41 \| 136,44 \| \| 4307 \| Zakup usług pozostałych \| 19 711,78 \| -16 535,35 \| 3 176,43 \| \| 4309 \| Zakup usług pozostałych \| 2 318,22 \| -1 916,01 \| 922,21 \| \| 4367 \| Oplaty z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych \| 447,38 \| -127,34 \| 320,04 \| \| 4369 \| Oplaty z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych \| 52,62 \| -14,97 \| 37,65 \| \| 4437 \| Różne opłaty i składki \| 178,95 \| -178,95 \| 0,00 \| \| 4439 \| Różne opłaty i składki \| 21,05 \| -21,05 \| 0,00 \| \| 4447 \| Odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych \| 4 161,57 \| -1 609,26 \| 2 552,31 \| \| 4449 \| Odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych \| 489,43 \| -189,26 \| 300,17 \| \| 4707 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 1 225,84 \| -67,65 \| 1 158,19 \| \| 4709 \| Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej \| 144,16 \| -7,87 \| 136,29 \| \| 6057 \| Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych \| 204 007,53 \| -51 508,09 \| 152 499,44 \| \| 6059 \| Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych \| 23 992,47 \| -6 057,65 \| 17 934,82 \| Razem: 1 674 573,39 \| -503 672,04 \| 1 170 901,35 Uzasadnienie Zmian dokonuje się poprzez: I. Zwiększenie w planie DOCHODÓW BUDŻETU Gminy Gniezno na 2020 rok o kwotę 261.111,08 zł w tym: Dochody bieżące kwota 63.920,39 zł w tym: - kwota 15.920,39 zł – w dz. 756 rozdz. 75618 par. 0480 – wpływy z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. - kwota 48.000,00 zł pismem Ministra Finansów z dnia 27 listopada 2020 r. zwiększona została kwota części oświatowej subwencji ogólnej na 2020 r. w dziale 758 rozdział 75801 § 2920 w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 18 listopada 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz.U. poz. 2047). Jednocześnie przeznacza się kwotę 48.000,00 zł na jednorazowe dofinansowanie zakupu sprzętu lub oprogramowania, przydatnych w prowadzeniu zajęć realizowanych z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość lub innego sposobu realizacji tych zajęć w ten sposób, że w dział 801 rozdział 80101 § 3020 dodaje się kwotę 40.232,77 zł oraz w dział 854 rozdział 85401 § 3020 dodaje się kwotę 2.999,00 zł oraz dział 801 rozdział 80101 § 4240 kwotę 4.768,23 zł. Dochody majątkowe kwota 197.190,69 zł w tym: - kwota 197.190,69 zł – w dz. 600 rozdz. 60016 par. 6290 – w związku z wykonywanym przez Gminę Gniezno zadaniem pod nazwą „Przebudowa drogi gminnej w m. Lubochnia ETAP II (dz. 102, 149/41 obręb Lubochnia) o długości 600 mb” zawarta została umowa darowizny z osobą fizyczną. II. Zmniejszenie w planie DOCHODÓW BUDŻETU Gminy Gniezno na 2020 rok o kwotę 503.672,04 zł w tym: Dochody bieżące kwota 497.441,36 zł w tym: - kwota 1.100,00 zł – w dz. 710 rozdział 71004 par. 2057,2059 w związku z informacją pozyskaną od Fundacji Promocji Gmin Polskich – partnera projektu „Liderzy Konsultacji Społecznych” (umowa 8/LKS/2020 z dnia 7 stycznia 2020 r.) - kwota 267.443,31 zł – w dział 801 rozdział 80101 par. 2057,2059 w związku z realizacją projektu pt. „Wyższa jakość kształcenia w szkołach podstawowych Gminy Gniezno”, nr RPWP.08.01.02-30-0002/19 wprowadzono korekty związane z przesunięciem realizacji w latach 2020 i 2021. - kwota 73.461,00 zł - w dział 801 rozdział 80104 par. 0679,2057 - Gmina Gniezno otrzymała pierwszą tranżesę zaliczki w kwocie 90.000,00 zł na realizację projektu, jednakże ze względu na trwającą epidemię wirusa SARS-CoV-2 zwróciła się z prośbą o przesunięcie realizacji projektu na rok 2021. Po otrzymaniu zgody Gmina Gniezno zgodnie z pismem z Urzędu Marszałkowskiego zwróciła I tranżesę na realizację projektu w wysokości 90.000,00 zł, o którą będzie mogła się starać w roku 2021. - kwota 155.437,05 zł - w dział 855 rozdział 85505 par. 2057,2059 w związku z realizacją projektu pn. „Pierwszy publiczny żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców” (Środki dotyczące realizacji Umowy w sprawie Projektu nr RPWP.06.04.01-30-0077/19 pn. "Pierwszy publiczny Żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców" data rozpoczęcia 31-03-2020 data zakończenia 31-08-2022 WRPO na lata 2014-2020 w ramach EFS - adaptacja obiektu na potrzeby żłobka w miejscowości Zdziechowa) wprowadzono korekty związane z przesunięciem realizacji w latach 2020,2021 oraz 2022. Dochody majątkowe kwota 6.230,68 zł w tym: - kwota 6.230,68 zł - w dział 855 rozdział 85505 par. 6257,6259 w związku z realizacją projektu pn. „Pierwszy publiczny żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców” (Środki dotyczące realizacji Umowy w sprawie Projektu nr RPWP.06.04.01-30-0077/19 pn. "Pierwszy publiczny Żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców" data rozpoczęcia 31-03-2020 data zakończenia 31-08-2022 WRPO na lata 2014-2020 w ramach EFS - adaptacja obiektu na potrzeby żłobka w miejscowości Zdziechowa) wprowadzono korekty związane z przesunięciem realizacji w latach 2020,2021 oraz 2022. W celu zrównoważenia budżetu zmian dokonano w wydatkach bieżących. II. Konieczność przeniesienia wydatków bieżących między paragrafami i rozdziałami oraz w ramach działu - w celu zabezpieczenia środków na sfinansowanie zaplanowanych działań oraz by uniknąć przekroczenia kwoty wydatków. III. Dochody z tytułu wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych zwiększa się o kwotę 15.920,39 zł do kwoty 97.095,39 zł i przeznacza się na realizację zadań określonych w programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, na realizację zadań określonych w programie przeciwdziałania narkomanii oraz na przeciwdziałanie COVID-19 w kwocie 30.258,39 zł – zakup stacji odkazujących do budynków świetlic gminnych i pozostałych. IV. Określa się kwotę planowanych roczodów budżetu - 4.857.271,00 zł na 2.950.000,00 zł są to raty od zaciągniętych kredytów w bankach, Bank Gospodarstwa Krajowego spłata kredytu do 2027, Bank Spółdzielczy spłata kredytu do 2021 r. oraz do 2025 r., Bank Spółdzielczy spłata kredytu do 2028 oraz 20.000,00 zł na udzielone pożyczki z budżetu Gminy Gniezno oraz kwota 1.887.271,00 zł – na pokrycie wydatków na zadanie majątkowe w roku 2021 - Budowa budynku szkolno-przedszkolnego w Jankowie Dolnym – środki pochodzące z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych. V. Zmiany w planie wydatków majątkowych polegających na: - zmniejszeniu wydatków na zadanie pn. „Budowa budynku szkolno-przedszkolnego w Jankowie Dolnym” w dz. 801 rozdz. 80104 § 6050 o kwotę 1.887.271,00 zł do kwoty 0,00 zł – w wyniku przeprowadzonego postępowania należy przenieść realizację na rok 2021. - zmniejszeniu wydatków na zadanie pn. „Środki dotyczące realizacji Umowy w sprawie realizacji Projektu nr RPWP.06.04.01-30-0077/19 pn. "Pierwszy publiczny Żłobek w Gminie Gniezno wspiera rodziców" data rozpoczęcia 31-03-2020 data zakończenia 31-08-2022 WRPO na lata 2014-2020 w ramach EFS - adaptacja obiektu na potrzeby żłobka w miejscowości Zdziechowa" w dz. 855 rozdz. 85505 § 6057, 6059 o kwotę 57.565,74 zł do kwoty 170.434,26 zł w wyniku przeprowadzonych postępowań wydatki okazały się niższe od kosztorysowych, zwrócono się z prośbą o Urzędu Marszałkowskiego o możliwość przeniesienia wydatków z majątkowych na bieżące – zgodę uzyskano oraz kwotę 6.230,68 zł na rok 2021. - zwiększeniu wydatków na zadanie pn. „Przebudowa drogi gminnej w miejscowości Lubochnia Etap II działki 102,149/41 o długości 600 mb” w dz. 600 rozdz. 60016 § 6050 o kwotę 197.190,69 zł do kwoty 698.149,62 zł. Jednocześnie załącznik Nr 4 do uchwały otrzymujemy nowe brzmienie. VI. Zmniejsza się ustaloną w § 7 ust. 1 łączną kwotę dotacji udzielanych z budżetu Gminy dla jednostek sektora finansów publicznych o kwotę 17.000,00 zł, do kwoty 836.586,73 zł w tym: - w dz. 921rozdz. 92116 § 2480 zmniejsza się wydatki o kwotę 17.000,00 zł do kwoty 154.520,00 zł - przeznaczone na dotację celową z budżetu Gminy na zadania pn. „Dotacja podmiotowa z budżetu dla samorządowej instytucji kultury - Gminnej Biblioteki Publicznej w Zdziechowie – środki nie zostaną wykorzystane do końca roku. VII. W załączniku Nr 8 do uchwały budżetowej „Dotacje i środki na finansowanie wydatków na realizację zadań finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art.5 ust.1 pkt.2 i 3 wprowadza się zmiany w sposób określony w załączniku Nr 6 do niniejszej uchwały.	6cbd4687-edff-4e7f-b2e5-ae0f5216190b	finepdfs	1.105469	CC-MAIN-2021-17	http://www.urzadgminy.gniezno.pl/gniezno/zasoby/files/uchwaly/kadencja_8/sesja_32/230.pdf	2021-04-16T15:12:50+00:00	crawl-data/CC-MAIN-2021-17/segments/1618038066981.0/warc/CC-MAIN-20210416130611-20210416160611-00526.warc.gz	189,636,910	0.999286	0.999863	0.999863	[ "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "unknown", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknown", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "pol_Latn", "unknow...	pol_Latn	{}	true	[ 2630, 5325, 5535, 8917, 11351, 12372, 17225, 20262, 23148, 25645, 27074, 27141, 35743, 38987, 47863, 49733, 52036, 55489, 58092, 60296, 62288, 64130, 66716, 68836, 72708, 76043 ]	2	0