Datasets:
Ken-Z
/
Latin-Audio

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
audio
audio
transcription
string
speaker
int64
cōnfestim Peniōs adest, viridantia Tempe, Tempe, quae silvae cingunt super impendentēs, Minosim linquēns dōrīs celebrandā chorēīs, nōn vacuōs:
43
namque ille tulit rādīcitus altās fāgōs ac rēctō prōcērās stīpite laurus, nōn sine nūtantī platanō lentāque sorōre flammātī Phaethontis et aereā cupressū.
43
haec circum sēdēs lātē contexta locāvit, vestibulum ut mollī vēlātum fronde virēret.
43
post hunc cōnsequitur sollertī corde Promēthēus, extenuātā gerēns veteris vestīgia poenae, quam quondam silicī restrictus membra catēnā persolvit pendēns ē verticibus praeruptīs.
43
inde pater dīvum sānctā cum coniuge nātīsque advēnit caelō, tē sōlum, Phoebe, relinquēns ūnigenamque simul cultrīcem montibus Idrī:
43
Peleā nam tēcum pariter soror aspernāta est, nec Thetidis taedās voluit celebrāre iugālēs.
43
quī postquam niveīs flexērunt sēdibus artūs largē multiplicī cōnstrūctae sunt dape mēnsae, cum intereā īnfirmō quatientēs corpora mōtū vēridicōs Parcae coepērunt edere cantūs.
43
hīs corpus tremulum complectēns undique vestis candida purpurea tālōs incīnxerat ōra, at roseae niveō residēbant vertice vittae, aeternumque manūs carpēbant rīte labōrem.
43
ante pedēs autem candentīs mollia lānae vellera virgātī cūstōdībant calathiscī.
43
haec tum clārisona pellentēs vellera vōce tālia dīvīnō fūdērunt carmine fāta, carmine, perfidiae quod post nūlla arguet aetās.
43
Miser Catulle, dēsinās ineptīre, et quod vidēs perisse perditum dūcās.
45
fulsēre quondam candidī tibi solēs, cum ventitābās quō puella dūcēbat amāta nōbīs quantum amābitur nūlla.
45
ibi illa multa cum iocōsa fīēbant, quae tū volēbās nec puella nōlēbat, fulsēre vērē candidī tibi solēs.
45
nunc iam illa nōn vult:
45
tū quoque impotēns nōlī, nec quae fugit sectāre, nec miser vīve, sed obstinātā mente perfer, obdūrā.
45
valē puella, iam Catullus obdūrat, nec tē requīret nec rogābit invītam.
45
at tū dolēbis, cum rogāberis nūlla.
45
scelesta, vae tē, quae tibi manet vīta?
45
quis nunc tē adībit?
45
cui vidēberis bella?
45
quem nunc amābis?
45
cuius esse dīceris?
45
quem bāsiābis?
45
cui labella mordēbis?
45
at tū, Catulle, dēstinātus obdūrā.
45
Cui dōnō lepidum novum libellum ārida modo pūmice expolītum?
28
Cornēlī, tibi:
28
namque tū solēbās meās esse aliquid putāre nūgās.
28
Iam tum, cum ausus es ūnus Italōrum omne aevum tribūs explicāre cartis .
28
Doctīs, Iuppiter, et labōriōsīs!
28
Quārē habē tibi quidquid hoc libellī— quālecumque, quod, ō patrōnā virgō, plūs ūnō maneat perenne saeclō!
28
cum suīs vīvat valeatque moechīs, quōs simul complexa tenet trecentōs, nūllum amāns vērē, sed identidem omnium īlia rumpēns;
32
nec meum respectet, ut ante, amōrem, quī illīus culpa cecidit velut prātī ultimī flōs, praetereunte postquam tāctus arātrō.
32
Quis hoc potest vidēre, quis potest patī, nisi impudīcus et vorāx et āleō, Māmurram habēre quod Comātā Galliā habēbat ūnctī et ultima Britannia?
10
cinaedē Rōmulē haec vidēbis et ferēs?
10
et ille nunc superbus et superfluēns perambulābit omnium cubīlia, ut albulus columbus aut Adōneus?
10
cinaedē Rōmulē, haec vidēbis et ferēs?
10
es impudīcus et vorāx et āleō.
10
eōne nōmine, imperātor ūnice, fuistī in ultima occidentis īnsula, ut ista vestra diffutūta mentula ducentiēs comēsset aut trecentiēs?
10
quid est alid sinistrā līberālitās?
10
parum expatrāvit an parum elluātus est?
10
paterna prīma lancināta sunt bona, secunda praeda Pontica, inde tertia Hibēra, quam scit amnis aurifer Tagus:
10
nunc Galliae timētur et Britanniae.
10
quid hunc malum fovētis? aut quid hic potest nisi ūncta dēvorāre patrimōnia?
10
eōne nōmine urbis opulentissimē socer generque, perdidistis omnia?
10
Ille mī pār esse deō vidētur, ille, sī fās est, superāre dīvōs, quī sedēns adversus identidem tē spectat et audit dulce rīdentem, miserō quod omnīs ēripit sēnsūs mihi:
31
nam simul tē, Lesbia, aspexī, nihil est super mī.
31
lingua sed torpet, tenuīs sub artūs flamma dēmānat, sonitū suōpte tintinant aurēs gemina, teguntur lūmina nocte.
31
ōtium et rēgēs prius et beātās perdidit urbēs.
31
Vārus mē meus ad suōs amōrēs vīsum dūxerat ē forō ōtiōsum, scortillum, ut mihi tum repente vīsum est, nōn sānē illepidum neque invenustum, hūc ut vēnimus, incīdēre nōbīs sermōnēs variī, in quibus, quid esset iam Bīthȳnia, quō modo sē habēret, et quōnam mihi prōfuisset aere.
29
respondī id quod erat, nihil neque ipsīs nec praetōribus esse nec cohortī, cūr quisquam caput ūnctius referret, praesertim quibus esset irrumātor praetor, nec faceret pilī cohortem.
29
'at certē tamen,' inquiunt 'quod illīc nātum dīcitur esse, comparāstī ad lectīcam hominēs.
29
' ego, ut puellae ūnum mē facerem beātiōrem, 'nōn' inquam 'mihi tam fuit malignē ut, prōvincia quod māla incīdisset, nōn possem octo hominēs parāre rēctōs.
29
' at mī nūllus erat nec hīc neque illīc frāctum quī veteris pedem grabātī in collō sibi collocāre posset.
29
hīc illa, ut decuit cinaediōrem, 'quaesō' inquit 'mihi, mī Catulle, paulum istōs commodā:
29
nam volō ad Serapim dēferrī.
29
' 'manē' inquiī puellae, 'istud quod modo dīxeram mē habēre, fugit mē ratiō:
29
meus sodālis— Cinnā est Gāius—is sibi parāvit.
29
vērum, utrum illīus an meī, quid ad mē?
29
ūtor tam bene quam mihi parārim.
29
sed tū īnsulsa male et molesta vīvis, per quam nōn licet esse neglegentem.
29
Multās per gentēs et multa per aequora vectus adveniō hās mīserās, frāter, ad īnferiās, ut tē postrēmō dōnārem mūnere mortis et mūtam nēquīquam alloquerer cinerem.
29
quandōquidem fortūna mihi tete abstulit ipsum.
29
heu miser indignē frāter adēmptē mihi, nunc tamen intereā haec, prīscō quae mōre parentum trādita sunt trīstī mūnere ad īnferiās, accipe frāternō multum mānantia flētū, atque in perpetuum, frāter, avē atque valē.
29
Secunda vērō pars intrāvit in Sclavīniae partēs, scīlicet comes dē Sānctō Egidīō Raimūndus et Podiēnsis epīscopus.
5
Ait namque dominus apostolicus “Frātrēs, vōs oportet multa patī prō nōmine Chrīstī, vidēlicet miseriās, paupertātēs, nūditātēs, persecūtiōnēs, egestātēs, īnfirmitātēs, famēs, sitēs et alia huiusmodī, sīcuti Dominus ait suīs discipulīs:
5
‘Oportet vōs patī multa prō nōmine meō’, et:
5
‘Nōlīte ērubēscere loquī ante faciēs hominum;
5
ego vērō dabō vōbīs ōs et ēloquium’, ac deinceps:
5
‘Persequētur vōs larga retribūtiō’.
5
” Cumque iam hic sermō paulātim per ūniversās regiōnēs ac Galliārum patriās coepisset crēbrēscere, Francī audientēs tālia prōtinus in dextrā crucem suere scapulā, dīcentēs sēsē Chrīstī ūnanimiter sequī vestīgia, quibus dē manū erant redēmptī Tartareā.
5
Iamiamque Galliae suīs remōtae sunt domibus.
5
Et intrāvērunt in Rōmāniam et per quāttuor diēs iērunt ultrā Nīcēnam urbem invēnēruntque quoddam castrum cui nōmen Exerogorgō, quod erat vacuum gente.
5
Et apprehendērunt illud, in quā invēnērunt satis frūmentī et vīnī et carnis, et omnium bonōrum abundantiam.
5
Audientēs itaque Turcī quod Chrīstiānī essent in castrō vēnērunt obsīdēre illud.
5
Ante portam castrī erat puteus, et ad pedem castrī fōns vīvus, iuxtā quem exiit Rainaldus īnsidiārī Turcōs.
5
Venientēs vērō Turcī in fēstō sānctī Michahēlis, invēnērunt Rainaldum et quī cum eō erant, occīdēruntque Turcī multōs ex eīs.
5
Aliī fūgērunt in castrum.
5
Quod cōnfestim Turcī obsēdērunt, eīsque aquam abstulērunt.
5
Fuēruntque nostrī in tantā afflīctiōne sitis, ut flebotomārent suōs equōs et asinōs, quōrum sanguinem bibēbant.
5
Aliī mittēbant zōnās atque panniculōs in piscīnam, et inde exprimēbant aquam in ōs suum.
5
Aliī mingēbant in pugillō alterīus, et bibēbant.
5
Aliī fodiēbant hūmidam terram, et supīnābant sē, terramque sternēbant super pectora sua, prō nimiā āriditāte sītis.
5
Epīscopī vērō et presbitērī cōnfortābant nostrōs et commonēbant nē dēficerent.
5
Haec trībulātiō fuit per octo diēs.
5
Dēnique dominus Alamannōrum concordātus est cum Turcīs, ut trāderet sociōs illīs, et, fingēns sē exīre ad bellum, fugit ad illōs et multī cum eō.
5
Illī autem quī Deum negāre nōluērunt, capitālem sententiam suscēpērunt.
5
Aliōs quōs cēpērunt vīvōs adinvicem dīvīsērunt quasi ovēs.
5
Aliōs mīsērunt ad signum et sagittābant eōs;
5
aliōs vēndēbant et dōnābant quasi animālia.
5
Quīdam condūcēbant suōs in domum suam:
5
aliōs in Chorosānum, aliōs in Antiochīam, aliōs in Aleph, aut ubi ipsī manēbant.
5
Istī prīmō fēlīx accēpērunt martyrium prō nōmine Dominī Iēsū.
5
Cui per ōrdinem haec dicta sunt:
5
“Dēferunt arma ad bellum congrua, in dextrā vel inter utrāsque scapulās crucem Chrīstī baiulant;
5
sonum vērō ‘Deus vult, Deus vult, Deus vult!
5
’ ūnā vōce conclāmant.
5
Audientēs dēnique Turcī quod Petrus Heremīta et Guvalterius Sinehabere fuissent in Cyvītō, quae suprā Nicēnam urbem est, vēnērunt illūc cum magnō gaudiō ut occīderent illōs et eōs quī cum ipsīs erant.
5
Cumque vēnissent, obviāvērunt Guvaltēriō cum suīs, quōs Turcī mox occīdērunt.
5
Petrus vērō Heremīta paulō ante ierat Cōnstantīnopolim, eō quod nequībat refrēnāre illam dīversam gentem, quae nec illum nec verba eius audīre volēbat.
5