Datasets:
Ken-Z
/
Latin-Audio

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
audio
audio
transcription
string
speaker
int64
Itaque prudentissimus quisque, cum primum induci videt munuscula, a theatro fugit et scit magno parva constare.
12
Nemo manum conserit cum recedente, nemo exeuntem ferit:
12
circa praemium rixa est.
12
Idem in his evenit quae fortuna desuper iactat:
12
aestuamus miseri, distringimur, multas habere cupimus manus, modo in hanc partem, modo in illam respicimus;
12
nimis tarde nobis mitti videntur quae cupiditates nostras irritant, ad paucos perventura, exspectata omnibus;
12
ire obviam cadentibus cupimus;
12
gaudemus si quid invasimus invadendique aliquos spes vana delusit;
12
vilem praedam magno aliquo incommodo luimus aut [de] fallimur.
12
Secedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum;
12
illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant.
12
Quicumque beatus esse constituet, unum esse bonum putet quod honestum est;
12
nam si ullum aliud existimat, primum male de providentia iudicat, quia multa incommoda iustis viris accidunt, et quia quidquid nobis dedit breve est et exiguum si compares mundi totius aevo.
12
Ex hac deploratione nascitur ut ingrati divinorum interpretes simus:
12
querimur quod non semper, quod et pauca nobis et incerta et abitura contingant.
12
Inde est quod nec vivere nec mori volumus:
12
vitae nos odium tenet, timor mortis.
12
Natat omne consilium nec implere nos ulla felicitas potest.
12
Causa autem est quod non pervenimus ad illud bonum immensum et insuperabile ubi necesse est resistat voluntas nostra quia ultra summum non est locus.
12
Quaeris quare virtus nullo egeat?
12
Praesentibus gaudet, non concupiscit absentia;
12
nihil non illi magnum est quod satis.
12
Ab hoc discede iudicio:
12
non pietas constabit, non fides, multa enim utramque praestare cupienti patienda sunt ex iis quae mala vocantur, multa impendenda ex iis quibus indulgemus tamquam bonis.
12
Perit fortitudo, quae periculum facere debet sui;
12
perit magnanimitas, quae non potest eminere nisi omnia velut minuta contempsit quae pro maximis vulgus optat;
12
perit gratia et relatio gratiae si timemus laborem, si quicquam pretiosius fide novimus, si non optima spectamus.
12
Sed ut illa praeteream, aut ista bona non sunt quae vocantur aut homo felicior deo est, quoniam quidem quae cara nobis sunt non habet in usu deus;
12
nec enim libido ad illum nec epularum lautitia nec opes nec quicquam ex his hominem inescantibus et vili voluptate ducentibus pertinet.
12
Ergo aut credibile est bona deo deesse aut hoc ipsum argumentum est bona non esse, quod deo desunt.
12
Adice quod multa quae bona videri volunt animalibus quam homini pleniora contingunt.
12
Illa cibo avidius utuntur, venere non aeque fatigantur;
12
virium illis maior est et aequabilior firmitas:
12
sequitur ut multo feliciora sint homine.
12
Nam sine nequitia, sine fraudibus degunt;
12
fruuntur voluptatibus, quas et magis capiunt et ex facili, sine ullo pudoris aut paenitentiae metu.
12
Considera tu itaque an id bonum vocandum sit quo deus ab homine vincitur.
12
Summum bonum in animo contineamus:
12
obsolescit si ab optima nostri parte ad pessimam transit et transfertur ad sensus, qui agiliores sunt animalibus mutis.
12
Non est summa felicitatis nostrae in carne ponenda:
12
bona illa sunt vera quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae cadere non possunt, ne decrescere quidem ac minui.
12
Cetera opinione bona sunt et nomen quidem habent commune cum veris, proprietas [quidem] in illis boni non est;
12
itaque commoda vocentur et, ut nostra lingua loquar, producta.
12
Ceterum sciamus mancipia nostra esse, non partes, et sint apud nos, sed ita ut meminerimus extra nos esse;
12
etiam si apud nos sint, inter subiecta et humilia numerentur propter quae nemo se attollere debeat.
12
Quid enim stultius quam aliquem eo sibi placere quod ipse non fecit?
12
Omnia ista nobis accedant, non haereant, ut si abducentur, sine ulla nostri laceratione discedant.
12
Utamur illis, non gloriemur, et utamur parce tamquam depositis apud nos et abituris.
12
Quisquis illa sine ratione possedit non diu tenuit;
12
ipsa enim se felicitas, nisi temperatur, premit.
12
Si fugacissimis bonis credidit, cito deseritur, et, ut deseratur, affligitur.
12
Paucis deponere felicitatem molliter licuit:
12
ceteri cum iis inter quae eminuere labuntur, et illos degravant ipsa quae extulerant.
12
Ideo adhibebitur prudentia, quae modum illis ac parsimoniam imponat, quoniam quidem licentia opes suas praecipitat atque urget, nec umquam immodica durarunt nisi illa moderatrix ratio compescuit.
12
Hoc multarum tibi urbium ostendet eventus, quarum in ipso flore luxuriosa imperia ceciderunt, et quidquid virtute partum erat intemperantia corruit.
12
Adversus hos casus muniendi sumus.
12
Nullus autem contra fortunam inexpugnabilis murus est:
12
intus instruamur;
12
si illa pars tuta est, pulsari homo potest, capi non potest.
12
Quod sit hoc instrumentum scire desideras?
12
Nihil indignetur sibi accidere sciatque illa ipsa quibus laedi videtur ad conservationem universi pertinere et ex iis esse quae cursum mundi officiumque consummant;
12
placeat homini quidquid deo placuit;
12
ob hoc ipsum se suaque miretur, quod non potest vinci, quod mala ipsa sub se tenet, quod ratione, qua valentius nihil est, casum doloremque et iniuriam subigit.
12
Ama rationem!
12
huius te amor contra durissima armabit.
12
Feras catulorum amor in venabula impingit feritasque et inconsultus impetus praestat indomitas;
12
iuvenilia nonnumquam ingenia cupido gloriae in contemptum tam ferri quam ignium misit;
12
species quosdam atque umbra virtutis in mortem voluntariam trudit:
12
quanto his omnibus fortior ratio est, quanto constantior, tanto vehementius per metus ipsos et pericula exibit.
12
'Nihil agitis' inquit 'quod negatis ullum esse aliud honesto bonum.
12
non faciet vos haec munitio tutos a fortuna et immunes.
12
Dicitis enim inter bona esse liberos pios et bene moratam patriam et parentes bonos.
12
Horum pericula non potestis spectare securi:
12
perturbabit vos obsidio patriae, liberorum mors, parentum servitus.
12
' Quid adversus hos pro nobis responderi soleat ponam;
12
deinde tunc adiciam quid praeterea respondendum putem.
12
Alia condicio est in iis quae ablata in locum suum aliquid incommodi substituunt:
12
tamquam bona valetudo vitiata in malam transfert;
12
acies oculorum exstincta caecitate nos afficit;
12
non tantum velocitas perit poplitibus incisis, sed debilitas pro illa subit.
12
Hoc non est periculum in iis quae paulo ante rettulimus.
12
Quare?
12
si amicum bonum amisi, non est mihi pro illo perfidia patienda, nec si bonos liberos extuli, in illorum locum impietas succedit.
12
Deinde non amicorum illic aut liberorum interitus sed corporum est.
12
Bonum autem uno modo perit, si in malum transit;
12
quod natura non patitur, quia omnis virtus et opus omne virtutis incorruptum manet.
12
Deinde etiam si amici perierunt, etiam si probati respondentesque voto patris liberi, est quod illorum expleat locum.
12
Quid sit quaeris?
12
quod illos quoque bonos fecerat, virtus.
12
Haec nihil vacare patitur loci, totum animum tenet, desiderium omnium tollit, sola satis est;
12
omnium enim bonorum vis et origo in ipsa est.
12
Quid refert an aqua decurrens intercipiatur atque abeat, si fons ex quo fluxerat salvus est?
12
Non dices vitam iustiorem salvis liberis quam amissis nec ordinatiorem nec prudentiorem nec honestiorem;
12
ergo ne meliorem quidem.
12
Non facit adiectio amicorum sapientiorem, non facit stultiorem detractio;
12
ergo nec beatiorem aut miseriorem.
12
Quamdiu virtus salva fuerit, non senties quidquid abscesserit.
12
'Quid ergo?
12
non est beatior et amicorum et liberorum turba succinctus?
12
' Quidni non sit?
12