Search is not available for this dataset
text
stringlengths
10
518k
2023-cü ilin fevralın 6-da Türkiyə Respublikasının Kahramanmaraş vilayəti və ətraf ərazilərdə baş vermiş dağıdıcı zəlzələdən bir il ötür.
Zəlzələ nəticəsində 50 mindən çox insan həyatını itirib.
Zəlzələ 11 vilayət, 124 rayon, 7 000-ə yaxın kənd və məhəllədə böyük dağıntılara səbəb olub, 14 milyon insan təbii fəlakətdən birbaşa zərər çəkib.
Qardaş Türkiyədə baş vermiş dəhşətli zəlzələnin ilk saatlarından etibarən azərbaycanlı xilasedicilər zəlzələ bölgəsinə ezam olundular.
Eyni zamanda, Azərbaycan vətəndaşları tərəfindən qardaş ölkəyə maddi vəsait və ianələr şəklində dəstək göstərildi.
Zəlzələdən zərər çəkmiş Türkiyəyə Azərbaycan dövlətinin yardımına bu bir il ərzində fasilə verilməyib.
Hazırda Türkiyənin Kahramanmaraş şəhərində inşası davam edən Azərbaycan məhəlləsində işlər sürətlə davam etdirilir.
Qeyd olunur ki, ərazidə 2 mindən çox yaşayış binası yerləşəcək ki, bunun da vəsaiti Azərbaycan dövləti tərəfindən təmin ediləcək.
Sumqayıt şəhərində ölümlə nəticələnən yol-nəqliyyat hadisəsi baş verib.
Nəticədə piyada aldığı xəsarətlərdən xəstəxanada ölüb.
Faktla bağlı Sumqayıt Şəhər Polis İdarəsinin İstintaq Şöbəsində Cinayət Məcəlləsinin 263.2 maddəsi ilə cinayət işi başlanıb, araşdırma aparılır.
“Mehriban xanımın gəlişindən sonra repertuarımıza yeni tamaşalar daxil oldu.
Xaricdən də tamaşa səhnələşdirmək üçün rejissorlar dəvət edildi”.
Bu sözləri Telegraf.com-a müsahibəsi zamanı Akademik Milli Dram Teatrının sevilən aktyoru, əməkdar artist Elşən Rüstəmov deyib.
Həmin müsahibəni təqdim edirik:""- Elşən müəllim, siz teatra kinodan gəlmisiniz və bildiyim qədər, elə də coşquyla gəlməmisiniz.
Yəni ürəyinizi kinoda qoymusunuz.
- Biz uşaqlıqdan filmlərlə böyümüşük.
Kinolardan hansısa epizodları uşaqlarla öz aramızda təkrar edirdik.
“Yeddi oğul istərəm” bizim aramızda çox populyar idi.O filmin rol bölgüsü də yaxşı alınırdı.
Çünki oradakı qəhrəmanların hamısının adını əzbərdən bilirdik, özümüz də onlara bənzəmək istəyirdik.
Yerli filmlər, hind filmləri, rus filmləri...Bizə elə gəlirdi ki, aktyor mütləq kinoda olmalıdır, kinoya çəkilməlidir.
Ona görə 1992-ci ildə mənə “Etiraf” filmində baş rol təklif ediləndə, təbii ki, çox sevindim.
Tələbənin baş rola çəkilməsi o vaxt üçün nadir rast gəlinən hal idi.""Sonra rəhmətlik Ceyhun Mirzəyev məni “Fəryad” filminə dəvət elədi.
Ard-arda kinoya dəvət aldığımdan özümü kinoaktyor kimi hiss edirdim.
Ona görə teatra dəvət alanda da fikirləşdim ki, bir neçə ay işləyərəm, sonra təzədən kinoya qayıdaram.
Amma milli kino o illərdə dağılmağa doğru gedirdi.
- Sevgi sevgi ilə unudulur, necə deyərlər.
Siz də kino sevgisini teatr sevgisi ilə unutdunuz...""- Bu sevginin necə doğulduğunu özüm də bilmədim.
Teatr yaxşı mənada bataqlıqdır, özüm də bilmədim bu bataqlığa necə düşdüm.
Üç-dörd ay demişdim, bir də gözümü açdım ki, 20 ildir burada işləyirəm.
İndi əksinədir, artıq kinoya çəkilməyə ərinirəm.
- Janr etibarilə kino ilə teatr arasında olan “İtkin gəlin” serialının sizin karyeranızda necə bir rolu oldu?
- Sözün düzü, xeyli vaxtdır “İtkin gəlin”lə bağlı sualları eşitmirəm...
Siz mənim yaddaşımı təzələdiniz.
Əslində mən gözləmirdim ki, bu serial insanların yaddaşında özünə belə yer edəcək.
Romanın sevə-sevə oxunulduğunu bilirdim, amma filmin necə alınacağı barədə təsəvvürüm belə yox idi.""Serial ekranlara çıxandan sonra böyük populyarlıq qazandı.
Aktyorlardan da bu populyarlıq yan ötmədi.
Mənim üçün ikiqat sevinc o idi ki, orda çəkilən aktyorların çoxu tanınmış, özünü təsdiqləmiş sənət adamları idi.Mən isə addımlarını təzə-təzə atan 3-cü kurs tələbəsi idim.
İndi də çox adam məni o serialla tanıyır.
- Xarakterinizlə bu obraz arasında nə kimi uyğunluq var və aktyor bir uyğunluq axtarırmı obrazında?
- Təbii ki, aktyor rolu oynayanda özünü təqdim edir.
Elməddin rolu xarakterimə daha yaxın idi, sanki özümü oynayırdım.
Təbii ki, illər keçəndən sonra aktyor daha da peşəkarlaşır, püxtələşir.
İndi aktyor oyununa baxanda, fikirləşirsən ki, bunu bir az ayrı cür edərdim.
Amma bəzi nüanslardakı qeyri-peşəkarlığın, xamlığın içində böyük bir təmizlik var.
O təmizliyi indi vermək çox çətindir.
O vaxtsa o təmizliyi, saflığı canlandırmaq lazım deyildi, özü var idi...
Bu baxımdan mənə elə gəlir ki, rol mənə tam uyğun idi."""- Elşən müəllim, doğrusu, mən də “İtkin gəlin”dən üzü bəri çox suların axdığını, bu barədə çox danışıldığını düşünürdüm, amma qonaq olduğunuz proqramın video yazısının altındakı tamaşaçı rəyləri mənim fikrimi dəyişdi.
Tamaşaçı hələ də o serialın təəssüratı altındadır və sizi təkrar-təkrar o illərə qaytarmaq istəyir.
- Məncə, əsas səbəb kitabın özünün çox populyar olması idi.
Kitabı çox sevirdilər, əldən-ələ ötürürdülər.
Ona görə də tamaşaçılar eşidəndə ki, bu roman əsasında film çəkilir, səbirsizliklə gözləməyə başladılar.
Oxuduqlarını vizual şəkildə görmək istəyirdilər.
Əsərin geniş kütləyə tanış olması filmin də uzunömürlülüyünə yardımçı oldu.
- Xeyli yaşlı və təcrübəli sənət adamlarının arasında gənc və təcrübəsiz aktyorlar özlərini bir qədər inamsız hiss edirlər.
Kollektivdə kimi özünüzə ruhən yaxın bilirdiniz?
- Təcrübəli aktyorlarla birgə çəkilirdik.
Kamal Xudaverdiyev, Lətifə Əliyeva, Hicran Nəsirova, Zemfira Əliyeva, Zemfira Nərimanova, Rafiq Əzimov...
Biz isə - mən, Məleykə Əsədova, Kazım Həsənquliyev, İlqar Cahangir təzə-təzə addımlarımızı atırdıq.
Təbii ki, gənclər bir-birinə daha yaxın olurlar.
Biz həm də bir institutda oxuyurduq.
Amma bu filmdə ayrı-seçkilik, ögeylik olmadı.
Həm yaşlı, həm də gənc nəsil bir-biri ilə qaynayıb qarışdı.
Belə olmasaydı, nəsə əldə eləmək mümkün deyildi.
Bizdən böyük nəslin bizə həssas yanaşması ilə fərqlənən bir ab-hava gördüm.
Onlar öz köməklərini, məsləhətlərini bizdən, şəxsən məndən əsirgəmirdilər.
Kənardan onların oyununa baxmağın özü kifayət idi...""- Aktyorların adlarını çəkərkən Kamal Xudaverdiyevin üzərində durmamaq mümkün deyil.
Bu sanballı aktyorda çəkiliş prosesində nələri kəşf etdiniz?
- Onun dediyi sözün yükü vardı.
Mən ona baxanda anlayırdım ki, aktyor həm oyunu ilə, həm danışıq manerası ilə necə təsiredici ola bilər.
Aktyorluğun sirlərini öyrənirdim.
2002-ci ildə Milli Dram Teatrında “Hamlet” tamaşası qoyulurdu, Layert rolu mənə həvalə edilmişdi.
60-cı illərdə səhnələşdirilən “Hamlet” tamaşasında Layert rolunu Kamal Xudaverdiyev oynamışdı.
Elə oldu ki, məşq prosesində kostyum problemləri ilə üzləşdik.
Kamal müəllim problemimizin olduğunu hiss elədi.
Soruşdu ki, kostyum problemi var?
Dedim ki, hə, kostyum çatışmır.
Dedi, kostyumçulara de ki, 60-cı illərdə mənim oynadığım Layert obrazının kostyumunu sənə versinlər.
Fikirləşirdim ki, Kamal müəllimin kostyumu mənə yekə olar.
O, cüssəli aktyor idi.Gördüm, yox, tamamilə mənim əynimə oturdu.
Tamaşada da Kamal müəllimin kostyumundan istifadə elədim.
Bunu da özümə böyük fəxr hesab elədim ki, Kamal müəllimin kostyumunu səhnəyə mən daşıdım.
Həm də böyük bir sənətkar gənc aktyora görün necə dəstək oldu…""- Hərçənd teatrlarda aktyorlar - xüsusilə yaşlı və gənc nəsil arasında qısqanclıq, ədavət olduğunu deyirlər.
- Yox, yox, mən yaşlı aktyorların mənə qarşı qısqanclıq hissini görməmişəm.
Həmişə köməklik göstərmələrini, yardımlarını görmüşəm.
- Dediniz ki, sizi daha çox teleserialda oynadığınız Elməddin obrazı ilə tanıyırlar.
Halbuki teatrda çox rəngarəng, müxtəlif rollarda oynamısınız.
Teatra 200, 300, 500 nəfər gəlib baxır, gedir.
Televizora isə eyni vaxtda bütün Azərbaycan baxır.
Televiziya kütləvi baxış məkanıdır.
Ələlxüsus da ovaxtkı dövr üçün.
O vaxt bir-iki kanal vardı və bir günün içində məşhur ola bilirdin.
Televiziyada tanınmaq aktyora mane olmur.
Elə aktyor olur ki, sırf onu görmək üçün tamaşaya gəlib baxırlar.
Bu qanunauyğun, təbii bir haldır.
- Adətən populyar serialdan sonra aktyorların pərəstişkar ordusu meydana gəlir.
- O vaxtlar tamaşaçı üçün aktyor daha əlçatmaz idi.İndi artıq heç kimi təəccübləndirə bilməzsiniz.
İnternet, sosial şəbəkələr var.
İndi populyar olmaq da çətin deyil.
“Facebook”a, “TikTok”a çıxdın, bir günün içində populyar ola bilərsən.