Search is not available for this dataset
text
stringlengths
10
518k
O vaxt aktyorlara münasibət bir az başqaydı.
Müqəddəslik, əlçatmazlıq məsələləri vardı.
Yadıma gəlir ki, mən o vaxt yataqxanada qalırdım.
O ətrafda yaşayan insanların bir qismi xəbər tutmuşdu ki, “İtkin gəlin”də oynayan aktyor bu yataqxanada qalır.
Təsəvvür edin ki, yataqxana şəraitində, çarpayımda uzanmışam.
Birdən qapı açılır, bir qrup adam içəri girir və mən də başa düşmürəm ki, onlar niyə gəlib...Bir nəfər də bələdçilik edir:“Baxın, həmin oğlan budur”.
Həm gülməli, həm də kədərli situasiyadır.
Bəs həmin anlarda nə edirdiniz?
- Hə, ürəkaçan situasiya deyildi… Bilmirdim, üst-başımı səliqəyə salım, yoxsa corabımı tapıb geyinim…"- Elşən müəllim, siz özünəqapalı insan olduğunuzu deyirsiniz.
Amma söhbət zamanı heç də dediyiniz adam təsiri bağışlamırsınız.
- Bu mənim özümdən asılı olmayan xüsusiyyətdir.
Elə anlar olur ki, qapalı oluram.
Mən daha çox müşahidə etməyi, qulaq asmağı sevirəm.
Çox vaxt rayona gedəndə sürücünün yanında yox, arxada otururam.
Qabaqda oturmaq o deməkdir ki, sürücü ilə söhbət etməlisən.
Yəni özümlə daha çox baş-başa qalıram, özümlə daha çox ünsiyyətdə oluram, özümü içimdə analiz edirəm.
Bu o demək deyil ki, insanlara, cəmiyyətə qapalıyam.
Elə məqam olur ki, mən saatlarla danışıram, indi sizinlə danışdığım kimi.
Bu, qarşımdakı adamın səmimi münasibətindən də asılıdır.
- Belə insanlar özlərini mühakimə etməyə meyilli olurlar.
Populyarlıq sizin özünüzə olan münasibətinizi dəyişdimi, daha çox rəğbət oyatdımı?
Daha çox oynamaq, daha çox sevilmək həvəsi oyatdı.
- Bəs populyarlığın fəsadları, yan təsirləri necə?
- Yox, bunun mənə mənfi təsiri olmadı.
Populyarlıq məni korlaya bilmədi.
Mən heç vaxt sənətimdən sui-istifadə etməmişəm.
Hətta çox vaxt aktyor olduğumu gizlədirəm.
“İtkin gəlin”in adını isə soruşulmayana qədər çəkmirəm.
Sənətim məni bir insan, bir şəxsiyyət kimi püxtələşdirdi.
Mənim zövqümü, dünyaya baxışımı formalaşdırdı.
Ona görə də mən öz sənətimə minnətdaram.
Həmişə də deyirəm ki, mən öz sənətimə heç vaxt xəyanət eləməmişəm.
Heç vaxt sənətimi yarı yolda qoymamışam.
Sənətim də heç vaxt mənə xəyanət etməyib.
Mən sənətə dostum kimi baxmışam.
- Siz uzun müddət iki teatrda çalışmısınız.
İndi, deyəsən, tamamilə Milli Teatra keçmisiniz.
Demək, nəhayət ki, Gənc Tamaşaçılar Teatrı ilə yollarınızı ayırdınız...""- Gənc Tamaşaçılar mənim ilk addımlarımı atdığım doğma teatrdır.
Orada uzun müddət çalışmışam, orada yetişmişəm, püxtələşmişəm.
Artıq püxtələşmiş halda “Azdrama”ya gəldim.
Sonra bura da mənim üçün doğma teatra çevrildi.
Beləliklə, iki doğma teatr qazandım.
Amma hər iki teatra vaxt çatdırmaq olmur.
Ona görə tamamilə Milli Dram Teatrına keçdim.
Buna baxmayaraq, Gənc Tamaşaçılar teatrı ilə əlaqəmi tam üzməmişəm, bəzi tamaşalarda yenə oynayıram.
- Mehriban Ələkbərzadənin gəlişindən sonra “Azdrama”da nə kimi yeniliklər var?
- Mehriban xanımın gəlişindən sonra repertuarımıza yeni tamaşalar daxil oldu.
Xaricdən də tamaşa səhnələşdirmək üçün rejissorlar dəvət edildi.
Və beləliklə, aktyorların bir yox, bir neçə rejissorla işləmək imkanları oldu.
Anarın “Dantenin yubileyi” əsərini səhnələşdirən rejissor Ərşad Ələkbərov Sankt-Peterburqdan dəvət olundu.
Hazırda Mehriban xanım özü “Əsrə bərabər gün” tamaşası üzərində işləyir.
Biz də onunla birlikdə çalışırıq və düşünürəm ki, çox maraqlı tamaşa olacaq.
Şəhərdən axşama qədər məşqlərimiz gedir.
Ondan sonra da planlar çox böyükdür.
Teatrın repertuarı daha da zənginləşəcək.
- Xaricdən rejissor dəvəti yerli rejissorlarda narazılıq yaratmır ki?
- Yox, axı, onlar kənarlaşdırılmırlar.
Onlar da işləyir, xaricdən gələn rejissorlar da.
Zatən xaricdən gələn rejissorlar çox olmur.
İldə 1-2 rejissor dəvət oluna bilər.
Yerli rejissorlar isə buradadırlar və daim teatrla təmasda ola bilirlər.
- “Dantenin yubileyi”nin adını çəkdiniz.
Tamaşa oynanıldı, razı qalan tamaşaçılar da oldu, narazı qalanlar da.
Daha çox sual doğuran isə səhnədəki avtobus idi. - Tutalım, bir rəssam qeyri-adi bir rəsm çəkir və hər tamaşaçı o rəsmdə fərqli şeylər görür.
Ümumiyyətlə, aktyorlar qastrol insanlarıdır.
Avtobus həm də buna işarə edir.
Aktyorlar elə təkər üstündə olublar.
Onların evi də odur, həyatı da odur, səhnəsi də odur.
Həm də “PAZ“ avtobusunun olması Kəbirlinskinin truppaya bir paz olaraq yapışmasına işarə edir.
Buna bir çox tərəflərdən baxa bilərik.
- Fəaliyyətiniz seriallarla da əlaqəli olduğuna görə bu sahədəki problemlərlə bağlı fikirlərinizi bilmək istərdik.
Son illərdə Azərbaycan seriallarında gözəçarpan inkişaf gedibmi?
- Təxminən on il olar ki, serial bumu başlayıb.
Seriallarımız göz qabağındadır.
Elə seriallar var ki, xüsusilə məişət serialları, düşünürsən ki, müəllif bunu hansı planet haqqında yazıb?
Axı burada azərbaycanlı həyatı yoxdur.
Ümumiyyətlə, həyat yoxdur burada.
Bir də seriallarda diqqəti cəlb etmək üçün çox qara-qışqırıq, çığır-bağır var.
Gülən üzlə dialoq aparan insan yoxdur.
Mən də bu vəziyyətin içindəyəm, özümü kənara çəkmirəm.
Və bilirəm ki, bu dəyişilməlidir.
Mənə elə gəlir ki, son illər dəyişikliklər var.
Rejissorlar başa düşürlər ki, artıq başqa müstəviyə keçmək vaxtıdır.
Məsələn, “Əqrəb mövsümü”, “Simurq”, “İfşa” serialları.
İnanıram ki, bu tipli, keyfiyyətli seriallar çox olacaq.
- Siz özünüz sonuncu dəfə nə vaxt seriala çəkilmisiniz?
- Sonuncu dəfə elə bu yaxınlarda “Əqrəb mövsümü”nə çəkildim.
- Sizcə, “Əqrəb mövsümü”nün başgicəlləndirici uğuru nə ilə bağlı idi?
- Burada rejissorun öz dəsti-xətti var.
Emil Quliyevin hər işi çox uğurlu olur.
Bu serialın uğuru həyat həqiqətlərinə sadə yanaşmasıdır.
Obrazların danışıq tərzi həyatidir, gerçəkdir.
Biz gündəlik həyatımızda necə danışırıq?
Rus sözləri, türk sözləri də işlədirik.
- Onda serialın yaxşı cəhəti həm də onun nöqsanına çevrilib, çünki serialdakı danışıq tərzi Azərbaycan dilinin normalarına uyğun gəlmədiyi üçün çox tənqid olundu.
- Mən Emil Quliyevin müsahibələrinə qulaq asdım, o dedi ki, axı həyatda biz necə danışırıq?
Rejissor həyatı necə varsa, elə göstərib.
Məsələn, Emilin filmlərinə baxanda elə bilirsən ki, gizli kamera qoyulub və insanların real həyatını lentə alır.
Elə bil ki, sənədli bir filmə baxırsan.
Ona görə də bu, tamaşaçıların marağına səbəb oldu.