Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
ἐν ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσα^ν.	ἐν ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν.
ὥσπερ οὖν, ἵ^να_ πά^λι^ν ἐπαναλάβω, ὁ ὄφις ἐκεῖνος εἶχε μὲν εἰκόνα^ καὶ μορφὴν ὄφεως, ἰ^ὸν δὲ καὶ πονηρίαν ὄφεως οὐκ εἶχεν, οὕτω καὶ τὸ σῶ^μα^ τοῦ σωτῆρος εἶχε μὲν μορφὴν ἀνθρώπων, πονηρίαν δὲ ἀνθρώπων οὐκ εἶχεν.	ὥσπερ οὖν, ἵνα πάλιν ἐπαναλάβω, ὁ ὄφις ἐκεῖνος εἶχε μὲν εἰκόνα καὶ μορφὴν ὄφεως, ἰὸν δὲ καὶ πονηρίαν ὄφεως οὐκ εἶχεν, οὕτω καὶ τὸ σῶμα τοῦ σωτῆρος εἶχε μὲν μορφὴν ἀνθρώπων, πονηρίαν δὲ ἀνθρώπων οὐκ εἶχεν.
ἑτέρα δὲ πά^λι^ν εἰκών·	ἑτέρα δὲ πάλιν εἰκών·
ὥσπερ ἐκεῖ ἄλλοι μὲν οἱ δάκνοντες ὄφεις, ἄλλος δὲ ὁ ὑ^πὲρ αὐτῶν πάσχων.	ὥσπερ ἐκεῖ ἄλλοι μὲν οἱ δάκνοντες ὄφεις, ἄλλος δὲ ὁ ὑπὲρ αὐτῶν πάσχων.
δέον γὰ^ρ ἕνα^ τῶν δακνόντων λα^βεῖν καὶ αὐτὸν σταυρῶσαι.	δέον γὰρ ἕνα τῶν δακνόντων λαβεῖν καὶ αὐτὸν σταυρῶσαι.
οἱ μὲν δάκνοντες ἠφί_εντο·	οἱ μὲν δάκνοντες ἠφίεντο·
ὁ δὲ μηδὲν ἁ^μα^ρτὼν ἐσταυροῦτο.	ὁ δὲ μηδὲν ἁμαρτὼν ἐσταυροῦτο.
ὁ δὲ μή τε κοινωνήσα_ς τῇ φθορᾷ ἢ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἄλλων ὄφεων ὑπομένει τὴν ἐπὶ^ ξύ^λου πῆξι^ν, ἐπειδὴ εἰκὼν ἦν τοῦ σωτῆρος, ὅτι^ πάντων ἁ^μα^ρτησά^ντων ἀνθρώπων οὐδεὶς τῶν ἁ^μα^ρτησά^ντων ὑ^πὲρ ἁμαρτωλοῦ σταυροῦται, ἀλλὰ^ ἀναμάρτητος.	ὁ δὲ μή τε κοινωνήσας τῇ φθορᾷ ἢ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἄλλων ὄφεων ὑπομένει τὴν ἐπὶ ξύλου πῆξιν, ἐπειδὴ εἰκὼν ἦν τοῦ σωτῆρος, ὅτι πάντων ἁμαρτησάντων ἀνθρώπων οὐδεὶς τῶν ἁμαρτησάντων ὑπὲρ ἁμαρτωλοῦ σταυροῦται, ἀλλὰ ἀναμάρτητος.
ἔγνως τὴν θεωρί^α_ν.	ἔγνως τὴν θεωρίαν.
μνήσθητι καὶ κα^θὼς μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵ^να_ πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀ^πόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνι^ον.	μνήσθητι καὶ καθὼς μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.	οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.
καλὸν τὸ ῥῆμα^.	καλὸν τὸ ῥῆμα.
ἐπειδὴ ἐνομίσθη τα^πείνωσι^ς εἶναι τὸ πά^θος, ὁ σωτὴρ ὕψωσι^ν κα^λεῖ.	ἐπειδὴ ἐνομίσθη ταπείνωσις εἶναι τὸ πάθος, ὁ σωτὴρ ὕψωσιν καλεῖ.
πᾶσα^ γὰ^ρ ἡ οἰκουμένη σταυρῷ ὑψώθη·	πᾶσα γὰρ ἡ οἰκουμένη σταυρῷ ὑψώθη·
πᾶσα^ ἡ οἰκουμένη χα^μαὶ κειμένη δι^ὰ^ τῆς οἰκονομί^α_ς τοῦ σταυροῦ ἀνωρθώθη.	πᾶσα ἡ οἰκουμένη χαμαὶ κειμένη διὰ τῆς οἰκονομίας τοῦ σταυροῦ ἀνωρθώθη.
δι^ὰ^ τοῦτο ὁ κύ_ρι^ος ἐβα^σί^λευσεν, εὐπρέπεια^ν ἐνεδύ_σα^το.	διὰ τοῦτο ὁ κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο.
καὶ γὰ^ρ κα^τώρθωσε τὴν οἰκουμένην.	καὶ γὰρ κατώρθωσε τὴν οἰκουμένην.
οὐκ εἶπεν ἔκτι^σε.	οὐκ εἶπεν ἔκτισε.
τὸ πρῶτον ἔκτι^σε, τὸ δεύτερον κα^τώρθωσεν.	τὸ πρῶτον ἔκτισε, τὸ δεύτερον κατώρθωσεν.
οὕτω δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵ^να_ πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀ^πόληται.	οὕτω δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται.
ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ τῆς ὑψώσεως ταύτης μάρτυρα^ κα^λέσαι προφήτην τὸν φα^νερῶς κηρύττοντα^, ὅτι^ ὁ θεὸς ὑψοῦται.	ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ τῆς ὑψώσεως ταύτης μάρτυρα καλέσαι προφήτην τὸν φανερῶς κηρύττοντα, ὅτι ὁ θεὸς ὑψοῦται.
ἄ^κουε τοίνυ^ν τοῦ μακαρί^ου ἡσαΐου τὴν ὕψωσι^ν ταύτην κηρύττοντος.	ἄκουε τοίνυν τοῦ μακαρίου ἡσαΐου τὴν ὕψωσιν ταύτην κηρύττοντος.
εἰ γὰ^ρ καὶ τὰ^ μά^λι^στα^ τρα_νῶς τὸ πά^θος ὡς πρόβα^τον ἐπὶ^ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐνα^ντί^ον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄ^φωνος·	εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα τρανῶς τὸ πάθος ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος·
οὗτος τὰ_ς ἁ^μαρτί^α_ς ἡμῶν αἴρει καὶ περὶ^ ἡμῶν ὀδυνᾶται·	οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἴρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται·
ὑ^πὲρ τῶν ἁμαρτι^ῶν τοῦ λα_οῦ μου ἦλθον εἰς θά^να^τον.	ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ μου ἦλθον εἰς θάνατον.
ἀλλ' ὅμως ἀλλαχοῦ καὶ αὐτὸ τὸ πά^θος ὕψωσι^ν κα^λεῖ.	ἀλλ' ὅμως ἀλλαχοῦ καὶ αὐτὸ τὸ πάθος ὕψωσιν καλεῖ.
τί^ γά^ρ φησι^ν;	τί γάρ φησιν;
ὑμνεῖτε τὸν κύ_ρι^ον, αἰνεῖτε τὸ ὄνομα^ αὐτοῦ, ἀ^πα^γγείλα^τε ἐν τοῖς ἔθνεσι^ τὴν δόξα^ν αὐτοῦ, ὅτι^ ὑψηλὰ^ ἐποίησεν.	ὑμνεῖτε τὸν κύριον, αἰνεῖτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἀπαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὴν δόξαν αὐτοῦ, ὅτι ὑψηλὰ ἐποίησεν.
ἀγαλλιᾶσθε καὶ εὐφραίνεσθε οἱ ἐνοικοῦντες ἐν σιών, ὅτι^ ὑψώθη ὁ ἅγι^ος ἰσραήλ, ἐν μέσῳ σου ὑψώθη.	ἀγαλλιᾶσθε καὶ εὐφραίνεσθε οἱ ἐνοικοῦντες ἐν σιών, ὅτι ὑψώθη ὁ ἅγιος ἰσραήλ, ἐν μέσῳ σου ὑψώθη.
ἀλλ' ἀνακύ^πτει πρὸς ταύτην αἱρετι^κὴ φωνὴ καὶ λέγει·	ἀλλ' ἀνακύπτει πρὸς ταύτην αἱρετικὴ φωνὴ καὶ λέγει·
εἰ καὶ ὑψώθη, ἀλλὰ^ πα^ρὰ^ τοῦ πατρὸς ὑψώθη.	εἰ καὶ ὑψώθη, ἀλλὰ παρὰ τοῦ πατρὸς ὑψώθη.
δι^ὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχα^ρί^σα^το αὐτῷ ὄνομα^ τὸ ὑ^πὲρ πᾶν ὄνομα^, ἵ^να_ ἐν τῷ ὀνόμα^τι^ ἰησοῦ πᾶν γόνυ^ κάμψῃ ἐπουρα^νί^ων, καὶ τὰ^ ἑξῆς.	διὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων, καὶ τὰ ἑξῆς.
ἀεὶ ἐχθροὶ τῆς ἀ^ληθεία_ς ἐπι^φύονται τῷ κηρύγμα^τι^ τῆς ἀ^ληθεία_ς.	ἀεὶ ἐχθροὶ τῆς ἀληθείας ἐπιφύονται τῷ κηρύγματι τῆς ἀληθείας.
ἀναγκαῖον δὲ πα^ρὰ^ τῶν τοιούτων, μᾶλλον δὲ τοῖς τοιούτοις μὴ δι^δόναι συντόμως τὰ_ς ἀποκρί^σεις, ἀλλὰ^ πρῶτον ἀ^παιτεῖν αὐτοὺς λόγον τῶν οἰκείων προλήψεων καὶ τότε ἐπά^γειν λύσιν τῶν ζητουμένων.	ἀναγκαῖον δὲ παρὰ τῶν τοιούτων, μᾶλλον δὲ τοῖς τοιούτοις μὴ διδόναι συντόμως τὰς ἀποκρίσεις, ἀλλὰ πρῶτον ἀπαιτεῖν αὐτοὺς λόγον τῶν οἰκείων προλήψεων καὶ τότε ἐπάγειν λύσιν τῶν ζητουμένων.
ἐπειδὴ λέγεις ὅτι^ ὁ πα^τὴρ αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχα^ρί^σα^το αὐτῷ ὄνομα^ τὸ ὑ^πὲρ πᾶν ὄνομα^, ἵ^να_ ἐν τῷ ὀνόμα^τι^ ἰησοῦ, καὶ τὰ^ λοιπά^, πρῶτόν μοι στῆσον ποῖόν ἐστι^ τοῦτο τὸ ὄνομα^ τὸ ὑ^πὲρ πᾶν ὄνομα^.	ἐπειδὴ λέγεις ὅτι ὁ πατὴρ αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ἰησοῦ, καὶ τὰ λοιπά, πρῶτόν μοι στῆσον ποῖόν ἐστι τοῦτο τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα.
οὐ γά^ρ ἐστι^ν ἁπλῶς εἰπόντα^ ἀποφήνασθαι, ἀλλὰ^ τὸ τῇ ἀ^ληθείᾳ συ^νίστα^σθαι.	οὐ γάρ ἐστιν ἁπλῶς εἰπόντα ἀποφήνασθαι, ἀλλὰ τὸ τῇ ἀληθείᾳ συνίστασθαι.
ὅτα^ν ἐρωτήσῃ ὁ πονηρός, ἀντερωτήσει δι^καίᾳ λύ^ε τὴν ἄ^τοπον ἐρώτησι^ν.	ὅταν ἐρωτήσῃ ὁ πονηρός, ἀντερωτήσει δικαίᾳ λύε τὴν ἄτοπον ἐρώτησιν.
ἔδειξε γὰ^ρ ὁ σωτὴρ σήμερον, πῶς δεῖ τοὺς σκολι^οὺς ἀ^ποκρί_νεσθαι.	ἔδειξε γὰρ ὁ σωτὴρ σήμερον, πῶς δεῖ τοὺς σκολιοὺς ἀποκρίνεσθαι.
ἠρώτησα^ν φαρισαῖοι τὸν σωτῆρα^ λέγοντες·	ἠρώτησαν φαρισαῖοι τὸν σωτῆρα λέγοντες·
ἐν ποίᾳ ἐξουσί^ᾳ ταῦτα^ ποιεῖς;	ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς;
τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσί^α_ν ταύτην;	τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην;
ὁ σωτὴρ βουλόμενος δεῖξαι ὅτι^ οὐ δεῖ τὴν κα^κί^α_ν πληροφορεῖν, ἀλλὰ^ ταῖς ἀτόποις ἐρωτήσεσι^ μὴ ἀ^ποκρί_νεσθαι, λέγει τοῖς φαρισαίοις·	ὁ σωτὴρ βουλόμενος δεῖξαι ὅτι οὐ δεῖ τὴν κακίαν πληροφορεῖν, ἀλλὰ ταῖς ἀτόποις ἐρωτήσεσι μὴ ἀποκρίνεσθαι, λέγει τοῖς φαρισαίοις·
ἐρωτήσω ὑ_μᾶς λόγον ἕνα^, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι κ ἀγὼ ἀ^ποκρί_νομαι·	ἐρωτήσω ὑμᾶς λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι κ ἀγὼ ἀποκρίνομαι·
τὸ βάπτισμα^ ἰωάννου πόθεν ἦν;	τὸ βάπτισμα ἰωάννου πόθεν ἦν;
ἐξ οὐρα^νοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων;	ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων;
ἀπέκλεισε τοὺς πονηροὺς ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.	ἀπέκλεισε τοὺς πονηροὺς ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
ἐν ποίᾳ ἐξουσί^ᾳ ταῦτα^ ποιεῖς;	ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς;
τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσί^α_ν ταύτην;	τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην;
καὶ ἐρωτηθεὶς οὐκ ἀ^ποκρί_νεται αὐτοῖς, ἀλλ' ἀντερωτᾷ·	καὶ ἐρωτηθεὶς οὐκ ἀποκρίνεται αὐτοῖς, ἀλλ' ἀντερωτᾷ·
ἐρωτήσω ὑ_μᾶς κ ἀγὼ λόγον ἕνα^.	ἐρωτήσω ὑμᾶς κ ἀγὼ λόγον ἕνα.
μετὰ^ ὁσί^ου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ^ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔσῃ καὶ μετὰ^ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ^ στρεβλοῦ διαστρέψεις.	μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔσῃ καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις.
τοῦτο τὸ ῥῆμα^ ἐνόμι^σα^ν πολλοὶ πα^ρὰ^ τοῦ θεοῦ λέγεσθαι πρὸς ἀνθρώπους.	τοῦτο τὸ ῥῆμα ἐνόμισαν πολλοὶ παρὰ τοῦ θεοῦ λέγεσθαι πρὸς ἀνθρώπους.
μετὰ^ δι^καίου δικαιωθήσῃ, μετὰ^ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔσῃ καὶ μετὰ^ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ^ στρεβλοῦ διαστρέψεις.	μετὰ δικαίου δικαιωθήσῃ, μετὰ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔσῃ καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις.
ὅτι^ σὺ^ λα_ὸν τα^πεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ὑπερηφά^νων ταπεινώσεις.	ὅτι σὺ λαὸν ταπεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνων ταπεινώσεις.
ἀεὶ τὴν κα^κί^α_ν τῶν ἰουδαίων ἐβασάνιζεν ὁ σωτὴρ τῇ σι^ωπῇ.	ἀεὶ τὴν κακίαν τῶν ἰουδαίων ἐβασάνιζεν ὁ σωτὴρ τῇ σιωπῇ.
κακία γὰ^ρ οὐ πληροφορουμένη πλέον βασανίζεται.	κακία γὰρ οὐ πληροφορουμένη πλέον βασανίζεται.
ἠρωτήθη πολλά^κι^ς καὶ οὐκ ἀ^πεκρί_να^το.	ἠρωτήθη πολλάκις καὶ οὐκ ἀπεκρίνατο.
ἐξῄτησαν αὐτὸν οἱ ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς φάσιν.	ἐξῄτησαν αὐτὸν οἱ ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς φάσιν.
τοσοῦτον αὐτῶν τὰ_ς ψυ_χὰ_ς ἐβασάνιζεν, ὡς εἰπεῖν αὐτῷ ποτε τοὺς ἰουδαίους·	τοσοῦτον αὐτῶν τὰς ψυχὰς ἐβασάνιζεν, ὡς εἰπεῖν αὐτῷ ποτε τοὺς ἰουδαίους·
ἕως πότε τὴν ψυ_χὴν ἡμῶν αἴρεις;	ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις;
εἰ σὺ^ εἶ ὁ χριστός, εἰπὲ ἡμῖν πα^ρρησί^ᾳ.	εἰ σὺ εἶ ὁ χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ.
καὶ ὅμως οὐκ ἀ^πεκρί_να^το, ἀλλὰ^ πολλά^κι^ς εἶπον ὑ_μῖν καὶ οὐκ ἀ^κούετε.	καὶ ὅμως οὐκ ἀπεκρίνατο, ἀλλὰ πολλάκις εἶπον ὑμῖν καὶ οὐκ ἀκούετε.
τί^ πά^λι^ν θέλετε ἀ^κούειν;.	τί πάλιν θέλετε ἀκούειν;.
ὅρα πῶς τὴν βά^σα^νον αὐτῶν τῆς ψυ_χῆς ἐκήρυ^ξα^ν·	ὅρα πῶς τὴν βάσανον αὐτῶν τῆς ψυχῆς ἐκήρυξαν·
ἕως πότε τὴν ψυ_χὴν ἡμῶν αἴρεις;	ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις;
οὐ σὺ^ εἶπες·	οὐ σὺ εἶπες·
αἰτεῖτε καὶ λήψεσθε·	αἰτεῖτε καὶ λήψεσθε·
κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑ_μῖν·	κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν·
ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε;	ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε;
ἀνέγνωτε τὴν γραφήν, ἀλλ' οὐκ ἔγνωτε τὴν λέγουσα^ν ζητήσουσί^ με κα^κοὶ καὶ οὐχ εὑρήσουσι^ν.	ἀνέγνωτε τὴν γραφήν, ἀλλ' οὐκ ἔγνωτε τὴν λέγουσαν ζητήσουσί με κακοὶ καὶ οὐχ εὑρήσουσιν.
ἵ^να_ μά^θῃς ὅτι^ αὐτός ἐστι^ χα^ρα^κτὴρ καὶ τοῦ λαλήσαντος δι^ὰ^ τῶν εὐαγγελίων καὶ τοῦ λαλήσαντος δι^ὰ^ τῶν προφητῶν καὶ ὅτι^ αὐτός ἐστι^ν ὁ δι' ἐκείνων λα^λήσα_ς καὶ δι^ὰ^ τούτων, ὥσπερ ἐνταῦθα^ ἐρωτώμενος ὑ^πὸ ἰουδαίων οὐκ ἀ^πεκρί_να^το, ἀλλὰ^ ταῖς ἀντερωτήσεσι^ν αὐτοὺς ἐδέσμει, οὕτω καὶ ἐν τῇ πα^λαιᾷ λέγει ὁ θεὸς ...	ἵνα μάθῃς ὅτι αὐτός ἐστι χαρακτὴρ καὶ τοῦ λαλήσαντος διὰ τῶν εὐαγγελίων καὶ τοῦ λαλήσαντος διὰ τῶν προφητῶν καὶ ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ δι' ἐκείνων λαλήσας καὶ διὰ τούτων, ὥσπερ ἐνταῦθα ἐρωτώμενος ὑπὸ ἰουδαίων οὐκ ἀπεκρίνατο, ἀλλὰ ταῖς ἀντερωτήσεσιν αὐτοὺς ἐδέσμει, οὕτω καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ λέγει ὁ θεὸς τῷ ἰεζεκιήλ·
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰ^δοὺ υἱοὶ τοῦ λα_οῦ ἔρχονται πρός με ἐρωτῆσαι λόγον·	υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ υἱοὶ τοῦ λαοῦ ἔρχονται πρός με ἐρωτῆσαι λόγον·
ζῶ ἐγὼ εἰ ἀ^ποκρι^θήσομαι αὐτοῖς.	ζῶ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι αὐτοῖς.
ὁρᾷς τὸν αὐτὸν χαρακτῆρα^;	ὁρᾷς τὸν αὐτὸν χαρακτῆρα;
βλέπε ὅσαι βά^σα^νοι, ὅσαι ἐρωτήσεις, πόσαι ἐξαιτήσεις, καὶ οὐκ ἀ^πεκρί_να^το.	βλέπε ὅσαι βάσανοι, ὅσαι ἐρωτήσεις, πόσαι ἐξαιτήσεις, καὶ οὐκ ἀπεκρίνατο.
ὅπου δὲ εὑρίσκει ψυ_χὴν ἁπλῆν καὶ πίστι^ν, φωτὸς γέμουσα^ν καὶ ἁπλότητος, οὐ μονον ἐρωτηθεὶς πληροφορεῖ, ἀλλὰ^ καὶ μὴ ἐρωτηθεὶς διδάσκει.	ὅπου δὲ εὑρίσκει ψυχὴν ἁπλῆν καὶ πίστιν, φωτὸς γέμουσαν καὶ ἁπλότητος, οὐ μονον ἐρωτηθεὶς πληροφορεῖ, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐρωτηθεὶς διδάσκει.
ἀπῆλθέ ποτε περὶ^ τὴν σαμάρειαν ὁ ἰησοῦς.	ἀπῆλθέ ποτε περὶ τὴν σαμάρειαν ὁ ἰησοῦς.
εὑρίσκει γυ^ναῖκα^ σαμαρείτιδα ἀντλοῦσα^ν ὕ^δωρ καὶ λέγει αὐτῇ·	εὑρίσκει γυναῖκα σαμαρείτιδα ἀντλοῦσαν ὕδωρ καὶ λέγει αὐτῇ·
δός μοι πι^εῖν.	δός μοι πιεῖν.
ὁ χορηγὸς τῆς ζωῆς λέγει αὐτῇ·	ὁ χορηγὸς τῆς ζωῆς λέγει αὐτῇ·
δός μοι πι^εῖν.	δός μοι πιεῖν.
ἐκάθητο περὶ^ τὸ φρέαρ, ἡ πηγὴ ἐπά^νω πηγῆς.	ἐκάθητο περὶ τὸ φρέαρ, ἡ πηγὴ ἐπάνω πηγῆς.
εἶτα, ἵ^να_ συντέμω τὸ γὰ^ρ προκείμενον οὐ τὴν πα^ροῦσα^ν ἱστορίαν ἀναπτύξαι, ἀλλ' ἐπὶ^ τὸ προκείμενον ἐλθεῖν.	εἶτα, ἵνα συντέμω τὸ γὰρ προκείμενον οὐ τὴν παροῦσαν ἱστορίαν ἀναπτύξαι, ἀλλ' ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐλθεῖν.
, ἠρώτησεν ἐλθεῖν.	, ἠρώτησεν ἐλθεῖν.
ἠρώτησεν αὐτὸν ζήτημα^ μετὰ^ ἰουδαίων πολι_τευόμενον καὶ σαμαρειτῶν, ἐπειδὴ σαμαρεῖται περὶ^ τὴν νῦν λεγομένην νεά πολιν ἔχουσι^ τὴν προσκύνησι^ν, ἰουδαῖοι δὲ εἰς ἱεροσόλυμα.	ἠρώτησεν αὐτὸν ζήτημα μετὰ ἰουδαίων πολιτευόμενον καὶ σαμαρειτῶν, ἐπειδὴ σαμαρεῖται περὶ τὴν νῦν λεγομένην νεά πολιν ἔχουσι τὴν προσκύνησιν, ἰουδαῖοι δὲ εἰς ἱεροσόλυμα.
λέγει αὐτῷ ἡ σαμαρεῖτις·	λέγει αὐτῷ ἡ σαμαρεῖτις·
κύριε, οἱ πα^τέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησα^ν·	κύριε, οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν·
πῶς λέγουσι^ν ἰουδαῖοι ὅτι^ εἰς ἱεροσόλυμα δεῖ προσκυ^νεῖν;	πῶς λέγουσιν ἰουδαῖοι ὅτι εἰς ἱεροσόλυμα δεῖ προσκυνεῖν;
βλέπε ψυ_χὴν φιλομαθῆ, γυ^ναῖκα^ οἰκτρά_ν, ὑψηλὴν δὲ τῇ δυ^νά^μει.	βλέπε ψυχὴν φιλομαθῆ, γυναῖκα οἰκτράν, ὑψηλὴν δὲ τῇ δυνάμει.
ἐξῆλθεν ἀντλῆσαι ὕ^δωρ καὶ ἀντλεῖ πηγῆς νά_μα^τα^.	ἐξῆλθεν ἀντλῆσαι ὕδωρ καὶ ἀντλεῖ πηγῆς νάματα.
σαμαρεῖται προσκυ^νοῦσι^ν ἐνταῦθα^·	σαμαρεῖται προσκυνοῦσιν ἐνταῦθα·
οἱ ἰουδαῖοι ἐν ἱεροσολύμοις.	οἱ ἰουδαῖοι ἐν ἱεροσολύμοις.
λῦσον τὸ ζήτημα^.	λῦσον τὸ ζήτημα.
ὁ σωτὴρ λέγει ὅτι^ ἀμὴν λέγω σοι, γύναι, ὅτι^ ἥξει ὥρα_ ἐν ᾗ οὔ τε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ, οὔ τε ἐν ἱεροσολύμοις προσκυ^νήσουσι^ τῷ πατρί^.	ὁ σωτὴρ λέγει ὅτι ἀμὴν λέγω σοι, γύναι, ὅτι ἥξει ὥρα ἐν ᾗ οὔ τε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ, οὔ τε ἐν ἱεροσολύμοις προσκυνήσουσι τῷ πατρί.
ὁ γὰ^ρ θεὸς πνεῦμά^ ἐστι^, τουτέστι^ παντα^χοῦ, καὶ τοὺς προσκυνοῦντα^ς αὐτὸν ἐν πνεύμα^τι^ καὶ ἀ^ληθείᾳ προσκυ^νεῖν δεῖ, οὐ τόπῳ περι^γράφοντα^ς τὴν προσκύνησι^ν, ἀλλὰ^ παντα^χοῦ ὑμνοῦντα^ς.	ὁ γὰρ θεὸς πνεῦμά ἐστι, τουτέστι πανταχοῦ, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνεῖν δεῖ, οὐ τόπῳ περιγράφοντας τὴν προσκύνησιν, ἀλλὰ πανταχοῦ ὑμνοῦντας.
ὡς οὐκ ἠδυνήθη νοῆσαι σα^φῶς, ὃ ἔλεγε ὁ σωτήρ ὑπερέβαινε γὰ^ρ τῆς γυ^ναικὸς τὴν δι^ά^νοια^ν , λέγει αὐτῷ ἡ γυ^νή·	ὡς οὐκ ἠδυνήθη νοῆσαι σαφῶς, ὃ ἔλεγε ὁ σωτήρ ὑπερέβαινε γὰρ τῆς γυναικὸς τὴν διάνοιαν , λέγει αὐτῷ ἡ γυνή·
οἶδα μὲν ὅτι^ ἔρχεται ὁ μεσσίας ὁ λεγόμενος χριστός.	οἶδα μὲν ὅτι ἔρχεται ὁ μεσσίας ὁ λεγόμενος χριστός.
ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἡμᾶς δι^δά^ξει πά^ντα^.	ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἡμᾶς διδάξει πάντα.
βλέπε ψυ_χὴν πρὸ τῆς ὄψεως τὸν πόθον ἔχουσα^ν.	βλέπε ψυχὴν πρὸ τῆς ὄψεως τὸν πόθον ἔχουσαν.
ἰουδαῖοι ἰδόντες οὐκ ἐπί^στευσα^ν.	ἰουδαῖοι ἰδόντες οὐκ ἐπίστευσαν.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.