macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
καὶ ὁ ἐσθί^ων, κυ_ρί^ῳ ἐσθί^ει καὶ ὁ μὴ ἐσθί^ων, κυ_ρί^ῳ οὐκ ἐσθί^ει.
καὶ ὁ ἐσθίων, κυρίῳ ἐσθίει καὶ ὁ μὴ ἐσθίων, κυρίῳ οὐκ ἐσθίει.
βλέπε πῶς παύει τὴν μά^χην.
βλέπε πῶς παύει τὴν μάχην.
σὺ τι^ς εἶ ὁ κρί^νων ἀ^λλότρι^ον οἰκέτην;
σὺ τις εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην;
ὥστε ὁ μὴ ἐσθί^ων τὸν ἐσθίοντα^ μὴ κρι_νέτω καὶ ὁ ἐσθί^ων τὸν μὴ ἐσθίοντα^ μὴ ἐξουθενείτω.
ὥστε ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω καὶ ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω.
πάντες γὰ^ρ πα^ρα^στησόμεθα^ τῷ βήμα^τι^ τοῦ χριστοῦ.
πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ χριστοῦ.
ἐνταῦθα πρόσεχε.
ἐνταῦθα πρόσεχε.
κατ' ἐμαυτοῦ ὀμνύ^ω, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ^.
κατ' ἐμαυτοῦ ὀμνύω, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ.
καταστέλλει τὴν μά^χην τοίνυ^ν τῶν μαχομένων.
καταστέλλει τὴν μάχην τοίνυν τῶν μαχομένων.
λέγει·
λέγει·
σὺ τι^ς εἶ ὁ κρί^νων ἀλλότριον οἰκέτην;
σὺ τις εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην;
πάντες γὰ^ρ πα^ρα^στησόμεθα^ τῷ βήμα^τι^ τοῦ χριστοῦ.
πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ χριστοῦ.
πόθεν τοῦτο;
πόθεν τοῦτο;
γέγραπται γά^ρ·
γέγραπται γάρ·
ζῶ ἐγὼ, λέγει κύ_ρι^ος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ^.
ζῶ ἐγὼ, λέγει κύριος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ.
ὥστε σὺ τί κρί_νεις τὸν ἀ^δελφόν σου;
ὥστε σὺ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου;
πάντες γὰ^ρ πα^ρα^στησόμεθα^ τῷ βήμα^τι^ τοῦ χριστοῦ.
πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ χριστοῦ.
γέγραπται γά^ρ·
γέγραπται γάρ·
ζῶ ἐγὼ, λέγει κύ_ρι^ος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ^ καὶ πᾶσα γλῶσσα^ ἐξομολογήσεται τὸν θεὸν τὸν ἀ^ληθι^νόν.
ζῶ ἐγὼ, λέγει κύριος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται τὸν θεὸν τὸν ἀληθινόν.
πρὸς ταῦτα εἴρηται, εἰ μετὰ σταυρὸν ἔλα^βε μισθὸν τοῦ προσκυ^νεῖσθαι, πῶς οἱ προφῆται πρὸ τοῦ σταυροῦ τὴν προσκύνησι^ν ἐκηρυξαν;
πρὸς ταῦτα εἴρηται, εἰ μετὰ σταυρὸν ἔλαβε μισθὸν τοῦ προσκυνεῖσθαι, πῶς οἱ προφῆται πρὸ τοῦ σταυροῦ τὴν προσκύνησιν ἐκηρυξαν;
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως εἰρήσθω ἵνα καὶ ἡ τοῦ πατρὸς δι^δα^σκα^λί^α_ σφραγίσῃ τὴν ἡμετέρα_ν ἔννοια^ν, καὶ κοινῇ πάντες δόξα^ν ἀναπέμψωμεν τῷ πατρὶ^ καὶ τῷ υἱῷ καὶ τῷ ἁ^γί^ῳ πνεύμα^τι^ εἰς τοὺς αἰῶνα^ς τῶν αἰώνων.
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως εἰρήσθω ἵνα καὶ ἡ τοῦ πατρὸς διδασκαλία σφραγίσῃ τὴν ἡμετέραν ἔννοιαν, καὶ κοινῇ πάντες δόξαν ἀναπέμψωμεν τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ἀμήν.
ἀμήν.
εἰ καὶ ἐθόλωσεν ἡμᾶς ἡ κα^τὰ^ τὴν ἑσπέραν τα^ρα^χή, ἀλλ' ηὔφρα_νεν ἡ πάντων σπουδή.
εἰ καὶ ἐθόλωσεν ἡμᾶς ἡ κατὰ τὴν ἑσπέραν ταραχή, ἀλλ' ηὔφρανεν ἡ πάντων σπουδή.
οὐ γὰ^ρ ἔβλεπον εἰς τὴν τῶν θορύ^βων ἀ^νωμαλίαν, ἀλλ' εἰς τὴν τῶν ἀ^κουόντων προθυμίαν·
οὐ γὰρ ἔβλεπον εἰς τὴν τῶν θορύβων ἀνωμαλίαν, ἀλλ' εἰς τὴν τῶν ἀκουόντων προθυμίαν·
καὶ ἦν θόρυ^βον θεα_σά^μενος ἀ^γοραῖόν τι^να^ ὄντα^ καὶ δημώδη, τὴν δὲ προθυμίαν ἔνθεον καὶ ἐνά^ρετον·
καὶ ἦν θόρυβον θεασάμενος ἀγοραῖόν τινα ὄντα καὶ δημώδη, τὴν δὲ προθυμίαν ἔνθεον καὶ ἐνάρετον·
ὡς εἰπεῖν, ὅτι^ αἱ μὲν χεῖρες, χεῖρες ἡσαῦ, ἡ δὲ φωνή, φωνὴ ἰακώβ.
ὡς εἰπεῖν, ὅτι αἱ μὲν χεῖρες, χεῖρες ἡσαῦ, ἡ δὲ φωνή, φωνὴ ἰακώβ.
δημώδης μὲν γὰ^ρ ἦν ὁ θόρυ^βος, ἔνθεος δὲ ὁ ζῆλος.
δημώδης μὲν γὰρ ἦν ὁ θόρυβος, ἔνθεος δὲ ὁ ζῆλος.
οὐ δεῖ δὲ ὅλως δι^α^φέρεσθαι πρὸς τὴν κραυγὴν τῶν σπουδαζόντων, ἀλλ' ἀποβλέπειν εἰς τὸν ζῆλον τῶν ἀ^κουόντων.
οὐ δεῖ δὲ ὅλως διαφέρεσθαι πρὸς τὴν κραυγὴν τῶν σπουδαζόντων, ἀλλ' ἀποβλέπειν εἰς τὸν ζῆλον τῶν ἀκουόντων.
καί γὰ^ρ ἡ χαναναία κατέκραζε τοῦ σωτῆρος, ἀλλ' οὐκ ἔβλεπεν αὐτῆς εἰς τὸ τεθορυβημένον τῆς κραυγῆς, ἀλλ' εἰς τὸ ἐσπουδασμένον τῆς δι^α^νοία_ς.
καί γὰρ ἡ χαναναία κατέκραζε τοῦ σωτῆρος, ἀλλ' οὐκ ἔβλεπεν αὐτῆς εἰς τὸ τεθορυβημένον τῆς κραυγῆς, ἀλλ' εἰς τὸ ἐσπουδασμένον τῆς διανοίας.
ἐβόα οὖν, ὡς ἀ^ρτί^ως ἀ^κηκόα^τε, ἀκολουθοῦσα^ τοῖς ἴ^χνεσι^ν τοῖς δεσποτι^κοῖς, υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
ἐβόα οὖν, ὡς ἀρτίως ἀκηκόατε, ἀκολουθοῦσα τοῖς ἴχνεσιν τοῖς δεσποτικοῖς, υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
ὢ τῆς τῶν ἐθνῶν πίστεως·
ὢ τῆς τῶν ἐθνῶν πίστεως·
ὢ τῆς τῶν ἰουδαίων ἀγνωμοσύνης·
ὢ τῆς τῶν ἰουδαίων ἀγνωμοσύνης·
ἡ χαναναία, ἡ τοῦ γένους τοῦ ἰσραηλιτικοῦ ἀπεσχοινισμένη, ἡ μή τε νόμῳ συ^ντραφεῖσα^, μή τε προφήταις συζήσασα^ κηρύττει τὴν ἀ^λήθεια^ν λέγουσα^·
ἡ χαναναία, ἡ τοῦ γένους τοῦ ἰσραηλιτικοῦ ἀπεσχοινισμένη, ἡ μή τε νόμῳ συντραφεῖσα, μή τε προφήταις συζήσασα κηρύττει τὴν ἀλήθειαν λέγουσα·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με·
οἱ δὲ τοῦ νόμου συ^ντραφέντες καὶ προφητῶν ἀ^κούσα^ντες, τὴν ἀ^λήθεια^ν ἀρνησάμενοι, τὸ ψεῦδος πρεσβεύουσι^, λέγοντες·
οἱ δὲ τοῦ νόμου συντραφέντες καὶ προφητῶν ἀκούσαντες, τὴν ἀλήθειαν ἀρνησάμενοι, τὸ ψεῦδος πρεσβεύουσι, λέγοντες·
οὐκ οἴδα^μεν αὐτόν·
οὐκ οἴδαμεν αὐτόν·
σαμαρείτης ἐστὶ^ καὶ δαιμόνι^ον ἔχει.
σαμαρείτης ἐστὶ καὶ δαιμόνιον ἔχει.
ὢ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν·
ὢ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν·
ὢ τῆς ἀγνωμοσύνης τῶν ἰσραηλιτῶν.
ὢ τῆς ἀγνωμοσύνης τῶν ἰσραηλιτῶν.
ὅρα_ τὸν θεὸν καὶ δεσπότην τῶν ἁ^πά^ντων, πῶς τι_μᾷ τὸ γένος.
ὅρα τὸν θεὸν καὶ δεσπότην τῶν ἁπάντων, πῶς τιμᾷ τὸ γένος.
οὐκ ἔστι^ κα^λὸν λα^βεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων, καὶ βα^λεῖν τοῖς κυναρί^οις.
οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων, καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.
κα^λεῖ κύ^να^ς τὰ^ ἔθνη καὶ υἱοὺς τοὺς ἰσραηλίτας·
καλεῖ κύνας τὰ ἔθνη καὶ υἱοὺς τοὺς ἰσραηλίτας·
ἀντιστρέφεται δὲ ὑ^πὸ τοῦ λα_οῦ ἡ τι_μή·
ἀντιστρέφεται δὲ ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἡ τιμή·
καὶ οἱ μὲν τιμώμενοι ἀτι_μά^ζουσι^ν, οἱ δὲ ἀτιμαζόμενοι προσκυ^νοῦσι^ν·
καὶ οἱ μὲν τιμώμενοι ἀτιμάζουσιν, οἱ δὲ ἀτιμαζόμενοι προσκυνοῦσιν·
υἱοὶ κα^λούμενοι τὴν εὐεργεσίαν οὐ δέχονται, ἡ δὲ χαναναία κύ^ων ὀνομαζομένη, τοῦ εὐεργέτου οὐκ αφίσταται.
υἱοὶ καλούμενοι τὴν εὐεργεσίαν οὐ δέχονται, ἡ δὲ χαναναία κύων ὀνομαζομένη, τοῦ εὐεργέτου οὐκ αφίσταται.
δι^ὰ^ τοῦτο γὰ^ρ ὁ σωτὴρ καὶ κύ^να^ ἐκά^λεσε τὴν γυ^ναῖκα^, οὐχ ἵ^να_ ὑβρί^σῃ, ἀλλ' ἵ^να_ τὴν πρόθεσι^ν γυμνώσῃ, ὅτι^ τὰ^ ἔθνη καὶ ὑ^βρι^ζόμενα^ οὐκ ἀ^φί^στα^νται τοῦ εὐεργέτου, ὁ δὲ ἰσραήλ καὶ εὐεργετούμενος ἡρνήσατο τὸν σωτῆρα^.
διὰ τοῦτο γὰρ ὁ σωτὴρ καὶ κύνα ἐκάλεσε τὴν γυναῖκα, οὐχ ἵνα ὑβρίσῃ, ἀλλ' ἵνα τὴν πρόθεσιν γυμνώσῃ, ὅτι τὰ ἔθνη καὶ ὑβριζόμενα οὐκ ἀφίστανται τοῦ εὐεργέτου, ὁ δὲ ἰσραήλ καὶ εὐεργετούμενος ἡρνήσατο τὸν σωτῆρα.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
καὶ ὁ πάντων ἐπα^κούων σι_γᾷ, οὐκ ἀ^ποπεμπόμενος τὴν δέησι^ν, ἀλλὰ^ λαμπροτέραν ἐκφαίνων τὴν πίστι^ν.
καὶ ὁ πάντων ἐπακούων σιγᾷ, οὐκ ἀποπεμπόμενος τὴν δέησιν, ἀλλὰ λαμπροτέραν ἐκφαίνων τὴν πίστιν.
χαναναία τὸ γένος καὶ ἀβραμῖτις τῇ πίστει.
χαναναία τὸ γένος καὶ ἀβραμῖτις τῇ πίστει.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
καὶ ὁ πρὸ τῆς κραυγῆς τῶν στομά^των ὑ^πα^κούων ταῖς ἱκεσίαις τῶν ψυ_χῶν, σι^ωπᾷ καὶ ἀ^νέχεται·
καὶ ὁ πρὸ τῆς κραυγῆς τῶν στομάτων ὑπακούων ταῖς ἱκεσίαις τῶν ψυχῶν, σιωπᾷ καὶ ἀνέχεται·
καὶ ἐνομίσθη τοῖς ἀ^ποστόλοις ἀπηνής τι^ς εἶναι, ἀ^ποπεμπόμενος τὴν τοσαύτην ἱκεσίαν.
καὶ ἐνομίσθη τοῖς ἀποστόλοις ἀπηνής τις εἶναι, ἀποπεμπόμενος τὴν τοσαύτην ἱκεσίαν.
καὶ πρὸς αὐτὸν οἱ μα^θηταί·
καὶ πρὸς αὐτὸν οἱ μαθηταί·
ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι^ κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
ἆρ' οὖν σύ^, πέτρε, ἢ σύ^, ἀνδρέα, ἢ φίλιππε, τοῦ σωτῆρός ἐστε φιλανθρωπότεροι;
ἆρ' οὖν σύ, πέτρε, ἢ σύ, ἀνδρέα, ἢ φίλιππε, τοῦ σωτῆρός ἐστε φιλανθρωπότεροι;
καὶ ὑ_μᾶς ἔκαμψεν ἡ παράκλησι^ς, αὐτὸν δὲ οὐκ ἐδυσώπησεν ἡ ἱκεσία;
καὶ ὑμᾶς ἔκαμψεν ἡ παράκλησις, αὐτὸν δὲ οὐκ ἐδυσώπησεν ἡ ἱκεσία;
ἄρα ὑ_μεῖς τοῖς φαινομένοις κρί_νετε, ἐγὼ δὲ ταῖς ἐννοίαις δι^κά^ζω·
ἄρα ὑμεῖς τοῖς φαινομένοις κρίνετε, ἐγὼ δὲ ταῖς ἐννοίαις δικάζω·
ὑπερτίθεμαι καὶ ἀ^να^βά^λλομαι τὴν χά^ρι^ν, ἵ^να_ γυμνώσω τὴν λαμπρὰ_ν πίστι^ν.
ὑπερτίθεμαι καὶ ἀναβάλλομαι τὴν χάριν, ἵνα γυμνώσω τὴν λαμπρὰν πίστιν.
οὐκ ἀπεστά^λην, εἰ μὴ εἰς τὰ^ πρόβα^τα^ τὰ^ ἀ^πολωλότα^ οἴκου ἰσραήλ.
οὐκ ἀπεστάλην, εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου ἰσραήλ.
εἶτα ποιμὴν εἶ τῶν ἰσραηλιτῶν, οὐχὶ^ πά_σης τῆς γῆς δεσπότης καὶ ποιμὴν καὶ δι^οικητὴς καὶ προνοητής;
εἶτα ποιμὴν εἶ τῶν ἰσραηλιτῶν, οὐχὶ πάσης τῆς γῆς δεσπότης καὶ ποιμὴν καὶ διοικητὴς καὶ προνοητής;
οὐκ εἶπεν·
οὐκ εἶπεν·
οὐκ εἰμὶ^ ποιμὴν τῶν ἄλλων, ἀλλ', οὐκ ἀπεστά^λην εἰς τοῦτο·
οὐκ εἰμὶ ποιμὴν τῶν ἄλλων, ἀλλ', οὐκ ἀπεστάλην εἰς τοῦτο·
οὐκ ἀ^ληθῶς τοῦτο λέγων, ἀλλὰ^ τῷ σχήμα^τι^ τὴν πίστι^ν γυμνῶν.
οὐκ ἀληθῶς τοῦτο λέγων, ἀλλὰ τῷ σχήματι τὴν πίστιν γυμνῶν.
εἰ γὰ^ρ μὴ ἀπεστά^λης ἀλλαχοῦ, ἀλλ' εἰς τὰ^ πρόβα^τα^ τοῦ οἴκου ἰσραήλ, πῶς τοὺς ἀ^ποστόλους πέμπεις εἰς τὰ^ πέρα^τα^ τῆς οἰκουμένης, πορευθέντες μα^θητεύσα^τε πά^ντα^ τὰ^ ἔθνη, βαπτίζοντες;
εἰ γὰρ μὴ ἀπεστάλης ἀλλαχοῦ, ἀλλ' εἰς τὰ πρόβατα τοῦ οἴκου ἰσραήλ, πῶς τοὺς ἀποστόλους πέμπεις εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης, πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες;
εἰ μὴ ἀπεστά^λης εἰς τὰ^ ἄλλα^ πρόβα^τα^, ἀλλ' εἰς ἐκεῖνα^ τὰ^ τοῦ ἰσραήλ, καὶ ἄλλα^ πρόβα^τα^ ἔχω, ἃ^ οὐκ ἔστι^ν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης, κ ἀκεῖνα^ δεῖ με συ^να^γα^γεῖν, ἵ^να_ γένηται μί^α^ ποίμνη καὶ εἷς ποιμήν;
εἰ μὴ ἀπεστάλης εἰς τὰ ἄλλα πρόβατα, ἀλλ' εἰς ἐκεῖνα τὰ τοῦ ἰσραήλ, καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης, κ ἀκεῖνα δεῖ με συναγαγεῖν, ἵνα γένηται μία ποίμνη καὶ εἷς ποιμήν;
ὥστε οὐ πρὸς αὐτὴν λα^λεῖ τέως τῶν πρα_γμά^των τὴν ἀκρίβεια^ν, ἀλλὰ^ πρὸς τὴν τῆς ψυ_χῆς δοκιμασίαν.
ὥστε οὐ πρὸς αὐτὴν λαλεῖ τέως τῶν πραγμάτων τὴν ἀκρίβειαν, ἀλλὰ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς δοκιμασίαν.
οὐκ ἀπεστά^λην.
οὐκ ἀπεστάλην.
ἀρνεῖται τὸ πρᾶγμα^ καὶ οὐ φεύγει ἡ γυ^νὴ πα^ρα^κα^λοῦσα^·
ἀρνεῖται τὸ πρᾶγμα καὶ οὐ φεύγει ἡ γυνὴ παρακαλοῦσα·
ἀποσείεται αὐτῆς τὴν ἱκεσίαν καὶ οὐκ ἀποσείεται αὐτοῦ τὴν προσκύνησι^ν.
ἀποσείεται αὐτῆς τὴν ἱκεσίαν καὶ οὐκ ἀποσείεται αὐτοῦ τὴν προσκύνησιν.
ἀληθῶς τῆς ἐκκλησί^α_ς εἰκὼν ἡ χαναναία, ἡ ἐν κι^νδύ_νοις ἐξεταζομένη καὶ τὸν δεσπότην οὐκ ἀρνουμένη, ἡ μυ_ρί^ους χειμῶνα^ς ὑπομένουσα^ καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἔχουσα^ πρὸς τὸν λιμένα^ τῆς πίστεως, ἡ μυ_ρί^ους κύ_μα^σι^ τῶν αἱρετι^κῶν περικλονουμένη, καὶ ἀ^πὸ τῆς ἑδραία_ς πίστεως μὴ σα^λευομένη.
ἀληθῶς τῆς ἐκκλησίας εἰκὼν ἡ χαναναία, ἡ ἐν κινδύνοις ἐξεταζομένη καὶ τὸν δεσπότην οὐκ ἀρνουμένη, ἡ μυρίους χειμῶνας ὑπομένουσα καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἔχουσα πρὸς τὸν λιμένα τῆς πίστεως, ἡ μυρίους κύμασι τῶν αἱρετικῶν περικλονουμένη, καὶ ἀπὸ τῆς ἑδραίας πίστεως μὴ σαλευομένη.
ἀντεξέτασον πίστι^ν ἐκκλησι^α^στι^κὴν καὶ ἀγνωμοσύνην ἰουδαϊκήν.
ἀντεξέτασον πίστιν ἐκκλησιαστικὴν καὶ ἀγνωμοσύνην ἰουδαϊκήν.
ἰουδαῖοι μάννα^ ἐσθίοντες γογγύ^ζουσι^ν·
ἰουδαῖοι μάννα ἐσθίοντες γογγύζουσιν·
ἡ ἐκκλησί^α_ νηστεύουσα^ εὐχα^ρι^στεῖ τῷ δεσπότῃ·
ἡ ἐκκλησία νηστεύουσα εὐχαριστεῖ τῷ δεσπότῃ·
ἐκεῖνοι τιμώμενοι ἀγνωμονοῦσι^ν·
ἐκεῖνοι τιμώμενοι ἀγνωμονοῦσιν·
οἱ τοῦ χριστοῦ διωκόμενοι εὐχα^ρι^στοῦσι^.
οἱ τοῦ χριστοῦ διωκόμενοι εὐχαριστοῦσι.
τί^να^ ἀποδέχῃ οἰκέτην, ἐὰ^ν ᾖς δεσπότης;
τίνα ἀποδέχῃ οἰκέτην, ἐὰν ᾖς δεσπότης;
δύ^ο οἰκετῶν τίνα ἀποδέχῃ, τὸν μετὰ^ τὰ_ς εὐεργεσί^α_ς ἀγνμωνοῦντα^ ἢ τὸν ἐν ταῖς παιδείαις εὐγνωμονοῦντα^;
δύο οἰκετῶν τίνα ἀποδέχῃ, τὸν μετὰ τὰς εὐεργεσίας ἀγνμωνοῦντα ἢ τὸν ἐν ταῖς παιδείαις εὐγνωμονοῦντα;
εἰκών τοίνυ^ν τῆς ἐκκλησί^α_ς ταύτης ἡ χαναναία, ἡ ἀποπεμομένη καὶ τὸν δεσπότην οὐκ ἀρνουμένη.
εἰκών τοίνυν τῆς ἐκκλησίας ταύτης ἡ χαναναία, ἡ ἀποπεμομένη καὶ τὸν δεσπότην οὐκ ἀρνουμένη.
προσκυνεῖ αὐτῷ λέγουσα^·
προσκυνεῖ αὐτῷ λέγουσα·
κύ_ρι^ε, βοήθει μοι.
κύριε, βοήθει μοι.
ἐπειδὴ πρῶτον εἶπεν·
ἐπειδὴ πρῶτον εἶπεν·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με, νομί^σα_σα^, ὅτι^ ἐλάττονα^ προσήγα^γε τὴν παράκλησι^ν τῆς ἀ^ξί^α_ς ἀνα^κα^λεῖται τὴν πρώτην φωνήν, καὶ δευτέρᾳ εὐγνωμοσύνῃ τὴν πρώτην κα^λύ^πτει.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με, νομίσασα, ὅτι ἐλάττονα προσήγαγε τὴν παράκλησιν τῆς ἀξίας ἀνακαλεῖται τὴν πρώτην φωνήν, καὶ δευτέρᾳ εὐγνωμοσύνῃ τὴν πρώτην καλύπτει.
οὐκέτι γὰ^ρ αὐτὸν καλεῖ·
οὐκέτι γὰρ αὐτὸν καλεῖ·
υἱὲ δαυίδ, ἀλλὰ^ κύ_ρι^ον, λέγουσα^·
υἱὲ δαυίδ, ἀλλὰ κύριον, λέγουσα·
κύριε, βοήθει μοι.
κύριε, βοήθει μοι.
καὶ οὐ δὲ αὐτὸς ἀ^ποκρί_νεται, ἀλλ' ὀχλοῦσι^ν οἱ ἀ^πόστολοι πρὸς τὴν φωνὴν λέγοντες·
καὶ οὐ δὲ αὐτὸς ἀποκρίνεται, ἀλλ' ὀχλοῦσιν οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὴν φωνὴν λέγοντες·
κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
ὑπερτίθεται θεός, πρὸς τὴν πίστι^ν ἀποβλέπων, καί φησι^ πρὸς αὐτήν·
ὑπερτίθεται θεός, πρὸς τὴν πίστιν ἀποβλέπων, καί φησι πρὸς αὐτήν·
οὐκ ἔστι^ κα^λὸν λα^βεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βα^λεῖν τοῖς κυναρί^οις, τέκνα^ λέγων τοῦ ἰσραηλίτας, οὐ τοσοῦτον αὐτοὺς τι_μῶν, ὅσον ἐλέγχων ἐπὶ^ τῇ ἀγνωμοσύ^νῃ.
οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις, τέκνα λέγων τοῦ ἰσραηλίτας, οὐ τοσοῦτον αὐτοὺς τιμῶν, ὅσον ἐλέγχων ἐπὶ τῇ ἀγνωμοσύνῃ.
ὁ γὰ^ρ κα^λῶν σήμερον τέκνα^ τοὺς ἰσραηλίτας, υἱός ἐστι^ τοῦ λέγοντος·
ὁ γὰρ καλῶν σήμερον τέκνα τοὺς ἰσραηλίτας, υἱός ἐστι τοῦ λέγοντος·
υἱοὺς ἐγέννησα^ καὶ ὕψωσα^·
υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα·
αὐτοὶ δέ με ἠθέτησα^ν.
αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν.
κα^λεῖται κύ^ων ἡ χαναναία καὶ φέρει τὴν ὕβρι^ν μετὰ^ χά^ρι^τος.
καλεῖται κύων ἡ χαναναία καὶ φέρει τὴν ὕβριν μετὰ χάριτος.
πλὴν οἶμαι καὶ πιστεύω, ὅτι^ ἐν τῇ ὕβρει ταύτῃ ἐνέθηκε τῆς εὐνοία_ς τὴν εἰκόνα^, κύ^να^, δεικνὺ_ς τὸ εὐνοϊ^κοῦ τοῦ ζῴου.
πλὴν οἶμαι καὶ πιστεύω, ὅτι ἐν τῇ ὕβρει ταύτῃ ἐνέθηκε τῆς εὐνοίας τὴν εἰκόνα, κύνα, δεικνὺς τὸ εὐνοϊκοῦ τοῦ ζῴου.
κύ^ων μυ_ρί^α_ πάσχων, τῆς δεσποτι^κῆς οἰκί^α_ς οὐκ ἀφί^στα^ται·
κύων μυρία πάσχων, τῆς δεσποτικῆς οἰκίας οὐκ ἀφίσταται·
κύ^ων, ὅτε ἴ^δῃ τὰ^ δεσποτικὰ^ βήμα^τα^, σι^ωπᾷ·
κύων, ὅτε ἴδῃ τὰ δεσποτικὰ βήματα, σιωπᾷ·
ὅτα^ν δὲ δούλους δεσποτι^κούς, ἡσυ^χά^ζει·
ὅταν δὲ δούλους δεσποτικούς, ἡσυχάζει·
ὅτα^ν δὲ ἴ^δῃ ἀ^λλοτρί^ους, σπαράττεται, ὑ^λακτεῖ, οὐχ ἡσυ^χά^ζει, πρὸς οὐδένα^ τῶν ἄλλων βλέπων.
ὅταν δὲ ἴδῃ ἀλλοτρίους, σπαράττεται, ὑλακτεῖ, οὐχ ἡσυχάζει, πρὸς οὐδένα τῶν ἄλλων βλέπων.
ἰουδαῖοι πῶς ὁρῶσι^ κα^τὰ^ τοῦ θεοῦ μυ_ρί^α_ς βλα^σφημί^α_ς καὶ οὐ ταράττονται;
ἰουδαῖοι πῶς ὁρῶσι κατὰ τοῦ θεοῦ μυρίας βλασφημίας καὶ οὐ ταράττονται;
βλέπε χριστιανὸν ἀ^κούοντα^ βλα^σφημί^α_ς αἱρετι^κῆς ἢ ἑτέρα_ς πλά^νης καὶ εὐθέως θορυβούμενον, ὑλακτοῦντα^, βοῶντα^ κα^τὰ^ τῶν ἐνα^ντί^ων.
βλέπε χριστιανὸν ἀκούοντα βλασφημίας αἱρετικῆς ἢ ἑτέρας πλάνης καὶ εὐθέως θορυβούμενον, ὑλακτοῦντα, βοῶντα κατὰ τῶν ἐναντίων.
οὐ φέρει χριστιανὸς ἰ^δεῖν ἀ^λλοτρί^α_ν ὄψι^ν, ἀλλ' ὡς κύ^ων περὶ^ τὸν δεσποτι^κὸν πυ^λῶν ὑ^λακτεῖ.
οὐ φέρει χριστιανὸς ἰδεῖν ἀλλοτρίαν ὄψιν, ἀλλ' ὡς κύων περὶ τὸν δεσποτικὸν πυλῶν ὑλακτεῖ.