macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
εἰ γὰ^ρ ἡ φύ^σι^ς ἠνάγκαζε καὶ οὐχ ἡ προαίρεσι^ς κατεύθυνε, περιττῶς τοὺς ἐναρέτους ἐπαινεῖ, τοὺς δὲ ἁμαρτάνοντα^ς κολάζει.
εἰ γὰρ ἡ φύσις ἠνάγκαζε καὶ οὐχ ἡ προαίρεσις κατεύθυνε, περιττῶς τοὺς ἐναρέτους ἐπαινεῖ, τοὺς δὲ ἁμαρτάνοντας κολάζει.
ἴσμεν ἑαυτοῖς, ἀ^δελφοί, ὅτι^ ἑκόντες κακουργοῦμεν καὶ ἐν οἷς ἑκόντες ἁ^μα^ρτά^νομεν οὐχ ὑ^πὸ ἀ^νάγκης ἀγόμενοί ἐσμεν.
ἴσμεν ἑαυτοῖς, ἀδελφοί, ὅτι ἑκόντες κακουργοῦμεν καὶ ἐν οἷς ἑκόντες ἁμαρτάνομεν οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ἀγόμενοί ἐσμεν.
θέλεις δὲ μα^θεῖν ὅτι^ ἕκαστος ἡμῶν οἶδεν ὅτι^ προαιρέσει εἰσὶ^ν τὰ^ ἁ^μα^ρτήμα^τα^ καὶ οὐ φύ^σει;
θέλεις δὲ μαθεῖν ὅτι ἕκαστος ἡμῶν οἶδεν ὅτι προαιρέσει εἰσὶν τὰ ἁμαρτήματα καὶ οὐ φύσει;
ὅτα^ν ἁ^μα^ρτήσῃ ὁ οἰκέτης εἰς σέ, διὰ τί^ οὐ λέγεις ἐξ εἱμαρμένης εἶναι τὸ κα^κόν;
ὅταν ἁμαρτήσῃ ὁ οἰκέτης εἰς σέ, διὰ τί οὐ λέγεις ἐξ εἱμαρμένης εἶναι τὸ κακόν;
διὰ τί αἰτι^ᾷ τὸν ἀ^ναίτι^ον;
διὰ τί αἰτιᾷ τὸν ἀναίτιον;
ἀλλ' ὅταν εἰς σὲ ἁ^μα^ρτήσῃ ὁ οἰκέτης, ὡς προαιρέσει ἁμαρτάνοντα^ κολάζεις.
ἀλλ' ὅταν εἰς σὲ ἁμαρτήσῃ ὁ οἰκέτης, ὡς προαιρέσει ἁμαρτάνοντα κολάζεις.
ὅταν δὲ σὺ^ ἁ^μα^ρτήσῃς εἰς θεόν, ὡς κατ' ἀ^νάγκην ἀ^γόμενος πορίζῃ τὴν ἀπολογίαν;
ὅταν δὲ σὺ ἁμαρτήσῃς εἰς θεόν, ὡς κατ' ἀνάγκην ἀγόμενος πορίζῃ τὴν ἀπολογίαν;
ἀλλὰ ταῦτα^ μὲν εἰς τοσοῦτον.
ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον.
τηρείσθω δὲ ἡμῖν ὁ περὶ τῆς προαιρέσεως καὶ τῆς ἐξουσί^α_ς λόγος.
τηρείσθω δὲ ἡμῖν ὁ περὶ τῆς προαιρέσεως καὶ τῆς ἐξουσίας λόγος.
καὶ τί ὅτι^ ἐσκλήρυνεν ὁ θεὸς τὴν καρδί^α_ν φαραώ;
καὶ τί ὅτι ἐσκλήρυνεν ὁ θεὸς τὴν καρδίαν φαραώ;
πολλοῖς γὰ^ρ συμπέπλεκται τὸ νόημα^ τοῦτο εἰς ἀφα^νισμόν, ὃ γέγονεν εἰς κα^τόρθωσι^ν ψυ_χῶν.
πολλοῖς γὰρ συμπέπλεκται τὸ νόημα τοῦτο εἰς ἀφανισμόν, ὃ γέγονεν εἰς κατόρθωσιν ψυχῶν.
ἐκεῖνο δὲ ἔχωμεν πρὸ πάντων·
ἐκεῖνο δὲ ἔχωμεν πρὸ πάντων·
τὸν τοῦ θεοῦ φόβον, τὴν εἰρήνην.
τὸν τοῦ θεοῦ φόβον, τὴν εἰρήνην.
δεξώμεθα τὰ^ ῥήμα^τα^ ταῦτα^ ὡς βέλη δι^καιοσύ^νης, οὐκ εἰς σῶ^μα^ πηγνύμενα^, ἀλλ' εἰς ψυ_χὴν ἐκβαλλόμενα^.
δεξώμεθα τὰ ῥήματα ταῦτα ὡς βέλη δικαιοσύνης, οὐκ εἰς σῶμα πηγνύμενα, ἀλλ' εἰς ψυχὴν ἐκβαλλόμενα.
τὰ^ βέλη τῶν πολεμί^ων εἰς ὄλεθρον, τὰ^ δὲ βέλη τοῦ θεοῦ εἰς σωτηρί^α_ν.
τὰ βέλη τῶν πολεμίων εἰς ὄλεθρον, τὰ δὲ βέλη τοῦ θεοῦ εἰς σωτηρίαν.
θέλεις δὲ μα^θεῖν ὅτι καὶ τὰ πολεμικὰ^ ὀνόμα^τα^ πα^ρὰ^ τῷ θεῷ εἰρήνη ἐστί^ν;
θέλεις δὲ μαθεῖν ὅτι καὶ τὰ πολεμικὰ ὀνόματα παρὰ τῷ θεῷ εἰρήνη ἐστίν;
τῷ νῶε δι^α^λεγόμενός φησι^ν·
τῷ νῶε διαλεγόμενός φησιν·
αὐξάνεσθε καὶ πληθύ_νεσθε καὶ πληρώσα^τε τὴν γῆν·
αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν·
οὐκέτι οὐ μὴ προσθῶ κα^ταράσασθαι τὴν γῆν.
οὐκέτι οὐ μὴ προσθῶ καταράσασθαι τὴν γῆν.
τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον·
τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον·
ἰ^δοὺ τὸ τόξον μου τί^θημι^ ἐν τῇ νεφέλῃ.
ἰδοὺ τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ.
ἰδοὺ τὸ τόξον εἰρήνης ἐνέχυ^ρον.
ἰδοὺ τὸ τόξον εἰρήνης ἐνέχυρον.
ἐννόησον τὴν ὑ^περβολὴν τῆς χά^ρι^τος, ἧς γένοιτο πά^ντα^ς ἡμᾶς καταξιωθῆναι ἐν χριστῷ ἰησοῦ τῷ κυ_ρί^ῳ ἡμῶν, δι' οὗ τῷ πατρὶ^ δόξα_ σὺ^ν τῷ ἁ^γί^ῳ πνεύμα^τι^ εἰς τοὺς αἰῶνα^ς τῶν αἰώνων.
ἐννόησον τὴν ὑπερβολὴν τῆς χάριτος, ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς καταξιωθῆναι ἐν χριστῷ ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, δι' οὗ τῷ πατρὶ δόξα σὺν τῷ ἁγίῳ πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ἀμήν.
ἀμήν.
ἡ μὲν τῶν προηγουμένων ἀκολουθία ἐπὶ^ τὸν νῶε καὶ πᾶσα^ν τὴν κατ' αὐτὸν ὑ^πόθεσι^ν προσκα^λεῖται τὸν λόγον καὶ βούλεται τῇ τάξει τὸν οἰκεῖον ἀ^ποδοῦναι δρόμον.
ἡ μὲν τῶν προηγουμένων ἀκολουθία ἐπὶ τὸν νῶε καὶ πᾶσαν τὴν κατ' αὐτὸν ὑπόθεσιν προσκαλεῖται τὸν λόγον καὶ βούλεται τῇ τάξει τὸν οἰκεῖον ἀποδοῦναι δρόμον.
τοῦτο γὰ^ρ καὶ ὁ λόγος ἐπαγγέλλεται καὶ ὁ ὑ_μέτερος τῆς φιλομαθία_ς ζῆλος ἐκδέχεται.
τοῦτο γὰρ καὶ ὁ λόγος ἐπαγγέλλεται καὶ ὁ ὑμέτερος τῆς φιλομαθίας ζῆλος ἐκδέχεται.
ἐπειδὴ δὲ ὁ καιρὸς τῆς ἑσπέρα_ς βρα^χύ^ς, τὰ^ δὲ νοήμα^τα^ πολλά^, ἵ^να_ μὴ τῇ τοῦ καιροῦ βραχύτητι^ δουλεύοντες τῶν νοημά^των τὸ πλά^τος, εἰς ἑτέρα_ν δι^άλεξι^ν ταμιευσάμενος ταύτην τὴν ὑ^πόθεσι^ν, σήμερον τῆς προφητι^κῆς ὑ_μῖν ἀπαρξώμεθα^ φωνῆς.
ἐπειδὴ δὲ ὁ καιρὸς τῆς ἑσπέρας βραχύς, τὰ δὲ νοήματα πολλά, ἵνα μὴ τῇ τοῦ καιροῦ βραχύτητι δουλεύοντες τῶν νοημάτων τὸ πλάτος, εἰς ἑτέραν διάλεξιν ταμιευσάμενος ταύτην τὴν ὑπόθεσιν, σήμερον τῆς προφητικῆς ὑμῖν ἀπαρξώμεθα φωνῆς.
σπείρατε εἰς δι^καιοσύ^νην, καὶ τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς.
σπείρατε εἰς δικαιοσύνην, καὶ τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς.
ἀδικίας τέλος θά^να^τος, δι^καιοσύ^νης τέλος ζωή.
ἀδικίας τέλος θάνατος, δικαιοσύνης τέλος ζωή.
σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δι^καιοσύ^νην, καὶ τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς.
σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δικαιοσύνην, καὶ τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς.
ὅρα_ πῶς, ὃ ἀδὰμ ἀ^πώλεσεν, τοῦτο ἀποδέδοται.
ὅρα πῶς, ὃ ἀδὰμ ἀπώλεσεν, τοῦτο ἀποδέδοται.
ἐκωλύθη τότε ἅψασθαι τοῦ ξύ^λου τῆς ζωῆς καὶ ἔξω τοῦ παραδείσου ἐξεβληθη·
ἐκωλύθη τότε ἅψασθαι τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ ἔξω τοῦ παραδείσου ἐξεβληθη·
κελεύεται μὴ ἅψασθαι τοῦ ξύ^λου, ἵ^να_ δείξῃ ὁ θεὸς ὅτι^ ἐξέβα^λε τὸν ἄνθρωπον οὐχὶ^ μι_σῶν, ἀλλὰ^ παιδεύων.
κελεύεται μὴ ἅψασθαι τοῦ ξύλου, ἵνα δείξῃ ὁ θεὸς ὅτι ἐξέβαλε τὸν ἄνθρωπον οὐχὶ μισῶν, ἀλλὰ παιδεύων.
τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς, ὡσεί τι^ς ἔλεγεν·
τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς, ὡσεί τις ἔλεγεν·
ἐκεῖνο ὃ ἀδὰμ ἀ^πώλεσεν.
ἐκεῖνο ὃ ἀδὰμ ἀπώλεσεν.
σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δι^καιοσύ^νην, καὶ τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς, ἐπειδὴ πᾶς ὁ σπείρων τῇ μὲν ὄψει σκορπίζει, τῇ δὲ ἀ^ληθείᾳ συ^νά^γει·
σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δικαιοσύνην, καὶ τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς, ἐπειδὴ πᾶς ὁ σπείρων τῇ μὲν ὄψει σκορπίζει, τῇ δὲ ἀληθείᾳ συνάγει·
τοῦ γὰ^ρ σπόρου ἡ μὲν ὄψι^ς σκορπίζοντος, ἡ δὲ δύ^να^μι^ς καὶ ἡ ἐπαγγελία_ συ^νάγοντος·
τοῦ γὰρ σπόρου ἡ μὲν ὄψις σκορπίζοντος, ἡ δὲ δύναμις καὶ ἡ ἐπαγγελία συνάγοντος·
σκορπίζει γὰ^ρ οὐχ ἵ^να_ ἀ^πολέσῃ, ἀλλ' ἵ^να_ πλείονα^ συ^νάξῃ.
σκορπίζει γὰρ οὐχ ἵνα ἀπολέσῃ, ἀλλ' ἵνα πλείονα συνάξῃ.
ἐσκόρπισεν, ἔδωκεν τοῖς πένησι^ν·
ἐσκόρπισεν, ἔδωκεν τοῖς πένησιν·
ἡ δι^καιοσύ^νη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα^ τοῦ αἰῶνος.
ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
ἐξεβλήθη ἀδὰμ τοῦ παραδείσου·
ἐξεβλήθη ἀδὰμ τοῦ παραδείσου·
βούλομαι γά^ρ τι^να^ τῶν πα^ραλειφθέντων νοημά^των ἀ^πα^γγεῖλαι, ἅ_περ ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος χά^ρι^ς ταῖς γρα^φαῖς ἐνέθηκεν·
βούλομαι γάρ τινα τῶν παραλειφθέντων νοημάτων ἀπαγγεῖλαι, ἅπερ ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος χάρις ταῖς γραφαῖς ἐνέθηκεν·
ἀλλὰ^ συνέχομαι τῷ πλήθει τῶν νοημά^των.
ἀλλὰ συνέχομαι τῷ πλήθει τῶν νοημάτων.
ἐξεβλήθη ἀδὰμ τοῦ παραδείσου, μᾶλλον δὲ ἀ^πεπέμφθη, ὁ θεὸς τῷ παραδείσῳ.
ἐξεβλήθη ἀδὰμ τοῦ παραδείσου, μᾶλλον δὲ ἀπεπέμφθη, ὁ θεὸς τῷ παραδείσῳ.
ὅρα_ τὸν θεὸν παντα^χοῦ ἄλλα^ σχηματιζόμενον καὶ ἄλλα^ πραγματευόμενον.
ὅρα τὸν θεὸν πανταχοῦ ἄλλα σχηματιζόμενον καὶ ἄλλα πραγματευόμενον.
ἔταξε τὰ^ χερουβὶμ σχήμα^τι^ φυ^λά^κων τῇ ἀ^ληθείᾳ.
ἔταξε τὰ χερουβὶμ σχήματι φυλάκων τῇ ἀληθείᾳ.
δι^ὰ^ τί^ τὰ^ ἐτά^γη;
διὰ τί τὰ ἐτάγη;
ἡ φλογί^νη ῥομφαία_ ἡ στρεφομένη οὐχ ἱ^κα^νὴ ἦν κωλῦσαι τὸν ἐπιχειροῦντα^;
ἡ φλογίνη ῥομφαία ἡ στρεφομένη οὐχ ἱκανὴ ἦν κωλῦσαι τὸν ἐπιχειροῦντα;
ἀλλὰ^ ξένον ἐστὶ^ν.
ἀλλὰ ξένον ἐστὶν.
εἴ τι^ς τὴν, ὁρᾷ ἐν τοῖς ἀρραβῶνα^ τῆς ζωῆς.
εἴ τις τὴν, ὁρᾷ ἐν τοῖς ἀρραβῶνα τῆς ζωῆς.
εἶδον γά^ρ φησι^ν τὰ^ ζῷα^ τὰ^ καὶ ὑ^πὸ τὰ_ς πτέρυ^γα^ς τῶν ἦν πρόσωπον λέοντος πρόσωπον ἀετοῦ πρόσωπον μόσχου πρόσωπον ἀνθρώπου.
εἶδον γάρ φησιν τὰ ζῷα τὰ καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας τῶν ἦν πρόσωπον λέοντος πρόσωπον ἀετοῦ πρόσωπον μόσχου πρόσωπον ἀνθρώπου.
τοίνυ^ν τοῦ παραδείσου, ἵ^να_ μὴ ἐκκόψῃ τῆς ἐλπί^δος ὡς, ὄψι^ς ἐνεγγυᾶτο αὐτῷ τὴν ἐλπί^δα^.
τοίνυν τοῦ παραδείσου, ἵνα μὴ ἐκκόψῃ τῆς ἐλπίδος ὡς, ὄψις ἐνεγγυᾶτο αὐτῷ τὴν ἐλπίδα.
μὴ ἑαυτόν ἔκκοπτε τῆς ἐλπί^δος·
μὴ ἑαυτόν ἔκκοπτε τῆς ἐλπίδος·
μὴ ἀ^παγόρευε σου.
μὴ ἀπαγόρευε σου.
οὐκ ἀ^πεβλήθης τοῦ παραδείσου·
οὐκ ἀπεβλήθης τοῦ παραδείσου·
ὅρα_ τὴν εἰκόνα^ σου ἐν ἐμοὶ φυλαττομένην καὶ ὅρα_ τὸ θεῖον μυστήριον καὶ τὴν τοῦ θεοῦ διατύπωσι^ν.
ὅρα τὴν εἰκόνα σου ἐν ἐμοὶ φυλαττομένην καὶ ὅρα τὸ θεῖον μυστήριον καὶ τὴν τοῦ θεοῦ διατύπωσιν.
ἐπελέξατο τῶν ἐν ἀνθρώποις ζῴων τὰ^ βασιλικώτατα^·
ἐπελέξατο τῶν ἐν ἀνθρώποις ζῴων τὰ βασιλικώτατα·
οὔ τε γὰ^ρ ἐν τετραπόδοις ἔστι^ν βα^σι^λι^κώτερον λέοντος, οὔ τε ἐν πετεινοῖς τοῦ ἀετοῦ, οὔ τε ἐν τοῖς γεωργι^κοῖς τοῦ βοός,.
οὔ τε γὰρ ἐν τετραπόδοις ἔστιν βασιλικώτερον λέοντος, οὔ τε ἐν πετεινοῖς τοῦ ἀετοῦ, οὔ τε ἐν τοῖς γεωργικοῖς τοῦ βοός,.
ὁ βοῦς τὴν γεωργίαν, ὁ λέων τὴν βα^σι^λεία_ν, ὁ ἀετὸς τὰ^ ὕψη τῆς εὐσεβεία_ς, ὁ ἄνθρωπος τὸν λόγον τῆς θεοσεβεία_ς.
ὁ βοῦς τὴν γεωργίαν, ὁ λέων τὴν βασιλείαν, ὁ ἀετὸς τὰ ὕψη τῆς εὐσεβείας, ὁ ἄνθρωπος τὸν λόγον τῆς θεοσεβείας.
, ἀ^δελφοί, γρά^φεται ἐν γρα^φῇ ζῷα^ νοερὰ^ καὶ πνευματικὰ^ ὀφθαλμῶν γέμοντα^.
, ἀδελφοί, γράφεται ἐν γραφῇ ζῷα νοερὰ καὶ πνευματικὰ ὀφθαλμῶν γέμοντα.
καὶ ἵ^να_ σοι ὡς ἐν εἰκόνι^ πα^ρα^στήσω, εἶδες τοῦ ταῶνος τὰ^ ποικίλμα^τα^;
καὶ ἵνα σοι ὡς ἐν εἰκόνι παραστήσω, εἶδες τοῦ ταῶνος τὰ ποικίλματα;
εἶδες ὀθαλμῶν εἰκόνα^ς ἐν τῷ ὄρνιθι^;
εἶδες ὀθαλμῶν εἰκόνας ἐν τῷ ὄρνιθι;
ὅ πέρ ἐστι^ν ἐν ταῶνι^ ὄψι^ς, τοῦτο ἐν τοῖς καὶ δύ^να^μι^ν καὶ ἀ^ληθῶς παμφαῆ ὄψι^ν εἰς κατανόησι^ν..
ὅ πέρ ἐστιν ἐν ταῶνι ὄψις, τοῦτο ἐν τοῖς καὶ δύναμιν καὶ ἀληθῶς παμφαῆ ὄψιν εἰς κατανόησιν..
τὰ^ ἑρμηνεύεται τῇ ἑβραΐδι φωνῇ πλῆθος γνώσεως.
τὰ ἑρμηνεύεται τῇ ἑβραΐδι φωνῇ πλῆθος γνώσεως.
θεὸς κάθηται.
θεὸς κάθηται.
ἐπειδὴ γὰ^ρ σοφί^ᾳ ὁ θεὸς ἐντεθρόνισται καὶ θεοῦ θρόνος οὐδὲν ἕτερον ἐστι^ν ἢ σοφί^α_, ὁ κα^θήμενος ἐπὶ^ τῶν χερουβὶμ.
ἐπειδὴ γὰρ σοφίᾳ ὁ θεὸς ἐντεθρόνισται καὶ θεοῦ θρόνος οὐδὲν ἕτερον ἐστιν ἢ σοφία, ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβὶμ.
ὅτι^ τοῦ θεοῦ θρόνος καὶ ἀνάπαυσι^ς ἡ πολυόφθαλμος σοφί^α_ ἡ πά^ντα^ βλέπουσα^, ἡ μηδὲν ἔχουσα^ τυφλόν, πά^ντα^ ἐρευνῶσα^, καὶ τὰ^ ἄ^νω καὶ τὰ^ κά^τω, ἡ ζητοῦσα^ τὰ^ πα^ρόντα^ καὶ ἐρευνῶσα^ τὰ^ μέλλοντα^, ἡ ἀγγέλων ἱ^στοροῦσα^ καὶ ἀγγελι^κὸν ὑποτι^θεμένη λόγον, ἡ προφήταις καὶ ἀ^ποστόλοις.
ὅτι τοῦ θεοῦ θρόνος καὶ ἀνάπαυσις ἡ πολυόφθαλμος σοφία ἡ πάντα βλέπουσα, ἡ μηδὲν ἔχουσα τυφλόν, πάντα ἐρευνῶσα, καὶ τὰ ἄνω καὶ τὰ κάτω, ἡ ζητοῦσα τὰ παρόντα καὶ ἐρευνῶσα τὰ μέλλοντα, ἡ ἀγγέλων ἱστοροῦσα καὶ ἀγγελικὸν ὑποτιθεμένη λόγον, ἡ προφήταις καὶ ἀποστόλοις.
καὶ ἦν τὰ^ γνώσεως.
καὶ ἦν τὰ γνώσεως.
καὶ τὰ^ ὀφθαλμῶν.
καὶ τὰ ὀφθαλμῶν.
οὐδὲν γὰ^ρ ἐν τῇ σοφί^ᾳ τυφλόν, οὐδὲν ἀργόν.
οὐδὲν γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τυφλόν, οὐδὲν ἀργόν.
ἡμῶν πᾶν σῶ^μα^ ἐκτὸς ὀφθαλμῶν τυφλόν ἐστι^ν·
ἡμῶν πᾶν σῶμα ἐκτὸς ὀφθαλμῶν τυφλόν ἐστιν·
οὐδεὶς χειρὶ^ ὁρᾷ οὐ δὲ, ἀλλ' λύχνῳ τοῦ ὀφθαλμοῦ φωτίζεται τὸ σῶ^μα^ τὸ ἐσκοτισμένον·
οὐδεὶς χειρὶ ὁρᾷ οὐ δὲ, ἀλλ' λύχνῳ τοῦ ὀφθαλμοῦ φωτίζεται τὸ σῶμα τὸ ἐσκοτισμένον·
ἐκεῖ αἱ νοεραὶ φύ^σεις ὅλαι δι' ὅλου βλέπουσι^ν, ὅλος ἐστὶ^ν ὀφθαλμός, ὅλος χείρ, ὅλος ἐργάτης, ὅλος σοφί^α_.
ἐκεῖ αἱ νοεραὶ φύσεις ὅλαι δι' ὅλου βλέπουσιν, ὅλος ἐστὶν ὀφθαλμός, ὅλος χείρ, ὅλος ἐργάτης, ὅλος σοφία.
τοῦτο γά^ρ ἐστι^ν κα^θήμενος ἐπὶ^ τῶν, ἀντὶ^ τοῦ ἐπαναπαυόμενος τῇ σοφί^ᾳ τῇ.
τοῦτο γάρ ἐστιν καθήμενος ἐπὶ τῶν, ἀντὶ τοῦ ἐπαναπαυόμενος τῇ σοφίᾳ τῇ.
ὥσπερ γὰ^ρ ἡμῶν τὰ^ σώμα^τα^ ἀνάπαυσι^ν, οὕτως ἀνάπαυσι^ν καὶ τι_μὴν πα^ρέχουσι^ν οἱ θρόνοι.
ὥσπερ γὰρ ἡμῶν τὰ σώματα ἀνάπαυσιν, οὕτως ἀνάπαυσιν καὶ τιμὴν παρέχουσιν οἱ θρόνοι.
ὁ γὰ^ρ θρόνος καὶ τι_μῆς ἐστι^ν σύμβολον καὶ θερα^πεία_ σωμά^των.
ὁ γὰρ θρόνος καὶ τιμῆς ἐστιν σύμβολον καὶ θεραπεία σωμάτων.
ἀλλ' ἡμεῖς μὲν κάμνοντα^ τὰ^ σώμα^τα^ παραμυθούμεθα^ τῇ τοῦ θρόνου προσκλήσει, αὐτός τε οὔ τε πάσχων οὔ τε πόνον ὑ^φι^στά^μενος, ἀλλὰ^ μένων καὶ τῇ σοφί^ᾳ ἐπαναπαυόμενος.
ἀλλ' ἡμεῖς μὲν κάμνοντα τὰ σώματα παραμυθούμεθα τῇ τοῦ θρόνου προσκλήσει, αὐτός τε οὔ τε πάσχων οὔ τε πόνον ὑφιστάμενος, ἀλλὰ μένων καὶ τῇ σοφίᾳ ἐπαναπαυόμενος.
οὖν ἐπαναπαύεται ὁ θεός, ἣν καὶ θρόνον ὀνομάζει ἡ θεία_ γρα^φή·
οὖν ἐπαναπαύεται ὁ θεός, ἣν καὶ θρόνον ὀνομάζει ἡ θεία γραφή·
οἷον δι^ὰ^ τοῦτο ἡ γρα^φὴ ἕνα^ εἶπεν θεοῦ θρόνον, ἀλλὰ^ πολλοὺς καὶ δι^α^φόρους.
οἷον διὰ τοῦτο ἡ γραφὴ ἕνα εἶπεν θεοῦ θρόνον, ἀλλὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους.
ὁ οὐρα^νός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου.
ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου.
εἶπεν θεοῦ θρόνον ἐπ' ἀ^νέμων.
εἶπεν θεοῦ θρόνον ἐπ' ἀνέμων.
λέγει γὰ^ρ ὅτε ἡτοίμαζεν τὸν ἑαυτοῦ θρόνον, ἐπ' ἀ^νέμων ἔχειν θρόνον πυ_ρός·
λέγει γὰρ ὅτε ἡτοίμαζεν τὸν ἑαυτοῦ θρόνον, ἐπ' ἀνέμων ἔχειν θρόνον πυρός·
ὁ θρόνος αὐτοῦ φησι^ πῦρ φλέγον.
ὁ θρόνος αὐτοῦ φησι πῦρ φλέγον.
ποτὲ ἀ^νέμοις ἐντεθρόνισται, ποτὲ φλογί^, ποτὲ οὐρα^νῷ, ποτὲ ψυ^χῇ φιλοθέῳ, ἵ^να_ μὴ σωμα^τι^κὸν ὑπονοήσῃς θρόνον.
ποτὲ ἀνέμοις ἐντεθρόνισται, ποτὲ φλογί, ποτὲ οὐρανῷ, ποτὲ ψυχῇ φιλοθέῳ, ἵνα μὴ σωματικὸν ὑπονοήσῃς θρόνον.
οὐδὲν περιγρά^φει τὸν θεόν, πά^ντα^ δὲ περι^γράφεται ὑ^πὸ θεοῦ.
οὐδὲν περιγράφει τὸν θεόν, πάντα δὲ περιγράφεται ὑπὸ θεοῦ.
ὅτε ἱερουσαλὴμ ἀκμάζουσα^ν εἶχε τὴν εὐσέβεια^ν, ὅτε εἶχεν κα^θα^ρὰ_ν λατρείαν καὶ ἄδολον προσκύνησι^ν, ἐκά^λουν αὐτὴν αἱ γρα^φαὶ θρόνον θεοῦ.
ὅτε ἱερουσαλὴμ ἀκμάζουσαν εἶχε τὴν εὐσέβειαν, ὅτε εἶχεν καθαρὰν λατρείαν καὶ ἄδολον προσκύνησιν, ἐκάλουν αὐτὴν αἱ γραφαὶ θρόνον θεοῦ.
καὶ κα^λέσουσι^ν τὴν ἱερουσαλὴμ θρόνον κυ_ρί^ου.
καὶ καλέσουσιν τὴν ἱερουσαλὴμ θρόνον κυρίου.
ἔχει θρόνον, ἀλλ' ὅπου εὕρῃ ἁγιότητος ἀνάπαυσι^ν, ἐκεῖ ἐντεθρόνισται.
ἔχει θρόνον, ἀλλ' ὅπου εὕρῃ ἁγιότητος ἀνάπαυσιν, ἐκεῖ ἐντεθρόνισται.
ἐγὼ καὶ παῦλον καὶ πέτρον θρόνους οἶδα^··
ἐγὼ καὶ παῦλον καὶ πέτρον θρόνους οἶδα··
πᾶσα^ν ψυ_χὴν ᾗ ἐπαναπαύεται, θρόνον αὐτὴν.
πᾶσαν ψυχὴν ᾗ ἐπαναπαύεται, θρόνον αὐτὴν.
δι^ὰ^ τοῦτο τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον, ὅτε τοῖς ἀ^ποστόλοις ἐπεφοίτησεν,, ἁπλῶς εἶπεν ὅτι^, ἀλλὰ^ φησι^ πυ_ρὸς καὶ ἕνα^ ἕκαστον αὐτῶν.
διὰ τοῦτο τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, ὅτε τοῖς ἀποστόλοις ἐπεφοίτησεν,, ἁπλῶς εἶπεν ὅτι, ἀλλὰ φησι πυρὸς καὶ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν.
ὁρᾷς αὐτοὺς θρόνους γενομένους;
ὁρᾷς αὐτοὺς θρόνους γενομένους;
ἔταξεν τοίνυ^ν ὁ θεὸς ἀδὰμ τὰ^ ἔχοντα^ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ἐξωσμένου τὴν ὄψι^ν, ἵ^να_ μά^θῃ ἔχει τὸν ἀρραβῶνα^ πα^ρὰ^ τοῖς φυλάττουσι^ν..
ἔταξεν τοίνυν ὁ θεὸς ἀδὰμ τὰ ἔχοντα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ἐξωσμένου τὴν ὄψιν, ἵνα μάθῃ ἔχει τὸν ἀρραβῶνα παρὰ τοῖς φυλάττουσιν..
ἐννόησον ἠλίαν πρὸ ἀναλήψεως προστάττοντα^ πυρί^, ὃ ἦν φόβητρον ἀδάμ.
ἐννόησον ἠλίαν πρὸ ἀναλήψεως προστάττοντα πυρί, ὃ ἦν φόβητρον ἀδάμ.
ἀδὰμ ἡ φλογί^νη ῥομφαία_·
ἀδὰμ ἡ φλογίνη ῥομφαία·
ἠλίας τὴν γῆν οἰκῶν προσέταττεν, κεραυνοὺς καὶ κα^τὰ^ τῶν ἀσεβῶν...
ἠλίας τὴν γῆν οἰκῶν προσέταττεν, κεραυνοὺς καὶ κατὰ τῶν ἀσεβῶν...
παρήκουσεν ἀδὰμ καὶ τρέμει·
παρήκουσεν ἀδὰμ καὶ τρέμει·
ὑ^πήκουσεν ἠλίας καὶ κελεύει πῦρ.
ὑπήκουσεν ἠλίας καὶ κελεύει πῦρ.
φλογίνη ῥομφαία_ δι^ώκει τὸν ἀδὰμ καὶ κάμι_νος πυ_ρὸς δροσίζει τοὺς τρεῖς παῖδα^ς.
φλογίνη ῥομφαία διώκει τὸν ἀδὰμ καὶ κάμινος πυρὸς δροσίζει τοὺς τρεῖς παῖδας.
δι^ὰ^ τοῦτο ἀπέδωκεν ὁ θεὸς τοῖς ἁ^γί^οις τὰ^, ἵ^να_ ἀ^πὸ τῆς τῶν κρειττόνων μετουσία_ς τὴν ἐλπί^δα^ τῆς ἀρχαία_ς ἀνακλήσεως.
διὰ τοῦτο ἀπέδωκεν ὁ θεὸς τοῖς ἁγίοις τὰ, ἵνα ἀπὸ τῆς τῶν κρειττόνων μετουσίας τὴν ἐλπίδα τῆς ἀρχαίας ἀνακλήσεως.