Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
ἀπεκλείσθη τῷ ἀδὰμ πα^ρά^δεισος καὶ πιστεύεται κλεῖς.	ἀπεκλείσθη τῷ ἀδὰμ παράδεισος καὶ πιστεύεται κλεῖς.
ὅρα τί^νος ἐξεβλήθη ἀδὰμ καὶ πιστεύεται πέτρος.	ὅρα τίνος ἐξεβλήθη ἀδὰμ καὶ πιστεύεται πέτρος.
σοὶ δώσω τὰ_ς κλεῖς τῆς βα^σι^λεία_ς τῶν οὐρα^νῶν.	σοὶ δώσω τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν.
τί^ τοιοῦτον ἀ^πώλεσεν ἐκεῖνος, οἷον εὗρεν μὴ ἐνεπόδισεν ἡ τῶν τόπων εὐτέλεια^ προστῆναι τῆς ἀ^ρετῆς δι^όρθωσι^ν;	τί τοιοῦτον ἀπώλεσεν ἐκεῖνος, οἷον εὗρεν μὴ ἐνεπόδισεν ἡ τῶν τόπων εὐτέλεια προστῆναι τῆς ἀρετῆς διόρθωσιν;
καὶ τί^ λέγω;	καὶ τί λέγω;
ἀδὰμ ἐν παραδείσῳ καὶ κα^τα^κρί_νεται δι^ὰ^ παράβασι^ν, καὶ ἰὼβ ἐπὶ^ κοπρία_ς στεφα^νοῦται δι' ὑπομονήν·	ἀδὰμ ἐν παραδείσῳ καὶ κατακρίνεται διὰ παράβασιν, καὶ ἰὼβ ἐπὶ κοπρίας στεφανοῦται δι' ὑπομονήν·
καὶ οὔ τε ἐκεῖνον ὁ πα^ρά^δεισος ὠφέλησεν ἀσύμφωνον ἔχοντα^ τῷ τόπῳ τὸν τρόπον, οὔ τε τοῦτον ἔβλαψεν ἡ εὐτέλεια^ τοῦ τόπου τῷ τρόπῳ.	καὶ οὔ τε ἐκεῖνον ὁ παράδεισος ὠφέλησεν ἀσύμφωνον ἔχοντα τῷ τόπῳ τὸν τρόπον, οὔ τε τοῦτον ἔβλαψεν ἡ εὐτέλεια τοῦ τόπου τῷ τρόπῳ.
καὶ ἦν ἰ^δεῖν ξένα_ θαύμα^τα^ τοῖς ἁ^γί^οις πα^ρεσχημένα^.	καὶ ἦν ἰδεῖν ξένα θαύματα τοῖς ἁγίοις παρεσχημένα.
καὶ βλέπε τοῦ θεοῦ τὴν ἀγαθότητα^ τοσαύτῃ ἀφθονίᾳ παρ' αὐτῷ δώρων, ὅτι^ πολλὰ^ πολλοῖς χα^ρι^σά^μενος ἑκάστῳ τῶν δωρηθέντων ἰ^δί^α_ν ἀπέδωκεν χά^ρι^ν.	καὶ βλέπε τοῦ θεοῦ τὴν ἀγαθότητα τοσαύτῃ ἀφθονίᾳ παρ' αὐτῷ δώρων, ὅτι πολλὰ πολλοῖς χαρισάμενος ἑκάστῳ τῶν δωρηθέντων ἰδίαν ἀπέδωκεν χάριν.
μεγας ὡς ἀ^ληθῶς καὶ μέγα^ς ὁ μα^κά^ριος ἠλίας ὁ ἅρμα^τι^ πυ_ρὸς ἀναλαμβανόμενος.	μεγας ὡς ἀληθῶς καὶ μέγας ὁ μακάριος ἠλίας ὁ ἅρματι πυρὸς ἀναλαμβανόμενος.
θαυμαστοὶ οἱ τρεῖς παῖδες, οἱ φλόγα^ πατήσαντες καὶ ἐν θνητῷ σώμα^τι^ ἀθανασία_ς ἐνέχυρα^ φέροντες.	θαυμαστοὶ οἱ τρεῖς παῖδες, οἱ φλόγα πατήσαντες καὶ ἐν θνητῷ σώματι ἀθανασίας ἐνέχυρα φέροντες.
ὅτα^ν ἴ^δω τὴν κάμι_νον δροσίζουσα^ν, θαυμάζω·	ὅταν ἴδω τὴν κάμινον δροσίζουσαν, θαυμάζω·
ὅτα^ν ἴ^δω τοὺς λέοντα^ς φιμουμένους, ἐκπλήττομαι.	ὅταν ἴδω τοὺς λέοντας φιμουμένους, ἐκπλήττομαι.
οὔτε τὸ κάλλος τοῦ θαύμα^τος τοῦ περὶ^ ἀνανίαν, οὔ τε τοῦτο ἐκείνῳ πα^ραχωρεῖ, οὔ τε ἐκεῖνο τούτῳ, ἀλλὰ^ ὅλα_ ἐκεῖνα^ λάμπει·	οὔτε τὸ κάλλος τοῦ θαύματος τοῦ περὶ ἀνανίαν, οὔ τε τοῦτο ἐκείνῳ παραχωρεῖ, οὔ τε ἐκεῖνο τούτῳ, ἀλλὰ ὅλα ἐκεῖνα λάμπει·
καὶ οὐ δὲ ἓν ὑ^πὸ τοῦ ἑτέρου κα^λύ^πτεται.	καὶ οὐ δὲ ἓν ὑπὸ τοῦ ἑτέρου καλύπτεται.
καὶ ἵ^να_ δείξῃ ὁ θεὸς ὅτι^ τὰ_ς ἀ^ρετὰ_ς τι_μᾷ, οὐ τὰ^ σώμα^τα^, ὅρα τί^ ποιεῖ.	καὶ ἵνα δείξῃ ὁ θεὸς ὅτι τὰς ἀρετὰς τιμᾷ, οὐ τὰ σώματα, ὅρα τί ποιεῖ.
δι^καίου ἐκείνην τὴν ἡλι^κί^α_ν ἡμῶν ταῖς ψυ_χαῖς, ἐν ᾗ ἐπολι_τεύσα^το.	δικαίου ἐκείνην τὴν ἡλικίαν ἡμῶν ταῖς ψυχαῖς, ἐν ᾗ ἐπολιτεύσατο.
οὐδεὶς ἐξ αἰῶνος τὸν ἰωσὴφ φαντάζεται ἐν δι^α^νοίᾳ γέροντα^·	οὐδεὶς ἐξ αἰῶνος τὸν ἰωσὴφ φαντάζεται ἐν διανοίᾳ γέροντα·
ἔχεις τὴν συ^νείδησι^ν πως νέον ἀναζωγραφεῖ ἡ δι^ά^νοια^, ἀ^πέθα^νεν ἑκα^τὸν δέ^κα^ ἐτῶν·	ἔχεις τὴν συνείδησιν πως νέον ἀναζωγραφεῖ ἡ διάνοια, ἀπέθανεν ἑκατὸν δέκα ἐτῶν·
ἀλλ' ἐπειδὴ, μνημονεύεται μετ' ἐκείνης τῆς ἡλι^κί^α_ς, μεθ' ἧς τοὺς ἀ^γῶνα^ς ὑπέμεινεν.	ἀλλ' ἐπειδὴ, μνημονεύεται μετ' ἐκείνης τῆς ἡλικίας, μεθ' ἧς τοὺς ἀγῶνας ὑπέμεινεν.
τί^ς ἐξ αἰῶνος ἀ^κούσα_ς περὶ^ τοῦ ἀβραὰμ νέον ὑ^πέλα^βεν ἢ ἀνετυπώσατο χαρακτῆρα^;	τίς ἐξ αἰῶνος ἀκούσας περὶ τοῦ ἀβραὰμ νέον ὑπέλαβεν ἢ ἀνετυπώσατο χαρακτῆρα;
ἆρα οὐκ ἐγένετο καὶ νεανί^σκος, οὐ δι^ῆλθεν πᾶσα^ν ἡλι^κί^α_ν νεότητος;	ἆρα οὐκ ἐγένετο καὶ νεανίσκος, οὐ διῆλθεν πᾶσαν ἡλικίαν νεότητος;
ἀλλ' ἐπειδὴ οὐδὲν ἐμνημονεύθη ὧν ἐν νέᾳ ἡλι^κίᾳ·	ἀλλ' ἐπειδὴ οὐδὲν ἐμνημονεύθη ὧν ἐν νέᾳ ἡλικίᾳ·
πέντε ἐτῶν ἀ^ρξά^μενον ἐκά^λεσεν θεὸς, καὶ λοιπὸν συνεπολιτεύσατο ἐν τῷ γήρᾳ, γέροντα^ αὐτὸν πᾶσα^ δι^ά^νοια^.	πέντε ἐτῶν ἀρξάμενον ἐκάλεσεν θεὸς, καὶ λοιπὸν συνεπολιτεύσατο ἐν τῷ γήρᾳ, γέροντα αὐτὸν πᾶσα διάνοια.
ὡμοίως τὸν ἰσαὰκ πάντες νέον γρά^φομεν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἐμνημονεύθη ἕτερον.	ὡμοίως τὸν ἰσαὰκ πάντες νέον γράφομεν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἐμνημονεύθη ἕτερον.
τιμᾷ ὁ θεὸς τὴν ἡλι^κί^α_ν, ἐν ᾗ τὰ^ τῆς ἀ^ρετῆς ἔπρα_ξα^ν οἱ ἅ^γι^οι, οὐ τὰ_ς ἄ^λλα_ς ἡλι^κί^α_ς ἀτι_μά^ζων,, ἐν αἷς τὰ^ τῆς ἀ^ρετῆς.	τιμᾷ ὁ θεὸς τὴν ἡλικίαν, ἐν ᾗ τὰ τῆς ἀρετῆς ἔπραξαν οἱ ἅγιοι, οὐ τὰς ἄλλας ἡλικίας ἀτιμάζων,, ἐν αἷς τὰ τῆς ἀρετῆς.
εἰσῆλθον οἱ τρεῖς παῖδες εἰς τὴν κάμι_νον καὶ ἕως αἰῶνος ἀ^κούεται ὁ τρι^ῶν παίδων ὕμνος.	εἰσῆλθον οἱ τρεῖς παῖδες εἰς τὴν κάμινον καὶ ἕως αἰῶνος ἀκούεται ὁ τριῶν παίδων ὕμνος.
ἆρα οὐ εἰς ἡλι^κί^α_ν;;	ἆρα οὐ εἰς ἡλικίαν;;
ἀλλὰ^ σι^ωπᾶται πᾶσα^ ἡλι^κία καὶ μνημονεύεται ἐκείνη, ἀφ' ἧς ἔλα^μψα^ν.	ἀλλὰ σιωπᾶται πᾶσα ἡλικία καὶ μνημονεύεται ἐκείνη, ἀφ' ἧς ἔλαμψαν.
ὁ μέντοι ἀδὰμ εὐθέως τέλειος·	ὁ μέντοι ἀδὰμ εὐθέως τέλειος·
οὐ γὰ^ρ ἐχρῆν τὸ πρῶτον πλάσμα^ φα^νῆναι.	οὐ γὰρ ἐχρῆν τὸ πρῶτον πλάσμα φανῆναι.
ἐξεβλήθη τοίνυ^ν τοῦ παραδείσου,.·	ἐξεβλήθη τοίνυν τοῦ παραδείσου,.·
γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν, καὶ ὁ μὲν ζῶν νεκροῦται, οἱ δὲ ἀ^πόστολοι νεκροὺς ζωοποιοῦσι^ν..	γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν, καὶ ὁ μὲν ζῶν νεκροῦται, οἱ δὲ ἀπόστολοι νεκροὺς ζωοποιοῦσιν..
ἀπεκλείσθη τῷ ἀδὰμ ὁ πα^ρά^δεισος, τῷ δὲ παύλῳ μετὰ^ τοῦ παραδείσου καὶ οὐρα^νὸς οἶδα^ ἄνθρωπον πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων εἴ τε ἐν σώμα^τι^, εἴ τε ἐκτὸς τοῦ σώμα^τος, οὐκ οἶδα, ὁ θεὸς οἶδεν ὅτι^ ἡρπά^γη εἰς τὸν πα^ρά^δεισον καὶ ἡρπά^γη ἕως τρί^του οὐρα^νοῦ.	ἀπεκλείσθη τῷ ἀδὰμ ὁ παράδεισος, τῷ δὲ παύλῳ μετὰ τοῦ παραδείσου καὶ οὐρανὸς οἶδα ἄνθρωπον πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων εἴ τε ἐν σώματι, εἴ τε ἐκτὸς τοῦ σώματος, οὐκ οἶδα, ὁ θεὸς οἶδεν ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἡρπάγη ἕως τρίτου οὐρανοῦ.
ὅρα πῶς τοῖς τέκνοις μείζονα^ ἀ^πεδόθη τὰ^ ἀξι^ώμα^τα^.	ὅρα πῶς τοῖς τέκνοις μείζονα ἀπεδόθη τὰ ἀξιώματα.
καὶ τὸ θαυμαστόν.	καὶ τὸ θαυμαστόν.
ἰησοῦς ὁ τοῦ ναυὴ τὸ αἰσθητὸν πῦρ οὐ μόνον ἐχαλίνωσεν, ἀλλὰ^ καὶ τὸ οὐρά^νι^ον.	ἰησοῦς ὁ τοῦ ναυὴ τὸ αἰσθητὸν πῦρ οὐ μόνον ἐχαλίνωσεν, ἀλλὰ καὶ τὸ οὐράνιον.
τρέ χοντα^ γὰ^ρ τὸν ἥλι^ον καὶ τὸν ἴ^δι^ον δι^ανύοντα^ δρόμον ἐπέσχεν φωνή, χα^λι_νὸν αὐτῷ τὸν λόγον ἐπι^βα^λών.	τρέ χοντα γὰρ τὸν ἥλιον καὶ τὸν ἴδιον διανύοντα δρόμον ἐπέσχεν φωνή, χαλινὸν αὐτῷ τὸν λόγον ἐπιβαλών.
ὡς γὰ^ρ ἤμελλεν τροποῦσθαι τοὺς πολεμί^ους, ἤδη ἑσπέρα_ κα^τελά^μβα^νεν, ἀτελὲς ποιοῦσα^ τὸ κατόρθωμα^, ἵ^να_ ἔμποδον μὴ γένηται ὁ δρόμος τοῦ ἡλί^ου τῷ τέλει τῆς νί_κης, ἐθάρσησε καὶ λέγει·	ὡς γὰρ ἤμελλεν τροποῦσθαι τοὺς πολεμίους, ἤδη ἑσπέρα κατελάμβανεν, ἀτελὲς ποιοῦσα τὸ κατόρθωμα, ἵνα ἔμποδον μὴ γένηται ὁ δρόμος τοῦ ἡλίου τῷ τέλει τῆς νίκης, ἐθάρσησε καὶ λέγει·
στήτω ὁ ἥλι^ος κα^τὰ^ γαβαών.	στήτω ὁ ἥλιος κατὰ γαβαών.
ὅρα τὸ θαυμαστόν.	ὅρα τὸ θαυμαστόν.
αἰσχυνέσθωσαν αἱρετι^κοί·	αἰσχυνέσθωσαν αἱρετικοί·
ὁ δοῦλος ἐκέλευσεν ἡλί^ῳ μὴ εὐξά^μενος καὶ τὸν δεσπότην τῶν προφητῶν ὑ^πὸ τάξι^ν λειτουργί^α_ς ἄ^γουσι^ν καὶ λέγουσι^ν μηδὲν δύ^να^σθαι τὸν χριστὸν ποιεῖν μὴ ἱκετεύσαντα^ τὸν πα^τέρα^.	ὁ δοῦλος ἐκέλευσεν ἡλίῳ μὴ εὐξάμενος καὶ τὸν δεσπότην τῶν προφητῶν ὑπὸ τάξιν λειτουργίας ἄγουσιν καὶ λέγουσιν μηδὲν δύνασθαι τὸν χριστὸν ποιεῖν μὴ ἱκετεύσαντα τὸν πατέρα.
στήτω ὁ ἥλι^ος.	στήτω ὁ ἥλιος.
καὶ ἔστη.	καὶ ἔστη.
καὶ ὁ λόγος ἐγένετο χα^λι_νὸς τῷ φωστῆρι^, ἵ^να_ μά^θωσι^ν ἕλληνες δι^α^φορὰ_ν πιστῶν καὶ ἀπί^στων, ὅτι^ πιστοὶ τούτοις κελεύουσι^ν, οὓς σέβουσι^ν οἱ ἕλληνες.	καὶ ὁ λόγος ἐγένετο χαλινὸς τῷ φωστῆρι, ἵνα μάθωσιν ἕλληνες διαφορὰν πιστῶν καὶ ἀπίστων, ὅτι πιστοὶ τούτοις κελεύουσιν, οὓς σέβουσιν οἱ ἕλληνες.
ἔταξεν ὁ θεὸς τὰ^ χερουβὶμ καὶ τὴν φλογί^νην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλά^ττειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύ^λου τῆς ζωῆς.	ἔταξεν ὁ θεὸς τὰ χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάττειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.
σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δι^καιοσύ^νην, καὶ ὃ ἀ^πώλεσεν ἡ παράβα^σι^ς εὗρεν ἡ τῶν ἀ^ρετῶν κα^τόρθωσι^ς.	σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δικαιοσύνην, καὶ ὃ ἀπώλεσεν ἡ παράβασις εὗρεν ἡ τῶν ἀρετῶν κατόρθωσις.
ξένη δὲ ἡ τοῦ ὡσηὲ ἱ^στορί^α_·	ξένη δὲ ἡ τοῦ ὡσηὲ ἱστορία·
αὕτη ἡ τοῦ προφήτου φωνὴ τῶν ἀσεβῶν ἐστι^ν σκάνδαλον, τῶν δὲ πιστῶν στήριγμα^.	αὕτη ἡ τοῦ προφήτου φωνὴ τῶν ἀσεβῶν ἐστιν σκάνδαλον, τῶν δὲ πιστῶν στήριγμα.
ἀρχὴ λόγων κυ_ρί^ου πρὸς ὡσηέ·	ἀρχὴ λόγων κυρίου πρὸς ὡσηέ·
καὶ εἶπεν κύ_ρι^ος πρὸς τὸν προφήτην·	καὶ εἶπεν κύριος πρὸς τὸν προφήτην·
πορευθεὶς λά^βε σεαυτῷ γυ^ναῖκα^ πορνεία_ς καὶ τέκνα^ πορνεία_ς.	πορευθεὶς λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας.
πόσους ἐθόλωσεν τῶν ἀπί^στων αὕτη ἡ λέξι^ς;	πόσους ἐθόλωσεν τῶν ἀπίστων αὕτη ἡ λέξις;
πόσους εἰς ἀ^πορί^α_ν ἤγα^γεν τῶν ἀπί^στων ἡ ἄ^γνοια^;	πόσους εἰς ἀπορίαν ἤγαγεν τῶν ἀπίστων ἡ ἄγνοια;
ὁ πιστός, εἰ καὶ βλασφημεῖν, ἀ^πορεῖ βλασφημεῖν.	ὁ πιστός, εἰ καὶ βλασφημεῖν, ἀπορεῖ βλασφημεῖν.
καὶ ἔπρεπέ φησι^ στόμα^τι^ ἁ^γί^ῳ καὶ προσκυ^νητῷ ἀρχὴν ποιήσασθαι προφητεία_ς ἀ^πὸ βεβήλου ὀνόμα^τος;	καὶ ἔπρεπέ φησι στόματι ἁγίῳ καὶ προσκυνητῷ ἀρχὴν ποιήσασθαι προφητείας ἀπὸ βεβήλου ὀνόματος;
πορευθεὶς λά^βε γυ^ναῖκα^ πορνεία_ς.	πορευθεὶς λάβε γυναῖκα πορνείας.
ὁ τῆς σωφροσύνης εἰσηγητής, ὁ τῆς δι^καιοσύ^νης κῆρυξ, ὁ μι_σῶν τὰ^ βέβηλα^, ὁ τῆς κα^θαρότητος ἡμῖν ὑποθέμενος τὸν χαρακτῆρα^, τῷ αὐτοῦ προφήτῃ τῷ μετὰ^ εὐσεβεία_ς λατρεύοντι^ ὑπετί^θετο λα^βεῖν γυ^ναῖκα^ πορνεία_ς.	ὁ τῆς σωφροσύνης εἰσηγητής, ὁ τῆς δικαιοσύνης κῆρυξ, ὁ μισῶν τὰ βέβηλα, ὁ τῆς καθαρότητος ἡμῖν ὑποθέμενος τὸν χαρακτῆρα, τῷ αὐτοῦ προφήτῃ τῷ μετὰ εὐσεβείας λατρεύοντι ὑπετίθετο λαβεῖν γυναῖκα πορνείας.
πολλοὶ γὰ^ρ ἀγνοήσαντες εἰς ἀλληγορίαν τὸν λόγον κα^τήγα^γον.	πολλοὶ γὰρ ἀγνοήσαντες εἰς ἀλληγορίαν τὸν λόγον κατήγαγον.
ἀλληγορία δὲ οὐκ ἔστι^ν, ἀλλὰ^ ἀ^ληθεία_ς ἱ^στορί^α_.	ἀλληγορία δὲ οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ ἀληθείας ἱστορία.
ὅταν δὲ μά^θῃς τὴν ὑ^πόθεσι^ν, εὑρίσκεις τὴν λύσιν.	ὅταν δὲ μάθῃς τὴν ὑπόθεσιν, εὑρίσκεις τὴν λύσιν.
πολλά^κι^ς δὲ ὡς ἔφθην εἰπών καὶ λέγων οὐ παύσομαι, ὅτι^ πάντων τῶν ἀ^πορουμένων λύ^σι^ς ἡ τῶν προκειμένων ὑπόθεσι^ς.	πολλάκις δὲ ὡς ἔφθην εἰπών καὶ λέγων οὐ παύσομαι, ὅτι πάντων τῶν ἀπορουμένων λύσις ἡ τῶν προκειμένων ὑπόθεσις.
εἴωθεν ὁ θεὸς ἀ^πεικά^ζειν τὸν λόγον τῆς εὐσεβεία_ς νυμφί^ῳ τὴν νύμφην νυμφευομένην καὶ ἑαυτῷ ἐνοικοῦντι^ καὶ ἐξ αὐτῆς τεκνογονοῦντι^.	εἴωθεν ὁ θεὸς ἀπεικάζειν τὸν λόγον τῆς εὐσεβείας νυμφίῳ τὴν νύμφην νυμφευομένην καὶ ἑαυτῷ ἐνοικοῦντι καὶ ἐξ αὐτῆς τεκνογονοῦντι.
ὃ γά^ρ ἐστι^ν ἀ^νὴρ γυναικί^, τοῦτο λόγος τῇ ψυ^χῇ, τίκτειν αὐτὴν παρασκεύαζων καὶ κύ^ειν ἀ^λήθεια^ν.	ὃ γάρ ἐστιν ἀνὴρ γυναικί, τοῦτο λόγος τῇ ψυχῇ, τίκτειν αὐτὴν παρασκεύαζων καὶ κύειν ἀλήθειαν.
ζηλῶ γὰ^ρ ὑ_μᾶς θεοῦ ζήλῳ·	ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς θεοῦ ζήλῳ·
ἡρμοσά^μην γὰ^ρ ὑ_μᾶς ἑνὶ^ ἀνδρὶ^ παρθένον ἁγνὴν πα^ρα^στῆσαι τῷ χριστῷ.	ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ χριστῷ.
ἐγὼ οὔκ εἰμι^ ὁ χριστός, ἀλλὰ^ ἀπεστα^λμένος εἰμὶ^ ἔμπροσθεν ἐκείνου.	ἐγὼ οὔκ εἰμι ὁ χριστός, ἀλλὰ ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου.
ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφί^ος ἐστί^ν, ὁ δὲ ἑστηκὼς καὶ ἀ^κούων χα^ρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφί^ου.	ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν, ὁ δὲ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου.
ἡ ἐμὴ χα^ρὰ_ πεπλήρωται.	ἡ ἐμὴ χαρὰ πεπλήρωται.
ἐκεῖνον δεῖ αὐξά^νειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.	ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.
δόξα_ οἰκέτου ἡ τοῦ δεσπότου λαμπρότης.	δόξα οἰκέτου ἡ τοῦ δεσπότου λαμπρότης.
ἡ μὲν οὖν νέα_ διαθήκη οὕτως ἔδειξεν νυμφί^ου τάξι^ν ἔχοντα^ τὸν λόγον καὶ νυμφευομένην τὴν ψυ_χὴν καὶ πληροῦντα^ αὐτὴν θείων φυ^τευμά^των εἰς τὸ κυοφορῆσαι καρπὸν δι^καιοσύ^νης.	ἡ μὲν οὖν νέα διαθήκη οὕτως ἔδειξεν νυμφίου τάξιν ἔχοντα τὸν λόγον καὶ νυμφευομένην τὴν ψυχὴν καὶ πληροῦντα αὐτὴν θείων φυτευμάτων εἰς τὸ κυοφορῆσαι καρπὸν δικαιοσύνης.
ἐν δὲ τῇ πα^λαιᾷ διαθήκῃ σα^φῶς εἰσά^γει τὸν θεὸν λέγοντα^ τῇ συ^ναγωγῇ·	ἐν δὲ τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ σαφῶς εἰσάγει τὸν θεὸν λέγοντα τῇ συναγωγῇ·
μνήσθητι ἡμερῶν νεότητός σου, ὅτι^ ἐξήγα^γόν σε ἐκ γῆς αἰγύπτου, καὶ εἶδόν σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονοῦσα^ν·	μνήσθητι ἡμερῶν νεότητός σου, ὅτι ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς αἰγύπτου, καὶ εἶδόν σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονοῦσαν·
καὶ ἐνέδυ_σά^ σε ἱ_μά^τι^α^ καὶ ἀνέτειλα^ν αἱ τρί^χες τῆς κεφα^λῆς σου, καὶ ἐγένου μοι εἰς γυ^ναῖκα^·	καὶ ἐνέδυσά σε ἱμάτια καὶ ἀνέτειλαν αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς σου, καὶ ἐγένου μοι εἰς γυναῖκα·
καὶ ἐκατέλειπές με, καὶ ἐμοίχευσα^ς τὸ ξύ^λον καὶ τὸν λί^θον, καὶ ἐμοῦ ἐπελά^θου, λεγει κύ_ρι^ος.	καὶ ἐκατέλειπές με, καὶ ἐμοίχευσας τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον, καὶ ἐμοῦ ἐπελάθου, λεγει κύριος.
πρόσεχε, πα^ρα^κα^λῶ.	πρόσεχε, παρακαλῶ.
ὁ τοίνυ^ν τοῦ θεοῦ λόγος ἀ^νήρ ἐστι^ν καὶ νυμφί^ος τῆς ψυ_χῆς, ὁμοία_ν ἔχων τὴν συμπλοκὴν σωμα^τι^κῷ γά^μῳ.	ὁ τοίνυν τοῦ θεοῦ λόγος ἀνήρ ἐστιν καὶ νυμφίος τῆς ψυχῆς, ὁμοίαν ἔχων τὴν συμπλοκὴν σωματικῷ γάμῳ.
ἀρχὴ σωμα^τι^κοῦ γά^μου ἐπι^θυ_μί^α_, ἀρχὴ τῆς κα^τὰ^ ψυ_χὴν νυμφαγωγία_ς ὁ φόβος·	ἀρχὴ σωματικοῦ γάμου ἐπιθυμία, ἀρχὴ τῆς κατὰ ψυχὴν νυμφαγωγίας ὁ φόβος·
ἐκεῖ ἐπι^θυ_μί^α_ πρόδρομος γά^μου, ὧδε φόβος πρόδρομος ταύτης τῆς ἁγί^α_ς κοινωνί^α_ς.	ἐκεῖ ἐπιθυμία πρόδρομος γάμου, ὧδε φόβος πρόδρομος ταύτης τῆς ἁγίας κοινωνίας.
διὰ τὸν φόβον σου, κύ_ρι^ε, ἐν γαστρὶ^ ἐλά^βομεν, καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκαμεν πνεῦμα^ σωτηρί^α_ς.	διὰ τὸν φόβον σου, κύριε, ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν, καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκαμεν πνεῦμα σωτηρίας.
ὅρα τὸν προφήτην τίκτονα^.	ὅρα τὸν προφήτην τίκτονα.
ἀνήρ ἐστι^ν ὁ λέγων, ἵ^να_ μὴ σωμα^τι^κῆς ὕ_λης λά^βῃς ὑ^ποψίαν·	ἀνήρ ἐστιν ὁ λέγων, ἵνα μὴ σωματικῆς ὕλης λάβῃς ὑποψίαν·
ἀνδρὸς τὸ γεννᾶν, οὐ τὸ κυοφορεῖν καὶ τίκτειν.	ἀνδρὸς τὸ γεννᾶν, οὐ τὸ κυοφορεῖν καὶ τίκτειν.
ἀναλαμβάνει ὁ ἄρσην καὶ φωνὰ_ς πρεπούσας, ὅσον μὲν εἰς φύ^σεις σωμά^των οὐ παντί^, ὅσον δὲ εἰς ψυ_χὴν παντὶ^ καὶ ἀνδρὶ^ καὶ γυναικί^, καὶ λέγει·	ἀναλαμβάνει ὁ ἄρσην καὶ φωνὰς πρεπούσας, ὅσον μὲν εἰς φύσεις σωμάτων οὐ παντί, ὅσον δὲ εἰς ψυχὴν παντὶ καὶ ἀνδρὶ καὶ γυναικί, καὶ λέγει·
διὰ τὸν φόβον σου, κύ_ρι^ε, ἐν γαστρὶ^ ἐλά^βομεν, καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκαμεν πνεῦμα^ σωτηρί^α_ς.	διὰ τὸν φόβον σου, κύριε, ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν, καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκαμεν πνεῦμα σωτηρίας.
τεκνία, οὓς πά^λι^ν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ χριστὸς ἐν ὑ_μῖν.	τεκνία, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ χριστὸς ἐν ὑμῖν.
οὕτως, ἀ^δελφοί, λέγεται τῆς γῆς ἀ^νὴρ ὁ ὄμβρος·	οὕτως, ἀδελφοί, λέγεται τῆς γῆς ἀνὴρ ὁ ὄμβρος·
ἐπειδὴ οὐχ οἷόν τέ ἐστι^ν ἄ^νευ ἀνδρὸς γεννῆσαι γυ^ναῖκα^ κα^τὰ^ τὴν φυ^σι^κὴν ἀκολουθίαν οὔ τε γῆ ἄ^νευ ὄμβρου, ἡ θεία_ γρα^φὴ εἰσά^γει τὸν ὄμβρον ἄνδρα^ τῆς γῆς·	ἐπειδὴ οὐχ οἷόν τέ ἐστιν ἄνευ ἀνδρὸς γεννῆσαι γυναῖκα κατὰ τὴν φυσικὴν ἀκολουθίαν οὔ τε γῆ ἄνευ ὄμβρου, ἡ θεία γραφὴ εἰσάγει τὸν ὄμβρον ἄνδρα τῆς γῆς·
ὥσπερ, ἐὰ^ν ἔλθῃ ὑ_ετὸς ἐξ οὐρα^νοῦ, οὐ μὴ ὑποστρέψῃ, ἕως ἂ_ν μεθύσῃ τὴν γῆν, καὶ ἐκτέκῃ.	ὥσπερ, ἐὰν ἔλθῃ ὑετὸς ἐξ οὐρανοῦ, οὐ μὴ ὑποστρέψῃ, ἕως ἂν μεθύσῃ τὴν γῆν, καὶ ἐκτέκῃ.
τίκτει γὰ^ρ ἡ γῆ ἔχουσα^ σύζυ^γον καὶ ἄνδρα^ τὸν ὄμβρον.	τίκτει γὰρ ἡ γῆ ἔχουσα σύζυγον καὶ ἄνδρα τὸν ὄμβρον.
γῆ γὰ^ρ ἡ πι^οῦσα^ τὸν πολλά^κι^ς ἐπ' αὐτῆς ἐρχόμενον ὑ_ετὸν καὶ τί^κτουσα^ βοτάνην εὔθετον, δι' οὓς καὶ γεωργεῖται.	γῆ γὰρ ἡ πιοῦσα τὸν πολλάκις ἐπ' αὐτῆς ἐρχόμενον ὑετὸν καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον, δι' οὓς καὶ γεωργεῖται.
ὥσπερ οὖν, ὅταν ἀ^κούσῃς τίκτουσα^ν γῆν, οὐχ ὑ^πογρά^φεις ἐπι^θυ_μί^αν γά^μου ἢ ὁμιλίαν, ἀλλὰ^ σωμά^των μὲν ἀ^κούσα_ς λόγον σωμά^των ἀναγρά^φεις πά^θη, ἀψύ^χου δὲ γῆς ἐκλαμβάνων τοκετὸν οὐδὲν ἀ^νθρώπι^νον πα^ρα^λαμβά^νεις, οὕτως ἔχε καὶ τὴν νύμφην τοῦ θείου λόγου.	ὥσπερ οὖν, ὅταν ἀκούσῃς τίκτουσαν γῆν, οὐχ ὑπογράφεις ἐπιθυμίαν γάμου ἢ ὁμιλίαν, ἀλλὰ σωμάτων μὲν ἀκούσας λόγον σωμάτων ἀναγράφεις πάθη, ἀψύχου δὲ γῆς ἐκλαμβάνων τοκετὸν οὐδὲν ἀνθρώπινον παραλαμβάνεις, οὕτως ἔχε καὶ τὴν νύμφην τοῦ θείου λόγου.
φόβος ἐστὶ^ν ὁ τὴν ψυ_χὴν νυμφεύων·	φόβος ἐστὶν ὁ τὴν ψυχὴν νυμφεύων·
διὰ τοῦτο καὶ ἀ^ποτελεῖ γέννημα^ πνευματι^κὸν τὸ τικτόμενον.	διὰ τοῦτο καὶ ἀποτελεῖ γέννημα πνευματικὸν τὸ τικτόμενον.
ἐτέκαμέν φησι^ν πνεῦμα^ σωτηρί^α_ς.	ἐτέκαμέν φησιν πνεῦμα σωτηρίας.
ἐπειδὴ καὶ πνεῦμα^ συ^νελά^βομεν, τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύμα^τος πνεῦμά^ ἐστι^ν.	ἐπειδὴ καὶ πνεῦμα συνελάβομεν, τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν.
ἔγνως τὴν ἱστορίαν, λά^βε λοιπὸν τῶν ἀμφιβαλλομένων τὴν λύσιν.	ἔγνως τὴν ἱστορίαν, λάβε λοιπὸν τῶν ἀμφιβαλλομένων τὴν λύσιν.
ὁ θεὸς εἶχεν τὴν συ^ναγωγὴν ὥσπερ ὕπανδρον γυ^ναῖκα^ ἔχουσα^ν ἄνδρα^ τὸν νόμον.	ὁ θεὸς εἶχεν τὴν συναγωγὴν ὥσπερ ὕπανδρον γυναῖκα ἔχουσαν ἄνδρα τὸν νόμον.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.