macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
καὶ πα^ρῆν ὁ ἐπι^τι_μῶν τῇ θα^λά^σσῃ καὶ οὐκ ἐπετίμα.
καὶ παρῆν ὁ ἐπιτιμῶν τῇ θαλάσσῃ καὶ οὐκ ἐπετίμα.
ᾔδει γὰ^ρ αὐτὴν ὡς κα^λὴν παιδα^γωγὸν τοὺς μα^θητὰ_ς γυμνά^ζουσα^ ἐν κινδύ^νῳ.
ᾔδει γὰρ αὐτὴν ὡς καλὴν παιδαγωγὸν τοὺς μαθητὰς γυμνάζουσα ἐν κινδύνῳ.
καταστάντες οὖν ἔβλεπον ὡς ἄνθρωπον κα^θεύδοντα^ καὶ πα^ρα^κα^λοῦσι^ν ὡς ἄνθρωπον λέγοντες·
καταστάντες οὖν ἔβλεπον ὡς ἄνθρωπον καθεύδοντα καὶ παρακαλοῦσιν ὡς ἄνθρωπον λέγοντες·
ἐπι^στά^τα_, ἀ^νάστα, σῶσον, ἀ^πολλύμεθα^.
ἐπιστάτα, ἀνάστα, σῶσον, ἀπολλύμεθα.
ἐπιστάτην κα^λεῖς;
ἐπιστάτην καλεῖς;
δι^ὰ^ τοῦτο ἡ θά^λασσα^ ἀγανακτεῖ·
διὰ τοῦτο ἡ θάλασσα ἀγανακτεῖ·
δι^ὰ^ τοῦτο κα^τὰ^ σοῦ στα^σι^ά^ζει, ἐπειδὴ τὸν δεσπότην ἀκμὴν οὐ γνωρίζεις, ἀλλ' ἐπιστάτην κα^λεῖς, λέγων·
διὰ τοῦτο κατὰ σοῦ στασιάζει, ἐπειδὴ τὸν δεσπότην ἀκμὴν οὐ γνωρίζεις, ἀλλ' ἐπιστάτην καλεῖς, λέγων·
ἐπιστάτα.
ἐπιστάτα.
ἢ τοίνυ^ν σύστειλον τὴν φωνήν, ἢ οὐ συστέλλω τὰ^ κύ_μα^τα^.
ἢ τοίνυν σύστειλον τὴν φωνήν, ἢ οὐ συστέλλω τὰ κύματα.
ἐπιστάτα, ἀ^πολλύμεθα^.
ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα.
δι^εγείρεται μὲν ὁ κληθεὶς ἐπιστά^της, ἀναδειχθεὶς ὡς δεσπότης.
διεγείρεται μὲν ὁ κληθεὶς ἐπιστάτης, ἀναδειχθεὶς ὡς δεσπότης.
καὶ τὶ^ πρὸς αὐτούς;
καὶ τὶ πρὸς αὐτούς;
τί^ δειλοί ἐστε, ὀλι^γόπι^στοι;
τί δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι;
βλέπε πῶς παντα^χοῦ ἐπι^τι_μᾷ τῷ μὴ γνωρίζοντι^ τὴν ἀ^ξί^α_ν.
βλέπε πῶς πανταχοῦ ἐπιτιμᾷ τῷ μὴ γνωρίζοντι τὴν ἀξίαν.
δι^ὰ^ τὶ^ ἐπιστάτην κα^λεῖς;
διὰ τὶ ἐπιστάτην καλεῖς;
εἶδόν σε, φησί^, κα^θεύδοντα^ καὶ ὡς ἀνθρώπῳ προσῆλθον.
εἶδόν σε, φησί, καθεύδοντα καὶ ὡς ἀνθρώπῳ προσῆλθον.
εἶτα ἐπειδὴ εἶδες κα^θεύδοντα^ ἠγνόησα^ς τὴν ἄυπνον ἀ^ξί^α_ν.
εἶτα ἐπειδὴ εἶδες καθεύδοντα ἠγνόησας τὴν ἄυπνον ἀξίαν.
οὐκ ἐδύ_νω εἰπεῖν ὡς ὁ δαυίδ·
οὐκ ἐδύνω εἰπεῖν ὡς ὁ δαυίδ·
ἐξεγέρθητι, ἵ^να_ τί^ ὑπνοῖς κύριε;.
ἐξεγέρθητι, ἵνα τί ὑπνοῖς κύριε;.
δι^ὰ^ τί^ κύ_ρι^ον οὐκ ἐκάλεσας, ἀλλ' ἐπιστάτην ὡς κοινὸν δι^δά^σκα^λον;
διὰ τί κύριον οὐκ ἐκάλεσας, ἀλλ' ἐπιστάτην ὡς κοινὸν διδάσκαλον;
εἰ ἐπιστάτην κα^λεῖς, βοήθεια^ν ζητεῖς.
εἰ ἐπιστάτην καλεῖς, βοήθειαν ζητεῖς.
ποῖος ἐπιστά^της δύ^να^ται κοιμίσαι κύ_μα^τα^;
ποῖος ἐπιστάτης δύναται κοιμίσαι κύματα;
ποῖος ἐπιστά^της δύ^να^ται ἐπι^τιμῆσαι χειμῶνι^ θα^λάσσης;
ποῖος ἐπιστάτης δύναται ἐπιτιμῆσαι χειμῶνι θαλάσσης;
εἰ ἐπιστάτην νομίζεις, ἔα_σον κα^θεύδειν τὸν ἐπιστάτην.
εἰ ἐπιστάτην νομίζεις, ἔασον καθεύδειν τὸν ἐπιστάτην.
εἰ δὲ θεὸν κα^λεῖς, γνώριζε τὴν ἀ^ξί^α_ν καὶ δέχου τὴν βοήθεια^ν.
εἰ δὲ θεὸν καλεῖς, γνώριζε τὴν ἀξίαν καὶ δέχου τὴν βοήθειαν.
ἀλλ' ἐκείνοις μὲν ἐπι^τι_μᾷ δι^ὰ^ τὴν ὀλιγοπιστίαν, τῇ δὲ θα^λά^σσῃ κελεύει δι^ὰ^ τὴν αὐθεντίαν.
ἀλλ' ἐκείνοις μὲν ἐπιτιμᾷ διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν, τῇ δὲ θαλάσσῃ κελεύει διὰ τὴν αὐθεντίαν.
καί φησι^ τῇ θα^λά^σσῃ·
καί φησι τῇ θαλάσσῃ·
σιώπα, πεφί_μωσο.
σιώπα, πεφίμωσο.
ὁμοῦ προῆλθεν ὁ λόγος καὶ ἡ θά^λασσα^ ἐπέγνω τὸ πρόσταγμα^.
ὁμοῦ προῆλθεν ὁ λόγος καὶ ἡ θάλασσα ἐπέγνω τὸ πρόσταγμα.
ἐκελεύσθη σι^ωπᾶν καὶ ἐσί_γησεν.
ἐκελεύσθη σιωπᾶν καὶ ἐσίγησεν.
ἐκελεύσθη ἠρεμεῖν καὶ οὐκ ἀντεῖπεν.
ἐκελεύσθη ἠρεμεῖν καὶ οὐκ ἀντεῖπεν.
τοῦτο, οἶμαι, προοιμιαζόμενος, μᾶλλον δὲ προαναφωνῶν καὶ ὁ μα^κά^ριος δαυὶδ ἔλεγεν ἐν τῷ, τὴν ἀποστολι^κὴν διαγράφων εἰκόνα^ καὶ τὸν ἐν τῇ θα^λά^σσῃ χειμῶνα^·
τοῦτο, οἶμαι, προοιμιαζόμενος, μᾶλλον δὲ προαναφωνῶν καὶ ὁ μακάριος δαυὶδ ἔλεγεν ἐν τῷ, τὴν ἀποστολικὴν διαγράφων εἰκόνα καὶ τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ χειμῶνα·
οἱ κα^ταβαίνοντες εἰς θά^λα^σσα^ν ἐν πλοίοις, οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕ^δα^σι^ πολλοῖς, αὐτοὶ εἶδον τὰ^ ἔργα^ κυ_ρί^ου καὶ τὰ^ θαυμάσια^ αὐτοῦ ἐν τῷ βυ^θῷ.
οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις, οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς, αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ.
ἐνίοτε τὸν ἀκροατὴν συ^ναρπάσας τι^ς τῶν ἐνα^ντί^ων λέγει·
ἐνίοτε τὸν ἀκροατὴν συναρπάσας τις τῶν ἐναντίων λέγει·
τὰ^ ἐπὶ^ τῆς ἐρυθρᾶς θα^λάσσης ὁ δαυὶδ δι^ηγεῖται θαύμα^τα^, ἅ_περ εἶδον οἱ ἰσραηλῖται πεζεύοντες ἐν τῷ βυ^θῷ, ὅτε ὕ^δα^τα^ εἰς τεῖχος ἐπήγνυτο, ὅτε ὁ φαραὼ κα^τεποντίζετο καὶ ἰσραὴλ ἐσώζετο.
τὰ ἐπὶ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὁ δαυὶδ διηγεῖται θαύματα, ἅπερ εἶδον οἱ ἰσραηλῖται πεζεύοντες ἐν τῷ βυθῷ, ὅτε ὕδατα εἰς τεῖχος ἐπήγνυτο, ὅτε ὁ φαραὼ κατεποντίζετο καὶ ἰσραὴλ ἐσώζετο.
τότε, φησί^ν, οἱ κα^ταβαίνοντες εἶδον τὰ^ θαύμα^τα^ ἐν τῷ βυ^θῷ.
τότε, φησίν, οἱ καταβαίνοντες εἶδον τὰ θαύματα ἐν τῷ βυθῷ.
ἀλλ' ἐλέγχει αὐτοὺς τὸ προοίμιον οἱ γὰ^ρ υἱοὶ ἰσραὴλ πεζεύσαντες εἰσῆλθον, ἐνταῦθα^ δὲ οὐ τοὺς πεζεύοντες λέγει, ἀλλὰ^ τοὺς πλέοντα^ς.
ἀλλ' ἐλέγχει αὐτοὺς τὸ προοίμιον οἱ γὰρ υἱοὶ ἰσραὴλ πεζεύσαντες εἰσῆλθον, ἐνταῦθα δὲ οὐ τοὺς πεζεύοντες λέγει, ἀλλὰ τοὺς πλέοντας.
διό φησι^ν·
διό φησιν·
οἱ κα^ταβαίνοντες εἰς τὴν θά^λα^σσα^ν ἐν πλοίοις, καὶ τὸ ποιοῦντες δὲ ἐργασίαν, οὐδὲν ἕτερον σημαίνει ἢ τὴν ἐπιστήμην τῶν ἁλιέων.
οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν ἐν πλοίοις, καὶ τὸ ποιοῦντες δὲ ἐργασίαν, οὐδὲν ἕτερον σημαίνει ἢ τὴν ἐπιστήμην τῶν ἁλιέων.
οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕ^δα^σι^ πολλοῖς, ἀντὶ^ τοῦ οἱ ἁλιεῖς, αὐτοὶ εἶδον τὰ^ ἔργα^ κυ_ρί^ου καὶ τὰ^ θαυμάσια^ αὐτοῦ ἐν τῷ βυ^θῷ.
οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς, ἀντὶ τοῦ οἱ ἁλιεῖς, αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ.
ποῖα θαυμάσια^;
ποῖα θαυμάσια;
εἶπεν, καὶ ἔστη πνεῦμα^ κα^ταιγί^δος.
εἶπεν, καὶ ἔστη πνεῦμα καταιγίδος.
ἐνταῦθα^ δείκνυ_σι^ν ὅτι^ κα^τὰ^ πρόσταγμα^ θεοῦ ἐκι_νήθη ἡ θά^λασσα^.
ἐνταῦθα δείκνυσιν ὅτι κατὰ πρόσταγμα θεοῦ ἐκινήθη ἡ θάλασσα.
οὐ γὰ^ρ ἂ^ν ἐπεμάνη τοῖς μα^θηταῖς τοῦ δεσπότου μὴ βουλομένου.
οὐ γὰρ ἂν ἐπεμάνη τοῖς μαθηταῖς τοῦ δεσπότου μὴ βουλομένου.
ὑψώθη τὰ^ κύ_μα^τα^ αὐτῆς.
ὑψώθη τὰ κύματα αὐτῆς.
καὶ οἱ ἀ^πόστολοι τί^;
καὶ οἱ ἀπόστολοι τί;
ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησα^ν ὡς ὁ μεθύων, καὶ πᾶσα^ ἡ σοφί^α_ αὐτῶν κατεπόθη.
ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν ὡς ὁ μεθύων, καὶ πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη.
ποία σοφί^α_;
ποία σοφία;
ἡ πί^στι_ς.
ἡ πίστις.
κατεπόθη ἡ σοφί^α_ ἀ^πὸ τῆς ὀλιγοπιστία_ς κατασχεθεῖσα^, καὶ ἐκέκρα_ξα^ν πρὸς κύ_ρι^ον ἐν τῷ θλί_βεσθαι αὐτούς.
κατεπόθη ἡ σοφία ἀπὸ τῆς ὀλιγοπιστίας κατασχεθεῖσα, καὶ ἐκέκραξαν πρὸς κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς.
ἐπιστάτα, ἐπιστάτα, ἀ^πολλύμεθα^.
ἐπιστάτα, ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα.
καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόμα^τος αὐτοῦ.
καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
καὶ τί^ μετὰ^ τοῦτο;
καὶ τί μετὰ τοῦτο;
τὸ εὐαγγελι^κὸν ἐκεῖνο πρόσταγμα^·
τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο πρόσταγμα·
σιώπα, πεφί_μωσο.
σιώπα, πεφίμωσο.
βλέπε πῶς προαναφωνεῖ ὁ προφήτης.
βλέπε πῶς προαναφωνεῖ ὁ προφήτης.
καὶ ἐπετίμησε τῇ κατιγί^δι^, καὶ ἔστη εἰς αὔραν, καὶ ἐσί_γησε τὰ^ κύ_μα^τα^ αὐτῆς.
καὶ ἐπετίμησε τῇ κατιγίδι, καὶ ἔστη εἰς αὔραν, καὶ ἐσίγησε τὰ κύματα αὐτῆς.
ἐπιτιμᾷ τοίνυ^ν τῇ θα^λά^ττῃ, καὶ ἡσυ^χά^ζει.
ἐπιτιμᾷ τοίνυν τῇ θαλάττῃ, καὶ ἡσυχάζει.
ἐπέγνω τὸ δεσποτι^κὸν κέλευσμα^ καὶ ἠρεμεῖ.
ἐπέγνω τὸ δεσποτικὸν κέλευσμα καὶ ἠρεμεῖ.
ἐπετίμησεν αὐτῇ ἵ^να_ αὐτὴν καταστείλῃ·
ἐπετίμησεν αὐτῇ ἵνα αὐτὴν καταστείλῃ·
οὐκ ἠπείλησεν ἵ^να_ μὴ ξηράνῃ.
οὐκ ἠπείλησεν ἵνα μὴ ξηράνῃ.
εἰ γὰ^ρ ἠπείλησεν, ἐξήρανεν, κα^θώς φησι^ν ὁ προφήτης·
εἰ γὰρ ἠπείλησεν, ἐξήρανεν, καθώς φησιν ὁ προφήτης·
ἀπειλῶν θα^λά^σσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν.
ἀπειλῶν θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν.
εἶτα μὲν τὴν ἐπι^τίμησι^ν ἄρχονται λέγειν οἱ μα^θηταί·
εἶτα μὲν τὴν ἐπιτίμησιν ἄρχονται λέγειν οἱ μαθηταί·
τίς ἐστι^ν οὗτος ὅτι^ καὶ οἱ ἄ^νεμοι καὶ ἡ θά^λασσα^ αὐτῷ ὑ^πα^κούουσι^ν;.
τίς ἐστιν οὗτος ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα αὐτῷ ὑπακούουσιν;.
ὅρα_ πῶς ἠγνόουν ἀκμὴν τὴν ἀ^ξί^α_ν, προσέχοντες τῇ οἰκονομί^ᾳ.
ὅρα πῶς ἠγνόουν ἀκμὴν τὴν ἀξίαν, προσέχοντες τῇ οἰκονομίᾳ.
εἶτα τί^ ἐπά^γει τὸ εὐαγγέλιον;
εἶτα τί ἐπάγει τὸ εὐαγγέλιον;
προσελθόντες φησὶ^ προσεκύνησα^ν αὐτῷ τι^νες οἱ ἐν τῷ πλοίῳ μα^θηταὶ λέγοντες·
προσελθόντες φησὶ προσεκύνησαν αὐτῷ τινες οἱ ἐν τῷ πλοίῳ μαθηταὶ λέγοντες·
ἀ^ληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ.
ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ.
ὅρα_ τί^ ὠφέλησεν ἡ θά^λασσα^.
ὅρα τί ὠφέλησεν ἡ θάλασσα.
πρὸ τῆς ταραχῆς ἐπιστάτην ἐκά^λουν, μετὰ^ τὴν ταραχὴν υἱὸν θεοῦ ὡμολόγουν ἡ τα^ρα^χὴ τὴν ἀ^ξί^α_ν ἔδειξεν.
πρὸ τῆς ταραχῆς ἐπιστάτην ἐκάλουν, μετὰ τὴν ταραχὴν υἱὸν θεοῦ ὡμολόγουν ἡ ταραχὴ τὴν ἀξίαν ἔδειξεν.
ἀ^ληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ.
ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ.
ταῦτά μοι πά^ντα^ εἴρηται πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν δι^αίρεσι^ν τῆς πίστεως καὶ ἀ^πι^στί^α_ς καὶ ὀλιγοπιστία_ς καὶ δυσπιστία_ς.
ταῦτά μοι πάντα εἴρηται πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν διαίρεσιν τῆς πίστεως καὶ ἀπιστίας καὶ ὀλιγοπιστίας καὶ δυσπιστίας.
ὁ δὲ σωτὴρ ἐκθειάζων τὸν ἑκα^τόνταρχον δι^ὰ^ τὸ εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰα_θήσεται ὁ παῖς μου, φησὶ^ πρὸς τοὺς ἀκολουθοῦντα^ς·
ὁ δὲ σωτὴρ ἐκθειάζων τὸν ἑκατόνταρχον διὰ τὸ εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου, φησὶ πρὸς τοὺς ἀκολουθοῦντας·
ἀμὴν λέγω ὑ_μῖν, οὐ δὲ ἐν τῷ ἰσραὴλ εὗρον τοσαύτην πίστι^ν.
ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δὲ ἐν τῷ ἰσραὴλ εὗρον τοσαύτην πίστιν.
οὐχ εὗρες πίστι^ν ἐν τῷ ἰσραήλ;
οὐχ εὗρες πίστιν ἐν τῷ ἰσραήλ;
οὐκ ἠξι^ώθης ἐπι^θεῖναι χεῖρα^ τῇ πενθερᾷ πέτρου;
οὐκ ἠξιώθης ἐπιθεῖναι χεῖρα τῇ πενθερᾷ πέτρου;
εἰ μὴ ἐπίστευον, πῶς παρεκά^λου;
εἰ μὴ ἐπίστευον, πῶς παρεκάλου;
ἀλλ' οὐκ εἶπεν·
ἀλλ' οὐκ εἶπεν·
οὐχ εὗρον, ἀλλ' οὐχ εὗρον τοσαύτην.
οὐχ εὗρον, ἀλλ' οὐχ εὗρον τοσαύτην.
παρεκλήθην ἐπι^θεῖναι χεῖρα^ τῇ πενθερᾷ πέτρου, ἀλλ' οὐδεὶς ἔνηψεν ὡς οὗτος·
παρεκλήθην ἐπιθεῖναι χεῖρα τῇ πενθερᾷ πέτρου, ἀλλ' οὐδεὶς ἔνηψεν ὡς οὗτος·
εἰπὲ λόγῳ καὶ δί^ωξον τὸν πυ^ρετόν.
εἰπὲ λόγῳ καὶ δίωξον τὸν πυρετόν.
ἐκάλεσέ με καὶ ὁ τῆς συ^ναγωγῆς ἄρχων ἰάειρος καὶ εἶπέ μοι·
ἐκάλεσέ με καὶ ὁ τῆς συναγωγῆς ἄρχων ἰάειρος καὶ εἶπέ μοι·
τὸ θυ^γάτριόν μου ἀ^πόλλυ^ται·
τὸ θυγάτριόν μου ἀπόλλυται·
ἐλθὲ καὶ ἴα_σαι αὐτήν.
ἐλθὲ καὶ ἴασαι αὐτήν.
καὶ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν εἰρηκότος·
καὶ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν εἰρηκότος·
θάρσει, ἡ θυ^γά^τηρ σου ζῇ, ἔλεγεν·
θάρσει, ἡ θυγάτηρ σου ζῇ, ἔλεγεν·
κύριε, ἐλθὲ πρὶ^ν ἀποθά^νῃ.
κύριε, ἐλθὲ πρὶν ἀποθάνῃ.
καὶ οὐκ ἐγνώρι^σε τοῦ ῥήμα^τος τὴν ἀ^ξί^α_ν, ἀλλὰ^ ἀ^πῄτησε τοῦ σώμα^τος τὴν πα^ρουσίαν.
καὶ οὐκ ἐγνώρισε τοῦ ῥήματος τὴν ἀξίαν, ἀλλὰ ἀπῄτησε τοῦ σώματος τὴν παρουσίαν.
ἐπί^στευσα^ν πολλοί, ἀλλ' οὐχ ὡς οὗτος·
ἐπίστευσαν πολλοί, ἀλλ' οὐχ ὡς οὗτος·
ἐπίστευσαν, ἀλλ' οὐ κατ' αὐτόν.
ἐπίστευσαν, ἀλλ' οὐ κατ' αὐτόν.
ἀμὴν λέγω ὑ_μῖν, οὐ δὲ ἐν τῷ ἰσραὴλ τοσαύτην πίστι^ν εὗρον.
ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δὲ ἐν τῷ ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.
οὗτος τοίνυ^ν ὁ πιστὸς προήνεγκεν πίστι^ν ἐκ τοῦ ἀ^γα^θοῦ θησαυροῦ, ὁ δὲ αἱρετι^κὸς προφέρει ἀ^πιστίαν ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ.
οὗτος τοίνυν ὁ πιστὸς προήνεγκεν πίστιν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ, ὁ δὲ αἱρετικὸς προφέρει ἀπιστίαν ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ.
καὶ ὅρα_ τῆς γρα^φῆς τὴν σύνεσι^ν, μᾶλλον δὲ ὅρα_ τὴν πηγὴν τῆς σοφί^α_ς, οἷα^ φθέγγεται·
καὶ ὅρα τῆς γραφῆς τὴν σύνεσιν, μᾶλλον δὲ ὅρα τὴν πηγὴν τῆς σοφίας, οἷα φθέγγεται·
ὁ ἀ^γα^θὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀ^γα^θοῦ θησαυροῦ τῆς κα^ρδί^α_ς προφέρει τὰ^ ἀ^γα^θά^, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἀ^πὸ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς κα^ρδί^α_ς προφέρει αὐτοῦ προφέρει τὰ^ κα^κά^.
ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας προφέρει τὰ ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας προφέρει αὐτοῦ προφέρει τὰ κακά.
ἐνταῦθα^ πρόσεχε πῶς οὐ φύ^σι^ν πονηρὰ_ν οὔ τε ἀ^γα^θὴν ἔδειξεν, ἀλλὰ^ προαίρεσι^ν, καὶ πρὸς τοῦτο νεύουσα^ν καὶ πρὸς ἐκεῖνο βλέπουσα^ν.
ἐνταῦθα πρόσεχε πῶς οὐ φύσιν πονηρὰν οὔ τε ἀγαθὴν ἔδειξεν, ἀλλὰ προαίρεσιν, καὶ πρὸς τοῦτο νεύουσαν καὶ πρὸς ἐκεῖνο βλέπουσαν.
τοῦτο δὲ τὸ ῥῆμα^ τὴν μανιχαίων ἐλέγχει κα^κί^α_ν, τῶν τὴν σάρκα^ πονηρὰ_ν ὁριζομένων, τὴν δὲ ψυ_χὴν ἐκ τοῦ ἀ^γα^θοῦ.
τοῦτο δὲ τὸ ῥῆμα τὴν μανιχαίων ἐλέγχει κακίαν, τῶν τὴν σάρκα πονηρὰν ὁριζομένων, τὴν δὲ ψυχὴν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ.
βούλονται γὰ^ρ οἱ τῶν μανιχαίων παῖδες τὴν μὲν σάρκα^ εἶναι τοῦ πονηροῦ, τουτ έστι^ν τοῦ δι^α^βόλου, τὴν δὲ ψυ_χὴν τοῦ θεοῦ.
βούλονται γὰρ οἱ τῶν μανιχαίων παῖδες τὴν μὲν σάρκα εἶναι τοῦ πονηροῦ, τουτ έστιν τοῦ διαβόλου, τὴν δὲ ψυχὴν τοῦ θεοῦ.
ἐλέγχει δὲ αὐτοὺς.
ἐλέγχει δὲ αὐτοὺς.
εἰ γὰ^ρ ἡ κα^ρδί^α_ τοῦ σώμα^τός ἐστι^ν, πῶς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ προφέρει ἀ^γα^θά^;
εἰ γὰρ ἡ καρδία τοῦ σώματός ἐστιν, πῶς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ προφέρει ἀγαθά;