Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
πῶς δὲ πονηρὰ^ ἡ σάρξ, ἡ καταξιωθεῖσα^ γενέσθαι να_ὸς τοῦ θεοῦ λόγου.	πῶς δὲ πονηρὰ ἡ σάρξ, ἡ καταξιωθεῖσα γενέσθαι ναὸς τοῦ θεοῦ λόγου.
δι^ὰ^ τί^ δὲ ἀ^λλότρι^ον ἔργον ἀ^νέλα^βεν ὁ ἀ^γα^θός, εἰ μὴ ἴ^δι^ον αὐτοῦ τὸ πλάσμα^ ἦν;	διὰ τί δὲ ἀλλότριον ἔργον ἀνέλαβεν ὁ ἀγαθός, εἰ μὴ ἴδιον αὐτοῦ τὸ πλάσμα ἦν;
δι^ὰ^ τί^ λα^μβά^νει τὸ ἀ^λλότρι^ον;	διὰ τί λαμβάνει τὸ ἀλλότριον;
διὰ τί^ δι^ορθοῦται τὸ ἀ^λλότρι^ον;	διὰ τί διορθοῦται τὸ ἀλλότριον;
διὰ τί^ τυφλοὺς θερα^πεύει καὶ οὐκ ἐᾷ χωλεύειν τὴν κα^κί^α_ν;	διὰ τί τυφλοὺς θεραπεύει καὶ οὐκ ἐᾷ χωλεύειν τὴν κακίαν;
ἡ κα^κί^α_ τυφλὴ οὖσα^ ἀδρανής ἐστι^ καὶ ἀσθενὴς ἐλέγχεται.	ἡ κακία τυφλὴ οὖσα ἀδρανής ἐστι καὶ ἀσθενὴς ἐλέγχεται.
ἔασον αὐτὴν ἀσθενεῖν.	ἔασον αὐτὴν ἀσθενεῖν.
διὰ τί^ αὐτῆς ἐπιρρωννύ^εις τὰ^ ὄργα^να^.	διὰ τί αὐτῆς ἐπιρρωννύεις τὰ ὄργανα.
ἀλλ' οὐκ ἔστι^ν ἀ^λλότρι^ον τὸ δημιούργημα^.	ἀλλ' οὐκ ἔστιν ἀλλότριον τὸ δημιούργημα.
ἄ^κουε αὐτοῦ λέγοντος πρὸς τοὺς φαρι σαίους·	ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος πρὸς τοὺς φαρι σαίους·
οὐκ ἀ^νέγνωτε ὅτι^ ὁ ποιήσα_ς, ἄρσεν καὶ θῆλυ^ ἐποίησεν;.	οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν;.
τὸ δὲ ἄρσεν καὶ θῆλυ^ οὐ ψυ_χῶν ἐστι^ν, ἀλλὰ^ σωμά^των διάπλα^σι^ς.	τὸ δὲ ἄρσεν καὶ θῆλυ οὐ ψυχῶν ἐστιν, ἀλλὰ σωμάτων διάπλασις.
ταῦτα^ καὶ τοὺς αἱρετι^κοὺς ἐλέγχει τοὺς καινὸν ἡμῖν δρᾶμα^ εἰσάγοντα^ς, τοὺς ἀπολιναρίου λέγω, οἵτι^νες λέγουσι^ σῶ^μα^ ἀ^νειληφέναι τὸν σωτῆρα^ ἔμψυ_χον ἄ^νευ τοῦ νοῦ.	ταῦτα καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ἐλέγχει τοὺς καινὸν ἡμῖν δρᾶμα εἰσάγοντας, τοὺς ἀπολιναρίου λέγω, οἵτινες λέγουσι σῶμα ἀνειληφέναι τὸν σωτῆρα ἔμψυχον ἄνευ τοῦ νοῦ.
καὶ ὅπως ἄ^κουε.	καὶ ὅπως ἄκουε.
ἴσως γὰ^ρ καὶ ἀγνοεῖς τὸ καινὸν τῆς αἱρέσεως δρᾶμα^.	ἴσως γὰρ καὶ ἀγνοεῖς τὸ καινὸν τῆς αἱρέσεως δρᾶμα.
οἷόν τι^ λέγω.	οἷόν τι λέγω.
λέγουσι^ν οἱ αἱρετι^κοί;	λέγουσιν οἱ αἱρετικοί;
οὐχ ἁπλῶς γὰ^ρ εἰς τὴν αὐτὴν ἔρχομαι τὴν ἐξέτασι^ν.	οὐχ ἁπλῶς γὰρ εἰς τὴν αὐτὴν ἔρχομαι τὴν ἐξέτασιν.
ἀλλ' ἐπειδὴ πολὺ^ς ἐκι_νήθη πα^ρά^ τι^νων θόρυ^βος κα^τὰ^ τῆς πίστεως, ὡς ἐκείνων μὲν τὰ^ ὀρθὰ^ φρονούντων, τῆς δὲ ἐκκλησί^α_ς σκαζούσης περὶ^ τὴν πίστι^ν.	ἀλλ' ἐπειδὴ πολὺς ἐκινήθη παρά τινων θόρυβος κατὰ τῆς πίστεως, ὡς ἐκείνων μὲν τὰ ὀρθὰ φρονούντων, τῆς δὲ ἐκκλησίας σκαζούσης περὶ τὴν πίστιν.
ἀναγκαῖον οὖν γυμνῶσαι καὶ τὸ ἄ^τοπον ἐκείνης τῆς καινοτομηθείσης ἀ^σεβεία_ς καὶ τὸ ἑδραῖον τῆς πίστεως τῆς τὸν ἀποστολι^κὸν κανόνα^ μὴ σαλευούσης.	ἀναγκαῖον οὖν γυμνῶσαι καὶ τὸ ἄτοπον ἐκείνης τῆς καινοτομηθείσης ἀσεβείας καὶ τὸ ἑδραῖον τῆς πίστεως τῆς τὸν ἀποστολικὸν κανόνα μὴ σαλευούσης.
λέγουσι^ν οἱ αἱρετι^κοὶ ὅτι^ ἀ^νέλα^βεν ὁ θεὸς λόγος σῶ^μα^ ἔμψυ_χον ἄ^νευ τοῦ νοῦ.	λέγουσιν οἱ αἱρετικοὶ ὅτι ἀνέλαβεν ὁ θεὸς λόγος σῶμα ἔμψυχον ἄνευ τοῦ νοῦ.
κ ἂ_ν ἐρωτήσῃς αὐτοὺς διὰ τί^ τὸν νοῦν οὐκ ἀ^νέλα^βε, λέγουσιν·	κ ἂν ἐρωτήσῃς αὐτοὺς διὰ τί τὸν νοῦν οὐκ ἀνέλαβε, λέγουσιν·
ἐπειδὴ ἡ πρώτη πλάσις ἐφθά^ρη καὶ ὁ δι^ά^βολος ἠπά^τησε τὸν ἄνθρωπον, ἠπα^τήθη δὲ ὁ ἄνθρωπος ἐκδοὺς ἑαυτοῦ τὸν νοῦν τῷ δι^α^βόλῳ, ἵ^να_ μὴ θολώσῃ τὴν οἰκονομίαν.	ἐπειδὴ ἡ πρώτη πλάσις ἐφθάρη καὶ ὁ διάβολος ἠπάτησε τὸν ἄνθρωπον, ἠπατήθη δὲ ὁ ἄνθρωπος ἐκδοὺς ἑαυτοῦ τὸν νοῦν τῷ διαβόλῳ, ἵνα μὴ θολώσῃ τὴν οἰκονομίαν.
οὐκ οἶδα^ εἰ μὴ πρὸ τῆς ἐξετάσεως κατέγνωσα^ν οἱ ἀκροαταὶ τῶν αἱρετι^κῶν, ἀλλ' ὅμως γυμνά^σωμεν τὸ ζητούμενον.	οὐκ οἶδα εἰ μὴ πρὸ τῆς ἐξετάσεως κατέγνωσαν οἱ ἀκροαταὶ τῶν αἱρετικῶν, ἀλλ' ὅμως γυμνάσωμεν τὸ ζητούμενον.
ἄνευ τοῦ νοῦ λέγουσιν οἱ αἱρετι^κοὶ τὴν τοῦ σωτῆρος ἐνανθρώπησι^ν καὶ εἰς μαρτυρίαν τοῦ οἰκείου φρονήμα^τος ἕλκουσι^ τὸ εὐαγγελι^κὸν ἐκεῖνο ῥῆμα^ τὸ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο.	ἄνευ τοῦ νοῦ λέγουσιν οἱ αἱρετικοὶ τὴν τοῦ σωτῆρος ἐνανθρώπησιν καὶ εἰς μαρτυρίαν τοῦ οἰκείου φρονήματος ἕλκουσι τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο ῥῆμα τὸ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο.
οὐκ εἶπέ φησι^ν ὁ λόγος ἄνθρωπος ἐγένετο, ἀλλὰ^ σάρξ.	οὐκ εἶπέ φησιν ὁ λόγος ἄνθρωπος ἐγένετο, ἀλλὰ σάρξ.
ἀλλ' ἐδείχθη ἐκ τῶν προειρημένων ὅτι^ ἡ σὰρξ κα^θόλου γνωρίζεται ἄνθρωπος.	ἀλλ' ἐδείχθη ἐκ τῶν προειρημένων ὅτι ἡ σὰρξ καθόλου γνωρίζεται ἄνθρωπος.
πρὸς σὲ γὰ^ρ πᾶσα σὰρξ ἥξει.	πρὸς σὲ γὰρ πᾶσα σὰρξ ἥξει.
ἀλλ' ἐρωτήσωμεν διὰ τί^ τὸν νοῦν οὐκ ἀ^νέλα^βεν.	ἀλλ' ἐρωτήσωμεν διὰ τί τὸν νοῦν οὐκ ἀνέλαβεν.
ἵ^να_ μὴ ἐμποδίσῃ τῇ σωτηρί^ᾳ.	ἵνα μὴ ἐμποδίσῃ τῇ σωτηρίᾳ.
οὐκοῦν ἐφοβήθη τὸν νοῦν ὡς ἰσχυ_ρότερον καὶ ὡς δυ^να^τὸν ἐμποδίσαι τῇ οἰκονομί^ᾳ;	οὐκοῦν ἐφοβήθη τὸν νοῦν ὡς ἰσχυρότερον καὶ ὡς δυνατὸν ἐμποδίσαι τῇ οἰκονομίᾳ;
εἰ τοίνυ^ν αὐτὸς ὁ θεὸς λόγος πα^ρῃτήσα^το τὸν νοῦν, ἐγὼ διὰ τί^ κρί_νομαι;	εἰ τοίνυν αὐτὸς ὁ θεὸς λόγος παρῃτήσατο τὸν νοῦν, ἐγὼ διὰ τί κρίνομαι;
διὰ τί^ συνέπλεξέ μοι τοσοῦτον κα^κόν, ὃν αὐτὸς πα^ρῃτήσα^το;	διὰ τί συνέπλεξέ μοι τοσοῦτον κακόν, ὃν αὐτὸς παρῃτήσατο;
διὰ τί^ δὲ καὶ κρί_νει με ὑ^πὲρ ὧν ἥμαρτον;	διὰ τί δὲ καὶ κρίνει με ὑπὲρ ὧν ἥμαρτον;
ἀλλ' ὅρα αὐτῶν καὶ ἑτέρα_ν ἄνοια^ν.	ἀλλ' ὅρα αὐτῶν καὶ ἑτέραν ἄνοιαν.
εἰ ἦν, φησί^ν, λόγος θεοῦ καὶ ἀ^νθρώπι^νος νοῦς, ἐγί_νετο μάχη.	εἰ ἦν, φησίν, λόγος θεοῦ καὶ ἀνθρώπινος νοῦς, ἐγίνετο μάχη.
ἀλλὰ^ μάχη γί_νεται ἀ^πὸ τῶν ἴ_σων πρὸς τοὺς ἴ_σους, οὐκ ἀ^πὸ τῶν ὑποβεβηκότων πρὸς τοὺς ὑπερέχοντα^ς.	ἀλλὰ μάχη γίνεται ἀπὸ τῶν ἴσων πρὸς τοὺς ἴσους, οὐκ ἀπὸ τῶν ὑποβεβηκότων πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας.
εἰ μὲν ὁμότι_μον ἔλεγον τὴν τοῦ νοῦ φύ^σι^ν πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ λόγου δύ^να^μι^ν, κα^λῶς πα^ρῆγον τὴν ὁμοτιμίαν, ἵ^να_ μὴ στά^σι^ν ἐργά^σηται.	εἰ μὲν ὁμότιμον ἔλεγον τὴν τοῦ νοῦ φύσιν πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ λόγου δύναμιν, καλῶς παρῆγον τὴν ὁμοτιμίαν, ἵνα μὴ στάσιν ἐργάσηται.
εἰ δὲ ὁ μὲν θεός, τὸ δὲ ἀ^νθρώπι^νον ἐνθύμημα^, τί^νος ἕνεκεν ἐκβάλλεις τὸν νοῦν;	εἰ δὲ ὁ μὲν θεός, τὸ δὲ ἀνθρώπινον ἐνθύμημα, τίνος ἕνεκεν ἐκβάλλεις τὸν νοῦν;
ἵ^να_ μὴ στα^σι^ά^σῃ, φησί^ν, κα^τὰ^ τῆς οἰκονομί^α_ς.	ἵνα μὴ στασιάσῃ, φησίν, κατὰ τῆς οἰκονομίας.
ἔστι γά^ρ τι^ τὸ ἰσχυρότερον τοῦ θεοῦ;	ἔστι γάρ τι τὸ ἰσχυρότερον τοῦ θεοῦ;
ἔστι τὸ νι_κῶν καὶ περι^γράφων αὐτοῦ τὴν βούλησι^ν;	ἔστι τὸ νικῶν καὶ περιγράφων αὐτοῦ τὴν βούλησιν;
παῦλος ἐνί_κησεν τὸν νοῦν, ὡμολογημένως κοινὸς ἄνθρωπος ὡμολογημένον νοῦν ἀ^νθρώπι^νον ἔχων, καὶ λέγει·	παῦλος ἐνίκησεν τὸν νοῦν, ὡμολογημένως κοινὸς ἄνθρωπος ὡμολογημένον νοῦν ἀνθρώπινον ἔχων, καὶ λέγει·
ἡμεῖς δὲ νοῦν χριστοῦ ἔχομεν, ὡς τοῦ νοῦ τοῦ ἀ^νθρωπί^νου νεκρωθέντος καὶ εἰς νοῦν θεῖον μεταβληθέντος.	ἡμεῖς δὲ νοῦν χριστοῦ ἔχομεν, ὡς τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου νεκρωθέντος καὶ εἰς νοῦν θεῖον μεταβληθέντος.
καὶ ἐν μὲν τῷ παύλῳ καὶ τοῖς ἀ^ποστόλοις ἐνεκρώθη ὁ νοῦς, ὁ τὰ^ πονηρὰ ἐννοούμενος καὶ ἄλλος ἀντὶ^ ἄλλου γέγονεν, ἐν δὲ τῷ θείῳ σώμα^τι^ στα^σι^ά^ζειν ἔμελλε κα^τὰ^ τοῦ δημιουργοῦ τῆς φύ^σεως;	καὶ ἐν μὲν τῷ παύλῳ καὶ τοῖς ἀποστόλοις ἐνεκρώθη ὁ νοῦς, ὁ τὰ πονηρὰ ἐννοούμενος καὶ ἄλλος ἀντὶ ἄλλου γέγονεν, ἐν δὲ τῷ θείῳ σώματι στασιάζειν ἔμελλε κατὰ τοῦ δημιουργοῦ τῆς φύσεως;
ταῦτα τοὺς εἰδότα^ς ὑπομιμνήσκω καὶ πρὸς τοὺς εἰδότα^ς λέγω, ἵ^να_ μή τι^ς λάθρᾳ δέξηται τὸν ἰ^ὸν τῆς αἱρέσεως, ἵ^να_ μή τι^ς τῶν ἀκεραίων ἐκδῷ τὴν ἀκοὴν πρὸς τὴν ἀ^πάτην.	ταῦτα τοὺς εἰδότας ὑπομιμνήσκω καὶ πρὸς τοὺς εἰδότας λέγω, ἵνα μή τις λάθρᾳ δέξηται τὸν ἰὸν τῆς αἱρέσεως, ἵνα μή τις τῶν ἀκεραίων ἐκδῷ τὴν ἀκοὴν πρὸς τὴν ἀπάτην.
οὐκ ἀ^νέλα^βεν, φησί^, τὸν νοῦν.	οὐκ ἀνέλαβεν, φησί, τὸν νοῦν.
διὰ τι^;	διὰ τι;
ὡς μέλλοντα^ διαστρέφειν καὶ θολοῦν τὴν οἰκονομίαν.	ὡς μέλλοντα διαστρέφειν καὶ θολοῦν τὴν οἰκονομίαν.
διὰ τί^ οὖν καὶ τὴν σάρκα^ ταύτην ἀ^νέλα^βεν;	διὰ τί οὖν καὶ τὴν σάρκα ταύτην ἀνέλαβεν;
ὁ γὰ^ρ παῦλος οὐ λέγει τὰ^ ἔργα^ τοῦ νοῦ τὰ^ ἁ^μα^ρτήμα^τα^ εἶναι ἀλλὰ^ τῇ σαρκὶ^ πᾶσα^ν ἐπέγραψεν τὴν ἁ^μαρτί^α_ν καὶ οὐ τῷ νῷ.	ὁ γὰρ παῦλος οὐ λέγει τὰ ἔργα τοῦ νοῦ τὰ ἁμαρτήματα εἶναι ἀλλὰ τῇ σαρκὶ πᾶσαν ἐπέγραψεν τὴν ἁμαρτίαν καὶ οὐ τῷ νῷ.
φανερὰ γά^ρ φησι^ν ἐστὶ^ τὰ^ ἔργα^ τῆς σαρκὸς, ἅ^τι^νά^ ἐστι^ πορνεία_, μοιχεία καὶ τὰ^ ἑξῆς.	φανερὰ γάρ φησιν ἐστὶ τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς, ἅτινά ἐστι πορνεία, μοιχεία καὶ τὰ ἑξῆς.
διὰ τί^ οὖν τὴν ἁμαρτωλὸν ἀ^νέλα^βεν σάρκα^, εἰ ἀντί^κειται ἡ σὰρξ τῷ πνεύμα^τι^;	διὰ τί οὖν τὴν ἁμαρτωλὸν ἀνέλαβεν σάρκα, εἰ ἀντίκειται ἡ σὰρξ τῷ πνεύματι;
τίνος ἕνεκεν τὴν ἀντικειμένην ἀ^νέλα^βεν, ἀλλ' ἔσβεσε τὴν ἀντίστασι^ν τῆς σαρκὸς καὶ ἐποίησεν ἠρεμεῖν;	τίνος ἕνεκεν τὴν ἀντικειμένην ἀνέλαβεν, ἀλλ' ἔσβεσε τὴν ἀντίστασιν τῆς σαρκὸς καὶ ἐποίησεν ἠρεμεῖν;
οὐκοῦν καὶ τὸν νοῦν ὁμοίως ἐποίησεν ἠρεμεῖν;	οὐκοῦν καὶ τὸν νοῦν ὁμοίως ἐποίησεν ἠρεμεῖν;
ὢ τῆς ἀνοία_ς, ἄνθρωπε.	ὢ τῆς ἀνοίας, ἄνθρωπε.
οἶνος μετα^βά^λλει νοῦν·	οἶνος μεταβάλλει νοῦν·
θεὸς οὐ μετα^βά^λλει τὸν νοῦν;	θεὸς οὐ μεταβάλλει τὸν νοῦν;
ἀλλ' ἡ μὲν ἄνοια^ γελάσθω, τὰ^ δὲ θεῖα^ κηρυττέσθω.	ἀλλ' ἡ μὲν ἄνοια γελάσθω, τὰ δὲ θεῖα κηρυττέσθω.
ἦν τοίνυ^ν ἐν τῇ τοῦ σωτῆρος σαρκὶ^ ὁ νοῦς ὁ ἀ^νθρώπι^νος, οὐκ ἐλογίζετο δὲ τὰ^ ἀ^νθρώπι^να^ ὥσπερ καὶ ἡ σάρξ.	ἦν τοίνυν ἐν τῇ τοῦ σωτῆρος σαρκὶ ὁ νοῦς ὁ ἀνθρώπινος, οὐκ ἐλογίζετο δὲ τὰ ἀνθρώπινα ὥσπερ καὶ ἡ σάρξ.
ἡ μὲν σὰρξ ἀ^νθρωπί^νη ὑπερέβαινε δὲ τῇ ὑπερκοσμίᾳ δυ^νά^μει.	ἡ μὲν σὰρξ ἀνθρωπίνη ὑπερέβαινε δὲ τῇ ὑπερκοσμίᾳ δυνάμει.
καὶ ἵ^να_ σοι τρανὴν καὶ ἀσύγχυ^τον πα^ρα^δῶ τὴν εἰκόνα^, λά^βε μοι, πα^ρα^κα^λῶ, μετὰ^ μα^κροθυ_μία_ς τῶν εἰρημένων τὰ_ς ἀποδείξεις.	καὶ ἵνα σοι τρανὴν καὶ ἀσύγχυτον παραδῶ τὴν εἰκόνα, λάβε μοι, παρακαλῶ, μετὰ μακροθυμίας τῶν εἰρημένων τὰς ἀποδείξεις.
ἔστι^ν ἐν τῇ σαρκὶ^ πά^θη τὰ^ ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς·	ἔστιν ἐν τῇ σαρκὶ πάθη τὰ ἐκτὸς ἁμαρτίας·
ἔστι πά^θη τὰ^ ἐντὸς ἁ^μαρτί^α_ς.	ἔστι πάθη τὰ ἐντὸς ἁμαρτίας.
ὁμοίως καὶ ἐν τῇ ψυ^χῇ ἔστι πά^θη ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς, ἔστι πά^θη ἐντὸς ἁ^μαρτί^α_ς.	ὁμοίως καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἔστι πάθη ἐκτὸς ἁμαρτίας, ἔστι πάθη ἐντὸς ἁμαρτίας.
οἷόν τι^ λέγω·	οἷόν τι λέγω·
πά^θη σαρκὸς ἐκτὸς ἁμαρτὶα_ς τὸ πεινᾶν, τὸ διψᾶν, τὸ κα^θεύδειν.	πάθη σαρκὸς ἐκτὸς ἁμαρτὶας τὸ πεινᾶν, τὸ διψᾶν, τὸ καθεύδειν.
ταῦτα πά^θη μέν ἐστι^ πλὴν οὐχ ἁ^μαρτί^α_ς, ἀλλ' ἀσθενεία_ς σαρκικῆς.	ταῦτα πάθη μέν ἐστι πλὴν οὐχ ἁμαρτίας, ἀλλ' ἀσθενείας σαρκικῆς.
τὸ πεινᾶν, τὸ διψᾶν, τὸ κα^θεύδειν, τὸ κοπι^ᾶν βαδίζοντα^, καὶ ἄλλα^ πολλὰ^ τούτων συγγενῆ.	τὸ πεινᾶν, τὸ διψᾶν, τὸ καθεύδειν, τὸ κοπιᾶν βαδίζοντα, καὶ ἄλλα πολλὰ τούτων συγγενῆ.
ἔστι δὲ ἄλλα^ πά^θη σαρκός·	ἔστι δὲ ἄλλα πάθη σαρκός·
ἀκολα^σία, ἐμπαθὴς ὀφθαλμὸς κα^κῶς βλέπων περιεργαζόμενος ἀ^λλότρι^α^ πρόσωπα^, γλῶττα^ φθεγγομένη δόλι^α^, χεῖρες ἐκτεινόμεναι πρὸς ὕβρι^ν.	ἀκολασία, ἐμπαθὴς ὀφθαλμὸς κακῶς βλέπων περιεργαζόμενος ἀλλότρια πρόσωπα, γλῶττα φθεγγομένη δόλια, χεῖρες ἐκτεινόμεναι πρὸς ὕβριν.
ταῦτα ἁ^μαρτί^α_ς ἔργα^.	ταῦτα ἁμαρτίας ἔργα.
εὑρήσομεν τοίνυ^ν τὸν σωτῆρα^ τῶν μὲν εἰς ἁ^μαρτί^α_ν φερόντων πα^θῶν πάντη καὶ πάντων ἀνώτερον κα^τὰ^ τῆς σαρκός, τῶν δὲ τὴν ἀσθένεια^ν γνωριζόντων ἐντὸς γενόμενον διὰ τὴν οἰκονομίαν.	εὑρήσομεν τοίνυν τὸν σωτῆρα τῶν μὲν εἰς ἁμαρτίαν φερόντων παθῶν πάντη καὶ πάντων ἀνώτερον κατὰ τῆς σαρκός, τῶν δὲ τὴν ἀσθένειαν γνωριζόντων ἐντὸς γενόμενον διὰ τὴν οἰκονομίαν.
καὶ γὰ^ρ ἐπείνησεν·	καὶ γὰρ ἐπείνησεν·
νηστεύσας γὰ^ρ ἡμέρα_ς τεσσα^ρά^κοντα^ ὕστερον ἐπείνα_σε.	νηστεύσας γὰρ ἡμέρας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε.
καὶ δι^ψήσα_ς ᾔτησεν ὕ^δωρ πα^ρὰ^ τῆς σαμαρείτιδος, καὶ ὁδεύσας ἐκοπί^α_σεν ἐν τῷ ὁδῷ·	καὶ διψήσας ᾔτησεν ὕδωρ παρὰ τῆς σαμαρείτιδος, καὶ ὁδεύσας ἐκοπίασεν ἐν τῷ ὁδῷ·
ἐκοπίασεν ἡ μὴ κοπι^ῶσα^ φύ^σι^ς, ἐπείνα_σε ὁ πά^ντα^ς τρέφων, ἐδίψησεν ὁ τὴν οἰκουμένην ἀρδεύων, ἐκοιμήθη ὁ κοιμίζων τὰ^ κύ_μα^τα^.	ἐκοπίασεν ἡ μὴ κοπιῶσα φύσις, ἐπείνασε ὁ πάντας τρέφων, ἐδίψησεν ὁ τὴν οἰκουμένην ἀρδεύων, ἐκοιμήθη ὁ κοιμίζων τὰ κύματα.
ἔδειξε πά^ντα^ τὰ^ πά^θη τῆς σαρκὸς χωρὶ^ς ἁ^μαρτί^α_ς.	ἔδειξε πάντα τὰ πάθη τῆς σαρκὸς χωρὶς ἁμαρτίας.
τὰ^ δὲ ἐντὸς ἁ^μαρτί^α_ς οὐκ ἐποίησεν ὅς φησι^ν οὐκ ἐποίησεν ἁ^μαρτί^α_ν οὐ δὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόμα^τι^ αὐτοῦ.	τὰ δὲ ἐντὸς ἁμαρτίας οὐκ ἐποίησεν ὅς φησιν οὐκ ἐποίησεν ἁμαρτίαν οὐ δὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ.
εἶδες αὐτὸν κοινωνήσαντα^ τοῖς πά^θεσι^ τῆς σαρκὸς τοῖς ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς.	εἶδες αὐτὸν κοινωνήσαντα τοῖς πάθεσι τῆς σαρκὸς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας.
βλέπε αὐτὸν κοινωνήσαντα^ τοῖς πά^θεσι^ τῆς ψυ_χῆς τοῖς ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς.	βλέπε αὐτὸν κοινωνήσαντα τοῖς πάθεσι τῆς ψυχῆς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας.
πά^θη ψυ_χῆς εἰς ἁ^μαρτί^α_ν λογιζόμενα^·	πάθη ψυχῆς εἰς ἁμαρτίαν λογιζόμενα·
λογισμοὶ πονηροί, ἐνθυμήσεις αἰσχραί.	λογισμοὶ πονηροί, ἐνθυμήσεις αἰσχραί.
ταῦτα πά^θη ψυ_χῆς ῥεπούσης κα^τὰ^ τὴν αὐθαίρετον ἐξουσί^α_ν εἰς ἁ^μαρτί^α_ν.	ταῦτα πάθη ψυχῆς ῥεπούσης κατὰ τὴν αὐθαίρετον ἐξουσίαν εἰς ἁμαρτίαν.
ἔστι δὲ αὐτῆς ἄλλα^ πά^θη τὰ^ ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς·	ἔστι δὲ αὐτῆς ἄλλα πάθη τὰ ἐκτὸς ἁμαρτίας·
λύπη καὶ δειλία καὶ φόβος.	λύπη καὶ δειλία καὶ φόβος.
οὐδεὶς ὡς δειλὸς κα^τεκρί^θη·	οὐδεὶς ὡς δειλὸς κατεκρίθη·
οὐδεὶς διὰ φόβον ἀποδοκιμάσθη·	οὐδεὶς διὰ φόβον ἀποδοκιμάσθη·
οὐδεὶς διὰ λύπην ἠτι_μά^σθη.	οὐδεὶς διὰ λύπην ἠτιμάσθη.
κοινὰ γὰ^ρ ταῦτα πά^θη τῆς φύ^σεως καὶ ἀ^νέγκλητα^ τὰ^ πάθη τῆς ψυ_χῆς τὰ^ ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς.	κοινὰ γὰρ ταῦτα πάθη τῆς φύσεως καὶ ἀνέγκλητα τὰ πάθη τῆς ψυχῆς τὰ ἐκτὸς ἁμαρτίας.
ὥσπερ οὐκ ἐκοινώνησε τοῖς πά^θεσι^ τῆς σαρκὸς τοῖς ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς, οὕτως ἐκοινώνησε καὶ τοῖς πά^θεσι^ τῆς ψυ_χῆς τοῖς ἐκτὸς ἁ^μαρτί^α_ς.	ὥσπερ οὐκ ἐκοινώνησε τοῖς πάθεσι τῆς σαρκὸς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας, οὕτως ἐκοινώνησε καὶ τοῖς πάθεσι τῆς ψυχῆς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας.
αὐτοῦ λέγοντος ἄκουε·	αὐτοῦ λέγοντος ἄκουε·
περίλυπός ἐστι^ν ἡ ψυ_χή μου ἕως θα^νά^του καὶ πά^λι^ν·	περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου καὶ πάλιν·
ἡ ψυ_χή μου τετά^ρα^κται.	ἡ ψυχή μου τετάρακται.
ταραχὴ δὲ φόβου ἐνέργεια^.	ταραχὴ δὲ φόβου ἐνέργεια.
ἐφοβήθη ἡ σάρξ, τὸ ἀ^νθρώπι^νον σκεῦος.	ἐφοβήθη ἡ σάρξ, τὸ ἀνθρώπινον σκεῦος.
ἐφοβήθη τοῦ θα^νά^του τὴν πεῖρα^ν.	ἐφοβήθη τοῦ θανάτου τὴν πεῖραν.
διευκρινεῖ καὶ αὐτὸς καὶ σα^φῶς πα^ρί^στησι^ν ὅτι^ οὐ τὸ πνεῦμα^ τὸ θεῖον ἐδειλίασεν, ἀλλ' ἡ σὰρξ τὴν ἑαυτῆς ἀσθένεια^ν ἐπέγνω.	διευκρινεῖ καὶ αὐτὸς καὶ σαφῶς παρίστησιν ὅτι οὐ τὸ πνεῦμα τὸ θεῖον ἐδειλίασεν, ἀλλ' ἡ σὰρξ τὴν ἑαυτῆς ἀσθένειαν ἐπέγνω.
τὸ πνεῦμά^ φησι^ν πρόθυ_μον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.	τὸ πνεῦμά φησιν πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.
ἐλυπήθη καὶ ἐτα^ρά^χθη.	ἐλυπήθη καὶ ἐταράχθη.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.