macronized stringlengths 1 3.25k | plain stringlengths 1 3.07k |
|---|---|
τί^ οὖν βούλεται τὸ ἄ^νι^σον τῆς παραβολῆς; | τί οὖν βούλεται τὸ ἄνισον τῆς παραβολῆς; |
ἐπήγα^γεν γά^ρ· | ἐπήγαγεν γάρ· |
καὶ ὑ_μῖν λέγω· | καὶ ὑμῖν λέγω· |
αἰτεῖτε, κα^θὼς ἐκεῖνος ᾔτησεν τὸν κα^θεύδοντα^. | αἰτεῖτε, καθὼς ἐκεῖνος ᾔτησεν τὸν καθεύδοντα. |
μὴ γὰ^ρ οὐ κα^θεύδεις; | μὴ γὰρ οὐ καθεύδεις; |
οὐκ ἄυπνον ἔχεις τὴν φύ^σι^ν; | οὐκ ἄυπνον ἔχεις τὴν φύσιν; |
οὐ περὶ^ σοῦ βοῶσι^ν οἱ προφῆται· | οὐ περὶ σοῦ βοῶσιν οἱ προφῆται· |
ἰδού, οὐ νυστάξει οὐ δὲ ὑπνώσει ὁ φυ^λά^σσων τὸν ἰσραήλ. | ἰδού, οὐ νυστάξει οὐ δὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν ἰσραήλ. |
τί^ οὖν βούλεται τὸ ἄ^νι^σον τῆς παραβολῆς; | τί οὖν βούλεται τὸ ἄνισον τῆς παραβολῆς; |
πέφυκεν ὁ λόγος ἀ^εὶ τοῦ σωτῆρος καὶ δι^ὰ^ τῶν ὁμοίων τὰ^ ὅμοια^ πα^ριστᾶν, καὶ δι^ὰ^ τῶν ἐνα^ντί^ων τὰ^ ἐνα^ντί^α_ δεικνύ^ναι. | πέφυκεν ὁ λόγος ἀεὶ τοῦ σωτῆρος καὶ διὰ τῶν ὁμοίων τὰ ὅμοια παριστᾶν, καὶ διὰ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία δεικνύναι. |
τοῦτο ποιεῖ καὶ δι' ἑτέρα_ς παραβολῆς. | τοῦτο ποιεῖ καὶ δι' ἑτέρας παραβολῆς. |
ποτὲ γοῦν πα^ρα^στῆσαι βουληθεὶς ἐκ τοῦ ἐνα^ντί^ου τὴν παρ' αὐτοῦ βρύουσα^ν ἀγαθότητα^, τὴν ἄφθονον χά^ρι^ν καὶ μηδέποτε δαπανωμένην εὐεργεσίαν, τοιαύτην πα^ρήγα^γεν εἰκόνα^ οἵα_ν καὶ νῦν ἀ^κηκόα^μεν. | ποτὲ γοῦν παραστῆσαι βουληθεὶς ἐκ τοῦ ἐναντίου τὴν παρ' αὐτοῦ βρύουσαν ἀγαθότητα, τὴν ἄφθονον χάριν καὶ μηδέποτε δαπανωμένην εὐεργεσίαν, τοιαύτην παρήγαγεν εἰκόνα οἵαν καὶ νῦν ἀκηκόαμεν. |
ἀλλ' αὕτη πρῶτον ἐξετάσθω καὶ τί^ βούλεται δεικνύ^ναι δηλούσθω. | ἀλλ' αὕτη πρῶτον ἐξετάσθω καὶ τί βούλεται δεικνύναι δηλούσθω. |
ἡ μὲν γὰ^ρ εἰκὼν ἀ^νόμοιος. | ἡ μὲν γὰρ εἰκὼν ἀνόμοιος. |
ὁ δὲ σωτὴρ ἐκεῖνο βούλεται λέγειν ὅτι^ εἰ τὸν ὕπνῳ δουλεύοντα^, εἰ τὸν ὄκνῳ κα^τεχόμενον, εἰ τὸν θύ^ρᾳ κλεισθέντα^ ἤγειρεν ἡ παραμονὴ τοῦ προσεδρεύσαντος καὶ τῇ εὐπονίᾳ τὸν ὄκνον νι_κήσα^ντα^, τὴν ἄυλον φύ^σι^ν, τὸν θεὸν λέγω, τὸν ὄκνῳ μὴ κα^τεχόμενον, τὸν ὕπνῳ μὴ δουλεύοντα^, οὐκ ἐγερεῖ ἡ παραμονὴ τῶν προσεδρευόντων ἐ... | ὁ δὲ σωτὴρ ἐκεῖνο βούλεται λέγειν ὅτι εἰ τὸν ὕπνῳ δουλεύοντα, εἰ τὸν ὄκνῳ κατεχόμενον, εἰ τὸν θύρᾳ κλεισθέντα ἤγειρεν ἡ παραμονὴ τοῦ προσεδρεύσαντος καὶ τῇ εὐπονίᾳ τὸν ὄκνον νικήσαντα, τὴν ἄυλον φύσιν, τὸν θεὸν λέγω, τὸν ὄκνῳ μὴ κατεχόμενον, τὸν ὕπνῳ μὴ δουλεύοντα, οὐκ ἐγερεῖ ἡ παραμονὴ τῶν προσεδρευόντων ἐν ἀληθείᾳ; |
καὶ τί^ς ὁ ταύτῃ τῇ ἐννοίᾳ μα^χόμενος; | καὶ τίς ὁ ταύτῃ τῇ ἐννοίᾳ μαχόμενος; |
ἵ^να_ δὲ μά^θῃς ἀ^κρι_βῶς πῶς ἀ^πὸ τοῦ ἐνα^ντί^ου τὸ ἐνα^ντί^ον ἔδειξεν, μικρὸν ὑ^ποβάς, τῇ αὐτῇ ἐχρήσα^το πά^λι^ν εἰκόνι^, τῇ δι^ὰ^ τοῦ ἐνα^ντί^ου τὸ ἐνα^ντί^ον δεικνυούσῃ· | ἵνα δὲ μάθῃς ἀκριβῶς πῶς ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἔδειξεν, μικρὸν ὑποβάς, τῇ αὐτῇ ἐχρήσατο πάλιν εἰκόνι, τῇ διὰ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον δεικνυούσῃ· |
τί^να^ γὰ^ρ ἐξ ὑ_μῶν αἰτήσα_ς φησὶ^ν ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λί^θον δώσει αὐτῷ; | τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν αἰτήσας φησὶν ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον δώσει αὐτῷ; |
ἢ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ^ ἰχθύ^ος ὄφιν; | ἢ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν; |
ἢ ᾠόν, μὴ ἀντὶ^ ᾠοῦ σκορπί^ον;. | ἢ ᾠόν, μὴ ἀντὶ ᾠοῦ σκορπίον;. |
εἶτα ἐκ παραθέσεως τοῦ ἀ^νθρωπί^νου τὸ κρεῖττον ὑ^ποθέμενός φησι^ν· | εἶτα ἐκ παραθέσεως τοῦ ἀνθρωπίνου τὸ κρεῖττον ὑποθέμενός φησιν· |
εἰ οὖν ὑ_μεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδα^τε ἀ^γα^θὰ^ δόμα^τα^ δι^δόναι τοῖς τέκνοις ὑ_μῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πα^τὴρ ὑ_μῶν ὁ οὐρά^νι^ος δώσει ἀ^γα^θὰ^ τοῖς αἰτοῦσι^ν αὐτόν;. | εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε ἀγαθὰ δόματα διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;. |
ὁρᾷς πῶς ἐκ παραθέσεως τοῦ ἐνα^ντί^ου τὸ ἐνα^ντί^ον ἔδειξεν; | ὁρᾷς πῶς ἐκ παραθέσεως τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἔδειξεν; |
τοιαύτῃ κέχρηται καὶ ἀλλαχοῦ τῇ παραβολῇ, κα^θὼς ἔφθην εἰπών. | τοιαύτῃ κέχρηται καὶ ἀλλαχοῦ τῇ παραβολῇ, καθὼς ἔφθην εἰπών. |
τί^ς δὲ αὕτη καὶ τί^να^ δύ^να^μι^ν ἔχει, κα^λὸν οἶμαι καὶ ἀ^να^γκαῖον εἰπεῖν. | τίς δὲ αὕτη καὶ τίνα δύναμιν ἔχει, καλὸν οἶμαι καὶ ἀναγκαῖον εἰπεῖν. |
κριτής φησι^ν τι^ς ἦν ἐν τῇ πόλει, τὸν θεὸν μὴ φοβούμενος καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος. | κριτής φησιν τις ἦν ἐν τῇ πόλει, τὸν θεὸν μὴ φοβούμενος καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος. |
χήρα_ τούτῳ παρηνώχλει ἐπι^μένουσα^, καὶ πλέον ἤνυ^εν οὐδέν. | χήρα τούτῳ παρηνώχλει ἐπιμένουσα, καὶ πλέον ἤνυεν οὐδέν. |
ἡ γὰ^ρ ἀθεΐα καὶ ἡ ἀποτομία οὐκ ἐδυσωπεῖτο τῇ ἱκεσίᾳ. | ἡ γὰρ ἀθεΐα καὶ ἡ ἀποτομία οὐκ ἐδυσωπεῖτο τῇ ἱκεσίᾳ. |
ἀλλ' ὅμως ἐνί_κησεν ἡ παραμονὴ τὴν ἀ^νήμερον αὐστηρότητα^· | ἀλλ' ὅμως ἐνίκησεν ἡ παραμονὴ τὴν ἀνήμερον αὐστηρότητα· |
καί φησι^ν πρὸς ἑαυτὸν ὁ κρι^τὴς ἐκεῖνος τῆς ἀ^δι^κί^α_ς· | καί φησιν πρὸς ἑαυτὸν ὁ κριτὴς ἐκεῖνος τῆς ἀδικίας· |
εἰ καὶ θεὸν μὴ φοβοῦμαι καὶ ἀνθρώπους μὴ αἰσχύ_νομαι, ἀλλά^ γε, δι^ὰ^ τὸ πα^ρέχειν μοι αὐτὴν κόπους, οὐ μὴ ἐκδικήσω αὐτήν. | εἰ καὶ θεὸν μὴ φοβοῦμαι καὶ ἀνθρώπους μὴ αἰσχύνομαι, ἀλλά γε, διὰ τὸ παρέχειν μοι αὐτὴν κόπους, οὐ μὴ ἐκδικήσω αὐτήν. |
ταῦτα^ ἡ παραβολή. | ταῦτα ἡ παραβολή. |
εἶτα ὁ σωτὴρ βουλόμενος ἀ^πὸ τοῦ ἐνα^ντί^ου τὸ ἐνα^ντί^ον πά^λι^ν δεῖξαι ἐπήγα^γεν εὐθέως· | εἶτα ὁ σωτὴρ βουλόμενος ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον πάλιν δεῖξαι ἐπήγαγεν εὐθέως· |
βλέπετε τί^ εἶπεν ὁ κρι^τὴς τῆς ἀ^δι^κί^α_ς. | βλέπετε τί εἶπεν ὁ κριτὴς τῆς ἀδικίας. |
ὁ δὲ θεὸς οὐ ποιήσῃ τὴν ἐκδίκησι^ν τῶν πρὸς αὐτὸν βοώντων;. | ὁ δὲ θεὸς οὐ ποιήσῃ τὴν ἐκδίκησιν τῶν πρὸς αὐτὸν βοώντων;. |
εἰ τὸν ἄδι^κον, φησί^, καὶ ἀπηνῆ ἔκαμψεν πρὸς συμπάθεια^ν ἡ παραμονὴ τῆς χήρα_ς, τὸν ἀ^γα^θὸν θεὸν καὶ φι^λόστοργον πα^τέρα^ καὶ φιλάνθρωπον δεσπότην ἡ παραμονὴ τῶν προσεδρευόντων οὐκ ἐπι^σπάσεται πρὸς ἔλεον; | εἰ τὸν ἄδικον, φησί, καὶ ἀπηνῆ ἔκαμψεν πρὸς συμπάθειαν ἡ παραμονὴ τῆς χήρας, τὸν ἀγαθὸν θεὸν καὶ φιλόστοργον πατέρα καὶ φιλάνθρωπον δεσπότην ἡ παραμονὴ τῶν προσεδρευόντων οὐκ ἐπισπάσεται πρὸς ἔλεον; |
ταῦτα^ δι' ἐκείνης ἐδί^δα^ξεν τῆς παραβολῆς· | ταῦτα δι' ἐκείνης ἐδίδαξεν τῆς παραβολῆς· |
ταῦτα^ καὶ δι^ὰ^ τῆς πα^ρούσης ὑποτί^θεται· | ταῦτα καὶ διὰ τῆς παρούσης ὑποτίθεται· |
καὶ ἡμῖν λέγω· | καὶ ἡμῖν λέγω· |
αἰτεῖτε καὶ λήψεσθε· | αἰτεῖτε καὶ λήψεσθε· |
κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται. | κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται. |
κα^τὰ^ τὴν εἰκόνα^ τοῦ κρούσαντος καὶ λέγοντος· | κατὰ τὴν εἰκόνα τοῦ κρούσαντος καὶ λέγοντος· |
φίλε, ἄ^νοιξον, ζητεῖτε καὶ αἰτεῖτε, καὶ εὑρήσετε. | φίλε, ἄνοιξον, ζητεῖτε καὶ αἰτεῖτε, καὶ εὑρήσετε. |
ἀλλ' ὅτα^ν αἰτῇς πα^ρὰ^ θεοῦ, νόησον τίνα ἐστὶ^ν ἃ^ αἰτεῖς καὶ πα^ρὰ^ τί^νος αἰτεῖς. | ἀλλ' ὅταν αἰτῇς παρὰ θεοῦ, νόησον τίνα ἐστὶν ἃ αἰτεῖς καὶ παρὰ τίνος αἰτεῖς. |
πολλοὶ γά^ρ, ἀ^δελφοί, δι^α^φόρους περὶ^ θεοῦ δόξα_ς λα^μβά^νουσι^ν ἐν ταῖς προσευχαῖς καὶ βούλονται τὸν θεόν, ὅτε μὲν αὐτοὶ προσεύχονται ὑ^πὲρ τῶν οἰκείων ἁ^μα^ρτημά^των, ἀ^γα^θὸν εἶναι καὶ φιλάνθρωπον· | πολλοὶ γάρ, ἀδελφοί, διαφόρους περὶ θεοῦ δόξας λαμβάνουσιν ἐν ταῖς προσευχαῖς καὶ βούλονται τὸν θεόν, ὅτε μὲν αὐτοὶ προσεύχονται ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων, ἀγαθὸν εἶναι καὶ φιλάνθρωπον· |
ὅτα^ν δὲ κα^λῶσι^ν αὐτὸν εἰς ἐκδίκησι^ν τῶν ἀδι^κούντων, αὐστηρὸν εἶναί τι^να^ καὶ δί^καιον καὶ πολλῆς γέμοντα^ δικαιοκρισία_ς. | ὅταν δὲ καλῶσιν αὐτὸν εἰς ἐκδίκησιν τῶν ἀδικούντων, αὐστηρὸν εἶναί τινα καὶ δίκαιον καὶ πολλῆς γέμοντα δικαιοκρισίας. |
οἷον ὅτα^ν τι^ς ὑ^πὲρ ἑαυτοῦ κα^τα^στὰ_ς εὔχηται, κέχρηται φωναῖς ταῖς πειθούσαις ὁμοῦ καὶ δυσωπούσαις τὸν θεόν· | οἷον ὅταν τις ὑπὲρ ἑαυτοῦ καταστὰς εὔχηται, κέχρηται φωναῖς ταῖς πειθούσαις ὁμοῦ καὶ δυσωπούσαις τὸν θεόν· |
δέομαι, λέγων, κύ_ρι^ε, ἐλέησόν με τὸν ἀ^νάξιον· | δέομαι, λέγων, κύριε, ἐλέησόν με τὸν ἀνάξιον· |
δέομαι, κύ_ρι^ε, ἀ^γα^θὸς εἶ, φι^λάνθρωπος εἶ, πα^ρορᾷς ἁ^μα^ρτήμα^τα^, ὑπερβαίνεις ἀ^δι^κήμα^τα^. | δέομαι, κύριε, ἀγαθὸς εἶ, φιλάνθρωπος εἶ, παρορᾷς ἁμαρτήματα, ὑπερβαίνεις ἀδικήματα. |
ἐὰ^ν ἀνομία_ς παρατηρήσῃ, κύ_ρι^ε, τί^ς ὑ^ποστήσεταί σοι; | ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃ, κύριε, τίς ὑποστήσεταί σοι; |
ποίησον μετ' ἐμοῦ κα^τὰ^ τὸ ἔλεός σου. | ποίησον μετ' ἐμοῦ κατὰ τὸ ἔλεός σου. |
ταῦτα^ μὲν ἅ^πα^ντες λέγουσι^ν ὅτα^ν ὑ^πὲρ ἑαυτῶν εὔχονται· | ταῦτα μὲν ἅπαντες λέγουσιν ὅταν ὑπὲρ ἑαυτῶν εὔχονται· |
ὅτα^ν δέ τι^ς ἔλθῃ κατ' ἐχθροῦ λυ_πούμενος, ταύτης ἐπιλανθάνεται τῆς φωνῆς, πρὸς ἑτέρα_ν δὲ ἔννοια^ν τρέπει τὴν ἱκεσίαν. | ὅταν δέ τις ἔλθῃ κατ' ἐχθροῦ λυπούμενος, ταύτης ἐπιλανθάνεται τῆς φωνῆς, πρὸς ἑτέραν δὲ ἔννοιαν τρέπει τὴν ἱκεσίαν. |
καί τί^ φησι^ν ἐνταῦθα^; | καί τί φησιν ἐνταῦθα; |
κύ_ρι^ε, κρι^τὴς εἶ δί^καιος, οὐκ ἀ^ρέσκει σοι τὰ^ φαῦλα^· | κύριε, κριτὴς εἶ δίκαιος, οὐκ ἀρέσκει σοι τὰ φαῦλα· |
ἐκδίκησόν με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου· | ἐκδίκησόν με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου· |
κρι^τὴς εἶ ἀ^ληθεία_ς· | κριτὴς εἶ ἀληθείας· |
μὴ μακροθυμήσῃς τοῖς ἐχθροῖς μου, ἀλλ' ὡς κρι^τὴς ἀ^ληθεία_ς δί^κα^σον τὴν ἀ^λήθεια^ν. | μὴ μακροθυμήσῃς τοῖς ἐχθροῖς μου, ἀλλ' ὡς κριτὴς ἀληθείας δίκασον τὴν ἀλήθειαν. |
ὅτε σοὶ δι^κά^ζω, βούλει με εἶναι ἀ^γα^θὸν; | ὅτε σοὶ δικάζω, βούλει με εἶναι ἀγαθὸν; |
ὅτε τοῖς σοῖς ἐχθροῖς δι^κά^ζω, βούλει με εἶναι δί^καιον; | ὅτε τοῖς σοῖς ἐχθροῖς δικάζω, βούλει με εἶναι δίκαιον; |
ἐπελά^θου σου τῶν προτέρων εὐχῶν; | ἐπελάθου σου τῶν προτέρων εὐχῶν; |
οὐκ ἀ^γα^θὸν ἐκά^λεις; | οὐκ ἀγαθὸν ἐκάλεις; |
οὐχ ὡς φιλάνθρωπον ἐδυσώπεις; | οὐχ ὡς φιλάνθρωπον ἐδυσώπεις; |
οὐχ ὡς μακρόθυ_μον πα^ρεκά^λεις; | οὐχ ὡς μακρόθυμον παρεκάλεις; |
τί^ οὖν; | τί οὖν; |
πρὸς τὰ_ς ὑ_μετέρα_ς γνώμα_ς ἐμαυτὸν μερί^σω; | πρὸς τὰς ὑμετέρας γνώμας ἐμαυτὸν μερίσω; |
καὶ πρὸς τὰ^ ὑ_μῖν ἀρέσκοντα^ πωλήσω τὸ δί^καιον; | καὶ πρὸς τὰ ὑμῖν ἀρέσκοντα πωλήσω τὸ δίκαιον; |
ἀλλ' οὐχ οἷόν τε ἐστὶ^ σοὶ μὲν ὑ^πά^ρξαι τὰ^ πα^ρὰ^ τῆς ἀγαθότητος ἀ^γα^θά^, τοῖς δὲ σοῖς ἐχθροῖς τὰ^ τῆς δικαιοκρισία_ς ἔννομα^. | ἀλλ' οὐχ οἷόν τε ἐστὶ σοὶ μὲν ὑπάρξαι τὰ παρὰ τῆς ἀγαθότητος ἀγαθά, τοῖς δὲ σοῖς ἐχθροῖς τὰ τῆς δικαιοκρισίας ἔννομα. |
ὁ γὰ^ρ ἀ^γα^θός, πρὸς πά^ντα^ς ἀ^γα^θός, καὶ ὁ δί^καιος, πρὸς πά^ντα^ς φυ^λά^σσει τὸ δί^καιον. | ὁ γὰρ ἀγαθός, πρὸς πάντας ἀγαθός, καὶ ὁ δίκαιος, πρὸς πάντας φυλάσσει τὸ δίκαιον. |
ὅρα_ οὖν μὴ κα^τὰ^ τῶν ἐχθρῶν εὐχόμενος κα^τὰ^ σαυτοῦ κι_νήσῃς τὸν δί^καιον· | ὅρα οὖν μὴ κατὰ τῶν ἐχθρῶν εὐχόμενος κατὰ σαυτοῦ κινήσῃς τὸν δίκαιον· |
ὁ γὰ^ρ δί^καιος ἐξετάζει καὶ τὰ^ σὰ^ μετὰ^ τῶν ἄλλων, ὥστε ἐὰ^ν μὲν ὡς δί^καιον κα^τὰ^ τῶν ἐχθρῶν κα^λῇς, ἀ^νάγκῃ καὶ κα^τὰ^ σαυτοῦ τὸν κριτὴν πα^ροξύ_νεις· | ὁ γὰρ δίκαιος ἐξετάζει καὶ τὰ σὰ μετὰ τῶν ἄλλων, ὥστε ἐὰν μὲν ὡς δίκαιον κατὰ τῶν ἐχθρῶν καλῇς, ἀνάγκῃ καὶ κατὰ σαυτοῦ τὸν κριτὴν παροξύνεις· |
ἐὰ^ν δὲ ὡς ἀ^γα^θὸν περὶ^ σαυτοῦ πα^ρα^κα^λέσῃς, ἀ^γα^θὸς ἔσται πρὸς πά^ντα^ς κ ἂ_ν μὴ θέλῃς. | ἐὰν δὲ ὡς ἀγαθὸν περὶ σαυτοῦ παρακαλέσῃς, ἀγαθὸς ἔσται πρὸς πάντας κ ἂν μὴ θέλῃς. |
δεῖ οὖν εὐχόμενον τοιαῦτα^ αἰτεῖν τὰ^ τῷ θεῷ ἀρέσκοντα^, δεῖ εὐχόμενον τοιαῦτα^ πα^ρα^κα^λεῖν, οἷα εἶτα τὸν θεὸν ἀναπαύοντα^. | δεῖ οὖν εὐχόμενον τοιαῦτα αἰτεῖν τὰ τῷ θεῷ ἀρέσκοντα, δεῖ εὐχόμενον τοιαῦτα παρακαλεῖν, οἷα εἶτα τὸν θεὸν ἀναπαύοντα. |
εἰ γὰ^ρ ὁ σωτὴρ εἰπών· | εἰ γὰρ ὁ σωτὴρ εἰπών· |
πά^τερ, εἰ δυ^να^τόν, πα^ρελθέτω ἀπ' ἐμοῦ τὸ ποτήριον ἐπήγαγε· | πάτερ, εἰ δυνατόν, παρελθέτω ἀπ' ἐμοῦ τὸ ποτήριον ἐπήγαγε· |
πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω ἀλλ' ὡς σύ^, σύ^, ἄνθρωπος εὐτελής, τῇ ἑαυτοῦ γνώμῃ δι^κά^ζεις, καὶ οὐ τῇ θείᾳ γνώμῃ πα^ραχωρεῖς; | πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω ἀλλ' ὡς σύ, σύ, ἄνθρωπος εὐτελής, τῇ ἑαυτοῦ γνώμῃ δικάζεις, καὶ οὐ τῇ θείᾳ γνώμῃ παραχωρεῖς; |
ἀλλὰ^ γὰ^ρ εἰς αὐτὴν λοιπὸν ἄ^γω τὴν ὑ^πόθεσι^ν τὸν λόγον, ἐπειδήπερ οἶδα^ τοῦτο παρ' ὑ_μῶν ἀ^παιτούμενος. | ἀλλὰ γὰρ εἰς αὐτὴν λοιπὸν ἄγω τὴν ὑπόθεσιν τὸν λόγον, ἐπειδήπερ οἶδα τοῦτο παρ' ὑμῶν ἀπαιτούμενος. |
ὁρῶ μὲν οὖν στενοχωρουμένους ὑ_μᾶς ἅ^πα^ντα^ς καὶ τῷ πόνῳ συ^νεχομένους, ἀλλὰ^ παραμυθεῖται καὶ πα^ρορμᾷ πρὸς τὴν ἀκρόασι^ν ἅ^πα^ντα^ς κα^λῶς λέγων ὁ ἡσαΐας· | ὁρῶ μὲν οὖν στενοχωρουμένους ὑμᾶς ἅπαντας καὶ τῷ πόνῳ συνεχομένους, ἀλλὰ παραμυθεῖται καὶ παρορμᾷ πρὸς τὴν ἀκρόασιν ἅπαντας καλῶς λέγων ὁ ἡσαΐας· |
μάθετε ἀ^κούειν στενοχωρούμενοι. | μάθετε ἀκούειν στενοχωρούμενοι. |
κα^λῶς εἶπεν μὲν ἐκεῖνος, κα^λῶς δὲ ὑ^πηκούσα^τε πάντες ὑ_μεῖς, σώμα^τι^ μὲν στενοχωρούμενοι, πνεύμα^τι^ δὲ ἀ^νιέμενοι. | καλῶς εἶπεν μὲν ἐκεῖνος, καλῶς δὲ ὑπηκούσατε πάντες ὑμεῖς, σώματι μὲν στενοχωρούμενοι, πνεύματι δὲ ἀνιέμενοι. |
ἡ γὰ^ρ πα^ροῦσα^ θλῖψι^ς πολλῶν ἀ^παλλά^ττει θλίψεων. | ἡ γὰρ παροῦσα θλῖψις πολλῶν ἀπαλλάττει θλίψεων. |
οἱ δι^ὰ^ θεὸν ἱδρῶτες, πᾶσα^ν ἁ^μα^ρτημά^των λύ_ουσι^ νόσον. | οἱ διὰ θεὸν ἱδρῶτες, πᾶσαν ἁμαρτημάτων λύουσι νόσον. |
κρίσις ἱδρῶτος, ἐκ φύ^σεως τικτομένη, λύ_ει νόσον σώμα^τος· | κρίσις ἱδρῶτος, ἐκ φύσεως τικτομένη, λύει νόσον σώματος· |
ἱδρῶτες δὲ δι^ὰ^ θεὸν καὶ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον, ὡς ἀ^πὸ πηγῆς τοῦ πόθου προϊόντες, οὐ λύ_ουσι^ν ἄρδην τῶν ἁ^μα^ρτημά^των τὴν νόσον; | ἱδρῶτες δὲ διὰ θεὸν καὶ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον, ὡς ἀπὸ πηγῆς τοῦ πόθου προϊόντες, οὐ λύουσιν ἄρδην τῶν ἁμαρτημάτων τὴν νόσον; |
ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν. | ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν. |
οἶδα^ παρ' ὑ_μῖν ἀ^παιτούμενος τὸν πα^ραλειφθέντα^ λόγον. | οἶδα παρ' ὑμῖν ἀπαιτούμενος τὸν παραλειφθέντα λόγον. |
καὶ πολλοὶ μὲν ὡς φί^λοι καὶ ποθοῦσι^ καὶ ζητοῦσι^, πολλοὶ δὲ καὶ ἁπλῶς ῥήσεις θηρῶσι^ καὶ διαβά^λλειν ἐπιχειροῦσι^ν. | καὶ πολλοὶ μὲν ὡς φίλοι καὶ ποθοῦσι καὶ ζητοῦσι, πολλοὶ δὲ καὶ ἁπλῶς ῥήσεις θηρῶσι καὶ διαβάλλειν ἐπιχειροῦσιν. |
οὐ γὰ^ρ διέλαθε πά^ντα^ς ὡς πολλοὶ τῶν διαβαλλόντων διεθρύλλησα^ν ὡς ἆρα^ ἡμεῖς ἀνεξέταστον δι' ἀτονίαν κα^τα^λελοίπα^μεν τὸν λόγον. | οὐ γὰρ διέλαθε πάντας ὡς πολλοὶ τῶν διαβαλλόντων διεθρύλλησαν ὡς ἆρα ἡμεῖς ἀνεξέταστον δι' ἀτονίαν καταλελοίπαμεν τὸν λόγον. |
ἐγὼ δὲ τῶν τοιούτων θαυμάζω οὐ τὴν κατηγορίαν ἀλλὰ^ τὴν ἀκαιρίαν. | ἐγὼ δὲ τῶν τοιούτων θαυμάζω οὐ τὴν κατηγορίαν ἀλλὰ τὴν ἀκαιρίαν. |
ἐγκαλεῖς ὡς δανείσας καὶ τὸ δά^νειον οὐκ ἀπειληφώς. | ἐγκαλεῖς ὡς δανείσας καὶ τὸ δάνειον οὐκ ἀπειληφώς. |
μὴ γὰ^ρ ἀ^παιτούμενος τὸν λόγον ἔφυ^γον τὴν λύσιν; | μὴ γὰρ ἀπαιτούμενος τὸν λόγον ἔφυγον τὴν λύσιν; |
μὴ γὰ^ρ ἑτέρου προβαλόντος μοι ζήτησι^ν ἀπεσεισάμην τὸ ζήτημα^; | μὴ γὰρ ἑτέρου προβαλόντος μοι ζήτησιν ἀπεσεισάμην τὸ ζήτημα; |
αὐτὸς ἐπηγγειλάμην, αὐτὸς ἐπελαθόμην. | αὐτὸς ἐπηγγειλάμην, αὐτὸς ἐπελαθόμην. |
καί δι^ὰ^ τί^, φησί^ν, ἐπελάθου; | καί διὰ τί, φησίν, ἐπελάθου; |
οὐκοῦν ἐγκά^λει τῷ πά^θει τῆς φύ^σεως, καὶ μὴ μέμφου τὸν λόγον τῆς ἐξηγήσεως. | οὐκοῦν ἐγκάλει τῷ πάθει τῆς φύσεως, καὶ μὴ μέμφου τὸν λόγον τῆς ἐξηγήσεως. |
μά^λι^στα^ μέν, εἰ καὶ ὑπερέβαινεν ἡμᾶς ἡ ἐξήγησι^ς, οὐ πάντως τῇ ἀσθενείᾳ τοῦ λόγου συ^νδιεφθείρετο καὶ ἡ δύ^να^μι^ς τοῦ ζητουμένου οὐ γὰ^ρ πα^ρὰ^ τὴν ἐμὴν ἀτονίαν προδίδοται τῆς ἀ^ληθεία_ς τὰ^ δί^καια^. | μάλιστα μέν, εἰ καὶ ὑπερέβαινεν ἡμᾶς ἡ ἐξήγησις, οὐ πάντως τῇ ἀσθενείᾳ τοῦ λόγου συνδιεφθείρετο καὶ ἡ δύναμις τοῦ ζητουμένου οὐ γὰρ παρὰ τὴν ἐμὴν ἀτονίαν προδίδοται τῆς ἀληθείας τὰ δίκαια. |
ἐπὶ^ δὲ τοῦ προκειμένου ἡ αἰτί^α_ τῆς ὑπερθέσεως δήλη. | ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου ἡ αἰτία τῆς ὑπερθέσεως δήλη. |
τῷ γὰ^ρ πλήθει τῶν εἰρημένων, δί^κην κυ_μά^των, ὧδε κ ἀκεῖσε περισπῶσά^ μου τὴν δι^ά^νοια^ν, ἀπέστησε τῆς προτεθείσης ζητήσεως. | τῷ γὰρ πλήθει τῶν εἰρημένων, δίκην κυμάτων, ὧδε κ ἀκεῖσε περισπῶσά μου τὴν διάνοιαν, ἀπέστησε τῆς προτεθείσης ζητήσεως. |
ὃ τοίνυ^ν παρέλιπον ἄ_κων, τοῦτο νῦν ἑκὼν ἀποδί^δωμι^. | ὃ τοίνυν παρέλιπον ἄκων, τοῦτο νῦν ἑκὼν ἀποδίδωμι. |
τὸ ὄφλημα^ καὶ ἀποδι^δούς, πά^λι^ν δέδοικα^. | τὸ ὄφλημα καὶ ἀποδιδούς, πάλιν δέδοικα. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.