macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
τί^ φησι^ βούλεται ὁ ὄχλος;
τί φησι βούλεται ὁ ὄχλος;
λέγουσιν αὐτῷ·
λέγουσιν αὐτῷ·
ἰησοῦς ὁ ναζωραῖος πα^ρέρχεται.
ἰησοῦς ὁ ναζωραῖος παρέρχεται.
ὢ τοῦ θαύμα^τος·
ὢ τοῦ θαύματος·
ἄλλα^ δι^δά^σκεται, καὶ ἄλλα^ κηρύττει·
ἄλλα διδάσκεται, καὶ ἄλλα κηρύττει·
ἀ^κούει ἰησοῦν ναζωραῖον, οὐ κα^λεῖ δὲ αὐτὸν ἰησοῦν ναζωραῖον, ἀλλ' ἰησοῦν υἱὸν δαυίδ.
ἀκούει ἰησοῦν ναζωραῖον, οὐ καλεῖ δὲ αὐτὸν ἰησοῦν ναζωραῖον, ἀλλ' ἰησοῦν υἱὸν δαυίδ.
οἱ βλέποντες τὰ^ ἐξ ὑπονοία_ς ἔλεγον, ὁ δὲ τυφλὸς τὰ^ ἐξ ἀ^ληθεία_ς ἐκήρυττεν.
οἱ βλέποντες τὰ ἐξ ὑπονοίας ἔλεγον, ὁ δὲ τυφλὸς τὰ ἐξ ἀληθείας ἐκήρυττεν.
ἰησοῦ, υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
ἰησοῦ, υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
τοίνυ^ν ἕκαστος τὴν φωνὴν ἰδιοποιούμενος, ῥήξῃ ἀ^πὸ τῆς κα^ρδί^α_ς ἐξομολόγησι^ν, καὶ ἕκαστος ὑ^πὲρ ἑαυτοῦ ταύτην εἴπῃ τὴν φωνήν·
τοίνυν ἕκαστος τὴν φωνὴν ἰδιοποιούμενος, ῥήξῃ ἀπὸ τῆς καρδίας ἐξομολόγησιν, καὶ ἕκαστος ὑπὲρ ἑαυτοῦ ταύτην εἴπῃ τὴν φωνήν·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
καὶ ὥσπερ, ἀ^δελφοί, ἐπειδὰ^ν εἰς πένθος πολλοὶ ἀ^πέλθωσι^, καὶ ἴ^δωσι^ σκήνωμα^ προκείμενον, καὶ δακρυ_όμενον ὑ^πὸ τῶν ἰ^δί^ων, πάντες δακρύ_ουσι^ν, οἱ μὲν συ^νδιατιθέμενοι τῷ πένθει, οἱ δὲ τὰ^ ἑαυτῶν ἐρευνῶντες πρά_γμα^τα^·
καὶ ὥσπερ, ἀδελφοί, ἐπειδὰν εἰς πένθος πολλοὶ ἀπέλθωσι, καὶ ἴδωσι σκήνωμα προκείμενον, καὶ δακρυόμενον ὑπὸ τῶν ἰδίων, πάντες δακρύουσιν, οἱ μὲν συνδιατιθέμενοι τῷ πένθει, οἱ δὲ τὰ ἑαυτῶν ἐρευνῶντες πράγματα·
καὶ κλαίει πολλά^κι^ς γυ^νὴ καὶ ὀδύ_ρεται, ἀλλ' οὖν οὐ τὸν προκείμενον ἀ^λλότρι^ος γά^ρ, ἀλλὰ^ τὸν ἑαυτῆς τὸν προαπελθόντα^, καὶ γί_νεται ἡ ἀ^λλοτρί^α_ ὑπόθεσι^ς ἰ^δί^ων κα^κῶν ὑπόμνησι^ς·
καὶ κλαίει πολλάκις γυνὴ καὶ ὀδύρεται, ἀλλ' οὖν οὐ τὸν προκείμενον ἀλλότριος γάρ, ἀλλὰ τὸν ἑαυτῆς τὸν προαπελθόντα, καὶ γίνεται ἡ ἀλλοτρία ὑπόθεσις ἰδίων κακῶν ὑπόμνησις·
οὕτως ὑ_μῶν ἕκαστος, ἀ^δελφοί, ὅτα^ν τὰ^ πα^ρὰ^ τῶν ἁ^γί^ων κηρυττόμενα^ μα^νθά^νῃ, ἰδιοποιείτω τὴν λέξι^ν, ὑ^πὲρ τῶν ἰ^δί^ων τραυμά^των λέγων·
οὕτως ὑμῶν ἕκαστος, ἀδελφοί, ὅταν τὰ παρὰ τῶν ἁγίων κηρυττόμενα μανθάνῃ, ἰδιοποιείτω τὴν λέξιν, ὑπὲρ τῶν ἰδίων τραυμάτων λέγων·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με·
καὶ λεγέτω καὶ νῦν ἕκαστος ἀ^πὸ τῶν ἰ^δί^ων κα^κῶν διεγειρόμενος, ὁ μέν, ὅτι^ τυφλός ἐστι^ τὴν δι^ά^νοια^ν, ὁ δέ, ὅτι^ κωφὴν ἔχει τὴν ψυ_χήν·
καὶ λεγέτω καὶ νῦν ἕκαστος ἀπὸ τῶν ἰδίων κακῶν διεγειρόμενος, ὁ μέν, ὅτι τυφλός ἐστι τὴν διάνοιαν, ὁ δέ, ὅτι κωφὴν ἔχει τὴν ψυχήν·
ἄλλος, ὅτι^ χωλὸν ἔχει τὸν λογισμόν, ἕτερος, ὅτι^ λεπρὰ_ν ἔχει τὴν γνώμην.
ἄλλος, ὅτι χωλὸν ἔχει τὸν λογισμόν, ἕτερος, ὅτι λεπρὰν ἔχει τὴν γνώμην.
τὰ^ γὰ^ρ πά^θη, ἃ^ ἐθερά^πευσεν ἐπὶ^ τῶν σωμά^των ὁ χριστός, ταῦτα^ καὶ ἐπὶ^ τῶν ψυ_χῶν γί_νεται καὶ δεῖται τῆς ἄ^νωθεν βοηθεία_ς.
τὰ γὰρ πάθη, ἃ ἐθεράπευσεν ἐπὶ τῶν σωμάτων ὁ χριστός, ταῦτα καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν γίνεται καὶ δεῖται τῆς ἄνωθεν βοηθείας.
ἔστι^ τυφλὴ ψυ_χή, δεομένη ἀναβλέψεως, τυφλὴ ψυ_χή, ἡ νόμου θαυμάσια^ μὴ βλέπουσα^, τυφλὴ ψυ_χή, ἡ τὸν μέλλοντα^ αἰῶνα^ μὴ κα^θορῶσα^, τυφλὴ ψυ_χή, ἡ τὸ σῶ^μα^ τοῦ χριστοῦ βλέπουσα^, τὴν δὲ θεότητα^ μὴ γνωρί^ζουσα^.
ἔστι τυφλὴ ψυχή, δεομένη ἀναβλέψεως, τυφλὴ ψυχή, ἡ νόμου θαυμάσια μὴ βλέπουσα, τυφλὴ ψυχή, ἡ τὸν μέλλοντα αἰῶνα μὴ καθορῶσα, τυφλὴ ψυχή, ἡ τὸ σῶμα τοῦ χριστοῦ βλέπουσα, τὴν δὲ θεότητα μὴ γνωρίζουσα.
ὅτι^ δὲ τυφλή ἐστι^ν ἡ ψυ_χὴ ἡ ἀ^γνοοῦσα^ τὰ^ περὶ^ θεοῦ, καὶ ἐτυφλώθησα^ν οἱ δοῦλοι τοῦ θεοῦ.
ὅτι δὲ τυφλή ἐστιν ἡ ψυχὴ ἡ ἀγνοοῦσα τὰ περὶ θεοῦ, καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ θεοῦ.
πῶς ἐτυφλώθησα^ν;
πῶς ἐτυφλώθησαν;
εἴδετε γά^ρ φησι^ πλεονά^κις, καὶ οὐκ ἐφυ^λά^ξα^σθε·
εἴδετε γάρ φησι πλεονάκις, καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε·
ἀνεῳγμένα^ τὰ^ ὦτα^, καὶ οὐκ ἠκούσα^τε.
ἀνεῳγμένα τὰ ὦτα, καὶ οὐκ ἠκούσατε.
καὶ τί^ς τυφλός, ἀλλ' ἢ οἱ παῖδές μου;
καὶ τίς τυφλός, ἀλλ' ἢ οἱ παῖδές μου;
καὶ τί^ς κωφός, ἀλλ' ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν;
καὶ τίς κωφός, ἀλλ' ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν;
καὶ ὁ σωτὴρ βουλόμενος δεῖξαι τύφλωσι^ν δι^α^νοία_ς, φαρισαίους τυφλώττοντα^ς περὶ^ τὴν ἀ^λήθεια^ν ἐλέγχει λέγων·
καὶ ὁ σωτὴρ βουλόμενος δεῖξαι τύφλωσιν διανοίας, φαρισαίους τυφλώττοντας περὶ τὴν ἀλήθειαν ἐλέγχει λέγων·
ἐάσατε αὐτούς, ὁδηγοί εἰσι^ τυφλοὶ τυφλῶν·
ἐάσατε αὐτούς, ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν·
τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰ^ν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθρον ἐμπεσοῦνται.
τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθρον ἐμπεσοῦνται.
κωφὴ δέ ἐστι^ν ἡ ψυ_χὴ ἡ νόμου μὴ ὑ^πα^κούουσα^, ἡ τὴν δεσποτι^κὴν φωνὴν παραγραφομένη, κωφὴ οὐκ ἐκ φύ^σεως, ἀλλ' ἐκ προαιρέσεως.
κωφὴ δέ ἐστιν ἡ ψυχὴ ἡ νόμου μὴ ὑπακούουσα, ἡ τὴν δεσποτικὴν φωνὴν παραγραφομένη, κωφὴ οὐκ ἐκ φύσεως, ἀλλ' ἐκ προαιρέσεως.
ὁ ἔχων ὦτα^ ἀ^κούειν, ἀ^κουέτω.
ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.
οὐχ ὅτι^ τι^νὲς τῶν πα^ρόντων οὐκ εἶχον ὦτα^·
οὐχ ὅτι τινὲς τῶν παρόντων οὐκ εἶχον ὦτα·
πῶς γὰ^ρ ἂ^ν ἐσχόλαζον τῇ δι^δα^σκα^λί^ᾳ, τὸ ὄργα^νον τῆς ἀκοῆς οὐκ ἔχοντες;
πῶς γὰρ ἂν ἐσχόλαζον τῇ διδασκαλίᾳ, τὸ ὄργανον τῆς ἀκοῆς οὐκ ἔχοντες;
ἀλλὰ^ δείκνυ_σι^ σα^φῶς, ὅτι^ τὸ μὲν φαινόμενον οὖς πρὸς ἀκοὴν δεδημιούργηται, ἡ δὲ τῆς ψυ_χῆς αἴσθησι^ς πρὸς τὴν ἀκοὴν τοῦ θείου νόμου οὐ συ^ναρμόζεται.
ἀλλὰ δείκνυσι σαφῶς, ὅτι τὸ μὲν φαινόμενον οὖς πρὸς ἀκοὴν δεδημιούργηται, ἡ δὲ τῆς ψυχῆς αἴσθησις πρὸς τὴν ἀκοὴν τοῦ θείου νόμου οὐ συναρμόζεται.
οὐδὲν οὖν ὄφελος τῆς ἔξωθεν ἀκοῆς, ἀποκεκωφωμένης τῆς ἔσωθεν δι^α^νοία_ς.
οὐδὲν οὖν ὄφελος τῆς ἔξωθεν ἀκοῆς, ἀποκεκωφωμένης τῆς ἔσωθεν διανοίας.
λεπρός τί^ς ἐστι^ τῇ ψυ^χῇ, οὐχ ὁ τὸ σῶ^μα^ ἀμαυρούμενος, ἀλλ' ὁ τὴν ψυ_χὴν σκοτιζόμενος.
λεπρός τίς ἐστι τῇ ψυχῇ, οὐχ ὁ τὸ σῶμα ἀμαυρούμενος, ἀλλ' ὁ τὴν ψυχὴν σκοτιζόμενος.
τί^ γά^ρ ἐστι^ λέπρα_ ἐν σώμα^τι^, ἀλλ' ἢ διπλοῦν χρῶμα^;
τί γάρ ἐστι λέπρα ἐν σώματι, ἀλλ' ἢ διπλοῦν χρῶμα;
τί^ ἐστι^ λέπρα_ ἐν ψυ^χῇ;
τί ἐστι λέπρα ἐν ψυχῇ;
διπλοῦς διαλογισμός.
διπλοῦς διαλογισμός.
οὐαὶ ἁμαρτωλῷ ἐπι^βαίνοντι^ ἐπὶ^ δύ^ο τρί^βους.
οὐαὶ ἁμαρτωλῷ ἐπιβαίνοντι ἐπὶ δύο τρίβους.
ὅτα^ν τι^ς ποτὲ μὲν πιστεύῃ, ποτὲ δὲ ἀ^πι^στῇ, καὶ ποτὲ μὲν πρὸς ἐλεημοσύνην ῥέπῃ, ποτὲ δὲ πρὸς ἀπανθρωπίαν, λεπρός ἐστι^ τὴν ψυ_χήν, οὐκ ἔχων χρῶμα^ ὑγι^ές, ἀλλὰ^ μεριζόμενος τὴν δι^ά^νοια^ν·
ὅταν τις ποτὲ μὲν πιστεύῃ, ποτὲ δὲ ἀπιστῇ, καὶ ποτὲ μὲν πρὸς ἐλεημοσύνην ῥέπῃ, ποτὲ δὲ πρὸς ἀπανθρωπίαν, λεπρός ἐστι τὴν ψυχήν, οὐκ ἔχων χρῶμα ὑγιές, ἀλλὰ μεριζόμενος τὴν διάνοιαν·
καὶ ὥσπερ μερίζει λέπρα_ τὸ σῶ^μα^, οὕτω μερίζει λογισμὸς πονηρὸς τὴν δι^ά^νοια^ν.
καὶ ὥσπερ μερίζει λέπρα τὸ σῶμα, οὕτω μερίζει λογισμὸς πονηρὸς τὴν διάνοιαν.
ἕκαστος οὖν ὑ^πὲρ τῶν ἑαυτοῦ τραυμά^των βοήσῃ, καὶ ἐπι^καλέσηται ἰησοῦν τὸν ἰ_α_τρὸν ψυ_χῶν καὶ σωμά^των, κα^θὼς ἐβόα_ ὁ τυφλός·
ἕκαστος οὖν ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ τραυμάτων βοήσῃ, καὶ ἐπικαλέσηται ἰησοῦν τὸν ἰατρὸν ψυχῶν καὶ σωμάτων, καθὼς ἐβόα ὁ τυφλός·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
καὶ οἱ μὲν προάγοντες, ἐπετίμων·
καὶ οἱ μὲν προάγοντες, ἐπετίμων·
ἀλλ' οὐκ ἐμποδίζεται ἡ πα^ρρησί^α_ δι^ὰ^ τῶν κωλυ_όντων.
ἀλλ' οὐκ ἐμποδίζεται ἡ παρρησία διὰ τῶν κωλυόντων.
οἶδεν ἡ πί^στι_ς πρὸς πά^ντα^ μά^χεσθαι καὶ πά^ντα^ νι_κᾶν.
οἶδεν ἡ πίστις πρὸς πάντα μάχεσθαι καὶ πάντα νικᾶν.
ἐπετίμων ἄνθρωποι, καὶ ὁ πιστὸς οὐχ ὑποστέλλεται, ἀλλ' ἀ^κολουθεῖ τῷ δεσπότῃ, εἰδὼς ὅτι^ κα^λὴ ἡ ὑ^πὲρ εὐσεβεία_ς ἀναίδεια^.
ἐπετίμων ἄνθρωποι, καὶ ὁ πιστὸς οὐχ ὑποστέλλεται, ἀλλ' ἀκολουθεῖ τῷ δεσπότῃ, εἰδὼς ὅτι καλὴ ἡ ὑπὲρ εὐσεβείας ἀναίδεια.
εἰ γὰ^ρ ὑ^πὲρ χρημά^των ἀ^ναιδεῖς πολλοί, ὑ^πὲρ σωτηρί^α_ς ψυ_χῆς οὐ κάλλιστον τὴν κα^λὴν ἀναίδεια^ν ἐνδύ_σα^σθαι;
εἰ γὰρ ὑπὲρ χρημάτων ἀναιδεῖς πολλοί, ὑπὲρ σωτηρίας ψυχῆς οὐ κάλλιστον τὴν καλὴν ἀναίδειαν ἐνδύσασθαι;
κελεύει αὐτὸν ὁ ἰησοῦς ἀχθῆναι.
κελεύει αὐτὸν ὁ ἰησοῦς ἀχθῆναι.
ἔστησε τὸν κύ_ρι^ον ἰησοῦν ἡ φωνὴ τοῦ μετὰ^ πίστεως ἐπι^καλουμένου·
ἔστησε τὸν κύριον ἰησοῦν ἡ φωνὴ τοῦ μετὰ πίστεως ἐπικαλουμένου·
ἐκέλευσε πρὸς αὐτὸν ἀχθῆναι τὸν ἐγγίσαντα^ αὐτῷ τῇ πίστει πρότερον, καὶ πλησι^ά^σαι τῷ σώμα^τι^.
ἐκέλευσε πρὸς αὐτὸν ἀχθῆναι τὸν ἐγγίσαντα αὐτῷ τῇ πίστει πρότερον, καὶ πλησιάσαι τῷ σώματι.
ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι, καί φησι^·
ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι, καί φησι·
τί^ σοι θέλεις ποιήσω;
τί σοι θέλεις ποιήσω;
οὐκ ἀργῶς ἐρωτᾷ·
οὐκ ἀργῶς ἐρωτᾷ·
ἠδύνατο γὰ^ρ καὶ κα^θημένῳ τὴν ἴα_σι^ν πέμψαι, ἀλλ' ἰουδαῖοι οἱ τὴν ἀ^λήθεια^ν συκοφαντοῦντες, ἠδύναντο εἰπεῖν, ὡς ἐπὶ^ τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ·
ἠδύνατο γὰρ καὶ καθημένῳ τὴν ἴασιν πέμψαι, ἀλλ' ἰουδαῖοι οἱ τὴν ἀλήθειαν συκοφαντοῦντες, ἠδύναντο εἰπεῖν, ὡς ἐπὶ τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ·
οὐκ ἔστι^ν οὗτος, ἀλλ' ὅμοιος αὐτοῦ.
οὐκ ἔστιν οὗτος, ἀλλ' ὅμοιος αὐτοῦ.
κα^λεῖ οὖν εἰς μέσον τῶν ἀγνωμόνων τὸ θέατρον τὸν εὐεργετούμενον, ἵ^να_ πρῶτον δείξῃ τὸ πήρωμα^ τῆς φύ^σεως, καὶ τότε γνωρί^σῃ τὴν αὐθεντίαν τῆς χά^ρι^τος.
καλεῖ οὖν εἰς μέσον τῶν ἀγνωμόνων τὸ θέατρον τὸν εὐεργετούμενον, ἵνα πρῶτον δείξῃ τὸ πήρωμα τῆς φύσεως, καὶ τότε γνωρίσῃ τὴν αὐθεντίαν τῆς χάριτος.
τί^ σοι θέλεις ποιήσω;
τί σοι θέλεις ποιήσω;
ἐρωτᾷ ἐκεῖνον, δι^δά^σκει δὲ τοὺς πα^ρόντα^ς.
ἐρωτᾷ ἐκεῖνον, διδάσκει δὲ τοὺς παρόντας.
ὁ δέ·
ὁ δέ·
κύριέ φησι^ν ἵ^να_ ἀ^να^βλέψω.
κύριέ φησιν ἵνα ἀναβλέψω.
βλέπε, ὅσα^ λα^μβά^νει ἐνέχυρα^ πα^ρὰ^ τοῦ τὴν θεραπείαν δεχομένου, ἵ^να_ ἀποκλείσῃ τὴν συκοφαντίαν τῶν πονηρευομένων.
βλέπε, ὅσα λαμβάνει ἐνέχυρα παρὰ τοῦ τὴν θεραπείαν δεχομένου, ἵνα ἀποκλείσῃ τὴν συκοφαντίαν τῶν πονηρευομένων.
λέγει οὖν·
λέγει οὖν·
πορεύου, ἡ πί^στι_ς σου ἔσωσέ σε.
πορεύου, ἡ πίστις σου ἔσωσέ σε.
ὁρᾷς, πῶς τὸ προειρημένον ἡμῖν κα^τὰ^ τὴν προτεραία_ν δι' αὐτῶν δείκνυ^ται τῶν ἔργων;
ὁρᾷς, πῶς τὸ προειρημένον ἡμῖν κατὰ τὴν προτεραίαν δι' αὐτῶν δείκνυται τῶν ἔργων;
καὶ ὅτι^ ἄπρα_τοι αἱ εὐεργεσί^αι, καὶ πωλοῦνται τῇ πίστει;
καὶ ὅτι ἄπρατοι αἱ εὐεργεσίαι, καὶ πωλοῦνται τῇ πίστει;
οὐ δί^δωσι^ν ἀργυρί^ου τὰ_ς εὐεργεσί^α_ς ἰησοῦς, πωλεῖ δὲ αὐτὰ_ς τῇ πίστει.
οὐ δίδωσιν ἀργυρίου τὰς εὐεργεσίας ἰησοῦς, πωλεῖ δὲ αὐτὰς τῇ πίστει.
ἐὰ^ν μὴ κα^τα^βά^λῃς πίστι^ν, οὐ δέχῃ τὴν εὐεργεσίαν·
ἐὰν μὴ καταβάλῃς πίστιν, οὐ δέχῃ τὴν εὐεργεσίαν·
ἡ χά^ρι^ς ἥπλωται, ἡ δὲ πί^στι_ς προέρχεται.
ἡ χάρις ἥπλωται, ἡ δὲ πίστις προέρχεται.
καὶ ὥσπερ πηγὴ μί^α^, ἀντλοῦσι^ δὲ ἐκ τῆς πηγῆς οἱ μὲν μικροῖς ἀγγείοις, οἱ δὲ μείζοσι^, καὶ ὁ μὲν ὀλί^γον ἀρύεται ὕ^δωρ, ὁ δὲ πολύ^, οὐ τῆς πηγῆς μεριζούσης τὰ^ μέτρα^, ἀλλ' ἑκάστου πρὸς τὸ οἰκεῖον ἀγγεῖον ἀρυομένου·
καὶ ὥσπερ πηγὴ μία, ἀντλοῦσι δὲ ἐκ τῆς πηγῆς οἱ μὲν μικροῖς ἀγγείοις, οἱ δὲ μείζοσι, καὶ ὁ μὲν ὀλίγον ἀρύεται ὕδωρ, ὁ δὲ πολύ, οὐ τῆς πηγῆς μεριζούσης τὰ μέτρα, ἀλλ' ἑκάστου πρὸς τὸ οἰκεῖον ἀγγεῖον ἀρυομένου·
οὕτως ἡ χά^ρι^ς ἥπλωται ὡς πηγή, ἡ πρόθεσι^ς δὲ τοῦ προσερχομένου ἀγγεῖον καὶ σκεῦος γί_νεται τῆς χά^ρι^τος.
οὕτως ἡ χάρις ἥπλωται ὡς πηγή, ἡ πρόθεσις δὲ τοῦ προσερχομένου ἀγγεῖον καὶ σκεῦος γίνεται τῆς χάριτος.
ἐὰ^ν οὖν προσα^γά^γῃς πίστι^ν ὀλί^γην ὡς σκεῦος μικρόν, μι_κρὰ_ν ἀντλεῖς τὴν χά^ρι^ν·
ἐὰν οὖν προσαγάγῃς πίστιν ὀλίγην ὡς σκεῦος μικρόν, μικρὰν ἀντλεῖς τὴν χάριν·
ἐὰ^ν δὲ μεγά^λην προσα^γά^γῃς τὴν δι^ά^νοια^ν, μεγά^λην ἀντλεῖς τὴν εὐεργεσίαν.
ἐὰν δὲ μεγάλην προσαγάγῃς τὴν διάνοιαν, μεγάλην ἀντλεῖς τὴν εὐεργεσίαν.
δι^ὰ^ τοῦτο ὁ σωτὴρ λέγει·
διὰ τοῦτο ὁ σωτὴρ λέγει·
πιστεύεις, ὅτι^ δύ^να^μαι τοῦτο ποιῆσαι;
πιστεύεις, ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι;
ὁ δέ·
ὁ δέ·
ναί, κύ_ρι^ε.
ναί, κύριε.
καὶ ὁ σωτήρ·
καὶ ὁ σωτήρ·
κα^τὰ^ τὴν πίστι^ν σου γενηθήτω σοι.
κατὰ τὴν πίστιν σου γενηθήτω σοι.
ἐντεῦθεν ὁ ἀ^πόστολος παρακελεύεται κορινθίοις λέγων·
ἐντεῦθεν ὁ ἀπόστολος παρακελεύεται κορινθίοις λέγων·
πλατύνθητε ὑ_μεῖς, ἵ^να_ δείξῃ ὅτι^ τῇ πλατυνομένῃ δι^α^νοίᾳ πλατυτέρα ἡ χά^ρι^ς ἐπεισέρχεται·
πλατύνθητε ὑμεῖς, ἵνα δείξῃ ὅτι τῇ πλατυνομένῃ διανοίᾳ πλατυτέρα ἡ χάρις ἐπεισέρχεται·
καὶ ὁ προφήτης·
καὶ ὁ προφήτης·
ἄνοιξον τὸ στόμα^ σου, καὶ πληρώσω αὐτό.
ἄνοιξον τὸ στόμα σου, καὶ πληρώσω αὐτό.
οὐδὲν πα^ρὰ^ τῇ εὐεργεσί^ᾳ τὸ κώλυ_μα^, ἀλλὰ^ πα^ρὰ^ τῇ ἡμετέρᾳ ῥᾳθυ_μί^ᾳ.
οὐδὲν παρὰ τῇ εὐεργεσίᾳ τὸ κώλυμα, ἀλλὰ παρὰ τῇ ἡμετέρᾳ ῥᾳθυμίᾳ.
φωστὴρ τῆς δι^καιοσύ^νης ἀνέτειλεν ἰησοῦς, ἥπλωται παντα^χοῦ ἡ ἀκτὶς νοητοῦ ἡλί^ου·
φωστὴρ τῆς δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἰησοῦς, ἥπλωται πανταχοῦ ἡ ἀκτὶς νοητοῦ ἡλίου·
καὶ ὁ μὲν ἐλάττονος ἀπολαύει τῆς χά^ρι^τος, ὁ δὲ μείζονος, οὐ τῆς χά^ρι^τος μεριζούσης, ἀλλὰ^ τῆς δι^α^νοία_ς τὸ μέτρον ὑ^ποβαλλούσης.
καὶ ὁ μὲν ἐλάττονος ἀπολαύει τῆς χάριτος, ὁ δὲ μείζονος, οὐ τῆς χάριτος μεριζούσης, ἀλλὰ τῆς διανοίας τὸ μέτρον ὑποβαλλούσης.
ὥσπερ γὰ^ρ εἷς ἥλι^ος εἰς πᾶσα^ν τὴν γῆν, καὶ μί^α^ ἀκτίς, καὶ μί^α^ αὐγή, οὐ πᾶς δὲ ὁ κόσμος ὁμοίως πεφώτισται, ἀλλ' ὁ μὲν λαμπρὸν ἔχει τὸ φῶς, ὁ δὲ ἔλαττον, ὁ δὲ μεῖζον, καὶ ὁ μὲν στενόν, ὁ δὲ πλατύτερον, οὐ τοῦ ἡλί^ου μερίζοντος τούτῳ τῷ οἴκῳ τὸ μεῖζον, κ ἀκείνῳ τὸ ἔλαττον, ἀλλὰ^ πρὸς τὰ_ς θυ^ρί^δα^ς, ἃ_ς ἠνέῳξαν οἱ...
ὥσπερ γὰρ εἷς ἥλιος εἰς πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ μία ἀκτίς, καὶ μία αὐγή, οὐ πᾶς δὲ ὁ κόσμος ὁμοίως πεφώτισται, ἀλλ' ὁ μὲν λαμπρὸν ἔχει τὸ φῶς, ὁ δὲ ἔλαττον, ὁ δὲ μεῖζον, καὶ ὁ μὲν στενόν, ὁ δὲ πλατύτερον, οὐ τοῦ ἡλίου μερίζοντος τούτῳ τῷ οἴκῳ τὸ μεῖζον, κ ἀκείνῳ τὸ ἔλαττον, ἀλλὰ πρὸς τὰς θυρίδας, ἃς ἠνέῳξαν οἱ οἰκοδομοῦντες...
οὕτως ἐπειδὴ θυ^ρί^δες ἡμῶν τῆς ψυ_χῆς οἱ λογισμοί, ὅτα^ν πλατυτέρους ἀ^νοίξῃς τοὺς λογισμούς, πλατυτέραν δέχῃ τὴν εὐεργεσίαν·
οὕτως ἐπειδὴ θυρίδες ἡμῶν τῆς ψυχῆς οἱ λογισμοί, ὅταν πλατυτέρους ἀνοίξῃς τοὺς λογισμούς, πλατυτέραν δέχῃ τὴν εὐεργεσίαν·
ὅτα^ν στενώσῃς τὴν δι^ά^νοια^ν, στενοῖς τὴν χά^ρι^ν.
ὅταν στενώσῃς τὴν διάνοιαν, στενοῖς τὴν χάριν.
ἀνακάλυψόν σου τὸν λογισμόν, ἵ^να_ δέξῃ τὴν αὐγήν.
ἀνακάλυψόν σου τὸν λογισμόν, ἵνα δέξῃ τὴν αὐγήν.
ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκα^λυ^μμένῳ προσώπῳ τὴν δόξα^ν κυ_ρί^ου κατοπτριζόμεθα^, μετα^μορφούμενοι ἀ^πὸ δόξης εἰς δόξα^ν.
ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου κατοπτριζόμεθα, μεταμορφούμενοι ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν.
εἷς τυφλὸς ἐθερα^πεύθη δι^ὰ^ τῆς ἱ^στορί^α_ς καὶ πολλῶν ὀφθαλμοὶ διανοίγονται δι^ὰ^ τῆς δι^δα^σκα^λί^α_ς.
εἷς τυφλὸς ἐθεραπεύθη διὰ τῆς ἱστορίας καὶ πολλῶν ὀφθαλμοὶ διανοίγονται διὰ τῆς διδασκαλίας.
κα^τὰ^ τὴν πίστι^ν σου γενηθήτω σοι.
κατὰ τὴν πίστιν σου γενηθήτω σοι.
ὁ δὲ τυφλός φησι^ν ἠκολούθει δοξάζων τὸν θεόν·
ὁ δὲ τυφλός φησιν ἠκολούθει δοξάζων τὸν θεόν·
καὶ οὐ κωλύ_ει ὁ ἰησοῦς.
καὶ οὐ κωλύει ὁ ἰησοῦς.
ἐνταῦθα^ ἀ^να^γκαῖον θεωρῆσαι, ὅτε τὸν δαιμονιῶντα^ ἐθερά^πευσε, πα^ρεκλήθη ὑ^πὸ τοῦ τὴν εὐεργεσίαν δεξα^μένου, ὥστε ἀκολουθεῖν τῷ ἰησοῦ·
ἐνταῦθα ἀναγκαῖον θεωρῆσαι, ὅτε τὸν δαιμονιῶντα ἐθεράπευσε, παρεκλήθη ὑπὸ τοῦ τὴν εὐεργεσίαν δεξαμένου, ὥστε ἀκολουθεῖν τῷ ἰησοῦ·
ἐβούλετο γά^ρ φησι^ν ἀκολουθεῖν.
ἐβούλετο γάρ φησιν ἀκολουθεῖν.
ὁ δὲ σωτὴρ κωλύ_ει καὶ λέγει·
ὁ δὲ σωτὴρ κωλύει καὶ λέγει·
ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ διάγγελλε, ὅσα^ ἐποίησέ σοι ὁ θεός.
ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ διάγγελλε, ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ θεός.
τίνος ἕνεκεν τὸν μὲν θελήσαντα^ ἀκολουθῆσαι κωλύ_ει, τὸν δὲ οὐ κωλύ_ει;
τίνος ἕνεκεν τὸν μὲν θελήσαντα ἀκολουθῆσαι κωλύει, τὸν δὲ οὐ κωλύει;
δι^ὰ^ τί^ τούτῳ μὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀκολούθησι^ν, ἐκείνῳ δὲ οὐκ ἐπιτρέπει;
διὰ τί τούτῳ μὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀκολούθησιν, ἐκείνῳ δὲ οὐκ ἐπιτρέπει;