Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
κἀκείνῳ χρησί^μως, καὶ τούτῳ συμφερόντως.	κἀκείνῳ χρησίμως, καὶ τούτῳ συμφερόντως.
τὸν μὲν ἀκολουθεῖν οὐ συνεχώρει δι' ἑτέρα_ν αἰτί^α_ν, ἐπειδὴ δαιμονι^ῶν ἦν·	τὸν μὲν ἀκολουθεῖν οὐ συνεχώρει δι' ἑτέραν αἰτίαν, ἐπειδὴ δαιμονιῶν ἦν·
τοῦ δὲ δαιμονιῶντος καὶ ἡ λέξι^ς καὶ ἡ γλῶσσα^ δι^έστραπτο.	τοῦ δὲ δαιμονιῶντος καὶ ἡ λέξις καὶ ἡ γλῶσσα διέστραπτο.
ἀποστέλλει οὖν αὐτὸν κήρυκα^, ἵ^να_ ἐκ τῆς καταστάσεως κηρύξῃ τὸν εὐεργέτην.	ἀποστέλλει οὖν αὐτὸν κήρυκα, ἵνα ἐκ τῆς καταστάσεως κηρύξῃ τὸν εὐεργέτην.
ξένον γὰ^ρ ἦν θέα_μα^ ἰ^δεῖν τόν ποτε μὴ κα^θεστηκότα^, κα^θεστηκότας κηρύττειν λόγους.	ξένον γὰρ ἦν θέαμα ἰδεῖν τόν ποτε μὴ καθεστηκότα, καθεστηκότας κηρύττειν λόγους.
ποιεῖ οὖν αὐτὸ τὸ ὄργα^νον τοῦ εὐεργετηθέντος κήρυκα^ τοῦ σώσαντος.	ποιεῖ οὖν αὐτὸ τὸ ὄργανον τοῦ εὐεργετηθέντος κήρυκα τοῦ σώσαντος.
καὶ βλέπε τὸ θαυμαστόν, βλέπε τὴν τοῦ σωτῆρος ταπεινοφροσύνην, βλέπε τοῦ δαιμονιῶντος τὴν εὐγνωμοσύνην.	καὶ βλέπε τὸ θαυμαστόν, βλέπε τὴν τοῦ σωτῆρος ταπεινοφροσύνην, βλέπε τοῦ δαιμονιῶντος τὴν εὐγνωμοσύνην.
ὁ μὲν σωτὴρ λέγει·	ὁ μὲν σωτὴρ λέγει·
πορεύου, καὶ ἀνάγγελλε, ὅσα^ ἐποίησέ σοι ὁ θεός.	πορεύου, καὶ ἀνάγγελλε, ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ θεός.
οὐ λέγει·	οὐ λέγει·
ὅσα^ ἐποίησά^ σοι ἐγώ, ἀλλὰ^ ταπεινοφρονῶν τῇ τοῦ θεοῦ προσηγορί^ᾳ ἐπιγρά^φει.	ὅσα ἐποίησά σοι ἐγώ, ἀλλὰ ταπεινοφρονῶν τῇ τοῦ θεοῦ προσηγορίᾳ ἐπιγράφει.
ὁ δὲ δαιμονι^ῶν περιῄει κηρύττων, ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ θεὸς ἰησοῦς.	ὁ δὲ δαιμονιῶν περιῄει κηρύττων, ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ θεὸς ἰησοῦς.
τὸν μὲν οὖν ἀποστέλλει κηρύττειν, ἵ^να_ ἀ^πὸ τῆς καταστάσεως δείξῃ τὸ μέγεθος τῆς εὐεργεσί^α_ς·	τὸν μὲν οὖν ἀποστέλλει κηρύττειν, ἵνα ἀπὸ τῆς καταστάσεως δείξῃ τὸ μέγεθος τῆς εὐεργεσίας·
τὸν δὲ τυφλὸν ἐπιτρέπει ἀκολουθεῖν.	τὸν δὲ τυφλὸν ἐπιτρέπει ἀκολουθεῖν.
δι^ὰ^ τί;	διὰ τί;
ἐπειδὴ εἰς ἱεροσόλυμα ἀνῄει ἐπι^τελέσων τὸ μέγα^ μυστήριον, καὶ τὴν ὑ^πὲρ τοῦ κόσμου οἰκονομίαν ἀναδεξόμενος, καὶ σταυρὸς ἔμελλεν ἀκολουθεῖν, καὶ ὕ^βρις, καὶ πά^ντα^ τὰ^ ὑ^πὸ τῶν θεομά^χων καινοτομηθέντα^·	ἐπειδὴ εἰς ἱεροσόλυμα ἀνῄει ἐπιτελέσων τὸ μέγα μυστήριον, καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ κόσμου οἰκονομίαν ἀναδεξόμενος, καὶ σταυρὸς ἔμελλεν ἀκολουθεῖν, καὶ ὕβρις, καὶ πάντα τὰ ὑπὸ τῶν θεομάχων καινοτομηθέντα·
δι^ὰ^ τοῦτο ποιεῖ ἀκολουθεῖν τὸν τυφλόν, ἵ^να_ πρόσφα^τον ἔχωσι^ τὴν μνήμην τοῦ θαύμα^τος, ἵ^να_ ἡ μνήμη τῆς ἰάσεως στηρίξῃ τὴν δι^ά^νοια^ν τῶν μελλόντων δι^ολισθαίνειν.	διὰ τοῦτο ποιεῖ ἀκολουθεῖν τὸν τυφλόν, ἵνα πρόσφατον ἔχωσι τὴν μνήμην τοῦ θαύματος, ἵνα ἡ μνήμη τῆς ἰάσεως στηρίξῃ τὴν διάνοιαν τῶν μελλόντων διολισθαίνειν.
ποιεῖ ἀκολουθεῖν τὸν τυφλόν, ἵ^να_ μή τι^ς ἀρνήσηται τὴν θαυματουργίαν, ἐπειδὴ ἔμελλε σα^λεύεσθαι ὡς ἐν χειμῶνι^ τῶν ἀ^ποστόλων ἡ δι^ά^νοια^, καὶ τῶν ὁρώντων ἡ κατάστα^σι^ς ἔμελλε χειμάζεσθαι, ὁρώντων τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ ἐπὶ^ σταυροῦ.	ποιεῖ ἀκολουθεῖν τὸν τυφλόν, ἵνα μή τις ἀρνήσηται τὴν θαυματουργίαν, ἐπειδὴ ἔμελλε σαλεύεσθαι ὡς ἐν χειμῶνι τῶν ἀποστόλων ἡ διάνοια, καὶ τῶν ὁρώντων ἡ κατάστασις ἔμελλε χειμάζεσθαι, ὁρώντων τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ ἐπὶ σταυροῦ.
ἵ^να_ οὖν μὴ πρὸς τὸ πά^θος βλέποντες ὀκλάσωσι^, συγχωρεῖ τῷ τυφλῷ ἀκολουθεῖν, ἵ^να_ πρόσφα^τον ἔχοντες τὴν μνήμην τῆς εὐεργεσί^α_ς, ἀσά^λευτον ἔχωσι^ τὸν λογισμὸν τῆς ἀ^ληθεία_ς.	ἵνα οὖν μὴ πρὸς τὸ πάθος βλέποντες ὀκλάσωσι, συγχωρεῖ τῷ τυφλῷ ἀκολουθεῖν, ἵνα πρόσφατον ἔχοντες τὴν μνήμην τῆς εὐεργεσίας, ἀσάλευτον ἔχωσι τὸν λογισμὸν τῆς ἀληθείας.
πολλὰ γὰ^ρ τοιαῦτα^ ποιεῖ ὁ χριστός, ἐπειδὴ ἦλθε τὴν ὑ^πὲρ τῶν ἀνθρώπων οἰκονομίαν ἀναδέξασθαι.	πολλὰ γὰρ τοιαῦτα ποιεῖ ὁ χριστός, ἐπειδὴ ἦλθε τὴν ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων οἰκονομίαν ἀναδέξασθαι.
καὶ ἵ^να_ μή τι^ς αὐτὸν ὑ^πολά^βῃ δι' ἀσθένεια^ν πάσχειν, καὶ οὐ δι^ὰ^ φιλανθρωπίαν ὑπομένειν, πρὶ^ν εἰσέλθῃ εἰς ἱεροσόλυμα, βλέπει συκῆν.	καὶ ἵνα μή τις αὐτὸν ὑπολάβῃ δι' ἀσθένειαν πάσχειν, καὶ οὐ διὰ φιλανθρωπίαν ὑπομένειν, πρὶν εἰσέλθῃ εἰς ἱεροσόλυμα, βλέπει συκῆν.
καὶ ἀ^πῆλθέ φησι^ ζητῶν παρ' αὐτῆς καρπόν, καὶ οὐχ εὗρεν.	καὶ ἀπῆλθέ φησι ζητῶν παρ' αὐτῆς καρπόν, καὶ οὐχ εὗρεν.
ὡς δὲ οὐχ εὗρεν, ἐπετίμησε λέγων·	ὡς δὲ οὐχ εὗρεν, ἐπετίμησε λέγων·
μηδέποτε ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα^.	μηδέποτε ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα.
τί ἥμαρτεν ἡ συκῆ;	τί ἥμαρτεν ἡ συκῆ;
μὴ γὰ^ρ ἐξουσί^ᾳ λογι^κῇ ἔχει τὴν καρποφορίαν;	μὴ γὰρ ἐξουσίᾳ λογικῇ ἔχει τὴν καρποφορίαν;
οὐχ ὅτε βούλεται ὁ κτίστης, πα^ρέχει ἐνέργεια^ν τῇ καρποφορίᾳ;	οὐχ ὅτε βούλεται ὁ κτίστης, παρέχει ἐνέργειαν τῇ καρποφορίᾳ;
εἶτα οὔ τε ὁ καιρὸς ἦν τῶν σύ_κων·	εἶτα οὔ τε ὁ καιρὸς ἦν τῶν σύκων·
τοῦτο γὰ^ρ ἐπι^μαρτύρεται τὸ εὐαγγέλιον.	τοῦτο γὰρ ἐπιμαρτύρεται τὸ εὐαγγέλιον.
τί^ς δὲ οὕτω τῶν κοινῶν ἀνθρώπων, μήτι^ γε ὁ θεός, ἐν ἀκαίρῳ καιρῷ καρπὸν ἀ^παιτεῖ;	τίς δὲ οὕτω τῶν κοινῶν ἀνθρώπων, μήτι γε ὁ θεός, ἐν ἀκαίρῳ καιρῷ καρπὸν ἀπαιτεῖ;
τοὺς καιροὺς οὐ σὺ^ ἔπηξα^ς, ὁ δημιουργός;	τοὺς καιροὺς οὐ σὺ ἔπηξας, ὁ δημιουργός;
οὐ σὺ^ ἔδωκα^ς καιροὺς καὶ χρόνους τῇ καρποφορίᾳ;	οὐ σὺ ἔδωκας καιροὺς καὶ χρόνους τῇ καρποφορίᾳ;
τί τοίνυ^ν ἀ^παιτεῖς πα^ρὰ^ τὸν καιρόν, ὃν ἔτα^ξα^ς;	τί τοίνυν ἀπαιτεῖς παρὰ τὸν καιρόν, ὃν ἔταξας;
εἰ δὲ καὶ καιρὸς ἦν σύ_κων, μὴ ἤνεγκε δὲ ἡ συκῆ καρπόν, ἔγκλημα^ ἦν τῆς φύ^σεως;	εἰ δὲ καὶ καιρὸς ἦν σύκων, μὴ ἤνεγκε δὲ ἡ συκῆ καρπόν, ἔγκλημα ἦν τῆς φύσεως;
μή, ὅτε βούλεται, προσφέρει;	μή, ὅτε βούλεται, προσφέρει;
οὐχ, ὅτε κελεύεται, προσά^γει καρποφορία_ς;	οὐχ, ὅτε κελεύεται, προσάγει καρποφορίας;
τίνος οὖν ἕνεκεν ἐπι^τι_μᾷ τῇ συκῇ;	τίνος οὖν ἕνεκεν ἐπιτιμᾷ τῇ συκῇ;
ἐπειδὴ ἔμελλε τὸ πά^θος ὑ^φί^στα^σθαι, ἵ^να_ μὴ νομί^σωσι^ν αὐτὸν δι' ἀσθένεια^ν πάσχειν, ἐν τῷ ἀψύ^χῳ ἐνδείκνυται τὴν δύ^να^μι^ν, ἵ^να_ δείξῃ ὅτι^ πά^ντα^ς ἠδύνατο ξηρᾶναι τοὺς ἀντιλέγοντα^ς, πά^ντα^ς ἀφα^νί^σαι τοὺς θεομά^χους.	ἐπειδὴ ἔμελλε τὸ πάθος ὑφίστασθαι, ἵνα μὴ νομίσωσιν αὐτὸν δι' ἀσθένειαν πάσχειν, ἐν τῷ ἀψύχῳ ἐνδείκνυται τὴν δύναμιν, ἵνα δείξῃ ὅτι πάντας ἠδύνατο ξηρᾶναι τοὺς ἀντιλέγοντας, πάντας ἀφανίσαι τοὺς θεομάχους.
ἀλλ' ἐπειδὴ οὐκ ἦλθε κρῖναι τὸν κόσμον, ἀλλὰ^ σῶσαι, ὡς αὐτὸς ἔφησε, τὴν μὲν δύ^να^μι^ν ἐνδείκνυται ἐπὶ^ τῆς ἀψύ^χου, τὴν δὲ φιλανθρωπίαν ταμιεύεται τοῖς ἀνθρώποις.	ἀλλ' ἐπειδὴ οὐκ ἦλθε κρῖναι τὸν κόσμον, ἀλλὰ σῶσαι, ὡς αὐτὸς ἔφησε, τὴν μὲν δύναμιν ἐνδείκνυται ἐπὶ τῆς ἀψύχου, τὴν δὲ φιλανθρωπίαν ταμιεύεται τοῖς ἀνθρώποις.
οὕτω καὶ ἐνταῦθα συνεχώρει τῷ τυφλῷ ἀκολουθεῖν, ἵ^να_ νεάζουσα^ ἡ μνήμη δι^α^λύ_σῃ τὸ σκάνδαλον, ἵ^να_ ἔχωσι^ τὴν θαυματουργίαν ἀ^παστράπτουσα^ν.	οὕτω καὶ ἐνταῦθα συνεχώρει τῷ τυφλῷ ἀκολουθεῖν, ἵνα νεάζουσα ἡ μνήμη διαλύσῃ τὸ σκάνδαλον, ἵνα ἔχωσι τὴν θαυματουργίαν ἀπαστράπτουσαν.
ἀλλὰ^ διεδέξατο τὸ θαῦμα^ ἕτερον·	ἀλλὰ διεδέξατο τὸ θαῦμα ἕτερον·
μετὰ^ γὰ^ρ τὴν ἀνάβλεψι^ν τοῦ τυφλοῦ, ἀνέβλεψεν ἄλλος τυφλὸς τὴν ψυ_χήν.	μετὰ γὰρ τὴν ἀνάβλεψιν τοῦ τυφλοῦ, ἀνέβλεψεν ἄλλος τυφλὸς τὴν ψυχήν.
τί^ς οὗτος;	τίς οὗτος;
ὁ ἀρχιτελώνης ὁ τυφλώττων περὶ^ τὰ^ χρήμα^τα^, ὁ τῇ πλεονεξί^ᾳ τυφλὴν τὴν ψυ_χὴν ἔχων·	ὁ ἀρχιτελώνης ὁ τυφλώττων περὶ τὰ χρήματα, ὁ τῇ πλεονεξίᾳ τυφλὴν τὴν ψυχὴν ἔχων·
οὐδὲν γὰ^ρ οὕτως ἀποτυφλοῖ τὴν ψυ_χήν, ὡς τὰ^ χρήμα^τα^.	οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀποτυφλοῖ τὴν ψυχήν, ὡς τὰ χρήματα.
δῶρα γὰ^ρ ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς ἀνθρώπων, καὶ λυμαίνεται ῥήμα^τα^ δί^καια^.	δῶρα γὰρ ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς ἀνθρώπων, καὶ λυμαίνεται ῥήματα δίκαια.
ἦλθεν ὁ ἀρχιτελώνης, καὶ πα^ρῄει ὁ ἰησοῦς, ὁ πᾶσα^ν ἁ^μαρτί^α_ν δι^α^λύ_ων, ὁ πᾶσα^ν κα^κί^α_ν ἀφα^νί^ζων, ὁ μετα^βά^λλων τὸ σκότος εἰς φῶς καὶ τὰ^ σκολιὰ^ εἰς εὐθεῖα^ν ἄ^γων.	ἦλθεν ὁ ἀρχιτελώνης, καὶ παρῄει ὁ ἰησοῦς, ὁ πᾶσαν ἁμαρτίαν διαλύων, ὁ πᾶσαν κακίαν ἀφανίζων, ὁ μεταβάλλων τὸ σκότος εἰς φῶς καὶ τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν ἄγων.
ὁ ζακχαῖος βρα^χὺ^ς ἦν τὴν ἡλι^κί^α_ν, ἐκτεταμένος δὲ τὸν πόθον·	ὁ ζακχαῖος βραχὺς ἦν τὴν ἡλικίαν, ἐκτεταμένος δὲ τὸν πόθον·
βρα^χὺ^ς τὸ σῶ^μα^, μέγα^ς δὲ τὸ φρόνημα^·	βραχὺς τὸ σῶμα, μέγας δὲ τὸ φρόνημα·
ἐζήτει γὰ^ρ τὸν ἰησοῦν ἰ^δεῖν, καὶ οὐκ ἠδύνατο δι^ὰ^ τὸ βρα^χὺ^ τῆς ἡλι^κί^α_ς·	ἐζήτει γὰρ τὸν ἰησοῦν ἰδεῖν, καὶ οὐκ ἠδύνατο διὰ τὸ βραχὺ τῆς ἡλικίας·
καὶ προλαβών, μηχα^νῇ πορίζεται τὸ ἐλλεῖπον τῆς ἡλι^κί^α_ς·	καὶ προλαβών, μηχανῇ πορίζεται τὸ ἐλλεῖπον τῆς ἡλικίας·
ἀνατρέχει γὰ^ρ ἐπὶ^ συκομορέαν καὶ πα^ρι^όντα^ τὸν ἰησοῦν ἑώρα_.	ἀνατρέχει γὰρ ἐπὶ συκομορέαν καὶ παριόντα τὸν ἰησοῦν ἑώρα.
ἀλλ' ὁ κύ_ρι^ος ἡμῶν ἰησοῦς χριστός, ὁ εἰδὼς ἐκ περισσοῦ ποιεῖν ὧν αἰτούμεθα^ ἢ νοοῦμεν, οὐ τοσοῦτον αὐτῷ ἔδωκεν, ὅσον ἐπόθησεν, ἀλλ' ὑ^πὲρ ὃ προσεδόκησεν.	ἀλλ' ὁ κύριος ἡμῶν ἰησοῦς χριστός, ὁ εἰδὼς ἐκ περισσοῦ ποιεῖν ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, οὐ τοσοῦτον αὐτῷ ἔδωκεν, ὅσον ἐπόθησεν, ἀλλ' ὑπὲρ ὃ προσεδόκησεν.
ὁ μὲν γὰ^ρ ἰ^δεῖν μόνον ἐπόθησεν, ὁ δὲ καὶ τῆς δεξιώσεως αὐτὸν ἠξί^ωσε.	ὁ μὲν γὰρ ἰδεῖν μόνον ἐπόθησεν, ὁ δὲ καὶ τῆς δεξιώσεως αὐτὸν ἠξίωσε.
καί φησι^ πρὸς αὐτὸν ὁ θεα_σά^μενος αὐτοῦ τὴν δι^ά^νοια^ν πρὶ^ν γὰ^ρ ἀ^να^βῇ εἰς τὴν συκῆν, οἶδεν αὐτοῦ τὴν δι^ά^νοια^ν ·	καί φησι πρὸς αὐτὸν ὁ θεασάμενος αὐτοῦ τὴν διάνοιαν πρὶν γὰρ ἀναβῇ εἰς τὴν συκῆν, οἶδεν αὐτοῦ τὴν διάνοιαν ·
ζακχαῖε, σπεύσα_ς κα^τά^βηθι^.	ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι.
καλὸς ἰξευτὴς ὁ σωτήρ, ἀ^πὸ δένδρου ψυ_χὴν καταφέρων.	καλὸς ἰξευτὴς ὁ σωτήρ, ἀπὸ δένδρου ψυχὴν καταφέρων.
ζακχαῖε, σπεύσα_ς κα^τά^βηθι^.	ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι.
ἐξέτεινεν αὐτῷ τὸν κά^λα^μον τοῦ λόγου, περι^έθηκε τὸν ἰξὸν τῆς ἀγάπης, ἔλα^βεν αὐτὸν ἀ^πὸ τῶν πτερύ^γων τῆς δι^α^νοία_ς, καὶ συ^νά^γει αὐτὸν ὑ^πὸ τὴν ἑαυτοῦ ἐκκλησί^α_ν.	ἐξέτεινεν αὐτῷ τὸν κάλαμον τοῦ λόγου, περιέθηκε τὸν ἰξὸν τῆς ἀγάπης, ἔλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς διανοίας, καὶ συνάγει αὐτὸν ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἐκκλησίαν.
καὶ ὅρα_, τί ποιεῖ.	καὶ ὅρα, τί ποιεῖ.
ἵ^να_ δὲ μὴ νομί^σῃς τὸ ῥῆμα^ εἶναι τὸ βι^α^σά^μενον, ἀλλ' ὅτι^ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ὡς ἰξευτής ἐστι^, καὶ ἔδειξέ μοι κύ_ρι^ος ἄγγος ἰξευτοῦ, καὶ εἶπέ μοι·	ἵνα δὲ μὴ νομίσῃς τὸ ῥῆμα εἶναι τὸ βιασάμενον, ἀλλ' ὅτι ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ὡς ἰξευτής ἐστι, καὶ ἔδειξέ μοι κύριος ἄγγος ἰξευτοῦ, καὶ εἶπέ μοι·
οὐ μὴ πα^ρέλθω τὸν λαόν μου, ἕως ἂ_ν, φησί^ν, ἰξεύσω αὐτόν.	οὐ μὴ παρέλθω τὸν λαόν μου, ἕως ἂν, φησίν, ἰξεύσω αὐτόν.
οὕτως ἀ^λήθεια^ μεμα^ρτυ^ρημένη, ὅτι^ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἰξός ἐστι^, τῇ ἀγάπῃ ὡς ἰξῷ τὰ_ς ψυ_χὰ_ς περιπλέκων·	οὕτως ἀλήθεια μεμαρτυρημένη, ὅτι ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἰξός ἐστι, τῇ ἀγάπῃ ὡς ἰξῷ τὰς ψυχὰς περιπλέκων·
καὶ ὥσπερ ἐκείνη ἡ κόλλα_ οὐ δύ^να^ται λοιπὸν τὸ κα^τεχόμενον δι^α^στῆσαι τοῦ κα^τέχοντος, οὕτω καὶ αἱ ψυ_χαὶ αἱ τῷ σωτῆρι^ ἡνωμέναι κολλῶνται ὥσπερ τῇ κόλλῃ τοῦ ἰξευτοῦ.	καὶ ὥσπερ ἐκείνη ἡ κόλλα οὐ δύναται λοιπὸν τὸ κατεχόμενον διαστῆσαι τοῦ κατέχοντος, οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ αἱ τῷ σωτῆρι ἡνωμέναι κολλῶνται ὥσπερ τῇ κόλλῃ τοῦ ἰξευτοῦ.
δι^ὰ^ τοῦτο ἐκολλήθη ἡ ψυ_χή μου ὀπί^σω σου·	διὰ τοῦτο ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου·
ὁ δὲ κολλώμενος τῷ κυ_ρί^ῳ ἓν πνεῦμά^ ἐστι^ν.	ὁ δὲ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστιν.
ἰξεύει τὸν ζακχαῖον, καὶ κα^τά^γει αὐτὸν ἀ^πὸ τοῦ δένδρου, καὶ εἰσά^γει ἑαυτὸν εἰς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, ἣν ποτὲ μὲν αὐτὸς ταῖς ἁμαρτί^αις ἐγνόφωσε, σήμερον δὲ ὁ φωστὴρ τῆς εὐσεβεία_ς κα^τηύγασεν.	ἰξεύει τὸν ζακχαῖον, καὶ κατάγει αὐτὸν ἀπὸ τοῦ δένδρου, καὶ εἰσάγει ἑαυτὸν εἰς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, ἣν ποτὲ μὲν αὐτὸς ταῖς ἁμαρτίαις ἐγνόφωσε, σήμερον δὲ ὁ φωστὴρ τῆς εὐσεβείας κατηύγασεν.
ὡς οὖν εἰσῆλθεν ὁ σωτήρ, ὑπεδέξα^το αὐτὸν ὁ τελώνης χαίρων.	ὡς οὖν εἰσῆλθεν ὁ σωτήρ, ὑπεδέξατο αὐτὸν ὁ τελώνης χαίρων.
ὢ τῆς πολλῆς ἀγαθότητος τοῦ δεσπότου·	ὢ τῆς πολλῆς ἀγαθότητος τοῦ δεσπότου·
ὁ ἀναμάρτητος μετὰ^ ἁμαρτωλῶν, ἡ πηγὴ τῆς δι^καιοσύ^νης μετὰ^ τῆς ὕ_λης τῆς ἀ^δι^κί^α_ς·	ὁ ἀναμάρτητος μετὰ ἁμαρτωλῶν, ἡ πηγὴ τῆς δικαιοσύνης μετὰ τῆς ὕλης τῆς ἀδικίας·
ὕ_λη γὰ^ρ ἀ^δι^κί^α_ς πλεονεξί^α_.	ὕλη γὰρ ἀδικίας πλεονεξία.
εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκί^α_ν τοῦ τελώνου, οὐ τῷ γνόφῳ τῆς πλεονεξί^α_ς ὑβριζόμενος, ἀλλὰ^ τῇ αὐγῇ τῆς δι^καιοσύ^νης τὴν πλεονεξίαν ἀφα^νί^ζων.	εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τελώνου, οὐ τῷ γνόφῳ τῆς πλεονεξίας ὑβριζόμενος, ἀλλὰ τῇ αὐγῇ τῆς δικαιοσύνης τὴν πλεονεξίαν ἀφανίζων.
καὶ ὅρα_ τὸ θαυμαστόν·	καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν·
εὐθέως ὁ ζακχαῖος στὰ_ς πρὸ τοῦ προθύ^ρου λέγει·	εὐθέως ὁ ζακχαῖος στὰς πρὸ τοῦ προθύρου λέγει·
κύ_ρι^ε, τὰ^ ἡμί^ση τῶν ὑ^πα^ρχόντων μοι δί^δωμι^ τοῖς πτωχοῖς.	κύριε, τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι δίδωμι τοῖς πτωχοῖς.
οὐδέπω ἐδι^δά^χθης καὶ ὑ^πα^κούεις;	οὐδέπω ἐδιδάχθης καὶ ὑπακούεις;
οὐδέπω ἔμα^θες καὶ ἐφύ^λα^ξα^ς;	οὐδέπω ἔμαθες καὶ ἐφύλαξας;
οὐδὲν εἶπεν ὁ σωτήρ, οὐδὲν ἐδί^δα^ξεν, οὐ περὶ^ ἐλεημοσύνης ὑπέθετο, οὐ φιλοπτωχίαν ὑπηγόρευσε τότε, ἀλλ' ἐσι^ώπα_ καὶ ἠρέμα^ κα^τηύγαζε·	οὐδὲν εἶπεν ὁ σωτήρ, οὐδὲν ἐδίδαξεν, οὐ περὶ ἐλεημοσύνης ὑπέθετο, οὐ φιλοπτωχίαν ὑπηγόρευσε τότε, ἀλλ' ἐσιώπα καὶ ἠρέμα κατηύγαζε·
καὶ ὥσπερ ἥλι^ος εἰσχεόμενος δι^ὰ^ τῶν ἀκτί_νων εἰς οἶκον, οὐ ῥήμα^τι^ φωτίζει, ἀλλ' αὐτῇ τῇ ἐνεργείᾳ κα^ταλά^μπει·	καὶ ὥσπερ ἥλιος εἰσχεόμενος διὰ τῶν ἀκτίνων εἰς οἶκον, οὐ ῥήματι φωτίζει, ἀλλ' αὐτῇ τῇ ἐνεργείᾳ καταλάμπει·
οὕτω καὶ ὁ σωτὴρ εἰσελθών, ταῖς ἀκτῖσι^ τῆς δι^καιοσύ^νης τὸν δρόμον τῆς ἀ^δι^κί^α_ς ἐξώρισε·	οὕτω καὶ ὁ σωτὴρ εἰσελθών, ταῖς ἀκτῖσι τῆς δικαιοσύνης τὸν δρόμον τῆς ἀδικίας ἐξώρισε·
τὸ γὰ^ρ φῶς ἐν τῇ σκοτί^ᾳ φαίνει κύ_ρι^ε, τὰ^ ἡμί^ση τῶν ὑ^πα^ρχόντων μοι δί^δωμι^ τοῖς πτωχοῖς.	τὸ γὰρ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει κύριε, τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι δίδωμι τοῖς πτωχοῖς.
κα^λῶς μερίζει τὴν πλεονεξίαν, τέμνει τὴν ἀδικίαν.	καλῶς μερίζει τὴν πλεονεξίαν, τέμνει τὴν ἀδικίαν.
τὰ^ ἡμί^ση τῶν ὑ^πα^ρχόντων μοι.	τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι.
πᾶν ὁλόκληρον ἰσχυ_ρόν, τεμνόμενον δὲ ἀσθενές.	πᾶν ὁλόκληρον ἰσχυρόν, τεμνόμενον δὲ ἀσθενές.
τὰ^ ἡμί^ση τῶν ὑ^πα^ρχόντων μοι.	τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι.
ὢ τῆς κα^λῆς φωνῆς, νι_κώσης τὴν φύ^σι^ν, μᾶλλον δὲ νι_κώσης τὴν συνήθεια^ν·	ὢ τῆς καλῆς φωνῆς, νικώσης τὴν φύσιν, μᾶλλον δὲ νικώσης τὴν συνήθειαν·
δευτέρα_ γὰ^ρ φύ^σι^ς ἡ συνήθεια^.	δευτέρα γὰρ φύσις ἡ συνήθεια.
ἐξώρισε τὴν ἀπληστίαν, ἐπέγνω τὴν ἀ^λήθεια^ν.	ἐξώρισε τὴν ἀπληστίαν, ἐπέγνω τὴν ἀλήθειαν.
τὰ^ ἡμί^ση τῶν ὑ^πα^ρχόντων μοι δί^δωμι^ τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τι^νός τι^ ἠδί^κησα^ ἢ ἐσυκοφάντησα^, ἀποδί^δωμι^ τετραπλοῦν.	τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἠδίκησα ἢ ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.
ἐνταῦθα προσέχειν ἀ^κρι_βῶς χρή, ὅτι^ ὁ πλοῦτος τοῦ ζακχαίου οὐκ ἦν ἐξ ἀ^δι^κί^α_ς μόνον, ἀλλὰ^ καὶ ἐκ πατρι^κῆς περι^ουσί^α_ς·	ἐνταῦθα προσέχειν ἀκριβῶς χρή, ὅτι ὁ πλοῦτος τοῦ ζακχαίου οὐκ ἦν ἐξ ἀδικίας μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐκ πατρικῆς περιουσίας·
εἰ γὰ^ρ ἦν ἐξ ἀ^δι^κί^α_ς, πῶς τετραπλασίονα^ ἠδύνατο ἀ^ποδοῦναι, ἃ^ ἔλα^βε;	εἰ γὰρ ἦν ἐξ ἀδικίας, πῶς τετραπλασίονα ἠδύνατο ἀποδοῦναι, ἃ ἔλαβε;
δι^ὰ^ τί γὰ^ρ λέγει·	διὰ τί γὰρ λέγει·
εἴ τι^νός τι^ ἠδί^κησα^, ἀποδί^δωμι^ τετραπλοῦν;	εἴ τινός τι ἠδίκησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν;
εἰ καὶ τῇ πα^ρα^νομί^ᾳ συ^νέζησεν, ἀλλὰ^ καὶ τὸν νόμον ἐγνώριζεν·	εἰ καὶ τῇ παρανομίᾳ συνέζησεν, ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον ἐγνώριζεν·
κελεύει γὰ^ρ ὁ νόμος τὸν κλέπτην εἰς τετρα^πλά^σιον ἀποδι^δόναι τὴν κλοπήν.	κελεύει γὰρ ὁ νόμος τὸν κλέπτην εἰς τετραπλάσιον ἀποδιδόναι τὴν κλοπήν.
ἐάν τί^ς φησι^ κλέψῃ πρόβα^τον καὶ γνωρισθῇ, ἀ^ποδῷ τέσσα^ρα^ πρόβα^τα^.	ἐάν τίς φησι κλέψῃ πρόβατον καὶ γνωρισθῇ, ἀποδῷ τέσσαρα πρόβατα.
τετραπλασιάζει τὴν τι_μωρί^α_ν ὁ θεός, μᾶλλον δὲ τὴν ζημίαν, ἵ^να_ κ ἂ_ν ὁ νόμος μὴ φοβήσῃ, ἡ ζημί^α_ δυσωπήσῃ·	τετραπλασιάζει τὴν τιμωρίαν ὁ θεός, μᾶλλον δὲ τὴν ζημίαν, ἵνα κ ἂν ὁ νόμος μὴ φοβήσῃ, ἡ ζημία δυσωπήσῃ·
πολλοὶ γὰ^ρ πολλά^κι^ς νόμον μὴ αἰδούμενοι, ζημίαν αἰδοῦνται.	πολλοὶ γὰρ πολλάκις νόμον μὴ αἰδούμενοι, ζημίαν αἰδοῦνται.
ἑαυτὸν τοίνυ^ν καταδικά^ζει, οὐκ ἐκδεχόμενος τὴν ψῆφον τοῦ νόμου, ἀλλ' αὐτὸς ἐφ' ἑαυτὸν νόμος γενόμενος·	ἑαυτὸν τοίνυν καταδικάζει, οὐκ ἐκδεχόμενος τὴν ψῆφον τοῦ νόμου, ἀλλ' αὐτὸς ἐφ' ἑαυτὸν νόμος γενόμενος·
δικαίῳ γὰ^ρ νόμος οὐ κεῖται.	δικαίῳ γὰρ νόμος οὐ κεῖται.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.