macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ὁ σωτὴρ ταύτην δεξά^μενος τὴν φωνήν φησι^·
ὁ σωτὴρ ταύτην δεξάμενος τὴν φωνήν φησι·
σήμερον σωτηρί^α_ τῷ οἴκῳ τούτῳ γέγονεν.
σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ γέγονεν.
αὐτὸς ἑαυτὸν ἐδι^καίωσεν, οὐκ ἐπειδὴ χριστὸν ἁπλῶς εἶδεν, ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς χριστοῦ ὑ^πήκουσε νόμοις.
αὐτὸς ἑαυτὸν ἐδικαίωσεν, οὐκ ἐπειδὴ χριστὸν ἁπλῶς εἶδεν, ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς χριστοῦ ὑπήκουσε νόμοις.
σήμερον σωτηρί^α_ τῷ οἴκῳ τούτῳ γέγονεν, ὅτι^ καὶ οὗτος υἱὸς ἀβραάμ ἐστι^.
σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ γέγονεν, ὅτι καὶ οὗτος υἱὸς ἀβραάμ ἐστι.
πρὶν ποιῆσαι τὰ^ ἔργα^ τοῦ ἀβραάμ, οὐ κα^λεῖ αὐτὸν υἱὸν ἀβραάμ, ἀλλὰ^ ζακχαῖον ψι_λῇ τῇ προσηγορί^ᾳ κα^λεῖ·
πρὶν ποιῆσαι τὰ ἔργα τοῦ ἀβραάμ, οὐ καλεῖ αὐτὸν υἱὸν ἀβραάμ, ἀλλὰ ζακχαῖον ψιλῇ τῇ προσηγορίᾳ καλεῖ·
ὅτε μέντοι ἐπλήρωσε τὰ^ ἔργα^ τοῦ πατριά^ρχου, φιλοπτωχίαν ἐπαγγειλάμενος, καὶ τῆς ἀ^δι^κί^α_ς τὴν ἀλλοτρίωσι^ν, τότε λέγει·
ὅτε μέντοι ἐπλήρωσε τὰ ἔργα τοῦ πατριάρχου, φιλοπτωχίαν ἐπαγγειλάμενος, καὶ τῆς ἀδικίας τὴν ἀλλοτρίωσιν, τότε λέγει·
καὶ οὗτος υἱὸς ἀβραάμ ἐστι^.
καὶ οὗτος υἱὸς ἀβραάμ ἐστι.
καὶ ἡμεῖς τοίνυ^ν, ἀ^δελφοί, εἰ καὶ χριστιανοί ἐσμεν καὶ λεγόμεθα^, οὐδὲν οὕτως ἡμᾶς δείκνυ_σι^ χριστιανοὺς ὡς τὸ ἔργον τῆς ἀ^ληθεία_ς.
καὶ ἡμεῖς τοίνυν, ἀδελφοί, εἰ καὶ χριστιανοί ἐσμεν καὶ λεγόμεθα, οὐδὲν οὕτως ἡμᾶς δείκνυσι χριστιανοὺς ὡς τὸ ἔργον τῆς ἀληθείας.
μὴ τοίνυ^ν ὑβρί^σωμεν τοῖς ἔργοις τὴν προσηγορίαν, ἀλλὰ^ σεμνύνωμεν τοῖς ἔργοις τὴν πίστι^ν.
μὴ τοίνυν ὑβρίσωμεν τοῖς ἔργοις τὴν προσηγορίαν, ἀλλὰ σεμνύνωμεν τοῖς ἔργοις τὴν πίστιν.
ἐκλήθημεν υἱοὶ ἀβραὰμ δι^ὰ^ πίστεως, κληθῶμεν υἱοὶ ἀβραὰμ δι^ὰ^ τῶν ἀ^γα^θῶν ἔργων.
ἐκλήθημεν υἱοὶ ἀβραὰμ διὰ πίστεως, κληθῶμεν υἱοὶ ἀβραὰμ διὰ τῶν ἀγαθῶν ἔργων.
ὃ γὰ^ρ ἔφθην εἰπών, οὐχ ἡ τοῦ σώμα^τος εὐγένεια^ ζητεῖται, ἀλλ' ἡ τῶν τρόπων ἀκολουθία.
ὃ γὰρ ἔφθην εἰπών, οὐχ ἡ τοῦ σώματος εὐγένεια ζητεῖται, ἀλλ' ἡ τῶν τρόπων ἀκολουθία.
δι^ὰ^ τοῦτο ἀβραὰμ καὶ ἰσαὰκ καὶ ἰακὼβ καὶ οἱ πα^τρι^ά^ρχαι πάντες ἠρνήσαντο τὴν συ^ναγωγήν, ἐπειδὴ τῶν πα^τέρων τὴν πίστι^ν οὐκ ἐκληρονόμησα^ν·
διὰ τοῦτο ἀβραὰμ καὶ ἰσαὰκ καὶ ἰακὼβ καὶ οἱ πατριάρχαι πάντες ἠρνήσαντο τὴν συναγωγήν, ἐπειδὴ τῶν πατέρων τὴν πίστιν οὐκ ἐκληρονόμησαν·
ἠρνήσα^το ἀβραὰμ οἰκείους, ἐπειδὴ οὐκ ἠκολούθησα^ν τῇ πίστει·
ἠρνήσατο ἀβραὰμ οἰκείους, ἐπειδὴ οὐκ ἠκολούθησαν τῇ πίστει·
ἠρνήσα^το αὐτοὺς καὶ ἰσαὰκ καὶ ἰακὼβ καὶ οἱ πα^τρι^ά^ρχαι πάντες·
ἠρνήσατο αὐτοὺς καὶ ἰσαὰκ καὶ ἰακὼβ καὶ οἱ πατριάρχαι πάντες·
τὸν γὰ^ρ ἀρνησά^μενον θεὸν καὶ ἡ φύ^σι^ς ἀρνεῖται.
τὸν γὰρ ἀρνησάμενον θεὸν καὶ ἡ φύσις ἀρνεῖται.
καὶ τίς μα^ρτυ^ρήσει λόγος, ὅτι^ ἀβραὰμ ἰουδαίους ἠρνήσα^το, ἵ^να_ μὴ δόξωμεν ὡς ἐπὶ^ ἐχθρῶν θρασύνεσθαι, ἀλλ' ὡς ἡμαρτηκότας ἐλέγχειν;
καὶ τίς μαρτυρήσει λόγος, ὅτι ἀβραὰμ ἰουδαίους ἠρνήσατο, ἵνα μὴ δόξωμεν ὡς ἐπὶ ἐχθρῶν θρασύνεσθαι, ἀλλ' ὡς ἡμαρτηκότας ἐλέγχειν;
κύ_ρι^ε, ἐλέησον ἡμᾶς·
κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς·
ἐγενήθη τὸ ὄρος καὶ ἡ πόλι^ς, ἣν εὐλόγησα^ν οἱ πα^τέρες ἡμῶν, πυ^ρίκαυστος·
ἐγενήθη τὸ ὄρος καὶ ἡ πόλις, ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, πυρίκαυστος·
σύ^, κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι^ ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς, καὶ ἰσραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς·
σύ, κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς, καὶ ἰσραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς·
σύ^, κύριε, φεῖσαι ἡμῶν ἐπειδή φησι^ν ἐκεῖνοι, ἐφ' οἷς σεμνυνόμεθα^, ἠλλοτρι^ώθησα^ν ἡμῶν, καὶ ἠρνήσαντο ἡμῶν τὸ γένος, σὺ^ ἐλέησον ἡμᾶς ὁ πά^ντα^ς φι^λανθρωπί^ᾳ νι_κῶν.
σύ, κύριε, φεῖσαι ἡμῶν ἐπειδή φησιν ἐκεῖνοι, ἐφ' οἷς σεμνυνόμεθα, ἠλλοτριώθησαν ἡμῶν, καὶ ἠρνήσαντο ἡμῶν τὸ γένος, σὺ ἐλέησον ἡμᾶς ὁ πάντας φιλανθρωπίᾳ νικῶν.
ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι^ ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς.
ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς.
εἰ γὰ^ρ ᾠκειοῦτο τὰ^ ἡμέτερα^, οὐκ ἂ^ν ἐπρέσβευσεν ὑ^πὲρ τῶν ἰ^δί^ων τέκνων.
εἰ γὰρ ᾠκειοῦτο τὰ ἡμέτερα, οὐκ ἂν ἐπρέσβευσεν ὑπὲρ τῶν ἰδίων τέκνων.
ὑ^πὲρ σοδομιτῶν ἐπρέσβευσε καὶ ἠκούετο·
ὑπὲρ σοδομιτῶν ἐπρέσβευσε καὶ ἠκούετο·
καὶ ὑπὲρ τῶν ἰ^δί^ων πρεσβεύων οὐκ ἠκούετο;
καὶ ὑπὲρ τῶν ἰδίων πρεσβεύων οὐκ ἠκούετο;
ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς.
ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς.
ἀρνεῖται ἀβραὰμ τοὺς ἀ^λλοτρί^ους τοῖς τρόποις, οἰκειοῦται δέ, ὡς ἔφην, τοὺς ἀ^λλοτρί^ους μὲν τοῦ γένους, οἰκείους δὲ τῆς εὐσεβεία_ς.
ἀρνεῖται ἀβραὰμ τοὺς ἀλλοτρίους τοῖς τρόποις, οἰκειοῦται δέ, ὡς ἔφην, τοὺς ἀλλοτρίους μὲν τοῦ γένους, οἰκείους δὲ τῆς εὐσεβείας.
δι^ὰ^ τοῦτο ἡ γρα^φὴ βουλομένη δεῖξαι τοῖς ἰουδαίοις, ὅτι^ ὧν τι^ς τοὺς τρόπους αἱρεῖται, τούτων καὶ τὴν προσηγορίαν δέχεται, λέγει·
διὰ τοῦτο ἡ γραφὴ βουλομένη δεῖξαι τοῖς ἰουδαίοις, ὅτι ὧν τις τοὺς τρόπους αἱρεῖται, τούτων καὶ τὴν προσηγορίαν δέχεται, λέγει·
ὁ πα^τήρ σου ἀμορραῖος, καὶ ἡ μήτηρ σου χετταία, ἡ ἀ^δελφή σου σοδομῖτις.
ὁ πατήρ σου ἀμορραῖος, καὶ ἡ μήτηρ σου χετταία, ἡ ἀδελφή σου σοδομῖτις.
βλέπε πῶς τὴν συγγένεια^ν ἀ^πὸ τῶν τρόπων κα^τα^σκευά^ζει.
βλέπε πῶς τὴν συγγένειαν ἀπὸ τῶν τρόπων κατασκευάζει.
ἐπειδὴ τὰ^ τῶν σοδομιτῶν ἐφρόνησεν, ἤκουσεν ἀ^δελφὴ σοδόμων, ἤκουσε θυ^γά^τηρ χαναναίων·
ἐπειδὴ τὰ τῶν σοδομιτῶν ἐφρόνησεν, ἤκουσεν ἀδελφὴ σοδόμων, ἤκουσε θυγάτηρ χαναναίων·
καὶ οὕτως ἐδείκνυ^το οὐ τὸ γένος δι^καιῶν, ἀλλὰ^ τὸ ἦθος σεμνύνων.
καὶ οὕτως ἐδείκνυτο οὐ τὸ γένος δικαιῶν, ἀλλὰ τὸ ἦθος σεμνύνων.
ἐγὼ δὲ νομίζω, ὅτι^ ὁ χαναναῖος καὶ ὁ ἀμορραῖος ἀρνεῖται τὴν συγγένεια^ν·
ἐγὼ δὲ νομίζω, ὅτι ὁ χαναναῖος καὶ ὁ ἀμορραῖος ἀρνεῖται τὴν συγγένειαν·
καὶ ὅτα^ν ἴ^δῃ τοὺς θεομά^χους, καὶ τοὺς ἀ^λλοτρί^ους τῆς εὐσεβεία_ς προσχωροῦντα^ς αὐτῷ, ἀρνεῖται, καὶ οὐ δέχεται ὁ χαναναῖος κληθῆναι πα^τὴρ τῶν ἀσεβῶν.
καὶ ὅταν ἴδῃ τοὺς θεομάχους, καὶ τοὺς ἀλλοτρίους τῆς εὐσεβείας προσχωροῦντας αὐτῷ, ἀρνεῖται, καὶ οὐ δέχεται ὁ χαναναῖος κληθῆναι πατὴρ τῶν ἀσεβῶν.
δι^ὰ^ τί ἀρνεῖται;
διὰ τί ἀρνεῖται;
ἐὰ^ν ἐπιτρίψῃς χαναναίῳ, καὶ εἴπῃς ὅτι^ ὁ πα^τήρ σου χαναναῖος, καὶ ἐρεῖ·
ἐὰν ἐπιτρίψῃς χαναναίῳ, καὶ εἴπῃς ὅτι ὁ πατήρ σου χαναναῖος, καὶ ἐρεῖ·
οὗτός μου υἱὸς ἀρνησά^μενος τὴν πίστι^ν τῶν πα^τέρων;
οὗτός μου υἱὸς ἀρνησάμενος τὴν πίστιν τῶν πατέρων;
ἐγὼ οὐκ εἰμὶ^ ἄπι^στος, εἰ καὶ χαναναῖος·
ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἄπιστος, εἰ καὶ χαναναῖος·
μα^ρτυ^ρήσει γά^ρ μου τὴν πίστι^ν ἡ χαναναία βοῶσα^·
μαρτυρήσει γάρ μου τὴν πίστιν ἡ χαναναία βοῶσα·
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
υἱὲ δαυίδ, ἐλέησόν με.
μὴ καλείσθωσα^ν δὲ υἱοὶ χαναναίων·
μὴ καλείσθωσαν δὲ υἱοὶ χαναναίων·
οὐ γὰ^ρ ἐφύ^λα^ξα^ν τὴν πίστι^ν τῆς χαναναίας·
οὐ γὰρ ἐφύλαξαν τὴν πίστιν τῆς χαναναίας·
κληθήτωσα^ν υἱοὶ λί^θων καὶ ξύ^λων, οἱ λέγοντες τῷ λί^θῳ, πατήρ μου εἶ σύ^, καὶ τῷ ξύλῳ ὅτι^ σύ^ με ἐγέννησα^ς.
κληθήτωσαν υἱοὶ λίθων καὶ ξύλων, οἱ λέγοντες τῷ λίθῳ, πατήρ μου εἶ σύ, καὶ τῷ ξύλῳ ὅτι σύ με ἐγέννησας.
ἐγὼ δὲ νομίζω καὶ τοὺς λί^θους ἀρνεῖσθαι, καὶ τὰ^ ξύ^λα^ ἀ^παγορεύειν τὴν οἰκειότητα^ τῶν ἀπί^στων.
ἐγὼ δὲ νομίζω καὶ τοὺς λίθους ἀρνεῖσθαι, καὶ τὰ ξύλα ἀπαγορεύειν τὴν οἰκειότητα τῶν ἀπίστων.
δύ^να^ται καὶ λί^θος ἀρνεῖσθαι καὶ λέγειν·
δύναται καὶ λίθος ἀρνεῖσθαι καὶ λέγειν·
οὐκ ἔστι^ μου τέκνον ὁ υἱὸς τῆς ἀ^σεβεία_ς·
οὐκ ἔστι μου τέκνον ὁ υἱὸς τῆς ἀσεβείας·
οὐκ ἔστι μου τέκνον ὁ υἱὸς τῆς ἀ^δι^κί^α_ς·
οὐκ ἔστι μου τέκνον ὁ υἱὸς τῆς ἀδικίας·
ἐγὼ γά^ρ, εἰ καὶ λί^θος εἰμί^, ἤκουσα^ δύ^να^ται ὁ θεὸς καὶ ἐκ τῶν λί^θων τούτων ἐγεῖραι τέκνα^ τῷ ἀβραάμ.
ἐγὼ γάρ, εἰ καὶ λίθος εἰμί, ἤκουσα δύναται ὁ θεὸς καὶ ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ἀβραάμ.
εἶτα ναί φησι^ν προσωποποιῇ ἐκ προσώπου τοῦ λί^θου, καὶ λί^θος λα^λεῖ;
εἶτα ναί φησιν προσωποποιῇ ἐκ προσώπου τοῦ λίθου, καὶ λίθος λαλεῖ;
ἄ^κουε λί^θος ἐκ τοίχου φθέγξεται αὐτά^, καὶ κάνθα^ρος ἐκ ξύ^λου λα^λήσει.
ἄκουε λίθος ἐκ τοίχου φθέγξεται αὐτά, καὶ κάνθαρος ἐκ ξύλου λαλήσει.
κ ἂ_ν ὑ_μεῖς σι^ωπήσητε, οἱ λί^θοι κεκράξονται.
κ ἂν ὑμεῖς σιωπήσητε, οἱ λίθοι κεκράξονται.
τί οὖν κληθῇ τὸ γένος τῶν ἀπί^στων, εἰ μή τε υἱοὶ ἀβραάμ, μή τε χαναναῖοι δι^ὰ^ τὴν χαναναίαν ἤμβλυνε γὰ^ρ αὐτῶν τὴν ἀ^πιστίαν ἡ αὐγὴ τῆς πίστεως τῆς χαναναίας , μή τε υἱοὶ τῶν λί^θων;
τί οὖν κληθῇ τὸ γένος τῶν ἀπίστων, εἰ μή τε υἱοὶ ἀβραάμ, μή τε χαναναῖοι διὰ τὴν χαναναίαν ἤμβλυνε γὰρ αὐτῶν τὴν ἀπιστίαν ἡ αὐγὴ τῆς πίστεως τῆς χαναναίας , μή τε υἱοὶ τῶν λίθων;
ἀρνοῦνται γὰ^ρ καὶ οἱ λί^θοι τὴν οἰκειότητα^.
ἀρνοῦνται γὰρ καὶ οἱ λίθοι τὴν οἰκειότητα.
τί ὄνομα^ τοῖς ἀπί^στοις;
τί ὄνομα τοῖς ἀπίστοις;
ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον κα^λέσα^τε αὐτούς, ὅτι^ ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς κύριος.
ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς, ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς κύριος.
φοβηθῶμεν τοίνυ^ν καὶ ἡμεῖς, ἀ^δελφοί.
φοβηθῶμεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί.
σεμνύνει σε ἡ τοῦ χριστοῦ εὐγένεια^;
σεμνύνει σε ἡ τοῦ χριστοῦ εὐγένεια;
φοβείτω σε ἡ τοῦ χριστοῦ δι^καιοκρι^σία.
φοβείτω σε ἡ τοῦ χριστοῦ δικαιοκρισία.
περὶ^ ἐλεημοσύνης χθὲς ἐκηρύττετο, ὅτι^ δεῖ πά^ντα^ δεύτερα^ τί^θεσθαι ἐλεημοσύνης, ὅτι^ δεῖ πάντων προτιμᾶν τὴν ψυ_χήν.
περὶ ἐλεημοσύνης χθὲς ἐκηρύττετο, ὅτι δεῖ πάντα δεύτερα τίθεσθαι ἐλεημοσύνης, ὅτι δεῖ πάντων προτιμᾶν τὴν ψυχήν.
ἐθαύμασα καὶ ἑτέρα_ν ἀγνωμοσύνην, ὅτι^ πῶς οἱ τέκνα^ μὴ ἔχοντες, υἱοποιητοὺς λα^μβά^νουσι^·
ἐθαύμασα καὶ ἑτέραν ἀγνωμοσύνην, ὅτι πῶς οἱ τέκνα μὴ ἔχοντες, υἱοποιητοὺς λαμβάνουσι·
καὶ ὁ μὲν πατροποιεῖται, ὁ δὲ ἀδελφοποιεῖται.
καὶ ὁ μὲν πατροποιεῖται, ὁ δὲ ἀδελφοποιεῖται.
υἱοποιῇ τὸν ἀ^λλότρι^ον καὶ φεύγεις τὸν δεσπότην;
υἱοποιῇ τὸν ἀλλότριον καὶ φεύγεις τὸν δεσπότην;
υἱοποίησαι τὸν ἀντιδιδόντα^ σοι τὸν μισθόν·
υἱοποίησαι τὸν ἀντιδιδόντα σοι τὸν μισθόν·
γένηταί σοι χριστὸς υἱός.
γένηταί σοι χριστὸς υἱός.
φοβερόν φησι^ τὸ ῥῆμα^.
φοβερόν φησι τὸ ῥῆμα.
βλέπε τί λέγεις·
βλέπε τί λέγεις·
μὴ προφά^σει τοῦ λόγου ἐκτραπῇς τοῦ λόγου, μὴ εἰς ἀλογίαν κατενεχθῇς.
μὴ προφάσει τοῦ λόγου ἐκτραπῇς τοῦ λόγου, μὴ εἰς ἀλογίαν κατενεχθῇς.
υἱὸν κα^λεῖς ἀνθρώπου τὸν χριστόν;
υἱὸν καλεῖς ἀνθρώπου τὸν χριστόν;
ἐγὼ δὲ οὐ μόνον υἱὸν κα^λῶ, ἀλλὰ^ καὶ ἀ^δελφόν, οὐκ ἀπ' ἐμαυτοῦ, ἀλλὰ^ ταῖς αὐτοῦ φωναῖς ἀκολουθῶν.
ἐγὼ δὲ οὐ μόνον υἱὸν καλῶ, ἀλλὰ καὶ ἀδελφόν, οὐκ ἀπ' ἐμαυτοῦ, ἀλλὰ ταῖς αὐτοῦ φωναῖς ἀκολουθῶν.
λέγουσιν αὐτῷ ποτε·
λέγουσιν αὐτῷ ποτε·
ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀ^δελφοί σου ζητοῦσί^ σε.
ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ζητοῦσί σε.
λέγει ὁ σωτήρ·
λέγει ὁ σωτήρ·
τίς ἐστι^ μήτηρ μου, ἢ τί^νες εἰσὶ^ν ἀ^δελφοί μου;
τίς ἐστι μήτηρ μου, ἢ τίνες εἰσὶν ἀδελφοί μου;
ὃς ἂ_ν ποιῇ τὸ θέλημα^ τοῦ πατρός μου, αὐτός μου ἀ^δελφὸς καὶ ἀ^δελφὴ καὶ μήτηρ ἐστί^ν.
ὃς ἂν ποιῇ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου, αὐτός μου ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν.
εἰ δὲ μήτηρ αὐτοῦ, ἄ^ρα^ υἱὸς τῆς μητρὸς ὁ τῇ προσηγορί^ᾳ τι_μήσα_ς τὴν δι^καιοσύ^νην.
εἰ δὲ μήτηρ αὐτοῦ, ἄρα υἱὸς τῆς μητρὸς ὁ τῇ προσηγορίᾳ τιμήσας τὴν δικαιοσύνην.
γενέσθω τοίνυν πᾶσα^ ψυ_χὴ μήτηρ χριστοῦ κα^τὰ^ δι^ά^θεσι^ν.
γενέσθω τοίνυν πᾶσα ψυχὴ μήτηρ χριστοῦ κατὰ διάθεσιν.
πῶς μήτηρ χριστοῦ;
πῶς μήτηρ χριστοῦ;
πᾶσα ψυ_χὴ ὠδί^νει ἐν αὐτῇ τὸν χριστόν·
πᾶσα ψυχὴ ὠδίνει ἐν αὐτῇ τὸν χριστόν·
ἐὰ^ν δὲ μὴ μετα^μορφωθῇ τῇ εὐσεβείᾳ, μήτηρ χριστοῦ κα^λεῖσθαι οὐ δύναται.
ἐὰν δὲ μὴ μεταμορφωθῇ τῇ εὐσεβείᾳ, μήτηρ χριστοῦ καλεῖσθαι οὐ δύναται.
ὅτα^ν λά^βῃς λόγον χριστοῦ, καὶ πλά^σῃς αὐτὸν ἐν τῇ δι^α^νοίᾳ σου, καὶ ὥσπερ ἐν μήτρᾳ τῷ λογισμῷ μετα^μορφώσῃς, κα^λῇ μήτηρ αὐτοῦ.
ὅταν λάβῃς λόγον χριστοῦ, καὶ πλάσῃς αὐτὸν ἐν τῇ διανοίᾳ σου, καὶ ὥσπερ ἐν μήτρᾳ τῷ λογισμῷ μεταμορφώσῃς, καλῇ μήτηρ αὐτοῦ.
καὶ ἵ^να_ μά^θῃς, ὅτι^ ἐν ἑκάστῳ χριστὸς μορφοῦται, καὶ μήτηρ χριστοῦ γί_νεται, λέγω δὴ τοῦ λόγου τοῦ χριστοῦ, ἑκάστου ἡμῶν ἡ ψυ_χή, τεκνία μου, οὓς πά^λι^ν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ χριστὸς ἐν ὑ_μῖν.
καὶ ἵνα μάθῃς, ὅτι ἐν ἑκάστῳ χριστὸς μορφοῦται, καὶ μήτηρ χριστοῦ γίνεται, λέγω δὴ τοῦ λόγου τοῦ χριστοῦ, ἑκάστου ἡμῶν ἡ ψυχή, τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ χριστὸς ἐν ὑμῖν.
εἰργάσω δι^καιοσύ^νην;
εἰργάσω δικαιοσύνην;
ἐμόρφωσας ἐν τῇ ψυ^χῇ χριστόν.
ἐμόρφωσας ἐν τῇ ψυχῇ χριστόν.
ἐπέδωκας ἐλεημοσύνην.
ἐπέδωκας ἐλεημοσύνην.
ἐμόρφωσας τὸν χαρακτῆρα^ τῆς ἀ^ληθεία_ς·
ἐμόρφωσας τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀληθείας·
οὐχ ὅτι^ καθ' ἕκαστον χριστὸς μορφοῦται·
οὐχ ὅτι καθ' ἕκαστον χριστὸς μορφοῦται·
χριστὸν γὰ^ρ κα^λεῖ τὸν λόγον τῆς εὐσεβεία_ς, δι' οὗ τὸν χαρακτῆρα^ τῆς ἀ^ληθεία_ς ἀ^να^λα^μβά^νομεν.
χριστὸν γὰρ καλεῖ τὸν λόγον τῆς εὐσεβείας, δι' οὗ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀληθείας ἀναλαμβάνομεν.
ἐπέδωκας ἐλεημοσύνην;
ἐπέδωκας ἐλεημοσύνην;
ἐμόρφωσας χριστόν.
ἐμόρφωσας χριστόν.
ἐποίησας δι^καιοσύ^νην;
ἐποίησας δικαιοσύνην;
ἐμορφώθη ὁ χα^ρα^κτὴρ τῆς ἀ^ληθεία_ς.
ἐμορφώθη ὁ χαρακτὴρ τῆς ἀληθείας.
δεῖ οὖν προσέχειν πῶς χρὴ ἀδελφοποιῆσαι τὸν χριστόν.
δεῖ οὖν προσέχειν πῶς χρὴ ἀδελφοποιῆσαι τὸν χριστόν.
λάβε αὐτὸν κοινωνὸν τῶν σῶν πρα_γμά^των.
λάβε αὐτὸν κοινωνὸν τῶν σῶν πραγμάτων.
οὐ θέλεις αὐτῷ χα^ρί^σα^σθαι πά^ντα^;
οὐ θέλεις αὐτῷ χαρίσασθαι πάντα;
κ ἂ^ν τὰ^ ἡμί^ση δὸς αὐτῷ ὡς ὁ ζακχαῖος.
κ ἂν τὰ ἡμίση δὸς αὐτῷ ὡς ὁ ζακχαῖος.
αὐτῷ γά^ρ φησι^ν ἔδωκεν ὁ ζακχαῖος, οὐ τοῖς πτωχοῖς.
αὐτῷ γάρ φησιν ἔδωκεν ὁ ζακχαῖος, οὐ τοῖς πτωχοῖς.
ἀλλ' ἄκουε, ὅτι^ ὁ ἐλεῶν πτωχόν, δανείζει θεῷ.
ἀλλ' ἄκουε, ὅτι ὁ ἐλεῶν πτωχόν, δανείζει θεῷ.
πτωχοῖς δι^δούς, χριστῷ δέδωκα^ς.
πτωχοῖς διδούς, χριστῷ δέδωκας.
οὐκ οἶδα^ς, ὅτι^ τὰ^ δοθέντα^ εἰς ἑαυτὸν ἀ^να^λα^μβά^νει;
οὐκ οἶδας, ὅτι τὰ δοθέντα εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνει;
οὐκ οἶδα^ς, πῶς φοβερόν σοι κρι^τήριον ἐνέγραψε λέγων·
οὐκ οἶδας, πῶς φοβερόν σοι κριτήριον ἐνέγραψε λέγων·
ὅτα^ν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, στήσει τὰ^ μὲν πρόβα^τα^ ἐκ δεξι^ῶν, τὰ^ δὲ ἐρί^φι^α^ ἐξ εὐωνύ^μων·
ὅταν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων·