macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
οὐ γὰ^ρ τὴν ἔξω ἠθοποιΐαν μι_μούμεθα^ καὶ προσωποποιΐαν ἀλλ' ἐξ αὐτῶν τῶν πρα_γμά^των τὰ_ς ἀ^φορμὰς δανειζόμεθα^ τῶν ὑ^ποθέσεων.
οὐ γὰρ τὴν ἔξω ἠθοποιΐαν μιμούμεθα καὶ προσωποποιΐαν ἀλλ' ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων τὰς ἀφορμὰς δανειζόμεθα τῶν ὑποθέσεων.
τίς ἐπαίδευσέν σε τοιαῦτα^ ὑ^πὲρ αὐτοῦ λέγειν;
τίς ἐπαίδευσέν σε τοιαῦτα ὑπὲρ αὐτοῦ λέγειν;
νόμος μέν, φησί^ν, οὐκ ἐπαίδευσεν, ὁ δὲ ἥλι^ος κρυβεὶς ἐδί^δα^ξεν.
νόμος μέν, φησίν, οὐκ ἐπαίδευσεν, ὁ δὲ ἥλιος κρυβεὶς ἐδίδαξεν.
εἶδον αὐτὸν φρίξαντα^ τὴν ὕβρι^ν τοῦ σταυροῦ, εἶδον καὶ τὴν γῆν σχισθεῖσα^ν καὶ μὴ φέρουσα^ν τοὺς χριστοφόνους θῆρα^ς·
εἶδον αὐτὸν φρίξαντα τὴν ὕβριν τοῦ σταυροῦ, εἶδον καὶ τὴν γῆν σχισθεῖσαν καὶ μὴ φέρουσαν τοὺς χριστοφόνους θῆρας·
εἶδον καὶ τὰ_ς πέτρα_ς σχισθείσας.
εἶδον καὶ τὰς πέτρας σχισθείσας.
πέτραι ἐσχίσθησα^ν, ἡ δὲ κα^ρδί^α_ ἡ ἀγνώμων οὐ δι^α^λύ_εται·
πέτραι ἐσχίσθησαν, ἡ δὲ καρδία ἡ ἀγνώμων οὐ διαλύεται·
ἐσχίσθησα^ν αἱ πέτραι, ἐρρά^γη καὶ τὸ καταπέτασμα^ τοῦ ναοῦ εἰς δύ^ο.
ἐσχίσθησαν αἱ πέτραι, ἐρράγη καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ εἰς δύο.
τί^ ἐστι^ν τὸ καταπέτασμα^;
τί ἐστιν τὸ καταπέτασμα;
οἷον ἐὰν εἴπωμεν ἡμεῖς βῆλον·
οἷον ἐὰν εἴπωμεν ἡμεῖς βῆλον·
δεῖ γὰ^ρ ταύτῃ τῇ συ^νήθῃ χρήσασθαι φωνῇ ἐξ ἧς πάντες κα^τα^λα^μβά^νουσι^ν τί καταπέτασμα^ ἦν, οὐκ ἐπειδὴ δύσκολον ἑρμηνεύω ἀλλ' ἐπὶ^ πολλοῖς ἀ^κα^τά^ληπτον.
δεῖ γὰρ ταύτῃ τῇ συνήθῃ χρήσασθαι φωνῇ ἐξ ἧς πάντες καταλαμβάνουσιν τί καταπέτασμα ἦν, οὐκ ἐπειδὴ δύσκολον ἑρμηνεύω ἀλλ' ἐπὶ πολλοῖς ἀκατάληπτον.
καταπέτασμα^ πορφύ^ρα_ς καὶ κοκκί^νου καὶ βύσσου καὶ ὑακί^νθου κα^τεσκευα^σμένον ὕ^φος.
καταπέτασμα πορφύρας καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου καὶ ὑακίνθου κατεσκευασμένον ὕφος.
ὅτε οὖν ὁ σταυρὸς ἐπείγνυτο, λέγει, τὸ καταπέτασμα^ ἐσχίσθη ἀ^πὸ ἄ^νωθεν ἕως κά^τω·
ὅτε οὖν ὁ σταυρὸς ἐπείγνυτο, λέγει, τὸ καταπέτασμα ἐσχίσθη ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω·
αἱ πέτραι ἐσχίσθησα^ν, ἡ γῆ ἐσαλεύθη, οἱ τά^φοι ἠνεώχθησα^ν.
αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν, ἡ γῆ ἐσαλεύθη, οἱ τάφοι ἠνεώχθησαν.
σχίζεται τὸ ἀμφίθυρον ἐπειδὴ βα^σι^λέως οὐκ ὄντος καὶ ἄρχοντος ἐν οἰκείᾳ, πάντως τὸ καταπέτασμα μηνύ^ει τὴν ἐξουσί^α_ν.
σχίζεται τὸ ἀμφίθυρον ἐπειδὴ βασιλέως οὐκ ὄντος καὶ ἄρχοντος ἐν οἰκείᾳ, πάντως τὸ καταπέτασμα μηνύει τὴν ἐξουσίαν.
μετὰ δὲ τὴν ὕβρι^ν τοῦ ὑψίστου θεοῦ, ὁ θεὸς ὁ ἐνοικῶν ἐν τῷ να_ῷ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅ^γι^ον ἐξῆλθεν τοῦ ναοῦ καταλιπὼν τὸν οἶκον ἔρημον·
μετὰ δὲ τὴν ὕβριν τοῦ ὑψίστου θεοῦ, ὁ θεὸς ὁ ἐνοικῶν ἐν τῷ ναῷ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐξῆλθεν τοῦ ναοῦ καταλιπὼν τὸν οἶκον ἔρημον·
ἰδοὺ ἀ^φί_εται ὑ_μῖν ὁ οἶκος ὑ_μῶν ἔρημος.
ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.
ἐξελθόντος τοῦ βα^σι^λέως τῆς δόξης ἐρρά^γη τὰ^ σύ^μβολα^ τῆς βα^σι^λεία_ς·
ἐξελθόντος τοῦ βασιλέως τῆς δόξης ἐρράγη τὰ σύμβολα τῆς βασιλείας·
ἐρρά^γησα^ν οἱ τά^φοι·
ἐρράγησαν οἱ τάφοι·
οὐδέπω κα^τῆλθεν εἰς ᾅδου διορθωσάμενος τὰ^ πρά_γμα^τα^ καὶ οὐκ ἤνεγκεν ἡ γῆ τοῦ δεσπότου τὴν πα^ρουσίαν·
οὐδέπω κατῆλθεν εἰς ᾅδου διορθωσάμενος τὰ πράγματα καὶ οὐκ ἤνεγκεν ἡ γῆ τοῦ δεσπότου τὴν παρουσίαν·
ἐρρά^γησα^ν οἱ ποτα^μοί μὴ ἐνεγκόντες τὸν ἄ^νωθεν πρὸς αὐτοὺς κα^τελθόντα^, ἐρρά^γησα^ν οἱ τά^φοι καὶ ἀνέδωκα^ν ἀνθρώπους καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλι^ν τὴν ἁγί^α_ν ἵ^να_ ἀποφάσιστον καταλίπωσι^ν τὴν δί^κην.
ἐρράγησαν οἱ ποταμοί μὴ ἐνεγκόντες τὸν ἄνωθεν πρὸς αὐτοὺς κατελθόντα, ἐρράγησαν οἱ τάφοι καὶ ἀνέδωκαν ἀνθρώπους καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν ἵνα ἀποφάσιστον καταλίπωσιν τὴν δίκην.
ταῦτα^ ἐγένετο ἐπὶ^ τοῦ σταυροῦ καὶ ἰουδαῖοι ἐχλεύαζον λέγοντες·
ταῦτα ἐγένετο ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ ἰουδαῖοι ἐχλεύαζον λέγοντες·
εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ κα^τά^βηθι^ ἀ^πὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πιστεύσομέν σοι.
εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πιστεύσομέν σοι.
ἐννόησον τὴν φωνὴν τῶν τέκνων τοῦ δι^α^βόλου πῶς μι_μοῦνται τὴν φωνὴν ταύτην τὴν πατρι^κήν.
ἐννόησον τὴν φωνὴν τῶν τέκνων τοῦ διαβόλου πῶς μιμοῦνται τὴν φωνὴν ταύτην τὴν πατρικήν.
ὁ δι^ά^βολος λέγει τῷ σωτῆρι^ εἰς τὸ πτερύγιον τοῦ ναοῦ·
ὁ διάβολος λέγει τῷ σωτῆρι εἰς τὸ πτερύγιον τοῦ ναοῦ·
εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, βά^λε σεαυτὸν κά^τω.
εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, βάλε σεαυτὸν κάτω.
ὁμοίως καὶ οἱ ἰουδαῖοι·
ὁμοίως καὶ οἱ ἰουδαῖοι·
εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, κα^τά^βηθι^ ἀ^πὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πιστεύσομέν σοι.
εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πιστεύσομέν σοι.
συσταυροῦσι δὲ αὐτῷ καὶ λῃστὰ_ς, οὐ λῃστὰ_ς μισοῦντες, λῃστῶν γὰ^ρ ἦσα^ν κοινωνοί, ἀλλὰ^ τῇ κοινωνίᾳ τῶν λῃστῶν τὸν δεσπότην ὑβρίζοντες καὶ ἵ^να_ ἴ^δωσι^ν οἱ πα^ρόντες ὅτι^ δι' ἔγκλημα^ κα^κί^α_ς κρί_νεται·
συσταυροῦσι δὲ αὐτῷ καὶ λῃστὰς, οὐ λῃστὰς μισοῦντες, λῃστῶν γὰρ ἦσαν κοινωνοί, ἀλλὰ τῇ κοινωνίᾳ τῶν λῃστῶν τὸν δεσπότην ὑβρίζοντες καὶ ἵνα ἴδωσιν οἱ παρόντες ὅτι δι' ἔγκλημα κακίας κρίνεται·
μετὰ λῃστῶν, φησί^ν, σταυρώσωμεν τὸν ὅμοια^ λῃστῶν δρά_σα^ντα^.
μετὰ λῃστῶν, φησίν, σταυρώσωμεν τὸν ὅμοια λῃστῶν δράσαντα.
ἀλλ' οὐκ ἐσι^ώπησεν ἡσαίας τὴν δραματουργίαν, ἀλλὰ^ τὸ ἄ^νι^σον τοῦ πά^θους θεα_σά^μενος ἐπὶ^ τοῦ δι^καίου καὶ τῶν ἀδί^κων ἔλεγεν·
ἀλλ' οὐκ ἐσιώπησεν ἡσαίας τὴν δραματουργίαν, ἀλλὰ τὸ ἄνισον τοῦ πάθους θεασάμενος ἐπὶ τοῦ δικαίου καὶ τῶν ἀδίκων ἔλεγεν·
ὑπὲρ τῶν ἁ^μα^ρτησά^ντων τοῦ λα_οῦ ἦλθεν εἰς θά^να^τον καὶ ἐν τοῖς ἀ^νόμοις ἐλογίσθη τουτ έστι^ν λῃσταῖς.
ὑπὲρ τῶν ἁμαρτησάντων τοῦ λαοῦ ἦλθεν εἰς θάνατον καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη τουτ έστιν λῃσταῖς.
οὐ γὰ^ρ λῃστὰ_ς ἐμί_σουν ἰουδαῖοι, ἀλλ' ἠθέλησα^ν τῇ κοινωνίᾳ τῶν λῃστῶν ὑβρί^σαι τὸ πά^θος τοῦ χριστοῦ.
οὐ γὰρ λῃστὰς ἐμίσουν ἰουδαῖοι, ἀλλ' ἠθέλησαν τῇ κοινωνίᾳ τῶν λῃστῶν ὑβρίσαι τὸ πάθος τοῦ χριστοῦ.
ὅτι δὲ οὐ λῃστὰ_ς ἐμί_σουν, λέγει αὐτοῖς ὁ πιλάτος·
ὅτι δὲ οὐ λῃστὰς ἐμίσουν, λέγει αὐτοῖς ὁ πιλάτος·
τίνα ὑ_μῖν ἀπολύ_σω, τὸν ἰησοῦν ἢ βαραββὰν τὸν λῃστήν, ὃς διὰ φόνον, φησί^ν, ἦν βεβλημένος ἐν τῇ φυ^λα^κῇ.
τίνα ὑμῖν ἀπολύσω, τὸν ἰησοῦν ἢ βαραββὰν τὸν λῃστήν, ὃς διὰ φόνον, φησίν, ἦν βεβλημένος ἐν τῇ φυλακῇ.
οἳ δέ φα_σιν·
οἳ δέ φασιν·
ἀπόλυσον ἡμῖν τὸν βαραββάν.
ἀπόλυσον ἡμῖν τὸν βαραββάν.
οἱ λῃσταὶ τὸν λῃστὴν ἐζητήσαντο καὶ τὸν κύριον τῷ σταυρῷ παρέδωκα^ν, οὐ βί^ᾳ νι_κήσα^ντες ἀλλὰ^ τῇ οἰκονομί^ᾳ παραδόσαντες.
οἱ λῃσταὶ τὸν λῃστὴν ἐζητήσαντο καὶ τὸν κύριον τῷ σταυρῷ παρέδωκαν, οὐ βίᾳ νικήσαντες ἀλλὰ τῇ οἰκονομίᾳ παραδόσαντες.
λέγει αὐτοῖς ὁ πιλάτος·
λέγει αὐτοῖς ὁ πιλάτος·
τὸν βα^σι^λέα^ ὑ_μῶν σταυρώσω;
τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω;
οἳ δέ φα_σιν·
οἳ δέ φασιν·
οὐκ ἔχομεν βα^σι^λέα^ εἰ μὴ καίσαρα.
οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ καίσαρα.
ἠρνήσαντο τὴν τοῦ θεοῦ βα^σι^λεία_ν καὶ παρεδώθησα^ν τῇ ῥωμαίων βα^σι^λείᾳ·
ἠρνήσαντο τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν καὶ παρεδώθησαν τῇ ῥωμαίων βασιλείᾳ·
ἐπειδὴ ὃ εἶχον ἠγνόησα^ν, ὃ ᾐτήσαντο ἔλα^βον.
ἐπειδὴ ὃ εἶχον ἠγνόησαν, ὃ ᾐτήσαντο ἔλαβον.
προσήνεγκα^ν ἐπὶ^ τοῦ σταυροῦ καὶ ἀ^κά^νθα_ς, προσήνεγκαν καὶ χολὴν καὶ προϊδὼν ταῦτα γενεὰ σκολιὰ^ καὶ διεστραμμένη, ταῦτα κυρίῳ ἀντα^ποδί^δοτε·
προσήνεγκαν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ ἀκάνθας, προσήνεγκαν καὶ χολὴν καὶ προϊδὼν ταῦτα γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη, ταῦτα κυρίῳ ἀνταποδίδοτε·
τῷ δεδωκότι^ τὸ μάννα^ ἐν τῇ ἐρήμῳ, τούτῳ χολὴν προσά^γεις;
τῷ δεδωκότι τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ, τούτῳ χολὴν προσάγεις;
καλῶς οὖν καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησεν δὲ ἀ^κά^νθα_ς.
καλῶς οὖν καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησεν δὲ ἀκάνθας.
τῷ ἀνθήσαντί^ σοι τὰ^ ἀ^γα^θὰ^ τούτῳ στέφα^νον ἐξ ἀ^κα^νθῶν προσά^γεις.
τῷ ἀνθήσαντί σοι τὰ ἀγαθὰ τούτῳ στέφανον ἐξ ἀκανθῶν προσάγεις.
ὁ πιλάτος φείδεται καὶ οἱ ἰουδαῖοι·
ὁ πιλάτος φείδεται καὶ οἱ ἰουδαῖοι·
τὸ αἷμα^ αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς καὶ ἐπὶ^ τὰ^ τέκνα^ ἡμῶν.
τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν.
εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν αὐτὴν φωνὴν, μὴ ἀ^πὸ τῆς αὐτῆς γνώμης·
εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν αὐτὴν φωνὴν, μὴ ἀπὸ τῆς αὐτῆς γνώμης·
τὸ αἷμα^ χριστοῦ ἐφ' ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ^ τέκνα^ ἡμῶν, ἐκείνοις εἰς κατάκρισι^ν ἡμῖν εἰς δι^καιοσύ^νην.
τὸ αἷμα χριστοῦ ἐφ' ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν, ἐκείνοις εἰς κατάκρισιν ἡμῖν εἰς δικαιοσύνην.
οὐ γά^ρ ἐστι^ τὸ αἷμα^ χριστοῦ χεῖρον τῆς βαβυλωνίας καμί^νου·
οὐ γάρ ἐστι τὸ αἷμα χριστοῦ χεῖρον τῆς βαβυλωνίας καμίνου·
ἡ κάμι_νος βαβυλῶνος ἐτί_μησε τοὺς ἁ^γί^ους καὶ ἀνάλωσεν τοὺς χαλδαίους.
ἡ κάμινος βαβυλῶνος ἐτίμησε τοὺς ἁγίους καὶ ἀνάλωσεν τοὺς χαλδαίους.
τὸ αἷμα^ τὸ τίμιον οἶδεν ἀ^πολέσαι μὲν τοὺς ἀπί^στους, σῶσαι δὲ τοὺς πιστεύοντα^ς.
τὸ αἷμα τὸ τίμιον οἶδεν ἀπολέσαι μὲν τοὺς ἀπίστους, σῶσαι δὲ τοὺς πιστεύοντας.
πρέπει τῷ σταυρῷ τὸ φῶς.
πρέπει τῷ σταυρῷ τὸ φῶς.
οὗτος γὰ^ρ μόνος δι^έλυ_σε τὸ σκότος τῶν δαιμόνων.
οὗτος γὰρ μόνος διέλυσε τὸ σκότος τῶν δαιμόνων.
εἰ μὴ σταυρός, δαίμονα^ς ἂ_ν προσεκυνοῦμεν.
εἰ μὴ σταυρός, δαίμονας ἂν προσεκυνοῦμεν.
σταυρὸς κα^θεῖλεν τὴν πλάνην, σταυρὸς ἤνθησεν τὴν ἁγιωσύνην, σταυρὸς ἤνεγκεν ἀκτῖνα^ δι^καιοσύ^νης.
σταυρὸς καθεῖλεν τὴν πλάνην, σταυρὸς ἤνθησεν τὴν ἁγιωσύνην, σταυρὸς ἤνεγκεν ἀκτῖνα δικαιοσύνης.
πάντα ἡμῖν ἀ^πὸ σταυροῦ, ἡμεῖς δὲ τοῦ χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα_ καὶ τὸ κρά^τος ἅ^μα^ τῷ πατρὶ καὶ τῷ παναγί^ῳ πνεύματι, νῦν καὶ ἀ^εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνα^ς τῶν αἰώνων.
πάντα ἡμῖν ἀπὸ σταυροῦ, ἡμεῖς δὲ τοῦ χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος ἅμα τῷ πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ἀμήν.
ἀμήν.
φέρε, καὶ ἡμεῖς ἁ^ψώμεθα^ τῆς ὑ^ποθέσεως καὶ ὑ_μεῖς τῆς ἀκροάσεως·
φέρε, καὶ ἡμεῖς ἁψώμεθα τῆς ὑποθέσεως καὶ ὑμεῖς τῆς ἀκροάσεως·
καὶ πάντες γι_νώμεθα^ τῆς ἑσπερινῆς ἀκολουθία_ς τοῦ ἰώβ, καὶ μετὰ^ πίστεως τῷ λόγῳ τῆς ὑπομονῆς ἑαυτοὺς πα^ρα^στήσωμεν.
καὶ πάντες γινώμεθα τῆς ἑσπερινῆς ἀκολουθίας τοῦ ἰώβ, καὶ μετὰ πίστεως τῷ λόγῳ τῆς ὑπομονῆς ἑαυτοὺς παραστήσωμεν.
ἄτοπον γὰ^ρ τὸν μὲν ἰὼβ ἐπὶ^ κοπρία_ς κα^θήμενον μὴ ναρκῆσαι πρὸς τὴν εὐσέβεια^ν, ἡμᾶς δὲ ἐν ἐκκλησί^ᾳ χορεύοντα^ς ὀκνεῖν πρὸς τὴν ἀ^λήθεια^ν, καὶ τὸν μὲν μυ_ρί^οις ὀδυρμοῖς περι^ηχούμενον τῆς ἑαυτοῦ συμφορᾶς μὴ κα^τακλασθῆναι τὴν ψυ_χήν, ἡμᾶς δὲ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς καὶ θείαις γρα^φαῖς περι^ᾳδομένους προδιδόν...
ἄτοπον γὰρ τὸν μὲν ἰὼβ ἐπὶ κοπρίας καθήμενον μὴ ναρκῆσαι πρὸς τὴν εὐσέβειαν, ἡμᾶς δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ χορεύοντας ὀκνεῖν πρὸς τὴν ἀλήθειαν, καὶ τὸν μὲν μυρίοις ὀδυρμοῖς περιηχούμενον τῆς ἑαυτοῦ συμφορᾶς μὴ κατακλασθῆναι τὴν ψυχήν, ἡμᾶς δὲ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς καὶ θείαις γραφαῖς περιᾳδομένους προδιδόναι ῥᾳθυμίᾳ τὴν π...
ἰὼβ ὑ^πὸ σκωλήκων δι^εσθιόμενος τὸ σῶ^μα^, ἄτρωτον διεφύλαττε τὴν ψυ_χὴν πρὸς εὐσέβεια^ν·
ἰὼβ ὑπὸ σκωλήκων διεσθιόμενος τὸ σῶμα, ἄτρωτον διεφύλαττε τὴν ψυχὴν πρὸς εὐσέβειαν·
ἐκεῖνον σκώληκες οὐκ ἐνί_κησα^ν, καὶ ἡμᾶς ἱδρῶτες καταπαλαίσουσι^;
ἐκεῖνον σκώληκες οὐκ ἐνίκησαν, καὶ ἡμᾶς ἱδρῶτες καταπαλαίσουσι;
γενώμεθα καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποι, ἄνθρωποι κα^τὰ^ τὸν ὅρον τὸν προαποδεδομένον.
γενώμεθα καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποι, ἄνθρωποι κατὰ τὸν ὅρον τὸν προαποδεδομένον.
τὸν γὰ^ρ ἄνθρωπον χαρακτηρί^ζει τὸ ἄμεμπτον, τὸ δί^καιον, τὸ ἀ^ληθι^νόν, τὸ θεοσεβές.
τὸν γὰρ ἄνθρωπον χαρακτηρίζει τὸ ἄμεμπτον, τὸ δίκαιον, τὸ ἀληθινόν, τὸ θεοσεβές.
καὶ ὥσπερ ἐπὶ^ τῆς κοινῆς συ^νηθεία_ς, ἐπειδά^ν τι^ς τὸν ἑαυτοῦ οἰκέτην ἢ τὸν υἱὸν ἐπὶ^ πρᾶξί^ν τι^να^ ἀποστέλλῃ, παρακελεύεται λέγων·
καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῆς κοινῆς συνηθείας, ἐπειδάν τις τὸν ἑαυτοῦ οἰκέτην ἢ τὸν υἱὸν ἐπὶ πρᾶξίν τινα ἀποστέλλῃ, παρακελεύεται λέγων·
ὡς ἄνθρωπος ἅψαι τῆσδε τῆς πράξεως καὶ τὸ κοινὸν ὄνομα^ ἴ^δι^ον ποιεῖται θαῦμα^, οὕτω, κ ἂ_ν πάντες λέγωνται ἄνθρωποι, μόνος ἐκεῖνος ἀ^ληθὴς ἄνθρωπος ὁ τὴν εἰκόνα^ σώζων καὶ τὸ πρωτότυ^πον κάλλος μὴ ἀφα^νί^ζων.
ὡς ἄνθρωπος ἅψαι τῆσδε τῆς πράξεως καὶ τὸ κοινὸν ὄνομα ἴδιον ποιεῖται θαῦμα, οὕτω, κ ἂν πάντες λέγωνται ἄνθρωποι, μόνος ἐκεῖνος ἀληθὴς ἄνθρωπος ὁ τὴν εἰκόνα σώζων καὶ τὸ πρωτότυπον κάλλος μὴ ἀφανίζων.
εἶπεν αὐτὸν ἄνθρωπον, ἵ^να_ ἀ^πὸ τῆς κοινῆς φύ^σεως τὴν πρόθεσι^ν ἐπαινέσῃς.
εἶπεν αὐτὸν ἄνθρωπον, ἵνα ἀπὸ τῆς κοινῆς φύσεως τὴν πρόθεσιν ἐπαινέσῃς.
εἶπεν αὐτὸν ἀ^πὸ τῆς χώρα_ς τῆς αὐσίτιδος, ἵ^να_ ἀ^πὸ τῆς χώρα_ς τῆς κομώσης τὴν ἀσέβεια^ν τὸν καρπὸν ἀ^νυμνήσῃς.
εἶπεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας τῆς αὐσίτιδος, ἵνα ἀπὸ τῆς χώρας τῆς κομώσης τὴν ἀσέβειαν τὸν καρπὸν ἀνυμνήσῃς.
εἶπεν αὐτοῦ τὰ^ κτήμα^τα^, ἵ^να_ θαυμά^σῃς τὰ^ πλεονεκτήμα^τα^.
εἶπεν αὐτοῦ τὰ κτήματα, ἵνα θαυμάσῃς τὰ πλεονεκτήματα.
εἶπεν αὐτοῦ τὸν πλοῦτον, οὐχ ἵ^να_ τὴν περι^ουσίαν ἐπαινέσῃς, ἀλλ' ἵ^να_ γεγυμνωμένον αὐτὸν θαυμά^σῃς.
εἶπεν αὐτοῦ τὸν πλοῦτον, οὐχ ἵνα τὴν περιουσίαν ἐπαινέσῃς, ἀλλ' ἵνα γεγυμνωμένον αὐτὸν θαυμάσῃς.
πάντων γὰ^ρ ἀπεδύ^θη καὶ τὴν εὐσέβεια^ν οὐκ ἀπεδύ^ετο, ἀλλ' ἦν ὥσπερ τι^ς πόλι^ς πολι^ορκουμένη, πάντων μὲν τῶν ἔξωθεν γεγυμνωμένη, μόνῳ δὲ τῷ τείχει φυλαττομένη.
πάντων γὰρ ἀπεδύθη καὶ τὴν εὐσέβειαν οὐκ ἀπεδύετο, ἀλλ' ἦν ὥσπερ τις πόλις πολιορκουμένη, πάντων μὲν τῶν ἔξωθεν γεγυμνωμένη, μόνῳ δὲ τῷ τείχει φυλαττομένη.
ἐγυμνώθη τέκνων καὶ τοὺς καρποὺς τῆς εὐσεβεία_ς οὐκ ἀ^πώλεσεν.
ἐγυμνώθη τέκνων καὶ τοὺς καρποὺς τῆς εὐσεβείας οὐκ ἀπώλεσεν.
εἶχε γὰ^ρ τέκνα^ τοὺς τρόπους τῆς εὐσεβεία_ς·
εἶχε γὰρ τέκνα τοὺς τρόπους τῆς εὐσεβείας·
εἶχε θυ^γα^τέρα^ς τὰ_ς ἀ^ρετά_ς.
εἶχε θυγατέρας τὰς ἀρετάς.
τρεῖς αὐτῷ θυ^γα^τέρες κα^τὰ^ σάρκα^ καὶ τρεῖς αὐτῷ ἀ^ρεταὶ κα^τὰ^ πνεῦμα^, μένει δὲ τὰ^ τρί^α^ ταῦτα^, πί^στι_ς, ἐλπίς, ἀγάπη·
τρεῖς αὐτῷ θυγατέρες κατὰ σάρκα καὶ τρεῖς αὐτῷ ἀρεταὶ κατὰ πνεῦμα, μένει δὲ τὰ τρία ταῦτα, πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
ἐγυμνώθη πάντων καὶ τὸν δημιουργὸν τῆς φύ^σεως οὐκ ἠρνήσα^το·
ἐγυμνώθη πάντων καὶ τὸν δημιουργὸν τῆς φύσεως οὐκ ἠρνήσατο·
ᾔδει γά^ρ, ὅτι^ τέκνα^ παραμυ_θί^α^ διαδοχῆς, ὁ δὲ θεὸς γεωργὸς τῆς ῥίζης.
ᾔδει γάρ, ὅτι τέκνα παραμυθία διαδοχῆς, ὁ δὲ θεὸς γεωργὸς τῆς ῥίζης.
οὐκ ἐδυσχέραινε τοὺς καρποὺς ὁρῶν ἀ^ποβαλλομένους·
οὐκ ἐδυσχέραινε τοὺς καρποὺς ὁρῶν ἀποβαλλομένους·
ᾔδει γά^ρ, ὅτι^ μένει εἰς τὸν αἰῶνα^ ὁ γεωργὸς τῆς ῥίζης.
ᾔδει γάρ, ὅτι μένει εἰς τὸν αἰῶνα ὁ γεωργὸς τῆς ῥίζης.
ἐγυμνώθη τῶν προβάτων καὶ αὐτὸς ἦν πρόβα^τον ὑ^πὸ θεοῦ φυλαττόμενον·
ἐγυμνώθη τῶν προβάτων καὶ αὐτὸς ἦν πρόβατον ὑπὸ θεοῦ φυλαττόμενον·
ἐγυμνώθη τῶν βοῶν καὶ τὰ^ μὲν ζεύγη τῶν βοῶν περι^ῃρεῖτο, τὸ δὲ ζεῦγος τῆς ψυ_χῆς καὶ τοῦ σώμα^τος οὐ διετέμνετο, ἀλλ' ὁμοῦ συ^μφωνήσασα^ ἡ σὰρξ καὶ ἡ ψυ_χὴ πρὸς εὐσέβεια^ν εἷλκε τὸ ἄ^ροτρον.
ἐγυμνώθη τῶν βοῶν καὶ τὰ μὲν ζεύγη τῶν βοῶν περιῃρεῖτο, τὸ δὲ ζεῦγος τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος οὐ διετέμνετο, ἀλλ' ὁμοῦ συμφωνήσασα ἡ σὰρξ καὶ ἡ ψυχὴ πρὸς εὐσέβειαν εἷλκε τὸ ἄροτρον.
τρόπον δὲ τῆς ὑπομονῆς ἐδέχετο τοὺς καρποὺς τῆς ἀ^ρετῆς, ἵ^να_ πλεονά^σῃ τοὺς καρποὺς τῆς ὑπομονῆς.
τρόπον δὲ τῆς ὑπομονῆς ἐδέχετο τοὺς καρποὺς τῆς ἀρετῆς, ἵνα πλεονάσῃ τοὺς καρποὺς τῆς ὑπομονῆς.
ἦσα^ν οὖν αὐτῷ κά^μηλοι τρι^σχί_λι^αι, ὄνοι νομά^δες πεντα^κόσι^αι.
ἦσαν οὖν αὐτῷ κάμηλοι τρισχίλιαι, ὄνοι νομάδες πεντακόσιαι.
ἐγὼ νομίζω, ὅτι^ μικρὰ^ ἐκέκτητο, ἅ_περ ἐκέκτητο.
ἐγὼ νομίζω, ὅτι μικρὰ ἐκέκτητο, ἅπερ ἐκέκτητο.
εἰ γὰ^ρ ἑκάστῳ πτωχῷ ἐχορήγει, ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν, ποῦς δὲ χωλῶν, μικρὰ ἂ^ν ἦν ἡ ὕπαρξι^ς πρὸς τὴν πρόθεσι^ν, πλείων ἦν ἡ χορηγία τῆς φι^λοξενί^α_ς πα^ρὰ^ τὴν περι^ουσίαν τῆς εἰσόδου.
εἰ γὰρ ἑκάστῳ πτωχῷ ἐχορήγει, ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν, ποῦς δὲ χωλῶν, μικρὰ ἂν ἦν ἡ ὕπαρξις πρὸς τὴν πρόθεσιν, πλείων ἦν ἡ χορηγία τῆς φιλοξενίας παρὰ τὴν περιουσίαν τῆς εἰσόδου.
πτωχὸς ἦν ἰώβ οὐκ ἐπαρκῶν τῇ προθυ_μίᾳ καὶ πλούσι^ος μὲν ὑ^πῆρχε τῇ κτήσει, πτωχὸς δὲ πρὸς τὴν δύ^να^μι^ν τῆς προαιρέσεως.
πτωχὸς ἦν ἰώβ οὐκ ἐπαρκῶν τῇ προθυμίᾳ καὶ πλούσιος μὲν ὑπῆρχε τῇ κτήσει, πτωχὸς δὲ πρὸς τὴν δύναμιν τῆς προαιρέσεως.
ἦν δὲ αὐτῷ φησι^ καὶ ἔργα^ μεγά^λα_ ἐπὶ^ τῆς γῆς.
ἦν δὲ αὐτῷ φησι καὶ ἔργα μεγάλα ἐπὶ τῆς γῆς.
ποῖα^ δὲ ταῦτα^;
ποῖα δὲ ταῦτα;
φιλοπτωχία καὶ φι^λοξενί^α_, ἄ^κρα_ τα^πείνωσι^ς, ἐλεημοσύνη ἀνυπέρβλητος καὶ ὅσα^ εἰς ἀ^ρετὴν συντελεῖ.
φιλοπτωχία καὶ φιλοξενία, ἄκρα ταπείνωσις, ἐλεημοσύνη ἀνυπέρβλητος καὶ ὅσα εἰς ἀρετὴν συντελεῖ.
ἀλλ' ὁ μὲν οὕτως ἐκόμα_, οὐ τῷ πλούτῳ τῷ προσκαίρῳ μᾶλλον, ἀλλὰ^ τῷ τῆς εὐσεβεία_ς.
ἀλλ' ὁ μὲν οὕτως ἐκόμα, οὐ τῷ πλούτῳ τῷ προσκαίρῳ μᾶλλον, ἀλλὰ τῷ τῆς εὐσεβείας.
ἄλλος δέ τι^ς σοφὸς κοινῶς ἐκλαμβάνων τὸν λόγον, νομίζει ἔργα^ μεγά^λα_ εἶναι ἀμπελῶνα^ς καὶ ἐλαιῶνα^ς καὶ σπόριμα^ πλέθρα^ καὶ ὅσα^ τοιαῦτα^.
ἄλλος δέ τις σοφὸς κοινῶς ἐκλαμβάνων τὸν λόγον, νομίζει ἔργα μεγάλα εἶναι ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας καὶ σπόριμα πλέθρα καὶ ὅσα τοιαῦτα.
ἀ^ληθῶς δὲ ἦν αὐτῷ ἔργα^ μεγά^λα_ ἐπὶ^ τῆς γῆς κομῶντι^ τῷ πλούτῳ τῷ ἐπουρα^νί^ῳ.
ἀληθῶς δὲ ἦν αὐτῷ ἔργα μεγάλα ἐπὶ τῆς γῆς κομῶντι τῷ πλούτῳ τῷ ἐπουρανίῳ.
ὁ δὲ δι^ά^βολος, ὥσπερ ἔφθην εἰπὼν τῇ προτέρᾳ, ὑποτοπήσα_ς ὁ παμμία^ρος, ὅτι^ ὥσπερ αὐτῷ πλουτοῦντι^ συνεπλούτησε καὶ ἡ ἀ^ρετή, οὕτω καὶ πτωχεύσαντι^ συμπτωχεύσει καὶ τὰ^ τῆς ἀ^ρετῆς γυμνοῖ αὐτὸν τῶν κτεά^νων, ἵ^να_ γυμνώσῃ καὶ τῶν τῆς ἀ^ρετῆς πλεονεκτημά^των, καὶ αἰτεῖται πα^ρὰ^ τοῦ θεοῦ τὸν κα^τὰ^ τοῦ δι^καίου πειρασ...
ὁ δὲ διάβολος, ὥσπερ ἔφθην εἰπὼν τῇ προτέρᾳ, ὑποτοπήσας ὁ παμμίαρος, ὅτι ὥσπερ αὐτῷ πλουτοῦντι συνεπλούτησε καὶ ἡ ἀρετή, οὕτω καὶ πτωχεύσαντι συμπτωχεύσει καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς γυμνοῖ αὐτὸν τῶν κτεάνων, ἵνα γυμνώσῃ καὶ τῶν τῆς ἀρετῆς πλεονεκτημάτων, καὶ αἰτεῖται παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν κατὰ τοῦ δικαίου πειρασμόν, ἵνα σὺ θάρσος λ...
θεὸς γὰ^ρ ὅτα^ν ἐπά^γῃ παιδευτήρια^ ἢ δί^κην ἀ^παιτεῖ τῶν ἁ^μα^ρτημά^των ἢ τὴν ἀ^ρετὴν γυμνάζει τῶν θείων κατορθωμά^των.
θεὸς γὰρ ὅταν ἐπάγῃ παιδευτήρια ἢ δίκην ἀπαιτεῖ τῶν ἁμαρτημάτων ἢ τὴν ἀρετὴν γυμνάζει τῶν θείων κατορθωμάτων.
οὐκ ἠδυνήθη οὖν ὁ δι^ά^βολος πολεμῆσαι τῷ ἰώβ, ἕως ἐπετράπη πα^ρὰ^ τοῦ θεοῦ.
οὐκ ἠδυνήθη οὖν ὁ διάβολος πολεμῆσαι τῷ ἰώβ, ἕως ἐπετράπη παρὰ τοῦ θεοῦ.
καὶ μὴ θαυμά^σῃς, ἀ^γα^πητέ, εἰ κα^τὰ^ τοῦ ἰὼβ οὐκ εἶχε τὴν ἐξουσί^α_ν, μὴ λα^βὼν τὴν ἐπιτροπήν.
καὶ μὴ θαυμάσῃς, ἀγαπητέ, εἰ κατὰ τοῦ ἰὼβ οὐκ εἶχε τὴν ἐξουσίαν, μὴ λαβὼν τὴν ἐπιτροπήν.