Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
ἔπα^θον προφῆται, ἔπαθον δὲ καὶ οἱ ἀ^πόστολοι·	ἔπαθον προφῆται, ἔπαθον δὲ καὶ οἱ ἀπόστολοι·
ἀλλ' οἱ μὲν πάσχοντες ἤλγουν, οἱ δὲ πάσχοντες ἐκαυχῶντο.	ἀλλ' οἱ μὲν πάσχοντες ἤλγουν, οἱ δὲ πάσχοντες ἐκαυχῶντο.
ἦλθε παῦλος εἰς μέσον πάσχων μέν, οὐ κλαίων δέ, τυπτόμενος, ἀλλ' οὐκ ἀ^ποδυρόμενος, βασανιζόμενος, ἀλλὰ^ καυχώμενος.	ἦλθε παῦλος εἰς μέσον πάσχων μέν, οὐ κλαίων δέ, τυπτόμενος, ἀλλ' οὐκ ἀποδυρόμενος, βασανιζόμενος, ἀλλὰ καυχώμενος.
οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ^ καὶ καυχώμεθα^ ἐν ταῖς θλί_ψεσι^ν, εἰδότες ὅτι^ ἡ θλῖψι^ς ὑπομονὴν κα^τεργά^ζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκι^μὴ ἐλπί^δα^, ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ κα^ταισχύνεται.	οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνεται.
καὶ πά^λι^ν, τυπτηθέντες οἱ ἀ^πόστολοι ἐπορεύοντο χαίροντες ἀ^πὸ προσώπου τοῦ συ^νεδρί^ου, ὅτι^ κα^τηξιώθησα^ν ὑ^πὲρ τοῦ ὀνόμα^τος τοῦ χριστοῦ ἀτι_μα^σθῆναι.	καὶ πάλιν, τυπτηθέντες οἱ ἀπόστολοι ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου, ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ χριστοῦ ἀτιμασθῆναι.
μὴ τοίνυ^ν τὰ^ πρὸ τῆς χά^ρι^τος ἐκλάβῃς εἰς ἀκολουθίαν τῆς χά^ρι^τος.	μὴ τοίνυν τὰ πρὸ τῆς χάριτος ἐκλάβῃς εἰς ἀκολουθίαν τῆς χάριτος.
εἴρηται γὰ^ρ ἡμῖν ταῦτα^, ἵ^να_ μά^θῃς ἐκ τῶν πόνων τὴν ἐλπί^δα^.	εἴρηται γὰρ ἡμῖν ταῦτα, ἵνα μάθῃς ἐκ τῶν πόνων τὴν ἐλπίδα.
οὕτω καὶ ὁ ἰὼβ κα^ταρᾶται τὴν ἡμέρα_ν καὶ πάσχει τὴν ψυ_χὴν καὶ οὐ βασανί^ζει τὴν ψυ_χὴν τῇ ἀ^σεβείᾳ, ἀλλ' ἀ^νέχεται τῶν τραυμά^των καὶ οὐ τραυματί^ζει τὴν ψυ_χὴν τῇ βλα^σφημί^ᾳ.	οὕτω καὶ ὁ ἰὼβ καταρᾶται τὴν ἡμέραν καὶ πάσχει τὴν ψυχὴν καὶ οὐ βασανίζει τὴν ψυχὴν τῇ ἀσεβείᾳ, ἀλλ' ἀνέχεται τῶν τραυμάτων καὶ οὐ τραυματίζει τὴν ψυχὴν τῇ βλασφημίᾳ.
εἶτα, ἐπειδὴ δεῖ συντεμεῖν, συντόμως ὑ_μῖν ἀνακεφαλαιώσομεν τὴν ὑ^πόθεσι^ν·	εἶτα, ἐπειδὴ δεῖ συντεμεῖν, συντόμως ὑμῖν ἀνακεφαλαιώσομεν τὴν ὑπόθεσιν·
ἐν τῷ ἀ^γῶνι^ τῷ κα^τὰ^ τὸν ἰώβ πλὴν τοῦ θεοῦ πάντες ἠγνόουν τὸν σκοπὸν τοῦ ἀ^γῶνος·	ἐν τῷ ἀγῶνι τῷ κατὰ τὸν ἰώβ πλὴν τοῦ θεοῦ πάντες ἠγνόουν τὸν σκοπὸν τοῦ ἀγῶνος·
ἰὼβ οὐκ ᾔδει ἐπὶ^ τί^νι^ ἠγωνίζετο, οὐκ ᾔδει, ὅτι^ εἰς γυμνασίαν αὐτῷ προβέβληται τὰ^ παλαίσμα^τα^.	ἰὼβ οὐκ ᾔδει ἐπὶ τίνι ἠγωνίζετο, οὐκ ᾔδει, ὅτι εἰς γυμνασίαν αὐτῷ προβέβληται τὰ παλαίσματα.
οἱ φί^λοι ἠγνόουν τὸν σκοπὸν τοῦ θεοῦ, ὁ δι^ά^βολος ἠγνόει τὸ μέλλον.	οἱ φίλοι ἠγνόουν τὸν σκοπὸν τοῦ θεοῦ, ὁ διάβολος ἠγνόει τὸ μέλλον.
εἰ γὰ^ρ ᾔδει, ὅτι^ ἐνι_κᾶτο, οὐκ ἂ^ν ἐπεχείρησεν.	εἰ γὰρ ᾔδει, ὅτι ἐνικᾶτο, οὐκ ἂν ἐπεχείρησεν.
ὁ ἰὼβ οὐκ ᾔδει τὸ ἀποβησόμενον ἐκ τοῦ ἀ^γῶνος.	ὁ ἰὼβ οὐκ ᾔδει τὸ ἀποβησόμενον ἐκ τοῦ ἀγῶνος.
ὅτι^ μὲν ὁ θεὸς κα^τὰ^ συγχώρησι^ν ἐκδέδωκεν, ᾔδει ὁ ἰὼβ οὐ προγινώσκων, ἀλλὰ^ μα^θὼν πα^ρὰ^ θεοῦ.	ὅτι μὲν ὁ θεὸς κατὰ συγχώρησιν ἐκδέδωκεν, ᾔδει ὁ ἰὼβ οὐ προγινώσκων, ἀλλὰ μαθὼν παρὰ θεοῦ.
ὁ δὲ δι^ά^βολος οὐκ ᾔδει, εἰς ποῖον τέλος ἀ^πα^ντήσει τὰ^ παλαίσμα^τα^.	ὁ δὲ διάβολος οὐκ ᾔδει, εἰς ποῖον τέλος ἀπαντήσει τὰ παλαίσματα.
εἰ γὰ^ρ ᾔδει, οὐκ ἂ_ν ἐπεχείρησεν, ἵ^να_ μὴ χείρονα^ τὴν αἰσχύνην ἐφελκύ^σηται.	εἰ γὰρ ᾔδει, οὐκ ἂν ἐπεχείρησεν, ἵνα μὴ χείρονα τὴν αἰσχύνην ἐφελκύσηται.
ἀλλ' ὃ ἔπα^θεν ἐπὶ^ τῶν μα^ρτύ^ρων, τοῦτο ἔπα^θε καὶ ἐπὶ^ τοῦ ἰώβ.	ἀλλ' ὃ ἔπαθεν ἐπὶ τῶν μαρτύρων, τοῦτο ἔπαθε καὶ ἐπὶ τοῦ ἰώβ.
ἀνεῖλε μά^ρτυ^ρα^ς, ἵ^να_ σβέσῃ τὴν ἐκκλησί^α_ν, οὐκ εἰδώς, ὅτι^ μετὰ^ τοὺς μά^ρτυ^ρα^ς ἀνθήσει ἡ ἐκκλησί^α_.	ἀνεῖλε μάρτυρας, ἵνα σβέσῃ τὴν ἐκκλησίαν, οὐκ εἰδώς, ὅτι μετὰ τοὺς μάρτυρας ἀνθήσει ἡ ἐκκλησία.
πάντες οὖν ἠγνόουν πλὴν τοῦ θεοῦ.	πάντες οὖν ἠγνόουν πλὴν τοῦ θεοῦ.
οἱ φί^λοι ἀγνοοῦντες τὸν σκοπὸν τοῦ θεοῦ, ἀγνοοῦντες καὶ τοῦ ἰὼβ τὴν δοκιμασίαν εἵλοντο ὡς ἐν συ^γκρί^σει ἀ^γνοία_ς μᾶλλον καταδικάσαι τὸν ἰὼβ ὡς ἄ^ξι^α^ πά^σχοντα^ ἢ καταγνῶναι τοῦ θεοῦ ὡς ἀ^ναξίως δικάσαντος.	οἱ φίλοι ἀγνοοῦντες τὸν σκοπὸν τοῦ θεοῦ, ἀγνοοῦντες καὶ τοῦ ἰὼβ τὴν δοκιμασίαν εἵλοντο ὡς ἐν συγκρίσει ἀγνοίας μᾶλλον καταδικάσαι τὸν ἰὼβ ὡς ἄξια πάσχοντα ἢ καταγνῶναι τοῦ θεοῦ ὡς ἀναξίως δικάσαντος.
πρόσεχε ἀ^κρι_βῶς.	πρόσεχε ἀκριβῶς.
εἵλοντο κα^τα^κρῖναι ἄνθρωπον ὡς ἄ^ξι^α^ πά^σχοντα^ τῆς ἑαυτοῦ ἁ^μαρτί^α_ς ἢ εἰπεῖν κα^τὰ^ τοῦ θεοῦ, ὅτι^ ἀ^ναξίως ἐδί^κα^σε.	εἵλοντο κατακρῖναι ἄνθρωπον ὡς ἄξια πάσχοντα τῆς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας ἢ εἰπεῖν κατὰ τοῦ θεοῦ, ὅτι ἀναξίως ἐδίκασε.
καὶ ἑνὶ^ μὲν μέρει κα^τὰ^ σκοποῦ ἐφέροντο τὸν θεὸν ἀ^δι^κί^α_ς ἐκτὸς λέγοντες, ἑνὶ^ δὲ μέρει δι^ημάρτανον κατακρίνοντες τὸν ἀθῶον.	καὶ ἑνὶ μὲν μέρει κατὰ σκοποῦ ἐφέροντο τὸν θεὸν ἀδικίας ἐκτὸς λέγοντες, ἑνὶ δὲ μέρει διημάρτανον κατακρίνοντες τὸν ἀθῶον.
ἡ δὲ ἄ^γνοια^ ἀπολογεῖται ὑ^πὲρ τῶν ἀγνοούντων, καὶ ἀπόδεκτοι, ὅτι^ ἐν ἀγνοίᾳ φι^λοσοφοῦσι^ καὶ οὐ καταψηφίζονται βλέποντες τὴν θεοῦ δι^καιοσύ^νην.	ἡ δὲ ἄγνοια ἀπολογεῖται ὑπὲρ τῶν ἀγνοούντων, καὶ ἀπόδεκτοι, ὅτι ἐν ἀγνοίᾳ φιλοσοφοῦσι καὶ οὐ καταψηφίζονται βλέποντες τὴν θεοῦ δικαιοσύνην.
τὴν μὲν τοῦ ἰὼβ δι^καιοσύ^νην παραγράφονται, τὴν δὲ τοῦ θεοῦ ἀ^νυμνοῦσι^ν.	τὴν μὲν τοῦ ἰὼβ δικαιοσύνην παραγράφονται, τὴν δὲ τοῦ θεοῦ ἀνυμνοῦσιν.
εἶτα ἰὼβ ἄρχεται πα^ρὰ^ τῶν φί^λων ἐλέγχεσθαι, καί πότε ἀ^ληθι^νοὶ πρόρριζοι ἀ^πώλοντο;	εἶτα ἰὼβ ἄρχεται παρὰ τῶν φίλων ἐλέγχεσθαι, καί πότε ἀληθινοὶ πρόρριζοι ἀπώλοντο;
πότε εἶδες δι^καίους ὁλορρίζους ἀ^πολλυμένους;	πότε εἶδες δικαίους ὁλορρίζους ἀπολλυμένους;
εἰ μὴ ἥμαρτες, φησί^, καὶ ἄ^ξι^α^ ἁ^μαρτί^α_ς ἐποίησα^ς, οὐκ ἂ^ν ἀ^δίκως ἠδί^κησέ σε ὁ δί^καιος.	εἰ μὴ ἥμαρτες, φησί, καὶ ἄξια ἁμαρτίας ἐποίησας, οὐκ ἂν ἀδίκως ἠδίκησέ σε ὁ δίκαιος.
πολλαί σού εἰσι^ν ἁμαρτί^αι.	πολλαί σού εἰσιν ἁμαρτίαι.
εἰ δὲ σὺ^ οὐχ ἥμαρτες, πόθεν τοῦτο, εἰ μὴ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον;	εἰ δὲ σὺ οὐχ ἥμαρτες, πόθεν τοῦτο, εἰ μὴ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον;
πολλά^κι^ς δὲ χήρα_ν ἠδί^κησα^ς, ὀρφα^νοὺς ἔθλιψα^ς.	πολλάκις δὲ χήραν ἠδίκησας, ὀρφανοὺς ἔθλιψας.
εἰ δὲ ταῦτα^ γέγονε, καὶ ὁ θεὸς δι^καίως ταύτην τὴν ψῆφον ἐπήγα^γεν.	εἰ δὲ ταῦτα γέγονε, καὶ ὁ θεὸς δικαίως ταύτην τὴν ψῆφον ἐπήγαγεν.
ὁ ἰὼβ συ^νῄδει μὲν ἑαυτῷ μηδὲν τοιοῦτον πεποιηκότι^, συ^νῄδει δὲ καὶ τῷ θεῷ μὴ ἀ^δίκως κρί_νοντι^.	ὁ ἰὼβ συνῄδει μὲν ἑαυτῷ μηδὲν τοιοῦτον πεποιηκότι, συνῄδει δὲ καὶ τῷ θεῷ μὴ ἀδίκως κρίνοντι.
ἐπεὶ οὖν εἶδεν ὁ ἰώβ, ὅτι^ πα^ρὰ^ τοῖς ἀνθρώποις μὲν κα^τα^κέκρι^ται, ἡ δὲ συ^νείδησι^ς αὐτὸν οὐ κα^τα^κρί_νει καὶ ὁ θεὸς αὐτοῦ οὐ καταγινώσκει, ἐπειδὴ οὐκ εἶχε πείθειν ἀνθρώπους, μετα^φέρει τὸν λόγον ἐπὶ^ τὸν κριτήν καὶ στρέφει τὸ ὄμμα^ τῆς ψυ_χῆς πρὸς τὰ^ ἄ^νω οὐ βλασφημῶν, ἀλλὰ^ δυσωπῶν, καί ὁ ἐπιστά^μενος τὸν νοῦν ...	ἐπεὶ οὖν εἶδεν ὁ ἰώβ, ὅτι παρὰ τοῖς ἀνθρώποις μὲν κατακέκριται, ἡ δὲ συνείδησις αὐτὸν οὐ κατακρίνει καὶ ὁ θεὸς αὐτοῦ οὐ καταγινώσκει, ἐπειδὴ οὐκ εἶχε πείθειν ἀνθρώπους, μεταφέρει τὸν λόγον ἐπὶ τὸν κριτήν καὶ στρέφει τὸ ὄμμα τῆς ψυχῆς πρὸς τὰ ἄνω οὐ βλασφημῶν, ἀλλὰ δυσωπῶν, καί ὁ ἐπιστάμενος τὸν νοῦν τῶν ἀνθρώπων, ἵνα τ...
σὺ^ ἐποίησά^ς με κατεντυγχά^νειν τῆς σῆς δι^καιοσύ^νης·	σὺ ἐποίησάς με κατεντυγχάνειν τῆς σῆς δικαιοσύνης·
οἶδά^ς μου τὴν καρδί^α_ν.	οἶδάς μου τὴν καρδίαν.
εἶτα μέγα^ τι^ φθέγγεται ἰώβ, οὐκ ἀ^πὸ κα^κί^α_ς, ἀλλ' ἀπ' ἀκα^κί^α_ς·	εἶτα μέγα τι φθέγγεται ἰώβ, οὐκ ἀπὸ κακίας, ἀλλ' ἀπ' ἀκακίας·
καί, ἵ^να_ τὰ^ πολλὰ^ εἰς ὀλί^γα_ συντέμω πολλὴ γὰ^ρ ἡ ὕ_λη τῆς δικαιολογία_ς , τί^ς δώσει κριτὴν ἀ^νὰ^ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ἵ^να_ γνῷ τὸ πόσαι εἰσὶ^ν αἱ ἁμαρτί^αι μου, ὅτι^ οὕτω με ἔκρι_να^ς;	καί, ἵνα τὰ πολλὰ εἰς ὀλίγα συντέμω πολλὴ γὰρ ἡ ὕλη τῆς δικαιολογίας , τίς δώσει κριτὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ἵνα γνῷ τὸ πόσαι εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι μου, ὅτι οὕτω με ἔκρινας;
φοβερὸν τὸ ῥῆμα^, ἀλλ' ἀπ' ἀκα^κί^α_ς.	φοβερὸν τὸ ῥῆμα, ἀλλ' ἀπ' ἀκακίας.
προλαβὼν γὰ^ρ οὐκ ἔστι κατ' αὐτὸν ἄκα^κος·	προλαβὼν γὰρ οὐκ ἔστι κατ' αὐτὸν ἄκακος·
τῷ δὲ ἀκά^κῳ οὐδεὶς τὸ ῥῆμα^ εἰς πονηρίαν λογίζεται.	τῷ δὲ ἀκάκῳ οὐδεὶς τὸ ῥῆμα εἰς πονηρίαν λογίζεται.
ἀ^εὶ γά^ρ, ἀ^δελφοί, πάντες ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, μήτι^ γε θεός, οὐ τοῖς πρά_γμα^σι^ δι^κά^ζομεν, ἀλλὰ^ τῇ προθέσει τῶν ποιούντων.	ἀεὶ γάρ, ἀδελφοί, πάντες ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, μήτι γε θεός, οὐ τοῖς πράγμασι δικάζομεν, ἀλλὰ τῇ προθέσει τῶν ποιούντων.
ὑβρίζει υἱὸς πα^τέρα^, καὶ τὸ πρᾶγμα^ ἀ^φόρητον καὶ τῷ πά^σχοντι^ καὶ τῷ ἀ^κούοντι^·	ὑβρίζει υἱὸς πατέρα, καὶ τὸ πρᾶγμα ἀφόρητον καὶ τῷ πάσχοντι καὶ τῷ ἀκούοντι·
καὶ πατρα^λοίας ὁ τοιοῦτος κα^λεῖται καὶ μητρα^λοία_ς καὶ ἀ^νόσιος καὶ πα^ρά^νομος, ὅτι^ φωνὴν ἐνα^ντί^α_ν ἔρρηξε πατρί^, ὅτι^ ἐτόλμησε δυσφημῆσαι τὴν ἑαυτοῦ ῥίζαν.	καὶ πατραλοίας ὁ τοιοῦτος καλεῖται καὶ μητραλοίας καὶ ἀνόσιος καὶ παράνομος, ὅτι φωνὴν ἐναντίαν ἔρρηξε πατρί, ὅτι ἐτόλμησε δυσφημῆσαι τὴν ἑαυτοῦ ῥίζαν.
ταῦτα δὲ πάσχει καὶ κα^τα^κρί_νεται ὁ ἐπὶ^ τῶν τελείων ὢν λογισμῶν·	ταῦτα δὲ πάσχει καὶ κατακρίνεται ὁ ἐπὶ τῶν τελείων ὢν λογισμῶν·
παιδί^ον δὲ ἄκακον, κ ἂ_ν τύπτῃ τὸν πα^τέρα^ ἢ τὴν μητέρα^ ἢ καὶ ὑβρί^σῃ πά_σης εὐφροσύνης ποθεινότερον.	παιδίον δὲ ἄκακον, κ ἂν τύπτῃ τὸν πατέρα ἢ τὴν μητέρα ἢ καὶ ὑβρίσῃ πάσης εὐφροσύνης ποθεινότερον.
πολλά^κι^ς μητέρες ἐρεθί^ζουσι^ τὰ^ τέκνα^ εἰς ὕβρι^ν φέρουσαι, οὐ τῇ ὕβρει, ἀλλὰ^ τῇ ἀκακίᾳ καὶ τῷ ἀκεραίῳ καὶ ἀφελεῖ τοῦ ἤθους ἐπαγαλλόμεναι.	πολλάκις μητέρες ἐρεθίζουσι τὰ τέκνα εἰς ὕβριν φέρουσαι, οὐ τῇ ὕβρει, ἀλλὰ τῇ ἀκακίᾳ καὶ τῷ ἀκεραίῳ καὶ ἀφελεῖ τοῦ ἤθους ἐπαγαλλόμεναι.
ἔτι^ δὲ ἔχεται ἀκα^κί^α_ς·	ἔτι δὲ ἔχεται ἀκακίας·
δέχεται τὰ^ πα^ρὰ^ τοῦ ἰώβ εἰς κρί^σιν κα^λούμενος παρ' αὐτοῦ.	δέχεται τὰ παρὰ τοῦ ἰώβ εἰς κρίσιν καλούμενος παρ' αὐτοῦ.
φοβερὸν τὸ ῥῆμα^ οἰκέτην δεσπότην κα^λεῖν εἰς κρί^σιν, ἄνθρωπον θεόν, τὸ πλάσμα^ τὸν πλάσαντα^, τὸν πηλόν τὸν κατασκευάσαντα^·	φοβερὸν τὸ ῥῆμα οἰκέτην δεσπότην καλεῖν εἰς κρίσιν, ἄνθρωπον θεόν, τὸ πλάσμα τὸν πλάσαντα, τὸν πηλόν τὸν κατασκευάσαντα·
ἀλλ' ὅμως, ὡς ἔφθην εἰπών, ἀκα^κί^α_ς τὸ ῥῆμα^, οὐ πονηρία_ς.	ἀλλ' ὅμως, ὡς ἔφθην εἰπών, ἀκακίας τὸ ῥῆμα, οὐ πονηρίας.
πλὴν ὅμως, ἀ^δελφοί, ἡ ἀκακία οὐκ ἦν ἐκτὸς συνέσεως, ἀλλ' ἐντὸς πά_σης σοφί^α_ς.	πλὴν ὅμως, ἀδελφοί, ἡ ἀκακία οὐκ ἦν ἐκτὸς συνέσεως, ἀλλ' ἐντὸς πάσης σοφίας.
θέλεις γὰ^ρ τὸ ἀκριβέστερον μα^θεῖν;	θέλεις γὰρ τὸ ἀκριβέστερον μαθεῖν;
οὐδὲν ᾔτησεν ὁ ἰώβ, ὧν μὴ ἐποίησεν.	οὐδὲν ᾔτησεν ὁ ἰώβ, ὧν μὴ ἐποίησεν.
ἤιδει ἑαυτὸν οἰκέτην τοῦ θεοῦ, ᾔδει τὸν θεὸν ἑαυτοῦ δεσπότην.	ἤιδει ἑαυτὸν οἰκέτην τοῦ θεοῦ, ᾔδει τὸν θεὸν ἑαυτοῦ δεσπότην.
ἀλλ' ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς πολλάκις κρι_νόμενος πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ δούλους, ἔδωκεν αὐτοῖς ἰσηγορί^α_ς ἀ^ξί^α_ν, καὶ εἴ ποτε ἐδοκιμάζετο πρὸς αὐτῷ δοῦλος, οὐχ ὡς δοῦλον ἐπεστόμιζεν, ἀλλὰ^ τὴν δικαιολογίαν ἐλά^μβα^νεν·	ἀλλ' ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς πολλάκις κρινόμενος πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ δούλους, ἔδωκεν αὐτοῖς ἰσηγορίας ἀξίαν, καὶ εἴ ποτε ἐδοκιμάζετο πρὸς αὐτῷ δοῦλος, οὐχ ὡς δοῦλον ἐπεστόμιζεν, ἀλλὰ τὴν δικαιολογίαν ἐλάμβανεν·
ὃ ἐποίησεν, ᾔτησε πειθόμενος ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑ_μῖν.	ὃ ἐποίησεν, ᾔτησε πειθόμενος ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.
καί φησι^·	καί φησι·
τίς δώσει κριτήν;	τίς δώσει κριτήν;
καὶ πότε δούλῳ ἐφύ^λα^ξα^ς ἰσηγορίαν;	καὶ πότε δούλῳ ἐφύλαξας ἰσηγορίαν;
ἄκουε αὐτοῦ, ὅτε τὰ_ς ἀ^ρετὰ_ς ἀ^παριθμεῖται, καὶ τοῦτο οὐκ ἀ^πὸ φιλοτιμία_ς, ἀλλ' ἀπ' ἀκα^κί^α_ς οὐκ ἀπεποιησάμην κρῖμα^ θεράποντός μου καὶ θεραπαινί^δος μου κρινομένων αὐτῶν πρός με.	ἄκουε αὐτοῦ, ὅτε τὰς ἀρετὰς ἀπαριθμεῖται, καὶ τοῦτο οὐκ ἀπὸ φιλοτιμίας, ἀλλ' ἀπ' ἀκακίας οὐκ ἀπεποιησάμην κρῖμα θεράποντός μου καὶ θεραπαινίδος μου κρινομένων αὐτῶν πρός με.
δώσω ἀπόκρισι^ν τῷ θεῷ.	δώσω ἀπόκρισιν τῷ θεῷ.
μὴ οὐχὶ^ ὡς ἐγὼ ἐπλάσθη;	μὴ οὐχὶ ὡς ἐγὼ ἐπλάσθη;
ταῦτα ἐννοῶν τῷ κοινῷ τῆς φύ^σεως πα^ρεῖχε τὸ κοινὸν τῆς ἰσηγορί^α_ς.	ταῦτα ἐννοῶν τῷ κοινῷ τῆς φύσεως παρεῖχε τὸ κοινὸν τῆς ἰσηγορίας.
ἡμεῖς δέ, ἀ^δελφοί, οὐ τοιοῦτοι.	ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, οὐ τοιοῦτοι.
θαυμάζεις τὸν δί^καιον;	θαυμάζεις τὸν δίκαιον;
σαυτοῦ καταγίνωσκε.	σαυτοῦ καταγίνωσκε.
ὅτι^ πολλάκις ἐά^ν τι^ς ἐγκαλῇ, οὐ λέγω δούλῳ, ἀλλ' ὀλί^γον ὑποβεβηκότι^, ἐὰ^ν ἀ^ποκρί_νηται τὰ^ δί^καια^, ὡς ἀναισχυντοῦντα^ καὶ τολμῶντα^ ἐξ ἰσοτιμία_ς φθέγξασθαι ἐπιστομίζει.	ὅτι πολλάκις ἐάν τις ἐγκαλῇ, οὐ λέγω δούλῳ, ἀλλ' ὀλίγον ὑποβεβηκότι, ἐὰν ἀποκρίνηται τὰ δίκαια, ὡς ἀναισχυντοῦντα καὶ τολμῶντα ἐξ ἰσοτιμίας φθέγξασθαι ἐπιστομίζει.
ὅλως φησὶ^ καὶ τολμᾷς ἐξ ἰσοτιμία_ς φθέγξασθαι;	ὅλως φησὶ καὶ τολμᾷς ἐξ ἰσοτιμίας φθέγξασθαι;
ἀ^παιτεῖς τὸ δί^καιον;	ἀπαιτεῖς τὸ δίκαιον;
δέχου τὴν δι^καία_ν ἰσηγορίαν.	δέχου τὴν δικαίαν ἰσηγορίαν.
ἐγκαλεῖ ὁ ὑπερ ήφανος καὶ οὔ τε δικαιολογίαν δέχεται οὔ τε σιωπὴν δυσωπεῖται.	ἐγκαλεῖ ὁ ὑπερ ήφανος καὶ οὔ τε δικαιολογίαν δέχεται οὔ τε σιωπὴν δυσωπεῖται.
ἐὰ^ν σι^ωπήσῃ ὁ ἐγκαλούμενος, κατεγνώσθη, φησί^ν, οὐκ οἶδε δι^ᾶραι τὰ^ χείλη·	ἐὰν σιωπήσῃ ὁ ἐγκαλούμενος, κατεγνώσθη, φησίν, οὐκ οἶδε διᾶραι τὰ χείλη·
ἐὰ^ν λα^λήσῃ, ἐτόλμησέ φησι^ πρὸς τὸν δεσπότην ῥῆξαι φωνήν.	ἐὰν λαλήσῃ, ἐτόλμησέ φησι πρὸς τὸν δεσπότην ῥῆξαι φωνήν.
εἶτα ἄλλος ὑ^περηφα_νί^α_ς μεστός, ἐὰν ὑ^πὲρ τοῦ δι^καίου, ὑ^πὲρ εὐγενοῦς ἀνδρός πείθηται, πα^ρα^κα^λούμενος θεῖναι λόγον πρὸς τὸν ἕτερον καὶ συμβῆναι εἰς εἰρήνην καὶ τὴν κα^κί^α_ν καταπαῦσαι τῇ ἀγάπῃ, εὐθέως τῇ ὑ^περηφα_νί^ᾳ φερόμενος λέγει·	εἶτα ἄλλος ὑπερηφανίας μεστός, ἐὰν ὑπὲρ τοῦ δικαίου, ὑπὲρ εὐγενοῦς ἀνδρός πείθηται, παρακαλούμενος θεῖναι λόγον πρὸς τὸν ἕτερον καὶ συμβῆναι εἰς εἰρήνην καὶ τὴν κακίαν καταπαῦσαι τῇ ἀγάπῃ, εὐθέως τῇ ὑπερηφανίᾳ φερόμενος λέγει·
ἐγὼ εἰς τοῦτον κα^τέρχομαι;	ἐγὼ εἰς τοῦτον κατέρχομαι;
ὢ τῆς ὑ^περηφα_νί^α_ς.	ὢ τῆς ὑπερηφανίας.
ποῦ γὰ^ρ ἕστηκα^ς, ἵ^να_ κα^τέλθῃς;	ποῦ γὰρ ἕστηκας, ἵνα κατέλθῃς;
ἐγὼ εἰς τοῦτον κα^τέρχομαι;	ἐγὼ εἰς τοῦτον κατέρχομαι;
ὡς τὸν οὐρα^νὸν πα^τῶν καὶ τὰ_ς νεφέλα_ς, οὕτω φθέγγεται.	ὡς τὸν οὐρανὸν πατῶν καὶ τὰς νεφέλας, οὕτω φθέγγεται.
τὴν αὐτὴν γῆν πα^τεῖς, ἀ^πὸ τῆς αὐτῆς τρέφῃ, εἰς αὐτὴν ὑποστρέφεις, ἐν αὐτῇ θάπτῃ·	τὴν αὐτὴν γῆν πατεῖς, ἀπὸ τῆς αὐτῆς τρέφῃ, εἰς αὐτὴν ὑποστρέφεις, ἐν αὐτῇ θάπτῃ·
καὶ ποῦ κα^τέρχῃ;	καὶ ποῦ κατέρχῃ;
οὐκ αἰδεῖσαι, οὐ δυσωπεῖσαι τὸ πά^θος τοῦ κυ_ρί^ου;	οὐκ αἰδεῖσαι, οὐ δυσωπεῖσαι τὸ πάθος τοῦ κυρίου;
οὐκ αἰδεῖσαι λέγων πρὸς τὸν ὁμότι_μον·	οὐκ αἰδεῖσαι λέγων πρὸς τὸν ὁμότιμον·
ἐγὼ εἰς τοῦτο κα^τέρχομαι;	ἐγὼ εἰς τοῦτο κατέρχομαι;
οὐκ αἰδεῖσαι ταῦτα λέγειν, ἐννοῶν ὅτι^ ἰησοῦς δι^ὰ^ σὲ κα^τῆλθε;	οὐκ αἰδεῖσαι ταῦτα λέγειν, ἐννοῶν ὅτι ἰησοῦς διὰ σὲ κατῆλθε;
πρὸς τὰ_ς τοιαύτα_ς γνώμα_ς καὶ τὰ_ς τοιαύτα_ς ὑ^περηφα_νί^α_ς πρέπει τί^ ἀλαζονεύεται γῆ καὶ σποδός;	πρὸς τὰς τοιαύτας γνώμας καὶ τὰς τοιαύτας ὑπερηφανίας πρέπει τί ἀλαζονεύεται γῆ καὶ σποδός;
ὅμως δὲ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν·	ὅμως δὲ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν·
τίς δώσει κριτὴν ἀ^νὰ^ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ;	τίς δώσει κριτὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ;
ἐπιφαίνεται ἐπὶ^ τέλει ὁ δί^καιος κρι^τὴς καὶ φαίνεται αὐτῷ ἀ^πὸ λαίλαπος καὶ νεφῶν.	ἐπιφαίνεται ἐπὶ τέλει ὁ δίκαιος κριτὴς καὶ φαίνεται αὐτῷ ἀπὸ λαίλαπος καὶ νεφῶν.
φαίνεται ἰὼβ ἀ^πὸ νεφῶν ὁ τὸν ὄμβρον τῆς εὐλογί^α_ς μέλλων χέειν.	φαίνεται ἰὼβ ἀπὸ νεφῶν ὁ τὸν ὄμβρον τῆς εὐλογίας μέλλων χέειν.
φαίνεται αὐτῷ ἐκ νεφῶν ὁ μέλλων τὸν σπόρον τὸν κοπριζόμενον ἀρδεύειν καὶ δι^εγείρει τὸν ἰώβ καὶ νεύει μόνον καὶ διασκορπί^ζει τὰ^ πά^θη·	φαίνεται αὐτῷ ἐκ νεφῶν ὁ μέλλων τὸν σπόρον τὸν κοπριζόμενον ἀρδεύειν καὶ διεγείρει τὸν ἰώβ καὶ νεύει μόνον καὶ διασκορπίζει τὰ πάθη·
νεύει μόνον καὶ ἐγείρει τὸν πεπτωκότα^ ἀ^νά^στηθι^ καὶ ζῶσαι ὥσπερ ἀ^νὴρ τὴν ὀσφύν σου.	νεύει μόνον καὶ ἐγείρει τὸν πεπτωκότα ἀνάστηθι καὶ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου.
ἐρωτήσω δέ σε, σὺ^ δέ μοι ἀ^ποκρί^θητι^.	ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι.
ἐπειδὴ εἰς κρί^σιν με ἐκά^λεσα^ς καὶ εἶπα^ς τίς δώσει κριτὴν ἀ^νὰ^ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ;	ἐπειδὴ εἰς κρίσιν με ἐκάλεσας καὶ εἶπας τίς δώσει κριτὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ;
, ἀ^νά^στηθι^, ὁ γενναῖος ἀγωνιστής, ὁ μὴ πεσὼν τῇ πληγῇ τῆς συμφορᾶς, ἀ^νά^στηθι^.	, ἀνάστηθι, ὁ γενναῖος ἀγωνιστής, ὁ μὴ πεσὼν τῇ πληγῇ τῆς συμφορᾶς, ἀνάστηθι.
ἐὰν γά^ρ τι^ς παιδευθεὶς γενναίως ἐνέγκῃ τὴν συ^μφορὰν καὶ τὴν παιδείαν, ἀ^κούει πα^ρὰ^ τοῦ θεοῦ τὸ ἀνάστηθι, ὡς ὅτα^ν λέγῃ τῇ ἱερουσαλήμ·	ἐὰν γάρ τις παιδευθεὶς γενναίως ἐνέγκῃ τὴν συμφορὰν καὶ τὴν παιδείαν, ἀκούει παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ ἀνάστηθι, ὡς ὅταν λέγῃ τῇ ἱερουσαλήμ·
ἀνάστηθι, ἱερουσαλήμ, ἡ πι^οῦσα^ τὸ ποτήριον τοῦ θυ_μοῦ μου.	ἀνάστηθι, ἱερουσαλήμ, ἡ πιοῦσα τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ μου.
περίζωσαι ὡς ἀ^νὴρ τὴν ὀσφύν σου.	περίζωσαι ὡς ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.