macronized stringlengths 1 3.25k | plain stringlengths 1 3.07k |
|---|---|
οὐ πάντες οἱ ἐξ ἰσραήλ, οὗτοι ἰσραήλ· | οὐ πάντες οἱ ἐξ ἰσραήλ, οὗτοι ἰσραήλ· |
οὐ δ' ὅτι^ εἰσὶ^ν σπέρμα^ ἀβραάμ, πάντες τέκνα^ θεοῦ, ἀλλὰ^ νῦν λεῖμμα^ κατ' ἐκλογὴν χά^ρι^τος γέγονεν. | οὐ δ' ὅτι εἰσὶν σπέρμα ἀβραάμ, πάντες τέκνα θεοῦ, ἀλλὰ νῦν λεῖμμα κατ' ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν. |
τί^ εἶπεν ἡσαΐας; | τί εἶπεν ἡσαΐας; |
εἰ μὴ κύ_ρι^ος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα^. | εἰ μὴ κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα. |
τί^ λέγει ὁ ἀ^πόστολος; | τί λέγει ὁ ἀπόστολος; |
λεῖμμα κατ' ἐκλογὴν χά^ρι^τος γέγονεν, οὐκ ἐξ ἔργων. | λεῖμμα κατ' ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν, οὐκ ἐξ ἔργων. |
εἶτα^ ἐπά^γει· | εἶτα ἐπάγει· |
εἰ μὴ κύ_ρι^ος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα^, ὡς σοδόμα ἂ^ν ἐγενήθημεν. | εἰ μὴ κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς σοδόμα ἂν ἐγενήθημεν. |
ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν. | ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν. |
δι^ὰ^ τί^ ὄφεις κα^λεῖ τοὺς ὑπηρέτα_ς τῶν κα^κῶν; | διὰ τί ὄφεις καλεῖ τοὺς ὑπηρέτας τῶν κακῶν; |
δι^ὰ^ τὸν ἀρχαῖον ὄφιν τὸν ἐν παραδείσῳ. | διὰ τὸν ἀρχαῖον ὄφιν τὸν ἐν παραδείσῳ. |
ὥσπερ γὰ^ρ ὁ ἐν παραδείσῳ ὄφις ὄργα^νον ἐγένετο τῆς τοῦ δι^α^βόλου ἀ^πάτης, οὕτως νῦν πολλοὶ ὑπηρέται εἰσὶ^ν τοῦ δι^α^βόλου. | ὥσπερ γὰρ ὁ ἐν παραδείσῳ ὄφις ὄργανον ἐγένετο τῆς τοῦ διαβόλου ἀπάτης, οὕτως νῦν πολλοὶ ὑπηρέται εἰσὶν τοῦ διαβόλου. |
οὐκέτι γὰ^ρ χρῄζει ὁ δι^ά^βολος δι' ὄφεως λα^λεῖν, ἔχων πολλοὺς ὑπηρέτα_ς. | οὐκέτι γὰρ χρῄζει ὁ διάβολος δι' ὄφεως λαλεῖν, ἔχων πολλοὺς ὑπηρέτας. |
τότε ἐπειδὴ πρὸς τὸν ἀδὰμ καὶ τὴν εὔαν ἐπολέμει, οὐκ ἦν δὲ δι' ἑτέρου προσώπου ἀ^πα^τῆσαι τοὺς μόνους, ἐδανείσατο πρόσωπον ἀλλόφυ_λον, καὶ οὕτως δι' ἐκείνων πολλοὺς ἠπά^τησεν. | τότε ἐπειδὴ πρὸς τὸν ἀδὰμ καὶ τὴν εὔαν ἐπολέμει, οὐκ ἦν δὲ δι' ἑτέρου προσώπου ἀπατῆσαι τοὺς μόνους, ἐδανείσατο πρόσωπον ἀλλόφυλον, καὶ οὕτως δι' ἐκείνων πολλοὺς ἠπάτησεν. |
νῦν οὐ χρῄζει ὄφεως. | νῦν οὐ χρῄζει ὄφεως. |
πολλοὺς γὰ^ρ ἔχει ὄφεις. | πολλοὺς γὰρ ἔχει ὄφεις. |
πᾶς ὑπηρέτης δι^α^βόλου, πᾶς τεχνίτης κα^κί^α_ς, κ ἂ_ν ἀνθρώπου λογι^κοῦ πρόσωπον φέρῃ, οὐδὲν ὄφεως δι^α^φέρει. | πᾶς ὑπηρέτης διαβόλου, πᾶς τεχνίτης κακίας, κ ἂν ἀνθρώπου λογικοῦ πρόσωπον φέρῃ, οὐδὲν ὄφεως διαφέρει. |
ἔστι γὰ^ρ ὄργα^νον οὗτος τοῦ δι^α^βόλου ὡς ἐκεῖνος. | ἔστι γὰρ ὄργανον οὗτος τοῦ διαβόλου ὡς ἐκεῖνος. |
δι^ὰ^ τοῦτο ὁ σωτὴρ βουληθεὶς δεῖξαι ὅτι^ ὁ λα^λήσα_ς δι^ὰ^ τοῦ ὄφεως τότε, αὐτὸς ἐλά^λει καὶ ἐν τοῖς ἰουδαίοις, κατ' ἐκείνου τοῦ καιροῦ μηχανωμένων τὴν θεομαχίαν, λέγει αὐτοῖς· | διὰ τοῦτο ὁ σωτὴρ βουληθεὶς δεῖξαι ὅτι ὁ λαλήσας διὰ τοῦ ὄφεως τότε, αὐτὸς ἐλάλει καὶ ἐν τοῖς ἰουδαίοις, κατ' ἐκείνου τοῦ καιροῦ μηχανωμένων τὴν θεομαχίαν, λέγει αὐτοῖς· |
ὑ_μεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑ_μῶν τοῦ δι^α^βόλου ἐστέ, καὶ τὰ_ς ἐπι^θυ_μί^α_ς τοῦ πατρὸς ὑ_μῶν θέλετε ποιεῖν. | ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. |
ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς, καὶ ἐν ἀ^ληθείᾳ οὐκ ἕστηκεν, ὅτι^ ψεύστης ἐστί^ν· | ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς, καὶ ἐν ἀληθείᾳ οὐκ ἕστηκεν, ὅτι ψεύστης ἐστίν· |
ὑ_μεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑ_μῶν ἐστε τοῦ δι^α^βόλου καὶ ἃ^ ἠκούσα^τε παρ' αὐτοῦ ταῦτα^ λα^λεῖτε. | ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑμῶν ἐστε τοῦ διαβόλου καὶ ἃ ἠκούσατε παρ' αὐτοῦ ταῦτα λαλεῖτε. |
ἐπεὶ οὖν διέστρεφον τὸ εὐαγγελι^κὸν καὶ σωτήριον κήρυγμα^, ὑβρίζει ὁ μα^κά^ριος καὶ ἐλέγχει τὸν τρόπον τῶν εὐεργεσι^ῶν ἀπολαυόντων καὶ ἀγνωμοσύ^νῃ τὴν χά^ρι^ν ὑβριζόντων, καὶ λέγει αὐτοῖς· | ἐπεὶ οὖν διέστρεφον τὸ εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον κήρυγμα, ὑβρίζει ὁ μακάριος καὶ ἐλέγχει τὸν τρόπον τῶν εὐεργεσιῶν ἀπολαυόντων καὶ ἀγνωμοσύνῃ τὴν χάριν ὑβριζόντων, καὶ λέγει αὐτοῖς· |
ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑ^πέδειξεν ὑ_μῖν φυ^γεῖν ἀ^πὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς· | ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς· |
ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀ^ξί^ους τῆς μετα^νοία_ς. | ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας. |
ἀδελφὰ παῦλος πα^ρα^κα^λῶν ἐλέγχει· | ἀδελφὰ παῦλος παρακαλῶν ἐλέγχει· |
ἔλεγξον γά^ρ φησι^ ἐπι^τίμησον, πα^ρα^κά^λεσον. | ἔλεγξον γάρ φησι ἐπιτίμησον, παρακάλεσον. |
καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· | καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· |
πα^τέρα^ ἔχομεν τὸν ἀβραάμ. | πατέρα ἔχομεν τὸν ἀβραάμ. |
λέγω γὰ^ρ ὑ_μῖν ὅτι^ δύ^να^ται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λιθῶν τούτων ἐγεῖραι τέκνα^ τῷ ἀβραάμ. | λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λιθῶν τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ἀβραάμ. |
ἐπιμένει ὁ ἅγι^ος ἰωάννης σεμνύνων τὸν ἀβραάμ. | ἐπιμένει ὁ ἅγιος ἰωάννης σεμνύνων τὸν ἀβραάμ. |
καὶ δεικνὺ_ς τὸν θεὸν λέγοντα^ ἐγεῖραι αὐτῷ τέκνα^, ἵ^να_ λύ_σῃ τὴν ὑ^ποψίαν τῶν ἑβραίων, ἐπειδὴ προλαβῶν εἶ πεν τὸ ὄφεις γεννήματα ἐχιδνῶν, ἵ^να_ μὴ νομισθῇ τοὺς πα^τρι^ά^ρχα_ς ὑβρίζειν, ἀλλὰ^ τὸν τρόπον, λέγει· | καὶ δεικνὺς τὸν θεὸν λέγοντα ἐγεῖραι αὐτῷ τέκνα, ἵνα λύσῃ τὴν ὑποψίαν τῶν ἑβραίων, ἐπειδὴ προλαβῶν εἶ πεν τὸ ὄφεις γεννήματα ἐχιδνῶν, ἵνα μὴ νομισθῇ τοὺς πατριάρχας ὑβρίζειν, ἀλλὰ τὸν τρόπον, λέγει· |
ποιήσατε καρποὺς ἀ^ξί^ους τῆς μετα^νοία_ς καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν· | ποιήσατε καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν· |
πατέρα ἔχομεν τὸν ἀβραάμ. | πατέρα ἔχομεν τὸν ἀβραάμ. |
λέγω γὰ^ρ ὑ_μῖν ὅτι^ δύ^να^ται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λί^θων τούτων ἐγεῖραι τέκνα^ τῷ ἀβραάμ. | λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ἀβραάμ. |
τῷ μὲν οὖν θεῷ οὐκ ἀ^δύ^να^τον καὶ λί^θον εἰς ἄνθρωπον μετα^ποιῆσαι. | τῷ μὲν οὖν θεῷ οὐκ ἀδύνατον καὶ λίθον εἰς ἄνθρωπον μεταποιῆσαι. |
ἀλλ' ἐπειδὴ πα^ρεστήκεισα^ν τῷ ἁ^γί^ῳ βαπτίσμα^τι^ καὶ ἐθνι^κοί, θεωροὶ τοῦ θαύμα^τος καὶ τοῦ βαπτίσμα^τος, ὥς φησι^ν ὁ εὐαγγελιστής· | ἀλλ' ἐπειδὴ παρεστήκεισαν τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι καὶ ἐθνικοί, θεωροὶ τοῦ θαύματος καὶ τοῦ βαπτίσματος, ὥς φησιν ὁ εὐαγγελιστής· |
ἐξῆλθεν πᾶσα^ ἡ ἰουδαία καὶ σαμαρεία. | ἐξῆλθεν πᾶσα ἡ ἰουδαία καὶ σαμαρεία. |
ἦν οὖν συ^νηγμένος καὶ ὁ ἰουδαϊκὸς λα_ὸς καὶ ὁ ἐθνι^κός. | ἦν οὖν συνηγμένος καὶ ὁ ἰουδαϊκὸς λαὸς καὶ ὁ ἐθνικός. |
δι^ὰ^ τοῦτο λέγει· | διὰ τοῦτο λέγει· |
δύ^να^ται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λί^θων τούτων ἐγεῖραι τέκνα^ τῷ ἀβραάμ. | δύναται ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ἀβραάμ. |
τούτεστι^ν ἐκ τῶν ἀνθρώπων τούτων τῶν τέως ἀ^ναισθήτων, τῶν ἐθνι^κῶν, τῶν μηδέποτε ὀργισθέντων, τῶν σκληρῶν, τῶν δυσεργάστων δύ^να^ται ἐγεῖραι τέκνα^. | τούτεστιν ἐκ τῶν ἀνθρώπων τούτων τῶν τέως ἀναισθήτων, τῶν ἐθνικῶν, τῶν μηδέποτε ὀργισθέντων, τῶν σκληρῶν, τῶν δυσεργάστων δύναται ἐγεῖραι τέκνα. |
πρόσεχε ἀ^κρι_βῶς. | πρόσεχε ἀκριβῶς. |
δι^ὰ^ τί^ λί^θους κα^λεῖ; | διὰ τί λίθους καλεῖ; |
ἐπειδὴ λί^θους προσεκύ^νουν, ἐξομοιοῦντες τῷ προσκυνουμένῳ τὸ προσκυ^νοῦν. | ἐπειδὴ λίθους προσεκύνουν, ἐξομοιοῦντες τῷ προσκυνουμένῳ τὸ προσκυνοῦν. |
δι^ὰ^ τοῦτο λέγει ὁ δαυίδ· | διὰ τοῦτο λέγει ὁ δαυίδ· |
ὅμοιοι αὐτοῖς γένονται πάντες οἱ προσκυνοῦντες αὐτοῖς, ἀλλὰ^ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτοῖς. | ὅμοιοι αὐτοῖς γένονται πάντες οἱ προσκυνοῦντες αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτοῖς. |
τοὺς οὖν τῇ ἀναισθησίᾳ δουλεύοντα^ς, ὡς λί^θους ἀ^ναισθήτους ὑβρίζει ὁ ἰωάννης· | τοὺς οὖν τῇ ἀναισθησίᾳ δουλεύοντας, ὡς λίθους ἀναισθήτους ὑβρίζει ὁ ἰωάννης· |
ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται. | ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται. |
ὣ λόγου μεστοῦ καὶ φόβου καὶ ἀγάπης καὶ παρακλήσεως. | ὣ λόγου μεστοῦ καὶ φόβου καὶ ἀγάπης καὶ παρακλήσεως. |
ἤδη φησὶ^ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται, οὐκ ἐνεργοῦσα^, ἀλλ' ἀ^πειλοῦσα^. | ἤδη φησὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται, οὐκ ἐνεργοῦσα, ἀλλ' ἀπειλοῦσα. |
ὡσεί τι^ς φι^λόστοργος πα^τὴρ ἢ δι^δά^σκα^λος τὸ ῥᾴθυ_μον τῆς παιδι^κῆς ἡλι^κί^α_ς ἑλκύ^ων, μή τε τύπτει δι^ὰ^ φειδὼ καὶ πλησί^ον πα^ρα^τί^θει τὴν ῥάβδον καὶ ἀ^πειλεῖ, ὡς εἰ μὴ προσέχῃ τοῖς μαθήμα^σι^ν, πρὸς τὴν ῥάβδον ἔχεις ταύτην καὶ κα^τέχει αὐτὴν καὶ ἀργοῦσα^ν καὶ ἀ^πειλοῦσα^ν, οὕτως εἰσά^γει τὴν τι_μωρί^α_ν τῶν με... | ὡσεί τις φιλόστοργος πατὴρ ἢ διδάσκαλος τὸ ῥᾴθυμον τῆς παιδικῆς ἡλικίας ἑλκύων, μή τε τύπτει διὰ φειδὼ καὶ πλησίον παρατίθει τὴν ῥάβδον καὶ ἀπειλεῖ, ὡς εἰ μὴ προσέχῃ τοῖς μαθήμασιν, πρὸς τὴν ῥάβδον ἔχεις ταύτην καὶ κατέχει αὐτὴν καὶ ἀργοῦσαν καὶ ἀπειλοῦσαν, οὕτως εἰσάγει τὴν τιμωρίαν τῶν μελλόντων δίκην ἀξίνης ἠκονημέν... |
ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· | ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· |
πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν κα^λὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. | πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. |
οὐκ εἶπεν μὴ ποιῆσαι, ἐπεὶ ἐξεκόπτετο ἡ μετάνοια^, ἀλλά^· | οὐκ εἶπεν μὴ ποιῆσαι, ἐπεὶ ἐξεκόπτετο ἡ μετάνοια, ἀλλά· |
μὴ ποιοῦν καρπὸν κα^λόν. | μὴ ποιοῦν καρπὸν καλόν. |
καλῶς προσέθηκεν τὸ κα^λόν. | καλῶς προσέθηκεν τὸ καλόν. |
ἔστι γὰ^ρ ἰ^δεῖν καρποὺς ἄλλους κα^λοὺς ἀλλ' οὐ γνησί^ους. | ἔστι γὰρ ἰδεῖν καρποὺς ἄλλους καλοὺς ἀλλ' οὐ γνησίους. |
πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλόν, ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. | πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλόν, ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. |
ὥσπερ ὁ μα^κά^ριος ἰωάννης εἰσήγαγε τὴν ἀξίνην, εὐτρεπισμένην μέν, οὐχ ἁπτομένην δέ, οὕτω καὶ ὁ δαυὶδ τοῖς ἁ^μα^ρτά^νουσι^ν λέγει· | ὥσπερ ὁ μακάριος ἰωάννης εἰσήγαγε τὴν ἀξίνην, εὐτρεπισμένην μέν, οὐχ ἁπτομένην δέ, οὕτω καὶ ὁ δαυὶδ τοῖς ἁμαρτάνουσιν λέγει· |
ἐὰν μὴ ἐπι^στραφῆτε, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει. | ἐὰν μὴ ἐπιστραφῆτε, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει. |
οὐκ εἶπεν· | οὐκ εἶπεν· |
τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ ἐστίλβωσεν, κα^τὰ^ τῶν οἰκέτων ἀ^μύ_νεται, πλήξει, φονεύσει. | τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ ἐστίλβωσεν, κατὰ τῶν οἰκέτων ἀμύνεται, πλήξει, φονεύσει. |
νῦν στιλβοῦται ἡ ῥομφαία_, ὅτα^ν ἴ^δῃς προφήτην λέγοντα^ ὅτι^ ἐρχεται εἰς κρί^σιν κύ_ρι^ος, καὶ ἑρμηνεύοντα^ τὴν μέλλουσα^ν τι_μωρί^α_ν ὡς ξί^φος ἐν ἀ^κόνῃ τῷ λόγῳ, ἵ^να_ σοὶ πα^ρα^σκευά^σῃ, καὶ δι^ὰ^ τοῦτο ὑ^ποδείκνυ_σι^ν τὸν φόβον ἵ^να_ ἀ^νοίξῃ ἡμῖν τὴν ὀδὸν τῆς σωτηρί^α_ς. | νῦν στιλβοῦται ἡ ῥομφαία, ὅταν ἴδῃς προφήτην λέγοντα ὅτι ἐρχεται εἰς κρίσιν κύριος, καὶ ἑρμηνεύοντα τὴν μέλλουσαν τιμωρίαν ὡς ξίφος ἐν ἀκόνῃ τῷ λόγῳ, ἵνα σοὶ παρασκευάσῃ, καὶ διὰ τοῦτο ὑποδείκνυσιν τὸν φόβον ἵνα ἀνοίξῃ ἡμῖν τὴν ὀδὸν τῆς σωτηρίας. |
ἐὰν μὴ ἐπι^στραφῆτε, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινεν καὶ ἠτοίμασεν αὐτό. | ἐὰν μὴ ἐπιστραφῆτε, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινεν καὶ ἠτοίμασεν αὐτό. |
ἤτοίμασε τὸ τόξον, καὶ οὐ βάλλει, ἀλλὰ^ δείκνυ_σι^ σχῆμα^ πολεμί^ου καὶ στοργὴν πατρι^κήν. | ἤτοίμασε τὸ τόξον, καὶ οὐ βάλλει, ἀλλὰ δείκνυσι σχῆμα πολεμίου καὶ στοργὴν πατρικήν. |
ἐνῆν μὲν οὖν πολλὰ^ ἐπι^θεωρῆσαι τοῖς εἰρημένοις, ἀλλ' ἕλκει ἡμὰς ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ἐπι^φοίτησι^ς κα^τὰ^ τὴν ἁγί^α_ν ἡμέρα_ν γενομένης τῆς ἁγί^α_ς πεντηκοστῆς, μὴ πα^ρελθεῖν τὸν περὶ^ αὐτῆς λόγον ἀνεξέταστον. | ἐνῆν μὲν οὖν πολλὰ ἐπιθεωρῆσαι τοῖς εἰρημένοις, ἀλλ' ἕλκει ἡμὰς ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπιφοίτησις κατὰ τὴν ἁγίαν ἡμέραν γενομένης τῆς ἁγίας πεντηκοστῆς, μὴ παρελθεῖν τὸν περὶ αὐτῆς λόγον ἀνεξέταστον. |
ὥσπερ γὰ^ρ οὐδὲν προέκρινεν ἡμῖν ἡ ἀνάληψι^ς ἐν ταῖς ἡμέραις τὴν ἑαυτῆς δείξα_σα^ λαμπηδόνα, οὕτω καὶ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ἡ ἐπι^φοίτησι^ς οὐ προκρί^νει τοῖς τὴν ἑορτὴν ἐπι^τελοῦσι^ν, καὶ μετὰ^ τὴν ἑορτὴν ἑορτάσαι, καὶ συγχορεύειν τῷ θείῳ λόγῳ καὶ πάντοτε ἀπολαύειν τῆς τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος δι^δα^σκα^λί^α_ς. | ὥσπερ γὰρ οὐδὲν προέκρινεν ἡμῖν ἡ ἀνάληψις ἐν ταῖς ἡμέραις τὴν ἑαυτῆς δείξασα λαμπηδόνα, οὕτω καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἡ ἐπιφοίτησις οὐ προκρίνει τοῖς τὴν ἑορτὴν ἐπιτελοῦσιν, καὶ μετὰ τὴν ἑορτὴν ἑορτάσαι, καὶ συγχορεύειν τῷ θείῳ λόγῳ καὶ πάντοτε ἀπολαύειν τῆς τοῦ ἁγίου πνεύματος διδασκαλίας. |
ἐν τῷ φησι^ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέρα_ν τῆς πεντηκοστῆς, ἦσα^ν πάντες ὁμοθυ_μα^δὸν ἐπὶ^ τὸ αὐτό. | ἐν τῷ φησι συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς, ἦσαν πάντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. |
πάντες τί^νες; | πάντες τίνες; |
οἱ ἀ^πόστολοι καὶ οἱ σὺ^ν αὐτοῖς μα^θηταί. | οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς μαθηταί. |
δι^ὰ^ τί^ δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πεντηκοστῆς ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ἐπι^φοίτησι^ς γέγονεν; | διὰ τί δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πεντηκοστῆς ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπιφοίτησις γέγονεν; |
δι^ὰ^ τήνδε τὴν αἰτί^α_ν. | διὰ τήνδε τὴν αἰτίαν. |
οὐχ ὅτι^ θεὸς αἰτί^ᾳ δουλεύει, ἀλλ' ὅτι^ οὐδὲν ἀλόγιστον πα^ρὰ^ τῷ θεῷ. | οὐχ ὅτι θεὸς αἰτίᾳ δουλεύει, ἀλλ' ὅτι οὐδὲν ἀλόγιστον παρὰ τῷ θεῷ. |
ἐπι^φαίνεται μὲν γὰ^ρ θεὸς ὅτε βούλεται, βούλεται δὲ ὅτε τὴν εὐκαιρίαν ἐργάζεται. | ἐπιφαίνεται μὲν γὰρ θεὸς ὅτε βούλεται, βούλεται δὲ ὅτε τὴν εὐκαιρίαν ἐργάζεται. |
ἐν τῇ ἡμέρα_ τῆς πεντηκοστῆς κα^τὰ^ τὴν πα^λαιὰ_ν διαθήκην ἐδόθη νόμος. | ἐν τῇ ἡμέρα τῆς πεντηκοστῆς κατὰ τὴν παλαιὰν διαθήκην ἐδόθη νόμος. |
ἐχρῆν οὖν καθ' ἣν ἡμέρα_ν ἐδόθη ὁ νόμος δι^ὰ^ πλα^κῶν, κατ' αὐτὴν δοθῆναι τὴν νομοθεσίαν τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος, οὐκ ἐν πλα^ξί^ν, ἀλλ' ἐν καρδί^ᾳ γρα^φομένην. | ἐχρῆν οὖν καθ' ἣν ἡμέραν ἐδόθη ὁ νόμος διὰ πλακῶν, κατ' αὐτὴν δοθῆναι τὴν νομοθεσίαν τοῦ ἁγίου πνεύματος, οὐκ ἐν πλαξίν, ἀλλ' ἐν καρδίᾳ γραφομένην. |
δι^ὰ^ τοῦτο τῇ πα^λαιᾷ νομοθεσίᾳ ἀντιπαραθεῖς τὰ^ νέα_ λέγει· | διὰ τοῦτο τῇ παλαιᾷ νομοθεσίᾳ ἀντιπαραθεῖς τὰ νέα λέγει· |
ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑ_μεῖς ἐστέ, ἐγγεγραμμένη οὐκ ἐν πλαξὶ^ν λι^θί^ναις ἀλλ' ἐν πλαξὶ^ν κα^ρδί^αις σα^ρκί^ναις. | ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστέ, ἐγγεγραμμένη οὐκ ἐν πλαξὶν λιθίναις ἀλλ' ἐν πλαξὶν καρδίαις σαρκίναις. |
τῇ ἡμέρᾳ τῆς πεντηκοστῆς ὁ λα_ὸς ἐδέξα^το νόμον ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ σινᾷ. | τῇ ἡμέρᾳ τῆς πεντηκοστῆς ὁ λαὸς ἐδέξατο νόμον ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ σινᾷ. |
καὶ πρόσεχε τῇ ἀκρι_βείᾳ τῆς ψήφου. | καὶ πρόσεχε τῇ ἀκριβείᾳ τῆς ψήφου. |
τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ πρώτου μηνὸς τοῦ κα^τὰ^ σελήνην ἀριθμουμένου, ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ τοῦ ἰσραὴλ ἐξ αἰγύπτου, ὅτε τὸ ἄζυ_μον ἐπετέλεσα^ν καὶ τὸ τοῦ πάσχα^ μυστήριον. | τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ πρώτου μηνὸς τοῦ κατὰ σελήνην ἀριθμουμένου, ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ τοῦ ἰσραὴλ ἐξ αἰγύπτου, ὅτε τὸ ἄζυμον ἐπετέλεσαν καὶ τὸ τοῦ πάσχα μυστήριον. |
ἀ^πὸ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ψήφι^σον τὸ τοῦ μηνὸς ἀναπλήρωμα^, τούτεστιν ἡμέρα_ς δεκαεπτά, καὶ τοῦ δευτέρου μηνὸς ἡμέρα_ς τρι^ά_κοντα^, ἵ^να_ ἡ τρί^τη τοῦ μηνὸς τοῦ τρί^του ἡ πεντηκοστὴ ἡ ἑορτὴ ἀ^πὸ τῶν ἀζύ^μων τοῦ πάσχα^. | ἀπὸ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ψήφισον τὸ τοῦ μηνὸς ἀναπλήρωμα, τούτεστιν ἡμέρας δεκαεπτά, καὶ τοῦ δευτέρου μηνὸς ἡμέρας τριάκοντα, ἵνα ἡ τρίτη τοῦ μηνὸς τοῦ τρίτου ἡ πεντηκοστὴ ἡ ἑορτὴ ἀπὸ τῶν ἀζύμων τοῦ πάσχα. |
ἀ^πὸ οὖν τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἕως τῇ τρί^τῃ τοῦ τρί^του μηνὸς γί_νονται ἡμέραι πεντήκοντα^. | ἀπὸ οὖν τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἕως τῇ τρίτῃ τοῦ τρίτου μηνὸς γίνονται ἡμέραι πεντήκοντα. |
δι^ὰ^ τοῦτο λέγει· | διὰ τοῦτο λέγει· |
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τρί^τῳ μηνὶ^ ἐξελθόντων ἐκ τῆς αἰγύπτου, εἶπεν κύ_ρι^ος πρὸς μωϋσῆν· | καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τρίτῳ μηνὶ ἐξελθόντων ἐκ τῆς αἰγύπτου, εἶπεν κύριος πρὸς μωϋσῆν· |
κατάβηθι ἁγίασον τὸν λα_ὸν σήμερον καὶ αὔρον. | κατάβηθι ἁγίασον τὸν λαὸν σήμερον καὶ αὔρον. |
τῇ νεομηνίᾳ αὐτῷ ἔλαλεν, ὅτι^ τῇ τρί^τῃ φησὶ^ν φα^νήσεται κύ_ρι^ος ἐπὶ^ τὸ ὄρος τὸ σινᾶ. | τῇ νεομηνίᾳ αὐτῷ ἔλαλεν, ὅτι τῇ τρίτῃ φησὶν φανήσεται κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ σινᾶ. |
πρόσεχε, πα^ρα^κα^λῶ. | πρόσεχε, παρακαλῶ. |
εἰ τοίνυ^ν ἡμέρᾳ πεντηκοστῇ ἐδόθη ὁ νόμος, θεοῦ φανέντος καὶ νο μοθετήσαντος καὶ μωϋσέως τὰ_ς πλά^κα^ς δεξά^μενον, ἔδει οὖν καθ' ἣν ἡμέρα_ν ἐδόθη ὁ πα^λαιὸς νόμος, κατ' αὐτὴν δοθῆναι καὶ τὴν τοῦ πνεύμα^τος χά^ρι^ν, ἵ^να_ καὶ ἡ αὐθεντία τοῦ πνεύμα^τος δειχθῇ, καὶ θεοῦ ἐπι^φά^νεια^ ἑρμηνευθῇ, καὶ δειχθῇ ἀδιαίρετος ἡ φύ^σ... | εἰ τοίνυν ἡμέρᾳ πεντηκοστῇ ἐδόθη ὁ νόμος, θεοῦ φανέντος καὶ νο μοθετήσαντος καὶ μωϋσέως τὰς πλάκας δεξάμενον, ἔδει οὖν καθ' ἣν ἡμέραν ἐδόθη ὁ παλαιὸς νόμος, κατ' αὐτὴν δοθῆναι καὶ τὴν τοῦ πνεύματος χάριν, ἵνα καὶ ἡ αὐθεντία τοῦ πνεύματος δειχθῇ, καὶ θεοῦ ἐπιφάνεια ἑρμηνευθῇ, καὶ δειχθῇ ἀδιαίρετος ἡ φύσις τῆς θεότητος ἐ... |
ὥσπερ γὰ^ρ ὁ σωτὴρ μέλλων ἐπι^τελεῖν τὸ ἅ^γι^ον πά^θος οὐκ ἠνέσχετο ἄλλῳ καιρῷ ἑαυτὸν ἐκδοῦναι τῷ πά^θει, ἀλλὰ^ καθ' ὃν καιρὸν ἐθύ_ετο τὸ πρόβα^τον, ἵ^να_ αὐτῷ τῷ τύ^πῳ συ^νάψῃ τὴν ἀ^λήθεια^ν· | ὥσπερ γὰρ ὁ σωτὴρ μέλλων ἐπιτελεῖν τὸ ἅγιον πάθος οὐκ ἠνέσχετο ἄλλῳ καιρῷ ἑαυτὸν ἐκδοῦναι τῷ πάθει, ἀλλὰ καθ' ὃν καιρὸν ἐθύετο τὸ πρόβατον, ἵνα αὐτῷ τῷ τύπῳ συνάψῃ τὴν ἀλήθειαν· |
οὕτω καὶ ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ἐπι^φοίτησι^ς οὐκ ἠνέσχετο ἄλλῳ καιρῷ δοθῆναι, ἢ καθ' ὃν καιρὸν ἐδόθη ὁ νόμος, ἵ^να_ δειχθῇ ὅτι^ τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον καὶ τότε ἐνομοθέτησε καὶ νῦν. | οὕτω καὶ ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπιφοίτησις οὐκ ἠνέσχετο ἄλλῳ καιρῷ δοθῆναι, ἢ καθ' ὃν καιρὸν ἐδόθη ὁ νόμος, ἵνα δειχθῇ ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τότε ἐνομοθέτησε καὶ νῦν. |
νομοθετεῖ γὰ^ρ τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον ὡς βα^σι^λεῦον τῶν ἁ^πά^ντων. | νομοθετεῖ γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὡς βασιλεῦον τῶν ἁπάντων. |
νομοθετεῖ καὶ ἡ βα^σι^λι^κὴ φύ^σι^ς ἔχουσα^ τὴν αὐθεντίαν τῆς θεότητος. | νομοθετεῖ καὶ ἡ βασιλικὴ φύσις ἔχουσα τὴν αὐθεντίαν τῆς θεότητος. |
ὅτι^ δὲ νομοθετεῖ, ἄ^κουε μωϋσέως πα^ραγγέλλοντος· | ὅτι δὲ νομοθετεῖ, ἄκουε μωϋσέως παραγγέλλοντος· |
μνήσθητι νόμου κυρί ου τοῦ θεοῦ σου. | μνήσθητι νόμου κυρί ου τοῦ θεοῦ σου. |
χριστὸς νομοθετεῖ, ἐπειδὴ βα^σι^λι^κὴ φύ^σι^ς, ἀδιαίρετος θεότης. | χριστὸς νομοθετεῖ, ἐπειδὴ βασιλικὴ φύσις, ἀδιαίρετος θεότης. |
ἀλλήλων τὰ^ βά^ρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ χριστοῦ. | ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ χριστοῦ. |
νομοθετεῖ τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον, καὶ μα^ρτυ^ρεῖ παῦλος· | νομοθετεῖ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ μαρτυρεῖ παῦλος· |
ὁ γὰ^ρ νόμος τοῦ πνεύμα^τος τῆς ζωῆς ἐν χριστῷ ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με. | ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν χριστῷ ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.