macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἥρη μέν ἥρα εἰς νόμιμον γά^μον ἀδικηθέντι^ μενελάῳ βοηθεῖ, ἀθηνᾶ δὲ τοῖς δι^καίως καὶ φρονίμως μαχομένοις.
ἥρη μέν ἥρα εἰς νόμιμον γάμον ἀδικηθέντι μενελάῳ βοηθεῖ, ἀθηνᾶ δὲ τοῖς δικαίως καὶ φρονίμως μαχομένοις.
34.
34.
ἠδὲ ποσειδάων νησι^ῶται γὰ^ρ οἱ πλείους ἑλλήνων·
ἠδὲ ποσειδάων νησιῶται γὰρ οἱ πλείους ἑλλήνων·
καὶ “εἰς ἑλίκην τε καὶ αἰγὰς δῶρ' ἀνάγουσιν” Il.
καὶ “εἰς ἑλίκην τε καὶ αἰγὰς δῶρ' ἀνάγουσιν” Il.
8.
8.
203·
203·
ἢ δι^ὰ^ λαομέδοντα.
ἢ διὰ λαομέδοντα.
ἐριούνης ὁ ἐρευνητι^κός λόγος γά^ρ ἐστι^ν ἢ ὁ μέγι^στα^ ὠφελῶν πλεονάζοντος τοῦ υ, οἱ δὲ τρα^γι^κοὶ τὸν καταχθόνιον·
ἐριούνης ὁ ἐρευνητικός λόγος γάρ ἐστιν ἢ ὁ μέγιστα ὠφελῶν πλεονάζοντος τοῦ υ, οἱ δὲ τραγικοὶ τὸν καταχθόνιον·
ἐπεὶ οὖν μετὰ^ λόγου ποιοῦνται τὴν μά^χην οἱ ἕλληνες, βοηθεῖ αὐτοῖς·
ἐπεὶ οὖν μετὰ λόγου ποιοῦνται τὴν μάχην οἱ ἕλληνες, βοηθεῖ αὐτοῖς·
ἅ^μα^ δὲ καὶ δι^ὰ^ κυ λ λήνην.
ἅμα δὲ καὶ διὰ κυ λ λήνην.
36.
36.
ἥφαιστος δ' ἅ^μα^ πολέμι^ος ἄρει, φί^λος ἀθηνᾷ.
ἥφαιστος δ' ἅμα πολέμιος ἄρει, φίλος ἀθηνᾷ.
“ἥφαιστος δέδα^εν καὶ παλλὰς ἀθήνη” Od.
“ἥφαιστος δέδαεν καὶ παλλὰς ἀθήνη” Od.
6.
6.
233, καὶ “μητρὶ φί^λῃ ἐπίηρα^ φέρων” Il.
233, καὶ “μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων” Il.
1.
1.
572.
572.
καὶ ὅτι^ τεχνι^κὸν τὸ ἑλληνικόν.
καὶ ὅτι τεχνικὸν τὸ ἑλληνικόν.
βλεμεαίνων οἷον βλεμεαίνων ὡς ὑδρηλὸς δι^ὰ^ τὸ πῦρ I.
βλεμεαίνων οἷον βλεμεαίνων ὡς ὑδρηλὸς διὰ τὸ πῦρ I.
18.
18.
398·
398·
ἢ ἐπεὶ τὰ^ ἄ^νω δεινός ἐστι^ καὶ “πέλωρ αἴητον” ib.
ἢ ἐπεὶ τὰ ἄνω δεινός ἐστι καὶ “πέλωρ αἴητον” ib.
410.
410.
37.
37.
ῥώοντο ἐρρωμένως ἐπειρῶντο βα^δί^ζειν.
ῥώοντο ἐρρωμένως ἐπειρῶντο βαδίζειν.
38.
38.
τρῶας ἄης ἁρπαγῆς καὶ βί^α_ς ὁ ἄρης δεσπόζει·
τρῶας ἄης ἁρπαγῆς καὶ βίας ὁ ἄρης δεσπόζει·
φησὶ^ δὲ “ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες” ll.
φησὶ δὲ “ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες” ll.
24.
24.
262.
262.
39.
39.
ἀκερσεκόμης ἐπεὶ κουροτρόφος·
ἀκερσεκόμης ἐπεὶ κουροτρόφος·
ἐπὶ^ δὲ τοῖς πένθεσι^ν ἐκεί ροντο.
ἐπὶ δὲ τοῖς πένθεσιν ἐκεί ροντο.
τούτῳ οὖν εὐχόμεθα^ ἀπενθεῖς ἡμᾶς διατηρεῖν.
τούτῳ οὖν εὐχόμεθα ἀπενθεῖς ἡμᾶς διατηρεῖν.
40.
40.
ξάνθος τε ὅτι^ οὐ προσυστήσα_ς τὴν διωνυμίαν τοῦ ξάνθου κατεχρήσατο ct.
ξάνθος τε ὅτι οὐ προσυστήσας τὴν διωνυμίαν τοῦ ξάνθου κατεχρήσατο ct.
74.
74.
φι^λομειδής ἀφροδίτη χορῶν γὰ^ρ δεσπόζει σὺ^ν ἀρτέμιδι·
φιλομειδής ἀφροδίτη χορῶν γὰρ δεσπόζει σὺν ἀρτέμιδι·
οἱ δὲ τρῶες χοροιτυπίῃσι^ν ἄ^ρι^στοι” ib.
οἱ δὲ τρῶες χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι” ib.
261·
261·
τοξόται τέ εἰσι^ν οὗτοι οἱ θεοί, τοξόται δὲ καὶ οἱ τρῶες.
τοξόται τέ εἰσιν οὗτοι οἱ θεοί, τοξόται δὲ καὶ οἱ τρῶες.
φι^λομειδής γρά^φεται “διὸς θυ^γά^τηρ·”
φιλομειδής γράφεται “διὸς θυγάτηρ·”
ἄ^τοπον γὰ^ρ τὸ “φιλομειδής' ἐπὶ^ τῆς πολεμούσης.
ἄτοπον γὰρ τὸ “φιλομειδής' ἐπὶ τῆς πολεμούσης.
.
.
ἀιδής οὐ βοηθεῖ ἀπωλείαις γὰ^ρ ἥδεται οὐ δὲ λιος·
ἀιδής οὐ βοηθεῖ ἀπωλείαις γὰρ ἥδεται οὐ δὲ λιος·
ἡ γὰ^ρ ἂ^ν πά^ντα^ς ὁμοίως ἔβλαψεν σκοτοποιῶν·
ἡ γὰρ ἂν πάντας ὁμοίως ἔβλαψεν σκοτοποιῶν·
δημήτηρ δὲ καὶ διόνυσος καρποφόροι ὄντες ἄχθονται τῷ πολέμῳ δῃοῦντι^ τοὺς καρπούς.
δημήτηρ δὲ καὶ διόνυσος καρποφόροι ὄντες ἄχθονται τῷ πολέμῳ δῃοῦντι τοὺς καρπούς.
44.
44.
τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑ^πήλυθε γυῖα^ ἕκαστον ἀντὶ^ τοῦ τρώων, ὡς τρῶας δὲ στί^χα^ς ἄρης ὤτρυνε” Il.
τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον ἀντὶ τοῦ τρώων, ὡς τρῶας δὲ στίχας ἄρης ὤτρυνε” Il.
5.
5.
461.
461.
48.
48.
ὧρτο δ' ἔρις λαοσσόος πῶς λαοσσόον τὴν ἔριν προσηγό ρενσεν :
ὧρτο δ' ἔρις λαοσσόος πῶς λαοσσόον τὴν ἔριν προσηγό ρενσεν :
οὐ γὰ^ρ σῴζονσα βλέ πεται ἀλλὰ^ φθείρουσα^ μᾶλλον τὰ^ πλήθη.
οὐ γὰρ σῴζονσα βλέ πεται ἀλλὰ φθείρουσα μᾶλλον τὰ πλήθη.
ῥητέον δὲ ὅτι^ ἔριν οὔ φησι^ν αὐτὴν τὴν θεὸν οὐ γὰ^ρ προεῖπεν αὐτὴν ἐν τῷ λόγῳ ἀλλὰ^ τὴν τῶν θεῶν τῶν τρωικῶν τε καὶ ἑλληνικῶν φιλονεικίαν·
ῥητέον δὲ ὅτι ἔριν οὔ φησιν αὐτὴν τὴν θεὸν οὐ γὰρ προεῖπεν αὐτὴν ἐν τῷ λόγῳ ἀλλὰ τὴν τῶν θεῶν τῶν τρωικῶν τε καὶ ἑλληνικῶν φιλονεικίαν·
ἡ γὰ^ρ τούτων πρὸς ἀλλήλους ἔρις σωστικὴ ἐγί_νετο τῶν ἀνδρῶν.
ἡ γὰρ τούτων πρὸς ἀλλήλους ἔρις σωστικὴ ἐγίνετο τῶν ἀνδρῶν.
ἔστι^ν οὖν ὅμοιον τῷ “ὦρσε δὲ τοὺς μὲν αρης” Il.
ἔστιν οὖν ὅμοιον τῷ “ὦρσε δὲ τοὺς μὲν αρης” Il.
4.
4.
439.
439.
ἕρις λαοσσόος ἡ τοὺς λα_οὺς σεύουσα^ καὶ πα^ρορμῶσα^.
ἕρις λαοσσόος ἡ τοὺς λαοὺς σεύουσα καὶ παρορμῶσα.
ἄλλως :
ἄλλως :
ὦρτο δ' ἔρις αὖε δ' ἀθήνη παντα^χόθεν τὴν ἐνέργεια^ν κιν εῖ·
ὦρτο δ' ἔρις αὖε δ' ἀθήνη πανταχόθεν τὴν ἐνέργειαν κιν εῖ·
καὶ οἷ δε μὲν σά^λπι^γγα^ς ὁ ποιητής, τοὺς δὲ ἥρωα^ς οὐ ποιεῖ χρωμένους τεραστιωτέρα_ς οἰόμενος τὰ_ς τῶν ἀνδρῶν καὶ θεῶν μεγαλοφωνία_ς.
καὶ οἷ δε μὲν σάλπιγγας ὁ ποιητής, τοὺς δὲ ἥρωας οὐ ποιεῖ χρωμένους τεραστιωτέρας οἰόμενος τὰς τῶν ἀνδρῶν καὶ θεῶν μεγαλοφωνίας.
52.
52.
κατ' ἀκροτά^της πόλιος ἰ^δί^ως δι^α^λύ_σα_ς τὴν λέξι^ν ὑπερτέθεικε τὸ ἄκρον αὐτῆς, ἀντὶ^ τοῦ ἄκρης “ἀκροτά^της” εἰπών.
κατ' ἀκροτάτης πόλιος ἰδίως διαλύσας τὴν λέξιν ὑπερτέθεικε τὸ ἄκρον αὐτῆς, ἀντὶ τοῦ ἄκρης “ἀκροτάτης” εἰπών.
53.
53.
θεῶν ἐπὶ^ καλλικολώνῃ οὕτως ἀρίσταρχος, ὡς ἀχαιῶν λιμένα^ cf.
θεῶν ἐπὶ καλλικολώνῃ οὕτως ἀρίσταρχος, ὡς ἀχαιῶν λιμένα cf.
Strabo p.
Strabo p.
595.
595.
.
.
τὴν δὲ πρόθεσι^ν ἡ συνήθεια^ οὐκ ἀναστρέφει, καίτοι δυ^να^μένην ἀναστρέφεσθαι.
τὴν δὲ πρόθεσιν ἡ συνήθεια οὐκ ἀναστρέφει, καίτοι δυναμένην ἀναστρέφεσθαι.
ἐπὶ^ καλλικολώνῃ δημήτριος ὁ σκήψιος καλλικόλωνον κα^λεῖ σθαί φησι^ λόφον στα^δί^ων πέντε τὴν περίμετρον, κεῖσθαι δὲ μετα^ξὺ^ ἰλιέων κώμης καὶ σιμοῦντος·
ἐπὶ καλλικολώνῃ δημήτριος ὁ σκήψιος καλλικόλωνον καλεῖ σθαί φησι λόφον σταδίων πέντε τὴν περίμετρον, κεῖσθαι δὲ μεταξὺ ἰλιέων κώμης καὶ σιμοῦντος·
ἀ^πέχει δὲ σιμοῦντος μὲν στά^δι^α^ πέντε, ἰλιέων δὲ κώμης δέ^κα^.
ἀπέχει δὲ σιμοῦντος μὲν στάδια πέντε, ἰλιέων δὲ κώμης δέκα.
θεοῖς δὲ ἀνα^τί^θησι^ν αὐτὴν ὡς πλήθουσα^ν λι^βά^σι^ καὶ λειμῶσι^ν.
θεοῖς δὲ ἀνατίθησιν αὐτὴν ὡς πλήθουσαν λιβάσι καὶ λειμῶσιν.
56.
56.
δεινὸν δὲ βρόντησε φαντα^σί^α_ν ποιεῖ, ὡς περὶ^ τῶν ὅλων κίνδυ_νον εἶναι δοκεῖ ν .
δεινὸν δὲ βρόντησε φαντασίαν ποιεῖ, ὡς περὶ τῶν ὅλων κίνδυνον εἶναι δοκεῖ ν .
58.
58.
γαῖα^ν ἀ^πειρεσί^ην ὅτι^ διέστειλε τῆς γῆς τὰ^ ὄρη, ὡς ἐκεῖ “γαῖα^ δ' ἔτι^ ξυ^νὴ πάντων καὶ μακρὸς ὄλυμπος” Il.
γαῖαν ἀπειρεσίην ὅτι διέστειλε τῆς γῆς τὰ ὄρη, ὡς ἐκεῖ “γαῖα δ' ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς ὄλυμπος” Il.
15.
15.
193.
193.
59.
59.
πολυ^ πίδακος πῖδαξ πα^ρὰ^ τὸ ἰ^δί^ω τὸ ἱδρῶ·
πολυ πίδακος πῖδαξ παρὰ τὸ ἰδίω τὸ ἱδρῶ·
ἱδρῶτα^ γὰ^ρ γῆς τὰ_ς πηγὰ_ς οἱ φυ^σι^κοὶ λέγουσι^ν.
ἱδρῶτα γὰρ γῆς τὰς πηγὰς οἱ φυσικοὶ λέγουσιν.
61.
61.
ἔδδεισεν δ' ὑ^πένερθε εἰ ὁ τοῦ θα^νά^του δεσπότης δέδιε, τί^να^ χρὴ νομίζειν περὶ^ τοὺς ἀνθρώπους συμβῆναι δι^ά^θεσι^ν;
ἔδδεισεν δ' ὑπένερθε εἰ ὁ τοῦ θανάτου δεσπότης δέδιε, τίνα χρὴ νομίζειν περὶ τοὺς ἀνθρώπους συμβῆναι διάθεσιν;
οὐ παρατάσ σει δὲ ἅιδην·
οὐ παρατάσ σει δὲ ἅιδην·
ἀπωλείαις γὰ^ρ ἥδεται.
ἀπωλείαις γὰρ ἥδεται.
ἢ καὶ σεμνότερον αὐτὸν νομί^σα_ς·
ἢ καὶ σεμνότερον αὐτὸν νομίσας·
δία γοῦν καταχθόνιον αὐτὸν κα^λεῖ Il.
δία γοῦν καταχθόνιον αὐτὸν καλεῖ Il.
9.
9.
457.
457.
62.
62.
ἐκ θρόνου ὦρτο ἐκπληκτι^κὸν τοῦτο, μὴ μόνον δεῖσαι ἀλλὰ^ καὶ ἀναθορεῖν τοῦ θρόνου·
ἐκ θρόνου ὦρτο ἐκπληκτικὸν τοῦτο, μὴ μόνον δεῖσαι ἀλλὰ καὶ ἀναθορεῖν τοῦ θρόνου·
εἶτα^ καὶ τὸ “ἴαχε” κι_νητι^κὸν τῆς δι^α νοία_ς τοῦ δείσαντος.
εἶτα καὶ τὸ “ἴαχε” κινητικὸν τῆς δια νοίας τοῦ δείσαντος.
65.
65.
εὐρώεντα^ ὅτι^ πά^ντα^ χωρεῖ.
εὐρώεντα ὅτι πάντα χωρεῖ.
68.
68.
ἵστατ' ἀπόλλων φοῖβος λοιμῶν αἴτι^ος ὁ ἀπόλλων τοῦ περιγείου μέρους σὺ^ν ἀρτέμιδι δεσπότης ὤν, ὑγεία_ς δὲ ποσειδῶν δι^ὰ^ τῶν πνοῶν, εἴγε φησὶ^ν “ὠκεανὸς ἀνίησιν” Od.
ἵστατ' ἀπόλλων φοῖβος λοιμῶν αἴτιος ὁ ἀπόλλων τοῦ περιγείου μέρους σὺν ἀρτέμιδι δεσπότης ὤν, ὑγείας δὲ ποσειδῶν διὰ τῶν πνοῶν, εἴγε φησὶν “ὠκεανὸς ἀνίησιν” Od.
4.
4.
568 “ἴκμενόν” τε “οὖρον” καὶ ἀποκαθαίροντα^.
568 “ἴκμενόν” τε “οὖρον” καὶ ἀποκαθαίροντα.