che stringlengths 9 469 | ru stringlengths 1 384 |
|---|---|
Рахбин кІанта ЯхІу-Надаба шен тІаьхьенна, чагІар ма мала аьлла, тІедиллинарг кхочушхуьлуш схьадогІуш ду. Уьш таханлера де тІекхаччалц чагІар ца молуш схьабогІуш бу, шайн ден весет кхочуш а деш. Ткъа Со юх-юха а шуьга дуьйцуш Іаш ву, амма аша Соьга ла ца дугІу. | Слова Ионадава, сына Рехавова, который завещал сыновьям своим не пить вина, выполняются, и они не пьют до сего дня, потому что слушаются завещания отца своего; а Я непрестанно говорил вам, говорил с раннего утра, и вы не послушались Меня. |
Аса шу долчу юх-юха а массо а Сайн ялхой болу пайхамарш бохуьйтура дІаала: ‹ДІадовла шайн вочу некъаш тІера, сацаде шаьш лелош долу хІуманаш, дІадовла кхечу деланашна тІаьхьара, царна Іамал а еш. Аша Аса бохург дахь, Ас шуна а, шун дайшна а деллачу хІокху лаьтта тІехь дехар ду шу›. Амма аша Ас шайга бохучуьнга ла ца ду... | Я посылал к вам всех рабов Моих, пророков, посылал с раннего утра, и говорил: «обратитесь каждый от злого пути своего и исправьте поведение ваше, и не ходите во след иных богов, чтобы служить им; и будете жить на этой земле, которую Я дал вам и отцам вашим»; но вы не приклонили уха своего и не послушались Меня. |
Рахбин кІентан ЯхІу-Надабан тІаьхьено шайн дас шайга дина весет кхочушдо, ткъа хІокху къомо Соьга ла ца доьгІна’. | Так как сыновья Ионадава, сына Рехавова, выполняют заповедь отца своего, которую он заповедал им, а народ сей не слушает Меня, |
Цундела Исраилан халкъан Дела волчу массо а ницкъийн Везачу Дала боху: ‘ЯхІудан халкъана а, Ярушалаймехь болчу массо а бахархошна а Айса бийр бу аьлла мел болу бохамаш бийр бу, хІунда аьлча цара Ас шайга мел баьхначуьнга ла ца доьгІна, Ас шайга кхайкхича, цара Суна жоп ца делла’“». | посему так говорит Господь Бог Саваоф, Бог Израилев: вот, Я наведу на Иудею и на всех жителей Иерусалима всё то зло, которое Я изрёк на них, потому что Я говорил им, а они не слушались, звал их, а они не отвечали. |
Ткъа рахбихошка Ярми-ЯхІус элира: «Исраилан халкъан Дела волчу массо а ницкъийн Везачу Эло боху: „Шайн да волчу ЯхІу-Надабе аша ладугІура, цо мел дина весет аша кхочуш а дора, иштта массо а хІуманна тІехь цо ма-аллара шу лелара. | А дому Рехавитов сказал Иеремия: так говорит Господь Саваоф, Бог Израилев: за то, что вы послушались завещания Ионадава, отца вашего, и храните все заповеди его и во всём поступаете, как он завещал вам,— |
И хІума бахьана долуш, – боху Исраилан халкъан Дела волчу массо а ницкъийн Везачу Эло, – Рахбин кІант волчу ЯхІу-Надабан тІаьхьенах гуттаренна а Суна гІуллакх деш волу, милла хилла а, цхьаъ хир ву“». | за то, так говорит Господь Саваоф, Бог Израилев: не отнимется у Ионадава, сына Рехавова, муж, предстоящий пред лицем Моим во все дни. |
ЯхІудхойн паччахь волчу Юши-ЯхІун кІанта ЯхІу-Якхама олалла до доьалгІа шо долуш, Ярми-ЯхІуга Везачу Элера иштта хаам кхечира: | В четвёртый год Иоакима, сына Иосии, царя Иудейского, было такое слово к Иеремии от Господа: |
«Хьарчийна тептар схьа а эций, Исраилан къомах а, ЯхІудан къомах а, массо а кхечу къаьмнех а лаьцна Аса хьоьга мел дийцинарг дІаязде. Юши-ЯхІу паччахьаллехь волуш Со хьоьга дуьххьара вистхиллачу хенахь дуьйна хІара де тІекхаччалц Аса хьайга бина хаамаш дІаязбе. | возьми себе книжный свиток и напиши в нём все слова, которые Я говорил тебе об Израиле и об Иуде и о всех народах с того дня, как Я начал говорить тебе, от дней Иосии до сего дня; |
ЯхІудан къомана дІахаза а мега, Ас царна мел бан леринчу бохамах лаьцна, тІаккха шаьш лелош долчу вочу некъаш тІера дІабовла а тарлора уьш. Иза иштта хилча, Ас церан массо а къиношна а, зуламашна а гечдийр дара». | может быть, дом Иудин услышит о всех бедствиях, какие Я помышляю сделать им, чтобы они обратились каждый от злого пути своего, чтобы Я простил неправду их и грех их. |
ТІаккха Ярми-ЯхІус Нери-ЯхІун кІант Барух схьакхайкхира. Везачу Эло шега мел аьлла дешнаш Ярми-ЯхІус дІа а олуш, Баруха уьш хьарчийначу тептар тІе дІаяздора. | И призвал Иеремия Варуха, сына Нирии, и написал Варух в книжный свиток из уст Иеремии все слова Господа, которые Он говорил ему. |
Цул тІаьхьа Ярми-ЯхІус элира Барухе: «Со Везачу Элан цІийнан керта ваха йиш йолуш вац: цу чу вахар суна дихкина ду. | И приказал Иеремия Варуху и сказал: я заключён и не могу идти в дом Господень; |
Цундела наха марха кхобучу дийнахь Везачу Элан цІа долчу гІо, ас дІадуьйцучу хенахь айхьа дІаяздина Везачу Элан дешнаш гулбеллачарна дІа а деша. Уьш ахьа дІадеша деза шайн гІаланашкара Ярушалайме схьагулбеллачу массо а яхІудхошна. | итак иди ты и прочитай написанные тобою в свитке с уст моих слова Господни вслух народа в доме Господнем в день поста, также и вслух всех Иудеев, пришедших из городов своих, прочитай их; |
Цара Везачу Эле шайн дехарш дан ма мега, уьш шайн вочу новкъах дІабовла ма мега, хІунда аьлча Везачу Эло оцу къомана дІакхайкхийна оьгІазалла а, дералла а чІогІа йоккха ю». | может быть, они вознесут смиренное моление пред лице Господа и обратятся каждый от злого пути своего; ибо велик гнев и негодование, которое объявил Господь на народ сей. |
Нери-ЯхІун кІанта Баруха дерриг а шега Ярми-ЯхІу-пайхамаро ма-аллара дира. Цо Везачу Элан цІийнан кертахь тептар тІехь дІаяздина долу Везачу Элан дешнаш аз айина дІадийшира. | Варух, сын Нирии, сделал всё, что приказал ему пророк Иеремия, чтобы слова Господни, написанные в свитке, прочитать в доме Господнем. |
ЯхІудхойн паччахь волу Юши-ЯхІун кІант ЯхІу-Якхам паччахьаллехь волчу пхоьалгІачу шеран уьссалгІачу баттахь Ярушалайман бахархошка а, иштта ЯхІуд-махкарчу гІаланашкара Ярушалайм-гІала даьхкинчу массо а адамашка а Везачу Элан хьалха марха кхаба дІакхайкхийра. | В пятый год Иоакима, сына Иосии, царя Иудейского, в девятом месяце объявили пост пред лицем Господа всему народу в Иерусалиме и всему народу, пришедшему в Иерусалим из городов Иудейских. |
Цу хенахь Баруха, гулбеллачу массо а нахана а хезаш, Везачу Элан цІа долчохь хьарчийначу тептар тІера Ярми-ЯхІун дешнаш дІадийшира. Йозанча волчу Шапанин кІентан Гамар-ЯхІун цІа чуьра и тептар дІадоьшуш вара Барух. Цуьнан цІа лакхарчу кертахь, Везачу Элан цІийнан керлачу кевнна уллохь дара. | И прочитал Варух написанные в свитке слова Иеремии в доме Господнем, в комнате Гемарии, сына Сафанова, писца, на верхнем дворе, у входа в новые ворота дома Господня, вслух всего народа. |
Тептар тІера дІадоьшуш долу Везачу Элан массо а дешнаш хезаш вара Шапанин кІентан Гамар-ЯхІун кІант Мика-ЯхІу. | Михей, сын Гемарии, сына Сафанова, слышал все слова Господни, [написанные] в свитке, |
Иза паччахьан гІалина чохь долчу йозанчин цІа чу велира. Цигахь мехкан массо а баьччанаш бара Іаш: паччахьан йозанча волу Эли-ШамаІ а, ШамІа-ЯхІун кІант Дали-ЯхІу а, Іахбаран кІант Эли-Ната а, Шапанин кІант Гамар-ЯхІу а, Хьанан-ЯхІун кІант ЦІадукъ-ЯхІу а, иштта кхиболу мехкан баьччанаш а. | и сошёл в дом царя, в комнату царского писца, и вот, там сидели все князья: Елисам, царский писец, и Делаия, сын Семаия, и Елнафан, сын Ахбора, и Гемария, сын Сафана, и Седекия, сын Анании, и все князья; |
Нахана хьалха тептар тІера Баруха дІадоьшуш шена хезна массо а дешнаш Мика-ЯхІус мехкан баьччанашна дІадийцира. | и пересказал им Михей все слова, которые он слышал, когда Варух читал свиток вслух народа. |
ТІаккха мехкан баьччанаша Барух волчу Хушин кІант волчу Шалам-ЯхІун кІентан Натан-ЯхІун кІант ЯхІуди вахийтира цуьнга иштта вистхила: «Халкъана хьалха дІадешна долу тептар схьа а эций, соьца схьавола», – аьлла. Нери-ЯхІун кІант Барух, и тептар схьа а эцна, уьш болчу схьавеара. | Тогда все князья послали к Варуху Иегудия, сына Нафании, сына Селемии, сына Хусии, сказать ему: свиток, который ты читал вслух народа, возьми в руку твою и приди. И взял Варух, сын Нирии, свиток в руку свою и пришёл к ним. |
Цара цуьнга, охьа а хаий, шайна хозуьйтуш и тептар дІадеша элира. Баруха иза дІадийшира. | Они сказали ему: сядь, и прочитай нам вслух. И прочитал Варух вслух им. |
Цу тІехь дерг шайна хезча, баьччанаша, кхерамца вовшашка а хьаьвсина, Барухе элира: «И дерриг а паччахье дІадийца деза оха». | Когда они выслушали все слова, то с ужасом посмотрели друг на друга и сказали Варуху: мы непременно перескажем все сии слова царю. |
Цара Барухе хаьттира: «Дийцал, муха дІаяздина ахьа и дешнаш? Ярми-ЯхІус ма-аллара, яздиний ахьа уьш?» | И спросили Варуха: скажи же нам, как ты написал все слова сии из уст его? |
Баруха цаьрга элира: «Цо шен багахула хІара дешнаш схьааьлча, аса уьш шекъанца хІокху хьарчийначу тептар тІе дІаяздина». | И сказал им Варух: он произносил мне устами своими все сии слова, а я чернилами писал их в этот свиток. |
ТІаккха баьччанаша Барухе элира: «Хьо Ярми-ЯхІуца цхьаьна дІалачкъа веза, цхьаьнгге а шаьшшиъ мичахь ву дІа а ца хоуьйтуш». | Тогда сказали князья Варуху: пойди, скройся, ты и Иеремия, чтобы никто не знал, где вы. |
И тептар паччахьан йозанча волчу Эли-ШамаІан чохь а дитина, кертахь волчу паччахьна тІе бахара баьччанаш. Цара и массо а хІума паччахье дІадийцира. | И пошли они к царю во дворец, а свиток оставили в комнате Елисама, царского писца, и пересказали вслух царя все слова сии. |
Паччахьо ЯхІуди вахийтира, и тептар схьада аьлла. Паччахьан йозанча волчу Эли-ШамаІера и тептар схьа а эцна, ЯхІудис иза схьадеара. Цо, паччахьна а, цунна уллохь лаьтташ болчу массо а баьччанашна а хозуьйтуш, иза дІадийшира. | Царь послал Иегудия принести свиток, и он взял его из комнаты Елисама, царского писца; и читал его Иегудий вслух царя и вслух всех князей, стоявших подле царя. |
И шадерг а шеран уьссалгІачу баттахь дара, цундела паччахь ша Іа доккхуш хуьлучу цІа чохь вара. Иза, шена хьалха кхерчахь йогуш цІе а йолуш, Іаш вара. | Царь в то время, в девятом месяце, сидел в зимнем доме, и перед ним горела жаровня. |
ЯхІудис хьарчийначу тептар тІехь яздинчух кхо-биъ бІогІам дІа мосазза боьшу а, паччахьо цо дІадешнарг, жимачу уьрсаца схьа а хададой, цІерга кхуссура. Цо иштта дира, и дерриг а тептар цІергахь дагийна дІадаллалц. | Когда Иегудий прочитывал три или четыре столбца, [царь] отрезывал их писцовым ножичком и бросал на огонь в жаровне, доколе не уничтожен был весь свиток на огне, который был в жаровне. |
Я паччахь а, я цуьнан берриг ялхой а, цу тептар тІера дешнаш шайна хезча, кхера а ца белира, цара шайна тІера бедарш а ца этІийра. | И не убоялись, и не разодрали одежд своих ни царь, ни все слуги его, слышавшие все слова сии. |
Эли-Натас а, Дали-ЯхІус а, Гамар-ЯхІус а дехарш динехь а, паччахье и тептар ма дагаде бохуш, амма цо цаьрга ла ца дуьйгІира. | Хотя Елнафан и Делаия и Гемария упрашивали царя не сожигать свитка, но он не послушал их. |
Паччахьо шен кІанте Ярахьмиале а, Іазриалан кІанте Сари-ЯхІуга а, Іабдиалан кІанте Шалам-ЯхІуга а омра дира, йозанча волу Барух а, Ярми-ЯхІу-пайхамар а схьалаца аьлла, амма Везачу Эло и шиъ къайлаваьккхинера. | И приказал царь Иерамеилу, сыну царя, и Сераии, сыну Азриилову, и Селемии, сыну Авдиилову, взять Варуха писца и Иеремию пророка; но Господь сокрыл их. |
ЯхІу-Якхам-паччахьо Ярми-ЯхІун багара схьадаьлла а, Баруха дІаяздина а дешнаш тІехь долу тептар дагийначул тІаьхьа, Везачу Элан дош кхечира Ярми-ЯхІуга: | И было слово Господне к Иеремии, после того как царь сожег свиток и слова, которые Варух написал из уст Иеремии, и сказано ему: |
«Хьарчийна керла тептар схьа а эций, цу тІе яхІудхойн паччахьо ЯхІу-Якхама дагийначу тептар тІехь хилла долу дешнаш дІаязде. | возьми себе опять другой свиток и напиши в нём все прежние слова, какие были в первом свитке, который сожег Иоаким, царь Иудейский; |
ЯхІудхойн паччахь волчу ЯхІу-Якхаме дІаала: „Иштта боху Везачу Эло: ахьа хІара тептар дагийна: ‘ХІунда яздина ахьа кху тІе Бавелан паччахь схьа а веана, цо хІара латта хІаллакдийр ду, цу тІехь мел долу адамаш а, хьайбанаш а дойуш?’ – аьлла. | а царю Иудейскому Иоакиму скажи: так говорит Господь: ты сожег свиток сей, сказав: «зачем ты написал в нём: непременно придёт царь Вавилонский и разорит землю сию, и истребит на ней людей и скот?» |
Цундела иштта боху Везачу Эло ЯхІу-Якхамах лаьцна: ‘Цуьнан тІаьхьенах цхьаммо а, Даудан тІаьхьенах волчо санна, паччахьалла дийр дац. Цуьнан дакъа дийнахь хуьлучу йовхоне а, буьйсанна хуьлучу шелоне а охьакхуссур ду. | за это, так говорит Господь об Иоакиме, царе Иудейском: не будет от него сидящего на престоле Давидовом, и труп его будет брошен на зной дневной и на холод ночной; |
Ас таІзар дийр ду ЯхІу-Якхамна а, цуьнан тІаьхьенна а, иштта цуьнан ялхошна а цара лелийна харцо бахьана долуш. Ас царна а, Ярушалаймерчу бахархошна а, иштта ЯхІуд-махкарчу нахана а Айса мел бийр бу аьлла болу бохамаш бийр бу’“». | и посещу его и племя его и слуг его за неправду их, и наведу на них и на жителей Иерусалима и на мужей Иуды всё зло, которое Я изрёк на них, а они не слушали. |
Ярми-ЯхІус, хьарчийна тептар схьа а эцна, йозанча волчу Нери-ЯхІун кІанте Барухе дІаделира. Цул тІаьхьа яхІудхойн паччахь волчу ЯхІу-Якхама дагийначу тептар тІехь мел хилла дешнаш Ярми-ЯхІус дІа а олуш, Баруха уьш керлачу тептар тІе дІаяздира. Цу дешнаш тІе цу тайпана кхин а дуккха а кхидолу дешнаш а дара дІаяздина. | И взял Иеремия другой свиток и отдал его Варуху писцу, сыну Нирии, и он написал в нём из уст Иеремии все слова того свитка, который сожег Иоаким, царь Иудейский, на огне; и ещё прибавлено к ним много подобных тем слов. |
Бавелан паччахь волчу Набухди-Нецара, ЯхІу-Якхаман кІентан ЯхІу-Яхинан метта, ЯхІуд-махкахь паччахьалла дан Юши-ЯхІун кІант ЦІадукъ-ЯхІу охьахаийра. | Вместо Иехонии, сына Иоакима, царствовал Седекия, сын Иосии, которого Навуходоносор, царь Вавилонский, поставил царём в земле Иудейской. |
Я ЦІадукъ-ЯхІус а, я цуьнан ялхоша а, я цу пачхьалкхехь болчу наха а ла ца дугІура пайхамар волчу Ярми-ЯхІугахула Везачу Эло аьллачуьнга. | Ни он, ни слуги его, ни народ страны не слушали слов Господа, которые говорил Он чрез Иеремию пророка. |
ЦІадукъ-ЯхІус Шалам-ЯхІун кІант ЯхІукал а, МаІсей-ЯхІун кІант динан да волу Цапни-ЯхІу а вахийтира Ярми-ЯхІу-пайхамар волчу дІаала: «Тхуна тІера доІа дехьа вайн Везачу Деле». | Царь Седекия послал Иегухала, сына Селемии, и Софонию, сына Маасеи, священника, к Иеремии пророку сказать: помолись о нас Господу Богу нашему. |
Ярми-ЯхІу хІинца а набахти чу воьллина вацара, цундела иза шена луъучу метте ваха йиш йолуш вара. | Иеремия тогда ещё свободно входил и выходил среди народа, потому что не заключили его в дом темничный. |
Эццахь пирІунан эскар Мисар-махкара арадаьлла хилла, ткъа Ярушалайм дІалацархьама го бина лаьтташ долу хашадхойн эскар, и хІума шайна дІахезча, Ярушалаймана уллора юхаделира. | Между тем войско фараоново выступило из Египта, и Халдеи, осаждавшие Иерусалим, услышав весть о том, отступили от Иерусалима. |
ТІаккха Везачу Элера хаам кхечира Ярми-ЯхІу-пайхамаре: | И было слово Господне к Иеремии пророку: |
«Иштта боху Исраилан халкъан Везачу Дала: Соьга хаттарш дан хьо Суна тІе ваийтинчу ЯхІуд-мехкан паччахье иштта дІаала: „Хьуна гІоьнна арадаьлла долу пирІунан эскар Мисар-махка юхадоьрзур ду. | так говорит Господь, Бог Израилев: так скажите царю Иудейскому, пославшему вас ко Мне вопросить Меня: вот, войско фараоново, которое шло к вам на помощь, возвратится в землю свою, в Египет; |
Ткъа хашадхой, Ярушалайме юха а бирзина, хІокху гІалина дуьхьал кхин цкъа а тІом беш дІахІуьттур бу. Схьа а яьккхина, иза цІергахь ягор ю цара“. | а Халдеи снова придут и будут воевать против города сего, и возьмут его и сожгут его огнём. |
Иштта боху Везачу Эло: „Шаьш-шайга Іеха ма лолаш, хашадхой шаьш долчуьра дІагІур бу бохуш, хІунда аьлча уьш дІагІур бац. | Так говорит Господь: не обманывайте себя, говоря: «непременно отойдут от нас Халдеи», ибо они не отойдут; |
Аша шайна дуьхьал тІом беш долу хашадхойн эскар дерриг а хІаллакдахь а, царах чевнаш хилла тІемалой бен шайн четаршкахь бисина ца хилахь а, цара, хьала а гІевттина, шайн четаршна чуьра ара а бевлла, хІара гІала цІарца ягор яра“». | если бы вы даже разбили всё войско Халдеев, воюющих против вас, и остались бы у них только раненые, то и те встали бы, каждый из палатки своей, и сожгли бы город сей огнём. |
ПирІунан эскар схьагІортарна, хашадхойн эскар Ярушалаймана уллора дІадаьллачул тІаьхьа, | В то время, как войско Халдейское отступило от Иерусалима, по причине войска фараонова, |
Ярми-ЯхІу Ярушалаймера Бен-Яман-махка дІаваха хІоьттира, цигахь доьзалан лаьттан шен декъан дола дархьама. | Иеремия пошёл из Иерусалима, чтобы уйти в землю Вениаминову, скрываясь оттуда среди народа. |
Амма иза Бен-Яманан кевне кхаьчча, цигарчу гІаролхойн хьаькамо Хьанан-ЯхІун кІентан Шалам-ЯхІун кІанта Йираъ-ЯхІус Ярми-ЯхІу-пайхамар сацийра: «Хьо хашадхошкахьа вала воллуш ма ву!» – аьлла. | Но когда он был в воротах Вениаминовых, бывший там начальник стражи, по имени Иреия, сын Селемии, сына Анании, задержал Иеремию пророка, сказав: ты хочешь перебежать к Халдеям? |
Ярми-ЯхІус цуьнга элира: «Иза бакъ дац. Со хашадхошкахьа вала воллуш вац». Амма цо цуьнга ла ца дуьйгІира. Йираъ-ЯхІус иза, дІа а лаьцна, баьччанаш болчу дІавигира. | Иеремия сказал: это ложь; я не хочу перебежать к Халдеям. Но он не послушал его, и взял Иреия Иеремию и привёл его к князьям. |
Ярми-ЯхІуна оьгІазбаханчу баьччанаша, цунна етта а йиттина, йозанча волчу ЯхІунатин цІа чу воьллира, хІунда аьлча цу цІийнах цара набахти йинера. | Князья озлобились на Иеремию и били его, и заключили его в темницу, в дом Ионафана писца, потому что сделали его темницею. |
Ярми-ЯхІу цу цІийнан уггар бухарчу чоьнна чу воьллира, цу чохь дуккха хан а яьккхира цо. | Когда Иеремия вошёл в темницу и подвал, и пробыл там Иеремия много дней,— |
Цул тІаьхьа ЦІадукъ-ЯхІу-паччахьо, цунна тІаьхьа нах а бахийтина, иза схьавалавайтира. Шен паччахьан цІахь паччахьо цуьнга къайлаха хаттар дира: «Везачу Элера хаам хиллий?» Ярми-ЯхІус жоп делира: «Хилла. Хьо Бавелан паччахьан кара дІалур ву», – аьлла. | царь Седекия послал и взял его. И спрашивал его царь в доме своём тайно и сказал: нет ли слова от Господа? Иеремия сказал: есть; и сказал: ты будешь предан в руки царя Вавилонского. |
Ярми-ЯхІус ЦІадукъ-ЯхІу-паччахье элира: «Стенна бехке ву со хьуна а, хьан баьччанашна а, хІокху халкъана а хьалха, аша набахти чу воллал? | И сказал Иеремия царю Седекии: чем я согрешил перед тобою и перед слугами твоими, и перед народом сим, что вы посадили меня в темницу? |
Мичахь бу шуьга: „Бавелан паччахь хьуна а, хІокху махкана а тІелетар вац“, – бохуш, хаамаш бина болу шун пайхамарш? | и где ваши пророки, которые пророчествовали вам, говоря: «царь Вавилонский не пойдёт против вас и против земли сей»? |
Ткъа хІинца ладогІахьа соьга, сан олахо волу паччахь, хьайга дехар дан пурба лохьа суна. Ма вигийтахьа со йозанча волчу ЯхІунатин цІа: ахьа иза дахь, со цигахь лийр ву». | И ныне послушай, государь мой царь, да падёт прошение моё пред лице твоё; не возвращай меня в дом Ионафана писца, чтобы мне не умереть там. |
ЦІадукъ-ЯхІус омра дира, Ярми-ЯхІу гІаролхойн кертахь чуволла, гІалахь долу бепиг чекхдаллалц цунна хІора дийнахь бепиг доттуш болчийн урамера бепиг а луш. Иштта, Ярми-ЯхІу гІаролхойн кертахь чувоьллина Іаш вара. | И дал повеление царь Седекия, чтобы заключили Иеремию во дворе стражи и давали ему по куску хлеба на день из улицы хлебопёков, доколе не истощился весь хлеб в городе; и так оставался Иеремия во дворе стражи. |
Матанин кІантана Шапат-ЯхІуна а, Пашихьуран кІантана Гадал-ЯхІуна а, Шалам-ЯхІун кІантана ЯхІукалана а, Малки-ЯхІун кІантана Пашихьурна а хезира, Ярми-ЯхІус массо а халкъе иштта дешнаш дІакхайкхош: | И услышали Сафатия, сын Матфана, и Годолия, сын Пасхора, и Юхал, сын Селемии, и Пасхор, сын Малхии, слова, которые Иеремия произнёс ко всему народу, говоря: |
«Иштта боху Везачу Эло: „ХІокху гІалахь виснарг туьро, я мацалло, я Іожаллин уьно вуьйр ву, амма, гІалара ара а ваьлла, хашадхойн каравахнарг дийна вуьсур ву. Цуьнан дахар цунна хІонс санна хир ду, ткъа иза вехар ву“. | так говорит Господь: кто останется в этом городе, умрёт от меча, голода и моровой язвы; а кто выйдет к Халдеям, будет жив, и душа его будет ему вместо добычи, и он останется жив. |
Везачу Эло кхин а боху: „ХІара гІала, шеко йоцуш, Бавелан паччахьан кара дІалур ю, цо иза схьа а йоккхур ю“». | Так говорит Господь: непременно предан будет город сей в руки войска царя Вавилонского, и он возьмёт его. |
ТІаккха баьччанаша паччахье элира: «Ярми-ЯхІу вен везаш ву, хІунда аьлча цо дуьйцучо кху гІалахь бисинчу тІемалойн а, иштта гІалин бахархойн а майралла дІайоккху. Цо вайна лоьрург дика дац, вон ду». | Тогда князья сказали царю: да будет этот человек предан смерти, потому что он ослабляет руки воинов, которые остаются в этом городе, и руки всего народа, говоря к ним такие слова; ибо этот человек не благоденствия желает народу сему, а бедствия. |
ТІаккха ЦІадукъ-ЯхІу-паччахьо баьччанашна жоп делира: «Иза шун карахь ву, ткъа со аша дечунна дуьхьал хІумма а дан йиш йолуш вац». | И сказал царь Седекия: вот, он в ваших руках, потому что царь ничего не может делать вопреки вам. |
Цара Ярми-ЯхІу, схьа а лаьцна, гІаролхойн кертахь яьккхинчу паччахьан кІентан Малки-ЯхІун гІунна чу кхоьссира. Ярми-ЯхІу, машшаш а дихкина, цу гІунна чу охьавоссийтира. Цу гІунна чохь, сазз бен, хи дацара. Иштта саззи юкъа охьавоьссира Ярми-ЯхІу. | Тогда взяли Иеремию и бросили его в яму Малхии, сына царя, которая была во дворе стражи, и опустили Иеремию на верёвках; в яме той не было воды, а только грязь, и погрузился Иеремия в грязь. |
Паччахьан цІа чохь гІуллакх деш волчу Іабайд-Малик цІе йолчу цхьана хушахочунна хезна Ярми-ЯхІу гІу чу хаийна хиларх лаьцна. Цу хенахь паччахь Бен-Яманан кевнехь хиъна Іаш хилла. | И услышал Авдемелех Ефиоплянин, один из евнухов, находившихся в царском доме, что Иеремию посадили в яму; а царь сидел тогда у ворот Вениаминовых. |
Паччахьан цІа чуьра ара а ваьлла, Іабайд-Малика, цунна тІе а вахана, элира: | И вышел Авдемелех из дома царского и сказал царю: |
«Сан олахо волу паччахь! Цу наха динарг вон ду, Ярми-ЯхІу гІунна чу а кхоьссина. Иза цу чохь мацалла лийр ма ву, хІунда аьлча кху гІалахь кхин бепиг дац». | государь мой царь! худо сделали эти люди, так поступив с Иеремиею пророком, которого бросили в яму; он умрёт там от голода, потому что нет более хлеба в городе. |
ТІаккха паччахьо хушахо волчу Іабайд-Малике омра дина: «Хьайца кхузара ткъе итт стаг схьа а эций, Ярми-ЯхІу гІунна чуьра хьалаваккха, иза валале». | Царь дал приказание Авдемелеху Ефиоплянину, сказав: возьми с собою отсюда тридцать человек и вытащи Иеремию пророка из ямы, доколе он не умер. |
Іабайд-Малика, шеца нах схьа а эцна, паччахьан цІийнан чІоь-цІенна кІелахь йолчу чоьнна чуьра тиша тІелхигаш а, ца оьшуш йолу кІадинан кескаш а схьа а эцна, уьш Ярми-ЯхІу чохь волчу гІу чу тІергаш а тесна, чу яхийтира. | Авдемелех взял людей с собою и вошёл в дом царский под кладовую, и взял оттуда старых негодных тряпок и старых негодных лоскутьев и опустил их на верёвках в яму к Иеремии. |
Хушахо волчу Іабайд-Малика элира Ярми-ЯхІуга: «ХІара тиша тІелхигаш а, кІадинан кескаш а хьайн пхьаьрса кІел а яхкий, царна тІехула муш бахийта». Ярми-ЯхІус шега де ма-аллара дира. | И сказал Авдемелех Ефиоплянин Иеремии: подложи эти старые брошенные тряпки и лоскутья под мышки рук твоих, под верёвки. И сделал так Иеремия. |
Машшашца хьала а озийна, цара гІунна чуьра хьалаваьккхира Ярми-ЯхІу. ТІаккха иза гІаролхойн кертахь Іийра. | И потащили Иеремию на верёвках и вытащили его из ямы; и оставался Иеремия во дворе стражи. |
ТІаккха ЦІадукъ-ЯхІус шена тІекхайкхира Ярми-ЯхІу. Везачу Элан цІийнан кертан кхоалгІа ков долчу схьавалийра Ярми-ЯхІу. Паччахьо элира: «Ас хІинца цхьа хІума хоттур ду хьоьга, ткъа ахьа, хІумма а къайла ца доккхуш, суна жоп дала деза». | Тогда царь Седекия послал и призвал Иеремию пророка к себе, при третьем входе в дом Господень, и сказал царь Иеремии: я у тебя спрошу нечто; не скрой от меня ничего. |
Ярми-ЯхІус ЦІадукъ-ЯхІуга элира: «Ас хьайна жоп делча, ахьа со вуьйр ма ву, ткъа ас хьайна хьехар дича, ахьа иза дІаоьцур дац». | И сказал Иеремия Седекии: если я открою тебе, не предашь ли ты меня смерти? и если дам тебе совет, ты не послушаешь меня. |
Амма ЦІадукъ-ЯхІус къайлаха Ярми-ЯхІуна чІагІо йира: «Вайна хІара дахар кхоьллина а, дийна а волчу Везачу Элах чІагІо йо ас: ас вуьйр вац хьо, иштта хьо вен гІерташ болчу нехан кара дІа а лур вац аса». | И клялся царь Седекия Иеремии тайно, говоря: жив Господь, Который сотворил нам душу сию, не предам тебя смерти и не отдам в руки этих людей, которые ищут души твоей. |
ТІаккха Ярми-ЯхІус элира ЦІадукъ-ЯхІуга: «Исраилан халкъан Дела волчу массо а ницкъийн Везачу Дала иштта боху: „Нагахь хьо Бавел-мехкан паччахьан хьаькамашна караводахь, хьан са дийна хир ду, хІара гІала а цІарца ца ягош юьсур ю. Хьо а, хьан доьзал а кхоийна хир бу. | Тогда Иеремия сказал Седекии: так говорит Господь Бог Саваоф, Бог Израилев: если ты выйдешь к князьям царя Вавилонского, то жива будет душа твоя, и этот город не будет сожжён огнём, и ты будешь жив, и дом твой; |
Амма хьо Бавел-мехкан паччахьан хьаькамашна кара ца водахь, хІара гІала церан кара дІа а лур ю, цара хІара цІарца ягор а ю, ткъа хьо царах кІелхьар а вер вац“». | а если не выйдешь к князьям царя Вавилонского, то этот город будет предан в руки Халдеев, и они сожгут его огнём, и ты не избежишь от рук их. |
Амма ЦІадукъ-ЯхІу-паччахьо Ярми-ЯхІуга элира: «ХІинцале а хашадхошкахьа бевллачу яхІудхойн кара со дІаваларх а, цара со сийсазваккхарх а кхоьру со». | И сказал царь Седекия Иеремии: я боюсь Иудеев, которые перешли к Халдеям, чтобы [Халдеи] не предали меня в руки их, и чтобы те не надругались надо мною. |
ТІаккха Ярми-ЯхІус элира: «Хашадхойн тІемалоша хьо шайгахьа бевллачу яхІудхошка дІалур вац. Везачу Эло соьгахула хьайна бохучуьнга ладогІахьара ахьа! Ахьа иза дахь, дерриг а дика хир ду хьоьца, хьо а дийна вуьсур ву. | И сказал Иеремия: не предадут; послушай гласа Господа в том, что я говорю тебе, и хорошо тебе будет, и жива будет душа твоя. |
Нагахь ахьа хьо церан кара ца водахь, хир ду аьлла Везачу Эло суна дІадиллинарг хІара ду: | А если ты не захочешь выйти, то вот слово, которое открыл мне Господь: |
ЯхІудхойн паччахьан цІа чохь бисина болу зударий хашадхойн хьаькамаш болчу дІабуьгур бу. Оцу зударша, хьох бела а буьйлуш, эр ду: „Хьан тешамечара хьо ле ма вина, хьан доттагІаша хьо къера ма хилийтина. Хьан когаш саззи юкъа ма бахана, хьан доттагІий хьуна гена ма бевлла“. | вот, все жёны, которые остались в доме царя Иудейского, отведены будут к князьям царя Вавилонского, и скажут они: «тебя обольстили и превозмогли друзья твои; ноги твои погрузились в грязь, и они удалились от тебя». |
Берриш а хьан зударий а, бераш а, дІа а бигина, хашадхошна дІалур бу. Хьо а вер вац церан карара: хашадхойн паччахьо хьо схьалоцур ву, ткъа хІара гІала цІарца ягор ю». | И всех жён твоих и детей твоих отведут к Халдеям, и ты не избежишь от рук их; но будешь взят рукою царя Вавилонского, и сделаешь то, что город сей будет сожжён огнём. |
ТІаккха ЦІадукъ-ЯхІус элира Ярми-ЯхІуга: «ХІара дешнаш цхьана стагана а ма хаийта, хьо ца валийтархьама. | И сказал Седекия Иеремии: никто не должен знать этих слов, и тогда ты не умрёшь; |
Сан баьччанашна дІахаа мега ас хьоьца къамел дина хилар. Цара, схьа а баьхкина, хьоьга хатта тарло: „Бакъдерг схьадийца, хІун элира ахьа паччахье а, паччахьо хьоьга хІун элира а? Тхох къайла ма даккхалахь шаьшшиннан хилла къамел, тІаккха оха хьо вуьйр вац“. | и если услышат князья, что я разговаривал с тобою, и придут к тебе, и скажут тебе: «скажи нам, что говорил ты царю, не скрой от нас, и мы не предадим тебя смерти,— и также что говорил тебе царь», |
Нагахь иштта хилахь, ахьа цаьрга ала: „Со паччахье дехар деш вара, ЯхІунатин цІийнан набахти чохь валийта, со цига ма вахийта бохуш“». | то скажи им: «я повергнул пред лице царя прошение моё, чтобы не возвращать меня в дом Ионафана, чтобы не умереть там». |
Массо а баьччанаш Ярми-ЯхІу волчу баьхкира, цара цуьнга хеттарш дира. Шега паччахьо ма-бохху, жоп делира царна Ярми-ЯхІус. ХІумма а ца олуш, уьш дІабахара, паччахьца аса дина къамел цхьанна а ца хезна дела. | И пришли все князья к Иеремии и спрашивали его, и он сказал им согласно со всеми словами, какие царь велел [сказать], и они молча оставили его, потому что не узнали сказанного царю. |
Ярми-ЯхІу гІаролхой болчу кертахь Іийра, Ярушалайм дІалоцу де тІекхаччалц. | И оставался Иеремия во дворе стражи до того дня, в который был взят Иерусалим. И Иерусалим был взят. |
ЯхІудхойн паччахь волу ЦІадукъ-ЯхІу паччахьаллехь волу уьссалгІачу шеран уьтталгІачу баттахь Бавелан паччахь Набухди-Нецар, дерриг а шен эскар а далош, Ярушалаймана го а бина, дІахІоьттира. | В девятый год Седекии, царя Иудейского, в десятый месяц, пришёл Навуходоносор, царь Вавилонский, со всем войском своим к Иерусалиму, и обложили его. |
Ткъа ЦІадукъ-ЯхІу паччахьаллехь волчу цхьайтталгІачу шеран боьалгІачу беттан уьссалгІачу дийнахь гІалин пенех мостагІаша Іуьрг даьккхира. | А в одиннадцатый год Седекии, в четвёртый месяц, в девятый день месяца город был взят. |
Бавелан массо а мехкан баьччанаш, гІалина чу а баьхкина, Юккъерачу кевнна хьалха охьахевшира. Царна юкъахь Самгар-кІоштан куьйгалхо Нургал-Шар-Эцар а, тІеман коьрта хьаькам Сар-Сахим а, кхечу тайпана тІеман хьаькам Нургал-Шар-Эцар а, иштта массо а кхиболу Бавелан паччахьан баьччанаш а бара. | И вошли [в него] все князья царя Вавилонского, и расположились в средних воротах, Нергал-Шарецер, Самгар-Нево, Сарсехим, начальник евнухов, Нергал-Шарецер, начальник магов, и все остальные князья царя Вавилонского. |
ЯхІудхойн паччахь а, цуьнца болу тІемалой а, уьш шайна гича, буьйсанна гІалара ара а бевлла, бевдда дІабахара. Уьш, паччахьан бешахула, шина пенна юккъехь долчу кевнах чекх а бевлла, Іариба-тогІи йолчу дІабахара. | Когда Седекия, царь Иудейский, и все военные люди увидели их,— побежали, и ночью вышли из города через царский сад в ворота между двумя стенами и пошли по дороге равнины. |
Амма хашадхойн эскар царна тІаьхьаделира. Уьш ЦІадукъ-ЯхІуна тІаьхьакхиира Ерихонан аренашкахь. Иза, схьа а лаьцна, Бавелан паччахь волчу Набухди-Нецарна тІевигира. Набухди-Нецар цу хенахь Хьамат-гІалин махкахь йолчу Рабила-гІалахь вара. Цигахь цо ЦІадукъ-ЯхІуна кхел йира. | Но войско Халдейское погналось за ними; и настигли Седекию на равнинах Иерихонских; и взяли его и отвели к Навуходоносору, царю Вавилонскому, в Ривлу, в землю Емаф, где он произнёс суд над ним. |
Циггахь, Рабила-гІалахь, Бавелан паччахьо а ЦІадукъ-ЯхІуна хьалха цуьнан кІентий байира. Иштта ЯхІуд-махкара баьччанаш а байира цо. | И заколол царь Вавилонский сыновей Седекии в Ривле перед его глазами, и всех вельмож Иудейских заколол царь Вавилонский; |
Ткъа ЦІадукъ-ЯхІу, бІаьргаш а баьхна, буржалш а тоьхна, Бавеле дІавига кечвира. | а Седекии выколол глаза и заковал его в оковы, чтобы отвести его в Вавилон. |
Хашадхоша паччахьан цІа а, иштта Ярушалаймехь долу цІенош а дагийра, гІалин гонахара пенаш а охьаэгийра. | Дом царя и домы народа сожгли Халдеи огнём, и стены Иерусалима разрушили. |
ГІалахь бухадисина долу халкъ а, шегахьа бевлларш а паччахьан гІаролхойн хьаькам волчу Набузар-Адана Бавеле дІабигира. | А остаток народа, остававшийся в городе, и перебежчиков, которые перешли к нему, и прочий оставшийся народ Навузардан, начальник телохранителей, переселил в Вавилон. |
Шайн долахь цхьа а хІума а доцуш болчу къечу нахах цхьаберш гІаролхойн хьаькам волчу Набузар-Адана ЯхІуд-махкахь битира, царна кхаш а, кемсийн бошмаш а дІа а елла. | Бедных же из народа, которые ничего не имели, Навузардан, начальник телохранителей, оставил в Иудейской земле и дал им тогда же виноградники и поля. |
Ткъа Ярми-ЯхІух лаьцна Бавелан паччахь волчу Набухди-Нецара шен гІаролхойн хьаькам волчу Набузар-Аданехула тІедиллинера: | А о Иеремии Навуходоносор, царь Вавилонский, дал такое повеление Навузардану, начальнику телохранителей: |
«Иза схьа а лахий, цуьнан дола де. Цунна цхьа а тайпа вон а ма де, амма цо мел аьлларг де», – аьлла. | возьми его и имей его во внимании, и не делай ему ничего худого, но поступай с ним так, как он скажет тебе. |
ГІаролхойн хьаькам волчу Набузар-Адана а, тІеман коьрта хьаькам волчу Набуш-Забана а, тІеман хьаькам волчу Нургал-Шар-Эцара а, иштта кхиболчу хашадхойн тІеман хьаькамаша а Ярми-ЯхІу лаха нах бахийтира. | И послал Навузардан, начальник телохранителей, и Навузазван, начальник евнухов, и Нергал-Шарецер, начальник магов, и все князья царя Вавилонского |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.