_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
20274
|
میخواهم بدانم چگونه دادهها را از نمودارها در یک کاغذ استخراج کنم و همچنین چگونه این کار را به گونهای انجام دهم که شامل **نوارهای خطا** باشد. من می دانم که نرم افزارهای خاصی برای انجام این کار وجود دارد، به عنوان مثال. Plot Digitizer که برای نمودارهای اسکن شده نیز کار می کند. اما من می خواهم در Mathematica دیجیتال کنم، بنابراین نیازی به نرم افزارهای خارجی ندارم. علاوه بر این، نمودارهای موجود در یک کاغذ ممکن است کمی آلوده باشند. نمونه ای از یک نمودار برای دیجیتالی کردن در زیر آمده است. نقاط مورد نظر نقاط سیاه شامل **نوارهای خطا** هستند. 
|
استخراج داده ها از نمودارها در مقالات از جمله نوارهای خطا
|
13072
|
همانطور که در مستندات NDSolve ذکر شده است، اغلب راحت است که یک ODE مرتبه دوم را به یک سیستم معادلات مرتبه اول کاهش دهید. با این حال، وقتی این کار را انجام می دهم، به نظر می رسد کاهش سرعت قابل توجهی در یافتن راه حل می بینم. آیا دلیلی وجود دارد که چنین باشد؟ **یک مثال:** برخی از تعاریف: rstar[r_] := r + 2 M Log[r/(2 M) - 1]; M=1; رینف=10000; rH = 200001/100000; r0 = 10; wp=30; ac=wp-8; \[لامبدا][l_] = l (l + 1); معادله را در نظر بگیرید[\[Omega]_,l_] := \[CapitalPhi]''[r] + (2 (r - M))/( r (r - 2 M)) \[CapitalPhi]'[ r ] + ((\[Omega]^2 r^2)/(r - 2 M)^2 - \[Lambda][l]/(r (r - 2 M))) \[CapitalPhi][r] == 0; با آی سی های خاصی حلش کنید: init=-0.0000894423075560122420468703835499 + 0.0000447222944185058822813688948339 I; dinit=-4.464175354293244250869336196691640386266791`30.*^-6 - 8.9504832483903066707703454060478356791`30. sol := \[CapitalPhi] /. Block[{$MaxExtraPrecision = 100}، NDSolve[{eq[1/10, 1]، \[CapitalPhi][rinf] == init، \[CapitalPhi]'[rinf] == dinit}، \[CapitalPhi]، {r، r0، rinf}، WorkingPrecision -> wp، AccuracyGoal -> ac، MaxSteps -> \[Infinity]]][[1]]; **اکنون به عنوان مجموعه معادلات مرتبه اول** به نظر می رسد که این سیستم را می توان به عنوان یک مجموعه مرتبه اول بر حسب یک متغیر وابسته مرتبط $r^*$ و یک پتانسیل موثر $V$ نوشت. چند تعاریف بیشتر: init2=-0.8944230755601224204687038354990773373534 + 0.4472229441850588228136889483392836606307; dinit2=-0.04472224961131835705979008430399621833410 - 0.08944221816744666391325700074861130268693 I; r[rs_] := 2 (M + M ProductLog[E^(-1 + rs/(2 M))]); V[rs_، \[Omega]_،l_] := \[Omega]^2 - (1 - (2 M)/r[rs]) (\[Lambda] [l]/(r[rs])^ 2 + (2 M)/(r[rs])^3); rsH = N[rstar[rH]، wp]; rsinf = N[rstar[rinf], wp]; rs0 = N[rstar[r0]، wp]; سیستم مرتبه اول sol2 := {R, Rp} / را حل کنید. NDSsolve[{Rp[rs] == R'[rs]، Rp'[rs] == -V[rs، 1/10، 1] R[rs]، R[rsinf] == init2، Rp[rsinf] == dinit2}، {R، Rp}، {rs، rsinf، rs0}، WorkingPrecision -> wp، AccuracyGoal -> ac، MaxSteps -> \[بی نهایت]][[1]]؛ اکنون اجرا کنید: sol // AbsoluteTiming sol2 // AbsoluteTiming من متوجه شدم که sol2 تقریباً سه برابر بیشتر طول می کشد، و حتی برای $\omega بزرگ،\ell$ این اختلاف زمانی بیشتر می شود
|
چرا حل NDSolve در دو ODE مرتبه اول کندتر از مرتبه دوم است؟
|
10180
|
من می خواهم یک تابع با ارزش پیچیده را برای برخی از ناحیه های صفحه اعمال کنم، مثلاً دایره ای با شعاع $R$ با مرکز $k$. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
رسم یک تابع با ارزش پیچیده بر روی یک منطقه دایره ای
|
22248
|
من یک ماتریس N توسط N (N> 3) دارم که از fortran تولید شده است. من می خواهم با استفاده از ریاضیات تعیین کننده آن ماتریس را پیدا کنم؟ من می توانم این کار را برای یک ماتریس 3 در 3 انجام دهم. من همچنین میتوانم فایل خروجی fortran را به mathematica وارد کنم، اما نحوه نوشتن دادهها با فرمت تعیینشده: Det[{{a1، a2، a3}، {a4، a5، a6}، {a7، a8، a9}}] برای N بزرگ؟ نوشتن داده ها یک به یک کار خسته کننده است. لطفا کمک کنید. خروجی فرترن ماتریس 5 در 5: row1(0.600336 -0.169615 0.054516 -0.003712 -0.038923) row2(0.637602 0.363638 -0.06902606) row3(-0.032774 0.876752 0.226435 -0.020353 -0.017496) row4(-0.024340 -0.144815 0.950590 0.182733 -0.0021 0.030092 -0.161703 0.966905 0.173151)
|
تعیین کننده ماتریس
|
22815
|
من در Mathematica مبتدی هستم. من می خواهم تابع زیر را رسم کنم: $${n\over2} \sum_{j\ge1} 2^{-j}(1-2^{-j})^{n-1}$$ اما موارد زیر کد خیلی کند است: Plot[n/2 NSum[2^(-j) (1 - 2^(-j))^(n - 1)، {j, 1, infinity}], {n, 1, 100}] من فکر میکنم که ممکن است تلاش کند به جای عددی، توان $(n-1)$th را به صورت نمادین گسترش دهد. چگونه می توانم آن را برطرف کنم؟
|
سرعت طرح $\sum_{j\ge1} 2^{-j}(1-2^{-j})^{n-1}$
|
45795
|
فرض کنید یک تابع گسسته مقادیر 1، 2،...6 را نشان می دهد h = {5، 4، 2، 8، 9، 1} و من می خواهم حداکثر را در زیر مجموعه شاخص های 1،3،5،6 پیدا کنم ( {5،2،9،1} چیست) آیا تابعی وجود دارد که این کار را به راحتی انجام دهد؟ یا برای انجام این کار باید یکی را پرگرم کنم؟
|
آیا تابعی برای انتخاب بیشترین مقدار در یک تابع گسسته وجود دارد؟
|
33520
|
من یک تابع _num_ با دو متغیر _matf_ و _matg_ دارم. چگونه می توانم دو خط آخر کد زیر را در یک خط ترکیب کنم؟ هدف این کد این است که وقتی به هر $i3 = 1,\cdots,5$ یک مقدار $f[[i3]]$ و به هر $i4 = 1,\cdots,5$ یک مقدار $ می دهیم، حداکثر تعداد _bel_ را پیدا کند. g[[i4]]$. چگونه می توانم سرعت این کد را افزایش دهم؟ هر گونه کمک یا پیشنهادی قدردانی خواهد شد. FG = تاپل[{0, 1, 2, 3}, 5]; num[matf_, matg_] := ماژول[{f = matf, g = matg}, bel = 0; برای[i3 = 1، i3 <= 5، i3++، برای[i4 = 1، i4 <= 5، i4++، اگر [Mod[IntegerPart[(i3 + i4)/2 - 1]، 5] == Mod[f [[i3]] + g[[i4]]، 5]، bel++]; ]؛ ]؛ بل ]؛ num2[f_] := Max[num[f, #] & /@ FG] Max[num2[#] & /@ FG] در اینجا مثالی برای توضیح اینکه _num_ چه کاری انجام می دهد آورده شده است. زنگ = {}; f = {0، 0، 1، 3، 4}؛ g = {1، 3، 2، 4، 1}؛ برای[i3 = 1، i3 <= 5، i3++، برای[i4 = 1، i4 <= 5، i4++، اگر [Mod[IntegerPart[(i3 + i4)/2 - 1]، 5] == Mod[f [[i3]] + g[[i4]]، 5]، AppendTo[Bell، {f[[i3]]، g[[i4]]، i3, i4}]];];]; Bell Bell // Length خروجی {{4, 3, 5, 2}, {4, 4, 5, 4}} 2 است که به این معنی است که اگر به هر $i3 = 1,\cdots، 5$ اختصاص دهیم عنصر i3 در _f={0, 0, 1, 3, 4}_ و $i4 = 1,\cdots,5$ عنصر i4 در _g={1، 3، 2، 4، 1}_، سپس فقط $i3=5$ (مقدار متناظر 4 است) $i4=2$ (مقدار متناظر 2 است) یا $i3=5$ (مقدار متناظر 4 است) وجود دارد ) $i4=4$ (مقدار مربوطه 4 است) شرط _Mod[IntegerPart[(i3 + i4)/2 - 1]، 5] == را برآورده می کند Mod[f[[i3]] + g[[i4]]، 5]_.
|
چگونه دو استفاده از # را در یکی ترکیب کنیم و سرعت کد را افزایش دهیم؟
|
20525
|
من سعی می کنم تابعی بنویسم که با شروع از یک رشته، بازدیدهای جستجوی Google را در آن رشته برگرداند (فرمت و موارد دیگر، هنوز باید تصمیم بگیرم). من به اطراف نگاه کردم و چیزی پیدا نکردم که کار کند (چیزی wsdl برای جستجوی Google که توسط اسناد ارجاع شده است، با WebServices، بازنشسته شده و 404 را برمی گرداند). هیچ نکته ای، به جز خراش دادن صفحه نتیجه با دست؟
|
چگونه می توانم نتایج جستجوی گوگل را با Mathematica دریافت کنم؟
|
38199
|
چگونه می توانم این تابع را تغییر دهم: nFormat=NumberForm[#,{\[Infinity],2},NumberPoint->,,,NumberSeparator->,,,DigitBlock->3,ExponentStep->10]&; بنابراین وقتی از آن استفاده میکنم مانند: nFormat/@{10.01،10.1،0.1}//Column > 10.01 > > 10،10 > > 1.000.000.000،00*10^(-10) آخرین عدد `1.000.000.000 ,00*10^(-10)` فرمت برابر با 0.10؟
|
فرمت شماره مالی
|
18761
|
اینجا Fizz buzz است > برنامه ای بنویسید که اعداد صحیح را از 1 تا 100 چاپ می کند. اما برای مضربی از 3 به جای عدد، Fizz را چاپ کنید و برای مضرب های 5 چاپ > Buzz. برای اعدادی که مضرب هر دو 3 و 5 هستند FizzBuzz را چاپ کنید. من متوجه شدم که نسخه پایتون بسیار کوتاهتر است، بنابراین تصمیم گرفتم یک نسخه کوتاه بنویسم، چندین نسخه جدول نوشتم[If[# != {}, Row@#, n] &@({Fizz}[[Sign[n] ~Mod~3] + 1 ;;]]~Join~{Buzz}[[Sign[n~Mod~5] + 1 ;;]])، {n, 100}] StringJoin@{If[#~Mod~3 == 0، Fizz، ]، If[#~Mod~5 == 0، Buzz، ]} /. -> # & /@ محدوده@100 d = قابل تقسیم; محدوده @100 /. {_?(#~d~15 &) -> FizzBuzz, _?(#~d~3 &) -> Fizz, _?(#~d~5 &) -> Buzz} می توانید یک کوتاه تر نشان دهید ?
|
کد را برای حل Fizz buzz کوتاهتر کنید
|
40761
|
نصب MySQL یا PostgreSQL. دغدغه من فقط ریاضیات است. من قصد دارم از آن برای ذخیره کمی اطلاعات اولیه استفاده کنم، اما نکته اصلی بازیابی سریع تصویر و مقایسه با استفاده از Mathematica به عنوان موتور مقایسه است. کسی در این مورد تجربه ای داره؟ افکار، مسیرها یا سوالات بیشتر؟
|
MySQL یا PostgreSQL؟ فقط با استفاده از Mathematica باید یکی را انتخاب کنم
|
55550
|
من بیشتر به تایپ کردن عادت دارم تا استفاده از ماوس. می خواستم بدونم که آیا کلیدهای میانبر برای لیست کشویی و دکمه اطلاعات وجود دارد؟ منظورم همان چیزی است که در تصویر زیر مشخص کرده ام.   وقتی باز تایپ می کنم براکت مربع ظاهر می شود، و من می توانم فلش رو به پایین را فشار دهم تا لیست را دریافت کنم. اما نمیتوانم بدون حذف کاراکترها دوباره ظاهر شود، و نمیدانم چگونه دکمه اطلاعات را فعال کنم. آیا کسی می تواند به من راهنمایی کند که چگونه این کار را انجام دهم؟
|
آیا کلید میانبر برای انتخاب/اطلاعات کشویی وجود دارد؟
|
22068
|
فرض کنید چند نوت بوک دارید، آنها برای خانواده ای از وظایف مرتبط کار می کنند و هر کدام وظیفه خاصی را انجام می دهند. بگذارید بگوییم Notebook 1 دو ورودی از متغیرهای in11 و in12 خود دریافت می کند و یک خروجی را به out1 تولید می کند. Notebook 2 دیگر دو ورودی از متغیرهای in21 و in22 خود دریافت می کند و یک خروجی را به out2 تولید می کند. چگونه میتوانیم یک نوت بوک اصلی راهاندازی کنیم که در آن فقط تصمیم برای انتخاب یک کار خاص گرفته شود، تخصیص به متغیرها انجام شود و نتیجه محاسبه نشان داده شود. دو نوت بوک کار خود باید در یک پوشه روی دیسک شما قرار داشته باشند و یک تماس از نوت بوک اصلی باز، ورودی و خروجی مربوطه را به آنها ارسال می کند.
|
چگونه یک نوت بوک اصلی بسازیم و راه اندازی کنیم؟
|
39763
|
من در ریاضیات تازه کار هستم، بنابراین امیدوارم این سوال خیلی احمقانه نباشد، اما نتوانستم راه حلی در مستندات ریاضی پیدا کنم. من یک جدول معمولی دارم که با 0 به عنوان ورودی مقداردهی اولیه شده است. در عنصر اول، می خواهم لیستی از چند عدد قرار دهم. من سعی کردم یک مثال مینیمالیستی به صورت زیر بسازم: visitedNodes = Table[0,{i,1,5}] visitedNodes[[1]] = List[1,2,3] بنابراین visitedNodes = {{1,2,3} ,0,0,0,0}. اکنون آزمایش می کنم: برای[i=1، i <= طول[visitedNodes]، i++، If[visitedNodes[[i]] != 0، a = 5; (* مانند: یک کاری انجام دهید *) چاپ[من وارد هستم!]; ]؛ ]؛ از آنجایی که یک List Object است، برای من != 0 است، اما حدس می زنم باید آن را روی چیز دیگری آزمایش کنم... اما روی چه چیزی؟ :) خیلی ممنون، این سایت هم خیلی به من کمک کرد =). ویرایش: سوال این است که دستور If برای i=1 باید مانند بله، یک لیست[1،2،3] برابر 0 نیست، زیرا اولین عنصر بازدیدشده Nodes است، اما اینطور نیست. پس چرا اینطوری شده؟
|
آزمایش یک لیست در داخل یک جدول اگر != 0 باشد
|
42564
|
من کدی دارم که عبارتی را در لیست ها قرار می دهد که باید حذف کنم. من میتوانم هر چیزی را که میخواهم، رشته، متغیر یا عدد را در لیستها وارد کنم. فرض کنید من عدد 13 را به عنوان عنصر لیست سیاه خود وارد می کنم و لیستی مانند l={12, 14 y, 13, 13 x, 13 x -y} دارم سپس Select[l, # != 13 &] را اجرا می کنم اما خروجی 12 خروجی مورد نظر من در این مورد {12، 14 y، 13 x، 13 x -y} خواهد بود. من یک راه حل کاری ایجاد کرده ام که با وجود یک عنصر لیست سیاه رشته 13 انتخاب کنید[{12, 14 y, 13, 13 x, 13 x - y}, Not@StringMatchQ[ToString[#]، آنقدر زیبا به نظر نمی رسد که می تواند باشد، 13] &] که خروجی مورد نظر را می دهد. آیا میتوان تلاش اصلی برای راهحل را اصلاح کرد تا کمی سادهتر کار کند؟
|
چگونه از Select برای حذف یک عنصر که می توانم کنترل کنم استفاده کنیم؟
|
31498
|
من می خواهم آزمایشی داشته باشم که تعیین کند آیا یک تابع خاص لیست پذیر است یا خیر. در مورد نمادها، این فقط یک موضوع بررسی «ویژگی ها» است. تعاریف عملکرد با ویژگی Listable کمی درگیرتر هستند اما بسیار آسان هستند. **با این حال، من به طور خاص میخواهم فهرستپذیری ذاتی را در بسیاری از موارد آزمایش کنم.** به عنوان مثال تابعی از **Case #4** را در گزینههای جایگزین به حلقههای رویهای و تکرار روی لیستها در Mathematica در نظر بگیرید: (3 - #) /(7 * #) & این تابع _ذاتا فهرستپذیر_ است: fn = (3 - #)/(7*#) &; نقشه[fn، {1، 2، 3}] fn @ {1، 2، 3} > > {2/7، 1/14، 0} > {2/7، 1/14، 0} > * یکی باید توابعی را با آرگومان های متعدد در نظر بگیرید، هم نوع «Slot» و هم نوع پارامتر نامگذاری شده. * در حالت ایدهآل، این آزمایش میتواند توابع مبتنی بر الگو (DownValues) را تا جایی که ممکن است، انجام دهد.
|
چگونه می توان یک تابع ListableQ قوی نوشت؟
|
18823
|
من داده های بزرگی دارم که از مقادیر به دست آمده از سه پارامتر (e، w و f) تشکیل شده است. من میخواهم همه این دادهها را روی یک نمودار با استفاده از اشکال مختلف برای e (مانند دایره، مثلث، مربع و الماس)، رنگهای مختلف برای w و یک حرف داخل شکل برای f رسم کنم. تاکنون Jw1e1 = {{16, 832}, {32, 3150}, {64, 12237}, {128, 48212}} دارم. J1 = ListLogPlot[Jw1e1, PlotMarkers -> (Style[Framed[H], Red]), Frame -> True] Jw1e3 = {{16, 826}, {32, 3127}, {64, 12145}, {128, 47851}}; J3 = ListLogPlot[Jw1e1, PlotMarkers -> (Style[Framed[H], Blue]), Frame -> True] Show[J1, J3] من نمی توانم بفهمم چگونه یک مربع، دایره و غیره به عنوان شکل مشخص شده ظاهر می شوند با تغییر Framed[H]. اگر «قاببندی شده[H]» را با «دایره[]» جایگزین کنم، دایره[{0، 0}] در نمودارهای من ظاهر میشود و با جایگزینی «دایره[H]»، «دایره[H]» ظاهر میشود.
|
آیا ترسیم نشانگرهایی با حروف درج شده امکان پذیر است؟
|
38561
|
گاهی اوقات من یک نمودار دارم و می خواهم در مکان های رأس تغییراتی ایجاد کنم. آیا راهی برای تنظیم دستی مکان رأس نمودار با کشیدن وجود دارد؟ اگر برای ویرایش دوبار کلیک کنم، می توانم در اطراف شکل رندر شده راس (مربع) یا برچسب داخل مربع حرکت کنم، اما نه خود راس. همچنین، حتی اگر بتوانم راس را جابجا کنم، در زیر مربع/دایره رندر شده است که به نظر نمی رسد با آن حرکت کند. من از «GraphPlot» استفاده کرده ام. (آیا باید به جای آن از «Graph» استفاده کنم؟ من واقعاً تفاوت را درک نمی کنم.): GraphPlot[Import[D:/dev/ProjectEuler/keylog.gv]، VertexLabeling -> True، PlotStyle -> {Black} , VertexRenderingFunction -> ({EdgeForm[Black], White, Disk[#1, 0.08], Black, متن[#2، #1]} و)]
|
به صورت دستی مکان راس نمودار را با کشیدن تنظیم کنید؟
|
10767
|
این یک سوال نسبتاً خاص است و از اینکه با برخی کد طولانی به شما اسپم کردم عذرخواهی می کنم. اما ممکن است برای برخی از خوانندگان جالب باشد و شاید شما بتوانید کمک کنید، پس لطفا با من همراه باشید. من از روش هارمونیک کروی برای حل یک مسئله انتقال تابشی در تقارن کروی استفاده می کنم، یعنی نفوذ تابش UV منتشر به ابرهای بین ستاره ای. از یک بسط در چند جملهای لژاندر برای تقریب عمق و وابستگی زاویهای مسئله استفاده میکند. من یک راه حل کار دارم و به یک ورودی اضافی علاقه مند هستم: 1. آیا راه حل های زیباتر/ساده تری برای تنظیم راه حل های شدت برای مقادیر متغیر $\omega$ (آلبدوی پراکندگی) و g (زاویه پراکندگی متوسط) وجود دارد. $\langle \cos(\theta)\rangle$) 2. راه حل من تک رنگ است و هنوز هم نسبتا کند است. برای کاربردهای واقعی، باید چندین بار محاسبات مشابهی را روی یک شبکه طول موج انجام داد. چگونه راه حل را تسریع کنیم؟ آیا اگر _Mathematica_ بتواند انتقال تشعشع را به نحو احسن انجام دهد، خوب نیست؟ 3. برای ترتیب تقریب بالاتر، حل مسئله Eigenvalue و دریافت لیست $A_m$ از شرایط مرزی بسیار کند می شود. هیچ ایده ای در مورد چگونگی بهبود؟ این چیزی است که من تا اینجا به دست آورده ام. ابتدا چند تعاریف: (* تعریف تابع بسل کروی اصلاح شده از نوع اول *) SphericalBesselI[0, 0] := SphericalBesselI[0, 0] = 1; SphericalBesselI[l_, z_] := Sqrt[π/(2 z)] BesselI[l + 1/2, z]; (* ضرایب انبساط برای تابع فاز Henyey-Greenstein *) σ[l_][g_] := g^l (* عناصر ماتریس مورب *) h[l_][g_, ω_] := h[l][g, ω] = (2 l + 1) (1 - ω σ[l][g]); (* تعیین کننده های مرتبه پایین *) F[0][g_، ω_][k_] := F[0][g، ω][k] = -h[0][g، ω]; F[1][g_، ω_][k_] := F[1][g، ω][k] = h[0][g، ω] h[1][g، ω] - k^2; F[l_][g_، ω_][k_] := F[l][g، ω][k] = -h[l][g، ω] F[l - 1][g، ω][k ] - l^2 k^2 F[l - 2][g، ω][k]; (* تابع کمکی برای دسترسی به i-امین مقدار ویژه k *) kEV::mmatch = لیست ناسازگار مقادیر ویژه.; kEV[list_List][m_Integer] := ماژول[{pos, neg}, pos = انتخاب[Sort@list, Positive]; neg = [Sort@list, Negative] را انتخاب کنید. اگر [(طول[pos] == طول[منفی]) && m <= طول[pos]، اگر [مثبت[m]، pos[[m]]، منفی[[m]]]، پیام[kEV:: mmatch]؛ $Failed]]; (* محاسبه مقادیر ویژه *) محاسبه مقادیر ویژه[L_][g_، ω_] := NSحل[F[L][g، ω][k] == 0، k][[همه، 1، 2]]; R[0، m_][g_، ω_][k_] := R[0، m][g، ω][k] = 1; R[1، m_][g_، ω_][k_] := R[1، m][g، ω][k] = (1 - ω)/k[m]; R[l_Integer، m_Integer][g_, ω_][k_] /; m < 0 := R[l، m][g، ω][k] = (-1)^l R[l، -m][g، ω][k] R[l_Integer، m_][g_، ω_][k_] := R[l، m][g، ω][k] = 1/(l k[m]) (h[l - 1][g، ω] R[l - 1، m] [g، ω][ k] - (l - 1) k[m] R[l - 2، m][g، ω][k]); (* شرط مرزی علامت *) getAngles[M_Integer] := مرتبسازی@انتخاب[ فهرست @@ (NRoots[LegendreP[2 M, x] == 0, x] /. برابر[_، x_] :> x)، منفی ] B[i_Integer، m_Integer][g_?NumberQ، ω_?NumberQ][Lmax_، taumax_?NumberQ، k_، زاویه_] := مجموع[(2 l + 1) R[l، m][g، ω][k] LegendreP[l، زاویه[[i]]] SphericalBesselI[l، k[m ] taumax]، {l، 0، Lmax}]؛ اکنون روش تنظیم تابع برای محاسبه شدت میانگین (میانگین در زاویه کامل) به عنوان تابعی از عمق نوری $\tau$ و شدت خاص به عنوان تابعی از عمق نوری $\tau$ و زاویه $\mu=\ cos(\theta)$. createSphericalHarmonics[g_, ω_, I0_, tauMax_, L_?OddQ] := ماژول[ {M = (L + 1)/2، زاویه، مقادیر ویژه، kEigenValues، AList}، (* زاویه برای شرایط مرزی از شرط مارک *) زاویه = -SetPrecision[getAngles[M]، Infinity]; (* محاسبه مقادیر ویژه از روابط تکراری F*) مقادیر ویژه = SetPrecision[calculateEigenvalues[L][g, ω], Infinity]; (* A_k را از شرایط مرزی محاسبه کنید، یعنی شدت ورودی در لبه کره و در زاویه_i برابر است با I_ 0*) (* با فرض روشنایی همسانگرد، ConstantArray [I0, Mmax] به دست میآید. یا میتوانیم یک I_ 0[ تعریف کنیم. mu] به عنوان وابسته به تمایل I_ 0*) AList = LinearSolve[ N[SetPrecision[ جدول[B[i، m][g، ω][L، tauMax، kEV[مقادیر ویژه]، زاویه]، {i، 1، M}، {m، 1، M}]، بی نهایت]، 30]، N[SetPrecision[ConstantArray[I0، M]، Infinity]، 30]]؛ (* N[#, 30] باید از خطای LinearSolve::luc جلوگیری کند اما این کار را نمی کند *) (* خروجی دو تابع Interpolation هستند: {میانگین شدت به عنوان تابع تاو، شدت به عنوان تابع زاویه و عمق نوری تاو} * ) { تابع[tau، مجموع[AList[[m]] R[0، m][g، ω][ kEV[مقدار ویژه]] SphericalBesselI[ 0، (tauMax - tau) kEV[مقدار ویژه][m]]، {m، 1، M}]]، تابع[{tau، mu}، مجموع[(2 l + 1) LegendreP [l، mu] مجموع [AList[[m]] R[l، m][g، ω][ kEV[مقدارهای ویژه]] SphericalBesselI[l، (tau
|
انتقال تابشی هارمونیک های کروی سریع
|
40949
|
من از بسته «CustomTicks»، که بخشی از بسته «LevelScheme» است، برای استایل دادن به «FrameTicks» در طرحهایم استفاده میکنم. در برخی از طرفهای قاب طرح، میخواهم «FrameTicks» بدون برچسب تیک داشته باشم. مشکل این است که در جایی که برچسبهای تیک قبلا وجود داشت، فضای سفید اضافی دریافت میکنم. (در اینجا، من طرحها را با پسزمینه خاکستری روشن تولید کردهام تا مشکل برش را برجسته کنم.) Needs[CustomTicks] plot = Plot[x, {x, 0, 1}, Frame -> True, FrameTicks - > {LinTicks[0, 1, ShowTickLabels -> False],LinTicks[0, 1]}, Background -> LightGray ]  من فکر می کنم که مشکل به این دلیل به وجود می آید که تیک های بدون برچسب به عنوان ایجاد می شوند، همانطور که در زیر مشاهده می شود. FullForm[Plot]. چگونه میتوانم به نتیجهای شبیه به «Plot[x,{x,0,1},Frame->True]» برسم، یعنی یک برش محکم از طرح در اطراف قاب آن (در زیر ببینید) با «FrameTicks» سفارشیشده؟ من نمی خواهم طرح خود را شطرنجی کنم. بنابراین، ImageCrop یک گزینه نیست. Plot[x, {x, 0, 1}, Frame -> True, Background -> LightGray ] 
|
حذف فضای سفید اطراف نمودارها هنگام استفاده از FrameTicks سفارشی
|
28021
|
به این طرح نگاه کنید، یک رابط زیرزمینی بین دو سازند را نشان می دهد، این رابط باید به آرامی به سمت چپ به پایین فرو رود، تمام مراحل به دلیل نمونه برداری، اثرات مصنوعی هستند. شیب طبیعی این منحنی برای من خیلی مهم است، مثلاً اگر یک پرتو لرزه ای در محل اتصال پله بتابد، مسیر انعکاس کاملاً اشتباه است. من روش های درون یابی اسپلاین، میانگین متحرک و غیره را امتحان کرده ام، به نوعی از نتایج راضی نیستم، برخی از روش ها مکان کلی منحنی را تغییر می دهند. شاید بهتر باشد اجازه دهید نقاط انتهایی منحنی ثابت شوند. اگر دادهها را مجدداً نمونهبرداری کنم ممکن است کار کند، اما تلاش زیادی میطلبد و ممکن است برای منحنیهای رابط مختلف نیاز به نمونهگیری متفاوت داشته باشید. آیا کسی می تواند به من نشان دهد که چگونه به طور موثر از شر این مراحل مصنوعی خلاص شوم؟ دادهها در زیر پیوست شدهاند (دو رابط، اگر روش روی هر دو رابط کار میکند، پس کار میکند). خیلی ممنون ( _توجه: فاصله نمونه برداری افقی و عمودی هر دو 20 فوت است، شیب کلی این رابط باید حدود 1 درجه باشد، اما در مراحل، شیب حدود 45 درجه است!_ )  منحنی1={{62700،-2460}،{62720،-2460}،{62740،-2460}،{62760،-2460}،{62780،-2460}،{62800،-2460}،{624820،- }،{62840،-2460} ,{62860,-2460},{62880,-2460},{62900,-2460},{62920,-2460},{6 2940،-2460}،{62960،-2460}،{62980،-2460}،{63000،-2460}،{63020 ,-2460},{63040,-2460},{63060,-2460},{63080,-2460},{63100,-2 460}،{63120،-2460}،{63140،-2460}،{63160،-2460}،{63180،-2460} ,{63200,-2440},{63220,-2440},{63240,-2440},{63260,-2440},{6 3280،-2440}،{63300،-2440}،{63320،-2440}،{63340،-2440}،{63360 ,-2440},{63380,-2440},{63400,-2440},{63420,-2440},{63440,-2 440}،{63460،-2440}،{63480،-2440}،{63500،-2440}،{63520،-2440} ,{63540,-2440},{63560,-2440},{63580,-2440},{63600,-2440},{6 3620،-2440}،{63640،-2440}،{63660،-2440}،{63680،-2440}،{63700 ,-2440},{63720,-2440},{63740,-2440},{63760,-2440},{63780,-2 440}،{63800،-2440}،{63820،-2440}،{63840،-2440}،{63860،-2420} ,{63880,-2420},{63900,-2420},{63920,-2420},{63940,-2420},{63 960،-2420}،{63980،-2420}،{64000،-2420}،{64020،-2420}،{64040، -2420}،{64060،-2420}،{64080،-2420}،{64100،-2420}،{64120،-24 20}،{64140،-2420}،{64160،-2420}،{64180،-2420}،{64200،-2420}، {64220،-2420}،{64240،-2420}،{64260،-2420}،{64280،-2420}،{64 300،-2420}،{64320،-2420}،{64340،-2420}،{64360،-2420}،{64380، -2420}،{64400،-2420}،{64420،-2420}،{64440،-2400}،{64460،-24 00}،{64480،-2400}،{64500،-2400}،{64520،-2400}،{64540،-2400}، {64560،-2400}،{64580،-2400}،{64600،-2400}،{64620،-2400}،{64 640،-2400}،{64660،-2400}،{64680،-2400}،{64700،-2400}،{64720، -2400}،{64740،-2400}،{64760،-2400}،{64780،-2400}،{64800،-24 00}،{64820،-2400}،{64840،-2400}،{64860،-2400}،{64880،-2400}، {64900،-2400}،{64920،-2400}،{64940،-2400}،{64960،-2400}،{64 980،-2400}،{65000،-2400}،{65020،-2380}،{65040،-2380}،{65060، -2380}،{65080،-2380}،{65100،-2380}،{65120،-2380}،{65140،-23 80}،{65160،-2380}،{65180،-2380}،{65200،-2380}،{65220،-2380}، {65240،-2380}،{65260،-2380}،{65280،-2380}،{65300،-2380}،{653 20,-2380},{65340,-2380},{65360,-2380},{65380,-2380},{65400,- 2380}،{65420،-2380}،{65440،-2380}،{65460،-2380}،{65480،-238 0}،{65500،-2380}،{65520،-2380}،{65540،-2380}،{65560،-2380}،{ 65580،-2380}،{65600،-2360}،{65620،-2360}،{65640،-2360}،{656 60,-2360},{65680,-2360},{65700,-2360},{65720,-2360},{65740,- 2360}،{65760،-2360}،{65780،-2360}،{65800،-2360}،{65820،-236 0},{65840,-2360},{65860,-2360},{65880,-2360},{65900,-2360},{ 65920،-2360}،{65940،-2360}،{65960،-2360}،{65980،-2360}،{660 00,-2360},{66020,-2360},{66040,-2360},{66060,-2360},{66080,- 2360}،{66100،-2360}،{66120،-2360}،{66140،-2360}،{66160،-236 0}،{66180،-2360}،{66200،-2360}،{66220،-2340}،{66240،-2340}،{ 66260،-2340}،{66280،-2340}،{66300،-2340}،{66320،-2340}،{663 40,-2340},{66360,-2340},{66380,-2340},{66400,-2340},{66420,- 2340}،{66440،-2340}،{66460،-2340}،{66480،-2340}،{66500،-234 0},{66520,-2340},{66540,-2340},{66560,-2340},{66580,-2340},{ 66600،-2340}،{66620،-2340}،{66640،-2340}،{66660،-2340}،{6668 0,-2340},{66700,-2340},{66720,-2340},{66740,-2340},{66760,-2 340}،{66780،-2340}،{66800،-2340}،{66820،-2340}،{66840،-2340 }،{66860،-2320}،{66880،-2320}،{66900،-2320}،{66920،-2320}،{6 6940،-2320}،{66960،-2320}،{66980،-2320}،{67000،-2320}،{6702 0،-2320}،{67040،-2320}،{67060،-2320}،{67080،-2320}،{67100،-2 320}،{67120،-2320}،{67140،-2320}،{67160،-2320}،{67180،-2320 }،{67200،-2320}،{67220،-2320}،{67240،-2320}،{67260،-2320}،{6 7280،-2320}،{67300،-2320}،{67320،-2320}،{67340،-2320}،{6736 0،-2320}،{67380،-2320}،{67400،-2320}،{67420،-2320}،{67440،-2 320}،{67460،-2320}،{67480،-2320}،{67500،-2300}،{67520،-2300 },{67540,-2300},{67560,-2300},{67580,-2300},{67600,-2300},{6 7620،-2300}،{67640،-2300}،{67660،-2300}،{67680،-2300}،{6770 0,-2300},{67720,-2300},{67740,-2300},{67760,-2300},{67780,-2 300}،{67800،-2300}،{67820،-2300}،{67840،-2300}،{67860،-2300 },{67880,-2300},{67900,-2300},{67920,-2300},{67940,-2300},{6 7960,-2300},{67980,-2300},{68000,-2300},{68020,-2300},{68040 ,-2300},{68060,-2300},{68080,-2300},{68100,-2300},{68120,-23
|
حذف اثرات مرحله نمونه برداری مصنوعی
|
18762
|
من می خواهم Abs[x] + Abs[y] <= 1 به x + y تبدیل شود <= 1 && x + y >= -1 && x - y <= 1 && x - y >= -1 چگونه می توانم با Mathematica دریافت کنید؟
|
چگونه می توانم یک نابرابری را با Abs گسترش دهم
|
10185
|
این یکی باید ساده باشد، اما من نمی توانم آن را بفهمم. من می خواهم یک تبدیل (تابع) تعریف کنم به طوری که $r$ به $m.r + r$ نگاشت فایل راهنما در AffineTransformation می گوید که AffineTransformation[{m,v}] $r$ را به $m.r + v$ ترسیم می کند. tt = AffineTransform[{d*IdentityMatrix[2], {a, b}}] tt[{x,y}] {a+dx,b+dy} اما چگونه میتوانم تبدیلی را طوری تعریف کنم که tt[{x,y}] {x+dx,y+dy} را برای هر ${x,y}$ برگرداند؟ و اینکه میتوان آن را برای اشیاء گرافیکی اعمال کرد، بهعنوان مثال، Graphics[GeometricTransformation[Rectangle[]، tt[d]] که در آن من یک آرگومان تابع «d» را اضافه کردم که پارامتری از تابع تبدیل است.
|
چگونه یک تبدیل افینی را تعریف می کنید که به خودی خود ترجمه می شود؟
|
28720
|
من یک سوال در مورد تجسم شبکه در _Mathematica_ دارم: برای مثال: برای این شبکه g = ExampleData[{NetworkGraph, Friendship}]; وقتی ClosenessCentrality[g] را محاسبه می کنیم و با HighlightGraph[g, VertexList[g]، VertexSize -> Thread[VertexList[g] -> Rescale[%]]] تجسم می کنیم  ما نمی توانیم راس جیمز را ببینیم. چرا؟ ارزش وجود دارد و مثبت است.
|
مشکل شبکه تجسم رأس
|
40944
|
به دنبال پست قبلی در اینجا، من یک الگوی نقطهای روی مربع واحد $[0,1]\otimes[0,1]$ ایجاد کردهام که توسط یک تابع شدت ثابت تکهای توصیف میشود که (در انتظار) $2/3 $ از نقاط در دایرهای به شعاع $\sqrt{0.1}$ با مرکز $(0.5,0.5)$ قرار میگیرد. این تابع شدت تکه تکه به صورت یک تغییر قابل مشاهده در چگالی نقاط ظاهر می شود و یک لبه یا مرز در امتداد این دایره تشکیل می دهد. اکنون، تنها با استفاده از الگوی نقطهای و بدون اطلاع از تابع شدت زیربنای فرآیند، به این علاقه دارم که چگونه میتوان این لبه را تشخیص داد، فرمولی برای توصیف آن بدست آورد (با فرض اینکه نمیدانیم دایرهای با شعاع و مرکز داده شده است). .. باید کلی باشد) و مرز استنباط شده را روی یک «ListPlot» قرار دهید که الگوی نقطه ای را نشان می دهد. ایده های اولیه من تقسیم محورهای x و y به سطل ها، یا گرفتن CDF در جهت x و y و گرفتن مشتقات جزئی در هر دو جهت است. در اینجا کد نمودار لیست آمده است: n = 0; لیست = {}; r := RandomReal[]; سکه := RandomChoice[{درست، نادرست}]; در حالی که[n < 10000، {x، y} = {r، r}; If[((x - 0.5)^2 + (y - 0.5)^2 <= 0.1 || coin), AppendTo[list, {x, y}]; n++];] ListPlot[list, PlotStyle -> {PointSize[.005]}، Aspect Ratio -> 1]
|
تشخیص یک لبه غیرخطی در یک الگوی نقطه ای دو بعدی
|
59011
|
من تصویری دارم که سعی میکنم حاشیههای شفافی را به آن اضافه کنم. اما من خطا دریافت می کنم: مقدار padding مشخص شده با یک تصویر 3 کانال سازگار نیست. داده = جدول[{45، 45، 45}، {20}، {25}]; p = تصویر[RawArray[Byte، داده]، Byte، Rule[ColorSpace، Automatic]، Rule[Interleaving، True]]; ImagePad[p, 10, Transparent] این خطا به چه معناست و چگونه آن را حل کنیم؟ **به روز رسانی** اگر روی شکل مستندات آزمایش شود، لایه شفاف کار می کند حتی اگر فضای رنگی خودکار داشته باشد: 
|
مشکل پر کردن تصویر با شفاف
|
13898
|
> ** معمای Mr.S و Mr. P ** — رسمی کردن دو پازل شامل > دانش، مک کارتی، جان (1987) > > ما دو عدد $a$ و $b$ را انتخاب می کنیم، به طوری که $a\geq b$ و هر دو اعداد > در محدوده $(2,99)$ هستند. ما به Mr.P محصول $a b$ را می دهیم و به Mr.S مقدار > sum $a+b$ را می دهیم. سپس گفتگوی زیر انجام می شود: > > **Mr.P:** من اعداد را نمی دانم > **Mr.S:** می دانستم که شما نمی دانید. من هم نمی دانم. > **Mr.P:** حالا من اعداد را می دانم > **Mr.S:** حالا آنها را هم می شناسم > > آیا می توانیم اعداد $a$ و $b$ را پیدا کنیم؟ من سعی کردم این کار را انجام دهم، اما سرعت آن بسیار کند است. من مطمئن هستم که باید راه ساده تری وجود داشته باشد. Clear[pool, f1, f2, f3]; pool = به جدول @@ بپیوندید[{i, j}, {i, 2, 99}, {j, 2, i}]; f1[x_] := طول@انتخاب[pool, Times @@ # == x &] != 1 f2[x_] := طول@انتخاب[pool, Plus @@ # == x &] != 1 f3[ x_] := و @@ (f1 /@ (Times @@@ انتخاب[pool, Plus @@ # == x &])) f4[x_] := طول@انتخاب[انتخاب[pool, Times @@ # == x &], f3[#[[1]] + #[[2]]] و] == 1 f5[x_] := طول@انتخاب [Select[pool, Plus @@ # == x &], f4[#[[1]]*#[[2]]] &] == 1 انتخاب[pool, f1[#[[1]]*#[[2]]] && f2[#[[1]] + #[[2]]] && f3[#[[1]] + #[[2]] && f4[#[[1]]*#[[2]]] && f5[#[[1]] + #[[2]]] &] // زمانبندی
|
چگونه این کد را برای حل معمای Mr.S and Mr.P بهبود دهیم؟
|
15110
|
من در حال بازی با «Manipulate» بودم تا به صورت بصری محاسبه میانگین دادههای تصادفی عادی و کوشی را مقایسه کنم. دستکاری[ ListLinePlot[ { Table[Mean@Take[#, i], {i, 1000}] &[ RandomVariate[NormalDistribution[10, 1], 1000]], Table[Mean@Take[#, i], {i , 1000}] &[ RandomVariate[CauchyDistribution[10, 1]، 1000]] }، PlotRange -> Full، DataRange -> n، Frame -> True، Axes -> False ]، {n، 50، 1000} ] نتیجه خوب به نظر می رسد، اما یک مشکل وجود دارد. هر بار که نوار لغزنده n را جابجا می کنم، داده های تصادفی را دوباره تولید می کند. آیا راهی وجود دارد که بتوانم آن را به گونهای تنظیم کنم که فقط زمانی که «Manipulate» برای اولین بار ارزیابی میشود و زمانی که یک دکمه فشار داده میشود، دادههای تصادفی جدیدی تولید کند؟
|
چگونه می توان اعداد تصادفی جدید را در یک Manipulate فقط در صورت تقاضا تولید کرد؟
|
29126
|
من متوجه رفتار عجیب «پان» شدم. در نتیجه کد زیر، بسته بندی خط سازگار نیست: چرا خط اول و آخر شامل چهار بار تست هستند در حالی که خطوط دیگر فقط سه بار؟ ثانیاً چرا مستطیل سبز را همانطور که قرار است با عرض 84 پر کند با متن پر نمی کند؟ گرافیک[{ Nest[Lighter, Blue, 6], Rectangle[{0, 0}, {110, 70}], Nest[Lighter, Green, 6], Rectangle[{16, 10}, {100, 60}] , Darker@Red, Inset[ Pane[ Text[تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست، BaseStyle -> {12}] , 84] , {16, 60}, {Left, Top}] }]  آیا من از ` استفاده می کنم پانل به روش اشتباهی است؟ پیشاپیش سپاس فراوان! **ویرایش** در مورد سوال دوم، متوجه شدم که عرضی که برای Pane (که 84 است) مشخص می کنم با مستطیل ها یکسان نیست، که با استفاده از Framed در اطراف Pane مشخص می شود:  اما این هنوز این سوال را باقی می گذارد که چرا بسته بندی خط در همه موارد یکسان کار نمی کند خطوط، و نحوه ارتباط واحدهای نقطه عرض Pane با موارد استفاده شده در محیط Graphics. میخواهم بتوانم یک مستطیل با عرض و ارتفاع معین بکشم و متنی را در داخل آن بپیچم (احتمالاً دو یا چند صفحه در همان مستطیل). **ویرایش 2** حتی غریبه تر (همانطور که تازه متوجه شدم): چیزی که روی صفحه نمایشم دریافت می کنم با تصویر صادر شده متفاوت است (با استفاده از کلیک راست). بسته بندی خط دوباره متفاوت است. من یک اسکرین شات گرفتم تا تفاوت را نشان دهم:  این از همان کد است (حتی از همان اجرا).. کسی می داند چرا این اتفاق می افتد؟ خیلی ممنون
|
رفتار عجیب در هنگام بسته بندی متن در یک صفحه
|
38198
|
من در حال آماده کردن یک ارائه در Mathematica هستم و متوجه شدم که اگرچه GroupOpeners را در رژیم کاری قابل مشاهده کردم (از طریق OptionInspector)، اما آنها در رژیم نمایش اسلاید نامرئی هستند. سوال من: چگونه می توان GroupOpeners را هم در حالت Working و هم SlideShow قابل مشاهده کرد؟ Mma 9.0.1 WinXP و Win7. ویرایش بعدی: 1) امکان استفاده از OpenerView وجود دارد. اما این باعث می شود همه ساختارها کمی بیش از حد سنگین باشند. 2) بابت عبارت اشتباهی که استفاده کردم عذرخواهی می کنم. این ارائه نیست، بلکه یک رژیم نمایش اسلاید است که در آن باید بازکننده ها را داشته باشم. الان اصلاحش کردم
|
چگونه می توان GroupOpeners را در رژیم SlideShow قابل مشاهده کرد؟
|
29292
|
منحنی به این صورت است: img = ContourPlot[ 1/x + 3/4 ((y - 1/Sqrt[3])/x)^2 + 1) Exp[ ArcTan[(y - 1/Sqrt[ 3])/x] - Pi/6] == 0، {x، -3، 1}، {y، -(1/5)، 4}، PlotPoints -> 70 ]  @xzczd راه حلی (kinka hacky!) ارائه می دهد که مختصات تشکیل دهنده آن منحنی را استخراج می کند: Total[EuclideanDistance @@@ پارتیشن[First@ Cases[Normal@img, Line[a_] :> a, Infinity], 2, 1] (* 9.85614 *) آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد؟
|
چگونه می توانم محیط یک منحنی معادله را محاسبه کنم؟
|
25898
|
با کمک از اینجا، من موفق شدم معادله `z = -a Log[2 Cosh[(2 f[x] + x)/a]]` را ترسیم کنم، با معادله ماورایی تعریف شده توسط `f[x]. `f[x] = Tanh[(2 f[x] + x)/a`. با این حال، برای «a < 2»، هر «x» در مجاورت «0» تا سه مقدار ممکن از «y» به عنوان یک روح دارد. f[x_] := y /. FindRoot[y == Tanh[(2 y + x)/1.5]، {y، 0}] p1 = Plot[-1.5 Log[2 Cosh[(2 f[x] + x)/1.5]]، {x , -1.5، 1.5}]; نمایش [p1، PlotRange -> {{-1.5، 1.5}، {-3.1، -0.9}}، Aspect Ratio -> Automatic] می دانم که «y = Tanh[(2 y + x)/1.5]» قرار است یک ناپیوستگی پرش برای `x = 0` داشته باشید و در هر جای دیگر یک به یک باشید. بنابراین، چگونه می توانم _Mathematica_ را برای x ∈ [-∞, 0] و **حداکثر** مقادیر y = Tanh[(2 y + x)/1.5] و **حداکثر** y = Tanh استفاده کند. [(2 y + x)/1.5] برای x ∈ [0، ∞] زمانی که z = -1.5 Log[2 را رسم کردم Cosh[(2 y + x)/1.5]]؟
|
انتخاب مقادیر حداقل/حداکثر معادله ماورایی
|
8796
|
من میخواهم تصمیم بگیرم که آیا گزینهای که به تابع سفارشی من منتقل میشود مقدار «Automatic» را دارد یا چیز دیگری. این تلاش من است: f[x_, OptionsPattern[{DataRange -> Automatic}]]:= Module[{opt = OptionValue[DataRange]},{x, If[opt == Automatic, True, opt]}]; با این حال، f[x، DataRange -> 20] {x، If[20 == Automatic, True, opt$540]} را به جای {x, 20} مورد انتظار تولید میکند. چه چیزی را باید تغییر دهم؟
|
ارزیابی یک شرط If برای بدست آوردن True/False
|
27397
|
این یک نمونه اسباب بازی از سؤالی است که من دارم، اما فکر می کنم این موضوع را نشان می دهد. من یک تابع «y[x]» دارم که یک تابع درون یابی است. بیایید آن را از طریق: y=y1 / تعریف کنیم. NDSsolve[{y1''[x]+y1'[x]+y1[x]==0,y1[0]==1,y1'[0]==0},y1, {x, 0, 5 }][[1, 1]] من باید این تابع را به عنوان شرط اولیه برای سیستم جدید به معادله دیفرانسیل دیگری منتقل کنم (این تابع به زمان بستگی دارد). با این حال، معادله دیفرانسیل جدید باید در مختصات قطبی باشد، بنابراین من باید تابع فوق را به مختصات قطبی تبدیل کنم. البته میتوانم این کار را به سادگی با نوشتن انجام دهم: Interpolation[{Sqrt[y[#]^2 + #^2]، ArcTan[y[#]/#]} و /@ Range[0.001, 5، 0.1]] که به من یک تابع درونیابی در سیستم مختصات درست می دهد. با این حال، با توجه به موارد فوق، من مجبور شدم مقادیر x را که با دست منتقل می کنم (یعنی محدوده[0.001،10،0.1] انتخاب کنم. من میخواهم تا آنجا که میتوانم از «InterpolatingFunction» اصلی «y[x]» داده بگیرم. شبکه درون تابع درون یابی یکنواخت نخواهد بود و تا آنجا که من می دانم، داده های گرادیان درون تابع نیز وجود دارد. من میخواهم بتوانم «InterpolatingFunction» اصلی «y[x]» را با وفاداری تا آنجا که میتوانم به «θ[r]» «InterpolatingFunction» ترجمه کنم. من دیدهام که در «Head[y[x]][[4]]» دادههایی به شکل «{Developer`PackedArrayForm,List_,List_}» وجود دارد، اما نحوه نحو مشخص نیست. اگر کسی بداند که چگونه y[x] من را تا حد امکان به θ[r] منتقل کند، بسیار سپاسگزار خواهم بود. **ویرایش** با تشکر از نظر mmal من راهی به جلو می بینم. در لینک اول پاسخ یک سوال مشابه وجود دارد. اگر ما بارگذاری کنیم: Needs[DifferentialEquations`InterpolatingFunctionAnatomy] سپس می توانیم تابع زیر را تعریف کنیم: Clear[reconstructInterpolatingFunction]; reconstructInterpolatingFunction[intf_InterpolatingFunction] := با[{data = intf[[[4, 3]]، step = کم کردن @@ Reverse[Take[intf[[4, 2]], 2]]، order = Developer`FromPackedArray@InterpolatingFunctionOr[Interpolation intf]، grid = InterpolatingFunctionGrid[intf]}، Interpolation[MapThread[Prepend، {Partition[data، step]، grid}]، InterpolationOrder -> order]]; با بررسی عبارت «MapThread[Prepend, {Partition[data, step], grid}]» برای «InterpolatingFunction» از «NDSolve» متوجه شدم که خروجی به این شکل است: {...,{{x},y [x]، y'[x]، y''[x]}، ... و غیره. بنابراین، این چیزی است که برای تبدیل شدن به مختصات قطبی و تبدیل مجدد به یک مختصات لازم است. عملکرد درون یابی. این کار بسیار سادهتر از آن چیزی است که من در ابتدا به لطف mmal داشتم. من نمی توانم امشب پاسخ این سوال را تمام کنم، بنابراین اگر کسی دوست دارد با اصطلاحات مشتق بازی کند، لطفا این کار را انجام دهد.
|
تغییر مختصات برای تابع Interpolating
|
29294
|
مجموعه دادههای مربوط به مسیرهای ثبتشده برای یک ذره را در نظر بگیرید: PairSet = {{108.892, 171.947}, {111.137, 165.402}, {108.899, 171.874}, {108.945,171,94. 171.864}، {108.884، 171.873}، {108.88، 171.843}، {108.89، 171.87}، {108.885، 171.851}، {108.955، 139.172. 172.278}، {108.946، 172.044}، {108.975، 172.115}، {111.287، 165.828}، {111.316، 165.817}، {111.331، {111.331، 4. 165.793}، {111.413، 165.761}، {108.909، 172.09}، {108.93، 172.079}، {108.958، 172.182}، {109.011، 109.011، 172.02. 172.181}، {111.192، 165.535}، {111.176، 165.526}، {111.175، 165.509}، {111.174، 165.525}، {111.176، 165.526}، {111.174، 165.525}، {111.176، 165.526، 165.501}، {111.161، 165.54}، {108.963، 172.128}، {108.968، 172.095}، {111.341، 165.686}، {111.362، 111.362، 172.128}، {111.362. 171.696}، {108.944، 171.723}، {108.948، 171.731}، {110.933، 169.149}، {110.944، 169.123}، {110.948، 171.731}، {110.944، 169.123}، {110.948، 171.731} 165.491}، {111.278، 165.505}، {111.287، 165.492}، {111.278، 165.446}، {109.027، 171.606}، {109.287، 106.018، 171.503}، {108.864، 171.464}، {108.847، 171.469}، {108.866، 171.31}، {110.938، 165.172}، {109.026، 171.47. 165.29}، {111.248، 165.311}، {111.375، 165.291}، {111.395، 165.292}، {111.38، 165.301}، {111.392، 165.8. 171.421}، {109.099، 171.436}، {109.076، 171.388}، {109.111، 171.272}، {109.126، 171.294}، {108.949، {108.944، 8.2} 170.883}، {111.312، 164.951}، {111.346، 164.942}، {111.346، 164.952}، {111.372، 164.95}، {108.738، 8.8. 171.087}، {108.746، 171.101}، {108.736، 171.069}، {108.738، 171.078}، {108.76، 171.063}، {108.751، 108.751، 108.751، 171.17} 164.876}، {108.881، 171.343}، {108.856، 171.099}، {108.62، 171.223}، {109.003، 171.17}، {109.007، 109.007، 171.01. 171.179}، {108.935، 171.132}، {108.991، 171.296}، {111.094، 164.747}، {110.841، 164.757}، {110.884، 110.884، 110.884، 110.884. 165.13}، {110.77، 164.802}، {110.783، 164.826}، {111.142، 164.938}، {108.651، 171.395}، {108.652، 108.652، 17.894. 171.399}، {108.659، 171.395}، {108.648، 171.398}، {108.658، 171.397}، {108.578، 171.345}، {108.5154، {108.5154، 108.5154، 164.885}، {111.058، 164.899}، {111.055، 164.9}، {111.156، 165.11}، {111.178، 165.167}، {111.191، 165.111، 111.191، 165.115. 165.157}، {110.952، 164.798}، {110.907، 164.989}، {110.922، 165.013}، {110.932، 165.012}، {110.907، 164.989}، {110.932}، 165.012}، {110.909، 171.168}، {108.88، 171.175}، {111.102، 164.846}، {111.067، 164.887}، {111.067، 164.888}، {108.648، 108.648، 108.648، 164.887} 171.377}، {108.641، 171.375}، {107.69، 174.79}، {107.642، 174.85}، {107.627، 174.829}، {107.644، 112.174. 164.697}، {108.848، 171.054}، {111.01، 164.69}، {111.01، 164.692}، {110.746، 164.674}، {110.768، 169.61. 164.747}، {110.963، 164.738}، {108.965، 171.145}، {109.041، 171.139}، {108.884، 170.805}، {109.147، 109.147، 109.147، 170.858}، {108.835، 170.681}، {111.088، 164.242}، {111.126، 164.256}، {110.601، 168.27}، {110.954، 8.96، {110.954، 8.1. 170.403}، {108.883، 170.49}، {110.98، 164.164}، {110.964، 164.111}، {108.765، 170.363}، {108.813، 170.813، {108.813، 170.8. 170.518}، {107.659، 174.865}، {111.342، 164.143}، {111.132، 164.165}، {109.124، 170.116}، {109.117، {109.117، 111. 164.068}، {111.976، 164.061}، {108.765، 170.258}، {109.286، 170.032}، {109.28، 170.019}، {109.287، 109.019، {109.287، 109. 169.663}، {111.225، 163.281}، {109.332، 169.637}، {109.326، 169.594}، {109.353، 169.607}، {109.332، 169.637}، {109.353، 169.607}، {109.332، 109.343، . 169.565}، {111.197، 163.28}، {111.213، 163.269}، {111.216، 163.275}، {111.203، 163.264}، {109.034، 109.034، 109.034، 163.275}، {109.034، 163.269. 169.906}، {111.536، 163.575}، {111.49، 163.534}، {111.228، 163.495}، {111.39، 163.298}، {111.381، 14.3. 163.063}، {111.472، 163.108}، {111.4، 163.212}، {111.37، 163.221}، {111.342، 163.259}، {111.185، 129.163. 163.328}، {109.135، 167.653}، {109.055، 169.794}، {111.196، 163.518}، {111.17، 163.487}، {111.048، {111.048، {111.048، 4. 163.666}، {108.701، 170.581}، {108.698، 170.618}، {108.711، 170.635}، {110.894، 164.58}، {110.908، 110.908، 110.908، 110.908، 170.618} 164.575}، {110.895، 164.57}، {108.835، 171.427}، {108.779، 171.484}، {108.799، 171.484}، {108.783، 108.783، 108.783، 171.427} 165.108}، {110.828، 165.108}، {110.812، 165.127}، {108.397، 171.888}، {108.426، 171.897}، {108.812، 165.127}، {108.426، 171.897}، {108.812، 165.127}، {108.706. 171.786}، {108.615، 171.807}، {108.549، 172.089}، {108.561، 172.094}، {108.55، 172.11}، {108.562، 17.561، 17.561، 17. 172.18}، {108.592، 172.226}، {108.576، 172.232}، {108.566، 172.22}، {108.572، 172.233}، {108.572، 172.82}، {108.572، 172.232} 172.254}، {108.589، 172.25}، {108.577، 172.249}، {108.589، 172.246}، {108.588، 172.249}، {108.609، 5.17. 172.793}، {110.494، 166.216}، {108.446، 171.122}، {108.381، 171.131}، {110.422، 166.838}، {110.446، 171.122}، {110.422، 166.838}، {110.432، 110.432، 166.852}، {110.401، 166.827}، {110.446، 166.846}، {110.566، 166.88}، {110.544، 166.864}، {110.552، 110.552، 8.76 172.963}، {107.968، 172.983}، {108.013، 172.978}، {107.98، 173.003}، {108.، 172.99}، {108.004، 172.917، 108.004، 172.917 172.959}، {107.982، 173.021}، {107.947، 173.016}، {108.021، 173.086}،
|
تقسیم یک ابرمجموعه از مختصات به زیر مجموعه هایی که منحنی های پیوسته ایجاد می کنند
|
46204
|
من به دنبال یک تابع q(x) هستم تا انتگرال (q(t) , t , x, x+2*pi/3) == a*sin(x)+b کسی می تواند در این مورد به من کمک کند؟ Thx از قبل
|
حل مسئله یک معادله انتگرال ساده
|
39161
|
نحوه رسم و یافتن حجم جامد محصور بین سهمی `z=5(x^2+y^2)` و `z=6-7x^2-y^2` و پاسخ حجم این است: 3Pi/(2)^1/2`
|
چگونه می توان حجم یک جامد را رسم و پیدا کرد؟
|
31740
|
مقادیر صحیح p را پیدا کنید به طوری که $(2^p - (2^2)(3^2))/ (3^3)$ یک عدد صحیح باشد.
|
مقادیر صحیح p را پیدا کنید به طوری که $(2^p - (2^2)(3^2))/ (3^3)$ یک عدد صحیح باشد
|
48997
|
من سعی می کنم تابعی پیدا کنم که در هر صورت قسمت واگرای سری را به من بدهد. روش Series[] کار نمی کند زیرا Series[42,{n,0,-1}] نتیجه 42 را می دهد (که در n واگرا نیست) روش SeriesCoefficient[] کار نمی کند زیرا من پایینترین مرتبه را نمیدانید، به طوری که «ضریب سری[1/n^2 + 1/n + 2 + n^2,{n,0,-1}]» فقط 1 را می دهد (از ترم 1/n) اما من اطلاعات مربوط به ترم 1/n^2 را از دست می دهم. آیا امکان ترکیب مزایا (برای رفع معایب) هر دو رویکرد وجود دارد؟ با تشکر از پاسخ های شما
|
قسمت متفاوت یک سریال
|
13075
|
این احتمالاً یک پاسخ یک خطی دارد، اما من کاملاً گیر کرده ام. من دو تانسور دارم، یعنی دو شی که به NN شاخصهای انتزاعی وابسته هستند که «i[m] (m=1،...،NN)» را برچسبگذاری کردهام. من فعلاً می خواهم NN را به طور کلی حفظ کنم. هر شاخص «i[m]» در محدوده مقادیر «{1،2}» قرار دارد. من میخواهم روی تمام «i[m]»ها، یعنی مجموع[a[i[1]،...، i[NN]] * b[i[1]،...، i[NN] جمعآوری کنم. ], {i[1],1,2},{i[2],1,2},...,{i[NN],1,2}] تنها مشکل من پیدا کردن یک عبارت کلی است که آرایه را تولید می کند {i[1]،1،2}،{i[2]،1،2}،...،{i[NN]،1،2} در جمع. من جدول را امتحان کردم اما آرایهای به شکل {{i[1],1,2},{i[2],1,2},...,{i[NN],1,2}} به من میدهد. و من نمی توانم از شر براکت های بیرونی خلاص شوم.
|
Mathematica: جمع کردن بیش از n شاخص انتزاعی
|
1158
|
من یک مشکل بسیار آزاردهنده دارم. علامت مزدوج (*) هنگام تایپ نشان نمی دهد. یعنی، اگر «\[Conjugate]» یا «⋮co⋮» را تایپ کنم، هیچ کاراکتری روی صفحه ظاهر نمیشود، اگرچه عملگر صرف قطعاً آنجاست و کار میکند. من Mathematica 8 را تحت فدورا اجرا می کنم. این یک اسکرین شات است:  تا کنون، این تنها شخصیتی است که متوجه گم شدنش شده ام. هر ایده ای؟
|
علامت نامرئی \[Conjugate] در جلوی لینوکس
|
44223
|
آیا دیکشنری برای ترجمه توابع و دستورات _Mathematica_ به _MATLAB_ وجود دارد؟
|
دیکشنری Mathematica-To-MATLAB!
|
57964
|
دارم یاد میگیرم چطور از این برنامه استفاده کنم. و من با چگونگی نمودار جامد انقلاب مشکل دارم. در اینجا یک تمرین می نویسم. y=2-1/2x, y=0,x=1,x=2; در مورد محور x این نمودار نیز حجم است x=1 و x=2 اندازه نمودار را محدود کرده است و من نمی دانم چگونه این کار را در Wolfram Mathematica انجام دهیم. مراحلی که فکر می کنم عبارتند از: RevolutionPlot3d [2-1/2x,{x,0,4},{y,0,4}] ....
|
چگونه چرخش جامد محدود با 2 نقطه در محور x را رسم کنیم
|
27532
|
چگونه می توانم از اعداد فرم علمی بسیار کوچک در خروجی خلاص شوم و آنها را با صفر جایگزین کنم؟ (به عنوان مثال: 2.27682*10^-18 --> 0.0)
|
چگونه می توانم شکل علمی بسیار کوچک اعداد در خروجی را با 0.0 جایگزین کنم؟
|
31219
|
چگونه می توانم تابعی را از ابتدا تعریف کنم که «DiscreteUniformDistribution» را شبیه سازی کند؟ همانطور که در زیر نشان داده شده است، تلاش برای استفاده از ProbabilityDistribution شرط منحصر به فرد بودن توزیع را حفظ نمی کند. unif = DiscreteUniformDistribution[{0, 1}]; mine = ProbabilityDistribution[1/2, {x, 0, 1, 1}]; PDF[unif, 0.5] PDF[mine, 0.5] Out[65]= 0 Out[66]= 1/2 فکر می کنم سوال واقعی من این است که چگونه می توانم شرط گسسته بودن x را در هنگام استفاده از ProbabilityDistribution اعمال کنم؟ به هر حال، من در ابتدا این را در stackoverflow پرسیدم. به روز رسانی: پس از رفت و برگشت بین پشتیبانی Wolfram، این پاسخ رسمی آنها است: من با توسعه دهندگان خود مشورت کرده ام و این عملکرد همانطور که طراحی شده است کار می کند. دلیلی برای ارزیابی توزیع گسسته با مقادیر غیر صحیح وجود ندارد. برنامه تشخیص می دهد. توزیع به صورت گسسته و به درستی مواردی را به عنوان میانگین محاسبه می کند شما به طور قابل توجهی بر عملکرد برنامه چه در استفاده از حافظه و چه در سرعت تاثیر می گذارد.
|
چگونه می توانم DiscreteUniformDistribution را در Mathematica تقلید کنم؟
|
15114
|
زمانی که از کاراکترهای فراتر از «\:FFFF» استفاده میشود، دستکاری رشته بهعنوان مثال انجام میشود. نمادهای الفبایی عددی ریاضی. کاراکترها خوب نمایش داده می شوند اما انجام دستکاری رشته بسیار غیرقابل پیش بینی است: ToCharacterCode[] (* در واقع \U0001d56c *) StringLength[] (* {55349, 56684} *) (* 2 *) مقایسه با python >>> len(u'') 1 `$CharacterEncoding = Unicode` یا `$CharacterEncoding = UTF8 کمکی نمی کند، آیا راهی برای تنظیم صحیح رمزگذاری رشته وجود دارد؟
|
یونیکد فراتر از صفحه چند زبانه اصلی
|
25897
|
من می خواهم یک معادله درجه دوم را به حداقل برسانم، اما Mathematica آن را حل نمی کند و فقط راه حل را بازنویسی می کند. نمی دانم آیا راهی وجود دارد که بتوانم از محاسبه دستی صرف نظر کنم (من می توانم آن را با استفاده از روش لاگرانژی حل کنم، اما خیلی طولانی است). y = {y1, y2, y3} yp = {yp1, yp2, yp3} ypp = {ypp1, ypp2, ypp3} به حداقل رساندن[{(ypp1 - yp1)^2 + (ypp2 - yp2)^2 + (ypp3 - yp3 )^2، میانگین[ypp] == 0 و واریانس[ypp] == 1}، ypp]
|
چگونه این معادله ساده را حل کنیم؟
|
29127
|
اگر به صورت تعاملی آن را اجرا کنم، کد زیر به خوبی اجرا می شود: Clear@realpath; realpath[path_] := Import[!readlink <>path, Text]; testsymlink = FileNameJoin[{$HomeDirectory, testsymlink}]; test = realpath[testsymlink]; به ویژه، متغیر «test» مقدار مورد انتظار (غیر «تهی») را دریافت می کند. اگر آن را در یک اسکریپت مستقل قرار دهم و با << /path/to/script.m اجرا کنم، همان کد به خوبی اجرا می شود. اما اگر همان کد را به تنهایی در فایل «Kernel/init.m» قرار دهم، با شکست مواجه میشود: متغیر «test» مقدار نادرستی «Null» را دریافت میکند. (از طرف دیگر، متغیر testsymlink هنوز به درستی تنظیم شده است.) علاوه بر این، اگر من _then_ realpath[testsymlink] _interactively_ را ارزیابی کنم (در جلسه تازه شروع شده Mathematica)، خطای نشان داده شده در عنوان این پست را دو بار دریافت می کنم:  نمی توانم بفهمم چرا من این خطا را دریافت میکنم، اما ممکن است به شخص دیگری سرنخی بدهد که چرا قطعه در وهله اول شکست میخورد (هنگامی که به عنوان بخشی از اجرای «Kernel/init.m» اجرا میشود. PS: به نظر میرسد که قطعه توهین آمیز جلسه را در حالت خراب قرار می دهد، زیرا وقتی سعی کردم تصویر نشان داده شده در بالا را آپلود کنم، با این خطا مواجه شدم:  قبل از اینکه بتوانم این تصاویر را آپلود کنم، ابتدا Mathematica را مجدداً راه اندازی کردم (پس از حذف قطعه توهین آمیز از `Kernel/init.m`).
|
LinkOpen::linke : فایل مشخص شده قابل اجرایی mathlink نیست
|
58058
|
من قبلاً فکر می کردم ترتیب اجرای Animate مانند For است تا اینکه یافتم: Animate[var++,{n,0,10,1}]; var افزایش می یابد در حالی که n نه. اما Animate[var=n,{n,0,10,1}]; n همچنان افزایش می یابد. چرا این اتفاق می افتد؟ اگر بخواهم عبارتی که حاوی n نباشد فقط یک بار در هر مرحله اجرا شود، چه کاری باید انجام دهم؟ (در واقع، من می خواهم با استفاده از CDF کدی را در وب سایت خود جاسازی کنم. اگر راه حل های دیگری بدون استفاده از Animate وجود داشته باشد، مشکلی ندارد.)
|
ترتیب اجرای Animate چگونه است؟
|
58074
|
من کدی نوشته ام که اگر با یک تابع خاص اجرا شود، یک پیام هشدار صادر می شود. با این حال، معمول است که برنامه چندین بار این تابع را در یک ارزیابی واحد فراخوانی کند، اما پیام هشدار فقط یک بار باید صادر شود. چگونه تعداد دفعات صدور پیام در هر ارزیابی را محدود می کنید؟ در اینجا یک مثال است: Clear[بد]; ClearAll[بدی]; badness::oops = مراقب باشید! نتیجه ممکن است اشتباه تفسیر شود.; badness[0] := CompoundExpression[Message[badness::oops]; 0] پاک کردن [کاهش] f[0] = 0; کاهش = {f[x_] :> x + f[x - 1] + بد[0]}; بنابراین، اگر کاربر موارد زیر را اجرا کند: f[5] //. کاهش می دهیم:  آیا راهی برای محدود کردن تعداد دفعات (بدون دریافت «عمومی::stop») وجود دارد پیام badness:oops به کاربر داده می شود؟ (در مورد خاص کد من، میخواهم آن را فقط به یک بار محدود کنم.)
|
نحوه محدود کردن تعداد پیام های تعریف شده توسط کاربر در هر ارزیابی
|
29120
|
من یک گرافیک دارم که می خواهم آن را به عنوان یک فایل eps ذخیره کنم. مشکل اینجاست که گرافیک کمی شفافیت دارد. از آنجایی که فرمت eps شفافیت را کنترل نمی کند، می خواهم شفافیت را صاف کنم و در واقع تصویری بدون شفافیت در پس زمینه ثابت (سفید) ایجاد کنم که شبیه تصویر شفاف اصلی است. برای دادن پسزمینه: برای ساختن تصویر اصلیام، با یک طرح شروع کردم، آن را با چند شبکه پسزمینه ترکیب کردم و نتیجه را با Background->None شطرنجی کردم. سپس تصویر را با تصویری از محورهای شبکه (بردار) ترکیب کردم. من این کار را به این دلیل انجام می دهم که به نمودار شطرنجی نیاز دارم زیرا از یک مجموعه داده بسیار بزرگ ساخته شده است، اما به محورها نیاز دارم که بردار شوند زیرا باید آنها را در یک سند LaTeX نشان دهم. من Background->None را تنظیم کردم تا پسزمینه سفید طرح محورها را محو نکند، و طرح اصلی را با شبکههای پسزمینه ترکیب کردم تا شبکهها در پشت تصویر هنگام شطرنجی دیده شوند. در حال حاضر، وقتی میخواهم سند را بهعنوان eps ذخیره کنم، از شفافیت در طرح شطرنجی خلاص میشود، که در نهایت به این معناست که شبکهها دیگر از طریق آن دیده نمیشوند. میخواهم بتوانم بهعنوان eps ذخیره کنم و شفافیت را «مسطح» کنم، بهطوریکه تصویر بدون اینکه سند واقعاً از شفافیت استفاده کند، مانند شفافیت به نظر برسد (زیرا eps نمیتواند شفافیت را مدیریت کند). متناوبا، اگر بتوانم آن را به صورت pdf ذخیره کنم اما همچنان از شفافیت به روشی مشابه خلاص شوم، قابل قبول است. من باید سند را در قالب برداری ذخیره کنم تا محورها درست به نظر برسند. اگر کسی کنجکاو است، این کد من است. RatioPlotData یک آرایه بزرگ (~2000 امتیاز) است. SetDirectory[NotebookDirectory[]]; SetOptions[$FrontEnd, PrintingStyleEnvironment -> Working]; در = 72; G3D = Graphics3D[AlignmentPoint -> Center, Aspect Ratio -> 0.925, Axes -> {True, True, True}, AxesEdge -> {{-1, -1}, {-1, -1}, {-1, 1 }}، AxesStyle -> Directive[10، Black]، BaseStyle -> {FontFamily -> Arial، FontSize -> 12}، Boxed -> False، BoxRatios -> {3، 3، 1}، LabelStyle -> Directive[Black]، ImagePadding -> 40، ImageSize -> 5 in، PlotRangePadding -> 0، TicksStyle -> Directive[10]، ViewPoint -> {-2، -2، 2}، ViewVertical -> {0, 0, 1}]; (*axesLabels=Graphics3D[{Text[Style[v,Black,12],Scaled[{.5,-.15,0}],\ {0,0},{1.,0}],Text [سبک[u,سیاه,12],مقیاس شده[{-.15,.5,0}],{0,0},{1.,\ 0}]، متن[سبک[زیرنویس[R, 6, (3)]/زیرنویس[R, 6, \ (2)], سیاه, 12], مقیاس شده[{-.2،1.15،.6} ],{0,0},{1.0,0}],Text[Style[\ Colinear \ Limit,ColorData[1,2],12],Scaled[{0.5,0.5,-0.2}]،{0,0},{1.0,0}]}];*) fig = Show[ ListPlot3D[ Join[ Append[RatioPlotData, {1, 1, -7.004088513718098`}]، Join[Transpose[Prepend[Transpose[ratlinepoints], Table[1, {19}]]], Transpose[{Transpose[ratlinepoints][[1]], Table[1, {19}], Transpose[ratlinepoints][[ 2]]}]]]، PlotRange -> {{0، 1}، {0، 1}، {-7.35، -7}}، ClippingStyle -> هیچ، مش -> {{0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9}، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.4، 0.5، 0.7، 0.6، ، 0.9}}، MeshStyle -> خاکستری، PlotStyle -> Opacity[0.8](*,AxesLabel->{v,u,R63/R62}*)]، ImagePadding -> {{70, 10}, {15, 0}}، گزینهها[G3D]] (*collline=Show[ParametricPlot3D[{u,1-u,-7.35},{u,0,1},PlotStyle->{\ ColorData[1,2],Dashed,Thick}],AbsoluteOptions[شکل]] *) محورها = نمایش[ Graphics3D[{}, FaceGrids -> {{{1, 0, 0}, {{0, 0.2، 0.4، 0.6، 0.8، 1}، {-7.0، -7.1، -7.2، -7.3، -7.35}}}، {{0، 1، 0}، {{0، 0.2، 0.4، 0.6، 0.8 , 1}، {-7.0، -7.1، -7.2، -7.3، -7.35}}}، {{0، 0، -1}، {{0.2، 0.4، 0.6، 0.8}، {0.2، 0.4، 0.6، 0.8}}}}، AbsoluteOptions[fig]](*,axesLabels, collline*)]؛ fig = Show[fig, FaceGrids -> {{{1، 0، 0}، {{0، 0.2، 0.4، 0.6، 0.8، 1}، {-7.0، -7.1، -7.2، -7.3، -7.35} }}، {{0، 1، 0}، {{0، 0.2، 0.4، 0.6، 0.8، 1}، {-7.0، -7.1، -7.2، -7.3، -7.35}}}، {{0، 0، -1}، {{0.2، 0.4، 0.6، 0.8}، {0.2، 0.4، 0.6، 0.8}}}}]; fig = Show[fig, AxesStyle -> Directive[Opacity[0]]]; ردیف[{انجیر، محورها}] fig = بزرگنمایی[شکل، 5]; fig = Rasterize[fig, Background -> None]; axes = First@ImportString[ExportString[axes, PDF], PDF]; نتیجه = نمایش[محورها، اپیلوگ -> داخل[شکل، {0، 0}، {0، 0}، ابعاد تصویر[محور]]، پسزمینه -> سفید]. نتیجه
|
چگونه می توانم شفافیت یک گرافیک را برای تبدیل به eps یا موارد مشابه صاف کنم؟
|
45849
|
در ریاضیات، من یک تابع تکهای مشابه دارم: Piecewise[{ {x^2 + 2*x - 4, 0 <= x <= 1/4}، {0, true} }] نمیدانم چند قطعات وجود خواهند داشت، یا ترتیب داخلی چگونه خواهد بود، اما می دانم که دقیقاً یکی از قطعات «x=0» را به عنوان نقطه پایانی سمت چپ خود خواهد داشت. چگونه می توانم آن قطعه را به شکل کلی آن (`x^2 + 2*x - 4`) بدون دانستن انتهای بالای دامنه آن (`1/4`) استخراج کنم؟
|
Mathematica: قطعه ای که حاوی x=0 است را از داخل یک تابع تکه ای استخراج کنید
|
55555
|
من فقط نمی دانم که آیا لیستی از توابع Mathematica مرتبط با توابع اکتاو وجود دارد یا خیر. به عنوان مثال. «ones(n)» به «Array[1 &, n]» نگاشت میشود
|
آیا لیستی از توابع اکتاو نگاشت شده به Mathematica مربوطه وجود دارد؟
|
59018
|
در SystemModeler، سمت چپ، Libraries > Modelica > Blocks > Examples > ShowLogicalSources، نموداری با چندین بلوک جدا شده می بینیم:  بلوک «booleanExpression» حاوی عبارت «pulse.y و step.y» است که به طور ضمنی آن را به بلوکهای دیگر پیوند میدهد. - منظور من از به طور ضمنی بدون اتصال دهنده های کشیده شده روی سطح بوم است. در مستندات اینجا آمده است: «سیگنال خروجی بولی (متغیر زمانی) این بلوک را می توان در منوی پارامتر آن از طریق متغیر y تعریف کرد، بنابراین من به منوی پارامتر آن بلوک نگاه می کنم (فکر می کنم چیست)، اما هیچ وجود ندارد. پارامترها:  توجه داشته باشید که بلوک به درستی در UI انتخاب شده است (سبز طرح کلی). همچنین، من بررسی کردم که سایر بلوک ها دارای پارامتر هستند. به عنوان مثال، پارامترهای بلوک «step» در اینجا آمده است:  چه اشتباهی انجام می دهم؟ بدون توانایی بازرسی و ویرایش «booleanExpression» در بلوک، تقریباً بی فایده است. ویرایش: باید اضافه کنم که روی همه آیتم های منو، روی نمادهای امیدوارکننده در مرورگر مؤلفه در سمت راست صفحه کلیک کردم و روی هر آیتم منوی زمینه کلیک راست کردم و به دنبال راهی برای باز کردن آن بودم. نمونه و تغییر پارامترهای آن. هیچ راهی پیدا نکردم
|
پارامترهای مدلica booleanExpression؟
|
29122
|
هنگام گرد کردن اعداد (به عنوان مثال، گرد کردن یک عدد واقعی به نزدیکترین عدد صحیح)، معمولاً از قانون گرد به نزدیکترین استفاده می شود. برای مثال، **1.4 به 1** و **1.6 به 2** گرد می شود. با این حال، در مورد یک عدد واقعی دقیقاً در نیمه راه بین دو عدد صحیح، مانند **2.5** یا **3.5**، به نوعی قاعده شکستن نیاز است. چندین قانون از این قبیل وجود دارد. در اینجا دو احتمال وجود دارد: 1. زمانی که من در دهه 1990 در ایالات متحده در مدرسه ابتدایی بودم، قانون آموزش داده شده این بود که در مورد کراوات جمع کردن. بنابراین، **2.5 به 3** و **3.5 به 4** گرد می شود. ویکیپدیا این قانون را «نیم به بالا» مینامد. این روش یک سوگیری به سوی بی نهایت را معرفی می کند، زیرا 0.5 همیشه به سمت بالا گرد می شود. حدس میزنم اینگونه به ما آموزش داده شده است، زیرا قبل از اینکه در مورد اعداد صحیح زوج و فرد به ما آموزش داده شود، این آموزش داده شده است؟ 2. یکی دیگر از احتمالات (_شاید بهتر_) قاعده تساوی نیم تا زوج گرد است، که در آن مقدار نیمه راه به نزدیکترین عدد صحیح _even_ گرد می شود. بنابراین، **2.5 به 2** و **3.5 به 4** گرد می شود. این روش بایاس کلی «به سمت بینهایت» را ندارد که روش (1) دارد، اما یک بایاس «به سمت صفر» برای اعداد زوج و یک بایاس «به سمت بینهایت» برای اعداد فرد معرفی میکند. ویکیپدیا میگوید که این روش روش پیشفرض در توابع ممیز شناور IEEE 754 است، بنابراین ظاهراً این یک روش کاملاً ثابت است. البته هنوز احتمالات دیگری مانند دور نصف به فرد و غیره وجود دارد، اما فعلاً فقط روش های (1) و (2) را در نظر می گیریم. سوال اصلی من این بود که Mathematica از کدام روش استفاده می کند؟ من آزمایش زیر را با استفاده از «NumberForm» و «Round» انجام دادم: list1 = {2.5, 3.5}; NumberForm[#, {Infinity, 0}] & /@ list1 Round[#] & /@ list1 که این خروجی را می دهد: > > {3., 4.} > {2, 4} > بنابراین به نظر می رسد که 'NumberForm' از روش (1) استفاده می کند در حالی که «Round» از روش (2) استفاده می کند. آیا این ارزیابی درستی است؟ اسناد Mathematica (نسخه 8) برای NumberForm به نظر نمی رسد در این مورد اظهار نظر کند، تا آنجا که من می توانم بگویم. از سوی دیگر، مستندات Mathematica (نسخه 8) برای Round می گوید: Round اعداد شکل x.5 را به سمت نزدیکترین عدد صحیح گرد می کند. بر این اساس، سؤال من این است که چرا «NumberForm» و «Round» ظاهراً از روشهای مختلف شکستن استفاده میکنند؟ (من گمان می کنم که ممکن است پاسخی برای این سوال وجود نداشته باشد، زیرا شاید فقط آنچه هست.) علاوه بر این، آیا NumberForm و Round از جهات دیگر متفاوت هستند؟ برای یک چیز، NumberForm به عنوان یک لفاف عمل می کند و بنابراین فقط بر چاپ تاثیر می گذارد، نه ارزیابی، در حالی که Round بر ارزیابی تاثیر می گذارد. اما، علاوه بر این، آیا تفاوت های اساسی دیگری بین «NumberForm» و «Round» در Mathematica 8 وجود دارد؟
|
چرا NumberForm و Round ظاهراً از روشهای مختلف شکستن استفاده میکنند؟
|
47231
|
در طول محاسبات نسبتاً طولانی، من مراحل میانی را دارم که با اطلاعات مفیدی چاپ شده است که باید برای استفاده احتمالی در آینده در داخل نوت بوک ارزیابی جمع آوری شود. هنگامی که محاسبات به پایان رسید، نتایج نهایی چاپ می شود. اما صدها «چاپ» میانی وجود دارد که صفحه را پر کرده و حاوی اطلاعات پشتیبان است که دیدن آنها در حین محاسبه جالب است اما خواندن نتایج نهایی را مختل می کند. من می خواهم توانایی جمع کردن چاپ های میانی در یک CellGroup را داشته باشم. در اینجا یک مثال از صفحه مستندات برای EvaluationMonitor آمده است: FindRoot[x^2 - 2, {x, 1}, EvaluationMonitor :> Print[x = , x x^2 - 2 =, x^2 - 2]] پس از ارزیابی موارد فوق، نتایج متوسطی را در یک «CellGroup» جمعشدنی دریافت میکنیم (به گروه سلولی جمعشده در سمت راست توجه کنید):  مشکل من این است که محاسبات من شامل چندین چرخه با ارزیابی های میانی است و من مجبور می شوم پس از پایان یک چرخه، نتایج نهایی را چاپ کنم. بنابراین تمام چاپ ها به طور پیش فرض متعلق به یک گروه سلولی هستند. می توان آن را به صورت زیر شبیه سازی کرد: Do[Print@FindRoot[x^a - 2, {x, 1}, EvaluationMonitor :> Print[x = , x , , x^, a, - 2 = , x^a - 2]], {a, 1, 3}] چگونه ممکن است چاپ های میانی با هم گروه بندی شده و جمع شوند؟
|
آیا امکان چاپ در یک CellGroup قابل جمع شدن وجود دارد؟
|
23075
|
این یک سوال بعدی از پیوند دادن کتابخانه ها برای CUDALlink در اوبونتو 12.10 است. به نظر میرسد آزمایشهایی که من اجرا میکنم («CUDAQ[]»، «CUDAInformation[]»، «CUDADriver[]») خروجیهای موفقیتآمیزی دارند. با این حال، وقتی سعی می کنم دستورات واقعی CUDA را اجرا کنم، نتایج به وضوح اشتباه است. برای مثال، `CUDATtranspose[Table[i, {i, 2}, {j, 2}]]` {{140191557896416,140191327433448}،{17523916273012,0}} را برمیگرداند و هر بار اعداد آن را اجرا میکنند. همچنین متوجه شدم که برخی از دستورات شکایت دارند که CUDALink در واقع مقداردهی اولیه نشده است، مانند `CUDADot[Table[i, {i, 2}, {j, 2}], Table[i, {i, 2}, {j, 2} ]]`: CUDADot::notinit: CUDALink مقداردهی اولیه نشده است اما با توجه به `CUDAQ[]`، `CUDAInformation[]` و «CUDADriver[]» باید باشد. قبل از تلاش برای حل مشکل، چگونه می توانم تعیین کنم که کجاست؟ آیا در Mathematica است؟ در سطح درایورهای NVIDIA؟ آیا به نسخه «gcc» ربطی دارد؟
|
چگونه CUDALink را عیب یابی کنیم؟
|
18213
|
بیش از یک سال است که از Mathematica استفاده نکردهام، و در یک پروژه خانگی دچار یک گوز مغزی کامل شدهام. من میخواهم فهرستی از فهرستهای موجود را انتخاب کنم، مثلاً x = {{1، 2}، {3، 4}، {5، 6}} و 9 و 10 را به انتهای هر فهرست فرعی x اضافه کنم تا به دست بیاورم. یک لیست y، که در آن y = {{1، 2، 9}، {1،2، 10}، {3، 4، 9}، {3، 4، 10}، {5، 6، 9}، {5، 6، 10}} من مطمئن هستم که یک تابع داخلی برای انجام این کار وجود دارد، اما نمی توان آن را برای تمام عمر به خاطر آورد.
|
چگونه می توانم دو لیست را به روشی خاص ادغام کنم؟
|
26601
|
من داده هایی دارم که می خواهم آنها را در یک نمودار میله ای ساده رسم کنم: مثال = {{دانش، 2}، {درک، 4}، {کاربرد، 0}، {تجزیه و تحلیل، 1}، {Synthesis, 0}, {Evaluation, 2}} اولین عنصر هر جفت باید برچسب نوار و عنصر دوم باید ارتفاع میله باشد. من میتوانم نتیجه دلخواه را با استفاده از: BarChart[Last[#] & /@, ChartLabels -> {Knowledge, Comprehension, Application, Analysis, Synthesis, Evaluation}] اما سوال واقعی من این است: اگر چه اولین[#] و/@ مثال وقتی تلاش میکنم، {دانش، درک، کاربرد، تحلیل، ترکیب، ارزیابی} را برمیگرداند: BarChart[Last[#]&/@example، ChartLabels->First[#]&/ @example] من یک نمودار بدون برچسب دریافت می کنم:  این رفتار عجیبی به نظر می رسد، آیا کسی می تواند روشن کند یا راه حلی پیشنهاد دهد؟
|
رمز و راز برچسب های نمودار میله ای
|
18217
|
> **تکراری احتمالی:** > رفتار عجیب و غریب ::استفاده در نسخه 9 من در حال حاضر در حال تکمیل بسته حساب بردار _Mathematica_ (MMA9.0 در Mac Os X) هستم، اما مشکلی دائمی داشتم که نتوانستم برای خلاص شدن از اساساً، پیام > StringMatchQ::strse: رشته یا لیست رشته های مورد انتظار در موقعیت 1 در > StringMatchQ[$Failed,ToCanonical*] دائماً در کنسول (نوت بوک Messages) ظاهر می شود. «ToCanonical*» را می توان با نام تابع دیگری جایگزین کرد، بسته به چیزی که فراخوانی می شود. طبق استاندارد، 3 پیام قبل از چاپ پیام 'General::stop' چاپ می شود. این رفتار فقط در اجرای برخی از تابعها اتفاق میافتد (یعنی ارزیابی یک خط گاهی باعث ایجاد آن میشود و گاهی اوقات نه) و اغلب تا زمانی که دهها فراخوانی تابع پس از بارگیری بسته انجام نشود شروع نمیشود. علاوه بر این، پس از شروع ظاهر شدن پیام ها، گاهی اوقات حتی زمانی که هیچ چیز در نوت بوک ارزیابی نمی شود، ادامه می یابند. به نظر میرسد پیامها هیچ پیامد نامطلوبی ندارند جز اینکه باعث میشوند Mathematica قبل از انجام هر کار مفیدی به مدت 5 تا 10 ثانیه مکث کند، رفتاری که حتی اگر پیام مربوطه با «خاموش» خاموش شود، ادامه مییابد. با هدف اینکه بفهمم چه اتفاقی در حال رخ دادن است، در اینجا چند سؤال خاص تر وجود دارد که ممکن است بینشی را ارائه دهد. 1. تفاوت بین پیام های چاپ شده روی کنسول و پیام هایی که در دفترچه یادداشت کاربر چاپ می شوند چیست؟ از پنجره تنظیمات/پیامها به نظر میرسد که پیامها احتمالاً «پیامهای رابط ورود به سیستم کاربر» هستند، اما من نتوانستم هیچ اطلاعاتی در مورد دلیل ایجاد این پیامها پیدا کنم. 2. آیا راهی برای تولید لیستی از تمام توابع MMA وجود دارد که بتواند «$Failed» را ایجاد کند؟ من از «$Failed» در هیچ جای بسته استفاده نمیکنم، بنابراین باید توسط یک تابع داخلی تولید شود. برای سوال نسبتاً کلی متاسفم، اما در حال حاضر کاملاً گیر کرده ام. هر گونه پیشنهاد بسیار قدردانی خواهد شد!
|
پیام های خطای StringMatchQ در حالی که نوت بوک اصلی بیکار است در کنسول چاپ می شود
|
27553
|
فرض کنید فهرستی از استدلالها، با هر طولی، دارم. چگونه همه آنها را با هم اضافه کنم؟ f = Evaluate[Plus @@ Array[Slot, 3]] & f[1, 2, 3] این 3 عدد را با هم جمع میکند، اما چگونه میتوانم هر مقدار از اعداد را با هم جمع کنم؟
|
چگونه می توانم هر لیستی از آرگومان ها را به عنوان یک تابع خالص با هم جمع کنم؟
|
55766
|
من از تابع Det در Mathematica برای محاسبه تعیین کننده یک ماتریس $n\times n$ با ورودی هایی به شکل $a+bt$ با اعداد صحیح $a,b$ و $t$ یک متغیر استفاده می کنم. من می خواهم بدانم پیچیدگی محاسباتی این تابع چقدر است. برای یک ماتریس غیر نمادین می توان تعیین کننده آن را در زمان $O(n^3)$ با حذف گاوسی پیدا کرد، اما به نظر می رسد محاسبه تعیین کننده ماتریس $A$ گران تر باشد. کسی میدونه _چقدر_ گرونه؟
|
پیچیدگی محاسباتی تعیین کننده نمادین
|
15116
|
با توجه به این سوال، من یک شیء کنترل گرافیکی سفارشی ایجاد کرده ام که به لیستی از مقادیر ارزیابی می شود. من دوست دارم بتوانم چنین شی ای را به سرعت ایجاد کنم، به جای اینکه دستوری را تایپ کنم، shift+enter را فشار دهم، سپس شیء به دست آمده را در هر جایی که می خواهم از آن استفاده کنم کپی کنم. به عنوان مثال، چیزی مانند تایپ «\[Theta]» که به «θ» تبدیل میشود... آیا میتوان چنین نماد کوتاهنویسی سفارشی ایجاد کرد؟ (حتی بهتر از آن، آیا ممکن است زمانی که من شروع به تایپ تابعی می کنم که چنین لیستی را به عنوان آرگومان می گیرد، این شیء کنترلی را برای من باز می کند تا مقادیر را در آن تایپ کنم؟)
|
چگونه می توانم برای یک کنترل سفارشی چند علامت کوتاه ایجاد کنم؟
|
27558
|
در نقطه فرمت نمایش Wolfram برای بسیاری از نقاط، به نظر می رسد که میانه هندسی برای یک مجموعه دلخواه از پنج نقطه قابل دستکاری محاسبه می شود. چگونه می توان این نمایش را به محاسبه میانه یک لیست دلخواه از نقاط تعمیم داد؟
|
درک محاسبات میانه هندسی
|
46518
|
من یک لیست F = {382.856, 638.53, 915.482, 1192.44, 1469.39, 1746.34, 2023.29, 2181.91} دارم و می خواهم از آن برای محاسبه V استفاده کنم:  من فکر می کنم باید چیزی شبیه این باشد: `V = Table[ V[i] = V[i+1] + F[i]، { ... حلقه به ترتیب معکوس}]`، در مورد عبارت مطمئن نیستم و گزینه هایی برای اجرای حلقه به ترتیب معکوس پیدا نکردم. در مرجع Mathematica، من فقط Do[expr,{i,imax}] را پیدا کردم، آیا این بدان معنی است که حلقه فقط می تواند به ترتیب افزایش یابد؟
|
چگونه به ترتیب معکوس حلقه بزنیم؟ (مثلاً برای i از 10 به 1)
|
39579
|
من سعی می کنم یاد بگیرم که چگونه می توانم از netlink در Mathematica برای برقراری ارتباط با آردوینو استفاده کنم. بنابراین سؤال این است: آیا کسی که چنین تجربه ای در برنامه نویسی آردوینو با استفاده از netlink در Mathematica دارد می تواند یک مثال ساده مانند چشمک زن led را به اشتراک بگذارد تا من بتوانم نحوه کار آن را بفهمم؟
|
رابط Netlink برای آردوینو - اجرای نمونه چشمک led
|
30436
|
من یک رگرسیون غیرخطی با این دادهها انجام دادهام {{0.245، 0.0917011}، {0.25، 0.0894304}، {0.25، 0.108895}، {0.25، 0.111991}، {0.251، {0.259، {0.259، 8.2 . 0.128742}، {0.256، 0.131999}، {0.257، 0.150797}} این مدل یک سهمی ساده است: y=a x^2+b x +c ضرایب عبارتند از: a= 317.459 b=-154.1823'= انجام شد. در اکسل و ضرایب یکسان هستند، اما R^2 یکسان نیست. در Mathematica من R^2=0.97 دارم و اکسل به من می گوید R^2=0.45. چرا این عدم انسجام وجود دارد؟
|
عدم انسجام RSquared Mathematica Excel
|
59540
|
لطفا با من تحمل کن شاید آسان باشد اما برای من سخت بود. من سه لیست گفته ام: list1={{1,a,aa},{2,b,bb},{3,c,cc},{4,d,dd},{5,e,ee},{ 6,f,ff},{7,g,gg},{8,h,hh},{9,i,ii},{10,j,jj}}; list2={{2,.2},{3,.3},{5,.5},{6,.6},{10,.1}}; list3={{1,10,100,1000},{2,20,200,2000},{5,50,500,5000},{6,60,600,6000}, {7,70,700,7000},{9,90,900,9000},{10,100,1000,10000}}; من نتایج نهایی را به صورت زیر میخواهم: result={{2,b,bb,.2,20,200,2000},{5,e,ee,.5,50,500,5000},{6,f,ff,.6, 60,600,6000}, {10,j,jj,.1,100,1000,10000}}; من قبلاً سؤال مشابهی را در چگونه می توانم یک تقاطع از دو یا چند لیست از فهرست ها را که مشروط به اولین عنصر هر فهرست فرعی است به دست بیاورم؟ با تشکر از مورتا برای عملکردش {#[[1,1]],#[[All,2]]}&/@Select[GatherBy[list1~Join~list2,First],Length[#]>1&] کار میکند ادغام دو لیست بسیار خوب و بسیار سریع. با این حال، فرمت نهایی کمی با آنچه من می خواهم متفاوت است. به طور مشابه، پست دیگری نیز وجود دارد که به موضوع مشابهی می پردازد. ترکیب دو لیست دوباره، به لطف VLC برای عملکردش Join[list1, List /@ Last /@ Select[list2, MemberQ[First /@ list1, #[[1]]] &], 2] دوباره برای دو نفر کار می کند لیست اما بسیار کند. من نمی توانم کاری کنم که هیچ کدام برای هدف من کار کنند. هر گونه کمکی بسیار قدردانی می شود. لطفا قبل از گذاشتن نوعی برچسب مانند تکراری و غیره جدی بگیرید. لطفاً از پاسخ دادن خودداری کنید. این سوال خیلی رایج است ما به تنوع در پاسخ ها از نظر سادگی و سرعت نیاز داریم. ممکن است بتوانیم پاسخ ها را برای ترکیب هر تعداد لیست و نه فقط سه عدد گسترش دهیم. متشکرم.
|
ترکیب بیش از دو لیست توسط ستون اول به عنوان شاخص
|
44916
|
من مجموعهای از دادههای $y_i (z_i)$ با خطاهای $\Delta y_i$ دارم که در اینجا یافت میشوند، بنابراین ابتدا دادهها را dataSN = Import[Cat3_0mod.txt, Table] فراخوانی میکنم. sigdata = dataSN[[همه، 4]]; lendata = طول[zdata]; fitSN = جدول[{dataSN[[i, 2]], dataSN[[i, 3]]}, {i, 1, lendata}]; من میخواهم این دادهها را در یک مدل پیچیده $$ Y(z) = 5\log \Bigl((1+z)\int_0^z \frac{dz'}{a+bz'+cz'^2}\ تنظیم کنم Bigr)+25; $$ با کمک پست قبلی NonLinearFit با مدل انتگرال پیچیده از 'NonLinerFit' ModelSN1[z_] = Simplify[5 Log[10, (1 + z) Integrate[1/(a + b x + c x^2) استفاده کردم. , {x, 0, z}]] + 25, فرضیات -> {z > 0, -b^2 + 4 a c > 0}]؛ fit = NonlinearModelFit[fitSN, {ModelSN1[z], -b^2 + 4 a c > 0}, {{a, 0.000254}, {b, 0.000016}, {c, 0.000016}}, z, وزن -> 1/(sigdata)^2]; حتی تناسب هم خوب به نظر می رسد واقعیت این است که تناسب پیچیده است من در ایجاد تناسب مشکلاتی دارم. حتی من شرایط را روی پارامترهای $a,b,c$ قرار دادم. من سعی کردم به عنوان شرط قرار دهم که کل عبارت داخل $\log$ مثبت باشد، اما کار نمی کند. 2. میخواهم با استفاده از band1SN[z_] = fit[MeanPredictionBands, ConfidenceLevel -> 0.68] در این تناسب، مناطق اطمینان ایجاد کنم. band2SN[z_] = fit[MeanPredictionBands, ConfidenceLevel -> 0.95]; اما _Mathematica_ آن را نمی سازد، خطای مربوط به فرض یک مدل محدود ظاهر می شود. البته، اگر برازش پیچیده باشد، مناطق اطمینان را نمی توان محاسبه کرد. من از کمک شما قدردانی می کنم.
|
مناطق اطمینان برای NonLinearFit با مدل انتگرال پیچیده.
|
15112
|
گراف دوبخشی گرافی است که رئوس آن را می توان به دو مجموعه مجزا تقسیم کرد. دو لیست داده شده است: `{1, 2, 3}` و `{x, y, z}` که در آن برخی از عناصر به هم متصل هستند: {{1, x}, {1, y}, {1, z} ,{2, x}, {2, y}, {3, x}} میخواهم یک نمودار دو بخشی با اعداد «{1، 2، 3}» در یک طرف، حروف «{x، y،» رسم کنم. z}` از طرف دیگر، و با لبه هایی که آنهایی را که با هم جفت شده اند به هم متصل می کند. **چگونه می توانم چنین نموداری را رسم کنم؟** علاوه بر این، **چگونه می توان نمودارهای دوبخشی تولید کرد؟** تنها چیزی که در مستندات _Mathematica_ توانستم پیدا کنم «BipartiteGraphQ» است که دوبخشی بودن یا نبودن یک گراف را آزمایش می کند. من چیزی در مورد نحوه تولید آن پیدا نکردم. آیا راهی برای انجام این کار بدون بسته «Combinatorica» وجود دارد؟
|
چگونه نمودارهای دو بخشی ساده تولید و رسم کنیم؟
|
42614
|
من یک سوال در مورد تفاوت در توابع انتساب SetDelayed در Module و DynamicModule دارم. به احتمال زیاد، پاسخ بسیار ابتدایی است زیرا من نسبتاً با _Mathematica_ تازه کار هستم. با این وجود، من نتوانستم پاسخ را در اسناد و یا در این انجمن پیدا کنم، بنابراین فکر کردم بپرسم. مشکل اساسی زیر است: «SetDelayed» وقتی در «DynamicModule» استفاده میشود، به نظر نمیرسد «تاخیر» کند، در حالی که در «Module» اینطور است. در زیر کدی برای چهار تابع مختلف ارائه میدهم که رفتار را نشان میدهند. * func1 باز می شود **دو** پنجره محاوره ای، **یک بار** برای تخصیص SetDelayed insidefunc و یک بار وقتی insidefunc نامیده می شود (DynamicModule) * func2 ظاهر می شود ** یک پنجره محاوره ای**، **یک بار** وقتی «insidefunc» فراخوانی می شود («ماژول») * «func3» ظاهر می شود **یک پنجره محاوره ای**، **یک بار** وقتی insidefunc 'SetDelayed' باشد ('DynamicModule') * 'func4' ظاهر می شود **پنجره محاوره ای ندارد** * * *پاک کردن[func1,func2,func3,func4]; func1:=DynamicModule[{insidefunc}، insidefunc:=DialogInput[CancelButton[]]; insidefunc]؛ func2:=ماژول[{insidefunc}، insidefunc:=DialogInput[CancelButton[]]; insidefunc]؛ func3:=DynamicModule[{insidefunc}، insidefunc:=DialogInput[CancelButton[]];]; func4:=ماژول[{insidefunc}، insidefunc:=DialogInput[CancelButton[]];]; ردیف[{ Button[func1، func1[This is function 1]، Method->Queueed]، Button[func2، func2، Method->Queued]، Button[func3، func3 , Method->Queued], Button[func4, func4, Method->Queued]}] بنابراین، هر فکر می کنید من اینجا چه اشتباهی انجام می دهم؟
|
تفاوت SetDelayed (:=) در Module و DynamicModule
|
14852
|
> **تکراری احتمالی:** > ارزیابی یک شرط If برای به دست آوردن True/False من سعی می کنم 1 را وقتی a پیدا شد و 0 را وقتی که یافت نشد چاپ کنم، اما کد من 0 را چاپ نمی کند. `. چرا؟ اینجاست: list = {a, b, a, a, c}; آیا[If[list[[i]] == a، چاپ[1]، چاپ[0]]، {i، 5}]
|
شاخه دیگری از If express چاپ نمی شود
|
33521
|
وقتی «MathKernel» را از پوسته «Emacs» شروع میکنم، همیشه فضاهای اضافی درج میشود، بنابراین مکاننما به سمت راست انتهایی صفحه میرود. برای مثال % emacs -q M-x shell /Applications/Mathematica.app/Contents/MacOS/MathKernel Mathematica 9.0 را برای Mac OS X x86 (64 بیتی) تولید می کند. حق چاپ 1988-2013 Wolfram Research, Inc. In[1]:= |< - جایی که من از «|<-» برای نشان دادن مکان نما بعد از 70 کاراکتر فضای خالی استفاده می کنم بعد از «In[1]:=» درج می شوند. آیا کسی می داند چرا چنین اتفاقی می افتد و چگونه می توان از آن جلوگیری کرد؟
|
اجرای MathKernel از Emacs مکان نما را به انتهای خط می آورد
|
45792
|
دستکاری[{u*v}، ردیف[{کنترل[{u, 0، 1}]، کنترل[{v, 0، 1}]}]، ControlType -> VerticalSlider، ControlPlacement -> Up] Q1.- چگونه عملیات *، +، - یا / را انتخاب کنید؟ در اولین پارامتر Manipulate Q2.- و چگونه می توان Manipulate/MAthematica را وادار کرد تا منتظر بماند که پارامترهای مختلف (u، v و عملیات) را برای اجرای عملیات تغییر دهم و در هر تغییری که در u ایجاد کردم، عملیات را انجام ندهم، و در هر تغییر v، و در هر تغییر +-*/؟ . میخواهم u، v و عملیات را انتخاب کنم و سپس (فقط زمانی که دکمه یا موارد مشابه را فشار میدهم) با پارامترها اجرا شود.
|
چگونه می توان 3 پارامتر را انتخاب کرد و سپس اجرا کرد و نه با هر انتخاب؟
|
59008
|
_Mathematica_ n = 1,2,... را محاسبه می کند: (-1)^n (LegendreP[n, -1, -3]/Sqrt[2]) > > -I, -3 I, -11 I, - 45 I, -197 I, ... > _Maple_ برای n = 1,2,... محاسبه می کند: (-1)^n*LegendreP(n, -1, -3)/sqrt(2) > > 1، 3، 11، 45، 197، ... > سوال: آیا اشکالی وجود دارد یا فقط تعاریف متفاوتی وجود دارد؟ **ویرایش:** کدام یک با تعریف (استاندارد) موجود در _کتاب توابع ریاضی_ به ترتیب با تعریف DLMF مطابقت دارد؟
|
در مورد تعریف چندجملهای لژاندر مرتبط
|
41817
|
زمانی که فاصله ثابت تعیین کننده از دو کانون، فاصله واقعی بین دو کانون باشد، بیضی به یک پاره خط تبدیل می شود. بیضی به یک پاره خط بسته می شود. کد زیر خانوادهای از بیضیهای متحدالمرکز را نشان میدهد که وقتی ثابت روی 5 تنظیم میشود، باید به یک پاره خط همگرا شوند. ContourPlot[Evaluate[Table[Sqrt[(x + 3)^2 + y^2] + Sqrt[x^2 + (y - 4)^2] == n, {n, 5, 6, 0.01}] ], {x, -4, 1}, {y, -1, 5}] آیا راهی وجود دارد که Mathematica را وادار به رسم پاره خط از حالت منحط یک بیضی؟
|
ترسیم یک پاره خط از حالت منحط یک بیضی
|
26684
|
من معادل پتانسیل تابع پتانسیل را رسم می کنم: $$\phi(x,y,z):=\frac{1+x^{2}+y^{2}+z^{2}}{[\ چپ(1+x^{2}+y^{2}+z^{2}\right)^{2}-4z^{2}]^{1/2}}$$ کد Mathematica: Φ[x_ ، y_، z_] := (1 + x^2 + y^2 + z^2)/((1 + x^2 + y^2 + z^2)^2 - 4 z^2)^(1/2) بنابراین من مینویسم، برای مثال ContourPlot3D[Φ[x, y, z] == 1, {x, -100, 100}, {y, -100, 100}, {z, -100، 100}] اما، من این تصویر را دریافت می کنم:  و، گاهی اوقات اگر منطقه طرح را تغییر دهم، کاملاً دریافت می کنم هیچ چیز **سوال** من این است که چه اشتباهی کردم؟ فکر می کنم باید منحنی های سه بعدی صاف را بدست بیاورم، اما این کار را نمی کنم.
|
ترسیم معادلات پتانسیل اشتباه انجام شد
|
32734
|
من هفته ها در این مشکل گیر کرده ام و چندین سوال مرتبط در اینجا پرسیده ام: ContourPlot تنها بخشی از خطوط را نشان می دهد [تکراری] نحوه رسم کانتور قسمت شعاع یک تابع پیچیده. داده شده اما فکر می کنم مشکل من هنوز به طور کامل حل نشده است. در اولین سوال، Jens اشاره کرد که وقتی یک تابع فقط ۰ را لمس می کند اما از آن عبور نمی کند، «ContourPlot» در یافتن کانتور ۰ مشکل خواهد داشت. او سپس پیشنهاد کرد به جای «f[x,y]==0.» «f[x,y]==0.001» یا مقداری کوچک را رسم کند. به نظر می رسد که این برای برخی از توابع مانند «Abs[Cos[x]+Cos[y]]» بسیار خوب کار می کند. با این حال روی تابع من کار نمی کند و همچنین توضیح داد که دلیل کار نکردن آن این است که ماکزیمم های تابع من در منطقه نمودار بسیار تغییر می کند. در این راستا، من تابع خود را تغییر مقیاس دادم تا حداکثرها را با همان ترتیب بسازم، اما ترفند «f[x,y]==0.001» هنوز کار نمیکند. مدتی است که اینها را آزمایش کردهام و دریافتم که دلیل آن چیزی بیش از تغییر شدید در حداکثرها به نظر میرسد. و همچنین برخی از رفتارهای ContourPlot را پیدا کردم که برای من بسیار گیج کننده است. این تابع را در نظر بگیرید، ماکزیمم های آن کاملاً تغییر می کند f[x_, y_] := (Cos[x] + Cos[y]) Exp[I x y] Exp[x/2] Plot3D[Abs[f[x, y]] == 0.001، {x، 0، 4 Pi}، {y، 0، 4 Pi}، PlotPoints -> 40، PlotRange -> همه]  اکنون اگر کانتور 0 را با استفاده از تنظیمات مختلف «PlotPoints» رسم کنیم، نتایج متفاوتی دریافت خواهیم کرد. در واقع نقاط طرح بیشتر کانتور را بدتر می کند. **چرا؟** myPlot[sqs__] := Module[{}, Row@{ContourPlot[Sequence[sqs], ImageSize -> 400], ListPlot[ Reap[ContourPlot[Sequence[sqs], EvaluationMonitor :> Sow[{ x، y}]]][[-1، 1]]، PlotStyle -> PointSize[Tiny]، ImageSize -> 400، Axes -> False، Frame -> True، Aspect Ratio -> 1]} ] myPlot[Abs[f[x, y]] == 0.001، {x، 0، 4 Pi}، {y، 0، 4 Pi}] myPlot[Abs[f[x، y]] == 0.001، {x، 0، 4 Pi}، {y، 0، 4 Pi}، PlotPoints -> 50] myPlot[Abs[f[x، y]] == 0.001، {x، 0، 4 Pi}، { y, 0, 4 Pi}, PlotPoints -> 100]  اگر محدوده نمودار را افزایش دهیم، «ContourPlot» نتیجه را نمی دهد. **چرا؟** MaxRecursion به نظر می رسد می تواند در این مورد کمک کند، اما کانتور هنوز شکسته است. myPlot[Abs[f[x, y]] == 0.001، {x، 0، 16 Pi}، {y، 0، 16 Pi}] myPlot[Abs[f[x، y]] == 0.001، {x , 0, 16 Pi}, {y, 0, 16 Pi}, MaxRecursion -> 3]  حالا با تابع دوم f[a_, a0_, k_, K0_] مقایسه کنید := a^2 Sech[(a a0)/2]^ 2 (-2 I (1 + E^(2 I a0 k)) k + a (-1 + E^(2 I a0 k)) Tanh[(a0)/2]) + 2 k (I E^( I a0 k) ((a - k) (a + k) Cos[a0 k] + (a^2 + k^2) Cos[a0 K0]) + a (-1 + E^(2 I a0 k)) k Tanh[(a a0)/2]) با[{a0 = 10.، a = 1.4}، Plot3D[Abs[f[a، a0، k، K0]] == 0.001, {K0, -2 π/a0, 2 π/a0}, {k, 0, 2}, ImageSize -> 400, PlotPoints -> 40]] می بینیم که این تابع از نظر تغییرات در حداکثرها همه ماکزیمم ها به یک ترتیب به نظر می رسند. و به نظر می رسد که ContourPlot نمی تواند نتایج را ایجاد کند، حتی یک منطقه بسیار کوچک را با 'MaxRecursion->3' ترسیم می کند. چرا؟  با[{a0 = 10., a = 1.4}، myPlot[Abs[f[a, a0, y, x ]] == 0.001، {x، -π/a0، π/a0}، {y، 0،2}]] با [{a0 = 10.، a = 1.4}، myPlot[Abs[f[a، a0، y، x]] == 0.001، {x، -π/a0، π/a0}، {y، 0،2}، MaxRecursion -> 3]]! [توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/rjt1J.png) **خلاصه سوالات** 1. در اول تابع، چرا افزایش PlotPoints اوضاع را بدتر میکند، و چرا افزایش محدوده نمودار تقریباً منجر به ترسیم کانتور نمیشود (زمانی که محدوده نمودار 16 پیکسل است)؟ 2. چرا تابع دوم، که به نظر بهتر از اولی رفتار می کند، نتایج کانتور بسیار ضعیفی را نشان می دهد و چگونه می توان آن را بهبود بخشید؟
|
نحوه رسم کانتور f[x,y]==0 اگر همیشه f[x,y]>=0
|
58132
|
## سوال من دو لیست 4 بعدی با طول غیر منظم مقادیر مختلط دارم. من کد کار دارم اما به نظر می رسد بسیار کند است و مطمئن نیستم که چگونه می توانم این را بهبود بخشم. از نظر ریاضی سعی می کنم به یک ردیابی جزئی برسم. totalSpace آرایه 4 بعدی لیست ها است، دو پارامتر اول دو پارامتر موقعیت هستند که به طور کلی از 1 تا 10 متغیر هستند، دو متغیر دوم دارای طول های وابسته به متغیر موقعیت هستند. بنابراین ما در هر موقعیت یک ماتریس داریم (که توسط دو متغیر موقعیت مشخص می شود) که ابعاد آن به متغیرهای موقعیت بستگی دارد. سپس دو کپی از totalSpace می گیریم که یکی از آنها مزدوج مختلط دیگری است. در نهایت باید این دو لیست را (از طریق جمع) با هم ادغام کنیم، زمانی که بعد دوم و چهارم دارای مقادیر معادل هستند. Sum[Sum[ArrayFlatten[Table[Table[ Flatten[Table[Table[ totalSpace[[x1a, x2, c1a, c2]]*Conjugate[totalSpace[[x1b, x2, c1b, c2]]], {c1b, 1, LengthNode[x1b]}]، {x1b، MinG، MaxG}]]، {c1a, 1, LengthNode[x1a]}],{x1a, MinG, MaxG}], 1], {c2, 1, LengthNode[x2]}],{x2, MinG, MaxG}] من به دنبال راههایی برای سرعت این کد را افزایش دهید، آیا تابع Mathematica وجود دارد که به طور طبیعی این لیست ها را ادغام کند؟ من به Sow and Reap نگاه کردهام، اما مطمئن نیستم که برای این کار کار میکنند یا نه، زیرا واقعاً میخواهم جمعبندی کنم که درو میکنم. «MinG» و «MaxG» حداقل و حداکثر تعداد برای نمایه سازی یک موقعیت هستند. به طور معمول MinG فقط 1 است، اما برای برخی از نمودارها منطقی است که یک ایندی منفی مانند خط عدد داشته باشیم. LengthNode تابعی است که یک شاخص موقعیت را می گیرد و تعداد گره های متصل به آن گره را برمی گرداند. LengthNode[x_] := LengthNode[x] = Length[ConnectedNodes[[x]]] MinG = MinG = Min[ConnectedNodes] MaxG = Max[ConnectedNodes] `ConnectedNodes` لیستی است که شکل نمودار را ذخیره می کند و احتمالاً با یک مثال بهتر توضیح داده می شود. زیر ## مثال برای اینکه سوال من واضح تر شود در زیر یک مثال کوچک اما عینی از آنچه من در تلاش برای رسیدن به آن هستم است. فضایی که در نظر خواهیم گرفت دارای چهار موقعیت مختلف است که از 1 تا 4 ایندکس شده اند (ربطی به 4 بعدی بودن ندارد). نحوه اتصال آنها به یکدیگر به صورت تصویری در نمودار زیر نشان داده شده است. این در زیر آورده شده است:  در Mathematica این به عنوان لیستی از گره هایی که موقعیت به آنها متصل است کدگذاری می شود، داده های مثال بالا نشان داده شده است. زیر ConnectedNodes = {{2, 3, 4}, {1}, {1}, {1}} از این قسمت ما دو جسم مکانیکی کوانتومی روی نمودار داریم. با نادیده گرفتن این واقعیت که این باید عادی شود، نمونه ای از فضای کل حالت در زیر آورده شده است. totalSpace = Table[Table[Table[Table[1, {c2, ConnectedNodes[[x2]]}], {c1, ConnectedNodes[[x1]]}], {x2, 1, 4}], {x1, 1, 4}] خارج: {{{{1، 1، 1}، {1، 1، 1}، {1، 1، 1}}، {{1}، {1}، {1}}، {{1}، {1}، {1}}، {{1}، {1}، {1}}}، {{{1، 1، 1}}، {{1}}، {{1}}، {{1}}}، {{{1، 1، 1}}، {{1}}، {{1}}، {{1} }}، {{{1، 1، 1}}, {{1}}, {{1}}, {{1}}}} این بدان معناست که ما یک شی 4 بعدی به نام totalSpace داریم که به صورت: totalSpace[[x1,x2,c1,c2] نمایه میشود. ] اکنون totalSpace[[x1a,x2,c1a,c2]] را در نظر می گیریم و مجموع[[x1b,x2,c1b,c2]]]، من میخواهم ماتریسی را خروجی بگیرم که هر جایگشت x1a، c1a در یک جهت و هر جایگشت x1b، c1b در جهت دیگر، در جایی که ما داریم بر روی هر ترکیبی از x2، c2 جمع می شود. کد من برای انجام این کار در زیر آورده شده است: Sum[ ArrayFlatten[Table[ Flatten[Table[ totalSpace[[x1a, x2, c1a, c2]]*Conjugate[totalSpace[[x1b, x2, c1b, c2]], {x1b , 1, 4}, {c1b, 1, Length[ConnectedNodes[[x1b]]]} ]]، {x1a, 1, 4}, {c1a, 1, Length[ConnectedNodes[[x1a]]]}, 1], {x2, 1, 4}, { c2, 1, Length[ConnectedNodes[[x2]]]} ] وقتی کدم را تا نمودارهای بزرگتر مثلاً 10+ گره، این پیاده سازی چندین ثانیه طول می کشد. ## بهروزرسانی 1 با توجه به پیشنهادات زیر، کدم را بهروزرسانی کردم تا کمی تمیزتر به نظر برسد. جمع[ ArrayFlatten[Table[ Flatten[Table[ totalSpace[[x1a, x2, c1a, c2]]*Conjugate[totalSpace[[x1b, x2, c1b, c2]]], {x1b, MinG, MaxG},{c1b, 1، LengthNode[x1b]}]]، {x1a، MinG، MaxG},{c1a, 1, LengthNode[x1a]}], 1], {x2, MinG, MaxG},{c2, 1, LengthNode[x2]}] متأسفانه نتوانستم افزایش عملکرد واقعی را تشخیص دهم.
|
یک روش کارآمد برای ادغام یک جفت آرایه 4 بعدی از لیست های طول غیر منظم
|
39570
|
من با داده های اقتصادی کار می کنم و متوجه شدم که می توانم آن را مستقیماً از _WolframAlpha_ با استفاده از _Mathematica استخراج کنم. بنابراین من آن را انجام دادم. من داده های تولید ناخالص داخلی کشوری را که در حال مطالعه هستم استخراج کردم. nominal = WolframAlpha[ Gdp اسمی برزیل، {{History:GDP:WorldDevelopmentData، 1}، TimeSeriesData}، PodStates -> {History:GDP:WorldDevelopmentData__مقیاس خطی}]; پس تا الان خوبم مشکل زمانی شروع میشود که سعی میکنم آن را با استفاده از «DateListPlot[اسمی]» ترسیم کنم، زیرا فقط یک فریم خالی دریافت میکنم؟ متوجه شدم که تولید ناخالص داخلی به دلار آمریکا می آید و شاید برخی پارامترهای اضافی مورد نیاز باشد. تو doc دنبالش گشتم ولی راه حلی پیدا نکردم. ممنون از کمک در اینجا نمونهای از آنچه به دست آوردم آمده است > > {{{1960, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[1.51656*10^10, > (USDolars)/(Years)]}، > {{1961, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[1.52369*10^10, > (USDolars)/(Years)]}، > {{1962, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[1.99263*10^10, > (USDolars)/(Years )]}، > {{1963، 1، 1، 0، 0، 0.}، مقدار[2.30215*10^10, > (USDolars)/(Years)]}, > {{1964, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[2.12119*10^10, > ( USDolars)/(Years)]}، > {{1965, 1, 1, 0, 0، 0.}، مقدار[2.179*10^10، > (USDolars)/(Years)]}، > {{1966, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[2.70627* 10^10, > (USDolars)/(Years)]}، > {{1967, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[3.05918*10^10, > (USDolars)/(Years)]}, > {{1968, 1, 1, 0, 0, 0.}, مقدار[3.38759*10^10, > (USDolars)/(Years)]}، > {{1969, 1, 1, 0, 0, 0.}, Quantity[3.74589*10^10, > (USDolars)/(Years)]}......... >
|
مشکل در رسم داده های تولید ناخالص داخلی که از Wolfram Alpha بدست می آید
|
31741
|
**نسخه کوتاه:** ساده ترین راه برای استفاده از gcc MacPorts با «CreateLibrary» چیست؟ **نسخه طولانی:** «CreateLibrary» از «/usr/bin/gcc» به طور پیشفرض در OS X استفاده میکند. من میتوانم آن را به استفاده از «clang» با استفاده از گزینه «CompilerName» -> «clang++» یا «بهکار ببرم. CompilerName -> c++` (من از C++ استفاده می کنم). با این حال، من میخواهم از gcc MacPorts استفاده کنم زیرا عملکرد این برنامه خاصی را که باید کامپایل کنم، به میزان قابل توجهی افزایش میدهد. CompilerName -> g++-mp-4.7 به من می گوید که > CreateLibrary::instl: دستورالعمل نصب کامپایلر > CompilerInstallation -> /usr/bin یک نصب قابل استفاده > از GCC را نشان نمی دهد. بنابراین من CompilerInstallation -> /opt/local/bin را امتحان کردم، که محل g++-mp-4.7. این منجر به همان خطا می شود: > CreateLibrary::instl: دستورالعمل نصب کامپایلر > CompilerInstallation -> /opt/local/bin قابل استفاده را نشان نمی دهد > نصب GCC آیا راه حل ساده تری نسبت به استفاده از GenericCCompiler وجود دارد ?
|
چگونه با CreateLibrary از gcc MacPorts استفاده کنیم؟
|
9985
|
این کار می کند: Manipulate[Plot[2*x + 3*y, {x, 3, 4}], {y, 3, 4}] اما f=2*x + 3*y Manipulate[Plot[ f, {x, 3, 4}], {y, 3, 4}] f من یک عبارت طولانی دردناک است، بنابراین ترجیح می دهم بتوانم روش دوم را به کار ببرم تا با سابق
|
دستکاری نشان دادن چیزی
|
30297
|
آیا می توان تست واحد را در حالی که جلسه اشکال زدایی در Wolfram Workbench 2.0 باز است اجرا کرد؟ یک مورد استفاده معمولی به شرح زیر است: من یک اشکال زدایی در جلسه Workbench باز دارم.  من برخی از سلول ها را در یک Notebook نمونه ارزیابی می کنم. برخی از اشکالات را پیدا کنید، آنها را برطرف کنید و تست واحد را بنویسید. اکنون می خواهم تست های واحد را اجرا کنم.  اما Workbench می گوید  اگر جلسه Mathematica را خاتمه دهم، حالت هسته از بین می رود و باید تمام سلول های نوت بوک را دوباره ارزیابی کنم.
|
اجرای تست های واحد در حالی که جلسه اشکال زدایی در Workbench در حال اجرا است
|
26600
|
من سعی می کنم یک ادغام کانتور در _Mathematica_ را به صورت عددی انجام دهم. به ویژه، من هویت را بررسی می کنم: $$ H_m^{(1)}(z) =\frac{i^{-m}}{\pi}\int_{-\pi/2 + i \infty} ^{\pi/2 - i \infty} \exp[i m \beta + i z \cos\beta]\mathrm d\beta $$ در نظریه _الکترومغناطیسی استراتن_ (من یک فیزیکدان)، او ادعا می کند (ص. 368) که می توانید آزادانه کانتور را تغییر شکل دهید زیرا هسته یک تابع تحلیلی است، با فرض اینکه کانتور در یک منطقه خاص باقی می ماند. این یک نمودار است (از اینجا):  همه اینها خوب است، و من با این مشکلی ندارم. با این حال، وقتی سعی میکنم ادغام کانتور را در _Mathematica_ با کدی که به نظر میرسد ارزیابی کنم: Hmz[m_, z_] := Exp[-I m Pi/2]/Pi NIntegrate[Exp[I m B + I z Cos[B ]]، {B، -Pi/2 + I Infinity، -Pi/2 + I Pi/2، Pi/2 - I Pi/2، Pi/2 - I Infinity}] یا به طور متناوب (در امتداد یک کانتور متفاوت، اما ظاهرا معتبر): Hmzother[m_, z_] := Exp[-I m Pi/2]/Pi NIintegrate[Exp[I m B + I z Cos[B] ]، {B، -Pi/2 + I Infinity، -Pi/2، Pi/2، Pi/2 - I Infinity}] پاسخهای متفاوتی دریافت میکنم - حداقل برای بخش خیالی (به ویژه برای کوچک $z$). به عنوان مثال، ارزیابی $m = 3$ و $z = 1$ به دست می دهد (نه خطوط واقعی کد): Hmz[3, 1] == 0.0195634 - 2.72402 I Hmzother[3, 1] == 0.0195634 - 0.248805 I مرجع، مقدار واقعی باید 'HankelH1[3,1] باشد == 0.0195634 - 5.82152 I`. تنها تفاوت بین تعریف «همز» و «همزوتر» در اینجا خطوط است، اما آنها باید همان پاسخ را بدهند. در حالت ایدهآل، من میخواهم از کانتور `{B, I Infinity, 0, Pi, -I Infinity}` استفاده کنم، اما این اختلاف حتی بدتر را ایجاد میکند. آیا کسی می داند چگونه می توان _Mathematica_ را برای انجام صحیح انتگرال کانتور در صفحه مختلط بدست آورد؟ با تشکر از همه.
|
ادغام های کانتور عددی در صفحه مختلط - تغییر شکل کانتور پاسخ های متفاوتی را برای هسته تحلیلی می دهد
|
48009
|
1. همانطور که در عنوان عنوان شد، می خواهم تصویر یک بدنه 3 بعدی را با حجم و سطح آن به خوبی در کنار آن نشان دهم. (شاید در یک جدول؟) اما چگونه می توانم آن را انجام دهم؟ 2. آیا می توان مساحت سطح را برای هر وجه خاص محاسبه کرد؟ به عنوان مثال، حالت ساده را در نظر بگیرید: دستکاری[{RegionPlot3D[x + y + z <A, {x, 0, 1 - A}, {y, 0, 1 - A}, {z, 0, 1 - A} , PlotRange -> {0, 0.5}], NIintegrate[Boole[x + y + z <A], {x, 0, 1 - A}, {y, 0، 1 - A}، {z، 0، 1 - A}]}، {A، 0، 0.99}] چیزی که تا کنون میتوانم دریافت کنم این است که هم نمودار و هم دادهها را نشان میدهد، اما آن را به خوبی قالببندی نمیکند. 
|
نحوه فرمت کردن خروجی هنگام استفاده از Manipulate
|
9645
|
تا کنون من pdes غیر خطی را با 'NDSolve' حل کرده ام و سپس نتیجه را با 'Plot3D' و 'ContourPlots' داخلی ترسیم کرده ام. یک فایل نمونه را می توانید **اینجا** پیدا کنید. این یک سوال دو قسمتی است و قسمت 1 به قسمت 2 منتهی می شود. ## قسمت 1 چگونه تابع درون یابی را تفسیر کنم (چگونه آن را بخوانم)؟ به عنوان مثال، من میتوانم «InterpolatingFunction» را با > «InterpolatingFunctionGrid[hSol]» «بسط» بدهم، این بدیهی است که تمام نکاتی را که «Plot3D» با آن ترسیم میکند، دارد. چگونه می توانم این را بخوانم، مثلاً به صورت ردیفی یا ستونی، تا بفهمم چه خبر است؟ ## قسمت 2 چگونه می توانم این داده ها را در قالب «.csv» یا فقط برخی از فایل های خارجی برای استفاده، مثلاً gnuplot یا برخی از روال ترسیمی دیگر ذخیره کنم؟ من DumpSave و غیره را امتحان کرده ام. اما فایل های عظیم به دست آمده معمولاً با پلتفرم های مختلف سازگار نیستند.
|
تفسیر تابع درون یابی و ذخیره داده ها برای رسم با برنامه خارجی
|
23079
|
من باید صادرات داده را از فرمت _Mathematica_ به CSV ارائه کنم و در مقایسه با فرمت های دیگر بسیار کند است همانطور که در جدول زیر مشاهده می شود: * JSON، 15 ثانیه، 8.4 مگابایت * TXT، 23 ثانیه، 5.6 مگابایت * XLSX، 37 ثانیه ، 3.0 مگابایت * CSV، 704 ثانیه، 4.4 مگابایت آیا کسی می تواند به من راهنمایی کند که چگونه سرعت دادن به این؟ یا توضیح اینکه چرا اینقدر کند است؟
|
صادرات به CSV بسیار کند است - آیا می توان عملکرد را بهبود بخشید؟
|
58075
|
من میخواهم جدولی بسازم که تکرارکننده آن نقطه پایانی بهروزرسانی شده پویا داشته باشد، یعنی جدول[i,{i,1,Dynamic[n]}] آیا این امکان وجود دارد؟ در اینجا زمینه وجود دارد: n=1 SetterBar[Dynamic@n, Range[1, 10, 1]] f[x_]:=Module[{y}, y=Table[0,{i,1,Dynamic[n] +4}] برای[i=3،i<=Dynamic[n]+4،i++، y[[i]]=y[[i-1]]+2y[[i-2]] ] ] y=f[Dynamic[x]] خطای Iterator {i,1,4+1} را دریافت میکنم محدوده مناسبی ندارند به عنوان مثال دیگری از نحوه استفاده از آن، در اینجا کد کاملاً کاربردی وجود دارد: n=1; دستکاری[Table[ToExpression[x <> ToString@i], {i, 1,Dynamic@n + 1}], {x1, 1, 10}, {x2, 1, 10}]
|
جدول با تکرار کننده پویا
|
33276
|
من سعی می کنم ریشه های معادله را به عنوان متغیر `k` بیابم: a = 0.81; b = 1.94; LegendreP[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a), k/a, 1] == 0 مشکل این است که این تابع در همه جا به جز چند نقطه تقریباً واگرا است و FindRoot و به نظر می رسد کاهش در این FindRoot ناموفق است[LegendreP[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a), k/a, 1] == 0, {k, 0}] > FindRoot::nlnum: مقدار تابع {ComplexInfinity} فهرستی از > اعداد با ابعاد {1} در {k} = {1.49012*10^-8} نیست. >> Reduce[LegendreP[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a), k/a, 1] == 0, k] > Reduce::inex: Reduce قادر به حل سیستمی با ضرایب > غیر دقیق یا سیستمی که با منطقی سازی مستقیم اعداد > غیر دقیق موجود در سیستم به دست می آید. از آنجایی که بسیاری از روش های مورد استفاده توسط Reduce > نیاز به ورودی دقیق دارند، ارائه Reduce با نسخه دقیق سیستم > ممکن است کمک کند. >> با[{a = 81/100، b = 194/100}، کاهش[LegendreP[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a)، k/a، 1] == 0, k]] > Reduce::nsmet: این سیستم را نمی توان با روش های موجود برای > Reduce حل کرد. >> چگونه این معادله را حل کنم؟ ریشه ها 'k = n*a' هستند که n عدد صحیح است. * * * **ویرایش** انگیزه این مشکل تعیین حالات محدود یک چاه پتانسیل یک بعدی است $$ -\frac{\hbar^2}{2m}\frac{d^2\psi}{ dx^2}+V(x)\psi=-\frac{\hbar^2k^2}{2m}\psi $$ جایی که $$ V(x)=-\frac{\hbar^2b}{m}sech^2(a x) $$ ,$k$ یک پارامتر است. این معادله دارای جواب ψ[x_]:=A*LegendreP[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a), k/a، Tanh[a x]] + B*LegendreQ[(- a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a)، k/a، Tanh[a x]] V[x_] := -((\[HBar]^2 b)/m) Sech[a x]^2 -(\[HBar]^2/(2 m)) ψ''[x] + V[x] ψ[x] == -((\[HBar]^ 2 k^2)/(2 m)) ψ[x] // FullSimplify (*True*) مکانیک کوانتومی مستلزم آن است که تابع موج متناهی باشد، که محدودیتی را بر روی پارامتر «k» و بنابراین eigen-energies ($\sim k^2$) برخی از مقادیر گسسته هستند. و من در تلاش برای یافتن این انرژی های ویژه هستم. از نظر ریاضی، این معادل یافتن $k's$ است که چندجملهای لژاندر مرتبط را در منطقه «0 <= x <= 1» محدود نگه میدارد A*LegendreP[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a )، k/a، x]+B*LegendreQ[(-a + Sqrt[8 b + a^2])/(2 a)، k/a، x] . **Edit2** برای اینکه تابع موج باید نرمال سازی و مربع-ادغام پذیر باشد، در اینجا توضیحی در مقدمه گریفیث بر مکانیک کوانتومی وجود دارد: > برای برخی از راه حل های معادله شرودینگر، انتگرال بی نهایت است. در این حالت هیچ عامل ضربی آن را 1 نمی کند. همین امر در مورد راه حل ساده $\Psi = 0$ نیز صدق می کند. چنین راه حل های غیر عادی نمی توانند ذرات را نشان دهند و باید رد شوند. حالت های فیزیکی قابل تحقق > با جواب های مربع انتگرال پذیر معادله شرودینگر مطابقت دارد. در مورد ذره آزاد، او همچنین توضیح داد که چرا آن را نرمال نمی کند: > در مورد ذره آزاد، پس راه حل های قابل جداسازی حالت های فیزیکی قابل تحقق را نشان نمی دهند. یک ذره آزاد نمی تواند در حالت ساکن وجود داشته باشد. یا به بیان دیگر، چیزی به نام ذره > آزاد با انرژی معین وجود ندارد.
|
چگونه ریشه یک معادله را پیدا کنیم که در همه جا تقریباً تک است
|
25892
|
من باید مختصات x و y نقاطی را که مماس مشترک منحنی را لمس می کند، پیدا کنم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ پیشاپیش خیلی ممنون نقاط داده: {{0,0}،{1,-2.60788}،{2،-4.42757}،{3،-5.81138}،{4،-6.90601}،{5،-7.79825}،{6،-8.52885}،{ 7،-9.14 314}،{8,-9.64544}،{9،-10.0547}،{10،-10.3912}،{11،-10.6627}،{12،-10.8925}،{13،-11.0713}،{14،-11 .2247}،{15،-11.3377}،{16،-11.424}،{17،-11.4841}،{18،-11.5183}،{19،-11.5377}،{20،-11.5467}،{21 ,-11.5557}،{22،-11.5551}،{23،-11.5499}،{24،-11.5393}،{25،-11.5195}،{26،-11.497}،{27،-11.4729}، {28,-11.4499}،{29،-11.4331}،{30،-11.4205}،{31،-11.4144}،{32،-11.4177}،{33،-11.4222}،{34،-11.4 425}،{35،-11.4702}،{36،-11.492}،{37،-11.5226}،{38،-11.5466}،{39،-11.5708}،{40،-11.6143}،{41،-1 1.6676}،{42،-11.7275}،{43،-11.8006}،{44،-11.8758}،{45،-11.9709}،{46،-12.0729}،{47،-12.1757}،{ 48,-12.2869}،{49،-12.401}،{50،-12.5252}،{51،-12.6564}،{52،-12.7897}،{53،-12.9267}،{54،-13.0701 }،{55،-13.2254}،{56،-13.3851}،{57،-13.5441}،{58،-13.711}،{59،-13.8749}،{60،-14.0373}،{61،-14. 2137}،{62،-14.3937}،{63،-14.576}،{64،-14.754}،{65،-14.9408}،{66،-15.1289}،{67،-15.3154}،{68،-1 5.5015}،{69،-15.6975}،{70،-15.883}،{71،-16.059}،{72،-16.2309}،{73،-16.4038}،{74،-16.5645}،{75 ,-16.7132}،{76،-16.8584}،{77،-16.9923}،{78،-17.1227}،{79،-17.2374}،{80،-17.3432}،{81،-17.438}، {82,-17.5079}،{83،-17.5681}،{84،-17.615}،{85،-17.6297}،{86،-17.6146}،{87،-17.5747}،{88،-17.50 74}،{89،-17.4181}،{90،-17.295}،{91،-17.124}،{92،-16.9207}،{93،-16.6747}،{94،-16.3812}،{95،-16 . 0254}،{96،-15.6106}،{97،-15.1331}،{98،-14.5669}،{99،-13.918}،{100،-13.1851}،{101،-12.3401}،{101} 2,-11.3608},{103,-10.2353},{104,-8.91009},{105,-7.34354},{106,-5.4565},{107,-3.11396},{108,0} «ListPlot[list]» می دهد، 
|
مماس مشترک بر یک منحنی
|
58603
|
من سعی می کنم بخش هایی از خطوط سه بعدی را با گرادیان کمتر از صفر و بیشتر از صفر و برابر با صفر ترسیم کنم. میتواند مشتق را حل کند، اما وقتی شرایط «deriv2 < 0» یا «deriv2 > 0» را اعمال میکنم، این خطا را میدهد: > deriv2 < 0 باید یک شرط بولی C1 = 10^(-1) باشد. C2 = 0.1 * C1; R = 50; Tb = 0.1; Geb = 5.; Z0 = 50; L[Te_] := 1. + 1.*(Te - 0.1); Zlcr[Te_, w_] := (1/R + 1/(I*L[Te]*w) + I*C1*w)^-1; Zload[Te_, w_] := -I*w*C2 + Zlcr[Te, w]; Γ[Te_, w_] := (Zload[Te, w] - Z0)/(Zload[Te, w] + Z0); y[Te_, w_] := (Abs[Γ[Te, w]])^2; DeltaPlocal = 10.^-5; eq2 = (1 - y[Te, w]) Pprobe == (Te - Tb) Geb ContourPlot3D[ Evaluate[eq2], {w, 2.5, 2.8}, {Te, 0, 0.5}, {Pprobe, 0, 5 } ] deriv2 = مشتق[1، 0][Te][w، Pprobe] /. ابتدا[ حل [D[eq2 /. Te -> Te[w، Pprobe]، w]، مشتق[1، 0][Te][w، Pprobe] ] ] /. Te[w, Pprobe] -> Te Positive2 = ContourPlot3D[ Evaluate[eq2], {w, 2.5, 2.8}, {Pprobe, 0, 5}, {Te, 0, 0.5}, RegionFunction -> Function[{w, Pprobe، Te}، deriv2 > 0]، Mesh -> False، ContourStyle -> آبی، MaxRecursion -> 5] Negative2 = ContourPlot3D[ Evaluate[eq2], {w, 2.5, 2.8}, {Pprobe, 0, 5}, {Te, 0, 0.5}, RegionFunction -> Function[{w, Pprobe, Te}، deriv2 < 0]، مش -> نادرست، ContourStyle -> قرمز، MaxRecursion -> 5] zero2 = ContourPlot3D[ Evaluate[eq2], {w, 2.5, 2.8}, {Pprobe, 0, 5}, {Te, 0, 0.5}, RegionFunction -> Function[{w, Pprobe, Te} ، deriv2 = 0]، مش -> نادرست، ContourStyle -> سبز، MaxRecursion -> 5]
|
طرح کانتور سه بعدی - قطعات با شیب کمتر و بیشتر از صفر
|
32681
|
این نمودارهای کانتور را در نظر بگیرید: f[x_,y_]:=Cos[x] + Cos[y] ContourPlot[f[x, y] == 0، {x، 0، 4 Pi}، {y، 0، 4 Pi }]  ContourPlot[f[x, y]*f[x, y] == 0, {x, 0, 4 Pi}, {y, 0, 4 Pi}]  ContourPlot[Abs[f[x, y]] == 0, {x, 0, 4 Pi}, {y, 0, 4 Pi}]  **سوال**: چرا طرح کانتور دوم و سوم کار نمی کند؟ چگونه آنها را تعمیر کنیم تا آنها را برای بازتولید اولین طرح کانتور درست کنیم؟ من سعی کردم MaxRecursion را افزایش دهم و بسیار کند است و کمک زیادی نمی کند: ContourPlot[Abs[f[x, y]] == 0, {x, 0, 4 Pi}, {y, 0, 4 Pi} }، MaxRecursion -> 15]  * * * * * * این بخشی فقط زمینه من از مشکل است، اگر علاقه ای ندارید می توانید با خیال راحت آن را نادیده بگیرید. چرا میخواهم خطوط «Abs[f[x,y]]==0» یا «f[x,y]*Conjugate[f[x,y]]==0» را ترسیم کنم اگر آنها یکسان هستند از `f[x,y]==0`؟ زیرا زمانی که f[x,y] یک تابع پیچیده باشد، بسیار کمک خواهد کرد (x و y متغیرهای واقعی هستند اما f[x,y] ممکن است پیچیده باشند). برای هر تابع «f[x,y]»، میتوان آن را به شکل «r[x،y]*Exp[I θ[x,y]]» نوشت که در آن «r[x,y]» و «θ» [x,y]` تابع واقعی هستند. بنابراین برای «f[x,y]==0» منظور ما واقعاً «r[x,y]==0» است، و به جای ترسیم کانتور «f[x,y]==0» باید « را بگذارم r[x,y]==0`. با این حال، گاهی اوقات به دست آوردن «r[x,y]» با توجه به تابع «f[x,y]» دشوار است، اما خوشبختانه ما فقط میتوانیم کانتور «f[x,y]*Conjugate[f[» را رسم کنیم. x,y]]==0` یا `Abs[f[x,y]]==0` زیرا از نظر ریاضی معادل `r[x,y]==0` است. به عنوان مثال، من یک تابع a0 = 10.;a = 1.4; f[k_,K0_]:=a^2 Sech[(a a0)/2]^2 (-2 I (1 + E^(2 I a0 k)) k + a (-1 + E^(2 I a0 k)) Tanh[(a a0)/2]) + 2 k (I E^(I a0 k) ((a - k) (a + k) Cos[a0 k] + (a^2 + k^2 ) Cos[a0 K0]) + a (-1 + E^(2 I a0 k)) k Tanh[(a a0)/2]) می دانم که می تواند به شکل `r[k,K0]*Exp جدا شود [I θ[k,K0]]`، اما یافتن اینکه «r» و «θ» چیست دشوار است. از آنجایی که میخواهم کانتور «r[k,K0]==0» را رسم کنم، در عوض میتوانم خطمدار «Abs[f[k,K0]]==0» را رسم کنم، اما با مشکل مشابه روبرو شدم. مثال ساده بالا ContourPlot[Abs[f[k, K0]] == 0, {K0, -2 π/a0, 2 π/a0}, {k, 0, 4}]  با این حال اگر قسمت واقعی و خیالی را رسم کنیم، می توانیم کانتور صحیح (شکل الماس) را بدست آوریم، اما مصنوعی دیگر را نیز معرفی کنیم. خطوط (خطوط افقی) از «Cos[θ[x,y]]==0» یا «Sin[θ[x,y]]==0» آمده است. Row@{ContourPlot[ Re[f[k، K0]] == 0، {K0، -2 π/a0، 2 π/a0}، {k، 0، 4}، PlotLabel -> Re، PlotPoints - > 60]، ContourPlot[Im[f[k، K0]] == 0، {K0، -2 π/a0، 2 π/a0}، {k, 0, 4}, PlotLabel -> Im, PlotPoints -> 60]}  فقط برای مقایسه، تابع فوق را می توان به 2 I E^(I a0 k) (a^2 Sech[(a a0)/2]^2 (-2 k Cos[a0 k] + a جدا کرد Sin[a0 k] Tanh[(a a0)/2]) + k ((a - k) (a + k) Cos[a0 k] + (a^2 + k^2) Cos[a0 K0] + 2 a k Sin[a0 k] Tanh[(a a0)/2])) بنابراین r[k_,K0_]:=a^2 Sech[(a a0)/2]^2 (-2 k Cos[a0 k] + a Sin[a0 k] Tanh[(a a0)/2]) + k ((a - k) (a + k) Cos[a0 k] + (a^2 + k^2) Cos[a0 K0] + 2 a k Sin[a0 k] Tanh[(a a0)/2]) و نمودار کانتور r است ContourPlot[r[k، K0] == 0، {K0, -2 \[Pi]/a0, 2 \[Pi]/a0}, {k, 0, 4}, PlotPoints -> 60] 
|
ContourPlot تنها بخشی از خطوط را نشان می دهد
|
26542
|
فرض کنید که یک تابع با مقدار مختلط `f[z]=f[x+i y]=u[x,y]+i v[x,y]`. من می خواهم قسمت واقعی آن را با رنگ آمیزی با توجه به قسمت خیالی آن ترسیم کنم. به عنوان مثال، اگر m و M کوچکترین و بزرگترین مقادیر قسمت خیالی باشند، من می خواهم بسته به مقدار قسمت خیالی، گرافیک را از سفید به سیاه رنگ کنم (m سفید است، M سیاه است). خیلی خوشحال میشم اگه بتونید کمکم کنید
|
ترسیم یک تابع با ارزش پیچیده
|
8461
|
من میخواهم با چرخاندن یک منطقه مسطح حول یک محور افقی، یک جامد انقلاب را نشان دهم. با این حال، به نظر نمیرسد «RevolutionPlot3D» گزینهای برای چرخاندن منحنی در مورد چیزی غیر از محور $z$ داشته باشد. من کنجکاو هستم که همه شما چگونه با این موضوع کنار می آیید. در اینجا یک مثال ساده آورده شده است: theta0 = Pi; دستکاری[ GraphicsRow[{ Plot[x^2, {x, 0, 1}, PlotStyle -> {Thick, Black}, Filling -> Axis], Rotate[RevolutionPlot3D[Sqrt[x], {x, 0, 1} ، {t، theta0 - 0.001، T}، PlotRange -> {{-1، 1}، {-1، 1}، {0، 1}}، BoxRatios -> 1، Boxed -> False، Axes -> False، ViewPoint -> {0، -2، 1}]، -Pi/2] }]، {T, theta0, theta0 + 2 Pi}]  سوالات من: 1. آیا روشی بهتر برای نمایش چرخش حول محور افقی انقلاب نسبت به کاری که من با چرخش انجام دادم وجود دارد؟ 2. آیا می توان سطح چرخش کامل و با کیفیت بالاتر را در حالی که نوار لغزنده در حال حرکت است به جای اینکه فقط زمانی که لغزنده آزاد می شود تولید کرد؟ 3. چگونه از بریده شدن برچسب های تیک عمودی در لبه سمت چپ و همچنین گرافیک لبه سمت راست جلوگیری کنم؟ (من Spacings و ImagePadding را امتحان کردم.) 4. چگونه می توانم محور افقی چرخش گرافیک سمت راست را با محور افقی گرافیک سمت چپ تراز کنم؟ **ویرایش:** من یک سوال بعدی داشتم اما آن را به عنوان یک سوال جداگانه توضیح می دهم.
|
RevolutionPlot3D: اما حول محور z نمی چرخد
|
26547
|
Rod Lm به من کمک کرد تا کد زیر را تولید کنم که می خواهم کمی آن را گسترش دهم. بنابراین قصد من این است که از آستانه (خط سبز) به عنوان مرز به روش زیر استفاده کنم: به محض اینکه فرآیند به آستانه (واترمارک) رسید متوقف می شود و از محاسبه تابع میانگین نیز خارج می شود. بنابراین تمام فرآیندهایی که برابر یا زیر آستانه هستند باید متوقف شوند و همه فرآیندهایی که فراتر از آستانه باقی می مانند باید ادامه پیدا کنند و میانگین باید فقط از روی فرآیندهایی که فراتر از آستانه باقی می مانند محاسبه شود. آیا این یا چیزی مشابه اصلا امکان پذیر است؟ متشکرم. کد: دستکاری[SeedRandom[seed]; meanvector := میانگین[دارایی]; دارایی ها = جدول[ RandomFunction[GeometricBrownianMotionProcess[μ, σ, S0], {0, time, 0.1}][مسیر]، {P}]; G1 := ListLogPlot[ داراییها، GridLines -> {{}، {threshold}}، GridLinesStyle -> Directive[Green، Thick]، Joined -> True، AxesLabel -> {Time، St}، PlotLabel -> سبک[قیمت پیش بینی شده سهام\n (حرکت براونی)، پررنگ]، PlotRange -> همه، PlotStyle -> دستورالعمل[{ نازک، روشنتر@خاکستری}]]؛ G2 := ListLogPlot[ Mean[assets], Joined -> True, PlotStyle -> Directive[{Thick, Darker@Red}]]; نمایش[G1, G2], {{S0, 25, Initial Stock Value}, 1, 500, 0.5, Appearance -> Labeled}, {{μ, 0.08, Drift μ}, 0.01, 0.2, 0.01، ظاهر -> برچسب شده}، {{σ، 0.2، استاندارد انحراف σ}، 0.01، 1، 0.05، ظاهر -> برچسبشده}، {{P، 6، مسیرها}، 1، 20، 1، ظاهر -> برچسبشده}، {{زمان، 10، Time t}, 1, 20, 1, Appearance -> Labeled}, {{threshold, 25, Watermark}, 1, 500, Appearance -> Labeled}, {{seed, 1, New Random Case}, 1, 100, 1}, Button[Set Initial Values, {S0 = 25، μ = 0.08، σ = 0.20، P = 6، زمان = 10، آستانه = 25}، ImageSize -> 150]، ControlPlacement -> Left]
|
توقف- آستانه و زمان توقف فرآیندهای تصادفی.
|
13986
|
من در حال حل یک معادله دیفرانسیل جزئی غیر خطی با چیزی هستم که آن را شرایط مرزی آزاد می نامم (مکانیست های جامد این را به عنوان _Simply Supported_ می دانند). متوجه شدم که این شرط مرزی سفتی خاصی را در معادله من القا می کند که مثلاً برای شرایط مرزی دوره ای چندان قوی نیست. از کجا این را بدانم؟ شبیه سازی برای مرزهای آزاد با روش سختی مانند LSODA طولانی تر اجرا می شود. این به من میگوید که گام زمانی کوچکتر و کوچکتر میشود تا این تغییرات زمانی به سرعت در حال تغییر باشد. من همچنین ساختارهای مختلفی دارم که از طرح نتیجه من آشکار می شود. بنابراین من از روش گسستهسازی فضایی «TensorProductGrid» استفاده میکنم زیرا جمعآوری میکنم حل این معادله با یک شبکه فضایی ترجیحی (شبکه متراکمتر در مناطق ضروری) مفید است. همانطور که «DifferenceOrder» را برای گسستهسازی روش/فضایی خود افزایش میدهم، متوجه میشوم که در مرحله بعد با مسائل همگرایی «NDSolve::ndcf» مواجه میشوم. به عنوان مثال، برای یک «DifferenceOrder» کوچکتر، در زمان دیگری مشکل همگرایی دارم. این در ابتدا کمی عجیب به نظرم رسید، زیرا آیا ترتیب تفاوت برتر به کاهش همگرایی کمک نمی کند؟ اما بدیهی است که ترتیب تفاوت بیشتر موضوع را زودتر با همگرایی حل می کند! ## کد من اینجاست: m=0.05; \[اپسیلون]=10^-6; Bo=1/300; \[دلتا]=10^-7; Bi=1; K1=1; wn=2; (*R=Ra/(Pr S1);*) R=0*1/10; {xMin,xMax}=wn{0,79.5788}؛ k=0.0677*92.389/(xMax/wn); TMax=10000*100; n=1; uSolpbc[t_,x_]=u[t,x]/.NDSolve[{\!\( \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\), \(t\)]\(u[t, x]\ )\)+\!\( \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، \(x\)]\(( \*SuperscriptBox[\(u[t, x]\)، \(3\)]\ \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، \(x, x, x\)]u[t, x])\)\)-Bo \! \( \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، \(x\)]\(( \*SuperscriptBox[\(u[t, x]\)، \(3\)]\ \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\), \(x\)]u[t, x])\)\)+m \!\( \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، \ (x\)]\(( \*SuperscriptBox[\((\*FractionBox[\(u[t, x]\)، \(K1 + Bi\ u[t، x]\)])\), \(2\)]\ \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\), \(x\)]u[t, x])\)\) +\[Epsilon ]/(Bi u[t,x] + K1) +\[Delta] u[t,x]^3/(Bi u[t,x] + K1)^3 D[D[u[t,x] ,x],x] + R \!\( \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، \(x\)]\(( \*SuperscriptBox[\(u[t, x]\)، \(3\)]\ \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\), \(x\)]u[t, x])\)\)== 0, u[0,x]==1-0.05 (Cos[k*x])، (*شرایط مرزی دورهای-شروع*) (*u[t,xMin]== u[t,xMax]، مشتق[0,1]u[t,xMin]==مشتق [0,1]u[t,xMax]، مشتق[0,2]u[t,xMin]==مشتق[0,2]u[t,xMax], مشتق[0,3]u[t,xMin]==مشتق[0,3]u[t ,xMax]*) (*شرایط مرزی دوره ای-پایان. لغو نظر برای اجرای حالت دوره ای*) (*شرایط مرزی آزاد-شروع*) مشتق[0,1][u][t,xMin]==0,مشتق[0,1][u][t,xMax]== 0، مشتق[0،3][u][t، xMin]==0، مشتق[0،3][u][t، xMax]==0 (*رایگان شرایط مرزی-شروع*) }، u، {t،0،TMax}، {x،xMin،xMax}، (*PrecisionGoal->Automatic،*) Method->{MethodOfLines،Method->LSODA،TemporalVariable->t,SpatialDiscretization->{TensorProductGrid,MinPoints->10000,MaxPoints->10000,DifferenceOr ->1}}][[1]] ## و تابع رسم: evapfbc2 = Plot[ uSolpbc[6981*100, x], {x, xMin, xMax}, PlotStyle -> {Black, Thick, Dashed}, AxesLabel -> {\[Lambda]، h}، BaseStyle - > {FontWeight -> Plain، FontSize -> 18}، PlotRange -> {{0, xMax}, {0, 3.5}} ] ## سؤالات من عبارتند از: 1. آیا باید ترتیب تفاوت را برای نتایج بهتر افزایش دهم؟ (من درک می کنم که با یک ترتیب تفاوت که روی n تنظیم شده است، به حل کننده سفت اتاق آرنج تا و شامل ترتیب n اجازه می دهد) 2. آیا این روش اشتباهی برای استفاده است و آیا کاری وجود دارد که بتوانم در ریاضیات انجام دهم. که این را بهتر می کند؟ من فرض می کنم که برای این مشکل باید از یک حل کننده سفت استفاده کنم. ## نکته: با ترتیب تفاوت 1، این در سیستم رم i7/8GB حدود 10-15 ثانیه اجرا می شود. با ترتیب اختلاف 12 حدود 20 **دقیقه** کار می کند و حدود 3-4 گیگ رم مصرف می کند.
|
شکست آزمون همگرایی NDSolve و تأثیر معنیدار DifferenceOrder بر نتایج نهایی
|
4295
|
من می خواهم بارها و بارها با استفاده از عبارت Table یک ماژول را فراخوانی کنم. هنگامی که از تکرار کننده «i» در دستور Table که ماژول را فراخوانی می کند، استفاده می کنم، پیغام خطای «Table::itraw: شی خام 1 را نمی توان به عنوان تکرارکننده استفاده کرد. >>» دریافت می کنم. تکرار کننده «i». متوجه شدم که وقتی تکرار کننده را در عبارت Table که ماژول را به چیز دیگری فرا میخواند تغییر میدهم، بگویید «v» دیگر پیام خطای بالا را دریافت نمیکنم. این باعث میشود فکر کنم تکرارکننده «i» به ماژول نشت میکند، بنابراین .... _سؤال 1_ : آیا درست میگویم که مقدار تکرارکننده «i» از عبارت جدول که ماژول را فراخوانی میکند، به ماژول نشت میکند؟ _سوال 2_: آیا این رفتار مورد انتظار است؟ _سوال 3_: چرا این اتفاق می افتد؟ _سؤال 4_: آیا راه دیگری برای حل این مشکل وجود دارد، به جز اینکه از استفاده از «i» به عنوان تکرارکننده هم در جدول فراخوانی ماژول و هم در خود ماژول اجتناب شود؟ ممنون از هر راهنمایی تاد * * * در اینجا قطعه ای از کد متخلف است: errorcorrection[signaltype_,chipid_,probesetpostocheck_]:=Module[{clusters,positions,loopindex,groupminuscurrent,similarprobesets}, loopindex=1; (* مقداردهی اولیه حلقه while به 1؛ این حلقه برای طول تعداد کاوشگرهایی که باید برای سیگنال غیرعادی بررسی شوند ادامه می یابد - که طول probesetpostocheck است *) while[loopindex<=2(*Length[probesetpostocheck[chipid] ]*) clusters=Flatten[Drop[Sort[FindClusters[signaltype[chipid][[probesetpostocheck[chipid][[loopindex]]]],3,DistanceFunction->EuclideanDistance,Method->Agglomerate]],-1]]; (* سیگنال های کاوشگر را در مجموعه کاوشگر فعلی در حال ارزیابی که غیرقابل اعتماد هستند و نیاز به جایگزینی دارند بیابید *) Print[Clusters]; با[{i=i},positions=Flatten[Table[Position[signaltype[chipid][[probesetpostocheck[chipid][[loopindex]]]]، خوشهها[[i]]]،{i,1,Length[خوشهها ]}]]] چاپ[مواضع]; اگر [MemberQ[controlchips,chipid]، (groupminuscurrent=DeleteCases[controlchips,x_/;x==chipid]; similarprobesets=Table[signaltype[groupminuscurrent[[i]]][[probesetpostocheck[chipid][[loopindex]] ],{i,1,Length[groupminuscurrent]}]), (groupminuscurrent=DeleteCases[experimentchips,x_/;x==chipid]; similarprobesets=Table[signaltype[groupminuscurrent[[i]]][[probesetpostocheck[chipid][[loopindex]]]],{i,1,Length[ groupminuscurrent]}])] چاپ[similarprobesets]; loopindex++]] * * * run2 = جدول[ تصحیح خطا[pmsignal، تراشههای آزمایش[[i]]، ppostocheck]، {i، 1، 1}] {11719.،1567.،2149.،2001.،1781.،1693. } Table::itraw: شی خام 1 نمی تواند به عنوان تکرار کننده استفاده شود. >> Table[Position[pmsignal[GSM356796][[pmpostocheck[GSM356796][[loopindex$112290]]]],clusters$112290[[1]]],{1,1,Length[clusters$112290]}] * * * run = جدول[ تصحیح خطا[pmsignal، تراشههای آزمایشی[[v]]، pmpostocheck]، {v، 1، 1}] * * * پس از در نظر گرفتن پاسخ های همه در زیر، من توانستم با جایگزین کردن کد، کد خود را بهتر کار کنم عبارت «With[{i=i},positions=Flatten ....» در داخل ماژول تصحیح خطا با «Module[{i=i},positions=Flatten ....» همانطور که اشاره شد، «Block» نیز به خوبی کار می کند. با این حال، من هنوز متحیر هستم که چرا «i» در داخل ماژول «تصحیح خطا» مقدار 1 می گیرد، زمانی که ماژول با این عبارت فراخوانی می شود: run2 = Table[errorcorrection[pmsignal, experimentchips[[i]], pmpostocheck] , {i, 1, 1}] نمونه ای از خروجی که تکرار کننده `i` را نشان می دهد در اینجا است: run2 = جدول[errorcorrection14[pmsignal, experiencechips[[i]], ppostocheck], {i, 1, 1}] {11719.,1567.,2149.,2001.,1781.,1693.} `i` برابر است با 1 {7 ,6,8,9,17,20} _سوال 5_ : (ادامه از شماره گذاری بالا): آیا دستور Table در run2=Table[errorcorrection14[pmsignal, experiencechips[[i]], ppostocheck], {i, 1, 1}] تکرار کننده را بومی سازی نمی کند؟ _سؤال 6_: اگر چنین است، چرا این مقدار در ماژول تصحیح خطا نشان داده می شود؟ _سؤال 7_: اگر «i» مقدار 1 (یا هر مقداری) را در ماژول «تصحیح خطا» نمی گرفت، آیا عبارت «With[{i=i},positions=Flatten» اصلی من خوب کار می کرد؟ به نظر من (در ساده لوحی من) مشکل استفاده از With در این مورد، این است که «i» در حال گرفتن مقداری در ماژول از عبارت «Table» است که ماژول را فراخوانی می کند .... اما فکر کردم Table باید i را بومی سازی کنید و از وارد شدن مقدار آن به ماژول جلوگیری کنید؟ باز هم از شما تشکر می کنم، زیرا من در تلاش برای درک در سطح عمیق هستم.
|
آیا یک تکرار کننده جدول می تواند به یک ماژول نشت کند؟
|
8349
|
> **تکراری احتمالی:** > آیا راهی برای جداسازی متغیرها بین چندین نوت بوک وجود دارد؟ من یک متغیر سراسری مانند `a=10;` اختصاص دادم که در تمام نوتبوکهای من کار میکند، اما میخواهم آن متغیر سراسری را فقط به آن نوتبوک محدود کنم. چگونه این کار را انجام دهیم؟
|
چگونه متغیرهای سراسری را در یک نوت بوک معین محدود کنیم؟
|
23363
|
من این ContourPlot را امتحان کردم[ 1 + (1 + x)^3 - 3 (1 + x) y + y^3 == 0, {x, -3, 3}, {y, -3, 3}] ContourPlot[ (x + y + 2) == 0، {x، -3، 3}، {y، -3، 3}] ContourPlot[(x + y + 2)^2 == 0، {x، -3، 3}، {y، -3، 3}] ContourPlot[(x + y + 2)^3 == 0، {x، -3، 3}، {y، - 3، 3}] سومین و چهارمین نمودارهایی برخلاف عقل سلیم ریاضی من تولید می کنند. مخصوصاً سومی چیزی تولید نمی کند. کسی می تواند توضیح دهد که چرا و چگونه آن را تعمیر کنم؟
|
مشکل با ContourPlot
|
853
|
من اغلب تکالیف را با بررسی محاسبات در Mathematica تصحیح می کنم. گاهی اوقات دوست دارید دو راه حل را همزمان باز کنید. با این حال اغلب نمادهای تعریف شده مانند f یا phi به طور منظم بین دو نوت بوک همپوشانی دارند. * آیا راهی برای جداسازی آنها به جز استفاده از علائم مختلف در هر دفترچه وجود دارد؟ * آیا می توان برخی از متغیرها را از هم جدا کرد اما برخی دیگر را بین نوت بوک ها به اشتراک گذاشت؟
|
آیا راهی برای جداسازی متغیرها بین چندین نوت بوک وجود دارد؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.