_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
38239 | در JournalArticle StyleSheet کلیدهای داغ Alt+6 برای DisplayFormulaNumbered و Alt+5 برای DisplayFormula وجود دارد. با این حال، چنین کلیدهای داغ در صفحه سبک پیش فرض وجود ندارد. حتی بیشتر از آن، Alt+5 برای بخش، و Alt+6 - برای سبک های زیربخش رزرو شده است. آیا می توان کلیدهای داغ سفارشی را برای (به طور کلی) هر سبک سلولی که برای آن داخلی وجود ندارد معرفی کرد؟ | چگونه کلیدهای داغ سفارشی را برای سبک سلول ها معرفی کنیم؟ |
26679 | من توزیع مجموعهای از دادهها را بهعنوان «LogisticDistribution[3.5، 1.037]» تخمین زدهام. چگونه می توانم ضریب تعیین (R مربع) را با PDF توزیع محاسبه و رسم کنم؟ این نمودار چندک است:  | ضریب تعیین (R مجذور) توزیع تخمین زده شده |
24990 | من کوتاهترین فاصله را از یک نقطه تا یک خط با استفاده از کد زیر ترسیم می کنم Show[Plot[1/2 x + 1/2, {x, -6, 7}], ListPlot[{{4, -2.5}, {2, 1.5}}, Joined -> True, PlotMarkers -> Automatic]] چون این کوتاهترین خط از نقطه تا خط است، زاویه بین دو خط باید 90 درجه باشد. با این حال، در _Mathematica_ اینطور نشان داده نمی شود، زیرا محور y در مراحل بصری کوچکتر از محور x در حال افزایش است. چگونه می توانم _Mathematica_ را به طور خودکار به استفاده از مراحل زوج در دو محور برسانم؟ | چگونه می توانم پله های زوج را روی محورهای x و y در یک نمودار بدست بیاورم؟ |
56384 | من می خواهم یک خط ساده با چند علامت بکشم، اما تا به حال هیچ شانسی برای یافتن راه آسان برای انجام آن در _Mathematica_ نداشته ام. آیا کسی می داند که آیا _Mathematica_ می تواند به راحتی به عنوان مثال پیاده سازی کند. مثال زیر  | نحوه رسم یک خط (1D) با زیربخش های برچسب دار |
22602 | من یک تازه کار در Mathematica هستم و نتوانستم بیابم چگونه حداکثر و صفر یک تابع ساده را در Plot با نام آنها برچسب گذاری کنم: rho[r_] = 1 - r^2; نمودار[rho[r]، {r، -1، 1}، AxesLabel -> {r، \[Rho]}] و من میخواهم حداکثر را در نمودار با Subscript[\[Rho]، c] و نقطه rho[1] با Subscript[R, TF] | نقاط را در طرح با یک متن برچسب گذاری کنید |
20118 | ابتدا این تعاریف پارامتر را فرض کنید: P0 = 32500000000000000000000000000000/1289899878039; th = 22 10^-7; آلفا = 15*^6; p0value = 0.0000697013247924021100000; Lh = 5 10^-9; d = 80 10^-9; A = -2.8490639736294850547486980507937310695688037435690471`40.25650391588118*^\ 14; B = 1.1760120752241583305643404927085980980404601631188207268`37.\ 974790074939705*^26; دو تابع tmp[x_] را تعریف کنید:= A E^(x/Lh) + B E^(-x/Lh) + p0value ; tmp2[x_] := -(alpha P0 th)/(1 - alpha^2 Lh^2) E^(-alpha x); با تفریق آنها در x=d عدد کوچک p0value tmp[d] - tmp2[d] > 0.000069701324792402 به دست میآید. = d` و روی 10$^{20}$ متوقف نشوید. LogPlot[{tmp[x] - tmp2[x]}, {x, 0, d}, PlotRange -> {{0, d}, {10^-5, 10^25}}]  «MeshFunctions» را امتحان کردم اما موفق نشدم. کسی میتونه راهنماییم کنه؟ | چگونه نموداری از تابع بیش از 24 مرتبه بسازیم؟ |
42704 | من سعی کردم از «MapThread» برای ترسیم یک سری دایره در مختصات مربوط به لیست استفاده کنم، مانند: pointList = {{1, 0}, {1, 2}, {1, 3}}; گرافیک[MapThread[{Circle[#1, 0.1]} &, pointList]]; با این حال، این شکست می خورد. با نگاه کردن به خروجی برای: MapThread[{Circle[#1, 0.1]} و، pointList] موارد زیر را می بینم: out -> {{Circle[1, 0.1]}, {Circle[0, 0.1]}} MapThread است بدیهی است که کاری را که من می خواهم انجام نمی دهم. خطای من کجاست؟ | کشیدن یک سری دایره با «MapThread» و «Graphics». |
22357 | یک بار دیگر من در حل یک مشکل به ظاهر آسان گیر کرده ام:( می خواهم با وارد کردن داده ها از چندین فایل txt فهرستی از جداول درست کنم. وارد کردن داده ها به یک جدول تا کنون کار می کند و من می توانم ListPlots و غیره را انجام دهم. txt -نامهای فایل از یک الگوی ساده پیروی میکنند: «txtFile_1.txt، txtFile_2.txt، ...» ** برداشت من از مشکل این است زیر i] <> .txt <> ToString[i] <> .txt, Data] _پس زمینه:_ من می خواهم داشته باشم جداول موجود در لیست برای دسترسی به آنها از طریق «testList[[i]]» و برای انجام ListPlots متوالی از طریق یک «for»-loop و غیره... | وارد کردن چندین فایل با استفاده از حلقه for |
51541 | من یک ماتریس تو در تو دارم «n» به شکل زیر n = {{a, b}, {c, d}} a = {{0, t, q, dh}, {0, 1, 0, th}, {1 , 0, 0, sh}} b = {{0, t, q, dh}, {0, 0, 0, th}, {0, 0, 1, sh}} c = {{0, t، q، dh}، {1، 0، 1، th}، {0، 0، 0، sh}} d = {{0، t، q، dh}، {0، 1، 0، th}، {1, 0, 0, sh}}  حاوی حروف و اعداد. من قصد دارم یک عملیات خاص را در هر ردیف انجام دهم که نتیجه نشان داده شده در زیر است:  > > {{{{0, t ، q، dh}، {0، 1، 0، th}، {1، 0، 1، sh}}}، > {{{0، t، q، dh}، {1، 1، 1, th}, {1, 0, 0, sh}}}}M > | عملیات مقایسه برای ماتریس های تودرتو |
54688 | من میخواهم تابعی شبیه این ایجاد کنم: «test[x_] := (Print[1]؛ Return[2];)» به جز اینکه «1» را هنگام اجرا به عنوان «test[a]» برای هر «a» چاپ میکند. در نوت بوک، اما زمانی که در محاسبات استفاده می شود، به جای آن از مقدار «2» استفاده می کند. بنابراین «test[2342]» فقط «1» را خروجی میدهد، اما «test[43589] + 1» فقط «2» را خروجی میدهد (زیرا مقدار بازگشتی، 2، به جای آن استفاده میشود). من «تفسیر» را بررسی کردهام، اما یک شی نگهداشتهشده را برمیگرداند و به شما اجازه نمیدهد عملیاتهایی مانند «تست[1] + 123» را بدون رها کردن صریح نگهداشتن انجام دهید. | تابعی که مقدار متفاوتی را با مقداری که برمی گرداند چاپ می کند |
26511 | من مدت زیادی را صرف تلاش کردم تا بفهمم سریعترین راه برای به دست آوردن فهرستی از تمام عبارات فرعی و موقعیت آنها چیست. من چیزهایی را با MapIndexed امتحان کردهام، که در مواردی ایدهآل به نظر میرسد که در آن عبارتی داریم که در آن هیچ توابعی با ویژگی Hold وجود ندارد که بتوانیم اجازه دهیم آزادانه ارزیابی شود. با این حال، برای عبارات Held، استفاده از MapIndexed را پیچیده دیدم و نتوانستم با استفاده از آن راه حل عملی پیدا کنم. علاوه بر این، من چیزهایی را با Extract و Position امتحان کرده ام. همه این موارد در نظرات/پاسخ به سوال positionFunction توسط Mr.Wizard اشاره شد که باعث شد من به این موضوع علاقه مند شوم. از آنجا که من برای این موضوع وقت گذاشتهام و از آنجا که فکر میکنم این یک سؤال کاملاً اساسی است، میخواهم بازخوردی دریافت کنم. منصفانه بگویم، من از پاسخ خودم نیز بسیار خوشحالم، زیرا به طور قابل توجهی سریعتر از جایگزین هایی است که پیدا کردم (اگر چه زمان زیادی از من گرفت)، اما اگر جایگزین های بهتری وجود داشته باشد، حتی خوشحال می شوم که بدانم. در آخر، شاید خوب باشد که بعداً به این پرسش و پاسخ مراجعه کنم، اگر روزی پاسخ خوبی به سؤال آقای جادوگران بنویسم. **سوال این است**: سریعترین راه برای بدست آوردن لیستی از لیست های زیرعبارات و موقعیت های آنها، که با عبارات نگهداری شده کار می کند، چیست؟ **تست عبارات** بیایید یک عبارت بزرگ بسازیم تا با آن تست انجام دهیم. بگذارید بدن[i_][n_] := اگر[n < i، سر[بدن[i][n + 1]، بدن[i][n + 1]]، 1]; درخت12 = سر[بدن[12][1]]; درخت3 = سر[بدن[3][1]]; ما LeafCount[tree12] == 2^12 && LeafCount[tree3] == 2^3 > (True) داریم | سریعترین راه برای دریافت لیستی از عبارات فرعی و موقعیت آنها چیست؟ |
20112 | هنگامی که منحنی های متعدد در یک نمودار ظاهر می شوند، روشن یا خاموش کردن برخی منحنی ها به صورت تعاملی برای مقایسه بصری تعداد کمتری از منحنی ها مفید است. در کنار هم قرار دادن یک پویایی سریع بی اهمیت است، همانطور که در این مثال اسباب بازی، funcs = {Sin[x], Cos[x], Tanh[x]}; checked = ltexts = {sin، cos، tanh}; ستون[{TogglerBar[Dynamic[بررسی شده]، متنهای متنی]، پویا[Block[{sel}، sel = مرتبسازی[بررسی شد /. موضوع[ltexts -> Range[Length[ltexts]]]]; Plot[funcs[[sel]], {x, 0, 3*Pi}, PlotLegends -> ltexts[[sel]]]]}]  این رویکرد، یک راه حل یکباره است. من به دنبال راه حل ظریف تری هستم که بتوان آن را برای هر طرحی اعمال کرد، با یک رابط کاربری که مشکل طبیعی است. نوار دکمه بالای طرح یک رابط طبیعی نیست. کلیک کردن بر روی منحنی یا افسانه یک عمل طبیعی برای تغییر حالت دید منحنی خواهد بود. من قصد دارم به سؤال خود پاسخ دهم، که متواضعانه آن را به عنوان یک راه حل قابل استفاده مجدد پیشنهاد می کنم، اما می خواهم از جامعه برای بهبود یا پیشرفت بخواهم. | چگونه به صورت پویا منحنی ها را در یک پلات شلوغ روشن/خاموش کنیم؟ |
2895 | من شبکه ای از دکمه ها را دارم که هر کدام یک تصویر از یک آرایه را نمایش می دهند. وقتی روی دکمه ای کلیک می شود، تصویر آن تغییر می کند. DynamicModule[{g = Table[Image[RandomReal[{0.5، 1}، {16، 16، 3}]]، {19}، {19}]}، Grid[Table[With[{i = i، j = j}، دکمه[Dynamic[g[[i، j]]]، g[[i، j]] = تصویر[RandomReal[1, {16, 16}]]، ImageSize -> Full, Appearance -> None]], {i, 19}, {j, 19}], Spacings -> {0, 0}] مشکل اینه که سرعتش خیلی کمه فکر میکنم این به این دلیل است که وقتی فقط یکی از دکمهها تغییر میکند، همه دکمهها بهروزرسانی میشوند. این سوال کلی را ایجاد می کند که چگونه می توانید به صورت پویا فقط کنترل مربوط به عنصر تغییر یافته در لیست را تغییر دهید؟ من قبلاً یک راه حل برای مشکل خاص خود پیدا کرده ام: DynamicModule[{g = Table[Image[RandomReal[{0.5, 1}, {16, 16, 3}]], {19}, {19}]} , Pane[ClickPane[Dynamic[ImageAssemble[g]]، (g[[19 - طبقه[#[[2]]/16]، طبقه[#[[1]]/16] + 1]] = تصویر[RandomReal[1, {16, 16}]])&]، Image Size -> Full] ] این یک تصویر را به هم متصل می کند، جایی که روی آن کلیک کرده اید مشخص می شود، سپس عنصر مناسب در لیست را تغییر می دهد. به سوال اصلی پاسخ نمی دهد، اما بسیار سریعتر است. ### نکته اضافی: من کاملاً دوست دارم «g» خارج از شبکه در دسترس باشد. سپس می توانید چندین شبکه داشته باشید که کارهای مختلف را انجام می دهند. یا نمای دیگری از داده ها. | فقط یک عنصر در یک شبکه پویا به روز شود؟ |
33242 | فرض کنید یک مستطیل با رنگ داریم که به CurrentValue[MouseOver] بستگی دارد: Deploy@Framed@Graphics[ Dynamic @ {If[CurrentValue[MouseOver]، قرمز، سبز]، مستطیل[]}، ImagePadding -> 10]  * با مکان نما روی مستطیل[]، همانطور که انتظار می رود، رنگ به قرمز تغییر می کند، * همچنین اگر MouseDown را قرار دهید. و آن را به اطراف بکشید همچنان قرمز است، * اما اگر MouseDown را خارج از مستطیل، روی ناحیه بالشتک شده قرار دهید، و آن را به سمت مستطیل بکشید **آن رنگ را تا «MouseUp»`** تغییر نمی دهد. **آیا راهی برای جلوگیری از چنین رفتاری به طور کلی وجود دارد؟** من می توانم راه حل هایی برای موقعیت های خاص ایجاد کنم اما به دنبال یک راه حل کلی هستم. من در مورد گزینههای «PassEvents» «EventHandler» فکر میکردم، اما به نظر میرسد مشکل عمیقتری است (_من با این رویکرد شکست خوردم :)_). * * * به نظر می رسد مشکل این است که رویداد MouseDown برخی از توابع را مسدود می کند، به عنوان مثال: * Dynamic@CurrentValue[ControlKey] در حالی که دکمه ماوس پایین است کار نمی کند. * من قبلاً با MouseAppearance با آن روبرو شده ام: مشکل به روز رسانی MouseAppearance هنگام MouseDown | تشخیص تاخیر رویدادها وابسته به موقعیت MouseDown. |
15047 | پروفسور مک کلور، در کار M. McClure، **روش نیوتن برای چند جمله ای های مختلط. ** نسخه پیش چاپ ستون گرافیک ریاضی از _Mathematica در آموزش و پژوهش_، صفحات 1-15 (2006)، بحث می کند. چگونه _Mathematica_ را می توان برای توابع تکرار برای به دست آوردن حوضه های جاذبه (یا تصاویر فراکتالی آنها) اعمال کرد. در زیر، کد او را برای تصویر فراکتال چند جملهای $p(z)=z^3-1$ ارائه میدهم: p[z_] := z^3 - 1; theRoots = z /. NSsolve[p[z] == 0, z] cp = Compile[{{z, _Complex}}، Evaluate[p[z]]]; n = Compile[{{z, _Complex}}، Evaluate[Simplify[z - p[z]/p'[z]]]]; وثیقه = 150; orbitData = جدول[ NestWhileList[n، x + I y، Abs[cp[#]] > 0.01 &، 1، وثیقه]، {y، -1، 1، 0.01}، {x، -1، 1، 0.01} ]؛ numRoots = طول[Union[theRoots]]; sameRootFunc = Compile[{{z, _Complex}}, Evaluate[Abs[3 p[z]/p'[z]]]]; whichRoot[orbit_] := Module[{i, z}, z = Last[orbit]; i = 1; اسکن[If[Abs[z - #] < sameRootFunc[z]، Return[i]، i++] &، theRoots]; اگر[i <= numRoots، {i، طول[مدار]}، هیچ] ]; rootData = نقشه[whichRoot, orbitData, {2}]; colorList = {{cc, 0, 0}, {cc, cc, 0}, {0, 0, cc}}; cols = rootData /. {{k_Integer, l_Integer} :> (colorList[[k]] /. cc -> (1 - l/(bail + 1))^8), None -> {0, 0, 0} }; گرافیک[{Raster[cols]}]  سوال اصلی من اینجاست. او به خوبی تصاویر فراکتال را در صفحه پیچیده به دست آورد، در حالی که به دست آوردن این تصاویر در کره ریمان چالش جالبی خواهد بود، به عنوان مثال.  به نظر می رسد صفحه پیچیده در این مورد با یک کره جایگزین شده است، اما چگونه؟ اگر کسی بتواند کد داده شده در بالا را برای به دست آوردن چنین تصاویر فراکتال زیبایی در کره ریمان اصلاح کند، سپاسگزار خواهم بود. هر گونه راهنمایی و ترفند نیز به طور کامل قدردانی خواهد شد. | چگونه می توان تصاویر فراکتال از توابع تکرار را در کره ریمان رسم کرد؟ |
48954 | من در یک مشکل گیر کرده ام من خروجی هایی در هر تکرار از یک حلقه do ایجاد می کنم. با این حال، من میخواهم خروجیها را در فرمت فایل دیگری مانند فایل متنی و غیره ذخیره کنم، به گونهای که باید بتوانم بعداً از هر خروجی از تکرار استفاده کنم. اما هر چه بیشتر در مورد آن جستجو می کنم، بیشتر گیج می شوم. لطفا در این زمینه راهنمایی فرمایید. مانند گزینههای واردات، صادرات، کاشت، درو، دریافت و غیره را خواندم، اما به توضیح ساده نیاز دارم. لطفا در این زمینه مرا راهنمایی کنید. من مثال را نقل می کنم زیرا مقداری $a$ اولیه به عنوان $V0 +\Delta V*\Delta t/T$ دارم. سپس مقدار $\Delta t $ را با افزایش مقدار $T/ntmax$ به روز می کنم و $b$ را به عنوان $V0 +\Delta V*\Delta t/T$ تعریف می کنم. و سپس باید $a$ و $b$ را به صورت $Exp[b]*Exp[a]$ ضرب کنم. در حلقه زیر نشان داده شده است. Do[a = V0 + ΔV*Δt/T; Δt = Δt + T/ntmax; b = V0 + ΔV*Δt/T; f = Exp[b]*Exp[a], {Δt, T/ntmax, T, T/ntmax}] همانطور که در طی هر تکرار مقدار جدید $f$ را به دست خواهم آورد. من باید مقدار کمی از $f$ را رسم کنم. با این حال، من می خواهم پرونده همه را نگه دارم تا بتوانم هر یک از آنها را طرح کنم. | ذخیره خروجی های حلقه |
28064 | فرض کنید من فهرستی از توابع خالص دارم که عبارات جبری خوبی هستند: بگویید l = {(#1 - 1)&, (#1^2 + #1)&, (#1^3 - 1)&} راه آسان برای به دست آوردن یک تابع خالص که حاصلضرب این عبارات را می دهد؟ به عنوان مثال، در بالا من می خواهم یک تابع f با f = (#1 - 1)(#1^2 + #1)(#1^3 - 1) دریافت کنم و '(Times @ @ Identity @@@ l)&`، اما این فقط (#1 - 1)(#1^2 + #1)(#1^3 - 1) را می دهد. اساساً، به نظر می رسد مشکل من تبدیل فهرست از عبارات Function به یک عبارت Function[Times[...]] است، و من نمی توانم ببینم که چگونه توابع را بدون بهم ریختگی لکه کردن توابع انجام دهم. ارجاع عبارات «Slot[1]» در داخل. برای هر کمکی متشکرم | ضرب عبارات در لیستی از توابع خالص |
59510 | من تابعی برای حل معادله دیفرانسیل زیر نوشته ام  که در آن عدد n (که در کد من Nphoton نامیده می شود) یک متغیر است. با این وجود، من برای اختصاص دادن جواب های «sol» معادله دیفرانسیل به توابع «funCa0»، «funCb0» مشکل دارم... کد Do[ ToExpression[ fun <> ToString[vec[[i]]] <> =ارزیابی[ <> ToString[vec[[i]]] <> [t]/.sol][[1]]]; , {i, 1, Length[vec]} ]; پیغام خطای ReplaceAll::reps: {sol} نه لیستی از قوانین جایگزین است و نه یک جدول ارسال معتبر است و بنابراین نمی توان از آن برای جایگزینی استفاده کرد. >>` من این پیام را نمی فهمم، sol چه مشکلی دارد؟ کل عملکرد من این است (به سادگی با چسباندن آن قابل اجرا است): funoscillation[Nphoton_, intialAtomState_, NphotonInitial_, g0_, g1_,wSP_, w0_] := ماژول[{g0li, g1li, Delta, Omega, vec, funvec, eqns, sol، funPlot، solReal، end}، g0li = مزدوج[g0]; g1li = مزدوج[g1]; دلتا = wSP - w0; امگا = wSP + w0; اگر [Nphoton - 1 < NphotonInitial, Print[توجه: حالت اولیه ارائه نشده است]; برو[پایان];]; vec = {}; funvec = {}; آیا[ AppendTo[vec, ToExpression[StringJoin[Ca, ToString[i]]]]; AppendTo[funvec، ToExpression[StringJoin[funCa، ToString[i]]]], {i, 0, Nphoton - 1}]; آیا[ AppendTo[vec، ToExpression[StringJoin[Cb, ToString[i]]]]; AppendTo[funvec، ToExpression[StringJoin[funCb, ToString[i]]]] , {i, 0, Nphoton - 1}]; eqns = {}; انجام دهید[ If[i == 0, AppendTo[eqns, ToExpression[ Ca <> ToString[i] <> '[t]==-I <> ToString[g0] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> +1] Exp[-I <> ToString[Delta] <> t] Cb <> ToString[i + 1] <> [t]]]؛ AppendTo[eqns, ToExpression[ Cb <> ToString[i] <> '[t]==-I <> ToString[g1] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> +1 ] Exp[-I <> ToString[Omega] <> t] Ca <> ToString[i + 1] <> [t]]]; ]؛ If[i > 0 && i < Nphoton - 1, AppendTo[eqns, ToExpression[ Ca <> ToString[i] <> '[t]==-I <> ToString[g0] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> +1] Exp[-I <> ToString[Delta] <> t] Cb <> ToString[i + 1] <> [t]-I <> ToString[g1li] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> ] Exp[I <> ToString[Omega] <> t] Cb <> ToString[i - 1] <> [t]]]; AppendTo[eqns, ToExpression[ Cb <> ToString[i] <> '[t]==-I <> ToString[g1] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> +1 ] Exp[-I <> ToString[Omega] <> t] Ca <> ToString[i + 1] <> [t]-I <> ToString[g0li] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> ] Exp[I <> ToString[Delta] <> t] Ca <> ToString[i - 1] <> [t ]]]؛ ]؛ If[i == Nphoton - 1، AppendTo[eqns، ToExpression[ Ca <> ToString[i] <> '[t]==-I <> ToString[g1li] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> ] Exp[I <> ToString[Omega] <> t] Cb <> ToString[i - 1] <> [t]]]؛ AppendTo[eqns, ToExpression[ Cb <> ToString[i] <> '[t]==-I <> ToString[g0li] <> Sqrt[ <> ToString[i] <> ] Exp [I <> ToString[Delta] <> t] Ca <> ToString[i - 1] <> [t]]]; ]؛ , {i, 0, Nphoton - 1}]; آیا[ If[i == NphotonInitial , If[intialAtomState == b, AppendTo[eqns, ToExpression[Ca <> ToString[i] <> [0]==0]]; AppendTo[eqns, ToExpression[Cb <> ToString[i] <> [0]==1]];]; اگر[intialAtomState == a، AppendTo[eqns، ToExpression[Ca <> ToString[i] <> [0]==1]]; AppendTo[eqns، ToExpression[Cb <> ToString[i] <> [0]==0]];]، AppendTo[eqns، ToExpression[Ca <> ToString[i] <> [0 ]==0]]; AppendTo[eqns, ToExpression[Cb <> ToString[i] <> [0]==0]]; ]؛ , {i, 0, Nphoton - 1}]; sol = NDSolve[eqns, vec, {t, 0, 10}]; آیا[ ToExpression[ fun <> ToString[vec[[i]]] <> =Evaluate[ <> ToString[vec[[i]]] <> [t]/.sol][[1] ]]؛ , {i, 1, Length[vec]} ]; چاپ[funvec]; چاپ[funCa0]; funPlot = Abs[(# & /@ funvec)]^2; Plot[funPlot, {t, 0, 10}, PlotLegends -> vec, PlotRange -> All] ]; فونوسیلاسیون[2، a، 1، 1*0، 1، 2 Pi، 2 Pi] | مشکل در اختصاص حل معادله دیفرانسیل به یک تابع |
43034 | من سعی می کنم زمان محاسبه یک شبیه سازی MCMC را کاهش دهم. اساساً من مجموعه ای از ذرات دارم که یک راه رفتن تصادفی را در یک پتانسیل تصادفی دوره ای انجام می دهند. ذرات مستقل هستند و من هر 100 مرحله یک بار بررسی می کنم و وضعیت برخی از ذرات را تغییر می دهم. به نظر من این یک مورد عالی برای بهینه سازی با موازی سازی شبیه سازی بود، اما هر چه تلاش می کنم همیشه اوضاع را کمی بدتر می کنم. در اینجا به طور خلاصه به آنچه که من انجام می دهم اشاره شده است. ابتدا تابع پتانسیل تصادفی خود را U[x] به عنوان درون یابی در یک زمان گسسته ساده پیاده روی تصادفی rw[L_] تعریف می کنم := Acumulate[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], L]] myrw = rw[100]; myrw = تغییر مقیاس[myrw]; ifun = Interpolation[ Transpose[{Range[1, 200], Join[Reverse@myrw, myrw]}], PeriodicInterpolation -> True]; U[x_] := ifun[x]; در اینجا دو تابع مورد نیاز برای انجام یک تکامل مرحله زمانی یک ذره بر روی پتانسیل من (الگوریتم متروپلیس-هیستینگز): p[x_، prop_، T_] := Exp[-(U[prop] - U[x]) /T]; MCMCEvo[x_, T_] := ماژول[{prop}, prop = RandomVariate[NormalDistribution[x, 0.1]]; Return[If[RandomReal[] < p[x, prop, T], prop, x]] سپس من تابعی دارم که وضعیت ذرات را بررسی می کند و با احتمال کمی آن را اصلاح می کند و سپس 100 مرحله زمانی تکامل را برای کل جمعیت سپس وضعیت ذرات را به عنوان تابعی از این تکامل 100 مرحله ای برمی گرداند. PopulationEvolve[pop_, pdiv_, plife_] := ماژول[{newpop}، (*برای کامل بودن این SomeFunctionOfTheStates را اینجا گذاشتم، اما نظر دادن به آن و تنظیم newpop=pop چیزی را در زمان بندی تغییر نمی دهد*) newpop = SomeFunctionOfTheStates [#,pdiv,life]&/@pop; بازگشت[(پیوستن[{#[[1]]، #[[2]]}، {Mean[U /@ #]، آخرین[#]} و[NestList[MCMCEvo[#، 0.1] و، اگر[# [[2]] == 0، تصادفی واقعی[{0، 100}]، #[[4]]]،100]]])& /@ newpop] ] سپس من تولید 2 جمعیت، یکی با 100 عنصر و دیگری با 400 برای انجام برخی آزمایشها: pop100 = Table[{1, 0, 0, RandomReal[{1, 100}]}, {i, 100}]; pop400 = جدول[{1, 0, 0, RandomReal[{1, 100}]}, {i, 400}]; و محاسبات موازی و غیرقابل مقایسه را امتحان کنید (4 هسته i5-2.6 گیگاهرتز): AbsoluteTiming[PopulationEvolve[pop400, 0.8, 1]][[1]] AbsoluteTiming[Table[PopulationEvolve[pop100, 0.8, 1], {i ]][[1]] AbsoluteTiming[ParallelTable[PopulationEvolve[pop100, 0.8, 1], {i, 4}]][[1]] 0.952207 0.960080 1.088009 و این نسبتها تغییر نمی کنند حتی اگر زمان PopulationEvolve را به جای 10 مرحله از 0 اصل 0 انجام دهم: من انتظار دارم نسبت ها تغییر کند به نفع نسخه موازی شده، زیرا نسبت بین داده های مبادله شده بین هسته ها و طول محاسبات تغییر می کند. (*با 1000 مرحله زمانی*) AbsoluteTiming[PopulationEvolve[pop400, 0.8, 1]][[[1]] AbsoluteTiming[Table[PopulationEvolve[pop100, 0.8, 1], {i, 4}]][[1] AbsoluteTiming[ParallelTable[PopulationEvolve[pop100, 0.8, 1], {i, 4}]][[[1]] 9.723611 9.816607 10.676737 من در محاسبات موازی زیاد تجربه ندارم، اما مطمئن بودم که قبلاً قبلاً وجود نداشت تعامل بین محاسبات موازی تنها گلوگاه هایی که من تا به حال پیدا کرده ام مربوط به ارسال داده های بیش از حد به کرنل ها بوده است که به نظر نمی رسد در این مثال چنین باشد. من در اینجا چه چیزی را از دست داده ام و چه راه خوبی برای موازی کردن این موضوع وجود دارد؟ | بهینه سازی موازی زنجیره مارکوف مونت کارلو |
55082 | آیا برای مدلسازی موثر چرخ دنده ها در ریاضیات کاربردهایی وجود دارد؟ | نرم افزاری برای مدل سازی موثر چرخ دنده ها |
4793 | من آرایه ای از داده ها با عناصر سه بعدی دارم. به عنوان مثال: `x = {{1،2،3}، {3،4،5}، {5،6،7}}`. من می خواهم این داده ها را در 3 بعد نشان دهم، به طوری که هر نقطه در فضا به عنوان یک بردار منشاء از مبدأ نشان داده شود. باید یک پیکان/خط وجود داشته باشد که یک سر آن در مبدا $(0,0,0)$ و انتهای دیگر آن در نقطه $(1,2,3)$ باشد. از کدام تابع استفاده کنم؟ | رسم بردارهایی که از مبدا به صورت سه بعدی نشات می گیرند |
28606 | لیست زیر دارای برخی از عناصر است که برچسب گذاری شده اند. برای مثال «{1، 2} -> 1، {-1، 3} -> 3»، و غیره: فهرست = {{1، 2}، {-1، 3}، {5، 6}، {-3 , 4}, {7, 8}, {-9, 1}, {0, 1}}; برچسب ها = {1، 3، 2، 1، 2، 1، 3}؛ راه خوبی برای جمعآوری عناصر «فهرست» که بر اساس برچسبهایشان خوشهبندی شدهاند چیست؟ خوشه ها = {{{1،2}، {-3، 4}، {-9، 1}}، {{5، 6}، {7، 8}}، {{-1، 3}، {0، 1}}} | عناصر لیست را بر اساس فهرست جمع آوری کنید |
59324 | من برای خروجی کل نماد، یک تابع در این مورد، از یک ماژول یا یک بلوک مشکل دارم. به عنوان مثال myf = Block[{f}, f[3] = 33; f[4] = 4; f] سپس میخواهم مقادیر «f» را از ارزشگذاری ماژول دریافت کنم، اما در عوض In[531]:= myf[3] Out[531]= f(3) را دریافت میکنم. در ماژول قرار داده اند، در این مورد «رفتار مطلوب» In[531]:= myf[3] Out[531]= 33 ممکن است یک سوال RTFM بپرسم، اما نمی بینم هر جا جواب داد از کمکت متشکرم، روبرتو | خروجی یک نماد از ماژول یا بلوک |
48002 | من در تعجبم که چگونه a[1]، a[2]،...،a[4] را از sim فاکتور بگیرم تا بتوانم sim را به صورت یک ماتریس ضربدر بردار ستون a بنویسم. `. ('a[1],a[2],...,a[4]' جزء بردار 'a' هستند)؟ هدف نهایی من این است که امگا را زمانی که تعیین کننده ماتریس صفر است محاسبه کنم. Nmax = 4; x[0][t] = 0; x[Nmax + 1][t] = 0; T = 1/2 مجموع[m[i] x[i]'[t]^2، {i، 1، Nmax}]; U = 1/2 مجموع[k[i] (x[i][t] - x[i - 1][t])^2، {i، 1، Nmax + 1}]; L = T - U; EL[q_] := D[L، q] - D[D[L، D[q، t]]، t] eigen = جدول[EL[x[i][t]]، {i، 1، Nmax }] // MatrixForm; x[i_][t_] = a[i] E^(I \[Omega] t); sim = eigen /. t -> 0  | بردار عامل خارج از یک ماتریس |
4791 | جعبه متن یک FrameTick/Tick، به طور پیش فرض، به صورت عمودی بر روی علامت تیک قرار دارد.  آیا راهی برای تنظیم تراز عمودی متن FrameTick وجود دارد؟ به طور خاص، در امتداد خطوط پایه، بالا، و غیره. FrameTicksStyle در ترکیب با TextAlignment/Alignment هیچ کاری انجام نمی دهد. | تراز عمودی متن FrameTicks |
7151 | من به نتایجی مانند این نیاز دارم: {Cos[Cos[x]]، Sin[Cos[Cos[x]]]، Cos[Cos[Sin[Cos[Cos[x]]]]]، Sin[Cos[Cos[Sin [Cos[Cos[x]]]]]]، ... } من سعی کردم از «Nest» در «NestList» استفاده کنم، اما ناموفق بود: NestList[Sin, Nest[Cos, x, 2], 3] (* {Cos[Cos[x]]، Sin[Cos[Cos[x]]]، Sin[Sin[Cos[Cos[x]]]]، Sin[Sin[Sin[Cos [Cos[x]]]]]} *) نظری دارید؟ | استفاده از Nest در NestList |
4922 | توجه داشته باشید که این سوال تکراری از آن سوال نیست. این به طور خاص در مورد موتور تطبیق الگو است، و صراحتاً آن الگوهایی را که مجدداً به ارزیابی کامل بازمیگردند مستثنی میکند (یعنی «تست الگو» و «شرط»؛ اگر موارد دیگری مانند آنها وجود دارد، آنها را نیز مستثنی کنید. برای بیان مسئله به طور دقیق تر: با توجه به یک مسئله با پاسخ بله/خیر که می تواند در زمان محدود توسط یک ماشین تورینگ مناسب تصمیم گیری شود، آیا همیشه یک الگوی Mathematica وجود دارد که شامل «تست الگو» و نه «شرط» همراه با یک رمزگذاری مناسب باشد. اگر ماشین تورینگ برای داده های ورودی بله بدهد، برای داده های ورودی مطابقت دارد؟ برای واضح تر شدن منظورم، مثالی از یک مسئله قابل حل هم با ماشین تورینگ و هم با تطبیق الگو می زنم: با توجه به یک عدد طبیعی، زوج یا فرد بودن آن عدد را مشخص کنید. بدیهی است که ماشین تورینگ می تواند این مشکل را در زمان محدود حل کند. به این صورت است که تطبیق الگو می تواند این مشکل را حل کند: عدد طبیعی را در فهرستی با تعداد «1» رمزگذاری کنید، به طوری که 0 «{}»، 1 «{1}»، 2 «{1،1}» و غیره باشد. سپس الگوی اجرای آزمایش به سادگی «{PatternSequence[1,1]...}» است. | آیا تطبیق الگوی خالص بدون PatternTest و Condition Turing کامل است؟ |
6157 | هنگام ایجاد یک دفترچه با تصاویر، مانند عکس ها، فایل به سرعت بزرگ می شود، که استفاده از فرمت نوت بوک را برای مطالب آموزشی حاوی تصاویر بسیار دشوار می کند. آیا روش های مختلفی برای انتقال تصویر به دفترچه یادداشت وجود دارد، در چه مواردی از حافظه استفاده می شود؟ (لطفاً توجه داشته باشید که هدف این است که تصاویر را در وسط مطالب دیگر مانند متن و غیره نشان دهیم و فقط اطلاعات تصویر را در نوعی کد انتزاعی نداشته باشیم) من متوجه شده ام که هر بار که یک تصویر را کپی می کنم در یک نوت بوک، FullForm آن نشان می دهد که با یک توضیح جامع از هر مقدار رنگ پیکسل ذخیره می شود. * آیا راهی برای ذخیره آن با تعریف رنگ نمایه شده (مانند فرمت GIF) وجود دارد؟ * آیا راهی برای ذخیره آن با نوعی فشرده سازی (مانند JPG یا مشابه) وجود دارد؟ **ویرایش:** در همین حین کنجکاوی زیر را کشف کردم: اگر یک فایل گیف (از صفحه چاپ خود را وارد کنم)، و سپس آن را ذخیره کنم، فایل من به 150 کیلوبایت می رسد. اگر دوباره آن را ذخیره کنم (بدون تغییر چیزی)، به 32 کیلوبایت کاهش می یابد. اگر به جای «وارد کردن» آن، آن را از کلیپ بورد به نوت بوک کپی کنم، همیشه 150 کیلوبایت را حفظ می کند. | چگونه می توان یک تصویر را در داخل یک نوت بوک، با حداقل ردپای حافظه قرار داد؟ |
7481 | من باید تعیین کننده های Slater را محاسبه کنم. میخواهم قبل از محاسبه، از تخصیص هر یک از توابع خود به یک متغیر سود ببرم. من با تعیین کننده های Slater کار می کنم، اما سوال من فراتر از آنها است و برای محاسبه هر تعیین کننده اعمال می شود. بگویید من توابعی $f_n[x]$ دارم که مجموع نمایی های مختلط هستند. اگر بخواهم تعیین کننده یک ماتریس $N\times N$ را محاسبه کنم، آیا باید از شکل توسعه یافته $f_n[x]$ یا متغیرهای ($a_1،a_2،b_1،b_2$، و غیره) استفاده کنم، یا نه؟ آیا _Mathematica_ از ساده سازی قبلی ماتریس سود می برد یا خیر؟ در حال حاضر، من نگران سرعت نیستم زیرا سیستم هایی که با آنها کار می کنم حاوی الکترون های کمی هستند، اما این تغییر خواهد کرد. | محاسبه عوامل Slater |
19009 | فرض کنید من 2 آرایه دو بعدی دارم که در آن هر سلول حاوی لیستی از مقادیر است: مثال: data_1[[1]][[1]] = {1,2,3} data_1[[1]][[2]] = { 1،2،3} data_1[[2]][[1]] = {1،2،3} data_1[[1]][[2]] = {1،2،3} data_2[[1][[1]] = {2,4,6} data_2[[1][[2]] = {3,6,9} data_2[[2]][[1]] = {4,8,12} data_2[[2]][[2]] = {5,10,15} چه روشی برای ایجاد یک نمودار سه بعدی مجزا از نسبت بین میانه های این مجموعه داده ها وجود دارد (با فرض اینکه شاخصها همیشه ماخ هستند، اما میتوانند هر مقداری را نشان دهند، نه تنها اعداد طبیعی متوالی را نشان دهند. ,2,5 | نمودارهای سه بعدی گسسته از نسبت های میانه دو ماتریس دوبعدی از لیست مقادیر |
32928 | داده = {{0.، 0.، 0}، {0.12، 0.04، 2}، {0.24، 0.08، 4}، {0.36، 0.11، 6}، {0.47، 0.15، 8}، {0.59، 0.19، 10}، {0.71، 0.23، 12}، {0.83، 0.26، 14}، {0.95، 0.3، 16}، {1.07، 0.34، 18}، {1.21، 0.38، 20}، {1.38، 0.41، 22}، {1.78، 0.45، {4} ، 0.49، 26}، . ، 0.68، 40}، {6.51، 0.84، 42}، {6.89، 0.98، 44}، {7.27، 1.14، 46}، {7.67، 1.39، 48}، {8.07، 1.95، 50}، {8.47، 5.8، 5.8 ، 5.82، 54}، {9.3، 6.14، 56}، {9.71، 6.48، 58}، {10.11، 6.9، 60}، {10.52، 7.56، 62}، {10.92، 8.18، 64}، {11.32، 6.9، 8. 8.86، 68}، {12.13، 9.16، 70}، {12.53، 9.46، 72}، {12.93، 9.77، 74}، {13.33، 10.07، 76}، {13.73، 10.38، 78} ListLinePlot[داده[[;; , {#, 3}]] & /@ {1, 2}, Filling -> {1 -> {2}}, Frame -> 1] کد من این را می دهد  اما من می خواهم به این شکل باشد | پر کردن Fill در ListLinePlot ناقص است |
780 | من یک برنامه کاربردی دارم که چندین بار از پایگاه داده MySQL برای داده درخواست می کند. در حال حاضر، Mathematica و MySQL روی یک جعبه در حال اجرا هستند و با این حال بیش از 1.6 ثانیه طول می کشد تا کوئری اجرا شود و مقداری را برگرداند. این بسیار کند به نظر می رسد، و من امیدوار بودم که کسی بتواند به من در مورد چگونگی تسریع این امر کمک کند. AbsoluteTiming[ SQLSelect[commodDB، tbcommodprices، price, SQLColumn[ticker] == LAV05 Comdty && SQLColumn[whichprice] == آخرین و& SQLColumn[تاریخ] == 0 09-01 ];] {1.6093750، تهی} | چگونه می توانم پرس و جوهای SQL را در Mathematica افزایش دهم؟ |
18751 | کد زیر با فرض[-1 < t < 1 && Element[a, Reals]، FullSimplify[ Integrate[ Piecewise[{{(1 + x)/(1 + t)، -1 < x < t}، {(1 - x)/(1 - t)، t < x < 1}، {0، درست}}]، {x، -1، a}]]] منجر به $$ \begin{cases} 1 و a>1 \\ \frac{(a+1)^2}{2 (t+1)} & a>-1\land a<t \\ \frac{t+1}{2} & a=t \\ \frac{(a-1)^2}{2 (t-1)}+1 & a>t\land a\leq 1 \end{cases} $$ طبق مفروضات بالا، این یکسان است: $$ \begin{cases} 1 & a\ge 1 \\ \frac{(a+1)^2}{2 (t+1)} & a>-1\land a\leq t \\ \frac{(a-1)^2} {2 (t-1)}+1 & a>t\land a< 1 \end{cases} $$ که شکلی است که من ترجیح میدهم. آیا راهی وجود دارد که به طور خودکار به ریاضیات بگوییم این کار را انجام دهد؟ دلیل اینکه من فرم دوم را میخواهم این است که باید یک بار دیگر خروجی را ادغام کنم و در شکل اول، منجر به رفتار عجیب و غریب میشود، به طور ناگهانی و غیرضروری با پوشش ویژه برای $\frac{1}{\sqrt{2 }}$ یا چیزهایی از این قبیل. (توجه داشته باشید که هیچ موردی برای $a\leq -1$ وجود ندارد. این مورد توسط Mathematica به صورت خودکار $\{0,True\}$ مدیریت میشود و وقتی از دستور \TeXFormat استفاده میکنید نشان داده نمیشود) | چگونه می توان شرایط مرزی را پس از ادغام بر روی تابع تکه ای کنترل کرد؟ |
48564 | تلاش برای ارزیابی عبارت زیر، هسته من را می کشد (Mathematica 8.0.0.0): ListVectorPlot[{{{0.04039190555`,0.00897597901`}،{0.1094840396`,-0.487866 0114`}}،{{0.01346396852`،-0.02692793703`}،{-0.4484770638`،-0.2210618086`}} ,{{-0.01346396852`,0.02692793703`},{0.4484771099`,0.2210617151`}}،{{0.040 39190555`,0}،{6.015064858999999`*^-7،-0.5`}}،{{-0.04039190555`،0}،{-8.3764 67958999999`*^-7,0.5`}}،{{0.04039190555`,0.004487989505`}،{0.05578099204` ,-0.4968787387`}}،{{0.04039190555`,-0.004487989505`}،{-0.0557801133`،-0.49 68788373`}}،{{-0.04039190555`،-0.004487989505`}،{-0.05578124893`، 0.4968787 098`}}،{{-0.04039190555`,0.004487989505`}،{0.05577990379`,0.4968788608`}}، {{0.03141592654`,0.004487989505`},{0.0717709292`,-0.4948221233`}} }] آیا این یک اشکال است؟ | اشکال در ListVectorPlot؟ |
45293 | من از کد halirutan در این موضوع برای باز کردن یک لیست استفاده می کنم. خیلی خوب کار می کند اما مشکل اینجاست که وقتی تابع خروجی را برمی گرداند، تابع محلی «f» ماژول حذف نمی شود و در نتیجه صدها هزار نسخه از نماد شکل «f$xxxx» به پایان می رسد، که در نهایت Mathematica را خراب می کند. راه حل های دیگه ای هم از همین تاپیک امتحان کردم ولی به نظر نمیرسه جواب بده. آیا راه حلی وجود دارد؟ | چگونه این نشت حافظه را برطرف کنیم |
35652 | بگذارید یک لیست نمونه وجود داشته باشد، l = {a، {{b، c}}، {d، e}، {f}، {{g، {y}، u، h}، {{{{k، j}}}}}، k، {{{{q}، {w}، {r}، {x}}}}}؛ ArrayRules[l] **ArrayRules::rect: با آرایه غیر مستطیلی مواجه شدیم. >>** خطای پرتاب شده است. بنابراین، من فقط به این فکر می کردم که اگر کسی نیاز به حفظ ساختار لیست با استفاده از یک نوع عملکرد مشابه دارد، چه مراحلی ممکن است مورد نیاز باشد. قصد من این است که داده ها را به جای اینکه به عنوان یک قانون در ArrayRules جایگزین شوند، ارسال کنم. من میتوانم فهرست را برای یافتن اطلاعات موقعیتهایی مانند ArrayRules با استفاده از کد زیر، ListRules[l_List]:= ماژول[{l1 = l، l11، s1، pos، M، tpos، trpos، sp، ntrpos، temntrpos، fin، fin2}، تجزیه کنم، {l11 = {#} & /@ l1، s1 = نقشه[{#، موقعیت[l11، #]} و، l11، بی نهایت] /. {a_، {{s___}}} -> {s} //. {d___، {}، e___} -> {d،e}، pos = جدول[s1[[i]] //. {___, {a___List}, ___} -> a, {i, 1,Length[s1]}], M = Last[SortBy[pos, Length]] // Length, tpos = Table[If[Length[pos[ [i]]] < M، PadRight[pos[[i]]، M، 1]، pos[[i]]]، {i، 1، طول[pos]}]، }; tpos] listrules= ListRules[l] > {{1, 1, 1, 1, 1, 1, 1}, {2, 1, 1, 1, 1, 1, 1}, {2, 1, 1, 2 ، 1، 1، 1}، {3، 1، > 1، 1، 1، 1، 1}، {3، 1، 2، 1، 1، 1، 1}، {4، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {5، 1، 1، 1، > 1، 1، 1}، {5، 1، 1، 2، 1 , 1, 1}, {5, 1, 1, 3, 1, 1, 1}, {5, 1, 1, 4, 1, 1, > 1}، {5، 1، 2، 1، 1، 1، 1}، {6، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {5، 1، 2، 1، 1، 1، 2} , {5, > 1, 2, 1, 1, 1, 1}, {6, 1, 1, 1, 1, 1, 1}, {7, 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {7، 1، 1، > 1، 2، 1، 1}، {7، 1، 1، 1، 3، 1، 1}، {7، 1 , 1, 1, 4, 1, 1}} سپس سعی کردم با استفاده از روش زیر، CreateList[s_List] آن را به یک لیست بازگردانم:= ماژول[{tpos = s, trpos, sp, ntrpos, temntrpos, t, x, y, h}, {trpos =Table[tpos[[i]] -> RandomInteger[100], {i, 1,Length[tpos ]}]، sp = آرایه پراکنده[trpos]، ntrpos = نرمال[sp]، temntrpos = ntrpos //. {a___، {h___، 0 ..}، b___} -> {a، h، b} //. {a___، {}، b___} -> {a، b} }؛ temntrpos ] CreateList[listurles] می دهد، > {{{{{{76}}}}}، {{{{{82}}، {{83}}}}}، {{{{{{{67}}}، {{{19}}}}}، {{{{{32}}}}}، > {{{{{51}}، {{22}}، {{60}}، {{1}}}، {{{{26،59}}}}}}، {{{{{12}}}}}، {{{{{6}، > {78}، {34}، {72}}}}}} نشان میدهد که توانسته است ساختار تودرتو را حفظ کند، اما مهاربندهای اضافی مرتبط است. من سعی کردم از Dimension، Depth و غیره استفاده کنم. من میتوانم از شر تودرتو برای عناصر منفرد با مرتبط کردن بعد از فهرست اصلی با آنها خلاص شوم و همه آنهایی را که دارای حداکثر بعد هستند به عنوان 1 برای Rest[sublist] صاف کنم. اما در صورت چندین تودرتو، من شکست می خورم. من باید تعداد بریس ها را هم در مبدا و هم در مقصد یکسان نگه دارم. | ArrayRules برای یک لیست ناهموار |
15921 | من تصویر زیر را دارم: img1  من سعی می کنم تمام این سلول های رنگی را بشمارم و دور آنها دایره ای بکشم. من واقعاً نمی دانم چگونه می توانم از SelectComponents برای این تصویر استفاده کنم. و «EdgeDetect» نتیجه زیر را دارد: img2  شاید چند نکته یا مثال. با سلام | شمارش عناصر در تصویر |
51012 | من سعی میکنم با انجام محاسبات در C++ با ابزارهای Cilk Plus و Threading Building Blocks برای کامپایلر Intel C++ 14.0 [در Intel Parallel Studio XE 2013 SP1، نصب شده با VS، بخشی از نوتبوک Mathematica 9.0.1 را سرعت بخشم. 2012 Professional، در حال اجرا تحت ویندوز 8.1 Pro]. من میخواهم در صورت امکان از MathLink برای دسترسی به کد C++ اجتناب کنم و با استفاده از توابع CreateExecutable و CreateLibrary Mathematica، از آن استفاده نکنم. من تاکنون هیچ موفقیتی با CreateLibrary نداشته ام، اما یک موفقیت و یک شکست با CreateExecutable داشته ام. من سعی می کنم موفقیت خود را به عنوان راهی برای رفع شکست ها درک کنم. کد ساده C++ با Cilk پیشرفته زیر، عدد 7 را یک تریلیون بار در حدود 8 ثانیه در یک لپتاپ 4 هستهای 3.5 گیگاهرتزی به خودش اضافه میکند. این کد از نقطه نظر نتیجه ای که محاسبه می کند مفید نیست، اما به سرعت فن را اجرا می کند و برای آزمایش اینکه آیا کد C++ بهبود یافته Cilk را می توان در یک نوت بوک Mathematica گنجاند یا نه استفاده می کند. بنابراین، ظاهراً امکان اجرای کدهای C++ با Cilk از Mathematica وجود دارد. اگر ابتدا رشته کد C++ بهبود یافته با Cilk، CilkMain، را در فایلی با پسوند cpp.cpp بنویسم و سپس از آن فایل cpp. به عنوان اولین آرگومان (لیست) CreateExecutable استفاده کنم، کد کار می کند. وقتی از گزینههای ShellCommandFunction و ShellOutputFunction CreateExecutable استفاده میکنم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است، به نظر میرسد که Mathematica به پسوند cpp. نگاه کرد، یک فایل cpp. را به کامپایلر اینتل فرستاد و همه چیز کار کرد. در[1]:= nbdir = دفترچه یادداشت[]; نیازهای [CCompilerDriver`] CCompilers[Full]; $CCompiler = {Compiler -> CCompilerDriver`IntelCompiler`IntelCompiler، CompilerInstallation -> C:\\Program Files (x86)\\Intel\\Composer XE 2013 SP1}; In[5]:= cilkMain = #include<cilk/cilk.h> #include<cilk/reducer_opadd.h> #include<stdio.h> int main() { cilk::reducer_opadd<long long>j(0 ; cilk_for(long long i=0;i<size;i++) j+=7(\مقدار j %14lld\\n\,j.get_value()); در[6]:= صادرات[nbdir <> cilkMain.cpp، cilkMain، Text]; In[7]:= cilkExe = CreateExecutable[{nbdir <> cilkMain.cpp}، cilkExeFile]; In[8]:= AbsoluteTiming[Import[! <> QuoteFile[cilkExe], Text]] Out[8]= {8.165778، مقدار j برابر است با 7000000000000} در[9]:= cilkExe = CreateExecutable[cilkMain, cilkExeFile] cilkExecilate=CilkExecilate[9] cilkExeFile، Language -> C++] Out[9]= $Failed Out[10]= $Failed اما اگر رشته کد تقویت شده با Cilk را مستقیماً به عنوان اولین آن به CreateExecutable بدهم (فرم غیر لیستی برای یک رشته لازم است) آرگومان، با یا بدون گزینه Language که روی C++ تنظیم شده است، کد با شکست مواجه می شود. نتایج چاپ شده از گزینههای ShellCommandFunction و ShellOutputFunction نشان میدهد که برای آرگومان رشتهای، یک فایل با پسوند .c به کامپایلر اینتل ارسال میشود که منجر به شکست میشود زیرا توابع Cilk به کامپایل C++ نیاز دارند. آیا راهی مستقیم وجود دارد که به CreateExecutable و CreateLibrary بگوییم که کد را برای کامپایل C++ (نه C) ارسال کنند؟ اسناد کمی از گزینه زبان در راهنمای Mathematica وجود دارد و هیچ مثالی وجود ندارد. آنچه در نوت بوک بالا می بینید، صرفاً بهترین حدس من در مورد چگونگی اجباری کردن کامپایل C++ است. واضح است که این حدس نادرستی است که احتمالاً بر اساس درک نادرست است. من دوست ندارم به ترفندهایی مانند نوشتن یک رشته در یک فایل با پسوند خاص برای فریب دادن یک تابع Mathematica متوسل شوم. راه درست برای این کار چیست؟ یادگیری راه درست ممکن است من را در مسیر رفع ناکامی ها قرار دهد. P.S. با تشکر از پاسخ های سریع به کد CCompilerDriver نگاه می کنیم، سپس به تلاش برای فریب CreateLibrary به روشی مشابه ادامه می دهیم. | چگونه زبان کامپایل را مجبور کنیم در CreateExecutable یا CreateLibrary C++ (نه C) باشد |
57486 | من فقط متوجه شدم که MMA (8 و 10) در ویندوز 8 روی دستگاه من عنوان هیچ پالتی را نمایش نمی دهد. برای مثال پالت Basic Math Assistant بدون عنوان ظاهر می شود. در مورد پالت های تعریف شده توسط کاربر هم می توانید این را تأیید کنید یا فقط Win 8 من است؟ اگر فقط من هستم، همانطور که گمان میکنم، آیا کسی میتواند هر گونه تغییر تنظیمات را در Win 8 پیشنهاد دهد تا بتوانم عناوین را در پالتها نشان دهم؟ عناوین در نوت بوک ها مشکلی ندارند. | عناوین از دست رفته در پالت ها با Win 8 |
44966 | من به دنبال اسناد .zip از Mathematica (http://reference.wolfram.com/mathematica/ref/format/ZIP.html) هستم. صادرات و وارد کردن از/به یک فایل .zip بسیار ساده به نظر می رسد، اما چگونه می توانم محتوا را به فایل .zip موجود اضافه کنم؟ | محتوا را به فایل .zip موجود اضافه کنید |
1457 | با توجه به دو بردار دلخواه $\textbf{v}_1$ و $\textbf{v}_2$، چگونه می توانم صفحه ای را که در آن قرار دارند ترسیم کنم؟ | چگونه صفحه ای را که دو بردار روی آن قرار دارند ترسیم می کنید؟ |
28600 | من شکلی از ساختار بلوری MoS2 ترسیم کردم. اما به نظر می رسد خروجی واقعی به دلیل اثر پرسپکتیو، کره ها در موقعیت صحیحی قرار ندارند. با تنظیم ViewPoint روی Infinity شکل موقعیت صحیح را به دست آوردم. اما وقتی فیگور را می چرخانم، افکت بی نهایت از کار می افتد و دوباره افکت پرسپکتیو ایجاد می شود.  میخواستم بدونم وقتی یک گرافیک میکشید راهی برای خلاص شدن از افکت پرسپکتیو وجود دارد؟ متشکرم. در اینجا کد من a0 = 1 است. ceng = 1; znn =3*ceng; ynn = 5; xnn = 5; a1 = 2; cznn = 3; hh = 2; p1[θ_] := RotationTransform[θ, {0, 0, 1}]; posx1 = (nx1 - 1) a0 + ((ny1 - 1) a0)/2 + (Mod[nz1 - 1, 3] a0)/2; posy1 = Sqrt[3]/2 (ny1 - 1) a0 + (Sqrt[3] Mod[nz1 - 1, 3] a0)/6; posz1 = Sqrt[3]/2 (nz1 - 1) a0 + طبقه[(nz1 - 1)/3] a0; sinpq2 = Transpose[جدول[{posx1، posy1، posz1}، {ny1، ynn}، {nz1، znn}، {nx1، -xnn، 0}]]; rr = 0.3 a0; tom2 = جدول[ Graphics3D[{If[Mod[cc, 3] == 2, Pink, Yellow], Sphere[sinpq2[[cc, bb, aa]], rr]}], {aa, xnn}, {bb , ynn}, {cc,znn}]; نمایش[tom2، محورها -> نادرست، سبک جعبه -> دستورالعمل[نارنجی، تیرگی[0]]، نسبت جعبه -> خودکار، محدوده طرح -> همه، پسزمینه -> مشکی، دیدگاه نقطه -> {0، 0، ∞}] | چگونه از افکت پرسپکتیو در گرافیک سه بعدی خلاص شویم |
50860 | چگونه می توانم تحدب تابع f = Log[ x, 1 + (x^a - 1) (x^b - 1)/(x - 1)] را با پارامترهای $a,\,b$ متعلق به تعیین کنم به بازه $(0,1)$ در _Mathematica_؟ | آیا این تابع محدب است؟ |
45592 | این یه جورایی خجالت آوره من در حال کار بر روی سندی برای تمجید از فضایل Mathematica هستم و نمی توانم آن را برای حل یک سیستم نسبتاً ساده معادلات شامل واحدها به دست بیاورم. در این کد وقتی از <<<1 atm>>> استفاده می کنم منظورم این است که از روش ctrl-= برای اضافه کردن واحدها استفاده می کنم. Keq = <<<3 /atm^2>>> P0N2 = <<<10 atm>>> POH2 = <<<20 atm>>> اکنون معادلاتی را که می خواهم حل کنم، یک سیستم تعادلی ساده تعریف می کنم: eq1 = PN2 == P0N2 - z eq2 = PH2 == P0H2 - 3*z eq3 = PNH3 == 2*z eq4 = PNH3^2 / (PN2*PH2^3) == Keq اکنون، من میخواهم این معادلات را حل کنم، با دانستن اینکه راهحلها کجا هستند: FindRoot[{eq1, eq2, eq3, eq4}, {{z, <<<6 atm>>>}، {PN2، <<<11 atm>>>}، {PH2، <<<4 atm>>>}، {PNH3، <<<2 atm>>>}}] دریافت می کنم: > FindRoot:nlu: -- متن پیام یافت نشد -- ({6. atm, 11. atm, 4. atm, 2. > atm})({z, PN2, PH2 , PNH3})({7. atm, 2. atm, -10. atm, > -2.99432/atm^2})({4})(حذف شد[$$Failure]) > > FindRoot[{eq1, eq2, eq3, eq4}, {{z, 6 atm}, {PN2, 11 atm}, {PH2, 4 atm}, > {PNH3, 2 atm}}] من واقعاً از این خطا رنج میبرم. آیا ایده ای در مورد آنچه Mathematica می خواهد؟ به سلامتی، چارلز. | خطای FindRoot با واحدها: متن پیام یافت نشد |
11783 | من سعی می کنم افسانه را با یک ColorData برای یک جدول ضریب تبدیل فوریه گسسته نشان دهم. این یک جدول داده نمونه است: f={{0,26.6185,6.54197,1.32902,0.862353}, {12.3854,4.09068,3.39286,0.208909,0.340049}, {1.86011،1.79171،0.294318،0.930939،0.13115}، {0.107348,0.0917102,0.13862,0.278679,0.0561954}} «MatrixPlot» دادههای بالا به این صورت است: «MatrixPlot[f]»  'MatrixPlot' با `ColorData` (همانطور که در راهنمای راهنمای PlotLegends/ref/ShowLegend) به شرح زیر است: Needs[PlotLegends]; ShowLegend[ MatrixPlot[f, BaseStyle -> {FontWeight -> Plain, FontSize -> 25}], {ColorData[TemperatureMap][1 - #1] &, 20, -1، 1، LegendPosition -> {1.1, -.4}} ] بدیهی است که تغییر -1، 1 تغییر خواهد کرد محدودیت های افسانه چگونه باید حداکثر و حداقل «f» را به جای «1» و «-1» غیرمعقول (برای این مورد) نشان دهم؟  سعی کردم «ShowLegend» را به ShowLegend تغییر دهم[ MatrixPlot[f, BaseStyle->{FontWeight->«Plain»,FontSize -> 25}]، {ColorData[TemperatureMap][1-#1]&,20,Max[f],Min[f], LegendPosition->{1.1,-.4}} ] اما فایده ای نداشت. من به اطراف نگاه کردم و باید راه ساده تری نسبت به این پایان نامه وجود داشته باشد! | تنظیم رنگ های افسانه برای مطابقت با آن در MatrixPlot |
19002 | آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا «Circle» وقتی به عنوان «PlotMarkers» استفاده می شود، «PlotStyle» طرح را به ارث نمی برد؟ مثالی در اینجا آمده است: l1 = RandomInteger[100, {20, 2}] cross = Graphics[{Line[{{-1, 1}, {1, -1}}], Line[{{1, 1}, {-1، -1}}]}]؛ حلقه = گرافیک[دایره[{0, 0}, 1]]; ListPlot[l1, PlotStyle -> Thick, PlotMarkers -> {cross, 0.03}] ListPlot[l1, PlotStyle -> Thick, PlotMarkers -> {circle, 0.03}]  به نظر می رسد این مورد همانطور که انتظار می رود کار می کند، اما تنها تفاوت این است که Graphics لیستی از موارد اولیه داده شده است: circle1 = Graphics[{Circle[{0, 0}, 1]}]; ListPlot[l1, PlotStyle -> Thick, PlotMarkers -> {circle1, 0.03}]  | PlotMarkers PlotStyle را به ارث نمی برد زمانی که اولین آرگومان Graphics یک لیست نیست |
11780 | من یک جدول با داده دارم، به عنوان مثال MT = {{1، 80.3، 1، 4، 68}، {2، 80.5، 1، 5.5، 102}، {3، 80.0، 0، 4.2، 78}، {4 ، 80.4، 0، 3، 17}، {5، 80.2، 1، 5، 180}}; می توانم ستون 1 را در مقابل ستون 2 رسم کنم با L1 = Table[MT[[i, 1]], {i, 1, 5}]; L2 = جدول[MT[[i, 2]], {i, 1, 5}]; ListPlot[{L1[[i]], L2[[i]]}, {i, 1, 5}]] اکنون میخواهم این کار را انجام دهم: میخواهم ستون 1 را در مقابل ستون 2 رسم کنم اگر ورودی در ستون 3 == 1 است. (به طوری که فقط نقاط ردیف های 1،2،5 نشان داده شده است) آیا کسی می داند چگونه این کار را انجام دهد؟ خیلی ممنون | در صورت برآورده شدن برخی شرایط، ستون های جدول را رسم کنید |
7484 | من روی یک مسئله تحقیقاتی در هندسه گسسته کار می کنم که با بسته بندی های کره انجام می شود، و باور کنید یا نه، توانسته ام آن را به یافتن راه حل های معادله دیوفانتین تقلیل دهم، $$n = \frac{x + 2y + 3z {2}، \text{ جایی که $n,x,y,z \in \{1,2,3,4,5,6,7,8,9\}$}$$ در _Mathematica 8_ من سعی کردم از دستور FindInstance برای یافتن این راه حل ها استفاده کنم (تعداد محدودی از آنها وجود دارد)، اما راهی برای تعریف دامنه $\{1،2،3،4،5، 6,7,8,9\}$، فقط واقعی، اعداد صحیح و غیره را به عنوان دامنه می پذیرد. آیا راهی برای دور زدن این موضوع وجود دارد؟ FindInstance[(x + 2 y + 3 z)/2 == 4, {x, y, z}, {1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9}, 10] ایده من از آن برای یافتن 10 نمونه از راه حل استفاده کنید، اما دامنه تعریف نشده است. | تعریف یک دامنه منحصر به فرد برای حل معادلات دیوفانتین |
45553 | من باید یکپارچه سازی عددی --> تمایز --> ادغام عددی را انجام دهم. من سعی کردم تکنیک توضیح داده شده در پاسخ پذیرفته شده را برای یک سوال مشابه اعمال کنم: y = t^2 x^2; f[t_?NumericQ] := NIintegrate[y, {x, 1, 2}] g[t_?NumericQ] := D[f[t], t] NIintegrate[g[t]*t, {t, 1 , 2}] با این حال، همچنان این خطا را ایجاد می کند: NIntegrate::inumr: انتگرال g[t] به غیر عددی ارزیابی شده است. مقادیر برای تمام نقاط نمونه برداری در منطقه با مرزهای {{1،2}}. >> این رویکرد به دلیل تمایز بین آنها کار نخواهد کرد. چه چیزی را از دست داده ام؟ | NIintegrate و NumericQ |
32037 | من با استفاده از شرایط If که حاوی نابرابری حالت به شکل «state<=» است، مشکل عجیبی پیدا کردم. ابتدا ODE ساده را با شرط If «t<=2» در نظر بگیرید. ابتدا معادلات را پردازش می کنیم. state = First@NDSolve`ProcessEquations[{r'[t] == If[t <= 2, 2, 0], r[0] == 0},r, t] NDSolve`StateData[SequenceForm[< , 0., >]] سپس سیستم را مجدداً با newstate = NDSolve`Reinitialize[state, {r[0] == شروع می کنیم. 1}] NDSolve`StateData[SequenceForm[<، 0.، >]] که کاملاً خوب کار می کند. اکنون یک سیستم ODE دیگر را با یک شرط If کمی متفاوت در نظر بگیرید، یعنی «If[r[t] <= 2, 2, 0]». معادلات را با state2 = First@NDSolve`ProcessEquations[{r'[t] == If[r[t] <= 2, 2, 0], r[0] == 0},r, t] NDSolve پردازش می کنیم `StateData[SequenceForm[<، 0.، >]] که به خوبی کار می کند. اکنون وقتی می خواهیم این سیستم را مجدداً مقداردهی کنیم، یک پیغام خطا دریافت می کنیم! newstate2 = NDSolve`Reinitialize[state2, {r[0] == 1}] NDSolve`Reinitialize::ntcs: نمی توان معادلات محدودیت را برای شرایط اولیه حل کرد. به نظر میرسد وقتی میخواهم Mathematica را مجدداً مقداردهی کنم، به دلیل شرط «r[t]<=2» مشکل دارد. من متوجه همین مشکل برای مثال توابع PieceWise شدهام، همانطور که در این پست ذکر شد: NDSolve: ProcessEquations و Reinitialize with Piecewise | NDSolve: مقداردهی اولیه مجدد با شرط If شکست می خورد |
56323 | فرض کنید که سه نقطه مختلف در مختصات x-y وجود دارد مانند: p1={4, -1}; p2={5, -2}; p3={1, 5}; به منظور مقایسه این نقاط با یکدیگر در یک معیار خاص، ابتدا «List1» را ساختهام که شامل کل حالتهای ممکن است: List1={{{4، -1}، {5، -2}}، {{4 , -1}, {1, 5}}, {{1, 5}, {5, -2}}}; معیار این است: > اگر هر یک از این دو نقطه دارای مقدار x بزرگتر از مقدار x نقطه > دیگر و مقدار y کوچکتر از مقدار y نقطه دیگر است، > این نقطه را به فهرست دیگری اضافه کنید. در غیر این صورت به جفت نقطه بعدی بروید. عددی بدهید که نشان میدهد نقطه 1 از List1 چند بار معیارها را برآورده میکند. برای روشن شدن مشکل: > عنصر اول «List1» شامل دو نقطه است: «{{4، -1}، {5، -2}}»` «point1 > = {4، -1}» و «point2 = {5، -2}`. x1 = 4 < x2 = 5 و y1 = -1 > y2 = -2. بنابراین > نقطه «{5، -2}» بر نقطه «{4، -1}» غالب است: ( 5>4 و -2<-1 ) > > اکنون نقطه {5، -2} را در یک لیست قرار دهید و یک عددی که نشان می دهد چند بار > نقطه {5، -2} معیارها را برآورده می کند. نتایج نهایی باید مانند زیر باشد: > > DominatePoint1 = {{5, -2},2} > DominatePoint2 = {{4, -1},1} > DominatePoint3 = {{1, 5},0} > چگونه آیا می توان این را در _Mathematica_ پیاده سازی کرد؟ | مقایسه عناصر در یک لیست |
45591 | من یک دستکاری شبکه / خط ساده دارم: Manipulate[r = 10; b = {{0، r}، {r، 0}}؛ l1 = صاف کردن[جدول[i b[[1]] + j b[[2]]، {i، 0، r}، {j، 0، r}]، 1]/r; Clear[a, b]; b = a /. حل[a + y == 90، a][[1]]; x = y Pi/180; g = گرافیک[خط[{{0، 0}، {If[y <= 45، r/Cos[x]، r/Cos[b Pi/180]]، 0}}]]؛ rot = l : Line[pts_] :> Rotate[l, x, {0, 0}]; نمایش [Graphics[Point[l1]، Frame -> True، Aspect Ratio -> 1]، g /. rot]، {{y, 45}, 0, 90}] و میخواهم نقاطی را (که با دستکاری حرکت میکنند) بر روی خطی که بر نزدیکترین نقاط شبکه عمود هستند اضافه کنیم، همانطور که در زیر نشان داده شده است:  اگر خطوط عمود بر هم ظاهر شوند، یک امتیاز خواهد بود. تنها راهی که میتوانم به دنبال آن باشم این است که از چیزی مانند «نزدیکترین»، «FrobeniusSolve» و غیره استفاده کنم (تاکنون با موفقیت کمی به پاسخهای این سؤال نگاه کردهام) برای تولید دادهها برای چیزی در راستای این موارد: f = گرافیک[نقطه[{{0، 0}، داده، {If[y <= 45، r/Cos[x]، 12]، 0}}]]; rot1 = l : Point[pts_] :> Rotate[l, x, {0, 0}]; نمایش [Graphics[Point[l1]، Frame -> True، Aspect Ratio -> 1]، g /. پوسیدگی، f /. rot1] # نکته: همانطور که توسط Vitaliy Kaurov در زیر ذکر شده است، «باند» (که در نمودار نقش بسته) (لزوما) در مورد خط اصلی متقارن نخواهد بود. در این مثال، نسبت کوچکتر به بزرگتر، نسبت طلایی است. هنگامی که به خط قرمز مرکزی در تصویر بالا نگاه می کنید این امر آشکارتر است - مقایسه کنید با:  من در حالت ایده آل دوست دارم این پهنای باند در دستکاری قابل تنظیم باشد، اما این یک نگرانی جزئی است. # بهروزرسانی یک تغییر جزئی در کد george2079 a = N[1/2 (Sqrt[(2/(5 + Sqrt[5])] + Sqrt[10/(5 + Sqrt[5])]]. b = N[Sqrt[2/(5 + Sqrt[5])]]; Manipulate[Module[{grid, f, lndat, near, lnpts, lines1, lines2}, band = 1; grid = Flatten[Outer[List, Range[-4, 4], Range[-4, 4]], 1]; f[x_] := m x; lines1 = انتخاب[pointlinedis[{{{0، 0}، {4، f[4]}}، grid}]، Norm[Subtract @@ #] < a band &]; lines2 = انتخاب[pointlinedis[{{{0، 0}، {4، f[4]}}، grid}]، Norm[Subtract @@ #] < b band &]; نمایش [Plot[f[x]، {x، -4، 4}، PlotRange -> 4]، Plot[f[x] - b band/Cos[ArcTan[m]]، {x، -4، 4} , PlotRange -> 4], Plot[f[x] + a band/Cos[ArcTan[m]], {x, -4, 4}, PlotRange -> 4]، گرافیک[{{Opacity[.5]، PointSize[.015]، Point[grid]}، {نارنجی، ضخامت[.005]، خط /@ lines1}، {قرمز، تیرگی[.5]، PointSize [.03]، Point[#[[1]] & /@ lines1]}، {PointSize[.015]، آبی، Point[#[[2]]] & /@ lines1}}]، Aspect Ratio -> 1]]، {{m, N[Pi/5]}، -10، 10}] میدهد![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/TYEXg.gif) که تقریباً همان چیزی است که من دنبال آن بودم، اما من واقعاً دوست دارم نقاط خارج از خط پایین را حذف کنم. اگر در 3 خط پایین کد، «خط 1» را با «خط 2» عوض کنم، آنها حذف می شوند، اما برخی از نقاط در باند بالا هم همینطور است. من سعی کردهام با ترکیبهای مختلف «If» بازی کنم، اما به نظر نمیرسد نقاط باند بالا را به طور جداگانه به نقاط باند پایین انتخاب کنم. همچنین، نقطه نزدیک به $\{3,3\}$ نباید گنجانده شود (اگرچه george2079 توجه دارد که ممکن است در پاسخ او این اتفاق بیفتد). | شبه کریستال 1 بعدی: نقاط روی یک خط نزدیکترین به نقاط روی شبکه |
23918 | من سعی می کنم $$\displaystyle J=A\sum_{k=0}^{n-2}(-1)^k{n-2 \choose k}B^{n-2-k}\left را ارزیابی کنم (\frac{C_1}{k+n}-\frac{C_2}{k+n+1}+\frac{C_3}{k+n+2}-\frac{2}{k+n+3} \راست)$$ در _Mathematica_ به عنوان تابعی از n (یعنی 'J[n]') توجه داشته باشید که B، C1، C2، و غیره فقط ضرایبی برای برخی از پارامترهای من در مدل هستند. قبل از وارد کردن تابع، مقادیر آنها را تعیین می کنم. آنها در زیر برای مرجع ارائه شده اند $$\left\{\begin{array}{cc}\left((n-1)nv^{-2n}\lambda^{-n}\right)=A \\ v+\ lambda v=B\end{array}\right.$$ $$\left\{\begin{array}{cc}(v^2B\lambda)=C_1 \\ (vB+(B+2v)\lambda v)=C_2 \\ (2\lambda v+B+2v)=C_3 \end{آرایه}\right.$$ در حال حاضر «J[n]» با کد: J [n_] := یک مجموع[(-1^k) دو جمله ای[n - 2، k] (b^(n - 2 - k)) ((c1/(k + n)) - (c2/(k + n + 1)) - (c3/(k + n + 2)) - (2/(k + n + 3)))، {k، 0، n - 2}] اما وقتی من آن را با «J[5]» با «{v, lambda} = {1.3، 2.1}» صدا میکنم، برای مثال، زمانی که باید مثبت باشد، یک مقدار منفی دریافت میکنم! کاربر دیگری، Dolma، که به من در استخراج تابع کمک کرد (این یک انتگرال قطعی تابع دیگری است) ادعا می کند که در اینجا مثبت است. من مطمئن هستم که من بیشتر از اشتباه بودن اشتقاق Dolma کار اشتباهی انجام می دهم، اگرچه باید اشاره کنم که _Mathematica_ پاسخ بسیار پیچیده تری به این انتگرال نسبت به پست بالا ارائه می دهد. آیا کسی می تواند تشخیص دهد که من کجا اشتباه می کنم؟ من از وقت و بینش شما قدردانی می کنم! | تابع زمانی که باید مثبت باشد ارزش منفی می دهد |
1454 | من یک دیالوگ دارم که وقتی ظاهر می شود، ورودی از کاربر درخواست می کند. چگونه میتوانم پنجرهای را تنظیم کنم که تمرکز روی «فیلد ورودی» پنجره جدید باشد (یعنی کارت در «فیلد ورودی» قرار دارد)، به طوری که وقتی کاربر شروع به تایپ کرد، بلافاصله توسط فیلد ثبت شود؟ در حال حاضر، ابتدا باید داخل فیلد کلیک کنم تا آن را به کنترل فعال روی صفحه تبدیل کنم. DialogInput[{InputField[، String]، Button[Ok، DialogReturn[]]}] | چگونه فوکوس یک پنجره گفتگو را تنظیم کنیم؟ |
43367 | من عبارتی مانند این دارم: expr = F[0, 1] + 2 F[0, 0] - 17*F[2, 0] و میخواهم آن را به لیستی متشکل از همه فراخوانیهای تابع با آرگومانهایش تبدیل کنم: MyList = {F[0, 1], F[0, 0], F[2, 0]} آیا کسی روش هوشمندانه ای برای انجام این کار در _Mathematica می داند؟ در حال حاضر بهترین راه حل من استفاده از ToString و انجام دستکاری های رشته ای است، اما قطعاً بسیار کند و زشت است. | استخراج فراخوانی تابع از یک عبارت |
28488 | من یک فایل داده با شش ستون {x,y,z} و {ux,uy,uz} به ترتیب دارم و میخواهم فیلد برداری سه بعدی را رسم کنم. http://www.mediafire.com/download/udoa61hu0m6itrc/campo.txt سعی می کنم این کار را انجام دهم، te = Import[C:\\Users\\oliver\\Documents\\campo.txt، Table ، IgnoreEmptyLines -> True]; x = te[[همه، 1]]; y = te[[همه، 2]]; z = te[[همه، 3]]; ux = te[[همه، 4]]; vy = te[[همه، 5]]; wz = te[[همه، 6]]; نقطه = انتقال[{x, y, z}]; vel = Transpose[{ux, vy, wz}]; ListVectorPlot3D[Transpose[{point, vel}], PlotRange -> Full,VectorPoints -> All] فیلد برداری باید مانند این تصویر باشد، http://www.mediafire.com/download/9ddgux4ralx712k/1.jpg  | یک فیلد برداری سه بعدی از یک فایل ترسیم کنید |
55676 | من چند توابع نوشتهام که یک ماتریس میگیرند و حداقل حاصلضرب درونی آن را با مجموعهای از بردارهای LowerBound3d[M_] مشخص میکنند:= NMinimize[{1/4 xy3d[\[آلفا]، \[بتا]، \[گاما]، \[Delta]].M.xy3d[\[Theta]، \ \[Phi]، \[Chi]، \[Eta]]، \[Alpha] >= 0 && \[Alpha] <= Pi && \[Beta] >= 0 && \[Beta] <= 2 Pi && \[Gamma] >= 0 && \[Gamma] <= Pi && \ [Delta] >= 0 && \[Delta] <= 2 Pi && \[Phi] >= 0 && \[Phi] <= 2 Pi && \[Theta] >= 0 && \[Theta] <= Pi && \[Chi] >= 0 && \[Chi] <= Pi && \[Eta] >= 0 && \[Eta] <= 2 Pi}, {\[آلفا]، \[بتا]، \[گاما]، \[دلتا]، \[تتا]، \[Phi]، \ \[چی]، \[Eta]}] من در تلاش برای یافتن ماتریس هایی هستم که برای این بردارهای xy3d (که بردارهای حاصلضرب در دو فضای فرعی کروی هستند) مثبت قطعی هستند. در تابع بالا، تمام مقادیر بردار چپ و راست را به طور مستقل اسکن میکنم، اما این البته باید شامل حالتی باشد که یک بردار با دیگری یکسان باشد. من از این کد برای دریافت لیستی از ماتریس های مثبت قطعی استفاده کردم. مشکل این است که به حداقل رساندن کاملاً غیرقابل اعتماد است. وقتی تابع را با بردارهای یکسان (یعنی متغیرهای قطبی یکسان) بازنویسی می کنم LowerBound3dtest[M_] := NMinimize[{1/4 xy3d[\[Alpha]، \[بتا]، \[Gamma]، \[Delta ]].M.xy3d[\[آلفا]، \[بتا]، \[گاما]، \[Delta]]، \[Alpha] >= 0 && \[Alpha] <= Pi && \[Beta] >= 0 && \[Beta] <= 2 Pi && \[Gamma] >= 0 && \[Gamma ] <= Pi && \[Delta] >= 0 && \[Delta] <= 2 Pi}، {\[آلفا]، \[بتا]، \[Gamma]، \[Delta]}] ناگهان، ماتریسهایی که قبلاً کار میکردند (محصول داخلی همیشه مثبت) دیگر کار نمیکنند. این من را گیج کرد زیرا کد دوم یک مورد خاص از کد اول است و آنها باید همان نتایج را بدهند (یعنی قطعی مثبت). من یک دکترای فیزیک هستم و به طرز غم انگیزی در برنامه نویسی آموزش ندیده ام - هر توصیه ای بسیار قابل قدردانی است. من هفته ها در این مورد گیر کرده ام! به روز رسانی: با تشکر از همه نظرات. در اینجا یک ماتریس نمونه برای آزمایش {{1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، -1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, -1, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0} , {0, 0, 0, 0, 0, 0, -1, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, -1, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، -1، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -1، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1-، 0، 0، 0}، {0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, -1, 0, 0}, {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -1، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -1}} | مشکلات NMinimize |
44963 | در تقسیم بندی تصویر، این یک مشکل رایج است که اشیا به صورت خوشه ای به نظر می رسند و بنابراین هنگام استفاده از الگوریتم های ساده از یکدیگر قابل تشخیص نیستند. بر اساس این پست، من راههای کارآمدی برای مقابله با این مشکل بر اساس تبدیل سریع فاصله سه بعدی («DistanceTransform3D») و استفاده از تابع داخلی _Mathematica «MaxDetect» به دست آوردم. برای جزئیات لطفا به پاسخ UDB در پست نگاه کنید. دو تابع ساده را برای ایجاد یک آزمایش «Image3D» که حاوی اشیاء کروی مانند است در نظر بگیرید: generateRandomObject3D[dim_, min_, max_] := Block[ {rdDim, rd, v, s1, s2}, rdDim = {RandomInteger[{min, max] }]، عدد صحیح تصادفی[{min, max}]، RandomInteger[{min, max}]}; rd = DiskMatrix[rdDim]; v = dim - 2 # - 1 & /@ rdDim; s1 = # - RandomInteger[{1, #}] & /@ v; s2 = v - s1; ArrayPad[rd, MapThread[List, {s1, s2}]] ]; GenerateRandomImage3D[dim_, min_, max_, objNum_] := Block[ {}, Image3D[ Plus @@ Table[generateRandomObject3D[dim, min, max], {objNum}]] ]; objects=generateRandomImage3D[64, 5, 5, 15]; colComps=Colorize@MorphologicalComponents@objects; >  >  اکنون می توانیم مکان ها را شناسایی کنیم از اشیاء بالقوه خوشهبندی شده با استفاده از تبدیل فاصله سه بعدی و به دنبال آن «MaxDetect». AbsoluteTiming[MaxDetect[ImageAdjust@DistanceTransform3D[rand], 0.1]] > {1.339987، } همانطور که می توانید این عملیات را مشاهده کنید در حال حاضر بیش از یک ثانیه طول می کشد. اگر زمان اجرای تک تک مراحل را بررسی کنم، «DistanceTransform3D» به حدود 1/4 زمان نیاز دارد. آیا راه سریع تری برای انجام این کار وجود دارد؟ تصاویری که من باید الگوریتم را اعمال کنم بسیار بزرگتر هستند. بنابراین، کارایی و زمان اجرا نقش مهمی در این مورد دارد. | چالش: افزایش سرعت MaxDetect برای کاربرد در تشخیص لکه های سه بعدی |
4921 | عملکرد سیستم «حذف» ظاهراً برای تبدیل یک مشکل کشنده به یک مشکل آزاردهنده وجود دارد، با دادن ابزاری (بسیار صریح) به کاربر که با آن برخورد نمادها را حل کند. احتمالاً با حذف ورودی یک نماد از هر جدول داخلی که Mathematica برای جستجوی نام آنها استفاده می کند، کار می کند. با این حال، زمانی که به نمادی اشاره میکنید که بعداً آن را «حذف میکنید» میتوانید پیامدهای جالبی داشته باشید. ابتدا باید نمادی را تنظیم کنیم که آن را حذف کنیم و نماد دیگری به آن ارجاع دهیم: In[1]:= y = 3 Out[1]= 3 In[2]:= x := y In[ 3]:= x Out[3]= 3 In[4]:= OwnValues[x] Out[4]= {HoldPattern[x] :> y} و سپس میتوانیم آن را حذف کنیم: In[5]:= Remove[y] In[6]:= x Out[6]= Removed[y] اکنون، Removed[y] را داریم، که شبح نمادی است که ما به تازگی آن را به جان هم انداختیم. با این حال، برخلاف ظاهر، «حذف شده» سر عبارت نیست: In[7]:= x // Head Out[7]= نماد این هنوز یک نماد است. به نظر می رسد زمانی که حذف شد، تمام مقادیر آن پاک شده است. با این حال، برای تأیید این موضوع به یک افسون مفصل نیاز دارید تا با نمادی که به دنیای ارواح منتقل شده است تماس بگیرید: In[8]:= OwnValues[x] Out[8]= {HoldPattern[x] :> Removed[y] ]} در[9]:= ReleaseHold[Hold[OwnValues[x]] /. OwnValues[x]] Out[9]= {} این مشکلی ندارد، زیرا من همچنان میتوانم مقادیر جدیدی به نماد حذف شده بدهم! In[10]:= با[{yy = x}، yy = 17] خارج[10] = 17 در[11]:= ReleaseHold[Hold[OwnValues[x]] /. OwnValues[x]] Out[11]= {HoldPattern[Removed[y]] :> 17} بنابراین، با یک نماد حذف شده که می توانید با یک نماد معمولی انجام دهید، چه کاری نمی توانید انجام دهید؟ و آیا هیچ راه برنامهریزی قابل اعتمادی برای بررسی اینکه آیا نماد واقعاً حذف شده است، با توجه به اینکه سر «نماد» کاملاً معمولی دارد وجود دارد؟ فکر میکنم میتوانید چیزی را همراه با «StringMatchQ» هک کنید، اما این اشتباه به نظر میرسد و اگر نماد حذفشده ممکن است دارای «ارزشهای شخصی» باشد، درست کردن دستور ارزیابی دشوار است. | داستان نمادهای حذف شده چیست؟ |
34292 | زمینه: من سعی می کنم توان لیاپانوف را برای نقشه لجستیکی که توسط \begin{equation*} x_{n+1}=F(x_n)=ax_n(1-x_n) \end{equation*} داده شده است محاسبه کنم. توان لیاپانوف برای یک شرط اولیه معین $x_0$ به صورت \begin{equation*} \lambda(x_0) = داده می شود \lim_{n\rightarrow\infty}\frac{1}{n}\ln\left|{\frac{dF^n(x_0)}{dx_0}}\right| \end{معادله*} در حالی که قصد ندارم مقادیر بزرگ $n$ را بررسی کنم، چون درجه $F^n$ به صورت $2^n$ افزایش مییابد، میخواهم تا $n=10$ را بررسی کنم یا بنابراین من همچنین میخواهم $\lambda$ در مقابل $n$ را ترسیم کنم (حذف محدودیت) اما آن قسمت در کد گنجانده نشده است. کل کد من به شرح زیر است («a»، «nmax» به عنوان ورودی های قبلی گرفته شده اند): forwardList = NestList[ a # (1 - #)&, x, nmax]; مشتقات = جدول[ D[ لیست پیشرو[[2]]، x]، {i، nmax}] Do[مشتق[[i]] = مشتقات (1 - 2 فوروارد فهرست[[i]])[[i - 1]] , {i, 2, nmax}] Log[ Abs[ مشتقات]] /. x -> 0.3 من فقط برای راحتی کار را بر $n$ تقسیم نکردم. مشکل: یک بار سعی کردم از Collect برای بررسی اعداد استفاده کنم و پاسخ های مختلفی دریافت کردم. قطعه کد زیر را در نظر بگیرید: forwardList = جمع آوری[NestList[ a # (1 - #)&, x, nmax], x]; جمعآوری[forwardList - NestList[ a # (1 - #)&, x, nmax], x] توجه کردم که جمعآوری دوم یک لیست غیر صفر برای عناصر لیست بعد از چهارمین یا بیشتر به من میدهد. از آنجایی که نقشه لجستیک آشفته است، انجام محاسبات دقیق بسیار مهم است. به عنوان مثال: برای a = 3.9، nmax = 10 آخرین عنصر فوروارد لیست ~ 5.5 است. به جای اینکه تعریف ForwardList (بالاترین) را به صورت زیر جایگزین کنیم، ~ 809 دریافت می کنیم. forwardList = جمع آوری[ NestList[ a # (1 - #)&, x, nmax], x]; کدام یک از پاسخ ها صحیح است و چرا؟ آیا Collect به درستی در لیست ها کار می کند؟ اجرای جایگزین صحیح مورد استقبال قرار خواهد گرفت. الگوریتم فعلی من از رم زیادی استفاده می کند:( بنابراین فکر می کنم باید راه بهتری وجود داشته باشد. | Collect چقدر دقیق است؟ |
48056 | من یک حلکننده مسیر بین سیارهای دارم که مسیر فضاپیما از زمین به مریخ را محاسبه میکند، و سعی میکنم وقتی فضاپیما به مدار رهگیری مریخ میرسد، بزرگنمایی کنم، اما کمی مشکل دارم. من در ابتدا سوالی با ماهیت مشابه در این انجمن ها پرسیدم (بزرگنمایی به طرح متحرک)، اما از یک تابع پارامتری ساده به عنوان مثال استفاده کردم، و اگرچه پاسخ خوبی به من داده شد، نتوانستم آن راه حل را به حل کننده مسیر به عنوان ترجمه کنم. کمی بیشتر درگیر است. در اینجا یک نسخه پاک شده از کد است که مدارهای زمین (دایره درونی)، مریخ (دایره بیرونی) و فضاپیما (خط اتصال به دایره های داخلی و خارجی) را نشان می دهد. اگرچه آنچه من امتحان کردم جواب نداده است، اگر به کد PlotRange که هنگام ساخت انیمیشن مسیر استفاده کردم نگاه کنید، من از تابع if برای تغییر PlotRange و اساساً zoom-in به فضاپیما زمانی که به مریخ نزدیک شد استفاده کردم. متأسفانه این کد کار نکرد، اما من آن را رها کردم زیرا اساساً همان کاری است که می خواهم در شبه کد انجام دهم. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد، با تشکر از بچه ها. حذف[Global`*] (*ثابت گرانشی*) G = 6.672*10^-11; (*زمان اجرای شبیه سازی*) tmax = (800) (86400); (* فضاپیمای TOF بین زمین و مریخ*) dt = (254) (86400); (*زمانی که در آن تصحیح Mid-Course اعمال می شود*) dtmcc = dt/2; (* جرم خورشید، زمین، مریخ و فضاپیما*) m[0] = 1.988544*10^30 ;(* جرم خورشید*) m[1] = 5.97219*10^24 ;(* جرم زمین*) متر [2] = 6.4185*10^23 ;(*جرم مریخ*) m[3] = 1000; (*شعاع سیاره ای خورشید، زمین و مریخ*) r[0] = 6.963*10^8 ;(*میانگین شعاع خورشید*) r[1] = 6.37101 *10^6;(*میانگین شعاع زمین*) r[2] = 3.3899*10^6 ;(*میانگین شعاع مریخ*) (*موقعیت های خورشیدمرکزی زمین و مریخ در 26 نوامبر 2011*) p[1] = 149597870700 {4.416639858432274*10^-1, 8.798967504313304*10^-1} ; p[2] = 149597870700 {-8.159382724017646*10^-1, 1.414986880765974*10^0}; p[3] = {6.6078363676586365`*^10, 1.3162870491119447`*^11} (*سرعت های خورشیدمرکزی زمین و مریخ در 26 نوامبر 2011*) v[1] = 1495090787 {-1.563974110293042*10^-2, 7.690252775639107*10^-3} ; v[2] = 149597870700/ 86400 {-1.160326991502370*10^-2، -5.778933879736245*10^-3} ; vLambert[1] = {-8473.224022968232`, -23353.77562466311`}; vLambert[2] = {17642.608238929563`, -11842.147739330356`}؛ Minr = 4.660029187323423`*10^6 + 1000000; تتا = 2.1223566349593104`; v2x = 20874.193923950195`; v2y = -11635.115234375`; Soln = NDSsolve[{ x[1]''[t] == -((G m[0] x[1][t])/(x[1][t]^2 + y[1][t] ]^2)^(3/2))، y[1]''[t] == -((G m[0] y[1][t])/(x[1][t]^2 + y[1][t]^2)^(3/2))، x[2]''[t] == -((G m[0] x[2][t])/(x[2][t]^2 + y[2][t]^2)^ (3/2))، y[2]''[t] == -((G m[0] y[2][t])/(x[2][t]^2 + y[2] [t]^2)^(3/2))، x[3]''[t] == -((G m[0] x[3][t])/(x[3][t]^2 + y[3][t]^2)^(3/2)) - (G m[ 1] (x[3][t]- x[1][t]))/((x[3][t] - x[1][t])^2 + (y[3][t] - y[1][t])^2)^(3/2) - (G m[2] (x[3][t] - x[2][t]))/((x[3][t] - x[2][t])^2 + (y[3][t] - y [2][t])^2)^(3/2)، y[3]''[t] == -((G m[0] y[3][t])/(x[3] [t]^2 + y[3][t]^2)^(3/2)) - (G m[1] (y[3][t] - y[1][t]))/((x[3][t] - x[1][t])^2 + (y[3 ][t] - y[1][t])^2)^(3/2) - (G m[2] (y[3][t] - y[2][t]))/(( x[3][t] - x[2][t])^2 + (y[3][t] - y[2][t])^2)^(3/2)، x[1][0] == p[1][[1]]، y[1] [0] == p[1][[2]]، x[2][0] == p[2][[1]]، y[2][0] == p[2][[2 ]]، x[3][0] == p[3][[1]]، y[3][0] == p[3][[2]]، x[1]'[0] == v[1][[1]]، y[1]'[0] == v [1][[2]]، x[2]'[0] == v[2][[1]]، y[2]'[0] == v[2][[2]]، x [3]'[0] == v[1][[1]] + 3373.0439329044348`، y[3]'[0] == v[1][[2]] + 10880.11479034743`، WhenEvent[ t == dtmcc، {x[3]'[t] -> vLambert[1][[ 1]]، y[3]'[t] -> vLambert[1][[2]]}]، WhenEvent[ t == ((253*86400) + 81460)، {x[3]'[t] -> v2x - Sqrt[(G m[2])/ Minr] Sin[تتا]، y[3]'[t] -> v2y + Sqrt[(G m[2])/minndr] Cos[تتا]}]}، {x[1][t]، y[1][t]، x[2][t]، y[2][t]، x[3][t]، y[3][t]}، {t، 0، tmax}، StartingStepSize -> 0.001، AccuracyGoal -> 15، PrecisionGoal -> 15، روش -> StiffnessSwitching، MaxSteps -> 10000000] مدار = نمودار پارامتر[{{x[1][t]، y[1][t]}، {x[2][t]، y[2][t]}، {x[3] [t]، y[3][t]}} /. Soln، {t، 0، tmax}، AxesLabel -> {x، y}، ImageSize -> Large، PlotRange -> {{-0.25*10^12، 0.25*10^12}، {-0.25*10^12 , 0.25*10^12}}] OrbitAnimation = انیمیشن[ParametricPlot[{{x[1][t]، y[1][t]}، {x[2][t]، y[2][t]}، {x[3][t]، y[3][t]}}/. سولن /. t -> a، {t، 0، a}، AxesLabel -> {x، y}، ImageSize -> Large، PlotRange ->If[t>=253*86400، {{x[3][t]-1000000 ، x[ 3][t]+1000000}،{y[3][t]-1000000، y[3][t]+1000000}}،{{-0.25*10^12، 0.25*10^12}،{- 0.25*10^12،0.25*10^12}}]]، {a، 0، tmax}، AnimationRate -> 1000000]  | بزرگنمایی در طرح انیمیشن پارامتریک که از توابع Interpolating استفاده می کند |
32923 | دو لیست از مختصات دو بعدی را تصور کنید: listA = RandomReal[{0,100},{202,2}]; listB = RandomReal[{0,100},{97,2}]; من سعی میکنم بهسرعت یک سری جدید از فهرستها ایجاد کنم، «outputListA» و «outputListB» که شامل شاخصهایی برای مجموعه نقاط «listA» و «listB» است که به ترتیب در فاصله اقلیدسی $D$ قرار دارند. نقطه ای در لیستی که آنها عضوی از آن نیستند (یعنی نقاطی در «listA» که حداکثر فاصله «distCut» از حداقل یک نقطه در «listB» دارند و برعکس). این روش درستی برای انجام کارها نیست (برای اندازههای «listA» و «listB» که نشان داده میشود، تقریباً 88 دلار دلار طول میکشد)، اما امیدواریم آنچه را که میخواهم انجام دهم را نشان میدهد: listA = RandomReal[{0 , 100}, {202, 2}]; listB = RandomReal[{0, 100}, {97, 2}]; outputList = {}; distCut = 1; برای[x = 1، x <= طول[listA]، x++، برای[y = 1، y <= طول[listB]، y++، اگر[EuclideanDistance[listA[[x]]، لیستB[[y]]] <= distCut, outputList = Append[outputList, {x, y}]; ]؛ ]؛ ]؛ outputListA = تقاطع[outputList[[All, 1]], outputList[[All, 1]]]; outputListB = تقاطع[outputList[[All, 2]], outputList[[All, 2]]]; Length[outputListA] Length[outputListB] یک راه هوشمندانهتر برای ادامه ممکن است گرد کردن مقادیر «listA» و «listB» به مضربی از «distCut» باشد و سپس مقادیری را در لیستهای گرد شده که برابر هستند بررسی کنید. با این حال، من نمی توانم راه خوبی برای انجام این کار فکر کنم که از فرسایش غیر ضروری جلوگیری کند / نقاط را از دست بدهد. یک فکر - آیا میتوانیم به طور مکرر «نزدیکترین» را برای هر نقطه $p_i$ در «listA» اعمال کنیم تا زمانی که نقطهای را پیدا کنیم که فاصله «distCut» از $p_i$ بیشتر باشد؟ آیا «نزدیکترین» کاری پیچیدهتر از اسکن متوالی تمام نقاط یک لیست مقایسه و بررسی فواصل اقلیدسی انجام میدهد؟ بهروزرسانی - اکنون مشخص کردهام که «outputListA» و «outputListB» باید از شاخصهای نقاط «listA» و «listB» تشکیل شوند که معیار قطع فاصله را برآورده میکنند. | انتخاب سریع نقاطی در یک مجموعه که در فاصله بحرانی نقاط در مجموعه دیگر قرار دارند |
30001 | من فهرستی از دادههای «dpdOt» (در زیر آورده شده است) با مختصات زاویهای مرتبط «thetaplot» دارم، که وقتی با استفاده از thetaplot رسم میشوند: Table[tt,{tt,0,2*Pi,2*Pi/300}] ListPlot[Transpose [{thetaplot/Pi 180, dpdOt}]، Joined -> True، PlotRange -> All] به نظر می رسد مانند این:  با این حال، من ترجیح میدهم این نمودار را بهعنوان «ListPolarPlot» ببینم، اما با «PlotRange» مشکل دارم. به عنوان مثال، وقتی از دستور ListPolarPlot[Transpose[{thetaplot, dpdOt}]، Joined -> True، PolarAxes -> True، PolarTicks -> {Degrees، Automatic}، PolarGridLines -> True، PlotRange -> All] استفاده می کنم. من طرح زیر را دریافت می کنم:  که بدیهی است محدوده کامل داده را رسم نمی کند. اگر سعی کنم و «PlotRange -> 1.5» را به صورت دستی تنظیم کنم، _Mathematica_ فقط یک نسخه کوچک شده از همان طرح قطبی را به من می دهد:  آیا کسی ایده ای دارد که چگونه می توانم _Mathematica_ را برای نشان دادن مجموعه داده کامل در طرح قطبی من دریافت کنم؟ مجموعه داده عبارت است از: dpdOt = {0.`, 0.009554081538201524`, 0.03657921246993372`, 0.07645719594918586`, 0.12241348613`, 0.12241348613` 0.16671965853831489`, 0.2020509236272155`, 0.22274769290832974`, 0.22575257105691635`, 0.22831056, 0.2231056 0.18158393497377667`, 0.14254991938921568`, 0.10042704400882534`, 0.06172261938230206`, 0.01254991938921568`, 0.06172261938230206`, 0.0121803 0.013989865520678359`, 0.009074375607003422`, 0.015353199348562318`, 0.029133703291304467`, 0.009074375607003422`, 0.029133703291304467`, 0.084467`, 0.025` 0.059907143344449666`, 0.06811602801815318`, 0.06805619079404875`, 0.05967798355792369`, 0.01449`, 0.01449` 0.027610426330823622`, 0.011863439428043385`, 0.001905442213411619`, 0.0007687312281260307`, 0.0007687312281260307`, 0.011863439428043385`, 0.0007687312281260307`, 0.0007681260305` 0.027841942524898654`, 0.05240297090682485`, 0.07915899837109333`, 0.10330545634013048`, 0.1240297090682485`, 0.10330545634013048`, 0.12064 0.1273300195707255`, 0.12281593359315725`, 0.10782877955797118`, 0.085356640343644425`, 0.085`2858 0.0363874297112553`, 0.01964103546890816`, 0.013005632519217386`, 0.017901837073488084`, 0.035649, 0.035649 0.05681622331866217`, 0.08338356368455244`, 0.10801797869739073`, 0.1258838157458027`, 0.1355`2437 0.12913464839968958`, 0.11375083606637912`, 0.09024321729842082`, 0.0631798709645865`, 0.0404`80412 0.01917378839552386`, 0.010791123900980252`, 0.014244303123378875`, 0.028692550180028028`, 0.010791123900980252`, 0.028692550180028028`, 0.054`0.051 0.07664648824951373`, 0.10008465443777814`, 0.11643545518106532`, 0.12221354284042615`, 0.11643545518106532`, 0.12221354284042615`, 0.1116115 0.09931464269298441`, 0.07520186774030126`, 0.048703952993848255`, 0.025233271631061455`, 0.07520186774030126`, 0.025233271631061455`, 0.0025` 0.004695564232203329`, 0.011429494446618007`, 0.027971655343629113`, 0.050436902199565224`, 0.01142949446618007`, 0.050436902199565224`, 0.01142949446618007` 0.0924069287274574`, 0.10238447666431386`, 0.1013374846275298`, 0.08947198471813812`, 0.060714174 0.04562682130072883`, 0.02336179577963223`, 0.007493854962987605`, 0.00139302722259097`, 0.007493854962987605`, 0.00139302722259097`, 0.02336179577963223` 0.020388179378757983`, 0.04048931173627752`, 0.06154859929889949`, 0.078472675688499`, 0.015362752 0.08559234035384577`, 0.07405894111973076`, 0.05533354561614883`, 0.03388451541925968`, 0.0684839 0.0027301058954676103`, 0.00045163413523262254`, 0.008507481364097463`, 0.024903075095984252`, 0.024903075095984252`, 0.00045163413523262254` 0.06553606471258362`, 0.0797558049558498`, 0.08472607856766433`, 0.0791726455592892`, 0.062541385 0.04419570077716716`, 0.023577636442966548`, 0.007932512944609768`, 0.001492113602352463`, 0.023577636442966548`, 0.001492113602352463`, 0.011225 0.021542228899509474`, 0.04383535778027103`, 0.06781257671823812`, 0.08750405559279266`, 0.04383535778027103`, 0.08750405559279266`, 0.09723` 0.09591516988165438`, 0.08205096374581881`, 0.05974878090823095`, 0.03511799119091121`, 0.0151418 0.007644208098589879`, 0.016008842898051462`, 0.041308975498834125`, 0.0799920698716276`, 0.1245` 0.1246 0.16551502191459355`, 0.19251813998620537`, 0.1979365219231554`, 0.1786272840234142`, 0.1301`5176 0.08425397825386047`, 0.0335534665496219`, 0.0034359646772461074`, 0.011591552251972725`, 0.051591552251972725`, 0.0335534665496219` 0.19026282194703806`, 0.3639239411625669`, 0.5791488923696507`, 0.813221884473814`, 1.037282176`, 1.037282176` 1.2207136698253551`, 1.3362119128823164`, 1.3646459208863824`, 1.2988226517976427`, 1.14544201179`, 1.1454201179 . 0.050782165477450084`, 0.19539424083596366`, 0.4118891574170705`, 0.6676574849266789`, 0.925246520 1.1454201179472137`, 1.2988226517976427`, 1.3646459208863868`, 1.33621191288231`, 1.220713569825` 1.0372821767437717`, 0.813221884473814`, 0.5791488923696507`, 0.36392394116255933`, 0.1902628214`, 0.1902628214` 0.07173765420231298`, 0.011591552251971629`, 0.0034359646772465858`, 0.033553466549622345`, 0.033553466549622345`, 0.011591552251971629` | ListPolarPlot محدوده کامل نمودار را حتی با PlotRange -> All نشان نمی دهد |
35654 | من میخواهم یک «سلول» را در «StandardForm» با یک «شبکه» در یک سند جدید «NotebookWrite» کنم. آنچه من می خواهم کپی کنم toCopy = TraditionalForm@Grid است[{{a^2, b^2, c^2}, {d^2, e^2, f^2}}] اگر اکنون از موارد زیر استفاده کنم کد NotebookWrite[ CreateDocument[] , toCopy] من یک مستطیل قرمز در دفترچه یادداشت جدید دریافت می کنم. من سعی کردم تمام حروف a به f را به a ... f تغییر دهم، اما چیزی تغییر نکرد. من تا حدودی گیج شده ام... اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ مثل همیشه برای همه کمک ها متشکرم! ویرایش: با پاسخ الکسی، کپی کردن «شبکه» در نوت بوک جدید خوب است. اما TraditionalForm گم شده است: من InputForm را دریافت می کنم. حتی استفاده از NotebookWrite[CreateDocument[], ToBoxes[toCopy, TraditionalForm]] به نظر نمی رسد کار کند. هر کمک دیگری، مثل همیشه، بسیار متشکریم! | NotebookWrite Cell with Grid |
48442 | زمانی که دیدم افرادی که از Matlab استفاده میکنند از یک میانبر کلیدی استفاده میکنند که همه نمادهای یک نماد انتخاب شده را آبی میکند. من تعجب می کنم که آیا تابعی در _Mathematica_ وجود دارد که مشابه است. اگر چنین است، میانبر مناسب صفحه کلید چیست. (البته، 'Ctrl'+'F' را می توان برای انجام کاری کمی مشابه ساخت، اما این چیزی نیست که من به دنبال آن هستم.) | همان نماد را در سراسر نوت بوک برجسته کنید |
40666 | متوجه شدم که Profile[] در میز کار Mathematica روی تابع من اجرا نمی شود. برای بررسی، یک تابع ساده ارائه کردم، In[]:= test[arg_] := (Print[arg]); In[]:= Profile[test[1]] Out[]= 1 1 این همان طور است که انتظار می رود، فقط نمایه ساز دو بار تابع را فراخوانی کرده است. با این حال، پس از اجرای کد، اگر دوباره همان تابع تست را اجرا کنم، وارد[]:= test[arg_] := (Print[arg]); In[]:= Profile[test[1]] Out[]= 1 1 1 arg_ arg بسیار عجیب است که نمایه ساز سعی می کند تابع را به جای آرگومان 1 با arg_ فراخوانی کند. و این دقیقاً اولین پیام خطای I است. زمانی که از نمایه برای اجرای کدم استفاده می کنم، متوجه شدم. ویرایش: من یک پروژه خالی ایجاد کردم و مثال ساده بالا اشتباه نمی کند. بنابراین مشکل باید این باشد که بخشی از کد من با Profiler ناسازگار است... PS: کد من برای ارائه اینجا خیلی طولانی است. فقط در صورت علاقه، در https://github.com/tririver/MathGR/tree/experimental << MathGR/gr.m Profile[Simp[t[DN@a, DN@a] است. ]] | Profiler تابع را بدون ارائه آرگومان های واقعی فراخوانی می کند |
43587 | من سیستمی از PDE های جفت شده با پنج پارامتر دارم که فقط محدوده های آن را به جای مقادیر صریح می شناسم، و می خواستم بدانم آیا می توانم یک معادله پارامتری با ParametricNDSolve تعریف کنم و سپس از FindFit با برخی داده ها برای تخمین این پارامترها استفاده کنم؟ مشکل من این است که چند معادله جفت شده دارم. اولاً من یک معادله تنظیم دارم که به نظر می رسد خوب کار می کند، با (*ثابت!*) a = 10*10^-7; امگا = 3.0138 * 10^7; Do2 = 2*10^-9; po = 106; ro = 263*10^-6; میکرون = 1*10^-6; k = 1; (*eo = 100;*)(* qm = 10^-4;*) میکروفون = 1*10^-6; De = 5.5 * 10^-11; (*معادله اول - تنظیم معادله!*) s = آرام[ NDSsolve[{D[Ox[r, t], t] - Do2*(D[Ox[r, t], r, r] + (2/ r)*(D[Ox[r, t], r])) + (a* omega)*((Ox[r, t])/(Ox[r, t] + k)) == 0, Ox[r, 0] == 0, Ox[micron, t] == 0, Ox[ro, t] == po}, Ox, {r, micron, ro}, {t, 0, 14400} ]]؛ p = گاو /. اولین[ها]؛ که به من تابع p[r,t] می دهد. سپس از این در تنظیم پارامتری با پارامترهای $eo,qm,kme,kmn$ و $j$ و شرایط اولیه / BC برای حل پارامتری برای $Ef1$ استفاده میکنم. (*معادله دوم*) eqnDe = D[Ef1[r, t], t] - De*(D[Ef1[r, t], r, r] + (2/r)*(D[Ef1[r, t]، r])) + qm*((kme)/(kme + p[r، t])*((p[r، t])/(p[r، t] + kmn)) + (1 - (p[r، t])/(p[r، t] + kmn))*j)*Ef1[r، t]; l = ParametricNDSolve[{eqnDe == 0، Ef1[r، 0] == 0، مشتق[1، 0][Ef1][ میکرون، t] == 0، Ef1[ro، t] == eo}، Ef1 , {r, micron, ro}, {t, 0, 14400}, {kme, kmn, j, qm, eo}]; b = Ef1 /. ل به نظر می رسد تا اینجا کار کرده است (اگرچه من با ParametricNDSolve آشنا نیستم) اما مشکل من این است که می خواهم از خروجی این و پارامترها برای یافتن یک مقدار جدید Eb1 که مربوط به راه حل فوق است استفاده کنم. $\frac{dEb1}{dt} = qm\left(\frac{p}{p + kmn}\frac{kme}{p + kme} + (1 - \frac{p}{p + kmn})j \right)Ef1$ با شرط اولیه $Eb1[r, 0] == 0$ - مشکل اینجاست که من این کد را امتحان کردم و هیچ شانسی نداشتم. من eqnBo = D[Eb1[r, t], t] - (b[r, t])*(((p[r, t])/(p[r, t] + kmn))*(( kme)/(kme + p[r, t])) + (1 - (p[r, t])/(kmn + p[r, t]))*j); x = ParametricNDSolve[{eqnBo == 0, Eb1[r, 0] == 0}, Eb1, {r, micron, ro}, {t, 0, 14400}, {kme, kmn, j, qm, eo} ]؛ و این یک خطا ایجاد می کند. ParametricNDSolve::fpct: بسیاری از پارامترها در {kme,kmn,j,qm,eo} از {r,t} پر شوند. بیش از حد مناسب وجود دارد؟ دادههایی که میخواهم آنها را با آن تطبیق دهم، اینجا هستند. برای هر راهنمایی که در این مورد یا روش های بهبود یافته برای یافتن داده هایی که می خواهم دریافت کنم، واقعاً سپاسگزار خواهم بود! | آیا می توان از ParametricNDsolve برای PDE های جفت شده با 5 پارامتر استفاده کرد؟ |
26516 | من در حال حاضر تلاش میکنم قانون پلانک (B[λ, T]) را با اندازهگیریها تطبیق دهم و بدین ترتیب ثابت پلانک را تعیین کنم. من فهرستی از سهقلوها حاوی طول موج، دما و شدت اندازهگیری شده و فهرستی از سهقلوها با خطاهایشان دارم، مانند: datalist = {{λ1، T1، B1}، {λ2، T2، B2}، ...} فهرست خطا = { {σλ1، σT1، σB1}، {σλ2، σT2، σB2}، ...} اگرچه «NonlinearModelFit» می تواند توابع نوع «R2 → R»، به نظر می رسد که فقط یک لیست یک بعدی را به عنوان «وزن» می پذیرد. این چیزی است که من امتحان کردم: NonlinearModelFit[datalist, B[λ, T], {{h, hlit}}, {λ,T}, Weights -> (لیست خطا)^-2] البته میتوانم عدم قطعیتهای جزئی را به برای هر سه گانه یک عدم قطعیت ایجاد کنید، در عوض یک لیست وزن یک بعدی داشته باشید، اما کمی غیراخلاقی به نظر می رسد. آیا می توان منحنی پلانک را با اندازه های خود منطبق کرد بدون اینکه ابتدا خطاها را ترکیب کنم؟ **ویرایش**: این پیام خطای دقیقی است که دریافت می کنم: > NonlinearModelFit::wts: مقدار گزینه Weights -> > {{100.,100.,2500.},{11.1111,25.,25.} ,{11.1111,2.77778,11.1111}} باید فهرستی از اعداد واقعی یا یک تابع خالص >> (من از این داده ها و عملکرد به عنوان مثال استفاده کردم: http://pastebin.com/pqxDfe4u) | NonLinearModelFit با لیست دو بعدی وزن |
43580 | من سعی می کنم با استفاده از Compile محاسبه یک تابع طولانی تر را تسریع کنم. برای توضیح مثال کوتاه زیر را در نظر بگیرید: procTest = Compile[{{x, _Real}}، res = Log[-x]; Im[res] ]; ورودی و خروجی هر دو دارای ارزش واقعی هستند. اما به نظر می رسد Mathematica 'Compile' فرض می کند که این بدان معنی است که می تواند از تابع Log واقعی در داخل روتین استفاده کند. حداقل دستورات زیر procTest[-1.] procTest[1.] خروجی 0 CompiledFunction::cfse: عبارت کامپایل شده 0. + 3.14159 من باید یک عدد واقعی به اندازه ماشین باشم. CompiledFunction::cfex: ارزیابی خارجی در دستورالعمل 2 انجام نشد. ادامه با ارزیابی جمع آوری نشده 3.141592653589793 البته میتوانم نوع «_Real» را به «_Complex» تغییر دهم که این مثال را به کار میاندازد، اما خروجی یک کمیت مختلط با بخش خیالی صفر است. آیا راهی وجود دارد که به «کامپایل» بگوییم که باید ورودی و خروجی واقعی را فرض کند، اما کمیت های پیچیده می توانند در داخل تابع ظاهر شوند؟ اگر نه، آیا می توانم نوع خروجی را از پیچیده به واقعی تبدیل کنم؟ من نگران نوع خروجی هستم زیرا به نظر میرسد که بخشهای دیگر محاسبات من را گیج میکند (مطمئن نیستم، اما احتمالا «FindRoot» سعی میکند یک جستجوی ریشه پیچیده انجام دهد اگر آرگومانها واقعی نباشند). | انواع متغیرهای ورودی، خروجی و داخلی را در توابع کامپایل شده تعیین کنید |
27203 | من باید داده های سه بعدی را با 200*200 نقطه داده تجسم کنم. «ListDensityPlot» کاندیدای خوبی است، اما به نظر میرسد مشکلات عملکردی عجیبی دارد. من یک تست کوچک ایجاد کردم که 40000 نقطه را ترسیم می کند. دارای سه حالت است: استفاده از آرایه دو بعدی به عنوان ورودی، استفاده از آرایه از نقاط سه بعدی با مختصات عدد صحیح $(x,y)$ و استفاده از آرایه نقاط سه بعدی با مختصات شناور $(x,y)$. TestFunction[x_, y_] := Sin[Pi/20* Sqrt[x^2 + y^2]]; testdata = جدول[TestFunction[i, j], {i, -100, 100}, {j, -100, 100}]; testdataPoints = Flatten[Table[{i, j, TestFunction[i, j]}, {i, -100, 100}, {j, -100, 100}], 1]; testdataPoints2 = Flatten[Table[{i*0.01, j*0.01, TestFunction[i, j]}, {i, -100, 100}, {j, -100, 100}], 1]; معیار[d_، n_] := زمانبندی[ListDensityPlot[d، ColorFunction -> Rainbow، PlotRange -> Full، InterpolationOrder -> n]]; TableForm[ Table[Benchmark[data, n], {data, {testdata, testdataPoints, testdataPoints2}}, {n, 0, 2}], Table Headings -> {{Array، Integer، Float}, {0, 1, 2}}] ![تراکم نمودارهای مختلف data] (http://i.stack.imgur.com/VArqI.png) نتیجه بسیار عجیبی می دهد. هنگامی که من به سادگی محورها را مقیاس می کنم و مختصات من دیگر عدد صحیح نیست (مورد Float نامیده می شود). عملکرد تقریباً 10 بار کاهش می یابد (3 ثانیه در مقابل 25 ثانیه). زمانبندی خروجی این است: 0 1 2 آرایه 0.834276 2.96802 3.05685 عدد صحیح 4.84968 3.42562 3.19835 Float 27.5574 26.1669 25.9262y برای چنین رفتاری؟ # **ویرایش** به عنوان جایگزین راه حل مایکل می توان از ArrayPlot (همانطور که سیلویا پیشنهاد کرد) استفاده کرد اگر درون یابی مهم نباشد. میتوان آن را بهراحتی مقیاسبندی کرد تا شبیه کیس «Float» باشد. | عملکرد ListDensityPlot هنگام مقیاس بندی محورها |
44391 | من سعی می کنم مجموعه ای از معادلات دیفرانسیل جزئی جفت شده را با شرایط مرزی تعریف شده با استفاده از ریاضیات حل کنم. در اینجا معادلات و شرایط مرزی وجود دارد. $0=\frac{\partial}{\partial y} \left(\frac{1}{2} \frac{\partial v(y,t)}{\partial y} \left(\alpha \cos ^2 (\theta (y,t))+\beta \sin ^2(\theta (y,t))\right)+\frac{\partial \theta (y,t)}{\partial t} \sin ^2(\theta (y,t))\right)$ $\frac{\partial \theta (y,t)}{\partial t}=\text{EE}^2 \sin (\theta (y, t)) \cos (\theta (y,t))-\frac{1}{2} \frac{\partial v(y,t)}{\partial y}+\frac{\partial^2 \theta (y,t)}{\partial y^2}$$v(0,t)=0$$v(1,t)=0$$\theta(0,t)=0$$\theta(1 ,t)=\frac{\pi}{2}$ در اینجا تلاش من برای حل این موضوع در ریاضیات است: EE = 100; A = 10^6; \[آلفا] = -.63; \[بتا] = -2.7; Eqns = {D[\[Theta][y، t]، {t}] == EE^2*Sin[\[Theta][y، t]]*Cos[\[Theta][y، t]] - (1/2)*D[v[y، t]، {y}] + D[D[\[Theta][y، t]، {y}]، {y}]، 0 == D[(1/2)*D[v[y، t]، {y}]*(\[Alpha]*Cos[\[Theta][y، t]]^2 + \[بتا]*Sin[ \[Theta][y، t]]^2) + D[\[Theta][y، t]، {t}]* Sin[\[Theta][y، t]]^2، {y}] } y0 = {v[0، t] == 0، \[Theta][0، t] == 0} NDSsolve[{Eqns، y0، y1}، {v[y، t]، \[Theta][y، t]}، {y، 0 , 1}, {t, 0, 10}] و من این خطا را دریافت می کنم: NDSolve::ivone: مقادیر مرزی ممکن است فقط برای یک متغیر مستقل مشخص شود. مقادیر اولیه ممکن است فقط در یک مقدار از متغیر مستقل دیگر مشخص شود. آنچه عجیب است، این است که به نظر می رسد من فقط مقادیر مرزی را برای یک متغیر مستقل، $y$، مشخص کرده ام. من همچنین میدانم که «NDSolve» برای استفاده با مشکلات ارزش اولیه طراحی شده است، و نه مشکلات ارزش مرزی. من با این منبع Wolfram مشورت کردهام که روشهایی را برای حل BVP با «NDSolve» ارائه میکند، اما نتوانستم بفهمم چگونه از این روشها برای حمله به این مشکل استفاده کنم. آیا کسی راه خوبی برای حل این نوع BVP با Mathematica میداند، یا آیا باید به یک رویکرد تکراری برای حل این مشکل در Matlab روی بیاورم؟ من می دانم که بسته های گران قیمتی برای حل BVP با Mathematica وجود دارد، اما من به دنبال انجام کاری خارج از جعبه یا با پسوندهای رایگان هستم. پیشاپیش از هر کمکی که ممکن است داشته باشید سپاسگزارم. | مشکل ارزش مرزی - با استفاده از NDSolve یا روش دیگری |
43585 | همانطور که در نظرات یک سوال دیگر (خروجی گرافیکی MathLink (Plots) به فایل بحث شد)، اشیاء «Graphcis» که توسط دستوراتی مانند «Plot» تولید میشوند، میتوانند برای ترسیم گرافیک مستقل از وجود ارتباط با هسته _Mathematica استفاده شوند. آن را تولید کرد؛ یعنی میتوان آن را در یک نمونه جداگانه از _Mathematica_ نمایش داد. این برای درک نمایش نمودارها در قسمتهای جلویی سفارشی متصل به _Mathematica_ با «MathLink» مفید خواهد بود. اشیاء «گرافیک» در این مورد به عنوان فرمت مبادله بین هسته و فرند پایان عمل می کنند. با این حال، همانطور که به من اشاره شد، «گرافیک» میتواند حاوی محتوای پویا باشد که توسط فرانت اند بومی با فراخوانی هسته ارزیابی میشود. مثال SetOptions[stdout, FormatType -> InputForm] را در نظر بگیرید. myf1[min_?NumericQ, max_?NumericQ] := جدول[count, {count, min, max}]; Plot[x^2, {x, 1, 5}, Ticks -> myf1] که خروجی را تولید می کند > > Graphics[{{{}, {}, {Hue[0.67, 0.6, 0.6], Line[{ .. .}]}}}، > {AspectRatio -> GoldenRatio^(-1)، Axes -> True، > AxesLabel -> {None, None}، AxesOrigin -> {1.، 0}، Method -> {}، > PlotRange -> {{1، 5}، {0.، 25.}}، PlotRangeClipping -> True، > PlotRangePadding -> {Scaled [0.02]، Scaled[0.02]}، Ticks -> myf1}] > به تیکهای نهایی توجه کنید -> myf1`. آیا ممکن است کرنل این خروجی را طوری ارزیابی کند که ایستا رندر شود؟ در این مورد، «گرافیک» باید یک لیست ثابت از تیک ها ایجاد شود، با این حال راه حل باید به اندازه کافی عمومی باشد تا خروجی ایستا برای تمام دستورات ممکن که گرافیک تولید می کنند تولید کند. | اشیاء گرافیک پویا را ایستا رندر کنید |
18299 | من Mathematica 9.0.0 را روی Macbook Air با OSX 10.6.8 اجرا می کنم و اخیراً مشکلاتی با فونت در برنامه شروع شده است. همه کاراکترهای ویژه با نویسههای دیگر در سلولهای INPUT و OUTPUT جایگزین میشوند. بنابراین برای مثال من [ ] را تایپ می کنم و در Mathematica به صورت @ D نشان داده می شود. همچنین یک خطای LikeResource|c|58 در طول هر راه اندازی ظاهر می شود. در اینجا چند نمونه دیگر از جاهایی که فونت در حال تغییر است آورده شده است: نمونه های دیگر: [ ] ----> @ D { } ----> 8 ? ( ) ----> H L {9} ----> ;9? این به هیچ وجه بر پردازش Mathematica تأثیر نمی گذارد، اما استفاده و خواندن نوت بوک های دیگران را بسیار دشوار می کند. من قبلاً سعی کردم BaseDirectory را پاک کنم و برنامه را دوباره نصب کنم و حتی از طریق FontBook نگاه کنم تا مطمئن شوم هیچ یک از فونت ها خراب یا تکراری نیستند. آیا کسی می تواند به من در مورد این مشکل کمک کند، از هر کمکی که می توانید ارائه دهید متشکرم! | مشکلات فونت: خطای مانند منبع 58. |
43584 | این سوال در ادامه پرس و جو قبلی من است، نحوه ذخیره خروجی یک تابع در یک جدول برای استفاده در آینده. من می توانم خروجی تابع خود را در یک جدول ذخیره کنم، با این حال جدول از براکت های مختلف و سرفصل های متغیر تشکیل شده است که من به آنها نیازی ندارم. یک جدول تمیز فقط با مقادیر در دو ستون به من کمک می کند تا جدول را بیشتر ارزیابی کنم. من بسیاری از این کدها را دارم که در نتیجه حدود 15 جدول هر کدام حاوی 600 ردیف داده است. یک راه آسان برای داشتن جدول در قالب مورد نیاز مانند بالا به من کمک می کند از قالب بندی زیاد جلوگیری کنم. علاوه بر این، کد زیر نیز 2 مقدار را برای یک مقدار ورودی می دهد. من دوست دارم هر دو مقدار در دو ردیف جداگانه داده شوند. کد به صورت زیر است. برای حل این مشکل درخواست کمک کنید. Remove[Global`*] Clear[A, r, v, u, p, γ , ug, Nx, Ny, Nz, EM] x = 2 r Cos[v + u + γ] - r Cos [(2 v) + u + γ] Nxu = D[x، u] Nxv = D[x، v] Nx = Nxu Nxv y = 2 r Sin[v + u + γ] - r Sin[(2 v) + u + γ] Nyu = D[y، u] Nyv = D[y، v] Ny = Nyu Nyv z = p u Nzu = D[z، u] Nzv = D[z، v] Nz = Nzu Nzv re = 27.5 r = 16.5 g = ArcCos[((5 r^2) - (re^2))/(4 r^2)] p = 108/(2 π) γ = 45 ° 2 Pi / 360 A = 50 + r γc = 46 ° 2 Pi / 360 EM [u_، v_] = Simplify[(A - x + p Cot[γc]) Nz + ( A Cot[γc]) Ny + z Nx ] ug[thet_] := با[{u = thet}، NSolve[EM[u, v] == 0 && 0 <= v <= g, v, Reals]] myTable = Map[{#, ug[#]} &, Range[0, 2 Pi, 0.1]] Export [coordinatesM13.xls، myTable] خروجی جدول در حال حاضر به صورت زیر است: {{0.، {}}، {0.1، {}}، {0.2، {}}، {0.3، {}}، {0.4، {}}، {0.5، {}}، {0.6، {}}، {0.7، {}}، {0.8، {}}، {0.9، { }}، {1.، {}}، {1.1، {}}، {1.2، {{v -> 0.877726}}}، {1.3، {{v -> 0.757594}}}، {1.4، {{v -> 0.616049}}}، {1.5، {{v -> 1.48929*10^-17}، {v -> 0.418666}}}، {1.6، {}}، {1.7، {{v -> 4.32695*10^-17}، {v -> 0.94549}}}، {1.8، {{v -> 9.4028*10^-17}، {v -> 0.879002}}}، {1.9، {{v -> 1.4318*10^-16}، {v -> 0.812557}}}، {2.، {{v -> 1.94556*10^-16}، {v -> 0.746152}}}، {2.1، {{v -> 2.50387*10^-16}، {v -> 0.679788}}}، {2.2، {{v -> 3.13018*10^-16}، {v -> 0.613464}}}، {2.3، {{v -> 3.85566*10^-16}، {v -> 0.54718}}}، {2.4، {{v -> 4.72647*10^-16}، {v -> 0.480935}}}، {2.5، {{v -> 5.8166*10^-16}، {v -> 0.414731}}}، {2.6، {{v -> 7.25488*10^-16}، {v -> 0.348566}}}، {2.7، {{v -> 9.28936*10^-16}، {v -> 0.282443}}}، {2.8، {{v -> 1.24694*10^-15}، {v -> 0.216362}}}، {2.9، {{v -> 1.83073*10^-15}، {v -> 0.150324}}}، {3.، {{v -> 3.30427*10^-15}، {v -> 0.0843294}}}، {3.1، {{v -> 1.52413*10^-14}، {v -> 0.0183812}}}، {3.2، {}}، { 3.3، {}}، {3.4، {}}، {3.5، {}}، {3.6، {}}، {3.7، {}}، {3.8، {}}، {3.9، {}}، {4.، {}}، {4.1، {}}، {4.2، {}}، {4.3، {{v -> 0.944253}}}، {4.4، {{v -> 0.828585}}}، {4.5، {{v -> 0.697065}}}، {4.6، {{v -> 2.7593*10^-17}، {v -> 0.531873}}}، {4.7، {{v -> 0.0583604}، {v -> 0.125963}}}، {4.8، {{v -> 0.960336}}}، {4.9، {{v -> 5.11674*10^-17}، {v -> 0.894928}}}، {5.، {{v -> 1.088*10^-16}، {v -> 0.829509}}} ، {5.1، {{v -> 1.63611*10^-16}، {v -> 0.764084}}}، {5.2، {{v -> 2.20467*10^-16}، {v -> 0.698659}}}، {5.3، {{v -> 2.82376*10^-16}، {v -> 0.633237}}}، {5.4، {{v -> 3.5243*10^-16}، {v -> 0.567823}}}، {5.5، {{v -> 4.34721*10^-16}، {v -> 0.502421}}}، {5.6، {{v -> 5.35437*10^-16}، {v -> 0.437036}}}، {5.7، {{v -> 6.64873*10^-16}، {v -> 0.37167}}}، {5.8، {{v -> 8.41904*10^-16}، {v -> 0.306328}}}، {5.9، {{v -> 1.10567*10^-15}، {v -> 0.241014}}}، {6.، {{v -> 1.5532*10^-15}، {v -> 0.175731}}}، {6.1، {{v - > 2.51035*10^-15}، {v -> 0.110485}}}، {6.2، {{v -> 6.17841*10^-15}، {v -> 0.0452779}}}} | چگونه داده ها را در جدول قالب بندی کنیم تا فقط اعداد داشته باشند |
28463 | چگونه می توانم یک چند جمله ای درجه دوم در x و y را به معادله ای به شکل $(x-a)^2+(y-b)^2=c$ تبدیل کنم؟ f = -9 x + (3 x^2)/4 + (3 y^2)/4; تکمیل مربع CompleteSquare[f_, x_] := ماژول[{a, b, c}, {c, b, a} = CoefficientList[f, x]; a (x + b/2/a)^2 + Simplify[(c - b^2/4/a)]] CompleteSquare[f, x] (* 3/4 (-6 + x)^2 + 3/ 4 (-36 + y^2) *) آنچه من می خواهم موارد زیر است: (x - 6)^2 + y^2 == 36 | چگونه می توانم یک درجه دوم را به یک معادله عاملی تبدیل کنم؟ |
21982 | بگویید من یک تصویر TIFF، JPEG یا PDF وارد می کنم. چگونه می توانم نسبت ابعاد اصلی تصویر را به سرعت تعیین کنم تا بتوانم اندازه آن را به درستی تغییر دهم؟ من تا به حال نتوانسته ام پاسخی را با نگاه کردن به دفترچه راهنما پیدا کنم. | چگونه نسبت ابعاد اصلی یک تصویر وارد شده را تعیین کنم؟ |
25512 | چگونه می توانم نابرابری زیر را حل کنم: Log[1/2 + c^2] > (1.4) (30^5) 2^(4.5) 9 (0.6) (2.8) (1 + Log[3]) (1 + Log[ Log[c + 1]]) ? من کاهش را امتحان کردم، اما کامپیوتر من هنوز آن را محاسبه می کند (c یک عدد واقعی است). | حل یک نابرابری که شامل عبارات Log است |
40595 | من سعی می کنم نمونه های تصادفی از نقاط را در مربع واحد تولید کنم به گونه ای که نقاط داخل یک دایره معین دو برابر بیشتر از نقاط خارج از آن دایره انتخاب شوند. من سعی کردم با توزیع 2 بعدی به مشکل نزدیک شوم. برای انجام این کار باید تابع f[x_,y_]:= اگر[ (x-.5)^2 + (y-.5)^2 <.1, 1, .5] را به توزیع احتمال برای هر دو x و y بین 0 و 1. سپس از PDF برای تولید نقاط و در نهایت آنها را رسم می کنم. مشکل اصلی من از تبدیل تابع If به یک PDF دو متغیره است. | ایجاد نقاط تصادفی در یک منطقه با احتمال بالاتر در یک منطقه فرعی |
5836 | تا آنجا که من می دانم، توابع «SetProperty» و «PropertyValue» تنها می توانند یک ویژگی واحد از یک راس را تنظیم کنند. چگونه می توانم یک ویژگی را برای چندین راس به طور همزمان تنظیم کنم؟ در مستندات، آنها استفاده از «Do» را برای تنظیم چندین ویژگی توصیه میکنند، اما من شنیدهام که «Do» کارآمدترین راه برای انجام کارها در _Mathematica_ نیست. آیا جایگزینی وجود دارد؟ **ویرایش:** به نظر میرسد تنها رویکرد چندین تماس با «SetProperty» یا «PropertyValue» (که سریعتر است) برقرار میکند، یک فراخوانی برای هر ویژگی راس متمایز که میخواهم تنظیم کنم. از پاسخهایی که تاکنون به دست آمده، به نظر میرسد که هیچ ریاضیاتی معادل «SetProperty» یا «PropertyValue» وجود ندارد که چندین ویژگی راس متمایز را به طور همزمان تنظیم کند. اما من همچنان امیدوارم که بتوان مستقیماً روی شی «Graph» و با دور زدن «SetProperty» و «PropertyValue» کاری انجام داد. | تنظیم کارآمد خواص چند راس در Graph |
43268 | من می خواهم eqn را برای c0 حل کنم. من می خواهم این کار را با هر دو قانون جایگزین انجام دهم. متوجه شدم که میتوانم دو بار از حل استفاده کنم، یک بار برای subsCoke و یک بار برای subsPepsi. من سعی می کنم آن را فقط در یک Sovle انجام دهم تا نحوه استفاده بهتر از سبک تابعی mathematicas را یاد بگیرم. eqn = c0/(c0 + cs) == Iunk/Is subsCoke = {cO -> c0، cs -> 2، Iunk -> 0.3995، Is -> 0.7339}; subsPepsi = {c0 -> c0, cs -> 2, Iunk -> 0.3915, Is -> 0.7645}; حل[eqn /. {subsCoke، subsPepsi}، c0] | معادله را با دو مجموعه متفاوت از قوانین جایگزین حل کنید |
48057 | من می دانم چگونه از عبارت مشخصی مانند Function[{x, y}, x^2 + y^2] یک تابع ایجاد کنم، اما اگر لیستی از عبارات list1 داشته باشم و مجموعه متغیرهایی را که می توانند در این لیست وجود داشته باشند را بدانم چه می شود. . من می خواهم تمام عبارات list1 را به توابع متناظر از این متغیرها نگاشت کنم. مانند {x^2 + y^2, z^2, x, y} باید به {Function[{x,y,z}, x^2 + y^2], Function[{x, y, z نگاشت شوند }، z^2]، تابع[{x,y,z}, x], تابع[{x,y,z}, y] } من تابع[{x,y,z}، #] &/@ list1 اما این کار نمی کند. کسی میتونه با راه حل به من کمک کنه؟ | ایجاد لیستی از توابع از لیست عبارات |
33970 | من سعی می کنم «t0» را محاسبه کنم: eq[n_، β_، λ_] := Hypergeometric1F1[1/2 (1 - λ/β)، n + 1، β/2] EDL[n_، β_، k_عدد صحیح: 1] := λ /. FindRoot[eq[n، β، λ] == 0، {λ، (2 k - 1) β}] t0 = جدول[EDL[0، β، 1]، {β، 50، 100}] وقتی سعی کردم این کد من برای $\beta$=(82, ..., 97) مشکل دارم، پاسخ دقیق نیست و با پیغام خطا مواجه شدم: > FindRoot::lstol: جستجوی خط اندازه گام را کاهش داد. در محدوده تحمل > مشخص شده توسط AccuracyGoal و PrecisionGoal، اما نتوانست کاهش کافی > در تابع شایستگی پیدا کند. ممکن است برای برآورده کردن این تلورانسها، به ارقام دقت کار بیش از > MachinePrecision نیاز داشته باشید. بنابراین، من میخواهم دقت دستگاه را تغییر دهم، بنابراین سعی کردم: t0 = SetPrecision[Table[EDL[0, β، 1], {β, 50, 100}]، 30] اما من هنوز یک مشکل دارم. لطفاً برای تغییر و تنظیم دقت دستگاه به من کمک کنید. | نحوه تغییر ارقام دقیق ماشین |
56892 | چگونه می توانم ODE زیر را با ریاضی حل کنم: $$d^2u/dx^2 + u/A = 0 \quad (\text{یا } \ C)، $$ با شرایط: $$ \left.\frac{ d^2u}{dx^2}\right|_{x=0} = 0، $$$$u(x=0) = B$$ و $$\left.\frac{du}{dx}\right|_{x=W} = 0، $$ $A$، $B$، و $C$ ثابت هستند. | ODE $d^2u/dx^2 + u/A = 0$ را حل کنید |
5830 | من برخی معادلات را به صورت عددی با **FindRoot[]** حل می کنم که یک {1،2،3،4} چهارگانه را برمی گرداند. از آنجا که حلکننده گاهی اوقات هیچ ریشهای را بسته به پارامتری شدن این معادلات پیدا نمیکند، من فقط آن قوانین جایگزین را انتخاب میکنم که معادلات را کامل میکند: Select[قوانین، ! MemberQ[eqns /. #1، نادرست] &]; سوال من این است: چگونه می توانم به راحتی **انحراف یک کاربرد یک قانون جایگزین** چهارگانه حاوی یک False را محاسبه کنم تا بتوانم بررسی کنم که برخی از معادلات من چقدر بد برآورده نشده اند. مشکل من این است که به محض اعمال قانون بر روی یک معادله، نتیجه از نوع بولی است و عددی نیست - که برای محاسبه انحراف لازم است. توجه داشته باشید: من راه حل قبلی خود را در حل کننده جایگزین می کنم زیرا در حال تغییر برخی پارامترها هستم. (اینجا را ببینید) از پیشنهادات شما متشکرم! | ارزیابی قواعد عددی -> {True, False} به انحراف معادله هدف |
42367 | من CDF زیر را دارم: F[x_] = تکه ای[{ {0, x < 0}، {0.1 x^2، 0 <= x <= 2}، {0.4، 2 < x <= 5/2}، {0.5، 5/2 < x <= 4}، {-0.5 E^-(x - 4)^2 + 1، 4 <x} }];  حالا من توزیع احتمال را به صورت زیر تعریف می کنم: dist = ProbabilityDistribution[{CDF, F[x]}، { x, 0, Infinity}]; G[x_] = CDF[dist, x]; اما طرح G اکنون متفاوت به نظر می رسد:  به نظر می رسد من نقطه ناپیوستگی را از دست می دهم و علاوه بر آن CDF G این کار را انجام نمی دهد. حتی تا 1 هم برید دیگه. * * * سوال: چرا من ناپیوستگی CDF خود را از دست می دهم و آیا راهی برای جلوگیری از این موضوع وجود دارد؟ | توزیع سفارشی شده را با CDF ناپیوسته تعریف کنید |
25517 | من یک ماتریس مجاورت وزنی به شرح زیر دارم: myAdjacencyMatrix = {{0, 3, 1, 3, 3, 8, 0, 0, 3, 4}, {1, 0, 2, 0, 0, 16, 5, 3 , 0, 6, 1}, {2, 3, 0, 0, 1, 1, 4, 1, 1، 0، 0}، {5، 3، 3، 0، 5، 0، 2، 2، 2، 2، 1}، {1، 0، 0، 6، 0، 1، 2، 6، 10، 2، 4}، {0، 11، 3، 0، 1، 0، 8، 3، 1، 3، 3}، {2، 4، 1، 7، 6، 7، 0، 6، 0، 8، 2}، {1، 2، 1، 3، 8، 4، 4، 0، 4، 3، 0}، {0، 0، 0، 1، 4، 1، 3، 4، 0، 6، 4}، {0، 3، 0، 0، 0، 5، 2، 2، 6، 0، 4}، {0، 1، 0، 0، 2، 1، 2، 0، 1، 2، 0}} میخواهم نموداری با 11 گره رسم کنم و یالها را مطابق با وزن دادن بالا اگر این غیرممکن است، پس من به ساختن یک نمودار با ماتریس مجاورت غیر وزنی بسنده می کنم. اگر می توانید فقط کد ساده را به من بدهید زیرا من در ریاضیات جدید هستم و روی یک برنامه فشرده کار می کنم. | من می خواهم با استفاده از ماتریس مجاورت وزنی یک نمودار رسم کنم |
29732 | یک رشته به این شکل وجود دارد: <12> cfg <15.21> bhg v<(24)> e<65> درست <12> cfg <15.21> bhg v<33> e<(77)> نادرست <83> fff <67> bhg <> e<(43)> درست <11> fff <14.21> bff v<(1.42)> e<44> درست <76> cfg <76.3> fff <> e<21> درست <98> cff <34> rrs v<33> <> درست است نکته این است که اعداد داخل پرانتز نشان میدهند اعداد منفی و همچنین مقادیری از دست رفته وجود دارد. من باید این رشته را در یک فرم اصلاح کنم تا یک بردار خروجی به این شکل به دست بیاورم: {{12,15.21,-24,65,T},{12,15.21,33,-77,F},{83,67 ,-43,-43,T}, {11,14.21,-1.42,44,T},{76,76.3,NA,21,T},{98,NA,33,NA,T}} کاری که من انجام دادم اعمال این بود: Partition[StringCases[list , NumberString],4] اما از آنجایی که برخی از ردیف ها ساختار متفاوتی دارند، کار نمی کند. و همچنین این قادر به گرفتن اعداد منفی نیست و حتی این غفلت از ستون آخر است!! چگونه می توان این را مدیریت کرد؟ | قابلیت StringCases در ردیف های مختلف داده |
32927 | مستندات تابع JewishNewYear در بسته تقویم اعلام می کند که آرگومان سال باید بین 1900 و 2100 باشد. هیچ توضیحی برای این محدودیت داده نشده است. این تابع به تولید تاریخ های به ظاهر صحیح برای سال ها خارج از آن محدوده ادامه می دهد. تقویم یهودی از نظر ریاضی تعیین می شود، بنابراین نباید دلیلی برای شکست الگوریتم در خارج از آن محدوده وجود داشته باشد. علاوه بر این، بازآفرینی تابع با استفاده از CalendarChange پاسخهای مشابه JewishNewYear را برای هر سال میلادی ایجاد میکند: JewishNewYear2[year_] := CalendarChange[{First[CalendarChange[{year, 8, 1}, Gregorian, Jewish]] +1, 7، 1}، یهودی، میلادی] هر کسی داشته باشد آیا می دانید چرا مستندات می گویند که JewishNewYear خارج از 1900 تا 2100 کار نمی کند؟ | محدودیت تاریخ JewishNewYear |
45557 | فکر میکردم این همیشه درست است، اما به احتمال زیاد نادرست است. تصادفی = {RandomReal[{-1, 1}, {500, 5}], RandomReal[{-1, 1}, 500]}; SameQ @@ Table[LinearModelFit[تصادفی]، {100}] (*نادرست*) این موضوع چگونه توضیح داده میشود؟ | LinearModelFit به جز آرگومان هایش به چه چیزی وابسته است؟ |
23910 | من می خواهم علامت های تیک مورب را در اطراف یک طرح بکشم و همزمان برچسب های تیک را نیز بچرخانم. من به تمسخر گرفتم که این به چه شکل است:  آیا راه آسانی برای انجام این کار در Mathematica وجود دارد؟ من معتقدم که این فراتر از توانایی های بسته CustomTicks است. **ویرایش:** من دوست دارم این به اندازه کافی کلی باشد که برای محدوده های طرح دلخواه کار کند، و شاید ساده ترین آن باشد که ابتدا طرح را با علامت های تیک معمولی تولید کنیم و سپس یک جایگزین برای شی گرافیکی نهایی اعمال کنیم؟ | علامت های تیک مورب |
51316 | من می خواهم معادله Sqrt[x] + Sqrt[1 - x^2] == Sqrt[2 - 3 x - 4 x^2] را با جوابهای واقعی (در حوزه واقعی) حل کنم. من Solve[ Sqrt[x] + Sqrt[1 - x^2] == Sqrt[2 - 3 x - 4 x^2]، Reals] > > {{x -> Root[-1 + 10 #1^ را امتحان کردم 2 + 9 #1^4 &, 2]^2}} > و همچنین Reduce[ Sqrt[x] + Sqrt[1 - x^2] == Sqrt[2 - 3 x - 4 x^2] && x ∈ Reals، x، Complexes] > > x == -1 - Sqrt[2] || x == 1/9 (-5 + Sqrt[34]) > جواب واقعی معادله داده شده 'x == 1/9 (-5 + Sqrt[34]) است' با _Maple_ من دریافت کردم  | چگونه می توانم جواب واقعی این معادله را بدست بیاورم؟ |
21988 | من چندین نوت بوک دارم که از بسته Units استفاده می کنند و می خواهم بتوانم به طور همزمان با واحدهای قدیمی و اشیاء Quantity معرفی شده در نسخه 9 کار کنم. کمترین روش سربار من برای به روز رسانی واحدها به Quantity چیست؟ اشیاء؟ | چگونه می توانم به طور یکپارچه از بسته Units قدیمی به اشیاء Quantity Mathematica 9 مهاجرت کنم؟ |
17368 | تبدیل تاریخ های سریال اکسل ساده نیست زیرا شامل تاریخ هایی است که وجود ندارد، به عنوان مثال. {DatePlus[{1990, 1, 0}, 59], DatePlus[{1990, 1, 0}, 60]} > {{1990, 2, 28}, {1990, 3, 1}}  همانطور که نشان داده شده است، Mathematica تاریخ یافتن 60 اول مارس است در حالی که اکسل آن را به 29 فوریه تبدیل می کند. برای انجام تبدیل می خواهم از NETLink با DateTime dt = DateTime.FromOADate(60) استفاده کنم. همانطور که در اینجا داده شده است. کسی میتونه کمک کنه؟ من تصور می کنم چیزی از شکل زیر کار می کند: Needs[NETLink`]; convertDate[serialdate_] := NETBlock[InstallNET[]; (فرم ریاضی DateTime.FromOADate (تاریخ سریال)) ] **ویرایش** همانطور که Sjoerd اشاره کرد، مشکل به دلیل یک باگ اکسل ایجاد می شود، اما فقط برای سال 1900. تبدیل را می توان با استفاده از این انجام داد: convertDate[serialdate_] := If[serialdate < 61, N/A, DatePlus[{1901, 1, 0}, serialdate - 366]] من همچنان علاقه مند هستم که ببینم چگونه آن را در NETLink پیاده سازی می کند، برای مرجع آینده برای برنامه هایی که تماس سریع با .NET برقرار می کنند. | تبدیل تاریخ های سریال اکسل با NETLink |
56634 | من یک آرایه دو بعدی دارم، داده = {{0,1}, {1,2}, {2,3}}. من می خواهم آن را طوری تبدیل کنم که مقادیر x و y را به طور جداگانه دریافت کنم، به طور خاص x[0]=0; x[1]=1; x[2]=2; y[0]=1; y[1]=2; y[2]=3; آیا راهی برای به دست آوردن این وجود دارد؟ | تبدیل فرمت لیست |
59513 | من علاقه مندم که چگونه تعداد ریشه های واقعی چندجمله ای های تصادفی را در یک لحظه بشمارم، چگونه نتیجه را در جدول قرار دهیم و چگونه آن را در یک نمودار رسم کنیم. من 1 میلیون چندجمله ای تصادفی را به دنبال توزیع گاوسی با میانگین 0 ایجاد کردم. و واریانس 1. من از این دستور r:=GaussianDistribution[0,1] استفاده کردم y=randompol[n_,i_]:=Sum[r x^{j},{j,0,n}] Solve[y==0,x] CountRoots[y,x] اما دستور Countroots برای آن اعمال نمی شود می گوید که چند جمله ای های تصادفی ایجاد شده در بالا تک متغیره نیستند. اما به نظر ناخوشایند است که وقتی چند جمله ای تصادفی تولید شده را به جای استفاده از لینک به صورت دستی در دستور CountRoots قرار می دهم، کار می کند! اما من می خواهم این کار را در 1 میلیون چندجمله ای تصادفی انجام دهم و انجام این کار برای من عملی نیست. من قبلاً از «y//Tableform» و «Remove[{}]» استفاده کردم زیرا فکر میکردم که مشکل بریس است زیرا چندجملهای تصادفی با استفاده از این دستور «y=randompol[n_,i_]:=Sum[r x^{j ایجاد شدهاند. },{j,0,n}]` داخل یک پرانتز است در حالی که دستور «CountRoots» نیازی به پرانتز ندارد، اما i Failed شد و کار نکرد. لطفا کمکم کنید... | شمارش ریشه های واقعی |
44471 | من از ویژگی PairedBarChart به شرح زیر استفاده می کنم: PairedBarChart[Range[5]، Range[5]، BarOrigin -> XAxis]  چگونه می توانم (i) حذف کنم و (ii) تعداد تیک های کوچک روی محور y را تغییر دهم (یعنی بین اعداد 1، 2، 3، ...)؟ با تشکر از کمک شما! | تیک ها را در PairedBarChart تغییر دهید |
23912 | من این خروجی را برای نمودارم دارم. In[85]:= PropertyList[{g, 1}] Out[85]= {TerminalsCoordinates, VertexCoordinates, VertexShape, VertexShapeFunction, VertexSize, VertexStyle}` چگونه می توانم اطلاعات رئوس را به طور جداگانه در مجموعه های مختلف استخراج کنم؟ | چگونه می توانم مختصات گره های گراف خود را استخراج کنم؟ |
25377 | این یکی باید ساده باشد، اما من نمی توانم راه حل مناسبی پیدا کنم. فرض کنید، من نمادی دارم که یک شکل نمادین روی آن اعمال شده است، مثلاً «OverHat[A]». حالا، اگر چیزی در مورد «A» مشخص نکرده باشم، انتظار دارم که «Dt[OverHat[A]]» بدون ارزیابی باقی بماند. اما در واقعیت، «OverHat» ارزیابی میشود: «Dt[OverHat[A]] (* ---> Dt[A] مشتق[1][OverHat][A] *)». راههای ممکن برای جلوگیری از این اتفاق چیست؟ **ویرایش** برای بیان واضح تر، می خواهم «OverHat[A]» تحت عمل «Dt» مانند نماد معمولی رفتار کند: «Dt[symb] (* ---> Dt[symb] *)». | Dt بر روی اشکال نمادین نمادین عمل می کند |
9499 | _هشدار: سوال احتمالاً گنگ:-(_ من دو تابع دارم که میخواهم با گزینه «پر کردن» رسم کنم، مانند: Plot[{Sin[t]، Cos[t]}، {t، 0، 4 Pi}، Filling -> محور] اشکالی ندارد اما اگر من فقط میخواهم سینوس پر شود و Plot[{Sin[t]، Cos[t]}، {t، 0، 4 را امتحان کنم. Pi}، Filling -> {Axis, None}] MMA پیغامهای خطای مبنی بر اینکه «Axis» و «None» مشخصات پر کردن معتبر نیستند را برمیگرداند. | پر کردن پلات های مختلف برای منحنی های متعدد |
5831 | چگونه از جمع برای بدست آوردن مقدار یک عدد باینری استفاده کنیم؟ من می خواهم این کار را انجام دهم: $(x_{n}x_{n-1}...x_{0})=\sum_{i=0}^{n}x_{i}\cdot b^{i} $ اما به نظر می رسد که من فقط می توانم چیزی شبیه به این انجام دهم: $\sum_{i=1}^{10}i^{2}$ تصور می کنم یک تابع نمایه سازی وجود دارد که به انجام این کار کمک می کند، همچنین می دانم چگونه به روش دیگری انجام دهید، اما آیا این است آیا می توان این کار را با استفاده از جمع انجام داد؟ | چگونه از جمع برای بدست آوردن مقدار یک عدد باینری استفاده کنیم؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.