_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
19001 | من یک ارائه برای انجام دارم و به استفاده از _Mathematica_ به جای Powerpoint/Keynote فکر می کنم، زیرا تعداد زیادی انیمیشن دارم که می خواهم نشان دهم. هنگام استفاده از _Mathematica_ در حالت نمایش اسلاید، آیا کنترل از راه دور اپل کار می کند و به من اجازه می دهد بین اسلایدها حرکت کنم؟ | ارائه های Mathematica - آیا کنترل از راه دور مادون قرمز اپل اسلایدها را تغییر می دهد؟ |
4895 | من باید نمودارهایی را ترسیم کنم که حاصل ضربات دکارتی 2 نمودار هستند. من به آنها نیاز دارم که به این شکل باشند: . بنابراین هر کپی از فاکتورها میتواند «جاسازی خطی» داشته باشد، اما کل طراحی باید بر اساس اسکلت شبکهای باشد. واضح است که رئوس باید روی گره های شبکه باشد و لبه ها می توانند دلخواه باشند. آیا راه حل هایی وجود دارد؟ به طور خاص، برای گراف گرید، «SpringEmbedding» نتیجه مشابهی را ارائه می دهد، اما حتی برای نمودارهای Torus نیز نتیجه بسیار متفاوت است. من باید محصولات دکارتی نمودارهای کامل، چرخه ها، مسیرها، نمودارهای دوبخشی کامل را ترسیم کنم و به لبه های محصولات برچسب اضافه کنم. | طراحی محصولات نمودار |
57163 | من _Mathematica 10_ را شروع کردم و همانطور که آموزش می گوید اجرا کردم: trainingset = {1 -> A, 2 -> A, 3.5 -> B, 4 -> B}; c = Classify[trainingset] اما نتیجه این است: > > Classify[{1 -> A, 2 -> A, 3.5 -> B, 4 -> B}] > که انتظار نمی رود . سیستم: _Windows 7، x64_ `$Packages` می دهد: > > {QuantityUnit`، HTTPClient`، HTTPClient`OAuth`، > HTTPClient`CURLInfo`، HTTPClient`CURLLink`، Utilities URLTools`، > JLink`، > WolframAlphaClient`، GetFEKernelInit، ResourceLocator، > PacletManager، > System، Global`} > | یک نماد در بیش از یک زمینه رخ می دهد: یکی از تعاریف سایه دار است |
45531 | من یک کد در mathematica با یک حلقه دارم که روی متغیر i تکرار می شود و لیستی از اعداد h را با توجه به پارامتر شروع f محاسبه می کند: برای[i==1,i<100,i++, h=Append[h,f*g (i)]] حالا کاری که می خواهم انجام دهم این است که پارامتر f را تغییر دهم. چگونه این کار را در Matlab انجام می دادم (که تنها زبان برنامه نویسی دیگری است که می شناسم - بله، من اساساً برنامه نویسی را دوست دارم) این است که یک حلقه تودرتو ایجاد می کردم، بنابراین چیزی شبیه به این خواهیم داشت: For[j== 1,j<10,j++, f=Append[f,k(j)] برای[i==1,i<100,i++, h=Append[h,f(j)*g(i)]] x=Append[x,Max[h]]] جایی که خط آخر قرار است حداکثر [h] را برای تکرارهای متوالی روی j به من بدهد، یعنی ابتدا یکی برای j=1 max[h] است، سپس برای j=2 و غیره. اما به نظر نمی رسد این ساختار کار کند. جایگزین های من چیست/ چگونه می توانم آن را برطرف کنم؟ Ps: من دوست دارم کد خود را ارسال کنم، اما به دلیل تعداد زیاد اشتراک و غیره کاملاً قابل خواندن نیست. آیا می توانم فایل Mathematica را در جایی ضمیمه کنم؟ | تو در تو برای حلقه در mathematica |
51171 | یکی از خواص ذکر شده در مقالات در مورد تبدیل موجک بالابر این است که می توان آن را روی مش ها یا شبکه های نامنظم (یعنی نمونه هایی با فاصله یکسان) اعمال کرد. اما به نظر نمی رسد که آن را به عنوان یک گزینه در «LiftingWaveletTransform» ببینم. آیا ایده ای در مورد چگونگی انجام این کار با استفاده از ابزارهای تجزیه و تحلیل موجک _Mathematica_ دارید؟ | LiftingWaveletTransform با شبکه های نامنظم |
17360 | آیا شانسی برای نوشتن یک GCD سریعتر از GCD داخلی در Mathematica وجود دارد؟ @Mr.Wizard یکی در این سوال نوشته است (البته برای این منظور نیست) که در 100 هزار رقم 6 برابر کندتر است: In[1]:= whileGCD=Module[{a=#,b=#2},While [b!=0,{a,b}={b,Mod[a,b]}];a]&; در[2]:= Primo[n_]:=محصول[i,{i,Prime[Range[n]]}] در[10]:= prod=Primo[500000]; در[17]:= m=22Primo[20500] +1; In[16]:= زمانبندی[GCD[m,prod]] Out[16]= {0.25،1} In[12]:= زمانبندی[whileGCD[m,prod]] Out[12]= {1.609،1} | اجرای سریعتر GCD |
42178 | من هیچ راهی برای تعریف دامنه اعداد غیر منطقی پیدا نکردم. من به راحتی می توانم تستی را تعریف کنم تا ببینم آیا یک عدد غیرمنطقی است یا نه با تعریف: IrrationalQ[z_] := Element[z, Reals] &&! Element[z, Rationals] IrrationalQ /@ Sqrt /@ Range[10] > > {False, True, True, False, True, True, True, True, False, True} > سوال من این است که چگونه می توانم دامنه ای را تعریف کنم با Element کار می کند، چیزی شبیه Element[Sqrt[2]، Irrationals] من می دانم که اسناد دامنه های ممکن را به عنوان Booleans فهرست می کند. مختلط ها، اعداد صحیح، اعداد اول، منطقی، واقعی، اما برای من مشخص نیست که آیا آن لیست انحصاری است یا نه. | چگونه دامنه غیرمنطقی یا هر حوزه دلخواه دیگری را تعریف کنیم؟ |
42369 | مسئله برنامهنویسی خطی زیر را در نظر بگیرید: برنامهنویسی خطی[-{10، -57، -9، -24}، -( {0.5، -5.5، 2.5، 9}، {0.5، -1.5، -.5، 1}، {1، 0، 0، 0} })، -{0، 0، 1}] (* {0.، 0.، 0.، 0.} *) چرا این پاسخ برگردانده می شود؟ گرفتن $\textbf{x}=\begin{pmatrix}1&0&1&0\end{pmatrix}^T$ $\textbf{x}\ge 0\land A\textbf{x}\ge \textbf{b}$ را برآورده میکند، اما مقدار تابع هدف برای این راه حل $-1$ است، که به وضوح کوچکتر از $0$ است، راه حل بهینه پیشنهاد شده توسط _ریاضی_. من انتظار دارم _Mathematica_ بتواند چنین مشکل LP کوچکی را حل کند، حتی اگر منحط باشد. آیا من اینجا کار اشتباهی انجام می دهم؟ | رفتار برنامه ریزی خطی |
46316 | وقتی یک «Graphics3D» ایجاد می کنم، اغلب می خواهم یک شی را درست در مرکز جعبه قرار دهم. در ابتدا فکر می کردم که مرکز با `{0, 0, 0}` مشخص شده است، اما به زودی متوجه شدم که این در واقع گوشه است. متوجه شده ام که می توانم با تقسیم ابعاد جعبه به وسط مرکز را پیدا کنم. به عنوان مثال اگر PlotRange -> {{0, 100}, {0, 100}, {0, 100}} سپس اگر بخواهم مرکز مرگ 'Sphere' خود را قرار دهم، آن را در: Sphere[{100/2 , 100/2, 100/2, 1] اگر من به صراحت ابعاد جعبه را بدانم بسیار خوب است، اما اگر من نمی دانم «PlotRange»، چگونه می توانم مطمئن شوم که شی من درست در مرکز قرار می گیرد؟ آیا راهی برای تشخیص اندازه «PlotRange» وجود دارد، اگر به صراحت آن را مشخص نکرده باشید؟ برای مثال، این تابع را در نظر بگیرید: balls = Table[Sphere[RandomReal[{0, 100}, 3], 1], {50}]~ Join~{Sphere[{50, 50, 50}, 0.05]}; دستکاری توپهای[ Graphics3D[، ViewPoint -> {1.3*10^-zoom، -2.4*10^-zoom، 2*10^-zoom}، SphericalRegion -> True، PlotRange -> {{0، 100}، {0 , 100}، {0، 100}}]، {زوم، 0، 3}]  نوار لغزنده بزرگنمایی را کنترل می کند، که در این عملکرد تا زمانی که به یک کره بسیار کوچک برخورد کنید، بزرگنمایی می کند. اما برای اینکه این کار انجام شود، کره باید دقیقاً در مرکز طرح قرار گیرد. برای اطمینان از این دقت، اندازه طرح را به صورت دستی وارد کردم (`PlotRange -> {{0, 100}, {0, 100}, {0, 100}}`) و همچنین به صورت دستی قرارگیری وسط را کنترل کردم کره ('Sphere[{50, 50, 50}, 0.05]'). آیا راهی وجود دارد که مطمئن شویم این کره دقیقاً در مرکز جعبه قرار می گیرد بدون اینکه نیازی به تعیین دستی ابعاد 'PlotRange' یا مختصات کره مرکزی باشد؟ امیدوارم این موضوع آنچه را که میخواهم به آن برسم روشن کند. | چگونه مرکز یا PlotRange یک Graphics3D را مشخص کنیم؟ |
43269 | من سعی می کنم معادلات پارامتریک ساده را با استفاده از ریاضیات حل کنم، اما در یافتن تابعی برای انجام این کار مشکل دارم... ساده ترین راه حل برای یک متغیر مشترک چیست؟ به عنوان مثال، من «y=t x=t» دارم و میخواهم «y=x» را حل کنم. | حل معادلات پارامتری با حذف متغیر مشترک |
23914 | من می خواهم با مشخص کردن گره ها و یال های بین آنها یک نمودار بدون جهت رسم کنم. این کار در حال حاضر توسط، برای مثال انجام میشود: GraphPlot[{1 -> 2, 2 -> 3, 3 -> 4, 4 -> 5, 5 -> 6, 6 -> 7, 7 -> 8, 8 -> 1}] علاوه بر این، من می خواهم نمودار را در یک منطقه مشخص از سیستم مختصات x-y ترسیم کنم. این منطقه مشخص شده را به عنوان بوم که دایره بالا در آن ترسیم شده است، تصور کنید. به عنوان مثال، چنین بوم را می توان با چهار نقطه مانند «(0، 0)، (100، 0)، (100، 100)، (0، 100)» مشخص کرد. در نهایت، من میخواهم مختصات هر یک از گرههای گراف را که در داخل «بوم» مشخص شده ترسیم شدهاند، دریافت کنم. گردش کار مناسب در Mathematica برای انجام هر یک از مراحل بالا چیست؟ | نمودار شبکه را رسم کنید و مختصات هر گره را بدست آورید |
43262 | من این ContourPlot[(-100 - 50 Cos[γ]) Sin[β] (50 Cos[γ] Sin[β] - ( 50 Cos[β] Cos[γ] (-200 + Cos[β] (50) را امتحان کردم + 50 Sin[γ])))/Sqrt[ 6400 - (200 - Cos[β] (50 + 50 Sin[γ]))^2]) + 50 Cos[β] Sin[γ] (Cos[β] (50 + 50 Sin[γ]) + ( Sin[β] (50 + 50 Sin[γ]) ( -200 + Cos[β] (50 + 50 Sin[γ])))/Sqrt[ 6400 - (200 - Cos[β] (50 + 50 Sin[γ]))^2])، {β، 0، 2 Pi}، {γ، 0، 2 Pi}] اما چیزی تولید نمی کند. کسی می تواند توضیح دهد که چرا و چگونه آن را تعمیر کنم؟ | چگونه صفرهای یک تابع مثلثاتی پیچیده را پیدا کنیم |
25511 | بگویید من مقداری شی Graphics3D تولید می کنم، به عنوان مثال: Graphics3D[{قرمز، کروی[{0, 0, 0}, 1], آبی، کره[{1, 0, 0}, 1]}] آیا این درخواست منطقی است رنگ یک وکسل / پیکسل حجمی در این تصویر چیست؟ به عبارت دیگر، آیا می توان آنالوگ سه بعدی PixelValue یا ImageValue را فراخوانی کرد تا مشخص شود کدام ناحیه در جعبه سه بعدی قرمز یا آبی است؟ چه اتفاقی ممکن است در تقاطع کره قرمز و آبی بیفتد؟ آیا با توجه به اینکه میتوانم یک منطقه فرعی از شی graphics3D را برای نمایش در کادر محدود انتخاب کنم، این امکان وجود ندارد؟ و اگر چنین است، آیا نمیتوانم کادر محدودکننده اطراف ناحیه مورد نظر را بهطور دلخواه کوچک کنم، خروجی را بهعنوان TIFF ذخیره کنم و ImageValue[] یا PixelValue[] را در مرکز تصویر TIFF فراخوانی کنم؟ مطمئناً راه بهتری برای ادامه وجود دارد؟ آپدیت: george2079 به نظر من با پیشنهاد او که این مشکل را به عنوان یک مشکل اجرای سه بعدی Rasterize[] در نظر بگیریم، ضربه ای به سر می زند. مشکلی که ممکن است مرتبط باشد یا نباشد، این است که بیشتر اشیاء Graphics3D توخالی هستند. برای مشاهده این موضوع، سعی کنید با استفاده از کدهای شگفت انگیزی که توسط کاربر نوشته شده است، روی خروجی Graphics3D زوم کنید. rm -rf: پیاده سازی نمای اول شخص از اشیاء سه بعدی در یک صحنه | آیا درخواست رنگ وکسل Graphics3D منطقی است؟ |
17219 | من یک لیست دارم: list = {{1,1,0.05,0.05}, {2,2,0.05,0.05}}; و من می خواهم این تغییر را انجام دهم Replace[#[[1]], #[[1]] -> (#[[1]] + #[[3]])]& /@ list Replace[#[[2 ]]، #[[2]] -> (#[[2]] + #[[4]])]& /@ لیست مشکل این است که لیست اولیه تغییر نمی کند. فهرست من نمایانگر $\{\{x, y, v_x, v_y\}, \{x, y, v_x, v_y\}\} $ است و میخواهم از یک قانون جایگزین برای تغییر موقعیت اشیا و در نتیجه نشان دادن استفاده کنم. حرکت | چگونه می توانم بخشی از لیست را جایگزین کنم و جایگزینی بر لیست اولیه تأثیر بگذارد؟ |
16947 | من ساختار زیر را دارم: [ln125, # == نزدیکترین[ln125, 551.748][[1]] و] در اینجا، «ln125» یک لیست تک بعدی است. چیزی که بیشتر میخواهم این است که این ساختار را نه تنها برای «ln125»، برای مثال، بلکه برای فهرستی از «{ln125,ln126,ln127}» اعمال کنم. فرض کنید، f[list_]:=انتخاب[list, # == Nearest[list, 551.748][[1]] &] میخواهم این کار را انجام دهم: f /@ {ln125,ln126,ln127}. سوال این است: آیا می توان تنها با استفاده از توابع خالص به هدف من دست یافت؟ یعنی بدون تعریف تابع ساختگی ('f' در مورد من)؟ مشکل این است که تعریف «f» از قبل دارای تابع خالص است (به عنوان معیار «انتخاب») و بنابراین، باید دو تابع خالص با عمقهای مختلف (نمیدانم چگونه آن را به درستی نامگذاری کنم) در آن واحد وجود داشته باشد. به عبارت دیگر، من میخواهم متغیر «list» را به «#» تبدیل کنم، اما به روشی که _Mathematica_ بتواند تشخیص دهد که کدام «#» با هر تابع خالص متفاوت میآید. | عملکرد خالص عمق سطح دوم؟ |
32379 | چگونه می توانم محتوای داخل یک عبارت Held را بدون دریافت مقادیر محلی جایگزین کنم؟ برای مثال، اگر کد زیر را اجرا کنید، به جای «g[x]» (شکل مورد نظر)، «g[2]» دریافت میکنید. x = 2; جایگزین[HoldComplete[g[x]]، { y_String :> با[{ eval = Symbol[y]}، eval /; True] }, {0, Infinity}] سؤالات زیر مرتبط هستند * ساخت Sandbox * جایگزینی در داخل Hold Expression **EDIT:** اگرچه ترفند rm-rf هوشمندانه است اما تا حدی کار می کند. کد فعلی او یک تاخیر اضافی به کد فعلی اضافه می کند. InputForm@HoldComplete[g[x]] /. s_String :> با[{x = ToExpression[s, InputForm, Defer]}, x /; True] «HoldComplete[g[Defer[x]]]» را به جای «HoldComplete[g[x]]» برمیگرداند. در نهایت می توانید «تعویق» را حذف کنید که احتمالاً همان کاری است که من انجام خواهم داد. | در داخل یک عبارت Hold عبارت جداگانه جایگزین کنید |
11251 | a = 0.1 x = Pi/2 داده = جدول[With[{y = -1 + 0.5*i, z = -1 +0.5*j}, {{NIintegrate[-(z/(t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^(3/2)) - (3 (y z Sin[t]) a)/(t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^( 5/2) + (3 z (t^2 - 2 t x + x^2 - 4 y^2 + z^2) Sin[t]^2 a^2)/ (2 (t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^(7/2))، {t، -∞، ∞}، روش -> {GlobalAdaptive، MaxErrorIncreases -> 200، روش -> GaussKronrodRule}، AccuracyGoal -> 20، MaxRecursion -> 20]، NIntegrate[y/(t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2) ^(3/2) + ((t Cos[t] - x Cos[t] - Sin[t])/(t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^(3/2) + (3 y^2 Sin[t])/(t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^(5/2)) a + ((3 y (t Cos[t] - x Cos[t] - Sin[t]) Sin[t])/(t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^(5/2) + (3 y (-t^2 + 2 t x - x^2 + 4 y^2 - z^2) Sin[t]^2)/ (2 (t^2 - 2 t x + x^2 + y^2 + z^2)^( 7/2))) a^2, {t، -∞، ∞}، روش -> {GlobalAdaptive، MaxErrorIncreases -> 700، Method -> GaussKronrodRule}، AccuracyGoal -> 20، MaxRecursion -> 60] }، 0.}]، {i، , 4}, {j, 0, 4}]; الف) data5 = داده /. {_Complex -> 0.} data1 = Flatten[data /. {_Complex -> 0.}، 1] By = data1[[All, 1, 1]] Bz = data1[[All, 1, 2]] B = Sqrt[By^2 + Bz^2] data2 = Transpose[ {By, Bz}] data3 = Transpose[{data2, B}] data4 = {data3} /a) ListStreamDensityPlot[data4, VectorScale -> Automatic, Evaluated -> True, DataRange -> {{-1, 1}, {-1, 1}}, ColorFunction -> ColorData[Rainbow] ListStreamDensityPlot::vfldata: {{{1.00103,-0.998971}،1.41421}، {{0.80244،-1.60145}،1.79124}،{{0.،-2.00492}،2.00492}،{{{-0.80241،4،4.7}،{{-0.80241، 4.5} {{-1.00103،-0.998971}،1.41421}،<<15>>،{{1.00103،0.998971}،1.41421}، {{0.80244,1.60145},1.79124},{{0.,2.00492},2.00492},{{-0.80244,1.60145},1.79124}, {{-1.00103,01.998} یک فیلد مجموعه داده معتبر نیست. یا یک لیست معتبر از مجموعه داده ها. >> من با تابع Edit رسم می کنم: گزینه های اضافی را نشان می دهد اما نمی خواستم کل کد را در اینجا وارد کنم تا کد بالایی حذف شود. پست از قبل به اندازه کافی طولانی است اما اگر می خواهید می توانم آن را اضافه کنم. این خطاهای اضافی هنگام ترسیم کل تابع ظاهر می شوند. FindDivisions::fdargs: آگومان های موجود در Developer`FindDivisions[{∞,- ∞,0.5}, 10, 10] پشتیبانی نمی شوند. ∞::indet: عبارت نامشخص 0\ (-∞) مواجه شد. ∞::indet: عبارت نامشخص -∞+∞ مواجه شد. من نمی فهمم از کجا می آورم ∞. من عنصر پیچیده را روی 0 قرار دادم. اگر خروجی را بررسی کنید، مقدار ∞ وجود ندارد. این ممکن است به دلیل خطای یک مجموعه داده فیلد برداری معتبر یا یک لیست معتبر از مجموعه داده ها نیست رخ دهد. وقتی من data5 و data4 را مقایسه می کنم، هیچ تفاوتی در خروجی فرمت نمی بینم. با data5 کار می کند نه با data4. کد بین a) به این صورت انجام شد تا بتوانم {{By,Bz}, Norm[By,Bz]} را رسم کنم. راه بهتری پیدا نکردم پیشاپیش ممنون | چرا این لیست یک مجموعه داده درست بردار یا یک لیست معتبر از مجموعه داده ها نیست؟ |
9148 | این به دنبال سوال دیگری در مورد حساسیت Locators در LocatorPane است. من می خواهم بتوانم مکان یاب های فردی را در یک LocatorPane فعال/غیرفعال کنم. در نسخه ساده شده اپلت، در تصویر زیر، میخواهم مکانیابیهایی را که شیب خط قرمز را تعیین میکنند، غیرفعال کنم، در حالی که به مکانیابیهایی که شیب خط آبی را تعیین میکنند، اجازه میدهم فعال بمانند.  استفاده از Locator های فردی به جای LocatorPane یک گزینه نیست. (مسائل ظریفی وجود دارد که با مکانیابهای فردی به وجود میآیند. اساساً، «Locator»های متعدد میتوانند در اپلتهای پیچیده به شکلی «پوست» رفتار کنند، بهگونهای که «LocatorPane» این کار را نمیکند.) کد زیر: Manipulate[m = 15; LocatorPane[Dynamic[pts], Dynamic[ Module[{x = pts[[1, 1]], y = pts[[2, 2]], x2 = pts[[3, 1]], y2 = pts[[ 4، 2]]}، گرافیک[{ {آبی، خط[{-m*{x2، y2}، m*{x2، y2}}]}، خط[{{x2، 0}، {x2، y2}}]، خط[{{x2، y2}، {0، y2}}]، {قرمز، خط[{-m*{ x، y}، m*{x، y}}]}، خط[{{x، 0}، {x، y}}]، خط[{{x، y}، {0، y}}]}، PlotRange -> m، Axes -> True، ImageSize -> {300, 300}]]]، {{{-m، 0}، {m، 0}، {1، 0}}، {{0، -m}، {0، m}، {0، 1}}، {{-m، 0}، {m، 0}، {1، 0}}، {{0, -m}، {0، m}، {0، 1}}}، ظاهر -> {Automatic، Automatic، Automatic، Automatic}]، {{pts، {{6، 0}، {0، 9}، { 3, 0}, {0, 7}}}, ControlType -> None}] **قابلیت مشاهده** مکان یاب را می توان به صورت جداگانه با تغییر مکان یاب مربوطه کنترل کرد ظاهر بین هیچ و خودکار. اما حتی زمانی که مکان یاب نامرئی باشد (یعنی ظاهر -> هیچ) همچنان فعال است. به عنوان مثال، لغزنده های قرمز به تنظیم شیب خط قرمز ادامه می دهند. یک راه حل ممکن این است که تنظیمات ظاهر لغزنده های قرمز را بدست آوریم و انتساب x و y را مشروط به تنظیمات ظاهر کنیم. | آیا مکان یاب های فردی در LocatorPane می توانند به طور موقت غیرفعال شوند؟ |
28603 | من دو هیستوگرام دارم و از listplot برای ترسیم هر دو استفاده می کنم. حالا میخواهم یک نمودار دوم، زیر اولین، با نسبت هر بن ترسیم کنم. کسی میدونه چطوری میشه اینکارو کرد؟ با تشکر فراوان. این کدی است که من برای ترسیم هیستوگرام ها استفاده می کنم: Needs[PlotLegends`] dadosGtop = Import[Gtop_PR.dat, table]; costhbGtop = جدول[dadosGtop[[i]][[1]]، {i، 1، طول[dadosGtop]}]; costhleGtop = جدول[dadosGtop[[i]][[2]]، {i، 1، طول[dadosGtop]}]; histPlot[data_, bins_, origin_, color_, label_, title_, nome_] := ماژول[{countBorder1 = Partition[Riffle[Riffle[#1, #1[[2;;]]]، Riffle[#2, #2 ]]، 2] و @@ HistogramList[داده[[1]]، bins]، countBorder2 = پارتیشن[Riffle[Riffle[#1, #1[[2;;]]], Riffle[#2, #2]], 2] & @@ HistogramList[data[[2]], bins], }, ListLinePlot [{countBorder1، countBorder2}، PlotRange -> All، PlotStyle -> {{color[[1]]}، {color[[2]], Dashed}}, AxesLabel -> {Style[label[[1]], 14, Bold], Style[label[[2]], 14, Bold]}, AxesOrigin -> origin, LegendPosition -> {0.65، 0.1}، LegendSize -> 1، LegendShadow -> هیچ، PlotLegend -> {Style[nome[[1]], 12, Bold], Style[nome[[2]], 12, Bold]}, PlotLabel -> Style[title, Black, 14, Bold], TicksStyle -> {16، Bold}، ImageSize -> Scaled[0.6]]]; histPlot[{costhbGtop، costhneGtop}، {-1، 1، 0.1}، {-1، 0}، {سبز، آبی}، {\[Eta]، \!\(\*FractionBox[\(dN \)، \(d\[Eta]\)]\)}، شبه سرعت b، \ {b، ne}] در اینجا یک داده وجود دارد نمونه: dadosGtop={ {-0.68، 0.536، 0.316}، {-0.394، 0.187، 0.287}، {-0.874، 0.753، 0.474}، {-0.202، 0.18، 0.18، 0.06، 0.7، 0.06 -0.077}، {0.126، -0.144، -0.063}، {0.952، 0.63، -0.953}، {0.671، 0.073، -0.84}، {-0.344، 0.72، -0.024، 0.024 -، 0.024 -، 0.024 -، 0.024 -، 0.63 - }، {0.718، -0.793، -0.268}، {-0.423، 0.568، -0.204}، {-0.192، -0.096، 0.357}، {-0.03، 0.865، -0.629}، 0.56-، {0.78}، {-0.78} 0.98، 0.59، -0.953}، {-0.97، 0.682، 0.653}، {-0.654، 0.907، -0.201}، {-0.35، 0.712، -0.176}، {-0.929، 0.654، 0.929، 0.48، 0.654، 0.654-0. 0.099}، {-0.54، 0.785،-0.724}، {-0.812، 0.818،-0.069}، {-0.988، -0.083، 0.89}، {-0.559، 0.976،-0.184، {0.188} 0.211،-0.994}، {0.507، -0.527،-0.266}، {0.776، -0.025،-0.964} } | نسبت دو هیستوگرام |
51176 | آیا میتوان سینوس و کسینوس را بر حسب نیمزاویه مماس و دوباره نیمزاویه مماس را با یک متغیر بگوییم «t» جایگزین کرد؟ | چگونه می توان جایگزینی نیم زاویه مماس را در Mathematica انجام داد؟ |
51172 | من کاری را انجام دادم که فکر می کنم یک جستجوی کامل در مورد این موضوع بود، اما همچنان بی نتیجه ماندم. اگر راه حل بی اهمیتی برای این وجود دارد عذرخواهی می کنیم. آیا راهی برای گروه بندی اشیاء کنترل شده با هم برای تشکیل گروه های جمع شونده وجود دارد، دقیقاً مانند سلول های موجود در نوت بوک ها و کنترل های انیمیشن دستکاری کننده ها؟ به این معنا که اشیاء گروهی را تشکیل میدهند که به هم متصل شدهاند، به طوری که با کلیک بر روی یک علامت plus یا یک نماد معادل، گروه را گسترش میدهد تا اشیا قابل مشاهده و دستکاری شوند و یک کلیک دیگر دوباره گروه را جمع میکند تا اشیا پنهان هستند. اگر نه، آیا راه دیگری برای کنترل تعداد زیادی کنترل/اشیاء گرافیکی وجود دارد؟ | گروه تاشو از اشیاء کنترلی |
32539 | من می خواهم معادله زیر را حل کنم: > $ x''(t) + 9 x(t) = Cos(3t) ,\; t \in [0,10] $ > > $ x(0)= x'(0) =1$ باید از روش اویلر واضح و پارتیشنی از بازه در زیر بازههای $N+1$ (با $N) استفاده کنم = 60 دلار). من این کار را انجام دادم: f[x_, {u_, v_}] = -9*u + Cos[3 x] a = 0; b = 10; α = 1; β = 1; M = 60; EulerExplicito[f_، α_، a_، b_، M_] := ماژول[{x، y، h}، h = N[(b - a)/M]; x = {a}; y = {α}; Do[AppendTo[y, y[[i]] + h*f[x[[i]]، y[[i]]]]; AppendTo[x, x[[i]] + h], {i, 1, M}]; بازگشت[Transpose[{x, y}]]; ] aproxEuler = EulerExplicito[f, {α, β}, a, b, M] N[aproxEuler] نمیدانم چه چیزی را باید تغییر دهم، اما نتیجه بد است. | خطا در نتیجه |
51310 | من سعی می کنم یک انتگرال عددی را با یک انتگرال انجام دهم که نباید با هیچ پیش پردازش نمادینی دستکاری شود. تست ساده زیر را در نظر بگیرید: test[a_]:=اگر[NumericQ[a],a*a,Abort[] (*به این معنی است که پارامتر a عددی نیست*)] بنابراین اگر پارامتر test عددی باشد، این تابع فقط باید 'a*a' را برگرداند. حالا اگر بخواهم این را به صورت زیر ادغام کنم: NIntegrate[test[a],{a,-0.5,0.5},Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}] این کار نمی کند (سقو می شود) . ** آیا راهی برای دور زدن این موضوع وجود دارد؟ یعنی برخی از گزینه هایی که من برای NIntegrate در نظر نگرفته ام؟** توجه داشته باشید که یک راه آسان برای رفع این مشکل استفاده از: test[a_?NumericQ]:=If[NumericQ[a],a*a,Abort[]] اما * *من می خواهم از استفاده از ** `?NumericQ` اجتناب کنم زیرا این کار ادغام عددی شما را بسیار کند می کند... | ادغام عددی با انتگرال عددی صرف |
21180 | کدام دستورات را می توانید در «KeyEventTranslations.tr» قرار دهید؟ لیست گسترده ای از FrontEndTokens وجود دارد، اما چه چیز دیگری می توانید استفاده کنید؟ چرا چیزی شبیه به این کار نمی کند: Item[KeyEvent[r، Modifiers -> {Command}]، FrontEndExecute[{ FrontEnd`KernelExecute[ToExpression[Quit[]]]، FrontEndToken[SelectedNotebook[]، EvaluatorStart ، محلی] }] ]، با «FrontEnd»`«KernelExecute» میتوان هر دستوری را در آنجا قرار داد، اما ترفند چیست؟ ## ویرایش (برخی از مشاهدات بیشتر) این در «MenuSetup.tr» کار می کند، همانطور که در اینجا توضیح داده شد (و البته در جلسه فعلی). آیتم های منو را می توان توسط یک Kernel یا FrontEnd اجرا کرد. با این حال، برای هر آیتم تنها یک MenuEvaluator می تواند وجود داشته باشد، بنابراین پس از خروج از Kernel، بقیه دستورات اجرا نمی شوند. همچنین، به دلایلی، «KernelExecute»، هنگامی که از منو یا یک دکمه (نه از یک سلول) شروع می شود، نه تنها در صف کرنل قرار می گیرد، بلکه دارای اولویت است! | چرا FrontEnd`KernelExecute در KeyEventTranslations.tr کار نمی کند؟ |
33719 | استفاده از روش نیوتن را برای حل معادله $arctan(x) = 0$ در نظر بگیرید. با استفاده از حدس اولیه $x_0 = 1/2$ دنباله ای تولید می کند که به سرعت همگرا می شود. پس از 8$، تکرارها، $x_8$ تا بیش از 2000 رقم اعشار دقیق است. > (i) با رایانه تأیید کنید که $x_8$ راه حلی با دقت بیش از $2000 $ > اعشار است. من تازه داشتم روش نیوتن را یاد می گرفتم و این مشکل را دیدم. فکر میکنم ممکن است ادامه دهم، اما دانستن آن خوب به نظر میرسد. این تلاش من است: (اگر اشتباه می کنم ببخشید. من واقعاً به این مشکل علاقه مند هستم) In[1]:newton1[function_, variable_, initial_, iterations_] := Module[{p, f, x}, Subscript [p, 1] = اولیه; f[x_] := تابع /. متغیر -> x; Do[ Subscript[p, i] = زیرنویس[p, i - 1] - f[Subscript[p, i - 1]]/f'[Subscript[p, i - 1]];, {i, 2, تکرار }]؛ زیرنویس[p، تکرارها] ] در[1]:Timing[approx = newton1[arctan(x)=0, x, 1/2, 8]] out[1]:{0.826805، نامشخص} یا میدانستم که آیا برنامه می تواند این باشد: در[1]: f[x_] := arctan[x] = 0; در[1]: mynewton[function_، متغیر_، اولیه_، تکرار_] := ماژول[{f، x، p}، f[x_] := تابع /. متغیر -> x; زیرنویس[p, 1] = اولیه; Do[ Subscript[p, i] = زیرنویس[p, i - 1] - f[Subscript[p, i - 1]]/f'[Subscript[p, i - 1]];, {i, 2, تکرار }]؛ جدول[Subscript[p, i]، {i، 1، تکرار}] ] در[1]: N[mynewton[f[x]، x، 1/2، 8]، 8] Out[1]: {0.50000000 ، نامعین، نامعین، نامعین، \ نامعین، نامعین، نامعین، نامعین} بازم ببخشید اگه اشتباه میکنم من واقعاً علاقه مند به یادگیری این بخش از برنامه هستم. من میتوانم بعد از کمک به این سؤال به تنهایی به سؤالات دیگری مانند این ادامه دهم. من واقعا تلاش کردم من انواع مختلفی از برنامه های نیوتن را مطالعه می کردم اما نمی توانم این یکی را بفهمم. کسی میتونه در نوشتن ورودی کمک کنه؟ | چند تکرار از روش نیوتن برای دستیابی به یک دقت معین لازم است؟ |
38233 | نحوه برگرداندن فهرست های فرعی منطبق یا لیست خالی m1 = {{1, 0.5}, {2, 0.4}, {3, 0.1}}; m2 = {{1، 0.5}، {0، 0.4}، {0، 0.1}}؛ رایجترین[پیوستن[m1, m2]] خارج: {{1, 0.5}} اما نمیتواند 0 یا لیست خالی را برگرداند زیرا فهرستها با m1 = {{1, 0.5}, {2, 0.4}, {3 مطابقت ندارند , 0.1}}; m2 = {{0، 0.5}، {0، 0.4}، {0، 0.1}}؛ رایجترین[پیوستن[m1، m2]] خروجی: {{1، 0.5}، {2، 0.4}، {3، 0.1}، {0، 0.5}، {0، 0.4}، {0، 0.1}} نحوه لیست خالی را برگردانید؟ | نحوه برگرداندن فهرست های فرعی منطبق یا لیست خالی |
40661 | من معتقدم «AndersonDarlingTest» و احتمالاً همه آزمایشهای دیگر یک کپی از دادهها را در جایی نگه میدارند و آن را آزاد نمیکنند: Quit[]; (*باید در سلول های مختلف اجرا شود*) $HistoryLength = 0; memdata = {{MemoryInUse[], MaxMemoryUsed[]}}~Join~Table[ data = RandomVariate[ Multinormal Distribution[{0, 0}, {{1, 1/2}, {1/2, 2}}], 1000000 ]؛ dist = MultinormalDistribution[{ux, uy}, {{a, c}, {c, b}}]; AndersonDarlingTest[data, dist, {FittedDistributionParameters, PValue}]; پاک کردن دادهها؛ Clear@dist; ClearSystemCache[]; {MemoryInUse[]، MaxMemoryUsed[]}، {10}]/1024.^2; ListPlot[Transpose@memdata، Joined -> True، PlotLegends -> Placed[{MemoryInUse، MaxMemoryUsed}، Top]، AxesLabel -> {Iteration، Memory (MB)}]  **سوالات:** * **آیا چیزی واضح را از دست داده ام یا این یک اشکال است؟** فقط می خواهم قبل از گزارش آن مطمئن شوم... * **آیا کاری در اطراف وجود دارد؟** من در حال افسانه هستم با بسته spelunking عالی، اما تا کنون هیچ شانسی ... نمادهای سنگین به برخی از نامزدها می دهد، اما پاک کردن نمادها در حلقه به من خطاهای مختلفی می دهد. heavySymbols[Statistics`*`] {Statistics`GoodnessOfFitTestingDump`iHypothesisTestFunction, Statistics`StableEstimationDump`iLogPDF17, Statistics`StableEstimationDump`1M.7.10.05. بیت | نشت حافظه AndersonDarlingTest و DistributionFitTest |
52153 | من در حال بررسی این پرسش و پاسخ در مورد استفاده از تست الگوی (`pattern_?test`) در مقابل شرایط الگو (`pattern_/;cond`) بودم و به این مثال برخورد کردم که در آن استفاده از شرط تنها راه ممکن برای محدود کردن پارامترهای تابع بود (تعریف تابع اضافه شد توسط من): Clear[fCond] fCond[x__ /; Plus[x] == 7] := {x}^2 fCond[1, 2, 4] (* {1, 4, 16} *) من می دانم که به غیر از تست های داخلی در MMA (IntegerQ, NumericQ، به عنوان مثال)، می توان تست های الگوی سفارشی را با استفاده از توابع خالص نوشت [2]:  از این رو، سعی کردم با استفاده از آزمونهایی با الگوی دنباله (__) همراه با آرگومان توالی برای تابع خالص (##) باهوش باشم. با این حال، هنگام وصل کردن مقادیر برای پارامتر/الگو، این کار نمیکند. Clear[fTest] fTest[x__?(Plus[##] == 7 &)] := {x}^2 fTest[1, 2, 4] (* fTest[1, 2, 4] *), حتی اگر تست تابع خالص به تنهایی با توالی متصل به پلاس کار می کند[##] == 7 &[1, 2, 4] (* درست *) چرا اینطور نیست کار تست الگو از طریق این روش؟ اگر اینطور است، آیا روش دیگری برای انجام تست الگو بر خلاف شرط الگو در این مورد وجود دارد؟ [2]: Ruskeepaa's Mathematica Navigator 2009 p.498 | چرا تست الگو در این مورد برای محدود کردن پارامترهای تابع کار نمی کند؟ |
17365 | چگونه می توانم محتوای یک دایرکتوری و همه زیرشاخه های آن را با استفاده از TreeForm به بی نهایت رسم کنم؟ من سعی کردم از ترکیبی از FileNames، StringSplit و GatherBy استفاده کنم، اما در پایان نتوانستم حتی یک شروع امیدوارکننده پیدا کنم. | تجسم دایرکتوری ها |
16949 | من میخواهم شبکهای بسازم که شبیه جدول بالا سمت چپ باشد، اما بدون قاب بیرونی.  این چیزی است که من سعی کردم انجام دهم: a = { {, , 2, 2, 2, 2,}, {, , 3, , , 2, 0, 3}, {, 2, 2, , 3, , 3}, {2, 2, 2, , , , 2}, {2, 3, , , 1, ,}, {2, , , 1, 3, , ,}, {3, 3, 3, 2, 3, , 3} }; f = Riffle[#، \[CenterDot]، {1، -1، 2}] &; f /@ Transpose[f /@ a] // Transpose // Grid  چیزی که من در نتیجه خود دوست ندارم این است که من سه برابر بیشتر از نیازم نقطه دارم. و نمیدونم چطوری درستش کنم پیشنهادات؟ | شبکه بدون خط، اما با نقطه |
16944 | من سعی کردم FinancialData را برای چند شرکت بازیابی کنم اما وقتی سعی کردم این کار را برای NTDOY انجام دهم، نتوانستم. از 25/12/2012، پرس و جو FinancialData[PK:NTDOY] نتیجه می دهد > FinancialData::notent: PK:NTDOY موجودیت، کلاس یا برچسب شناخته شده ای برای > FinancialData نیست. از FinancialData[] برای فهرستی از نهادها استفاده کنید. با این حال، این به دو دلیل عجیب است. اولا، «PK:NTDOY» در فهرست ابزارهای مالی قرار میگیرد که ظاهراً Mathematica دادههایی برای این موارد دارد: FinancialData[*NTD*] بازدهی {JK:INTD، NASDAQ:GKNTD، NASDAQ:UNTD، PK:ANTD، PK:NTDMF، PK:NTDOF، PK:NTDOY} در مرحله دوم، اگر سعی کنم از آن استفاده کنم ورودی فرم آزاد، به عنوان مثال > = قیمت NTDOY از 25 دسامبر 2011 تا 25 دسامبر 2012 من همان خروجی (notent) را دریافت می کنم. از سوی دیگر، اگر روی نماد نارنجی نمایش همه نتایج به اضافه کلیک کنم، یک برگه WA مانند پر از داده های معنی دار دریافت می کنم، حتی اگر گاهی اوقات Mathematica در حین محاسبه خراب می شود. بنابراین سؤال من این است: «دادههای مالی» وقتی بیان میکند که چیزی «معلوم» نیست واقعاً به چه معناست؟ آیا این یک اشکال نرم افزاری است یا به سادگی این است که داده های بیشتری در دسترس WolframAlpha نسبت به Mathematica است؟ (در ضمن من از Mathematica 8.0.1.0 استفاده می کنم.) | تحت چه شرایطی FinancialData یک پیام ::notent برمی گرداند؟ |
10325 | من میخواهم مکانیابها را برای یکدیگر «والد» کنم که بهطور ایدهآل در هر درخت دلخواه سازماندهی شدهاند. ساده ترین حالت: اگر من دو مکان یاب A و B داشته باشم، حرکت A هر دو را با هم حرکت می دهد، اما حرکت B فقط آن یکی را حرکت می دهد. پیشنهاد ساده ای دارید؟ | چگونه سلسله مراتب Locator[] ایجاد کنیم؟ |
7972 | چگونه می توانم زیر مجموعه ای از DownValues یک نماد را پاک کنم؟ به عنوان مثال، فرض کنید من چند مقدار DownValues برای $f$ ایجاد کرده ام به این صورت: (f[Sequence @@ #] = Plus @@ #) & /@ زیر مجموعه ها[{1, 2, 3}]; f[x_, y_] := x y DownValues[f] (* {HoldPattern[f[]] :> 0, HoldPattern[f[1]] :> 1, HoldPattern[f[2]] :> 2, HoldPattern[ f[3]] :> 3، HoldPattern[f[1، 2]] :> 3، HoldPattern[f[1, 3]] :> 4, HoldPattern[f[2, 3]] :> 5, HoldPattern[f[1, 2, 3]] :> 6, HoldPattern[f[x_, y_]] :> x y} *) اکنون میخواهم تمام مقادیر پایینآوری را که $f$ دقیقاً دارای آرگومانهای عددی $n$ است پاک کنم. به عبارت دیگر، من میخواهم یک تابع «selectiveClear[f,n]» داشته باشم که این اتفاق بیفتد: selectiveClear[f,2] DownValues[f] (* {HoldPattern[f[]] :> 0, HoldPattern[f [1]] :> 1، HoldPattern[f[2]] :> 2، HoldPattern[f[3]] :> 3، HoldPattern[f[1, 2, 3]] :> 6, HoldPattern[f[x_, y_]] :> x y} *) من سعی کردم از «Cases» برای انتخاب زیرمجموعه ای از «DownValues» استفاده کنم، اما می توانم به نظر نمی رسد الگو را درست دریافت کنید. | DownValues را به صورت انتخابی پاک کنید |
2774 | من سعی می کنم لیستی از اعداد صحیح مثبت را با استفاده از نمودار میله ای تجسم کنم. به طور کلی، اعداد صحیح در آن لیست ممکن است بیش از یک بار ظاهر شوند. برای مثال، من ممکن است list=Sort@RandomInteger[{1,10},20] > > {1, 2, 2, 2, 3, 4, 5, 5, 6, 7, 8, 8, 8, 8 داشته باشم , 8, 8, 8, 9, 10, 10} > نمودار میله ای که من در ذهن دارم به شکل BarChart[DeleteDuplicates[list], BarSpacing -> 0, ChartBaseStyle -> EdgeForm[]] >  اساساً تعدد را فراموش می کند از هر عدد صحیح من ترجیح میدهم که تعدد در رنگ میلهها منعکس شود، بنابراین BarChart[Tally[list][[All, 2]]، BarSpacing -> 0، ChartBaseStyle -> EdgeForm[]، ColorFunction -> Rainbow] > ! [توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/jLY8r.png) دارای طرح رنگی است که من می خواهم اولین نمودار میله ای من در اینجا یک مشکل کلی تر وجود دارد: > با توجه به دو لیست حاوی تعداد یکسانی از اعداد صحیح مثبت، برای تولید > نمودار میله ای با ارتفاع ها و رنگ های تعیین شده توسط لیست های مربوطه. | تولید نمودار میله ای با ارتفاع و رنگ تعیین شده توسط دو لیست مجزا |
11254 | فرض کنید من یک گردش کار دارم که شامل وارد کردن تصاویر و تبدیل آنها به یک گیف متحرک است. نحوه تنظیم آن به این صورت است: وارد کردن تصاویر: imports = {}; importimages[] := ماژول[{a}, a = SystemDialogInput[FileOpen]; اگر [ListQ[a]، Table[Import[a[[i]]], {i, 1, Length[a]}], Import[a]]] imports = Flatten[Append[imports, importimages[]]] امکان انتخاب و تنظیم مجدد: sels = محدوده[طول[واردات]]; CheckboxBar[Dynamic[sels], Table[i -> imports[[i]], {i, 1, Length[imports]}]] imgs = Dynamic[imports[[sels]]] تنظیم نرخ انیمیشن و پیشنمایش: Manipulate[ نمایش نرخ = 1/نرخ; ListAnimate[Setting[imgs], AnimationRate -> rate, AnimationRunning -> False], {{rate, 1}, 0, 10, 0.1, LocalizeVariables -> False}] صادرات به gif: Export[~//Desktop// test.gif، Setting[imgs]، DisplayDurations -> display rate] (توسط بهتر است کد را بهبود ببخشید.) سوال من این است که بهترین روشی که می توانم به صورت هموار و پویا کل این گردش کار را در یک برنامه گرافیکی قرار دهم، چیست که اگر بخواهم یک کاربر غیر _Mathematica_ را جلوی آن قرار دهم، او/او به راحتی می توان آن را کار کرد؟ این سوال عمدتاً از درک ضعیف من از ساختارها و ریشه های پویا در برنامه نویسی مبتنی بر عمل ناشی می شود. روال gif فقط یک مثال برای پیاده سازی های آینده است که شامل مراحل متوالی مختصر است. | عملیات سلولی متوالی را به گردش کار برنامهای تبدیل کنید |
21323 | آیا کسی هست که بداند چگونه خطوط مورب در نوار نمودار مانند تصویر زیر ایجاد کند؟  | چگونه بافت نوار نمودار را تغییر دهیم؟ |
19004 | ![Sin\[x\]](http://i.stack.imgur.com/Xui8H.png) نمایش[Plot[Sin[x], {x, 0, \[Pi]}, PlotStyle -> Red , PlotRange -> {{0, 2 \[Pi]}, {-1, 1}}], Plot[Sin[x], {x, \[Pi], 2 \[Pi]}، PlotStyle -> سبز، PlotRange -> {{0، 2 \[Pi]}، {-1، 1}}]] آیا راه سادهتری برای انجام این کار وجود دارد؟ مخصوصاً موردی که نیازی به تکرار دستور Plot 2 بار نداشته باشد ؛) | عملکرد پلات در فواصل مختلف با رنگ های مختلف |
42988 | فرمان «موقعیت» همیشه با دو براکت فرفری اضافی {{}} ارائه میشود که فقط یک شاخص برای مکان باشد. من از [[1،1]] در مقابل دستورات موقعیت خود استفاده می کنم. آیا راه بهتری وجود دارد؟ | براکت های اضافی فرمان Position |
30725 | آیا روش فشردهتری برای نمایش این محدودیتها وجود دارد: «NMaximize[{a+b+c», **`a<= 5 && b <= 5 && c <= 5`**`}، {a,b, c}]` مانند «برای x در {a،b،c}، x <= 5» یا چیزی دیگر. | فشرده سازی نحو محدودیت |
39836 | من در حال ایجاد یک دفترچه مدل دار هستم که یک قضیه ساده را نشان می دهد. من می توانم سبک سلول را به عنوان متن یا قضیه یا کد تنظیم کنم تا نیاز خود را برآورده کنم. اما وقتی قضیه را توضیح میدهم، باید فرمول (که برای یک خط کامل لازم نیست) را در متن جاسازی کنم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم. من هیچ سبکی برای آن پیدا نکردم. | نحوه وارد کردن فرمول تعبیه شده در متن |
26772 | من یک مثال برای پاک کردن همه تعریف نمادها توسط: ClearAll[Global`*] پیدا کردم اما نماد ` به چه معناست؟ این آپستروف نیست، اما در راهنمای _Mathematica_ مستند نشده است. جیم | نماد ` در ClearAll[Global`*] به چه معناست؟ |
30494 | من متوجه شده ام که در Mathematica 9 کد من که شامل تماس های زیادی با NDSolve است، پس از مدتی به طور قابل توجهی کند می شود. ظاهراً مشکل از خود NDSolve است و به نظر می رسد که مربوط به Mathematica 9 باشد، همانطور که مثال زیر نشان می دهد: RunNDSolve := Timing[Do[NDSolve[{f''[x] == -f[x], f[0 ] == 1، f'[0] == 0}، {f[x]}، {x، 0، 1}]، {1000}]][[1] RunNDSolve یک معادله دیفرانسیل ساده را 1000 بار با استفاده از NDSolve ادغام می کند و زمان لازم برای انجام ادغام ها را برمی گرداند. در Mathematica 9، RunNDSolve زمانی که دوباره فراخوانی میشود زمانهای طولانیتر و طولانیتری طول میکشد، همانطور که مثال زیر نشان میدهد: Table[{j, RunNDSolve}, {j, 50}] در Mathematica 9 (عصاره نتیجه کامل): j, RunNDSolve 1، 0.712 10، 2.649000 20، 4.869000 30، 7.326000 50، 13.372000 در Mathematica 8 (عصاره نتیجه کامل): j، RunNDSolve 1، 0.5880000000000001` 10، 0.593` 20، 0.57199999999 0.567000000000002` 40، 0.5770000000000017` 50، 0.585000000000000009` آیا کسی ایده ای دارد که مشکل چیست و چگونه می توان آن را برطرف کرد؟ | Mathematica9: NDSolve پس از تماس های مکرر کند می شود |
34294 | نحوه توضیح تابع DistributionChart در ریاضیات، به عنوان مثال: اگر من nd1 = RandomVariate[NormalDistribution[], 25] را داشته باشم. nd2 = RandomVariate[NormalDistribution[2, 10], 25]; DistributionChart[nd1, BarOrigin -> Right]  DistributionChart[nd2, BarOrigin -> Right]  1) اهمیت یا کاربرد نمایش داده ها به عنوان نمودار توزیع چیست؟ مقایسه با توزیع عادی 2) چگونه آن را کمی کنیم؟ یا از نمودار دوم به صورت کمی متمایز شود یا می توانم احتمال ناحیه چاق متوسط را تخمین بزنم | درک نمودار توزیع |
17064 | من تصویری را آپلود کرده ام که نمایشی را نشان می دهد که می خواهم ایجاد کنم، اما قطعاً به کمک نیاز دارم. استعدادهای زیادی در این لیست وجود دارد، بنابراین شاید کسی بتواند به من کمک کند تا یاد بگیرم چگونه به یک طرح گرافیکی اضافه کنم و آنها را متحرک کنم. چیزی که میخواهم ایجاد کنم، نمایش «دستکاری» است که طرح «Exp[I θ] + b Exp[-I θ]» را متحرک میکند، جایی که «b» یک عدد واقعی بین 0 و 1 است. همانطور که شما در شکل ضمیمه می بینم، من می خواهم دو دایره در مرکز مبدا رسم کنم، یکی با شعاع 1، دومی با شعاع 'b'. من میخواهم «Manipulate» یک نوار لغزنده داشته باشد که به من اجازه دهد مقدار «b» را بین 0 و 1 تغییر دهم. سپس، میخواهم بردارهای «Exp[I θ]» و بردار «b Exp» را ترسیم کنم. [-I θ]`، همانطور که در طرح نشان داده شده است. سپس می خواهم متوازی الاضلاع را کامل کنم و بردار «Exp[I θ] + b Exp[-I θ]» را رسم کنم. من همچنین یک نوار لغزنده برای «θ» میخواهم که از 0 تا 2 π متغیر باشد، و وقتی نوار لغزنده را جابهجا میکنم، میخواهم همه بردارها حرکت کنند، متوازی الاضلاع تنظیم شود، و نوک بردار «Exp[I θ] + b Exp[-I θ]` بیضی نقطهدار را ردیابی میکند. اگر کسی بتواند به من نشان دهد چگونه این کار را انجام دهم واقعاً ممنون می شوم. ![Exp\[I Theta\] + b Exp\[-I Theta\]](http://i.stack.imgur.com/z5xpf.png) * * * در پاسخ های اولیه نادیده گرفته شد: ** چگونه منحنی «Exp[I θ] + b Exp[-I θ]» را به شکل اضافه کنیم؟** | دستکاری Exp[I θ]+b Exp[-I θ] |
39179 | «OpenCLInformation» به من می گوید که رایانه من دارای سه دستگاه OpenCL موجود است. چگونه می توانم انتخاب کنم که از کدام یک برای محاسبات استفاده کنم؟ چگونه می توانم تأیید کنم که Mathematica به این انتخاب احترام می گذارد؟ * * * بقیه این پست درباره این است که چگونه سعی کردم این کار را انجام دهم و شکست خوردم: در اینجا چیزی است که `SystemInformation[]` (و همچنین `OpenCLInformation[]`) به من می دهد:  (من از OS X 10.9.1 استفاده می کنم) سعی کردم با استفاده از «$OpenCLDevice» دستگاه را کنترل کنم، مانند این: بارگیری OpenCLink: در[1]:= نیاز دارد[OpenCLink`] بررسی کنید از چه دستگاهی استفاده میکند: در[2]:= {$OpenCLPlatform، $OpenCLDevice} خارج[2]= {Automatic، Automatic} طبق اسناد، > * با تنظیم روی خودکار، محاسبه OpenCL در سریعترین > دستگاه انجام می شود. > * تغییرات $OpenCLDevice انجام شده پس از اجرای یک تابع OpenCLink > نادیده گرفته می شود. > * در صورت اصلاح، «$OpenCLPlatform» نیز باید تغییر کند. > بنابراین همانطور که متوجه شدم، باید هر دوی این متغیرها را تنظیم کنم، و باید آنها را _قبل از_ اجرای هر محاسباتی تنظیم کنم. بیایید این کار را اکنون انجام دهیم: در[3]:= $OpenCLPlatform = 1; $OpenCLDevice = 2; In[5]:= {$OpenCLPlatform, $OpenCLDevice} Out[5]= {1, 2} حالا بیایید یک محاسبات ساده وام گرفته شده از اسناد را امتحان کنیم: In[6]:= doubleFun = OpenCLFunctionLoad[ __kernel void doubleVec(__global mint * in, mint length) { int index = get_global_id(0); in[index] = 2*in[index]; Integer64}] In[7]:= doubleFun[Range[20], 20] Out[7]= {{2, 4, 6, در [8]:= $OpenCLDevice Out[8]= 3 به نظر می رسد دستگاه 3 بود، نه دستگاه 2، که می خواستم استفاده کنید. چگونه می توانم سیستم را مجبور به استفاده از دستگاه 2 کنم که قرار است از دستگاه 3 سریعتر باشد؟ دستگاه 2 در دستگاه من یک پردازنده گرافیکی NVIDIA است و با CUDALink به درستی کار می کند. مستندات می گوید که اگر دستگاهی با CUDALink کار می کند، باید با OpenCLink نیز کار کند. | چگونه دستگاه OpenCL را برای استفاده انتخاب کنیم؟ |
47100 | مشتق تابع Abs در _Mathematica_ بسیار متفاوت از پاسخ واقعی به نظر می رسد. چرا؟ چگونه این را اصلاح کنیم؟ برای مثال «D[Abs[x - 1], x]» را وارد کردم و خروجی «Abs»[-1 + x]» را گرفتم. آیا یک خطای نحوی در ورودی من وجود دارد؟ | مشتق تابع ارزش مطلق در Mathematica بسیار متفاوت از پاسخ واقعی به نظر می رسد |
25514 | برای هر عدد صحیح مثبت $n$ که _a priori_ مشخص نشده است، می توانم بردار $n$-tuple $v$ را با `v = آرایه[a, 1, n]` بسازم. اکنون، با توجه به اینکه $n$ یک عدد صحیح مثبت است که _a priori_ مشخص نشده است، میخواهم یک جمله تکراری بنویسم که بیش از $1\leq a_1،\ldots، a_n\leq 3$ را اجرا کند. ($a_i$ اعداد صحیح هستند و از این رو تکرارهای $3^n$ را دریافت خواهم کرد). برای مثال، اگر $n=2$، جمله من همان نقش حلقه زیر را بازی می کند: Do[EXPERIMENT, {i, 3}, {j, 3}] اگر $n=3$، جمله من همان نقش را بازی می کند. به صورت زیر: [EXPERIMENT, {i, 3}, {j, 3}, {k, 3}] را انجام دهید. من میتوانم آن را برای هر عدد صحیح مشخص شده $n$ انجام دهم، اما میخواهم جمله حلقهای جهانی را بنویسم که برای $1\leq a_1،\ldots، a_n\leq 3$ تکرار میشود ($a_i$ اعداد صحیح هستند.) | چگونه می توانم یک حلقه Do بنویسم که روی N تکرار کننده تکرار می شود، در حالی که N پیشینی شناخته نشده است؟ |
20337 | من با آخرین درایور انویدیا (304.64) به Mathematica 9.0 در اوبونتو 12.04 ارتقا داده ام. من طبق معمول، CUDA را با استفاده از «نیازهای[CUDALink]» بارگیری می کنم. «CUDAQ[]» درست را گزارش میکند. `CUDAInformation[]` گزارش می دهد: > > {1 -> {Name -> GeForce GT 330M، Clock Rate -> 1265000، > Compute Capabilities -> 1.2، GPU Overlap -> 1. > حداکثر ابعاد بلوک -> {512، 512، 64}، > Maximum Grid Dimensions -> {65535, 65535, 1}, > Maximum Threads Per Block -> 512, > Maximum Shared Memory Per Block -> 16384, > Total Constant Memory -> 65536, War اندازه -> 32، > حداکثر گام -> 2147483647، > حداکثر ثبت در هر بلوک -> 16384، Texture Alignment -> 256، > Multiprocessor Count -> 6، Core Count -> 48، > Execution Timeout -> 1، Integrated -> نادرست، > Can Map Host Memory -> True، حالت محاسباتی -> پیشفرض، > عرض بافت1D -> 8192، عرض بافت2D -> 65536، > ارتفاع Texture2D -> 32768، عرض Texture3D -> 2048، > Texture3D -> > 2048، Texture3D Depth -> 2048، > Texture2D Array Width -> 8192، Texture2D Array Height -> 8192، > Texture2D Array Slices -> 512، Surface Alignment -> 256، > Concurrent Kernels -> ECC Enabled -> False، > TCC Enabled -> False، Total Memory -> 1073414144}} > به نظر می رسد که همه چیز کار می کند. اما اگر سعی کنید موارد زیر را انجام دهید: randM = RandomReal[1, {1000, 1000}]; CUDADot[randM, randM]; دریافت می کنم: > CUDADot::notinit: CUDALink مقداردهی اولیه نشده است. به چه معناست؟ من قبلاً سعی کردم پیغام خطا را در گوگل جستجو کنم ... چیزی پیدا نشد. با تشکر از مشاوره به کسی که می تواند روشنگری کند. | CUDALink مقداردهی اولیه نشده است |
58829 | من مجموعه ای از داده ها را دارم که تابع Intensity $Int(q)$ را به عنوان تابعی از $q$ توصیف می کند. لیست داده های ارائه شده در زیر شکل $Int(q)$ در مقابل $q$ را ارائه می دهد. چگونه می توانم از این اطلاعات برای بدست آوردن نمایه تابع توزیع $P(r)$ استفاده کنم که توسط Int[q_] ارائه شده است := 4*Pi*Integrate[P[r]*(Sin[q*r]/(q*r))، {r, 0, Infinity}] داده = {{0.020024338`، 5.2050893`}، {0.022380134`، 4.5086694`}، {0.024735928`، 3.9553359`}، {0.027091718`، 3.5031460`29`، 3.5031466`29، 4.71460`}، 4.5031460`}، 4.5086694`}، {0. 3.136435`}، {0.031803289`، 2.8969679`}، {0.034159069`، 2.720232`}، {0.036514845`، 2.5742439`}، 2.5742439`}، 8، 0.01 2.4916894`}، {0.041226383`، 2.4135635`}، {0.043582144`، 2.3849718`}، {0.0459379`، 2.3480797`}، 2.3480797`}، 2.3480797`}، 2.3480763`}، {0.04` دو 1.9738159`}، {0.06007231`، 1.8161727`}، {0.062428021`، 1.6357164`}، {0.064783725`، 1.4384744`}، 1.4384744`}، 390. 1.2478508`}، {0.069495108`، 1.0708938`}، {0.071850787`، 0.92539427`}، {0.074206457`، 0.80211808`}، 0.80211808`}، 0.80211808`}، 0.80211808`}، 0.70167624`}، {0.078917771`، 0.61047034`}، {0.081273413`، 0.53489188`}، {0.083629045`، 0.4727717771`، 0.472773413`، 0.472773413`, 0.472773413`، 0.472773413` 0.42150623`}، {0.08834028`، 0.37787423`}، {0.090695881`، 0.34278684`}، {0.093051471`، 0.31405959`5، 0.31405959`5، 0.28720344`}، {0.097762617`، 0.26768603`}، {0.10011817`، 0.24819699`}، {0.10247372`، 0.23306141`0. 0.21905138`}، {0.10718476`، 0.20982442`}، {0.10954027`، 0.19673289`}، {0.11189576`، 0.18747291`4، 0.18747291`4، 21`4، 21 0.18110339`}، {0.1166067`، 0.17339579`}، {0.11896215`، 0.16572`}، {0.12131759`، 0.16089015`}، 0.16089015`}، 0.16089015`}، 0.16089015`}، 0.16089015`}، 0.16089015`}، 0.16089015`}، 0.17339579`}، 0.1739579`}، {0.12` {0.12602842`، 0.15027508`}، {0.12838381`، 0.14365307`}، {0.13073918`، 0.14074507`}، {0.13309453`، 290. {0.13544988`، 0.13080442`}، {0.13780521`، 0.12837494`}، {0.14016052`، 0.12438591`}، {0.14251581`, 0.14251581`, 90. {0.14487109`، 0.11814154`}، {0.14722634`، 0.11381641`}، {0.14958158`، 0.11098607`}، {0.1519368`، 0.1519368`، 0.1519368`، 0.11381641`} {0.15429201`، 0.10610327`}، {0.15664719`، 0.10442405`}، {0.15900236`، 0.10108521`}، {0.1613575`7، 0.1613575`، 7،40. {0.16371263`، 0.096837303`}، {0.16606774`، 0.092660264`}، {0.16842282`، 0.090975641`}، {0.170777789`}، {0.170770264`}، {0.170777789`، 2.89` {0.17313293`، 0.087246505`}، {0.17548796`، 0.085425973`}، {0.17784296`، 0.08372304`}، {0.18019794`}، {0.18019794`, 5 {0.1825529`، 0.079802714`}، {0.18490784`، 0.078130558`}، {0.18726275`، 0.075548811`}، {0.18961764`, 4}، {0.18961764`4} {0.19197251`، 0.072223406`}، {0.19432736`، 0.070366774`}، {0.19668218`، 0.068165596`}، {0.199036774`}، 0.199036774`}، 0.068165596`}، {0.199032736`, 2.2. {0.20139175`، 0.066839873`}، {0.2037465`، 0.06539873`}، {0.20610123`، 0.063254469`}، {0.208455593`, 20.20845593`, 20 {0.2108106`، 0.06122402`}، {0.21316525`، 0.059284872`}، {0.21551987`، 0.058103587`}، {0.21787417`, 8}، {0.21787441`, 4 {0.22022904`، 0.056534087`}، {0.22258358`، 0.055681804`}، {0.2249381`، 0.054555308`}، {0.22729255`4}، {0.22729255`, 4} {0.22964705`، 0.050985052`}، {0.23200148`، 0.05112098`}، {0.23435589`، 0.050515905`}، {0.23671026`}، {0.23671026`4}، {0.23671026`4} {0.23906461`، 0.048852687`}، {0.24141893`، 0.047111266`}، {0.24377322`، 0.046178586`}، {0.246127148`}، 0.246127148`3 {0.24848171`، 0.045024691`}، {0.25083591`، 0.04453976`}، {0.25319008`، 0.0435324`}، {0.255544424`3, 8}0. {0.25789833`، 0.042628797`}، {0.26025241`، 0.041504444`}، {0.26260645`، 0.040537487`}، {0.26496044`}، {0.26496044`}، {0.26496044` {0.26731445`، 0.039493138`}، {0.26966839`، 0.03839103`}، {0.27202231`، 0.037801358`}، {0.274376103`}، {0.274376103`}، {0.27437619`, 2.27437613` {0.27673004`، 0.036755139`}، {0.27908386`، 0.035998536`}، {0.28143764`، 0.035237672`}، {0.283798539`}، 0.283798539`}، {0.283798539`}، {0.2861451`، 0.034571123`}، {0.28849878`، 0.033495659`}، {0.29085242`، 0.033491305`}، {0.29320603`}، {0.29320603`, 0.29320603`} {0.2955596`، 0.033281853`}، {0.29791314`، 0.031811092`}، {0.30026664`، 0.031652453`}، {0.30262453`}، {0.30262453`}، {0.30262011`, 3` {0.30497353`، 0.030427169`}، {0.30732692`، 0.030131797`}، {0.30968028`، 0.02974402`}، {0.31203359`8}، {0.31203359`, 7} {0.31438687`، 0.028740458`}، {0.31674011`، 0.028269577`}، {0.31909331`، 0.028133016`}، {0.3214404016`}، {0.321440647`}، 0.3214404011` {0.3237996`، 0.026724803`}، {0.32615268`، 0.026212851`}، {0.32850573`، 0.026603364`}، {0.330858103`}، {0.330858103`, 5 {0.3332117`، 0.025608039`}، {0.33556462`، 0.025019638`}}؛ | تبدیل غیر مستقیم بر اساس لیستی از نقاط داده |
9728 | ...در این مورد معادله حالت پنگ رابینسون. معادلات حالت معادلات تجربی با پارامترهای به دست آمده از داده های تجربی هستند. آنها برای پیش بینی ویژگی های خالص جزء و مخلوط مانند تراکم پذیری، فوگاسیته و تعادل مخلوط استفاده می شوند. ویکی پدیا را ببینید. اگرچه من در اینجا با یک EOS Peng-Robinson سروکار دارم، این الگوریتم را می توان برای هر EOS مکعبی دیگری مانند Van der Waals یا Redlich-Kwong اعمال کرد. معادله به این صورت تعریف می شود: $p=\frac{R T}{V_m-b}-\frac{a}{-b^2+2 b V_m+V_m^2}$ که در آن $a=\frac{0.457235 R ^2 T_c^2}{p_c} \alpha(T)$$b = 0.07780 \frac{R T_c}{p_c}$ $\alpha(T) = [1+\kappa(1-(\frac{T}{T_c})^\frac{1}{2})]^2$ $\kappa = 0.37464+1.54226\omega-0.26992 \omega^2$. به شکل چند جمله ای ترجمه شده است: $A = \frac{a p}{R^2 T^2}$ و $B = \frac{b p}{R T}$ که به شکل مکعبی منتهی می شود: $Z^3-(1- B)Z^2+(A-2B-3B^2)Z-(A B - B^2 -B^3)=0$ هنگام برخورد با مخلوط های چند جزئی، قوانین اختلاط Van der Waals را می توان اجرا کرد. به این ترتیب: $amix =\sum_{i=1}^N \sum_{j=1}^N x_i x_j Aij $ $bmix = \sum_{i=1}^N x_i b_i$ که در آن $Aij = Aji = ( a_i a_j)^\frac{1}{2} (1-kij)$ پارامترهای تجربی ارائه شده از ادبیات عبارتند از $T_c$ (دماهای بحرانی)، $P_c$ (فشارهای بحرانی)، $R$ (ثابت گاز جهانی)، $\omega$ (عامل غیرمرکز)، و $kij$ (پارامترهای تعامل باینری). ترکیبات مولر جزء $x_i$ و طول $N$ است. هنگام حل معادله مکعب، البته، سه ریشه خواهد بود. حداکثر ریشه واقعی ریشه بخار است و اگر فاز مایع وجود داشته باشد، حداقل ریشه واقعی ریشه مایع است. ریشه میانی یک ریشه جعلی است. اگر فاز مایع وجود نداشته باشد، ریشه بخار تنها ریشه واقعی خواهد بود. کارآمدترین راه (هم از نظر حافظه و هم از نظر سرعت) برای پیاده سازی این الگوریتم برای محاسبه ضریب z بخار چیست؟ | اجرای کارآمد معادله مکعب حالت |
22851 | در یک ارزیابی ماتریسی، شماره زیر را دریافت کردم. 2.8330574963868513` من متوجه شدم که عدد بعد از ` دقت عدد خروجی را نشان می دهد. اما این یکی بعد از `. پس به چه معناست؟ با تشکر | دقت این عدد چقدر است؟ |
7977 | من یک لیست دارم: l = {{4,5},{7,8},{9,5},{3,2},{1,2},{13,12}}. من می خواهم عناصر موجود در لیست را به ترتیب متوالی در نظر بگیرم. به عنوان مثال اولین عنصر در لیست «{4،5}» است و من میخواهم اولین عضو در فهرست فرعی، «4» را انتخاب کنم، سپس میخواهم به عنصر دوم در فهرست «{7» بروم، 8}` و برای گرفتن اولین عنصر `7`. این فرآیند تا «{13،12}» و انتخاب «13» ادامه مییابد. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | انتخاب عناصر از یک لیست یک به یک |
46600 | **این پست در پاسخ به نظرات به شدت ویرایش شده است: سوال اولیه من بسیار گیج کننده بود.** سعی می کنم مدل تئوری بازی خود را در _Wolfram Language_ بنویسم. فقط یک مرحله باقی مانده است و من مطمئن نیستم که در دسترس _Wolfram Language_ (یا _Mathematica_ ) باشد یا خیر. من یک نسخه ساده شده از مشکل خود را در زیر توضیح می دهم. # بازی Cournot شرکتهای $M$ وجود دارند. هر شرکت $i$ می تواند مقداری خروجی $q_i\geq0$ با هزینه c_i$ برای هر واحد تولید کند. هنگامی که شرکت ها (به طور همزمان) در مورد خروجی خود تصمیم گرفتند، قیمت در بازار بر اساس یک تابع تقاضای معکوس $P(Q)=\alpha-Q$ تعیین می شود، که در آن $Q=q_1+\ldots+q_M$ کل است. خروجی و $\alpha>0$ پارامتر اندازه بازار است. سود شرکت $i$ $q_iP(Q)-q_ic_i=q_i(\alpha-q_1-\ldots-q_M-c_i)$ است. هر شرکتی سود خود را با خروجی های مخالفان به حداکثر می رساند. با متمایز کردن تابع سود با توجه به $q_i$ و اعمال شرط لازم برای به حداکثر رساندن یک تابع، خروجی های تعادل را به دست میآورم: $$q_i^*=\frac{1}{2}\left(\alpha-\sum_{ k\neq i}q_k^*-c_k\right) \text{ for } i=\{1,\ldots,M\}.$$ یک مشتق سریع روی تکه کاغذ راه حل صریح را به من می دهد: $$q_i^*=\frac{1}{M+1}\left(\alpha-Mc_i+\sum_{k\neq i}c_k\right)$$ ** نکته اینجاست: من می خواهم دقیقاً این نتیجه (معادله بالا) را در _Mathematica_ به دست بیاورم. آیا ممکن است؟** توجه: من نمی خواهم هیچ عددی را جایگزین $M، c_1، \ldots، c_M$ یا $\alpha$ کنم. آنها پارامترهای عمومی و برونزا هستند. به عبارت دیگر، مشکل فوق به معکوس کردن یک ماتریس $M\times M$ به شکل زیر خلاصه می شود: $$\left[\begin{array}{cccc} 2 & 1 & \ldots & 1\\ 1 & 2 & \ldots & 1\\ \vdots & \vdots & \ddots & \vdots \\ 1 & 1 & \ldots & 2 \end{array}\right].$$ آیا میتوان بدون تعیین $M$ این کار را انجام داد؟ امیدوارم این بار واضح تر بیان کرده باشم. | سیستمی از معادلات M را بدون مشخص کردن M حل کنید |
17095 | من کد ساده زیر را نوشتم و آن را به عنوان CDF مستقر کردم. دکمه[Ok، (SystemDialogInput[FileSave، .PDF])] اگر فایل CDF را در _Mathematica_ باز کنم و روی دکمه کلیک کنم، این گفتگو ظاهر می شود:  اگر فایل «CDF» را در MathematicaPlayerPro باز کنم و روی دکمه کلیک کنم، دیالوگ متفاوتی را نشان می دهد:  چگونه می توانم همان گفتگو را از MathematicaPlayerPro دریافت کنم که از _Mathematica_ دریافت می کنم؟ | چرا کد من در Mathematica به یک شکل و در PlayerPro به روشی دیگر کار می کند؟ |
21454 | من سعی می کنم یک دنباله بازگشتی دو متغیره ایجاد کنم، به عنوان مثال در Mathematica، z[1] := {1, 1} B := {{t, 1}, {-1, t}} z[n_, t_ را انجام دادم ] := B.z[n - 1, t] وقتی سعی کردم «z[2]» را ببینم، یکسری حرف های بیهوده می بینم. $n$ متغیری است که در حال تکرار است، $t$ فقط یک پارامتر است که هر زمان که بخواهم می توانم آن را وارد کنم. هدف من ایجاد جدولی از اصطلاحات بر اساس تکرارهای مختلف $n$ است. پس از آن، دنباله من تنها بر حسب $t$ تعریف می شود، سپس می خواهم مقادیر مختلف $t$ را برای تولید یک دنباله عددی آزمایش کنم. من دو مشکل دارم: نحوه تعریف توابع به درستی و نحوه پیاده سازی بازگشت. من از Mathematica 8.0.4 استفاده می کنم | نحوه تعریف توابع برای یک دنباله بازگشتی وابسته به پارامتر |
58577 | از _Mathematica_ برای به دست آوردن یک مقدار تقریبی برای ناحیه بین منحنی $y=1/4$ و محور x در بازه $[1,2]$ با 50 زیر بازه با استفاده از تقریب نقطه پایانی چپ، نقطه میانی و نقطه پایانی راست استفاده کنید. توجه: کل محاسبه باید در _Mathematica_ نشان داده شود. این چیزی است که من امتحان کرده ام: a = 1; b = 2; n = 20; Ln = (b - a[f)/n*Sum[f[a + (i - 1) (b - a) / n]، {i، 1، n}] مجموع چپ[f_، a_، b_، n_] := (b - a)/n* مجموع[f[a + (i - 1) (b - a)/n]، {i، 1، n}] f[x_] := 1/xLeft = N[جمع چپ[f, 1, 2, 20]] | مقدار تقریبی برای ناحیه بین منحنی |
22981 | چرا DumpSave برای عناصر ایجاد شده در یک زمینه نوت بوک محلی کار نمی کند؟ | |
38019 | وقتی از دستور Labeled استفاده می کنم، گرافیک من کوچک می شود | |
10320 | یک تابع ضمنی $f(x,k)=0$ درجه دوم در $x$ است و حاوی یک پارامتر $k$ است که باید آن را تغییر دهم. با استفاده از «Solve»، دو راه حل واقعی برای هر $k$ خاص دریافت می کنم: $x_1$ و $x_2$، که از بین آنها باید راه حلی را انتخاب کنم که در محدوده $[0، 0.5]$ قرار دارد. من باید این کار را برای مجموعه ای از پارامترهای $k$ بین مثلا $0$ و $1$ انجام دهم. سپس باید راه حل $x$ مربوطه را در برابر پارامتر $k$ در یک منحنی صاف رسم کنم. توجه: من همچنین روش unglorious را امتحان کردم، یعنی اگر $k$ مقادیر گسسته می گرفت، فکر کردم می توانم مثلاً 30 نقطه را به صورت دستی انتخاب کنم و درون یابی کنم. اما هر دستور برازش منحنی که با استفاده از بسط های چند جمله ای و نمایی مختلف امتحان کردم، نمی تواند منحنی صاف را به من بدهد؟ البته امیدوارم روش شیک را یاد بگیرم، اما تحت فشار زمان هر چیزی که منحنی صافی به من بدهد استقبال می شود! | انتخاب ریشه های چند جمله ای و ترسیم بر اساس پارامترها |
16413 | از توضیحات متن عذرخواهی می کنم، اما کاربران جدید اجازه ارسال تصاویر را ندارند. من می خواهم دایره ای را بکشم که از مرکز یک کره می گذرد و با محورهای افقی (استوا) میل 15 درجه دارد. در واقع، تعداد نامتناهی دایره بزرگ وجود دارد که می تواند این نیاز را برآورده کند. اگر کسی بتواند به من نشان دهد که چگونه یک دستکاری درست کنم، بهتر است. | چگونه یک دایره بزرگ روی یک کره رسم کنیم؟ |
21987 | به نقل از دستورالعمل های یکپارچگی تصویر مجله Nature: > پردازش (مانند تغییر روشنایی و کنتراست) تنها زمانی مناسب است که به طور مساوی در کل تصویر اعمال شود و به طور یکسان در > کنترل ها اعمال شود. کنتراست نباید طوری تنظیم شود که داده ها ناپدید شوند. دستکاری های بیش از حد، مانند پردازش برای تأکید بر یک منطقه در تصویر به هزینه سایرین (به عنوان مثال، از طریق استفاده از انتخاب مغرضانه تنظیمات آستانه)، نامناسب است، همانطور که بر داده های تجربی > نسبت به کنترل تأکید می شود. . وقتی روشنایی و کنتراست یک تصویر را تغییر میدهم، مثلاً با دستور زیر: ImageAdjust[ExampleImage, {contrast, brightness}] آیا منصفانه است که بگوییم تغییرات کنتراست و روشنایی به طور مساوی در کل تصویر اعمال میشوند در روح از نقل قول بالا؟ البته عقل سلیم از نظر مبهم نکردن هدفمند دادههای معنادار مورد نیاز است، اما آیا مشکلات / مسائلی وجود دارد که در غیر این صورت باید به طور خاص در رابطه با این نوع دستکاری تصویر در Mathematica آگاه باشم؟ | معرفی سوگیری در هنگام دستکاری روشنایی و کنتراست یک تصویر |
21458 | نسبتاً اغلب من نیاز دارم که ترتیب یک عبارت را دریافت کنم، اما با تشخیص موارد تکراری. به عنوان مثال: مرتب کردن[{0, 4, 1, 1, 2}] > > {1, 3, 4, 5, 2} > اما با موارد تکراری مانند `3, 4` علامت گذاری شده است، یعنی: > > {{1 }، {3، 4}، {5}، {2}} > من از یک تزئین و مرتب سازی به دنبال «GatherBy» و «Part» استفاده کرده ام: {0، 4، 1، 1، 2} // GatherBy[Sort[{#, Range@Length@#}\[Transpose]]، First][[All, All, 2]] & > > {{1}, {3, 4 }، {5}، {2}} > آیا راه بهتری وجود دارد؟ | تابع سفارش با تشخیص موارد تکراری |
2771 | آیا دسترسی به وب کم USB از طریق Mathmatica در لینوکس امکان پذیر است؟ وقتی ImageCapture[] را اجرا میکنم خروجی زیر را دریافت میکنم ImageCapture::notsupported: اکتساب تصویر در یونیکس پشتیبانی نمیشود. >> یک جستجوی سریع در گوگل هیچ راه حل مفیدی را بر نمی گرداند :( | استفاده از ImageCapture برای دسترسی به وب کم USB در لینوکس |
6264 | برخی از Stylesheets داخلی (به عنوان مثال _PastelColor_) با صفر کردن «CellFrame» و «CellMargins» در پایین سلول ورودی و بالای سلول خروجی، سلولهای ورودی و خروجی را به هم متصل میکنند. با این حال، هنگامی که خروجی وجود ندارد، سلول ورودی زشت به نظر می رسد زیرا قسمت پایین قاب خود را ندارد. استایلی به نام _InputOnly_ در Stylesheet تعریف شده است که یک فریم کامل دارد و خیلی بهتر به نظر می رسد، اما باید آن را به صورت دستی با منوی Format/Style اعمال کنم (دیگر را انتخاب کنید و InputOnly را در قسمت ورودی تایپ کنید).  آیا راهی وجود دارد که Mathematica به طور خودکار از سبک _InputOnly_ برای سلول های ورودی بدون خروجی متناظر استفاده کند؟ | به طور خودکار از سبک InputOnly استفاده کنید |
20588 | آیا می توان _$y_{max}$_ از _Slider[y, {$y_{min}$,$y_{max}$}]_ را به کنترل دیگری وابسته کرد؟ به عنوان مثال، من سه متغیر دارم (_Time، Type1، Type2_). من یک کادر کشویی می خواهم تا کاربر انتخاب کند که کدام نوع را رسم کند. و من میخواهم کاربر توانایی افزایش و کاهش مقدار y را داشته باشد (البته حداکثر مقدار y باید به سطح انتخاب شده بستگی داشته باشد، 150000 برای Type1 و 1 برای Type2). mySubset = {{0.`، 0.`، 0.`}، {60.`، 78069.`، 0.52046`}، {120.`، 81417.`، 0.54278`}، {180.`، 84765. `, 0.5651`}, {240.`, 88113.`, 0.58742`}، {300.`، 91461.`، 0.60974`}، {360.`، 94809.`، 0.63206`}، {420.`، 98157.`، 0.65438`}، 5.1801. `، 0.6767`}، {540.`، 104853.`، 0.69902`}، {600.`، 108201.`، 0.72134`}، {660.`، 111549.`، 0.74360`}، 0.74366`}، 721. `، 0.76598`}، {780.`، 118245.`، 0.7883`}، {840.`، 121593.`، 0.81062`}، {900.`، 124941.`، 0.83294`}، 0.83294`}، 296. `، 0.85526`}، {1020.`، 131637.`، 0.87758`}، {1080.`، 134985.`، 0.8999`}، {1140.`، 138333.`، 0.92222`} yTypes = {Type1, Type2} yMax = {0., 150000., 1.} Manipulate[ Module[{week, y}, yColumn = (Position[yTypes, yChosen][[1]])[ 1]] + 1; y = قسمت[mySubset, All, yColumn]; week = Part[mySubset, All, 1]/10080; ListPlot[Transpose[{week, y}]، Joined -> True، PlotRange -> {{startTime، startTime + window}، {0، ylim}}، AxesOrigin -> {0، 0}، Frame -> True، FrameStyle -> آبی، پس زمینه -> سفید، PlotStyle -> آبی، AxesStyle -> آبی، ImageSize -> {550, 350}, ImagePadding -> 35]], {{startTime, 0.0, Starting Week}, 0, 1., Appearance -> Labeled}, {{window, 0.1, Number of Weeks} , 0.1, 52., Appearance -> Labeled}, {{ylim, 150000, y limit}, 1, 150000, Appearance -> Labeled}, {yChosen, yTypes}, TrackedSymbols -> True, AutorunSequencing -> {1, 2} ]  | حداکثر مقدار یک نوار لغزنده را با یک کنترل دیگر کنترل کنید |
3461 | من تعدادی لیست {1،2،3} دارم. چگونه می توانم جفت های تودرتو ایجاد کنم که {{1,2},{1,3},{2,3}} را دریافت کنم؟ این است که من راهی برای تولید _شاخص های مثلثی بالا_ می خواهم. **پاداش**: راهی برای مقابله با مشکل مربوط به ایجاد _شاخص های مثلثی پایین تر_ نیز. | چگونه می توانم شاخص های مثلثی بالایی را از یک لیست ایجاد کنم؟ |
6384 | من میخواهم یک جدول طولانی از اعداد (مختلط) را با استفاده از «Export[file.txt,%];' به یک فایل متنی صادر کنم یک خط نمونه از فایل بهدستآمده به این صورت است: {0.11288378916846890559999999999`18.05264373157، {{1.6974001229071336*^-12، -5.163757820258834*^-15 + 1.9829374389565386*^-13*I}، {-5.163757820251854 - 1.9829374389565386*^-13*I, 3.1517458450250055*^-13}}} اولاً، من نمی دانم «18.05263157894737» از کجا آمده است. در فایل Mathematica ظاهر نمی شود. چگونه می توانم از شر آن خلاص شوم؟ سپس من قالب بندی عدد «s» مانند «1.6974001229071336e12» را به جای «1.6974001229071336*^-12» ترجیح می دهم. هدف نهایی واردات در Maple است. بنابراین اگر چنین ویژگی صادراتی وجود داشته باشد از آن نیز استقبال می شود. توجه داشته باشید که من حداقل به دقت 18 رقمی نیاز دارم. | صادرات به فایل متنی |
20349 | من می خواهم به هر عنصر از لیست خود با استفاده از Style استایل بدهم. اما وقتی فهرست = {{a، b، a}، {n، g، r}، {d، fgh، Df}} ابعاد را امتحان میکنم [Lista] FormattedLista = Style[Lista, FontSize -> 10] Dimensions[FormattedLista] ساختار فهرست اصلی از بین رفته است. چگونه می توانم «سبک» را تنها در آخرین سطح، یعنی بدون تغییر ساختار فهرست، روی عناصر نگاشت کنم؟ | نقشه برداری از آخرین سطح یک لیست یا عملیات معادل آن |
20587 | یک مشکل دائمی که من با آن روبرو شده ام این است که تزئینات شخصیت های خاص در متن یک پاراگراف اغلب فاصله خطوط اضافی را اضافه می کند حتی اگر از قبل فاصله زیادی بین خطوط وجود داشته باشد. این اتفاق برای چیزهایی مانند بردارهای $\vec r$، overdots $\dot y$، و ریشههای $\sqrt x$ رخ میدهد، اما نه برای بالانویسها یا زیرنویسها. اگر یکی از این موارد در وسط یک پاراگراف بزرگ «متن» باشد، بسیار آشکار است. فاصله خطوط ناهموار نسبتاً ناخوشایند و غیرحرفه ای به نظر می رسد.  من سعی کردم گزینه `LineSpacing -> {1.25, 0, 1.25}` را به سلول Text اضافه کنم، اما این کار انجام نشد به نظر می رسد هر کاری انجام می دهد حتی اگر فاصله خطوط بیشتری را با چیزی مانند «LineSpacing -> {1.5، 0، 1.5}» اضافه کنم، تزئینات کاراکترها همچنان ارتفاع را اضافه می کنند، حتی اگر فضای زیادی برای آنها وجود داشته باشد. من میخواهم نویسههای ویژه را در «TraditionalForm» نگه دارم تا در صورت امکان با سبک استفاده شده در فیلدهای «InlineFormula» مطابقت داشته باشند. | وقتی یک خط دارای کاراکترهایی با بردار یا بیش از حد است، چگونه فاصله خطوط را مجبور می کنید یکنواخت باشد؟ |
20852 | در اینجا یک سیستم بی اهمیت از معادلات در سه مجهول وجود دارد که «FindInstance» برای آن یک راه حل به دست می آورد: FindInstance[c3 + c2 == 1 && c1 == 0 && -c2 == 0، {c1، c2، c3}] (* = => {{c1 -> 0, c2 -> 0, c3 -> 1}} *) اما در برنامه من، من یک سیستم خطی دارم که در آن می خواهم برای رد راه حل بی اهمیت «c1==c2==c3» با نابرابری: FindInstance[ (c3 != 0 || c2 != 0) && c1 == 0 && -c2 == 0، {c1، c2، c3}] (* ==> {{c1 -> 0, c2 -> نامشخص، c3 -> 1}} *) این به اشتباه Indeterminate را برای c2 فقط در _Mathematica_ نسخه 9 برمی گرداند، در حالی که نتیجه صحیح c2 -> 0 را در نسخه 8 می دهد. به طور کلی، متغیرهای من پیچیده هستند به طوری که نمی توانم دامنه را به Reals محدود کنم. ` (که در این مثال ساده مشکل را حل می کند). راه حل فعلی من برای این مسئله جایگزینی نابرابری با یک معادله است، به عنوان مثال، «Norm[{c1, c2, c3}] ==1». اما میخواهم بفهمم (اگر اصلاً ممکن باشد) چه تغییری بین نسخهها باعث نتیجه «نامعین» میشود. من یک نوت بوک نسخه 8 دارم که به طور ناگهانی در بیش از نیمی از محاسبات خود نامعین را تولید کرد، و هیچ تغییر مستندی در FindInstance وجود ندارد که من از آن مطلع باشم. بنابراین میخواهم بشنوم که مطمئنترین و/یا کارآمدترین راه برای رد راهحل بیاهمیت در «FindInstance» برای یک سیستم معادلات خطی چیست. | FindInstance در نسخه 9 Indeterminate را برمی گرداند، اما در 8 نه |
22988 | من با استفاده از Manipulate برای رسم راه حل (عددی) یک ODE برای مقادیر پارامترهای مختلف، با مشکلاتی روبرو هستم. من یک کد دارم که چندین مرحله دارد که وقتی آنها را یکی پس از دیگری انجام می دهم، به نظر می رسد همه آنها کار می کنند. این کد سیستمی از ODE ها (برای مقادیر پارامترهای خاص) را حل می کند، سپس یک نمودار پارامتری از راه حل را انجام می دهد. مشکل این است که من باید خطوط را کنار هم قرار دهم تا آنها را با 'Manipulate' بپیچم (زیرا می توانم این کد را دوباره به راحتی برای مقادیر پارامترهای مختلف انجام دهم)، و این برای من درد زیادی ایجاد می کند. کد اولیه من این است: (*این ODE من است*) unforced[x0_, p0_, α_:α, δ_:δ] := {x'[t] == p[t], p'[t] == - α x[t] - δ p[t] + α (x[t])^3، x[0] == x0، p[0] == p0} (*برخی مقادیر پارامتر را انتخاب کنید*) α = -1، δ = 1 (*حل ODE من*) s = NDSolve[unforced[x0 = 1, p0 = 1], {x, p}, {t, 20}] (*Plot It*) ParametricPlot[Evaluate[ {x[t]، p[t]} /. s], {t, 0, 20}] اما اکنون میخواهم بتوانم مقادیر پارامتر «α» و «δ» را «دستکاری» کنم. بنابراین من شروع به قرار دادن خطوط کد در کنار هم می کنم ... و مشکلات پیش می آید. ParametricPlot[Evaluate[{x[t], p[t]}/. NDSحل[{x'[t] == p[t]، p'[t] == -α x[t] - δ p[t] + α (x[t])^3، x[0] = = 1، p[0] == 0}، {x، p}، {t، 20}]]، {t، 0، 20}] این یک نمودار خالی را رسم می کند. این من را گیج می کند زیرا به نظر می رسد تمام کاری که انجام دادم جایگزین کردن کد قبلی بود. از آنجایی که این کار نمی کند، من نمی توانم یک 'Manipulate' در اطراف آن قرار دهم. اگر کار می کرد، من سعی می کردم: Manipulate[ParametricPlot[Evaluate[{x[t], p[t]} /. NDSحل[{x'[t] == p[t]، p'[t] == -α x[t] - δ p[t] + α (x[t])^3، x[0] = = 1، p[0] == 0}، {x، p}، {t، 20}]]، {t، 0، 20}]، {{α، -1، α}، -2، 0}، {{δ, 0, δ}, 0, 2}] چگونه می توانم این مشکل را دور بزنم؟ | قرار دادن NDSolve در ParametricPlot |
46289 | من میخواهم یک منطقه دو بعدی با محدودیت $x+y\le N$ ترسیم کنم، یعنی میخواهم یک منطقه فرعی را در داخل یک 2-simplex رسم کنم. به عنوان مثال: ماژول[{n = 300، p = 0.5}، RegionPlot[{y > (1/2)*(n - x) && y + x <= n && y > p/(1 - p)* x}، {x، 0، n}، {y، 0، n}، FrameLabel -> {x، y}، PlotStyle -> {زرد، Opacity[0.5]}]] برای تبدیل منطقه به 2-simplex چه کاری باید انجام دهم؟ **ویرایش 1 و 2 و 3** دستور بالا نمودار زیر را به شما می دهد:  که به وضوح $x را برآورده می کند محدودیت +y\le N$. بنابراین من یک تبدیل مختصاتی می خواهم که شکل ناحیه زرد را به شکل ناحیه قرمز در نمودار زیر تغییر دهد (از Matlab است):  | نمودار منطقه ای در 2-سیمپلکس |
45962 | سلول  با شکل متنی Cell[TextData[{ The , StyleBox[میانگین نرخ تغییر، FontWeight مطابقت دارد. ->پررنگ]، در ، Cell[BoxData[FormBox[f، TraditionalForm]]]، در فاصله زمانی، Cell[BoxData[FormBox[ RowBox[{[، RowBox[{a، ،، RowBox[{a، +، h}]}]، ]}]، TraditionalForm ]]]، شیب خط برش مربوطه است: \n، Cell[BoxData[FormBox[GridBox[{ {GridBox[{{ RowBox[{SubscriptBox[m، sec]، =, FractionBox[ RowBox[{RowBox[{f، (, RowBox[{a، +، h}] , )}]، -، RowBox[{f، (، a، )}]}]، h]}]} }، GridBoxAlignment->{Columns -> {{=}}}]}}, GridBoxItemSize->{Columns -> {{ Scaled[0.96]}}}], TraditionalForm]]], \nThe , StyleBox [نرخ تغییر لحظه ای، FontWeight->Bold]، in ، Cell[BoxData[FormBox[f, TraditionalForm]]], at , Cell[BoxData[FormBox[a, TraditionalForm]]], is }], Definition, CellChangeTimes->{{3.454944654993936 *^9، 3.45494474976772*^9}، { 3.4549518777111692`*^9، 3.454951884742343*^9}، { 3.460806271054368*6`3، 306، 306، 3، 3، 3، 5، 5، 5، 5، 13، 3، 3، 3، 5، 5، 5، 3، 3، 3، 5، 13، 3، 3، 4، 5، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 4، 6، 30، 30، 30، 30، 30، 30، 30، 30. { 3.478189589239235*^9, 3.478189591304613*^9}, {3.487447061963195*^9, 3.487447061963235*^9}}] نمیتوانم این رابط کاربری را وارد کنم. به نظر می رسد معادله نمایش داده شده در خط دوم یک سلول درون خطی است که با استفاده از GridBox تراز شده است، اما من نمی دانم چگونه می توان آن افکت را ایجاد کرد. | ایجاد سلول درون خطی متمرکز در سلول متنی |
19414 | من سعی می کنم زمان محاسبه مشکل را که برای پست کردن خیلی طولانی است به حداقل برسانم. من از «کامپایل» برای به دست آوردن مقداری سرعت استفاده می کنم. برای افزایش سرعت میخواهم از گزینههای «Parallelization -> True» و «RuntimeAttributes -> {Listable}» در میان گزینههای دیگر استفاده کنم. مشکل اکنون این است که برخی از توابع داخلی که استفاده میکنم، مانند «Map»، ویژگی «Listable» را ندارند. بنابراین، به نظر می رسد که کد من زمانی که ورودی به عنوان مثال باشد، خطا ایجاد می کند. یک لیست به جای یک عدد واقعی برای به دست آوردن برخی بینش ها، کد اسباب بازی را ارسال می کنم. toy=Compile[{{h1,_Real},{list,_Real,1}}, leg=Length[list]; نقشه[Total[{list[[#]]}]/h1&، Range[leg]]، CompilationTarget->C، Parallelization->True، RuntimeAttributes->{Listable}، RuntimeOptions -> Speed]; کاری که این کد انجام می دهد این است که هر عنصر list را بر h1 تقسیم می کند. لطفاً توجه داشته باشید که این کد معنایی جز نشان دادن مشکل استفاده از یک تابع غیر قابل فهرست در یک تابع کامپایل ندارد. حال، اجازه دهید «h1» مقداری واقعی باشد و «list» یک لیست تصادفی باشد. سپس h1=0.1; list=RandomReal[{-1., 1.}, 100]; toy[h1, list] به خوبی کار می کند. با این حال، اگر h1={0.1,0.2} را تنظیم کنید. toy[h1, list] منجر به خطا می شود. سوال من این است که آیا یکی از شما راه ساده ای برای فهرست کردن این تابع کامپایل شده می شناسد؟ یکی ممکن است استفاده کند به عنوان مثال یک حلقه «Do» برای به دست آوردن نتیجه، اما این خیلی کند است. پیشاپیش متشکرم من واقعا از آن تشکر می کنم. | تابع کامپایل قابل فهرست کردن با استفاده از نقشه |
17098 | من قصد دارم یک کد برای رقابت در عملکرد با NewPGen بنویسم. هدف الک کردن اعدادی است که فاکتورهای کوچکی دارند. مال من در مقایسه با NewPGen بسیار کند است. کد من اینه: random = RandomPrime[10^1000]; فهرست = جدول[k تصادفی + 1، {k، 1، 2000}]; شمارنده = 2000; آیا[ آیا[ اگر[لیست[[شاخص]] != 0 و و قابل تقسیم[لیست[[شاخص]]، نخست[p]]، فهرست[[شاخص]] = 0; counter--], {index, 1, 2000}], {p, 1, 10000}] چگونه می توانم آن را برای الک کردن بیشتر در زمان کمتر بهبود دهم؟ **به روز شده** زمان بندی کد اولیه: > 31.125، سپس متوجه شدم که اگر کدهای پردازش لیست را حذف کنم، سرعت فوق العاده 15 برابری رخ می دهد! زمانبندی[ آیا[ انجام[ اگر[ تقسیمپذیر[n، نخست[p]]، فهرست = حذف[لیست، موقعیت[لیست، n]]; counter--], {n, list}], {p, 1, 10000}] ] > 1.969 ثانیه برای Sieve تا 10000مین اول > > 38.11 ثانیه برای Sieve تا 200000مین نخست (20 برابر افزایش) سرعت به دست آمده برای اعداد کوچک 2K رقمی بود، بنابراین تنها مشکل اجرای دوم من این است که اگر اعداد من داشته باشند 100 هزار رقم یا بیشتر، پس حدس میزنم تکرار در حلقه اول کد را بسیار کند میکند. آیا بهینه سازی بیشتر؟ **بهروزرسانی 2** زمانبندی برای اعداد 1000 رقمی و الک کردن تا 1000000مین اول {3.23، Daniel Lichtblau راهحل دوم} {6.87، Daniel Lichtblau راهحل اول} {48.85، Simoon Woods} {81.92.8، b. خودم!} * * * زمان بندی اعداد 100000 رقمی و الک کردن تا 10000 عدد اول!!! {7.65، Daniel Lichtblau راه حل دوم} {24.01، Daniel Lichtblau اولین راه حل} {176.87، Simoon Woods} {187.92 , b.gatessucks} * * * زمان بندی برای اعداد 100000 رقمی و الک کردن تا 100000 prime! {5.00، NewPGen} (آیا کسی روش غربال آن را میداند؟) {148.46، Daniel Lichtblau راهحل دوم} --- ویرایش توسط DL --- امیدوارم ویرایشی را از من ببخشید (و در صورت تمایل آن را تغییر دهید یا حذف کنید دوست داری). من نمی دانم که آیا مقایسه شما با آن چیزی است که شما فکر می کنید؟ اعدادی که به صورت k*random+1 تولید میکنید به شکلی نیستند که در واقع توسط NewPGen استفاده میشود. کد زیر به نظر می رسد که ممکن است به طور قابل قبولی به آنچه می خواهید برسد. در اینجا من 2000 مقدار از هر یک کمی بیش از 100000 رقم ایجاد می کنم. SeedRandom[111111]; k = 5; تصادفی = RandomInteger[{10^k, 10^k + 10^(k - 1)}]; فهرست = جدول[k 10^ تصادفی + 1, {k, 1, 2000}]; بررسی اندازه: Length[IntegerDigits[First[list]]] (* Out[222]= 103210 *) من مجموعه محصول را به جای ضرب یک عنصر در 2 به سادگی تغییر دادم به جای اینکه یک عنصر را در 2 ضرب کنم. بیرون npower = 4; pprods2 = Apply[Times, Table[Prime[Range[10^j + 1, 10^(j + 1)]], {j, 0, npower}], 2]; pprods2 = Prepend[pprods2, 2]; در اینجا تست است. زمانبندی[ res2 = آخرین[ برداشت[انجام[انجام[ اگر[GCD[n، تولید] != 1، بذر[n]; شکست[]]، {prod، pprods2}]، {n، لیست}]]]؛] طول[res2[[1]]] (* خروجی[220]= {26.170000، تهی} خروجی[221] = 1795 * ) 5 ثانیه نیست اما 150 ثانیه هم نیست. در واقع جایی در اطراف میانگین هندسی. من نمیدانم NewPGen چه کاری انجام میدهد، اما این امکان وجود دارد که شامل جمعآوری اعداد اول در محصولات به روشی مؤثرتر از کاری باشد که من انجام دادم. --- پایان ویرایش DL --- | اجرای سریع الک |
41987 | حد زیر را در نظر بگیرید. حد[(a - Sqrt[a^2 + x])/(a^2 - a*Sqrt[a^2 - x])، x -> 0، فرضیات -> {a > 0}] Mathematica 9.0.1.0 -1/a را می دهد که پاسخ صحیح است. توجه داشته باشید که این حد برای محاسبه بی اهمیت نیست، زیرا هر دو صورت و مخرج زمانی که `x=0` ناپدید می شوند. بنابراین، قانون L'Hopital در اینجا لازم است. حالا فرض را حذف کنید. Limit[(a - Sqrt[a^2 + x])/(a^2 - a*Sqrt[a^2 - x]), x -> 0] برای این کار، Mathematica «1/a» را میدهد، که برای کلی «a» نادرست است (اگرچه برای «a<0» صحیح است). آیا این آخرین نتیجه یک اشکال است یا چیزی را از دست داده ام؟ | مشکل با حدی که برای محاسبه به قانون L'Hôpital نیاز دارد |
40051 | من می خواهم نشان دهم که فرمول زیر (و سایر فرمول های مشابه) به صفر تمایل دارد. Limit[Sum[(2*E*n)^w/(w^(n/2+w)), {w,2,n}],n->Infinity] راه درست برای انجام این کار در Mathematica چیست؟ | Limit[Sum[(2*E*n)^w/(w^(n/2+w))، {w,2,n}],n->Infinity] |
22439 | Plot[Tooltip@{1.` k^2, 1.2` k^2, 1.4` k^2, 1.6` k^2, 1.8` k^2, 2.` k^2}, {k, -2, 2}] می دهد  اما چرا Plot[Tooltip@Evaluate@Table[a k^2, {a, 1, 2, 0.2}], {k, -2, 2}]  بدون تفاوت رنگ؟ | راهنمای ابزار و جدول در طرح |
32459 | چگونه می توانم تابعی به نام EmToPX[p] بسازم به طوری که 2 InputField زیر هم عرض باشند. اگر نه لطفا توضیح دهید که چرا انجام چنین کاری امکان پذیر نیست. InputField[a، ImageSize -> 100] InputField[a، FieldSize -> EmToPX[100]] پس از مدتی آزمایش، به نظر می رسد خطای ~7.2 تعداد مناسب EMهای بالا باشد( `InputField[a، FieldSize -> 7.2]`)، اما پس از تلاش برای تبدیل به یک تابع با استفاده از نسبت های مناسب، به نظر می رسد چنین تکنیکی خیلی خوب کار نمی کند. EmToPX[p_] := (N[ p (1.888888 + CurrentValue[EvaluationNotebook[]، FontSize]) ]); دستکاری[ ستون[{ InputField[a, ImageSize -> EmToPX[a]], InputField[a, FieldSize -> a], EmToPX[7.2] }] , {a, 1, 100} ] **پس زمینه :** در نهایت من با عناصر Grid کار می کنم و می خواهم یک راه آسان برای جابجایی و کف کردن بین آنها وجود داشته باشد. CellSize, ImageSize، ItemSize, FieldSize. | |
20851 | آیا _Mathematica_ گزینه گرافیکی دارد که طرح ها را برای افراد مبتلا به کوررنگی قابل درک کند؟ | طرحهای رنگی Mathematica برای کوررنگها |
4898 | برای خواندن عبارات از یک فایل، میتوان «ReadList[file, Expression, 3]» را انجام داد. چگونه می توان برعکس این کار را انجام داد، یعنی تعدادی از عبارات را از یک فایل حذف کرد و فایل روی دیسک را تغییر داد؟ | چگونه یک عبارت را از یک فایل حذف کنیم؟ |
9143 | > یک قوطی استوانه ای باید برای نگهداری 1 لیتر روغن ساخته شود. ابعادی را بیابید که > هزینه فلز را برای ساخت قوطی به حداقل برساند. این یک مشکل محاسبه استاندارد است. حجم استوانه: `V == π r^2 h` مساحت استوانه برابر است با: `A[r_] := 2 π r^2 + 2 π r h /. h -> V/(π r^2)` وقتی شیب ناحیه صفر است، «r» را پیدا کنید: [A'[r] == 0] کاهش دهید: (r == -(-(1/(2) π)))^(1/3) V^(1/3) || r == V^(1/3)/(2 π)^(1/3) ||. ^ (2/3) V^(1/3))/(2 π)^(1/3)) && r != 0 همانطور که می بینید، وقتی «A[r]» را تعریف کردم، «h» را با عبارت تولید شده توسط حل معادله حجم برای `h`. سوال من این است که آیا راهی برای بیان مسئله بر حسب Reduce و مجموعه ای از معادلات، بدون حل دستی `h` وجود دارد؟ یعنی چیزی در امتداد خطوط: A[r_] := 2 π r^2 + 2 π r h کاهش[{A'[r] == 0، V == π r^2 h}] البته، اینطور نیست پاسخ صحیح را بدهید زیرا «A»[r]» با «h» به عنوان «r» برخورد نمی کند. | ابعاد یک قوطی استوانه ای را پیدا کنید که هزینه مواد را به حداقل برساند |
4796 | قطعه زیر ( کاری ) را در نظر بگیرید: Manipulate[ Column[{ Manipulate[ vote, {vote, {Yes, No}}, Initialization :> {votes = 0} ], k, Button[TEST, Print [رای]] }], {k, 1, 5, .5} ] سوال من مربوط به سبک برنامه نویسی و Outer/Inner Manipulate است سازه ها بهترین راه برای مدیریت کدهایی که به صورت مشروط بر اساس مقادیر در Manipulate داخلی اجرا می شوند، اما نیاز به پردازش بیشتر در Manipulate خارجی دارند، چیست؟ یعنی بررسی آستانهها، حفظ مجموعهای فرعی، تعادل، و غیره. برای اینکه سؤالم «قابل پاسخ» باشد، آن را به صورت یک مثال ساده ترجمه کردهام: ** چگونه / کجا یک شمارنده رأی بله را که در دستکاری بیرونی استفاده میشود نگهداری میکنید؟ ** به روز رسانی: الگوی درخواستی برای همگام سازی نماها در داده ها در برگه ها در TabView نیز اعمال می شود. | چگونه می توان متغیرهای دستکاری های بیرونی و داخلی را کنترل کرد؟ |
26867 | من می خواهم یک مستطیل را با استفاده از گرافیک ترسیم کنم: rc = Graphics[{آبی، مستطیل[{0, 0}, {1, 1}]}]; و یک تابع تغییر شکل به آن اضافه کنید: $$\chi(\mathbf X)=X_1(1+X_2)\hat{\mathbf e}_1+X_2(1+3X_1)\hat{\mathbf e}_2$$ این تابع تغییر شکل مختصات جدید را به عنوان توابع مختصات قدیمی مشخص می کند. چگونه می توانم شکل جدید را رسم کنم؟ | ترسیم شکل تغییر شکل یک مستطیل |
21450 | من در حال ارزیابی سطح خرید Mathematica 9 هستم که با نیازهای من مطابقت دارد. من برخی از اطلاعات ارائه شده در نمودار نحوه خرید Mathematica را کمی مبهم و نامشخص می بینم. من باید بتوانم تجسم های تعاملی ایجاد کنم و سپس بتوانم آنها را در یک صفحه وب برای استفاده دیگران مستقر کنم. من فرض می کنم CDF ها بهترین انتخاب برای این هستند (اگرچه به نظر می رسد webMathematica می تواند این کار را نیز انجام دهد). آیا برای ایجاد و استقرار این CDFها به سطح خرید _استاندارد_ یا _تجاری_ نیاز دارم؟ همچنین برای کسانی که به CDF ها دسترسی دارند و با آنها تعامل دارند، می تواند یک امتیاز باشد که بتواند آنها را ذخیره و/یا چاپ کند. کدام یک از بسته ها این را ارائه می دهد؟ هر گونه نوری که بتوان بر آنچه که هر یک از بستههای صنعتی (استاندارد و سازمانی) ارائه میدهد، قدردانی کرد. | ایجاد و استقرار CDF با چه سطح خرید Mathematica همراه است؟ |
44003 | من برای شروع یک تکلیف هفتگی در _Mathematica_ با مشکل زیادی روبرو هستم. تخصیص مستلزم استفاده از تانسور اپسیلون است که ظاهراً در _Mathematica_ به عنوان «امضا» ساخته شده است. مهارت های _Mathematica_ من به طرز تاسف باری ناکافی است، و من یک دانش آموز خارجی هستم، بنابراین نمی توانم با همسالانم مشورت کنم. سوال اول به این منظور است که ما را در انجام تکلیف راحت کند، اما پس از بررسی مرکز اسناد _Mathematica_، پاسخهای StackExchange و سایر آموزشهای سایر دانشگاهها، به تکمیل آن نزدیکتر نیستم. اگر کسی می تواند به من بگوید چگونه این سوال اول را انجام دهم، باید بتوانم بقیه تکلیف را انجام دهم، اما در حال حاضر نمی توانم شروع کنم. سوال (که باید ساده باشد، وزن آن بسیار کوچک است) این است: >  | استفاده از تانسور اپسیلون در Mathematica |
20203 | هنگام بررسی این سوال در مورد قالب بندی مجدد Cell (همچنین این یکی)، با مشکلی مواجه شدم که من را گیج می کند. اجازه میدهم خود کد صحبت کند: عبارت ساده «Cell» زیر را در نظر بگیرید، که حاوی یک خط نظر است: cellexpr = Cell[BoxData[{RowBox[{RowBox[{a, ;}]، \[ IndentingNewLine]، RowBox[{(*)، RowBox[{b، ;}]، *)}]}]، \[IndentingNewLine]، c}]، Input]; آن را در یک «نوت بوک» بنویسید: testnb = NotebookCreate[]; NotebookWrite[testnb, cellexpr]; به نظر می رسد به شکل زیر است، چیزی که انتظار می رود:  اکنون عبارت «Cell» را از «testnb» بخوانید: SelectionMove[testnb، قبل، نوت بوک]; SelectionMove[testnb، بعدی، سلول]; NotebookRead[testnb]  به اولین «RowBox» توجه کنید، ساختاری به عنوان «RowBox[ item1, item2, ...]» دارد. ، که نامناسب است زیرا _اولین آرگومان RowBox باید یک لیست باشد. و عبارت «Cell» بهدستآمده به این دلیل نامناسب است، که میتوان آن را با «CellPrint» مشاهده کرد:  I متوجه شدهاید که اگر قسمت خط نظر حذف شود (مثلاً با حذف «(*»» و «*)»» در «celllexpr»)، همه چیز خوب کار میکند. و برای مثال در این سوال، نظر دوم به درستی به دست آمده است:  # سوال من: آیا چیزی را از قلم انداختم؟ یا این یک باگ است؟ سیستم من: **Mathematica 9.0.0.0** در **ویندوز 7 32 بیتی** | |
8890 | فرض کنید $x^5-x-1=0$، $y^7-y-1=0$ و $z=x+y$. من میخواهم یک عبارت چند جملهای حداقلی با $z$ پیدا کنم، به طوری که $p(z)=0$، و کد را میتوان به این شکل نوشت: MinimalPolynomial[Root[#^5 - # - 1 &, 1] + Root [#^7 - # - 1 &, 1], z] «MinimalPolynomial[]» پشت سر ما چه میکند (به عبارت دیگر، الگوریتم چیست؟) | MinimalPolynomial چه کاری انجام می دهد؟ |
32315 | من می خواهم یک تابع بنویسم (دارای 2 پارامتر، n = محدوده، k = تعداد 1 رقم) که تمام ترکیبات احتمالی رشته های بیت دلخواه را پیدا می کند و مجموع حاصلضرب تانسور را ارزیابی می کند و به sqrt(n) هر عنصر تقسیم می کند. . اگر به مثال نگاه کنید همه به راحتی متوجه می شوید. و متاسفم برای انگلیسی بدم تابع[3،1] > > (1\[CircleTimes]0\[CircleTimes]0)/Sqrt[3] + (0\[CircleTimes]1\ > \[CircleTimes]0)/Sqrt[3] + (0 \[CircleTimes]0\[CircleTimes]1)/Sqrt[3] > تابع مثال دیگری[4،2] > > (1\[CircleTimes]1\[CircleTimes]0\[CircleTimes]0)/Sqrt[4] + (1\ > \[CircleTimes]0\[CircleTimes]1\[CircleTimes]0)/Sqrt[4] + (1\ > \[CircleTimes]0\[CircleTimes]0\[CircleTimes]1)/Sqrt[4] + (0\ > \[CircleTimes]1\[CircleTimes]1\[CircleTimes]0)/Sqrt[4] + (0 \ > \[CircleTimes]1\[CircleTimes]0\[CircleTimes]1)/Sqrt[4] + (0\ > \[CircleTimes]0\[CircleTimes]1\[CircleTimes]1)/Sqrt[4] > | چگونه رشته های بیت را جابجا کنیم و عناصر آنها را دستکاری کنیم |
5231 | من از این به عنوان جدول ورودی استفاده کردم[600851475143/i , {i, 1, 600851475143}] اما خطایی دریافت کردم Table::iterb:Iterator {i,1,600851475143} کرانهای مناسبی ندارد. اما این به من خطایی نمی دهد که چرا؟: جدول[600851475143/i , {i, 1, 13}] | وقتی با خطای Iterator is not relevant bounds مواجه می شوم چه کار کنم؟ |
24137 | کد زیر می تواند برای کمک به کودکان پیش از مهدکودک و مهدکودک برای یادگیری اعداد و اعداد از یک تا 9 استفاده شود. مشکل این است که این گروه سنی مستعد فشار دادن دکمه ها هستند و به راحتی می توان صدا را از آن خارج کرد. همگام سازی با گرافیک من با مکث [مقادیر مختلف] که بعد از عبارات Speak قرار داده شده و Enabled->False/Enabled->True و همچنین SynchronousUpdating -> False بازی کرده ام. من امیدوار بودم که کسی بتواند به من بگوید که آیا در مسیر درستی هستم یا عملکرد متفاوتی وجود دارد که باید به آن نگاه کنم. همچنین ممنون میشوم اگر کسی راهی به من بگوید که بتوانم جریان خواندن کد توسط رایانه را دنبال کنم (من Trace را با موفقیت کمی امتحان کردم)، این به من ایده میدهد که بهترین مکان را در کجا مکث و غیره قرار دهم. (میخواهم از جان فولتز برای مشارکتهایی که قبلاً در این دستکاری انجام داده تشکر کنم.) با تشکر از شما Manipulate[ Pane[Column[{Text[ Row[If[n < 2, {Spacer[160], Style[nname[[n]]، Bold، Large، Hue[RandomReal[]]]، Style[ Ball، Bold، Large، Green]}، {Spacer[160]، Style[nnames[[n]]، پررنگ، بزرگ، رنگی[تصادفی واقعی[]]]، سبک[توپ، پررنگ، بزرگ، سبز]}]]]، ردیف[جدول[گرافیک[{ تیرهتر[سبز]، دیسک[]، متن[سبک[اعداد[[ r]]، نارنجی، برچسب، 48]، {0، 0}]}]، {r، 1، n}] ]}، BaseStyle -> {LinebreakAdjustments -> {1., 10, 0, 0, 10}}]، {525, 300}], Row[{Button[ Start \n , {n = 1, Speak[اجازه می دهد اعداد 1 تا 9 را با صدای بلند بشماریم. One]}]، Spacer[55]، Button[ \[FilledLeftTriangle]\[FilledLeftTriangle] Start Over، {n = 1، Speak[one]}]، Button[ \[FilledLeftTriangle] Less، {If[ n < 2, {n = 1, Speak[امروز ما فقط روی اعداد از یک تا \ کار می کنیم nine.]}، {n -= 1، Speak[n]}]}]، Spacer[10]، Button[ More \[FilledRightTriangle]، {If[n > 8، {n = 9، Speak[ بیایید قبل از ادامه دادن اعداد از یک تا نه را یاد بگیریم.]}, {n += 1, Speak[n]}]}], Button[ همه \[FilledRightTriangle]\[FilledRightTriangle]، {n = 9, Speak[nine]}] }], {{n, 9, }, ControlType -> None}, Initialization :> ( اعداد = { 1، «2»، «3»، «4»، «5»، «6»، «7»، «8»، «9»}؛ nname = {یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه};)] | آیا راهی برای جلوگیری از همگام شدن صدا با گرافیک وجود دارد؟ |
845 | از آنجایی که 'Internal'Bag'، 'Internal'StuffBag' و 'Internal'BagPart' قابل کامپایل هستند، منبع ارزشمندی برای برنامه های مختلف است. قبلاً سؤالات زیادی وجود داشت که چرا «AppendTo» اینقدر کند است و چه راههایی برای ایجاد یک آرایه با قابلیت رشد پویا و سریعتر وجود دارد. از آنجایی که در داخل «کامپایل» نمیتوان از بسیاری از ترفندها استفاده کرد، که برای مثال «Sow» و «Reap» صادق است، این جایگزین خوبی است. **یک نسخه سریع و کامپایل شده از «AppendTo»:** برای مقایسه، من از «AppendTo» مستقیماً برای یک حلقه آسان استفاده خواهم کرد. این واقعیت را نادیده بگیرید که در اینجا لازم نیست، زیرا ما تعداد عناصر موجود در لیست نتایج را می دانیم. در یک برنامه واقعی، شاید شما این را ندانید. appendTo = Compile[{{n, _Integer, 0}}, Module[{i, list = Most[{0}]}, For[i = 1, i <= n, ++i, AppendTo[list, i] ; ]؛ لیست ] ] استفاده از «کیف داخلی» چندان گران نیست، زیرا در کد بالا، فهرست در هر تکرار کپی میشود. این مورد برای «کیف داخلی» نیست. stuffBag = Compile[{{n، _Integer، 0}}، Module[{i، list = Internal`Bag[Most[{0}]]}، برای[i = 1، i <= n، ++i، داخلی `StuffBag[list, i]; ]؛ Internal`BagPart[list, All] ] ] مقایسه زمان اجرای هر دو تابع، پتانسیل «Internal`Bag» را آشکار می کند: First[AbsoluteTiming[#[10^5]]] & /@ {appendTo, stuffBag} (* { 4.298237, 0.003207} *) ## استفاده و ویژگی ها اطلاعات زیر از منابع مختلف جمع آوری شده است. در اینجا مقاله ای از دانیل لیختبلائو آمده است که به اندازه کافی مهربان بود تا برخی از اطلاعات خودی را ارائه دهد. یک سوال در MathGroup منجر به گفتگو با الکساندر راسپوتینوف شد که از استدلال سوم Internal`BagPart اطلاع داشت. پست های مختلف دیگری در StackOverflow وجود دارد که من به صراحت به آنها اشاره نمی کنم. موارد زیر را به استفاده از «کیف داخلی» و «کامپایل» _با هم_ محدود می کنم. در حالی که ما 4 تابع داریم ('Internal'Bag'، 'Internal'StuffBag'، 'Internal'BagPart'، 'Internal'BagLength')، فقط سه تابع اول را می توان کامپایل کرد. بنابراین، در صورت نیاز، باید به صراحت عناصری را که در کیسه قرار میدهند شمارش کرد (یا از «طول» در «همه» عناصر استفاده کرد. * Internal`bag[] یک کیسه خالی از نوع real ایجاد می کند. وقتی یک عدد صحیح درج می شود به واقعی تبدیل می شود. «True» به «1.0» و «False» به «0.0» تبدیل میشود. انواع دیگر کیف نیز امکان پذیر است. زیر را ببینید. * «Internal`StuffBag[b, elm]» عنصر «نارون» را به کیسه «b» اضافه میکند. امکان ایجاد یک کیسه کیسه در داخل کامپایل وجود دارد. به این ترتیب ایجاد یک تانسور از رتبه دلخواه آسان است. * Internal`BagPart[b,i] قسمت i-امین کیف b را میدهد. «Internal`BagPart[b,All]» فهرستی از همه را برمیگرداند. عملگر Span `;;` نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. «Internal`BagPart» میتواند آرگومان سومی داشته باشد که همان «Head» برای عبارت بازگشتی است. * متغیرهای 'Internal'Bag' (یا عمومی در داخل 'Compile') برای استنتاج نوع نیاز به یک اشاره به کامپایل دارند. کیسهای از اعداد صحیح را میتوان بهعنوان «فهرست = کیف داخلی[بیشتر[{0}]]» اعلام کرد * طبق اطلاعات من، انواع اعداد پشتیبانیشده شامل «عدد صحیح»، «واقعی» و «مختلط» هستند. ## مثال ها ویژگی مهم مثال های زیر این است که به طور کامل کامپایل شده اند. هیچ فراخوانی به هسته وجود ندارد و استفاده از 'Internal'Bag' در چنین راهی به احتمال زیاد سرعت کار را افزایش می دهد. مجموع معروف گاوس; اضافه کردن اعداد از 1 تا 100. توجه داشته باشید که اعداد به صراحت اضافه نشده اند. من از آرگومان سوم برای جایگزینی سر List با Plus استفاده می کنم. تنها سرهای ممکن در داخل «کامپایل» عبارتند از «Plus» و «Times» و «List». sumToN = Compile[{{n، _Integer، 0}}، Module[{i، list = Internal`Bag[Most[{0}]]}، برای[i = 1، i <= n، ++i، داخلی `StuffBag[list, i]; ]؛ Internal`BagPart[list, All, Plus] ] ]; sumToN[100] ایجاد یک تانسور رتبه-2 با ایجاد کیسه داخلی مستقیماً در سازنده تانسور خارجی: tensor2 = Compile[{{n, _Integer, 0}, {m, _Integer, 0}}, Module[{list = Internal`bag[Most[{1}]]، i، j}، Table[Internal`StuffBag[ لیست، کیف داخلی[جدول[j, {j, m}]] ], {i, n}]; جدول[Internal`BagPart[Internal`BagPart[list, i], All], {i, n}] ] یک تابع معادل که هر عدد را جداگانه درج می کند tensor2 = Compile[{{n, _Integer, 0}, {m, _عدد صحیح، 0}}، ماژول[{ لیست = کیف داخلی[بیشترین[{1}]]، نارون = Internal`bag[Most[{1}]], i, j }, Table[ elm = Internal`bag[Most[{1}]]; جدول[Internal`StuffBag[elm, j], {j, m}]; Internal`StuffBag[list, elm], {i, n}]; جدول[Internal`BagPart[Internal`BagPart[list, i], All], {i, n}] ] A `Position` برای ماتریس های عدد صحیح: position = Compile[{{mat, _Integer, 2}, {elm, _عدد صحیح، 0}}، ماژول[{نتیجه = کیف داخلی[بیشترین[{0}]]، i، j}، جدول[ اگر [ما | کیف داخلی داخل کامپایل |
9784 | به نظر می رسد که این یک سؤال واقعاً اساسی است و من احساس می کنم که پاسخ باید برای من واضح باشد. با این حال، من نمی بینم. میشه لطفا کمکم کنید؟ با تشکر فرض کنید من فهرستی از «فهرست» داده ها و یک فهرست انتخابگر «sel» دارم. من میخواهم برخی از تابع «f» را روی عناصر «لیست» که با «True» در فهرست انتخابگر «sel» مطابقت دارد، «نقشهبرداری» کنم. بنابراین برای لیست ورودی = {1، 10، 100}؛ sel = {درست، نادرست، درست}; من میخواهم خروجی {f[1], 10, f[100]} را بهدست بیاورم، میتوانم راههای پیچیدهای برای انجام این کار در نظر بگیرم (به عنوان مثال، استفاده از «جدول» برای گذر از «list» و «sel» با استفاده از یک تکرار کننده «i» یا با استفاده از «موقعیت» و سپس «MapAt» موقعیت های «True» را در «sel» بیابید، اما نه روش های ساده. آیا توصیه ای دارید؟ | یک تابع را در یک لیست به صورت مشروط ترسیم کنید |
6266 | مشکل زیر را در نظر بگیرید: فرض کنید لیست بزرگی از یال های جهت دار دارید که یک نمودار بزرگ را تشکیل می دهند. من میخواهم یک زیرمجموعه اولیه از رئوس ارائه کنم و باید بدانم کدام رئوس اضافی را باید انتخاب کنم تا 1. مطمئن شوم که نمودار (زیر) حاصل متصل است. 2. مطمئن شوم که سینک ندارم. رئوس منبع /، یعنی همه رئوس حداقل یک یال ورودی و یک یال خروجی دارند. 3. تعداد رئوس اضافی را به حداقل برسانید. من کدی ندارم (حداقل برای V8+). اما یال های مستقیم زیر را فرض کنید: ex = {9 -> 7، 4 -> 6، 1 -> 9، 3 -> 5، 10 - > 8، 5 -> 2، 2 -> 5، 9 -> 3، 3 -> 1، 7 -> 9، 8 -> 6، 3 -> 10، 2 -> 1، 7 -> 4، 1 -> 4، 2 -> 7، 5 -> 6، 7 -> 2 }; gr=Graph[ex, VertexLabels -> Name, ImagePadding -> 20]  بگویید، ما در ابتدا رئوس را انتخاب می کنیم 1 و 3 و 7، سپس زیرگراف دارای منبع/سینکها است: Subgraph[gr, {3, 1, 7}, VertexLabels -> Name, ImagePadding -> 20]  اکنون، تکمیل احتمالی نمودار بدون سینک/منبع خواهد بود: sgr=Subgraph[gr، {3، 1، 9، 7}، VertexLabels -> Name، ImagePadding -> 20]  HighlightGraph[gr, sgr]  من می دانم که این مشکل ممکن است راه حل منحصر به فردی نداشته باشد. هر راه حلی برای من خوب است. (قابلیتهای Graph ارتقا یافته V8 هنوز برای من ناشناخته هستند، بنابراین از اینکه راهحل اولیه کارآمدی نداشتم عذرخواهی میکنم. رویکرد V7 من کار نمیکند، بنابراین در ارسال آن در اینجا تردید دارم.) من باید این کار را برای مجموعهای بزرگ انجام دهم. لبه های هدایت شده (10000+) بنابراین عملکرد نیز ممکن است یک مشکل باشد. **ویرایش(جدید):** پیگیری نظرات Szabolcs و پاسخ دادن به موارد زیر بسیار خوب عمل می کند. badguys[gr_] := Union[sinks[gr], sources[gr]] سالم Graph[gr_] := FixedPoint[VertexDelete[#, badguys[#]] &, gr] completeNetwork::ggraphx = حداقل یکی از رئوس '1' یک سینک یا منبع است.; CompleteNetworkStep[g_?GraphQ, list_] /; و @@ (MemberQ[VertexList[g], #] & /@ list) := ماژول[{clist}, (* اتصال رئوس*) clist = connect[g, list]; (*حذف سینک*) clist = FixedPoint[step[sinks][g, #] &, clist]; (*حذف منابع*) clist = FixedPoint[step[منابع][g, #] &, clist]] شبکه کامل[g_?GraphQ, list_] /; و @@ (MemberQ[VertexList[g]، #] & /@ list) := ماژول[{hgr}، (* شبکه را از سینک/منابع پاک کنید*) hgr = healthGraph[g]; (* بررسی کنید که آیا لیست رئوس هنوز بخشی از نمودار سالم است*) اگر[ And @@ (MemberQ[VertexList[hgr]، #] و /@ لیست)، FixedPoint[completeNetworkStep[hgr، #] و، فهرست]، پیام[completeNetwork::ggraphx, list]; {}] ] ShowCompleteSubgraph[g_?GraphQ, list_] := HighlightGraph[g, Subgraph[g, completeNetwork[g, list]]] در بسیاری از موارد الگوریتم بسیار خوب کار می کند. با این حال برخی از مشکلات باقی مانده است. تنظیمات زیر را در نظر بگیرید: رئوس = {30، 43، 57، 1، 75، 24، 74، 94، 62، 47، 51، 89، 95، 87، 5، 73، 80، 91، 3، 67، 4، 8، 93، 18، 85، 49، 39، 13، 45، 79، 96، 98، 81، 19، 21، 15، 10، 60، 77، 76}; یال ها = {85 -> 4، 94 -> 95، 45 -> 18، 75 -> 3، 80 -> 30، 15 -> 80، 51 -> 21، 15 -> 43، 13 -> 95، 75 - > 91، 4 -> 30، 95 -> 76، 94 -> 51، 95 -> 21، 30 -> 45، 81 -> 96، 39 -> 13، 89 -> 1، 76 -> 3، 96 -> 47، 67 -> 77، 67 -> 10، 4 -> 24، 57 -> 89، 73 -> 95، 89 -> 51، 45 -> 80، 21 -> 8، 74 -> 73، 98 -> 96، 4 -> 76، 77 -> 79، 43 -> 93، 15 -> 19، 3 -> 57، 76 -> 15، 94 -> 24، 45 -> 15، 75 -> 89، 73 -> 60، 3 -> 49، 98 -> 10، 1 -> 43، 10 -> 15، 49 -> 5، 8 -> 79، 51 -> 10، 60 -> 51، 3 -> 13، 60 -> 43، 96 -> 62، 57 -> 4، 45 -> 95، 67 -> 5، 1 -> 4، 98 -> 30، 39 -> 75، 39 -> 18، 89 -> 75، 89 -> 15، 43 -> 39، 60 -> 10، 91 -> 39، 85 -> 8، 47 -> 89، 57 -> 85، 76 -> 39، 98 -> 95، 51 -> 73، 76 -> 8، 30 -> 49، 87 -> 49، 77 -> 93، 80 -> 21، 96 -> 57، 39 -> 76، 39 -> 30، 62 -> 91، 94 -> 10، 96 -> 81، 95 -> 75، 62 -> 77، 3 -> 87، 43 -> 87، 49 -> 24، 21 -> 87، 94 -> 39، 94 -> 98، 87 -> 89، 5 -> 13، 21 -> 67، 47 -> 5، 62 -> 47، 39 -> 47، 91 -> 60، 96 -> 76، 10 -> 79}; ini1 = {45، 4، 62، 15، 51}؛ exgr = نمودار[لبهها، VertexLabels -> Name]; {{sinks@#, sources@#} &@ زیرگراف[exgr, completeNetwork[exgr, ini1]], ini1, completeNetwork[exgr, ini1]} > {{{}, {96}}, {45, 4, 62 ، 15، 51}، {1، 4، 15، 21، 30، 43، 45، 47، 51، 57، 62، > 76، 87، 89، 96}} می بینید که یک رأس منبع (96) باقی می ماند. نمودار شبیه ShowCompleteSubgraph[exgr, fullNetwork[exgr, ini1]] است![تصویر را وارد کنید | یک SubGraph هدایت شده را بدون سینک و منبع انتخاب کنید |
26862 | فقط برای ارائه برخی زمینه ها، انگیزه من برای این سوال برنامه نویسی درک اشتقاق نابرابری CSHS است و اساسا مستلزم به حداکثر رساندن تابع زیر است: Abs[c1 Cos[2(a1-b1)]+ c2 Cos[2(a1-b2 )] + c3 Cos[2(a2-b1)] + c4 Cos[2(a2-b2)]] که در آن a1،b1،b2، و a2 زوایای دلخواه هستند و c1,c2,c3,c4 = $\pm 1$ فقط. من می خواهم بتوانم حداکثر مقدار این تابع را به همراه ترکیب زوایایی که به این حداکثر منتهی می شود، تعیین کنم. همچنین هیچ زاویه ای نمی تواند با یکدیگر برابر باشد و فقط تعداد فرد از جمله ها می توانند ضرایب منفی داشته باشند. در نهایت، من همچنین میخواهم محاسبه را برای a1,a2,a3,b1,b2,b3 تکرار کنم (که در مجموع 9 جمله کسینوس خواهد داشت) وقتی سعی کردم کد زیر را در Mathematica قرار دهم، ورودی را به سمت من بازگرداند. و هیچ محاسباتی انجام ندادم، کسی می تواند به من کمک کند؟ (توجه داشته باشید که کد من شامل پارامترهای c1,c2,c3,c4 نمیشود، من کاملاً مطمئن نبودم که چگونه آنها را ترکیب کنم) Maximize[{Abs[Cos[2 (a1 - b1)] - Cos[2 (a1 - b2)] + Cos[2 (a2 - b1)] + Cos[2 (a2 - b2)]]، 0 <= a1 <= 2 Pi، 0 <= b1 <= 2 Pi، 0 <= a2 <= 2 Pi، 0 <= b2 <= 2 Pi}، {a1، b2، a2، b1}] | |
3070 | با شروع از این دو لیست، var = {a, b, c} مقادیر = {{1, 2, 3}, {4, 5, 6}, {7, 8, 9}} چگونه می توانم فهرستی از قوانین ایجاد کنم ? قوانین = {{a -> 1, b -> 2, c -> 3}, {a -> 4, b -> 5, c -> 6}, {a -> 7, b -> 8, c - > 9}} این میزان فاصله من است: {{a, b, c}, {1, 2, 3}} // Transpose In: Rule @@@ % Out: {{a, 1}, { ب 2}، {c، 3}} خارج: {a -> 1، b -> 2، c -> 3} | از فهرستی به فهرستی از قوانین |
41183 | من چهار معادله دارم، $$ z = xy \\ z=0 \\ y=x^2 \\ x=y^2$$. قبل از این، میخواهم منطقهای را که آنها محدود کردهاند ترسیم کنم، اما به نظر نمیرسد هیچ سندی در مورد نحوه انجام این کار با «Plot3D» یا «RegionPlot3D» پیدا کنم. | منطقه Plot3D محدود شده توسط معادلات؟ |
22985 | من می خواهم به هر راس یک عدد تصادفی با حداقل کران برابر با کوچکترین راس و حداکثر برابر با مقدار بزرگترین بدون تکرار اختصاص دهم. یعنی در یک شبکه 20×20، رئوس از 1 تا 400 بدون تکرار اما هر کدام به صورت تصادفی برچسب گذاری می شوند. | چگونه رئوس یک شبکه را با اعداد صحیح تصادفی برچسب گذاری کنیم؟ |
19277 | مطمئن نیستم که این سوال پرسیده شده است یا خیر، اما من یک عملیات نسبتا ساده دارم که نحو آن را نمی دانم. بگویید من یک آرایه با مقادیر و یک تابع f دارم که تعداد دلخواه آرگومان را می پذیرد. موارد زیر: آرایه = {e,f}; f[a، b، c، d، آرایه]؛ ...از نظر عملکردی معادل است با: f[a, b, c, d, {e, f}]; خوب، آیا Sequence کمک خواهد کرد؟ نه، این همان کار را انجام می دهد: f[a, b, c, d, Sequence@array]; اساساً، من میخواهم e و f را در فهرست آرگومانها قرار دهم، یعنی میخواهم نحوی را برای گفتن Mathematica بدانم، میخواهم این را ارزیابی کند: f[a, b, c, d, e, f] چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | ترکیب لیستی از آرگومان ها در یک تابع با Sequence |
56446 | من این سوال را قبلا پرسیدم، اما بسته شدم زیرا سوال به اندازه کافی قابل درک نبود. بنابراین من آن را دوباره بیان کردم، امیدوارم که خوب باشد. * * * من یک لیست با 6 عنصر دارم. {a1, a2, a3, a4, a5, a6} اکنون میخواهم یک ماتریس مثلث بالایی با عناصر بالا به عنوان عناصر ماتریس ایجاد کنم، به طوری که ماتریس به عنوان {{a1, a4, a6}, {0, a2, a5}, {0, 0, a3}} یعنی ماتریس ماتریس بالایی مثلث باید با عناصر لیست پر شود. مهم نیست که هر عنصر در کجا قرار می گیرد. من میخواهم این کار را با ماتریسهای بزرگتر نیز انجام دهم، بهعنوان مثال، فهرستی با ۳۶ عنصر باید یک ماتریس مثلث بالایی ۸×۸ تشکیل دهد. هر ایده ای؟ | تشکیل یک ماتریس مثلثی بالایی از عناصر یک لیست |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.