_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
19361 | **ویرایش: عنوان و (کمی) جمله بندی این سوال را تغییر دادم تا بتوانم پاسخ آن را آسان تر کنم.** اگر این را در Mathematica 9 ارزیابی کنم: SetAttributes[foo, HoldFirst] foo[x_] := (T `var := x; حذف فایل[thisisatest] Save[thisisatest, T] فایل ذخیره شده در نتیجه به این شکل است: T`var := $ProcessID $ProcessID = 6903 اگر من Get[thisisatest] را ارزیابی کنم، mathematica شکایت می کند که من نباید مقدار نماد ویژه $ProcessID را تنظیم کنم. اگر «ذخیره» را به «DumpSave» تغییر دهم و دوباره امتحان کنم، «دریافت» دیگر شکایت را آغاز نمیکند. بررسی فایل ذخیره شده در یک ویرایشگر متن هیچ مدرکی دال بر مقدار ذخیره شده برای `$ProcessID` نشان نمی دهد، اگرچه تشخیص آن کمی سخت است. رفتاری که من میخواهم رفتار «DumpSave» است، اما مستقل از پلتفرم. به نظر می رسد اسناد نشان می دهد که این دو عملکرد قابل تعویض هستند، به جز اینکه «ذخیره» به یک فایل موجود اضافه می شود. تفاوت های شناخته شده بین این دو عملکرد در عمل چیست و چگونه می توان آنها را توضیح داد؟ | |
29078 | این یک پست قدیمی است اما من دو پاسخ متفاوت از _Mathematica_ 9.0.1.0 f[x_] = Sin[x]^3 + Cos[x]^2 / دریافت کردم. قواعد جبری[{Sin[x]^2 + Cos[x]^2 == 1, Sin[3*x] == 1/2}] (* 1 - Sin[x]^2 + Sin[x]^3 *) g[x_] = Sin[x]^3 + Cos[x]^2 /. قواعد جبری[{Sin[x]^2 + Cos[x]^2 == 1، TrigExpand[Sin[3*x]] == 1/2}] (* 7/8 + (3 Sin[x])/ 4 - Sin[x]^2 *) نمودار[{f[x]، g[x]}، {x، 0، 2 π}]  نمودار نشان می دهد که «f[x]» و «g[x]» به وضوح متفاوت هستند. به نظر میرسد که استفاده از «TrigExpand[Sin[3*x]]» در «g[x]» پاسخ را خراب میکند. | چرا پاسخی متفاوت از استفاده از TrigExpand دریافت می کنم؟ |
6721 | من یک «.cdf» ساده ساختهام که تابعی را از فهرست دادههایی که به شکل جدول ارائه کردهام (با استفاده از «ListInterpolation») میسازد و آن را روی یک نمودار رسم میکند (بدون وارد کردن، صادر کردن یا تبدیل دادهها از رشته) و وقتی میخواهم آن را به صورت آنلاین پست کنم هنوز یک بلوک خاکستری دریافت میکنم که نشان میدهد برخی از قوانین امنیتی را نقض میکنم. با راهحل «{تمامصفحه: «درست»}» کار میکند، اما نمیدانم دارم چه کار میکنم که این کار را ضروری میکند. نصیحت؟ با تشکر | ListInterpolation باعث ایجاد مشکلات امنیتی .cdf می شود؟ |
59189 | برخی از گرافیکها را در نظر بگیرید که در محدوده طرح قرار میگیرند، مانند موارد زیر: گرافیک[{قرمز، دیسک[{0، 0}، 1]}، PlotRange -> {{-1.1، 0.9}، {-1.1، 1.1}}، Frame -> True، PlotRangeClipping -> False، ImagePadding -> 20، FrameStyle -> Thick]  آیا می توانم بدون کشیدن دستی فریم، گرافیک را جلوی فریم بکشم؟ آیا گزینه ای احتمالاً بدون سند برای این وجود دارد (شاید گزینه «روش گرافیکی»)؟ | نمایش محتوای گرافیکی در مقابل قاب |
50638 | فرض کنید من یک ماتریس A={{1, 2}, {3, 4}} دارم که موقعیت مقادیر غیر صفر را در یک آرایه پراکنده تعریف میکند: S=SparseArray[جدول[p1 = A[[i, 1]] ; p2 = A[[i, 2]]; {p1, p2} -> 77, {i, Dimensions[A][[1]]}]]; ArrayRules@S {{1, 2} -> 77, {3, 4} -> 77, {_, _} -> 0} آیا می توان چنین آرایه پراکنده ای را بدون ساختن صریح جدول مطابقت با استفاده از یک قانون واحد که موقعیت عناصر غیر صفر را از ماتریس A استخراج می کند؟ مستندات Mathematica نمونه هایی از چنین قوانینی را نشان می دهد، به عنوان مثال. SparseArray[{{i_, j_} /; Abs[i - j] <= 1 -> -2 + 3 Abs[i - j]}، {5،5}] چگونه باید یک قانون مشابه برای مورد من ایجاد شود؟ متشکرم | ابداع یک قانون آرایه پراکنده |
20328 | از آنجایی که Mathematica با Head[a, b] به عنوان یک عبارت به این شکل سروکار دارد * قسمت اول Head[a, b] a است * قسمت دوم Head[a,b] است. b` * قسمت صفر «Head[a, b]» «Head» است، طبیعی است که به عبارت «List[]» به صورت «List[Head, a, b]» نگاه کنیم که شامل همه است. اطلاعات هسته _Mathematica_ نیاز دارد. بر اساس چنین تفکری، من میخواهم از هر عبارت _Mathematica_، فهرستی از این شکل بسازم، بنابراین عبارت گفته شده فهرستی است که میتوان آن را آسانتر دستکاری کرد، مشروط بر اینکه دانش کافی از دستکاری فهرست داشته باشیم. به عنوان مثال، اگر من یک لیست لیست = {{x, 1, 10}, Plot, Sin[x]} داشته باشم، فکر میکنم میتوانم یک دستور نمودار را بسازم `Plot[Sin[x], {x, 1, 10} ]` با فهرست ارزیابی[[2]][لیست[[3]]، فهرست[[1]]] یا استخراج[#، {2}][عصاره[#، {3}]، استخراج[#، {1}]] &[list] اما اینها به دلایلی که من اطلاعی در مورد آنها ندارم معتبر نیستند. کسی می تواند دلیل شکست ایده های من در _Mathematica را توضیح دهد. به هر حال، عبارت f[Extract[#, {3}], Extract[#, {1}]] &[list] /. f -> Extract[#, {2}] &[list] کار می کند. چرا دو مثال قبلی قبل از این کار نمی کنند؟ | دستکاری لیست برای ساخت یک عبارت کاربردی |
43398 | من در حال انجام برخی تجزیه و تحلیل فرکانس بر روی یک متن ساده رمزگذاری شده هستم. Tally[] و Characters[] کار اصلی را بسیار آسان می کنند. برای شمارش تعداد دفعاتی که هر کاراکتر ظاهر میشود (مرتبسازی شده بر اساس حروف الفبا؛ متن ساده از قبل پاکسازی شده است)، میتوانم مرتبسازی[Tally[Characters[Plaintext]، #1[[2]] > #2[[2]] و را انجام دهم. ] برای یک رویکرد رمزنگاری ظریف تر، من همچنین می خواهم فراوانی هر دو نمودار (جفت نویسه های مجاور)، سه گراف (سه گانه یکسان)، ... را بشمارم. نمودار n. Tally[] همچنان در اینجا به خوبی کار می کند، اما وظیفه تقسیم اصلی (که قبلا توسط شخصیت ها [] انجام می شد) کمی پیچیده تر است. من یک تابع «nGraphList[PTstring_String، Chunklength_Integer]» میخواهم که یک لیست (شامل تکرارها) از نمودارهای Chunklength موجود در PTstring را خروجی دهد. وقتی Chunklength = 1 باشد، تابع باید خروجی یکسانی را به Characters[] بدهد. خوب، پس مشکل واقعاً سخت نیست. یک رویکرد سریع nGraphList[PTstring_String, Chunklength_Integer]:= جدول[ StringTake[PTstring, {k, k + Chunklength - 1}], {k, 1, StringLength[PTstring] - Chunklength + 1}] این چیز مرا دیوانه می کند، هر چند به نظر می رسد که یک عملیات رشته ای بسیار آسان از نوع Mathematica که می تواند در یک لحظه انجام دهد. راه حل من سخت است و نمی توانم هیچ ایده بهتری در مستندات یا اینجا پیدا کنم. آیا می توانید راه های مختلفی برای انجام این کار نشان دهید؟ آیا راه های هوشمندتر یا زیباتری وجود دارد؟ مطالب مرتبط: سؤال کلیف به استفاده احتمالی از روشهای استریم اشاره میکند، اما 1) من اطلاعات کمی در مورد این موضوع دارم و 2) به همان اندازه به نظر میرسد، اگر نامرتبتر نباشد. | تعمیم کاراکترها به زیر رشته های n کاراکتری |
26865 | فهرست = پارتیشن[محدوده[20]، 5، 5، 1، {}] > > {{1، 2، 3، 4، 5}، {6، 7، 8، 9، 10}، {11، 12، 13، 14، 15}، {16، 17، 18، > 19، 20}} > pos = Transpose[{Through[First, Last] /@ list, Through[Last, First] /@ list}] > > {{1, 5}, {6, 10}, {11, 15}, {16, 20} } > همانطور که می بینید، من دو بار از «Through» استفاده کرده ام. فکر میکنم یک بار کافی است، اما نتوانستم ببینم چگونه با یک «Through» این کار را انجام دهم. هر ایده ای؟ | مشکل کمی با Through |
17953 | استفاده از Spacer عمودی در متن توجیه شده در داخل یک گرافیک آنطور که لازم است کار نمی کند. نتیجه در کادر سبز درست به نظر می رسد، اما وقتی این در یک گرافیک قرار می گیرد، فاصله به هم می خورد. آیا راهی برای رفع آن وجود دارد؟ g1 = StringTake[ExampleData[{Text، BeowulfModern}]، {4740، 5200}]; g2 = StringTake[g1, 319] <> \n; g3 = StringDrop[g1, 319]; g4 = ردیف[{g2، فاصله[{0، 30}]، g3}]؛ TextCell[g4, LineSpacing -> {0, 16}, TextJustification -> 1, Background -> Light Green] Graphics[{ LightBlue, Rectangle[{0, 0}, {500, 140}], Black, Inset[TextCell[g4 , LineSpacing -> {0, 16}, TextJustification -> 1], {0, 0}, {Left, Bottom}, {500, Automatic}]}, PlotRange -> {{0, 500}, {0, 140}}, ImageSize -> 500, BaseStyle -> {FontFamily -> Courier New, FontSize -> 12}]  | Spacer and Text in Graphics Gowry (در Mathematica 7) |
6725 | می خواستم بدونم (چون هیچ مدرکی در این مورد پیدا نکردم) آیا می توان اختصارات مختصری برای دامنه ها انجام داد یا می توان آنها را تعریف کرد؟ به عنوان مثال > In[1]:= عنصر[p,Complexes] > Out[1]= p $\in$ مجتمعهایی برای انجام کاری از موارد زیر: `CC `esc` > Out[1]= p$\in\mathbb{C}$ و به طور مشابه برای دیگران: $ \begin{align} \text{Algebraics}: &\text{esc AA esc} \,\mapsto\mathbb{A} \\ \text{Rationals}: &\text{esc QQ esc} \,\mapsto\mathbb{Q} \\ \text{Booleans}: &\text{esc BB esc} \,\mapsto\mathbb{B} \\ %%\text{Naturals}: &\text{esc NN esc} \,\mapsto\mathbb{N} \\ \text{اعداد صحیح}: &\text{esc ZZ esc} \,\mapsto\mathbb{Z} \\ \text{Primes}: &\text{esc PP esc} \,\mapsto\mathbb{P} \\ \text{Reals}: &\text{esc RR esc} \,\mapsto\mathbb{R} \\ \end{align} $ | تعریف میانبرهای نماد در Front End |
14310 | من یک عبارت را تعریف کرده ام، مانند a = x من می خواهم آن را به یک تابع تبدیل کنم، مانند f[x_]:=x، اما، در مورد من، عبارت سمت راست «a» است. نسبتاً پیچیده است، بنابراین نمی خواهم به صورت دستی عبارت را در سمت راست تعریف تابع بنویسم. من می خواهم چیزی مانند f[x_]:=a بنویسم می دانم که این کار نمی کند. آیا راهی برای ارزیابی a در تعریف تابع وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که من واقعاً یک تابع را در پایان تعریف کرده ام؟ | تبدیل عبارات به توابع |
8308 | من در حال ساخت یک نمودار جهت دار هستم، اما Mathematica به ارزیابی برچسب های من ادامه می دهد. من می دانم که فقط می توانم از استفاده کنم، اما ورودی های زیادی دارم. آیا راهی برای خاموش کردن ارزیابی وجود دارد؟ LayeredGraphPlot[{C1.4.4 -> T1.5.7، 1.23 -> L1.5.4، P1.4.3 -> C1.4.4، P1.4.3 -> C1. 1.4، P1.1.9 -> P1.5.2، P1.1.9 -> L1.5.3، P1.5.2 -> T1.5.7، L1.5.3 -> T1.5.7، L1.5.4 -> T1.5.7، P1.5.5 -> T1.5.7 ، L1.4.6 -> L1.4.7}، VertexLabeling -> True] | خاموش کردن ارزیابی |
54608 | من سعی می کنم سهامی را ترسیم کنم که برخی از حداکثرهای محلی را نشان دهد. به عنوان تمرین، ابتدا سعی کردم اطلاعات سهام اپل را از Wolfram Alpha با کد زیر بارگیری کنم: appledata =TimeSeries[WolframAlpha[AAPL, {{History, 1}, ComputableData}][[1]]]; Show[DateListPlot[appledata],DateListPlot[FindPeaks[TimeSeriesResample[appledata], 12], Joined -> False,PlotStyle -> Directive[PointSize[0.03], Red]]] با این حال، من خطاهای زیر را برمی گردم:: DateListP اطلاعات: TimeSeries[NotAvailable] نیست یک مجموعه داده معتبر یا لیستی از مجموعه داده ها. >> FindPeaks::arg: آرگومان TimeSeriesResample[TimeSeries[NotAvailable]] در موقعیت 1 لیست ثابتی از مقادیر واقعی نیست. >> DateListPlot:: داده: FindPeaks[TimeSeriesResample[TimeSeries[NotAvailable]]،12] مجموعه داده یا لیستی از مجموعه داده معتبر نیست. >> نمایش::gcomb: اشیاء گرافیکی موجود در آن ترکیب نشد نمایش[DateListPlot[TimeSeries[NotAvailable]],DateListPlot[FindPeaks[TimeSeriesResample[TimeSeries[Not موجود]]، 12]، Joined->False،PlotStyle->Directive[PointSize[0.03]،\!\(\*GraphicsBox[{{GrayLevel[0]، RectangleBox[{0, 0}]},{GrayLevel[0], RectangleBox[{1, -1}]},{RGBColor[1, 0, 0], RectangleBox[{0, -1}, {2, 1}]}},AspectRatio->1,Frame->True,FrameStyle-RGBColor[0.6666666666666666, 0., 0.],FrameTicks->None,ImageSize->{Automatic, 10.8-Rangeone\ading,P ]]]. >> من می خواهم فراتر از جستجو در سهامی مانند اپل حرکت کنم و بتوانم نشانه هایی مانند https://www.google.com/webhp?sourceid=chrome- instant&rlz=1C1LENP_enUS562US562&ion=1&espv=2&ie=UTF جستجو کنم -8#q=ugaz&safe=off | طراحی سری زمانی با تماس با ولفرام آلفا |
31621 | من در حال حاضر در مورد کواترنیون ها یاد می گیرم و می خواستم با مفاهیمی که در حال یادگیری هستم بازی کنم. به عنوان مثال چرخش یک نقطه حول یک محور با زاویه مشخص را بگیرید. th = 3.4; v = Sqrt[1/3.0]*(i + j + k) q = Cos[th] + Sin[th]*v; qinv = Cos[th] - Sin[th]*v; p = 2*i + 3*j + 4*k; r = q * p *qinv // بسط r = r//.{ i*i->-1, j*j->-1,k*k->-1, i*j->k , j* i->-k، j*k->i، k*j->-i، k*i->j، i*k->-j} در اینجا می خواهم نقطه _p_ را به صورت سه بعدی با زاویه بچرخانم. _th_ با محور داده شده توسط بردار واحد _v_. بنابراین برای آن اساساً فقط باید از قوانین جایگزینی مانند آنچه در بالا انجام شد استفاده کنم. نتیجه ای که من دریافت می کنم 0.391808 + 2.26121 i - 0.0435342 i^3 + 3.1959 j - 0.0653013 j^3 + 4.1306 k - 0.0870683 k^3 است. *'-i'**؟ من فکر میکردم Mathematica آنقدر باهوش باشد که از قانون i^2=-1 من برای کشف این موضوع استفاده کند. در تعمیم این سوال، اگر من نمادها را دستکاری می کنم (نه فقط کواترنیون ها) چگونه می توانم جایگزین ها را مشخص کنم تا پاسخ نهایی تا حد امکان ساده باشد؟ | نوشتن قوانین جایگزین هوشمند برای نمادها |
39061 | چگونه می توانم Mathematica را وادار کنم که خروجی TeX تولید کند که علائم ضرب را حذف نمی کند؟ برای مثال، این عبارت: (z03*z14*z32 + z01*z12*z43 + z14*(z01 + z03 + z12 + z32)*z43) در Mathematica به صورت: (z14 z43 (z01+z03+z12+z32) نمایش داده میشود. +z01 z12 z43+z03 z14 z32) و خروجی از TeXForm به این شکل است: $$ \text{z14} \text{z43} (\text{z01}+\text{z03}+\text{z12}+\text{z32})+\text{z01} \text {z12} \text{z43}+\text{z03} \text{z14} \text{z32} $$ که واقعاً خواندن آن سخت است زیرا فضاها نادیده گرفته می شوند. چگونه می توانم TeXForm را برای تولید این بجای آن بیاورم؟: $$ \text{z14}\times\text{z43}\times(\text{z01}+\text{z03}+\text{z12}+\text{z32})+\te xt{z01}\times\text{z12}\times\text{z43}+\text{z03}\times\text{z14}\times\text{z32} $$ حتی بهتر است: $$ \text{z14}.\text{z43}.(\text{z01}+\text{z03}+\text{z12}+\text{z32})+\text{ z01}.\text{z12}.\text{z43}+\text{z03}.\text{z14}.\text{z32} $$ بدتر از آن، من حتی می توانم به چیزی شبیه به این بسنده کنم: $$ \text{z14}\;\text{z43}\;(\text{z01}+\text{z03}+\text{z12}+\text{z32})+\text{z01}\;\text{ z12}\;\text{z43}+\text{z03}\;\text{z14}\;\text{z32} $$ | علامت ضرب در TeXForm؟ |
26499 | من طرحی دارم که می خواهم برای آن افسانه ای بسازم که مناسب چاپگر سیاه و سفید باشد. من افسانه ساز جن را دیده ام اما نمی دانم چگونه آن را تطبیق دهم. من به کمک نیاز دارم تا افسانه منطقه خروجی مشبک به نظر برسد. نمودار در حال حاضر ناقص است و من چیزهای بیشتری به آن اضافه خواهم کرد.. مانند J و V و غیره، اما در حال حاضر می خواهم مناطق خروجی و افسانه های آنها برای چاپگر سیاه و سفید باشد. چه کاری می توانم انجام دهم تا یک مش در قسمت افسانه برای منطقه خروج ظاهر شود. با تشکر **ویرایش: شکاف های کد رفع شد.**  I1 = 15; I2 = 8; f1[x_] := I1; f2[x_] := I2; hddd = 20; h00d = 60; h00s = 150; hsss = 180; pl1 = Plot[{f1[x]}, {x, 0, 200}, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> {-1, 20}, Epilog -> { Inset[ Grid[{{Text[ سبک[J، Garamond، 16]]، متن[سبک[اولین عملکرد، گاراموند، 16]]}، {Text[ Style[V، Garamond، 16]]، Text[Style[Second Function، Garamond، 16]]}}]، {h00s، I1 + 3}] , Inset[ Grid[{{Item[، Background -> RGBColor[0.35082, 0.595178، .853742]، Frame -> True، FrameStyle -> AbsoluteThickness[1]]، Style[Continuation Region، Garamond، 16]}، {Item[، Background -> RGBColor[1, 1, .4 ]، Frame -> True، FrameStyle -> AbsoluteThickness[1]]، Style[Exit منطقه، گاراموند، 16]}}]]، نقطه چین، نوک پیکان[کوچک]، پیکان[{{h00s، I1}، {h00s، 0}}]، نوک پیکان[کوچک]، پیکان[{{h00d، I1 }، {h00d، 0}}]، نوک پیکان[کوچک]، پیکان[{{hddd، I1}، {hddd, 0}}], Arrowheads[Small], Arrow[{{hsss, I2}, {hsss, 0}}], Inset[Style[Down Boundaries، Garamond، 16]، {(hddd + h00d)/2، (I1 + I2)/2}]، Inset[Style[مرزهای بالا، Garamond، 16]، {(hsss + h00s)/2، (I1 + I2)/2}]، }، Ticks -> {{{hddd، Text[Style[HDD، Garamond، 20] ]}، {h00d، Text[Style[H0D، Garamond، 20]]}، {h00s، Text[Style[H0S، Garamond، 20]]}، {hsss، Text[Style[HSS، Garamond، 20]]}}، {{I1، Text[Style[High، Garamond، 20]]}، {I2، Text[Style[Low، Garamond، 20]]}}}، AxesLabel -> {Text[Style[Variable X، Garamond، 20]], Text[Style[Variable Y، Garamond، 20]]}]; pl2 = Plot[{f2[x]}, {x, 0, 200}, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> {-1, 20}]; ptd = ListPlot[{{h00d, I2}, {hddd, I1}}, PlotStyle -> {Directive[Red, PointSize[Large]]}, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> {-1, 20 }]؛ pts = ListPlot[{{h00s, I1}, {hsss, I2}}, PlotStyle -> {Directive[Green, PointSize[Large]]}, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> {-1, 20 }]؛ r1 = RegionPlot[ f1[x] > 0, {x, 0, hddd - 1}, {y, I1 - 0.15, I1 + 0.15}, PlotStyle -> RGBColor[1, 1, .4], Mesh -> 2 ]؛ r2 = RegionPlot[ f1[x] > 0, {x, h00s + 1, 200}, {y, I1 - 0.15, I1 + 0.15}, PlotStyle -> RGBColor[1, 1, .4], Mesh -> 2 ]؛ r3 = RegionPlot[ f1[x] > 0, {x, 0, h00d - 1}, {y, I2 - 0.15, I2 + 0.15}, PlotStyle -> RGBColor[1, 1, .4], Mesh -> 2 ]؛ r4 = RegionPlot[ f1[x] > 0, {x, hsss + 1, 200}, {y, I2 - 0.15, I2 + 0.15}, PlotStyle -> RGBColor[1, 1, .4], Mesh -> 2 ]؛ r5 = RegionPlot[ f1[x] > 0، {x، h00d + 1، hsss - 1}، {y، I2 - 0.1، I2 + 0.1}، PlotStyle -> RGBColor[0.35082، 0.595178، 0.853742]] r6 = RegionPlot[ f1[x] > 0، {x، hddd + 1، h00s - 1}، {y، I1 - 0.1، I1 + 0.1}، PlotStyle -> RGBColor[0.35082، 0.595178، 0.853742]] نمایش[pl1, pl2, ptd, pts, r1, r2, r3, r4, r5, r6] | مش داخل Plot legend |
6728 | این یک نوار لغزنده برای کنترل تعداد نقاط ایجاد می کند. روی «Graphics» کلیک کنید و نقاط به جایی که کلیک میکنید میلغزند. دستکاری[ DynamicModule[{points,oldPoints,centerG,oldCenterG,finalPnts,mousePosn}, points=Map[{10,12}+#&,Table[{Cos[2.0 Pi k/n],Sin[2.0 Pi k/n ]},{k,1,n}]]; oldPoints=finalPnts=نقاط; oldCenterG=centerG=Mean/@Transpose[points]; Dynamic[EventHandler[Framed[Graphics[{PointSize[0.02],Point[ If[TrueQ[points==finalPnts], oldCenterG=centerG; oldPoints=points, (* other *) points=MapThread[ With[{mag=Norm[#2-#1]},If[TrueQ[mag<=0.02],#2,#1+0.04(#2-# 1)/mag]]&، {points,finalPnts}] ] ]},PlotRange->{{-15,15},{-15,15}},ImageSize->{600,600}]], {MouseDown:>( mousePosn=MousePosition[Graphics]; centerG=Mean /@Transpose[points]; finalPnts=Map[(#+mousePosn-oldCenterG)&,oldPoints]) , MouseUp:>(centerG=mousePosn) }]] ],{{n,3},3,8,1}] مشکل اینجاست که برنامه واقعی من اجازه استفاده از Manipulate را نمی دهد. فکر میکردم کد زیر کار میکند، اما وقتی روی «گرافیک» کلیک میکنید، خراب میشود. چگونه می توان نسخه دوم را فعال کرد؟ DynamicModule[{points, oldPoints, centerG, oldCenterG, finalPnts, mousePosn, n}, points = Dynamic[Map[{10, 12} + # &, Table[{Cos[2.0 Pi k/n], Sin[2.0 Pi k /n]}، {k، 1، n}]]]؛ oldPoints = finalPnts = امتیاز; oldCenterG = centerG = میانگین /@ Transpose[امتیاز]; ستون[{ لغزنده[Dynamic[n]، {3، 8، 1}]، Dynamic[EventHandler[Framed[Graphics[{PointSize[0.02]، Point[ If[TrueQ[points == finalPnts]، oldCenterG = centerG; OldPoints = امتیاز، (* other *) نقاط = MapThread[ با[{mag = Norm[#2 - #1]}، If[TrueQ[mag <= 0.02]، #2، #1 + 0.04 (#2 - # 1)/mag]] &, {points, finalPnts}] ] ]}, PlotRange -> {{-15, 15}, {-15, 15}}، ImageSize -> {400, 400}]]، {MouseDown :> ( mousePosn = MousePosition[Graphics]; centerG = Mean /@ Transpose[points]; finalPnts = Map[(# + mousePosn - oldCenterG) &, OldPoints]) , MouseUp :> (centerG = mousePosn) }]]}]] | نمیتوان DynamicModule[{..}،..EventHandler[] ] را فعال کرد |
3929 | من بسته سری Time و Mathematica 8 را دارم. در بسته، تابع StationaryQ برای تست ثابت بودن یک مدل شناخته شده وجود دارد. آیا تابعی در Mathematica برای آزمایش ثابت بودن یک لیست داده شده وجود دارد؟ | تست های ثابت بودن |
5640 | در Emacs/Xemacs، یک ویژگی مستطیل وجود دارد، به طوری که می توانید مستطیل متن را حذف، کپی و غیره کنید. حال فرض کنید من دو فایل متنی دارم که هر کدام شامل یک ستون اعداد است. آیا می توان از Mathematica برای چسباندن ستون های متن در کنار هم (شاید حداقل با یک فاصله از هم جدا شده اند) استفاده کرد؟ به عنوان مثال، فرض کنید من دو فایل متنی دارم: (* فایل 1 *) 1 20 300 (* فایل 2 *) 4 50 600 من می خواهم بتوانم یک فایل متنی مانند این را بدست بیاورم: (* فایل 3 *) 1 4 20 50 300 600 آیا ایده ای دارید که چگونه می توانم این کار را به طور موثر انجام دهم؟ ایده هایی که من دارم (مانند جدا کردن و پیوستن ردیف به ردیف و اضافه کردن تعداد مناسب فاصله) واقعاً پیچیده هستند، و احساس می کنم باید راه آسان تری وجود داشته باشد. با تشکر | چسباندن مستطیل متن در کنار هم |
32530 | بنابراین من چند صد نمودار در یک شبکه دارم، که فکر کردم خوب است که نمای داده را با یک لغزنده پویا تنظیم کنم. من از راه حل Jens برای ترسیم Grid در اینجا استفاده می کنم. دستکاری پلات های متعدد به این روش، روشی عالی برای مقایسه بخش های مختلف نمودارهای سه بعدی پیچیده خواهد بود. آنچه من امتحان کردهام فقط کنترلها را ارائه میکند، اما هیچ حرکت نموداری در هر قسمت از شبکه وجود ندارد. کد اینجاست: داده = {{48.76`, 63.49`, 72.76`, 76.78`, 78.02`, 78.96`, 79.73`, 80.41`, 81.21`, 81.83`, 88.39`, 81.83`, 88.39`, 81.83`, 82.39` 84.42`، 84.53`، 84.69`، 84.74`، 84.55`، 84.73`، 84.56`، 84.47`، 84.31`، 84.25`، 84.09`، 83.81`، 84.09`، 83.81`، 83.81` 83.39`، 83.05`، 82.76`، 82.49`، 82.35`، 82.33`، 82.16`، 82.06`}، {42.08`، 57.42`، 67.24`، 73.1`، 67.24`، 72.1`، 72.1` 76.73`، 77.54`، 77.96`، 77.76`، 77.04`، 75.64`، 74.02`، 72.55`، 71.15`، 70.15`، 70.04`، 69.92`، 70.04`، 69.92`، 69.92` 69.33`، 69.99`، 70.29`، 70.17`، 69.92`، 69.77`، 70.09`، 70.87`، 71.69`، 72.08`، 71.95`، 71.08`، 71.95`، 71.48`، 71.48`، 7`. 69.89`، 70.46`}، {42.03`، 56.78`، 66.37`، 70.92`، 72.63`، 74، 75.27`، 76.02`، 76.44`، 76.32`، 66.37`، 77.4 71.53`، 70.1`، 69.06`، 68.94`، 68.84`، 68.22`، 68.03`، 68.19`، 68.93`، 69.25`، 69.12`، 68.84`، 69.12`، 68.84`، 68.84`، 68.84`، 68.19` 70.76`، 71.15`، 71.03`، 70.59`، 69.92`، 69.35`، 69.18`، 69.79`}، {39.03`، 53.63`، 63.5`، 68.31`، 63.5`، 68.31`, 68.37`, 69.37` 73.19`، 73.93`، 74.24`، 73.92`، 72.91`، 71.04`، 68.78`، 66.59`، 64.33`، 62.75`، 62.43`، 62.19`، 62.43`، 62.19`، 62.19`، 71.04` 61.04`، 62.1`، 62.66`، 62.45`، 62.06`، 61.91`، 62.52`، 63.73`، 65.08`، 65.81`، 65.78`، 65.23`، 65.78`، 65.23`، 65.23`، 61.91` 63.44`، 64.42`}، {31.22`، 46.21`، 57.41`، 63.54`، 66.14`، 68.43`، 70.44`، 71.39`، 71.38`، 70.37`، 71.38`، 70.37`، 70.37` 59.76`، 55.23`، 50.36`، 46.94`، 45.98`، 45.24`، 43.14`، 41.64`، 42.14`، 44.33`، 45.51`، 45.01`، 45.51`، 45.06`، 45.06`، 45.06` 45.32`، 47.88`، 50.81`، 52.62`، 52.78`، 52.06`، 50.5`، 49.01`، 49.26`، 51.58`}، {26.44`، 40.29`، 40.79`، 6.44 64.58`، 66.88`، 67.92`، 67.76`، 66.38`، 63.6`، 58.72`، 52.92`، 47.21`، 41.06`، 36.78`، 35.41`، 36.78`، 35.41`، 36.78`، 35.48`، 3` 29.83`، 30.43`، 33.14`، 34.6`، 34.03`، 32.93`، 32.74`، 34.34`، 37.51`، 41.2`، 43.52`، 43.79`، 43.52`، 43.79`، 43.79`، 32.93` 39.61`، 42.46`}، {22.15`، 36.49`، 49.02`، 56.44`، 59.88`، 62.99`، 65.73`، 66.93`، 66.45`، 64.04`، 66.45`، 64.59`، 64.02` 47.62`، 40.78`، 33.58`، 28.71`، 27.21`، 26.08`، 23.15`، 20.89`، 21.54`، 24.47`، 26.08`، 25.42`، 26.08`، 25.45`، 26.08`، 25.45` 25.86`، 29.41`، 33.6`، 36.35`، 36.72`، 35.8`، 33.66`، 31.63`، 32.2`، 35.6`}، {20.01`، 33.94`، 33.95`، 5`5، 46. 60.8`، 63.56`، 64.79`، 64.3`، 62.28`، 58.44`، 51.89`، 44.29`، 36.94`، 29.19`، 23.96`، 22.31`، 23.96`، 22.31`، 58.44`، 22.31`، 58.44` 16.37`، 19.42`، 21.11`، 20.41`، 19.13`، 18.95`، 20.8`، 24.56`، 29.03`، 31.97`، 32.39`، 31.41`، 32.39`، 31.41`. 27.62`، 31.29`}، {18.84`، 32.74`، 45.29`، 52.81`، 56.47`، 59.72`، 62.63`، 63.89`، 63.37`، 61.30`، 63.37`، 65.31`، 65.31` 42.9`، 35.39`، 27.53`، 22.23`، 20.58`، 19.35`، 16.25`، 13.85`، 14.51`، 17.54`، 19.22`، 18.53`، 19.22`، 18.53`، 19.35` 18.91`، 22.67`، 27.19`، 30.17`، 30.61`، 29.66`، 27.37`، 25.16`، 25.81`، 29.51`}، {18.4`، 32.5.15`، 32.5`، 5.5` 56.88`، 60.39`، 63.55`، 64.83`، 64.16`، 61.86`، 57.5`، 50.25`، 42.03`، 34.26`، 26.29`، 21.02`، 26.29`، 21.01`. 15.16`، 12.84`، 13.47`، 16.4`، 18، 17.31`، 16.04`، 15.85`، 17.63`، 21.31`، 25.79`، 28.79`، 28.79`، 28.79`، 29.2، 29.2 23.72`، 24.38`، 28.08`}، {17.83`، 31.87`، 44.91`، 53، 56.88`، 60.41`، 63.52`، 64.85`، 64.22`، 31.87`، 64.22`، 7.7، 61. 41.77`، 33.79`، 25.52`، 20.04`، 18.35`، 17.08`، 13.94`، 11.54`، 12.2`، 15.23`، 16.93`، 16.21`، 16.93`، 16.21`، 16.93`، 16.21`. 20.44`، 25.11`، 28.25`، 28.72`، 27.72`، 25.33`، 23.07`، 23.77`، 27.65`}، {17.54`، 31.72`، 45.33`، 31.72`، 45.33`، 31.72`، 45.01` 63.78`، 65.09`، 64.41`، 62.05`، 57.6`، 50.13`، 41.53`، 33.28`، 24.72`، 19.04`، 17.29`، 15.91`، 17.29`، 15.91`، 3`13 11.05`، 14.16`، 15.9`، 15.16`، 13.82`، 13.64`، 15.58`، 19.54`، 24.4`، 27.63`، 28.12`، 27.11`، 28.12`، 27.11`، 27.11`، 13.64` 27.08`}، {17.39`، 31.68`، 45.1`، 53.25`، 57.15`، 60.74`، 63.93`، 65.22`، 64.55`، 62.22`، 57.71`، 62.22`، 57.71`، 57.71`، 57.77`، 33.19`، 24.5`، 18.73`، 16.96`، 15.64`، 12.41`، 10، 10.71`، 13.83`، 15.58`، 14.83`، 13.47`، 13.47`، 13.5، 13.5 24.16`, 27.44`, 27.9`, 26.86`, 24.37`, 22, 22.75`, 26.82`}}; رنگها = {{0.7287575298024244`، 0.7339864463878705`، 0.7026006086390431`}، {0.6289819930163401`، 0.6032651`، 0.60263878705` 0.6844689735555467`}، {0.6218872719584807`، 0.6291939975325622`، 0.6746374720508842`}، {0.5718872719584807` 0.5857318485351554`, 0.6620239643337804`}, {0.441983024141705`, 0.4759561171496433`, 0.6487718794` {0.3606003554322766`, 0.40567334439789926`, 0.627344738546594`}, {0.29821481618583157`, 0.3528`218613 0.6207483334714696`}، {0.26170396681489294`، 0.3180653165748131`، 0.6074454612600748`}، {0.248218 | آیا می توان یک شبکه بزرگ از 3DListPlots را با یک کنترل پویا چرخاند؟ |
42877 | گاهی اوقات من یک حلقه دارم که به طور تصادفی آن را خیلی بزرگ کردم. من ارزیابی می کنم و MM سعی می کند کل حلقه را طی کند. خود برنامه عملاً ثابت به نظر نمی رسد ... من می توانم به Evaluation-> Abort/Interrupt ارزیابی بروم، اما آنها کاری انجام نمی دهند. من حتی می توانم پس انداز کنم در حالی که این کار را انجام می دهد! چیزی که به نظر کار می آید ذخیره کردن، بستن فایل و سپس رفتن به Evaluation->Quit kernel است. اما این کمی مسخره است. آیا واقعاً کشتن سخت وجود ندارد؟ متشکرم | آیا راهی برای توقف فوری ارزیابی وجود دارد؟ |
15378 | در نسخه 8، اگر کسی test::usage=test[x,y] را ارزیابی کند; سپس test را تایپ می کند، سپس shift-cmd-k (یا shift-ctrl-k)، یک الگو با متغیرهایی برای x و y ظاهر می شود. در نسخه 9، این کار نمی کند: اگر من همان چیزی را ارزیابی کنم، وقتی «te» را تایپ می کنم، مانند توابع داخلی، انتخاب «test» از منوی کشویی به من پیشنهاد می شود. اگر test را انتخاب کنم و سپس shift-cmd را فشار دهم، با این حال، الگو را دریافت نمی کنم (در حالی که اگر این کار را انجام دهم، یک الگو برای توابع داخلی دریافت می کنم). چگونه می توانم جلوی صفحه را برای نمایش یک الگو دریافت کنم؟ # توجه: این مورد از 9.0.1 رفع شده است | تکمیل الگو |
48566 | آیا می توان نمونه های تصادفی $n$ تولید کرد و همیشه از تولید نمونه های $n$ اطمینان حاصل کرد؟ به عنوان مثال برای $n=5$: n=5; {n1، n2، n3، n4، n5} = (در حالی که[Total[set = Reverse@Sort@Round [(tmp = RandomInteger[100, n])/Total@tmp 100]] != 100]؛ مجموعه); s = معکوس[مرتبسازی[{n1، n2، n3، n4، n5}]]; a = rs[[1]]؛ b = s[[2]]; c = s[[3]]; d = s[[4]]; e = s[[5]]; PieChart[{a, b, c, d, e}, ImageSize -> 200, ChartLabels -> {Style[StringForm[A:``%, a], 10], Style[StringForm[B:`` %، b]، 10]، Style[StringForm[«C:``%»، c]، 10]، Style[StringForm[D:``%, d], 10]، Style[StringForm[E:``%، e]، 10]}] خوب است، اما برای $n$ به اندازه کافی بزرگ اعداد هستند اغلب قبل از اینکه چند نفر آخر فرصت نمونهگیری پیدا کنند، «استفاده میشود» (بنابراین، در مثال نمودار دایرهای بالا، «E» اغلب مشخص نمیشود). آیا می توان از رسیدن نمونه ها به $0$ قبل از رسیدن به آخرین $n$ جلوگیری کرد؟ (بدیهی است که در زمان $n=100$، هر نمونه باید ارزش $1 داشته باشد.) | تولید $n$ نمونه تصادفی هر بار |
50834 | با استفاده از تابع 'Solve' می توانم کارهای زیر را انجام دهم: حل[a x + y == 7 && b x - y == 1, {x, y}] خروجی زیر را دریافت می کنم:  من میخواهم همان خروجی را با استفاده از «LinearSolve» دریافت کنم. چگونه این امکان وجود دارد و همچنین تفاوت بین این دو چیست؟ | تفاوت بین Solve و LinearSolve |
3921 | منظورم این است که بیش از یک حفره... من سعی می کنم از Mathematica به قالب X3D صادر کنم، با هدف بلندمدت تولید ارقام سه بعدی برای گنجاندن PDF. اما من در مرحله اول گیر کرده ام: p = ParametricPlot3D[{(2 + Cos[v]) Sin[u]، (2 + Cos[v]) Cos[u]، Sin[v]}، {u، 0, 2 Pi}, {v, 0, 2 Pi}, PlotStyle -> Red]; صادرات[test.x3d، p]; دونات تولید شده دارای سوراخ هایی در آن است (همانطور که در اینجا با FreeWRL تجسم شده است):   و همین امر برای هر سطح سه بعدی که سعی کردم صادر کنم صادق است. MeshLab از این شکایت دارد که فایل حاوی 4 چهره منحط است، اما من شک دارم که این موضوع یکسان باشد، زیرا تعداد سوراخ ها بسیار بیشتر از 4 است! من متخصص قالب سه بعدی نیستم، بنابراین واقعاً نمی دانم کجا بروم. صادرات به VRML همین مشکل را ایجاد میکند، بنابراین من گمان میکنم چیزی عمومی در حال انجام است، اما واقعاً نمیدانم چگونه بررسی کنم. من سعی کردم فایل ها را به Mathematica برگردانم، اما فرمت های گرافیکی سه بعدی ظاهرا فقط نوشتن هستند. بنابراین، چگونه به من توصیه می کنید که این موضوع را حل کنم؟ آیا تجربه ای در این نوع صادرات دارید؟ | دونات من سوراخ داره! |
8307 | من برنامه ای دارم که میانگین فاصله را به عنوان خروجی می دهد. وقتی سعی کردم 100 بار با استفاده از جدول، میانگین فاصله را پیدا کنم، خروجی تولید نشد. این برنامه است. Xarray = A @@@ Tuples[Range[0, 4], 3]; جدول[M = RandomSample[Xarray, 7]; انرژی = RandomVariate[ExponentialDistribution[1.5], {7}]; f = {#، First@Pick[energys, M, #]} &; فهرست = نقشه[f، M] c = زیر مجموعهها[Range[Length@list]، {2}]; d = طول@% distanceBetween[{n_، m_}] := هنجار[List @@ list[[n, 1]] - List @@ list[[m, 1]]] Map[distanceBetween, c] ans = % // N; مجموع[%/d]، {i، 100}] برنامه به این صورت است. من آرایه ای از مثلاً 500 عنصر ایجاد کردم و انرژی را به آن اختصاص دادم. سپس یک مختصات را از لیست انتخاب می کنم و با استفاده از معادله هنجار فاصله از سایر مختصات را پیدا می کنم. بعد فواصل را در لیست خلاصه می کنم و میانگین فاصله را می گیرم. مشکل زمانی پیش میآید که من میخواهم این فرآیند را 100 بار با استفاده از دستور Table یا Do انجام دهم. | محاسبه میانگین فاصله |
51782 | من سعی میکنم مجموعهای از دادهها را به یک فایل صادر کنم، اما نمیتوانم mathematica را مجبور کنم که عرض معینی را برای هر ستون نگه دارد. به عنوان مثال، وقتی یک جدول را صادر می کنم: table={{10,2},{3,40}}; Export[file.dat,table, Table, FieldSeparators-> , Alignment->Right] نتیجه این است: 10 2 2 40 Mathematica به طور خودکار عرض ستون را تعیین می کند به طوری که عدد با بیشترین تعداد ارقام مطابقت داشته باشد. چگونه می توانم داده ها را با فضای دلخواه در هر ستون صادر کنم تا 10 2 2 40 به طوری که `FieldSeparators-> ` هنوز هم یکسان است اما ستون اول برای سه رقم و ستون دوم برای 4 رقم فاصله دارد؟ | هنگام صادرات عرض ستون را مشخص کنید |
55537 | من هنگام تلاش برای حل این مشکل با «DSolve» با این مواجه شدم: DSolve[D[p[x, y, t], t] == x D[p[x, y, t], x] + (1 - y ) D[p[x، y، t]، y] + 2 p[x، y، t]، p، {t، x، y}] > DSolve::deqx: عرضه شده معادلات معادلات دیفرانسیل توابع > داده شده نیستند. > > > (* ورودی برگردانده شد *) > دیدن شکست «DSolve» در حل PDEها تعجب آور نیست... اما چرا این هشدار؟ حتی تکان دهنده تر: DSsolve[D[p[x، y، t]، t] == x D[p[x، y، t]، x] + (1 - y) D[p[x، y، t ]، y] + 2 p[x، y، t]، p، {x، y، t}] > > {{p -> تابع[{x، y، t}، C[1][x (- 1 + y)، t + Log[x]]/x^2]}} > نتیجه تغییر کرد فقط به این دلیل که متغیرهای مستقل را مرتب کردم (از `{t, x, y}` به `{x, y, t}`) . آیا این یک اشکال است؟ تست شده در _v9.0.1، Windows Vista 32bit_ و _Wolfram Programming Cloud_. | DSolve زمانی خراب می شود که ترتیب متغیرهای مستقل درست نباشد؟ |
30742 | من در Mathematica تازه کار هستم و سعی می کنم این تابع را یکپارچه کنم: K = Function[{x,theta}, ((b - x^3 (d/(Cos[theta])^2 - b/x)^ 3) (e - 2 b/x)^3/(((b - x^3 (e - 2 b/x)^3) (d/(Cos[theta])^2 - b/x)^3 ))) Sin[theta]] از $\theta = 0$ به $\theta = \pi$ و از $x = c$ به $x = \frac{f \cos^2(\theta)}{a + \cos^ 2(\theta)}$ با اجرای این دستور: Integrate[K, {theta, 0, Pi}, {x, c, f((Cos[theta])^2)/(a + (کوس[تتا])^2)}]. با این حال، وقتی این کار را انجام میدهم، خروجی $\pi \left(-\left(\left(\sqrt{\frac{a}{a+1}}-1\right) f+c\right)\right است. ) تابع\left(\{x,\text{theta}\},\frac{\sin (\text{theta}) \left(\left(e-\frac{2 b}{x}\right)^ 3 \left(b-x^3 \left(\frac{d}{\cos ^2(\text{theta})}-\frac{b}{x}\right)^3\right)\right)}{\ چپ(b-x^3 \left(e-\frac{2 b}{x}\right)^3\right) \left(\frac{d}{\cos ^2(\text{theta})}-\frac{b}{x}\right)^3}\right)$ معنای بخش Function این نتیجه چیست؟ به نظر می رسد نتیجه حاصل از ثابت ها و خود تابع است، اما این منطقی نیست زیرا من به وضوح محدودیت های یکپارچه سازی را مشخص کرده ام. | درک خروجی ادغام چند متغیره |
26491 | «PlotLabel» من از عرض «ImageSize» فراتر می رود. برچسب توسط برنامه من به شکل فهرست تولید می شود. امیدوارم بتوانم «PlotLabel» من به خط دوم، سوم، چهارم (...) برود اگر فراتر از مرزها برسد. مشکل من در کد کار ساده شده: testList = {1.1`, 1.2100000000000002`, 1.4641000000000004`, 2.143588810000001`, 4.59497298635 21.1137767453526`, 445.7915684525922`, 198730.12250342217`, 3.949366159022518`*^10, 1.5597042217` 2.432817896953651`*^42، 5.918602919737985`*^84، 3.5029860521531003`*^169، 1.22709112815791634686748164742131068419446205954341`15.\ 653559774527023*^339, 1.50575263680386788043945221511499961813146`15.352529778863042*^\ 678, 2.2672910032418008565810795918131168775255956636`15.\ 051499783199061*^1356، 5.1406084933812118223464178513329285`14.75046978753508*^2712, 2.64258556822230525123173280428744040060801405497404`14.\ 449439791871098*^5425، 6.98325848537680392124060228920952089211156`14.148409796207117*^\ 10850, 4.8765899073587133585511396520327915438254972718`13.\ 847379800543136*^21701}; Plot[x^2, {x, -3, 3}, PlotLabel -> StringForm[مدار x=1.1 is\n``\n, testList ], ImageSize -> {600, 600}]  | استفاده از یک لیست در PlotLabel که فراتر از عرض ImageSize است |
55533 | نیازها[TetGenLink`]; Needs[ComputationalGeometry]; طولانی = 100; گسترده = 100; ارتفاع = 100; pts = {{0، 0، 0}، {طولانی، 0، 0}، {طولانی، عریض، 0}، {0، عریض، 0}، {0، 0، ارتفاع}، {طولانی، 0، ارتفاع} , {طول، عریض، ارتفاع}، {0، پهن، ارتفاع}}; وجوه = {{{1، 2، 3، 4}}، {{5، 6، 7، 8}}، {{1، 5، 6، 2}}، {{2، 6، 7، 3}} , {{3, 7, 8, 4}}, {{4, 8, 5, 1}}}; inst = TetGenCreate[]; TetGenSetPoints[inst, pts]; TetGenSetFacets[inst, facets]; inst1 = TetGenTetrahedralize[inst, pq1.414a4]; ElemPtsCoord = TetGenGetPoints[inst1]; ElemFacesMadeofPtsIndex = TetGenGetFaces[inst1]; ElemElemsMadeofPtsIndex = TetGenGetElements[inst1]; Graphics3D[GraphicsComplex[ElemPtsCoord، Polygon[ElemFacesMadeofPtsIndex]]] ElemPtsCoordandIndex = ElemPtsCoord; Do[PrependTo[ElemPtsCoordandIndex[[i]], i], {i, 1, Length[ElemPtsCoordandIndex]} ]; ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex = ElemElemsMadeofPtsIndex; Do[PrependTo[ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex[[i]], i], {i, 1, Length[ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex]} ]; RetainElementsIndex=Range[1,Length[ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex]]; ProjectedElemsIndex[ElemPtsCoord_, ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex_, Acen_, Bcen_, Ccen_, R1_, RetainElementsIndex_] := ماژول[ {RetainElemsMadeofPtsIndexandIndex, ClassifiedIndex,Elements, RetainElemsMadeofPtsIndexandIndex = ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex[[RetainElementsIndex]]; ClassifiedElements = GatherBy[ RetainElemsMadeofPtsIndexandIndex, Volume[ RegionIntersection[ Ball[{Acen, Bcen, Ccen}, R1], Simplex[ ElemPtsCoord[[ Delete[#1, 1] ]] ] ] != 0]; ProjectedElementsIndex = اگر[ حجم[ منطقه تقاطع[ توپ[{Acen، Bcen، Ccen}، R1]، Simplex[ElemPtsCoord[[ حذف[ClassifiedElements[[[1, 1]]، 1]]] ] ] ] != 0، Classified Elements[ [1]]، ClassifiedElements[[2]] ]; ProjectedElementsIndex = اتحاد[Flatten[ Take[ProjectedElementsIndex, Length[ProjectedElementsIndex], 1]]]; ProjectedElementsIdex ] ProjectedElemsIndex[ElemPtsCoord, ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex, 62.84752406439229, 28.984094217780612, 72.5557525474 RetainElementsIndex] سوالات پیش زمینه: من یک مکعب به اندازه 100*100*100 دارم، آن را با مش های ریز مش کرده ام. بنابراین مجموعه عناصر مش 'ElemElemsMadeofPtsIndex' است، مجموعه نقاط مش 'ElemPtsCoord' است. و چون «ElemElemsMadeofPtsIndex» و «ElemPtsCoord» به ما عناصر(نقاط) را نمیگویند. بنابراین من نقاط (عناصر) را یک شماره سفارشی به اولین فهرست فرعی اضافه می کنم: ElemElemsMadeofPtsIndex-> ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex ElemPtsCoord-> ElemPtsCoordandIndex. مسئله ریاضی: یک کره (توپ): مرکز در (Acen، Bcen، Ccen) قرار دارد و شعاع R1 است. و من میخواهم پیدا کنم که کدام عناصر (که در توپ قرار دارند یا با توپ تقاطع دارند) به منطقه توپ تعلق دارند. بنابراین مشکل پیدا کردن فهرستهای فرعی از فهرست «ElemElemsMadeofPtsIndexandIdex» است، که حجم ناحیهای که چهار وجهی و توپ را قطع کردهاند، صفر نیست. | یافتن فهرستهای فرعی از شرایط مطابقت فهرست (2) |
40591 | من از پرسیدن چنین سوال ساده ای خجالت می کشم، اما این مشکلی است که مدت هاست با آن مواجه هستم. من می خواهم به عنوان مثال یک طرح در کنار چند متن داشته باشید. حالا میخواهم خط بالای طرح و خط بالای متن در یک ارتفاع باشند. من نمی توانم این کار را انجام دهم. وقتی از Alignment -> Top استفاده می کنم، متن همیشه در وسط تراز است و نمی دانم چرا. این بسیار ساده به نظر می رسد، بنابراین از هرگونه کمکی قدردانی می شود. به عنوان مثال ردیف[{ListPlot[{1, 2, 1, 3}, Joined -> True, Frame -> True,ImageSize -> 400], , Framed@Grid[{{test}، {test2} }]}، Alignment -> Top] نتیجه این است>  بنابراین خط بالای طرح و متن در یک ارتفاع نیستند. | یک طرح و یک متن را در بالا با استفاده از Row یا Grid تراز کنید |
55531 | من می خواهم لیستی از نام متغیرها را به عنوان رشته دریافت کنم. به عنوان مثال، x = 1; y = 2; Map[SymbolName, Unevaluated /@ Unevaluated@{x, y}] > {x, y} این به خوبی کار می کند. با این حال، اگر از Map[SymbolName @* Unevaluated، Unevaluated@{x, y}] استفاده کنم، کار نمیکند و یک پیام خطا ارسال میکند > SymbolName::sym: آرگومان 1 در موقعیت 1 انتظار میرود که یک نماد باشد. چه تفاوتی بین این دو وجود دارد؟ | ترتیب ارزیابی برای نقشه |
59232 | من می خواهم تمام خطوط در طرح من یک سبک ثابت باشد، مثلاً برای این سؤال، ضخیم و سیاه باشد. ContourPlot[y - x^2, {x, 0, 1}, {y, 0, 1}, ContourStyle -> Directive[Thick, Black, Opacity[1]], FrameStyle -> Directive[Thick, Black], PlotLegends -> BarLegend[Automatic]]  با این حال، مرز نوار افسانه نازک و خاکستری است. چگونه سبک آن را تغییر دهم تا مطابقت داشته باشد؟ من نتوانستم هیچ گزینه مرتبطی را در اسناد BarLegend پیدا کنم. | تغییر سبک حاشیه BarLegend |
47581 | من یک «DynamicModule» دارم که در آن به یک چک باکس با «Max» در بخش پویا نیاز دارم: Checkbox[Dynamic[... Max ...]] پس از حذف هر چیز دیگری از «DynamicModule»، همچنان بد رفتار می کند: (چه «q[[1، 1]]» نادرست یا درست باشد، کادر انتخاب مربع بزرگی را نشان میدهد، اگرچه «q[[1،1]]» مقدار بدی ندارد): DynamicModule[{s = 1, q = {{False}}}, {Checkbox[Dynamic[q[[1, 2 - Max[s, 0]]]]], Dynamic[q[[1, 2 - Max[ s، 0]]]]}] اگر متغیرها محلی نباشند، رفتار خوبی دارد: s = 1; q = {{نادرست}}; چک باکس[Dynamic[q[[1, 2 - Max[s, 0]]]]] Dynamic[q[[1, 2 - Max[s, 0]]]] | وقتی متغیرها محلی هستند، چک باکس عجیب رفتار می کند |
45972 | به احتمال زیاد این عدم مهارت های ریاضی من است که در اینجا نمایان می شود. با این حال، من فکر می کنم Transpose عملکرد بسیار مهمی است که باید به آن مسلط باشم. بنابراین من می خواهم بپرسم زیرا اطلاعات ارائه شده در اسناد را درک نمی کنم. > Transpose[list,{Subscript[n, 1], Subscript[n, 2], …}] فهرست را جابهجا میکند به طوری که سطح k-امین فهرست، سطح زیرنویس[n، k]-امین در نتیجه باشد. آیا کسی می تواند یک مثال ساده ارائه دهد و در یک ماتریس به آنچه در حال وقوع است اشاره کند؟ من به ویژه در حال مبارزه با سطح n و k-ام هستم. چگونه کار می کند؟ من میخواهم به «Transpose[list, {…}]» مسلط شوم. لطفاً موردی را توضیح دهید که در آن سطح k-امین و n-امین باید جابهجا شوند، زیرا من در اینجا با مشکل مواجه هستم. اگر این سوال ریاضی در نظر گرفته می شود و در نتیجه در جای درستی قرار نمی گیرد، ممنون می شوم نظر بدهید تا بتوانم پست را حذف کنم. | درک Transpose |
33324 | منوی راهنمای _Mathematica_ حاوی ورودی _Find Selected Function_ ('Cmd'+'Shift'+'F' در OSX) است. اگر با عبارت Transpose کار می کنید و می خواهید صفحه _مرجع آن را جستجو کنید، فقط Transpose را با ماوس انتخاب کنید، Cmd+`Shift+`F را فشار دهید و _Mathematica_ صفحه _مرجع_ را برای Transpose باز می کند. . به زیبایی کار می کند. **سوال:** چگونه می توان این کار را برای بسته های خود انجام داد؟ بنابراین، فرض کنید بسته شما به درستی ساخته شده است، و عملکردهای خاص خود را دارد: MySuperFunc FunkyMonkey FunkMeister2 و صفحات اسناد به درستی ایجاد، به درستی تعریف شده و برای هر یک از آن توابع به درستی نصب شده اند. شما MySuperFunc را با ماوس انتخاب کنید، _Find Selected Function_ را انتخاب کنید، انتظار دارید _Mathematica_ صفحه _reference_ را برای آن تابع باز کند، اما کار نمی کند. در عوض، _Mathematica_ چیزی شبیه به جستجوی گوگل در MySuperFunc باز میکند و فهرستی از هر چیزی را که میتواند در آن نام پیدا کند، ارائه میکند. اما این چیزی نیست که من می خواهم. و همچنین این چیزی نیست که تابع منو قرار است انجام دهد: تابع انتخاب شده را پیدا کنید! جستجوی نوع گوگل نیست. فقط صفحه _reference_ را برای تابع انتخاب شده باز کنید. کسی نکاتی در مورد نحوه انجام این کار طبق آگهی دارد؟ * * * ضمیمه: اگر یکی را وارد کنید: ?MySuperFunc ... شما تاپ معمولی Help را روی تابع دریافت می کنید، مانند: MySuperFunc[b] blah داده شده را برمی گرداند. >> ... و اگر روی آن دو فلش کوچک >> کلیک کنید، _Mathematica_ صفحه Help _Reference_ را برای MySuperFunc کاملاً باز می کند، این دقیقاً همان کاری است که FindSelectedFunction _باید_ انجام می دهد، اما انجام نمی دهد. و اگر برای >> تاری اطلاعات کاملاً کار می کند، چرا نمی تواند به همان اندازه برای FindSelectedFunction کار کند؟ | FindSelectedFunction برای بسته ها - چگونه می توان آن را کار کرد؟ |
19274 | من باید نمودار خطای نسبی در مقابل نسبت تراکم یک تبدیل موجک گسسته را بر روی یک تصویر رسم کنم، اما تا اینجای کار شانسی نداشتم. به طور خلاصه مشکل اینجاست: 1. random_image.jpg 2. فشرده سازی تصویر 3. رسم خطای نسبی در مقابل نمودار نسبت تراکم در اینجا کد و لینکی که من به عنوان مرجع استفاده می کنم در زیر آمده است: cumulativeEnergy[data_] := ماژول[{c = مرتبسازی[مسطح[داده]^2، بزرگتر]}، انباشت[c]/Total[c]] داده = (* درج تصویر تصادفی*) wtdata = DiscreteWaveletTransform[داده] wtE = cumulativeEnergy[آخرین /@ wtdata[خودکار]]؛ ListLinePlot[Sqrt[1 - wtE]] مشکل این است که من یک منحنی مانند مثال دریافت نمی کنم. | موجک: خطای نسبی در مقابل نسبت فشرده سازی |
15376 | مطمئن نیستیم که این یک اشکال است یا اشتباه املایی، اما برای اولین مثال از «ARMAProcess» در _Mathematica_ 9 داریم: data = Select[WeatherData[Champaign, Temperature, {2012, 8}], FreeQ[# , از دست رفته] &][[همه، 2]]; temp = TemporalData[data] eproc = EstimatedProcess[temp, ARMAProcess[3, 3]] EstimatedProcess هنگ می کند، در حالی که اگر من فقط داده ها را (با RLink!) به حل کننده arima R ارسال کنم (با order=c (3,0,3)` بنابراین یک مدل ARMA است)، فورا حل می شود و تمام تجزیه و تحلیل های بعدی یکسان به نظر می رسد به عنوان مثال، بنابراین راه حل بد یا چیز دیگری به آن داده نشده است. آیا مشکلی در مستندات وجود دارد (مسائل تلاش برای انجام بهینه سازی بدون استفاده از متغیرهای «?NumericQ» را به یاد من می اندازد). هر فکری؟ واقعاً می خواهم از این ویژگی استفاده کنم ... | EstimatedProcess با مثال مستندات آویزان است |
6096 | SequenceAlignment به نظر تابعی است که (هنوز؟) به طور کامل در Mathematica ادغام نشده است. من تابعی می خواهم که در عوض الگوهای عمومی را بپذیرد. من ساده لوحانه یک «StringPattern» را به جای یک رشته تحت اللفظی به «SequenceAlignment» دادم و با سکوت مواجه شدم، اگرچه «MatchQ» مثبت است: {StringMatchQ[A, Alternatives[A, B]]، SequenceAlignment[A ، گزینه های جایگزین[A، B]]} (* Out= {True, SequenceAlignment[A, A | B]} *) یکی از روش ها نوشتن همه گزینه ها و تغذیه مکرر آنها به SequenceAlignment است. این سوال به شدت با این یکی مرتبط است: چگونه به طور کلی الگوها را مطابقت، یکپارچه و ادغام کنیم؟ **زمینه:** میخواهم به سؤالاتی پاسخ دهم: «چه توالیهای DNA باعث ایجاد یک توالی پروتئین میشوند و کجا میتوانید آنها را پیدا کنید؟» سپس به طور طبیعی به «جایگزینها» برخورد میکنید. به عنوان مثال، یک پروتئین گذرنده که قرار است به طور انتخابی یون های K را فیلتر کند حاوی یک توالی اسید آمینه TVGYG است. من می خواهم تمام والدین DNA آن را پیدا کنم، یعنی کد DNA همه پروتئین هایی که ممکن است حاوی چنین فیلتری باشند. با توجه به افزونگی کد ژنتیکی، آن دنباله فرعی را میتوان با تنوعی از توالیهای DNA کدگذاری کرد، که منجر به ایجاد StringExpression با گزینههای جایگزین میشود: In[80]:= StringReplace[TVGYG, backlist] Out[80]= ACA | ACC | ACG | ACT ~~ GTA | GTC | GTG | GTT ~~ GGA | GGC | GGG | GGT ~~ TAC | TAT ~~ GGA | GGC | GGG | «GGT» اولین باقیمانده، «T»» برای ترئونین، ممکن است با «ACA» یا «ACC» یا «ACG» یا «ACT» و غیره کدگذاری شود. | ایجاد نسخهای از SequenceAlignment که الگوها را میپذیرد |
8300 | من از Mathematica برای ارزیابی یک انتگرال در یک محدودیت زمانی معین استفاده می کنم. توجه داشته باشید که من مقادیر BigList یا BL را از یک فایل خوانده ام. اگر فایل مقدار «(l,m)» صفر داشته باشد، انتگرال را ارزیابی می کنم، در غیر این صورت، مقدار انتگرال را از فایل می خوانم. ایده این است که به طور مداوم زمان بیشتری و بیشتری در نظر بگیرید و هر بار سادهترین انتگرالها را حذف کنید، بهجای اینکه اسکریپت برای ساعتها اجرا شود قبل از اینکه بعداً به انتگرالهای «آسانتر» برسد. مشکل من این است که برای انتگرال هایی که صفر ارزیابی می شوند، خروجی خیلی سریع اتفاق می افتد. انتگرالها فقط در صورت برآورده شدن محدودیت زمانی به صفر ارزیابی میشوند، این انتگرالها هرگز به خودی خود صفر نخواهند شد، بنابراین میدانم که اگر خروجی صفر داشته باشم، آن انتگرال را در محدودیت زمانی مجاز ارزیابی نکرده است. با این حال، خروجی «(l) (m) 0» را چاپ می کند (که در آن «(l)» و «(m)» مقادیر عددی واقعی l و m هستند) تقریباً در کمتر از یک ثانیه از یکدیگر. این به من می گوید که تمام وقت (15 ثانیه در مثال زیر) را صرف انتگرال نمی کند. آیا Mathematica به نوعی می داند که زمان بیشتری طول می کشد و تسلیم می شود یا چیز دیگری در حال وقوع است؟ آیا نباید قبل از توقف و صفر شدن 15 ثانیه کار کند؟ 29 (* زمان کل برای هر انتگرال مجاز *) 30 تن = 15; 31 (* حلقه NeedList و تخصیص مقادیر *) 32 (* Print[BLsize = , BLsize]; *) 33 برای[i=1، i<=BLsize، i++، 34 If[BL[[i]][ [3]]==0، 35 l=BL[[i]][[1]]؛ 36 متر=BL[[i]][[2]]; 37 (* Jm را به Integrate اختصاص دهید[Abs[Sin[m*theta],{theta,0,2*pi}]] *) 38 If[m==0,Jm=2*Pi,Jm=4]; 39 Ilm=TimeConstrained[Integrate[Abs[LegendreP[l,Abs[m],z]],{z,-1,1}],tt,0]; 40 If[Ilm==0, BL[[i]]={l,m,0}, 41 If[l==0, BL[[i]]={l,m,1/(Ilm*Jm) }، BL[[i]]={l,m,2/(Ilm*Jm)}]; 42 ]; 43 (*Print[FortranForm[N[BL[[i]][[3]]]]];*) 44 Print[BL[[i]][[1]]، ، BL[[i]] [[2]]، ، FortranForm[N[BL[[i]][[3]]]]]; 45 ] 46 ]; ویرایش: در اینجا یک نمونه کار کامل وجود دارد ... finp = OpenRead[dens_coefs]; (* BigList *) BL = ReadList[finp,{Number,Number,Number}] Close[finp]; BLsize = طول[BL]; (* زمان کل برای هر انتگرال مجاز *) tt = 20; (* حلقه NeedList و تخصیص مقادیر *) برای[i=1، i<=BLsize، i++، If[BL[[i]][[3]]==0، l=BL[[i]][[ 1]]؛ m=BL[[i]][[2]]; (* Jm را به ادغام اختصاص دهید[Abs[Sin[m*theta],{theta,0,2*pi}]] *) If[m==0,Jm=2*Pi,Jm=4]; Ilm=TimeConstrained[Integrate[Abs[LegendreP[l,Abs[m],z]],{z,-1,1}],tt,0]; اگر[Ilm==0, BL[[i]]={l,m,0}, If[l==0, BL[[i]]={l,m,1/(Ilm*Jm)}, BL[[i]]={l,m,2/(Ilm*Jm)}]; ]؛ چاپ[BL[[i]][[1]]، ، BL[[i]][[2]]، ، FortranForm[N[BL[[i]][[3]]]]] ; ] ]؛ نمونه ای از یک فایل ورودی ممکن است این باشد: 3 -3 0.02829421210522584 3 -2 0.06666666666666667 3 -1 0.570690165772195 3 0 0. 3 1 0.525773773 0.06666666666666667 3 3 0.02829421210522584 4 -4 0.004464285714285714 4 -3 0.011904761904761904 4 -3 0.011904761904761904 1904761904 4 -1 0. 4 0 0. 4 1 0. 4 2 0.1361783763047951 4 3 0.011904761904761904 4 4 0.004464285714285714 0.004464285714285714 مورد، {3،0}، {4،-1}، {4،0}، {4،1}) و سعی کنید انتگرال های مربوطه را تولید کنید. نباید بیش از 20 ثانیه طول بکشد، اما اگر صفر را برگرداند، باید حداقل 20 ثانیه طول بکشد (خیلی نزدیک به 20 ثانیه، شاید چند چرخه ساعت بیشتر). برای آنچه ارزش دارد، من این را از یک اسکریپت خط فرمان روی یک ماشین لینوکس اجرا می کنم. من آرگومانهای «TimeConstrained» را در یک دفترچه یادداشت Mathematica امتحان کردهام (البته نه دقیقاً همان) و همانطور که باید در دفترچه منتظر بماند، اما 20 ثانیه کامل در اسکریپت منتظر نمیماند. EDIT(2): برای آنچه ارزش دارد، به نظر می رسد که هنگام اجرای آن از یک رابط نوت بوک همانطور که در نظر گرفته شده است کار می کند. فقط هنگام اجرای اسکریپت از خط فرمان است که برای من مشکل ایجاد می کند. هیچ ایده ای دارید که چرا این اتفاق می افتد؟ | TimeConstrained[] زمان کامل را نمی گیرد |
49049 | من فقط یک چیز ساده را امتحان کردم (برای خودم): dummy = Import[http://pastebin.com/raw.php?i=g8D7NprC, List] & /@ col; رنگها = ساختگی[[1]]; ToExpression@colors; گرافیک[{colors, Rectangle[{0, 0}]}] آیا امکان وارد کردن داده های رنگی از یک فایل وجود ندارد؟ | وارد کردن رنگ ها از فایل |
50839 | امروز با پیتر دی یونگ جذب کننده بازی می کردم. در پایین صفحه ای که لینک کرده ام نمونه های زیبایی وجود دارد مانند:  تلاش های من چندان عالی نیست:  **حدود 10^5 امتیاز است. برای بیش از 5*10^5 رم 4 گیگابایتی من قطع می شود. چگونه می توانم به چنین نتیجه نرمی روی رایانه شخصی استاندارد/قدیمی برسم؟** * * * در اینجا قطعه کدی برای بازی وجود دارد: تولید کننده امتیاز: fr2 = Compile[{{p, _Real, 1}, {n, _Integer}, {a، _Real، 1}، {b، _Real، 1}، {c، _Real، 1}}، NestList[ { Sin[a[[1]] #[[2]]] - Cos[a[[2]] #[[1]]]، Sin[b[[1]] #[[1]]] - Cos[b[[2]] #[ [2]]]، Sin[c[[1]] #[[1]]] - Cos[c[[2]] #[[1]]] } &, p, n]]; اسباب بازی تعاملی: برای تصویر رنگی چاپ شده از رویکرد معرفی شده توسط Szabolcs در antialiasing3D استفاده کرده ام. DynamicModule[{a, b, c, n, type, fig, controls, print}, Deploy@Dynamic[Refresh[ Panel@Grid[{{fig, controls}}, Spacings -> 2], None]], Initialization : > (نوع = 1؛ n = 100000؛ {a، b، c} = {{1.4، -2.3}، {2.4، -2.1}، {2.41، 1.64}} = ستون[{ Slider2D[Dynamic@a، {-Pi، Pi، 0.01}]، Dynamic@a، Slider2D[Dynamic@b، {-Pi، Pi، 0.01}]، Dynamic@b، Slider2D[Dynamic@c، {-Pi، Pi، 0.01}، Dynamic@c، Button[Print، print[]، Method -> Queued] }] fig = Graphics[{White, AbsolutePointSize@1، Dynamic[ Point@fr2[{. 0، 0.0، 0.0}، ControlActive[2 10^4، 10^5]، a، b، c][[همه، ;; , res = 72}, Composition[ CreateDocument, ImageResize[Rasterize[#, Image, ImageResolution -> t Res]، مقیاس شده[1/t]] و، گرافیک[{AbsolutePointSize@pointsize، Riffle[Hue@Rescale[#، {-2، 2}، {0، 1}] و /@ #[[;; ، 3]]، نقطه /@ #[[;; ، ;; 2]]] &@# }، ImageSize -> 800، Background -> Black] & ][fr2[{.0، 0.0، 0.0}، pts، a، b، c]]]; )]  | جذب کننده صاف پیتر دی جونگ |
14806 | DateList رفتار عجیبی را تجربه می کند که نمی توانم توضیح دهم. این کد به خوبی کار می کند: DateList[{2012September1211:45:26، {Year، MonthName، Day، Hour، :، Minute، :، Second}} ] بازگشت {2012، 9، 12، 11، 45، 26.} اما این کد کار نمی کند: DateList[{2012October1211:45:26، {Year، MonthName، Day، Hour، :، Minute، :، Second}}] این پیام خطا را برمی گرداند : > DateString::str: String 2012 اکتبر 1211:45:26 را نمی توان به عنوان تاریخ در قالب تفسیر کرد {Year,MonthName,Day,Hour,:,Minute,:,Second}. >> تنها چیزی که تغییر دادم ماه سپتامبر تا اکتبر است. واقعا ناامید کننده، من در حال حاضر 2 ساعت به آن خیره شده ام... **سوال: چه کار اشتباهی انجام می دهم؟** | رفتار عجیب DateList هنگام تبدیل رشته |
45016 | _Mathematica_ مشکلات تست غیرخطی و بدون محدودیت را در اینجا ارائه می دهد: نیازهای [Optimization`UnconstrainedProblems] و مسائل تست LP در اینجا: ExampleData[LinearProgramming] آیا کسی منبع خوبی برای مسائل غیرخطی محدود شده در قالب _Mathematica_ می شناسد؟ همچنین خوب است، اما ضروری نیست، مسائل آزمون خطی و غیرخطی عدد صحیح مخلوط می شود. | مجموعه تست مسائل بهینه سازی |
6092 | من قبلاً فقط چند تجربه قبلی در مورد Mathematica داشتم. بنابراین اساساً یک سؤال سطح ابتدایی است که یک تازه کار مانند من را آزار می دهد. من تلاش زیر را با استفاده از روش bisection برای محاسبه ریشه واقعی برای تابع $f(x)=-x^3+2x^2-2$ با حلقه while و if انجام دادم: ` a = -5; b = 5; m = (a + b)/2; در حالی که [ Abs[f[m]] > 0.000001، اگر [f[m]*f[a] < 0، b = m، a = m]; m = (a + b)/2]` پاسخ معلوم می شود که $-(14080895/16777216)$ است که صحیح است. سپس، من میخواستم انیمیشنی بسازم که تغییر موقعیت یک نقطه را در امتداد منحنی تابع برای هر تکرار از روش دوبخشی نشان دهد. اما من چندین بار با کدهای مختلف امتحان کردم که همه این کار را انجام ندادند. یکی از سردرگمیها این است که نمیدانم چگونه میتوانم یک step size را در اینجا تنظیم کنم که شامل یک عدد ثابت نیست بلکه While و If باشد. لطفاً به من کمک کنید تکرار را با while و if متحرک کنم؟ | برای هر تکرار، تغییر موقعیت را در امتداد منحنی متحرک کنید |
24838 | من می دانم که در Mathematica یک سبک برنامه نویسی تابعی اغلب کارآمدتر از برنامه نویسی سبک رویه ای با استفاده از حلقه های «For» است. اما به نظر می رسد کد نشان داده شده در زیر یک استثنا باشد، چگونه این را توضیح دهیم؟ del[ls_, k_] := حذف[ls, List /@ Range[k, Length@ls, k]] max = 10^5; r1 = محدوده[حداکثر]; برای[i = 2، i <= طول[r1]، i++، r1 = del[r1، i]]; // زمان بندی r2 = محدوده[حداکثر]; Do[r2 = del[r2, i], {i, 2, Length@r2}]; // زمانبندی r3 = فولد[del، محدوده[حداکثر]، محدوده[2، حداکثر]]; // زمان بندی r1 == r2 == r3 خروجی: {0.031200، Null} {0.889206، Null} {0.577204، Null} درست است | چرا این کد در سبک عملکردی کندتر از سبک رویه ای است؟ |
43801 | من اخیراً چندین بار با آن روبرو شده ام که باید دنباله ای را که به صورت دوره ای تکرار می شود مطابقت دهم. به عنوان مثال، با دنباله، Sequence[a, b, c] چگونه می توانم الگویی بنویسم که با a، b a، b، c a، b، c، a و غیره مطابقت داشته باشد، اما نه هیچ یک از عناصر اطراف؟ برای یک دنباله دو عنصری که کل لیست را شامل می شود، اگر کمی پرمخاطب باشد، این ساده است: MatchQ[#, {a | PatternSequence[a, b] .., a | PatternSequence[]}] & /@ {{a}، {a, b}, {a, b, a}, {a, b, a, b, a, b, a}} (* {True, True, True, True} *) اما وقتی دنباله بخشی از یک لیست بزرگتر باشد، این کار نمی کند. موارد[ {q، r، a، b، a، b، a، s، e، f، a}، x : PatternSequence[a|(PatternSequence[a, b] ..)، a | PatternSequence[]] :> {x}، Infinity ] (* {{a}، {a}، {a}، {a}} *) حتی برگرداندن عنصر اولیه به `(PatternSequence[a, b] ..) |a` همان چیزی را برمی گرداند. بنابراین، سؤالات من این است: 1. چگونه می توانم الگو را بنویسم تا قسمت هایی از لیست های بزرگتر را که ممکن است حاوی عناصر دیگری باشد استخراج کند؟ 2. چگونه می توانم الگو را تعمیم دهم تا با توالی های تکرار شونده بزرگتر مطابقت داشته باشد؟ | چگونه یک توالی تکرار شونده را مطابقت دهیم؟ |
6727 | لطفاً لیست زیر را در نظر بگیرید: data={1, 0, 0, 0, 2, 5, 2, 3, 0, 0, 3}; اکنون میخواهم فهرست را به دنبالههای 0 و دنبالههای نه-0 به صورت زیر تقسیم کنم: {{1}، {0، 0، 0}، {2، 5، 2، 3}، {0، 0}، {3}} همه اعداد «عدد صحیح» غیر منفی هستند، اگر این کمک کند. | تقسیم یک لیست |
55535 | دستور Plot[x^2, {x, -3, 3}, PlotStyle -> Arrowheads[{-.025, 0.025}]] /.Line -> Arrow این خروجی را تولید می کند.  چیزی که من نمی فهمم این است که Line چه ربطی به هر چیزی دارد. باید اینطور باشد که دستور 'Plot' اشیاء 'Line' تولید می کند که می توانند با Arrow جایگزین شوند. من چیزی در مستندات «Plot» ندیدم که نشان دهد این مورد است. بدون «/.Line->Arrow»، نمودار در انتهای نمودار تابع، نوک پیکان نخواهد داشت. | از کجا می توانم اطلاعات دقیقی در مورد نحوه عملکرد دستور Plot بدست بیاورم؟ |
9146 | من می خواهم معادله ماتریسی A*X=X*B را با استفاده از روش حداقل مربعات حل کنم، اما برای معادله ای مانند A*X=B مناسب است. همه ماتریس ها 3x3 A = {{a11، a12، a13}، {a21، a22، a23}، {a31، a32، a33}} B = {{b11، b12، b13}، {b21، b22، b23}، {b31، b32، b33}} X = {{x11، x12، x13}، {x21، x22، x23}، {x31، x32، x33}} a33=b33=x33=1، a31=0،a32=0. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ **به روز رسانی:** من متوجه شدم که نوع خاصی از معادله است، من سعی می کنم یک مورد خاص از معادله سیلوستر را حل کنم در مورد من شبیه $$A*X=X*B$$ است بنابراین می توان آن را در آن نوشت فرم $$A*X+X*(-B)=C$$ که در آن C شامل تمام 0 مورد است. من سعی کردم آن را در Mathematica با LyapunovSolve حل کنم اما یک راه حل بی اهمیت به من می دهد. بنابراین میخواهم بررسی کنم که آیا راهحل غیرمعمولی وجود دارد یا خیر. به نظر می رسد من متوجه شده ام که چگونه ماتریس های A، B را برای راه حل غیر ضروری آزمایش کنم (اما مطمئن نیستم) اگر نتیجه برابر با 0 باشد، چنین راه حلی وجود دارد.$$\mathrm{resultant}(\mathrm{det}( A-λE),\mathrm{det}(B-λE),λ)=0$$ من ماتریس های واقعی را امتحان کردم برای مثال `A = {{0 -1 300}، {1 0 0}، {0 0 1}}`، `B = {{-0.4009 -1.0787 446.1463}، {1.6180 0.8875 -159.2272}، { 0.0003 0.0029 1}}` اما احتمالاً B یک مشکل آزمایشی و x تعریف شده است با اینها خطاهای کوچکی دارد ماتریس هایی که من نتیجه آن -6.79 است، اما به دلیل خطاهایی که نمی دانم ممکن است به اندازه کافی به 0 نزدیک باشد؟ سوال من این است: آیا می توانید شرط وجود راه حل غیر بدیهی معادله سیلوستر را نه به صورت انتزاعی بلکه به صورت فرمول خاص، ترجیحاً در Mathematica بنویسید. همچنین نمیفهمم چرا وقتی میخواهم این معادله را با پارامترها حل کنم، Mathematica تنها راهحلهای بیاهمیت به من میدهد. به عنوان مثال من سعی کردم am = {{a11، a12، a13}، {a21، a22، a23}، {a31، a32، a33}} bm = {{b11، b12، b13}، {b21، b22، b23}، {b31, b32, b33}} cm = {{0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {0, 0, 0}} LyapunovSolve[am,bm,cm] که همه 0 را به من می دهد. همچنین سعی کردم ماتریس ها را ضرب کنم و 9 معادله بدست بیاورم و آنها را با تابع Solve حل کنم که همه 0 را نیز به من می دهد. | معادله ماتریسی A*X=X*B را با استفاده از LeastSquares حل کنید |
46490 | من سعی می کنم از Mathlink از C استفاده کنم. موفق شدم مقادیر تکی را از mathlink به برنامه c خود برگردانم، اما با لیست ها مشکل دارم. عملیات Mathematica را در نظر بگیرید: NSolve[{x^2 + 4 x + y == 0, y == x + 2}, {x, y}] این به ما می دهد: {{x -> -0.438447، y -> 1.56155 }, {x -> -4.56155, y -> -2.56155}} بگویید میخواستم به خودم برگردم C لیستی را برنامه ریزی کنید که فقط حاوی راه حل دوم باشد، یعنی {-4.56155,-2.56155}} را می خواهم. من میتوانم این لیست را انجام دهم[NSsolve[{x^2 + 4 x + y == 0, y == x + 2}, {x, y}][[2]][[1]][[2]] , NSحل[{x^2 + 4 x + y == 0, y == x + 2}, {x, y}][[2]][[2]][[2]]] در ریاضیات، این می دهد من: {-4.56155، -2.56155} همه چیز خیلی خوب است، اما من نگران بودم که mathematica Nsolve را دو بار انجام دهد. وقتی سعی می کنم این را از طریق C مانند این تکرار کنم: MLPutFunction(link, EvaluatePacket, 1); MLPutFunction (پیوند، ToExpression، 1)؛ MLPutString(link, (const char *)List[NSolve[{x^2 + 4 x + y == 0, y == x + 2}, {x, y}][[2]][[2] ][[2]]، NSحل[{x^2 + 4 x + y == 0، y == x + 2}، {x، y}][[2]][[1]][[2]]]); MLEndPacket (پیوند)؛ while (MLNextPacket(link) != RETURNPKT) { MLNewPacket(link); } double *list; طول طولانی؛ MLGetRealList (پیوند، &لیست، &طول)؛ std::cout<<list[0]<<std::cout; MLDisownRealList (پیوند، لیست، طول)؛ ویرایش: برنامه به نوعی کامل می شود، اما کیت نازک در پایان کار خراب می شود. اکنون وقتی لیست[0] و لیست[1] را چاپ میکنم، پاسخ درست و سپس یک مقدار هگز را دریافت میکنم. به عنوان مثال: -4.561550x7fff7986fb68 1) چگونه می توانم لیستی از اعداد را به شکلی زیبا از طریق Mathlink برگردانم؟ 2) چرا خراب می شود؟ با تشکر | استفاده صحیح از MLGetRealList Mathlink |
43775 | من یک عملگر تک بعدی $\hat{p}=-i\hbar\frac{\partial}{\partial{x}}$ در Mathematica p = -I * h * D[#, x]& و من می خواهم عملگر انرژی جنبشی $\hat{T}=\hat{p}^2/2m=-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2}{\partial را دریافت کنم x^2}$ از آن، بنابراین T = p^2/(2m) اما نتیجه اشتباه میدهد در مورد آن چه کاری میتوانم انجام دهم؟ آیا باید عملگرها را به صورت دستی استخراج کنم؟ | مجذور عملگر دیفرانسیل |
26670 | من روی پارادایم های برنامه نویسی از طریق Mathematica (یک دوره اول)_ کار می کنم و سعی می کنم به موارد زیر پاسخ دهم: > برای شمارش چند بار آرگومان می تواند ریشه دوم داشته باشد از بازگشت استفاده کنید > قبل از اینکه نتیجه کمتر از 2 باشد، گرفته شده است: manySqrt [x_Real] باید گزارش دهد که چند بار باید تابع Sqrt[] برای x اعمال شود قبل از اینکه نتیجه کمتر از 2 باشد. برای مثال، Sqrt[81.0] 9.0 است، Sqrt[9.0] 3.0 و > Sqrt[3.0] کمتر از 2 است، بنابراین، manySqrt[81.0] 3 است. البته، از لگاریتم > استفاده نکنید. علاوه بر این: > ابتدا، از یک تابع تکرار (Map[]، MapThread[]، Nest[]، > NestList[]، Fold[]، FoldList[]، Table استفاده کنید. []، Apply[]، و غیره، بودن > قیدهای ما) به طور کلی یک روش را به عنوان صرفاً بازگشتی رد صلاحیت می کند، زیرا > تکرار به صورت خارجی از روش انجام می شود. فراخوانی تابع تو در تو > همچنین، تکرار انجام شده با ساختار حلقه، مانند While[]، a > Do[]، یا برخی از دستورات تکرار دیگر، صراحتاً ممنوع است. استراتژی من این است که لیستی از مقادیر واقعی تهیه کنم و سپس مقادیر واقعی را در لیست بشمارم. من میتوانم موارد زیر را به کار ببرم: Clear[manySqrt] manySqrt[x_Real] := If[x >= 2, Flatten[Append[{x}, manySqrt[Sqrt[x]]]]] manySqrt[81.] (* {81., 9., 3., Null} *) تعداد[%, _واقعی] (* 3 *) با این حال من یک اشتباه دریافت می کنم وقتی میخواهم «شمارش» را بهصورت زیر بپیچم پاسخ دهید: Clear[manySqrt] manySqrt[x_Real] := اگر[x >= 2، شمارش[Flatten[Append[{x}, manySqrt[Sqrt[x]]]]، _Real ]] manySqrt[81.] (* 1 *) من قدردان یک نقطه در جهت درست هستم. | بسته بندی یک تابع در تعداد |
44430 | یک گرافیک اطلاعات سی دی اف بسیار زیبا در صفحه وب Wolfram (http://www.wolfram.com/cdf/uses-examples/infographics-full-example.html) وجود دارد. من می خواهم به کد نگاهی بیاندازم زیرا می خواهم کاری مشابه انجام دهم. با این حال، آنها فقط سی دی اف را ارائه می دهند. آیا امکان استخراج کد از این وجود دارد؟ - ممنون | دریافت محتوای سی دی اف از گرافیک زیبای Wolfram info |
46825 | من این لیست را در ماتریس 6x2 ذخیره کرده ام: \begin{array}{cc} 0 & 1.216 \\ \frac{\pi }{3} & 0 \\ \frac{2 \pi }{3} & 0.1351 \\ \ pi & 0 \\ \frac{4 \pi }{3} & 0.04863 \\ \frac{5 \pi }{3} & 0 \\ \end{array} اکنون این ماتریس را در متغیری به نام myList ذخیره کردهام: { { 0 , 1.215 } , { π/3 , 0 } , { (2π)/3, 0.1351 } , { π , 0 } , { ( 4π)/3، 0.04863 }، { (5π)/3، 0}} اگر من از دستور استفاده می کنم: ListPlot[myList, AxesLabel -> {\[Omega], Subscript[C, n]}, Filling -> Axis]<br> نتیجه این است:  مشکل 1 این است: من می خواهم نقاط آبی و خط زیر آنها را با رنگ قرمز ببینم. مشکل 2 این است: من اولین مختصات را در نمودار `{0,1.1215}` نمی بینم، راهی برای تنظیم محدوده y برای مثال (از 0 تا 2) و برای مثال x (از 0 تا 5) وجود دارد. ) ؟؟؟ از این طریق می توانم تمام نکات را ببینم. مشکل 3 این است: من می خواهم تبر $\omega$ را با مقدار مثلثاتی به جای عدد طبیعی ببینم. با تشکر | سبک و محورهای ListPlot |
9934 | کدی با خط زیر PeriodicExtension[g_, x_] به من داده شده است := If[Abs[x] < Pi, g[x], PeriodicExtension[g, x - 2 Sign[x] Pi]] من متوجه نمی شوم نحو ممنون می شوم اگر کسی بتواند توضیح دهد که این کد برای مقادیر مختلف «x» چه می کند. | چگونه سینتکس زیر را تفسیر کنم؟ |
21661 | من در حال تلاش برای ساخت یک مدل اپراتور انسانی با استفاده از یک مدل کنترل بهینه در Mathematica هستم:  دینامیک وسیله نقلیه با = { {-2، 0}، {1، 0}}؛ b = {{0}، {1}}؛ c = {{0، 1}، {1، 0}}؛ d = {{0}، {1}}؛ با وزن دهی نویز و هزینه w = {{4}}; v = {{0.0025}}؛ q = {{0، 0}، {0، 1}}؛ r = {{1}}; من مدل فضای حالت را ایجاد کردم و تاخیر زمانی ($T_d = 0.2s$) را با استفاده از ssm = StateSpaceModel[{a, b, c, d}] td = TransferFunctionModel[SystemsModelDelay[.2]] اضافه کردم. ssmWithDelay = SystemsModelSeriesConnect[td, ssm]; اکنون میخواهم تخمینگر کالمن را مدلسازی کنم و با استفاده از یک تنظیمکننده LQG k = LQGRegulator[{ssm, 1, 1}, {w, v}, {q, r}] // StateSpaceModel که منجر به خطا می شود تعداد ستون های {{}،{}} با طول {{4}} برابر نیست. فکر می کنم مشکل من باید از نویز و هزینه باشد. وزنه ها، اما مطمئن نیستم کجا اشتباه کردم؟ | استفاده از LQGRegulator برای ساخت مدل اپراتور انسانی |
21665 | من مجموعهای از گرافیکهای اولیه Graphics3D (در اینجا، کرهها) دارم که میخواهم آنها را به آنها اختصاص دهم: (1) یکی از زیر مجموعهای از رنگها، به عنوان مثال. {سبز، قرمز} (2) یک رنگ تصادفی در یک بازه RGB نوشتن چیزی مانند: Graphics3D[{RGBColor[RandomInteger[{0, 1}]، RandomInteger[{0, 1}]، RandomInteger[{0, 1}] ]، کره[{#[[1]]، #[[2]]، #[[3]]}، #[[4]]] & /@ SphereList... به نظر میرسد که فقط یک رنگ تصادفی را به همه کرهها اختصاص میدهد. من می توانم با تولید رشته ای که به صراحت یک رنگ تصادفی برای هر کره مشخص می کند این کار را مجبور به کار کنم، اما آیا راه ساده ای برای این کار وجود دارد؟ | چگونه می توانم اشیاء Graphics3D را به صورت تصادفی رنگ آمیزی کنم؟ |
26090 | تابع «PowerExpand[z^(a+b)]» $z^{a+b}$ را به $z^a z^b$ تبدیل نمیکند. آیا راهی برای وادار کردن Mathematica 8 برای گسترش $z^{a+b}$ به $z^a z^b$ وجود دارد؟ در این مورد، دلیل خاص این است که تابع Mod عبارات را به خوبی ساده نمی کند. در نهایت مجبور می شوم قدرت ها را با دست گسترش دهم. برای مثال، این عبارت باید به صفر ساده شود، 2^(3 + 4 k) + 2^(7 + 8 k) - 81^(1 + k); با فرض [Element[k، اعداد صحیح] && k > 1، FullSimplify[Mod[PowerExpand[%],5]]] > > Mod[4 (2^(1 + 4 k) + 2^(5 + 8 k) + 81^(1 + k))، 5] > | آیا راهی برای وادار کردن Mathematica 8 برای گسترش $z^{a+b}$ به $z^a z^b$ وجود دارد؟ |
26093 | من باید حدی از یک دنباله را محاسبه کنم که با رابطه عود آن مشخص شده است. من موارد زیر را امتحان کردم: Limit[DifferenceRoot[Function[{y, n}, { - n (1 + n)^2 (5 + 2 n) y[n] - (1 + n) (3 + n) (11 + 14 n + 4 n^2) y[1 + n] + (-77 - 128 n - 69 n^2 - 12 n^3) y[2 + n] + (29 + 84 n + 79 n^2 + 30 n^3 + 4 n^4) y[3 + n] + (3 + n)^3 (3 + 2 n) y[ 4 + n] == 0، y[1] == 0، y[2] == -1، y[3] == 1/8، y[4] == -215/216 }]][n]، n -> بی نهایت] اما بدون ارزیابی برگشت. | آیا می توان حدی از یک دنباله را که با رابطه عود آن به دست می آید پیدا کرد؟ |
48626 | در «ListPointPlot3D»، به نظر میرسد که تنها سبک نقطه موجود، پیشفرض است، زیرا گزینه «PlotMarkers» برای این تابع وجود ندارد. آیا راهی برای تغییر سبک نقطه وجود دارد؟ مثلاً اگر بخواهم نقاط را به صورت مکعب های کوچک ترسیم کنم چه می شود؟ | سبک نقطه در ListPointPlot3D |
48297 | میبینم که ContourPlot3D بهطور پیشفرض محور X، Y، Z را نشان نمیدهد (منظورم داخل نمودار است)، من سعی کردم ,Axis->True را به تماس اضافه کنم، اما تاثیری ندارد. چگونه این کار را انجام دهیم؟ | نحوه ترسیم محور با ContourPlot3D |
11440 | یک سوال مبتدی در این مورد - به نظر می رسد کمک MMA نشان می دهد که می توان دکمه ای را روی هر گره گراف قرار داد (یا یک دکمه قرار داد) که با نام گره مذکور برچسب گذاری شده است. من نمی دانم از کجا با نحو برای این شروع کنم ... هر کمکی بسیار قدردانی می شود. | چگونه هر گره یک نمودار را یک دکمه بسازیم؟ |
16776 | من سعی می کنم یک قانون تبدیل ایجاد کنم که لیستی از مقادیر صحیح غیر منفی با هر طولی را بگیرد، یک ورودی غیر صفر در لیست پیدا کند، 1 را به همه اعداد قبلی اضافه کند، 1 را از ورودی غیر صفر انتخابی کم کند، و مقادیر بعدی را دست نخورده نگه می دارد. به عنوان مثال، «{0,1,0,2,3,0}» را می توان به «{1,0,0,2,3,0}», «{1,2,1,1,3» تبدیل کرد ,0}` یا `{1,2,1,3,2,0}`. من به دنبال یک قانون تبدیل میگردم، بیایید آن را بنام «مطلوب قانون» بنامیم، بهطوریکه «ReplaceList[{0, 1, 0, 2, 3, 0}, wishrule]» آن سه فهرست بالا را به دست میدهد. تلاش (شکست) من برای این کار در این مسیر بود: ReplaceList[{0, 1, 0, 2, 3, 0}, {x___, y_ /; y > 0, z___} -> {x + 1, y - 1, z}] که نتیجه آن: {{1, 0, 0, 2, 3, 0}, {2, 1, 3, 0}, { 4، 2، 0}} واضح است که مشکل اصلی «x + 1» است، اما من مطمئن نیستم که چگونه آن را اصلاح کنم. من راه های دیگری برای رسیدن به همین نتیجه بدون استفاده از «ReplaceList» می شناسم. می دانم که می توانم، برای مثال، کارهای زیر را انجام دهم: transform[list_] := Module[{nonzeropositions, numberoftransformations}, nonzeropositions = Flatten@Position[list, x_ /; x > 0]; numberoftransformations = طول[غیرصفر موقعیت]; جدول[لیست[[i]] + If[i < موقعیتهای غیرصفر[[j]]، 1، 0] + If[i == غیرصفر موقعیت[[j]]، -1، 0]، {j، تعداد تبدیلها}، { i, Length[list]}]] اما من به طور خاص علاقه مند هستم که یاد بگیرم چگونه می توانم از طریق رویکرد قانون تبدیل که در ابتدا توضیح دادم به این نتیجه برسم. | قانون تبدیل در لیستی از اعداد صحیح غیر منفی |
39068 | فرض کنید چگالی لاگرانژی زیر را داریم: $$ L=\epsilon^{\mu\nu\rho}\big(\sum_a A^a_{\mu}(x) \partial_\nu A^a_{\rho}( x)-\sum_{a,b,c}\frac{1}{3} f^{bca} A^a_{\mu}(x) A^b_{\nu}(x) A^c_{\rho}(x)\big) $$ تحت این تبدیل بی نهایت کوچک + $\dots$ $$ A^a_\mu(x) \to {A^a_\mu}'(x)\equiv ( A^a_\mu(x) + f^{abc} \alpha^b(x) A^c_\mu(x) + \partial_\mu \alpha^a(x) +\dots) $$ که در آن $x\equiv(t,x_1,x_2)$، $\epsilon^{\mu\nu\rho}$ ضد متقارن و چرخهای است، $f^{abc}$ ضد متقارن است، اما ممکن است نباشد به طور کلی چرخه ای در نهایت با $L \ به L'$ زیر $A^a_\mu \ به {A^a_\mu}'$ میرسیم. و سوال من این است: چگونه با استفاده از _Mathematica_ یک **بخوب ساده**$L'$ بدست آوریم؟ نکته کلیدی این است: **بدون دانستن ساختار دقیق $f^{abc}$، اما فقط ویژگی $f^{abc}$ را برای ساده کردن پاسخ $L'$.** ps پیاده سازی کنید. من فقط نگاهی اجمالی به این پست -نحوه دستکاری-تئوری سنج-در- ریاضی انداختم، اما نمی دانم آیا راه ساده تری وجود دارد، زیرا من فقط **جبر خالص را انجام می دهم؟** | آیا یک تبدیل سنج برای نظریه Chern-Simons؟ |
3923 | من تابع زیر را دارم، البته ساختگی: Foo[x_Integer] := Module[{i}, i = 1; در حالی که[i <= x && i <= 10، i++]; i - 1 ]; من به دنبال Foo زیر هستم[1] = 1. . . Foo[10] = 10 Foo[11] = 10 Foo[Infinity] = 10 اما «Foo[Infinity]» «Foo[\\[Infinity]]» را برمیگرداند نه «10». آیا کاری وجود دارد که بتوانم انجام دهم، به جز: Foo[Infinity] = 10; تا Foo[Infinity] را به 10 برگردانم؟ مشکل این است که «i <= 10» در مثال ساختگی من ثابت است، اما در عمل پویا خواهد بود. | Infinity را به عنوان یک آرگومان عدد صحیح بپذیرید |
21662 | برای این مثال حداقلی، فرض کنید فهرستی از توابع داریم، مانند این: f[y_?NumericQ] := {NIntegrate[z*y, {z, 0, 1}]، a y} میخواهم ادغام کنم عبارتی شامل «f»، بگویید NDSolve[{y'[t] == f[y[t]][[1]]، y[0] == 1}، y[t], {t, 0, 5}] حال، مشکل این است که نتیجه مورد انتظار را برنمیگرداند، زیرا «f[y[t]][[1]]» به «y[t] ارزیابی میشود. داخل «NDSolve». چگونه می توان این کار را به درستی انجام داد؟ | ادغام لیستی از توابع |
23744 | من می توانم یک فایل اکسل را به راحتی به Mathematica وارد کنم:  اما وقتی از .Net امتحان می کنم شکست می خورد:  * * * اینها دستورات و خطاهایی هستند که من دریافت می کنم: xlData = وارد کردن[\C://Users//138013//Desktop//RefinedDataset.xlsx\, {\Sheets\, \MySheet\}] > Import::chtype: \r\n اولین آرگومان > C://Users//138013//Desktop//RefinedDataset.xlsx\r\n یک فایل معتبر نیست، > فهرست، یا مشخصات URL. xlData = Import[\//Desktop//RefinedDataset.xlsx\, {\Sheets\, \MySheet\}] > Import::nffil: فایل در حین واردات یافت نشد. * * * من تحقیق کردهام و این مقالات را دیدهام، اما هیچ چیز روشن نمیکند که چرا فایل نامعتبر است: وارد کردن از اکسل فایل اکسل باز کنید با Mathematica http://reference.wolfram.com/mathematica/ref/format/XLS.html * * * آیا کسی می داند که چرا Import به من یک **فایل معتبر نیست** می دهد، در حالی که همان دستور در Mathematica کار می کند و فایل وجود دارد و معتبر است؟ | استفاده از NetLink برای وارد کردن فایل اکسل |
44967 | همانطور که در تصویر زیر می بینید، Mathematica به سادگی هیچ کمیتی را ارزیابی نمی کند. به سادگی آنها را همانطور که نوشتم فهرست می کنم. آیا کسی می تواند به من اشاره کند که چرا ممکن است این باشد؟  | چرا Mathematica با کمیت یا کمیت[] کار نمی کند؟ |
57759 | **پس زمینه**: Mac OSX 10.9.4، Mathematica _9.0.1_ در مقابل Mathematica _10.0_ (هر دو نسخه نسخه دانشجویی هستند). من یک دفترچه دارم. برای ارزیابی خوب در Mathematica _9_ استفاده می شد. من به _10_ ارتقاء دادم و بدون هیچ تغییری در نوت بوک، یک انتگرال همگرا نشد. من حتی بعد از خروج/راه اندازی مجدد هسته و راه اندازی مجدد سیستم عامل تلاش کردم. در تلاش برای ارائه یک مورد آزمایشی حداقل، من یک قطعه کد نوشتم که دارای یک اشتباه تایپی بود (epsilon به جای 'عنصر') که باعث سردرگمی زیادی شد. کد نه در _9_ و نه _10_ کار نمی کند. با تشکر از مایکل برای شناسایی آن. کد اصلی در نوت بوک من از این اشتباه تایپی رنج نمی برد، اگرچه می ترسم اکثر مردم فکر می کردند که این اشتباه بوده است. * * * من مشکل را به کد زیر محدود کردم: ClearAll[Global`*]; u[n_، x_] := اگر[x <= 0 || x >= L، 0، Sqrt[2/L] Sin[n π x /L]] φ[n_، k_] = با فرض [{n \[عنصر] اعداد صحیح، L > 0}، Simplify@ (1/Sqrt [2 π]) ادغام[u[n, x] Exp[-I k x], {x, 0, L}]] Δk[n_] := با فرض[{n \[عنصر] اعداد صحیح}، Simplify@ ((ادغام[ φ[n، k]\[مزوج] k^2 φ[n، k]، {k، -بی نهایت، + بی نهایت}] - ادغام[ φ[n، k]\[مزوج] k φ[n، k]، {k، -Infinity، +Infinity}]^2)^(1/2))] L = 1; (* اگر ParallelTable[] را با Table[] جایگزین کنم، مشکل ناپدید می شود *) ParallelTable[Δk[n], {n, 1, 1}] (* اگر خط زیر را لغو نظر کنم، مهم نیست که از آن استفاده کنم، مشکل ناپدید می شود. ParallelTable[] یا فقط Table[] *) (*Quit[]*) (* از این به بعد این قطعه کد اصلی است که من نوشتم با اشتباه املایی ثابت شده *) ClearAll[Global`*]; u[n_، x_] := اگر[x <= 0 || x >= L, 0, Sqrt[2/L] Sin[n π x/L]] \[Phi][n_, k_] = با فرض [{n \[عنصر] اعداد صحیح، L > 0}، تبدیل فوریه[u [n، x]، x، k، پارامترهای فوریه -> {0، -1}]] η[n_، k_] = با فرض[{n \[عنصر] اعداد صحیح، L > 0، k \[Element] Reals}، FullSimplify[ \[Phi][n, k]\[Conjugate] \[Phi][n, k]]] Δk[n_] = با فرض[{n \ [عنصر] اعداد صحیح، n > 0، L > 0، k \[عنصر] واقعی}، Simplify@Sqrt@ Integrate[k^2 η[n، k]، {k، -\[بینهایت]، +\[بینهایت]}]] Mathematica _9_ $n\pi/L$ را در نتیجه آخرین عبارت به دست میدهد. در Mathematica _10_ یک خطای همگرایی دریافت می کنم:  **خلاصه** 1. مشکل واقعی است. 2. مشکل فقط زمانی رخ می دهد که از «ParallelTable[]» (به جای فقط «Table[]») استفاده کنم. 3. زمانی که من «Quit[]» را درست قبل از دومین فرمان «ClearAll» اجرا می کنم، مشکل برطرف می شود. | انتگرال همگرا در M9 اما نه در M10 |
43800 | در این مشکل تجزیه و تحلیل ریشه ها بسیار دشوار است. اولاً فکر می کردم که مشکل در دقت است، اما مطمئن نیستم. معیاری که من می خواهم به دست بیاورم این است که یکی از این ریشه ها دارای بخش واقعی مثبت است. معادله مشخصه به شکل زیر است: $$\frac{2 \pi }{\int_{-\infty }^{\infty } \frac{1}{\text{D1}(k,s)} \, dk} +\text{a6} s^2+\text{k0}=0$$ محور خیالی صفحه پیچیده s را می توان با در نظر گرفتن پارامتری کرد s=i*r (i=sqrt(-1)). بنابراین معادله شکل جدیدی برای در نظر گرفتن k0 = a6 r^2 - (1/(2 Pi) NIintegrate[1/(a1 a3 k^4 - a2 a4 (-k a5 + r)^2)، {k، - دارد. \[بی نهایت]، \[بی نهایت]}])^-1 که در آن a1 = 2*10^11; a2 = 7.687*10^-3; a3 = 3.055 * 10^-5; a4 = 7849; a5 = 500; a6 = 70; \[آلفا] = Sqrt[(a1 a3)/(a4 a2)]; c = Sqrt[k0/a6]; a5 > < Sqrt[4 \[Alpha] c]; قانون نگاشت از معادله مشخصه ناشی می شود که باید برای بیان صریح پارامتر انتخاب شده بازنویسی شود. هنگامی که نقشه برداری انجام شد، یک خط نگاشت به دست می آید که صفحه پارامتر را به حوزه هایی با تعداد ریشه های مختلف s* که دارای قسمت واقعی مثبت هستند، تقسیم می کند. هر خطی معمولاً از سمتی سایه میخورد که مربوط به سمت راست محور فرضی صفحه (s)-در حال حاضر است. بدیهی است با عبور از یک منحنی تجزیه در جهت سایه، یک ریشه اضافی با قسمت واقعی مثبت به دست می آید. این منحنی (قانون) باید برای پارامتر r از -Infinity تا +Infinity برای بحث بدست آید. بنابراین من به دو نمودار جداگانه برای a5 > Sqrt[4 [Alpha] c] یا a5 < Sqrt[4 [Alpha] c] نیاز دارم. من کاملاً مطمئن نیستم که چگونه می توان منحنی ها را از معادله k0 = a6 r^2 - (1/(2 Pi) NIintegrate[1/(a1 a3 k^4 - a2 a4 (-k a5 + r)^2 به دست آورد. {k، -\[Infinity]، \[Infinity]}])^-1 ارائه شده در اینجا  که در آن N تعداد ریشه های منطقه است | نگاشت محور فرضی صفحه مختلط (ها). |
30924 | من به مشکلی برخورد کردم که در حال حاضر ذهنم را درگیر کرده است. من یک سرور WebMathematica را اجرا می کنم و سعی می کنم یک بسته برای استفاده در یکی از صفحات ایجاد کنم. با این حال، وقتی بسته را بارگیری میکنم، به نظر میرسد که فقط برخی از توابع عمومی را بارگیری میکند و بقیه توابع عمومی را به عنوان متعلق به صفحه خصوصی بارگیری میکند، و به نظر نمیرسد که توابع خصوصی که فاش نشدهاند اصلا لود بشه من تمام کد را در اینجا گنجانده ام، زیرا صادقانه نمی توانم بگویم که اشتباهم کجا می تواند باشد... (باید توجه داشته باشم که این در Mathematica 5.2 اجرا می شود) BeginPackage[UtilitiesTest] revToIrrev::usage = یک رشته واکنش را می گیرد و اگر یک واکنش برگشت پذیر باشد لیستی را به شکل {forward, backward} برمی گرداند در غیر این صورت واکنش را برمی گرداند.; getSpecies::usage = یک عکس العمل می گیرد و یک لیست شامل هر گونه موجود در آن واکنش را برمی گرداند.; isValidRxnStr::usage = یک واکنش را می گیرد و اگر واکنش به درستی قالب بندی شده باشد، مقدار true را برمی گرداند.; replaceWithVars::usage=test; getRxnSide::usage = Test2; geneVars::usage = لیستی از جفت های {species, variable} ایجاد می کند.; شروع [Private] GenerationVars[specs_] := Module[{specList = specs}, specList = specList /. spec_ -> {spec, Elem}; بازگشت [جدول[{specList[[1]]، Append[specList[[2]]، i]}، {i، specList//Length}]]; ]؛ replaceWithVars[exprStr_, vars_] := ماژول[{repExpr = exprStr, varList = vars, repRules}, repRules = جدول[{varList[[i,1]]->varList[[i,2]]}، {i, varList//Length}]; بازگشت[StringReplace[repExpr, repRules]]; ]؛ replaceVars[expr_, vars_] := ماژول[{repExprStr = expr، varList = vars، repRules}، repRules = جدول[{varList[[i,2]]->varList[[i,1]]}، {1, varList//Length}]; بازگشت[StringReplace[repExprStr, repRules]]; ]؛ revToIrrev[rxn_] := ماژول[{rxnParser}, rxnParser[react__ ~~ ~~ prod__] := ماژول[{}، بازگشت[{react > prod، prod > react}];]; rxnParser[react__] := ماژول[{}، بازگشت[react]]; بازگشت[{rxnParser[rxn]}]؛ ]؛ getIrrevRxnList[rxns_, seperator_:|] := ماژول[{splitRxns}, splitRxns = StringSplit[rxns, seperator]; بازگشت[Flatten[Map[revToIrrev, splitRxns]]]; ]؛ getSpecies[rxn_] := بازگشت[Union[getReactants[rxn], getProducts[rxn]]]; getRxnSide[front__ ~~ ~~ back__, front] := بازگشت[جلو]; getRxnSide[front__ ~~ ~~ back__, back] := بازگشت [بازگشت]; getRxnSide[به جز[__ ~~ ~~ __, front__ ~~ > ~~ back__], front] := بازگشت[ جلو]; getRxnSide[به جز[__ ~~ ~~ __، front__ ~~ > ~~ back__]، back] := بازگشت[بازگشت]; getSumSpeciesWithCoeffs[sum_] := بازگشت[StringSplit[sum, +]]; getSpeciesWithCoeffs[rxn_, type_] := ماژول[{rxnString = rxn, specString, specs}, specString = getRxnSide[rxnString, type]; مشخصات = getSumSpeciesWithCoeffs[specString]; بازگشت[مشخصات]؛ ]؛ splitCoeff[coeff:(NumberString||) ~~ spec:(LetterCharacter ~~ WordCharacter...)] := If[coeff === ، Return[{1, spec}]، Return[{ToExpression[ coeff], spec}]]; getReactantsWithCoeffs[rxn_] := بازگشت[Map[splitCoeff, getSpeciesWithCoeffs[rxn، front]]]; getProductsWithCoeffs[rxn_] := بازگشت[Map[splitCoeff, getSpeciesWithCoeffs[rxn، back]]]; getReactants[rxn_] := بازگشت[Map[getSpec, getSpeciesWithCoeffs[rxn، front]]]; getProducts[rxn_] := بازگشت[Map[getSpec, getSpeciesWithCoeffs[rxn، back]]]; getSpecPattern[] := بازگشت[NumberString| ~~ LetterCharacter ~~ WordCharacter...]; getSpecPattern[spec_] := بازگشت[NumberString ~~ spec]; getSpec[specStr_] := ماژول[{spec}، specStr /. ((NumberString|) ~~ spec: (LetterCharacter ~~ WordCharacter...)) -> spec; بازگشت[spec]; ]؛ getSidePattern[spec_:getSpecPattern[]] := ماژول[{speciesPat, sidePat}, speciesPat = getSpecPattern[]; sidePat = (speciesPat ~~ +)...~~ getSpecPattern[spec] ~~(+ ~~ speciesPat)...; بازگشت[sidePat[]]; ]؛ isValidRxnStr[rxn_] := ماژول[{sidePat, posPat}, sidePat = getSidePattern[]; posPat = sidePat ~~ (|>) ~~ sidePat; بازگشت[StringMatchQ[rxn، posPat]]؛ ]؛ removeInvalidRxns[rxns_] := ماژول[{rxnList = rxns, goodPos}, goodPos = موقعیت[rxnList, {_?isValidRxnStr,_NumberString,(_NumberString)|NULL}]; rxnList = استخراج[rxnList, goodPos]; بازگشت[rxnList]; ]؛ isReactant[rxn_, spec_] := ماژول[{fullPat}, fullPat = getSidePattern[spec] ~~ (|>) ~~ getSidePattern[]; بازگشت[StringMatchQ[rxn، fullPat]]؛ ]؛ isProduct[rxn_, spec_] := ماژول[{fullPat}، fullPat = getSidePattern[] ~~ | نماد به متن اضافه نشده است |
24044 | من سعی می کنم یک کد برای فلشی بنویسم که از مرکز دایره به سمت بالا در Graphics3D اشاره می کند. دستکاری[ Plot3D[RandomReal[{-0.5، 0.5}]* UnitStep[(x - a)^2 + (y - b)^2 - 1.5^2]، {x، -3، 3}، {y، - 3، 3}، PlotRange -> همه]، {a، -1، 1}، {b، -1، 1}]  من می خواهم یک فلش عمود بر مرکز این دایره باشد، چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | فلش رو به بالا در Graphics3D |
43771 | من هیچ منبعی برای انجام رمزنگاری منحنی بیضوی پیدا نمی کنم. من از بسته فیلد محدود استفاده کرده ام، اما آن را دست و پا گیر می دانم و به نظر می رسد هیچ روش داخلی برای ECC ندارد. چگونه می توانم ECC را در _Mathematica_ شروع کنم؟ | رمزنگاری منحنی بیضوی در Mathematica |
48528 | من سعی می کنم تعریفی را با استفاده از «DownValues»، «OwnValues» و غیره نقل کنم. به نظر می رسد همه چیز خوب است، به جز ظاهر آزاردهنده نمادهای موقت در تعاریف بازگشتی: مقایسه In[1]:= با[{g = f} , {HoldPattern@g@x_ :> 2 + x}] خارج[1]= {HoldPattern[f[x_]] :> 2 + x} و در[2]:= با[{g = f}، {HoldPattern@g@x_ :> 2 + g@x}] خارج[2]= {HoldPattern[f[x$_]] :> 2 + f[x$]} در اینجا نسخه من از نقل قول یک تعریف است: In[3]:= SetAttributes[InheritDefinition, HoldAll]; InheritDefinition[f_Symbol, g_Symbol, rules_:{}] := { ClearAll@f (*, InheritOptions[f, g]*) , (#@f = با[{g = f}, Evaluate[#@g /. قواعد) ]])& /@ {DownValues، OwnValues، SubValues، UpValues}، FullDefinition@f } // در آخر من اصلاً نیازی به نمادهای موقت در اینجا نمی بینم، زیرا 'RuleDelayed' 'HoldRest' است و 'HoldPattern' 'HoldAll' است. بنابراین، `x$` یک وابستگی است که کاملا غیر ضروری به نظر می رسد. در[4]:= ClearAll /@ HoldComplete[oldF, newF] // ReleaseHold; In[5]:= oldF@x_ := 2 - oldF[2 + x] در[6]:= newF = بازنویسی خواهد شد; In[7]:= InheritDefinition[newF, OldF] Out[7]= newF[x$_] := 2 - newF[2 + x$] ویژگیها[x$] = {موقت} 1) نحوه نقل قول از تعاریف بدون نمادهای موقت؟ 2) چرا دقیقاً بین «In[1]» و «In[2]» تفاوت وجود دارد؟ آیا واقعا به دلیل بازگشت است؟ | نقل تعریف به صراحت |
26097 | اطلاعات من به صورت 6 ستون در یک فایل دفترچه یادداشت است. من می خواهم فقط از یک ستون خاص، مثلاً، ستون سوم را در قالب یک لیست به Mathematica وارد کنم، یعنی می خواهم بعد از هر نقطه داده، کاما قرار گیرد. پیشاپیش متشکرم | ستون ورودی داده خاص |
8304 | من نمی توانم تنظیمات ایمیل خود را به درستی تنظیم کنم تا بتوانم از «SendMail[]» برای ایمیل مستقیم از Mathematica استفاده کنم. من Preferences را باز کرده ام، روی برگه اتصال به اینترنت کلیک کرده و تمام تنظیمات را برای مطابقت با تنظیمات حساب های Apple Mail خود پر کرده ام. این موارد عبارتند از: * سرور * شماره پورت * پروتکل رمزگذاری * نام کاربری * از آدرس * نام کامل * پاسخ به عجیب است که هیچ تنظیمی برای رمز عبور وجود ندارد؟ Test Connectivity Internet پنجره Preference به من می گوید Test موفق شد... Apple Mail یک تنظیم روی Use default ports (25, 465, 587) دارد، بنابراین فکر کردم این ممکن است تنظیمات Mathematica را اشتباه بگیرد، بنابراین من سعی کردم تنظیمات Apple Mail را روی Use Custom Port تنظیم کنید و هر یک از پورت های پیش فرض را به طور خاص مشخص کنید. هیچ کدام از آن تنظیمات هم کار نکرد. من همچنین سعی کردهام **همه** گزینههای موجود را برای «SendMail[]» مشخص کنم، بهویژه هر یک از 3 پورت «پیشفرض» ممکن که در بالا توضیح داده شد را امتحان کنم. SendMail[ From -> myemail@myisp.com، To -> recipientemail@isp.com، Subject -> Example Message، Body -> Test، Server -> smtpout.secureserver.net، EncryptionProtocol -> SSL، FullName -> MyUserName، Password -> myPassword، PortNumber -> 25 (* همچنین 465, 587 *) را امتحان کردم، ReplyTo -> None، ServerAuthentication -> Automatic، UserName -> myUserName ] دوباره «SendMail[]» همان پیام را به من می دهد: $شکست خورد. همچنین، در پنجره تنظیمات در زیر تب تنظیمات پروکسی سعی کردم تنظیمات پروکسی کاربر از سیستم یا مرورگر من و اتصال مستقیم به اینترنت را انتخاب کنم. «عیبیابی مشکلات اتصال به اینترنت - Wolfram Mathematica» در «مرکز اسناد» بررسی تنظیمات پراکسی را پیشنهاد میکند. با توجه به شکل ظاهری من در Snow Leopard Preferences >> Network >> Proxies  فکر نمی کنم چیز زیادی داشته باشم برای کمک کردن من هیچ تنظیمات فایروال روی کامپیوتر ندارم. این مرا گیج کرده است. آیا کسی ایده ای دارد که چه چیز دیگری می توانم امتحان کنم؟ | پیکربندی Mathematica برای ارسال ایمیل از یک نوت بوک |
16775 | من در حال کار بر روی یک کتابخانه ++C هستم که برای ساختن و مطالعه نمودارهای خاص (مانند مجموعه ای از رئوس متصل، نه نمودار تابع) استفاده می شود. این نمودارها ماهیت پویا خواهند داشت (و به طور بالقوه می توانند بسیار بزرگ باشند) و من به دنبال راه هایی برای تجسم آنها هستم. من به چند راه حل مانند Gephi نگاه کردم که می تواند نمودارهای پویا را تجسم کند، اما سپس تصمیم گرفتم که این چیزی باشد که _Mathematica_ به خوبی انجام می دهد. کتابخانه ++C من یک «طول عمر» را برای هر رأس و یال نگه میدارد و من میتوانم دادههای نمودار را به هر شکلی که لازم باشد خروجی بگیرم. اگرچه من نمودارهای زیادی را در Mathematica با «GraphPlot» و «GraphPlot3D» تجسم کردهام، مطمئن نیستم بهترین راه برای تجسم یک نمودار پویا چیست؟ من به طور گسترده از «Dynamic» و «Manipulate» استفاده کردهام و میتوانم از Manipulate برای ترسیم یک سری «عکسهای فوری» متوالی از یک نمودار در هر مرحله زمانی استفاده کنم. مشکل این روش این است که شما هر بار کل نمودار را دوباره ترسیم می کنید، حتی اگر فقط یک راس یا یال تغییر کرده باشد. همچنین وقتی کل نمودار را دوباره ترسیم میکنید، هیچ تضمینی وجود ندارد که راسها در مکانهای مشابه قرار بگیرند، بنابراین اضافه کردن یک یال باعث میشود که تصویر کاملاً تغییر کند. این توانایی متحرک سازی نمودار در حال تغییر را از بین می برد. آنچه به نظر می رسد لازم است، توانایی تغییر اندکی نمودار و سپس محاسبه مجدد محلی نیروهای ترسیم نمودار بدون ترسیم مجدد نمودار از ابتدا است. آیا این امکان پذیر است؟ چیزی شبیه یک «GraphPlotDynamic[]» فرضی. **ویرایش** در اینجا یک مثال ساختگی است که مشکل را نشان می دهد. قالب برای هر لبه است. {source, target, begin, end} این اتصال گراف را ایجاد می کند. dynamicGraph = {{0, 1, 0, 20}, {1, 2, 1, Infinity}, {2, 3, 2, 21}, {3, 4, 3, 22}, {4, 5, 4, بی نهایت}، {5، 6، 5، بی نهایت}، {6، 7، 6، 26}، {7، 8، 7، 25}، {8، 9، 8، بی نهایت}، {9، 10، 9، 24}، {0، 6، 10، 27}، {1، 6، 11، بی نهایت}، {1، 5، 12، بی نهایت}، {2، 5، 13، بی نهایت}، {2، 4، 14، بی نهایت}، {6، 8، 15، بی نهایت}، {5، 8، 16، بی نهایت}، {5، 9، 17، بی نهایت}، {4، 9، 18، بی نهایت}، {4، 10، 19، 23}}؛ اکنون نمودار با 'GraphPlot' ارائه می شود. یال ها بر اساس اینکه «t» در طول عمر لبه باشد انتخاب می شوند. دستکاری[ GraphPlot[#1 -> #2 & @@@ انتخاب[dynamicGraph, #[[3]] <= t <= #[[4]] &]، VertexRenderingFunction -> (متن[#2، #1] &)]، {t، 0، 31، 1}] این نمودار دارای یک پیشرفت نسبتاً طبیعی است که گرهها را در یک خط اضافه میکند و سپس خط را با تا کردن آن روی خودش به هم وصل میکند. دو بار سپس تمام لبههای بیرونی حذف میشوند و شما با شش ضلعی باقی میمانید که همه راسها به یک راس در مرکز متصل هستند. اما هنگام کلیک کردن بر روی Manipulate، نمودار در هر مرحله به اطراف پرش می کند، بنابراین پیگیری مواردی که اضافه و حذف می شوند دشوار است. **ویرایش** در اینجا یک ویدیوی نمونه از آنچه در مورد آن صحبت می کنم وجود دارد. این از Ubigraph است و بیش از آنچه من میخواهم انجام میدهد، زیرا زوایای دوربین و چرخشهای فانتزی را در حین ساخت نمودار انجام میدهد. اما آنچه مهم است این است که با اضافه شدن رئوس و لبهها، الگوریتم نیروی هدایت شده به طور مداوم در حال اجرا است، بنابراین نمودار به طور مداوم به روز میشود. http://ubietylab.net/ubigraph/content/Demos/Animation.html | تجسم نمودار پویا |
56049 | با توجه به یک تابع (بسیار پیچیده) «H(z)»، بهترین روش برای بررسی نمادین بودن هولومورفیک بودن آن چیست؟ آنچه من امتحان کردم بررسی صریح معادلات کوشی-ریمان (*): z = a + I b H = E^-Sqrt[z^2] / (Sqrt[z^2] + Sqrt[z^2] Cosh[Sqrt [z^2]] + Sqrt[z^2] Sinh[Sqrt[z^2]]) HRe = FullSimplify[ComplexExpand[Re[H]], (a | b) ∈ Reals] HIm = FullSimplify[ComplexExpand[Im[H]], (a | b) ∈ Reals] HReA = با فرض[(a | b) ∈ Reals, D[HRe, a]] HReA = Simplify[HReA, (a | b) ∈ Reals] HImB = با فرض[(a | b) ∈ Reals, D[HIm, b]] HImB = Simplify[HImB, (a | b) ∈ Reals] Simplify[HReA == HImB, (a | b) ∈ Reals] چیزی که من در نتیجه انتظار دارم یا فقط «درست» است یا معادلهای است که «a» و «b» باید برآورده شوند. برای اینکه معادلات _CR_ برآورده شوند. این بدان معناست که عملکرد من در همه جای صفحه مختلط هولومورفیک نیست. مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که فراخوانی به Simplify محاسبات را در مدت زمان معقولی کامل نمی کند (> 1 ساعت، سپس آن را قطع کردم). بررسی هارمونیک بودن «HRe» و «HIm» (که شرط لازم برای هولومورف بودن «H» است) آسانتر به نظر نمیرسد، زیرا مشتقات دوم «H» حتی طولانیتر هستند. آیا راهی برای تسریع این امر یا حتی رویکردی کاملا متفاوت وجود دارد؟ مشتقات آنقدر طولانی هستند که بازرسی دستی یک گزینه نیست. (*) توجه داشته باشید که همانطور که موری در زیر به درستی اشاره کرده است، انجام DEs کوشی-ریمان به تنهایی به معنای هولومورففی نیست. ویژگی های اضافی باید داده شود، به عنوان مثال. تداوم H یا تداوم مشتقات آن. | بررسی هولومورفی یک تابع |
25748 | فرض کنید من یک فرمول بعد دارم (برای نمایش جبر دروغ) که به صورت زیر است: $$ d(a,b) = {(a+1)(b+1)(a+b+2) \over 2} $ $ اکنون سطح $F(a,b,n) = 0 = d(a,b) -n$ را در نظر بگیرید که در آن $n \in \Bbb N$. آیا تابع Mathematica وجود دارد که به من اجازه دهد سه برابر $(a,b,n) \in \Bbb N^3$ را در این سطح پیدا کنم؟ | یافتن نقاط جدایی ناپذیر روی سطح |
3674 | من از زمان به روز رسانی به Mathematica 8 متوجه چیز عجیبی شده ام و آن این است که گهگاه می بینم که MathKernel از 800٪ CPU در مانیتور فعالیت من در OS X استفاده می کند (من 8 هسته دارم). من هیچ فراخوانی موازی ندارم، و این در یک هسته است، نه در چند هسته. کد من تقریباً فقط Interpolates، Maps، Do Loop و رسم روتین است. من کنجکاو هستم که آیا برخی از روال های ساخته شده در Mathematica در واقع از قبل موازی هستند، و اگر چنین است، کدام یک؟ | آیا توابع Mathematica داخلی از قبل موازی شده اند؟ |
46541 | چگونه می توانم اعداد بسیار بزرگ را در ریاضیات مرور کنم، مثلاً $10^{{10}^{{10}^{1.414\ldots}}}$؟ منظور من از مرور یافتن $k$th رقم اعشار قبل یا بعد از نقطه اعشار است. هر چیزی که امتحان کرده ام به من «سرریز[]» یا چیزی به همان اندازه بی فایده داده است. | نحوه کار با اعداد زیاد |
25741 | من یک مشکل گیج کننده دارم که Wolfram نتوانست به من در تشخیص آن کمک کند، و امیدوارم یکی از شما نابغه های ساکن در اینجا بتواند آن را کشف کند. (من به افراد پشتیبانی فنی در Wolfram دسترسی ندارم، زیرا مال من یک مجوز خانگی است.) اگر یک نوت بوک جدید باز کنم و Factorial[10]//AbsoluteTiming را اجرا کنم، نتایج مورد انتظار را دریافت خواهم کرد. دستگاه من: `{0.000024, 3 628 800}`. با این حال، اگر دوباره آن را اجرا کنم، نوت بوک به مدت 3-5 دقیقه قبل از اینکه تقریباً همان خروجی را ارائه دهد، Running را گزارش می دهد. در طی آن دوره، فرآیند Mathkernel با 100% استفاده از CPU در حال چرخش است، با این حال زمان واقعی گزارش شده در خروجی برای انجام ارزیابی ناچیز است. یک الگو وجود دارد. پس از لغو ارزیابی آویزان یا اجازه دادن به آن تا تکمیل دیرهنگام آن، ارزیابی بعدی به طور معمول (یعنی به سرعت) انجام می شود. با این حال، ارزیابی بعدی پس از آن دوباره معلق است. و این الگو تا جایی که من آن را آزمایش کرده ام به طور نامحدود ادامه می یابد: هر ارزیابی دیگر به مدت 3-5 دقیقه معلق است. تنظیمات من: Macbook Pro Retina 2012 با سیستم عامل OS X 10.8.3، با Mathematica نسخه 9.0.1.0. من 8 گیگابایت رم دارم و فضای زیادی روی SSD 250 گیگابایتی دارم. 2.3 گیگاهرتز Intel Core i7. آنچه من امتحان کردم: Sleep --> Wake، Restart، Shut Down و Reboot، حذف نصب و نصب مجدد Mathematica، از جمله غیرفعال کردن و فعال کردن مجدد آن. چه چیزی ممکن است باعث این مشکل مرموز شود؟ همه نرم افزارهای دیگر روی دستگاه به طور عادی کار می کنند و من Apple Hardware Diagnostics را اجرا کردم که چیزی پیدا نشد. _UPDATE_ سرنخ های بیشتر: فراخوانی Mathkernel از ترمینال برای اجرای فایل m به خوبی کار می کند. (من زنده نگه داشتن Mathkernel از ترمینال و ارسال دستورات یک به یک، مانند شما در قسمت جلو، تست نکرده ام.) -اگر من Mathematica را ترک کنم و چند دقیقه کار دیگری انجام دهم و برگردم، اولین ارزیابی است. همیشه خوب کار می کند و دومی آویزان است. -اگر دستور +' را فشار دهم.' (ارزیابی سقط) قبل از ارزیابی، همیشه کار می کند. چی ....؟ -اگر Factorial[10]//Timing را چند بار با موفقیت اجرا کنم، پاسخ معمولی در واقع «{6.x10-6, 3 628 800}» است. | هر ارزیابی دوم در قسمت جلویی نوت بوک کند است |
5006 | نحوه ترسیم موارد زیر در Mathematica: $$P = \sum_{k=C+1}^{\infty}\frac{e^{-C^\gamma} (C^\gamma)^k}{k! }$$ میخواهم $P$ را در مقابل $C \log{C}$ برای $\gamma$ معین با مقیاس لگاریتمی روی محور Y رسم کنم. در Matlab، من آن را به صورت زیر محاسبه می کنم: گاما = 0.75; C = 1:1:20; لامبدا = C .^ گاما; p = 1 - poisscdf (C، لامبدا)؛ semilogy(C .* log(C)، p); | نحوه رسم CDF توزیع پواسون در Mathematica |
46540 | اجازه دهید $a$ یک عدد غیر منطقی واقعی را نشان دهد. من سعی می کنم محاسبات را با یک خودمورفیسم $f:\mathbb{Q}(i,a)\to\mathbb{Q}(i,a)$ انجام دهم که $\mathbb{Q}(i)$ را به صورت نقطه ای اصلاح می کند و نقشه می دهد $a$ تا $i a$. بهترین راه برای نشان دادن $f$ چیست؟ روش من در زیر جواب نداد، زیرا «f@f» جایگزینی را بر روی نماد «f» انجام می دهد: f[x_] := x /. a -> I a f[a] (* I a *) f@f[a] (* -a *) (f@f)[a] (* I a (* نه با f@f[a] *) *) بهترین راه برای تعریف f چیست تا این اتفاق نیفتد؟ | چگونه می توانم این خودمورفیسم Q(i,a) را نشان دهم؟ |
43115 | من می خواهم با نگاشت یک لیست خاص، Subscript[C,i] را اختصاص دهم. به عنوان مثال، لیست {1،2،3،4} است و من می خواهم 1 را به C1، 2 را به C2، 3 را به C3 و 4 را به C4 اختصاص دهم. چگونه باید انجام دهم؟ با تشکر فراوان :) | چگونه می توان لیستی از زیرنویس ها را اختصاص داد؟ |
25745 | این سوال بخشی از یک دوره آموزشی در ریاضیات بود که در سال 1998 نوشته شده بود. > هر یک از توابع f1، f2 و f3 که در زیر تعریف شده اند ریشه ای نزدیک به x=2 دارند. نقشه > یک تابع ناشناس شامل FindRoot[] در لیست {f1,f2,f3} برای یافتن > هر سه ریشه. f1[x_]= 2x-17Cos[x] f2[x_]= x^2-3Sin[x] f3[x_]= 2Sin[x]^2-x نمودار[{f1[x],f2[x]، f3[x]},{x,0,5}] که خروجی را تولید کرد: > Out[242]= 2 x - 17 Cos[x] > > Out[243]= x^2 - 3 Sin[x] > > Out[244]= -x + 2 Sin[x]^2  و سپس به رسم یک نمودار زیبا ادامه می دهد، که نشان می دهد همه این توابع ریشه ای بین 1.5@ و 1.8 دارند. سپس بهصورت جداگانه ریشهها (نزدیک به دو) را برای هر تابع ارزیابی کردم تا بدانم آیا پاسخهای توابع «نقشهبرداری شده» درست هستند یا خیر. FindRoot[f1, {2}] > Out[287]= {1.40477} FindRoot[f2, {2}] > Out[284]= {1.72213} FindRoot[f3, {2}] > Out[285]= {1.84908 } در اینجا برخی از تلاش های من برای پاسخ به سؤال با استفاده از «Map» و «FindRoot» همراه با پیام های خطا و خروجی وجود دارد. که هر کدام تولید کردند. (* توجه داشته باشید که من حدود نیم دوجین راه حل دیگر را امتحان کردم، اما نمی خواستم این پست را خیلی طولانی کنم*) Map[FindRoot, {f1, f2, f3}, {1}] > در حین ارزیابی In[296]: = FindRoot::argmu: FindRoot با آرگومان 1 > فراخوانی می شود. 2 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > در حین ارزیابی In[296]:= FindRoot::argmu: FindRoot با 1 > آرگومان فراخوانی شد. 2 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > در حین ارزیابی In[296]:= FindRoot::argmu: FindRoot با 1 > آرگومان فراخوانی شد. 2 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > در حین ارزیابی In[296]:= عمومی::stop: خروجی بیشتر > FindRoot::argmu در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> > > Out[296]= {FindRoot[f1]، FindRoot[f2]، FindRoot[f3]} نقشه[FindRoot، {[f1، {2}]، [f2، {2}]، [f3، { 2}]}] > در حین ارزیابی In[303]:= نحو::sntxf: { را نمی توان با > دنبال کرد [f1،{2}]،[f2،{2}]،[f3،{2}]}. > > در حین ارزیابی In[303]:= نحو::tsntxi: [f1,{2}] ناقص است. > ورودی بیشتری مورد نیاز است. > > هنگام ارزیابی In[303]:= نحو::sntxi: عبارت ناقص. بیشتر > ورودی مورد نیاز است. Map[FindRoot، {{f1، {2}}، {f2، {2}}، {f3، {2}}}] > در حین ارزیابی In[303]:= FindRoot::argmu: FindRoot با 1 تماس گرفته شد > استدلال 2 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > در حین ارزیابی In[303]:= FindRoot::argmu: FindRoot با 1 > آرگومان فراخوانی شد. 2 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > در حین ارزیابی In[303]:= FindRoot::argmu: FindRoot با 1 > آرگومان فراخوانی شد. 2 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > در حین ارزیابی In[303]:= عمومی::stop: خروجی بیشتر > FindRoot::argmu در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> > > Out[303]= {FindRoot[{f1, {2}}], FindRoot[{f2, {2}}], FindRoot[{f3, {2}}]} من اسناد مربوط به ` Map، «FindRoot»، «Listable»، «Fold» و «Function». هیچ کدام از اینها به من ایده ای در مورد چگونگی پاسخ به این سوال نداد. علاوه بر این، من در این سایت جستجو کردم (و همچنین به هر یک از موضوعاتی که در هنگام پر کردن موضوع پیوند داده شده بودند)، سایت comp.soft-sys.math.mathematica و همچنین یک جستجوی کلی در اینترنت نگاه کردم. برای «نقشهبرداری چندین توابع در Mathematica»، و چیزی پیدا نکردم که به من ایده دهد که چگونه به سؤال پاسخ دهم. از کسی که من را در جهت درست راهنمایی کند سپاسگزارم. | نگاشت چندین توابع |
36939 | عبارت $\sqrt{L^2 M+\sqrt{L^2 (-J^2 + L^2 M^2)}}/\sqrt{2}$， را می توان به $\sqrt{L}( \sqrt{LM + J}+\sqrt{LM - J})/2$، اما چگونه می توانم این نتیجه را با _Mathematica_ به دست بیاورم؟ یعنی چگونه می توانم Sqrt[L^2 M + Sqrt[L^2 (-J^2 + L^2 M^2)]]/Sqrt[2] را به Sqrt[L]/2 (Sqrt[L M) ساده کنم + J] + Sqrt[L M - J]) | چگونه یک عبارت را با ریشه مربع ساده کنیم؟ |
1106 | چگونه می توان دفترچه یادداشت را از نمادهایی که پس از یک جلسه ویرایش در آن باقی می ماند پاک کرد؟ | نمادهای FE که حتی پس از حذف آنها در داخل نوت بوک باقی می مانند و SaveDefinitions->True problem |
23006 | من یک ماتریس همبستگی دارم که میخواهم آن را در قالب زیر نمایش دهم: * 2 رقم اعشار (مثلاً 0.56-) * علائم اعداد + و - (مثلاً 0.76 + یا -0.34) من بسیاری را امتحان کردم چیزهای مختلف، اما من تا به حال هیچ موفقیتی نداشتم... کدی که برای تولید داده استفاده می کنم این است: randomWalk[x_] := Acumulate[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], x], 0]] Exchange = Table[Subscript[asset, i] = randomWalk[500], {i, 1, 5}]; اکنون کدی که من برای تولید ماتریس همبستگی استفاده می کنم: N[Correlation[Transpose[exchange][[1 ;; 500، همه]]]، 2]//MatrixForm با این حال، اعداد تولید شده با '$MachinePrecision' نمایش داده می شوند، نه با 2 رقم اعشار (اگرچه من از 'N[#,2]' استفاده کرده ام). من کد دیگری را امتحان کردم: MatrixForm[Round[Correlation[Transpose[exchange][[1 ;; 500، همه]]]، 0.01]] در این مورد، ماتریس همبستگی را با 2 رقم اعشار دریافت می کنم، اما هنوز سیگنال + قبل از عدد را از دست می دهد. بنابراین من این آخرین کد را امتحان کردم: NumberForm[Round[Correlation[Transpose[exchange][[1 ;; 500, All]]], 0.01],NumberSigns -> {-, +}]//MatrixForm در این مورد آخر، اعداد را به درستی قالب بندی می کنم، اما نمی توانم آنها را در MatrixForm قرار دهم. . کسی میتونه راهنمایی کنه که این مشکل رو حل کنم؟ | فرمت خروجی در MatrixForm |
34808 | من میخواهم فرآیند انتخاب تعدادی از بررسیکنندگان پیشنهاد را که با معیار تضاد منافع مطابقت دارند، خودکار کنم. فرض کنید من 5 داور و 5 متقاضی از 5 دپارتمان دارم. بخش یک شخص را می توان از تابع getdept بدست آورد: depts = { علم، زبان، هنر، تاریخ، آموزش}; reviewers = { مری، جین، باب، جو، جان}; متقاضیان = { مری، پیت، ال، فرد، پتی}; getdept[person_] := شخص /. {مری -> علم، جین -> زبان، باب -> هنر، جو -> تاریخ، جان -> آموزش و پرورش، پیت - > language، al -> art، fred -> art, patty -> language} هر پیشنهاد باید توسط سه داور خوانده شود که هیچ یک از آنها نمی توانند از همان بخش باشند. به عنوان متقاضی من می توانم جدولی از بازبینان احتمالی ایجاد کنم: possrev = Table[{i, DeleteCases[reviewers, x_ /; getdept[x] === getdept[i]]}، {i، متقاضیان}] و با نگاه کردن به نتیجه در این مثال بی اهمیت، می توانم به صورت دستی بازبینان را شناسایی کنم: possrev[[All, 2]] // MatrixForm  من در مورد نحوه انتخاب فهرستهای فرعی گیر کردم. به نظر من باید با یک ماتریس 3xN پایان دهم که در آن N تعداد متقاضیان است. هیچ عنصری در ماتریس حاصل بیش از سه بار نمایش داده نمی شود. (میتوانیم فرض کنیم که طول[بازبینان]>= طول[متقاضیان]). من گمان می کنم که راه حل های منحصر به فردی وجود نخواهد داشت و به همه راه حل ها نیازی ندارم (اگرچه جالب خواهد بود). آیا میتوان یک ماتریس راهحل، «تکالیف» پیدا کرد که: طول/@اتحاد/@تکالیف = 3 و تعداد[مسطح[تکالیف]، #] و /@ بازبین <= 3 [من فکر میکنم اینها نمایشهای ریاضی صحیح هستند از معیارهای من است، اما ممکن است اشتباه کنم.] | جایگشت: انتخاب داوران بدون تضاد منافع |
44965 | اجازه دهید r1 = 1;r2 = 2 را تعریف کنیم. و beta2[t_] := {r1*Cos[2*Pi*t], r2*Sin[2*Pi*t]} beta1[t_] := beta2[t + 4.8*t^2*(t - 1 )^2] k[v_] := اگر [Norm[v] > 0، v/Sqrt[Norm[v]]، 0] با q2[t_] := FunctionExpand[k[beta2'[t]]، فرضیات -> t \[Element] Reals] q1[t_] := FunctionExpand[k[beta1'[t]]، فرضیات -> t \[Element] Reals] اکنون وقتی با q1'[3] تماس میگیرم، {4.56985 + 0.157049 (10.2293) دریافت میکنم مشتق [1][Abs][-5.97566] - 40.9174 مشتق[1][Abs][-3.88322])، -28.1291 + 0.102057 (10.2293 مشتق [1][Abs][-5.97566] - 40.9 مشتق[1][Abs][-3.88322])} **سوال** > چگونه این عبارت را ساده کنیم؟ | چگونه Mathematica را ساده کنیم؟ |
44961 | کدام فایل را باید تغییر دهید تا تعریف مستعار [escape] dt [escape] را تغییر دهید تا بعد از عملگر مشتق جزئی پرانتز قرار گیرد؟ | تعریف مجدد نام مستعار ورودی |
47243 | من دو معادله دیفرانسیل ساده را با استفاده از NDsolve حل می کنم. حل = NDSحل[{X'[t] == μ*S[t]*X[t]/(k + S[t])، S'[t] == -μ*S[t]*X[ t]/(0.664252*(k + S[t])، X[0] == 10، S[0] == 300}، {X، S}، {t، 0، 40.7}] باکتری[t_] = X[t] /. راه حل؛ غذا[t_] = S[t] /. راه حل؛ qq = جدول[310 - باکتری[t] - غذا[t]، {t، زمان}]; error = MapThread[Plus,Abs[(exp[[All, 1]] - qq)/exp[[All, 1]]*100/298]] باید «خطا» را برای مقادیر مختلف «k» ارزیابی کنم و μ به منظور بررسی مقادیر k و μ که خطای آنها کمتر از 5٪ است. exp و time نتایجی هستند که من دارم. وقتی سعی می کنم کدم را در یک حلقه For قرار دهم، با شکست مواجه می شود. برای[μ = 0.1، μ <= 1، μ = μ + 0.1، k = 100 محلول = NDSحل[{X'[t] == μ*S[t]*X[t]/(k + S[t ])، S'[t] == -μ*S[t]*X[t]/(0.664252*(k + S[t]))، X[0] == 10، S[0] == 300}، {X، S}، {t، 0، 40.7}] باکتری[t_] = X[t] /. راه حل؛ غذا[t_] = S[t] /. راه حل؛ qq = جدول[310 - باکتری[t] - غذا[t]، {t، زمان}]; error = MapThread[Plus,Abs[(exp[[All, 1]] - qq)/exp[[All, 1]]*100/298]] Print[خطا]] موارد بالا به من خطا می دهد و من این کار را نمی کنم هر نتیجه ای بگیرید برنامه من این است که از این حلقه For برای تغییر μ و سپس از یک حلقه تو در تو برای تغییر k استفاده کنم. هر نظری؟ | Nested For Loop با NDsolve |
55530 | من PDE زیر را دارم (یک معادله اصلی، و $P$ چگالی احتمال است، $0\le x\le1$ و $0\le y\le1$): $$ \partial_t P(x,y,t)=x\ partial_xP(x,y,t)+(1-y)\partial_yP(x,y,t)+2P(x,y,t) $$ شرایط اولیه عبارتند از $P(x,y,t=0)=\delta(x-0.05,y-0.85)$. برای شرایط مرزی، اگر چگالی احتمال از مرز عبور کند، من کاری برای متوقف کردن آن انجام نمیدهم. ( **چگونه BC را در Mathematica بیان کنیم؟**) از دستور زیر استفاده کردم: NDSolve[{D[P[x, y, t], t] == x D[P[x, y, t], x] + (1 - y) D[P[x، y، t]، y] + 2 P[x، y، t]، P[x، y، 0] == DiracDelta[x - 0.05، y - 0.85]}، P، {t، 0، 2}، {x، 0، 1}، {y، 0، 1}] ابتدا، Mathematica اخطار زیر را داد: هشدار: تعداد ناکافی شرایط مرزی برای جهت متغیر مستقل y مشخص شده اند. اثرات مرزی مصنوعی ممکن است در محلول وجود داشته باشد. >> علاوه بر این، نتیجه ای که داد بدیهی است اشتباه است: Plot3D[Evaluate[(P[x, y, t] /. %) /. {t -> 0}]، {x، 0، 1}، {y، 0، 1}]  ** سوال من این است ** : 1) چگونه می توانم شرایط مرزی را که ذکر کردم بیان کنم 2) چگونه می توانم NDSolve را کار کنم؟ | از NDSolve برای حل یک PDE استفاده کنید |
38009 | آیا _Mathematica_ معادل linspace Matlab دارد؟ من می خواهم لیستی با شروع، توقف و تعداد امتیاز تهیه کنم. زیباترین راه برای انجام این کار چیست؟ | آیا معادلی برای Linspace متلب وجود دارد؟ |
17429 | من میخواهم تابع کوچک «محصول داخلی» خود را تعریف کنم که ویژگیهای خطی و جابجایی را برآورده کند، و میخواهم از نمادهای «$\langle$» و «$\rangle$» برای خروجی نتایج خود استفاده کنم. برای این منظور من از AngleBracket استفاده می کنم که معنای داخلی ندارد. من توانستم از «SetAttributes[AngleBracket,Orderless]» استفاده کنم تا به محصول درونی خود خاصیت جابجایی بدهم. $\langle v,w\rangle=\langle w,v\rangle$. سپس میتوانم AngleBracket را به طور متناقضی با استفاده از «Distribute[AngleBracket[u+v,w]] بر روی جمع توزیع کنم، اما نمیتوانم شرایط $\langle a v، w\rangle=a\ را تحمیل کنم. langle v,w \rangle$ جایی که $a$ NumericQ[a]==True را برآورده می کند، و به خصوص $\langle 0,v\rangle = 0$. چگونه می توان این کار را انجام داد؟ آیا باید تابع «myInnerProductSimplify» خودم را بنویسم؟ | یک «محصول داخلی» را با AngleBracket تعریف کنید |
36720 | من سعی می کنم تابع سبز معادله انتشار اسباب بازی را بدست بیاورم $$\frac{\partial^2 u(x,t)}{\partial x^2} = \frac{1}{\alpha^2}\frac {\partial u(x,t)}{\partial t}$$ با _Mathematica_ 9. سپس آن را با تبدیل فوریه معکوس حل کنید: u[x_, t_] := تبدیل فوریه معکوس[U[k، t]، k، x] D[u[x، t]، {x، 2}] D[D[u[x، t]، x]، x] (* 0 *) ( * InverseFourierTransform[-k^2 U[k, t], k, x] *) اما آیا کسی میتواند به من بگوید که چرا «Out[4]» و «Out[5]» متفاوت هستند؟ ممنون از لطف شما | نتایج متناقض مشتق دوم تبدیل فوریه معکوس |
22160 | فرض کنید من میخواهم تابعی را که از یک «جدول» به نام «a» با روش گرادیان مزدوج «FindMinimum» استفاده میکند، کوچک کنم. _به طور غریزی_ کارهای زیر را انجام می دهم: FindMinimum[(Sum[a[[i]]*Cos[1.3], {i, 1, 2}])^2, {a, {0, 0}}, Method -> ConjugateGradient ] اما واضح است که پیام ها و نتایج زیر را دریافت می کنم: > در طول ارزیابی In[135]:= Part::partd: مشخصات قطعه a[[1]] > بیشتر از عمق جسم است. >> > در حین ارزیابی In[135]:= Part::partd: مشخصات قطعه a[[2]] > بیشتر از عمق جسم است. >> > > {0., {a -> {0., 0.}}} بنابراین، برای غلبه بر این مشکل _کوچک، موارد زیر را امتحان کردم: a = {a1, a2}; FindMinimum[(Sum[a[[i]]*Cos[1.3], {i, 1, 2}])^2, {a, {0, 0}}, Method -> ConjugateGradient] > در طول ارزیابی In[136]:= Part::partd: مشخصات قطعه a[[1]] بیشتر از عمق جسم است. >> > در حین ارزیابی In[136]:= Part::partd: مشخصات قطعه a[[2]] > بیشتر از عمق جسم است. >> > > {0., {{a1, a2} -> {0., 0.}}} و دوباره همان پیام های خطا را دریافت می کنم. بنابراین من به روش _کثیف رسیدم: FindMinimum[(a1*Cos[1.3] + a2*Cos[1.3])^2, {{a1, 2}, {a2, 0}}, Method -> ConjugateGradient] که این بار نتایج واقعی را به من ارائه کرد: {2.86222*10^-17, {a1 -> 1., a2 -> -1.}} اکنون، در حالی که این جایگزین آخر برای این مثال ساده و برای جدولی که فقط دو مقدار دارد کار می کند، اگر مجبور باشم برای مثال این کار را انجام دهم: FindMinimum[(Sum[a[[i]] *Cos[1.3], {i, 1, 1000}])^2, {a, {0, 0}}, Method -> ConjugateGradient] چگونه می توانم این را مرتب کنم بیرون؟ من می دانم که ممکن است مشکلی در رویکرد من وجود داشته باشد، اما نمی توانم روش دیگری برای تنظیم آن پیدا کنم. | چگونه می توان a[[i]] را قسمت های جدول a نام برد؟ یا چگونه می توان جدول a را در FindMinimum رشد داد؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.