_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
45285 | من در حال یادگیری نحوه گرفتن استثناها، به ویژه RecursionLimit::reclim هستم. برای اینکه ببینم چگونه کار می کند، به مثال زیر رسیدم: Clear[a] a = 1 test[] := Check[If[a > 100, a, If[RandomReal[1000] < 1, Print[yupeee ];Print[a], test[]]], a += 1; test[]] test[] با متغیر «a» میخواهم شمارش کنم که «تست[]» چند بار فراخوانی شده است، بلکه تعداد دفعاتی که از حد بازگشت فراتر رفته است. وقتی آن را اجرا می کنم، یا خروجی yupeee 1 را دریافت می کنم یا $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 1024 فراتر رفته است. >> $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 1024 بیشتر شد. >> $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 1024 بیشتر شد. >> عمومی::stop: خروجی بیشتر $RecursionLimit::reclim در طول این محاسبه متوقف می شود. >> 1117 انتظار داشتم چیزی شبیه yupeee 45 یا 101 باشد، اما قطعاً نه 1117 آیا کسی می تواند این عدد عجیب را توضیح دهد؟ آیا ایده ای دارید که چگونه می توانم تعداد بیش از حد بازگشت را کنترل کنم؟ و از آنجایی که من مبتدی هستم، لطفا سعی کنید آن را ساده کنید. با تشکر | خطای Caching RecursionLimit::reclim |
3635 | من متوجه شدم که با «NDSolve[...]» در حین حل یک معادله دیفرانسیل جزئی، تغییر «MaxStepFraction» از «1/10» به «1/60»، همگرایی را بهبود می بخشد. بدون پرداختن به جزئیات زیاد در مورد خود PDE، آیا از «MaxStepFraction» به اندازه شبکه استفاده می شود؟ من به طور کلی متوجه میشوم که وقتی به جای «1/60» از یک کسر گام بزرگ مثلاً «1/30» استفاده میکنم، یک پیغام خطایی دریافت میکنم که میگوید: > NDSolve::eerr: Warning: تخمین خطای محلی مقیاسدار > 1484.278641749214 در t = 240279.84981818125` در جهت مستقل > متغیر x بسیار بیشتر از تحمل خطای تجویز شده است. فاصله شبکه > با 31 نقطه ممکن است برای دستیابی به دقت یا دقت مورد نظر خیلی بزرگ باشد. ممکن است یک تکینگی شکل گرفته باشد یا ممکن است بخواهید با استفاده از گزینه های روش MaxStepSize یا MinPoints یک فاصله شبکه کوچکتر را مشخص کنید. >> آیا باید بفهمم که برای یک کسر گام بزرگ، معادله من یا سفت است (چون اندازه گام بزرگ است/شبکه خیلی درشت است)؟ **ویرایش 1:** مرتبه چهارم PDE غیرخطی من به طور کلی به نظر می رسد: `h_t + N(h[t,x],h[t,x]^2,h[t,x]^3,h[ t,x]^4) = 0` که در آن «N(...)» بخش غیر خطی است. **ویرایش 2:** از Needs[DifferentialEquations`InterpolatingFunctionAnatomy] استفاده کردم. و hGrid = InterpolatingFunctionGrid[hSol]; {nX, nY, nT} =Drop[Dimensions[hGrid], -1] که در آن «hSol» نتیجه تابع درونیابی من است که «NDSolve» ارائه میکند، و دریافت که nx، ny و nT به ترتیب: 41،41،298 زمانی که من استفاده کردم «MaxStepFraction-> 1/40». بنابراین حدس میزنم که «MaxStepFraction->» شبکه فضایی را تعریف میکند. هر فکری؟ نظرات؟ | MaxStepFraction چه کاری انجام می دهد؟ |
52292 | من تازه متوجه شدم که احتمالاً در محاسبه بردار ویژه یک ماتریس با مقادیر عددی نیز یک اشکال وجود دارد (برای اشکال در محاسبه بردار ویژه با مقدار نمادین اینجا را ببینید). به طور خاص در مورد من یک ماتریس دارم (با ابعاد بزرگ مثلا N>100) که مجموع ستون ها ثابت است. می توان ثابت کرد که در این حالت بردار واحد بردار ویژه سمت راست ماتریس مربوط به مقدار ویژه با حداکثر قسمت واقعی است. اما اگر بخواهم بردار ویژه را با Mathematica محاسبه کنم، خروجی نادرستی به من می دهد. مثال. ماتریس مثال m را از اینجا وارد کنید. بررسی کنید که v1={1,1,1...,1} یک بردار ویژه از مقدار ویژه l1=-0.987 است: m.ConstantArray[1.,Length[m]] + (0.987 ConstantArray[1.,Length[ m]]) // خرد کنید سپس Eigensystem مربوطه را با Mathematica محاسبه کنید {v2,l2}=Eigensystem[m,-1] میتوانید بررسی کنید که اگرچه l1=l2، v2 بردار واحد نیست. | اشکال بردار ویژه نیز برای ماتریس با مقدار عددی |
57719 | رشته زیر را میتوان به راحتی با «ToExpression» به فهرست تبدیل کرد. ToExpression@string با این حال، اگر رشته حاوی کاراکترهایی باشد که میتوانند به اشتباه بهعنوان خطاهای نحوی تفسیر شوند، با مشکلاتی مواجه میشوم. string = {{a},{b,c,d},{e,{[f],{g}}}} `ToExpression` خطا می دهد زیرا [f] Wolfram معتبر نیست. (توجه جانبی، آیا آن جمله از نظر گرامری درست است؟ مینویسم ... isn't valid Java or C. آیا بهتر است بنویسم ... isn't valid Wolfram Language?) من می خواهم تبدیل کنم. یک رشته در یک لیست تودرتو از رشته ها. برای مرجع (2242) با دادههایی شروع میشود که «سر» آنها «فهرست» است و بهراحتی به نظر نمیرسد با فهرستهای تودرتو کار میکند، (43930) سؤال مشابهی با تمرکز بر «گراف» است و امیدوارکننده به نظر میرسد با این تفاوت که راهحل از _levelspec_ در استفاده میکند. Cases که، به درک من، در StringCases موجود نیست. | تبدیل یک رشته به یک لیست تو در تو از رشته ها |
1339 | اگر فایل > `Wolfram > Research\Mathematica\8.0\SystemFiles\FrontEnd\TextResources\Windows\MenuSetup.tr` را ویرایش کنید، می توانید Ctrl+Shift+C را نه ساده بلکه در قالب $\LaTeX$ کپی کنید. بسیار مفید. به دنبال خطی در فایل بگردید که &LaTeX و خطی که می گوید Plain &Text است. علامت & حرف زیر خط را در منو می دهد. سپس آنها را با موارد زیر جایگزین کنید: MenuItem[Plain &Text, FrontEnd`CopySpecial[PlainText]]، MenuItem[&LaTeX, KernelExecute[ToExpression[FrontEnd`CopyAsTeX[]]]، MenuKey[C، Modifiers->{Control، Shift}]، MenuEvaluator -> Automatic]، Mathematica را مجدداً راه اندازی کنید و کارتان تمام شد. سوالی که من دارم این است که آیا کسی میداند «MenuEvaluator» چه کاری انجام میدهد، یا میدانید چگونه این اصلاح را از یک نوت بوک در Mathematica به جای تغییر فایل پیکربندی انجام دهید. | میانبر سفارشی Mathematica: به صورت $\LaTeX$ کپی کنید |
25476 | من واقعاً رفتار Default Argument را درک نمی کنم. اگر این دستور را در Mathematica اجرا کنم: در: {f[a], f[a + b]} /. f[x_ + y_.] -> p[x, y] > `Out: {p[a, 0], p[b, a]}` چرا a و b با هم عوض می شوند؟ چگونه می توانم رفتار متفاوت موارد فوق را در مقایسه با هر یک از موارد زیر توضیح دهم: در: {f[a]، f[a + b]} /. f[x_ + y_] -> p[x, y] > `خارج: {f[a], p[a, b]}` در: {f[a]، f[a + b]} /. f[x_. + y_] -> p[x، y] > «خارج: {p[0، a]، p[a، b]}» در: {f[a]، f[a + b]} /. f[x_. + y_.] -> p[x, y] > `خارج: {p[a, 0], p[a, b]}` و به طور مشابه برای: در: {f[a]، f[a b]} / . f[x_ y_.] -> p[x، y] > `خارج: {p[a، 1]، p[b، a]}` در: {f[a]، f[a b]} /. f[x_ y_] -> p[x, y] > `خارج: {f[a], p[a, b]}` در: {f[a]، f[a b]} /. f[x_. y_] -> p[x, y] > `Out: {p[1, a], p[a, b]}` در: {f[a]، f[a b]} /. f[x_. y_.] -> p[x, y] > `Out: {p[a, 1], p[a, b]}` از راهنمای Mathematica، آنچه من میدانم این است که Mathematica مقدار پیشفرض را برمیگرداند اگر آرگومان _. وارد نشده است اما من هنوز نمی توانم جملات بالا را هیچ معنایی داشته باشم. علاوه بر خروجی مشهود آشکار مانند مرتب کردن مجدد، من واقعا منطق پشت _ را درک نمی کنم. چه ارتباطی با جمع و ضرب دارد؟ کی _. در غیر این شرایط مفید باشد؟ با تشکر | رفتارهای مختلف Default Argument |
48279 | معادله دیفرانسیل جزئی در «NDSolve» زیر محافظه کارانه (براساس ساخت) $\int_{-1}^{+1} p(t,z)\ dz$ برای همه $t$ است. tMax = 1; sol = NDSolve[ { مشتق[1، 0][p][t، z] == مشتق[0، 2][p][t، z]، p[0، z] == (1 - z^2 )^2 *Exp[-1 z^2]، مشتق[0، 1][p][t، -1] == 0، مشتق[0، 1][p][t، +1] == 0 }، {p}، {t، 0، tMax}، {z، -1، 1}، PrecisionGoal -> 1، AccuracyGoal -> 2 ]; برای بررسی حفظ، درصد تفاوت بین $\int_{-1}^{+1} p(t,z)\ dz$ و $\int_{-1}^{+1} p(0، z)\ dz$ برای timePoints = 20 مقادیر t با فراخوانی های مکرر به NIintegrate. امتیاز زمانی = 20; dt = tMax/timePoints; int0 = p[0، z] /. sol // NIintegrate[#, {z, -1, 1}] & // Flatten; intPercentDif = جدول[ p[dt*i, z] /. sol // NIintegrate[#, {z, -1, 1}] & // Flatten // 100*(# - int0)/int0 & // First // {dt*i, #} &, {i, 1 , timePoints} ]; ListPlot[ intPercentDif, AxesLabel -> {time, Integral درصد تفاوت [%]} ] نمودار نشان می دهد که خطا برای این مورد کوچک باقی می ماند. این روش از نظر محاسباتی کاملاً نیازمند است، و برای مشکل واقعی من، که مجموعه پیچیدهتری از pdes جفت شده است، این بررسی زمان بسیار زیادی میبرد. من می خواهم هر بار که سیستم را شبیه سازی می کنم بررسی کنم، اما این بررسی بیشتر از خود شبیه سازی طول می کشد. **آیا راه بهتری برای بررسی حفاظت وجود دارد؟** | راه بهتری برای بررسی حفاظت در NDSolve |
39837 | اجازه دهید کمی پیش زمینه بگویم: همانطور که بسیاری از پاسخ های من نشان می دهد، من اغلب از موازی سازی خودکار استفاده می کنم (به این معنی که _Mathematica_ محاسبه را به طور خودکار بر روی چندین هسته زمانی که فهرست آرگومان ها ارائه می شود توزیع می کند) کامپایل و اغلب در کامپایل C`. بنابراین، در بستههای من مواردی مانند $adjustGraylevelFunc زیر وجود دارد:= ($adjustGraylevelFunc = Compile[{{values, _Real, 1}}, Map[Floor[255.0 * Min[Max[0.0, #]، 1.0]^( 0.25) + 0.5] &، مقادیر، {1}]، RuntimeAttributes -> {Listable}، Parallelization -> True، RuntimeOptions -> Speed، CompilationTarget -> C ]); هنگامی که بسته بارگیری می شود، این تخصیص تاخیری فورا ارزیابی می شود، زیرا تابع تا اولین استفاده کامپایل نمی شود. بنابراین، بارگیری بسته بسیار سریع است، در مقایسه با زمانی که تمام توابع موجود در آن در تماس «Get» کامپایل میشوند. خط بعدی را دو بار ارزیابی کنید و اثر $adjustGraylevelFunc[RandomReal[1, {5, 5, 3}]] را ببینید، با این حال، نمی توانم فرض کنم که همه افراد یک کامپایل C در حال اجرا را نصب کرده باشند. بنابراین، من یک راه _کوتاه_ و _ساده_ می خواهم برای تست اینکه آیا می توانم از C-compiling استفاده کنم یا خیر. بدون تحقیق، دو احتمال به ذهن من می رسد: 1. بارگیری بسته «CCompilerDriver» و استفاده از «CCompiler» برای بررسی. این دو اشکال دارد. من باید یک بسته اضافی را بار کنم که واقعاً استفاده نمی شود، به جز این یک آزمایش کوچک. مهمتر از آن، یک کامپایلر C نصب شده نشان نمی دهد که آیا _Mathematica_ واقعاً می تواند کد کتابخانه ای با آن ایجاد کند یا خیر. من اغلب این را دیده ام (مخصوصاً در ماشین های ویندوز) که از کامپایلرهای C نصب شده نمی توان استفاده کرد. 2. یک تابع تست کوچک را کامپایل کنید که یک متغیر بسته را تنظیم می کند. چنین بررسی می تواند به سادگی If[Quiet[Check[TrueQ[Compile[{}, 0, CompilationTarget -> C][] == 0]، False]]، $compileTarget = CompilationTarget -> C باشد. , $compileTarget = CompilationTarget -> MVM ] آیا امکانات دیگری وجود دارد؟ شاید _Mathematica_ در حال حاضر این نوع بررسی را در راه اندازی انجام می دهد و می توان به نحوی به نتیجه دسترسی داشت؟ | بررسی کنید که آیا یک CCompiler کار نصب شده است یا خیر |
58868 | این پاسخ توسط @paw یک اشکال را نشان می دهد که باعث می شود Mathematica نسخه 10.0.0.0 رابط کاربری گرافیکی و هسته را خراب کند. تا کنون کد متخلف این است: جدول نیازها[QuantityUnits`] = کلیدها[QuantityUnits`Private`$UnitReplacementRules]; پانل[DynamicModule[{f = }، Column[{Text[Style[Mathematica Unit Search:، Bold]]، InputField[Dynamic[f]، String، ContinuousAction -> True]، Dynamic[Union@Flatten[ StringCases[#, f ~~ ___] & /@ table] // TableForm]}]]] این یک پانل پویا ایجاد می کند و هنگام فشار دادن فرمت پانل در نوار پیشنهاد، خرابی اتفاق می افتد. این اشکال تا کنون تنها در M10 تحت ویندوز 7 64 بیت تایید شده است. مهارتهای من برای کاهش آن کد به حداقل نمونه کاری که خرابی را بازتولید میکند کافی نیست، و همچنین Mathematica را تحت سایر سیستمعاملها در دسترس ندارم. بنابراین من هم اشکال را گزارش میکنم و هم میپرسم: 1. حداقل نمونه کار از خرابی چیست؟ 2. آیا این خرابی در پلتفرم های دیگر هم رخ می دهد؟ کد شناسایی پشتیبانی فنی Wolfram: CASE:1566616 است | پنل دینامیک Mathematica 10.0.0.0 را خراب می کند |
17460 | من می خواهم لیستی از معادلات پیچیده $n$ را به لیستی از معادلات $2n$ واقعی تبدیل کنم. در حال حاضر من این کار را به این صورت انجام می دهم: معادله = {a + I b == 0، c + I d == 0} مسطح کردن[{ComplexExpand[Re[First[#]]] == 0 & /@ eqs، ComplexExpand[Im[First[#]]] == 0 & /@ eqs}] میخواهم بدانم چگونه میتوانم این را فشردهتر بنویسم، زیرا من اساساً از یک دستور دو بار استفاده می کنم، با تنها تفاوت در تغییر تابع Re -> Im. شاید بتوانم از یک تابع خالص برای نگاشت لیستی از این 2 تابع استفاده کنم؟ با تشکر | نقشه بر روی فهرست توابع |
55579 | من میخواهم از مقیاس به همان شیوهای استفاده کنم که آقای ترور کول در عالیترین نمایشش در سایت Wolfram Demonstrations: http://demonstrations.wolfram.com/MatchingTemperatureDataToANormalDistribution/ اینجا اسکریپت کولز است: Manipulate[ نمایش[ هیستوگرام، طرح[مقیاس PDF [توزیع عادی[میانگین، σ]، x]، {x، 0، 30}، PlotStyle -> {Thickness[0.01]}]، AxesOrigin -> {0، 0}، PlotRange -> {{0، 30}، {0، 350}}، ImageSize -> {450، 300}]، {{scale , 2400}, 0, 3500, Appearance -> Labeled}, {{mean, 17}, 0, 20, Appearance -> Labeled}, {{σ, 2.9}, 0.1, 15, Appearance -> Labeled}, SynchronousInitialization -> False, Initialization :> ( data = Table[ WeatherData[ لندن، دما، {{سال، 6، 1}، {سال، 9، 30}, Day}], {year, 1976, 2010, 1}] هیستوگرام = هیستوگرام[Flatten[Table[Part[#, 2] & /@ yearData, {yearData, data}]], ChartStyle ->; DarkRainbow]؛)] بعد، این اسکریپت ابتدایی من است. لطفاً بگویید، آیا من ارجاعاتی را به «مقیاس» وارد کنم تا به همافزایی بین نقاط دادهام و منحنی انحنای دوگانهام مانند آقای کول برسم؟ دستکاری[ نمایش[ Plot[d[X, n, P], {X, 0.0, 10.0}, Frame -> True, GridLines -> Automatic, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> {{0, 10.0 }، {0، 1.0}}، ImageSize -> {500، 318.3}، PlotStyle -> {RGBColor[1, 0, 0], Thickness[0.01]}, Aspect Ratio -> 2/π, FrameLabel -> {DeMoivre}]، dtplt]، {n، 1.0، 10.0}، {P، 0.001 , 10.0}] | چگونه می توانم یک طرح را در Manipulate خود مقیاس کنم؟ |
13375 |  چگونه می توانم این منحنی زینتی را تقریب بزنم؟ توجه داشته باشید که منحنی تا حدودی ضخامت متغیری دارد که در خوشنویسی معمولی است، که مایلم آن را نیز تکرار کنم. مرجع عالی _Handbook and Atlas of Curves_ توسط E.V. شیکین (1995) حاوی جهتهای وسوسهانگیز بسیاری است، از جمله خانوادههای منحنی با نقاط منفرد، اما هیچکدام شبیه این منحنی بسته خاص نیستند و با ضخامت سروکار ندارند. یک تابع منفرد برای توصیف منحنی مطلوب است اما تعریف تکهای و اسپلاین قابل قبول است. | تقریب یک منحنی زینتی |
42594 | فرض کنید من پنج بردار چهار بعدی $p_i^\mu=(p_i^1,p_i^2,p_i^3,p_i^4)$ با $i=1,2,3,4,5$ دارم. اکنون، میخواهم ورودیهای این بردارها (در مجموع $4\cdot5=20$) را با تعدادی اعداد پر کنم، اما به گونهای که بردارهای حاصل محدودیتهای $9$ زیر را برآورده کنند: $$(p_i^1)^2-(p_i ^2)^2-(p_i^3)^2-(p_i^4)^2=0~~~\text{برای هر }i\in\{1,2,3,4,5\}$$ $$p_1^\mu+p_2^\mu+p_3^\mu+p_4^\mu+p_5^\mu=0~~~ \text{for every }\mu\in\{1,2,3,4\}$$ راه مناسبی برای ایجاد چنین بردارهای مقید در _Mathematica_ چیست؟ شاید یک تابع داخلی وجود داشته باشد که این کار را انجام می دهد؟ | اعداد تولید شده تحت یک محدودیت؟ |
38867 | من ماتریس زیر Va را دارم: Va = جدول[ که[i == j + 1, 2, True, 0], {l, 1, 2}, {m, 1, 2}, {s, 1, 2}، {q، 1، 2}، {i، 1، 2}، {j، 1،2}]; هیچ مشکلی برای بسته بندی آن وجود ندارد: Va = Developer`ToPackedArray[Va]; Print@Developer`PackedArrayQ@Va; درست است اما پس از آن ماتریس Vb وجود دارد که همان Va است، اما به شکل SparseArray: Vb = SparseArray[{l_, m_, s_, q_, i_, j_} :> کدام[i == j + 1, 2, True, 0], {2, 2, 2, 2, 2, 2}]; و این یکی را نمی توانم بسته کنم: Vb = Developer`ToPackedArray[Vb]; Print@Developer`PackedArrayQ@Vb; غلط آیا کسی روش بسته بندی این «SparseArray» «Vb» را می داند؟ | آیا امکان بسته بندی SparseArray وجود ندارد؟ |
56255 | در نسخه 10 استفاده از این گزینه Front End دیگر خروجی مفیدی نمی دهد: SetOptions[$FrontEnd, EvaluationCompletionAction->ShowTiming] در نسخه 7 زمان ارزیابی و رندر در قاب پنجره (ناحیه وضعیت) نوت بوک چاپ می شود. در نسخه 10 حتی یک ارزیابی طولانی مقدار کمی را چاپ می کند. من می توانم _به طور خلاصه_ یک عدد بزرگتر را قبل از اینکه توسط یک مقدار کوچک بازنویسی شود، چشمک بزنم. 1. چرا زمان بندی مفید توسط یک زمان بندی ظاهراً بی معنی بازنویسی می شود؟ 2. آیا راهی برای بازگرداندن رفتار زمان بندی قدیمی وجود دارد؟ من کاملاً به این عملکرد وابسته هستم. * * * به عنوان مثال، با ارزیابی این، می توانم فلش لحظه ای زمان: 3.xx ثانیه را قبل از اینکه با مثلاً جایگزین شود، ببینم. زمان: 0.06 ثانیه: Plot[{BesselJ[1, x], BesselJ[2, x]}, {x, 0, 10}, PlotPoints -> 1*^5, Filling -> {1 -> {2 }} | در نسخه 10 EvaluationCompletionAction ShowTiming دیگر خروجی مفیدی نمی دهد. هر راه حلی؟ |
39835 | یک «GridGraph» ساده بگیرید: g = GridGraph[{3, 3}, VertexLabels -> Name, ImageSize -> 150, ImagePadding -> 10]  من با رفتار زیر گیج شدم: سعی کنید راس 2 را حذف کنید: h=VertexDelete[g, 2]  راس 2 حذف شد، اما چندین یال که گره ای در راس 2 نداشتند نیز حذف شدند. علاوه بر این، به نظر می رسد راس 1 به راس 3 متصل است. قبلا نبود اکنون به یالهای باقیمانده نگاه کنید: EdgeList[h] > {1 [UndirectedEdge] 4, 3 [UndirectedEdge] 6, 4 [UndirectedEdge] 5, 4 > [UndirectedEdge] 7, 5 [UndirectedEdge] 6, 5 [UndirectedEdge] 8, 6 > [UndirectedEdge] 9، 7 [UndirectedEdge] 8, 8 [UndirectedEdge] 9} طبق لیست لبه، راس 1 به راس 3 متصل نیست (حتی اگر به صورت وصل به 3 رسم شده باشد). اما راس 1 **** به راس 4 متصل است (هر چند که آنقدر ترسیم نشده باشد). * * * سعی کنید رئوس 1 و 3 را حذف کنید: VertexDelete[g, {1, 3}]  یا من چیزی را اشتباه می فهمم یا Mathematica اشتباه می کند . کسی میتونه توضیح بده که قضیه چیه؟ با تشکر | حذف رئوس در GridGraph |
51659 | من یک ماتریس تو در تو دارم `n`: n = {{a, b}, {c, d}} a = {{0, t, q, dh}, {0, 1, 0, th}, {1, 1، 0، sh}} b = {{0، t، q، dh}، {1، 0، 0، th}، {1، 0، 0، sh}} c = {{0، t، q، dh}، {0، 1، 0، th}، {1، 0، 0، sh}} d = {{0، t، q، dh}، {0، 0، 0، th}، {0 , 1, 0, sh}} با تشکر از Nasser add column و Andy و Mike برای پرسش ها و پاسخ هایشان بیشترین کارایی را دارند، می توانیم یک بردار `m = {rr, kk}` به این تودرتو اضافه کنیم. ماتریس به عنوان یک ستون، برای مثال: pp = Transpose[Insert[Transpose[n], Flatten@m, 1]] یا pp=Join[List /@ m, n, 2] // MatrixForm در نهایت، پس از اجرای خطوط بالا ما 'pp' را داریم به صورت: {{rr, {{0, t, q, dh}, {0, 1, 0, th}, {1, 1, 0, sh}}، {{0، t، q، dh}، {1، 0، 0، th}، {1، 0، 0، sh}}}، {kk، {{0، t، q، dh} , {0, 1,0, th}, {1, 0, 0, sh}}, {{0, t, q, dh}, {0, 0, 0, th}, {0, 1, 0,sh}}}} و `pp/MatrixForm` به صورت:  نتیجه درست است، اما من میخواستم یک نتیجه واضح به دست بیاورم و شکل pp/MatrixForm را مشخص کرده است مانند:  آیا امکانی برای بدست آوردن وجود دارد آخرین شکل به جای اولین فرم برای «pp/MatrixForm». | بدست آوردن خروجی فرم ماتریسی خوش ظاهر از ماتریسی که دارای هر دو اسکالر و ماتریس به عنوان عناصر است. |
4468 | آیا راهی برای چسباندن ایمن یک پنجره نوت بوک (مثلاً یک گفتگو) روی صفحه وجود دارد که با هیچ یک از میانبرهای استاندارد سیستم عامل، مانند «Alt``F4» یا «Alt``Tab» در ویندوز، نتوان آن را بسته/حذف/پنه کرد. ? راهحل ایدهآل به من اجازه میدهد طیفی از ترکیبهای کلیدی را که میتوان استفاده کرد، مشخص کنم و هر کلید دیگری را مسدود کنم، اگرچه مسدود کردن ورودی صفحه کلید _all_ مشکلی نخواهد داشت، زیرا راههای دیگری برای بستن یک گفتگوی مدال وجود دارد. من احساس می کنم که این کار را نمی توان به طور کامل از طریق _Mathematica_ انجام داد، اگرچه من آن را انجام می دهم. میتوانید با مثال زیر آزمایش کنید: CreateDialog[{TextCell[OK برای بستن]، DefaultButton[]}، Modal -> True] **هدف**: من در حال انجام آزمایشهایی روی انسان در _Mathematica_ هستم، و از آنجا که این گونه با رفتار اکتشافی گسترده اش (یعنی فشار دادن همه دکمه ها) و توانایی خراب کردن همه چیز شناخته شده است، من می خواهم بسازم Experiment-gui بی خطا به طوری که نتوانند آن را از روی صفحه حذف کنند. این یک امر ضروری است، زیرا ممکن است اتفاق بیفتد که Alt``F4` (به طور تصادفی یا عمدی) ضربه بزنند و در وسط یک آزمایش از آن خارج شوند و هر گونه داده ذخیره شده را بی فایده کند. | چگونه یک پنجره مودال غیر قابل جابجایی بسازیم؟ |
55571 | من می خواهم از _Mathematica_ برای ایجاد فایل های ویدئویی فشرده **.avi** از دنباله های تصویر استفاده کنم. من مستندات را در **.avi** خواندم اما راه حلی پیدا نکردم. در مستندات میگوید: > * Internal`$VideoEncodings فهرستی از کدکهای ویدیویی موجود در سیستم رایانه شما را ارائه میدهد. > * کدک های رایج موجود عبارتند از YUV، H261، H263، JPEG، > Uncompressed، Cinepak، و MotionJPEG. > اما هیچ یک از این گزینه های رمزگذاری ویدیو به طور موثر اندازه فایل را کاهش نمی دهد. هنگامی که من آخرین نسخه QuickTime را روی رایانه خود نصب می کنم و از گزینه های رمزگذاری ویدیوی قابل اجرا استفاده می کنم، فایل های **.mov** صادر شده کدگذاری می شوند. با این حال، من ترجیح می دهم فایل های **.avi** را به دلایل سازگاری داشته باشم. اگر رمزگذاریهای ویدیوی موجود را بررسی کنم، دریافت میکنم: Internal`$VideoEncodings > {Animation، BMP، Cinepak، Component Video، DVCPRO - \ PAL، > DV/DVCPRO - NTSC، DV - PAL، عکس - JPEG، Grafik، \ H.261، H.263، > JPEG 2000، Keine، Motion JPEG A، Motion JPEG \ B، MPEG-4 Video، > Planar RGB، PNG، Sorenson Video، TGA، \ TIFF , Uncompressed، > Video} من همچنین راه های دیگری برای ایجاد فایل های **.avi** با استفاده از نرم افزارهای مختلف از طریق _Mathematica_ دارم، اما دوست دارم آن را به روش _Mathematica_ خالص داشته باشم. من از نسخه 9.0.1 استفاده می کنم. آیا جایگزین خوبی برای ایجاد یک ویدیو با کیفیت خوب وجود دارد؟ من تصور نمی کنم فایل های **.mov** کیفیت خوبی دارند... **ویرایش 2014/07/24** * QuickTime نسخه 7.7.5 (1680.95.13) * Mathematica نسخه 9.0.1 در اینجا یک قطعه کد نمونه ای است که من ایجاد کرده ام. برای هر کدگذاری **.avi** که من استفاده میکنم، اندازه فایل کاملاً یکسانی را ارائه میکند (توجه داشته باشید که یکی از روشهای رمزگذاری را حذف میکنم زیرا با «FileNameJoin» در تضاد است): engine = Import[ExampleData/CTengine.tiff] ; outDir = CreateDirectory[ FileNameJoin[{NotebookDirectory[], AviExport}]]; Cases[Internal`$VideoEncodings, Except[DV/DVCPRO - NTSC]] > {Animation، BMP، Cinepak، Component Video، DVCPRO - PAL، \ DV - > PAL , عکس - JPEG، Grafik، H.261، H.263، JPEG 2000، \ Keine، > Motion JPEG A، Motion JPEG B، MPEG-4 Video، Planar \ RGB، PNG، > Sorenson Video، TGA، TIFF، غیر فشرده ، Video} ParallelMap[ Export[FileNameJoin[{outDir, engine <> # <> .mov}]، موتور، VideoEncoding -> #] &, Cases[Internal`$VideoEncodings, Except[DV/DVCPRO - NTSC]]]; ParallelMap[ صادرات[FileNameJoin[{outDir، engine <> # <> .avi}]، موتور، VideoEncoding -> #] و، Cases[Internal`$VideoEncodings، به جز[DV/DVCPRO - NTSC ]]]؛ Grid[Prepend[{#, N@FileByteCount[#]/1024^2} & /@ FileNames[*mov, {outDir}]، نام فایل، اندازه فایل [MB]}]، تراز - > چپ] >  TableForm[Prepend[{FileBaseName@#, N@FileByteCount[#]/1024^2} & /@ FileNames[*avi, {outDir}]، .avi file، File size [MB]} ]] >  از هر پیشنهادی متشکریم! | آیا راهی برای استفاده از کدک های ویدیویی برای فایل های avi در Mathematica وجود دارد؟ |
42062 | چگونه می توانم هنگام نمایش متن از بزرگ شدن نماها جلوگیری کنم | |
19980 | LogLinearPlot، داده های دقیق به یک فایل، قسمت 2 | |
19985 | من سعی می کنم دکمه ای ایجاد کنم که از `SystemDialogInput[FileOpen]` برای جستجوی یک فایل استفاده کند و نام فایل را به یک متغیر اختصاص دهد. به عنوان مثال: {Button[Select the file, fname = SystemDialogInput[FileOpen]], Dynamic[fname]} این بیشتر اوقات کار می کند. با این حال، زمانی که فایلی که من در آن مرور میکنم چندین پوشه تودرتو از فهرست پیشفرض فاصله داشته باشد، مقدار fname را بهروزرسانی نمیکند. آیا راهی برای دور زدن این موضوع وجود دارد؟ یا عملکرد بهتری برای استفاده وجود دارد؟ من در نهایت میخواهم از این دکمه در «دستکاری» استفاده کنم. | ورودی دیالوگ سیستم با دکمه |
45363 | من آرایه ای از عناصر دلخواه دارم، می گویند رشته ها: testArray = {رشته A، رشته B، رشته C، رشته D، رشته E}; چگونه می توانم این را به دو آرایه تقسیم کنم، یکی برای عنصر با شاخص های فرد در testArray و دیگری برای عناصر با شاخص های زوج در testArray: testArrayOdd = {String A, String C, String E} ; testArrayEven = {رشته B, رشته D}; آیا راه ساده ای برای انجام این کار وجود دارد که به پارتیشن بندی های پیچیده تر بر اساس مثلاً درجه اول بودن ایندکس تعمیم دهد؟ توضیح!: رشته های موجود در آرایه می توانند هر چیزی باشند که رشته 1 می تواند knejibvei (ناخواسته) باشد. ما فقط به INDEX رشته در آرایه اصلی اهمیت می دهیم. متاسفم برای این. برای آزمایش زوج و فرد عناصر، اینجا را ببینید: یک آرایه را در دو آرایه جدا کنید، زوج و فرد در این دو آرایه از هم جدا شوند. | تقسیم آرایه مبتنی بر شاخص |
34759 | اجازه دهید 's' یک عدد صحیح مثبت باشد و اجازه دهید 'DifferenceDelta' این تابع با 'step = 1' باشد. 'DifferenceDelta^s' را به عنوان عملگری تعریف کنید که 's'-times 'DifferenceDelta' را برای هر تابع 'f[x]' اعمال می کند. کدام نحو _Mathematica_ نتیجه (1 + DifferenceDelta)^s f[x] را به من می دهد؟ به نظر می رسد که _Mathematica_ از عملیات با عملگرهای خالص پشتیبانی نمی کند. | تعریف یک اپراتور |
17464 | من سعی می کنم به این مرد در اینجا کمک کنم تا حجم ادغام را تجسم کند. چگونه می توانم انتگرال های مختلف را رسم کنم، یعنی یک توپ و یک توپ تنظیم شده توسط یک تابع مثلثاتی؟ ** انتگرال هایی که به نشانه بصری نیاز دارند: حجم گستره آنها چگونه به نظر می رسد؟ ** > او در تعجب بود که چرا انتگرال اول کروی نیست. من می خواهم در این نوع مسائل، نوعی نشانه بصری ارائه کنم. > > $$\int_0^{2\pi}\int_0^{\pi} d\theta d\phi = 2 \pi^2$$ > > $$\int_0^{2\pi}\int_0^{\ pi} \sin\theta d\theta d\phi = 4 \pi$$ | ترسیم یک کره سه بعدی، یعنی چگونه می توان حجم باز شده $\int_0^{2\pi}\int_0^{\pi} d\theta d\phi$ را بصری کرد؟ |
52295 | اولین بار است که اینجا پست می کنم، اگرچه یک کاربر با تجربه WM. من یک مشکل در زمینه گرافیک دارم که به نظر نمی رسد آن را برطرف کنم، بنابراین از شما کمک می خواهم. 1. من با مجموعه ای از نقاط $(x,y)$ در محدوده $[0,1]\times[0,1]$ شروع می کنم، بنابراین یک مستطیل دو بعدی. با این نقاط، من یک شبکه مثلثی ایجاد می کنم که بعداً با روش المان محدود برای حل حالت های ویژه این مستطیل یا پوششی از استوانه، چنبر یا موبیوس، بسته به نوع شرایط مرزی که در FEM استفاده می کنم، استفاده می کنم. 2. اگر غشاء پوششی از یک جسم سه بعدی باشد، مانند این مورد برای نوار موبیوس، میخواهم سطح یک نوار موبیوس را به صورت مجموعهای از نقاط $(x',y',z')$ ترسیم کنم. سه بعدی به طور معمول من این کار را با استفاده از معادلات پارامترسازی انجام می دهم. من معادلات یک نوار موبیوس را پیدا کردم و آنها کاملاً کار می کنند. در اینجا تبدیلها هستند * x' = (R+S*Cos[0.5*t])*Cos[t] * y' = (R+S*Cos[0.5*t])*Sin[t] * z' = S*Sin[0.5*t] که در آن `t`$\in$ `[0,2Pi] = 2Pi * x` و `S`$\in$`[-0.5,0.5] = y - 0.5`. 3. با این نقاط سه بعدی جدید، اکنون می توانم یک نمودار سطحی را به صورت سه بعدی انجام دهم، که در مورد یک استوانه باید چیزی شبیه به این باشد:  اما اگر این نقاط را به صورت نوار موبیوس ترسیم کنم، ناهنجاری های عجیبی به سراغم می آید. در اینجا دو موردی که من امتحان کردم وجود دارد: * `ListSurfacePlot3D` -> من ناهنجاری های عجیبی دریافت می کنم. من سعی کردم «MaxPlotPoints» را بهینه کنم اما این کار انجام نشد.  * `ListPlot3D` -> کمی بهتر کار می کند، اما سوراخ بین آن را نیز پر می کند و یک مفصل عجیب می کشد.  در اینجا نمونه داده یک مستطیل دو بعدی است: اصلی در اینجا همان نمونه داده است، اما برای مورد moebius تبدیل شده است: نمودار تبدیل شده کدهای داده p1=Graphics3D[Point[data3d]، Boxed -> False، Aspect Ratio -> 1، BoxRatios -> Automatic، SphericalRegion -> True، PlotRange -> All، ImageSize -> 350] p2= ListPlot3D[data3d، Boxed -> False، Axes -> False، SphericalRegion -> True، AspectRatio -> 1، BoxRatios -> ، MaxPlotPoints -> 30، PlotRange -> All، ImageSize -> 350، Mesh -> Automatic، PlotStyle -> Magenta] Show[{p1, p2}] که در آن «ListPlot3D» را نیز میتوان با «ListSurfacePlot3D» تغییر داد. من واقعا از کمک شما قدردانی می کنم. | مشکل در مورد طرح سه بعدی یک نوار موبیوس از مجموعه ای از نقاط دو بعدی |
52071 | من می خواهم به Cocoa-API (Foundation، AppKit) از _Mathematica_ دسترسی داشته باشم و راه های زیر را بررسی کرده ام: 1. CocoaLink: بسته ای منسوخ شده توسط Rob Schlofield از سال 2009، که هنوز در GitHub موجود است اما خارج از جعبه کامپایل نمی شود. با توجه به تغییرات معرفی شده در ObjC-Runtime انجام شده در آن زمان و حدود سال 2010. من آن را به کار می کند، اما نه برای همه انواع. من با راب تماس گرفتم اگر CocoaLink را به روز کند، اما او به من گفت که این تلاش سودمندی را توجیه نمی کند ... متأسفانه. 2. MonoObjC: یک بسته Mono/.NET که می تواند بعد از نصب Mono نصب و استفاده شود. Mono به شخص اجازه می دهد تا از NETLink استفاده کند و تقریباً تمام توابع دات نت فریم ورک 4.0 را فراخوانی کند. من امتحان کرده ام: نیاز دارد[NETLink`]; monobjc = LoadNETAssembly[Monobjc]; foundation = LoadNETAssembly[Monobjc.Foundation]; appkit = LoadNETAssembly[Monobjc.AppKit]; سپس سعی کردم یک NSString را بارگیری و نمونهسازی کنم، اما با پیامهایی که به من میگفتند Bridge to ObjC در دسترس نیست، شکست خورد. nsstring = LoadNETType[Monobjc.Foundation.NSString]; sstr = NETNew[nsstring] > NET::netexcptn: یک استثنا دات نت رخ داد: > System.TypeInitializationException: یک استثنا توسط نوع > اولیه برای Monobjc.Foundation.NSString ---> > System.TypeInitializationException: یک استثنا ایجاد شد پرتاب شده توسط نوع > اولیه برای Monobjc.ObjectiveCRuntime ---> > System.EntryPointNotFoundException: monobjc_install_bridge ..... مطمئن نیستم که برای مقداردهی اولیه .NETLink در هنگام کار با سایر بسته های تک خارجی، کارهای بیشتری انجام شود. | استفاده از OSX Cocoa-APIs از Mathematica از طریق Link-Technology |
20176 | من از ListLinePlot برای ترسیم لیستی حاوی 10 لیست با استفاده از رنگهای پیشفرض استفاده میکنم: ListLinePlot[myList] من میخواهم بتوانم گزینههای PlotStyle پیشفرض را برای 9 لیست اول نگه دارم، اما نه برای آخرین. من سعی کردم این کار را انجام دهم: myStyle = Append[Table[{Automatic}, {9}], {Green,Thickness[0.01]}]; ListLinePlot[myList, PlotStyle -> {myStyle}] اما همه فهرستها به صورت {Green,Thickness[0.01]} ترسیم شدهاند بهترین راه برای انجام این کار چیست؟ | نحوه تغییر آخرین نمودار یک لیست |
4469 | موارد زیر را در نظر بگیرید: data={AB,CD,AF}; اکنون میخواهم تمام رشتهها را از «داده» که با «A» شروع میشود حذف کنم. نتیجه: `{CD}` | DeleteCases در لیست رشته ها |
49008 | من یک انیمیشن را با دستور زیر اجرا می کنم: files = FileNames[NotebookDirectory[] <> *.dat]; MTnumbers = FileNames[NotebookDirectory[] <> MTnumbers.txt]; data = Import[#, Table] & /@ files MT = Import[#, List] & /@ MTnumbers coords = {{#1 - (#3/2)، #2 - (ارتفاع/2) }، {#1 + (#3/2)، #2 + (ارتفاع/ 2)}} & @@@ #[[All, 2 ;;]] & /@ data; ارتفاع = 2; رنگ ها = {آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی , آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی، آبی}; متحرک[گرافیک[{دنباله @@ {colors[[#]]، مستطیل @@ (کُردها[[#]][[t]])} و /@ MT[[1]]}، PlotRange -> {{- 1000، 1000}، {-200، 200}}، ImageSize -> {1000، 200}]، {t، محدوده[0, 7000]}] صادرات[tubuli.avi، %]; به محض اینکه سعی می کنم این خروجی را صادر کنم، Mathematica خراب می شود. وقتی تعداد مستطیل ها را به حدود 150 می رساندم، شبیه سازی بدون خروجی از کار می افتد. آیا کامپیوتر من خیلی ضعیف است یا کار اشتباهی انجام می دهم؟ ویرایش: داده ها در آرشیو فشرده زیر هستند، فقط به نوت بوک و داده های موجود در همان پوشه نیاز دارید و باید کار کند. https://www.dropbox.com/s/iegdb1a031i4mn6/data.zip | در طول انیمیشن لغو شود |
5796 | در Mathematica 7، میخواهم تعیین کنم که آیا لیستی از اعداد بدون اعداد بزرگتر از 1 وجود دارد یا خیر. به نظر می رسد استفاده از «FreeQ» راهی مختصر برای انجام این کار باشد: FreeQ[{2, 1}، # > 1 &] (* خروجی این است: True *) FreeQ[{1, 1}، # > 1 و ] (* خروجی این است: True *) چرا «FreeQ[{2, 1}, # > 1 &]» «True» را می دهد؟ «{2، 1}» بدون اعداد بزرگتر از 1 نیست، بنابراین باید از «FreeQ» اشتباه استفاده کنم. | استفاده از FreeQ با توابع ضمنی |
41359 | من اغلب داده هایی به شکل سال ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر 1950 -1.022 -1.146 -1.289 -1.058 -1.419 -1.36 -1.334 -1.05 -0.515 -0.515 -0 -1.05 -0.515 -0. 1951 -1.068 -1.196 -1.208 -0.437 -0.273 0.48 0.747 0.858 0.776 0.75 0.729 0.466 1952 0.406 0.406 - 0.130 - 0.267 0.260 - 0.160 -0.231 -0.156 0.362 0.309 -0.34 -0.124 1953 0.024 0.379 0.263 0.712 0.84 0.241 0.416 0.253 0.253 0.524 - 0.524 0.594 0.001 -0.312 و غیره ... من می خواهم این را به چند تاپل های زمان/مقدار از نوعی تبدیل کنم که بتوان به راحتی با استفاده از DateListPlot رسم کرد. من چند کد بسیار هک نوشته ام که کار را انجام می دهد، اما به نظر کثیف و رضایت بخش نیست. آیا کسی روش ظریف Mathematica برای انجام این کار را می شناسد؟ | روشی زیبا برای تنظیم مجدد جدول سال/تاریخ به سری زمانی/مقدار |
4070 | من یک نمایش را گرد هم میآورم که از تابعی استفاده میکند که روی یک «رشته» (دستکاریشده) عمل میکند، و میخواهم «فیلد ورودی» به شکل «InputField[col,String,FieldSize->3]» باشد. استفاده از قالب پیشفرض چیزی شبیه به این میدهد: دستکاری[col, {{col, AB}}]  که نیاز به استفاده از نقل قول دارد نشانه ها من می توانم تابع را هک کنم تا عبارات را بگیرم و آنها را به رشته های f[column_String] := ستون f[column_] := ToString@HoldForm@column تبدیل کنم، اما «InputField» برای «I» یا «E» عجیب به نظر می رسد. :  راه حل احتمالی دیگری پیدا کردم MathGroup: col=AB Manipulate[Grid[{{InputField[Dynamic[col]، String، FieldSize -> 3]، f@col}}]]  با این حال، این نیاز به مقداردهی اولیه «col» دارد و چندین نمونه «Manipulate» را خراب می کند. آیا راهی وجود دارد که Manipulate فرض کند آنچه در یک InputField وارد می شود، یک رشته است؟ | نحوه تعیین InputField به عنوان یک رشته در Manipulate |
26323 | temp = (لایه = #؛ layerS = ToString[#]؛ StringForm[Import[\drainCdg_gdat0``\,\Table\]، layerS]) & /@ {1, 2, 3} نحوه خروجی این را دریافت کنید تا در واقع دستور Import را اجرا کنید؟ یعنی به دایرکتوری بروید و یک سری فایل با نام فایل های فهرست شده وارد کنید؟ | نحوه تبدیل خروجی رشته به دستورات اجرایی |
41269 | آیا راهی برای مشخص کردن کامل ترتیب عناصر در یک گروه جبری وجود دارد؟ (این ترتیب بر خروجی چندین عملیات نظری گروهی دیگر تأثیر میگذارد.) برای مثال، چگونه میتوانم ترتیب عناصر را در «SymmetricGroup[3]» دقیقاً در این چرخهها[{{}}]، چرخهها[{{1] تنظیم کنم. , 2, 3}}], چرخه[{{1, 3, 2}}], چرخه[{{1, 2}}], چرخهها[{{1, 3}}], چرخهها[{{2, 3}}] اسناد میگویند که میتوان ترتیب عناصر گروه را با تعیین یک مقدار مناسب برای گزینه «GroupActionBase» کنترل کرد، اما من این کار را نکردهام. قادر به ایجاد یک مقدار برای این گزینه است که به ترتیب نشان داده شده در بالا منجر می شود. | چگونه ترتیب عناصر در یک گروه (جبری) را مشخص کنیم؟ |
50717 | مدتی پیش متوجه شدم که نتایج ارزیابی عملکرد «چاپ[چیزی]» در سلول جدیدی که در دفترچه ای که عملیات ارزیابی شده است، ایجاد نمی شود. در عوض در دفترچه پیام ها ظاهر می شود. ظاهراً برخی از گزینه های جهانی به طور غیرارادی تغییر کرده است. میدونی کدوم برای برگرداندن رفتار «Print» به حالت عادی چه کاری باید انجام دهم؟ | به جای اینکه در دفتر ارزیابی، در دفتر پیامها چاپ کنید |
8768 | من زیاد به شبیه سازی عددی روی Mathematica عادت ندارم. آیا ایده ای برای بهبود یعنی افزایش سرعت کدم دارید؟ f4[a_?NumericQ, b_?NumericQ, c_?NumericQ, delta_?NumericQ, K_?NumericQ, d_?NumericQ] := ماژول[ {kk1, kk2, out, sigma, beta, rho}, kk1 = NDSolve '[t] == 10 (yt[t] - xt[t])، yt'[t] == xt[t] (28 - zt[t]) - yt[t]، zt'[t] == xt[t] yt[t] - 8/3 zt[t]، xt[0] == yt[0] == zt[0] == 1}، {xt، yt، zt}، {t، 15}]; سیگما = {13.25، 7، 6.5}؛ rho = {19, 18, 38}; بتا = {3.5، 3.7، 1.7}؛ kk2 = NDSolve[پیوستن به[ جدول[x[i]'[t] == سیگما[[i]] (y[i][t] - x[i][t]) + یک مجموع[x[j][ t] - x[i][t]، {j، 1، 3}]، {i، 1، 3}]، جدول[ y[i]'[t] == x[i][t] (rho[[i]] - z[i][t]) - y[i][t] + b مجموع[y[j][t] - y[i][t]، {j، 1، 3 }]، {i، 1، 3}]، جدول[ z[i]'[t] == x[i][t] y[i][t] - بتا[[i]] z[i][ t] + c مجموع[z[j][t] - z[i][t]، {j، 1، 3}]، {i، 1، 3}]، جدول[x[i][0] == 1، {i، 1، 3}]، جدول[ y[i][0] == 1، {i، 1، 3}]، جدول[z[i][0] == 1، {i، 1، 3}]]، پیوستن به[جدول[x[i ]، {i، 1، 3}]، جدول[y[i]، {i، 1، 3}]، جدول[z[i]، {i، 1، 3}]]، {t، 15}]; outt[tt_] := {xt[tt + 5]، yt[tt + 5]، zt[tt + 5]} /. kk1; ti = جدول[i + 5، {i، 0، (K - 1)*d، d}]; out[tt_] := {1/3 (Sum[x[i][tt + 5], {i, 3}])، 1/3 (Sum[y[i][tt + 5], {i, 3}])، 1/3 (جمع[z[i][tt + 5]، {i، 3}])} /. kk2; dist[tt_] := ((outt[tt][[1, 1]] - outt[tt][[1, 1]])^2 + (out[tt][[1, 2]] - outt[ tt][[1, 2]])^2 + (out[tt][[1, 3]] - outt[tt][[1, 3]])^2)*0.4^tt; FC = 1/(K delta ) Sum[ NIintegrate[dist[tt], {tt, ti[[i]], ti[[i]] + delta}], {i, 1, K}]; FC]؛ f4[1, 1, 1, 1, 10, 0.2] // AbsoluteTiming بسیار متشکرم!! | روش های افزایش سرعت عددی NDSolve، NIintegrate، |
45239 | من سعی می کنم یک قانون نمادگذاری تعریف کنم به طوری که برای نمادهای انتخاب شده، زیرمجموعه ها معادل پارامترهای تابع باشند. درک من از اسناد، موارد زیر را پیشنهاد میکند << Notation` sub[f_] := Notation[ParsedBoxWrapper[\(Subscript[\(f, \(\ x_\)\)]\)] \[DoubleLongLeftRightArrow] ParsedBoxWrapper[\( f[x_]\)]] ایده این است که بتوان زیر [P] زیرنویس[P, i] زیر را انجام داد:= F[i] زیرنویس[P, a] و از Mathematica بخواهید با آن مانند P[i] رفتار کند := F[i] P[a] اما «Subscript[Q, i]» باید فقط به عنوان یک عبارت زیرنویس Mathematica باقی بماند. خطای زیر را در تعریف «sub» پرتاب می کند: نماد::expatnf: الگوی «x» که در نمایش خارجی ظاهر می شود 'Notation`Private`identityForm[RowBox[{OverBar,[,x_,]}]] را نمی توان پر کرد زیرا 'x' در نمایش داخلی 'Notation`Private`identityForm[RowBox[{mean,[,x] ظاهر نمی شود ,]}]]'. >> می خواهم بفهمم مشکل چیست و آن را برطرف کنم. من همچنین به رویکردهای جایگزین برای دستیابی به همان اثر علاقه مند هستم. من همچنین علاقه مند به یافتن مستندات بیشتری برای بسته Notation هستم و سپس در اسناد استاندارد، به ویژه نمونه های توسعه یافته و مرورهای مفهومی وجود دارد. ** ویرایش در اینجا چیزی است که من با رویکرد لئونید در[1] دریافت میکنم:= حذف[P, F] Clear[Subscript, MakeExpression, makeExpression]. MakeExpression[expr_, form_] := با[{result = makeExpression[expr, form]}، نتیجه /; Head[نتیجه] === HoldComplete]; ClearAll[sub]; sub[f_] := با[{boxed = MakeBoxs[f]}، makeExpression[RowBox[{Subscript، [، RowBox[{boxed، ،،، arg_}]، ]}]، form_ ] := MakeExpression[RowBox[{boxed، [، arg، ]}]، form]]; در[6]:= sub[P] در[7]:= زیرنویس[P, i]:= F[i] من واقعاً ترجیح میدهم این قانون به صورت «P[i] := F[i]» تفسیر شود . من می خواهم اشتراک ها کاملاً آرایشی باشند. در سیستم من «Subscript[P, i]» در LHS به این شکل تفسیر نمیشود: In[8]:= DownValues[Subscript] Out[8]= {HoldPattern[Subscript[P, i]]:> F [i]} In[9]:= DownValues[P] Out[9]= {} موارد زیر نشان می دهد که تجزیه نماد کار می کند، اما من در واقع می خواهم رندر معکوس شود تجزیه زمانی که در StandardForm است. In[10]:= Subscript[P, a] Out[10]= P[a] اما تعریف `:=` به عنوان شروع کار نمی کند: In[11]:= Subscript[P, i] Out[11 ]= P[i] همچنین کد تجزیه فقط روی کدی کار می کند که پس از ارزیابی کد مربوط به نمادگذاری وارد شده است. عبارات وارد شده قبل از ارزیابی کد نمادگذاری، حتی پس از راه اندازی مجدد Mathematica، اعمال نمی شوند. عبارت زیر در همان دفترچه است، اما از قبل از پاسخ لئونیدس در آنجا بود و با عبارت اول بالا یکسان است: In[12]:= Subscript[P, a] Out[12]= Subscript[P, a] در موارد دیگر لغات نوت بوک به نوعی به یاد می آورد که کدام عبارات قبل از کد علامت گذاری وارد شده اند و کدام عبارات حتی پس از راه اندازی مجدد Mathematica وارد شده اند. | تعریف قوانین علامت گذاری شرطی |
51449 | با استفاده از کدهایی که از سوالات قبلی گرفتم، در اینجا قصد دارم موقعیت رئوس یک RandomGraph را تنظیم کنم. با این حال، من فقط یک نمودار غیرفعال دریافت کردم، حتی با کلیک روی آن ناگهان ناپدید می شود. باز هم این کدها چه اشکالی دارد؟ DynamicModule[{p, ind, vpos, VPOS}, rg = RandomGraph[{#, # + 4}] & [ RandomInteger[{5, 7}]]; edglst = EdgeList[rg]; vlst = VertexList[rg]; vcoord = VertexCoordinates /. AbsoluteOptions[rg, VertexCoordinates]; (vpos[#] = #2) & @@@ MapThread[UndirectedEdge, {vlst, vcoord}]; VPOS = جدول[vpos[i]، {i، vlst}]; EventHandler[gg = Dynamic@ Graph[vlst، edglst، VertexCoordinates -> VPOS، VertexSize -> 0.08، VertexLabels -> Name، PlotRange -> All، EdgeStyle -> {Thick}، ImagePadding -> 10Down] :> با[{ set = VPOS , pos = MousePosition[Graphics]}, ind = Position[set , Nearest[set , pos][[1]]][[1, 1]]], MouseDragged :> (ReleaseHold[ Hold[Set] [Hold[VPOS][[{1}, ind]]، MousePosition[Graphics]]])} ] ] دنبال کردن پیشنهاد Kguler، من متوجه شدم که کد بالا فقط با تغییر عبارت MouseDragged به m_goldberg's way و به دنبال آن PassEventsDown -> True به خوبی کار می کند. چرا تنظیم «PassEventDown» روی «True» بسیار مهم است؟ DynamicModule[{p, ind, vpos, VPOS}, rg = RandomGraph[{#, # + 4}] &[RandomInteger[{5, 7}]]; edglst = EdgeList[rg]; vlst = VertexList[rg]; vcoord = VertexCoordinates /. AbsoluteOptions[rg, VertexCoordinates]; (vpos[#] = #2) & @@@ MapThread[UndirectedEdge, {vlst, vcoord}]; VPOS = جدول[vpos[i]، {i، vlst}]; EventHandler[gg = Dynamic@ Graph[vlst، edglst، VertexCoordinates -> VPOS، VertexSize -> 0.08، VertexLabels -> Name، PlotRange -> All، EdgeStyle -> {Thick}، ImagePadding - {Mousedown 10]، :> با[{set = VPOS، pos = MousePosition[Graphics]}, ind = Position[set, Nearest[set, pos][[1]]][[1, 1]]], MouseDragged :> ( VPOS [[ ind]] = MousePosition[Graphics] )}، PassEventsDown -> True ] | تنظیم موقعیت رئوس یک RandomGraph |
21809 | من سعی میکنم یک ماشینحساب ماتریسی و ابزارهای نموداری برای وبسایت خود ایجاد کنم و میپرسیدم آیا راهی برای ایجاد Wolfram API یا ابزارکها بر اساس یک نوت بوک _Mathematica_ وجود دارد. | ایجاد یک API یا ویجت بر اساس یک نوت بوک Mathematica |
28429 | من یک هیستوگرام چند قله ای از داده هایم دریافت کردم و می خواهم آن را با استفاده از یک تابع توزیع گاوسی برازش کنم. (f[x_، amplitude_، centroid_، sigma_] := دامنه Exp[-((x - centroid)^2/sigma^2)]) با این حال، دو قله وجود دارد. چگونه هیستوگرام را متناسب کنم و دو مجموعه مقادیر {amplitude1, centroid1,sigma1} و {amplitude2, centroid2,sigma2} را بدست بیاورم؟ | چگونه یک فیتینگ هیستوگرام چند پیک بسازیم |
46586 | باشه حتما یه چیزی کم دارم من بخشی با آخرین تاریخ به روز رسانی در یک سلول متنی دارم، می خواهم به روز رسانی خودکار انجام شود. آیا دستور درج تاریخ جاری در برخی از منوها پنهان است؟ | چگونه می توانم تاریخ جاری را در یک سلول متنی وارد کنم؟ |
44720 | من یک بسته بزرگ توسعه دادم که مقدار زیادی اعداد را انجام می دهد. آیا راهی وجود دارد که تمام محاسبات عددی با دقت از پیش تعریف شده انجام شود؟ به عنوان مثال، آیا می توان از چیزی مانند SetAccuracy[...] در ابتدای بسته استفاده کرد و سپس همه توابع به طور خودکار از آن دقت استفاده کنند. البته، میتوان همه توابع را با N[] جمع کرد، اما نمیدانم که آیا میتوان از آن اجتناب کرد. ویرایش: به عنوان مثال، من سعی کردم BeginPackage[packageName`] را تغییر دهم. ... به BeginPackage[packageName`]; $MaxPrecision=10; ... اما متوجه شدم که محاسبات همچنان با دقت نامحدود انجام می شود (مگر اینکه از N[] برای بسته بندی عبارات استفاده شود). | نحوه اعمال دقت عددی در یک بسته |
52073 | من لیست زیر از معادلات پارامتری را دارم lst = {10*Cos[u]*Sin[v], 3*Sin[u]*Sin[v], 2*Cos[v]}; من تابع رنگ زیر را تعریف می کنم colFun = تابع[{u, v}, Hue[Rescale[dam, {0, 1}]]]. در حالی که dam = Sqrt[(1296*Cos[u]^4* Sin[v]^4)/(900*Cos[v]^2 + 36*Cos[u]^2*Sin[v]^2 + 400 *Sin[u]^2*Sin[v]^2)^2 + (3600*Cos[u]^2* Sin[v]^2*(9*Cos[v]^2 + 4*Sin[u]^2*Sin[v]^2))/ (900*Cos[v]^2 + 4*(9* Cos[u]^2 + 100*Sin[u]^2)*Sin[v]^2)^2]; بنابراین من نمودار پارامتری زیر را دریافت می کنم g=ParametricPlot3D[lst, {u, 0, 2*Pi}, {v, 0, Pi}, Mesh -> False, PlotStyle -> Opacity[0.8], ColorFunction -> colFun, ColorFunctionScaling -> نادرست] چیزی که اکنون می خواهم ایجاد یک نوار رنگی است که «g» را همراهی می کند. این نوار رنگی مقادیر Rescale[dam, {0, 1}] را نشان میدهد که البته رنگآمیزی دوباره مطابق همان تابع رنگ تعریفشده خواهد بود. من به دنبال راه حلی هستم که با Mathematica 8 کار کند. | یک افسانه طرح نوار رنگی ایجاد کنید |
34757 | من یک تابع دارم، Dx[s] (تعریف شده در یک ماژول) که می توانم آن را رسم کنم: Plot[Dx[s], {s, 0, GetLatticeLength[]}]  اما اگر بخواهم آن را ادغام کنم، چیزی دریافت نمی کنم: NIntegrate[Dx[s], {s, 2, 3}] > > >> NIntegrate[Dx[s], {s, 2, 3}] >> توجه داشته باشید که این تابع شکل کاملاً پیچیدهای با بسیاری از گزارههای «If» دارد، بنابراین نمیتواند به راحتی به صورت نمادین نمایش داده شود (به عنوان مثال. Dx[a]). با این حال، برای هر مقدار عددی که امتحان کردم، پاسخ قطعی می دهد. همچنین، از طرح به نظر می رسد که هیچ تکینگی وحشی و غیره وجود ندارد. چرا «NIintegrate» کار نمی کند؟ آیا نباید فقط ارزیابی عددی انتگرال باشد؟ منظورم این است که طرح کار می کند، چرا «NIintegrate» نیز نباید کار کند؟ | NIintegrate کار نمی کند |
24875 | اساساً من سه 2-torus (کج) در فضای اقلیدسی سه بعدی دارم. آنها با معادلات پارامتری بیان می شوند: torus1[a_, b_] = {5/6 (7 + 5.5 Cos[a]) Cos[b] - (2 Sin[a])/3 - (7 + 5.5 Cos[a] ) Sin[b]/6، -(7 + 5.5 Cos[a]) Cos[b]/6 - (2 Sin[a])/3 + 5/6 (7 + 5.5 Cos[a]) Sin[b]، -(7 + 5.5 Cos[a]) Cos[b]/6 + (10 Sin[a])/3 - (7 + 5.5 Cos[a]) Sin[b ]/6}؛ torus2[a_, b_] = {5/6 (11 + 2. Cos[a]) Cos[b] - Sin[a] - 1/6 (11 + 2. Cos[a]) Sin[b]، - 1/6 (11 + 2. Cos[a]) Cos[b] - Sin[a] + 5/6 (11 + 2. Cos[a]) Sin[b]، -1/6 (11 + 2. Cos[a]) Cos[b] - Sin[a] - 1/6 (11 + 2. Cos[a]) Sin[b]}; torus3[a_, b_] = {5/6 (7 + (4 + 2.5 Cos[a]) Cos[b]) - 1.25 Sin[a] - (4 + 2.5 Cos[a]) Sin[b]/6 ، (-7 - (4 + 2.5 Cos[a]) Cos[b])/6 - 1.25 Sin[a] - (4 + 2.5 Cos[a]) Sin[b]/6، (-7 - (4 + 2.5 Cos[a]) Cos[b])/6 - 1.25 Sin[a] + 5/6 (4 + 2.5 Cos[a] ) گناه[b]}; که در آن a و b برخی از پارامترهای زاویه ای هستند که از $0$ تا $2\pi$ اجرا می شوند. من می خواهم مختصات نقطه تقاطع این سه توری را حل کنم. با این حال، از آنجایی که آنها با شکل متعارف $f(x,y,z)=0$ توصیف نمی شوند، نمی دانم چگونه با آنها برخورد کنم. من سعی کردم معادله پارامتریک را به شکل متعارف تبدیل کنم. با این حال، انجام آن حتی با استفاده از _Mathematica_ (با GroebnerBasis) بسیار پیچیده است. چگونه می توانم معادله torus1=torus2=torus3 را حل کنم؟ | برای نقطه تقاطع 3 سطح حل کنید |
55757 | من با بسته های _xAct_ جدید هستم و برای محاسبه کمیت های تانسور با _xCoba_ مشکل دارم. من یک منیفولد و یک متریک تعریف کردم. من تمام مقادیر «MetricCompute» را محاسبه کردم. چیزی که من اکنون نیاز دارم این است که مواردی مانند: DefTensor[G[d],M] IndexSet[G[h_] RiemannCd[h, a, b, c] Cd[-a][F[-b, -c]] را محاسبه کنم. که در آن «F» تانسور تعریف شده دیگری است. من می دانم چگونه اجزای یک تانسور را انتخاب کنم، برای مثال، فرض کنید که می خواهم به صراحت G[{1,B}] را در نمودار B خود محاسبه کنم. من با چیزهایی مانند: ToBasis[B]//TraceBasisDummy//ToValues امتحان کردم، اما آنها کار نمی کنند. من تصور می کنم که یک راه حل ساده برای مشکل من وجود دارد، اما نمی توانم آن را پیدا کنم. امیدوارم کسی بتونه کمکم کنه | |
41052 | من سعی می کنم حل یک معادله را با استفاده از NDSolve رسم کنم. به دلایلی هیچ چیز در طرح ظاهر نمی شود. من خروجی تابع درون یابی را بررسی کردم و به نظر نمی رسد مشکلی در داده وجود داشته باشد - اگرچه ممکن است اشتباه کرده باشم - بنابراین فقط سعی می کنم بفهمم چه اتفاقی می افتد. q2 = NDSolve[{u'[ϕ] == -Sqrt[3 - 2 u[φ] ArcSech[1/u[φ]]/Sqrt[u[φ]^2 - 1]]، u[1.494706195984861] = = 3.208921901232091}, u, {ϕ, 1.494706195984861، 20}] سپس وقتی از PolarPlot برای رسم تابع استفاده می کنم، چیزی ظاهر نمی شود: s2 = PolarPlot[Evaluate[1/u[φ] /. q2], {ϕ, 1.494706195984861, 14.708465676522565}, PlotRange -> All, PlotStyle -> Thick] پیشاپیش از هرگونه کمکی متشکریم. | مشکل با Plot of Solution برای NDSolve |
44727 | _Mathematica_ حل معادله دیفرانسیل مرتبه دوم DSsolve[a y''[x] + b*y[x] == 0, y[x], x] را به صورت مثلثاتی می دهد > > {{y[x] -> C[1] Cos[(Sqrt[b] x)/Sqrt[a]] + C[2] Sin[(Sqrt[b] > x)/Sqrt[a]]}} > در حالت مرتبه چهارم، _Mathematica_ جواب را به صورت نمایی می دهد، که من سعی کردم آن را به شکل مثلثاتی تبدیل کنم ExpToTrig[DSolve[a y''''[x] + b*y [x] == 0، y[x]، x]] > > {{y[x] -> > C[1] Cos[((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt[2] a^(1/4))] + > C[3] Cos[((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt[2] a^(1 /4))] + > C[2] Cosh[((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt[2] a^(1/4))] + > C[4] Cosh [((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt[2] a^(1/4))] + > I C[1] Sin[((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt [2] a^(1/4))] - > I C[3] Sin[((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt[2] a^(1/4))] - > C[2] Sinh[((1 + I) b^(1/4) x)/(Sqrt[2] a^(1/4))] + > C[4] Sinh[((1 + I) b^(1 /4) x)/(Sqrt[2] a^(1/4))]}} > مشکل این است که من راه حلی با توابع هذلولی دریافت می کنم، اما می دانم که این راه حل را می توان به صورت کاملاً مثلثاتی نشان داد. مشکل دیگر این است که از ضرب ثابتهای «I C[1]» و «I C[3]» یک قسمت خیالی به دست میآورم که جواب تابع مثلثاتی را ندارم. چگونه می توانم جواب را به فرمی تبدیل کنم که فقط توابع مثلثاتی دارد؟ | ExpToTrig راه حل را به ODE مرتبه 4 به شکل ناخواسته تبدیل می کند |
52150 | هنگام استفاده از داده های تنیس کلاسیک (ارجاع اینجا) با **طبقه بندی** sunny = Sunny; overcast = Overcast; بارانی = بارانی; بالا = بالا; کم = کم; تنیس = { {آفتابی، کم، درست} -> درست، {آفتابی، زیاد، درست} -> نادرست، {آفتابی، زیاد، نادرست} -> نادرست، { ابری، کم، درست} -> درست، { ابری، زیاد، نادرست} -> درست، { ابری، کم، نادرست} -> درست، {بارانی، کم، درست} -> نادرست، {بارانی، کم، نادرست} -> درست }؛ cl = Classify[tennis] (در نتیجه طبقه بندی گروه Breiman-Cutler) من نتیجه غیرمنتظره را دریافت می کنم cl[Keys[tennis]] {True, True, True, True, True, True, True, True} من انتظار دارم که در حداقل ورودی داده شده به درستی طبقه بندی می شود. اینجا چه اشکالی دارد؟  | نمونه کلاسیک تنیس را طبقه بندی کنید |
44729 | من یک لیست از فهرست های فرعی دارم. یک عنصر از هر فهرست فرعی یک عنصر رشته ای است. به عنوان مثال: لیست = {{1، موز، 3}، {3، نارنجی، 1}، {2، سیب، 2}}; هنگامی که من بر اساس اولین عنصر هر فهرست فرعی، یک عدد صحیح، مرتب می کنم، نتایجی را که به دنبال آن بودم دریافت می کنم. در[]= مرتبسازی[لیست، #1[[1]] <#2[[1]] و] خارج[]= {{1، موز، 3}، {2، سیب، 2}، {3, orange, 1}} برای زمانی که من بر اساس عنصر سوم هر فهرست فرعی مرتب میکنم، دوباره یک عدد صحیح، یکسان است. در[]= مرتبسازی[لیست، #1[[3]] <#2[[3]] و] خارج[]= {{3، نارنجی، 1}، {2، سیب، 2}، {1, banana, 3}} اکنون، وقتی بر اساس عنصر دوم هر فهرست فرعی، یک رشته، مرتب میکنم، نتایج غیرمنتظرهای را میبینم. در[]= مرتبسازی[لیست، #1[[2]] <#2[[2]] و] خارج[]= {{1، موز، 3}، {3، نارنجی، 1}، {2، apple، 2}} مورد انتظار: {{2، apple، 2}، {1، banana، 3}، {3، orange، 1}} با Order امتحان کردم، همان نتیجه غیر منتظره در[]= مرتبسازی[لیست، ترتیب[#1[[2]]، #2[[2]] و] خارج[]= {{1، موز، 3}، {3، نارنجی، 1}، {2، apple، 2}} | مرتب سازی لیست لیست ها با عناصر رشته |
21808 | من یک آرایه 3 بعدی دارم که از یک فایل متنی وارد شده است. یک بعد نشان دهنده زمان و دو بعد دیگر نشان دهنده مکان است. اساساً آرایه ای از آرایه های 2 بعدی از مقادیر دما است. من میخواهم این مقادیر را در یک ListDensityPlot با استفاده از دستور manipulate رسم کنم تا زمانی را که به آن نگاه میکنم تغییر دهم. من این کار را با دستور زیر انجام دادم: 'Manipulate[ ListDensityPlot[data[[x]], PlotLegends -> Automatic, ColorFunction -> Warm], {x, 1, Length[data] - 1}]` که در آن داده ها متغیر حاوی آرایه است. تنها مشکل (غیر از اینکه کمی کند است) این است که هر بار که نوار لغزنده را جابجا می کنم، محدوده افسانه بر اساس مقادیر نشان داده شده در نمودار تنظیم می شود. این بدان معناست که وقتی نوار را از ابتدا تا انتها میلغزید، تغییر در نمودار بهطور دقیق دادهها را نشان نمیدهد، زیرا مقیاس تغییر میکند. چگونه می توانم ترازو را ثابت نگه دارم؟ | چگونه می توانم مرزهای افسانه را برای ListDensityPlot تعیین کنم؟ |
55750 | من با ثبت جلسه و Mathematica 10 مشکل دارم. در نسخه های قبلی، می توانید به سادگی از «AppendTo[$Echo, logfile]» و «AppendTo[$Output، logfile]» استفاده کنید. در Mathematica 10، الحاق به «$Echo» فقط برای سلولهایی با فرمت ورودی خام، همانطور که در مرجع ذکر شد، کار میکند. به نظر می رسد الحاق به $Output کار نمی کند. فایل لاگ همیشه خالی است. سوالات من: الف) چگونه می توانم تمام سلول های ورودی را مجبور کنم بدون تبدیل سلول ها توسط منو، در فرمت ورودی خام باشند؟ ب) «AppendTo[$Output]» من چه مشکلی دارد؟ oldout = $Output; logfile = OpenWrite[FileNameJoin[{$TemporaryDirectory, math.log}], FormatType -> InputForm]; AppendTo[$Output, logfile]; AppendTo[$Echo, logfile]; First@logfile (* آزمایش می کند، $Echo کار می کند، اگر سلول به فرمت ورودی خام تبدیل شود *) 2+2 Expand[(a + b)^3] Factor[z^5 - 1] N[Pi, 24] Close[ لاگ فایل]؛ $Echo={}; $Output = قدیمی; FilePrint[First@logfile] | ثبت جلسه \$Echo و \$Output در Mathematica 10 |
41504 | «NIintegrate» میتواند چندین نوع پیش پردازش نمادین را قبل از شروع محاسبات عددی، از جمله تغییرات متغیرها، روی انتگرال انجام دهد. آیا راهی وجود دارد که بفهمیم چه نوع پیش پردازش نمادینی در حال انجام است و یکپارچه سازی دقیق «NIintegrate» واقعاً چه چیزی را ارزیابی می کند؟ مثلاً آیا می توان فهمید که آیا تغییری در متغیرها انجام می دهد یا خیر و اگر بله دقیقاً چه تغییراتی انجام می دهد؟ * * * انگیزه: من سعی می کنم بفهمم چه چیزی در اینجا اشتباه است: چرا وقتی ترتیب ادغام را تغییر می دهم، مقدار متفاوتی دریافت می کنم؟ این سوال یک انتگرال عددی نوسانی ساده را به صورت دو بعدی توصیف می کند. «NIintegrate» بسته به ترتیب متغیرهای ادغام نتایج متفاوتی می دهد و هیچ هشداری ندارد. یک نتیجه اشتباه است. با نگاهی به نقاط نمونه گیری شده توسط «NIntegrate»، واضح است که Mathematica بسته به ترتیب متغیرهای ادغام، تغییر متفاوتی از متغیرها انجام می دهد. | آیا راهی برای دیدن نتیجه پیش پردازش نمادین NIntegrate وجود دارد؟ |
38866 | من سعی می کنم معادله دیفرانسیل زیر را به صورت عددی حل کنم: 1/r[x]^5 + k/Sqrt[1 + r'[x]^2] - (k r[x]r'[x])/( 1 + r'[x]^2)^(3/2) == 0 من می توانم شرایط مرزی را در `x=x0` و `x=xF` با `x0` و `xF` که مرزهای دامنه متغیر «x»، یعنی «x=[x0,xF]». مقادیر خاص مهم نیستند، من می توانم آنچه را که می خواهم تا زمانی که `xF>x0>0` تنظیم کنم. من محدودیتی برای مقدار مشتق اول در مرزها ندارم. این معادله یک عدد مفرد برای `r'[x]` در `x=0` دارد. برای جلوگیری از این مشکل، باید از روش تیراندازی با شرایط مرزی مناسب استفاده کنم. sf = NDSolve[{1/r[x]^5 + k/Sqrt[1 + r'[x]^2] - (k r[x]r'[x])/(1 + r'[x] ^2)^(3/2) == 0، r[0] == 1، r[1] == 10}، r، {x، 0.1، 100}، روش -> {Shooting, StartingInitialConditions -> {r[0] == 1, r'[0] == 0}}, MaxSteps -> 500] اگر این کار را انجام دهم، خطاهای زیر را دریافت می کنم: NDSolve::mxst : حداکثر تعداد 200 قدم در نقطه x == 0.48535728275604967`. >> NDSolve::mxst: حداکثر تعداد 200 مرحله در نقطه x == 0.9112853584099116` رسیده است. >> NDSolve::mxst: حداکثر تعداد 200 مرحله در نقطه x == 0.9766603163139572`. >> عمومی::stop: خروجی بیشتر NDSolve::mxst در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> FindRoot::sszero: اندازه گام در جستجو کمتر از تلورانس تعیین شده توسط گزینه PrecisionGoal شده است، اما مقدار تابع همچنان بیشتر از تحمل تجویز شده توسط گزینه AccuracyGoal است. >> NDSolve::berr: خطاهای قابل توجهی {0.0395308،-0.00050132} در باقیمانده های مقدار مرزی وجود دارد. بازگشت بهترین راه حل پیدا شده >> اما به هر حال من یک راه حل 'sf' را به شکل تابع درون یابی به دست می آورم: {{r -> InterpolatingFunction[{{0.1, 0.920942}}،<>]}} آیا این راه حل قابل اعتماد است؟ من فکر میکنم که معادله دیفرانسیل ممکن است تحتتاثیر مسائل سختی قرار گیرد، بنابراین سعی کردم به عنوان یک گزینه فرعی «Mehtod» برای حل روش سختی همانطور که در راهنما نشان داده شده است اضافه کنم: sf = NDSolve[{1/r[x]^5 + k/Sqrt[1 + r'[x]^2] - (k r[x]r''[x])/(1 + r'[x]^2)^(3/2) == 0، r[0] == 1، r[1] == 10}، r، {x، 0.1، 100}، روش -> {Shooting، StartingInitialConditions -> {r[0] = = 1، r'[0] == 0}، روش -> {StiffnessSwitching، NonstiffTest -> False}}، MaxSteps -> 500] مشکل این است که چندین خطا به دست میآورم و یک راهحل ناپیوسته که به وضوح اشتباه است. من واقعا از هر کمکی قدردانی خواهم کرد. سمیر | روش تیراندازی و مشکل سفتی برای NDSolve |
6325 | من از Mathematica 8.0.4 در Mac OSX 64 بیتی و gcc به عنوان کامپایلر C استفاده می کنم. من سعی می کنم یک تابع LibraryLink بنویسم که با اعداد صحیح مثبت بزرگ، یعنی بزرگتر از $2^{31}-1$ سر و کار دارد. منظور من از برخورد با دو حالت مختلف است: 1. تابع من یک عدد صحیح بزرگ را به عنوان ورودی می گیرد و/یا یک عدد صحیح بزرگ را به عنوان خروجی برمی گرداند. و از انواع عدد صحیح unsigned int یا long long int استفاده کنید. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ برای 1. به نظر می رسد توابع موجود (`MArgument_getInteger(Args[i])` و `MArgument_setInteger(Res,i)`) اعداد صحیح 32 بیتی را در محدوده $-2^{31}$ تا $2^{31}-1 مدیریت می کنند. فقط $ («ضرابخانه»). آیا راهی برای انتقال انواع مختلف اعداد صحیح وجود دارد؟ برای 2. من سعی کرده ام از متغیرهای محلی unsigned int یا unsigned long یا long long int در توابع C استفاده کنم، اما یا کامپایل نمی شود یا اعلان به نحوی نادیده گرفته می شود و عدد صحیح در واقع وجود دارد. نعناع در نظر گرفته می شود. در فایل WolframLibrary.h، سعی کردم تعریف mint را از int به unsigned long برای مثال بدون موفقیت تغییر دهم. من می خواهم به چارچوب LibraryLink پایبند باشم، زیرا جدا از این مشکل، آن را نسبتاً قابل پیش بینی و پیاده سازی آسان می دانم. من از توابع MathLink MLGetInteger64() و MLPutInteger64() آگاه هستم، اما MathLink در دستگاه من به شدت باگ شده است. من نمونههای کامل را از روش حداقل تلاش برای ادغام توابع C++ در Mathematica و مکالمات مرتبط کپی کردم و اغلب کار نمیکرد. من فکر میکردم که چون MathLink ذاتاً ناهمزمان است، به پروتکلهای ارتباطی سطح پایین در بین فرآیندهای برای همیشه خارج از کنترل بسیار حساس است. علاوه بر این، دلیل استفاده از LibrayLink سرعت است. MathLink سرباری را می آورد که من گمان می کنم روند را کند می کند. | پیوند کتابخانه Mathematica: نحوه استفاده از «نعناع» غیر استاندارد به عنوان مثال. unsigned int یا long long int |
21804 | من فهرستی از مثلثها را دارم که توسط یک مثلثگوی دلونی برگردانده شده است، در قالب زیر: مثلثها = {{1، 7، 9}، {11، 9، 5}، {1، 9، 6}، {6، 11، 4 }، {11، 6، 9}، {4، 11، 8}، {9، 7، 13}، {5، 13، 10}، {13، 5، 9}، {2، 13، 7}، {13، 2، 10}، {8، 12، 3}، {12، 8، 5}، {10، 3، 12} , {12, 5, 10}, {5, 8, 11}} اعداد صحیح شاخص های نقطه ای هستند. من باید این لیست مثلث را به یک لیست لبه تبدیل کنم که لبه های تکراری ندارد. برای مثال، مثلث اول فهرست دارای این سه یال است: «{{1،7}، {7،9}، {9،1}}». اولین رویکرد ساده لوحانه من این بود: trianglesToLines[tri_] := Union[Sort /@ Flatten[Partition[#, 2, 1, 1] & /@ tri, 1]] متاسفانه این به اندازه کافی سریع نیست، بنابراین من بالا آمدم با این جایگزین کامپایل شده زشت: cf = Compile[{{tri, _Integer, 1}}, Module[{i, res}, res = Table[0, {2 طول[tri]}]؛ Do[ res[[6 i + 1]] = tri[[3 i + 1]]; res[[6 i + 2]] = tri[[3 i + 2]]; res[[6 i + 3]] = tri[[3 i + 2]]; res[[6 i + 4]] = tri[[3 i + 3]]; res[[6 i + 5]] = tri[[3 i + 1]]; res[[6 i + 6]] = tri[[3 i + 3]];, {i, 0, Length[tri]/3 - 1}]; res ] ] trianglesToLines2[tri_] := Union@Partition[cf@Flatten[Sort /@ tri]، 2] این بسیار سریعتر است اما به طرز وحشتناکی زشت است. آیا راه بهتری برای سرعت بخشیدن به عملیات وجود دارد؟ من پاسخی را میپذیرم که کمی کندتر از پاسخ جمعآوریشده باشد، اگر به طور قابل توجهی ظریفتر باشد. * * * زمانبندیها در دستگاه من: In[203]:= trianglesToLines[triangles]; // AbsoluteTiming Out[203]= {1.302468، Null} در[204]:= trianglesToLines2[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[204]= {0.206924، Null} داده های آزمایشی: مثلث = Import[http://ge.tt/api/1/files/4ulWlnb/0/blob?download, WDX]; * * * ### خلاصه و زمانبندی سریعترین راهحل روی یک هسته، راهحل سایمون وودز بود. R.M. به همان اندازه سریع است که روی 4 هسته اجرا شود. من هر دو نسخه موازی و غیر موازی تابع R.M و همچنین Simon را با مرتب سازی موازی شده اضافه کردم. (* اصلی *) trianglesToLines[tri_] := Union[Sort /@ Flatten[Partition[#, 2, 1, 1] & /@ tri, 1]] (* original compiled *) cf = Compile[{{tri, _عدد صحیح، 1}}، ماژول[{i، res}، res = جدول[0، {2 طول[tri]}]; Do[res[[6 i + 1]] = tri[[3 i + 1]]; res[[6 i + 2]] = tri[[3 i + 2]]; res[[6 i + 3]] = tri[[3 i + 2]]; res[[6 i + 4]] = tri[[3 i + 3]]; res[[6 i + 5]] = tri[[3 i + 1]]; res[[6 i + 6]] = tri[[3 i + 3]];, {i, 0, Length[tri]/3 - 1}]; Res]]؛ trianglesToLines2[tri_] := Union@Partition[cf@Flatten[Sort /@ tri], 2] (* einbandi *) trianglesToLines3[tri_] := Union@(Sort /@ Flatten[Function[x, x[[#] ] & /@ {{1، 2}، {2، 3}، {3، 1}}] /@ سه، 1]) (* R.M. *) با[{part = Compile`GetElement, e = {{1, 2}, {2, 3}, {1, 3}}}, cfrm = Compile[{{tri, _Integer, 1}} ، با[{t = Sort@tri}، Map[part[t، #] و، e، {2}]]، RuntimeOptions -> Speed، RuntimeAttributes -> {Listable}, Parallelization -> False]]; trianglesToLinesRM[tri_] := Union[cfrm@tri~Flatten~1] (* R.M. موازی *) با[{part = Compile`GetElement، e = {{1، 2}، {2، 3}، {1، 3 }}}، cfrmp = کامپایل[{{tri، _Integer، 1}}، با[{t = Sort@tri}، Map[part[t، #] &، e، {2}]]، RuntimeOptions -> Speed، RuntimeAttributes -> {Listable}، Parallelization -> True]]; trianglesToLinesRMp[tri_] := Union[cfrmp@tri~Flatten~1] (* Simon Woods *) trianglesToLinesSW[t_] := Union@Flatten[{{#1، #2}، {#2، #3}، { #1، #3}} و @@ Transpose[Sort /@ t]، {{1، 3}، {2}}] (* Simon Woods; مرتب سازی موازی *) cs = Compile[{{x, _Integer, 1}}, Sort[x], RuntimeOptions -> Speed, RuntimeAttributes -> {Listable}, Parallelization -> True]; trianglesToLinesSWp[t_] := Union@Flatten[{{#1, #2}, {#2, #3}, {#1, #3}} & @@ Transpose[cs[t]], {{1, 3}، {2}}] **زمانبندی در OS X**، پردازنده چهار هستهای i7 با hyperthreading: در[13]:= (* اصلی *) trianglesToLines[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[13]= {1.075996، Null} در[14]:= (* اصلی کامپایل شده *) trianglesToLines2[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[14]= {0.208128، Null} در[15]:= (* einbandi *) trianglesToLines3[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[15]= {0.397399، Null} در[16]:= (* R.M. *) trianglesToLinesRM[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[16]= {0.261082، Null} In[17]:= (* R.M. موازی *) trianglesToLinesRMp[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[17]= {0.136793، Null} در[18]:= (* Simon Woods *) trianglesToLinesSW[مثلث]; // AbsoluteTiming Out[18]= {0.146266، Null} در[19]:= (* Simon Wo | روشی سریعتر برای تبدیل لیست مثلث به لیست لبه بدون تکرار |
46762 | من با استفاده از نتیجه pcvar[g] g e (0,1) در نمودار cvar1 مشکل دارم. در plot cvar می توانم از آن استفاده کنم. در تعریف pcvar[g] باید به نحوی به پاک کردن p متصل باشد. برای هر پیشنهادی ممنونم. این کد است: L = 0.1; U = 1.9; k = 2; b = 1000; c = 2; z = 1; sol1[g_] := NSحل[(1/(2*(U - L)*g)) (b*p^(-k) + (p - z)*(-k)*b* p^(- k - 1)) ((L + (g*(p - c)/(p - z)) (U - L))^2 - L^2) + (L + (g*(p - c)/ (p - z))*(U - L)) b* p^(-k) ((c - z)/(p - z)) == 0, p] // N; pcvar[g_] := p /. sol1[g][[1]]; cslcvar[p_، g_] := حداکثر[0، (g*(p - c)/(p - z))] // N; vcvar[p_, g_] := L + cslcvar[p, g]*(U - L); acvar[p_, g_] := b*p^(-k) vcvar[p, g] // N; cvar[p_, v_, g_] := تکه ای[{{N[(p - c) (v*b /p^k) - (1/g) (p - z) (b /p^k) ادغام[ CDF[UniformDistribution[{L, U}], w], {w, L, v}]], v <= InverseCDF[UniformDistribution[{L, U}], g]}, {N[-(c - z) (v*b /p^k) + (1/g) (p - z) b/p^k ادغام[w PDF[UniformDistribution[{L, U}]، w] , {w, L, InverseCDF[UniformDistribution[{L, U}], g]}]], v > InverseCDF[UniformDistribution[{L, U}], g]}}]; pcvar[0.1] pcvar[0.2] 4.50312 4.72099 plotcvar[g_] := Plot[{cvar[pcvar[g]، v، g]}، {v، L، U}، PlotRange -> {-50، 200}، LabelStyle -> Directive[14، Bold]، PlotStyle -> {{سیاه، ضخیم}}، AxesLabel -> {v، \!\(\*SubscriptBox[\(CVaR\), \ \(\[Alpha]\)]\)(\!\(\* SuperscriptBox[\(g\)، \(A\)]\))}، ImageSize -> {600, 500}، PlotLegends -> [LineLegend[{\!\(\*SubscriptBox[\(CVaR\)، \(\[Alpha]\)]\)(\ \!\(\*SuperscriptBox[\(g\)، \(A \)]\)(v،\!\(\*SubsuperscriptBox[\(p\)، \ SubscriptBox[\(CVaR\)، \(\[Alpha]\)]، \(\(A\)\(*\)\)]\),W))}، LegendLayout -> {Column، 4}]، Top]]; Do[Print[plotcvar[u]], {u, 0.1, 0.9, 0.4}] plotcvar1[g_] := Plot[{cvar[p, acvar[pcvar[g], g]/(b/p^k) ، g]}، {p، c، 10}، LabelStyle -> Directive[14، Bold]، PlotRange -> {-50، 200}، PlotStyle -> {{مشکی، ضخیم}}، AxesLabel -> {p، \!\(\*SubscriptBox[\(CVaR\), \ \(\[Alpha]\)]\)( \!\(\*SuperscriptBox[\(g\)، \(A\)]\))}، ImageSize -> {600, 500}، PlotLegends -> Placed[LineLegend[{\!\(\*SubscriptBox[\(CVaR\)، \(\[Alpha]\)]\)(\ \!\(\*SuperscriptBox[\(g\), \(A\)]\)(v،\!\(\*SubsuperscriptBox[\(p\)، \ SubscriptBox[\(CVaR\)، \(\[آلفا]\)]، \(\(A\)\(*\)\)]\)، W))}]، بالا]]؛ انجام[Print[plotcvar1[u]]، {u، 0.1، 0.5، 0.2}] cvar[3، acvar[pcvar[0.2]، 0.2]/(b/3^k)، 0.2] 15.6256 cvar[10، acvar [pcvar[0.2]، 0.2]/(b/10^k)، 0.2] 8.90173 acvar[pcvar[0.2], 0.2] 16.2983 در اینجا یک مثال ساده است: b = 1000; c = 2; k = 2; sol1[g_] := NSحل[g*(p^3 - c) - b == 0, p] // N; p1[g_] := p /. sol1[g][[3]]; a[g_] := p1[g]*(b /p1[g]^k) // N; f[p_, v_, g_] := g (p - c) (v*b /p^k); plot1[g_] := نمودار[{f[p1[g]، v، g]}، {v، 0.2، 1.8}]; انجام [Print[Plot1[u]]، {u، 0.1، 0.9، 0.4}] plot2[g_] := Plot[{f[p، a[g]/(b/p^k)، g]}، {p, c, 10}]; آیا [Print[plot2[u]]، {u، 0.1، 0.9، 0.4}] اگر p1 و a را بر حسب g تعریف نکنم، اما به صراحت مقداری را انتخاب کنم، میتوانم به صورت دستی مشکل را حل کرده و نمودارها را رسم کنم. اما نباید لازم باشد. b = 1000; c = 2; k = 2; g = 0.2; sol1 = NSsolve[g*(p^3 - c) - b == 0, p] // N; p1 = p /. sol1[[3]]; a = p1*(b /p1^k) // N; f[p_، v_] := g (p - c) (v*b /p^k); نمودار[{f[p، a/(b/p^k)]}، {p، c، 10}] | با استفاده از NSolve در یک تابع، انتخاب یک نتیجه نمایه شده و استفاده از آن برای رسم تابع دیگری حاوی تابعی حاوی نتیجه نمایه شده |
41264 | از آنجایی که رویههای برازش با استفاده از «NonlinearModelFit» (یا «FindFit) گاهی اوقات بسیار طولانی میشود، من میخواهم مجموع مربعات خطاها را در طول فرآیند نظارت کنم (دیدن آن بعداً به خوبی مستند شده است). آیا کسی می داند چگونه این کار را انجام دهد؟ | آیا امکان نظارت بر مجموع مربعات خطاها در رویه NonlinearModelFit یا FindFit در طول فرآیند وجود دارد؟ |
46760 | چگونه می توانم داده های تاریخی را از یاهو دانلود کنم؟ اگرچه تابع FinancialData Mathematica از یاهو استفاده می کند، اما کنترل بیشتری بر نحوه بازیابی داده ها از YQL یاهو می تواند مفید باشد. | چگونه می توان اطلاعات مالی را از YQL یاهو درخواست کرد؟ |
24873 | آیا کسی می تواند آنقدر خوب باشد که برای این موقعیت خاص کمک کند؟ من سعی می کنم نموداری از یک مشتق را رسم کنم که حاوی مدول باشد. بدون آن نمودار به درستی رسم میشود:  اما وقتی عبارت را در «Abs» میپیچم _Mathematica_ یک نمودار خالی به دست میدهد:  من به دنبال چندین پاسخ مربوط به نمودارهای خالی گشتم، اما چیزی به نظر نمی رسد برای تناسب با مورد من پیشاپیش ممنون | چرا هنگام اضافه کردن تابع 'Abs' نمودار خالی دریافت می کنم؟ |
38868 | آیا تابعی بر خلاف Normal وجود دارد؟ به عنوان مثال، فرض کنید که من یک SparseMatrix A دارم، سپس، برای راحتی کار برای یک عملیات خاص مانند Packing، آن را با انجام A=Normal[A] به یک آرایه تبدیل می کنم. و پس از آن، من می خواهم A دوباره به SparseArray تبدیل شود. آیا به هر حال می توان این کار را بدون نیاز به تعریف مجدد ماتریس A انجام داد؟ با تشکر | تابع مخالف نرمال |
29203 | من تازه وارد Mathematica هستم و از نسخه 8.0 استفاده می کنم. من می خواهم تبدیل فوریه 2 بعدی یک تصویر دیجیتال را محاسبه کنم و قدر و طیف فاز آن را ببینم و آن را بازسازی کنم. | تبدیل فوریه 2 بعدی یک تصویر را تعیین کنید |
10113 | من می خواهم یک تابع 'f[]' را که برای آن عبارت خاصی ندارم متمایز کنم. «f[]» به «x» و «y» بستگی دارد و دارای پارامترهای k1 و k2 در آن است. «x» و «y» به «t» بستگی دارند، نه به «k1» و نه «k2». بنابراین وقتی از عملگر کل مشتق «Dt[f, t]» استفاده میکنم، فقط «x» و «y» باید متمایز شوند. اما چگونه می توانم به Mathematica بگویم که k1 و k2 ثابت هستند، بدون اینکه مقادیری به آنها اختصاص دهیم؟ | چگونه Dt[ ] را مجبور به تشخیص وابستگی کنیم |
45585 | من سعی می کنم سیستم دو معادله زیر را برای x و y حل کنم. راه حل های x و y باید مثبت و پارامترهای s و c مثبت باشند (تا تفسیر منسجمی از مسئله من داشته باشیم). کسی میتونه لطفا کمکم کنه؟ معادله 1 := (2 + 12*s)/(9*x^2) + (4*Sqrt[2*s])/(9*x^2*y) - (4*Sqrt[2*s]) /( 9*x^3) - k eq2 := (1 + 3*Sqrt[2*s] - 6*s)/(9*y^2) + (2*Sqrt[2*s])/(9*y^2*x) - (2*Sqrt[2*s])/(9*y^3) - k حل[{eq1 == 0, eq2 == 0}، {x، y}، مثبت] | حل یک سیستم دو معادله درجه سه |
27168 | من دو محصول دارم که امیدوارم به صورت نمادین مقایسه کنم و امیدوارم از Mathematica برای این کار استفاده کنم. آنها به شرح زیر هستند: $$ \prod_{1 \leq i < j \leq n} {(a_i + \cdots + a_{j-1}) + j - i \over j-i} \tag{1} $ $ و $$ {\prod_{\ell = 1}^{n-1}\left(\prod_{j = \ell}^{n-1}\left[\sum_{i = 1}^j a_i + j - 1\right]\right) \over (n-1)!\cdot (n - 2)!\cdots 2!\cdot 1!} \tag{2} $$ با این حال، من من با سینتکس «Mathematica» که برای انجام این کار لازم است آشنا نیستم. با احترام | اجرای نمادین محصول زیر |
48274 | _Mathematica_ قادر به محاسبه InverseFunction[LogIntegral] و InverseFunction[RiemannR] (و بسیاری از توابع معکوس دیگر) است. اینها چگونه محاسبه می شوند؟ (اگر به بخش جزئیات اسناد بروم، میتوانم نحوه محاسبه «LogIntegral» و «RiemannR» را ببینم، اما نمیتوانم مرجعی برای توابع معکوس پیدا کنم.) توجه: من سعی کردهام به «Series[LogIntegral[» نگاه کنم. n]، {n، 2، 3}]`، و «InverseSeries[Series[LogIntegral[n]، {n، 2، 3}]]`، اما نمی توانم به وضوح ببینم که چگونه این کمک می کند. | |
51810 | چگونه برچسب ها را به صورت جداگانه روی نمودار دایره ای می چرخانید؟ به عنوان مثال، من این نمودار را دارم که ترکیب پول را با جزئیات نشان می دهد. Chart2 = PieChart[{10, 5, 22, 63}, ImageSize -> Large, ChartLabels -> Placed[{طلا (10%)، نقره (5%)، ارز (22%)، سپرده های تقاضا (63%)}، RadialCenter، چرخش[#، 45 درجه] و]، BaseStyle -> {FontSize -> 20}] چگونه می توانم کد خود را طوری تغییر دهم که فقط اندازه قلم برخی برچسب ها را بچرخانم و تغییر دهم؟ | سفارشی کردن برچسب های فردی در نمودار دایره ای |
41000 | انگیزه این سوال تولید توزیعی است که جنسیت و سن یک فرد را زمانی که توزیع سن به جنسیت بستگی دارد تولید کند. فرض کنید من توزیعی می خواهم که وقتی RandomVariate روی آن اعمال می شود، دو مقدار تولید می کند. اولین مقداری که تولید می کند 0 یا 1 است و دومین مقداری که تولید می کند مقداری واقعی بین 0 تا 65 است. اما مقدار دوم با مقدار اول همبستگی دارد. به عنوان مثال، ممکن است اینطور باشد که وقتی اولین مقدار 0 است، مقدار دوم کمتر از زمانی است که مقدار اول 1 است. من میخواهم محصول نهایی یک توزیع باشد تا بتوان مواردی را اعمال کرد. مانند CDF به آن. بدیهی است که توزیع جنسیتی را می توان به عنوان توزیع برنولی مدل کرد. و همانطور که اتفاق می افتد، من می دانم که چگونه توزیع سنی را مشروط به مرد بودن فرد و توزیع سنی مشروط به زن بودن فرد را مدل کنم. اما چگونه آنها را کنار هم قرار دهم؟ من به CopulaDistribution نگاه کردهام و اگرچه از نظر مفهومی ممکن است مناسب باشد، اما نوع هستهای را که نیاز دارم نمیبینم. این احساس را دارم که احمق هستم و بازنمایی واضح و ظریفی از این وضعیت وجود دارد، اما در حال حاضر از من فرار می کند. کمک قدردانی کرد. | بهترین راه برای نشان دادن توزیع مشترک |
41006 | چگونه چیزی شبیه $$\{(x,y) ترسیم کنم: 1 \leq x^2 + y^2 < 9\}؟$$ میخواهم بتوانم مرز x^2 + y^2 را ایجاد کنم = 9 دلار خط نقطه و دایره واحد پر شده و منطقه رنگی در میان؟ من سعی کردم از RegionPlot[1 <= x^2 + y^2 < 9، {x، -3.5، 3.5}، {y، -3.5، 3.5}، Frame -> False، AxesOrigin -> {0، 0} استفاده کنم. Axes -> True] اما این به من یک مرز پررنگ روی $x^2 + y^2 = 9$ داد | چگونه می توانم مرزهای نقطه چین را در RegionPlot دریافت کنم؟ |
29208 | پس از خواندن این پست، به یاد یک سوال قدیمی افتادم که زمانی با آن برخورد کردم. می دانیم که می توانیم مقادیر پیش فرض را برای متغیرهای یک تابع تنظیم کنیم: f[u_: 1, v_: 2, w_: 3] := u^2 + v^3 + w^4 می توانیم از مقادیر پیش فرض مانند این استفاده کنیم: f[] > 90 مانند این: f[u] > 89 + u^2 و مانند این: f[u, v] > 81 + u^2 + v^3 با این حال، اگر بخواهم مقدار پیش فرض را فراخوانی کنم چه می شود متغیری به طور جداگانه در پایان نیست؟ چیزی شبیه f[, v, w] فقط > Null^2 + v^3 + w^4 را می دهد در حالی که چیزی که می خواهم ببینم این است > 1 + v^3 + w^4 البته دور زدن آن آسان است، اما من هنوز نمی دانم که آیا راه حل مستقیم تری وجود دارد. | آیا می توان مقدار پیش فرض متغیری را که در انتهای دنباله نیست به طور جداگانه فراخوانی کرد؟ |
43617 | من داده های زیر را دارم که نشان دهنده جابجایی نرمال ناشی از بار نرمال اعمال شده در مقطع وسط سیلندر است:  I' داده ها را در اینجا در دسترس قرار داده ایم. من سعی میکنم با استفاده از تابع مناسب باشم: $$ w=\sum_{i=1}^{n} A_{i}\cdot sin(j\theta)+B_{i}\cdot cos(j\theta) $ $ که در آن $A_{i}$ و $B_{i}$ دامنه های ناشناخته ای هستند که باید پیدا شوند. من از «LeastSquares» برای این کار استفاده می کنم: تتا = داده[[همه، 1]]; w = داده[[همه، 2]]؛ num = ابعاد[تتا][[1]]; n = 5; m = جدول[ مسطح[جدول[{Sin[i1*تتا[[i2]]]، 0}، {i1، 1، n}]] + مسطح[جدول[{0، Cos[i1*تتا[[i2] ]]}، {i1، 1، n}]]، {i2، 1، num}]؛ x = حداقل مربعات[m, w]; f[t_] := مجموع[Flatten[Table[{Sin[i*t], Cos[i*t]}, {i, 1, n}]].x] Plot[f[t], {t, -Pi, Pi}, PlotRange -> {{-1, 1}, {0, 0.030}}] اما منجر به یک گرافیک خالی می شود:  آیا کسی می داند که من چه اشتباهی انجام می دهم؟ | برازش داده ها با استفاده از یک سری Sin و Cos |
19454 | موارد زیر یک «Cell» ایجاد میکند که هنگام ارزیابی وضعیت جعبه را برمیگرداند: CellPrint[ ExpressionCell[ {DynamicModule[{val=True} , Checkbox[ Dynamic[val, (val=#; SetOptions[EvaluationCell[], TaggingRules-> {value->val}])&] ] ] , Dynamic@CurrentValue[{TaggingRules,value}] } , TaggingRules->{value->True}، Evaluatable->True، CellEvaluationFunction->(CurrentValue[{TaggingRules,value}]&)]  انتقال چک باکس به برچسب قاب عملکرد را از بین می برد. چرا؟ CellPrint[ ExpressionCell[ Dynamic@CurrentValue[{TaggingRules,value}] , TaggingRules->{value->True} , CellFrameLabels-> { {ToBoxes[ DynamicModule[{val=True} , Checkbox,[ Dynamic (val=#; SetOptions[Print[FullForm@EvaluationCell[]];EvaluationCell[]، TaggingRules->{value->val}])&] ] ] ]، هیچکدام}، {هیچکدام، هیچکدام} }، قابل ارزیابی->درست، CellEvaluationFunction:>(Print[FullForm@EvaluationCell[]];CurrentValue[{TaggingRules,value}]&)] ]  چاپ «EvaluationCell[]» نشان میدهد که «SetOptions» «TaggingRules» را تنظیم میکند. در سلول «FrameLabel»، نه سلول اصلی. ** چگونه می توان قوانین برچسب گذاری سلول اصلی را از داخل یک فریم به روز کرد؟** | خروجی سلول توسط چک باکس CellFrameLabel کنترل می شود؟ |
6323 | ### مقدمه در توصیف سه جریان اصلی فلسفه ریاضی امروزی (فرمالیسم، افلاطون گرایی و شهودگرایی) در کتاب معروف «ذهن جدید امپراتور»، آر. پنروز می گوید: > ... شاید مفید باشد اگر من فقط به چند مورد از مشکلات اشاره کنید. مثالی که اغلب توسط Brouwer به آن اشاره میشود مربوط به بسط اعشاری $\pi > = 3.141592653589793...$ > > آیا یک توالی از بیست هفت متوالی در جایی در > این بسط وجود دارد، یعنی $$\pi = 3.141592653589793...77777777777777777777...$$ > یا وجود ندارد؟ > > در اصطلاحات معمولی ریاضی، تنها چیزی که میتوانیم بگوییم، این است که > یا وجود دارد یا ندارد—و ما نمیدانیم کدام! به نظر می رسد این بیانیه به اندازه کافی بی ضرر باشد. با این حال، شهودگرایان واقعاً این را انکار میکنند که میتوان به طور معتبر گفت: یا در بسط اعشاری $\pi$ متوالی بیش از بیست هفت هفتگانه متوالی وجود دارد، یا > وجود ندارد - مگر اینکه و تا زمانی که (در روشی سازنده > قابل قبول برای شهودگرایان) یا ثابت کرد که واقعاً چنین جانشینی وجود دارد، یا ثابت کرد که وجود ندارد! یک محاسبه مستقیم می تواند برای نشان دادن اینکه توالی بیست > هفت متوالی در واقع جایی در بسط اعشاری $\pi$ وجود دارد، کافی است، اما برای اثبات اینکه چنین توالی وجود ندارد، به نوعی قضیه ریاضی نیاز است. هیچ کامپیوتری هنوز به اندازه کافی در محاسبه ی $\pi$ پیش نرفته است تا مشخص کند که واقعاً چنین جانشینی وجود دارد. > انتظار یک نفر بر اساس دلایل احتمالی این است که چنین جانشینی > واقعاً وجود داشته باشد، اما حتی اگر رایانه ارقامی را > به طور پیوسته با نرخ مثلاً 10^{10}$ در ثانیه تولید کند، احتمالا > چیزی به ترتیب بین صد تا هزار سال > برای پیدا کردن دنباله! ### مشکل واقعی از آنجایی که موارد فوق کمی فراتر از محدوده رایانه های معمولی به نظر می رسد، مایلم هر دنباله ای از طول حداقل 10 رقم متوالی یکسان را در اولین رقم های $10^{9}$ از بسط اعشاری پیدا کنم. $\pi$. راه حل بهتر است اگر بتوان آن را به راحتی تا مضرب رقم های $10^{9}$، مثلاً رقم های $10^{10}$ اول $\pi$، گسترش داد. ما نباید به ارقام اعشاری $\pi$ محدود کنیم، اما راه حل های ترجیحی باید با هر اعداد محدودی از ارقام هر عدد ماورایی، به عنوان مثال، کار کنند. $e^\pi، {\sqrt 2}^{\sqrt 3}$، و غیره. تکنیکهایی مانند موازیسازی، کامپایلسازی، پشتیبانی از GPU و غیره برای دستیابی به هر راهحل احتمالاً کارآمدی قابل قبول هستند. ### روشی گام به گام که انتظارات را برآورده نمی کند در صورت $\pi$ می توانیم به عنوان مثال. چیزی شبیه رویکرد گام به گام را امتحان کنید: l2 = Split[ First @ RealDigits[Pi, 10, 10000000, -20000000]]; موقعیت[ طول /@ l2، حداکثر @ (طول /@ l2)] l2[[#]] و /@ مسطح @ % (* {{4193044}} {{7، 7، 7، 7، 7، 7، 7 , 7, 7}} *) و l4 = Split[ First @ RealDigits[Pi, 10, 10000000، -40000000]]; موقعیت[ طول /@ l4، حداکثر @ (طول /@ l4)] l4[[#]] و /@ مسطح @ % (* {{5113613}، {5996894}} {{6، 6، 6، 6، 6 , 6, 6, 6, 6}, {8, 8, 8, 8, 8, 8, 8, 8, 8}} *) در اینجا ما فقط مواردی با طول '9' پیدا کردیم، بنابراین دقیقاً آن چیزی نیست که من میخواستم، اما به درک اینکه چرا این روش از مشکلات زمان و حافظه رنج میبرد کمک میکند و اغلب حافظه دیگری در دسترس نیست. هسته Mathematica بسته شده است. سعی کنید از برنامه های دیگر خارج شوید و سپس دوباره امتحان کنید. یک گام به گام بسیار وقت گیر است زیرا Mathematica باید هر بار که می خواهیم به مرحله بعدی برویم اولین ارقام اعشاری را محاسبه کند و زمان دسترسی تقریباً به صورت خطی به تعداد مراحل بستگی دارد، به عنوان مثال. : tunit = First[ Split[ First @ RealDigits[Pi, 10, 1000, -10000]]; // AbsoluteTiming]؛ timeT = 1/tunit Table[ First @ AbsoluteTiming[ Split[ First @ RealDigits[Pi, 10, 1000, -6000k]];], {k, 60}]; ListLinePlot[timeT]  شاید برخی از رویکردهای Reap و Sow یا هر چیز دیگری؟ | یافتن رشته های طولانی از ارقام یکسان در اعداد ماورایی |
11027 | من سعی می کردم باقیمانده را برای حل PDE خود رسم کنم. با این حال، من در مورد چند چیز مطمئن نبودم. 1. من دادهها را وارد کردم و یک چند جملهای Interpolation با «ListInterpolation» ایجاد کردم. 2. سعی میکنم متغیر وابسته «h» را در معادلهام با چند جملهای درونیابی، «حل» با استفاده از «replace» یا «/.» جایگزین کنم. من باید این معادله را برای مراحل مختلف/متوالی در زمان رسم کنم تا ببینم باقیمانده چگونه به نظر می رسد. (باقیمانده = معادله(t) - معادله(t-1)) یا همه اینها یا راهی وجود دارد که بتوانم باقیمانده را از یک تابع magic mathematica تولید کنم؟ آیا باید چیزی را به عنوان تابعی از زمان تعریف کنم که یکی از آرگومانهای (؟ آیا این کلمه مناسب است) در تابع چند جملهای درون یابی است؟ دفترچه یادداشت و فایل های داده برای راحتی هر کسی **پیوست** شده است. به نظر نمی رسد انگشتم را روی مشکل بگذارم اما نمی توانم باقیمانده ها را ترسیم کنم. پوزش می طلبم اگر سوال سال دوم است، اما به نظر نمی رسد که به ریاضیات مانند سایر محیط های برنامه نویسی تسلط داشته باشم. # نمونه کار حداقل: ## حل معادله (فایل اسکریپت) #!/usr/local/bin/MathematicaScript -script $HistoryLength=0; $pwf=$InputFileName; Needs[VectorAnalysis] Needs[DifferentialEquations`InterpolatingFunctionAnatomy]; Clear[Eq0,EvapThickFilm,h,Bo,\[Epsilon],K1,\[Delta],Bi,m,r] Eq0[h_,{Bo_,\[Epsilon]_,K1_,\[Delta]_,Bi_ ,m_,r_}]:=\!\( \*SubscriptBox[\(\[PartialD]\), \(t\)]h\)+Div[-h^3 Bo Grad[h]+h^3 Grad[Laplacian[h]]+(\[Delta] h^3)/(Bi h+K1)^ 3 Grad[h]+m (h/(K1+Bi h))^2 Grad[h]]+\[Epsilon]/(Bi h+K1) + (r)D[D[(h^2/(K1+Bi h))،x]h^3,x] ==0; SetCoordinates[دکارتی[x,y,z]]; EvapThickFilm[Bo_,\[Epsilon]_,K1_,\[Delta]_,Bi_,m_,r_]:=Eq0[h[x,y,t],{Bo,\[Epsilon],K1,\[Delta ],Bi,m,r}]; TraditionalForm[EvapThickFilm[Bo,\[Epsilon],K1,\[Delta],Bi,m,r]]; L=79.5788; TMax=12500*100; خاموش[NDSolve::mxsst]; Clear[Kvar]; Kvar[t_]:= تکه ای[{{1,t<=1},{2,t>1}}] (*Ktemp = Array[0.001+0.001#^2&,13]*) hSol=h/.NDSolve [{ (*Bo,\[Epsilon],K1,\[Delta],Bi,m,r*) EvapThickFilm[0,1*10^-6,1,0.001,1,2*0.025,0], h[0,y,t]==h[L,y,t], h[x,0,t ]==h[x,L,t]، (*h[x,y,0] == 1.1+Cos[x] Sin[2y] *) h[x,y,0]==1+(-0.05 Cos[2\[Pi] x/L] -0.05 Sin[2 \[Pi] x/L])(Cos[2\[Pi] y/ L]) }، h، {x، 0، L}، {y،0، L}، {t، 0، TMax}، Method->{LSODA،MaxDifferenceOrder->12}، MaxStepFraction->1/50، PrecisionGoal->3 ][[1]] {TMin,TRup}=InterpolatingFunctionDomain[hSol][[3]]; hSolGridData=InterpolatingFunctionValuesOnGrid[hSol]; hSolCoords=InterpolatingFunctionCoordinates[hSol]; finalStep=InterpolatingFunctionCoordinates[hSol][[3]]; (*rupture=NumberForm[N[TRup/100],6];*) rupture=TRup/100; $parameterfile=StringJoin[$pwf,.dat]; صادرات[$parameterfile، {0، 100، 0، 0.0001، 35.1، 7.02، 0، 3، 1، 5، SetPrecision[rupture,5]}]; $matfile=StringJoin[$pwf,.mat]; صادرات[$matfile,hSolGridData]; (*داده های مرحله زمانی را صادر می کند*) $timefile=StringJoin[$pwf,_time,.mat]; صادرات[$timefile,InterpolatingFunctionCoordinates[hSol][[3]]]; hGrid = InterpolatingFunctionGrid[hSol]; {TMin,TRup}=InterpolatingFunctionDomain[hSol][[3]]; طول[hGrid]؛ {nX,nY,nT}=افت[ابعاد[hGrid],-1]; fac=0.98; $epsfile0=StringJoin[$pwf,_0,.eps]; $pngfile0=StringJoin[$pwf,_0,.png]; $epsfileRup=StringJoin[$pwf,_TRup,.eps]; $pngfileRup=StringJoin[$pwf,_TRup,.png]; ic=Plot3D[hSol[x,y,0*TRup],{x,0,L},{y, 0, L}, PlotRange->{{0,L},{0,L},{0, 3.5}}، BaseStyle->{FontWeight->Plain,FontSize->18}، PlotPoints->65، ColorFunction->GrayLevel ]; صادرات[$epsfile0,ic,ImageSize->{350,350}]; صادرات[$pngfile0,ic,ImageResolution->350]؛ rupProfile=Plot3D[hSol[x,y,fac*TRup],{x,0,L},{y, 0, L}, PlotRange->{{0,L},{0,L},{0, 3.5}}، BaseStyle->{FontWeight->Plain,FontSize->18}، PlotPoints->65، ColorFunction->GrayLevel ]; صادرات[$epsfileRup,rupProfile,ImageSize->{350,350}]; صادرات[$pngfileRup,rupProfile,ImageResolution->350]; dataxy=وارد کردن[$matfile]; datat=وارد کردن[$timefile]; (*$epsfile0=StringJoin[$pwf,_0_dft,.eps]؛ $pngfile0=StringJoin[$pwf,_0_dft,.png]؛ $epsfileRup=StringJoin[$pwf,_TRup_dft، .eps]; $pngfileRup=StringJoin[$pwf,_TRup_dft,.png] FDataFirst=Abs[Fourier[Dataxy[[All,All,1]]]]; سعی می کنم متغیر وابسته را با inter جایگزین کنم. چند جمله ای $HistoryLength = 0; Needs[VectorAnalysis] Needs[DifferentialEquations`InterpolatingFunctionAnatomy]; L = 79.5788; dataxy = واردات[ /home/dnaneet/Desktop/residuals/L_lambda_max_1wl_zg_E_0001_Cos.\ mat]; datat = واردات[ /home/dnaneet/Desktop/residuals/L_lambda_max_1wl_zg_E_0001_Cos_\ time.mat]; | جایگزینی متغیر در یک معادله با تابع چند جمله ای Interpolating و رسم باقیمانده |
19986 | من معادله را دارم: f[x_]:=α Tan[α*a] - Sqrt[c - α^2] و در حالت ایدهآل میخواهم تمام صفرهای مثبت آن را با در نظر گرفتن a و c با متغیر آلفا پیدا کنم. مشکل این است که یک نمودار ناپیوسته با مشتقات بزرگ در صفر است. این نمودار tan(alpha*a) در مقابل sqrt(c-alpha^2)/alpha است، به طوری که محل تلاقی دو نمودار صفر تابع است: Manipulate[Plot[{ Tan[α a], Sqrt [c - α^2]/α}، {α، -0.1، 4}، PlotRange -> {-10، 10}]، {{a، 1.56}، -5، 5}، {{c، 10}، 0، 10}]  بنابراین، برای آن مورد پنج صفر مثبت وجود دارد (با نادیده گرفتن تک صفر در پایان، نمیخواهم آن را پیدا کنم. به صورت عددی). برای حل آنها، از FindRoot استفاده کردم، و بر اساس ویژگیهای منحنی مماس، تصور میکنم بهترین مکان برای شروع جایی است که به خوبی در تابع مماس رفتار میکند، مانند زمانی که α*a=[Pi]*(n+1) /4) برای عدد صحیح n. بنابراین برای بدست آوردن ریشه ها، هر زمان که این فرمول برای آلفا مقداری از Sqrt[c-alpha^2] را به دست آورد که واقعی است، FindRoot را صدا می زنم: wellroots[a2_, c2_] := Table[HoldForm[ FindRoot[ α Tan[α Rationalize[a ] ] == Sqrt[منطقی[c] - α^2]، {α، Pi *(n + 1/4)/(a)}، WorkingPrecision -> 30 ] ] /. {a -> a2, c -> c2, n -> n2}, {n2, 0, Floor[Sqrt[c2] a2/Pi - 1/8]}] // ReleaseHold (من به دستورات HoldForm و ReleaseHold نیاز داشتم تا مطمئن شوید که FindRoot تا زمانی که تابع واقعاً فراخوانی نشده باشد، ارزیابی نشده است منطقی کنید تا c را به یک مقدار دقیق تبدیل کنید تا من خطا/اخطار «دقت عملکرد کمتر از دقت کار» را از FindRoot [...] دریافت نکنم ، و من می توانم تمام ریشه های تقریبی را رسم کنم: دستکاری[ نمایش[ Plot[{ Tan[α a]، Sqrt[c - α^2]/α}، {α، -0.1، 4}، PlotRange -> {-1، 10}]، گرافیک[پیوستن[{PointSize[0.02]}، (نقطه[{α، Tan[α a]}]) /. wellroots[a, c] ]]، گرافیک[(خط[{{x، -5}، {x، 5}}]) /. جدول[{x -> Pi (n + 1/4)/(a)}, {n, 0, Floor[Sqrt[c] a/Pi - 1/8]}] ] , {{a, 1.56} , -5, 5}, {{c, 10}, 0, 10}]  (خطوط سیاه تقریب های اولیه هستند که به FindRoot منتقل می شوند و دایره های سیاه راه حل های تقریبی هستند.) مشکل اینجاست که من آن را می کشم. میلهها را برای a و c دستکاری کنید، گاهی اوقات نمایش ریشههای یافت شده سوسو میزند، که نشان میدهد wellroots همه ریشههای ممکن را پیدا نکرده است. (و، سوسو زدن فقط یک چیز گرافیکی نیست، وقتی کشیدن نوار را متوقف میکنم، برخی از ریشهها هنوز نشان داده نمیشوند) بنابراین، حدس میزنم که درخواست یافتن همه n ریشه تنها با n تلاش عددی کمی سخت است، اما چگونه می توانم قابلیت اطمینان را افزایش دهم تا بتوانم انتظار داشته باشم همیشه (یا تقریباً همیشه) همه ریشه ها را پیدا کنم؟ و فقط ریشه های مثبت مهم هستند، زیرا ریشه های منفی فقط منفی تمام مثبت ها هستند. (این سوال از اولین دوره در فیزیک محاسباتی توسط DeVries، بخش مسئله کوچک مکانیک کوانتومی آمده است و در مورد راه حل های مستقل از زمان معادله شرودینگر در یک چاه مربع با انرژی های ضلع محدود است، V=c^2* hbar^2/(2m)، که در آن c مقدار در معادله بالا Sqrt[2 m E/hbar^2] است که در آن E انرژی است در معادله شرودینگر، واحدهای مشابه V. این تکلیف نیست/برای درس نیست.) | همه/بیشترین ریشه های یک تابع ناپیوسته را به طور مداوم پیدا می کنید؟ |
16846 | همانند نسخههای قبلی، _Mathematica_ 9 در Mac OS X (در اینجا 10.7.5) همچنان با گرافیکهای پیسی «PDF» که از برنامههای خارجی مانند «Preview.app» یا «Skim.app» کپی شدهاند مشکل دارد (من معمولاً از آن استفاده میکنم. دومی). برای مشاهده مشکل (من نمی دانم که آیا این اتفاق در سایر سیستم عامل ها غیر از Mac نیز رخ می دهد)، موارد زیر را امتحان کنید: Export[t.pdf, Hello]; SystemOpen[t.pdf] در نمایشگر PDF، ابزار انتخاب را فعال کنید، تمام یا بخشی از تصویر را انتخاب کنید و آن را در کلیپ بورد کپی کنید (این به طور خودکار در قالب PDF کپی می شود). اکنون در _Mathematica_ خط Export[t1.pdf, ] را تایپ کنید. و «PDF» کپی شده را مستقیماً در شکاف آرگومان دوم با انجام «پیست» از کلیپ بورد وارد کنید. سلول را ارزیابی کنید و سپس به نتیجه نگاه کنید: First@Import[t1.pdf]  نتیجه خالی است. همچنین می توان مشاهده کرد که PDF چسبانده شده در مثال بالا به نظر می رسد که شطرنجی شده است و با وضوح اشتباه نمایش داده می شود. در واقع شطرنجی نشده است، اما نمایشگر زشت به نظر می رسد و صادرات چنین «PDF» چسبانده شده به سادگی کار نمی کند. برای رفع این مشکل، مدتی پیش پالت زیر را نوشته بودم: CreatePalette[Column[{Button[تبدیل PDF در کلیپ بورد، Module[{pdf, out = /tmp/MathematicaOutput.pdf، prog = از واردات AppKit *\nboard=NSPasteboard.generalPasteboard()\nنتیجه = board.dataForType_(NSPDFPboardType)\nاگر نتیجه:\n\tresult.writeToFile_atomically_('**FILENAME**',1)\n\ | /usr/bin/python}، Run[printf \ <> StringReplace[prog, {**FILENAME** -> out}]]; CopyToClipboard[If[FileExistsQ[out], pdf = Import[out, PDF]; (*DeleteFile[out]*); pdf[[1]]، بدون PDF]]؛ ]، ظاهر -> پالت]، قبل از چسباندن PDF تولید شده خارجی کلیک کنید}]، WindowTitle -> تبدیل PDF خارجی]; پس از ارزیابی این، یک پالت ایجاد میشود که باید پس از کپی کردن «PDF» از یک برنامه خارجی، روی آن کلیک کنید. اگر مجدداً عملیات «پیست کردن» را در خط زیر انجام دهید: Export[t2.pdf, ]; First@Import[t2.pdf] > $\mathtt{Hell}$ نتیجه PDF مورد انتظار است. موضوع دیگری در رابطه با برش «PDF» وجود دارد. نتایج فوق با استفاده از «Skim» به دست میآیند، اما هنگام استفاده از «پیشنمایش»، جعبه برش از بین میرود و از کادر محدود اصلی استفاده میشود. سوال من این است: **آیا راه ساده تری برای چسباندن PDF از برنامه های خارجی در مک وجود دارد تا به درستی در نوت بوک نمایش داده شود و سپس به درستی صادر شود؟** | چسباندن گرافیک های وکتور PDF خارجی بدون از دست دادن توانایی صادرات آنها |
32759 | من عبارتی دارم که شامل «Sinh[x]»، «Cosh[x]» و «Sin[g]» است، و میخواهم آن را به شکل سادهتری بر اساس وضعیت فیزیک سادهسازی کنم (من در حال انجام برخی نسبیت عام هستم. محاسبه)، میدانم که باید آن را به چند جملهای «u» ساده کرد و هیچ یک از ضرایب «u» نباید حاوی اعداد کسری باشد. کاری که من در حال حاضر انجام می دهم فقط استفاده از «Simplify» و برخی الگوهای واقعا ساده به عنوان قوانین تبدیل است. کسی میتونه در مورد نحوه ساده کردنش به من پیشنهاد بده؟ یا ممکن است کسی لطفاً چند ماده یا مثال در مورد چگونگی ساده کردن عبارات واقعاً پیچیده به من بدهد؟ در اینجا بیان من است که باید ساده شود. > ((2 m^2-3 m r+r^2+a^2 u^2+m (2 m-r) Cos[2 g]) Cosh[p4]^2-4 I a m u Cos[g] > Cosh [p4] Sinh[p4]-(r^2+a^2 u^2) Sinh[p4]^2) ((-m r+r^2+a^2 u^2-m r Cos[2 g]) > Cosh[q4]^2+4 m Cosh[q4] (-I a u Cosh[p4] Sin[g]-1/2 r Sin[2 g] Sinh[p4]) > Sinh[q4]+ 1/2 (-4 m^2+5 m r-2 r^2-2 a^2 u^2-m r Cos[2 g]+m (-4 m+3 r+r Cos[2 > g]) Cosh[2 p4]+4 I a m u Cos[g] Sinh[2 p4]) Sinh[q4]^2) (-(m^2 Cosh[p4] ((4 > m r-3 r^2 +3 a^2 u^2+(4 m r-r^2+a^2 u^2) Cos[2 g]) Cosh[p4]-8 I a r u Cos[g] > Sinh[p4]) (2 I a u Cosh[q4] Sin[g] Sinh[p4]-2 I a u Cos[g] Cosh[p4]^2 > Sinh[q4]+(-2 I a u Cos[g] Sinh[p4]^2+m (1+Cos[g]^2) Sinh[2 p4]) > Sinh[q4]-Cosh[p4] ((2 m-r) Cosh[q4] Sin[2 g]+(m+3 r+(-m+r) Cos[2 g]) > Sinh[p4] Sinh[q4])))/((r^2+a^ 2 u^2) ((-2 m^2+3 m r-r^2-a^2 u^2-m (2 m-r) > Cos[2 g]) Cosh[p4]^2+4 I a m u Cos[g] Cosh[p4] Sinh[p4]+(r^2+a^2 u^2) > Sinh[p4]^2)^2)+(2 m (-2 I a r u Cos[g] Cosh[p4]^2 Sinh[q4]+Cosh[p4] ((-4 m > r+r^2-a^2 u^2) Cos[g] Cosh[q4] Sin[g]+(2 (2 m-r) r Cos[g]^2+(-r^2+a^2 u^2) > Sin[g]^2) Sinh[p4] Sinh[q4])+ a u (2 I r Cosh[q4] Sin[g] Sinh[p4]+Cos[g] (-2 > I r Sinh[p4]^2+a u Cos[g] Sinh[2 p4]) Sinh[q4])))/((r^2+a^2 u^2) ((2 m^2-3 m > r+r^2+a^2 u^2+ m (2 m-r) Cos[2 g]) Cosh[p4]^2-4 I a m u Cos[g] Cosh[p4] > Sinh[p4]-(r^2+a^2 u^2) Sinh[p4]^2))-(m^2 (2 Cosh[q4] (7 I a m u Cos[g]+I a m > u Cos[g]^3+2 I a u Cos[g] (3 m- 4 r+m Cos[2 g]) Cosh[p4]^2-3 I a m u Cos[g] > Sin[g]^2-2 Cosh[p4] (r^2 Cos[g]^2+a^2 u^2 Sin[g]^2) Sinh[p4]+2 I a u Cos[g] > (3 m-4 r+m Cos[2 g]) Sinh[p4 ]^2+4 m r Sinh[2 p4]-3 r^2 Sinh[2 p4]+3 a^2 u^2 > Sinh[2 p4]+4 m r Cos[g]^2 Sinh[2 p4]+a^2 u^2 Cos[g]^2 Sinh[2 p4]-4 m r > Sin[g]^2 Sinh[2 p4]+r^2 Sin[g]^2 Sinh[ 2 p4])+(4 (3 m^2-4 m r+r^2-a^2 u^2) > Cosh[p4] Sin[2 g]+4 m^2 Cosh[p4]^3 Sin[2 g]-12 I a m u Cosh[p4]^2 Sin[g]^3 > Sinh[p4]-I Sinh[p4] (a u (m-16 r-m Cos[2 g] ) Sin[g]+2 a m u Cosh[2 p4] > Sin[g]^3+6 I m^2 Sin[2 g] Sinh[2 p4])) Sinh[q4]) (8 I a u Cosh[p4] Cosh[2 > q4] Sin[g]+8 r Cos[g] Cosh[q4]^2 Sin[g] Sinh[p4]+(4 m-3 r+7 r Cos[2g]-r > (3+Cos[2g]) Cosh[2 p4]) Cosh[q4] Sinh[q4]+8 r Cos[g] Sin[g] Sinh[p4] > Sinh[q4]^2+(4 m-3 r-r Cos[2 g]) Cosh[p4]^2 Sinh[2 q4]+2 m Cosh[2 p4] Sinh[2 > q4]-4 I a u Cos[g] Sinh[2 p4] Sinh[2 q4]))/(16 ((-2 m^2+3 m r-r^2-a^2 u^2-m > (2 m-r) Cos[2 g]) Cosh[p4]^2+4 I a m u Cos[g] Cosh[p4] Sinh[p4]+(r^2 +a^2 > u^2) Sinh[p4]^2)^2 ((m r-r^2-a^2 u^2+m r Cos[2 g]) Cosh[q4]^2+4 I a m u > Cosh[p4] Cosh[q4] Sin[g] Sinh[q4]+(4 m^2-4 m r+r^2+a^2 u^2) کوش [p4]^2 > Sinh[q4]^2-4 I a m u Cos[g] Cosh[p4] Sinh[p4] Sinh[q4]^2-Sinh[p4] ((-m > r+r^2+a^2 u^2+m r Cos[2 g]) Sinh[p4] Sinh[q4]^2-m r Sin[ 2 گرم] سین[2 q4])))) | چگونه بیان نمادین واقعا پیچیده را ساده کنیم؟ |
7139 | دوست دارم بتوانم معادلات جبری را دستکاری کنم. برای مثال، فرض کنید «3x+5==2» را وارد میکنم، در مرحله بعد میخواهم بتوانم $2$ را به صورت دستی از هر دو طرف کم کنم. من چیز واضح %-2 را امتحان کردم، اما این فقط -2+(3x+5==2) را برمی گرداند. آیا راهی برای | دستکاری معادلات |
36985 | در یک نمودار حباب، چگونه می توان بر عناصر ترسیم شده بسته به مقداری در تاپل رسم شده تأثیر گذاشت؟ من می خواهم یک نمودار حباب از داده های زیر ایجاد کنم: خطوط = {{1, 10, 2}, {2, 15, 1}, {3, 27, 4}, {4, 35, 2}} اما به جای حبابها، میخواهم خطی به طول «z» بکشم. | چگونه می توانم بر عناصر ترسیم شده در BubbleChart بسته به تاپل ترسیم شده تأثیر بگذارم؟ |
42495 | من سعی میکنم قطعههایی از منطقهای را تولید کنم که به طور متناوب میتواند بسیار بلند یا بسیار بلند شود، و میخواهم مقداری لایی در اطراف آن داشته باشم که در هر دو جهت افقی و عمودی به طور یکنواخت ضخیم باشد. با این حال، برای رسیدن به این هدف، در دریافت تنظیمات صحیح «PlotRangePadding» با مشکل مواجه هستم. به طور خاص، من سعی میکنم بین طرح خود و فریم اطراف، بالشتکی به دست بیاورم که (مثلاً) 10٪ از _طولانیترین_ بعد طرح من باشد. این همان چیزی است که من ممکن است سادهلوحانه از یک تنظیم منفرد انتظار داشته باشم که به این گزینه داده میشود، که به منظور تولید «پردههای یکسان در همه جهات» است، اما تنظیمات مربوطه را به آن میدهد، گرافیک[{صورتی، مستطیل[{0، 0}، {1, 0.1}]}، PlotRangePadding -> Scaled[0.1]، Frame -> True] بالشتکی 10% ایجاد می کند ابعاد مربوطه در هر جهت. این از نظر بصری چندان خوشایند نیست، زیرا مختصات بلند دارای بالشتک بسیار زیاد و مختصات کوتاه دارای بالشتک بسیار کم است:  آیا راهی برای خودکار وجود دارد دستیابی به چنین لایه بندی یکنواخت؟ توجه داشته باشید که تنظیم دستی تنظیمات مختلف برای جهات مختلف، مانند «PlotRangePadding -> {Scaled[0.02], Scaled[0.2]}» گزینهای نیست، زیرا نمودارهای من به صورت پویا تولید میشوند و ممکن است از «طولانی» به «تغییر» شوند. مربع به «بلند». محدوده مختصات همچنین می تواند به طور چشمگیری از چند دهم به چند صد در هر جهت تغییر کند، بنابراین یک بالشتک ثابت کار نخواهد کرد. | PlotRangePadding که کسری ثابت از طولانی ترین بعد طرح است |
16375 | من مدتی است که سرم را دور این موضوع حلقه کرده ام و تاکنون راه حلی پیدا نکرده ام. من می خواهم با تعداد دلخواه متغیر در ریاضیات کار کنم و از برخی توابع داخلی استفاده کنم. برای اینکه کارها را برای مبتدیان مشخص تر کنم، می خواهم کارهای زیر را انجام دهم: مجموع را با n جمع تعریف کنید که هر کدام حاوی یک متغیر جدید x[i] باشد (در جمع i-ام): sum[n_] = جمع[i*x[i ], {i, 1, n}] سپس میخواهم عبارت را با توجه به برخی از x[i] متمایز کنم مانند: D[sum[n],x[2]] Mathematica به جای 2، 0 را برمیگرداند. اگر یک n خاص مانند: D[sum[2],x[2]] ارائه کنم، همه چیز خوب کار می کند. من در مورد استفاده از فرضیات برای n فکر کردم، اما تاکنون موفقیت آمیز نبوده است. چگونه می توانم این کار را درست انجام دهم؟ | |
46641 | من میخواهم نقشههایم را مانند «Gird[]» تراز کنم. اما شما کرک های اینجا همیشه از این فرم های کوتاه استفاده می کنید. بنابراین، آیا راهی برای رسیدن به این نتیجه به روشی بهتر وجود دارد؟ این کد من است: plots = DateListPlot[CountryData[#, {Population, {1800, 2020}}], PlotLabel -> population of <> #,ImageSize->250] & /@ {Polland ، اتریش، سوئیس، هند}؛ GraphicsGrid[{{نقشه[[1]]، نمودار[[2]]}، {Plots[[3]]، نمودار[[4]]}}، ImageSize -> 500] با این میتوانم ![The نتیجه ای که با <code>Grid\[\]</code>](http://i.stack.imgur.com/uZhcJ.png) دریافت می کنم، اما من می خواهم کاری شبیه به این انجام دهم GraphicsColumn@plots  من ستون را دوست ندارم، اما امیدوارم راهی وجود داشته باشد که کد من بتواند به این شکل باشد. با تشکر از نظر کوبا، این بخش از سوال من پاسخ داده شد: و btw، آیا راهی برای تغییر اندازه تصویر در اینجا وجود دارد؟ | هم ترازی کرت ها |
17465 | من به ابزارهایی برای تشخیص فرکانس اساسی و زیر و بم صدا نیاز دارم. من برای تشخیص pitch در گوگل جستجو کردم و چند فایل nb پیدا کردم که این کارها را انجام می دهند، اما همه فایل ها با فرمت _Mathematica_ 3.0 هستند. من بسته Signal Processing را دانلود و نصب کردم، اما این کمکی نکرد، زیرا این فایل ها از برخی توابع منسوخ مانند 'DiscreteWindow'، 'ContinuousPiecewiseData' و غیره استفاده می کنند. جعبه ابزار Signals and Systems را هم تست کردم اما به همان دلیل هیچ خروجی وجود نداشت. در اکثر موارد آیا جایگزین های جدیدتری برای این توابع وجود دارد یا راهی برای یافتن تعاریف آنها در برخی بسته های قدیمی وجود دارد؟ | توابع پردازش سیگنال منسوخ شده |
44721 | من یک لیست از لیست ها دارم. برای مثال، فهرست = {{0,1,0,1,true},{0,0,0,0, false},{0,1,1,1, true},{1,1,1,1 ,false},{2,2,2,2,false}} میخواهم همه فهرستهایی را پیدا کنم که عنصر پنجم روی «true» تنظیم شده است. من به دنبال یک روش کلی هستم که برای هر لیستی در این قالب کار کند. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ در مثال بالا، نتیجه ای که من به دنبال آن هستم این خواهد بود: {{0,1,0,1,true},{0,1,1,1,true}} برای چنین سوال اساسی متاسفم. من از طریق مستندات برای لیست ها جستجو کردم، و راهی برای انجام این کار پیدا نکردم. من هنوز در _Mathematica_ نسبتاً تازه کار هستم. | چگونه می توانم عناصری را انتخاب کنم که درست هستند |
10445 | من یک جفت لیست سفارشی دارم. من میخواهم با اعمال یک عملگر باینری برای جفتهایی از عناصر، یکی از هر فهرست، به همراه فهرست عناصر هر فهرست، یک لیست مرتب جدید (با استفاده از همان ترتیب) به طول n ایجاد کنم. به عنوان مثال، اگر من دو لیست از اعداد واقعی به ترتیب افزایش داشته باشم (مرتب شده از طریق Less)، l1 = {5.7832، 30.4713، 74.887، 139.04، 222.932، 326.563} l2 = {3.481، 9.281، 9.281، 9.26. 45.0379، 67.222، 94.3526} و عملگر باینری Plus است، سپس اگر من 5 عنصر را بخواهم، نتیجه {{9.26417، 1، 1}، {15.0647، 1، 2}، {21.4944، 1، 3} خواهد بود، {33.6058, 1, 4}, {33.9522, 2, 1}} من کدی نوشتهام که به این هدف میرسد، اما به دنبال ظریفترین، کارآمدترین و کلیترین راهحل هستم که با لیستهای دلخواه و عملگرهای باینری کار کند. | ایجاد یک لیست مرتب شده از جفت عناصر از لیست های مرتب شده |
21778 | بگویید من یک نماد با 'OwnValue' a = y دارم و یک ادغام مانند f[y_?NumericQ] تعریف می کنیم := NIntegrate[a*z*y, {z, 0, 1}] سپس 'f[1 را فراخوانی می کنیم. ]` منجر به خطا می شود، احتمالاً به دلیل ویژگی «HoldAll» از «NIntegrate». استفاده از «Evaluate[a]» کمکی نمی کند. چگونه می توان یک ادغام مانند این را به درستی انجام داد؟ | ادغام عددی با OwnValues |
52072 | f[kpr,tn,tv] بلوکی برای معادلات دیفرانسیل یک حلقه کنترل ساده با یک کنترلر PID است. پاسخ x[t] را محاسبه می کند و ناحیه وزنی t را در زیر پاسخ ادغام می کند. تابع f[kpr,tn,tv] به خوبی کار می کند. اما بهینه سازی با NMinimize[] با هر روش موجود خطا می دهد. st = 0; en = 100; Clear[x, f]; f[kpr_, tn_, tv_] := Block[{tab}, Clear[x]; x = x /. NDSsolve[{x'[t]+25(x''[t]+6*x'''[t])==-1.5*kpr(x[t]/tn + x'[t] + تلویزیون x ''[t])، x''[0]==0.2،x[0]==0،x'[0]==0}،{t،st،en}][[1]]; NIintegrate[Abs[x]*t,{t,st,en}]] f[100,2,0.5] f[110,2.5,1] NMinimize[f[kpr,tn,tv],{{kpr,100,110 },{tn,2,2.5},{tv,.5,1}},روش->NelderMead] | N به حداقل رساندن یک معادله دیفرانسیل |
45058 | فرض کنید من دو لیست دارم مانند: `list1={1,2,3,4,5}; list2={a,b,c,d,e};` میخواهم برخی از عناصر را از «list1» به «list2» جایگزین کنم و یک لیست جدید به نام «NewList» بسازم. به عنوان مثال، من می خواهم عناصر list1 را از موقعیت 1 و 5 با عناصر list2 با همان موقعیت ها جایگزین کنم. نتیجه این خواهد بود: `NewList={1,b,c,d,5};` آیا راهی برای انجام این کار وجود دارد؟! | نحوه جایگزینی موقعیت های یکسان در دو لیست مختلف |
33000 | من به دنبال راهی برای پارتیشن بندی متغیر داده ها در قالب لیست لیست برای درون یابی داده های وارد شده از اکسل هستم. داده ها به این صورت هستند: داده = {{5., 9.53333, 0.057735}, {5., 19.3333, 0.057735}, {5.,29.2667, 0.057735}, {5., 39.0615, 4,49, 39.0615, . .، 0.}، {10.، 11.، 0.}، {10.، 22.4، 4.35117*10^-15}، {10.، 33.6667، 0.057735}، {10.، 45.1، 0.}، {10 .، 56.3333، 0.11547}، {15.، 12.4667، 0.057735}، {15.، 25.2667، 0.057735}، {15.، 38.، 0.1}، {15.، 50.9333، 0.057735}، {15.، 7.6، 63.06 13.8333، 0.057735}، {20.، 28.1، 0.1}، {20.، 42.3667، 0.057735}، {20.، 56.5333، 0.057735}، 0.057735}، {20.1، 28.1، 20.3 تا 70. این داده ها را با استفاده از تابع Interpolation درون یابی کرد، اما مشکل اینجاست که Interpolation به داده ها به شکل زیر نیاز دارد: {{5., 9.53333}, 0.057735}, {{5., 19.3333}, 0.057735},...} بدون در مورد این فرم زحمت می کشم، اگر سعی کنم با استفاده از دستور Interpolate کنم: f = Interpolation[data[[1]]، InterpolationOrder -> 2] درون یابی می کند اما یک هشدار نیز ایجاد می کند: > > Interpolation::udeg: درون یابی در شبکه های بدون ساختار در حال حاضر > فقط > برای InterpolationOrder -> 1 یا InterpolationOrder -> All پشتیبانی می شود. > ترتیب به 1 کاهش می یابد. > اگر طرح سه بعدی «f[x,y]» کمی بهتر از این بود خوشحال می شدم (من از سنبله در طرح متنفرم):  به طور کلی، من فکر می کنم که مشکل را می توان با ارائه شبکه های ساختاریافته به دستور Interpolation و اینجاست که من گیر کردم. من باید داده ها را همانطور که در دستور Interpolation لازم است مرتب کنم. من همچنین راه حل آقای Wizard را برای [پارتیشن بندی پویا] (پارتیشن بندی با اندازه پارتیشن متغیر دستکاری لیست - پارتیشن بندی با اندازه پارتیشن متفاوت) بررسی کرده ام، اما در این مورد کار نمی کند (یا باید بگویم - نمی توانم آن را کار کنم) . من احساس می کنم که برخی از اصلاحات در آن کار را انجام می دهد، اما راه حل آن را نمی دانم. بنابراین سوال این است که چگونه این کار را انجام دهیم؟ | پارتیشن بندی متغیر داده ها در قالب فهرست لیست ها |
35517 | چگونه می توانم Mathematica را وادار کنم که عبارت درست و نادرست عبارات If[] را ساده کند؟ برای مثال: bar[a_] := a FullSimplify[If[a > b, bar[a], bar[b]]] > If[a > b, bar[a], bar[b]] من امیدوار بودم حداقل اگر [a>b، a، b]. من فکر کردم که ممکن است به دلیل عوارض جانبی احتمالی در عملکرد، در ساده کردن نوار[] تردید داشته باشم، اما متوجه این موضوع شدم: FullSimplify[If[a + a + a > b + b + b, a + a + a, b + b + b]] > اگر[a > b، a + a + a، b + b + b] توجه داشته باشید که بند شرطی ساده شده بود، اما هیچ چیز دیگری نبود. اما اگر شکل کمی متفاوت باشد، ساده می شود: FullSimplify[If[a > b, a - a + a, b - b + b]] > {a a > b > {b True چگونه می توانم عبارات ساده شده را در If دریافت کنم اظهارات؟ احساس می کنم یک چیز بسیار اساسی را از دست داده ام. | ساده سازی عبارات If |
54605 | پس از دریافت کمک از Rojo با دستورات Menu در پالت ها و سایر پنجره های بدون نوار منو؟ من توانستم یک پالت با نوار منو ایجاد کنم: 1. انتخاب پالت و باز کردن **Option Inspector** با 'Ctrl`+`Shift`+`O` 2. تنظیم Editable -> True و ` WindowElements -> {MenuBar}` با این حال، نوار به نظر بسیار پرگل به نظر می رسد: * گاهی اوقات به نظر می رسد که کاملاً غیرفعال است * سپس وقتی پنجره را به اطراف می کشم یا فوکوس را تغییر می دهم دو فعال می شود * سپس بعداً دوباره غیرفعال می شود * گاهی اوقات به نظر می رسد فعال است (خاکستری نیست) اما من نمی توانم هیچ یک از منوها را باز کنم. بعلاوه خود منو دستور می دهد، در صورت موجود بودن، درست کار نمی کند: * با وجود اینکه تأیید اینکه «قابل ذخیره -> درست» موارد **ذخیره** و **ذخیره به عنوان...** غیرفعال هستند * مورد **پالتها** > **تولید نوت بوک از پالت** نیز وجود دارد. از کار افتاده؛ اگر _اینجا_ قابل استفاده نیست پس کجا؟ اگرچه نتوانستم **پالت (نوت بوک) را **ذخیره** کنم، اما بیان آن را با NotebookGet ثبت کردم: Notebook[{Cell[ BoxData[ButtonBox[\Beep!\، Appearance -> Automatic, Buttonfunction :> Beep []، Evaluator -> Automatic، Method -> Preemptive]]، Notebook Default]}، قابل ویرایش -> True، WindowSize -> {700، 100}، WindowMargins -> {{Automatic، 51}، {266، Automatic}}، WindowFrame -> Palette، WindowElements -> {MenuBar}، WindowFrameElements -> {CloseBox، MinimizeBox}، FrontEndVersion -> 10.0 for Microsoft Windows (64-bit) (1 ژوئیه 2014)، StyleDefinitions -> Palette.nb] ### آیا سایر کاربران ویندوز می توانند مجموعه ای از باگ هایی را که در بالا توضیح دادم بازتولید کنند؟ ### آیا کسی متوجه شده است که چگونه با پالت ها در نسخه 10 تحت ویندوز کار کند؟ | نوارهای منو در پنجره های پالت به درستی کار نمی کنند -- آیا راه حلی وجود دارد؟ |
33006 | من با استفاده از «Locator`s» برای نقطهای ترسیم میکردم که بر اساس «Locator» و Reciprocal نیز بیان شود. مطابقت با تصویر) دستکاری[DynamicModule[{f1, f2, xf, o, r, s}, o = {0, 0}; s = {0.1، 0.1}؛ r = معکوس[{e1, e2}]; f1 = Part[r, All, 1]; f2 = Part[r, All, 2]; xf = {x.f1، x.f2}; گرافیک[{پیکان[{o، x}]، پیکان[{o، xf[[1]] e1}]، پیکان[{xf[[1]] e1، xf[[1]] e1 + xf[[2 ]] e2}]، متن[x، x + s]، متن[e1، e1 + s]، متن[e2، e2 + s]}]]، {{x، {4, 2}}, Locator}, {{e1, {1, 1}}, Locator}, {{e2, {1, 2}}, Locator}] من برچسب هایی را روی برخی از فلش هایی که نشان می دهند قرار داده ام بردارها، اما این کار را با غلبه بر چیزها و اضافه کردن یک افست ثابت (متغیر 's' در بالا) انجام داد.  در برخی موارد جابجاییهای دستی برای برخی از برچسبها بهطور معقول قرار میگیرند (زیرا آفستهای کد سخت من به طور ضمنی به هندسه اولیه Locators). میخواهم از کدگذاری سخت آن افستها به شیوهای که من انجام دادهام اجتناب کنم. آیا راه بهتری برای قرار دادن خودکار برچسبهای «متن» به گونهای وجود دارد که کمی (مثلاً عرض یک کاراکتر نوشتاری) از عناصر گرافیکی مجاور فاصله داشته باشند؟ | چگونه برچسب های متنی را به صورت خودکار قرار دهیم تا با سایر عناصر گرافیکی همپوشانی نداشته باشند؟ |
37584 | آیا می توان از یک تابع چند خروجی داشت؟ به عنوان مثال: In[1]:= x+1 x+2 Out[1]= 1+x Out[2]= 2+x دارای چندین خروجی است، چگونه می توانم در یک تابع به آن برسم؟ من In[3]:= f[x_]:=Module[{}, x+1 x+2 ] In[4]:= f[2] Out[4]= 6 را امتحان کردم که کار نمی کند. | سلول های خروجی متعدد |
9665 | من باید 2 نوار لغزنده را به هم وابسته کنم. لغزنده «b» در این مثال نمیتواند بزرگتر از نوار لغزنده «a» باشد. وقتی نوار لغزنده «b» را جابهجا میکنم و ماوس را رها میکنم، اگر روی مقداری بزرگتر از مقدار فعلی لغزنده «a» متوقف شود، به عقب برمیگردد. اولین بار متوجه شدم که این کار می کند. اما وقتی دوباره نوار لغزنده «b» را جابهجا میکنم، دیگر به عقب باز نمیگردد. من متوجه شدم که این به این دلیل است که من ContinuousAction -> False داشتم. اما این نباید این تاثیر را داشته باشد. این گزینه می گوید که _در حالی که من در حال لغزش هستم_ نباید به روز رسانی برای عبارت Manipulate وجود داشته باشد. بنابراین، هنگامی که ماوس را آزاد کردم، کد منطقی اسنپ من باید هر بار اجرا شود. در این مثال زیر نشان میدهم که اینطور نیست. به نظر شما این رفتار درست است؟ فکر کنم اینطور نیست. من به دلایل دیگر نیاز داشتم ContinuousAction -> False را در آنجا داشته باشم (نمی خواهم محاسبات بزرگ در حالی که من نوار لغزنده را جابجا می کنم، فقط زمانی که نوار لغزنده را آزاد می کنم رخ دهد). در اینجا یک مثال است که کار می کند. توجه نکنید که از «ContinuousAction -> False» استفاده نکنید، بنابراین پیشفرض «True» Manipulate است[ {a, b}, Grid[{{ a, Manipulator[Dynamic[a,{a = #; If[b > a, b = a]} &], {1, 10, 1}], Dynamic[a] }, { b, Manipulator[Dynamic[b,{b = #; اگر[b > a, b = a]} و]، {1، 10، 1}]، پویا[b] }}]، {{a، 5}، هیچ}، {{b، 3}، هیچ} ] میتوانید نوار لغزنده «b» را تا جایی که میخواهید به سمت راست حرکت دهید، ماوس را رها کنید و این کار را ادامه دهید. هرگز از مقدار a عبور نخواهد کرد. حالا ببینید با این مثال چه اتفاقی میافتد: Manipulate[ {a, b}, Grid[{{ a, Manipulator[Dynamic[a, {a = #; If[b > a, b = a]} &], {1, 10, 1},ContinuousAction -> False], Dynamic[a] }, { b, Manipulator[Dynamic[b, {b = #; اگر[b > a، b = a]} و]، {1، 10، 1}،ContinuousAction -> False]، Dynamic[b] }}]، {{a، 5}، None}، {{b, 3}, None} ] دوباره اسلاید `b` را جابجا کنید. **اولین بار** متوجه بازگشت ناگهانی آن خواهید شد. اما اکنون سعی کنید دوباره آن را به سمت راست حرکت دهید، و خواهید دید که دوباره به عقب باز نمی گردد. منطق داخل Dynamics فراخوانی نمی شود. **سوال**: آیا فکر میکنید این رفتار بر اساس راهنما درست است: «با ContinuousAction->False، بهروزرسانیها فقط زمانی ارائه میشوند که کنترلها در موقعیت نهایی خود قرار دارند، مثلاً با رها کردن دکمه ماوس مشخص میشود». برای من موارد بالا یک چیز را می گوید و آنچه می بینم چیز دیگری است. چیزی که به نظر می رسد این است که Mathematica حرکت دوم همان نوار لغزنده را به عنوان بخشی از حرکت اول می گیرد. حتی اگر یکی موس را در این بین رها کرده باشد. اما اینها باید حرکت جداگانه باشند و نه یک حرکت مداوم. با تشکر | معناشناسی کنش مستمر در یک نوار لغزنده. رهاسازی ماوس |
55470 | من مشکلی دارم که در عنوان توضیح داده شده است. کد اینجاست: Remove[Global`*] L3 = 2 c1 + 4 c2 + Sqrt[24 c1^2 + 16 c1 c2 + 16 c2^2] L4 = 1/2 (4 c1 + 8 c2 - 2 Sqrt[24 c1^2 + 16 c1 c2 + 16 c2^2]) حل کنید[{L3 == K3, L4 == K4}، {c1، c2}]; تنظیم @@@ %[[1]]؛ K3 = 1; K4 = 2; FullSimplify[{K3, K4}] FullSimplify[{L3, L4}] خروجی {1, 2} {2, 1} است از آنجایی که معادلات حل شده برای L3==K3, L4==K4 هستند، چگونه می توان آیا وقتی مقادیر K3، K4 را مشخص می کنم، L3 و L4 را با هم عوض می کنم؟ این چیه؟ حتی یک پیام هشدار (MMA 8) وجود نداشت. هر گونه کمکی بسیار قدردانی می شود. | Solve راه حلی ارائه می دهد که با یک مثال در تناقض است |
18804 | رابطه عود به شرح زیر است: a[1] = 1; a[n_] := a[n - a[n - 1]] + 1 آرایه[a, 28] من سعی کردم از «RSolve» استفاده کنم، اما جواب درستی نمی دهد. پاک کردن[a] RSحل[{a[n] == a[n - a[n - 1]] + 1}، a[n]، a] | چگونه می توانم عبارت کلی این معادلات عود را بدست بیاورم؟ |
20171 | چگونه می توانم طرحی مانند این ترسیم کنم؟ من می خواهم بتوانم تیک های محور x، محور y و محور z و تعداد میله ها را در طرح مشخص کنم.  | چگونه می توانم این طرح را ترسیم کنم؟ |
18809 | من دو تابع _x = x(u,v)_ و _y = y(u,v)_ دارم. قانون زنجیره می گوید که برای یک تابع f(x,y)، _df/dx = df/du du/dx + df/dv dv/dx_، و به طور مشابه _df/dy = df/du du/dy + df/dv dv /dy_. چگونه می توانم _Mathematica_ را به من _df/dx_ بر حسب _u_، _v_، و _df/du_، _df/dv_ بدهد؟ باید اشاره کنم که _x(u,v)_ و _y(u,v)_ **به راحتی معکوس نیستند تا _u(x,y)_ و _v(x,y)_ بدهند. | با توجه به x[u,v], y[u,v] و f[x,y] چگونه D[f,x] را بر حسب u،v پیدا کنم؟ |
26922 | فرض کنید من طرح زیر را دارم `Graphics[{Opacity[0.2], Rectangle[{0, 0}, {4, 4}]}]` و میخواهم تمام رئوس روی نمودار را برچسب بزنم تا مختصات آنها را در این نشان دهم. مورد، Point(0,0) به عنوان P1، Point(0،4) به عنوان P2... به طور کلی، من می خواهم یک تابع بنویسم: `plotPolygonWithLabel[polygon_, label_]:=...` که در آن label_ آرایه ای مانند `{P1، P2، } در اینجا است | تمام رئوس را در نمودار چندضلعی برچسب بزنید |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.