_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
20435
|
من دائماً با جبرهای غیر تعویضی سر و کار دارم. «**» داخلی، غیر تعویضی و ارتباطی است. این خوب است :-) اما توزیع کننده نیست. موش ها * یک راه ساده (احتمالاً به چیز بیشتری نیاز نخواهم داشت) که مثلاً «(a1 + a2 + a3)**(b1 + b2 + b3)» همیشه به «a1**b1 + ..» گسترش یابد. + a3**b3`، در حال پرواز؟ * و اگر بخواهم قوانینی مانند 'a1**b1 = c1 + d1' را اضافه کنم (همچنین در جریان اجرا می شود)؟ * و سوال آخر، اگر من انجام دادم و «a2**a1**b1» داشتم (مثلاً با «a2**a1 = e1» اجباری)، «(a2**a1)**b1» و « به دلیل مسطح بودن **؟
|
جبر غیر تعویضی
|
54851
|
من معتقدم که این یک خطای سند در V10 است (این برنامه طوری برنامه ریزی شده بود که اجرا شود اما اجرا نشد). «VoronoiMesh» جدید باید برای مجموعه نقاط سه بعدی کار کند. تابع 'DelaunayMesh' کار می کند. در اینجا یک مثال سند آورده شده است: pts = RandomReal[{-1, 1}, {25, 3}]; DelaunayMesh[RandomReal[{-1, 1}, {25, 3}]]  اما اگر سعی کنید: pts = RandomReal [{-1، 1}، {25، 3}]؛ VoronoiMesh[pts] شما این خطا را دریافت میکنید:  اسناد Voronoi میگویند: > سلولها فواصل یک بعدی، چند ضلعیهای محدب در دو بعدی و محدب > چند وجهی در سه بعدی. تست شده در V10.0.0 برای Mac و Win.
|
VoronoiMesh برای نقاط سه بعدی
|
48169
|
من یک تابع f[c_] دارم := y^2 - 2 x^2 (x + 3) == c ((y + 1)^2 (y + 9) - x^2) باید نقاط را پیدا کنم تقاطع بین نمودارهای f[0] و f[2]. چگونه می توانم این تقاطع ها را پیدا کنم؟ همچنین، چگونه می توانم تقاطع پنج منحنی f[-1]، f[0]، f[1]، f[e] و f[-Pi] را تجسم کنم؟
|
یافتن محل تلاقی منحنی ها در یک خانواده تک پارامتری
|
35322
|
با عرض پوزش اگر این سوال پرسیده شده و پاسخ داده شده است، اما من حتی مطمئن نیستم چه چیزی را جستجو کنم. من دو تابع به شرح زیر تعریف شدهام: F[n_]:=Max[Select[Divisors[n],#<=Sqrt[n]&]]; P[n_] := انتخاب [Range[1, 1000]، F[#] == n &]; من دو سوال دارم: 1. صفحه راهنمای _Mathematica_ را در نماد ## خوانده ام و فکر می کنم بیشتر آن را درک کرده ام. با این حال، نمیدانم «#» و «&» در این زمینه خاص چه میکنند. 2. چگونه می توانم «P[n_]» را با استفاده از یک خط کد بنویسم؟ اگر به سادگی تعریف F را در تعریف P کپی و جایگذاری کنم کار نمی کند: P[n_] := Select[ Range[1, 1000], Max[Select[Divisors[n],#<=Sqrt[ n]&]] == n و]
|
ترکیب توابع با استفاده از اسلات
|
44062
|
چگونه می توانم مختصات نمودار رسم شده را برچسب گذاری کنم؟ من می خواهم مختصات $(-1,-1)$ را برچسب گذاری کنم. Plot[2 Sin[x]، {x، -2 Pi، Pi}، PlotStyle -> {Dashing[0.0155]، Thickness[0.006]}، Ticks -> {{-2 Pi، -Pi، 0، Pi}، {1, 2}}, Filling -> Axis, Epilog -> {PointSize[0.017], Point[{-1, -1.68}]}، FillingStyle -> زرد، پسزمینه -> خاکستری روشن]
|
چگونه مختصات نمودار رسم شده را برچسب گذاری کنیم؟
|
24127
|
من فهرستی از بخش های خط ذخیره شده به شکل زیر دارم: {{x11,y11},{x12,y12}} , {{x21,y21},{x22,y22}} , ... , {{xn1,yn1 },{xn2,yn2}} } اکنون میخواهم همه آنها را ۹۰ درجه در مورد مراکز خودشان بچرخانم. برای انجام این کار، یک تابع خالص مانند این {{{0, -1}, {1, 0}} نوشتم.(#[[1]] - (#[[1]] + #[[2]])/ 2) + (#[[1]] + #[[2]])/2، {{0، -1}، {1، 0}}.(#[[2]] - (#[[1] ] + #[[2]])/2) + (#[[1]] + #[[2]])/2} و همانطور که می بینید این در مقایسه با سادگی درخواست من بسیار طولانی است. اما من تجربه _Mathematica_ کافی برای کوتاه کردن آن ندارم. پس کسی میتونه کمک کنه؟
|
چگونه می توانم این کد را کوتاه کنم تا یک پاره خط به دور مرکز آن بچرخد؟
|
30030
|
من سعی می کنم با استفاده از یک شبکه درشت با یک روش صریح، مثلاً معادله فرارفت به یک راه حل ناپایدار منجر شود. مشکل این است که _Mathematica_ از راه حل های ناپایدار با روش خوب اجتناب می کند یا من نمی توانم یک شبکه فضایی درشت یا فاصله شبکه زمانی را تنظیم کنم. **کد من به شرح زیر است:** sol = NDSolve[{D[u[t, x], t] == 0.5 D[u[t, x], x, x] + u[t, x] D [u[t، x]، x]، u[t، -Pi] == u[t، Pi] == 0، u[0، x] == Sin[x]}، u، {t، 0 ، 2}، {x، -Pi، Pi}، MaxStepFraction -> 1/10] **و نمودار sol است:** Plot3D[Evaluate[u[t, x] /. First[sol]]، {t، 0، 2}، {x، -Pi، Pi}، PlotRange -> All  آیا نباید از «MaxStepFraction» برای نشان دادن ناپایداری استفاده کنم؟ واضح ترین روشی که می توانم استفاده کنم چیست؟ من Method->{ExplicitEuler} را امتحان کردم، اما این به اندازه کافی برای حل ناپایداری ها خوب بود و من یک راه حل پایدار بدون پیچ خوردگی در زمان های بزرگتر پیدا کردم.
|
نحوه نشان دادن عدم ثبات با معادله فرارفت
|
13144
|
من در حال ارزیابی Wolfram SystemModeler هستم و میخواهم قابلیتهای آن را همراه با Mathematica بررسی کنم. متأسفانه، من موفق به کار WSMLink نمی شوم. در نوتبوکی که استفاده میکنم، Needs[WSMLink`] را تایپ کردم و Shift+Enter را فشار دادم. Mathematica این پیغام خطا را به من می دهد: > Get::noopen: Cannot open > C:\Users\Carlo\AppData\Roaming\Mathematica\Applications\WSMLink\Config.m. > WSMLink::cconf: -- متن پیام یافت نشد -- > (C:\Users\Carlo\AppData\Roaming\Mathematica\Applications\WSMLink\Config.m) من تازه وارد Mathematica هستم و نمی دانم کجا من می توانم شروع به رفع مشکل خود کنم. من بررسی کردم و فایل C:\Users\Carlo\AppData\Roaming\Mathematica\Applications\WSMLink\Config.m در رایانه من وجود ندارد. آیا ایده ای برای رفع این مشکل دارید؟
|
نمی تواند WSMLink را باز کند
|
2248
|
«OverVector» میتواند برای ایجاد یک نماد مانند یک بردار در بخشهای متنی اسناد استفاده شود. من اتفاقاً نمادهای پررنگ را برای بردارها بیشتر دوست دارم، مانند خروجی «\mathbf{x}» لاتکس. دریافتهام که میتوانم، مثلاً «Style[x، Bold]» را انجام دهم، اما این در واقع یک تغییر ظاهری بسیار ظریف است، و برای من دشوار است که واقعاً تفاوت را متوجه شوم. شاید به این دلیل باشد که فونت پیشفرض انتخاب شده برای متغیرها چیزی کاملاً متفاوت از آنچه با «\mathbf» دریافت میشود، باشد. اگر این فقط یک مشکل فونت است، فونت خوبی برای این نوع خروجی چیست (مثلاً «\mathbf{x}»)، و چگونه انتخاب میشود؟ همچنین، تابع «Style» برای عبارات اعمال میشود، در حالی که من میخواهم فقط برای متغیرهای خاص اعمال شود (یعنی رها کردن اسکالرها با فونت معمولی)، به طوری که وقتی از آنها در ورودی استفاده میشود، خروجی به روش دلخواه خارج شود. آیا مکانیزمی وجود دارد که یک متغیر را اعلام کرده و تنظیمات سبک خاصی را با آن همراه داشته باشد تا به شکل دلخواه نمایش داده شود؟
|
قالببندی چهره پررنگ برای وکتورها به جای پیکانهایی مانند لاتکس \mathbf{}؟
|
17706
|
من میخواهم خروجی Plot خود را بدون نیاز به ویرایش اولیه آن در کورل در یک سند MS Word قرار دهم، بنابراین میخواهم آن را آماده برای Word در قالب برداری کامل با افسانهها، عبارات، محورها و فریمها صادر کنم. آیا این کار در _Mathematica_ 9 امکان پذیر است؟ پس از دریافت خروجی «Plot»، چه رویهای را باید دنبال کنم تا آن را در Word قرار دهم؟ من بهترین کیفیت را در سند Word خود با خطوط رنگی نازک می خواهم. در اینجا نمونهای از کارهایی است که باید انجام دهم وقتی منحنیهای زیادی در یک طرح دارم، با استفاده از ترکیب چیندار و نقطهچین. Plot[{Sin[x], Sin[2 x], Sin[3 x], Sin[4 x], 1/x}, {x, 0, 2 Pi}, PlotLegends -> Expressions] مشتاقانه منتظرم برای دیدن نمونه های خود از نمودارهای چند منحنی که آماده صادرات Word هستند.
|
بهترین راه برای ساختن طرح کامل با افسانه ها به طوری که برای Word آماده صادر شود چیست؟
|
34915
|
من یک برنامه ++C دارم که مجموعه ای از اعداد را در هر مرحله زمانی خروجی می دهد. یک خط خالی مراحل زمانی متوالی را جدا می کند. نمونه ای از فرمت داده های من در اینجا آمده است: 0.2 42.8 0.4 12.3 0.6 32.1 0.8 37.3 0.2 44.2 0.4 17.8 0.6 39.0 0.8 30.1 می خواهم این را به _Mathematica_.{0.1 =. {0.4`، 12.3`}، {0.6`، 32.1`}، {0.8`، 37.3`}}، {{0.2`، 44.2`}، {0.4`، 17.8`}، {0.6`، 39.`} , {0.8`, 30.1`}} }; یعنی داده های هر مرحله زمانی در یک لیست قرار دارند. چگونه این کار را انجام دهم؟
|
وارد کردن داده های عددی به Mathematica
|
32484
|
بگویید من تعدادی فایل در یک دایرکتوری در مکانی دارم (C:\dir1\dir2\dir3...)، و آرایهای از رشتههای مربوط به نام فایلها را با دستور میکشم: fileList = FileNames[* , C:\\dir1\\dir2\\dir3] در اینجا، فایل ها با اعداد صحیح متوالی ('1' تا 'N') نامگذاری می شوند و خروجی به طور خودکار مانند زیر مرتب می شود: C:\dir1\dir2\dir3\10.tif C:\dir1\dir2\dir3\11.tif C:\dir1\dir2\dir3\12.tif C:\dir1\dir2\dir3\13.tif C: \dir1\dir2\dir3\14.tif C:\dir1\dir2\dir3\15.tif C:\dir1\dir2\dir3\16.tif C:\dir1\dir2\dir3\17.tif C:\dir1\dir2\dir3\18.tif C:\dir1\dir2\dir3\19.tif C: \dir1\dir2\dir3\1.tif C:\dir1\dir2\dir3\20.tif C:\dir1\dir2\dir3\2.tif C:\dir1\dir2\dir3\3.tif C:\dir1\dir2\dir3\4.tif C:\dir1\dir2\dir3\5.tif C:\dir1\dir2\dir3\6.tif C: \dir1\dir2\dir3\7.tif C:\dir1\dir2\dir3\8.tif C:\dir1\dir2\dir3\9.tif برای هر مقدار N، آیا تابع ترتیبی p وجود دارد که بتوانم آن را به fileList اعمال کنم (با استفاده از Sort[fileList,p]) برای مرتب کردن ورودیهای fileList به منظور رعایت ترتیب صحیح اعداد صحیح نام فایلها؟ آیا می توانم این تابع سفارش را مستقیماً به نام فایل ارائه کنم؟
|
ترتیب صحیح خروجی FileNames برای دایرکتوری متشکل از فایل هایی با نام های صحیح متوالی
|
45167
|
من یک ویژگی در نوع دات نت دارم که در واقع یک لیست عمومی از اشیاء است. وقتی سعی میکنم با استفاده از شاخص عددی به ویژگی دسترسی پیدا کنم. 10، این کار می کند. با این حال، وقتی با استفاده از نمایهگر مانند i از طریق شاخصها تکرار میکنم، با خطای NET::nofield: هیچ فیلد عمومی یا خاصیتی به نام i برای نوع داتنت وجود ندارد... دریافت میکنم. چگونه این مشکل را حل کنیم؟
|
لینک دات نت - فهرست دارایی
|
29547
|
من یک ماژول ساده مانند BCdet[x_, y_] := Module[ {AuxMat}، AuxMat = Mat / دارم. {f -> x، A -> y}؛ Det[AuxMat] ] که در آن «Mat» یک ماتریس معمولی 12x12 با پارامترهای «f» و «A» است. ماژول تعریف شده در بالا یک عدد مختلط را برمی گرداند و بدون مشکل کار می کند. سپس میخواهم ریشه قسمت واقعی آن را برای «A=trailA» و برای «f» پیچیده FindRoot پیدا کنم[ Re[BCdet[f, trialA]]، {f, 2.5 + 0. I}، StepMonitor :> Print[Step to f = , f] ] متاسفانه، این اصلا کار نمی کند. هیچ نتیجه ای نمیتونم بگیرم من از StepMonitor برای بررسی آن استفاده می کنم، اما هیچ خروجی نمی دهد. هیچ ایده ای دارید که مشکل از کجا می تواند باشد؟
|
ریشه تابعی را که به عنوان ماژول تعریف شده است پیدا کنید
|
18615
|
من می خواهم داده ها را با فرمت HDF5 با Mathematica 9 صادر کنم. راهنمای Mathematica درباره واردات و صادرات این فرمت را می توانید در اینجا بخوانید. از آنجایی که من با آرایه های بزرگ سر و کار دارم، صادرات اغلب به فایل های +100 مگابایتی منجر می شود. من می خواهم از HDF5 DataEncoding برای فشرده سازی داده های صادر شده استفاده کنم، اما راهی برای استفاده از آن پیدا نمی کنم. برای مثال، بیایید آرایهای به نام datapourrie = RandomInteger را در نظر بگیریم[99, {100000, 2, 5}] ابتدا آن را در قالب ساده ASCII صادر میکنم، به منظور مقایسه: Export[expl.dat, datapourrie] `expl .dat` با حجم 4.1 مگابایت درست نوشته شده است. حالا بیایید در قالب HDF5 امتحان کنیم: Export[expl.h5, datapourrie, {Datasets, mydata}] فایل به درستی در قالب HDF5 نوشته شده است. 5.0 مگابایت است (داده + ابرداده). من آن را با یک نمایشگر HDF5 خارج از Mathematica تست کردم: همه چیز اوکی است. اکنون می خواهم آن را فشرده کنم، زیرا یکی از مزیت های اصلی فرمت HDF5 این است که می توان از آن به عنوان یک فایل باینری (فشرده) استفاده کرد. از کتابچه راهنمای Mathematica 9، خواندم: > DataEncoding` می تواند هیچ باشد، GZIP یا SZIP` مشکل من این است که نمی توانم راهی برای استفاده از این DataEncoding پیدا کنم! من انتظار دارم جمله صحیح این باشد: Export[explgzip.h5, datapourrie, {Datasets, mydata}, DataEncoding -> GZIP] اما دقیقاً همان فایلی را تولید می کند که بدون ` تگ DataEncoding`. من چه غلطی می کنم؟
|
کدگذاری و فشرده سازی داده ها در فرمت HDF5
|
15644
|
من باید یک «شبکه[]» نسبتاً پیچیده راهاندازی کنم و با مشکل عجیبی مواجه شدم. من آن را به یک مثال ساده تقلیل دادم. 2 مجموعه کد زیر و خروجی آنها را ببینید: plot = Plot[Sin[x], {x, 0, 6 Pi}, ImageSize -> 175]; گرید[ { {1، 2، 3، 4، 5}، {2، x، x، عنوان طولانی... ، 70000}، {3، xx، xx، ، }، {4، xxx، SpanFromLeft، نمودار، SpanFromLeft}، {5، xxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، SpanFromBoth}، {6، xxxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، SpanFromBoth}، {7، xxxxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، SpanFromBoth}، {8، xxxxxxx، SpanFromLeft، SpanFromBoth,9} xxxxxxxx, SpanFromLeft, SpanFromAbove, SpanFromBoth}, {10, xxxxxxxxx, SpanFromLeft, SpanFromAbove, SpanFromBoth} } , Alignment -> {Left, Top} ] --------- ---------------- گرید[ { {1، 2، 3، 4، 5}، {2، x، x، عنوان طولانی... ، 70000}، {3، xx، xx، ، }، {4، xxx، ، نمودار، SpanFromLeft}، {5، xxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، SpanFromBoth}، {6، xxxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، SpanFromBoth}، {7، xxxxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، SpanFromBoth}، {8، xxxxxxx، SpanFromLeft، SpanFromAbove، {9xxxx، SpanFromAbove، {9xxxx} SpanFromLeft, SpanFromAbove, SpanFromBoth}, {10, xxxxxxxxx, SpanFromLeft, SpanFromAbove, SpanFromBoth} } , Alignment -> {Left, Top} ] خروجی:  هر دو شبکه 10 دارند ردیف x 5 ستون. آنها کد یکسانی دارند به جز موقعیت ردیف 4 ستون 3: * شبکه 1 دارای SpanFromLeft در آن موقعیت است. * شبکه دوم دارای در همان موقعیت است. بلافاصله در سمت چپ ردیف 4 ستون 3 من طرح را دارم. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا من چنین ترازهای متفاوتی را در دو شبکه دریافت می کنم؟
|
رفتار عجیب با استفاده از SpanFromLeft در Grid[]
|
47562
|
من در حال تلاش برای ایجاد یک NonlinearModelFit هستم که در آن مدل نتیجه یک محاسبه عددی است. کد من کار می کند، اما بسیار کند است و همچنین به نظر می رسد نشت حافظه دارد. مایلم درباره نحوه بهبود کد، سریعتر کردن آن و جلوگیری از افشای آن راهنمایی کنید. یک نسخه ساده شده از مدل من این است: $HistoryLength=0; model[gnIN_?NumberQ, gpIN_?NumberQ] := ماژول[{rep, eqs, sol, t}, rep = {gn -> gnIN, gp -> gpIN, n0 -> 10, p0 -> 0.01}; معادله = {n'[t] == -gn (n0 + n[t]) f[t], p'[t] == -gp ((p0 + p[t])) (1 - f[t ])، n[t] == p[t] +f[t]، n[0] == 10، p[0] == 10، f[0] == 0}; sol = NDSsolve[eqs /. rep، {n، p، f}، {t، 0، 10}]; اولین[(n[#] + p[#])/(n[0] + p[0]) /. sol] &] [ **ویرایش**: حداکثر زمان در 'NDSolve' از 50 به 10 تغییر کرد. به نظر زیر مراجعه کنید.] سه معادله جفت شده وجود دارد (یکی از آنها معادله دیفرانسیل نیست، بنابراین می توان آن را به راحتی حذف کرد). خروجی ای که من برای مدل خود می خواهم، «n»، «p» یا «f» نیست، بلکه «(n+p)/(n[0]+p[0])» است. من از یک تابع خالص برای حذف این از مدل استفاده کرده ام، اما نمی دانم راه بهتری وجود دارد یا خیر. ما می توانیم برخی از داده های جعلی را با tmp = model[1,.1] بسازیم. داده = جدول[{i, tmp[i]}, {i, 0, 50}]; سپس با MemoryInUse[]/10^6 تماس میگیرم. nlm=NonlinearModelFit[داده، {model[gn,gp][t], gn>=0 && gp>=0},{gn,gp},t]; MemoryInUse[]/10^6. این با موفقیت اجرا میشود و بهترین پارامترهای تناسب را ارائه میکند «{gn -> 1.04935, gp -> 0.0998232}»، اما چندین دقیقه طول میکشد -- 376 ثانیه [*ویرایش**: اصلاح شده به 68 ثانیه]، از «AbsoluteTiming» در من iMac 3.2 گیگاهرتزی که دارای MMA 9 است. (در این مورد، من به وضوح می توانم آن را عالی ارائه کنم حدسهای اولیه، اما در مشکل واقعی من کمی سختتر است. در «gn».) در این زمانی که من اجرا میکنم، دستورات «MemoryInUse» «92.9» و «101.1» را برمیگرداند. اجرای مجدد آن باعث افزایش مداوم در استفاده از حافظه می شود، به همین دلیل است که معتقدم نشت حافظه وجود دارد. اجرای Names[*$*] فهرستی را با متغیرهای زیادی مانند n$10849 برمیگرداند. Names[n*$*]//Length Names[p*$*]//Length '289' و '336' را برمیگرداند. من فرض می کنم که همه این متغیرهای n و p به دلایلی مربوط به بازگشت ماژول نگهداری می شوند. اما اگر «NonlinearModelFit» را دوباره اجرا کنم، کل حافظه همچنان افزایش مییابد، اما تعداد متغیرهای «n$*» و «p$*» همچنان افزایش نمییابد -- به نظر میرسد بسیار نزدیک به 300 میماند، که نشان میدهد که جمع آوری زباله در حال وقوع است. همچنین، کل حافظه استفاده شده توسط متغیرهای «n$*» و «p$*» با استفاده از «symbolMemoryUsage» از اینجا، افزایش استفاده از حافظه هسته را توضیح نمیدهد. یعنی Total[symbolMemoryUsage /@ Names[*n$*]] Total[symbolMemoryUsage /@ Names[*p$*]] '13872' و '16176' را برمی گرداند که بسیار کمتر از 8 مگابایت است. افزایش استفاده از حافظه در اجرای «NonlinearModelFit». در مورد واقعی من، افزایش استفاده از حافظه میتواند به بیش از 5 گیگابایت برسد (و رایانه من متوقف شود) قبل از اینکه «NonlinearModelFit» به پایان برسد. در این مورد ساده، نشتی کوچکتر است، اما همچنان وجود دارد. در حال اجرا MemoryInUse[]/10^6. AbsoluteTiming[Do[model[1, .1], {i, 1, 1000}];] MemoryInUse[]/10^6. «104.161»، «4.34» و «104.261» را برمیگرداند. بنابراین افزایش حافظه حدود 100 کیلوبایت با هر 1000 ارزیابی مدل است. وقتی یک شمارنده ساده به «model» اضافه می کنم تا تعداد دفعات ارزیابی آن در «NonlinearModelFit» را بشمارم، پاسخ حدود 85000 است، که نشان می دهد افزایش 8 مگابایتی در استفاده از حافظه بیشتر به دلیل نشت از «model» است. . به طور مشابه، زمان ارزیابی «مدل» 85 هزار بار باید حدود 370 ثانیه باشد که نزدیک به کل زمان ارزیابی است. کندی کد من و نشت حافظه همه در مدل من هستند. من میدانم که سرعت یک مدل با «NDSolve» محدودیتی دارد، اما فکر میکنم میتواند بهتر از این باشد. بحثهای قبلی «Block» در مقابل «Module» من را نگران کرده بود که «Block» کارهایی را انجام دهد که من نمیفهمم، اما آن را امتحان نکردهام. هر توصیه ای برای تمرین کدنویسی (به ویژه، روش های بهتر برای برگرداندن تابع از model به طوری که در قالب صحیح برای قرار دادن در NonlinearModelFit)، سرعت یا حافظه بسیار قدردانی خواهد شد. **ویرایش**: در صورتی که در زمان اجرای کد مثال من، افراد از کار بر روی این مشکل منصرف شده باشند، حداکثر زمان NDSolve در model را از 50 به 10 تغییر داده ام که باعث می شود NonlinearModelFit به جای 376، در 68 ثانیه اجرا شود. نشت حافظه همچنان وجود دارد و به همان اندازه سؤال اصلی است. هر نظر یا توصیه ای استقبال می شود!
|
ماژول در مدل عددی برای NonlinearModelFit کند است و حافظه را نشت می کند
|
27448
|
من سعی می کنم معادله ای را به صورت عددی ادغام کنم که شامل InverseErfc (جاسازی شده در کوپولای تعریف شده) است. معادله به شکل زیر است: $$ \int_0^T \int_0^\infty \int_0^\infty e^{-Ab(s)x-Ar(s)y}\ f(x)\ c(F(x ),G(y))\ g(y)\ dx\ dy\ ds\, $$ تابع $\ f(x)$ و $\ g(x)$ توابع چگالی $\ هستند به ترتیب F(x)$ و $\G(x)$، در حالی که تابع $\c(F(x),G(y))$ نشان دهنده کوپول انتخاب شده است (در این مورد کوپول student-t است). هنگام ترکیب، تابع کوپول student-t با حاشیه های نمایی در MMA به صورت GGE[Theta_,Alpha_, Beta_] در کد برنامه فراخوانی می شود. (** تعیین مقادیر پارامترها و عبارات **) cr = 0.5; ar = -1; br = 0; سیگمار = 0.5; گامار = 1; r0 = 0.0153; بتار = 100; cb = 0.1; ab = -1; bb = 0; سیگماب = 0.05; گاماب = 1; b0 = 0.04; Betab = 200; تتا = 0.5; T = 1; Rho = 4; DoF = 3; compr = Sqrt[(cr ar)^2 + 2 (Sigmar Gammar)^2]; compb = Sqrt[(cb ab)^2 + 2 (Sigmab Gammab)^2]; Ar[s_] := (2 r0 (1 - Exp[-s compr]))/((compr - cr ar) + (compr + cr ar) Exp[-s compr]); Ab[s_] := (2 b0 (1 - Exp[-s compb]))/((compb - cb ab) + (compb + cb ab Exp[-s compb])؛ (** copula را تعریف کنید - دانشجو -t copula با حاشیه های نمایی **) GEE[Theta_, Alpha_, Beta_] := CopulaDistribution[{MultivariateT, {{1, Theta}, {Theta, 1}}, DoF}, {ExponentialDistribution[Alpha], ExponentialDistribution[Beta]}] (** بدست آوردن تابع چگالی جفت بالا و تبدیل لاپلاس آن **) GumExpExp := PDF[GEE; [تتا، بتا، بِتار]، {x، y}] := LaplaceTransform[GumExpExp, {x, y}, {u, v}] (** عبارت زیر عبارتی است که می خواهم محاسبه کنم **) chat = NIntegrate[P[Ab[s], Ar[s]], { s, 0, T}] من 8 ساعت است که کد را اجرا می کنم و تا به حال هیچ خروجی ای وجود ندارد لطفاً یکی به من اشاره کند که چه اشتباهی دارد یا ایده دیگری در مورد نحوه بدست آوردن آن به من بدهد پاسخ عددی کمک شما بسیار قدردانی می شود.
|
ادغام عددی با InverseErfc
|
38416
|
من می خواهم یک استایل نمودار با یک جدول ایجاد کنم و متغیرها را در استایل نمودار دستکاری کنم. منگه = {g، h}; دستکاری[Plot[{0.5 x + 1، x}، {x، -1، 5}، PlotStyle -> Table[Opacity[Menge[[i]]]، {i، 1، Length[Menge]}]]، {g, {1, 0}}, {h, {1, 0}}] این کد کار نخواهد کرد. اما وقتی جدول را ایجاد می کنم و به سادگی خروجی را کپی می کنم کار می کند. کسی میتونه کمکم کنه؟
|
PlotStyle با جدول
|
24193
|
من در حال حاضر یک بازگشت به صورت سه بعدی انجام داده ام. در حال حاضر، من می توانم نقاط را دستکاری کنم، اما نمی توانم از Joined->True برای اتصال آنها استفاده کنم. در حال حاضر این چیزی است که من z[1, t_] دارم := {1, 1, 1}; A3[t_] := {{1، -t، 0}، {t، 1، -t}، {0، t، t + 1}} W[t_] := معکوس[(IdentityMatrix[3] + A3 [t])]؛ z[n_عدد صحیح، t_] /; n > 0 := W[t].z[n - 1, t]; دستکاری[ ListPointPlot3D[Table[z[n, t], {n, 1, 10}], Mesh -> Full, Joined -> True, PlotRange -> All, InterpolationOrder -> 1], {t, 0, 1} ] ایده ای در مورد نحوه اتصال نقاط دارید؟
|
چگونه نمودار نقطه سه بعدی را دستکاری کنم؟
|
47563
|
به عنوان مثال من یک معادله $F[x,y]==0$ دارم. اجازه دهید $S$ مجموعه ای از راه حل های معادله باشد. $(a,b) \in S \فلش چپ چپ F[a,b]=0$. من می خواهم یک مجموعه $\{(a,b) + \operatorname{grad} F (a,b) ترسیم کنم: (a,b) \in S\}$، چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ به عنوان مثال من F[x_, y_] دارم := x^2 + y^2 - 1; G[x,y]:={2x,2y} y1[x]=Sqrt[1-x^2] y2[x]=-Sqrt[1-x^2] ParametricPlot[{{t, y1[t] } + G[t، y1[t]]، {t، y2[t]} + G[t، y2[t]]}، {t، -1، 1}] وجود دارد $G=\operatorname{grad} F(x,y)$, $y1,y2$ — راه حل های $F(x,y)=0$. اما در برخی موارد نمی دانم چگونه $F(x,y)=0$ را حل کنم و $y1,y2$ را پیدا کنم. برای مثال در مورد $F(x,y)=xlnx−y$
|
رسم حل معادله با تغییر
|
15932
|
> **تکراری احتمالی:** > تنظیم فونت پیشفرض برای PlotLegends با استفاده از نسخه 9 تنظیم گزینه برای «LabelStyle» در نمودارها (من این را در «Plot[]»، «DateListPlot[]» و «ListLinePlot» امتحان کردم. ]`) به نظر نمیرسد روی «PlotLegends[]» تأثیر بگذارد، حداقل آنطور که من آن را امتحان کردهام: Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 10}، LabelStyle -> (FontFamily -> Helvetica Neue)، PlotLegends -> {Sin، Cos}] Plot[ {Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 10}، LabelStyle -> (FontFamily -> Helvetica Neue)، PlotLegends -> {Sin, Cos, LabelStyle -> (FontFamily -> Helvetica Neue)}] هر دو مجموعه کد خروجی دقیق (به یک چشم) را می دهند:  توجه داشته باشید که فونت افسانه به صورت پیش فرض باقی می ماند تنظیمات (TimesNewRoman)، جایی که هر چیز دیگری در طرح به درستی به Helvetica Neue می رود. من همچنین سعی کردهام «Style[]» را در اطراف هر یک از نامهای افسانه بپیچم اما فایدهای نداشت. آیا فکری در مورد چگونگی انجام این کار یا کار در اطراف آن دارید؟ * * * من به طور تصادفی به یک راه حل برخورد کردم، اما به نظرم خیلی ظریف نمی آید، بنابراین من به راه حل های دیگر باز می مانم: Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 10}، LabelStyle -> (FontFamily -> Helvetica Neue)، PlotLegends -> SwatchLegend[{Sin، Cos}، {LabelStyle -> (FontFamily -> Helvetica Neue)}]] 
|
LabelStyle بر PlotLegends تأثیر نمی گذارد
|
27422
|
من یک تابع نمادین دارم و از دستور FullSimplify برای ساده کردن معادله زیر استفاده کردم. من آن را با دست محاسبه می کنم اما نتوانستم به همان راه حل برسم. من از دستور Trace برای مشاهده مراحل میانی استفاده کردم اما trace فقط عبارت قبل از FullSimplify را می دهد. آیا روش های ممکنی وجود دارد که بتوانم مراحل ساده سازی را رعایت کنم؟ Trace[FullSimplify[2 b (-(1/(1 - fd)) + 1/fd) + (2 a (1 - (b (1 - 1/fd + 1/(fd t)))/(a + ب)) t)/ (1 - (1 - fd) t - (b fd (1 - 1/fd + 1/(fd t)) t)/(a + b)) == 0]]
|
ردیابی FullSimplify
|
49160
|
اگر من یک عبارت دارم، اجازه دهید چیزی شبیه به این بگوییم: Cos[3 x] + π/cofe Exp[y^(c z)] چگونه می توانم تمام نمادهای غیر عددی را در عبارت دریافت کنم که عبارتند از: > > {x، cofe, y, c, z} > من این را امتحان کردم: Cases[Cos[3 x] + π/cofe Exp[y^(c z)]، _Symbol] اما کار نکرد.
|
چگونه می توانم تمام نمادهای غیر عددی را از یک عبارت استخراج کنم
|
7098
|
خوب بچه ها، موضوع اینجاست، Mathematica ** راه حلی را برای این سیستم معادلات دیفرانسیل برمی گرداند: DSolve[{p11'[t] == 2*p12[t] - (1/r)*p12[t ]^2، p12'[t] == p22[t] - (w^2)*p11[t] - 2*z*w*p12[t] - (1/r)*p12[t]*p22[t]، p22'[t] == -2*(w^2)*p12[t] - 4*z*w*p22[t] - (1 /r)*p22[t]^2 + (w^4)*q، p11[0] == 0، p12[0] == 0، p22[0] == 0}، {p11[t]، p12[t]، p22[t]}، t] که در آن «z، w، r، q» پارامترها هستند. آیا کسی می تواند آن را روی سیستم خود امتحان کند و به من بگوید که آیا شما هم همین مشکل را دارید؟ من همچنین با تابع 'NDSolve' امتحان کردم NDSolve[{p11'[t] == 2*p12[t] - (1/r)*p12[t]^2, p12'[t] == p22[t] - (w^2)*p11[t] - 2*z*w*p12[t] - (1/r)*p12[t]*p22[t]، p22'[t] == -2*(w^2)*p12[t] - 4*z*w*p22[t] - (1/r)*p22[t]^2 + (w^4) *q، p11[0] == 0، p12[0] == 0، p22[0] == 0}، {p11[t]، p12[t]، p22[t]}، {t، 0، 10}] اما من با خطای `message:NDSolve::ndnum: برای یک مشتق در t == 0 با مقدار غیر عددی مواجه شد، بسیار سپاسگزارم. از کمک شما بسیار سپاسگزارم (من استفاده می کنم mathematica 8.0 و البته Variational Methods روشن است)
|
مشکل با تابع DSolve
|
33272
|
من می خواهم فواصل شهرها را به صورت ماتریسی داشته باشم. چگونه می توانم آن را داشته باشم به عنوان مثال برای شهرهایی مانند موارد زیر که فاصله شهر از خودش را نیز شامل می شود که صفر است: Union[#[[1]] -> #[[2]] و /@ جایگشت[CityData[{Large, Germany}]، {2}]، # -> # & /@ CityData[{Large, آلمان}]]
|
فواصل مکان ها در فرم ماتریس
|
15465
|
بگویید من فهرستی از مقادیر `v = {v1, v2, v3, ...}` دارم. من باید این مقادیر را پارتیشن بندی کنم تا عملیات را با یک پنجره کشویی انجام دهم (به MovingAverage فکر کنید). من پنجرهام را بهصورت «{r1, r2}» تعریف میکنم که در آن «r1» تعداد اشیاء را در سمت چپ و «r2» عدد سمت راست هر یک از «vi» را نشان میدهد. بنابراین، عرض پنجره من 'r1 + r2 + 1' است. من تابعی نوشته ام که این پارتیشن بندی را انجام می دهد. f[list_، {r1_، r2_}] := با[{r = r1 + r2 + 1، n = طول[list]}، پارتیشن[PadRight[PadLeft[list, n + r1]، n + r1 + r2] , r, 1] ] برای مثال. f[آرایه[v، 6]، {1، 3}] (*{{0، v[1]، v[2]، v[3]، v[4]}، {v[1]، v[ 2]، v[3]، v[4]، v[5]}، {v[2]، v[3]، v[4]، v[5]، v[6]}، {v[3 ]، v[4]، v[5]، v[6]، 0}، {v[4]، v[5]، v[6]، 0، 0}، {v[5]، v[6]، 0، 0، 0}}*) است راهی برای استفاده از آرگومان overhang برای «پارتیشن» وجود دارد تا بتوانم از «PadLeft» و «PadRight» اجتناب کنم؟ دلیل اینکه من فقط از این راهحل استفاده نمیکنم این است که در نهایت صفرها را نمیخواهم، من با یک آرایه ناهموار کار خواهم کرد. اگر بتوانم آرگومان overhang را درست دریافت کنم، فقط میتوانم از «{}» برای padding استفاده کنم و من را از پردازش صفرها نجات دهد.
|
چگونه می توانم از آرگومان overhang برای پارتیشن استفاده کنم تا از PadLeft و PadRight در اینجا استفاده نکنم؟
|
8104
|
من اسناد موجود را خوانده ام اما هنوز تابع NumberForm -> Integer را پیدا نکرده ام. در جستجوی این سایت نیز نتیجه ای وجود ندارد. آیا وجود دارد؟ لازم به ذکر است: _در اعداد من اعشاری وجود ندارد_. همه آنها اعداد صحیح هستند، که باعث می شود من تعجب کنم که چرا MMA اصلاً به خود زحمت می دهد که با آنها کمانچه بازی کند. اعدادی مانند «84039» به «84039.0» و «8048511» به «8.048511*10^6» تبدیل میشوند * * * مشکل این است که من یک فایل XLS را وارد میکنم که _باید_ فقط شامل رشتهها باشد - فیلدها روی «Text» تنظیم شدهاند. در اکسل - اما Mathematica در هنگام استفاده از Import راه خود را دارد و لیستی حاوی چندین عدد مختلف را خروجی می دهد. فرمت ها ترجیحاً، هر چیزی که توسط Mathematica وارد میشود بهعنوان رشته نگهداری میشود و به «واقعی» یا «ScientificForm» تبدیل نمیشود. صادر کردن به CSV و باز کردن مجدد با «ReadList» نیز خوب کار نکرده است.
|
تبدیل اعداد به اعداد صحیح
|
38062
|
در مستندات FilledCurve، می توان با استفاده از FilledCurve و Beziercurve یک دایره برش از یک دایره بزرگتر ایجاد کرد. آیا می توان با استفاده از دو دستور «Circle» و برخی عملگرهای Boolean، همانطور که می توان با Adobe Illustrator با استفاده از دستورات Pathfinder انجام داد، استفاده کرد؟ آیا مشابهی در _Mathematica_ وجود دارد؟ ویرایش: همانطور که در نظرات پرسیده شد: چند عملیات Pathfinder وجود دارد، که بیشترین کارایی را انجام می دهند * اضافه کردن دو گرافیک * کم کردن یک گرافیک از دیگر * اتحاد دو گرافیک * اتحاد انحصاری دو گرافیک (بدون تقاطع) * تقاطع دو گرافیک با تشکر از همه ورودی ها!
|
دایره را از دایره برش دهید
|
8109
|
من یک تابع doSomethingComplicated[...] دارم که ارزیابی آن به طور متوسط حدود 10 ثانیه طول می کشد. لیست من، «listOfArgs» حدود 10000 عنصر دارد. من میخواهم پیشرفت «Map[doSomethingComplicated, listOfArgs]» را بدون اینکه منطقه بزرگی از صفحه را اشغال کند، نظارت کنم. بهترین راه برای انجام این کار چیست؟
|
چگونه پیشرفت نقشه را رصد کنیم؟
|
47565
|
من در Mathematica تازه کار هستم و یک سوال کلی دارم: کار با ماتریس ها این تصور را دارم که Compile فقط در صورتی قابل استفاده است که عناصر یک ماتریس فقط اعداد صحیح یا فقط واقعی باشند. هیچ نوع ترکیبی مجاز نیست. اما ماتریس های من به طور کلی شامل برخی از عناصر گمشده مانند m = {{1., 2.}، {Null، 3.}} آیا راهی برای کامپایل m*m وجود دارد؟
|
زمان استفاده از کامپایل
|
33772
|
_**شرح مشکل:_** **امروز، من با یک مشکل ادغام مقابله کردم که باید نمودار دوبعدی Abs[x]+Abs[x+y]==1 را رسم کنم.** من آن را گام به گام ترسیم می کنم. گام به گام: وقتی x>=0، x+|x+y|=1 y>=-x 2x+y=1 y<-x y=-1 وقتی x<0، -x+|x+y|=1 y>=-x y=1 y<-x 2x+y=-1 ![گراف دو بعدی Abs\[x\]+Abs\[x+y\]= =1؟](http://i.stack.imgur.com/w1i5B.png) _**با این حال، من می خواهم از Mathematica برای حل آن استفاده کنم._** امتحان کنید: طرح[y /. {Solve[Abs@x + Abs@(x + y) == 1, y]}, {x, -1, 1}, AspectRatio -> Automatic] اما Mathematica اطلاعات هشدار را می دهد: «Solve::ifun: توابع معکوس توسط Solve استفاده می شود، بنابراین برخی از راه حل ها ممکن است پیدا نشوند. از Reduce برای اطلاعات کامل راه حل استفاده کنید. >>” بنابراین فکر می کنم راه حل من دارای اشکالاتی است. سوال من این است که چگونه آن را اصلاح کنم یا روش دیگری برای حل آن ارائه کنم؟
|
چگونه نمودار دو بعدی Abs[x]+Abs[x+y]==1 را رسم کنیم؟
|
48160
|
برای سادگی، اجازه دهید ذره تشکیل دهنده پلیمر 3 تایی عدد صحیح باشد (روی شبکه سه بعدی دکارتی)، به طوری که: 1. پلیمری - برای همه ذرات یک همسایه مستقیماً مجاور وجود دارد. یعنی در جهتهای {{0,0,1}, {0,0,-1}, {0,1,0}, {0,-1,0}, {1,0,0}, {-1 ,0,0}} 2. با چگالی فضایی سست -- بیش از $d_n$ ذرات در شعاع $n$ کره در اطراف هر ذره وجود ندارد طرح جالب به نظر می رسد. DLA-esque. در واقع، اگر اجازه دهیم $ d_n = <3^n> $، تقریباً بدون بعد به نظر می رسد، یعنی واقعی به نظر می رسد، با این حال کد من کند بود و تولید مجموعه ای بزرگتر از 400 ذره (~7 دقیقه) دردناک است علاوه بر این، چگونه می توانم طرح را به طور مستقل حول 2 محور فضایی بچرخانم؟ (مانند آن سیارک در آرماگدون IYNWIM) من ViewAngle را امتحان کردم و از 2 RotationTransform برای چرخاندن بردار استفاده کردم. با این حال، به نظر می رسد که این روش کار نمی کند. پاک کردن[Global`*]; رنگ پالت = (#/3 + 0.2) & /@ {1، 2، 3}; radiusPlaette = {0.63، 0.53، 0.46}؛ adjLimit = {3، 9، 27، 81}; idx = محدوده[Length@adjLimit]; dir = {{1، 0، 0}، {-1، 0، 0}، {0، 1، 0}، {0، -1، 0}، {0، 0، 1}، {0، 0، -1}}؛ pos = {{0, 0, 0}}; تست = {}; adj[x_, d_] := موارد[pos, _?(EuclideanDistance[x, #] <= d &)]; Dynamic[Length[pos]] (*پلیمر، کرههای زیبا*) Dynamic[ Graphics3D[{Hue[Take[colorPalette، {Mod[#2, 3] + 1}]، 1، 0.1]، Sphere[#1 - {0.5، 0.5، 0.5} - Mean[pos]، Take[radiusPlaette، {Mod[#2, 3] + 1}]]} & @@@ MapThread[List, {pos, Range[Length@pos]}], Axes -> False, Boxed -> False, Lighting -> Automatic, Spherical Region -> True ]] (*طرح بندی جایگزین (*جعبه های رنگی*) Dynamic[Graphics3D[{Hue[1.*#2/3+0.15,0.7,1],Cuboid[#1-{0.5,0.5,0.5}- Mean[pos]]}&@@@MapThread[List,{ pos,Range[Length@pos]}],Axes-> False,Boxed->False,Lighting->{{Ambient,White}}, SphericalRegion->True]] *) زمانبندی[Do[ out = Catch[While[True, stem = RandomChoice[pos]; rnd = stem + RandomChoice[dir]; listadj1 = طول /@ (adj[rnd، #] & /@ idx); adj1 = And @@ MapThread[(#1 <= #2) &, {listadj1, adjLimit}]; listadj2 = (تابع[x، حداکثر[طول /@ (adj[#، x] & /@ adj[rnd، x])]] /@ idx); adj2 = And @@ MapThread[(#1 <= #2) &, {listadj2, adjLimit}]; اگر[! MemberQ[pos, rnd] && adj1 && adj2,(*Debug*) AppendTo[test, listadj2]; پرتاب[rnd]]; ]]؛ AppendTo[pos, out]; , {399}] ] (*اشکالزدایی*) Last@Sort[test] Tally[Length /@ (adj[#, 2] & /@ pos)].
|
پلیمر به صورت تصادفی با چگالی فضایی مشخص
|
20699
|
من قبلاً کدی نوشته ام که حدود 20 نوت بوک را با استفاده از CreateDocument تولید می کند و می خواستم بدانم آیا روشی برای ذخیره خودکار آنها وجود دارد یا خیر. آیا راه آسانی برای ایجاد یک نوت بوک و ذخیره آن به صورت برنامه ای، یعنی بدون ذخیره دستی نوت بوک وجود دارد؟
|
نحوه ذخیره برنامهنویسی یک نوت بوک ایجاد شده توسط CreateDocument
|
40054
|
سینتکس مخفف یک راه جایگزین برای اعمال توابع فراهم می کند و در بسیاری از موارد خوانایی را بهبود می بخشد. یک مثال ساده می تواند In[1]:= numList = {1, 0, 1, 1, 0, 1, 1}; In[2]:= FromDigits@numList Out[2]:= 1011011 به جای In[3]:= FromDigits[numList] Out[3]:= 1011011 در اینجا، نحو به سادگی «<function> @ <argument>» است . (همچنین پسوند ضعیفتر «<argument> // <function>» وجود دارد.) برای لیستها، روشهای پیچیدهتری برای اعمال توابع وجود دارد («Map»، «Apply»، و غیره، برخی از آنها با مختصرنویسی خاص خود (`/@) ، @@). بسیاری از توابع داخلی علاوه بر آرگومان ها، پارامترها و گزینه ها را نیز می پذیرند. به عنوان مثال، میتوان تعیین کرد که از کدام پایه برای «FromDigits» استفاده شود: In[4]:= FromDigits[numList, 2] Out[4]:= 91 چگونه پارامترها/گزینههای تابع را در نحو مختصر ترکیب میکنید؟ ویرایش: پس از جستجوی بیشتر در _Mathematica Stack Exchange_، این پاسخ توسط Brett Champion به این سوال را یافتم. من معتقدم که به سوال من پاسخ می دهد.
|
ترکیب گزینهها/پارامترهای توابع داخلی در کوتاهنویسی
|
15392
|
ClearAll[Equations, Unknows] معادلات = {c1bXZ[6] - (Sqrt[3]*c1bYZ[1])/2 + c1sStr[1]/2 + c1sStr[3] == (-1)*RX[1] , c1bXZ[4] + (Sqrt[3]*c1bYZ[1])/2 - (Sqrt[3]*c1bYZ[5])/2 + 0.00005061454828623123*c1bYZ[8] - 0.00005061454828613165*c1bYZ[9] - c1sStr[1]/5 + c1sStr[1]/5 0.9999999987190837*c1sStr[8] + 0.9999999987190837*c1sStr[9] == (-1)*0، -c1bXZ[4] + c1sStr[2] - c1sStr[3] == (7-1)*X ] + (Sqrt[3]*c1bYZ[5])/2 - c1sStr[2] - c1sStr[5]/2 == (-1)*RX[4], -c1bXZ[6] - 0.00005061454828623123*c1bYZ[8] + 0.9999999987190837*c1sStr[8] == (-1)*0، c1bXZ[7] + 0.00005061454828613165*c1bYZ[9] - 0.9999999998719083 = 0.999999998719083 = 0.999999998719083 c1bYZ[1]/2 + c1bYZ[3] + (Sqrt[3]*c1sStr[1])/2 + c1sStr[6] == (-1)* RY[1]، -c1bYZ[1]/2 - c1bYZ[5]/2 - 0.9999999987190837*c1bYZ[8] - 0.9999999987190837*c1bYZ[9] - (Sqrt[3]*c1sStr[1])/2 - c1sStr[4] - (Sqrt[3]*c1sStr[5])/2 - 0.000050614548286132 - Str. 0.00005061454828623123*c1sStr[9] == (-1)*F, c1bYZ[2] - c1bYZ[3] + c1sStr[4] == (-1)*0, -c1bYZ[2] + c1bYZ[5]/2 + (Sqrt[3]*c1sStr[5])/2 + c1sStr[7] == (-1)*RY[4]، 0.9999999987190837*c1bYZ[8] - c1sStr[6] + 0.00005061454828623123*c1sStr[8] == (-1)*0، 0.9999999987190837*c1bYZ[9] - c1sStr[7] + 0.00005061454828623123*c1sStr[9] == (-1)*0، c1bXZ[1] + c1bXZ[3] - c1bXZ[3] - c1bXZ[3] - c1 1]، -c1bXZ[1] + c1bXZ[5] - c1bXZ[8] + c1bXZ[9] + c1bYZ[4] == (-1)*0، c1bXZ[2] - c1bXZ[3] - c1bYZ[4] == (-1)*0، -c1bXZ[2] - c1bXZ[5] - c1bYZ[7] == (-1)*RZ[4]، c1bXZ[8] + c1bYZ[6] == (-1)*0، -c1bXZ[9] + c1bYZ[7] == (-1)*0، -c1tTor[ 1]/2 - c1tTor[3] - (Sqrt[3]*(c1bXZ[1] + c2bXZ[1]))/2 - c2bYZ[6] == MX[1]، c1tTor[1]/2 - c1tTor[5]/2 + 0.9999999987190837*c1tTor[8] - 0.9999999987190837*c1tTor[1]/2+[Sq[9]*Z] / 2 - (Sqrt[3]*c2bXZ[5])/2 + 0.00005061454828623123*c2bXZ[8] - 0.00005061454828613165*c2bXZ[9] - c2bYZ[9] - c2bYZ[9] - c2bYZ[0،1] =3* c1tTor[2] + c1tTor[3] + c2bYZ[4] == 0، (433*c1bYZ[7])/500 + c1tTor[2] + c1tTor[5]/2 + (Sqrt[3]*(c1bXZ[ 5] + c2bXZ[5]))/2 + c2bYZ[7] == MX[4]، (433*c1bYZ[6])/500 - 0.9999999987190837*c1tTor[8] - 0.00005061454828623123*(c1bXZ[8]/2 + c2bXZ[8]) + c2 = Y 0.9999999987190837*c1tTor[9] + 0.00005061454828613165*(c1bXZ[9]/2 + c2bXZ[9]) - c2bYZ[7] == 0، c1bXZ -[3][3][3] 2 - c1tTor[6] + (c1bXZ[1] + c2bXZ[1])/2 + c2bXZ[3] == MY[1], (Sqrt[3]*c1tTor[1])/2 + c1tTor[4] + (Sqrt[3]*c1tTor[5])/2 + 0.00005061454828623123*c1tTor[8] + 0.00005061454828623123*c1tTor[9] - c2bXZ[1]/2 - c2bXZ[5]/2 - c2bXZ[5]/2 - 0.99X7999999 0.9999999987190837*c2bXZ[9] == 0، c1bXZ[2]/2 - c1tTor[4] + c2bXZ[2] - c2bXZ[3] == 0، -(Sqrt[3]*c1tTor[5])/2 - c1tTor[7] - c2bXZ[2] + (c1bXZ[5] + c2bXZ[5])/2 == MY[4], c1tTor[6] - 0.00005061454828623123*c1tTor[8] + 0.9999999987190837*(c1tTor[6] = c1bX]8 ، c1tTor[7] - 0.00005061454828623123*c1tTor[9] + 0.9999999987190837*(c1bXZ[9]/2 + c2bXZ[9]) == 0، -c1bYZ] -c1bYZ[6] -c1bYZ[6] c2bYZ[1] - c2bYZ[3] == 0، c2bXZ[4] + c2bYZ[1] - c2bYZ[5] + c2bYZ[8] - c2bYZ[9] == 0، (433-*c1bXZ[4]) /500 - c1bYZ[2]/2 - c2bXZ[4] - c2bYZ[2] + c2bYZ[3] == 0، (-433*c1bXZ[7])/500 + c1bYZ[5] - c2bXZ[7] + c2bYZ[2] + c2bYZ[5] == 0، (433) *c1bXZ[6])/500 - c1bYZ[8]/2 + c2bXZ[6] - c2bYZ[8] == 0، c1bYZ[9]/2 + c2bXZ[7] + c2bYZ[9] == 0، -c1sStr[3]/4000000000 + (-c1sStr[1]/2000000000 - c2sStr[1])/2 - c2sStr[3] - c4bXZ[6] - (Sqrt[ 3]*((c1bYZ[1] + 3*c2bYZ[1] + 2400000*c3bYZ[1])/2400000 + c4bYZ[1])/2 == 0، -c2sStr[ 2] + (c1sStr[5]/2000000000 + c2sStr[5])/ 2 - (433*((433*((433*c1bXZ[7])/500 + 3*c2bXZ[7]))/500 + 2400000*c3bXZ[7]))/1200000000 - c4bX [7] + (Sqrt[ 3]*((c1bYZ[5] + 3*c2bYZ[5] + 2400000*c3bYZ[5])/2400000 + c4bYZ[5]))/2 == 0، -(Sqrt[3]*(c1sStr[1 ]/2000000000 + c2sStr[1]))/2 + c2sStr[6] + ((c1bYZ[3]/2 + 3*c2bYZ[3])/2 + 2400000*c3bYZ[3])/ 4800000 + ((c1bYZ[1] + 3*c2bYZ[1] + 2400000* c3bYZ[1])/2400000 + c4bYZ[1])/2 + c4bYZ[3] == 0، (-433*c1sStr[7])/ 1000000000000 - (Sqrt[3]*(c1sStr[5]/20000000000 + c2sStr[5]))/2 - c2sStr[7] + c4bYZ[2] + ((c1bYZ[5] + 3*c2bYZ[5] + 2400000*c3bYZ[5])/2400000 + c4bYZ[5])/2 == 0، (c1bXZ[1] + 3*c2bXZ[1] + 2400000* c3bXZ[1])/ 2400000 + ((c1bXZ[3]/2 + 3*c2bXZ[3])/2 + 2400000*c3bXZ[3])/ 4800000 + c4bXZ[1] + c4bXZ[3] + c4bYZ[6] == 0، (-c1bXZ [5] - 3*c2bXZ[5] - 2400000*c3bXZ[5])/ 2400000 - (433*((433*((433*c1bYZ[7])/500 + 3*c2bYZ[7]))/500 + 2400000*c3bYZ[2000/200) + c4bXZ[2] - c4bXZ[5] - c4bYZ[7] == 0، (-c1sStr[1]/2000000000 - c2sStr[1])/ 2 - (Sqrt[ 3]*((c1bYZ[1] + 3*c2bYZ[1] + 2400000*c3bYZ[1])/2400000 + c4bYZ[1]))/2 == -c1sStr[3]/4000000000 -
|
حل یک مجموعه معادله بزرگ
|
6488
|
u = 2/(1 + Z1) Sech[T/Z1 + 1/(9 Z1) Log[1 + Z1]]^2; w = 2/(1 + Z2) Sech[T/Z2 + 1/(9 Z2) Log[1 + Z2]]^2; Z1 = 5; Z2 = 10; Plot[{u, w}, {T, -15, 15}, PlotRange -> {0, 0.45}, Frame -> True, Axes -> {False, False}, Epilog -> {Inset[ Graphics[{DotDashed ، خط[{{0، 0}، {0.19، 0}}]}]، {10، 0.41}]، Inset[z=0.1، {13, 0.41}]، Inset[Graphics[{Dashed، Line[{{0، 0}، {0.19، 0}}]}]، {10، 0.38}]، Inset[ z=0.2، {13، 0.38}]}، PlotStyle -> {DotDashed، Dashed}]  وقتی میخواهم قالب طرح را به EPS تغییر دهم، اگرچه برخی از قسمتهای طرح با استفاده از «Epilog» و «برنامهنویسی شدهاند. Inset` (منظورم `_._. Z=0.1` و _ _ _Z=0.2`) فرم های خود را تغییر می دهند و طرح را غیرقابل خواندن می کنند! چگونه می توانم برنامه خود را اصلاح کنم؟ فکر می کنم باید از پنل استفاده کنم اما نمی دانم چگونه!
|
چگونه می توان یک پانل با تعریف در مورد نمودارها، همراه با خطوط نقطه و خط تیره اضافه کرد؟
|
33873
|
سوال 1: لیست جفت های فرم {زبان، تعداد کلمات در فرهنگ لغت} را دریافت کنید. نام این لیست langlength کاری که من انجام دادم این بود: langlength = {{Arabic, Length[DictionaryLookup[{Arabic, All}]]}, {BrazilianPortuguese, Length[DictionaryLookup[{BrazilianPortuguese, All}]]}، { برتون، طول[DictionaryLookup[{Breton, All}]]}،......} و به همین ترتیب راه کوتاه تری برای انجام این کار چیست؟ * * * سوال 2: به تمام کلمات موجود در تمام لغت نامه ها نگاه کنید. حداکثر طول کدامند؟ من داشتم: Max[StringLength[lang]] اما این کار نمیکند و مطمئن نیستم چه چیزی کم است. لطفا در مورد یکی یا هر دو سوال به من کمک کنید. * * * زبان را تنظیم کردم = DictionaryLookup[All]
|
دو سوال سریع ریاضی درباره فرهنگ لغت
|
6489
|
وقتی میخواهم تابع را با مفروضات از پیش تعریف شده بهینه کنم، مشکل زیر را دارم. من از Mathematica 8 استفاده می کنم و کد ساده زیر را نوشتم $Assumptions = (m > 0) Minimize[{x^m, x >= 1}, x] واضح است که پاسخ 1 است، زیرا $x^m \ge 1$ if $x\ge 1$ برای همه $m$ مثبت. با این حال، Mathematica در محاسبه این مسئله ساده شکست خورده است. چه غلطی کنم؟ آیا باید از تابع دیگری برای کمینه سازی استفاده کنم؟
|
بهینه سازی با مفروضات
|
34776
|
من یک تابع $\psi(r,\theta,\phi=\phi_0)$ با $\phi_0\in \Re$, $r\in[0,R]$ با $R\in \Re$ و $\theta \in [0,\pi]$ (مختصات قطبی کروی) و میخواهم آن را در Mathematica ترسیم کنم. حدس میزنم روش مناسب برای انجام آن در مختصات قطبی باشد، اما چگونه این کار را انجام دهم؟ تابع این است: $$\psi(r,\theta,\phi=0)=r^2e^{-r}\cos \theta $$
|
چگونه یک تابع $\psi(r,\theta,\phi=0)$ را در مختصات قطبی رسم کنیم؟
|
26773
|
من باید داده های عظیم ذخیره شده در فایل های ASCII خارجی را ترسیم کنم. در زیر کد _Mathematica_ که من برای این کار استفاده می کنم آمده است: Clear[Global`*]; SetDirectory[ ... ]; dataRG = ReadList[dataRG.out, Number, RecordLists -> True]; dataCH = ReadList[dataCH.out, Number, RecordLists -> True]; Vd = -((Md*(1 + δ))/ Sqrt[(1 + δ)*(b^2 + y^2) + x^2 + (a + Sqrt[h^2 + (1 + δ^ 2)*z^2])^2]); Vn = -(Mn/Sqrt[x^2 + y^2 + z^2 + cn^2]); Vh = -(Mh/Sqrt[x^2 + y^2 + z^2 + ch^2]); V = Vd + Vn + Vh; Md = 8200; b = 8; a = 3; h = 0.3; δ = 0.1; منگنز = 400; cn = 0.25; Mh = 0; ch = 25; E0 = -700; z0 = 1; f[x_، px_] := 1/2*px^2 + V /. {y -> 0, z -> z0}; xmax = 11; pxmax = 41; plrange = {{-xmax، xmax}، {-pxmax، pxmax}}؛ C0 = ContourPlot[Evaluate[f[x, px]], {x, -20, 20}, {px, -80, 80}, Contours -> {E0}, ContourStyle -> {Black, Thick}, Aspect Ratio - > 1، ContourShading -> False، PlotPoints -> 200، PerformanceGoal -> سرعت، PlotRange -> plrange]؛ S1 = ListPlot[Flatten[List /@ dataRG[[All, {1, 2}]], 1], PlotStyle -> {GrayLevel[0.8]، PointSize[0.003]}]; S2 = ListPlot[Flatten[List /@ dataCH[[All, {1, 2}]], 1], PlotStyle -> {GrayLevel[0.05]، PointSize[0.003]}]; P0 = Show[{S1, S2, C0}, Frame -> True, Axes -> False, FrameLabel -> {x, OverDot[x]}, RotateLabel -> False, FrameStyle -> Directive[FontSize - > 17، FontFamily -> Helvetica]، Aspect Ratio -> 1، PlotRange -> plrange، ImageSize -> 550] که خروجی زیر را تولید می کند  همانطور که در تصویر می بینید دو مشکل اصلی وجود دارد: (1) . چگونه می توانم از شکاف های خالی عمودی خلاص شوم؟ (2). چرا برخی خطوط افقی پررنگ در طرح وجود دارد و دوباره چگونه می توانم از آنها خلاص شوم؟ مشاهده کردم که هر دو موضوع تحت تأثیر گزینه ImageSize هستند. مخصوصاً اگر با این گزینه بین 400 تا 600 بازی کنید ممکن است مشکلات برطرف شود. با این حال، من گمان می کنم که علت باید چیزی عمیق تر باشد. بنابراین، اگر به من پیشنهاد دهید که چگونه می توانم این مسائل را حل کنم و همچنین اگر می توانید روش صحیح تری برای رسم فایل های داده ام به من ارائه دهید، بسیار سپاسگزار خواهم بود. پیشاپیش با تشکر فراوان هر دو فایل داده را می توان در اینجا یافت: dataRG و dataCH.
|
نحوه بهبود کیفیت خروجی ListPlot
|
22339
|
من به دنبال دسترسی به متغیرها در زمینه های مختلف هستم. زمینهها در فهرستی با عنوان «مطابق پذیر» ذخیره میشوند. هر زمینه، البته، یک رشته است. آیا راهی وجود دارد که بدون استفاده از «NotebookWrite» به متغیری با همین نام، مثلاً «x» در هر زمینه دسترسی داشته باشید؟ من به دنبال چیزی هستم مانند contexttable = {Context1`, Context2`, ..., ContextN`}; Map[Print[# <> x]&, contexttable] که متغیر «x» را در هر زمینه چاپ میکند.
|
با توجه به فهرستی از نام های زمینه، چگونه می توانم به همه متغیرهایی با نام یکسان در همه آن زمینه ها دسترسی داشته باشم؟
|
40936
|
من سعی می کنم Clojuratica را راه اندازی کنم (نسخه آزمایشی رایگان MMa v 9) (در Mac دارای Mavericks) دستورالعمل های کتاب آشپزی تجزیه و تحلیل داده های Clojure را دنبال می کنم اما دستورالعمل ها را نیز دنبال کرده ام: * http://drcabana.org/ 2012/10/23/installation-and-configuration-of-clojuratica/ * http://clojuratica.weebly.com/tutorial.html I پیام خطا را دریافت کنید: user=> (مسیر MathLinkFactory/createKernelLink) خطای مهلک: کتابخانه بومی مورد نیاز به نام JLinkNativeLibrary را نمی توان پیدا کرد. UnsatisfiedLinkError com.wolfram.jlink.NativeLink.MLOpenString(Ljava/lang/String; [Ljava/lang/String;)J com.wolfram.jlink.NativeLink.MLOpenString (NativeLink.java:-2)
|
راه اندازی Clojuratica
|
59299
|
بگویید ورودی زیر را دارم: خروجی [{t*c==50, t==5}] را کاهش دهید: > > t == 5. && c == 10. > آیا راهی برای ایجاد متغیر `x وجود دارد « که مقدار «c» را از خروجی بدون نیاز به تایپ «x = 10» به آن اختصاص میدهد؟
|
ایجاد یک متغیر از خروجی Reduce[] در Mathematica
|
56698
|
من در Mathematica تازه کار هستم و سعی می کنم ارتعاش یک غشای دایره ای را برای پروژه ریاضی شبیه سازی کنم اما حتی نمی دانم چگونه شروع کنم. معادله موج، جابجایی غشاء $(z)$ را به عنوان تابعی از موقعیت $(r,\theta)$ و زمان $(t)$ توصیف میکند. $$ \frac{\partial^2 z}{\partial t^2}=c^2 \nabla^2 z $$ برای سر درام دایرهای معمولی، شرایط مرزی تحمیلی این است که $z$ $2π$ تناوبی، محدود است. در $0 ≤ r ≤ a$ و در $r = a$ (لبه درام) جابجایی صفر است: $z(a) = 0$. معادله موج از طریق روش جداسازی متغیرها حل می شود و جواب را ایجاد می کند: $$ z=A_{nj}J_n\left(\frac{\omega r}{c}\right)sin(ωt+\phi) sin(nθ+φ) $$ چگونه می توانم این راه حل را در Mathematica شبیه سازی/طرح کنم؟ پیشاپیش متشکرم
|
شبیه سازی ارتعاش غشای دایره ای
|
1355
|
من به دفترچه یادداشت شخص دیگری نگاه می کنم و وقتی برای ارزیابی آن می روم می پرسد که آیا می خواهم سلول های اولیه را ارزیابی کنم یا خیر. من دوست دارم اول به آنها نگاه کنم، اما من آنها را اینجا و آنجا نمی بینم، آنها را در هیچ کجا نمی بینم. چگونه میتوانم این سلولها و در این مورد، سلولهای نامرئی دیگر در دفترچه یادداشت را آشکار کنم؟ من در مستندات Wolfram برای سلول/ها اولیه و سلول/های نامرئی جستجو کردم (در جستجوی آن؟ نه اینکه چگونه مال خودم را پنهان کنم یا دیگران را فاش کنم. من فقط این را پیدا کردم: «چگونه/SelectCellsWithoutVisibleCellBrackets» برای راهنمایی سپاسگزار خواهم بود.
|
چگونه می توانم سلول های اولیه (یا سایر سلول های نامرئی) را در یک نوت بوک مشاهده کنم؟
|
45160
|
من می خواهم $$s = 1 - \frac{1}{2} - \frac{1}{3} + \frac{1}{4} - \frac{1}{5} + \frac{ را ارزیابی کنم 1}{6}+\frac{1}{7}-\frac{1}{8} - ... + \frac{(-1)^{\textrm{جمع رقم باینری}(n-1)} }{n} + ... $$ جایی که نشانه ها دنبال می شوند دنباله تو مورس وقتی سعی می کنم «Sum[ (-1)^Total[ IntegerDigits[n - 1, 2]]/n, {n, 1, ∞}] را با استفاده از _Mathematica 7_ ارزیابی کنم، دریافت می کنم > > Log[2] > این است نادرست $$\log( 2) = \sum_{n=1}^\infty \frac{(-1)^{n-1}}{n} \تقریبا 0.693147$$ اما $$s \approx 0.39876108810841881241$$ I این را با استفاده از _C#_ و مجموع محدود در _Mathematica_ بررسی کرد. این مقدار در ماشین حساب نمادین معکوس نیست، اما از آنجایی که ناقص است، من هنوز امیدی به جمع بندی تحلیلی دارم. تفاوت بین این سری ها را می توان به صورت مجموع عبارات مثبت $$\frac{2}{3\times 4} + \frac{2}{5\times 6} + \frac{2}{9\times 10 بیان کرد. } + \frac{2}{15\times 16}+\ldots+\frac{2}{n \times (n+1)}+ \ldots$$ که در آن مجموع بیش از همه فرد است $n$ با مجموع رقم دودویی زوج، بنابراین قطعاً اینطور است که $s \lt \log( 2).$ من همچنین 'Sum[ (-1)^Total[ IntegerDigits[ n - 1, 2]]/ را امتحان کردم n, { n, 1, ∞, 2}]` که برابر است $\frac{3}{2}s \approx 0.59814163216262821861$، اما در عوض به > > Sum::div: مجموع همگرا نمی شود > > مجموع [ (-1)^(1 + n)/n، {n، 1، ∞، 2}] > بنابراین، برابر است این یک اشکال شناخته شده است؟ چه نوع مبالغ مرتبط تحت تأثیر قرار می گیرند؟ آیا راهی برای دریافت پاسخ صحیح از _Mathematica_ وجود دارد؟
|
ارزیابی نادرست برای سری هارمونیک امضا شده Thue-Morse
|
18115
|
من سعی میکنم زمان انتقال را هنگام دسترسی به ردیفهایی از جدول mysql از طریق شبکه، که در آن هر ردیف دادههای زیادی دارد، کاهش دهم. آیا راهی برای فعال کردن فشرده سازی سرویس گیرنده-سرور هنگام دسترسی به پایگاه داده mysql از طریق ``DatabaseLink`` وجود دارد؟ به عنوان راهحل، میتوانم ستونی با «COMPRESS(column_with_lots_of_data)» در عبارت «SQLExecute» خود درخواست کنم، اما نحوه فشردهسازی نتیجه در سمت Mathematica مشخص نیست.
|
DatabaseLink`: پرس و جو MySQL با فشرده سازی مشتری/سرور
|
35455
|
فقط تلاش برای برچسب زدن یک هایپرلینک، با استفاده از مثالی مستقیم از مستندات... StatusArea[ Hyperlink[Wolfram Research, Inc., http://www.wolfram.com]، Makers of Mathematica] این باید Makers of Mathematica را در ناحیه وضعیت نمایش دهد، اما در عوض URL را نمایش می دهد. آیا من اینجا چیزی را از دست داده ام...؟ من از Mathematica 9 در مک استفاده می کنم. تام
|
نمایش StatusArea پیام با لینک
|
45344
|
من یک فایل متنی بسیار بزرگ دارم، «test.txt»، در قالب زیر: (همان نویسه یا کلمه خاص مانند '^' یا '*') عنوان 1 (انتهای خط) متن 1 (با نشانگرهای پاراگراف، فاصله نشانگرهای انتهای خط، انواع چیزها) (همان نویسه یا کلمه خاص مانند '^' یا '*') عنوان 2 (انتهای خط) متن 2 (با نشانگر پاراگراف، فاصله، انواع موارد) (همان نویسه یا کلمه خاص مانند '^' یا '*') عنوان 3 (انتهای خط) متن 3 (با نشانگر پاراگراف ها، فاصله ها، همه نوع چیزها) .. من می خواهم دو آرایه بسازم، یکی مربوط به رشته های `{ عنوان 1، عنوان 2، عنوان 3، و دیگری مربوط به. به رشته های `{ متن 1، متن 2، متن 3، ...}. آیا یک خط ساده برای این کار وجود دارد؟ در اینجا یک نمونه تست خاص است. در اینجا هر خطی که با «^» شروع میشود باید یک «عنوان» باشد (که سه بخش وجود دارد)، و مطالب بین «^» مطابق با «متن»» است (که سه بخش از آن وجود دارد). توجه داشته باشید که «^» فقط به عنوان اولین کاراکتر در رشته «عنوان» ظاهر میشود، و هر عنوان با یک انتهای خط به پایان میرسد، و در نهایت هر بخش «متن» میتواند از چندین خط تشکیل شده باشد. رشته ها
|
تجزیه یک فایل متنی بزرگ، با سرصفحه و متن متناوب، به آرایهای از سرصفحهها و آرایهای از بخشهای متنی
|
41742
|
من یک اسکریپت Mathematica نوشته ام که قرار است به صورت دوره ای روی Raspberry Pi اجرا شود. اگر کد را در یک جلسه CLI Mathematica آزمایش کنم حدود 3 ثانیه طول می کشد تا اجرا شود. با این حال، وقتی اسکریپت را با wolfram -script script.w > out.csv اجرا می کنم، بیش از 10 ثانیه طول می کشد. خروجی اسکریپت یک «رشته» منفرد با سه کاراکتر ASCII است، بنابراین نوشتن خروجی در فایل بخش مهمی از زمان را نمیگیرد. بنابراین من فرض می کنم بیشتر زمان اضافی از مقداردهی اولیه هسته می آید. من می خواهم یک بار هسته Mathematica را مقداردهی اولیه کنم و سپس اسکریپت خود را به صورت دوره ای بدون نیاز به مقداردهی اولیه هسته هر بار اجرا کنم. آیا این امکان پذیر است؟ * * * **به روز رسانی** به دنبال پاسخ این سوال مرتبط سعی کردم آن را به این صورت انجام دهم: mkfifo mmpipe tail -f mmpipe | wolfram -noprompt & با این حال، وقتی فرمانی را که حاوی تابع واردکننده فایل مانند ReadList است، در حالت تعاملی میماند و از پوسته خارج نمیشود: echo 'ReadList[/home/pi2/data.csv، String ]'>mmpipe > > { ... , 2014/02/05 21:35:02,0.28, 2014/02/05 21:40:02,0.00، > 2014/02/05 21:50:02,0.00} > _ > بنابراین من نمی توانم از آن در یک فرآیند خودکار استفاده کنم.
|
چگونه اسکریپت های mathematica را بدون مقداردهی اولیه هسته هر بار اجرا کنیم
|
23866
|
من می خواهم یک فایل *.txt را وارد و تبدیل کنم که به شکل زیر است: https://docs.google.com/file/d/0Bw-308nJcF01Yl92RURCLUg4VzQ/edit?usp=sharing و تبدیل آن به یک ماتریس که می توانم از آن استفاده کنم محاسباتی شبیه به این انجام دهید: مثال = {{DATE، KEY، C1، C2، C3}، {{2013, 04, 01, 00, 00, 1}, 1, Null, 12.23, Null}, {{2013, 04, 01, 00, 00, 2}, 2, Null, 2, تهی}، {{2013، 04، 01، 00، 00، 3}، 3، تهی، 10.2، پوچ}}
|
تبدیل فایل *.txt
|
44295
|
[به روز رسانی] من توانستم ثابت کنم که مجموعه بزرگتر $ 1\ge x \ge y,w \ge 0$ و $p(x,y,w)>0 $ با یک سیستم جبر کامپیوتری دیگر در من خالی است. لپ تاپ کند در چند دقیقه اما در Mathematica حتی اگر از یک کلاستر لینوکس با چندین پردازنده و حافظه زیاد استفاده کنم، نمی توانم در عرض یک ساعت پاسخ را دریافت کنم (یک روز بعد امتحان خواهم کرد). اگر از تجزیه جبری استوانه ای استفاده کنم، همین مشکل برای سیستم دیگر نیز رخ می دهد. نتیجه گیری من این است که تقصیر Mathematica نیست، بلکه تجزیه جبری استوانه ای بسیار ناکارآمد است. به نظر می رسد که روش های زنجیره های منظم (تجزیه مثلثی) ممکن است عملکرد بهتری داشته باشند. [پایان بهروزرسانی] سؤال این بود: ما سیستمی از نابرابریهای چند جملهای در سه متغیر داریم: $$ 1> x > y > w > 0\,\text{ و } p(x,y,w)>0 $$ where $ p$ یک چند جمله ای با ضرایب صحیح با مرتبه 9 است. Mathematica چندین دستور مختلف دارد که می توانم از آنها برای بررسی خالی بودن این مجموعه استفاده کنم: Reduce, FindInstance, CylindricalDecomposition، SemialgebraicComponentInstances، و غیره... من به مستندات نگاه کردم اما نمی گوید هر دستور از کدام الگوریتم استفاده می کند. من باید کارآمدترین را انتخاب کنم. در Maple، با اجرای 8 پردازنده با 8G، من یک کد دارم که قبلاً 8 ساعت در حال اجرا است و پاسخی دریافت نکرده ام. ویرایش [به دلیل نظر Artes] عبارت $p$ به صورت زیر است: f[x_,y_]:=(x^2+4*x*y+y^2)/((x+y)*( 2*x+y)*(x+2*y)) p:= -1 * شمارنده[با هم[ساده کردن[(f[1,x]+f[y,z]-f[1,y]-f[x,z])/(2*(x-y)*(1-z))] ]]
|
تصمیم گیری در مورد خالی بودن یک مجموعه نیمه جبری. کدام دستور بهتر است؟
|
46868
|
**با توجه به اینکه مختصات را می دانم می خواهم سرعت نقطه $p$ را بدانم.** $p_x=L_1\cos(\theta1)+L_2\cos(\theta1+\theta2)$ $\frac را محاسبه می کنم dp_x}{dt}$ برای رسیدن به سرعت نقطه $p$ در مورد مختصات $x$. آزمایش من به صورت زیر: px[t] = L1 Cos[θ1[t]] + L2 Cos[θ1[t] + θ2[t]]; حالا میخواهم مقداری به متغیر بدهم، $\theta_1=t^2,\theta_2=t^3,L_1=2,L_2=3$ D[px[t], t] /. {θ1[t] -> t^2، θ2[t] -> t^3، L1 -> 2، L2 -> 3} با این حال، _Mathematica_ نتیجه را به دست میدهد: > > -2 Sin[t^2] [θ1 '[t] - 3 Sin[t^2 + t^3] ([θ1'[t] + [θ2'[t]) > ارزیابی نمیشود «\\[Theta]1]»[t]» و «\\[Theta]1»[t]» به ترتیب به $2t,3t^2$ می رسد. بنابراین من از دستور FullForm θ1[t] // FullForm > > مشتق[1][θ1][t] > **بنابراین سوال من این است که چرا _Mathematica_ نمی تواند ارزیابی کامل را انجام دهد و چگونه آن را برطرف می کند استفاده می کنم؟ ** 
|
چرا Mathematica جایگزین مشتق $theta$1'[t] نمی شود؟
|
7092
|
من سعی میکنم از «نقطه ثابت» برای حل معادلات استعلایی استفاده کنم، اما اولین آرگومان «نقطه ثابت» باید یک تابع خالص باشد، اما تابعی که باید استفاده کنم، یک تابع صریح از بسیاری از محاسبات نمادین قبلی است و بسیار پیچیده، به عنوان مثال، func=-HankelH1[1، 0.6 Sqrt[27.415568 - \[بتا]^2]] ((1/( 57.641231 - \[بتا]^2)) 1.6666667 \[بتا] BesselJ[1، 0.6 مربع[57.641231 - \[بتا]^2]] (( 1.66666667 \[ بتا] BesselJ[1، 0.6 Sqrt[57.641231 - \[Beta]^2]] HankelH1[1, 0.6 Sqrt[27.415568 - \[Beta]^2]]/(27.415568 - \[بتا]^2) - (1.66666667 \[Beta] Bessel 1, 0.6 مربع[57.641231 - \[Beta]^2]] HankelH1[1, 0.6 Sqrt[27.415568 - \[Beta]^2]])/(57.641231 - \[Beta]^2)) تلاش ناموفق من استفاده از تابع[\\ [Beta],func]&`، اما به نظر میرسد که به دلیل مشکل محدودهبندی، ارزش Func وارد تابع نمیشود هیچ راه هوشمندانه ای برای تغییر توابع مانند این به یک تابع خالص وجود دارد؟
|
روش های تبدیل یک تابع واضح به یک تابع خالص
|
28778
|
چرا تابع خالص «#1@#2&» نامی ندارد؟ آیا این به دلیل نحوه کار _Mathematica_ است یا فقط به این دلیل است؟ من می پرسم زیرا نوشتن عباراتی مانند MapThread[#@#2 و، {{a، b، c}، {1، 2، 3}}] > > {a[1]، b[2] را بیظاهر میدانم. , c[3]} > من ترجیح می دهم یک فرم نام مانند MapThread[Work, {{a, b, c}, {1, 2, 3}}] Work بهترین انتخاب نیست. اما من در مورد پیشنهادات باز هستم :) * ممکن است کسی بگوید که نامی وجود ندارد زیرا #1@#2& به اندازه کافی کوتاه است. اما «f/@{1،2،3}» کوتاهتر از «نقشه[f،{1،2،3}]» است و «نقشه» وجود دارد :) * سپس فکر کردم، شاید به این دلیل است که «نقشه» ` احتمالات دیگری را با آرگومان سوم می دهد و این تفاوت است. خوب، این یک تفاوت است، اما پس چه، چرا کار وجود ندارد؟
|
چرا هیچ نامی برای #1@#2& وجود ندارد؟
|
8368
|
کد من: r5 = 47000; vcc = 3.3; hfe = 420; (* BC337-40: 250 *) vbe = 0.6; r4 = vbe/2*^-6; ctr = 1; r1 = 1000000; r2 = r1; vrms = 230; vled = 1.5; v0[t_] := Max[vcc - r5 ic[t], 0.2] ic[t_] := Min[hfe ib[t] + 0.000005, vcc/r5] ib[t_] := idar[t] - ir4 [t] ir4[t_] := Min[idar[t], vbe/r4] idar[t_] := Abs[iled[t]] ctr iled[t_] := حداکثر[Sign[vi[t]] (Max[Abs[vi[t]] - vled, 0])/(r1 + r2), 0] vi[ t_] := vrms Sqrt[2] Sin[2 Pi t/20] pmains[t_] := vi[t] iled[t] pvcc[t_] := vcc idar[t] + vcc ic[t] power[t_] := pmains[t] + pvcc[t] pvccavg = Integrate[pvcc[t], {t, 0, 20}]/20 MMA این نتیجه را به من می دهد :  که لیست فراخوانی های تابع تو در تو نوشته شده من است به عنوان یک تابع واحد چرا «ادغام» در اینجا کار نمی کند؟ توجه داشته باشید که اگر بازه [0,20] را به [0,10] و [10,20] تقسیم کنم، به من نتیجه می دهد.
|
چرا Mathematica تابع من را یکپارچه نمی کند؟
|
8363
|
یک مجموعه داده مثال داده می شود: data = {region -> AA, systems -> {{name -> 1، sub -> {{name -> sub11}، { name -> sub12}}}، {name -> 2، sub -> {{name -> sub21}، {name -> sub22}}}}}; من می خواهم ویژگی های مختلف سیستم ها و زیرسیستم ها را استخراج کنم. من یک syntax شبیه به JsonPath و XPath را ترجیح می دهم. بنابراین، برای مثال، من میخواهم چیزی شبیه به: data.region (* AA *) data.systems[2].name (* 2 *) data.systems[2] بنویسم. ].sub[2].name (* sub22 *) فیلتر کردن یک داده جایزه خوب است.systems[#.name == 1 &].sub.name (* { زیر 11 sub12} *) **چگونه میتوانم این یا یک نحو مشابه را کار کنم؟** استفاده از «ReplaceRepeated» تقریباً کار میکند (فقط جایگزینها باید به صورت معکوس نوشته شوند، یعنی «نام» /. «systems»[[2] ]]` به جای منطقی تر «سیستم ها»[[2]] -> «نام»». {منطقه، نام /. سیستم ها[[2]]، زیر[[2]] /. سیستم ها[[2]]} //. داده (* ==> {AA, 2, {name -> sub22}} *) اما این کار انجام نمی شود، زیرا name` در دو سطح {region، name / ظاهر می شود. systems[[2]]، name /. زیر[[2]] /. سیستم ها[[2]]} //. داده (* ==> {AA، 2، 2} اما من می خواهم {AA، 2، sub22} *)
|
استخراج بخش هایی از لیست های تودرتو از قوانین با استفاده از نحوی شبیه به JsonPath یا Xpath
|
44297
|
**وضعیت فعلی** لطفاً به بهروزرسانی 2 بروید: سؤالات کلیدی اکنون عبارتند از: 1/ چرا Mma معمولاً نمیتواند حداقل را برای یک عملکرد خوب بیابد در حالی که عملکرد دقت بینهایتی ندارد اما دقت مشخص شده بیشتر از برای تکلیف کافی است 2/ چرا Mma نمی تواند حداقل را بیابد وقتی دقت محاسبات فراتر از نقطه ای است که در آن ابتدا می تواند تابع را به حداقل برساند. در صورت تمایل، سؤال اصلی فقط برای پیشینه مورد نیاز است. **پایان وضعیت فعلی** علاوه بر این سوال اولیه در مورد کنترل دقت و با بهره مندی از ورودی راشر و آقای جادوگر (قبلی)، اکنون بر دقت محاسبات خود کنترل دارم (فکر می کنم، اما هنوز بسیار مبتدی هستم، بنابراین من التماس عنایت جمعی شما...). با این حال، با افزایش دقت، نتایج بسیار ناپایدار هستند، اگرچه به نظر من معادلات در مناطق مورد علاقه رفتار خوبی دارند. من فقط زمانی به دقت علاقه مند شدم که نتایج دقیق دستگاه از نظر فیزیکی معقول به نظر نمی رسید. من به دنبال حداکثر و حداقل برای چهار متغیر، t، x، y و z هستم و - فکر می کنم - دلیل خوبی دارم (به بخش جداگانه زیر مراجعه کنید) برای این باور که برای x، y، و z حداقل باید برابر باشد، و همینطور باید باشد. حداکثر چیزی که من برای ~ دقت ماشین پیدا می کنم این است (فقط بر روی حداقل ها تمرکز می کنم): x = -0.2222222222222222 y = -1.242253153494817 z = -1.2222222222222222 اینها به وضوح با تفاوت های مقدار نابرابر هستند. (نکته. هنگام ترسیم سه بعدی نتیجه دگرگونی ها، این مقادیر اشتباه منجر به کوتاه شدن کره تبدیل شده زمانی می شود که محدوده نمودار برحسب این مادون ها تعیین شود، بنابراین وقتی Mma معادلات را ترسیم می کند، مقادیر قابل توجهی متفاوت از آن ایجاد می کند. در حین کمینه سازی و غیره به دست می آید.] با تنظیم دقیق روی 50، نتایج بسیار متفاوت هستند: x = -1.2619796324000608024205195519983014313647470787550 y = -1.261979632400060802420519551998301431378 = -1.261979632400060802420519551998301431378 -1.2619796324000608024205195519983014313647470787550 واضح است که این سه با دقت مشخص شده یکسان هستند، اما آن را بیشتر به 100 افزایش دهید و یکی به دست می آید x = -1.2619796324000608024205195519983014313647470787550250690289589181986016696616368735434197364747078755025069028958918198601669661636873543419739259y = -1.2619796324000608024205195519983014313647470787550250690289589181986016696616368735434197364747078755025069028958918198601669661636873543419739251 = z -1.22222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222: به 50 رقم، اما z در رقم دوم اعشار تغییر کرده است. البته مشکلات مشابهی در مورد ماکزیمم ها وجود دارد - و باید توجه داشت که ماکزیمم ها احتمالاً باید همان بزرگی های کمینه را داشته باشند، که ندارند. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چه اتفاقی می افتد و چگونه می توانم حداقل و حداکثر مورد نظر را به طور قابل اعتماد تخمین بزنم؟ **کد** به خروجی تابع MinValue نیز توجه کنید... به عنوان یک سوال اتفاقی، چرا به همان پیش بینی Minimize نمی رسد؟ (با تشکر از belisarius برای زیباسازی کد) تا جایی که من می دانم معادلات برای فیزیک صحیح است. $PreRead = (# /. s_String /; StringMatchQ[s، NumberString] && Precision@ToExpression@s == MachinePrecision :> s <> `100. &); بلوک[{γ، vx، vy، vz، t0، x0، y0، z0، t1}، t0 = γ (t1 - vx Sin[θ] Sin[φ] - vy Cos[θ] Sin[φ] - vz Cos [φ])؛ x0 = (-γ t1 vx - γ^2 t1 vx + Sin[θ] Sin[φ] + γ Sin[θ] Sin[φ] + γ^2 vx^2 Sin[θ] Sin[φ] + γ^ 2 vx vy Cos[θ] Sin[φ] + γ^2 vx vz Cos[φ])/(1 + γ); y0 = ((1 + γ + γ^2 vy^2) Cos[θ] Sin[φ] - γ vy (t1 + γ t1 - γ vx Sin[θ] Sin[φ]) + γ^2 vy vz Cos [φ])/(1 + γ)؛ z0 = (γ vz (-(1 + γ) t1 + γ vx Sin[θ] Sin[φ] + γ vy Cos[θ] Sin[φ]) + (1 + γ + γ^2 vz^2) Cos [φ])/(1 + γ)؛ vx = vy = vz = 0.8/Sqrt[3]; γ = 1/Sqrt[1 - (vx^2 + vx^2 + vx^2)]; چاپ[γ = , γ]; t1 = 0; چاپ[دقت t0 = ، دقت[t0]، از x0 = ، دقت[x0]، از y0 = ، دقت[t0]، از t0 = ، دقت[z0]]; Print[Precision of Cos[ϕ] = , Precision[Cos[ϕ]]]; چاپ[MinValue of t0 = , MinValue[{t0, 0. <= θ < 2 Pi, -Pi <= ϕ <= Pi}, {θ, ϕ}, Reals]] ; چاپ[{به حداقل رساندن[{t0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi <= ϕ < Pi}، {θ، ϕ}، Reals]، به حداکثر رساندن[{t0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi < = ϕ < Pi}, {θ, ϕ}, Reals]}]; چاپ[{حداقل کردن[{x0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi <= ϕ < Pi}، {θ، ϕ}، واقعی]، به حداکثر رساندن[{x0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi < = ϕ < Pi}, {θ, ϕ}, Reals]}]; چاپ[{به حداقل رساندن[{y0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi <= ϕ < Pi}، {θ، ϕ}، Reals]، به حداکثر رساندن[{y0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi < = ϕ < Pi}, {θ, ϕ}, Reals]}]; چاپ[{به حداقل رساندن[{z0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi <= ϕ < Pi}، {θ، ϕ}، Reals]، به حداکثر رساندن[{z0، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi < = ϕ < Pi}, {θ, ϕ}, Reals]}]; ] ** دلایلی که معتقدیم اکستریم باید برابر باشد ** معادلات ارائه شده در نمونه کد، تبدیل لورنتس را توصیف می کند.
|
ناپایداری عددی؟
|
7091
|
من با استفاده از SystemDialogInput در یک Button با مشکلی مواجه هستم. کد زیر نشان می دهد که من چه کاری انجام می دهم. برای آزمایش این، چند فایل myfile.txt و myfile2.txt و غیره ایجاد کنید. DynamicModule[{path = $HomeDirectory}، Column[{ Button[Save، path = SystemDialogInput[FileSave، myfile. txt]; Print[FullForm@path]، BaseStyle -> {GenericButton, 11, Bold}, ImageSize -> 120], Dynamic[path] }] ] **1:** دکمه Save را فشار دهید. **2a:** به عنوان مثال پیدا کنید. myfile.txt و روی آن کلیک کنید. یا (تلاش بعدی) **2b:** myfile.txt را در قسمت ورودی تایپ کنید. **3:** سپس پیام هشداری دریافت می کنم که از من می پرسد آیا می خواهم جایگزین کنم. من جایگزین را انتخاب می کنم. مشکل این است که به نظر می رسد مسیر 1->2a->3 خوب کار می کند، اما به نظر می رسد 1->2b->3 متوقف شده است (هیچ مسیری برگردانده نشده است). به عبارت دیگر وقتی نام فایل موجودی را در فیلد ورودی تایپ می کنید و سعی می کنید ذخیره کنید هیچ اتفاقی نمی افتد. من از Mma 8.0.4 در OS X 10.6.8 استفاده می کنم. پشتیبانی فنی WRI می گوید که آنها نمی توانند این را بازتولید کنند. ** Q1. ** آیا کسی دیگر می تواند این را بازتولید کند؟ ** Q2. ** آیا کسی می تواند دلایل احتمالی را پیشنهاد کند؟ برای کسانی که پست می کنند که برای آنها کار می کند می توانند جزئیات سیستم و نسخه خود را ارائه دهند. با تشکر **ویرایش** من باید به استراحت نیاز داشته باشم زیرا به نظر می رسد که مهلت زمانی ارزیابی دلیل است، بنابراین روش -> در صف مورد نیاز است. اشتباه تازه کار! اکنون مطمئن نیستم که آیا این سوال حتی باید اینجا باشد. احتمالا نه.
|
چرا SystemDialogInput نمی تواند مسیر فایل ذخیره شده را برگرداند؟
|
47580
|
من می خواهم تابع $f$ را در این پاسخ رسم کنم http://math.stackexchange.com/a/788818/66096 > اجازه دهید $h(x) = \begin{cases} e^{ -\frac{1 }{1 - (1-2x)^2}} & \mbox{ برای } 0<x < > 1\\ 0 & \mbox{ در غیر این صورت} \end{cases}$ سپس اجازه دهید $$g(x)=\sum_{n=1}^\infty > h(n^2(x-n))=\begin{cases}h(n^2(x-n))&\text{if }n\ le x<n+1, n\in\mathbb > N\\0&\text{وگرنه}\end{cases}$$ و اجازه دهید $f(x)=\int_0^xg(t)\,\mathrm dt$. من فقط اصول _Mathematica_ را می دانم، بنابراین سعی کرده ام توابع تکه ای را بدون موفقیت ترسیم کنم. این چیزی است که من دریافت کردم h[x_] = تکهای[{{E^(-(1 - (1 - 2 x)^2)^(-1)), 0 < x < 1}، {0، x > 1 }, {0, x < 0}}] اما چگونه با $g$ برخورد کنم؟ میتوانستم مجموع جزئی را با عبارت سری وارد کنم، اما در عین حال، میتوانم محاسبات را فقط با تعریف تکهای آن ذخیره کنم.
|
چگونه این تابع را رسم کنیم؟
|
22106
|
من بابت سنگینی خود عذرخواهی می کنم زیرا من یک مبتدی _Mathematica_ هستم. آیا روح مهربانی وجود دارد که بتواند به من بگوید چگونه نمودارهایی مانند نمودارهایی که در صفحه 158، 160 و 161 این سند نشان داده شده است ترسیم کنم. Chaine de Markov من بر چندین نمونه ترسیمی نظارت ناموفق دارم.
|
چگونه می توانم نمودار انتقال یک زنجیره مارکوف را رسم کنم؟
|
44951
|
من تازه وارد ریاضیات هستم. من جدولی از اعداد واقعی ایجاد کرده ام. من میخواهم یک جدول جدید ایجاد کنم که حاوی مجموعه مقادیر $i$ باشد، به طوری که در جدول اصلی من، ورودی $i$th بزرگتر از ورودی $(i+1)$th باشد. به عنوان مثال اگر من جدول {1،2،5،2،9} را داشته باشم جدول جدید من {3} خواهد بود.
|
استخراج اطلاعات از جدول
|
26770
|
در مثال های زیر با داده های برگشتی چه اتفاقی می افتد؟ به نظر میرسد «ImageData» بسته به دادههایی که به «تصویر» منتقل میشود، انواع مختلفی را برمیگرداند. چگونه «ImageData» را مجبور کنم که همیشه نسخه RGBA «{{{0,0,0,0},{255,255,255,255}}}» از داده ها را برگرداند؟ ImageData[Image[{{{0, 0, 0,0}, {255, 255, 255,255}}}, Byte],Byte] {{{0, 0, 0,0}, {255, 255, 255,255}}} حالا اگر یک فرم فشرده از همان تصویر را پاس کنم، نمایش RGBA را بر نمی گردم از تصویر، اما همان فرم فشرده. ImageData[Image[{{0, 255}}, Byte], Byte] {{0, 255}} آیا راهی برای ساخت Image وجود دارد که تضمین کند _Mathematica_ همیشه فرم RGBA داده ها را برمی گرداند؟ اساساً من به دنبال تابعی به شکل «ConvertToRGBA[i_Image] := ...» هستم.
|
دریافت داده های RGBA از یک تصویر
|
28948
|
من می خواهم ماتریس Hessian را برای تابعی محاسبه کنم که فقط به صورت عددی قابل ارزیابی است. تا کنون موارد زیر را دارم (که f فقط برای آزمایش است): Needs[NumericalCalculus`] np = 3; (* تعداد پارامترها *) f0[{x_, y_, z_}] := x^2*y*z^3 + z + 1 (* نسخه عددی؛ c برای شمارش ارزیابی ها *) f[{pars__?NumericQ} ] := (c += 1؛ f0[{پارس}]) (* ساخت هسین متقارن *) hessian[{pars__?NumericQ}] := ماژول[{diag, urt, temp1, temp2}, (* diagonal *) diag = Table[ ND[f[ReplacePart[{pars}, i -> temp1]], {temp1 , 2}, {pars}[[i]]], {i, 1, np} ]; (* مثلث بالا سمت راست *) urt = جدول[ If[j > i، ND[ND[f[ReplacePart[{pars}، {i -> temp1، j -> temp2}]]، temp1، {pars}[[ i]]]، temp2، {pars}[[j]]]، 0 ]، {i، 1، np}، {j، 1، np} ]; (* نتیجه *) جدول[ If[i == j, diag[[i]], If[j > 1, urt[[i, j]], urt[[j, i]] ] ], {i, 1, np}, {j, 1, np} ] ]; به نظر می رسد که کار می کند: c = 0; hessian[{3, 4, 5}] // MatrixForm نتیجه مورد انتظار را به دست میدهد. اما به نظر می رسد تعداد ارزیابی های تابع نسبتاً زیاد است (من c = 3099 دریافت کردم). آیا این برای ND طبیعی است یا می توان محاسبه فوق را بهبود بخشید؟ از شما برای هر پاسخ / نظر سپاسگزارم.
|
محاسبه عددی هسین
|
47239
|
آیا می توان ماتریس مجاورت را برای نمایش گراف، از فایل متنی ساده با NxN (ردیف x ستون) 0s/1 وارد کرد: 0 1 0 0 1 0 1 1 0 1 0 0 0 1 0 0
|
وارد کردن ماتریس مجاورت از فایل آرایه های 0/1
|
47747
|
چرا _Mathematica_ (sec x)^2 را برمی گرداند؟ (Tan[x]^2 + 1 - Sec[x]^2)/(Sin[x]^2 + Cos[x]^2 - 1) // FullSimplify > > Sec[x]^2 > زیرا این؟ سپس متمایز کنید؟ ادغام[(Tan[x]^2 + 1 - Sec[x]^2)/(Sin[x]^2 + Cos[x]^2 - 1)، x] > > Tan[x] > و «WolframAlpha» چندین پاسخ را برمیگرداند چرا این اتفاق افتاد؟ عجیب و غریب.
|
عبارتی که توسط FullSimplify برگردانده شده است را درک نمی کنم
|
24439
|
من به **جستجوی خود در B-splines** ادامه می دهم. کد زیر با استفاده از روال BSplineBasis[] یک ماتریس 5x5 از B-splines می سازد. اکنون میخواهم چند جملهایهایی را که در هر عنصر ماتریس ذخیره میشوند، ارزیابی کنم. مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که هر عنصر ماتریس با موقعیت متفاوتی در شبکه xy من مطابقت دارد. برای مثال، B[[2،2]] مربوط به گرید پینت x=-1، y = -1 است. B[[2,3]] مربوط به x=-1، y = 0 و غیره است. در حال حاضر x = smth را انجام می دهم و سپس چند جمله ای را به صورت دستی ارزیابی می کنم. این برای یک سیستم کوچک کار می کند، اما برای مشکلات بزرگتر بهینه نیست. **بنابراین سوال من این است**، آیا نمادی وجود دارد که چیزی شبیه **B[[2،3]](مقدار این عنصر ماتریس را در (x = smth,y = smth) قرار دهد)** وجود دارد؟ من آن را با Evaluate[] امتحان کردم، اما موفق نشدم. گره = {-1، -1، -1، -1، 0، 1، 1، 1، 1}; B1 = جدول[ D[BSplineBasis[{3, knots}, i, x], {x, 2}] BSplineBasis[{3, knots}, j, y], {i, 0, 4}, {j, 0 , 4}]; B2 = جدول[ BSplineBasis[{3, knots}, i, x] D[ BSplineBasis[{3, knots}, j, y], {y, 2}], {i, 0, 4}, {j, 0 , 4}]; B = B1 + B2; (*تنظیم شرایط مرزی*) B[[1]] = {0, 0, 0, 0, 0}; B[[5]] = {0، 0، 0، 0، 0}؛ B[[همه، 5]] = {0، 0، 0، 0، 0}؛ B[[2, 1]] = BSplineBasis[{3, knots}, 2, x]; B[[3, 1]] = BSplineBasis[{3, knots}, 3, x]; B[[4, 1]] = BSplineBasis[{3, knots}, 4, x]; در اینجا طرحی از کاری است که من انجام می دهم، فقط برای پرورش چشم. Plot3D[Evaluate[B]، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، Mesh -> None، PlotStyle -> Directive[Opacity[0.8]]، PlotRange -> {-2، 2} , ColorFunction -> تابع[{x, y, z}, Hue[z]]] 
|
ارزیابی چند جمله ای ها در نقاط شبکه
|
59054
|
روز خوبی برای همه! هدف من این است که تابع colatz را برای یک عدد x1 اعمال کنم و تعداد دقیق تکرارها را تا s1 چاپ کنم. من می خواهم با استفاده از Module یک تابع ایجاد کنم: CollatzFunction[x1_, s1_]:= Module[{.......}; چاپ تکرارها در `s1`-> تعداد تکرار من به سختی ایده ای برای استفاده از Nest[] دارم، اما نمی دانم چگونه Nest را تا زمانی که به عدد s1 برسد، اعمال کنم. لطفا، در این کار کمک کنید، این فقط یک قدم به سمت ایجاد یک عملکرد پیچیده تر است. با تشکر
|
برای حل و چاپ پاسخ از تابع Collatz استفاده کنید
|
53
|
> برنامه نویسی پویا تکنیکی برای اجتناب از محاسبه مکرر > همان مقادیر در یک برنامه بازگشتی است. هر مقدار محاسبه شده بلافاصله > ذخیره می شود. اگر مقدار دوباره مورد نیاز باشد، محاسبه نمیشود، بلکه به سادگی در جدول جستجو میشود. (1) من از چند جمله ای های متعامد کمی در کارم استفاده می کنم. از آنجایی که _Mathematica_ فقط از موارد کلاسیک پشتیبانی می کند، اغلب مجبورم توابع خودم را بنویسم. برای مثال، چندجملهایهای مونی چارلیه بازگشت سهمجموعه $$C_{n+1}^{(a)}(x)=(x-a-n)C_n^{(a)}(x)-an C_{n- را برآورده میکنند. 1}^{(a)}(x)$$ با $C_0^{(a)}(x)=1$ و $C_1^{(a)}(x)=x-a$. اگر بخواهم بتوانم از چند جمله ای های مونی چارلیه در _Mathematica_ استفاده کنم، می توانم این کار را انجام دهم: CharlierC[0, a_, x_] := 1; CharlierC[1, a_, x_] := x - a; CharlierC[n_Integer, a_, x_] := (x - a - n + 1) CharlierC[n - 1, a, x] - a (n - 1) CharlierC[n - 2, a, x] مشکل این البته مسیر این است که تلاشی که برای تولید مثلاً «CharlierC[20, a, x]» صرف میشود، نمیتواند برای ارزیابی استفاده شود. «CharlierC[50, a, x]». برای یک تابع بازگشتی تک آرگومان (مثلاً فیبوناچی)، برنامه نویسی پویا برای صرفه جویی در تلاش ارزیابی خوب و شیک است. برای یک تابع چند آرگومان، تصور کنید چه اتفاقی میافتد اگر کسی از تعریف CharlierC[n_Integer, a_, x_] := CharlierC[n, a, x] = (* stuff *) استفاده میکرد و سپس «Plot[{ CharlierC[5، 1، x]، CharlierC[6، x، 2]}، {x، -1، 1}]`. آیا راهی برای بهره مندی از مزایای برنامه نویسی پویا بر روی یک تابع آرگومان چندگانه وجود دارد، در حالی که ذخیره نتایج تنها در جایی که متغیر بازگشتی (`n` در مثال چارلیه) تغییر می کند، وجود دارد؟
|
چگونه می توانم برنامه نویسی پویا را برای یک تابع با بیش از یک آرگومان پیاده سازی کنم؟
|
44005
|
من این «DynamicModule» را دارم که اساساً شکلی از فیلدهای ورودی است که پارامترها هستند. دو تابع نهایی من 'H1' و 'H2' هستند که آنها را نیز به عنوان 'InputFields' غیرفعال تعریف می کنم. ویرایش: من فقط یک فیلد ورودی گنجانده ام، اما این متغیرهای H1 و H2 به متغیرهای دیگری بستگی دارند که فیلدهای ورودی را برای آنها در کد خود ایجاد کرده ام. در تلاش برای صرفه جویی در فضا، من آن متغیرهای دیگر را حذف کردم. سؤال جدید اساساً این است: در داخل این ماژول پویا، پس از اینکه این H1 و H2 را دریافت کردم، میخواهم به آنها دسترسی داشته باشم و آنها را رسم کنم. اما هر زمان که سعی می کنم به آنها دسترسی داشته باشم و آنها را دستکاری کنم، هیچ اتفاقی نمی افتد. افکار؟ DynamicModule[{R = 0.005، a = 0.015، To = 310، Tb = 310، wb = 0.0064، cb = 4180، c2 = 3600، phi = 0.0002، c = 670، k1 = .502، k1 = 0.002، k 502، pb = 1000، P = 1.95*10^5، p1، p2 = 1060، c1، l1، l2، f1، f2، H1، H2، r = 0.0001، C1، C2، No، N1، N2، N3، N4، N5، N0}، پانل[ شبکه[ انتقال[{{ سبک[H1، سبز]، سبک[H2، سبز] }، { { InputField[ Dynamic[H1 = C1*(Exp[Sqrt[l1]*r] - Exp[-Sqrt[l1]*r]) + (f1/l2)*r], Enabled -> False], InputField[ پویا[H2 = C2*(Sqrt[l1]]، فعال -> نادرست] }}]، تراز -> چپ] , ImageMargins -> 50] ]
|
دسترسی به متغیرهای خارج از DynamicModule
|
22455
|
من از _Mathematica_ 9.0.0.0 تحت ویندوز 32 بیت آلمانی استفاده می کنم. من سعی می کنم متن آلمانی را به PDF صادر و وارد کنم و دوباره آن را وارد کنم. به نظر می رسد که در مورد رمزگذاری کاراکتر سردرگمی وجود دارد. واضح است که بین «صادرات» و «واردات» تفاوت دارد. با این حال، هیچ چیز مربوط به رمزگذاری در مستندات PDF توضیح داده نشده است، همچنین به نظر نمیرسد تعیین «CharacterEncoding» در واردات و صادرات PDF هیچ تفاوتی ایجاد کند. ImportString[ExportString[ این یک رشته است. Aber was ist mit äöü, ß und ÄÖÜ؟ همچنین x\.b2 und \y\.b3 در میکرومتر اندازه گیری شده است، PDF]] نمی دانم آیا راه حلی وجود دارد که نیازی به نقشه برداری مجدد کامل ندارد. صادرات PDF کند است و انجام آن کاراکتر به کاراکتر احتمالا ساعت ها طول می کشد.
|
صادر کردن Umlauts آلمانی به PDF و وارد کردن آنها کار نمی کند - مشکل رمزگذاری کاراکتر
|
39333
|
من می خواهم یک تابع 'g[data,bins,x]' تعریف کنم که یک تابع ثابت تکه ای است که مقدار 'data[[i]]' را در محدوده 'bins[[i]][[1]] <x ≤ می گیرد. bins[[i]][[2]]`. مشکل اینجاست که من میخواهم «داده» و «بین» لیستهایی باشند که توسط کاربر وارد شوند. به نظر می رسد _Mathematica_ خطاهایی ایجاد می کند زیرا آرگومان «Piecewise» به نظر نمی رسد فهرستی از جفت ها باشد. در اینجا یک مثال با مقادیر صریح است که کار می کند: f[x_] := Evaluate@Piecewise[ Map[ {#[[1]], #[[2]][[1]] < x <= #[[2] [[2]] } &, Transpose[{{1, 2, 3}, {{0, 1}, {1, 2}, {2, 3}}}] ] با این حال، وقتی من سعی می کنم یک تابع کلی تعریف کنم: g[data_, bins_, x_] := Evaluate@Piecewise[ Map[ {#[[1]], #[[2]][[1]] < x <= #[[ 2]][[2]] } &, Transpose[{data, bins}] ] من چندین خطا دریافت میکنم زیرا _Mathematica_ نمیداند «{data,bins}» میتواند منتقل شود. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد!
|
عملکرد تکه ای با فاصله ورودی کاربر
|
28767
|
من Mathematica v9 را روی لپ تاپ اتم اجرا کردم (نپرس) و به این واقعیت عادت کردم که همه چیز کندتر است. به جز یک چیز آزاردهنده: حرکت مکان نما (در متن) کندتر از سرعت تکرار کلید صفحه کلید است. در ویرایشگرهای دیگر من عادت دارم که کلیدهای بالا/پایین/چپ/راست را پایین نگه دارم و انتظار دارم وقتی کلید را رها می کنم مکان نما متوقف شود. در Mathematica Frontend اینطور نیست، بافر صفحه کلید با رویدادهای صفحه کلید پر می شود که دیرتر از انتشار کلید توسط Frontend اجرا می شوند. این رفتار آزاردهنده به من آموزش داد که فقط از یک بار فشار دادن کلیدهای حرکتی (یا کلیک ماوس در موقعیت مناسب) استفاده کنم. می توانید تصور کنید، پیمایش کدهای زیادی به این روش می تواند بسیار دردناک باشد. نکته جالب تر این است که سرعت اجرای حرکات مکان نما توسط Frontend به اندازه کلی فایل نوت بوک و موقعیت نسبی فعلی مکان نما در فایل بستگی دارد. همین امر تقریباً برای ویرایش ها نیز صدق می کند. داشتن یک فایل بزرگ با گرافیک زیاد، ویرایش متن یا حرکت مکان نما در بالای چنین نوت بوکی در چنین نت بوک های ضعیفی بسیار کند می شود. برعکس، افزودن کد یا جابجایی مکان نما در انتهای چنین فایلی به اندازه کافی سریع است که مورد توجه قرار نگیرد. من تکامل سرعت Mathematica را از نسخه 5 دنبال می کنم و باید بگویم که زمانی که Wolfram زبان باطن را به جاوا تغییر داد و از زمانی که عملکرد هسته یا فرانت اند بدتر شده است عملکرد بسیار زیادی داشت. واقعیتی که به طور قابل ملاحظه ای توسط CPU پوشانده شده است در طول جنگ های فرکانس افزایش می یابد، اکنون این قانون مور به پایان رسیده است. همچنین به نظر میرسد که تمام دستاوردهای عملکرد باورنکردنی (با فناوری JIT و ردیابی حلقه/اجرا) در سایر زبانهای تفسیر شده واقعاً به Mathematica نرسیده است. شاید Wolfram باید یک نسخه اصلی را فقط برای رسیدگی به این مشکلات عملکرد اختصاص دهد، در غیر این صورت (این عالی) زبان ممکن است خود را به فراموشی بسپارد. با این وجود، رفتاری که در بالا توضیح داده شد کاملاً عجیب است، یعنی به نظر میرسد ویرایشها در بالا $\mathcal{O}($file size$)$ هستند، در حالی که در پایین آنها بیشتر شبیه $\mathcal{O}(1)$ هستند. آیا هیچ اولویت/گزینه ای وجود دارد که بتوان آن را به منظور کاهش بار استفاده از Frontend برای رندر تغییر داد؟
|
سرعت حرکت مکان نما جلویی به موقعیت موجود در فایل نوت بوک بزرگ بستگی دارد
|
13498
|
من سعی میکنم نسخهای از مدل واتس از شوکهای آبشاری به شبکه را پس از بحث در صفحه تولید کنم. 20-25 این مقاله. فرض اصلی این است که از تابع RandomGraph برای تولید یک نمودار استفاده کنید، سپس جدولی از ویژگی ها را از VertexList ایجاد کنید. مقادیر جدول ('x') عبارتند از عدد راس، 'قاعدگی' راس و وضعیت فعلی (0,1). همه برای شروع در 0 هستند و ما یک شوک اولیه از 5 رأس قرار می دهیم که از 0 به 1 می رود. سپس اگر نسبت همسایه هایی که 1 هستند بالاتر از عدد «قابلیت پذیری» باشد، آن همسایه حالت خود را از 0 به 1 تغییر می دهد. **به روز رسانی 2** کد زیر کاری را که من می خواهم انجام می دهد، به این صورت که آبشار را تکرار می کند و هر مرحله را ثبت می کند، و همچنین این کار را برای شوک های اولیه مختلف سیستم انجام می دهد. کد بیشتر کارهایی را که من در ابتدا در موردش پرسیدم انجام می دهد - > در نهایت می خواهم بتوانم کارهای زیر را انجام دهم: > > 1. از کد برای ذخیره جدولی از جدول های `x` در هر تکرار استفاده کنید. این > می تواند برای متحرک سازی نمودار بعداً استفاده شود (با استفاده از > `HighlightGraph[SubGraph[...]]`). > > 2. از کد برای شبیه سازی شوک های تصادفی مختلف در همان نمودار با > تکرار تا زمانی که جدول 'x' تغییر نکند، استفاده کنید. > > 3. شاید در نقطه ای یک رابط کاربری خوب «دستکاری». > > با این حال، ارزیابی حدود 20 دقیقه طول می کشد، و همچنین به جای اینکه برای همگرایی کافی باشد، تعداد ثابتی بار 'iter' تکرار می شود. بنابراین من چند سوال خاص دارم. 1. چرا تخصیص record[[l]]=x در حلقه Table ضروری است؟ 2. چگونه می توانم «جدول» را تا «رکورد[[l]]== رکورد[[l-1]]» تکرار کنم؟ (مایک «FixedPointList» را پیشنهاد میکند، اما به نظر نمیرسد که من نمیتوانم نحو را به کار ببرم) 3. چگونه میتوانم حلقه «Do» را با عبارت «If» بنویسم تا بتوانم از «ParallelDo» یا مشابه آن استفاده کنم؟ (مثل پاسخ اینجا، اما با شرایطی از دو لیست) 4. به طور کلی راه های دیگری برای سرعت بخشیدن به این کار چیست؟ **به روز رسانی 3** این قسمت از کد حدود نیم ثانیه طول می کشد (که کند به نظر می رسد، زیرا هر تکرار یا 750 بار نامیده می شود) nextn = Table[Drop[VertexList[NeighborhoodGraph[y, NeighbourVL[[i]] ]]، 1]، {i، 1، طول[neighbourVL]}]؛ این یک جدول با هر سطر فهرستی از همسایگان رئوس در لیست NeighbourVL ایجاد می کند. آیا راهی برای دریافت این لیست با روش سریعتر وجود دارد؟ با تشکر از همه. (* توجه 20 دقیقه زمان ارزیابی *) y = RandomGraph[{100, 150}]; edges = EdgeList[y]; nodes = Partition[ Flatten[Riffle[VertexList[y], Table[{RandomReal[0.7], 0}, {100}]]], 3]; iter = 15; رکورد = جدول[0, {iter}]; خروجی = جدول[ شوک = انتقال[{RandomSample[Range[100], 5], Table[3, {5}]}]; x = ReplacePart[گره ها، شوک -> 1]; جدول[ تبدیل = موارد[x، {_، _، 1}]; NeighbourVL = Flatten[Table[ Drop[VertexList[NeighborhoodGraph[y، تبدیل شده[[i, 1]], 1]], 1], {i, 1, Length[تبدیل]}]]; (* لیست راس اولین همسایه های همسایه ها که با تابع If * ارزیابی می شوند) nextn = جدول[ Drop[VertexList[NeighborhoodGraph[y, NeighbourVL[[i]]]], 1], {i, 1, Length[neighbourVL] }]؛ (* تعداد همسایگان اولین همسایه راس 1 که 1s هستند *) همسایه = جدول[جدول[ تعداد[x, {Take[nextn[[i, j]]], _, 1}], {j, 1, طول [nextn[[i، همه]]]}], {i, 1, Length[nextn]}]; آستانه = N[مجموع[شمار همسایه، {2}]/ جدول[طول[بعدی[[i، همه]]]، {i، 1، طول[بعدی]}]]؛ انجام دهید[ If[آستانه[[i]] > x[[neighbourVL[[i]]، 2]]، x = ReplacePart[x، {neighbourVL[[i]]، 3} -> 1]]؛، {i , طول[بعدی]}]; رکورد[[l]] = x , {l, 1, iter}] , {50}]; هیستوگرام[کل[خروجی[[همه، -1، همه، -1]]، {2}]] دستکاری[ جدول[HighlightGraph[y، زیرگراف[y، موارد[خروجی[[j، i]]، {_, _، 1}][[همه، 1]]]]، {j، 1، 6}]، {i، 1، iter، 1}]
|
سرعت بخشیدن به دستکاری های تکراری یک نمودار / جدول
|
50726
|
من معتقدم این سوالی است که اکثر ما در ابتدایی بودن با آن مواجه شدهایم، اما زمانی که با _Mathematica_ بیشتر آشنا شدیم، آن را فراموش کردهایم. ما می دانیم که نماد $y=y(x)$ برای توابع، که در اینجا $y$ به طور همزمان رابطه تابعی و متغیر وابسته را نشان می دهد، نادر نیست. ما همچنین می دانیم که در _Mathematica_ مشکل دارد زیرا باعث بازگشت بی نهایت می شود: y = y[x] > $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 256 بیشتر شد. >> > > > > نگه دارید[y[x]][x][x][x][x][x][x][x][x][x][x][x][x][ x][x][x][x][x][x][x][x][x][x][x][x][x]... > این رفتار زبان را سختگیر میکند. دوره اما اخیراً، وقتی خودم را در موقعیتی دیدم که توجیه زیادی برای استفاده از نمادهای سبک $y=y(x)$ زیاد داشتم، این سوال در عنوان به ذهنم خطور کرد: اگر این نماد در _Mathematica_ به خوبی رفتار میکرد چه میشد؟ نیازی به گفتن نیست، اگرچه کاملا مشابه است، اما تفاوت های زیادی بین نحو _Mathematica_ و نماد ریاضی سنتی وجود دارد. در بیشتر موارد ما به راحتی می توانیم مزایای چنین انحرافی را ببینیم. به عنوان مثال، تمایزهای دقیق «[]»،`()`،`{}`،`[[]]`. با این حال، مزیت رفتار تعبیه شده فعلی «y = y[x]» آشکار به نظر نمی رسد. به عبارت دیگر، نمیتوانم ببینم که اگر نمادی اجازه داشته باشد همزمان «OwnValues» و «DownValues» داشته باشد، چه نوع مشکلاتی پیش خواهد آمد. در چنین حالتی، مقدارهای خود یک نماد تنها زمانی ارزیابی می شود که نماد سر هیچ عبارتی نباشد. آیا می توانم در _Mathematica_ به این ویژگی دست پیدا کنم؟
|
آیا یک نماد میتواند دارای ارزشهای خود باشد که وقتی سر یک عبارت است، ارزیابی نمیکنند؟
|
26340
|
من باید یک لیگ ورزشی کوچک ترتیب دهم و در مورد چگونگی ایجاد برنامه بازی گیج هستم. ما 8 نفر در حال بازی فوتبال روی میز با 2 در مقابل 2 مسابقه هستیم. ایده این است که هر فرد یک بار با هر فرد دیگری بازی می کند. بنابراین به عنوان مثال نفر 1 یک بار با نفر 2، 3، 4، 5، 6، 7 و 8 بازی می کند. بنابراین 7 روز مسابقه و 2 بازی در هر کدام وجود دارد. اگر یک تیم برنده شود، هر دو بازیکن یک امتیاز دریافت می کنند. در پایان فصل یک بازیکن می تواند حداکثر 7 امتیاز کسب کند. _مثلا روز مسابقه 1: p1 &p2; p3&p4; p5&p6; p7&p8 به عنوان مثال روز مسابقه 2: p1&p3; p2&p4; p5&p7; p6&p8_ چگونه می توانم تیم ها را برای هر یک از هفت روز بازی با توجه به شرایط بالا محاسبه کنم؟ از آنجایی که قویترین دو تیم بسته به امتیازات جمعآوریشده در بازیهای قبلی مقابل یکدیگر بازی میکنند، من فقط به یک مجموعه 4 تیمی برای هر روز مسابقه نیاز دارم. من برای کمک هوشمندانه در محاسبه برنامه بازی سپاسگزار خواهم بود. حدس میزنم اینجا گیر کردهام: بازیکنان = محدوده[1, 8]; تیم ها = انتخاب [زیر مجموعه ها[بازیکنان، 2]، طول[#] == 2 و]; خیلی ممنون پاتریک
|
مشکل تصادفی
|
47567
|
من با ساختار TemporalData در Mathematica کمی گیج شده ام، به این معنا که به نظر نمی رسد مانند یک لیست رفتار کند. کاری که من میخواهم انجام دهم این است که مجموع و تفاوت یک حرکت براونی و یک فرآیند OU را رسم کنیم، و تا اینجای کار، تولید و ترسیم این فرآیندهای فردی مشکلی ندارد: Z = RandomFunction[WienerProcess[0, 1]، {0 , 1, 0.01}]; L = Random Function[OrnsteinUhlenbeckProcess[0, 1, 1, 0], {0, 1, 0.01}]; ListLinePlot[{Z,L}] با این حال، رسم جمع آنها با ListLinePlot[Z+L] یک خطا به دست می دهد: > > ListLinePlot::lpn: > TemporalData[Automatic,{<<1>>}]+TemporalData[Automatic,{ <<1>>}] > فهرستی از اعداد یا جفت اعداد نیست. > من این پست مرتبط را بررسی کرده ام، اما مطمئن نیستم که چگونه آن را در زمینه مشکل خاص خود تفسیر کنم. آیا راه ساده ای برای انجام کاری که می خواهم وجود دارد؟
|
افزودن کامپوننت به TemporalData
|
3186
|
'Sphere' یکی از گرافیک های سه بعدی اولیه موجود در Mathematica است و به راحتی می توان از آن برای ایجاد تصاویر بسیار مفید استفاده کرد. به عنوان مثال، در شکل زیر سه تصویر از یک جسم بیضی شکل ایجاد کردم که از یک جهت ثابت روشن می شود و سپس فقط حول محور z می چرخد. GraphicsRow[ جدول[ Graphics3D[ Rotate[Scale[{GrayLevel[.7]، Sphere[]}، {1, 1.5, 1}, {0, 0, 0}], I Degree, {0, 0, 1}] , PlotRange -> {{-2, 2}, {-2, 2}, {-2, 2}}, Aspect Ratio -> 1، پسزمینه -> سیاه، جعبهدار -> نادرست، دیدگاه -> جلو، منطقه کروی -> درست، روشنایی -> {{جهتدار، سفید، مقیاس تصویر[{0، 0، 1}]}} ]، من، {0، 45، 90}}]]  فرض کنید به جای استفاده از شی بیضی می خواهم از یک شی مانند این bump استفاده کنم: Plot3D[Exp[-(x^2 + y^2)]، {x، -2، 2}، {y، -2، 2}]  آیا راهی برای ایجاد یک شیء اولیه گرافیکی از bump وجود دارد، به طوری که فقط از آن به جای Sphere در مثال بالا فکر میکنم باید راهی برای استخراج همه چند ضلعیهایی وجود داشته باشد که شکل برآمدگی را مشخص میکنند، اما راهی برای انجام آن پیدا نکردم. هر رویکرد دیگری نیز بیش از حد استقبال می شود.
|
اشیاء شبیه به اشیاء اولیه گرافیکی Ad hoc
|
26347
|
من می خواهم یک هیستوگرام و چند نمودار خطی را با هم ترسیم کنم. من یک متغیر مشاهده شده و چندین متغیر پیش بینی شده دارم. داده های مشاهده شده باید به صورت هیستوگرام و متغیرهای پیش بینی شده به صورت نمودار خطی یا هیستوگرام صاف نشان داده شوند. من از _Mathematica_ 7 استفاده می کنم. لطفاً به من کمک کنید تا نشان دهم کدام توزیع مناسب بهترین است.
|
نمودار و هیستوگرام با هم در Mathematica 7
|
32515
|
هنگام استفاده از یک نام برای بخشی از الگوهای داخل «Alternatives»، چگونه برای رشتهها نسبت به الگوهای معمولی رفتار متفاوتی دارد؟ {StringMatchQ[ab، (x_ ~~ c) | (a ~~ x_)]، StringMatchQ[ab، (a ~~ x_) | (x_ ~~ c)]} (* نادرست، درست *) {MatchQ[{1، 2}، {x_، 3} | {1، x_}]، MatchQ[{1، 2}، {1، x_} | {x_, 3}]} (* True, True *) StringMatchQ[ab, (x_ ~~ c) | (x_ ~~ b)] (* نادرست *)
|
نام الگوهای رشته در Alternatives، چرا به ترتیب بستگی دارد؟
|
54795
|
من می خواهم یک گرافیک خاص را با فشار دادن یک دکمه ذخیره کنم. فکر میکند برای چیزی شبیه این دکمه کار میکند[ذخیره، export = Histogram[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], 10^3]]; Export[test.pdf، export] ] با افزایش تعداد نقاط داده، فشار دکمه دیگر فایل test.pdf ایجاد نمی کند دکمه[Save, export = Histogram[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], 10 ^7]]؛ Export[test.pdf, export] ] به سادگی اجرای Export[test.pdf، export] پس از فشار دادن دکمه، فایل pdf را تولید می کند. علت این رفتار چیست؟ پیشاپیش از کمک شما متشکرم
|
با فشردن دکمه روی، نمودار را ذخیره کنید
|
26344
|
من از نسخه 8 استفاده می کنم و کد زیر را دارم: totals4 = {{1093, AUSTRALIA}, {235, BELGIUM}, {474, BERMUDA}, {187, BRAZIL}}; BarChart[#, ChartStyle -> Pastel, ChartLabels -> (Placed[Rotate[Style[#, Blue], Pi/3] & /@ #2, {{.5, 0}, {1, 1}} ]) ] & @@ Transpose[totals4] آیا راهی وجود دارد که برچسب ها با نوار مربوطه خود همرنگ باشند؟ پیشاپیش از شما متشکرم. 
|
با استفاده از بارچارت و رنگهای پاستلی آیا روشی وجود دارد که برچسبها را همرنگ میله کنیم؟
|
28761
|
من از _Mathematica_ و _webMathematica_ (با سرور برنامه) در ویندوز استفاده می کردم و خوب کار می کرد. اخیراً ما به _Linux_ تغییر کرده ایم، بنابراین باید هم _Mathematica_ و هم _webMathematica_ (با سرور برنامه) را در Ubuntu-12.04 نصب کنم. من موفق شدم _Mathematica_ را در اوبونتو-12.04 نصب کنم و کار را انجام دهم. اکنون باید _webMathematica_ را در اوبونتو-12.04 نصب کنم و آن را در سرور برنامه مستقر کنم. این چیزی است که من بر اساس لینک امتحان کردم. من سعی کردم Xvnc را نصب کنم، vnc را برای لینوکس از سایت دانلود کردم. من ریشه سیستم عامل اوبونتو نیستم، بنابراین باید به عنوان یک کاربر وارد سیستم شوم و cp vncviewer vncserverui vncpasswd Xvnc /usr/local/bin را انجام دادم و سعی کردم Xvnc را به عنوان niren@ubuntu-1204-precise-64-minimal:/$ راه اندازی کنم. vncserver من خروجی گرفتم > جدید 'ubuntu-1204-precise-64-minimal:7 دسکتاپ (niren)' > ubuntu-1204-precise-64-minimal:7 شروع برنامه های مشخص شده در > /home/niren/.vnc/xstartup > > فایل Log /home/niren/.vnc/ubuntu-1204-precise است. -64-minimal:7.log به جای > جدید 'ubuntu-1204-precise-64-minimal:7 دسکتاپ (niren)' > ubuntu-1204-precise-64-minimal:7 شروع برنامه های مشخص شده در > /home/niren/.vnc/xstartup > > فایل Log is > /home/niren/.vnc/ubuntu-1204- دقت-64-minimal.wolfram.com:7.log از آنجایی که «vncserver» را در زیر اجرا می کنم «niren@ubuntu-1204-precise-64-minimal». سپس Xvnc را به عنوان mathematica -display :7 امتحان کردم اما کار نمی کند و نشان می دهد > mathematica: دستور یافت نشد. هر پیشنهاد چگونه می توانم سرور X را اجرا کنم تا _webMathemaica_ تحت لینوکس کار کند؟ من از سیستم عامل (لینوکس) استفاده می کنم: Ubuntu-12.04. سرور برنامه: Geronimo 3.0.1 webMathematica: 3.2 Mathematica (نسخه لینوکس): 9.0.1
|
webMathematica در لینوکس
|
16578
|
> **تکراری احتمالی:** > محاسبه و ترسیم یک طیفنگار در Mathematica من دفترچهای دارم که برخی از دادههای سری زمانی را میخواند و با استفاده از تابع طیفنگاری Mathematica 9.0 طیفگرام آن را محاسبه میکند. این باعث می شود که یک نمودار خطوط دوبعدی رنگ از فرکانس در برابر زمان ایجاد شود (رنگ ها تابع دامنه را نشان می دهند). من میخواهم این را به نمودار طیفنگاری سهبعدی تعمیم دهم [برای مثال، نگاه کنید به: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Spectrogram.png]. دادههای لازم از قبل در تابع طیفنگار موجود است، اما چگونه میتوانم این را به چیزی مانند Plot3D منتقل کنم تا نمودار سهبعدی دامنه در برابر فرکانس و زمان به دست آید؟
|
نمودارهای طیف نگاری سه بعدی
|
41747
|
من می خواهم متن را در گیج تراز کنم مانند برچسب AKs در مرکز گیج و مقدار (60) در گوشه سمت راست بالا با فونت کوچکتر باشد. چگونه می توانم به این امر برسم؟ من سعی کردم با گزینه Alignment و SpanFromLeft و توابع مرتبط بازی کنم اما موفقیت آمیز نبود. با تشکر نوار = VerticalGauge[#1, {0, 100}, GaugeMarkers -> ScaleRange, GaugeStyle -> {Green, GrayLevel[1]}, TicksStyle -> None, GaugeFrameSize -> None, ScalePadding -> None, ImageSize -> 50, Aspect Ratio -> 1, LabelStyle -> هیچ، Epilog -> Text[Grid[{{، Style[#1، Italic، Small]}، {Style[#2، Bold]، }}]، Scaled[{0.5، 0.5}] ]، ImagePadding -> 0، PlotRangePadding -> 0، Frame -> True، FrameTicks -> False] &; نوار[60، AKs]
|
چگونه سلول ها را در یک شبکه تراز کنیم؟
|
8360
|
## مشکل: تمرین 5.2.1 از کتاب واگنر: myMapThread را از نظر Thread/Apply پیاده سازی کنید تا با مثال های Power/Equal زیر کار کند. ## تلاش من: در[3]:= myMapThread[func_, list_] := موضوع[(اعمال[func، #] و)[لیست]]; myMapThread[Power, {{a, b, c}, 3}] myMapThread[Equal, {{1, 2, 3}, {1, 2, 4}}] Out[4]= {a^3, b^ 3, c^3} Out[5]= False In[6]:= myMapThread[func_, list_] := موضوع[بدون ارزیابی[(اعمال[func، #] و)[لیست]]]; myMapThread[Power، {{a، b، c}، 3}] myMapThread[برابر، {{1، 2، 3}، {1، 2، 4}}] Out[7]= {a^b^c، 3} Out[8]= {False, False} ## Question 1) I screw up. پاسخ صحیح چیست؟ 2) چه غلطی می کنم؟
|
پیاده سازی myMapThread با Thread، Apply
|
19434
|
وظیفه: یافتن ریشه در حلقه t = List[1, 2, 3, 4, 5] fx[x_] := a*x^2 - 5 List[Do[Print[FindRoot[fx[k] == 1, { a, 1}]], {k, 0, 5}]] خروجی: در حال حاضر خروجی به شرح زیر است: {a-> 6} {a-> 1.5} و غیره اما من می خواهم مقادیر a را در یک لیست داشته باشم تا بتوانم کارهای بعدی را انجام دهم (ریشه f_a در برابر a)
|
ریشه ها را در حلقه Do پیدا کنید
|
13709
|
من تابعی دارم (با استفاده از SetDelayed) که در حال حاضر 3 مقدار را در یک لیست برمی گرداند. بعداً از نتیجه این لیست به همراه «[[1]]»، «[[2]]» و «[[3]]» برای استفاده از مقادیر استفاده میکنم. آیا راهی وجود دارد که بتوانم به هر مقدار یک نام بدهم و فقط یک مقدار را به گونه ای برگردانم که بتوان به همه این مقادیر با نام دسترسی پیدا کرد؟ (از دیدگاه برنامه نویسی شی گرا، من فقط می خواهم یک شی واحد را با چند فیلد/دستیار برگردانم.)
|
راه حل بهتر از برگرداندن یک لیست از 3 مقدار؟
|
9470
|
من می خواهم یک شیشه شیشه ای را روی یک تصویر با خم شدن نور واقعی قرار دهم. آیا کسی می تواند راهی برای خودکارسازی این اثر بیاندیشد (شاید این کار را بتوان با بسته raytracing rayica انجام داد)؟  
|
چگونه می توانم یک افکت اعوجاج شیشه ای در یک تصویر ایجاد کنم؟
|
28760
|
معادله $$ 1 - (1 - (A x)^2)^\frac{3}{2} - B(1 - \cos(x)) = 0 $$ را در نظر بگیرید که در آن $A,B \in \mathbb {R}$ ثابت هستند. راه حل تحلیلی چیست؟
|
چگونه $1 - (1 - (A x)^2)^\frac{3}{2} - B(1 - \cos(x))= 0$ را حل کنم؟
|
4262
|
من سعی میکنم تفاوتهای بین «EdgeDetect» و «MorphologicalPerimeter» را درک کنم (در حالی که در مورد این سؤال دیگر تحقیق میکنم). من میدانم که اگر پسزمینه تصویر سفید نباشد، نتایج کاملاً متفاوتی به دست خواهند آورد:  با این حال، مطمئن نیستم که آیا اگر پسزمینه سفید باشد، تضمین میشود که همان نتیجه را برگردانند. در آزمایشهای من، آنها این کار را انجام میدهند:  آیا کسی میتواند این نتیجهگیری را تأیید کند، یا مثالی متضاد نشان دهد؟
|
تفاوت بین EdgeDetect و MorphologicalPerimeter (برای پس زمینه سفید) چیست؟
|
51628
|
Wolfram در ویدیوی خود http://www.wolfram.com/broadcast/video.php?channel=362&video=1643 مثال زیر را ارائه می دهد: خروجی از dict = Nearest[WordData[]] یک شی «نزدیکترین تابع» است -- تابعی که ممکن است سپس در یک ورودی ارزیابی شود، مانند: dict[eleephannt] > {elephant} چگونه می توان تعیین کرد کدام دیگری توابع func به طور مشابه funcFunction را ایجاد می کنند؟ (مطمئن نیستم که آیا عنوان به درستی معنای سوال من را نشان می دهد!)
|
کدام توابع به طور خودکار توابع جدید تولید می کنند؟
|
15394
|
بعد از مدتی بازی با سیستم کمیت جدید در Mathematica 9، مدام در مورد این موضوع دست و پنجه نرم می کنم: 0 * مقدار[1، متر] با 1 * کمیت[0، متر] یکی نیست. اولی بدون بعد است. 0، دومی 0 متر است، و یک کمیت بدون بعد را نمی توان به طولی مانند متر اضافه کرد یا به آن تبدیل کرد. به عنوان مثال. این مثال ساده شده: startPoint = مقدار[1، متر]; endPoint = مقدار[5، متر]; Manipulate[ UnitConvert[a*endPoint + (1 - a)*startPoint, Inches], {a, 0, 1}] دستکاری یک نقطه در امتداد یک خط را به اینچ تبدیل می کند. برای هر تنظیم «a» کار می کند، به جز «0.» و «1.»، جایی که من «UnitConvert[0» را دریافت می کنم. + مقدار[1.، متر]، اینچ]` به جای طول مناسب. به طور کلی، به نظر میرسد هر عبارتی که حاوی یک عبارت فرعی بدون بعد باشد که میتواند 0 باشد، ممکن است جایی در «Manipulate»، «Table» یا «Animate» شما شکسته شود. این به نظر من بسیار شکننده است. آیا این یک اشکال است؟ یا اینکه من از کمیت اشتباه استفاده می کنم؟ آیا باید از عبارات بدون بعد به طور کامل اجتناب کنم؟ یا از «تعداد» در کد پویا اجتناب کنید؟
|
آیا 0 * 5ft باید 0 یا 0ft باشد؟
|
55775
|
من اخیراً یکی از رایانههای شخصی خود را (هر دو دقیقاً ساخت یکسان دارند) به Mathematica 10 بهروزرسانی کردهام. پس از اجرای دقیقاً همان نوتبوک (که دارای دو تماس «FindMinimum» است) در هر دو، یکی با Mathematica 10 831 و 19 065 ثانیه طول میکشد. برای همگرایی، در حالی که نسخه قدیمی تنها 27 و 1510 ثانیه طول می کشد. این کاملاً یک تفاوت است! سوال این است: آیا چیزی در اجرای «FindMinimum» یا در تنظیمات پیشفرض تغییر کرده است که باعث این امر شود؟ من WorkingPrecision را بررسی کردم و در MMA10 تغییری نکرده است. هیچ سرنخ دیگری؟ به عنوان یک مثال حداقلی، کدهای موجود در این سوال را بررسی کردم و همین مشکل را گرفتم.
|
FindMinimum کندتر در MMA10
|
43244
|
من سعی می کنم دو تصویر دایره ای در مقیاس خاکستری را با استفاده از یک ماسک بولی ثبت (تراز) کنم تا از تراز شدن آنها بر روی مرز دایره ای ثابت جلوگیری کنم. همچنین نواحی دایرهای ثابت کوچکی در تصویر وجود دارد که مشکلات بیشتری را ایجاد میکند (مصنوعات تصویر، علائم نقطه سیاه). در مستندات Mathematica (https://reference.wolfram.com/mathematica/ref/ImageCorrelate.html) یک مثال ساده برای همبستگی تصویر با یک ماسک دایره ای وجود دارد. در اینجا یک تصویر مثال آمده است:  این کدی است که با استفاده از ImageCorrelate جمع آوری کردم، من می خواهم از آن استفاده کنم، به جز برای تصاویر بزرگتر در این مثال آمده است: (*توجه داشته باشید که این ماسک کامل نیست*) mask = ColorConvert[ Image@Rasterize[ Graphics[{{White, Disk[{0, 0}, 700]}، {سیاه، دیسک[{70، -20}، 60]}}، PlotRange -> {{-800، 800}، {-800، 800}}، پسزمینه -> سیاه]، اندازه تصویر -> 500 , RasterSize -> 500], GrayScale]; pos = موقعیت[Flatten[ImageData@mask], 1.]; f = NormalizedSquaredEuclideanDistance[Extract[#1, pos], Extract[#2, pos]]&; image1 = وارد کردن[https://dl.dropboxusercontent.com/u/3730003/map4__00001.jpg]؛ image2 = وارد کردن[https://dl.dropboxusercontent.com/u/3730003/map5__00011.jpg]؛ (*این برای همیشه طول می کشد...*) corr = ImageCorrelate[image1, image2, f]; minOffset = PixelValuePositions[corr, Min[ImageData[corr]]][[1]] - ImageDimensions[image1]/2; چگونه می توانم این را کارآمدتر کنم تا بتوان از آن در تصاویر بزرگتر استفاده کرد؟ من سعی کرده ام نسخه کامپایل شده خود را از «NormalizedSquaredEuclideanDistance» بسازم، اما نتوانستم نحوه برخورد با بردارهای طول دلخواه را بیابم... برخی از کدهای قرض گرفته شده از: همبستگی تصویر برای پیگیری نظرات @bills، من «ImageCorrespondingPoints» و «ImageAlign» را امتحان کردم، با این حال، آنها اغلب نقاط منطبق بر روی مرز استاتیک را به عنوان نقاط متناظر پیدا می کنند. از هم ترازی دقیق جلوگیری می کند. نمیتوانستم بفهمم چگونه میتوان نوعی ماسک بولی را پیادهسازی کرد. برش مربع (کد زیر) از مرکز تصویر به این وضعیت کمک کرد، اما لکههای سیاه همچنان مشکل ایجاد میکنند. cropper[image_] := Image Adjust[ImageCrop[image, 1000]]; alignerKey[image1_, image2_] := ماژول[{cropped1, cropped2, transform}, transform = FindGeometricTransform[cropper@image1, cropper@image2, Transformation -> Translation]; ImagePerspectiveTransformation[image2، Last@transform، Data Range -> Full]
|
ثبت / تراز / همبستگی تصویر ماسک شده
|
44293
|
من نمی توانم Mathematica را وادار کنم که CDF توزیعی را که توسط TransformedDistribution تولید شده است، برگرداند. به مدت 6 ساعت روی دستگاه من اجرا می شود و سپس یک نمودار خالی برمی گرداند. آیا کسی می تواند کد زیر را اجرا کند و توضیح دهد که چرا این اتفاق می افتد و راه حلی ارائه دهد؟ آیا کد من مشکلی دارد؟ beg = AbsoluteTime[]; dist1 = توزیع نمایی[0.1]; pdf1 = PDF[dist1, x]; cdf1 = CDF[dist1, x]; plot1 = Plot[pdf1، {x، 0، 100}، Frame -> True، FrameLabel -> {X، PDF}، PlotLabel -> PDF of X (dist1)، PlotStyle -> Red، PlotRange -> همه] plot2 = Plot[cdf1, {x, 0, 100}, Frame -> True, FrameLabel -> {X، CDF}، PlotLabel -> CDF of X (dist1)، PlotStyle -> Red، PlotRange -> All] dist2 = NormalDistribution[53, 2.4]; pdf2 = PDF[dist2, x]; cdf2 = CDF[dist2, x]; plot3 = Plot[pdf2، {x، 0، 100}، Frame -> True، FrameLabel -> {X، PDF}، PlotLabel -> PDF of X (dist2)، PlotStyle -> Red، PlotRange -> همه] plot4 = Plot[cdf2, {x, 0, 100}, Frame -> True, FrameLabel -> {X، CDF}، PlotLabel -> CDF of X (dist2)، PlotStyle -> Red، PlotRange -> All] end = AbsoluteTime[]; executiontime = (پایان - بگ)/60 (* دقیقه *) این خروجی است، تا اینجا خیلی خوب است.  حالا مشکل اینجاست. beg = AbsoluteTime[]; dist3 = TransformedDistribution[ a + b, {a \[توزیع شده] dist1, b \[توزیع شده] dist2}] pdf3 = PDF[dist3, x]; cdf3 = CDF[dist3, x]; plot5 = Plot[pdf3، {x، 0، 100}، Frame -> True، FrameLabel -> {X، PDF}، PlotLabel -> PDF of X (dist3)، PlotStyle -> Red، PlotRange -> همه] plot6 = Plot[cdf3, {x, 0, 100}, Frame -> True, FrameLabel -> {X، CDF}، PlotLabel -> CDF of X (dist3)، PlotStyle -> Red، PlotRange -> All] end = AbsoluteTime[]; executiontime = (پایان - بگ)/60 (* دقیقه *) و در اینجا خروجی است.  از هر کمکی متشکریم.
|
CDF TransformedDistribution بازگردانده نشد و هیچ پیام خطایی تولید نشد
|
50905
|
روشی زیبا برای به دست آوردن پاکت یک تابع نوسان وجود دارد که در اینجا توضیح داده شده است http://mathematica.stackexchange.com/a/27854/15966 سوال من این است که چگونه کد زیر را تغییر دهم تا بتوانم داده ها را با یک پاکت به دست آمده برسانم. پارامتر چگونه می توانم یک پارامتر را به ماژول وارد کنم تا بتوان بعداً از آن برای برازش استفاده کرد که نتیجه ماژول یک تابع درون یابی است. اجازه دهید مقداری داده تولید کنیم a = RandomReal[{20, 30}]; b = تصادفی واقعی[{5، 10}]; داده = جدول[{x، Cos[a*x]^2*Exp[-b*x]}، {x، 0، 1، 0.001}]; ListPlot[data, PlotRange -> All] کد چیزی شبیه به این را تولید می کند:  اکنون ماژول زیر پاکت برای تابع نوسان داده شده FunctionEnvelope[ f_, {t_, a_, b_}, n_: 40] := ماژول[{seeds, x, y, امتیاز، پیشرفت = 0، tempf، اتحاد}، دانه ها = مقیاس مجدد[محدوده[0، 1، 1/n] + 1/(2 n)، {0، 1}، {a، b}]; امتیاز = آخرین[آخرین[درو[مانیتور[ انجام[آرام@ بررسی[پیشرفت++; {y، x} = FindMaximum[Abs[f]، {t، x0}]; x = t /. x; اگر [a <= x <= b، Sow[{x, y}]]، Null]، {x0، seeds}]، ProgressIndicator[پیشرفت، {0، Length[seeds]}]]]]]; اتحاد[] := نقاط = اتحاد[امتیازها، همآزمایش -> (آبها[اول[#1] - اول[#2]]/ جایگزین[حداکثر[آب[نخست[#1]]، شکم[اول[#2] ]]، u_ /; u == 0 :> 1] < 10^-6 &)]; اتحادیه[]; tempf = درون یابی[امتیاز]; نقاط = آرام[پیوستن[{{a, tempf[a]}}، نقاط، {{b, tempf[b]}}]]; اتحادیه[]; درون یابی[امتیاز]] می توان از آن به صورت زیر استفاده کرد: q = 50; f[t_] := E^(- 10*Abs[t]) * Cos[1000*t]/2 + E^(-10*Abs[t])*Cos[(1000 + q)*t ]/ 2 گرم = FunctionEnvelope[f[x], {x, 0, 1}, 200]; Plot[{f[x]، g[x]}، {x، 0، 1}، PlotRange -> همه]  سوال من این است که چگونه می توانم ماژول بالا را تغییر دهم تا تابعی از پارامتر q باشد تا بتوان از تابع درونیابی حاصل برای برازش داده ها برای بدست آوردن پارامتر بهینه q استفاده کرد. (تابع f[t] در اصل می تواند به تعریف ماژول منتقل شود، من قصد ندارم آن را تغییر دهم.) با تشکر!
|
به دست آوردن پوشش یک تابع نوسانی و انجام برازش
|
28768
|
در اینجا یک مثال ساده برای دستکاری آمده است: f[x_, a_, b_] := a x + b Manipulate[ Plot[f[x, u[[1]], u[[2]]], {x, -1, 1} , PlotRange -> {-1, 1}], {{u, {1, 0}, a/b}, {-1, -1}, {1, 1}}]  من میخواهم بتوانم «a» و «b» را با لغزندههای تک بعدی نیز کنترل کنم، به طوری که همه کنترلها به صورت پویا به روز می شوند. چگونه می توانم به این امر برسم؟
|
با استفاده از چند کنترل، متغیرهای Plot و کنترل را دستکاری کنید
|
56706
|
این مثال را در نظر بگیرید: list = {a, b, c}; جدول[{Sin[i]، Cos[j]}، {i، 1، 3}، {j، فهرست[[i ;;]]}] (*{{{Sin[1]، Cos[a]} , {Sin[1]، Cos[b]}، {Sin[1]، Cos[c]}}، {{Sin[2]، Cos[b]}، {Sin[2]، Cos[c]}}، {{Sin[3]، Cos[c]}}}*) برای کد زیر: {Sin[#]، Cos[#]} & /@ list[[# ;;]] & /@ {1, 2, 3} اگر شکاف داخل Sin `(Sin[#]) مقادیر را از محدوده بیرونی ({1،2،3}) بگیرد، می توانیم همان نتیجه را دریافت کنیم. کلی، آیا آیا می توان مشخص کرد که آن اسلات از کدام محدوده می گیرد؟
|
آیا می توان مشخص کرد که آن اسلات از کدام محدوده می گیرد؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.