_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
21401
|
در یک گرافیک سه بعدی، اگر یک شکل را بپیچم، برای مثال، imagewrapped = با[{Lx = 10، Ly = 10، Nx = 5، Ny = 5، r0 = 2، ftsz = 12}، Graphics3D[{جدول[{ کره[{ix Lx, iy Ly, 0}, r0]}, {ix, 1, Nx}, {iy, 1، Ny}]، قرمز، جدول[Text[Style[ix, ftsz, Bold], {ix Lx, 0, 0}], {ix, 1, Nx}], Cyan, Table[ Text[Style[iy, ftsz، Bold]، {0, iy Ly, 0}], {iy, 1, Ny}]}, Boxed -> False, Lighting -> خودکار، ViewPoint -> {1، 1، 1}، ImageSize -> {Automatic، 100}، Method -> {ShrinkWrap -> True}]]  برخی از متن ها ناپدید می شوند. چگونه می توانم شکل را بدون از دست دادن اطلاعات بسته بندی کنم؟
|
حاشیه نویسی متن در گرافیک های سه بعدی پیچیده ناپدید می شود
|
10512
|
این یک سوال تازه کار واقعی است، بنابراین عذرخواهی پیشاپیش ممکن است یک سوال بسیار احمقانه به نظر برسد... من سعی می کنم روش های مختلفی را که از طریق آن می توان اطلاعات را در یک نوت بوک بین جلسات، با استفاده از DynamicModule[] و غیره حفظ کرد، درک کرد. درک اینکه چگونه یک کاربر خوب MMA میتواند کار ساده زیر را حل کند واقعاً مفید خواهد بود: بگویید میخواهم یک فایل ویدیویی را بارگیری کنم و سپس یک نوار لغزنده ساده برای پیمایش در فریمها ایجاد کنم. این کار می کند: frames = Import[myvideofile.avi, {Frames, All}]; [فریمها[[f]]، {f، 1، طول[قابها]، 1}] را دستکاری کنید، اما، مثلاً میخواهم به خاطر بیاورم که اسلایدر در بین جلسات Mathematica در کدام فریم باقی مانده است، چگونه این کار را به زیبایی انجام دهم؟ اگر کد بالا را دوباره باز کنم، خطایی روی می دهد زیرا تا زمانی که ویدیو وارد نشود، «قاب» تعریف نشده است. به عبارت دیگر، با باز کردن مجدد نوت بوک، اولین چیزی که می خواهم اتفاق بیفتد این است که «قاب» وارد شود. من حدس می زنم که به DynamicModule با Initialization نیاز دارم، اما راه های مختلفی را امتحان کرده ام و نمی توانم آن را به کار برسانم.
|
حفظ مقادیر بین جلسات
|
50774
|
آیا Mathematica 32 بیتی می تواند برنامه ای را اجرا کند که به بیش از 4 گیگابایت رم نیاز دارد؟
|
مدیریت رم بالاتر توسط Mathematica 32bit
|
817
|
من باید بسط سری تابع معکوس را پیدا کنم: $\arctan\left(\frac{\ln(1+x)}{1+x}\right)$ چگونه بسط سری هر معکوس را بفهمم ? توجه: معکوس یک تابع $f$ تابع منحصر به فرد $f^{-1}$ است که $f(f^{-1}(x))=x$ را تایید می کند (با توجه به $f$ یک دوشاخه است)
|
بسط سری یک معکوس
|
6232
|
من میخواهم دلایل را بفهمم و راهی برای جلوگیری از چنین رفتاری از تابع حل در Mathematica 8 بیابم. حل[x + y + z == 5 && y == 3، {x، y}] (* خارج [1]= {{x -> 2 - z، y -> 3}} *) حل[x + y + z == 5 && y == 3، {x}] (* Out[2]= {} (چرا خالی؟) *) در مورد دوم باید پاسخی دریافت کنم. آیا پیشنهادی در مورد نحوه متقاعد کردن برنامه برای محاسبه پاسخی که حتی سادهتر از پاسخ اول است دارید؟
|
چگونه یک سیستم بیش از حد تعیین شده را در Mathematica حل کنیم
|
29353
|
برای من کاملاً روشن نیست که بازگشت[] چگونه کار می کند. مستندات میگویند: > «Return[expr]» مقدار expr را از یک تابع برمیگرداند. اما در _Mathematica_ مشخص نیست که مرزهای یک تابع با استفاده از الگوها و Set(Delayed) تعریف شده است. سیستم به سادگی قوانین جایگزینی را اعمال می کند تا زمانی که دیگر چیزی برای تغییر وجود نداشته باشد. این مثالها را در نظر بگیرید: a := (ماژول[{}، بازگشت[0]؛ 1]؛ 2) a (* 0 *) برای من کاملاً روشن نیست که چرا «بازگشت» از «a» بیرون میآید، نه از «ماژول» یا یکی از «CompoundExpression». موارد زیر کار نمی کند و به سادگی عبارت 'Return' را برمی گرداند. این من را تا حدودی به یاد نحوه رسیدگی به Unevaluated می اندازد. (ماژول[{}، بازگشت[0]؛ 1]؛ 2) (* بازگشت[0] *) اگر یک لایه دیگر از تعاریف اضافه کنیم، اثر بازگشت در آنجا متوقف می شود: b := (a; 3) (* 3 *) چرا این سه ورودی نتایج متفاوتی می دهند؟ قاعده کلی برای تصمیم گیری اینکه «بازگشت» دقیقاً به کجا می رسد چیست؟ پاسخ در جایی در درک کامل فرآیند ارزیابی نهفته است. آیا کسی میخواهد این نکته را روشن کند، شاید با اشاره به بخشهایی از مستندات که این موضوع را روشن میکند؟
|
بازگشت چگونه کار می کند؟
|
30880
|
چرا Mathematica 9 نمی تواند mol/L را به M ساده کند، در حالی که می تواند M*L را به مول ساده کند؟ مقدار[مول / لیتر] // UnitSimplify (* => 1 mol/L *) مقدار[Molar * Liters] // UnitSimplify (* => 1 mol *) و آیا راهی برای اصلاح این رفتار؟
|
مول/لیتر به مولار ساده نمی شود حتی اگر مولار*لیتر به مول ساده می شود
|
57133
|
دستور ColorData[Atoms، Panel] یک جدول تناوبی ایجاد می کند. از آنجایی که نمیخواهم چرخ را دوباره اختراع کنم، از خودم پرسیدم که چگونه رنگ هر سلول را در جدول تناوبی تغییر دهم (هیدروژن -> صورتی، آهنی، خاکستری و غیره). من می خواهم این کار را به روشی ساده انجام دهم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ از آنجایی که ElementData [Element، IconColor] محافظت شده است، هیچ ایده ای ندارم.
|
چگونه رنگ عنصر را در جدول تناوبی تغییر دهیم؟
|
31923
|
من یک حلقه «Do» دارم که داده ها را مستقیماً در یک فایل «.txt» ذخیره می کند. با این حال، وقتی آن را برای مدت طولانی کار میکنم، رم شروع به تمام شدن میکند تا در نهایت لپتاپ من از کار بیفتد. من پست های مشابهی را در اینجا خوانده ام اما به نظر می رسد هیچ چیز کار نکرده است. پس از هر بار اجرای حلقه «Do»، دیگر به داده ها نیازی ندارم زیرا در یک فایل «.txt» ذخیره شده است. این به این معنی است که من نیازی به _Mathematica_ ندارم تا RAM خود را با یادآوری آن مصرف کند... اما نمی توانم آن را متوقف کنم! من سعی کردم «ClearSystemCache[]» را در داخل حلقه «Do» در انتها قرار دهم اما کار نکرد. من در جایی خواندم که این می تواند به این دلیل باشد که باید حافظه زیرکرنل های فردی را پاک کنم. منظور از زیر هسته چیست؟ من ParallelEvaluate[] را اجرا می کنم و چهار هسته را راه اندازی می کند، یکی برای هر CPU. آیا به این 4 هسته زیر هسته می گویند؟ اگر چنین است، sub در مورد آنها چیست؟ اما سوال اصلی این است که چگونه می توانم حافظه زیرکرنال ها را پاک کنم؟ تنظیم من ParallelEvaluate است[ Do[ (انبوه فرمولها) If[ (شرط), PutAppend[ ] ] ] ] سعی کردم ParallelEvaluate[ Do[ (انبوه فرمولها) If[ (شرط)، PutAppend[ ] ] ClearSystemCache[ ] ] ] با این حال به نظر می رسد این کار نمی کند. من همچنین امتحان کردهام: * قرار دادن «$HistoryLength = 0;» در ابتدای حلقه «Do» (چیزی را تغییر نمیدهد) * قرار دادن «Clear[«Global»*»]» * قرار دادن «Remove[«Global» «*»]» در انتهای حلقه «Do» (خطا میدهد) اگر کسی میتواند نحوه پاک کردن حافظه زیر هستهها را توضیح دهد و/یا پیشنهاد دیگری بدهد که عالی خواهد بود. با تشکر
|
پاک کردن حافظه یک زیر هسته در یک حلقه Do
|
31146
|
من می خواهم یک نمودار چگالی (در _Mathematica 8_) به دست بیاورم مانند: ارتفاع افسانه را به همان ارتفاع نمودار بسازید. با این حال، هر زمان که DensityPlot[ Sin[x] Sin[y]، {x، -4، 4}، {y، -3، 3}، PlotLegends -> Automatic] را اجرا میکنم، «PlotLegends»» قرمز رنگی را در داخل میگیرم متن ورودی و به دنبال آن یک پیام خطا. من به کمک شما نیاز دارم!
|
اجرای PlotLegends در Mathematica 8
|
8867
|
من تابعی را تعریف کردم که محاسبه آن مقداری زمان می برد: y[a_, b_, c_] := y[a, b, c] = اول[$y /. NDSolve[.........] به طوری که اگر من برای بار دوم y[a,b,c] را فراخوانی کنم، اگر قبلاً آن را انجام داده باشد، محاسبات «NDSolve» را دوباره انجام ندهد. چگونه می توانم نتیجه این را در فایل ذخیره کنم؟ من DumpSave[test.mx, y[3/10, 2, 0]] را پس از فراخوانی y[3/10، 2، 0] امتحان کردم (یعنی اکنون یک InterpolatingFunction است؛ نتیجه NDSolve)، اما خطای DumpSave::bsnosym: y[3/10,2,0] به عنوان نماد یا نماد تعریف نشده است را دریافت می کنم. یک متن >> اگر «y[3/10،2،0][2]» و غیره را صدا کنم، نتیجه عددی صحیح را دریافت می کنم. آیا دلیلی وجود دارد که این کار نمی کند؟
|
مشکلات با DumpSave و حافظه
|
23993
|
من سعی می کنم تابع بازتاب را پیدا کنم. در اینجا تابع من و نمودار آن است. معادله[n_، \[بتا]_، a_] := Hypergeometric1F1[1/2 - 1/4 a، n + 1، \[بتا]] ED[n_، a_، k_Integer: 1] := \[بتا] /. FindRoot[eq[n، \[بتا]، a] == 0، {\[بتا]، 0}] rootslist[n_Integer، k_Integer، a_Integer] := Rest@FoldList[ FindRoot[eq[n، \[بتا] ، #2] == 0، {\[بتا]، #1}][[1، 2]] و، 0,Range@a] firstroot = Table[rootslist[n, 1, 50], {n, 0, 5}] gr = ListLinePlot[firstroot, PlotRange -> Automatic, AxesLabel -> {(2 - 4 a), \ [بتا]}، فریم -> نادرست] اگر این را امتحان کنم، میتوانم تابع یک نمودار را دریافت کنم، (x-axis:a و محور y:$\beta$). من در تعجبم که چگونه می توان تابع بازتاب این را بدست آورد؟ (محور x:$\beta$ و محور y:a)؟ من این کد رو امتحان کردم ولی نشد نمایش[gr، Plot[a، {a، Automatic}، PlotStyle -> Black]، gr /. L_Line -> {Red, GeometricTransformation[L, ReflectionTransform[{-1, 1}]]}, PlotRange -> All]
|
تبدیل انعکاس تابع
|
37368
|
چگونه می توانم **همه** پیام ها را در یک جلسه _Mathematica_ خاموش کنم؟ Quiet[expr] به من امکان می دهد expr را بدون پیام ارزیابی کنم. خاموش[msg] پیام خاص msg را خاموش می کند. آیا دستوری وجود دارد که پس از ارزیابی، تضمین کند که تمام ارزیابی های بعدی بی سر و صدا اجرا می شوند؟ (مگر اینکه برخی از پیامها دوباره «روشن» شوند)
|
چگونه همه پیام ها را خاموش کنیم؟
|
35063
|
حداقل در شرایط زیر، من تجربه کرده ام که کرنل در حین ارزیابی خاموش شده است. مسئله این است که وقتی خاموش می شود هیچ پیامی وجود ندارد. SetDirectory[NotebookDirectory[]]; temp = پارتیشن[Flatten[Import[temp.dat, Table]], 3]; ResetDirectory[]; ListContourPlot[temp] P.S. فایل temp.dat در لینک زیر است: https://dl.dropboxusercontent.com/u/7611247/temp.dat. **چرا هسته بدون هیچ پیام هشداری خاموش شده است؟ چه چیزی را می توانم بررسی کنم یا چگونه می توانم آن را برطرف کنم؟**
|
هسته در طول لیست پلات خاموش می شود
|
29356
|
عبارت زیر را در یک سلول _Mathematica_ DisplayFormula تایپ کنید (سبک های دیگر نیز ممکن است با این مشکل مواجه شوند): `Esc`+`l`+`|`+`Esc` و `Esc`+`r`+`|`+`Esc`, و به عنوان LaTeX ذخیره کنید. ## نکته: تفاوت کاراکتر بین | |. $z$ و $z_1$، $|z|$، $|z_1|$ Cell[BoxData[ RowBox[{\[LeftBracketingBar]، SubscriptBox[z، 1]، \[RightBracketingBar] }]]، DisplayFormula] با زیرنویس، سپس... _Mathematica_ اضافی \left و \right را برای مطلق درج می کند. مقادیر در خروجی LaTeX: %% AMS-LaTeX ایجاد شده توسط Wolfram Mathematica 9.0 : www.wolfram.com \documentclass{article} \usepackage{amsmath, amssymb, graphics, setspace} \newcommand{\mathsym}[1]{} } \newcommand{\unicode}[1]{{}} \newcounter{mathematicapage} \begin{document} \[ \left\left| Z_1+Z_2\right\right| \leq \چپ\چپ| Z_1\right\right| +\چپ\چپ| Z_2\right\right| \] \end{document} برای دریافت خروجی معتبری که LaTeX میپذیرد، چه کاری باید انجام دهم؟
|
Mathematica \ چپ و راست اضافی را برای مقادیر مطلق در خروجی LaTeX درج می کند
|
14989
|
من با ایجاد MeanPredictionBands برای تابع خود مشکلی دارم که با استفاده از NonlinearModelFit نصب کردم. من یک تابع با ارزش پیچیده دارم و بخش واقعی تابع را برازش می کنم. Mathematica 8 یک تابع مناسب و همراه با آن BestFitParameters را به من برمی گرداند. اما به محض اینکه میخواهم فرمان «MeanPredictionBands» را به آن وارد کنم، خط زیر را به من باز میگرداند: > Experimental`NumericalFunction::nnum: تابع [...] یک عدد در > {fitparameters} نیست. من همچنین سعی کردم از تابع ComplexExpand در قسمت واقعی تابعم استفاده کنم که هنوز به وضعیت من کمک نمی کند. آیا کسی قبلا با این مشکل خاص مواجه شده است؟ همه متغیرهای من واقعی هستند، همانطور که پارامترهای مناسب هستند. با تشکر از همه شما برای کمک شما! * * * از فایل لینک شده در نظر، یک نمونه کد کاهش یافته که همین مشکل را نشان می دهد: ClearAll[msymm2fit]; msymm2fit = Re[0.145` mV^6 Log[-(0.5929`/mV^2)] + 12 b0V \[Nu]^2 + 8 bDV \[Nu]^2] MyData2 = {{0.332, 0.807^2} ، {0.386، 0.821^2}، {0.447، 0.855^2}}; MyError2 = {0.027، 0.011، 0.029}؛ MyFit2 = NonlinearModelFit[MyData2, msymm2fit, {mV, b0V, bDV}, \[Nu], VarianceEstimatorFunction -> (1 &), Weights -> 1/(MyError2)^2, Method -> {NMinimize, Method -> DifferentialEvolution}] MyFit2[BestFitParameters] MyFit2[MeanPredictionBands] * * * ناتوانی در ایجاد باندها ظاهراً صرفاً از گرفتن بخش واقعی تابع ناشی می شود. من این را روی یک عملکرد بسیار آسان دیگر امتحان کردم. اگر از یک تابع با ارزش واقعی ComplexExpand[Re[]] استفاده کنید، این مشکل در ایجاد نوارهای خطا برطرف می شود. در مورد من، گرفتن بخش Real به صورت تحلیلی (یعنی با دست) به این آسانی نیست، زیرا در حالی که من دادهها را برازش میکنم ایجاد میشود. TL;DR صرفاً در نظر گرفتن بخش Real از هر تابع، Mathematica 8 را از ایجاد نوارهای خطا از تابع نصب شده باز می دارد.
|
مشکل ایجاد MeanPredictionBands
|
17358
|
Plot[Sin[x], {x, 0, 1}, pp -> 0] همانطور که انتظار می رود نشان می دهد: > Plot::optx: گزینه ناشناخته pp در Plot[Sin[x],{x,0,1},pp -> 0]. >> با این حال: Import[http://i.stack.imgur.com/JrxBD.png، pp -> HSB] هیچ خطایی را برمی گرداند. آیا دلیلی برای طراحی زبان برای این کار وجود دارد یا فقط عدم استاندارد است؟
| |
19578
|
من در این فکر بودم که چگونه می توانم از پتانسیل هیگز با نام پتانسیل کلاه مکزیکی نقاشی بکشم. من کاملاً با _Mathematica_ تازه کار هستم و نمی دانم برای یادگیری نحوه پیاده سازی چنین تابع پیچیده به کجا مراجعه کنم.
|
چگونه می توانم طرحی از پتانسیل هیگز بسازم؟
|
8686
|
به نظر می رسد که «ImageCrop» به فرد اجازه می دهد تا اندازه _نهایی_ تصویر را مشخص کند. برای مثال، «ImageCrop[تصویر، اندازه، مشخصات]» تصویر «تصویر» را به اندازه «اندازه» برش میدهد، و میتوان با استفاده از «spec» مشخص کرد که پیکسلها از کدام سمت تصویر گرفته شوند. اما، اگر اندازه اندازه نهایی تصویر را ندانم چه می شود؟ اگر من فقط بخواهم 10 پیکسل را از سمت راست تصویر برش دهم چه می شود؟ ممکن است بخواهم این کار را برای یک سری عکس انجام دهم که اندازه آنها مشخص نیست (حداقل بلافاصله).
|
آیا می توان تعداد معینی پیکسل را از یک سمت مشخص شده از یک تصویر، بدون تعیین عرض و ارتفاع نهایی تصویر، برش داد؟
|
31066
|
re: نسخه 9. من معمولاً کد مختصر می نویسم و تلاش واقعی برای refactor می کنم. به این ترتیب اشکال زدایی به خودی خود رسیدگی می کند. اخیراً، من نیاز به مونتاژ برنامه های کاربردی با پیچیدگی بیشتری داشته ام، زیرا آنها سلسله مراتب عمیق تری از توابع، تعداد زیادی از آنها، و اغلب از بسته های متعدد دارند. بنابراین من شروع به کمک کمی بیشتر برای رفع اشکال کردم. من تا حد امکان محیط توسعه ساده را ترجیح میدهم، بنابراین میخواهم به جای اشکالزدایی توابع از اشخاص ثالث یا Workbench، روی اشکالزدایی با عملکرد بومی «Breakpoints» تمرکز کنم. فقط باید ببینم در کد چه خبر است. در حالی که چندین سوال در سایت به بررسی استراتژی ها و تاکتیک های اشکال زدایی می پردازد. من توضیح مختصری درباره نحوه استفاده مؤثر از عملکرد اشکالزدایی «نقاط شکست» که از آیتمهای منو قابل دسترسی است پیدا نکردهام: ارزیابی > کنترلهای اشکالزدا > نمایش پنجره نقاط شکست در این سایت، در سایت Wolfram یا در مستندات Mathematica. باز کردن پنجره اشکال زدایی Breakpoints چیز زیادی نمی گوید.  می توان انتظار داشت که راه روشنی برای تنظیم وقفه ها و متغیرهای تماشا، و راهی برای اجرای کد در نقطه مشخص شده وجود داشته باشد. به طور خاص آیا می توان و چگونه می توان: * مجموعه ای از نقاط شکست را هم در سطح عملکردی و هم در یک تابع تنظیم کرد و * مرحله پردازش را به صورت نقطه به نقطه انجام داد؟ چند مثال یا نمای کوچک؟ Thx.
|
اشکال زدایی با نقاط شکست
|
47197
|
چگونه می توانم یک انشعاب برای سیستم زیر بین b و T رسم کنم
|
چگونه می توانم برای سیستم زیر یک انشعاب رسم کنم
|
35184
|
من یک محاسبه expr111 = cs[giso, xiso, 1, 1, 1] دارم که نتیجه را می دهد > > -((k x)/(2 (1 + 1/4 k (x^2 + y^2 + z^ 2)))) > من دو عبارت دیگر هم دارم: fx = -((k rho^2 x)/(1 + 1/4 k (x^2 + y^2 + z^2))^3) ff = rho^2/(1 + 1/4 k (x^2 + y^2 + z^2))^2 کاملاً واضح است expr111 == fx/(2 ff) . چگونه می توانم _Mathematica_ را برای انجام این جایگزینی دریافت کنم؟
|
معرفی متغیرهای جدید به طور ضمنی
|
5262
|
حدس میزنم خروجی «Trace[expr]» را میتوان بهخوبی بهعنوان یک درخت نشان داد. در اینجا یک نمونه ردیابی است. x = 5; Trace[Mod[(3 + x)^2, x - 1]] (* {{{x,5},3+5,8},8^2,64},{{x,5},5 -1,4},Mod[64,4],0} *) چگونه می توانم یک نمودار درختی از این لیست ایجاد کنم؟
|
خروجی Trace را در ساختار درختی تجسم کنید
|
26832
|
در اینجا یک نمونه شی «Graphics3D» آمده است: gr1 = Graphics3D[GeometricTransformation[{Red, Sphere[]}, Table[TranslationTransform[{i, 0, 0}], {i, 10}] ] ]  چگونه رنگ های مختلف (یا رنگ های دیگر) را اعمال کنم دستورالعمل ها) هنگام استفاده از تبدیل هندسی؟ من چیزی شبیه افکت زیر دریافت می کنم gr2 = Graphics3D[GeometricTransformation[{RGBColor @@ RandomReal[{0, 1}, {3}], Sphere[]}, #] & /@ Table[TranslationTransform[{i, 0, 0 }], {i, 10}] ]  بنابراین، چگونه gr1 را به gr2 تغییر دهیم؟ «Normal@gr1[[1]]» آن را به بسیاری از حوزهها تغییر نمیدهد.
|
نحوه ساخت شی Graphics3D با رنگ های مختلف
|
9779
|
من می خواهم نتیجه معادله دیفرانسیل را مانند: F[x_] = y[x] / دستکاری کنم. First@DSolve[x - y'[x] + y''[x] == 0, y[x], x] Manipulate[Plot[F[x], {x, -10, 10}], {C [1]، 1، 6}، {C[2]، -2، 5}] نتیجه معادله است: x + x^2/2 + E^x C[1] + C[2] اما من هیچ Curve روی نمایشگر نمی بینم. 
|
دستکاری نتیجه معادله دیفرانسیل
|
35037
|
من می خواهم یک کد از _Mathematica_ را به پایتون تبدیل کنم. من از کد زیر برای تبدیل یک کد به هگزادسیمال، باینری و غیره استفاده می کنم: BinaryWrite[*file*, 8192, Integer16] اما من می خواهم نمایش هگز را ببینم، بنابراین از این کد استفاده می کنم: BaseForm[ 8192, 16] بنابراین پاسخ زیر را دریافت میکنم: $2000_{16}$ من سعی میکنم این برنامه را به Python تبدیل کنم. اگر از «hex(8192)» استفاده کنم، «0x2000» دریافت می کنم. آیا _Mathematica_ فایل هگز را به صورت «2000» مینویسد یا «0x2000»؟ آیا می توانم فقط از 'hex(number)' در پایتون استفاده کنم؟
|
بازنمایی هگز در ریاضیات و پایتون
|
41155
|
لورن 20 سکه در قلک خود دارد، همه سکه و ربع. کل مبلغ 3.05 دلار است. از هر سکه او چند عدد دارد؟
|
کاربرد در سیستم های معادلات
|
10516
|
من سعی می کنم شکل تابع sinc را به دست بیاورم که می دانم باید در _Mathematica_ دریافت کنم. من این کار را انجام میدهم زیرا قصد دارم کارهای زیادی با تبدیل فوریه (FT) انجام دهم و میخواهم بدانم که ثابتها یا موارد مشابه را از دست نمیدهم. برای مثال، در نظر بگیرید: $$ f(x) = \begin{cases} A && -\frac{a}{2} ≤ x ≤ \frac{a}{2}\\\ 0 && \text{در غیر این صورت}\ \\ \end{cases}$$ با استفاده از موارد زیر: FourierTransform[UnitStep[a/2 + x] UnitStep[a/2 - x], x, k، FourierParameters -> {1, -1}] این نشان می دهد: `(2 Sin[(a k)/2] UnitStep[a])/k` آیا این روش _Mathematica_ برای دادن تابع sinc است؟ حدس میزنم انتظار چیزی بیشتر شبیه «(2 Sin[(a k)/2])/(k a)» را داشتم. من می دانم که پارامترهای مختلفی وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد، اما هیچ کدام از آنها شکلی را که من انتظار داشتم را ارائه نکرده اند. وقتی میخواهم FT را مستقیماً بهعنوان یک انتگرال انجام دهم: Integrate[A Exp[-I k x], {k, -a/2, a/2}] نشان میدهد: `(2 A Sin[(a x)/2] )/x` آیا اینها یکی هستند؟ من انتظار چیزی را داشتم که به $\rm{sinc}[k a/2]$ منجر شود. من سوالات قبلی را پیدا نکردم که بتواند کمک کند، و مستندات موجود در _Mathematica_ (نسخه 8) نیز کمکی نکرده است.
|
تبدیل فوریه یک تابع پله ای
|
15855
|
با استفاده از جبر ماتریسی می توانم بارگذاری ها و امتیازات را از ماتریس کوواریانس محاسبه کنم (ماتریس داده ها در مرکز ستون است): covariancematrix=Covariance[data]; loadings=بردارهای ویژه[N[کوواریانس ماتریس]]; scores1=data.Transpose[loadings]; من می توانم دقیقاً همان امتیازها را با استفاده از PrincipalComponents بدست بیاورم: scores2=PrincipalComponents[data]; 1. مشکل من در مورد نشانه های مقادیر نمرات است. مقادیر مطلق یکسان هستند اما امتیازات 1 و 2 می توانند در علائم متفاوت باشند. چرا؟ 2. چگونه می توانم متدهای Varimax و Oblimin را در Mathematica اعمال کنم؟
|
جبر ماتریسی در مقابل اجزای اصلی و Varimax/Oblimin
|
41152
|
با توجه به مستندات، میتوانیم $ModuleNumber را به یک عدد صحیح ماشینی مثبت بازنشانی کنیم. حتی یک مثال در سند وجود دارد: $ModuleNumber = 17; {Module[{x}, x], $ModuleNumber} > > {x$17, 18} > با این حال، وقتی سعی میکنم آن را بارها و بارها ارزیابی کنم، به جای حفظ `17`، شماره سریال بعد از `$` افزایش مییابد. _هر_بار من دوبار بررسی کردم که «$ModuleNumber» در ابتدا بازنشانی میشود: $ModuleNumber = 17; {$ModuleNumber, Module[{x}, x], $ModuleNumber} > > (* ارزیابی اولین بار: *){17, x$17, 18} > (*ارزیابی زمان دوم: *){17, x$18, 19 } > (* ارزیابی بار سوم: *){17, x$19, 20} > > > ...... > > ... من آزمایش را در خانه _9.0.1 انجام دادم edition_ در ویندوز 8، و همچنین در _10.0_ در Raspberry Pi با همین نتیجه:  جالب است بدانید که استفاده از حلقه برای خودکار کردن ارزیابی، تعداد _در طول_ حلقه افزایش نمی یابد: آیا[ چاپ[ $ModuleNumber = 17; {$ModuleNumber, Module[{x}, x], $ModuleNumber} ], {5}] > > {17,x$19,20} > {17,x$19,20} > {17,x$19,20} > {17,x19,20} > {17,x$19,20} > اما $ModuleNumber = 17; انجام دهید[ چاپ[ {$ModuleNumber, Module[{x}, x], $ModuleNumber} ], {5}] > > {17,x$17,18} > {18,x$18,19} > {19,x $19,20} > {20,x$20,21} > {21,x$21,22} > > > **بنابراین سوال:** آیا من اسناد را اشتباه متوجه شده اید؟ دلم برای چی تنگ شده؟ و مهمتر از همه، چگونه می توانم «$ModuleNumber» را بازنشانی کنم تا «Module»/«Unique» بعدی از «شماره سریال» من مشخص شده استفاده کند؟
|
چگونه $ModuleNumber را بازنشانی کنیم؟
|
45088
|
من از صفحه گسترده اعداد اپل برای یک چیز استفاده می کنم، یک مدل حسابداری دو ورودی برای درک تراکنش های مالی پیچیده. یک مدل فعلی به مقدار یک سلول اولیه بستگی دارد. من این مقدار را در Mathematica با استفاده از Solve[] محاسبه می کنم زیرا اعداد نمی توانند یک سیستم معادلات را حل کنند. در حال حاضر باید این مقدار را به صورت دستی در صفحه گسترده شماره وارد کنم. در حالت ایدهآل میخواهم سلول Number's تابع Mathematica را فراخوانی کند. آیا ابزاری برای انجام این کار وجود دارد؟ به نظر می رسد Excel/Link یا Math/Link عملکردی مشابه این ارائه می دهند، اما خواندن اسناد مربوطه آنها هیچ راه روشنی برای انجام این کار با Numbers ارائه نمی دهد. من می توانم کد خط فرمان را برای انجام این کار بنویسم (به طور کلی): $ MathKernel -script file.m که نشان می دهد که AppleScript یا برخی از زبان های برنامه نویسی دیگر می توانند این کار را در صورت فراخوانی/اجرا از Numbers انجام دهند. شاید همه اینها یک سوال بهتر یا کلیتر را مطرح کند: در صورت وجود، چه ابزاری برای فراخوانی یک تابع یا اسکریپت Mathematica از برنامههای خارج از اکسل یا بهویژه برنامههای برنامهریزی شده برای J/Link یا Math/Link وجود دارد؟
|
آیا صفحه گسترده اعداد اپل می تواند به تابع Mathematica پیوند دهد؟
|
7231
|
زمینه: دو قطعه زیر را در نظر بگیرید. تغییر شکل هندسی[{فیروزهای، چند ضلعی[{{0، 0}، {.2، 0.6}، {.8، 0.2}}]}، جدول[Transform چرخش[2 \[Pi] k/6]، {k، 0، 5}]] // گرافیک  جدول[GeometricTransformation[{Opacity[.15*k]، فیروزه ای، چند ضلعی[{{0، 0}، {.2، 0.6}، {.8،.2}}]}، RotationTransform[2 \[Pi] k/6]]، {k، 0، 5}] // گرافیک  من بیشتر گرافیک هایم را مانند مثال اول می سازم. زیرا این (ظاهرا) کارآمدترین راه است. اما باید رنگهای گرادیان (و گزینههای دیگر را بعداً) اضافه کنم، هیچ راه دیگری برای انجام آن مانند مثال دوم پیدا نکردم. آنچه من در واقع می خواهم این است: تغییر شکل هندسی[g, {ListOfTransformations}] که در آن g مقداری هندسه است. من میخواهم بتوانم رنگهای مختلف را روی gهای تبدیل شده اعمال کنم. اما نه به روشی که در مثال 2 انجام شد. **سوال: چگونه می توانم یک رنگ متفاوت را در نتیجه یک تبدیل هندسی اعمال کنم؟**
|
اعمال رنگ های مختلف در نتیجه یک تبدیل هندسی
|
19268
|
همانطور که عنوان می گوید، هدف من ایجاد یک شبیه سازی از حرکت سیارات در منظومه شمسی با استفاده از Mathematica است. تمام پیشینه نظری در رابطه با معادلات حرکت سیارات به خوبی شناخته شده است، بنابراین، قسمت دشوار ایجاد یک کد عملکردی است. در زیر آنچه را که تا کنون واضح [Global] داشته ام ارائه می کنم. pSun = {0, 0}; rMercury = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 0.387، e -> 0.2056، i -> 7.005}; rVenus = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 0.723، e -> 0.0068، i -> 3.3947}; rEarth = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 1, e -> 0.0167, i -> 0}; rMars = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 1.524، e -> 0.0934، i -> 1.851}; rJupiter = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 5.203، e -> 0.0484، i -> 1.305}; rSaturn = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 9.537، e -> 0.0542، i -> 2.484}; rUranus = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 19.191، e -> 0.0472، i -> 0.770}; rNeptune = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 30.069، e -> 0.0086، i -> 1.769}; rPluto = a/(1 + e*Cos[θ]) /. {a -> 39.482، e -> 0.2488، i -> 17.142}; p0 = ListPlot[{pSun}، Axes -> False، PlotStyle -> {RGBColor[1, 0.65, 0], PointSize[0.035]}]; p1 = PolarPlot[rMercury, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Grey]; p2 = PolarPlot[rVenus, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Orange]; p3 = PolarPlot[rEarth, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Blue]; p4 = PolarPlot[rMars, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Red]; p5 = PolarPlot[rJupiter, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Brown]; p6 = PolarPlot[rSaturn, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Magenta]; p7 = PolarPlot[rUranus, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Cyan]; p8 = PolarPlot[rNeptune, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Darker[Green]]; p9 = PolarPlot[rPluto, {θ, 0, 2 π}, PlotStyle -> Black]; S1 = Show[{p1, p2, p3, p4, p0}, Axes -> False, Frame -> True, FrameTicks -> None, PlotRange -> All, Aspect Ratio -> 1, ImageSize -> 500] S2 = Show[ {p5, p6, p7, p8, p9, p0}, Frame -> True, FrameTicks -> هیچ، محور -> نادرست، محدوده نمودار -> همه، نسبت ابعاد -> 1، اندازه تصویر -> 500] \-------------------- سیستم خورشیدی داخلی ---- ----------------  \-------------------- سیستم خورشیدی بیرونی ------- -------------  من منظومه شمسی را به دو نمودار مختلف تقسیم کرده ام. اولی شامل سیارات از نوع زمین (عطارد، زهره، زمین و مریخ) و دومی غول های گازی است. مدار سیارات بیضی است و با استفاده از نظریه کپلر به شکل قطبی ارائه شده است. بدیهی است که خورشید در یکی از کانون ها ساکن است. حرکت تمام سیارات دو بعدی است. با این حال، همه مدارها همسطح نیستند. در اینجا اولین مسئله مطرح می شود: (1). به نوعی، بیضی ها باید بر اساس تمایل هر سیاره بچرخند. تمایل (i) بر حسب درجه داده شده است. بنابراین، ما باید یک جعبه سه بعدی حاوی تمام بیضی های دوبعدی داشته باشیم. شیب زمین صفر است، بنابراین با صفحه اولیه (دروغ) که از آن میل را اندازه گیری می کنیم، مخالفت می کند. (2). در هر مداری، اگر یک نقطه رنگی (مثل خورشیدی که من قبلاً دارم) وجود داشته باشد، خوب است که هر سیاره را نشان دهد. از آنجایی که ما از یک شبیه سازی صحبت می کنیم، هر نقطه (سیاره) باید به دنبال مدار مربوطه به دور خورشید بچرخد. اینجا ما یک مشکل داریم. هر سیاره با توجه به جرم خود سرعت چرخشی دارد. با این حال، معادله قطبی که مدار را نشان می دهد، جرم سیاره را شامل نمی شود. هر گونه پیشنهاد در اینجا بسیار قدردانی خواهد شد. همچنین چند مشکل جزئی اضافی وجود دارد. فعلاً دو موضوع اول مهم است و باید ابتدا حل شود. از دیدگاه من، این کار نه تنها جالب است، بلکه بسیار چالش برانگیز است. همه باید یک مدل خوب از منظومه شمسی ما داشته باشند!
| |
156
|
سوال این است: **آیا می توانم مستقیماً از هسته Mathematica بپرسم که تعریف نماد داخلی XY چیست؟** پس از همه اینها باید در هسته باشد. و اگر مستندات مانند مثال زیر هیچ اشاره ای نمی کند، می خواهم بدانم با چه چیزی کار می کنم. تغییر تعریف دو جمله ای[] از M7 به M8 به عنوان مثال عمل می کند. مدخل Mathworld برای ضریب دو جمله ای این تغییر را ذکر می کند. کمک آنلاین Mathematica اینطور نیست. فقط تعریف کلی را برای مختلط $x، y$ ارائه می دهد: $$\binom{x}{y}=\frac{\Gamma(x+1)}{\Gamma(y+1)\Gamma(x-y +1)}.$$ اما مطمئناً Mathematica در مورد مورد خاص $n,k\in\mathbb{N}$ میداند: $$\binom{n}{k}=\begin{cases}\frac{n!}{k!(n-k)!}&0\le k \le n\\\0&\text{در غیر این صورت}\end{موارد }$$ همانطور که در مقاله arxiv کروننبورگ یافت شد، این تعریف را می توان به $n<0$ تعمیم داد. توجه داشته باشید که تابع گاما برای آرگومان های اعداد صحیح منفی بی نهایت است، بنابراین این یک پسوند حتی برای تعریف پیچیده کلی است که در بالا ارائه شد. Kronenburg اساساً مثلث پاسکال را برای منفی $n$ به سمت بالا گسترش می دهد. با این حال، این تغییر بسیاری از معادلات مربوط به دوجمله های موجود در کتاب هایی مانند ریاضیات بتن و ترکیبات تحلیلی را می شکند. به عنوان مثال، اعداد فیبوناچی تعمیم یافته که مجموع آخرین $r$ عبارت بعدی را به دست میدهد، با $$c_n^r=\sum_{j,k}\binom{j}{k}\binom{n-rk داده میشود. -1}{j-1}(-1)^k$$ طبق معمول، شاخصهای $j$ و $k$ در بازه اعداد صحیح $[0..\infty]$ قرار دارند و ضرایب دوجملهای عبارتند از طبق تعریف دوم 0$ به طور موثر این سری را محدود می کند. این ترفند یا برخی ممکن است بگویند این سوء استفاده از علامت گذاری به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد زیرا اجازه می دهد تا با هویت هایی که شامل ضرایب دو جمله ای هستند به خوبی کار کنید. تغییر تعریف منجر به این می شود که $c_n^r$ نتایج متفاوتی در M7 و M8 داشته باشد. * * * ویرایش: من دوست دارم به غیر از ضریب بیونومیال از بالا مثال دیگری بزنم که چرا می خواهم نگاهی به تعاریف داشته باشم. با Mathematica می توانید Forms را برای خروجی مشخص کنید، به عنوان مثال. TeXForm یا TraditionalForm. علاوه بر این شما می توانید فرم های خروجی خود را ایجاد کنید. معمولاً شخص نمی خواهد از ابتدا شروع کند، بلکه فقط یک یا دو مورد را در موارد موجود اصلاح کند. برای اینکه بتوانم این کار را انجام دهم، ابتدا باید به تعریف نگاه کنم. من از این واقعیت آگاه هستم که اشکالی مانند «فرم سنتی» از مجموعه بزرگی از قوانین برای ایجاد تقریبی با نمادهای ریاضی سنتی تشکیل شده است. به همین دلیل من نمیخواهم تمام قوانین را خودم جمعآوری کنم (مطمئنم هرگز موفق نخواهم شد). من می خواهم بر روی کاری که قبلا انجام شده است، بسازم. من دوست دارم روی شانه های غول ها بایستم.
|
چگونه تعریف Mathematica از XY را بررسی کنیم؟
|
48004
|
من سعی می کنم برخی از عبارت ها را از طریق حلقه for تکرار کنم: a = 0; b = 0.1; ϵ = 0.01; Ns = 100; lhr[t_] := عادی[سری[-k7 x[t] y[t] /. نسل /. initConst، {t، 0، Ns}]][[1]]; lhr[t] rhr1[t_] := عادی[سری[-k7 x[t] y[t] /. نسل /. initConst، {t، 0، Ns}]][[1]]; rhr1[t] h = 0.01 برای[t = a، t <b، t += h; اگر [Abs[lhr[t]] < ε*Max[Abs[rhr1[t]]]، Print[t]]] خطاهای زیر را دریافت میکنم: > General::ivar: 0.01` یک متغیر معتبر نیست. >> > عمومی::ivar: 0.01` یک متغیر معتبر نیست. >> > عمومی::ivar: 0.01` یک متغیر معتبر نیست. >> > General::stop: خروجی بیشتر General::ivar در طول > این محاسبه متوقف می شود. >> آیا می توانید برای حل این مشکل کمک کنید؟
|
مشکلات با بیانیه For
|
49192
|
من دو عبارت دارم: w1 = (a+b)/c^2; w2 = (a^3 + 3 a^2 b + 3 a b^2 + b^3)/c^6; چگونه می توانم از _Mathematica_ بخواهم که سعی کند یک عبارت جایگزین برای w2 پیدا کند که فقط از متغیر w1 استفاده می کند؟ به عنوان مثال، در مثال بالا، میتوانیم بنویسیم: «w2 == w1^3»، با این حال، در مواردی که از فرد خواسته میشود یک عبارت را فقط بر حسب متغیری که نماینده دیگری است بازنویسی کند، همیشه آنقدر واضح نیست که چگونه باید ادامه داد. بیان (یا برای بررسی اینکه آیا این امکان پذیر است). [6-5-2014] من جایگزین عبارات با نمادها را مطالعه کرده ام، و هنوز دقیقاً گیج کننده است که چگونه از Mathematica بخواهیم آنچه را که در موقعیت من مشخص می کنم انجام دهد. واقعاً مفید خواهد بود که ببینیم چگونه می توان کاری مانند مثال خاص من انجام داد.
|
بازنویسی یک عبارت با استفاده از متغیری که بیانگر عبارت دیگر است
|
40208
|
من سعی می کنم معادله دیفرانسیل زیر را حل کنم: -u''(x) + ((x-k)^2 -en)u(x)=0 با شرایط مرزی u(0)=0 و u(بی نهایت)=0 . پیاده سازی این Mathematica من را به کد بسیار دست و پا گیر سوق داده است. من از روش زیر استفاده کرده ام: از NDSolve برای حل عمومی u(x) (که تابعی از k و en نیز می باشد) با شرایط مرزی u(0)=0، u'(0)=1 استفاده کنید. solution1 = NDSsolve[{-D[uall[x, en, k], x, x] + ((x - k)^2 - en) uall[x, en, k] == 0., uall[0, en، k] == 0، مشتق[1، 0، 0][uall][0، en، k] == 1}، uall، {x، -8، 8}، {en، 1.8، 3.6}، {k، -.1، 0.6}]؛ با تحمیل u(8)=0 به حل مقادیر ویژه en ادامه دهید (این برای تقریب شرط u(infinity)=0 Eofk1[k_] := en / است. FindRoot[(uall[8, en, k] / حل 1) == 0, {en, 2.4}] در حالی که این رویکرد از نظر فنی کار می کند، لازم است که من محدوده متفاوتی از پارامتر k و را مشخص کنم برای اینکه NDSolve برای هر راه حل کار کند، این بدان معناست که من باید دوباره و دوباره به صورت دستی کدهای مشابه را بنویسم مثال در StartingInitialConditions در این صفحه http://reference.wolfram.com/mathematica/tutorial/NDSolveBVP.html sols = Map[ First[Block[{en = 1، k = 1}، NDSolve[{-u''[x] + ((x - k)^2 - en) u[x] == 0.، u[0.] == u[8.] == 0.}، u، x، روش -> {Shooting، StartingInitialConditions -> {u[0] == 0، u'[0] == #}}]]] و، {1.5، 1.75، 2}]; برای یافتن مقادیر en به عنوان تابعی از k که شرایط مرزی را به درستی برآورده می کند.
|
ODE مقدار مرزی ناجور دو نقطه ای
|
58311
|
در وبسایت مرجع mathematica با استفاده از تابع MaximalBy مثالهایی میدهد، اما وقتی از آن استفاده میکنم، خروجی دلخواه را نمیبینم. این مرا به این فکر میکند که آیا mathematica استفاده از این تابع را متوقف کرده است. مثال: MaximalBy[{{25, 16}, {1, 50}, {2, 8}, {13, 93}, {41, 21}}, Last] و من میگیرم: MaximalBy[{{25, 16} , {1, 50}, {2, 8}, {13, 93}, {41, 21}}, آخرین زمانی که باید دریافت کنم: {13,93} از آنجایی که این کار نمی کند، چگونه می توانم از RankedMax برای به دست آوردن این نتیجه دلخواه استفاده کنم
|
آیا تابع MaximalBy هنوز استفاده می شود؟
|
10519
|
شاید جای دیگری پرسیده شده باشد، اما با جستجو نتوانستم پاسخی پیدا کنم. من سعی می کنم یک جدول همبستگی ایجاد کنم که پس زمینه پشت اعداد را به عنوان یک نقشه حرارتی رنگ می کند. من سعی کرده ام از «ArrayPlot» با «ColorFunction -> «TemperatureMap» استفاده کنم، اما به نوعی گیر کرده ام. مثال: داده = {{1، 0.، -0.8}، {0.، 1، 0.}، {-0.8، 0.، 1}}؛ ArrayPlot[data, ColorFunction -> TemperatureMap, Frame -> None, Mesh -> True] 
|
بهترین راه برای ایجاد یک نقشه حرارتی ماتریس همبستگی با مقادیر چیست؟
|
16676
|
> ** امکان تکرار:** > انتخاب/حذف با عناصر فهرست فرعی؟ من برای فیلتر کردن لیست های طولانی مختصات «x,y» به کمک نیاز دارم. بیایید از لیست زیر به عنوان مثال استفاده کنیم: list={{3,5},{7,6},{15,6},{23,123}} I باید تمام نقاط داده ای را که برای آنها «x<10» است فیلتر کنید. بنابراین پس از تکمیل فیلتر، لیست جدید باید به این صورت باشد: newlist={{15,6},{23,123}} لطفا راهنمایی کنید. متشکرم!
|
فیلتر کردن لیست ها در Mathematica
|
34484
|
اگر فهرستی دارم مانند list = {my element 1 http://link.com, http://link2.com my element 2} چگونه می توانم لیستی از پیوندهای داخل هر عنصر را دریافت کنم؟ چیزی شبیه StringCases[list, http ~~ _] احتمالاً اما من نتوانستم بدانم چگونه الگوی خود را پایان دهم.
|
url ها را از لیست استخراج کنید
|
50800
|
تا حالا وقتی تو لینوکس کار میکردم فایلهای _Mathematica_م رو از ترمینال با تایپ: mathematica filename.nb و باز میکردم ولی الان یه مک گرفتم و وقتی امتحان میکنم میگه -bash:mathematica: command not found So ، باید فایل های _Mathematica_ را با رفتن به Finder و دوبار کلیک کردن روی فایل در پنجره Finder باز کنم که آزاردهنده است! من سعی کردم آن را در گوگل جستجو کنم، و انتظار داشتم که به راحتی بتوان اطلاعاتی در مورد آن پیدا کرد، اما چیزی پیدا نکردم. کسی میتونه کمکم کنه؟
|
نحوه باز کردن Mathematica از ترمینال در OS X
|
14327
|
من این صفحه زیبا را پیدا کردم که کارتوگرامهایی را برای انتخابات ایالات متحده نشان میدهد و واقعاً نمیدانم چگونه این گرافیکها را در _Mathematica_ شروع کنم. برای کسانی که نمی دانند، کارتوگرام نقشه ای است که در آن هندسه متناسب با متغیری که رسم می شود، تحریف می شود. به عنوان مثال، نقشه استاندارد انتخابات ایالات متحده قرمز/آبی  به یک _کارتوگرام جمعیت_ تبدیل می شود با مقیاس گذاری هر ایالت به طوری که اندازه آن روی نقشه متناسب با جمعیت ایالت است:  یا دوباره، با توجه به تعداد آرای انتخاباتی هر ایالت:  در اینجا کارتوگرام جمعیت بر اساس داده های شهرستان آمده است:  حتی توطئه های عجیب و غریب بیشتری در صفحه پیوند داده شده مورد بحث قرار می گیرند. از آنجایی که قبلاً چنین کاری را انجام ندادهام، از شما میخواهم یک شروع و ایدههایی در مورد نحوه نزدیک شدن به آن داشته باشم.
|
ساخت کارتوگرام های انتخاباتی؟
|
14329
|
من فایل هایی دارم که شبیه به این هستند: 8853,548600 39,021824 8143,632600 37,200790 7815,964200 35,926544 7106,337000 34,7671826 33,491154 6178,100200 32,254318 من می خواهم آن را وارد کنم و سپس نقطه اعشار را از، به تغییر دهم. و آن را طوری تبدیل کنید که هد مناسبی داشته باشد (تا بتوانم آن را مانند یک عدد دستکاری کنم). تلاش من که جواب نمی دهد: داده = اعمال[StringReplace[#, { -> .}] &, Import[file, Data]، {2}]
|
مقادیر را از فایل جدا شده از برگه وارد کنید، نقطه اعشار را تغییر دهید؟
|
57870
|
حاصل ضرب کسینوس ها توسط (ویکی پدیا): $ \prod_{k=1}^{n} \cos{\theta_k} = \frac{1}{2^n}\sum_{e\in S} \cos (e_1\theta_1+\ldots+e_n\theta_n) $ که در آن $S={1,-1}^n$. چگونه می توانم این را برای یک فرمول در Mathematica اعمال کنم، فرمول را بگویید: $ \cos{n_1}+\cos{n_2}+\cos{n_3}\cos{n_4}+\cos{n_5}\cos{n_6}\ قیمت{n7} دلار
|
نحوه اعمال هویت مثلثاتی به فرمول
|
894
|
اول از همه: من در Mathematica تازه کار هستم، بنابراین اگر پاسخ ها کاملاً کامل باشد ممنون می شوم. من نتیجه محاسبه را دارم که با $\sin$ و $\cos$ بیان می شود. اکنون، همه اینها را می توان بر اساس مقادیر $T_j = \frac\pi{j} (1 - \cos^j(\alpha_\text{max})$ بازنویسی کرد. بنابراین اکنون سؤال من این است که چگونه می توانم برای مثال $1 - \cos(\alpha_{\text{max}})$ را با استفاده از Mathematica به $T_1$ ترجمه کنم؟ البته گاهی اوقات نیاز به فرمول های گونیومتریک دارد. من سعی کردم از تابع 'Eliminate' استفاده کنم اما زباله زیادی به من می دهد. یک مثال حداقلی: حذف[ Join[{g == 1/3*Pi*(Subscript[v, y]^2*Cos[Subscript[α, max]]^3 - 2*Subscript[v, z]^2 *Cos[Subscript[α, max]]^3 - 3*Subscript[v, y]^2*Cos[Subscript[α, max]] + 2*Subscript[v, z]^2 + 2*Subscript[v, y]^2)}، جدول[Subscript[t, i] == Pi/i (1 - Cos[Subscript[α, max]]^ i), {i, 1, 5}]], {Subscript[α, max]}] \-------- **ویرایش** \-------- دنبال کردن دانیل کد Lichtblau من می خواهم نتیجه زیر را از یک انتگرال بر حسب $T_i$ بنویسم: $\frac16 k^2 \pi [8 - 9 \cos(\alpha_{\text{max}}) + \cos(3 \alpha_{\text{max}})] v_y$. Maple این را به صورت $\frac23 k^2 [2 + \cos( \alpha_{\text{max}})^3 - 3 \cos(\alpha_{\text{max}})]v_y$ و یک `FullSimplify محاسبه میکند به من می گوید که این عبارات در واقع یکسان هستند. بنابراین، برخی از بازرسی های بصری به من می گوید که این $2(T_1 - T_3)v_y$ است. با این حال، «PolynomialReduce» $\frac16 [-k^2 \pi v_y + k^2 \pi \cos(3 \alpha_{\text{max}}) v_y + 9 k^2 T_1 v_y]$ به دست میدهد. به وضوح آن چیزی نیست که من می خواهم
|
عبارات را با نمادها جایگزین کنید
|
1702
|
اجازه دهید $f_{0}(x):[0,1]\to[0,1]$ با $$f_{0}(x):=\begin{cases} 3x و \text{if } تعریف شود x\in [0,\frac{1}{3}] \\\ \\\ -3x+2, & \text{if } x\in (\frac{1}{3}, \frac{2} {3}] \\\ \\\ 3x+2, & \text{if } x\in (\frac{2}{3},1] \end{cases} $$ دنبالهای از تابع بسازید که $$f_{n+1} (x):=\begin{cases} \frac{1}{3}f_n(3x), & \text{if } x\in [0,\frac{1}{3}] \\\ \\\ \frac{1}{3}+\frac{1}{3}f_n(3x-1), & \text{if } x\in (\frac{1}{3}, \frac{2}{3 }] \\\ \\\ \frac{2}{3}+\frac{1}{3}f_n(3x-2), & \text{if } x\in (\frac{2}{3} ,1] \end{cases},\;\; \forall n\in\mathbb{N} و سپس سری مربوط به این دنباله را بگیرید {\infty}(-1)^{i}f_i(x).$$ چگونه مقداری $f_n(x)$ (در تابع n) و یک تقریب خوب برای $f$ ترسیم کنم؟ سپس به طور جداگانه و یکی در همان تصویر (با بیش از یک $f_n$) آیا امکان ایجاد زوم روی تصویر وجود دارد؟ یک ورودی، و نمودار مقداری $f_n$ (در تابع n) و یک تقریب خوب برای $f$ را به عنوان خروجی دریافت می کند؟ $$f_{n}(x):=\begin{cases} \frac{1}{p}f_{n-1}(px), & \text{if } x\in [0,\frac{1 }{p}] \\\ \\\ \frac{1}{p}+\frac{1}{p}f_{n-1}(px-1)، & \text{if } x\in ( \frac{1}{p}، \frac{2}{p}] \\\ \\\ .\\\ .\\\ .\\\ \\\ \frac{p-1}{p}+\frac{1}{p}f_ {n-1}(px-p-1)، & \text{if } x\in (\frac{p-1}{p},1] \end{cases} $$
|
مجموعه ای از توابع تکه ای
|
1382
|
آیا راهی برای دریافت ژستها (مثلاً صفحه لمسی یا جادویی ماوس به چپ/راست) وجود دارد که برای پیمایش به جلو و عقب در مرورگر راهنما _Mathematica_، به ویژه در مک، کار کند؟ اگر نه، میانبرهای صفحه کلید برای حرکت به جلو و عقب چیست؟
|
حرکات ماوس یا میانبرهای صفحه کلید برای پیمایش به جلو/عقب در مرکز اسناد
|
51986
|
وقتی Ctrl-Backspace را فشار میدهم، Mathematica فضایی را وارد میکند که یا شبیه یک فضای سفید کوچک است یا گاهی اوقات نامرئی است. با این حال، در واقع یک کد کاراکتر ascii 8 است که در Mathematica به عنوان \.08 نیز قابل وارد کردن است. وجود این کاراکتر به طور کامل کد را بهم می زند و تشخیص آن بسیار دشوار است (به عنوان مثال، `\.08a` با `a` متفاوت است، اما آنها یکسان به نظر می رسند). نمی توانم هدف از این رفتار را تصور کنم اما به شدت می خواهم از شر آن خلاص شوم. در حالت ایده آل، Ctrl-Backspace کلمه قبلی را مانند یک برنامه معقول حذف می کند. با این حال، از غیرفعال کردن همه رفتارها وقتی Ctrl-Backspace را فشار میدهم، کاملاً راضی خواهم بود. من سعی کردم در KeyEventTranslations.tr جستجو کنم اما منشا این رفتار را پیدا نکردم. توجه داشته باشید که من از Mac OS X 10.9.3 و Mathematica 9.0.1.0 در MacBook 2012 استفاده می کنم.
|
در Mac OS X، Ctrl-Backspace کد ascii 8 (backspace) را تولید می کند که تقریباً نامرئی است اما بسیار آزاردهنده است.
|
42684
|
من سعی می کردم مجموعه ای از داده ها را بر روی یک معادله لجستیک قرار دهم، اما در نهایت به من گفت که مقدار اولیه زمانی که $t=0$ بیشتر از حداکثر حد است، بنابراین من به این باور می رسم که کار نمی کند. رویکرد من: در اینجا نقاط داده وجود دارد که ردیف بالایی روز و ردیف دوم ارتفاع (سانتی متر) است. $\begin{ماتریس}7&14&21&28&35&42&49&56&63&70&77&84\\\17.93&36.36&67 .76&98.1&131&169.5&205.5&228.3&247.1&250.5&253.8&254.5\end{ماتریس}$ من آنها را به صورت زیر در ریاضیات قرار دادم: نقاط={{7,17.93},{14,36.36},{21,67.76},{28,98.1},{35,131},{42,169.5 },{49,205.5},{56,228.3},{63,247.1},{70,250.5},{77,253.8},{84,254.5}}; من باید این داده ها را در این معادله قرار دهم $\frac{C}{1+\frac{C-N_0}{N_0}e^{-rt}}$، که در آن $C$ به عنوان حداکثر ارتفاع ممکن، $ تعریف می شود. N_0$ ارتفاع زمانی است که $t=0$، $r$ مقداری ثابت است، $e$ ثابت اویلر است و $t$ زمان است از آنجایی که $C$ و $N$ قبلا توسط ریاضیات استفاده میشوند، من استفاده کردم. $c$ و $n$ FindFit[points,c/(1+((c-n)/n)*E^(-r*t)),{c,n,r},t] خروجی این بود: {c ->163.363، n->653566، r->236.408} چه اشتباهی انجام دادم تا این مقادیر را دریافت کنم؟ همچنین من مثبت هستم که معادله صحیح را دارم زیرا این همان چیزی است که تکلیف به ما می گوید معادله است و همه سؤالات دیگر کار می کنند. (اگرچه آنها سبک متفاوتی دارند و به ما $N_0$ و $C$ در آنها داده میشود) خروجی مورد انتظار من برای $C$ و $N_0$ من فکر میکنم حدود {c->256, n->9} است در مورد $r$ مطمئن نیستم اما فکر می کنم کمتر از $1$ و مثبت است
|
FindFit مقادیر عجیب و غریبی را در معادله لجستیک می دهد
|
24571
|
این کد فقط در صورتی خوب کار می کند که «a» در زمینه بیرونی تعریف نشده باشد: getA[f_,total_]:=Module[{}, result=Solve[\!\( \*SubsuperscriptBox[\(\[Integral]\) , \(0\), \(255\)]\(f \[DifferentialD]i\)\)==total,a]; اگر [طول[نتیجه] == 0، بازگشت [نادرست]]؛ a/.First@result//N ]; plotShow[f_,max_]:=ماژول[{}, a=getA[f,max]; اگر[!a، بازگشت[]]; چاپ[f]; Plot[f,{i,0,255}] ]; plotShow[i * a, 3500] (* => 0.107651 i & a plot*) (* اکنون showPlot زمینه بیرونی را با a = 0.107651 * آلوده کرده است) plotShow[i * a, 3500] (* => حل::ivar : 0.107651 یک متغیر معتبر نیست *) چگونه می توانم تابع plotShow را متوقف کنم محیط بیرون را آلوده می کند؟
|
هنگام حل معادله از بیرون، زمینه بیرونی را آلوده نکنید
|
56290
|
من خروجی هایی مانند expression/(1+3*c^2) +anotherexpression/(1+3*c^2) و غیره دارم. آیا راهی برای تنظیم 1/(1+3*c^2)=A وجود دارد که در آن A یک متغیر جدید است به طوری که خروجی مانند A*expression+A*یکی دیگر بیان خوانده شود؟ با تشکر
|
کاهش طول خروجی با معرفی متغیرهای جدید
|
24575
|
من سعی می کنم یک تابع مناسب برای مجموعه ای از داده های چند بعدی پیدا کنم. من باید تابع برازشی را پیدا کنم که همیشه کمتر (محافظه کارانه) از داده های برازش شده باشد. ساده ترین راه این است که به دنبال بزرگترین کم برآورد باشید و این مقدار را به تابع fit اضافه کنید. اما این منجر به تناسب خیلی خوب نمی شود. من این را در موارد زیر با استفاده از برخی دادههای تصادفی نشان دادهام: تست = {{0.0، 120.0}، {1، 115}، {2، 50}، {3، 50}، {4، 30}، {5، 25} }; تابع[x_] := a + b x + c x^2; تکرار = FindFit[تست، تابع[x]، {a، b، c}، {x}] دلتا = (تست - جدول[{x، تابع[x]} /. تکرار، {x، 0، 5، 1 }])[[همه، 2]]؛ نمایش[ ListLinePlot[تست، PlotMarkers -> Automatic، AxesOrigin -> {0، 0}]، Plot[function[x] /. rep, {x, 0, 5}, PlotStyle -> Red], Plot[(function[x] /. rep) + Min[delta], {x, 0, 5}, PlotStyle -> Green] ]  قرمز بهترین تناسب است، سبز جابجا شده است (دیگر مناسب نیست). اگر درست فهمیده باشم باید هنجار را تغییر دهم. اما نمی دانم چنین هنجاری چگونه می تواند باشد و چگونه می توان آن را اجرا کرد. به نظر من به نظر می رسد که نوعی روش پنالتی را می توان در هنجار اجرا کرد. از پاسخ ها و راهنمایی های شما بسیار سپاسگزارم!
|
FindFit: تناسبی که همیشه پایین تر است - تغییر هنجار؟
|
14326
|
از آنجایی که «NIntegrate[]» از محاسبات موازی خارج از جعبه پشتیبانی نمی کند، من یک نسخه ساده شده را با شکستن محدودیت یکپارچه سازی به قطعات و استفاده از «ParallelTable[]» انجام می دهم. کد زیر فقط یک نمونه کار حداقلی است که در آن از «Sinc[]» به عنوان تابع یکپارچه استفاده کردم. iser[x_] := NIintegrate[Sinc[t + x], {t, 0, 100}]; ipar[x_] := مجموع[ParallelTable[ With[{xx = x}, NIintegrate[Sinc[t + xx], {t, ii*25, ii*25 + 25}] ], {ii, 0, 3} ] ]؛ که در آن iser[] نسخه معمولی سریال است، و ipar[] نسخه موازی است. سپس «DistributeDefinitions[ipar]» را انجام میدهم. ارسال یک مقدار به «iser[]» و «ipar[]» و **هر دو پاسخ صحیح را میدهند**: In[28]:= ipar[3] Out[28]= -0.270322 اما، وقتی میخواهم اجرا کنم `Plot[ipar[x], {x, 0, 10}] // Timeming` پیام خطایی دریافت می کنم که می گوید NIntegrate::inumr: integrand Sinc[t+x] برای همه نقاط نمونه برداری در منطقه با مرزهای {{0,25}} به مقادیر غیر عددی ارزیابی شده است. NIntegrate::inumr: انتگرال Sinc[t+x] به مقادیر غیر عددی برای تمام نقاط نمونه برداری در منطقه با مرزهای {{50،75}} ارزیابی شده است. NIntegrate::inumr: انتگرال Sinc[t+x] برای تمام نقاط نمونه برداری در منطقه با مرزهای {{75100}} به مقادیر غیر عددی ارزیابی شده است. NIntegrate::inumr: انتگرال Sinc[t+x] برای تمام نقاط نمونه برداری در منطقه با مرزهای {{25،50}} به مقادیر غیر عددی ارزیابی شده است. NIntegrate::nlim: t = 25. ii حد معتبری برای ادغام نیست. عمومی::stop: خروجی بیشتر NIntegrate::nlim در طول این محاسبه متوقف می شود. $Aborted من میدانم که فقط میتوانم جدولی از مقادیر ایجاد کنم و به جای آن از «ListPlot[]» استفاده کنم، اما انجام نمونهگیری تطبیقی مانند «Plot[]» آسان نیست. چگونه می توان این را رفع کرد؟
|
جدول با Plot کار نمی کند
|
14985
|
> اجازه دهید $n!^{(k)}$ یک چند عاملی را نشان دهد که با $$ n تعریف می شود!^{(k)} = > \begin{cases} 1 & n \leqslant 0, \\\ n, & 0 < n < k،\\\ n\times(n-k)!^{(k)}، > & n \geqslant k. \end{cases} $$ > > _به عنوان مثال_ $8!^{(3)}=8\times5!^{(3)}=8\times5\times2!^{(3)}=8\times5 \times2=80$. > برای $k=3$ ما همچنین ممکن است $8!!!$ را کم کنیم. در مورد $k=1$، _Mathematica_ «فاکتوری[]» یا «!» را در دسترس دارد. برای $k=2$، «Factorial2[]» یا «!!» وجود دارد که فاکتوریلهای دوگانه را محاسبه میکند. برای حالت کلی یک $k$th فاکتوریل، می توانم با بازگشت In[1]:= Multifactorial[n_, k_] := If[n <k، If[n <= 0, 1, n], n تعریف کنم MultiFactorial[n - k, k]] که به درستی $8 را خروجی می دهد!^{(3)}$ به عنوان In[2]:= MultiFactorial[8, 3] Out[2]:= 80 اما وقتی در هر جمله از یک سری نامتناهی یک چند عاملی دارم، _Mathematica_ ورودی اصلی را بیرون میدهد: In[3]:= Sum[((-1)^n Multifactorial[3 n، 3])/چند فاکتوری[3 n + 1، 3]، {n، 0، +∞}] خارج[3]:= (* کم و بیش همان *) [ ** _ویرایش_** ] تعریف بر اساس «محصول[]» در[4]:= چند عاملی[n_، k_] := محصول[i، {i، n، 1، -k}] در[5] := مجموع[((-1)^n چند عاملی[3 n, 3])/چند فاکتوری[3 n + 1، 3]، {n، 0، +∞}] نشان می دهد که مجموع واگرا است. بله، من سعی می کنم بررسی کنم که آیا $$\sum\limits_{n=0}^{+\infty} \frac{(-1)^n (3n)!^{(3)}}{(3n+ 1)!^{(3)}} = -\frac{\sqrt[3]{2}}{4} \ln\left(\sqrt[3]{2}-1\right)+\frac{\sqrt{3}\sqrt[3]{2}}{6}\arctan\frac{\sqrt{3}} {1+2\sqrt[3]{2}}.$$ **سوال**: آیا توابع داخلی برای موارد $k\geqslant3$ وجود دارد که جمع کردن آنها خوب باشد؟
|
چند عاملی و سری با شرایط سه عاملی
|
35611
|
من می خواهم به طور خودکار نموداری ایجاد کنم که در آن رئوس با نقاط (و دارای مختصات) نقاط در یک شبکه عدد صحیح $A \times B$ باشد، و یک نمودار توسط رئوس متصل در یک فاصله قطعی با ارزش واقعی $r$ تولید شود. . آیا روشی (نسبتاً) خودکار برای انجام این کار در Mathematica v9 وجود دارد؟ چگونه می توانیم این نمودار را با رعایت مختصات رأس به درستی نمایش دهیم؟
|
ایجاد نموداری که در آن رئوس با نقاط یک شبکه اعداد صحیح مطابقت دارد و یال ها نقاط کمتر از فاصله آستانه را به هم متصل می کنند.
|
37360
|
میخواهم عبارت ساده «fac[n_] := Sum[R^i, {i, 0, n}];» را تا آنجا که ممکن است برای $n$ مختلف سادهسازی کنم. FullSimplify یا Factor روی این کار کار می کنند، اما نه همیشه، آنطور که باید باشد. برای مثال، در خط ششم جدول[{fac[j], fac[j] // FullSimplify, fac[j] // Factor}, {j, 1, 8}] // TableForm به نظر میرسد که FullSimplify اصلا کار نمیکنه!؟  $1+R+R^2+R^3+R^4+R^5+R^6$ ندارد ساده شده است! معروف است که $1+R+R^2+R^3+R^4+R^5+R^6=1+(R+R^4)(1+R+R^2). $$ بنابراین، اکنون سوال من این است: آیا راهی در _Mathematica_ برای به دست آوردن شکل بسیار ساده شده عبارت fac[n_] := Sum[R^i, {i, 0, n}]; وجود دارد، درست مانند $1+(R+R^4)(1+R+R^2)$ یا حتی ساده تر برای $n$ های مختلف؟ ممنون میشم اگه کسی راهنماییم کنه
|
چرا FullSimplify در این مورد به درستی کار نمی کند؟
|
41377
|
مشکل این است که: وظیفه من ساختن یک انیمیشن است: لوله شعاع خود را تغییر می دهد اما ارتفاع خود را تغییر نمی دهد. با دستور Animate[Graphics3D[{CapForm[Square]، لوله[{{0، 0، 0}، {0.5، 0.5، 0.5}}، r]}]، {r، 10^(-9)، 1 }، AnimationRunning -> False]` هم شعاع و هم طول را تغییر می دهد. چگونه طول ثابت را درست کنیم؟
|
انیمیشن لوله با ارتفاع ثابت
|
41156
|
من متوجه شدم که چیدمان متقارن زیبای یک گراف شبکه ای با اضافه شدن لبه های اضافی به نمودار تحریف می شود. آیا راهی برای جلوگیری از این اتفاق و حفظ طرح مستطیلی و شبکه مانند وجود دارد؟ یک مثال حداقل میتواند g = GridGraph[{3, 3}] Graph[Range[9]، Join[EdgeList[g]، {1 \[UndirectedEdge] 5}]] که دو خروجی زیر را ارائه میدهد.  من میخواهم لبه(های) اضافی به نمودار اصلی اضافه شود و طرح آن بدون تغییر بماند. با تشکر **ویرایش**: متوجه شدم که EdgeAdd[g, 1 \[UndirectedEdge] 5] کاری را که من میخواهم انجام میدهد. من هنوز علاقه مند هستم که یاد بگیرم چگونه می توانم هنگام ساختن نمودار به طور صریح از لیست های رأس و لبه، یک طرح بندی شبکه مانند را مجبور کنم، به ویژه از آنجایی که به نظر نمی رسد «EdgeAdd» با وزن های لبه به خوبی کار کند. **ویرایش 2**: یک مثال عینی از نحوه ساخت لبه وزن دار n=5 خواهد بود. ind = RandomVariate[BernoulliDistribution[1/2],{n-1,n-1}]+1; خطوط متقاطع = جدول[{(j-1)n+i \[لبه غیرمستقیم] (j-1)n+i+n+1,(j-1)n+i+1 \[لبه غیرمستقیم] (j-1)n +i+n}[[ind[[j, i]]]],{j,1,n-1},{i,1,n-1}] // صاف کردن; g = Graph[Range[n^2], Join[EdgeList[GridGraph[{n,n}]], crosssedges],EdgeWeight -> Join[ConstantArray[1,2n(n-1)],ConstantArray[Sqrt[2 ],(n-1)^2]]]; این ساخت و ساز با این سوال در MO ایجاد شده است.
|
طرح بندی GridGraph با لبه های اضافه شده
|
10510
|
x = 5*y function1[y_] := x function1[5] آیا من اشتباه می کنم که فکر می کنم تابع1[5] باید برابر با 25 باشد؟ در عوض این بیرون می آید. 5 سال 5 سال
|
متغیرهای درون توابع ارزیابی نمی شوند
|
30354
|
مشکل من این است: من میخواهم دو «Locator» یک بردار را به معنای زیر شبیهسازی کنند: «Locator» اول پایه و دومی نوک بردار است. وقتی نوک را حرکت می دهم، پایه حرکت نمی کند (از این رو بردار تغییر می کند). وقتی پایه را جابهجا میکنم، بردار تغییر نمیکند و در نتیجه نوک (و «مکان») حرکت میکند. چگونه می توانم به آن برسم؟ من سعی کردم مقدار قبلی پایه را ذخیره کنم و سپس آزمایش کنم که آیا مقدار فعلی متفاوت است. و اگر چنین است موقعیت نوک به روز شده است. با این حال، من نمی توانم آن را در هنگام استفاده از ماژول انجام دهم. من گمان می کنم که راه حل ظریف تری وجود دارد.
|
جابجایی مکان یاب بر اساس حرکت دیگری
|
50805
|
بیایید بگوییم من یک تابع f را با حافظه گذاری تعریف می کنم. آیا راهی برای استخراج مقادیر ذخیره شده وجود دارد؟ به عنوان مثال، f[0] = 1; f[1] = 5; f[20] = 42 آیا راهی برای دریافت لیستی مشابه «{0 -> 1, 1 -> 5, 20 -> 42}» وجود دارد؟ توجه داشته باشید، FullDefinition نزدیک است، اما من نمی دانم چگونه خروجی آن را مدیریت کنم.
|
نتایج حفظ شده را در قالب یک قانون استخراج کنید
|
1704
|
چگونه می توانم به طور خودکار تعداد خطوط کد ورودی موجود در تمام فایل های نوت بوک موجود در یک پوشه مشخص را بشمارم؟ می دانم این موضوع وجود دارد که خط شکنی های خودکار را به عنوان خطوط جدید در نظر بگیریم یا خیر. اما با توجه به هدف این تمرین (از لحاظ آماری متقاعد کردن اینکه میزان کار توسعه یافته روی Mathematica حفظ مجوز را توجیه می کند)، من به دنبال مقادیر دقیق نیستم.
|
شمارش خودکار تعداد خطوط کد در مجموعه ای از نوت بوک ها
|
58216
|
DSsolve[{RCS'[s] == SNPH[s] - Sqrt[R2[s] - RCS[s]^2]/b,SNPH'[s] == RCS[s]/a^2، R2' [s] == 2 RCS[s] SNPH[s]، RCS[0] == 0.، SNPH[0] == snal، R2[0] == ri2}، {RCS، SNPH، R2}، s ]؛ در اینجا {a,b,snal,r12} ثابت هستند.در NDSolve یک تغییر کوچک در ترفند مقدار مرزی به خوبی کار می کند و نشان می دهد که یک انتگرال مناسب است. با این حال، هنگامی که انتگرال نامناسب نیست، رویههای استاندارد به عنوان راهحل در DSolve (بدون محدودیت ادغام اختصاص داده شده) چیست؟
|
شرایط انتگرال های مناسب با DSolve در Mathematica
|
4574
|
**توجه:** از نسخه 9، این قابلیت در دسترس است و خارج از جعبه کار می کند. * * * من چند سوال در مورد Command Completion در Mathematica دارم. من اخیراً این ویژگی را کشف کردم و واقعاً راحت است. با این حال، زدن Ctrl-K همیشه خسته کننده است. آیا راهی برای روشن کردن Command Complete بعد از هر بار زدن کلید وجود دارد، مانند تکمیل خودکار برای بسیاری از IDE های برنامه نویسی؟ یا در صورت عدم موفقیت، آن را به یک کلید دیگر مانند «Tab» نگاشت، که ضربه زدن به آن بسیار راحتتر است؟ من برخی منابع اینترنتی را در مورد تغییر میانبرهای صفحه کلید برای Mathematica جستجو کردم، اما همه آنها بسیار پیچیده به نظر می رسند.
|
تکمیل فرمان
|
15850
|
این نیم نکته، نیم سوال است. اگر کسی بخواهد مقدار زیادی داده را در قسمت Initialization:>(code) یک Manipulate قرار دهد، همانطور که ممکن است مجبور شود در یک نمایش یا جایی که می خواهد یک سند CDF خود را ایجاد کند، متوجه می شوم که Front End در تلاش برای قالببندی ورودی دچار گرفتگی میشود. یکی از راه هایی که من کشف کردم این است که داده ها را در یک Raster جاسازی کنم. بنابراین: embedded=Framed@Graphics[Raster[bigdata]] (*Framed طوری است که بتوانید آن را ببینید*) خروجی بصری بی معنی است. اما ... سپس می توانید شی Framed را در بلوک اولیه خود برش داده و جایگذاری کنید و داده ها را به راحتی خارج کنید Manipuate[f[data,n],{n,0,1}, Initialization:>(embedded=(*paste cut قاببندی شده در اینجا*); اما بستگی به سوء استفاده از Raster و Graphics دارد. آیا کسی پیشنهادی در مورد ابزارهای جایگزین برای قرار دادن مقادیر زیاد داده در داخل یک Manipular دارد؟
|
قرار دادن حجم زیادی از داده ها در داخل یک دستکاری مستقل
|
24576
|
من سعی می کنم یک جدول با شرط های درون خطی ایجاد کنم. به عنوان مثال، من می خواهم یک جدول 2 بعدی مانند این ایجاد کنم: جدول[{i, j} -> 1, {i, 1, 3}, {j, 1, 3}] اکنون، من می خواهم ` جدول برای تولید مقادیر _فقط اگر_ «i != 1». باید آسان باشد، اما من گم شده ام. من چندین روش را امتحان کرده ام، مانند موارد زیر، اما آنچه را که می خواهم به روشی منظم به دست نمی آورم: جدول[If[i != 1, {i, j} -> 1], {i, 1, 3 }, {j, 1, 3}] > {{Null, Null, Null}, {{2, 1} -> 1, {2, 2} -> 1, {2, 3} -> 1}, {{3, 1} -> 1, > {3, 2} -> 1, {3, 3} -> 1}} می دانم، می توانم موارد را حذف کنم، اما باید یک راه ساده و تمیز وجود داشته باشد !
|
یک جدول با شرایط درون خطی ایجاد کنید
|
58556
|
من اسناد بسته خود را با استفاده از Wolfram Workbench 2 می نویسم. اما وقتی DocumentationTools را در پالت ها باز می کنم، این قطعه آشغال صیقل نشده را دریافت می کنم:  نیمه بالایی فضا کاملاً هدر می رود (به نظر می رسد نوعی هشدار ...) و نیمه سمت راست همه دکمه ها توسط دکمه قطع می شوند. اندازه پنجره کاملاً ثابت است. **بازرس گزینه** از پاسخ دادن به هرگونه تغییری که برای ویژگی های پنجره برای DocumentationTools ایجاد شده است خودداری می کند. برای استفاده بیشتر از این چه کاری می توانم انجام دهم؟
|
چگونه می توان پالت DocumentationTools را قابل استفاده کرد؟
|
18732
|
من یک شبکه ایجاد کردهام و همچنین فهرستی از اشیاء کنترلی (مثلاً فیلدهای ورودی، دکمهها و غیره) ایجاد کردهام. سپس، لیست را در شبکه خود قرار می دهم. هیچ مشکلی وجود ندارد. با این حال، طرح نهایی زمان زیادی می برد. من هر عملیات را زمان بندی کردم و متوجه شدم که طرح شبکه نهایی طرحی است که زمان زیادی را می گیرد. آیا راه بهتری برای کنترل زمان اجرای شبکه گرافیکی وجود دارد؟ `mygrid = ConstantArray[, {100, 100}]; mybutton1 = دکمه[Example, ImageSize -> {40, 50}]; myinput2 = InputField[x]; لیست به روز شده = {}; updatedlist = ReplacePart[mygrid, {1, 2} -> mybutton1]; updatedlist = ReplacePart[لیست به روز شده، {2، 3} -> myinput2]; پنل[GraphicsGrid[لیست به روز شده، اندازه تصویر -> {30، 40}، ContentSelectable -> True]]` اجرای کد بالا به زمان زیادی نیاز دارد. من از تابع Timing mathematica استفاده کردم تا بفهمم اجرای کدام بخش زمان زیادی را صرف کرده است و این قسمت Panel[GraphicsGrid[updatedlist, ImageSize -> {30, 40}, ContentSelectable -> True]] بود که طولانی ترین به همین دلیل، کل برنامه من کند شده است. آیا می توانم کد خود را برای بهبود عملکرد تنظیم کنم؟ منتظر شنیدن نظرات شما هستیم! بر اساس نظرات، من سعی کردم از یک شبکه برای لیست به روز رسانی در بالا استفاده کنم، اما مشکل اینجاست که چگونه می توانم اندازه تصویر گرید را که گزینه ای برای گرافیک گرید است و نه گرید تنظیم کنم. `؟ پیشاپیش ممنون آنوک
|
بارگذاری گرافیک زمان اجرا را مصرف می کند
|
1706
|
v = زیرنویس[v, 0]*Sin[(Pi*S)/Subscript[S, 0]]; a = dv/ds v; a = D[v, s] $RecursionLimit::reclim را برمیگرداند: عمق بازگشت از 256 فراتر رفته است. ارجاع در پیوند نشان داده شده توسط پیام خطا به من آرامش نمی دهد. من فرض میکنم علت اصلی این است که مقادیر مشخصی را به متغیرها اختصاص نمیدهم. اما در اینجا میخواهم تمایز را بدون تخصیص مقادیر انجام دهم (آیا نام صریحی در ریاضی برای این نوع عملیات وجود دارد؟). حتی نمی دانم که آیا این یک موضوع خاص تمایز است یا کلی برای عملیاتی که مقادیر مشخصی را تخصیص نمی دهد (و بنابراین نمی توان برچسب های مناسبی را به این سؤال اختصاص داد). من نتوانستم مرجع مربوطه را پیدا کنم. با تشکر * * * به روز رسانی) کد @acl آثار را برای من در حال حاضر. با این حال، من فقط کنجکاو هستم که چرا کد من حتی پس از اصلاح S به s و همچنین حذف خط دوم که واقعاً انتظار نداشتم Mathematica کاری برای آن انجام دهد، همان خطا را برمی گرداند.
|
تمایز بدون تعیین مقادیر بتن
|
50594
|
من فهرستی از دنباله های «x» و «y» دارم. من می خواهم آخرین موقعیت را به نماد مخالف تغییر دهم - اگر x، با y جایگزین شود. اگر «y»، «x» را جایگزین کنید. این در قالب زیر است: {{{x,x,x,x,x,y,y},{x,x,x,x,y,y,x},{x,x,x,y, y،x،x}،{x،x،y،y،x،x،x}، {x,y,y,x,x,x,x},{y,x,x,x,x,x,y},{y,y,x,x,x,x,x}}, { {x,x,x,x,y,x,y},{x,x,x,y,x,y,x},{x,x,y,x,y,x,x},{x ,y,x,x,x,x,y}، {x,y,x,y,x,x,x},{y,x,x,x,x,y,x},{y,x,y,x,x,x,x}}, { {x,x,x,y,x,x,y},{x,x,y,x,x,x,y},{x,x,y,x,x,y,x},{x ,y,x,x,x,y,x}، پس برای هر تک اسمی با طول 7، می خواهم قسمت آخر را با قسمت مقابل جایگزین کنم. آیا کسی راه آسانی برای برنامه ریزی آن با _Mathematica_ می داند؟ من این کار را برای لیست هایی با طول های مختلف انجام خواهم داد: 7،11،13،15،17.
|
جایگزینی یک عنصر از لیست
|
18373
|
چگونه می توان نمایش بیت دودویی یک عدد را اجباری کرد تا BitNot مکمل 1s را به دست آورد؟ > BitNot[n] یک ها را به صفر تبدیل می کند و بالعکس در بیت باینری > نمایش n. من تاکنون نتوانستم عددی را تولید کنم که Mathematica آن را به عنوان یک نمایش بیت دودویی بپذیرد. آیا راهی (مانند ریخته گری) برای متقاعد کردن Mathematica وجود دارد که برخی از اعداد را باید به عنوان یک نمایش بیت باینری در نظر گرفت؟ هر گونه کمک قدردانی می شود.
|
عملیات بیت -- اجباری نمایش بیت باینری
|
15854
|
بگویید به من یک تاریخ «شروع» یک «گام» افزایشی (احتمالاً ریشه مخلوط) و تعداد دلخواه از مراحل «n» داده شده است. من میخواهم تاریخ «پایان» را محاسبه کنم که «طول[DateRange[شروع، پایان، مرحله]]==n» را برآورده کند. من می توانم این تاریخ «پایان» را با تابع زیر محاسبه کنم. f[{start_, Automatic, step_}, n_]:= Nest[DatePlus[#, step] &, start, n - 1] در نمونههایی که «n» کوچک است به خوبی کار میکند. شروع = {2008, 1, 1}; step = {{1, Day}, {5, Week}}; n = 50; AbsoluteTiming[پایان = f[{شروع، خودکار، مرحله}، n]] (* {0.015600، {2012، 10، 30}} *) محدوده تاریخ[شروع، پایان، مرحله] // طول (* 50 *) با این حال، وقتی n بزرگ است، این سرعت بسیار کند است. n = 10000; AbsoluteTiming[end = f[{start, Automatic, step}, n]] (* {5.148009, {2993, 7, 19}} *) آیا راه بسیار سریعتری برای محاسبه تاریخ «پایان» وجود دارد؟
|
آیا با توجه به شروع، مرحله و طول، راه سریع تری برای محاسبه نقطه پایانی برای محدوده تاریخ وجود دارد؟
|
34328
|
من سعی می کنم یک سیستم معادلات دیفرانسیل جزئی را با استفاده از DSlove حل کنم. اما من در عوض معادلات ورودی را دریافت می کنم. Dsolve هیچ کاری انجام نمی دهد pde4 = (2 زیرنویس[k, 3]* D[Subscript[s, 1][x, t, o], x, x]) + ((2 G/r^2)* D[ زیرنویس[s، 1][x، t، o]، o، o]) + ((زیرنویس[k، 1] + 2 G)/r)* D[subscript[s، 2][x، t، o]، x، o] + (زیرنویس[k، 1]/r) D[ زیرنویس[ها، 3][x، t، o]، x] - u*D[زیرنویس[ها، 1][x، t, o], t, t] == 0 pde5 = 2 G* D[Subscript[s, 2][x, t, o], x, x] + ((2 G + Subscript[k, 1]) /r)* D[Subscript[s, 1][x, t, o], x, o] + (2 زیرنویس[k, 2]/r^2)* D[subscript[s, 2][x, t, o] , o, o] + (2 زیرنویس[k, 2]/r^2)* D[subscript[s, 3][x, t, o], o] - u*D[subscript[s, 2][ x، t، o]، t، t] == 0 pde6 = (زیرنویس[k، 1]/r) D[ زیرنویس[ها، 1][x، t، o]، x] + (2 زیرنویس[k، 2]/ r^2)* D[subscript[s, 2][x, t, o], o] + (2 subscript[k, 2]/r^2)* subscript[s, 3][x, t, o ] + u*D[Subscript[s, 3][x, t, o], t, t] == 0 DSsolve[{pde4, pde5, pde6}, {subscript[s, 1], subscript[s, 2], زیرنویس[s, 3]}, {x, t, o}] خروجی دوباره همین است. من یک راه حل کلی با توابع دلخواه می خواهم. شرایط مرزی را بعداً اضافه خواهم کرد. آیا می توانم خروجی را به صورت کلی دریافت کنم؟
|
DSolve توصیف من از سیستم PDE ها را رد می کند
|
15580
|
من سعی می کنم تابعی را افزایش دهم که در مجاورت هر نقطه سه بعدی در یک مجموعه داده بزرگ نگاه می کند و تمام نقاط را در یک واحد در هر جهت، x، y، z پیدا می کند. من با استفاده از «انتخاب» برای یافتن نقاط اطراف یک نقطه مشخص و سپس «نقشه برداری» این تابع روی مجموعه داده شروع کرده ام. ابتدا اجازه دهید مقداری داده بسازیم و سپس تابع findpoints را تعریف کنیم. داده = RandomReal[10, {10^4, 3}]; Findpoints[data_, pt_]:= Block[{x = pt[[1]], y = pt[[2]], z = pt[[3]]}، انتخاب[data, x - 1 <= #[ [1]] <= x + 1 && y - 1 <= #[[2]] <= y + 1 && z - 1 <= #[[3]] <= z + 1 &] ] اکنون اجازه می دهد تا آن را روی داده های تصادفی ترسیم کنیم. نقشه[findpoints[data, #] &, data]; // AbsoluteTiming این بسیار کند است، من منتظر ماندم، بنابراین با کامپایل کردن تابع «findpoint» شروع کردم. findpointsC = Compile[{{data, _Real, 2}, {pt, _Real, 1}}, Block[{x = pt[[1]], y = pt[[2]], z = pt[[3] ]}، انتخاب کنید[داده، x - 1 <= #[[1]] <= x + 1 && y - 1 <= #[[2]] <= y + 1 && z - 1 <= #[[3]] <= z + 1 &] ]، CompilationTarget -> C، RuntimeAttributes -> {Listable}، Parallelization -> True، RuntimeOptions -> Speed]; خروجی= نقشه[findpointsC[data, #] &, data]; // AbsoluteTiming (*{3.7542147، Null}*) بسیار سریعتر، عالی. حالا متوجه شدم از آنجایی که کامپایل در اینجا بسیار مفید است و در توابع دیگر دریافتم که با کامپایل کردن تابع «نقشه» میتوانم سرعت بیشتری به دست بیاورم، اجازه میدهیم همه چیز را کامپایل کنیم. mapfindpointsC = Compile[{{data, _Real, 2}}, Map[findpointsC[data, #] &, data], CompilationTarget -> C, RuntimeAttributes -> {Listable}, Parallelization -> True, RuntimeOptions -> سرعت]؛ mapfindpointsC[data] (*CompiledFunction::cflist: شیء بدون تانسور ایجاد شد؛ در حال انجام ارزیابی کامپایل نشده. >>*) با این حال، طبق پیام خطا، در این مورد خروجی ناهموار است. TensorQ[خروجی] (*نادرست*) من سعی کردم خروجی را از نقشه صاف کنم، اما چیزی به ذهنم نمی رسد. آیا امکان کامپایل این عبارت وجود دارد؟
|
کامپایل نقشه بر روی عبارت که یک آرایه ناهموار ایجاد می کند
|
11133
|
من به مرکز اسناد برای «گرد»، «سقف» و «طبقه» نگاه میکردم که متوجه شدم نمودارهای «گرد» تغییراتی را نشان میدهند، حتی در اندازه کوچکی که مرکز اسناد آنها را هنگام منفجر شدن نشان میدهد. چاه: Plot[Round[x, 10], {x, -30, 30}, Filling -> Axis]  Plot[Round[x], {x, -3, 3}, Filling -> Axis]  این برای من جالب بود، من قوانین حاکم بر تولید نمودارها از توابع را کاملاً درک نمی کنم. واضح است که روش تطبیقی است و نقاط داده بیشتری را در جایی که فعالیت وجود دارد تولید می کند، اما آیا (ناپیوستگی) فقط بر اساس وضوحی است که نمودار با استفاده از آن تولید می شود؟ هر گونه بینش پذیرفته می شود.
|
قوانین حاکم بر تولید خط پلات
|
16073
|
من مجموعه عظیمی از کدها را برای انجام یک تبدیل داده دارم. من این مجموعه کد را به عنوان مثال ذخیره کرده ام: codeset:=Module[{}, FileNameSetter[Dynamic[Tab2excelFileLocation]]; RawDataTonnages =Import[Tab2excelFileLocation, {Sheets, Tonnages}]; (*...بله بالله...تبدیل داده ها و تنظیم نمودارها و جداول آمار...*) FileNameSetter[Dynamic[Tab3excelFileLocation]]; Tab3RawDataTonnages =Import[Tab3excelFileLocation, {Sheets, Tonnages}] (*...بله بالله....تبدیل داده ها و تنظیم نمودارها و جداول آمار...*) ]; دکمه[محاسبه مجدد، مجموعه کد] بعداً میخواهم از دو دکمه FileNameSetter برای پیدا کردن فایلهای جدید استفاده کنم. پس از انجام این کار، میخواهم دکمه «محاسبه مجدد» را فشار دهم تا «مجموعه کد» مجدداً ارزیابی شود تا پاسخهای من دادههای فایلهای جدید را منعکس کنند. من این کار را تا حدی انجام دادهام - وقتی دکمه را فشار میدهم، مجموعه کد برای اولین تنظیمکننده نام فایل دوباره ارزیابی میشود، حتی اگر هر دو را تغییر داده باشم. اگر نه با استفاده از دکمه، بلکه با ارزیابی مجدد کد با استفاده از shift+enter تست کنم، برای هر دو تنظیم کننده نام فایل کار می کند. چرا این اتفاق می افتد، من نمی توانم آن را درک کنم.
|
دکمه متغیر حاوی ماژول را ارزیابی نمی کند
|
24150
|
این مثال زیر را برای ListContourPlot در نظر بگیرید. ListContourPlot[ Table[Sin[j^2 + i], {i, 0, Pi, 0.02}, {j, 0, Pi, 0.02}], PlotLegends -> Automatic] میخواهم Legend را به این شکل دربیاورم: [توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/iPTNc.png) من در نت جستجو کردم اما راهی پیدا نکردم از انجام این کار من مطمئن هستم که می توان این کار را انجام داد زیرا آن افسانه در پیوند با استفاده از _Mathematica_ ایجاد شده است، اما من نمی توانم بفهمم چگونه. شاید این چیز خیلی پیش پا افتاده ای باشد، اما اگر کسی بتواند در این مورد به من کمک کند واقعاً ممنون می شوم زیرا من همیشه در مواجهه با افسانه ها در _Mathematica_ برایم سخت بود. مثالی که در بالا زدم فقط برای مصداق بود. تابع واقعی من بیشتر شبیه این است: - ListContourPlot[ جدول[Cos[Sqrt[bx^2 + by^2]]، {bx، -1، 1، 0.1}، {by، -1، 1، 0.1}]، ContourLabels -> All، ColorFunction -> Rainbow، PlotLegends -> BarLegend[Automatic, All]] بنابراین طرح به نظر می رسد:-  این افسانه دارای نوارهای رنگی واضحی است که می توانند مانند آنچه در افسانه بالا نشان داده شده است از هم جدا شوند. بنابراین سوال من این است که در هر صورت ممکن است بتوانیم افسانه ای بسازیم که شبیه همان چیزی باشد که من نشان دادم.
|
افسانه برای ListContourPlot
|
3024
|
من نمی دانم کلید میانبر برای تاریخچه دستورات تراورس (یعنی بازیابی آخرین، آخرین آخرین، ...، دستورات) در جلسه Mathematica در یک ترمینال چیست؟ اگر فلش بالا/پایین یا pageup/pagedown را بزنم، فقط تعدادی کدگذاری نامفهوم کلیدها را نشان می دهد. سیستم عامل من اوبونتو است. با تشکر
|
کلید میانبر برای تاریخچه فرمان تراورس در جلسه Mathematica در ترمینال؟
|
4191
|
لیست زیر را در نظر بگیرید: data={4078, 256, -1266, -388, 1290, 1368, 1446, 1524, 2}; من مایلم همیشه هر نوع لیستی را تقسیم کنم، زمانی که ارقام منفی به مثبت می شوند. در مورد «داده» نتیجه این خواهد بود: {{4078, 256, -1266, -388},{ 1290, 1368, 1446, 1524, 2}} من آن را با Split[%, #2>0 && امتحان کردم #1<0 و] اما من دریافتم: {{4078}، {256}، {-1266}، {-388، 1290}، {1368}، {1446}، {1524}، {2}}
|
تقسیم لیستی که در آن ارقام از منفی به مثبت متفاوت است
|
42256
|
آیا به طور کلی بهتر/سریعتر است که از تابع «جدول» نسبت به «انجام [افزودن []]» استفاده شود؟ به عنوان مثال، من این قطعه کد را دارم: inttstar[1] = (tstar[2] - tstar[0])/8; inttstar[j_] := inttstar[j] = (1/4)*(tstar[j + 1]/(j + 1) - tstar[Abs[j - 1]]/(j - 1)) - (( -1)^j*tstar[0])/(2*(j^2 - 1)) G = جدول[ضریب[inttstar[i]، tstar[j]، 1]، {i، 0، m - 1}، {j، 0، m - 1}]; Gt=Transpose[G]; cmat = T {{0, 1}, {-a, -d}}; cmatk = بیرونی[Times، cmat، Gt]; aI = {}; Do[ Do[ Do[aI = Append[aI, cmatk[[i, k, j]]], {k, 1, 2 n}], {j, 1, m}], {i, 1, 2 n }] همانطور که هست، به درستی اجرا می شود. اما، آیا میتوانم با جایگزین کردن بخش «Do[Do[Do[...]]]» با یک تابع «Table» عملکرد را بهبود بخشم؟ اگر چنین است، چگونه این کار را انجام دهم؟
|
استفاده از جدول[ ] در مقابل استفاده از Do[Append [ ] ]
|
32560
|
به این نتیجه رسیدم که وقت آن رسیده است که CDFها را بررسی کنم، بنابراین «Manipulate» ساده زیر را با استفاده از Mathematica نسخه 9.0.1.0 ایجاد کردم: Manipulate[ Plot[ Sin[a x], {x, 0, 2 Pi} ], {a, 1, 10 }، SaveDefinitions -> True]  سپس File>CDF Preview>CDF Player  که یک پنجره جدید تولید کرد:  خیلی جالب نیست (کمی شبیه مقاله دیروز - صاف، بیجان، غیرفعال)، اما شاید این همان چیزی است که در این مرحله قرار است به نظر برسد. فشار دادم و از ویزارد (File>CDF Export>Standalone...) برای ذخیره نسخه CDF نوت بوک استفاده کردم.  فایل CDF جدید را در یک پوشه مطمئن قرار دادم، سپس Wolfram CDF Player (نسخه 9.0.1.0) را باز کردم و سعی کردم فایل را باز کنم. فایل هیچ اتفاقی نیفتاد - هیچ پیام کنسولی وجود نداشت. من می دانم که CDF Player کار می کند، زیرا می توانم CDF های دانلود شده از demonstrations.wolfram.com را باز کنم. خود فایل CDF را می توان در _Mathematica_ باز کرد و همانطور که انتظار می رود کار می کند. من سعی کردم آن را در پخش کننده CDF با اجرای _Mathematica_ و همچنین پس از ترک _Mathematica_ باز کنم. من همچنین با CDF های ساخته شده با استفاده از File>SaveAs... -> CDF امتحان کردم. من سوالات برچسبگذاری شده با CDF را در اینجا خواندهام، اما چیزی پیدا نکردم که به ناتوانی اساسی من در ایجاد یک CDF ساده پاسخ دهد.
|
نمی توان یک CDF ساده ایجاد کرد
|
916
|
در پایتون، یک تابع «all» وجود دارد که اگر همه آرگومانهایش درست باشند، true را برمیگرداند و «any» وجود دارد که اگر حداقل یکی از آرگومانهایش درست باشد، true را برمیگرداند. به نظر من اینها در برنامه نویسی تابعی بسیار مفید هستند. با توجه به اینکه Mathematica چقدر ساختارهای برنامه نویسی تابعی را تشویق می کند، از اینکه چیزی معادل این توابع «همه» و «هیچ» در مستندات پیدا نکردم شگفت زده شدم. آیا Mathematica معادل هایی برای این توابع یا روشی استاندارد برای رسیدن به همان اثر دارد؟ من خودم میتوانم آنها را بهعنوان AllOf[b_List] پیادهسازی کنم:= Fold[And, True, b][[1]] AllOf[b__] := Fold[And, True, {b}][[1]] AnyOf[b_List] := Fold[Or, True, b][[1]] AnyOf[b__] := Fold[Or, True, {b}][[1]] (اینها ممکن است همیشه درست نباشند، اما برای اهداف من کار کردهاند). اما من ترجیح می دهم از چیزی داخلی استفاده کنم اگر وجود داشته باشد.
|
آیا توابع All و Any در Mathematica وجود دارد؟
|
31968
|
من سعی می کنم بفهمم که چگونه مفهوم صف اولویت را به دنیای عملکردی منتقل کنم. جستجوها پیادهسازیهایی را پیدا کردهاند که از Append و سایر تکنیکهای کپی فهرست هزینهها استفاده میکنند. حدس می زنم راه بهتری وجود داشته باشد. نمونهای از آنچه من سعی در حل آن دارم این است که حاصلضرب تمام جفتهای N رقمی را به ترتیب ارزش نزولی در نظر بگیریم. برای N کوچک میتوانم کاری مانند... معکوس[ موارد[ SortBy[ Flatten[ Table[{i, j, i*j}, {i, 1, 9}, {j, 1, 9}], 1], آخرین[#] &]، {i_، j_، k_} /; i <= j] ] راه حل های جایگزین برای مشکل به طور خاص مورد استقبال قرار می گیرند، اما من واقعاً به دنبال پاسخی کلی برای نحوه اعمال مفهوم صف اولویت در دنیای عملکردی هستم.
|
صف های اولویت کارآمد؟
|
24569
|
من داشتم در مورد webmathematica می خواندم، اما اشاره کرده بود که وب سایت ها و برنامه های تلفن همراه برای انجام کار خود به wolfram alpha وابسته هستند. اما از آنجایی که کد ریاضی دقیق در آلفا کار نمیکند، بدیهی است که محدودیتهای جدی را در رابطه با جزئیات محاسبات مورد نیاز، زیرا در اختیار پایگاه داده قرار میدهد. بنابراین، آیا سرویسی وجود دارد که برخی از برنامه ها بتوانند آن را برنامه ریزی کنند که کد ریاضی را بر اساس پارامترهای فرانت اند ایجاد کند و به عنوان شی درخواست به سروری ارسال شود که بتوان آن را محاسبه کرد و به عنوان شی پاسخ ارسال کرد و از این رو پاسخ دقیق را می دهد. . به عبارت ساده تر، Mathematica روی سرور اجرا می شود و کد مشتری را اجرا می کند.
|
رابط webMathematica برای برنامه های موبایل
|
5671
|
من متوجه شدم که تابع 'Plot' می تواند چندین تابع x را همزمان با استفاده از '{ }' رسم کند. همچنین میدانم که گزینه «RegionFunction» برای مشخص کردن منطقه خاصی از دامنهای که میخواهید ترسیم شود استفاده میشود. سوال من این است که آیا می توانم این دو را با هم ترکیب کنم و از RegionFunction های مختلف در توابع مختلف یک عبارت Plot والد استفاده کنم، و توابع شرطی متعدد را به جای یک دامنه کامل ترسیم کنم: $$f(x) =\begin{cases } 2\sqrt{x} & \text{if } 0\leq x \leq1 \\\ 4-2x & \text{if } 1<x<2.5 \\\ 2x-7 & \text{if } 2.5 \leq x \leq 4 \end{cases}$$
|
استفاده از RegionFunction در چند قطعه
|
31554
|
من در حال حاضر _Mathematica_ 8 را اجرا می کنم و می خواهم بدانم چگونه عملگرهای سفارشی را تعریف کنم. فرض کنید من یک عملگر به نام $\times$ تعریف میکنم که در آن: $$a\times b = a+a\cdot b+b$$ من همچنین میخواهم بدانم که آیا جابجایی، تداعی، معکوس، هویت و آیا هست یا خیر. برای Z بسته شد. چگونه این کار را در _Mathematica_ انجام دهم.
|
نحوه تعریف اپراتورهای سفارشی
|
5673
|
من میخواستم بدانم کامپیوترها چگونه توابع اولیه مانند 'Sqrt' را محاسبه میکنند، بنابراین ابتدا بررسی کردم که انسانها چگونه این کار را انجام میدهند، دریافتم که آنها از چیزی به نام روش نیوتن استفاده میکنند که اساساً یک روش تکراری برای یافتن ریشه یک عدد است. که می تواند به طور موثر در Mathematica بازتولید شود: SqRoot[x_, assump_, precision_] := N[Nest[(# + x/#)/2 &, assump, 21], precision] 'Timing' it برای 2 می دهد: در := زمانبندی[SqRoot[2, 1, 123]] خروجی:= {1.75، 1.414213562373095048801688724209698078569671875376948073176679 73799073247846210703885038753432764157273501384623091229702492} '1.75 ثانیه' در حالی که از همان دقت با 'Sqrt' استفاده می شود: In:=Timing[N[Sqrt[2], 123]] Out:= {1.6237*10^-15,1.41421356237309504880168872420969807856967187537694807 317667973799073247846210703885038753432764157273501384623091229702492} '1.6237*10^-15 ثانیه' معنی Mathematica از یک عملیات کاملا متفاوت برای محاسبه ریشه یک عدد استفاده می کند. نتایج سریع مشابه در مقایسه با نتایج کندتر انسانی با استفاده از حلقههای کندتر و روشهای تکراری. کجا میتوانیم خلاصهای از همه کدهای پشتیبان را پیدا کنیم که از این توابع پشتیبانی میکند و آنها را سریعتر از رویه واقعی میکند. P.S. این فقط به توابع مبتنی بر Mathematica مربوط می شود (نه theoreticalcs.SE)
|
آیا میتوانیم کد پسزمینه مرتبط با توابع ریاضی پایه را بشناسیم؟
|
17984
|
میخواهم بدانم که اگر تابع «NextPrime» در زبان اصلی _Mathematica پیادهسازی شود، چگونه به نظر میرسد.
|
چگونه می توانم معادل NextPrime را پیاده سازی کنم
|
40200
|
اگر یک عبارت بسیار طولانی داشته باشم و آن را با استفاده از TeXForm به TeX خروجی بدهم، یک معادله طولانی دریافت می کنم که باید به چندین خط تقسیم شود. اما تقسیم آن به صورت دستی می تواند بسیار دشوار باشد. آیا راه حلی برای این موضوع در Mathematica وجود دارد، یعنی راهی برای خروجی یک معادله در قالب چند خطی؟ من مطمئن هستم که باید مقداری ورودی در مورد اندازه صفحه وارد کنم، اما خوب است.
|
شکستن معادلات طولانی در TeXForm
|
19656
|
من با استفاده از مشخصات تیک سفارشی همراه با `AspectRatio -> Full` مشکل دارم. این مشکل بر روی تیک و FrameTicks تأثیر می گذارد. مثالی از مشکل: x = MapThread[{#، #2، {0، 0.007}} و، {100 Range@5، {One، Two، Three، Four، Five }}]؛ p = ListPlot[Array[Log, 600], Ticks -> {x}, Aspect Ratio -> Full, ImageSize -> {250, 250}]  با دادن یک نسبت ابعادی صریح، خروجی مورد نظر من ایجاد می شود: Show[p, AspectRatio -> 1]  طرح بدون تیک های سفارشی تحریف نمی شود: Show[p, Ticks -> Automatic]  من مایلم بفهمم چه چیزی باعث این مشکل شده است و راهی برای حل آن پیدا کنم _بهعلاوه_ با تعیین یک عدد نسبت ابعاد. من میتوانم یک روال برای محاسبه نسبت ابعاد از روی اندازه تصویر اضافه کنم، اما ترجیح میدهم راهی پیدا کنم تا «AspectRatio -> Full» مطابق با هدف کار کند.
|
هنگام استفاده از تیک های سفارشی و AspectRatio -> Full، گرافیک تحریف شده
|
7238
|
من می خواهم یک برنامه کوچک C بنویسم که یک جلسه Mathematica را شروع می کند، تعدادی کد تعریف شده توسط کاربر را اجرا می کند و خروجی را بازیابی می کند و در نهایت از جلسه خارج می شود. اساساً من دوست دارم یک رابط کاربری سفارشی ساده برای Mathematica بر اساس استاندارد C داشته باشم. من مطمئن هستم که چنین کتابخانه هایی وجود دارند زیرا از برنامه ای از این نوع برای Maple (بر اساس کتابخانه های OpenMaple) استفاده می کنم. فقط نمی دانم از کجا شروع کنم. شاید کسی بتواند مستندات را به من نشان دهد. ایده آل یک برنامه نمونه کوچک خواهد بود. شاید چیزی شبیه به این با Mathematica ارسال شود؟ * * * با نظرات گیج نشوید. اگرچه پاسخ مستندات را ببینید در اینجا واضح به نظر می رسد (همانطور که من آن را می خواهم)، بهترین منبع برای راه حل در صفحه وب Wolfram است. پاسخ من را در زیر نیز ببینید. تا آنجا که من می بینم نه در مستندات اشاره شده است و نه در نمونه های داخلی موجود است. ندانستن کلمات برای جستجوی آن کمی تلاش برای یافتن آن نیاز داشت.
|
رابط C برای Mathematica
|
34480
|
من فهرستی از نقاط یک منحنی در فضای سه بعدی دارم، مانند myData = {{1.6251942652167208, 3414.632234882431, 3.248326448352207}، {0.195563461310 32.18966154343482, 1.1454060351007385}, {0.17904199044243319, 14.25108939238815, 0.94234772399753 {0.170816821901991، 8.653164633472851، 0.7958880823665402}، {0.15676037756308206، 5.6311565427796، 5.6311565427796، 5.6311565427796، 5.6311565427796، 5.6311565427796، 5.63115654277965427796 {0.1548948722263085، 4.270874169070245، 0.6275611866853114}، {0.1876950201556172، 4.30899931264010 0.6090637255823652}، {0.16188251254916763، 2.9764924022024317، 0.5292892925723116}، {0.17262610024، {0.17262610024 2.739111371641244, 0.52653513586836}, {0.16954431585785373, 2.3070638999549393, 0.4956080473246317 {0.2097961985882085، 2.6534757543854317، 0.5487657657669014}، {0.19081633352127408، 2.085245357964 0.514435548916157}، {0.19563129613920563، 1.917093872159669، 0.4743406166681895}، {0.2125402450738 1.9251337728677473, 0.485236735240245}, {0.21896472970440534, 1.8147535334973488, 0.465316293020, 0.465316293020, {0.20466136180653818, 1.513876366963674, 0.4249037110237554}, {0.21855394267841366, 1.519108231638 0.4380750296933395}، {0.23565318703002316، 1.5488572100526539، 0.44631964709969185}، {0.23808180518، {0.23808180528 1.4529671243699986، 0.42553379428103266}، {0.2424842011874948، 1.389721482236748، 0.434534602169 {0.2647317878191315، 1.4605691656957687، 0.43267419256049483}، {0.2632502748033041، 1.35574470193 0.4286184053606104}، {0.27205729604073775، 1.334394688581283، 0.44259414855715523}، {0.27937050827 1.302387809445032, 0.4336404208867536}, {0.2837573939406187, 1.2544604741697558, 0.42970441342050, 0.4297044142050 {0.2948407139307023، 1.251503834903687، 0.4289108411034688}، {0.29600086351343347، 1.1920618736547 0.42889878404407833}، {0.29465197778349606، 1.1243426155800962، 0.4276172983591667}، {0.30183237484، {0.30183237484 1.1064964396078605، 0.42772557494175767}، {0.30918455260251276، 1.0893160114201885، 0.4275101914} {0.3170183678910846، 1.0761991260380923، 0.4251450946217794}، {0.3170471652361686، 1.028070998453 0.4231589533788725}، {0.33509119696542056، 1.062744456154385، 0.4233345521815623}، {0.32971337186، 0.9954325606304446، 0.4231326015290622}، {0.33595705730728015، 0.979557033300735، 0.4236769999289 {0.3436253098086924، 0.9714372846864234، 0.4241910609852374}، {0.34812463781047914، 0.94993493990 0.42012852465803996}، {0.3563732253707738، 0.9443465112229241، 0.4204752685781463}، {0.3599253707738، 0.35991268429 0.9221331266260643، 0.41804460944990646}، {0.36120796960334306، 0.893126929139083، 0.4181978234306 {0.3694695389695183، 0.8578713443146384، 0.4150160053145223}، {0.37334083248099226، 0.84143305889، 0.84143305889 0.4145221485938744}، {0.3766063600562105، 0.8812611721272469، 0.45266007028291844}، {0.3835672074، 0.8426364383173903، 0.44224264257818485}، {0.3925576360242645، 0.8145071347303069، 0.441619176551، 0.441619176551 {0.3952083972535039، 0.7698172682169502، 0.4289584794098478}، {0.40767794715674194، 0.756190585601 0.42830082380993906}، {0.4139609495348973، 0.7284690866030674، 0.42802517746189234}، {0.41997109105 0.7017646393366863، 0.4245332938666336}، {0.42517695763043706، 0.6756040929172838، 0.419015472028} {0.438909457948436، 0.6699655678281783، 0.41733783818556264}، {0.44563579799220726، 0.64990292358 0.4129281969548992}، {0.4473498530318954، 0.6211332659501384، 0.4089614451608291}، {0.454640411389، 0.6051969313774956، 0.4050849964713832}، {0.46156953220721025، 0.5899702211293141، 0.402980324738، 0.402980324733، {0.47141055300556484، 0.5805373200701324، 0.39970427922756985}، {0.4792326437523886، 0.56810162459 0.39694835543120627}، {0.4853330654106727، 0.553725319161017، 0.393182829103135}، {0.4913555121373 0.5399417830238199، 0.3901371989617769}، {0.5006324150392757، 0.5320562690230357، 0.387569269297، 0.387569269297 {0.5064951595246885، 0.5194105475320817، 0.3832282043244645}، {0.5115547319598217، 0.5062662627128 0.3811347260859499}، {0.51504804958564، 0.4917529304140576، 0.3775795425712839}، {0.5220718511737 0.48266019418477496، 0.37470445520090895}، {0.5312779766503062، 0.47705149397591645، 0.37098846896، 0.3709884685 {0.5324554882538403، 0.4612891859386048، 0.36767364179185347}، {0.5377840374755473، 0.45170059490، 0.45170059490 0.3651018926671713}، {0.5450134070805016، 0.44432218995571343، 0.3621032659850748}، {0.55321929173، 0.438742917967833، 0.35988610407498006}، {0.5559200803701375، 0.4272035754877022، 0.356292378263 {0.5632612273324766، 0.42125311233985596، 0.35442749937954365}، {0.5695771900612702، 0.4143371145، 0.4143371145، 0.35207878660073166}} میخواهم پیدا کردن این c را پیدا کنم و رسم کنم
|
منحنی را در یک فضای سه بعدی قرار دهید
|
34986
|
من علاقه مندم سیستم های ODE ها را به صورت نمادین حل کنم، چیزهایی را با ابعاد دلخواه برای وضوح نگه دارم. برای مثال، فرض کنید که $x، f(x) \در R^N$ و $A \in R^{N \times N}$، چگونه $f'(x) = A \cdot x$ را حل کنم؟ (البته، من به معادلات بسیار جذاب تر علاقه دارم) از مستندات Mathematica در مورد تانسورهای نمادین، در مورد عملگرهای دیفرانسیل صحبت می کند، اما من نمی توانم نماد را بفهمم. برای مثال، من انواع زیر را امتحان کردم، که جواب نداد: $Assumptions = A \[Element] Matrices[{2, 2}, Reals] && x \[Element] Vectors[2, Reals] && f[x ] \[عنصر] بردارها[2، واقعی]; DSsolve[A. f[x] == D[f[x]، x]، f[x]، x] من همچنین «Grad» و غیره را امتحان کردم اما جواب نداد. هیچ ایده ای در مورد اینکه آیا این امکان پذیر است؟
|
چگونه سیستم معادلات دیفرانسیل نظم دلخواه (تانسورهای نمادین) را حل کنیم؟
|
5260
|
_آیا می توان مفروضاتی را به یک نماد پیوست؟_ این به این سوال مربوط می شود. بیشتر کار من شامل معادلات فیزیکی است، یعنی فرضیات اساسی در مورد متغیرها وجود دارد که همیشه صادق هستند (به معنای فیزیکی). مثال فعلی من شامل حالت های Laguerre Gaussian مرتبه بالاتر است: u[p_، m_، λ_، w_، R_، ψ_، ψ0_، r_، θ_] := Sqrt[(2 p!)/((1 + DiscreteDelta[0، m ]) π (m + p)!)] Exp[I (2 p + m + 1) (ψ - ψ0)]/w ((Sqrt[2] r)/w)^m LaguerreL[p, m, (2 r^2)/w^2] Exp[-I (2 π)/λ r^2/2 (1/R - I λ/(π w ^2)) + I m θ] برای این مثال، $p=m=\psi=\psi 0=0$ را در نظر بگیرید، که توزیع میدان الکتریکی را برای حالت پایه گاوسی نشان میدهد. من میتوانم شدت حالت را با (مطمئنم روش مختصرتری برای نوشتن فرض وجود دارد) بدست بیاورم: با فرض[(And @@ (# > 0 && # ∈ Reals & /@ {λ, w, R, r, θ})) ~And~ (r > 0 && r ∈ Reals && -π < θ <= π && θ ∈ Reals)، Abs[u[0، 0، λ، w، R، 0، 0، r، θ]]^2 //Simplify] $$\frac{e^{-\frac{2 r^2}{w^2}}}{\pi w^2}$$ بازگشت به این سوال، _چگونه می توانم تابعی را تعریف کنم که هر بار که یک عملیات جبری روی تابع مذکور انجام می دهم، بدون فهرست کردن صریح مفروضات، ساده می شود؟_ با نگاهی به عملکرد قبلی سوال پیوندی، من می توانم یک تابع v[p_, m_, λ_, w_, R_, ψ_, ψ0_, r_, θ_] تعریف کنم := با فرض[(And @@ (# > 0 && # ∈ Reals & /@ {λ, w, R, r, θ})) ~And~ (r > 0 && r ∈ Reals && -π < θ <= π && θ ∈ Reals)، u[p، m، λ، w، R، ψ، ψ0، r، θ]] اما عملیات «Simplify» فقط برای تعریف اعمال میشود، هر عملیاتی مانند Abs[v[0، 0، λ، w, R, 0, 0, r, θ]]^2 // ساده کردن $$\frac{e^{-2 \text{Re}\left[r^2 \left(\frac{1}{w^2}+\frac{i \pi }{R \lambda }\right)\right]}}{\pi \text{Abs}[w]^2}$$ ساده نمی کند. تعریف توابع با استفاده از شرایط الگو، به عنوان مثال f[a?Positive]:=... اجازه دستکاری جبری را نمی دهد، زیرا f[a] بدون ارزیابی باقی می ماند. من در استفاده از $Assumptions مردد هستم. در حالی که در این مثال خاص کار میکند، میتوانم چندین مشکل را ببینم که میخواهم از همین رویکرد استفاده کنم، اما تنظیم فرضیات کلی باعث مشکلات دیگری میشود.
|
پیوست کردن مفروضات پایدار به تعریف نماد
|
56949
|
من یک لیست مانند این دارم: لیست = {{a,{1,2,3}},{b,{1,2,4}},{c,{{{1,4,5,5},{6 ,3,2,1}}}} این یک لیست تودرتو است که هر عنصر یک نام دارد. من میخواهم آن را به CSV صادر کنم، بنابراین میخواهم آن را به شکل زیر جدا کنم: unlist = {{a,{1,2,3}},{b,{1,2,4}},{c1,{ 1،4،5}}،{c2،{6،3،2،1}}} از آنجایی که لیست بسیار پویا است، راه حل راه حل نیز باید پویا باشد. منظورم این است که در فایلهای مختلف، «لیست» طولهای متفاوتی دارد اما ساختار تودرتو یکسان است. چگونه می توانم با این موضوع کنار بیایم؟
|
از لیست تودرتو خارج کردن
|
33506
|
چگونه می توانم نقطه عدد را از «.» به «» در «CustomTicks» تغییر دهم؟ تابع داخلی _Mathematica_ NumberForm[Plot[…],NumberPoint -> ,] دیگر کار نمی کند، اگر از مثال استفاده کنید. LinTicks.
|
CustomTicks - تغییر NumberPoint -> ,
|
3021
|
من سعی کردم کد زیر را ارزیابی کنم، اما هیچ اتفاقی نیفتاد. من هیچ نتیجه ای نمی بینم ParametricPlot3D[{v Cosh[u/v]، v Cosh[u/v]، u}، {u، -1، 1}، {v، -1، 1}] چه اشتباهی انجام میدهم؟
|
ParametricPlot3D در این مورد یک گرافیک خالی ایجاد می کند
|
50862
|
برای این عبارت: $ (1 - Exp[-Sqrt[1+s] x])/(1+s)$ چگونه تبدیل لاپلاس معکوس را بصورت تحلیلی انجام دهیم؟ InverseLaplaceTransform[(1 - Exp[-Sqrt[1+s] x])/(1+s),s,t] مستقیماً جواب نمی دهد
|
تبدیل لاپلاس معکوس
|
3822
|
این کار ساده ای به نظر می رسد، اما من نتوانستم چیزی مرتبط از مستندات Mathematica پیدا کنم. بنابراین فرض کنید من یک عبارت دارم: a*b/(a + a*Cos[a/b]) و تعریف کردهام: k=a/b حالا میخواهم عبارت بالا را ساده کنم تا سادهسازی از تعریف من استفاده کند. k به جای a/b در بسیاری از جاها ممکن است به طوری که عبارت نهایی چیزی شبیه به: a/(k+k*Cos[k]) این فقط یک مثال ساده بود که برای نشان دادن آنچه که می خواستم ساخته بودم. دوست دارم انجام دهم، اما من بارها و بارها با موقعیت های مشابهی روبرو شده اند.
|
آیا می توانم یک عبارت را به شکلی ساده کنم که از تعاریف خودم استفاده می کند؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.