_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
23290
|
من سعی می کنم یک چند جمله ای را از نظر چند جمله ای های متعامد بسط دهم (در مورد من، Hermite). Maple یک عملکرد داخلی خوب برای این کار دارد، ChangeBasis. آیا تابع مشابهی در _Mathematica_ وجود دارد؟ و اگر نه، کجا باید الگوریتم را جستجو کنم؟
|
بسط سری بر حسب چند جمله ای هرمیت
|
22472
|
به دنبال سوال قبلی ام که پاسخ های خوبی دریافت کرد، اکنون سعی می کنم NMinimize[{1/2 + Sqrt[2] Sqrt[n] - Ceiling[1/2 (-1 + Sqrt[1 + 8 n])] را انجام دهم. , n > 4}, n] پاسخ 0.328427 را به من می دهد. NMinimize[{1/2 + Sqrt[2] Sqrt[n] - سقف[1/2 (-1 + Sqrt[1 + 8 n])]، n > 5}، n] «-0.0358984» را به من می دهد و به همین ترتیب اگر محدوده را تغییر دهم یا کران های بالایی را برای n نیز اضافه کنم، ادامه می یابد. آیا راهی برای به دست آوردن حداقل ها با اطمینان وجود دارد؟ حدس من این است که حداقل واقعی برای n > 4 2* (sqrt(3)-2) است.
|
دوباره مشکل را به حداقل برسانید
|
24417
|
من سعی کردم از «NDSolve» برای معادلات جریان ناپایدار ایزنتروپیک 1 بعدی با سرعت جریان زیر صوت کم و آنتالپی کل جریان ورودی استفاده کنم. همراه با شرایط مرزی خروجی زیر صوت غیر بازتابی (BC) بر اساس روش مشخصه ها. دومی BC معمولا در دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) و در محاسبات هوا-آکوستیک استفاده می شود. «NDSolve» این BC را کاملاً در Mathematica 9.0.1 رد می کند. **کد:** معادله ها و پارامترهای کمکی. گاما = 1.4; سیگما = 0.25; uInfty = 0.02; M$ref = uInfty/Sqrt[گاما - 1]; dhInfty = (-(1/2)) uInfty^2; h[x_, t_] := 1 + dh[x, t]; c[x_, t_] := ((گاما - 1)*h[x, t])^(1/2); k = سیگما*(1 - M$ref^2); قانون = { residu -> D[dh[x, t] + (1/2)*u[x, t]^2, x], residh -> u[x, t]*D[dh[x, t ]، x] + (گاما - 1)*D[u[x، t]، x]}؛ PDE برای متغیرهای وابسته «u» و «dh» در مقابل x و t. AllEqs = { ueqn -> D[u[x, t], t] + residu == 0, dheqn -> D[dh[x, t], t] + residh == 0} /. حکومت؛ BC و IC. BCICRules = { bcInFlow -> {(*مرز ورودی x=0 (فرع صوت)*) u[0, t] == uInfty, dh[0, t] + (1/2)*u[0, t]^2 == 0}، bcOutFlow -> {(*مرز خروجی x=1 (فرع صوت، غیر بازتابی)*) مشتق[0، 1][dh][1, t] - c[1, t]*مشتق[0, 1][u][1, t] + k*c[1, t]*(dh[1, t] - dhInfty) == 0}, ic -> {(*IC*) u[x, 0] == (1 - x)*uInfty, dh[x, 0] == (1 - x)*dhInfty} }; **خطا:** معادلات را به صورت عددی تا حالت ثابت حل کنید NDSsolve[Flatten@({ueqn, dheqn, bcInFlow, bcOutFlow, ic} /. AllEqs /. BCICRules), {dh[x, t], u[x, t ]}، {t، 0، 3.}، {x، 0، 1.}] خطای زیر رخ می دهد! > `NDSolve::bdord: شرایط مرزی 0.157956 (0.0002 +dh[1,t]) > Sqrt[1+dh[1,t]]+(dh^(0,1))[1,t]-0.632456 Sqrt [1+dh[1,t]] (u^(0,1))[1,t] > باید مشتقاتی با مرتبه کمتر از ترتیب دیفرانسیل > معادله دیفرانسیل جزئی. >>` **مشاهده:** * دلیل شکست، مشخصات bcOutFlow است. تغییر آن به زیر با از بین بردن مشتقات زمانی منجر به یک راه حل بدون هیچ شکایتی می شود. «bcOutFlow» جدید. bcOutFlow -> { مشتق[0، 0][dh][1، t] - c[1، t]*مشتق[0، 0][u][1، t] + k*c[1، t]* (dh[1, t] - dhInfty) == 0} این نمودار است. Plot3D[Evaluate[{#[x, t]} /. soln0]، {t، 0، 3}، {x، 0، 1}، مش -> هیچ، ColorFunction -> DarkRainbow، PlotStyle -> Opacity[.7]، PlotPoints -> 40، ImageSize -> 400، PlotLabel -> #] & /@ {dh, u} // Row  * خطای بالا بیان می کند که BC مجاز نیست مشتقات زمانی مشابه مشتقات زمانی در PDE (یعنی زمان مرتبه اول) داشته باشد. مشتقات). _این ادعا برای معادلات جریان تراکم پذیر نادرست است. شرایط مرزی غیر بازتابی حاوی مشتقات زمانی به طور گسترده استفاده می شود، همانطور که هر کسی می تواند از ادبیات CFD در دو دهه گذشته تأیید کند. * من امیدوار بودم که در روش خطوط Mathematica، شرایط مرزی خروجی غیر بازتابی فقط به ODE دیگری در نقطه شبکه خروجی-مرز، x=1 منجر شود. آن ODE باید به طور خودکار با نقاط شبکه داخلی از طریق شابلون طرح تفاضل فضایی پیش فرض داخلی جفت شود. * پیش آزمون باعث شده است که Mathematica خطای 'NDSolve::bdord:' بدهد و مشکل را کاملاً رد کند. اگر پیش آزمون دور زده شود، ممکن است امید وجود داشته باشد که 'NDSolve' شرایط مرزی خروجی مشتق زمانی را به یک ODE وابسته به زمان برای متغیرهای وابسته در نقطه شبکه مرزی، x=1، ترجمه کند. سپس می تواند با ادغام عددی سیستم ODE پیش رود. **سوال** 1. آیا کسی در آنجا راهی برای دور زدن این مشکل با اجرای NDSolve در MA 9.0.1 می شناسد؟ 2. به طور خاص، آیا کسی می داند که آیا می توان از پیش آزمون NDSolve برای مشتقات در شرایط مرزی عبور کرد؟ 3. آیا پیشنهادی برای تطبیق BC بازتابنده برای PDE مانند مورد بالا در Mathematica دارید؟
|
تطبیق NDSolve برای دور زدن NDSolve::bdord: خطا برای معادلات اویلر 1-D
|
46659
|
من باید ماتریس زیر را معکوس کنم که در آن توابع «U[t,x,y,r]» و «K[t,x,y,r]» و تمام مشتقات آنها «کوچک» هستند. matr={{(1 - 2*U[t، x، y، r]/c^2 - 2*D[K[t، x، y، r]، t]/c)، -D[ K[ t، x، y، r]، x]، -D[K[t، x، y، r]، y]، -D[K[t، x، y، r]، r]}، {-D [K[t، x، y، r]، x]، -(1 + 2*U[t، x، y، r]/c^2)، 0، 0}، {-D[K[t، x، y، r]، y]، 0، -(1 + U[t، x، y، r]/c^2)، 0}، {-D[K[t، x، y، r]، r]، 0، 0، -(1 + 2*U[t, x, y, r]/c^2)}} بعلاوه من فقط تا مرتبه «c^-2» به عبارت نهایی نیاز دارم. من از کد استفاده می کنم: Simplify[Series[ Series[Series[ Series[Series[ Series[Inverse[matr], {c, Infinity, 2}], {D[K[t, x, y, r], r] , 0, 1}]، {D[K[t، x، y، r]، y]، 0، 1}]، {D[K[t، x، y، r]، x]، 0، 1}]، {U[t، x، y، r]، 0، 1}]، {D[K[t، x، y، r]، t]، 0، 1 }]] مشکل این است که به ناچار، اصطلاحاتی از نوع وجود دارد: D[K[t,x,y,r],t]*D[K[t,x,y,r],x] و غیره . آیا می توان به ریاضی گفت. که آن عبارات هم کوچک هستند، بدون اینکه به سریال اضافه شوند؟ حتی بهتر: چگونه می توانم بسط سری تو در تو را ساده کنم؟ **ویرایش** برای پاسخ دادن به @Daniel Lichtblau اصطلاحات کوچک باید در مرتبه اول باشند. هیچ مشکلی از نظر نوع `c.small=TooSmallToKeep` وجود ندارد.
|
بسط سری تو در تو
|
34695
|
من تعجب کردم، *نسبت کاربران خط تلفن به جمعیت کدام کشورها بیشتر یا برابر با ایالات متحده است؟* این همان چیزی است که در زیر وارد کردم، اما فهرست کشورها خیلی بزرگ به نظر می رسد. country=Last/@Take[Reverse[Sort[{CountryData[#,PhoneLines]، #} & /@CountryData[]]]، همه] شخصی به من پیشنهاد داد که از Select استفاده کنم، اما در نوشتن آن مشکل دارم.
|
چه اشکالی در پیاده سازی من در CountryData وجود دارد
|
40412
|
اگر معادله مثالی مانند `|x|+|y|=1` را به صورت عددی حل کنم، مستطیل چرخشی 90 درجه بدست میآورم. اگر بخواهم معادله را رسم کنم، تصویری مانند شکل زیر ایجاد می شود:  به عنوان مثال، این مشکلی است که من می خواهم برای حل: Sin[x] Sin[2y] + Sin[y] Sin[2x] = 0 آیا می توانم پیشنهاداتی در مورد بهترین روش برای رسم مسئله مثال برای رسیدن به نتیجه مشابه داشته باشم؟
|
چگونه یک معادله را با دو متغیر در Mathematica حل کنیم؟
|
11616
|
من 2 مجموعه داده با طول مساوی دارم. من یک LinearModelFit از آنها انجام داده ام که به من می دهد: d = Transpose[{d1, d2}]; lm = LinearModelFit[d, x, x] FittedModel[0.000245082 + 0.000514887x] این نشان دهنده رابطه مقادیر محور y است که متناسب با زمان تغییر می کند. من در واقع مشکوک هستم که دیدن بصری این رابطه با مقیاس بندی داده ها ممکن است الگوهای جالبی را نشان دهد. من تصوری دارم که اکنون نموداری از داده های اصلی را متناسب با FittedModel مقیاس بندی می کنم. مطمئن نیستم که چگونه در مورد این موضوع پیش برویم و حتی ممکن است این سوال را به وضوح بیان نکرده باشم. یک سرنخ، برخی از فیلدها به آن به عنوان مقیاس بندی مربع اشاره می کنند، اما من ندیده ام که این اصطلاح به طور گسترده استفاده یا توصیف شود. شاید چیزی که به نظر می رسد برای انجام این کار کار نمی کند ممکن است به روشن شدن مسائل کمک کند. من می دانم که به نظر نمی رسد Aspect Ratio مرا به آنچه در ذهن دارم برساند. کل طرح شامل برچسب ها و عنوان محورها را مقیاس می کند. من میخواهم خود منطقه طرح (در چارچوب طرح) را مقیاس کنم. به نظر می رسد ممکن است چند طرح ایجاد کنم، مثلاً یکی بدون برچسب با «نسبت ابعاد» و سپس دیگری فقط با برچسب محورها و ترکیب آنها با «نمایش» یا «شبکه»، اما این به نظر دست و پا گیر است. من در آخر هفته تعطیلات سفر می کنم، بنابراین ممکن است تا اواخر دوشنبه ارتباطی برای پاسخگویی با اطلاعات اضافی نداشته باشم. اگر بتوانم خواهم کرد. در این میان، هر فکری قدردانی شد. فکر دیرهنگام: آیا «ScalingFunctions» به انجام این کار کمک می کند؟
|
ناحیه نمایش نمودار مقیاس (در داخل کادر)
|
13724
|
من با _Mathematica_ بسیار تازه کار هستم، و باید بدانم چگونه مقادیر را به توابع موجود متصل کنم. به عنوان مثال، Math World کد زیر را برای ساختن جدول صدق n سطوح عملگر «op» ارائه میکند: TruthTable[op_, n_] := Module[{l = Flatten[Outer[List, Sequence @@ Table[{ درست، نادرست}، {n}]]، n - 1]، a = آرایه[A, n]}، DisplayForm[ GridBox[Prepend[Append[#, op @@ #] & /@ l، Append[a, op @@ a]]، RowLines -> True، ColumnLines -> True]]] چگونه عملگر و مقدار را تنظیم کنم از n؟
|
وصل کردن مقادیر به توابع
|
48143
|
من سعی می کنم دو عملکرد را به حداکثر برسانم. برای مورد اول، کد به درستی اجرا می شود و پاسخ مورد نظر را برمی گرداند. Maximize[{ ax (Log[a] - Log[ax + cy]) + bx (Log[b] - Log[bx + dy]) + cy (Log [c] - Log[ax + cy]) + dy (Log[d] - Log[bx + dy])، x >= 0، y >= 0، x + y == 1 }, {x, y}] > > {ax Log[a] + bx Log[b] + cy Log[c] - ax Log[ax + cy] - cy Log[ax + cy] + > dy Log[d ] - bx Log[bx + dy] - dy Log[bx + dy]، > {x -> 1/2، y -> 1/2}} > اما برای مورد دوم، حداکثر کردن[{ (1/2) (x Log[x] + y Log[y] + u Log[u] + v Log[v]) - (1/2) (x + u) Log[(1/2 ) (x + u)] - (1/2) (y + v) Log[(1/2) (y + v)]، x >= 0، y >= 0، u >= 0، v >= 0، x + y == 1, u + v == 1 }, {x, y, u, v}] من همان چیزی را که به عنوان ورودی نوشتم دریافت می کنم چه اشتباهی انجام می دهم؟ چطور باید درستش کنم؟
|
Mathematica عملکرد من را به حداکثر نمی رساند
|
8384
|
در کد مثال زیر لیستی از سه گانه داریم که یک یا چند زیر لیست با حداقل یک مقدار صفر تولید می کنند. چگونه میتوان موقعیتهای کمترین مقدار غیرصفر در هر فهرست فرعی را در جایی که آن شرط اعمال میشود، برگرداند و آن دسته از فهرستهای فرعی را که کمترین مقدار آنها صفر است، شناسایی کرد تا موقعیتهای کلی مقادیر غیرصفر را بتوان به دست آورد و موقعیتهای خود را در آن از دست نداد. لیست کلی؟ In[1]= myList=Partition[RandomSample[Range[0, 8], 9], 3] Out[1]= {{3, 1, 8}, {5, 0, 2}, {7, 6, 4}} چیزی که من می خواهم برگردانده شود چیزی شبیه به این است: {2,z,3} برای لیست بالا. با تشکر از کمک!
|
چگونه می توان پایین ترین مقدار غیر صفر را در یک لیست تودرتو پیدا کرد و موقعیت آن را در فهرست فرعی برگرداند؟
|
34970
|
با Mavericks، همه چیز به جز ذخیره اسناد خوب کار می کند - سپس این خطا را دریافت می کنم: > خطای خودآزمایی داخلی MacDialog | ج | 2 رفع؟ ایده ها؟ هر گونه کمک قدردانی می شود.
|
پیغام خطا از V6.0.3 در Mavericks
|
34798
|
اگر فهرستی داشتم، بگویید، نامها= {اندی، باب، کارلی، ساندی، جف، تیم، تام، زک} و تصمیم گرفتم یک مشخصه را انتخاب کنم. فقط تعدادی از آنها دارند، و ورودی من چیزی است که کار می کند، (یا آن را به عنوان چیزی WordData[...،،،،] در نظر بگیرید، و خروجی من به این صورت خواهد بود: { {اندی، {}، {}، {}، {Jeff، Tim}، {}، {Zach}} من میدانم که احتمالاً این نوع چیزها ممکن نیست، اما فقط بگویید اگر اینطور بود، چگونه فقط آن را انتخاب کنم چگونه می توانم این کار را با استفاده از «انتخاب» انجام دهم. .
|
حذف مجموعه های خالی از لیست ها
|
32716
|
یکی از مشکلاتی که من در مطالعه ساختار اشیاء «گرافیک» با آن روبرو هستم این است که هنوز راهی برای چاپ یا نمایش چنین ساختارهایی که به اندازه کافی کلی باشند، پیدا نکرده ام. FullForm اشیاء Graphics می تواند بسیار بزرگ باشد و گرفتن بصری بسیار دشوار است. من سعی کردهام با استفاده از «Shallow» به این موضوع بپردازم، اما با موفقیت محدود، زیرا متوجه شدم که «بخشهای جالب» در یک «گرافیک» همیشه در عمق یکسان رخ نمیدهند. این یک مشکل مرغ و تخم مرغ است: برای نوشتن تابعی که چنین ساختاری را به روشی مفید نمایش دهد، باید بدانم که چنین ساختاری می تواند چیست. اما به دست آوردن این درک دقیقاً همان چیزی است که من در اینجا سعی می کنم انجام دهم! در صورت اهمیت، من در درجه اول علاقه مند به بررسی ساختار اشیاء «Graphics» هستم که به طور مستقیم یا غیرمستقیم با رسم دستوراتی مانند «Plot»، «ListPlot» و غیره تولید میشوند.
|
نحوه بررسی ساختار اشیاء گرافیکی
|
4030
|
راه های زیادی برای استخراج قسمت های مختلف لیست ها در Mathematica وجود دارد. برای مثال، قسمت اول فهرست «v» را میتوان بهعنوان «v[[1]]» یا «اولین[v]» یا «برداشتن[v,1]» مشاهده کرد. به همین ترتیب، آخرین عنصر را می توان به صورت «v[[-1]]»، «آخرین[v]» یا «Take[v,-1]» دسترسی داشت. به طور مشابه v[[2;;]] معادل Rest[v] و Drop[v,1] است، و v[[;;-2]] معادل Most[v] است. ]` و «قطع[v,-1]». توابع تخصصی تر «اول»، «آخرین»، «استراحت» و «بیشتر» به طور جزئی کارآمدتر هستند. از سوی دیگر، منطقی است که از عبارت کلی تر «Part» («[[]]») یا «Take»/«Drop» استفاده شود، اگر بخشی از یک محاسبه است که همچنین نیاز به دسترسی به بخش هایی دارد که فاقد آن هستند. یک عملکرد تخصصی فراتر از این ملاحظات، آیا دلایلی برای ترجیح دادن Part به Take/Drop یا توابع تخصصی تر، به جز ترجیحات شخصی بر سبک کدنویسی وجود دارد؟
|
آیا استفاده از استخراج بخش تعمیم یافته به جای توابع تخصصی مانند First, Last مزایایی دارد؟
|
4383
|
من سعی میکنم یک «شبکه» از شخصیتها ترسیم کنم که در آن برخی از شخصیتها دارای خطوط «قاب» در 3 طرف هستند. به عنوان مثال: + + x | x | x +---+ x x x x x x این چیزی شبیه به «شبکه[مورد = جدول[x,{3}،{3}]]» است، به جز با «مورد[[1،2]] = مورد[x,FrameStyle-> {{White,Black},{Black,Black}}]`، با این تفاوت که یک کادر کامل در اطراف `x` برای من ایجاد می کند. وقتی مستندات می گوید: > `FrameStyle->{{left,right},{bottom, top}}` مشخص می کند که طرف های مختلف > یک قاب گرافیکی باید با سبک های مختلف ترسیم شود. من می ترسم که قسمت ...از یک قاب گرافیکی... به این معنی باشد که برای یک Plot کار کند، اما نه برای یک Grid. آیا راهی برای استایل دادن به قاب وجود دارد که فقط سه لبه آن را بکشم؟ لزومی ندارد که زیبا باشد - من در حال برنامه ریزی برای تولید شبکه از برخی داده هایی هستم که در اطراف خود دارم.
|
آیا می توان یک آیتم را در یک شبکه تنها با 3 طرف یک قاب ترسیم کرد؟
|
4385
|
چگونه می توانم فقط آن دسته از جایگشت های «محدوده[n]» را محاسبه کنم که قوانین خاصی را رعایت می کنند؟ من نمیخواهم بعد از محاسبه همه جایگشتها، نتیجه را فیلتر کنم، بلکه میخواهم قوانینی را در طول محاسبه جایگشتها اضافه کنم. بهتر توضیح می دهم. جایگشتها[محدوده[4]]={{1، 2، 3، 4}، {1، 2، 4، 3}، {1، 3، 2، 4}، {1، 3، 4، 2}، { 1، 4، 2، 3}، {1، 4، 3، 2}، {2، 1، 3، 4}، {2، 1، 4، 3}، {2، 3، 1، 4}، {2، 3، 4، 1}، {2، 4، 1، 3}، {2، 4، 3، 1}، {3، 1، 2، 4}، {3، 1، 4، 2}، {3، 2، 1، 4}، {3، 2، 4، 1}، {3، 4، 1، 2}، {3، 4، 2، 1}، {4، 1، 2، 3}، {4، 1، 3، 2}، {4، 2، 1، 3}، {4، 2، 3، 1}، {4، 3، 1، 2}، {4، 3، 2، 1}} میخواهم جایگشتها را پاک کنم که در موقعیت دوم مثلاً 2 باشد، اما نه بعد از محاسبه از همه جایگشت ها اما در طول. من همه جایگشت ها را با قوانین خاصی می خواهم. من به آن نیاز دارم زیرا در اصل باید جایگشت های با رتبه بالا را فیلتر کنم. قوانینی که من نیاز دارم از این نوع هستند: #[[1]] برابر با 4 نیست. کد زیر برای range=10 بسیار کند است. من باید به محدوده 64 برسم.
|
افزودن قوانین به جایگشت ها
|
28747
|
من سعی می کنم تمام نقاط یک آرایه را که در فاصله اقلیدسی ThresDist از یکدیگر قرار دارند حذف کنم. با استفاده از دستور: DeleteDuplicates[List, EuclideanDistance[#1, #2] <= ThresDist &]; من می توانم یک نقطه را از یک جفت نقطه که در فاصله ThresDist از یکدیگر قرار دارند حذف کنم. با این حال: DeleteCases[List, EuclideanDistance[#1, #2] <= ThresDist &]; به طور مشابه کار نمی کند. آیا مشکلی در رویکرد من وجود دارد؟ توجه: من قبلاً در نوشتن DeleteCases اشتباه تایپی داشتم و همچنین از نام متغیر ضعیفی استفاده کردم. این از نظر من شلخته بود. در مورد سوال واقعی - چگونه می توانم به بهترین شکل به هدفم برسم؟ من در دایرکتوری تابع Mathematica جستجو کردهام، و به نظر نمیرسد که نمیتوانم راه مناسبی برای هرس کردن یک نقطه تکراری، بلکه تمام نقاطی که در فاصله آستانهای از یکدیگر قرار دارند، پیدا کنم؟
|
DeleteCases در مقابل DeleteDuplicates برای حذف نقاط در فاصله بحرانی اقلیدسی
|
13723
|
من در حال تلاش برای ترسیم نمودار انشعاب نقشه _ چادر_ $$ f(x):=2\alpha \begin{cases} x, & 0<x<1/2\\ 1-x, &1/2<x< 1، \end{cases} $$ یعنی نمودار $\alpha$ در مقابل نقاط حدی دنباله $x_{n}:=f(x_{n-1})$. من کد زیر را به صورت آنلاین برای رسم نمودار انشعاب نقشه لجستیک مرتبط پیدا کردم: ListPlot[ParallelTable[Thread[{r, Nest[r # (1 - #) &, Range[0, 1, 0.01], 1000]}] , {r, 0, 4, 0.01}], PlotStyle -> PointSize[0]] بنابراین به طور طبیعی، من متوجه شدم که می توانم یک تغییر ساده برای بدست آوردن نمودار انشعاب نقشه چادر ایجاد کنم: ListPlot[ParallelTable[Thread[{r, Nest[2*r*If[0<#<0.5,#, (1 - #)] و , محدوده[0، 1، 0.01]، 1000]}]، {r، 0، 1، 0.01}]، PlotStyle -> PointSize[0]] اما کار نمی کند! آیا تغییر ساده ای وجود دارد که بتوانم برای سرکار این مرد ایجاد کنم؟
|
خطای عجیب در نمودار انشعاب:
|
29564
|
ListDensityPlot تعداد رنگ ها را کنترل می کند
|
|
32828
|
RegionPlot3D[ Sqrt[x^2 + y^2] <= z && x^2 + y^2 + z^2 <= 2, {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, { z، -2، 2}، مش -> هیچ، AxesLabel -> {x، y، z}، PlotRange -> همه، PlotPoints -> 120، PlotStyle -> Directive[Yellow, Specularity[White, 20], Opacity[0.8]]] نتیجه را به من می دهد (نیمکره بالای یک مخروط) که می خواهم، اما چون هرگز دروس ریاضی سطح بالایی را گذرانده ام، ندارم. هر توضیحی که چرا من از «Sqrt[x^2 + y^2] <= z» به عنوان معادله مخروط استفاده می کنم. از لطف شما سپاسگزارم
|
چگونه یک نیمکره را در بالای یک مخروط رسم کنم؟
|
19419
|
من مقداری نمودار $G$ و لیستی از رئوس $(v_1، ...، v_N) \در V$ دارم. با استفاده از ساختارهای گراف در Mathematica نسخه 9.0، کارآمدترین راه برای تعیین اینکه آیا $(v_1، ...، v_N)$ نشان دهنده یک چرخه است یا نه، و سپس، اگر چنین است، برای خروجی یک چرخه جایگشت که از مقداری $ دلخواه شروع می شود، چیست؟ v_i$ * * * اجازه دهید یک مثال خاص ارائه کنم: بگویید من یک حلقه از هشت رأس دارم که در آن: $v_1 \to v_2$ $v_2 \to v_3$ $v_3 \to v_4$ $v_4 \to v_5$ $v_5 \to v_6$ $v_6 \to v_7$v_7 $\to v_8$v_8 $\to v_1$ و همچنین: $v_2 \to v_4$ $v_4 \to v_6$ $v_6 \to v_8$ $v_8 \to v_2$ بگویید لیست بالا درهم است (یعنی به طور تصادفی برچسب های راس را اختصاص می دهیم). بدون درهم کردن چیزها در اینجا، و مشخص کردن اینکه من میخواهم جایگشت از $v_2$ شروع شود، چگونه یک جایگشت را خروجی میدهم: $(v_2,v_3,v_4,v_5,v_6,v_7,v_8,v_1)$ درهم میتوانیم برچسبها را ترسیم کنید: $(v_1، v_2، v_3، v_4، v_5، v_6، v_7، v_8)$ به چیزی شبیه به: $(v_{1111111111}, v_{11011}، v_{111110011}، v_{100101}، v_{11}، v_{1010111}، v_{111}، v_{10} )$ جایی که برچسب ها هیچ سفارشی را نشان نمی دهند اطلاعات
|
کارآمدترین راه برای خروجی یک چرخه که از لیست نامرتب رئوس نمودار شروع می شود
|
8381
|
یک بار دیگر وارد شکاف... من 2 Xserve یکسان دارم که هر کدام OS X Server 10.6.8 را با 2 پردازنده زنون اینتل چهار هسته ای در مجموع 16 هسته اجرا می کنند. من هر دو سرور را به طور یکسان پیکربندی کرده ام و از آنها منحصراً به عنوان یک شبکه محاسباتی برای Mathematica استفاده می کنم. من مدیریت WolframLightWeightGrid را روی سرورها اجرا می کنم و کارهای پردازشی را از تعدادی نوت بوک مختلف برای آنها توزیع می کنم. سوال قبلی Wolfram Light Weight Grid و محاسبات موازی از زمانی که من این محیط را تنظیم کردم، پس زمینه بیشتری را ارائه می دهد. این محیط در چهار ماه گذشته تقریباً مانند یک جذابیت اجرا شده است. بهعنوان بررسی آنچه در جریان است، چند خط کد زیر را هنگام راهاندازی شبکه اجرا میکنم: Needs[LightweightGridClient] ستون[{ ParallelEvaluate[$ProcessID]، ParallelEvaluate[$MachineName]، RemoteServicesAgents[] // ColumnForm]} این فهرستی از شناسههای فرآیند و نامهای دستگاه و ریموت را به من میدهد نمایندگی های خدمات اما امروز چیزی خراب شده است:  باید 8 شناسه فرآیند اضافی و 8 نام ماشین اضافی را ببینم (مخصوصاً abb-1) . خروجی به درستی عوامل سرویس راه دور را شناسایی می کند، اما بعداً عجیب می شود زیرا پیام های خطای زیر را نیز ایجاد می کند:  من سعی کردم با Wolfram تماس بگیرم. و در حالی که من برای کارکنان پشتیبانی احترام زیادی قائلم، اما همه آنها تجربه زیادی در پردازش موازی ندارند و صادقانه بگویم، نمی توان به طور منطقی انتظار داشت که همه آنها چنین کاری داشته باشند. تجربه اگر چیزی از آنها دریافت کنم اینجا گزارش می کنم. تا آن زمان... مدیر WolframLightWeightGrid باید هنگام بوت شدن سرور راه اندازی شود. من چندین بار abb-1 را دوباره راه اندازی کردم، حتی آن را به طور کامل خاموش کردم و خاموش کردم، اما همچنان همان مشکل را دارم. من مجوزهای فعلی برای تمام هسته های مورد نظر دارم. از آنجایی که `RemoteServicesAgents[]` سرور abb-1 را شناسایی می کند، آیا این به معنای راه اندازی مدیر شبکه است؟ به نظر می رسد چیزی باعث شده است که مدیر شبکه اطلاعات مجوز خود را از دست بدهد. * چه اشتباهی ممکن است رخ داده باشد؟ * کجا باید به دنبال مشکل شلیک این؟ امیدوارم بتوانم این کار را به درستی انجام دهم تا بتوانم بیشتر فرآیندها و محاسبات روزانه خود را خودکار کنم. و من به آن نیاز دارم تا قابل اطمینان کار کند. پیشنهادات، راه حل ها، بینش ها و نظرات استقبال می شود. Thx...
|
سرور در حال اجرا WolframLightWeightGrid manager اطلاعات مجوز را از دست می دهد
|
28218
|
من می خواهم معادله Det[matrix] == 0 را حل کنم که از سازگاری راه حل های یک مجموعه 8 معادله به دست آمده است. این ماتریس دارای دو ثابت λ و μ و دو متغیر $P$ و $q$ است. من می خواهم نمودار $P$ را به عنوان تابعی از $q$ بدست بیاورم، اما نتیجه معادله سکولار یک خروجی بزرگ می دهد و 'NSolve' قادر به ارائه راه حلی برای نشان دادن خطا نیست. > حل::tdep: به نظر می رسد معادلات شامل متغیرهایی هستند که باید برای > حل شوند، اساساً به روش غیر جبری. من فرم ورودی ماتریس را در اینجا می چسبانم که قبلاً مقادیر λ و μ را قرار داده ام. لطفا بفرمایید چگونه ادامه دهید. هر گونه توضیحی را بخواهید لطفاً اگر می توانید عنوان را واضح تر ویرایش کنید. {1، 1، 0، 0، -1، -1، -1، -1}، {0، 0، 1، 1، -1، 1، 1، -1}، {P، -P، -2 ، -2، -Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]]، Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]]، -Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]], Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]]}، {-2، -2، P ، -P، -Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]]، -Sqrt[ 1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]]، Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]], Sqrt[1 + P^2 -Sqrt[1 + 2*P^2]]}، {E^((0.5*I) *P)، E^((-0.5*I)*P)، 0، 0، -E^(I*(-0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))، -E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))، -E^(I *(-0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))، -E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))}، {0، 0، E^((0.5*I)*P)، E^((-0.5*I)*P)، -E^(I*( -0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))، E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))، E^(I*(-0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))، -E^(I *(0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))}, {E^((0.5*I)*P)*P, -(P/E^((0.5*I)*P))، -2*E^((0.5*I)*P)، -2/ E^((0.5*I)*P)، -(E ^(I*(-0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2] ]) E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2] ]، -(E^(I*(-0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]])، E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P ^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]]}، {-2*E^((0.5*I)*P)، -2/E^((0.5*I)*P), E^((0.5*I)*P)* P، -(P/E^((0.5*I)* P))، -(E^(I*(-0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]])، -(E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 + Sqrt[1 + 2*P^2]])، E^(I*(-0.5 *Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]]، E^(I*(0.5*Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2]] + q))* Sqrt[1 + P^2 - Sqrt[1 + 2*P^2] ]}}
|
حل Det[ماتریس] == 0 با ماتریس 8 x 8
|
13729
|
من باید یک عمل طولانی را با یک دکمه انجام دهم. من سعی کردم «DynamicEvaluationTimeout» را تنظیم کنم، اما به نظر می رسد برای من کار نمی کند. بنابراین میخواهم از چندین دکمه برای محاسبه تکههای کل کار استفاده کنم و مشکل من از اینجا شروع میشود: چگونه به _Mathematica_ بگوییم که یک دکمه باید فشار داده شود (یا عملکرد آن انجام شود) بدون اینکه واقعاً دکمه توسط کاربر فشار داده شود؟ آیا راهی برای شبیه سازی چنین چیزی از داخل کد وجود دارد؟ من باید از پیوند پیشگیرانه استفاده کنم، بنابراین «روش -> «در صف» راهحلی نیست که به دنبال آن هستم.
|
شبیه سازی فشار دادن دکمه یا کلیک ماوس با کد Mathematica
|
19146
|
من تازه با _Mathematica_ هستم. وقتی جبر خطی انجام میدهم، نمیدانم که آیا میتوانم نابرابری مانند $\mathbf x^\prime\mathbf A\mathbf x > \mathbf x^\prime\mathbf x$ داشته باشم، که در آن $\mathbf x$ یک ستون است. بردار و $\mathbf A$ یک ماتریس $n\times n$ است که به چیزی شبیه $\mathbf کاهش می یابد. I-(\mathbf A^\ast+\mathbf A)/2$ قطعی مثبت است».
|
آیا می توانم یک نابرابری ماتریسی مانند $\mathbf x^\prime\mathbf A\mathbf x > \mathbf x^\prime\mathbf x$ را کاهش دهم؟
|
1818
|
اگر $d$ یک تمایز اساسی باشد، KroneckerSymbol[d,n] یک مدول کاراکتر دیریکله $|d|$ است. _کدام یک است؟_ اگر $d>0$ یک $\equiv 1\bmod 4$ اول باشد، DirichletCharacter[d,(d+1)/2,n] و به طور مشابه اگر $d<0 است $، با اول $-d\equiv 3\bmod 4$، DirichletCharacter[-d,(1-d)/2,n] است. به طور کلی، تابعی وجود دارد که در ورودی، یک تفکیک کننده اساسی $d$، $j$ را خروجی میدهد، به طوری که «KroneckerSymbol[d,n]» برابر «DirichletCharacter[Abs[d],j,n]» برای همه $ است. n$ نسبتاً اول به $|d|$. توانایی محاسبه چنین $j$ به راحتی به شخص اجازه می دهد تا از DirichletL ساخته شده برای محاسبه سری دیریکله متصل به نماد کرونکر استفاده کند. البته می توان جدولی از مقادیر «KroneckerSymbol[d,n]» و همه «DirichletCharacter[Abs[d],k,n]» برای k=1,2،... «EulerPhi[Abs[d ]]`، و سپس به دنبال مطابقت بگردید. من به دنبال چیزی هوشمندتر و کارآمدتر از آن، برای استفاده با کامپوزیت بزرگ d هستم.
|
کدام شخصیت دیریکله نماد کرونکر است؟
|
32531
|
من سعی می کنم مقادیر پایین سفارشی را برای «GeneratingFunction» اضافه کنم، و برای انجام این کار، فکر کردم فقط باید آن را «لغو محافظت» کنم. با این حال، این کار نمی کند: Unprotect[GeneratingFunction] > > {GeneratingFunction} > GeneratingFunction[2] = 3 > > در حین ارزیابی In[3]:= تنظیم::write: Tag GeneratingFunction در > GeneratingFunction[2] محافظت می شود. >> > > 3 > GeneratingFunction[2] > > هنگام ارزیابی In[4]:= GeneratingFunction::argmu: > GeneratingFunction > با 1 آرگومان فراخوانی شد. 3 یا بیشتر استدلال مورد انتظار است. >> > > GeneratingFunction[2] > من _Mathematica_ 9 64 بیتی را روی لینوکس اجرا می کنم. چه کاری باید انجام دهم تا واقعاً محافظت از این نماد حذف شود؟
|
چگونه GeneratingFunction را از حالت محافظت خارج کنیم
|
28749
|
تغییر گزینه های ParametricNDSolveValue فقط برای بخشی از اجرا
|
|
37954
|
پایتون از مفهومی به نام درک لیست پشتیبانی می کند. نمونه زیر نمونه A=[[1,2,3], [2,3,4], [3,4,5]] print( [ a + [i] برای a در A برای i در محدوده (1, 4) اگر i در a] ) > > [[1، 2، 3، 1]، [1، 2، 3، 2]، [1، 2، 3، 3]، [2، 3، 4، 2] ، [2، 3، 4، 3]، > [3، 4، 5، 3]] > طبیعی ترین راه برای ترجمه این کد _Python_ به _Mathematica_ چیست؟ من روش زیر را دارم: A = {{1, 2, 3}, {2, 3, 4}, {3, 4, 5}}; [جدول[ a ~ Join ~ {i}، {a، A}، {i، 3}] ~ Flatten ~ 1، MemberQ[ بیشترین @ #، آخرین @ #]&] را انتخاب کنید اما فکر میکنم نه سریع است و نه زیبا، بنابراین من به دنبال راه بهتری هستم.
|
درک فهرست در Mathematica
|
40410
|
افزایش محور y در نمودار همانطور که به نظر می رسد به طور طبیعی بخشی از طرح را کوتاه می کند
|
|
54616
|
آیا راه آسانی برای تقسیم یک ماتریس به چهار بلوک وجود دارد؟
|
|
47429
|
من مجموعه ای از امتیازها را دارم: pts={{1.25، 9.75}، {2.5، 9.75}، {2.5، 9.25}، {4، 9.7}، {4، 9.2}، {4، 8.75}، {4، 8.25} ، {5.5، 9.7}، {5.5، 9.1}، {5.5، 8.5}، {5.5، 8.0}، {5.5، 7.5}، {7، 9.8}، {7، 9.2}، {7، 8.75}، {7، 8.1}، {7، 7.6}، {9، 9.6} ، {9، 9.1}، {9، 8.75}، {9، 8.2}، {9، 7.75}، {11، 9.8}، {11، 9.2}، {11، 8.75}، {13، 9.25}، {13، 9.72}}؛ ListPlot[pts] و یک خط مرزی: x = {0, 2.5, 5, 10, 15}; y = {10، 8.27، 7، 7.5، 10}؛ b=Transpose[{x,y}]; ListLinePlot[b] چگونه یک نمودار کراندار ایجاد کنیم؟ وقتی از: Needs[ComputationalGeometry] BoundedDiagram[b, pts] استفاده می کنم، خطاهای زیادی دریافت می کنم مانند: Part::partw: قسمت 1 از {} وجود ندارد. >> Part::partw: قسمت 1 از {} وجود ندارد. >> Part::pspec: مشخصات قطعه {}[[1,2]] نه یک عدد صحیح در اندازه ماشین است و نه لیستی از اعداد صحیح اندازه ماشین. >> Part::pspec: مشخصات قطعه {}[[1,2]] نه یک عدد صحیح در اندازه ماشین است و نه لیستی از اعداد صحیح اندازه ماشین. که واقعا به من اجازه نمی دهد بفهمم که چرا کار نمی کند. نمودار Voronoi، بدنه محدب یا مثلث سازی delaunay در این نقاط کاملاً کار می کند.
|
چگونه نمودار کراندار ایجاد کنیم؟
|
26362
|
من سعی می کنم ادغام سه گانه را روی یک تابع دو متغیره انجام دهم که در آن یکی از حدهای ادغام بالایی، متغیر بیرونی ترین ادغام است. وقتی خطوط زیر را اجرا می کنم، _Mathematica_ خیلی طول می کشد و همچنین پاسخ نه چندان مفیدی را برگرداند. این چیزی است که من تا الان نوشتم. F[θ_، α_، β_] := CopulaDistribution[{GumbelHougaard، θ}، {ExponentialDistribution[α],ExponentialDistribution[β]}]; GumExpExp[x_، s_] := PDF[F[θ، α، β]، {x، s}] //FullSimplify M = β ادغام[Exp[(-δ)*(T - s + u)] x GumExpExp [x، u]، {s، 0، T}، {u، 0، s}، {x، 1، 10}] و این آنچه _Mathematica_ به من برمی گرداند: > > NIntegrate::slwcon: ادغام عددی خیلی آهسته همگرا می شود. مشکوک > یکی از > موارد زیر: تکینگی، مقدار ادغام 0 است، بسیار > انتگرال نوسانی، > یا WorkingPrecision بسیار کوچک است. >> > $$ \ \beta \int_0^T\int_0^s\int_0^\infty e^{-\delta (T-s+u)}x GumExpExp[x,u]dxduds\ $$ (با $GumExpExp (x,s)$ با عبارت طولانی تعریف شده در `GumExpExp[x_,s_]` جایگزین شد. عملکرد/کد من چه مشکلی دارد؟ تابع «GumExpExp» (pdf از F) وجود دارد. ممکن است مقادیر تتا = 1.5، آلفا = 0.1، بتا = 10 و دلتا = 0.04 را فرض کنیم. من می خواهم یک پاسخ عددی برای این مشکل به دست بیاورم.
|
تابع توسط Mathematica شناسایی نشده است؟
|
51079
|
چگونه یک ظاهر طراحی شده را از یک شی فرمت شده حذف کنیم؟
|
|
59106
|
بر اساس الگوریتم PlatoManiac ارائه شده در اینجا معادله انتگرال حل عددی با NDSolve من یک معادله انتگرال فردهولم را با ثابت ها و آرگومان های زیر حل می کنم: n=1 a=0. b=1. θ=45. لامبدا=-1. Kpart[A_?NumericQ][x_,y_]:=(A/2)*(BesselJ[1,A*(x+y)]-BesselJ[1,A*Abs[x-y]]-I*StruveH[1 ,A*(x+y)]+I*StruveH[1,A*Abs[x-y]]) Gpart[A_?NumericQ][x_]:=Sin[x A Cos[θ Degree] Degree]/(A Cos[θ Degree]) f2[A_?NumericQ,x_?NumericQ]:=FredholmKind2[{a,b, لامبدا، Kpart[A]، Gpart[A]}، n، روش -> خودکار][x] Ks=Table[{A,NIntegrate[x f2[A,x],{x,0,1}]},{A,0,6,0.1}] من کار اشتباهی انجام میدهم و «SetDelayed::write» دریافت میکنم : Tag Times in ((1.41421 Sin[0.0123413 A A_?NumericQ])/A)[x_] محافظت شده است.' و خطاهای 'NIntegrate::inumri' می توانید به من کمک کنید تا ببینم مشکل الگوریتم چیست؟
|
حل مسئله معادله انتگرال فردهولم
|
22477
|
بنابراین من این سیستم دینامیکی را دارم که توسط: $$ \left\{\begin{aligned} x' &= a(y-\phi(x))\\ y' &= x-y+z\\ z' & = -by \end{aligned}\right. $$ که در آن $\phi(x) = \mu x^3 - \nu x$ و $a,b,\mu,\nu$ پارامترهای واقعی مثبت هستند. بدیهی است که مبدأ یک نقطه تعادل است. من اکنون می خواهم تعیین کنم که این چه نوع تعادلی است که به نشانه های بخش های واقعی مقادیر ویژه ماتریس سیستم خطی بستگی دارد. سیستم خطی شده توسط: $$ X'=AX\\ A=\begin{pmatrix} a\nu & a & 0\\ 1 & -1 & 1\\ 0 & -b & 0 \end{pmatrix} به دست میآید. $$ چند جملهای مشخصه به صورت زیر داده میشود: $$ p(\lambda)_{a,b,s} = -\lambda^3 + (a\nu-1)\lambda^2 + (a\nu-b+a)\lambda + ab\nu $$ که جهنمی خالص برای حل کردن است (که ممکن است ربطی به این واقعیت داشته باشد که این خانواده از سیستمها آشفته هستند...). به هر حال، من سعی کردم این را در Mathematica بیندازم و فقط حدود 4 صفحه از نمادها را بیرون می اندازد. سپس «کاهش» را امتحان کردم تا بفهمم آیا این مقادیر ویژه دارای بخشهای واقعی منفی یا مثبت هستند. متأسفانه، این حدود 15 صفحه نماد به من می دهد که واقعاً کمکی نمی کند. کسی راه خوبی برای مقابله با این موضوع میدونه؟ # Tl;Dr چگونه می توانم علائم بخش های واقعی ماتریس A را برای همه مقادیر ممکن $a,b,\nu>0$ محاسبه کنم؟ معیارهای مثبت بودن آنها نیز انجام خواهد شد. # ویرایش من ورودی زیر را امتحان کردم: A[a_, b_, \[Sigma]_] := {{a*\[Sigma], a, 0}, {1, -1, 1}, {0, -b , 0}} eig[a_, b_, \[Sigma]_] := Eigensystem[A[a, b, \[Sigma]]] جدول[Reduce[eig[a, b, \[Sigma]][[1]][[i]] > 0, {a, b, \[Sigma]}, Reals], {i, 1, 3}] خروجی توسط Mathematica به صورت زیر نمایش داده می شود: خروجی بسیار بزرگی تولید شد. در اینجا یک نمونه از آن است: {<<1>>, <<1>>, <<1>>} اساساً این یک لیست با موارد مختلف است. این البته قابل انتظار است، اما مشکل واقعی این است که هزاران «ریشه» در آن وجود دارد...
|
محاسبه علامت بخش واقعی مقادیر ویژه در یک سیستم خطی سه بعدی با 3 پارامتر
|
15441
|
من باید قبل از اینکه یک نوت بوک را به HTML صادر کنم، سلول های زیادی را ببندم زیرا نمی خواهم تعداد زیادی سلول کد و سلول های دیگر را نمایش دهم. هر سلول را یکی یکی انتخاب میکنم و «cell->cell properties->open» را انجام میدهم تا تیک آن را برداریم، بنابراین بسته میشود. سپس به html صادر می کنم. سپس من باید دوباره کل روند را یکی یکی معکوس کنم. من این کار را بارها در طول روز انجام می دهم. دارم از این کار خسته میشم من می دانم که در V9 اکنون یک API سلولی وجود دارد، بنابراین مطمئن هستم که راهی برای برنامه ریزی آن وجود دارد که در آن یکی هر سلول را به یک گروه سلولی اضافه می کند و سپس فرمانی برای باز کردن یا بستن همه سلول ها صادر می کند. اما آیا راهی وجود دارد، از رابط کاربری نوت بوک، راهی برای گفتن به Mathematica: لطفاً تمام سلول های بسته را انتخاب کنید. سپس هنگامی که آنها انتخاب شدند، می توانم از UI استفاده کنم تا ویژگی تمام سلول های انتخاب شده را به طور همزمان با استفاده از سلول->... مانند بالا تغییر دهم. (هنوز باید سلول ها را یک به یک انتخاب کنم که دوباره ببندم، اما حداقل می توانم حجم کار را به نصف کاهش دهم). در واقع، در حالت ایدهآل، کاری که من میخواهم انجام دهم این است که بگویم: همه سلولها به جز سلولهای «ورودی» و «کد» را صادر کنید. یعنی صادرات انتخابی بر اساس انواع سلول ها. این انعطاف پذیرترین راه خواهد بود. یعنی باید یک جادوگر صادرات وجود داشته باشد که در آن می توان نوع سلول هایی را برای صادرات انتخاب کرد. بنابراین میتوانید کلاسهای داخل/خاموش سلولهای نوتبوک را بررسی کنید، سپس بر روی صادرات کلیک کنید. پیش فرض صادر کردن تمام سلول ها خواهد بود. متشکرم
|
نحوه انتخاب تمام سلول های دارای ویژگی خاص مانند آنهایی که بسته هستند
|
18634
|
این پروژه در اصل بر اساس پازلی است که توسط EIORU در http://www.ptt.cc/bbs/puzzle/M.1342451949.A.00F.html پیشنهاد شده است (若您懂得讀中文 / اگر کسی چینی بخواند^^ ) جولای گذشته. توضیحات، به بیان ساده، به شرح زیر است: > 1. در ابتدا در یک صفحه x-y در مبدا یک **ساقه** عمودی وجود دارد، > طول = 1. > 2. ساقه دو **شاخه** رشد می کند. یکی به سمت شرق و دیگری به سمت غرب. > شاخه ها دارای زاویه قطبی 45 درجه، طول = $\sqrt{2}$ هستند. اکنون درخت به نظر می رسد > مانند Y. > 3. همه **شاخه**ها سپس****های عمودی** روی نوک خود رشد می کنند، طول = 1. > 4. / ساقه های روی شاخه های **به سمت شرق** منجر به انشعاب **شرق/غرب** می شود. > شاخه ها > > / ساقه های روی شاخه های **به سمت غرب** منجر به انشعاب **شمال/جنوب** از > شاخه ها می شود. > > 5. تکرار رشد به گونه ای ادامه می یابد که: > > / ساقه روی یک شاخه **شمال** مانند یک شاخه **به سمت غرب** رشد می کند. > > / ساقه روی یک شاخه **جنوب** مانند یک شاخه **به سمت شرق** رشد می کند. > > / هر گاه دو شاخه در مکانی به هم نزدیک شوند، **میوه** تشکیل می شود و رشد بیشتری صورت نمی گیرد. > > _**Q1: چند بار تکرار طول می کشد تا بیش از 100 میوه روی درخت باشد؟_** _**Q2: طول کل ساقه ها و شاخه ها در تکرار Q1 چقدر است؟_** این **EIORU tree**، معادل یک اتوماتای دو بعدی مربعی است، و قوانین به راحتی به قوانین خودکار ترجمه می شوند (برای مختصر، از فهرست کردن آنها صرف نظر می کنم. :P) من مقداری کد Mathematica نوشتم تا چنین ساختاری را تجسم کنم. کد کار می کند، اما نسبتاً ناکارآمد است. اگر آن را جالب می دانید، لطفاً راه هایی را برای کارآمد کردن آن به من راهنمایی کنید، با تشکر! روشن[درخت]; درخت[عمودی][0] = {{0, 0} -> W}; درخت[عمودی][n_] /; n>0 := درخت[عمودی][n] = (درخت[مورب][n] = مرتبسازی[درخت[عمودی][n - 1] /. قانون1]) //. {p___، q_Rule، r___، s_Rule، t___} /; q[[1]] == s[[1]] :> {p, q[[1]] -> Q, t} (*تکرار سطح به سطح. روش من برای حذف Q=fruit از بعدی سطح دست و پا چلفتی است*) rule1 = { (*W*)({x_, y_} -> W):> دنباله[{x, y + 1} -> W, {x, y - 1} -> S]، (*A*)({x_، y_} -> A):> دنباله[{x، y + 1} -> W، {x، y - 1} -> S]، (*S*)({x_، y_} -> S):> دنباله[{x - 1، y} -> A، {x + 1، y} -> D ]، (*D*)({x_, y_} -> D):> دنباله[{x - 1, y} -> A, {x + 1, y} -> D]، (* Q*)({_، _} -> Q) -> دنباله[]}; (*من از قوانینی برای اجرای دوشاخه استفاده کردم*) (*من از WASD به جای NWSE استفاده کردم تا تایپ کد را آسانتر کنم. ساختار حاصل تنها ممکن است در کایرالیتی آنها متفاوت باشد، اما از نظر روحی یکسان است.*) (*تبدیل سطح i درخت - درخت[i] به گرافیک*) Clear[convert]; convert[i_]:= Join[{Hue[Mod[i, 10]/10]}، tree[diagonal][i] /. x:{_Integer, _} :> Append[x, 2 i - 1] /. rule2، درخت[عمودی][i] /. x:{_Integer, _} :> Append[x, 2 i - 1] /. rule3] (*rule2 درباره خطوط مورب است که نشان دهنده شاخه ها است*) rule2 = { (*W*)({x_, y_, z_} -> W) :> خط[{{x, y, z}, {x , y - 1, z - 1}}], (*A*)({x_, y_, z_} -> A) :> خط[{{x, y، z}، {x + 1، y، z - 1}}]، (*S*)({x_، y_، z_} -> S) :> خط[{{x، y، z} , {x, y + 1, z - 1}}], (*D*)({x_, y_, z_} -> D) :> خط[{{x, y, z}, {x - 1، y، z - 1}}]}؛ (*قانون3 درباره ساقه و میوه است*) rule3 = { (*Q*)({x_, y_, z_} -> Q) :> {color = Black, PointSize[0.03], Point[{x, y , z}]}، (*ساقه*)({x_، y_، z_} -> به جز[Q]) :> خط[{{x، y، z}، {x، y، z + 1}}]}؛ حدود 5+ دقیقه طول می کشد تا 50 بار تکرار شود. (تطابق الگوی زمان بالقوه نمایی است؟!) درخت[عمودی][50(**)] هر سطح به طور جداگانه نمودار شده است Table[Graphics3D[convert[i], ViewPoint -> Top, BoxStyle -> Dashed], {i, 1, 50(**)}] در مجموع یک ساختار نسبتاً پیچیده Graphics3D[Flatten@Table[convert[i]، {i, 1, 50(**)}] /. PointSize[_] -> PointSize[0]، ViewPoint -> Top، BoxStyle -> Dashed] شمارش آسان میوه ها (یا شاخه ها، در اینجا حذف شده است) Accumulate@Table[Count[tree[vertical][i]، Q، بی نهایت]، {i، 1، 50}]
|
یک ساختار سیرپینسکی، از طریق اتوماتای دوبعدی
|
28966
|
مستندات میگویند که وقتی «AspectRatio->Automatic» مشخص میشود، Mathematica > نسبت ارتفاع به عرض را از مقادیر مختصات واقعی در > نمودار تعیین میکند. هنگام انجام این کار، Mathematica واحدهای موجود در محورهای عمودی و افقی را بهعنوان طول یکسان در صفحه در نظر میگیرد. این زمانی معقول است که واحدهای هر دو محور یکسان باشند (به عنوان مثال، سال نوری)، اما لزوماً زمانی که واحدهای دو محور غیرقابل قیاس هستند (مثلاً درخشندگی در برابر ثانیه های قوس)، یا زمانی که وسعت در دو محور قابل قیاس نیستند، منطقی نیست. ابعاد بسیار متفاوت است (که با AspectRatio->Automatic، با نسبت تصویر موثر نزدیک به 0 یا بی نهایت). برای چنین شرایطی، من یک روش مناسب برای تنظیم نسبت ابعاد برابر با $r\times A$ میخواهم، که در آن $r$ یک فاکتور مقیاسبندی انتخابی من است، و $A$ نسبت تصویر محاسبهشده بر اساس «نسبت ابعاد» معمولی است. > قوانین خودکار _**آیا Mathematica راهی برای انجام این کار ارائه می دهد؟ ابتدا مقداری داده مصنوعی تولید می کنم. داده = با[{n = 50}, { {RandomReal[{-35, -30}, n], RandomInteger[{-20100, -20000}, n]}\[Transpose], {RandomReal[{0, 5 }, n], RandomInteger[{0, 80}, n]}\[Transpose] } ]؛ در جهت افقی، برای هر دو مجموعه داده، محدوده بیش از 5 واحد گسترش می یابد، اما در جهت عمودی، محدوده ها بیش از حدود امتداد دارند. به ترتیب 100 و 80 واحد. این به ترتیب با $A = 20$ و $A = 16$ مطابقت دارد (برای تعریف $A$ به بالا مراجعه کنید). اما فرض کنید من $r = 0.25$ می خواهم (یعنی می خواهم واحدهای عمودی فقط یک چهارم طول صفحه نمایش واحدهای افقی را داشته باشند). اگر چنین است، نسبت ابعاد مورد نظر برای دو مجموعه داده به ترتیب 5 و 4 خواهد بود. در هر صورت، در اینجا نمودارهایی وجود دارند که با «AspectRatio->Automatic» تولید می شوند و نسبت ابعاد بدون مقیاس ($A = 20$ و $A=16$) را نشان می دهند. -> True، FrameTicks -> {None, Automatic}] & /@ data  برای این مثال، البته، محاسبه نسبت ابعاد مورد نظر $r A$ نسبتاً ساده بود، زیرا من مجموعه داده هایی را با مقادیر خاص ساخته ام. دلار A$. با این حال، به طور کلی، من نمیخواهم برای هر طرح، دلار A$ را در نظر بگیرم. * * * BTW، اگر کسی تعجب کند، تعیین $r$ به عنوان AspectRatio این کار را انجام نمی دهد: ListPlot[#، AspectRatio -> 0.25، Frame -> True، FrameTicks -> {None, Automatic}] و /@ داده  * * * 1 من دو نمودار را در این مثال نشان میدهم زیرا انگیزه اصلی برای کنترل اندازههای نسبی واحدهای محور این است که نمودارهای مختلف را به راحتی قابل مقایسه کنیم، حتی زمانی که آنها به عنوان بخشی از مثلاً یک شبکه رسم نشده باشند. همانطور که اتفاق میافتد، نمودارهای نشاندادهشده در بالا را رضایتبخش نمیدانم، نه تنها به این دلیل که نسبتهای تصویر مورد نظر را ندارند، بلکه همچنین به این دلیل که اندازههای نسبی آنها مستقیماً قابل مقایسه نیستند (برای این منظور، دو نمودار باید عرض یکسانی داشته باشند، و یکی روی سمت راست باید 80 درصد به اندازه قد سمت چپ باشد). البته، این مشکل دوم به طور کلی یک موضوع جداگانه است، اما من در اینجا فقط به عنوان پیش زمینه اضافی به آن اشاره می کنم FWIW، و برای افزایش احتمال اینکه هر پاسخی که برای سوال تاپیک دریافت کنم، حل این مشکل دوم را بی مورد نمی کند. دشوار است.
|
چگونه نسبت بین مقیاس عمودی و افقی کرت ها را تنظیم کنیم؟
|
32799
|
چگونه می توانم یک پالت ماتریس بسازم؟ بنابراین، من یک پالت با ماتریس مربع 3x3، ماتریس مربع 4x4، ماتریس ردیف 1x3، ردیف ماتریس 1x4، ماتریس ستون 3x1 و ماتریس ستون 4x1 می خواهم.
|
پالت برای چسباندن الگوهای ماتریس در یک دفترچه یادداشت
|
52259
|
من سعی می کنم با استفاده از گزینه Epilog نقاط سه بعدی را با Plot3D تجسم کنم. اگر گزینههای Plot3D («Options[Plot3D]» را بررسی کنید، میتوانید مشاهده کنید که Epilog یکی از گزینههای Plot3D است. اما هنگام پیاده سازی این گزینه آنطور که انتظار می رود نتیجه نمی گیرد. برای مثال: داده = مسطح[ جدول[{i، j، i^2 + j^2}، {i، -2، 2، 0.5}، {j، -2، 2، 0.5}]، 1] ; Plot3D[Exp[-x^2 - y^2]، {x، -2، 2}، {y، -2، 2}، Epilog -> {PointSize[Large]، Point[data]}، PlotRange -> همه] البته راه های دیگری نیز وجود دارد (مانند استفاده از «نمایش»)، اما سوال اینجاست که چرا Plot3D گزینه خودش را نمی پذیرد؟
|
چرا Plot3D گزینه Epilog را نمی پذیرد
|
56228
|
سایت mathematica stackexchange گنجینه ای از توابع عالی است که جامعه کاربران برای سهولت استفاده از mathematica به اشتراک گذاشته است. بسیاری از این عملکردها برای استفاده روزانه بسیار مفید هستند. به نظر شما بهترین روش برای جمع آوری این توابع و در دسترس قرار دادن آنها در راه اندازی یک سند جدید چیست؟
|
بهترین تمرین برای گروه بندی و در دسترس قرار دادن توابع سفارشی مورد علاقه خود در هنگام راه اندازی
|
26365
|
من سعی می کنم خروجی تابع زیر t2[x_] را در n1[x_] رسم کنم:= 4 \[Pi]*x + Sin[2 \[Pi] 0.6 x]; t2[x_] := حل[4 \[Pi] t + Sin[2 \[Pi] 0.6 t ] - n1[x] == 2 \[Pi] && x < t, t]; حالا، اگر مقدار خاصی را تایپ کنم، پاسخ مورد انتظار را می دهد: t2[1] > {{t -> 1.5}} اما نمی توانم بفهمم که چگونه «x» را به عنوان یک متغیر پیوسته یا حتی گسسته وارد کنم. فهرست من همچنین سعی کردم «Evaluate[t2[x]]» و «Plot[x/» را ترسیم کنم. t2، {x، 0، 2}]` در تمام ترکیباتی که می توانم به آنها فکر کنم، اما نمی توانم آن را به کار ببرم. ریک، از هرگونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد
|
نمی توان خروجی حل را ترسیم کرد
|
43199
|
من در مورد نحوه صادرات داده ها به شکل علمی با استفاده از _Mathematica_ مشکل دارم. برای مشخص بودن، من یک لیست alist = {2344 را تعریف می کنم. 1111111, 0.0002223344}; ScientificForm[%] Export[test.dat، %] اما معلوم شد که کار نمی کند. آیا راه دیگری برای رسیدن به این هدف وجود دارد؟ همچنین برای کنترل تعداد ارقام صادر شده چه کاری می توانم انجام دهم؟ هر ایده ای؟
| |
43193
|
این ممکن است یک سوال واقعا احمقانه باشد، اما من نمی دانم چگونه نسخه Mathematica خود را بر روی یک سرور راه دور در فضای ابری اجرا کنم. من یک حساب Webfaction و یک کپی از Mathematica روی رایانهام نصب کردهام، اما نمیدانم چگونه هسته Mathematica را در فضای ابری تنظیم، نصب و اجرا کنم. میدانم که سؤالات مبتدیان معمولاً در Stack Exchange به خوبی دریافت نمیشوند، بنابراین فقط اشارهای به سایت یا صفحهای که بتوانم دستورالعملها را در آن پیدا کنم کافی است. من خودم سعی کردم برخی از آنها را پیدا کنم اما کاملاً خالی بوده است. متشکرم
|
چگونه هسته Mathematica را روی سرور راه دور اجرا کنیم؟
|
47617
|
من میخواهم این جمعبندی را برای _Mathematica_ توضیح دهم، برای $a >0$، $n_u، n_d \in \mathbb{Z}$ را تعریف کنید به گونهای که اگر $\{ a \} \leq 0.5$، آنگاه $n_u = [a]-1 $ و $n_d = - [a]$ و اگر $\{ a \} > 0.5$، آنگاه $n_u = [a]$ و $n_d = -([a]+1)$. اکنون مجموع را محاسبه کنید، $\sum _ {n = n_d} ^{n_u} (1+2n)Log[a^2 - (n + \frac{1}{2} )^2] $ کسی می تواند به من کمک کند بنویسم این در _Mathematica_؟ * * * با تمام تلاش هایی که تا به حال انجام دادم، _Mathematica_ یک عدد مختلط را به عنوان پاسخ تولید کرد! من نمیدانم _Mathematica_ چگونه تعداد محدودی از اعداد حقیقی را جمع می کند تا یک عدد مختلط به دست آید!
|
در مورد انجام یک مبلغ
|
27979
|
تابع هرمیت $n$-th را با $h_n$ نشان دهید. $$ h_n(x) = \frac{(-1)^n }{\sqrt{2^n n! \sqrt{\pi}}} \mathrm{e}^{\frac{x^2}{2}} \frac{\mathrm{d}^n}{\mathrm{d} x^n} \mathrm{ e}^{-x^2} $$ من در تلاش برای یافتن عبارت های چهلم، چهل و یکم و چهل و دوم در فرآیند گرم-اشمیت با توابع هرمیت $h_n$ هستم. $[-1، 1]$. من از روش معمول برای فرآیند گرام اشمیت استفاده کردم، اما توانستم فقط 6 عبارت اول را محاسبه کنم و سپس کامپیوترم گیر کرد. آیا راهی برای محاسبه آنها وجود دارد؟
|
فرآیند گرم اشمیت با توابع هرمیت در [-1، 1]
|
4380
|
از نظر تئوری کاملاً مشخص است که پتانسیل کولن را می توان به صورت تبدیل فوریه به روش زیر بدست آورد: $$ \int \frac{\mathrm{d}^3p}{\left( 2 \pi \right)^3} \frac{e^{\mathrm{i} \mathbf{p} \cdot \mathbf{r}}}{\mathbf{p}^2+m^2} = \frac{e^{-rm}}{4 \pi r} \hspace{20pt} r \equiv \sqrt{x^2+y^2+z^2}$$ (اصطلاح جرم اینجا برای همگرایی ریاضی است به دلایلی، میتوان جرم را بعد از تبدیل صفر قرار داد. تبدیل فوریه نیز معنای فیزیکی دقیقی دارد، اما این از محدوده این سؤال خارج است. Wolfram Mathematica; با نادیده گرفتن برخی از ثابت های غیر ضروری، از کد زیر استفاده می کنم: FourierTransform[1/(k*k + q*q + r*r + m*m)، {k, q, r}, {x, y, z}] که این کار را انجام می دهد نتیجه مورد انتظار را به ارمغان نمی آورد... من به هیچ وجه متخصص Mathematica نیستم، اما نمی توانم بفهمم چرا تبدیل فوریه را اشتباه می گیرد.
|
پتانسیل کولن به عنوان تبدیل فوریه
|
8382
|
### زمینه من دارم تابعی می نویسم که چیزی شبیه به این است: triDiagonalQ[mat_] := MapIndexed[ #1 == 0 || شکم[#2[[1]]-#2[[2]]] <= 1 و، حصیر، {2}] // صاف کردن // و @@ # و اکنون، چیزهایی مانند `#2[[1] خواندن ]` و «#2[[2]]» تا حدودی سخت است. من ترجیح می دهم کاری مانند: triDiagonalQ[mat_] := MapIndexed[ #1 == 0 || Abs[i-j] <= 1 &, mat, {2}] // صاف کردن // و @@ # & (* با {i, j} <- #2 در جایی *) ### سوال آیا راهی برای انجام دادن وجود دارد چیزی شبیه تخریب در _Mathematica_؟ * * * پیوندهای زیر منظور من از تخریب را نشان می دهد: * http://clojure.org/special_forms * http://java.dzone.com/articles/clojure-destructuring * http://blog.jayfields. com/2010/07/clojure-destructuring.html (اینها هیچ ربطی به _Mathematica_ ندارند؛ آنها عمدتا برای نشان دادن آنچه منظور از تخریب است)
|
Mathematica تخریب
|
14138
|
من در حال حاضر فهرستی از فرمها، {{String_1, 8.}, {String_2, `101.}, {String_3, 37.}, ..., {String_n, 28.}} به همراه فهرست دیگری دارم, {{ 8، 37، ... }، ...، {...، 28، 101}} و من می خواهم برگردم، {{String_1، String_3، ...}، ...، {..., String_n, String_2}} به طور خلاصه، من می خواهم لیست اعداد در لیست دوم را با رشته های مربوط به آنها (در لیست اول) جایگزین کنم. تصور می کنم این یک راه حل کاملاً ساده دارد، اما جستجو در اسناد Mathematica چندان مثمر ثمر نبوده است. هر کمکی قابل تقدیر است.
|
یک رشته از بردار حاوی یک رشته و یک عدد را برگردانید
|
43197
|
من تمام تلاش خود را برای جستجوی راهنما و تست White's Google (http://en.wikipedia.org/wiki/White_test) در Mathematica انجام دادهام. آیا کسی می تواند من را به یک تابع یا مرجع Mathematica برای این موضوع راهنمایی کند یا اگر می خواهید باید خودتان آن را کدگذاری کنید؟ ممنون، پیتر
|
تست OLS تست عمومی ناهمگونی وایت
|
35444
|
من سعی می کنم یک سری تغییرات در ظاهر Plot یک تابع ایجاد کنم. من سعی می کنم از Manipulate برای آزمایشاتم استفاده کنم. من سعی کردم کد زیر 'Manipulate[ Plot[Sin[x], {x, 0, Pi}], {p, HoldForm /@ Options[Plot]}, {q, InputField}] را تغییر دهم تا زمانی که به عنوان مثال، p AxesOrigin ->Automatic است و q به {-3،5} تغییر می کند، سپس نمودار با مبدا محورها در {-3،5} به روز می شود. به همین ترتیب، اگر p AxesLabeL->None گرفته شود و p به برچسب A تغییر یابد، آخرین نمودار با نشان دادن برچسب A label در بالا (بدون تأثیر بر تغییراتی که قبلاً در گزینههای دیگر مانند AxesOrigin در بالا ایجاد شده است) تازه میشود.
|
همه گزینه های Plot را به صورت پویا تغییر دهید
|
42923
|
این سوال شبیه شمارهگذاری لیست تودرتو بر اساس عمق (یا سطح) است. فهرستی دارم مانند list = {A -> {a1, a2}, B -> {b1->{ z1،z2},b2 -> {z3،z4}},C -> {c1 -> {cc1-> {x،y }، cc2 -> {x1، x2}},c2 -> {xx، yy}، c3 ->{u،v، w}}}; و من می خواهم تابعی بسازم که به من کمک کند تا با توجه به عمق آن را پیمایش کنم، مانند Navigate[list,1] = {A, B, C} Navigate[list,2] = { A -> {a1، a2}، B -> {b1، b2}، C -> {c1، c2، c3}} پیمایش[ فهرست، 3] = {A -> {a1، a2}، B -> {b1 -> {z1،z2}، b2 -> {z3،z4 }}، C -> {c1 -> {cc1،cc2}، c2 ->{xx، yy}، c3 ->{u، v، w}}} و غیره در من یک راه حل برای عمق کوچک دارم، اما از آنجایی که لیست می تواند دلخواه تو در تو باشد، فکر می کنم به یک رویکرد تودرتو نیاز دارم.
|
فهرست تودرتو را کاوش کنید
|
26367
|
من یک تابع $f دارم: \mathbb{R}^4 \to \mathbb{R}^2$، و میخواهم منطقه $f([0,1]^4)$ را رسم کنم. نوشتن $f_1(s,t,u,v)$ و $f_2(s,t,u,v)$ برای هر مختصات خروجی که با استفاده از پلاتر پارامتری _Mathematica_ امتحان کردم: ParametricPlot[{f1[s,t, u،v]، f2[s،t،u،v]}، {s،0،1}، {t،0،1}، {u،0،1}، {v,0,1}] این مورد ناموفق بود زیرا به نظر میرسد _Mathematica_ فقط از رسم پارامتریک در (حداکثر) دو پارامتر پشتیبانی میکند. آیا کسی از کار در اطراف می شناسد؟ به منظور داشتن یک مثال کاری، یک مثال کوتاه از توابع من این است: f1[s_,t_,u_,v_]:=(s+1/s)(t+1/t)Cos[\[Pi] u /4]Cos[\[Pi] v/4]; f2[s_,t_,u_,v_]:=(s+1/s)(t-1/t)Cos[\[Pi] u/4]Sin[\[Pi] v/4];
|
ترسیم تصویر دو بعدی از توابع چندین متغیر
|
52252
|
هر ارزیابی یک جفت علامت In[n]/Out[n] ایجاد می کند که قبل از ورودی و خروجی واقعی برچسب گذاری شده اند. مانند شکل زیر:  اگر فایل را ذخیره کردم، آن را ببندید و دوباره باز کنید، که In[n]/Out[ n] علائم ناپدید می شوند (همانطور که انتظار می رود). مانند موارد زیر:  با این حال، یک نمونه کد در فایل مستندات همیشه دارای علائم In[n]/Out[n] است. مهم نیست که آن قطعه کد را محاسبه کرده باشید یا نه. مانند شکل زیر:  سوال من این است: چگونه می توان علائم In[n]/Out[n] تولید شده توسط محاسبات را حتی حفظ کرد اگر همان فایل را دوباره روی یک هسته تازه باز کنم؟ مانند آنچه برای فایل های مستندات به نظر می رسد. شاید لازم باشد از «DumpSave» مانند آنچه در این سؤال گفته شد استفاده کنید؟ علاوه بر این، چگونه می توان به شیوه نامه فایل های اسناد دسترسی داشت؟ اگر بتوانم آن سبک را در یادداشت های کدم اعمال کنم عالی خواهد بود.
|
نحوه حفظ برچسب های ورودی/خروجی مانند آنچه در فایل های مستندات انجام می دهند
|
1379
|
«CurrentValue» میتواند برای نظرسنجی وضعیت مقادیر متعدد سیستم مانند موقعیت ماوس استفاده شود. با این حال، صفحه راهنمای آن همه موارد ممکن را فهرست نمیکند. موردی مانند `TooltipFontFamily` لیست نشده است اما با این وجود کار می کند: In[49]:= CurrentValue[TooltipFontFamily] Out[49]= Segoe UI سوال من این است: کجا می توانم (بیشتر) پیدا کنم فهرست کاملی از مواردی که میتوان با «مقدار فعلی» استفاده کرد. یا به جای آن، چگونه می توانم چنین لیستی را به صورت برنامه نویسی تولید کنم؟ * * * **ویرایش** بر اساس پاسخ جان فولتز، من موارد زیر را نوشتم: Union[ Flatten[ Cases[ Import[#], HoldPattern[CurrentValue[a_]] :> a, Infinity ] & /@ FileNames[#] & /@ { FileNameJoin[{$InstallationDirectory، SystemFiles، FrontEnd، StyleSheets، *.nb}]، FileNameJoin[{$InstallationDirectory، SystemFiles، FrontEnd، TextResources، *.nb}]، FileNameJoin[{$InstallationDirectory، SystemFiles، FrontEnd , SystemResources, *.nb}] }, 2 ] ] و این را دریافت کرد: (* ==> {CommandKey, ControlKey, ControlsFontFamily, ControlsFontSize, DefaultButtonSize, DefaultNewGraphics, HyperlinkModifierKey, LicenseValid, MenuFontFamily, MouseButtonTest,MouseButtonlickTest,MouseOuseel,Mouse,C OptionKey, PanelBackground, PanelFontFamily, PanelFontSize, ScreenArea, ShiftKey, ToolbarBackground, TooltipFontFamily, TooltipFontSize, TooltipFrameMargins, Enabled, Language, {ControlsFontSize,Me,ControlsFontSize,La {ControlsFontSize، Small}، {SystemColor، DialogText}، {SystemColor،DialogTextDisabled}، {SystemColor، MenuText}، {SystemColor، Tooltip}، {SystemColor، TooltipFrame}، {SystemTColorText، Tools {ScreenRectangle, 1, 2}, {ScreenRectangle, 2, 2}} *) علاوه بر پیامی در مورد شکایت از: نحو::sntufn: نام طولانی یونیکد ناشناخته NumberComma. * * * سایر موارد شناخته شده با CurrentValue (در لیست بالا نیست) که در پاسخ ها/نظرات اینجا استفاده شده است: * طبق این نظر توسط celtschk: {Thickness، Opacity، Dashing، FontFamily , FontSize، FontSlant، FontWeight، FontColor، FontOpacity}
|
موارد شناخته شده توسط CurrentValue
|
56598
|
بنابراین، من فکر می کنم مشکلی که من دارم ساده است، اما هنوز مطمئن نیستم که چگونه آن را انجام دهم. من یک معادله بدون جواب تحلیلی دارم: $a_1 \sin \left(2 \theta \right)+a_2 \sin \left(2 \phi\right)+a_3 \cos \left(2 \theta\right)+a_4 \cos \left(2 \phi\right)=a_5$ که $a_i$ فقط اعدادی هستند که به بحث مربوط نیستند. این معادله راهحلهای عددی دارد، چیزی که من نیاز دارم یک لیست $\{\theta,\phi\}$ است که این معادله را برآورده کند. بهترین راه برای انجام این کار چه خواهد بود؟ هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
| |
48437
|
میخواهم $$ \int_{0}^{2\pi} dt_1 \frac{a + b*\cos(t_1 - t_2)}{c + d*\cos(t_1 - t_2)} $$ را ادغام کنم که $ a، b، c، d، t_2$ اعداد واقعی هستند و $c + d > 0$ & $0 \leq t_2 \leq 2\pi$. من از یک دستور مستقیم در _Mathematica_ (9.0.1.0)، Integrate[(a + b*Cos[t1 - t2])/(c + d*Cos[t1 - t2])، {t1، 0، 2 π} استفاده کردم، مفروضات -> {a ∈ Reals, b ∈ Reals, c >= 0, d <= 0, c + d >= 0, 0 <= t2 <= 2π}] برای دریافت پاسخ آشکارا نادرست: $2\pi \frac{b}{d},$$ زیرا واضح است که انتگرال باید $\propto c^{-1}$ برای $|c باشد. | \gg |d|$. سوال من این است که من اینجا چه غلطی می کنم؟ آیا در اینجا می توان درسی کلی در مورد اینکه چگونه _Mathematica_ این نوع ادغام ها را مدیریت می کند و روش صحیح درخواست از آن برای انجام چنین ادغام هایی یاد گرفت؟
|
روش صحیح برای ادغام یک تابع خاص
|
49054
|
من داده های جدولی در یک صفحه وب دارم. به نظر می رسد: Import[http://mfvonh.me/numericalTable.html, Plaintext] > 1.0 > > 1.1 > > 3.53 با این حال، من ستون های زیادی دارم، بنابراین می خواهم آن را با استفاده از داده ها وارد کنم. `: وارد کردن[ http://mfvonh.me/numericalTable.html , Data ] > { 1. , 1.1 , 3.53 } من میخواهم از تبدیل «واردات» به اعداد جلوگیری کنم، همانطور که در بالا انجام شد، و به سادگی تمام دادههای جدولی را بهصورت رشتهای استخراج کنم. بدیهی است که راه های آسانی برای هک کردن این موضوع با یک راه حل وجود دارد. من به دنبال پاسخی هستم که شامل «واردات[_، «داده»]» باشد. من فرض میکنم این تبدیل جایی در «ردیابی» است، اما وقتی سعی کردم به آن نگاه کنم غافلگیر شدم: (Import[http://mfvonh.me/numericalTable.html, Data] // Trace) > > trace.txt **26 مگابایت** متن ساده تولید کرد. نگاهی انداختم. حالا من گیر کردم.
|
چگونه در Import [صفحه وب، داده] از تبدیل فرم های اعداد به اعداد جلوگیری کنیم؟
|
39357
|
من این عبارت را دارم: eqn= -(P (d4^6 + d4^4 (-2 d5^2 + 3 (l - z)^2) + d4^2 (d5^4 - 2 d5^2 (l - z)^2 + 3 (l - z)^4) + 2 d4 d5^2 Sqrt[-(-d4^2+ (d3-d5)^2 -(l-z)^2) (-d4^2 + (d3 + d5)^2 - (l - z)^2)] (-l + z) + d3^4 (d4 + l - z) (d4 - l + z) - (d5^2 + (l - z)^2) (l - z)^2 (d5 + l - z) (d5 - l + z) - 2 d3^2 (d4^4 + d4^2 (d5^2 + (l - z)^2) - d5^2 (l - z)^2 + d4 Sqrt[-(-d4^2 + (d3 - d5)^2 - (l - z)^2) (-d4^2 + (d3 + d5)^2 - (l - z)^2)] (-l + z)))); وقتی سعی کردم حل کنم: حل[eqn == 0, z]; من نتایج زیر را دریافت کردم: {{z -> I (d4 - I l)}، {z -> -I (d4 + I l)}، {z -> -Sqrt[d3^2 - d4^2 - 2 d4 d5 - d5^2] + l}، {z -> Sqrt[d3^2 - d4^2 - 2 d4 d5 - d5^2] + l}، {z -> -Sqrt[d3^2 - d4^2 + 2 d4 d5 - d5^2] + l}, {z -> Sqrt[d3^2 - d4^2 + 2 d4 d5 - d5^2] + l}، {z -> -Sqrt[-d3^2 - 2 d3 d4 - d4^2 + d5^2] + l}، {z -> Sqrt[-d3^2 - 2 d3 d4 - d4^2 + d5^2] + l}، {z -> -Sqrt[-d3^2 + 2 d3 d4 - d4^2 + d5^2] + l}، {z -> Sqrt[-d3^2 + 2 d3 d4 - d4^2 + d5^2] + l}} اما وقتی میخواستم نتایج قبلی را بررسی کنم، برخی از آنها درست نبودند، مانند این: FullSimplify[ eqn /. {z -> Sqrt[d3^2 - d4^2 - 2 d4 d5 - d5^2] + l}، فرضیات -> d3 > 0 && d5 > 0] (* -8 d4 (d3 - d5) d5 (d3 + d5) (-d3^2 + (d4 + d5)^2) P *) آیا در این مورد کمکی دارید؟
|
من هنگام حل معادله پاسخ های اشتباه گرفتم
|
4037
|
بنابراین من در میانه ساختن برخی از طرحها هستم و ناگهان قسمت اصلی از بین میرود و من کارم را ذخیره نکردهام. من از Mathematica 8 در MacOS X استفاده می کنم. فرآیند MathKernel هنوز در حال اجرا است و امیدوارم بتوانم تاریخچه In/Out را از طریق ترمینال از آن استخراج کنم. آیا راهی برای این کار وجود دارد؟
|
نوت بوک ذخیره نشده در حال خراب شدن است: آیا راهی وجود دارد که بتوانم وضعیت MathKernel را قبل از کشتن آن ذخیره کنم؟
|
56222
|
من یک سیگنال دارم که می خواهم فرکانس های موجود در آن را شناسایی کنم، از تابع فوریه استفاده کردم اما نمی توانم فرکانس را درست دریافت کنم. در اینجا یک مثال ساده آورده شده است: dt = 1/100; ls = جدول[0.1 Cos[30 x] + 2 Sin[x]^2، {x، 0، 200 dt، dt}]; ListPlot[ls, Mesh -> All, MeshStyle -> Red]  و تبدیل فوریه ListPlot[Abs[Fourier[ls] ]^2، PlotRange -> {{0، 10}، {0، 1}}، DataRange -> {0، 1/dt}، FrameLabel -> {Frequency, Intensity}, Mesh -> All, MeshStyle -> Red, GridLines -> {{30/(2 π)}, None}]  چرا پیک را نه در فرکانس اصلی 30/(2Pi)، بلکه با تغییر فرکانس بدست میآورم؟ آیا اشتباه وحشتناکی مرتکب شدم؟ راه صحیح بازیابی فرکانس اصلی با استفاده از ویژگی های پردازش سیگنال Mathematica چیست؟ من سعی کردم صفرها را اضافه کنم اما هنوز یک تغییر فرکانس دارم. ListPlot[Abs[Fourier[PadRight[ls, 2000]]]^2، PlotRange -> {{0, 10}, {0, .1}}, DataRange -> {0, 1/dt}, FrameLabel -> { Frequency، Intensity}، Mesh -> All، MeshStyle -> Red، GridLines -> {{30/(2 π)}، هیچ}]  **ویرایش** هنوز متقاعد نشده ام که این مشکل به این دلیل است که نقطه های بسیار کمی در سیگنال وجود دارد و همچنین تعداد دوره های موجود در سیگنال یک عدد صحیح نیست. این سیگنال را در نظر بگیرید ls = Table[0.1 Cos[30 x], {x, 0, 200 dt, dt}]; دارای همان تعداد دوره است و تعداد دوره ها یک عدد صحیح نیست، اوج می دهد که مرکز نیست، ListPlot[Abs[Fourier[ls]]^2، PlotRange -> {{0, 10}، {0 , 1}}, DataRange -> {0, 1/dt}, FrameLabel -> {Frequency, Intensity}, Mesh -> All, MeshStyle -> قرمز، GridLines -> {{30/(2 π)}، هیچکدام}]  اما اضافه کردن صفر به ListPlot کمک میکند [Abs[Fourier[PadRight[ls, 2000]]]^2, PlotRange -> {{0, 10}, {0, .1}}، DataRange -> {0، 1/dt}، FrameLabel -> {Frequency، Intensity}، Mesh -> All، MeshStyle -> Red، GridLines -> {{30/(2 π) }، هیچ}] 
| |
57908
|
وقتی میخواهم برگه «تنظیمات» را باز کنم، خطای زیر را دریافت میکنم... JLink`Java::excptn: یک استثنای جاوا رخ داد: java.lang.NoClassDefFoundError: کلاس ch.qos.logback.classic را نمیتوان مقداردهی کرد. .PatternLayout در com.wolfram.remoteservices.client.impl.LogbackProxy.configureDefaultLogging(LogbackProxy.java:68) در com.wolfram.remoteservices.client.impl.LogbackProxy.configure(LogbackProxy.java:47) در com.wolfram.remoteservices.client.impl.RemoteServicesClientImpl.configureLogging(RemoteServicesClientImpl.java:1378) در com.wolfram.remoteservices.client.impl.RemoteServicesClientImpl.javateer>(RemoteServicesClient. com.wolfram.remoteservices.client.impl.RemoteServicesClientImpl.<init>(RemoteServicesClientImpl.java:69) در sun.reflect.NativeConstructorAccessorImpl.newInstance0(Native Method) در sun.reflectorInmplectornc.New. منبع) در sun.reflect.DelegatingConstructorAccessorImpl.newInstance(منبع ناشناس) در java.lang.reflect.Constructor.newInstance(منبع ناشناس) در java.lang.Class.newInstance0(منبع ناشناس) در java.lang.Class.newInst منبع) در com.wolfram.remoteservices.client.RemoteServicesClientFactory.createClient(RemoteServicesClientFactory.java:73). در اینجا برخی از جزئیات مربوطه آمده است: * من بعد از نصب نسخه 10 شروع به دریافت خطا کردم * در نسخه 9 نیز همین خطا را دریافت می کنم که قبلاً خوب کار می کرد * من فایل logback classic jar را در مسیر کلاس پیش فرض JLink کپی کردم... خیر اثر * من سعی کردم Lightweight Grid را دوباره نصب کنم فایده ای نداشت... آیا کسی همین مشکلات را دارد؟ آیا کسی ایده ای دارد که چه خبر است؟
|
صفحه تنظیمات برگزیده گرید سبک وزن پس از نصب نسخه 10 از کار افتاد
|
19974
|
چگونه می توانم لیستی مانند: a = {1، 2، 0.1} را به ترتیب تبدیل کنم تا بتوانم آنها را به یک تابع منتقل کنم، به عنوان مثال. من میخواهم کاری شبیه به این Range[a] انجام دهم تا خروجی این باشد: > 1، 1.1، 1.2، ...، 2.0
|
یک لیست با سه آرگومان {x0,x1, step} را به جدولی با فاصله یکسان تبدیل کنید؟
|
23968
|
Series یک تابع را گسترش می دهد، و همچنین ایده ای از مرزهای مجانبی تابع ارائه می دهد: Series[$\frac{1-x^3}{1-x}$] برمی گرداند: $1 + x + x^2 + O (x)^5$ من میخواهم نماد big-Oh را حذف کنم، برای مثال: $1 + x + x^2$ چگونه میتوانیم مرزهای مجانبی را حذف یا سرکوب کنیم «سریال» برمیگردد؟
|
چگونه می توانیم نماد مجانبی را در سری ها سرکوب کنیم؟
|
40850
|
آیا ممکن است، و اگر چنین است، چگونه مقدار h را زمانی که مقدار g تغییر میکند، مقداردهی اولیه کنیم. Grid@{{t =، t}، {h =، h}}، {{t، 2}، {2، 3، 5، 10}}، دکمه[give h، {}] ] در حال حاضر، هنگام تغییر مقدار t، مقدار h به طور خودکار به روز می شود. اکنون میخواهم مقدار h را به 0 مقداردهی کنم، زمانی که مقدار t تغییر میکند. مقدار h باید با کلیک بر روی دکمه که در این لحظه غیرفعال است، به روز شود. چه چیزی را برای انجام این کار از دست داده ام؟ مثل همیشه برای همه کمک ها متشکرم!
|
مقداردهی اولیه دستکاری با انتخاب های مختلف
|
48431
|
مثلاً تابع «foo» را داشته باشید: foo[x_] := x + 2 مانند «ارزیابی» «->» «ارزیابی در محل»، میخواهم میانبر صفحهکلیدی داشته باشم که انتخاب فعلی را با نتیجه اعمال foo در انتخاب. برای مثال، اگر «1+3» را در سلولی با محتویات زیر انتخاب کرده باشم: 2*1+3-5 با فشار دادن ترکیبی از صفحه کلید، میخواهم Mathematica آن را با نتیجه «foo[1+3]» جایگزین کند. (`6`): 2*6-5
|
یک تابع را به انتخاب فعلی در محل اعمال کنید
|
51051
|
من سناریویی دارم که در تلاش برای حل حالت پایه یک _همیلتونی_، باید بتوانم برخی از معادلات دیفرانسیل جفت شده را حل کنم. قبل از این من قبلاً k=1 و Δ=5 $$ \text{NDSolve}\left[\left\{\Delta \delta (\phi )-i k e^{-i \phi } \beta (\phi) را تنظیم کردهام )==-i \alpha '(\phi ),\beta (\phi )-\Delta \gamma (\phi )+i k e^{i \phi } \alpha (\phi )==i \beta '(\phi),-\Delta \beta (\phi )+i k e^{i \phi } \delta (\phi )==-i \gamma '(\ phi ),\Delta \alpha (\phi )+\delta (\phi )-i k e^{-i \phi } \gamma (\phi )==i \delta '(\phi ),\alpha (\pi )==1,\beta (\pi )==-1,\gamma (\pi )==1,\delta (\pi )= =-1\right\},\{\alpha,\beta,\gamma,\delta \},\{\phi,-\pi,\pi \}\right] کد منبع $$: NDSحل[{- E^(-I ϕ) β[φ] I k + Δ δ[φ] == -I α'[φ] , (E^(I ϕ)) α[φ] I k + β[ ϕ] - Δ γ[φ] == I β'[φ]، - Δ β[ϕ] +E^(I ϕ) δ[ϕ] I k == -I γ'[ϕ]، Δ α[φ]-E^(-I ϕ) γ[φ] I k +δ[φ] ==I δ'[φ]، α[π]==1، β[π]==-1، γ [π]==1, δ[π]== -1},{α,β,γ,δ},{φ,-π,π}] خطای > NDSolve::ndode: ورودی است معمولی نیست معادله دیفرانسیل در اینجا یک اسکرین شات از خطا در سیستم من آمده است: i.stack.imgur.com/14Dwr.png آیا می دانید چه اشتباهی انجام می دهم؟
|
NDSolve :: خطای ndode هنگام حل یک ODE های جفت شده
|
9332
|
آیا می توان مکان نشانگر ماوس را مستقیماً از _Mathematica_ بدون استفاده از ابزارهای خارجی مانند «Run[xdotool mousemove x y] تنظیم کرد؟
|
مکان نما را به صورت برنامه ریزی شده به مکان دلخواه روی صفحه حرکت دهید
|
27147
|
برخی از محاسبات من به انتخاب چندین مقدار از بازه [-2، 2] بستگی دارد (این کم و بیش درون یابی یک تابع ثابت با استفاده از نقاط به عنوان پارامتر است). من می خواهم یک کنترل پویا برای آنها ایجاد کنم. ایده آل ترین چیز برای داشتن یک لغزنده با موقعیت های متعدد برای حرکت یا یک مکان یاب در یک خط است. در حال حاضر، من سعی کردهام نوع دوم را پیادهسازی کنم: Manipulate[points[[All, 2]] = Table[0, {5}]; Plot[points, {x, -2, 2}, PlotRange -> 1/100, Aspect Ratio -> 0.01], {{points, ({#, 0} &) /@ RandomReal[{-2, 2}, { 5}] }، مکان یاب}] این کار می کند، اما با نکات عجیب و غریب: هنوز هم می توان پنجره های مکان یاب را به طور قابل مشاهده ای بالاتر یا پایین تر از پایه بلند کرد. خط مطمئناً، به دلیل خط «نقاط[[همه، 2]] = جدول[0، {5}]» فوراً عقب میافتند، اما امیدوارم راهحل بهتری وجود داشته باشد. آیا وجود دارد؟
|
دستکاری چندین مقدار از یک بازه
|
24410
|
من میخواهم به چیزی شبیه به این دست پیدا کنم. ] اما تابع من به جای 'Sin' یک تابع گران است و از آنجایی که چیزی که می خواهم فقط تغییر محدوده نمودار است، نیازی به محاسبه مجدد مقادیر در هر بار نیست. بنابراین من این p = Plot[Sin[x], {x, 0, 10}] را امتحان کردم. [Show[p, PlotRange -> {{0, r}, {-1, 1}}], {r, 0.1, 10}] را دستکاری کنید اما با تغییر r محورهای نمودار در حال تغییر است. بنابراین آیا می توان محدوده طرح یک نمودار را با محورهای ثابت دستکاری کرد، بدون اینکه هر بار آن را دوباره ارزیابی کرد؟
|
نحوه دستکاری محدوده نمودار با محورهای ثابت
|
51066
|
عملگر محصول اسکالر برای بردارهای مختلط (یا ماتریس ها) در Mathematica چیست؟ $Dot[]$ معمولی کار نمی کند. به عنوان مثال در اینجا چیزی است که Mathematica $$\{1,0\} می دهد.\{I,0\}=I$$ اما پاسخ باید $-I$ باشد، زیرا حاصل ضرب اسکالر بردارهای مختلط به صورت زیر تعریف می شود: $$a,b∈C^n \,\,\، سپس \,\,(a,b)= ∑_{i=1}^na_i \bar b_i$$ جایی که $\bar b_i$ مزدوج مختلط $b_i$ است.
|
عملگر محصول اسکالر بردارهای پیچیده
|
19142
|
من سعی می کنم به طور مکرر یک الگوریتم ساده را با تغییرات افزایشی یک پارامتر انجام دهم. من به راحتی می توانم پارامتر تغییر خود را بیان کنم: Do[a[n] = (10/180*Pi + n/180*Pi); Print[a[n]], {n, 0, 70, 1}]; این چیزی است که من می خواهم برای هر تکرار انجام دهم: sol = NDSolve[{y''[t] == -10 - 0.3*(Sin[a])، y'[0] == 12*Sin[a]، y[0] == 0}، y[t]، t]; h[t_]=y[t]/.sol; FindMaximum[h[t],{t,2}] فکر میکنم باید sol[n_] را تعریف کنم و آن را در یک تابع جدول بگنجانم: sol[n_]= ?? sol2[n_]=FindMaximum[sol[n],{t,2}] m = جدول[{a[n]، sol2[n]}، {n، (Pi*10/180)، (Pi*80/ 180، Pi/180}.
| |
35449
|
من چندین منحنی روی یک نمودار سه بعدی پارامتریک دارم و میخواهم با انتخاب آنها از فهرست، برخی از منحنیها را به صورت پویا برجسته کنم. sol = حل[ 2 x + 2 x^2 - 3 x^3 + 26 x^4 + 32 x^5 + 21 x^6 - 18 x^7 == r, {x}]; lolAux[r_] = x /. سل ParametricPlot3D[ جدول[{r، lolAux[r][[i]] // Re، lolAux[r][[i]] // Im}، {i، 1، طول[sol]}]، {r، - 5, 5}, BoxRatios -> {1, 1, 1}]  چگونه ممکن است؟
|
منحنی انتخاب شده را در طرح برجسته کنید
|
43194
|
آیا در Mathematica امکان نوشتن برنامه در داخل یک گراف وجود دارد؟ به عنوان مثال، اگر یک دسته از عبارات «If[]» مختلف دارید که باید آنها را درون یکدیگر جاسازی کنید، به جای اینکه همه آنها را درون یکدیگر بنویسید و خیلی گیج شوید که در کجای جریان کنترل قرار دارید، آیا اینطور است؟ آیا ممکن است به نحوی اینها را در یک نمودار جاسازی کنید، به طوری که بتوانید با وضوح بیشتری مکان دقیق خود را پیگیری کنید؟ متشکرم
|
برنامه نویسی مبتنی بر جریان/گراف در Mathematica؟
|
9413
|
من تابعی را تعریف کردم که آن را «دیسک» می نامم که می خواهم بعداً آن را کوچک کنم. تابع به صورت دیسک[dt_]:=Total[(Log[vDat] - Log[(x'[tDat -dt] /. nsol)])^2] تعریف میشود و اختلاف بین دادههای اندازهگیری شده (سریهای زمانی) را کمیت میکند. «{tDat,vDat}») و حل معادله دیفرانسیل که با «NDSolve» به دست آمد. مشکل من این است که این تابع گاهی اوقات عالی کار می کند:  اما در برنامه های دیگر خراب می شود:  من خیلی تلاش کردم تا به ته این موضوع برسم، اما نمی توانم بفهمم چه مشکلی دارد. پیشنهادات؟ توضیح: «دیسک[1]» یک عدد را برمیگرداند و نه «{number}».
|
ارزیابی عملکردهای خود تعریف شده
|
2456
|
من اغلب با مثلثات دست و پنجه نرم می کنم، می خواهم کدی برای ایجاد این مثلثات دایره واحد داشته باشم. زمانی که من نیاز به تغییر برخی داده ها داشته باشم کمک بزرگی خواهد بود: 
|
یک مثلثات دایره واحد تولید کنید
|
15664
|
من سعی می کنم از مفروضات برای ساده کردن یک انتگرال استفاده کنم، اما به نظر نمی رسد که مفروضات خود را به کار ببرم. این کدی است که من استفاده می کنم:  توجه داشته باشید که عبارات موجود در فرض را می توان در پاسخ یافت. آیا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ آیا روش مناسبی برای استفاده از مفروضات وجود دارد؟ من آموزش _Mathematica_ را برای مفروضات خواندم، اما به نظر می رسد که این موضوع بیشتر مرا گیج کرده است.
|
مفروضات برای انتگرال اعمال نمی شوند
|
43770
|
من سعی می کنم راه درستی برای محاسبه جذر عددی که در یک میدان محدود تعریف شده است پیدا کنم. برای مثال، << FiniteFields` In[18]:= Sqrt[GF[17][{8}]] Out[18]= Sqrt[Subscript[{8}, 17]] به یک پاسخ نادرست منجر میشود. پاسخ صحیح 5 است.
|
جذر یک مقدار تعریف شده در یک فیلد محدود؟
|
51073
|
من سعی می کنم PDE زیر را حل کنم: -D[c2*p[c1, c2, w], c1] + D[((2*Um/L)*c2 + ((Um/L)^2)*c1 )*p[c1، c2، w]، c2] + (1/2)*(\[سیگما]^2)*(Um/(L*Pi))*D[p[c1، c2، w]، {c2، 2}] - D[(c2*(1 - 2*Sqrt[3]) - c1*(Sqrt[3]*Um/L))*p[c1، c2، w]، w ] + (3/2)*(\[سیگما]^2)*(L/(Um*Pi))*D[p[c1, c2, w], {w, 2}] == 0 برای p[c1، c2، w]. من همچنین مقادیر زیر را برای ثابت ها دارم: Um = 4.315; \[سیگما] = 1; L = 50; با این حال، اگر بتوانم راهحل این PDE را بر حسب 'Um,\\[Sigma],L' دریافت کنم، این را ترجیح میدهم. من DSolve را امتحان کردم اما فایده ای نداشت. من ثابت ها را با استفاده از شرایط اولیه و مرزی مناسب بعدا حل خواهم کرد. کسی میتونه کمک کنه لطفا
|
حل معادله دیفرانسیل جزئی
|
11370
|
این سوال از آن یکی الهام گرفته شده است. با خواندن آن، متوجه شدم که در حالی که (فکر میکنم) میدانم هنگام وارد کردن یک عبارت به طور مستقیم به هسته (یعنی پس از تایپ «ریاضی» در ترمینال چه اتفاقی میافتد)، نوتبوک پیچیدگیهای اضافی اضافه میکند که من کاملاً نمیفهمم. برای شروع، آنچه را که فکر میکنم هنگام تعامل مستقیم با کرنل اتفاق میافتد توضیح میدهم (بنابراین اگر اشتباه میکنم میتوانید مرا تصحیح کنید): * بعد از اینکه عبارت وارد شد، ابتدا یک رشته است که به «$PreRead» ارسال میشود. (در صورت تنظیم). انتظار می رود که این تابع رشته ای را برگرداند که به «InString[$Line]» اختصاص داده می شود. * سپس این رشته تجزیه می شود (من حدس می زنم با «MakeExpression»)، و عبارت حاصل به «In[$Line]» اختصاص داده می شود. * در نهایت، عبارت بهدستآمده از این طریق ارزیابی میشود (بعد از ارزیابی عبارت، چیزهای دیگری برای تولید خروجی اتفاق میافتد، اما این خارج از حوصله این سؤال است.) اکنون، برای نوتبوکها، اوضاع به وضوح پیچیدهتر است: * برای شروع ، تا آنجا که من متوجه شدم، سلول های نوت بوک حاوی جعبه هستند، نه رشته ها. با این حال متوجه شدم که با این وجود «InString» تنظیم شده است. چیزی که برای من روشن نیست این است که آیا این رشته بخشی از پردازش است یا اینکه تبدیل جعبه به رشته فقط برای تنظیم InString انجام می شود. * بعد، بسته Notation وجود دارد که در فرآیند پیش ارزیابی نیز نقش دارد. با این حال که یک بسته است، حدس میزنم که باید به رابط سطح پایینتری متصل شود تا کار خود را انجام دهد. * همچنین این واقعیت وجود دارد که نوت بوک ها می توانند زمینه های خصوصی خود را تعریف کنند. این زمینه ها نیز باید به نحوی به هسته ارتباط داده شوند. از آنجایی که عبارات از نوت بوک های مختلف می توانند به ترتیب دلخواه به هسته ارسال شوند، آن زمینه ها باید با عبارت مرتبط شوند و بنابراین تنظیم آنها باید بخشی از پیش ارزیابی عبارت باشد. * ممکن است چیزهای دیگری وجود داشته باشد که من از آنها بی اطلاعم. بنابراین سوال من این است: تا آنجا که به رفتار قابل تنظیم مربوط می شود، توالی دقیق رویدادهایی که هنگام ارسال یک سلول نوت بوک اتفاق می افتد چیست؟
|
توالی کامل ارزیابی ها/تغییرها از ارسال یک سلول تا ارزیابی واقعی چیست؟
|
54556
|
در نسخه 10، Mathematica نه تنها «غیرفعال» / «فعال» را اضافه کرد، بلکه این تغییر را در صفحه «جدید در 10» (در بهبودهای زبان اصلی) برجسته کرد. بنابراین، من فکر می کنم باید چیزی مفید باشد. با این حال، من متوجه نشدم که از چه نظر بهتر از مکانیسم خوب قدیمی «Hold» («HoldForm») / «ReleaseHold» است. من متوجه چند تفاوت شدم، اما همه آنها جزئی هستند: (1) اشیاء غیرفعال با رنگ روشن تری چاپ می شوند. اشیاء HoldForm به رنگ معمولی چاپ می شوند. (2) یک تابع IgnoringInactive برای گنجاندن اشیاء غیرفعال در تطبیق الگو وجود دارد. اگر تفاوت های مهم تری وجود دارد، خوب است که بشنویم.
|
تفاوت بین Inactive و HoldForm چیست؟
|
46019
|
من در حال خواندن csv خود هستم که به نظر می رسد: float,float,float,integer,boolean آن را با: table = Take[Import[~/myfile.csv]]; x = جدول[[همه، 1]]; y = جدول[[همه، 2]]; z = جدول[[همه، 3]]; زمان = جدول[[همه، 4]]; bool = جدول[[همه، 5]]; سپس با x,y,z کار می کنم و باید آن را به csv برگردانم. اما من نمی دانم چگونه می توانم جدول را صادر کنم.
|
CSV را از جداول صادر کنید
|
42029
|
برای حل این معادله دیفرانسیل به کمک نیاز دارم. DSsolve[ {D[x[r], {r, 2}] + (1/r) D[x[r], r] + (1 - 1/r^2) x[r] - x[r] ^3 == 0، x[0] == 0، x[Infinity] == 1}، x[r]، r] من سعی کردم این را با «DSolve» حل کنم، اما موفق نشدم. هر پیشنهادی بسیار قدردانی می شود.
|
برای حل یک معادله دیفرانسیل مرتبه دوم به کمک نیاز دارید
|
43195
|
من ماتریسی مانند این دارم: Reverse@Array[List, {8, 8}] // MatrixForm  به تابعی نیاز دارم که یک عنصر این ماتریس تمام عناصر مربوط به دو قطری را که از آن عبور می کنند را برمی گرداند. اولین مورب را می توان به این صورت یافت: قطری [ماتریس، j-i] که در آن «{i,j}» عنصر است. چگونه می توانم قطری را که به صورت متعامد با آن اجرا می شود از طریق همان عنصر داده شده «{i,j}» بدست بیاورم؟ (تا حدودی با این سوال مرتبط است اما مشکل من بیشتر از این است که وقتی ماتریس را معکوس کردم نمی توانم بفهمم کدام قطر را می خواهم.)
|
هر دو مورب را از یک عنصر در یک ماتریس عبور دهید
|
51615
|
من این عبارت را دارم -0.433284-0.758719 x+0.00289158 x^2-0.443672 y+0.00149027 y^2 میخواهم آن را بر حسب $$\frac{(x-h)^2}{b^2}+\frac{ (y-k)^2}{a^2}$$. استفاده از Solve من را به دردسر انداخت: Solve[-0.433284-0.758719 xP+0.00289158 xP^2-0.443672 yP+0.00149027 yP^2==(xP-h)^2/b^2+(yP-k) a^2،{a،b،h،k}]  چه کاری می توانم انجام دهم تا آن را به شکلی که می خواستم دریافت کنم؟
|
یک عبارت را از یک شکل به شکل دیگر تبدیل کنید
|
25123
|
من می خواهم نموداری را صادر کنم که شامل منحنی متناسب با یک مجموعه داده چندگانه است. به طور خلاصه (من از تابع autolegend در اینجا استفاده می کنم) datpl = ListPlot[{Er[1], Er[2], Er[3], Er[4], Er[5], Er[6], Er[7], Er[ 8]، Er[9]، Er[10]، Er[11]، Er[12]، Er[13]}، PlotStyle -> {مشکی، قرمز، آبی، سبز، صورتی، زرد، قهوه ای، نارنجی، سرخابی، خاکستری، فیروزه ای، بنفش، تیره تر[آبی] }]; datap2 = ListPlot[{{Er[1][[#, 1]], U[#, 1] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[1][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { سیاه}، Axes -> False]; datap3 = ListPlot[{{Er[2][[#, 1]], U[#, 2] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[2][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { قرمز}، محورها -> نادرست]؛ datap4 = ListPlot[{{Er[3][[#, 1]], U[#, 3] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[3][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { آبی}، محورها -> نادرست]؛ datap5 = ListPlot[{{Er[4][[#, 1]], U[#, 4] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[4][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { سبز}، محورها -> نادرست]؛ datap6 = ListPlot[{{Er[5][[#, 1]], U[#, 5] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[5][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { صورتی}، Axes -> False]; datap7 = ListPlot[{{Er[6][[#, 1]], U[#, 6] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[6][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { زرد}، محورها -> نادرست]؛ datap8 = ListPlot[{{Er[7][[#, 1]], U[#, 7] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[7][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { Brown}، Axes -> False]; datap9 = ListPlot[{{Er[8][[#, 1]], U[#, 8] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[8][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { Orange}، Axes -> False]; datap10 = ListPlot[{{Er[9][[#, 1]], U[#, 9] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[9][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { Magenta}، Axes -> False]; datap11 = ListPlot[{{Er[10][[#, 1]], U[#, 10] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[10][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { Gray}، Axes -> False]; datap12 = ListPlot[{{Er[11][[#, 1]], U[#, 11] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[11][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { Cyan}، Axes -> False]; datap13 = ListPlot[{{Er[12][[#, 1]], U[#, 12] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[12][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { بنفش}، Axes -> False]; datap14 = ListPlot[{{Er[13][[#, 1]], U[#, 13] /. solmd[[2]]} & /@ Ei[13][[All, 1]]}، Joined -> True، PlotRange -> {{2، 6}، All}، Frame -> True، PlotStyle -> { تیرهتر[آبی]}، محورها -> نادرست]؛ p = نمایش [datpl, datap2, datap3, datap4, datap5, datap6, datap6, datap7, datap8, datap9, datap10, datap11, datap12, datap13, datap14]; plot = autoLegend[ p، {A، B، C، D، E، F، G، H، I، J، K , L، M}، پس زمینه -> Directive[LightOrange، Opacity[.5]]، Alignment -> {Right, Top}] Export[/Users/nazanin/Documents/thesis/results/plot.bmp ، طرح، ImageSize -> 900] اما وقتی طرحم را دریافت می کنم پیکسلی به نظر می رسد، و همچنین اگر بخواهم به صورت jpg صادر کنم، تصویر را به شدت فشرده می کند و به نظر می رسد نسخه من از mathematica (8.04) دستور CompressionLevel را نمی فهمد اگرچه به من می دهد. بدون خطا 
|
در حال صادرات قطعه
|
46018
|
من یک شبکه دارم و می خواهم آن را طرح کنم. من از «LayeredGraphPlot» استفاده میکنم و شبکه به صورت زیر توصیف میشود: NetList={A1 -> a1، A1 -> b1، b1 -> A2، a1 -> a2 ، A2 -> b2، A2 -> c2، a2 -> B3، b2 -> B3، c2 -> c3، B3 -> a3، B3 -> b3، a3 -> A4، b3 -> A4، c3 -> c4، A4 -> a4، A4 -> b4}؛ LayeredGraphPlot[NetList, Bottom, VertexLabeling -> True] نتیجه:  دو سوال دارم: _1) سوال اصلی:_ چگونه می توانم LayeredGraphPlot را بگویم برای قرار دادن همه «a1، a2، a3، a4» در یک خط عمودی، و «b1، b2، b3, b4` در یک خط و `c2, c3, c4` در یک خط عمودی؟ (عناصر c در حال حاضر به طور تصادفی در یک خط عمودی برای این شبکه قرار دارند). _2) سوال جزئی:_ اگر بخواهم فقط برای عناصر خاصی برچسب گذاری داشته باشم (مانند عناصر با حروف بزرگ A1، A2، B3، A4)، چگونه می توانم دستورالعمل LayeredGraphPlot را تغییر دهم؟ **به روز رسانی** ad1) یکی از روش های انجام این کار VertexCoordinateRules است - می ترسم خیلی راحت تر از این نباشد. **Update2** با راه حل خوب hftf (در زیر)، مثال بالا کاملاً کار می کند. با این حال، در شبکه های مختلف مشکل وجود دارد. وقتی دارم: NetList={A1 -> a1، A1 -> b1، b1 -> A2، a1 -> a2، A2 -> b2 ، A2 -> c2، a2 -> B3، c2 -> B3، b2 -> b3، B3 -> a3، B3 -> c3، a3 -> A4، c3 -> A4، b3 -> b4، A4 -> a4، A4 -> c4}; GraphPlot[NetList, VertexLabeling -> True, VertexCoordinateRules -> coords, DirectedEdges -> True] من موارد زیر را دریافت می کنم:  مشکل این است که `b2 -> B3 و b3 -> A4، حتی اگر هیچ قانونی در آن وجود نداشته باشد «NetList» برای آن. این اتفاق می افتد زیرا «B3» و «A4» به نوعی در مسیر b قرار دارند. در مستند LayeredGraphPlot، چندین مثال وجود دارد که چگونه لبه ها به دور رئوس می روند. اما من نتوانستم آن کار را برای مثال خودم بدست بیاورم. خطایی که به من می گوید این است > LayeredGraphPlot::vprmtd: اخطار: گزینه VertexCoordinateRules با مقدار فهرست قوانین فقط برای روش SpringElectricalEmbedding پشتیبانی می شود. > تغییر به روش SpringElectricalEmbedding. اگر سعی کنم از «SpringElectricalEmbedding» استفاده کنم، از «VertexCoordinateRules» شکایت می کند. آیا راه ساده ای برای دور زدن این موانع وجود دارد؟ راه حل این است که موقعیت های As و Bs را در برخی موقعیت های کسری تعریف کنیم. اما شاید راه بهتری وجود داشته باشد، جایی که لبه ها در اطراف رئوس در مسیر قرار می گیرند؟
|
رسم شبکه با LayeredGraphPlot با ترتیب خاص
|
25432
|
من مجموعه داده بزرگی دارم و باید تابع نسبتاً پیچیده را با مقادیر مختلف یکی از پارامترهای آن بر روی آن قرار دهم (این پارامتر باید در هر تناسب ثابت شود). من از الگوریتم LevenbergMarquardt از FindMinimum همانطور که در اینجا توضیح داده شده است استفاده می کنم (با تنها تفاوتی که تابع من یک جعبه سیاه نیست). متوجه شدم که اگر Method -> {LevenbergMarquardt, Residual -> Sqrt[2] residualVector[optimVariables]، Jacobian -> {Symbolic, EvaluationMonitor :> ++steps}} و سپس FindMinimum را تنظیم کنم 5 دقیقه طول می کشد تا یک فرم بهینه از ژاکوبین نمادین ایجاد شود و پس از آن هر ارزیابی از آن jacobian فقط 2 ثانیه طول می کشد. من باید تابع خود را با مقادیر مختلف پارامتر تطبیق دهم و 5 دقیقه صرف ساختن jacobian که برای همه فیت ها یکسان است (به استثنای مقدار فقط یک پارامتر) وقت تلف کردن است. سعی کردم شکل نمادین ژاکوبین را خودم محاسبه کنم و با ژاکوبین نمادین خودکار نتایج یکسانی گرفتم. من از کد استفاده کردم: jacobianMatrix[_List?(VectorQ[#, NumberQ] &)] = D[Sqrt[2] residualVector[optimVariables], {optimVariables}] and Method -> {LevenbergMarquardt, Residual -> Sqrt [2] residualVector[optimVariables]، Jacobian -> {jacobianMatrix[optimVariables], EvaluationMonitor :> ++steps}} مشکل اینجاست که هر ارزیابی این jacobian نمادین با مقادیر عددی پارامترها 4 دقیقه طول می کشد! بدیهی است که «FindMinimum» نمایش داخلی خود را به نوعی بهینه می کند و سرعت بالایی را به ارمغان می آورد. اما «FindMinimum» jacobian را برای هر تناسب دوباره ایجاد می کند. آیا امکان بهینه سازی نمایش داخلی به صورت دستی وجود دارد؟ **باید تاکید کنم که من با WorkingPrecision بالاتر از MachinePrecision محاسبه می کنم. بنابراین احتمالاً تدوین یک گزینه نیست.**
|
چگونه بیان بهینه سازی شده داخلی برای محاسبات با WorkingPrecision بالا ایجاد کنیم؟
|
32793
|
من این را بر اساس کد موجود در _Introduction to Dynamics_ میدانم. یک نوار لغزنده دیگر اضافه کردم که از ویژگی «گرد و ضربه زدن» که در پیوند بالا داده شده است استفاده نمی کند: DynamicModule[{x = 0}، Column@{Slider[Dynamic[x، If[Abs[# - Round[#] ] < 0.3، x = گرد[x]، x = #] و]، {0، 5}]، لغزنده[Dynamic[x]، {0، 5}] , Dynamic[x] }] هنگام لغزاندن لغزنده دوم، باید اسلایدر اول تا «x > 0.3» قطع شود، اما اینطور نیست: لغزنده اول همراه با لغزنده دوم حرکت میکند. آیا عملکرد به روز رسانی **فقط** زمانی ارزیابی می شود که اولین لغزنده جابجا شود؟
| |
27149
|
من هفته گذشته را در جستجوی راهی برای ادغام عددی این انتگرال چند بعدی در صفحه مختلط **در قطب ها و اجتناب از تکینگی در z=0:** $$ \oint_{C}\oint_{C\ گذراندم. auound\ the\ قطب\ only}\frac{z_{1}z_{2}}{z_{2}^{-1}p+(1-p)z_{1}-1}e^{\frac{1}{z_{1} }+z_{1}+\frac{1}{z_{2}}+z_{2}} \, \mathrm{d}z_{1}\mathrm{d}z_{2} $$ که در آن C یک دایره از شعاع 1 با مرکز 0 و $p\in]0,1[$ و من از این مبحث برای محاسبه این انتگرال برای یافتن باقیماندههای توابع پیچیده چند بعدی استفاده کردم. واقعیت این است که وقتی کل انتگرال را به Mathematica می دهم، سهم قطب ها را ندارم زیرا به دلیل تکینگی نمی توان کانتور را تغییر شکل داد. بنابراین من سعی می کنم راهی پیدا کنم تا تکینگی کانتور را حذف کنم، شاید با یک کانتور کوچک در اطراف z=0 با استفاده از تکه تکه یا چیزی مشابه (شکل را اینجا ببینید http://img834.imageshack.us/img834/6499/ v2uq.png که در آن قرمز=تکینگی و سبز=قطب) فقط سهم قطب ها را دریافت کنید. ممنون از پاسخ های شما. کد _Mathematica_ NContourIntegrate[f_, par : (z_ -> g_), {t_, a_, b_}] := NIintegrate[Evaluate[D[g, t] (f /. par) /. t -> t1], {t1, a, b}] Clear[Pinfz1]; Pinfz1[p_?NumericQ, z2_?NumericQ] := NContourIntegrate[1/(2*I*Pi)^2*z1*z2/(p + (1 - p)*z1*z2-z2)*E^(1 /z1 + z1 + 1/z2 + z2)، z1 -> Exp[I t]، {t، 0، 2*Pi}] Clear[Pinfz]; Pinfz[p_?NumericQ] := NCContourIntegrate[Pinfz1[p, z2], z2 -> Exp[I t], {t, 0, 2*Pi }]
|
انتگرال چند بعدی در صفحه مختلط با قطب و تکینگی اساسی
|
27973
|
من سیستمی از 76 معادله خطی نمادین دارم (یعنی برخی از ضرایب نمادین هستند) با یک ماتریس ضریب پراکنده. با این حال، نه «Solve[]» و نه «LinearSolve[]» نمیتوانند این سیستم را در مدت زمان معقولی حل کنند (یک ساعت است که پاسخی دریافت نکردهام). از طرفی میپل در عرض چند ثانیه جواب درست را به من می دهد. 76 معادله خطی $equations در 76 $coefficients عبارتند از (همچنین می توانید در اینجا پیدا کنید): $equations = فشرده سازی[1:eJztXUuPHVcRdsbxOCCEEIsIKRISWURZzu3nDHt2WaCIP2BQLFkYInDy570IzNx+1a3qOqe+73S3HeVmYcczp/q8qurUu/709++/ff3 Ns2fP3n36+Mc3b9798Prm6V8vHv/4y39+fPX29e+nX/717Y/vll/+7c2/vhv/+dnjH9+++uHN9/9+9fbN/x7/e3P+8fPHP15VSv+NHQ7S 1/Xvnv7xXauGeF99LrZ7hvyn/ngAsg9DfvL4DwFZP7CQzR0NWbH7bO8xyFtztjUO2WOQ9mwDkOcTWuaczpaArDBIe7b160891B6HfNe+3 evvqv3dvHv/3mab7L5/hdL8s5aSJ+DxgvI5T/nPqTKomuAIB0sIgdZSNCJDAwtRe6i4P8tPlaTb4LM0DDNLiJ9Z2MHqfRmI8wZBVE4Y0uMBC1 0ZHy1BkHYORt6zuaBhWzps23j+/xJcxf6KWhYtjzhEA5Z009BHV+txr4uDPn0kwtew87ZxB9LjQn02bbzPtVz8/RyDV8D3zDJQekCNqMxt Ju8H5Ac1rF/xRy7wt2sOpQu7v5rwS/BIqYtfDXOxxnUBpz0xZZyW53xFUsEiMYaFIgAQkHK2OBcQVBRKWPYQ4Tys8Ez8lVKUTqyo1ccVOK1 24z01eufhbpU/odMBbpZUses75rbpSaVrpjlOphoxjr4NJBH3T5heASjUkuE+KSnmJ0uGAhCkElCgpKvUkylUq/XWCSoWJo8ZtmC1Owa0WUM960 jDrNZtmHJIkx/SOkPeL0Mesl/pnYm8y5CHgiGAPJvUNX6VuMaVb7+8RJGT5pzSjhuQU7VmGbWRS4tmHuTmkgrrwCxa6AkYhF5c7qW+Rwyn8J4 nxrKh0u+z6Bwvd5/AzQykgI+jWTQ3pnyHuzFjNk2VJ/coYsqN3X+SHOcgMqUNwoY9CYNs/RWnNNz1nzJsF7WjWOGxMdnwChX4LCNeVv8pZwQN 14dn1OzN948d0+LJ7Qwtfh41EOygdmqJmS7OBk5BLiH2aqOygubUHW7vpFLiW+kKf35C4e385aYqewQoWh5L9LyllRV9hWovIfCriXro\ jbeW5SuT47HLmqu+KEKa0z0uf2kxRwryAXFOO+uierUACYhzWk3BfZUtLmcyLsGA1dzcGS1z0PTe0HJOQ0srLe1MbGk5p8A9F9+nljniL6qWOe uHr/m7ico+mVdiYC2qnGBFq2KnCV7elhwhUNgAAd0t1DeGpwnx/PD5qkjSJlasrbP4yNImAQ1k+neAdb7UyLaNiLsDJptWVKeO/JVmKII1tFDgw\ jLHluqWv8uoiwIuKM0dtwCaiZ2e+owOHmpUBQlxa58aCuiFnJKmmjjArbvxr88B8Ze1hw0vzZkN+yku4uQX552gICWnnRzDEf7BrnpdWGY/0 lafZPi4MNfSuAIGnQ8wBx0DEp7hrnpU1QtOcIiNbSkHTkFGCC0gIzfSuA8Kqx734/ya0mSDfOLhxGs4ssrZ0ZEZBSTpI2e+Fiy0AKr6JC6BLV9 BbmWrvoTPbSZnWujv6LWTeiGFTNOtkWIqcMh8d9nnRRXd4LH+nBTGhZnRRiWvhY31gBYrF91As4ah64CA4hnU0Q+riDiIF2dMyU087pXranNXT5 yOjtvq4iGaGtHic6rXuWfCQi/OloB0XCBbvM49cdU0MfQ7vs49HhlZQCeOm7A0lhp6loe3FxdKgEgCM9kB3m7PC5x9MG8SZy38tZt 9kvn5/2qKXl/OMzRNSLs0CYyLJFgKo63n25DGkdYS6wGcJON+xpAlzLjhQjAsmR+TDAD3dTi9X1lA/Ncy/T+n8TQ5q8YbZxvpK/Jtvh Wntcdu4MoQCae0aMp7WruR6IK1dQQJp7RoyntbupF7j0sEhYVZOyYBd7U0aMi7RqlsJpLXPPGrnZCiCiMORsBdEjIKYCNj8sV5rVUQRj2B7R9S KDQi27PdtVaFZwq+Uun16T3q6XU44K5Pr9Zt6cTDQ55ex+lXlAzVQErNMC9BW8ZzgLnIPRVGZG/kdSXP0S4jVOL+B3MobIRK+5C6qsp+VY 9X0JgpxwPSdcDuD845szGiYU5fy1VXkUqp2blUPyKXdNPFnOnAlrGWlS6PFCXqLjprm0eQ9/17Mb5HLsbG8rMbIETkNHFwm7DBQcqf4ZIM\ u53JBQddzaUPoU/wHdG7K42LNLEneUmZmCUe/CdmPeGxwY06bsGx6UYp5eeTE6xsNDdnSUiI9Z0trni24Wj4m3Z7t/iWj7NkeGpwzr9Y3s0ysbuu oArWUSFSBcrV2ASLWPvMoqxCz4J6zLlEJscdTnnvCf017+Ds6WrCL++k1JO027OhAfCAewYnYwD38HU2oXZytaCKh3aMdrfD2O2aIdsRG6NCT uN6G9Hq+RQdOJQmOGYZVEFYZ1dgGixOjILe38tHYWHKt52znxUwR/l2Y/e40k7ntW74W+Trnpe1RmkHvUb6QBNhVS6Wu0yxPXWtLw4 h5eca3ZrlMzrNV2FI5z3f5Id5XhLjU5b9SkFwtDHzepq1+mVhLk19Lm7+ANl+dpM0nnbf5SindfEeK7XxqScmkzyyLOXnZ+LdmyPrxWW\IL VO0tHv5Yk/v77rEOPOZPep5Y3loG5Q1CmSEmXQNeGFMze59yhlpHwh+yExOfyLN0+SZxRXrQwsG8dlafMoHn5VGCx4FBYPoWykoNUDPWVAwgHfhx U0sTz/hMsQ09vH1vI9oRKELI9C3UlDeYMsMMZO0hZMun1C6ZQy6ZgvRYJ8t+IGbIQZqi/rZgB7hVT0mMgmx62EumpUxJC6nzKuKfyiigm5UK0 VsRkhRs2onnwUuTF92RsrMvnIjZWa7Ia/j40g4s3TPE5UbwNiS4OxOd+AbZW4xyg7Z50QSLA1urYsUtyv7Z/dCK21u3cB3sajfFaRQU+5C h/GlJYqt4dWGbZzUjaawpK0vX9/QjZMSX/ECbpYhaJwUZSJ2zLUEJB8IG373UwKXMJ2d9BqkuTFfV7LJx0K1Hg6IIZ5VTQyZJtohcwITpQAla 7IEASZlGvZHteZLr2NclC0p0hDulronUusAaNPVuCD5X3NfEDR5pwfk6eyZ2VpUTB9yrvjaryKY11PtjXS2GVQ6oUjyvLcmCC46IV1wQnxUFaPMb qGvmWm/OQyDfeRKpWC0S+8SbSwpqq9mz3yEX6WVOpOpOieASjU+xCnGwSRCtKHnBKjUwSQ8DbjaABQJSDEWlfKk73jXgcMDtyqwKzO4dapWnhV4 CyiRmGQSK93wgXuGbMXVxPurk83Uj7au2veJhlrIlboZ9gSrAmIlJ2KD4sqJ82p/LFUoHa+QbhDnCiW/Qj5yxoZctHDNJnCzTFVlQGNMUulPMD FyHt+IkC+zyvcIoOdEG41aHCpRyNVjtoH1PNIU24CwZLRpU2xN3IH20AaklAeZV2ytuxDusIxkwyoHt8mGNaeeMs5H4obBPFa5G9ZrT98PD FZOuXcX7khGlAbBMyGNHz0PEslH0g5+2orb0UUiOtrY09FlNHpajexpNRLwkesTopMcAB+5ovQtsorgW9nR2POzplKN93R3aoBK9Zy0sQegUk1rt EkWoFKN96CvhaJSPSdt7NkiHoXlgOtUehEBFyc9vS8iAg436IQJPBHOFsD/h5nQlagszhQ3wzARcHT0RUeLbwURcLRu0tHGgYIa5nQl8o5WQ G5rMaKV5zxrmHa4xFqC0ozFuEgGHp93y2L7cpVrmSgRcfUwf1ERxay8GRw7x6v1Ioc4ZYo4lGQEX16DNodCGS5ofFjTDnPjEVqXXU6WfHrYIq HA5SzZiy/uRLbhhNCxRPPe6kiTRFsbVIYBDcHFRQvoRvvMD3nuAbsdDR0oBAUWguoEQRjWh0GD/QFKXQXLCTQKHv7dBuPTsmpEWaohiQUgpLCxT\ wHiJNUbQ/6X58wIwxXYgCXtE+czNJUSAvlrj+aTGE90/T3legl4u2ydMJNPFeLvmOK8NSPkyB0uVrbjTqMsTzt6zU3SCqQ4KcV2xqAnRmdg v62Xstj5UvWFB9PESkOqg0TwSuZ7sSbfhky6svx6QCxUIU38dJ8pr/XUf8uNufaJWe0j9dQWJdkmwZ7t1/fVfMJVqfLj2MsnsE+2SQFWGp XClztxOODWvUxeSCrV1p+E1Wfy6Ghj1mxu2/cRj0QVa1rH3d8NzlHaqCohSPWaH5mDBPfJB3Las901P1I/4kfkR2oBqdvvEf9ZU6nGB0x4 od5QJQqcYHek40i5miUocDErRGG5cLgqbpyJo0lV6YHka7xWj9qxpH0r0spTZJCsPjvl7G89TsHUaK2zkOClDDu2VcA9Ryq0XDSO3Z7uoXUu EATfULlfqHzYq5UmsOka7C3S9/8amkx+CMP9
|
سیستم نمادین عظیم معادلات خطی را حل کنید
|
51334
|
چگونه می توانم ماتریس 15x2 را با عناصر عدد صحیح تصادفی 2x2 ایجاد کنم؟ کد من فقط عناصر 2x2 یکسان را برگرداند: 
|
ایجاد ماتریس تو در تو با استفاده از اعداد صحیح تصادفی
|
11377
|
من در حال حل رابطه عود مقدمه بر الگوریتم ها توسط CLRS، 3 بودم. نسخه مسئله 4-3 (i) $$ T(n) = T(n-2) + \frac{1}{lg \; n} $$ من چند راه را امتحان کردم، مانند خرج کردن با روش تکرار. با این معادلات به معادلات زیر رسیدم - برای زوج - $$ T(n) = T(0) + \frac{1}{lg \; n} + \frac{1}{lg \; (n-2)} + \frac{1}{lg \; (n-4)} + ... + \frac{1}{lg \; 6} + \frac{1}{lg \; 4} + \frac{1}{lg \; 2} $$ برای عجیب $$ T(n) = T(1) + \frac{1}{lg \; n} + \frac{1}{lg \; (n-2)} + \frac{1}{lg \; (n-4)} + ... + \frac{1}{lg \; 7} + \frac{1}{lg \; 5} + \frac{1}{lg \; 3} $$ می توانیم $T(1)=1$ و $T(0) = 1$ را فرض کنیم. بنابراین برای حل آن باید بتوانم $$ \sum ^{n}_{i=2} \frac{1}{lg\;i} $$ را خلاصه کنم. با تشکر
| |
27148
|
من یک دفترچه یادداشت دارم که تابع تعریف شده توسط کاربر و مقدار شروع را می گیرد و مدار ذره را تحت تکرار تابع ردیابی می کند. مشکل زمانی رخ می دهد که کاربر یک مقدار شروع را با مداری وارد می کند که تا بی نهایت می رود. f[x_]:=x^2; x=1.1; من پیغام خطا دریافت می کنم: > General::ovfl: چگونه می توانم این را پیدا کنم؟
|
رسیدگی به سرریز
|
40858
|
پس از وارد کردن یک تصویر سه بعدی با فرمت STL، امکانات من در مورد پردازش حجمی تصویر سه بعدی نسبتاً محدود به نظر می رسد. تمام مثال ها با فایل های TIFF ارائه شده است. آیا راهی برای تبدیل STL به TIFF یا کار با تصویر STL به روش دیگری وجود دارد؟
|
نحوه کار با تصاویر سه بعدی با فرمت STL
|
27144
|
StringReplace و جستجو از یک الگوی جایگزین[str_] := StringReplace[ result1 = StringReplace[str, rulesTemp = {BB -> TwoA, BBB -> ThreeB}]، {B -> OneB ، Sequence @@ Reverse /@ rulesTemp}] # _case 1_ * * * جایگزین[BBB afsdfsdfs B sdfjsdfsdf BB sdfsadfasdf B] > > (*BB OneB afsdfsdfs OneB sdfjsdfsdf BB sdfsadfasdf OneB *) > اولین OneB` در B انتظار نمی رود. انتظار می رود: > > BBB afsdfsdfs OneB sdfjsdfsdf BB sdfsadfasdf OneB > # _case2_ * * * جایگزین[BBBaf\\Left sdfsdfsBsdfjsdf\\Right sdfBfa >BBBsd OneB af\Left sdfsdfs OneB sdfjsdf\Right sdfBBsdfsadfasdf OneB *) > نتیجه فوق انتظار نمی رود. من میخواهم تنها «B» جدا شده (نه «BB»» یا «BBB...»» با «OneB» جایگزین شود. و در مورد 2، «B»» در یک StringPattern «\\\Left sdfsdfsBsdfjsdf \\\Right» باید نادیده گرفته شود. انتظار می رود: > > BBB af\\Left sdfsdfsBsdfjsdf\\Right sdfBBsdfsadfasdf OneB > # _case3_ نادیده گرفتن یک الگوی تکراری * * * جایگزین[BBBaf\\Left sdfsdfsBsdfjsdf\RBsdf\RFjsdf sdfsdfsBsdfjsdf\\Right fsadfasdfB] > > (*BB OneB af\Left sdfsdfs OneB sdfjsdf\Right sdfBBsd\Left sdfsdfs OneB > sdfjsfsdfs OneB > sdfjsfsdfa OneB باید استفاده شود به جز یا موارد دیگر.
|
StringReplace به جز برخی الگوها
|
35617
|
من به دنبال محاسبه حداقل رنگبندی رأس هستم (هیچ راس همرنگی که یک لبه ندارند: http://en.wikipedia.org/wiki/Graph_coloring) را برای نمودارهایی در Mathematica v9 با بالقوه تا چند صد راس محاسبه کنم. من متوجه شدم که برخی از توابع قدیمی برای این در بسته Combinatorica وجود دارد («MinimumVertexColoring» و «VertexColoring»)، اما به نظر میرسد اینها دیگر با ساختارهای داده گراف Mathematica v9 کار نمیکنند. متأسفانه، من نتوانستم چیز جدیدی را در پوشه تابع پیدا کنم. چگونه می توان رنگ گراف را در Mathematica v9 یا حداقل عدد رنگی نمودار را پیدا کرد؟ آیا چیزی وجود دارد که حداقل رنگ را به شرط بازگشت نتیجه تضمین کند؟ Sage قابلیت های زیر را دارد: http://www.sagemath.org/doc/reference/graphs/sage/graphs/graph_coloring.html، اما به نظر نمی رسد چیزی برای این مورد در Mathematica v9 پیدا کنم. به روز رسانی - بیایید پیشنهاد belisarius را برای استفاده از «ToCombinatoricaGraph» (و کد Szabolcs از ایجاد نموداری که در آن رئوس با نقاط یک شبکه عدد صحیح مطابقت دارد و یال ها نقاط کمتر از فاصله آستانه را به هم متصل می کنند، استفاده کنیم، که با تعاریف بسته Combinatorica در تضاد نیست) : Needs[Combinatorica`] Needs[GraphUtilities] pts = تاپل [محدوده[10]، 2]; آستانه = 2; فاصله = با[{tr = N@Transpose[pts]}، تابع[نقطه، Sqrt[Total[(point - tr)^2]]] /@ pts]; G = SimpleGraph[AdjacencyGraph@UnitStep[آستانه - فواصل]، مختصات راس -> pts] MinimumVertexColoring[ToCombinatoricaGraph[G]] خروجی (برای «آستانه = 2») این است: {1، 2، 3، 1، 5، 2، 3، 4، 5، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 4، 5، 1، 2، 3، 4، 5، 1، 2، 3} بنابراین به نظر می رسد که این کار می کند. گمان میکنم سؤالات واضح این باشد: آیا مشخص است که «MinimumVertexColoring» واقعاً از چه الگوریتمی استفاده میکند؟ دایرکتوری راهنما می گوید که حداقل رنگ رأس را برمی گرداند، اما آیا در واقع حداقل بودن آن تضمین شده است؟ به عبارت دیگر، چه الگوریتمی در حال استفاده است؟ (پاسخ جزئی: الگوریتم بر اساس [Mehrotra, A. and Trick, M. A. A Column Generation Approach for Graph Coloring. INFORMS J. on Computing 8, 344-354, 1996.] http://mathworld.wolfram. com/ChromaticNumber.html باید مقاله را بخوانم تا مشخص شود که آیا اخطارهایی وجود دارد یا خیر همچنین، آیا میتوانیم نشانگرهایی را روی رئوس ساختار نمودار Mathematica v9 قرار دهیم که رنگ آنها را نشان میدهد.
|
ابزاری برای یافتن رنگبندی رأس گراف حداقل یا تقریباً حداقل در Mathematica v9؟
|
48121
|
in = VertexInDegree[F]; out = VertexOutDegree[F]; من میخواهم هر دو داخل و خارج بر اساس in مرتب شوند. مثال: گراف دارای گرههای a،b،c با درجههای 1،2،0 و درجههای خارج 0،1،2 است. من فهرستها را در = {0،1،2} و خارج = {2،0،1} میخواهم. چگونه این کار را انجام دهم؟ من سعی کردم در = مرتب سازی[VertexInDegree[F]]; out = VertexOutDegree[F][[Ordering@in]]; ، اما این نتیجه مورد انتظار را به همراه نداشت.
|
فهرستهای رئوس {درجهها، درجههای برتر} را بر اساس درجه مرتب کنید
|
56040
|
بنابراین من در مورد شیوه نامه های داخلی و دستور Export دقت کرده ام و متوجه شده ام که در اصل شماره گذاری معادله _باید_ کار کند. وقتی به شیوه نامه PublicationDefault.nb یا Notebook.nb نگاه می کنید، متوجه استفاده از تابع «IncludeCount» می شوید که به نظر می رسد باید یک عدد را در کلاس EquationNumberedLabel کد html چاپ کند. این چیزی است که من در مورد آن صحبت می کنم: Cell[StyleData[EquationNumbered, StyleDefinitions -> StyleData[Equation]]، ConversionRules:>{ HTML -> {{، }، {<کلاس جدول ='EquationNumbered'><tr><td>، Automatic، IncludeCount[ </td><td class='EquationNumberedLabel'>(`1`)</td></tr></table>، EquationNumbered]}}}،...] من سعی کردم آن را با دستورات صادر کنم: Export[ test.html، SelectedNotebook[]، HTML]` `Export[test.html، SelectedNotebook[]، HTML، MathOutput -> TeX]` به نظر می رسد هر دو اعداد معادله را به من نمی دهند. آیا این قابلیت واقعاً برای کار در نظر گرفته نشده است؟
|
آیا شماره گذاری معادله در HTML صادر شده برای شیوه نامه های داخلی منسوخ شده در نظر گرفته می شود؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.