_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
4092
|
_**UPDATE_** در حالی که پاسخ خود پست شده در زیر ('TickLabelStyle->TraditionalForm') برای بیشتر موارد کار می کند، تأثیر زیر را نیز دارد: اعداد صحیح در برچسب نقطه داده می شوند. یعنی اگر تیکها روی «{1،2،3،4}» باشند، به جای آن برچسبها به صورت «{1.،2.،3.،4.}. از {1، 2، 3، 4}` خوشایندتر. آیا فرم یا تابع قالب بندی بهتری برای استفاده در این مورد وجود دارد؟ * * * من از بسته CustomTicks از LevelScheme استفاده می کنم و با نمایش چیزهایی که محدوده بسیار کوچک است ($10^{-11}$) مشکل دارم. برای مثال، با پیشفرض Mathematica: ListPlot[{RandomReal[#]، RandomReal[#]} و /@ (Range[100] 10^-10)، Frame -> True، Axes -> False] Gives ![graphics Mathematica] (http://i.stack.imgur.com/gjGe4.png) در حالی که CustomTicks معادل و قابل تکرار معادل این است: ListPlot[{RandomReal[#]، RandomReal[#]} و /@ (Range[100] 10^-10)، Frame -> True، Axes -> False، FrameTicks -> {LinTicks، LinTicks، StripTickLabels@ LinTicks, StripTickLabels@LinTicks}] که می دهد:  Erk. من باید چیزی را از مستندات گم کرده باشم، اما به نظر نمی رسد گزینه های مناسب را پیدا کنم. من میخواهم در نهایت گزینههای بیشتری را برای LinTicks تنظیم کنم (مانند طول تیک و غیره)، اما این یک مثال حداقلی است، و وقتی این مشکل حل شد، میتوانم روی اضافه کردن آن گزینهها کار کنم. همچنین میتوانم با انجام دادن کارها با دست کمی بیشتر بررسی کنم که محدوده درست تنظیم شده است: In[11]:= data = {RandomReal[#]، RandomReal[#]} و /@ (Range[100] 10^-10 ) xRange = {Min@data[[All, 1]], Max@data[[All, 1]]} yRange = {Min@data[[All, 2]], Max@data[[All, 2]]} خروجی[12]= {3.82894*10^-11، 9.18792*10^-9} خروجی[13]= {5.96584*10^-12، 9.54224*10^-9} In[14]:= تیک = FrameTicks -> { LinTicks[xRange[[1]]، xRange[[2]]، MajorTickLength -> {0، 0.015 }، MinorTickLength -> {0, 0.005}]، LinTicks[yRange[[1]]، yRange[[2]]، MajorTickLength -> {0، 0.015}، MinorTickLength -> {0، 0.005}]، StripTickLabels@LinTicks[xRange[Ran[2]، x ]]]، StripTickLabels@LinTicks[yRange[[1]]، yRange[[2]]] } خروجی حذف شد، اما محدوده LinTicks درست است. محور x $2\ برابر 10^{-9}$ تا $9\times 10^{-9}$ است، بنابراین باید خروجی خوبی داشته باشند. ListPlot[data, Frame -> True, Axes -> False, ticks] می دهد  آیا ایده ای دارید؟
|
CustomTicks و محدوده های کوچک
|
58503
|
من میخواهم از «\.bd» استفاده کنم که به «½» بهعنوان بخشی از نام یک نماد در قسمت جلویی (_مثلاً «d½[a_,b_]» میشود. آیا این منجر به اثرات بدی خواهد شد؟ من نمی توانم هیچ سندی برای این نماد پیدا کنم.
|
آیا استفاده از \.bd = ½ غیرمستند بد است؟
|
51010
|
آیا کسی می تواند به من راه هوشمندانه ای برای تبدیل شیء خوشه بندی سلسله مراتبی، ایجاد شده، مثلاً توسط «Agglomerate» یا «DirectAgglomerate» (از بسته خوشه بندی سلسله مراتبی داخلی) به فرمت به اصطلاح Newick (یا نیوهمپشایر) که در زیست شناسی؟ Cluster[Cluster[ Cluster[A, Cluster[H، J، 1.52217, 1, 1], 28.8538, 1, 2], Cluster[Cluster[C، E، 10.1371 ، 1، 1]، D، 22.0063، 2، 1]، 47.1129، 3، 3]، خوشه[خوشه[B، خوشه[G، I، 2.5374، 1، 1]، 5.73533، 1، 2]، F، 13.6197، 3، 1]، 64.5168, 6, 4] به ((A:28.85378,(H:1.52217,J:1.52217):27.33162):18.25912, ((C:10.13706,E:10.13706):11.86925,D:22.05:17630:11.86925,D:22.05:17.630 ((B:5.73533,(G:2.53740,I:2.53740):3.19793):7.88433,F:13.61966):50.89713) دومی به جای ابسیسه گرهی از طول شاخه تشکیل شده است.
|
خوشه بندی سلسله مراتبی: سلسله مراتب خوشه Mathematica را به فرمت NEWICK تبدیل کنید
|
15200
|
من در حال مطالعه حلقه های چند جمله ای هستم و می خواهم ترفندهایی برای تولید مثال های زیادی بدانم. به عنوان مثال، فرض کنید من به چندجملهای در حالت اعداد صحیح علاقهمندم (2,x^3 + 1). برای درک ساختار، میخواهم دستهای از چندجملهایهای تصادفی را بسط دهم و ببینم چه اتفاقی میافتد. من می خواهم این کار را بدون تایپ هر کدام به صورت جداگانه انجام دهم. پیشنهادی دارید؟ متشکرم
|
ایجاد نمونه های زیادی در حلقه های چندجمله ای
|
39269
|
من مجموعه ای دارم که به نظر می رسد: s = {{1, 2, 3} -> 9, {4, 1, 9} -> 9, {3, 7, 3} -> 1}; اکنون، میخواهم هر عنصر مجموعه را با lh های -> جایگزین کنم. نتیجه باید به این صورت باشد: s = {{1, 2, 3}, {4, 1, 9}, {3, 7, 3}}; ## مشکل: من فقط می خواهم **تغییر** لیست `s` **بدون ایجاد لیست جدید**. به همین دلیل است که «Replace[]» و «Map[]» در این سناریو قابل استفاده نیستند. پیشاپیش از شما متشکرم
|
همه عناصر یک لیست را جایگزین کنید
|
56399
|
من یک ماتریس از ماتریس های پراکنده دارم که می خواهم آن را به یک ماتریس بلوک پراکنده تبدیل کنم. بنابراین، اساساً من کاری را میخواهم که «ArrayFlatten» انجام میدهد، به جز اینکه میخواهم خروجی کمی باشد. بنابراین به عنوان مثال: sp = SparseArray[{{2, 2} -> 1.}, {50, 50}]; sparseArrayFlatten[ { {sp, 0}, {0, -sp} }] باید 'SparseArray[{{2, 2} -> 1., {52, 52} -> -1., {_, _} - را برگرداند > 0},{100,100}]`. در حال حاضر، من از «SparseArray@ArrayFlatten[...]» استفاده می کنم، اما برای ماتریس های بزرگ، این ناکارآمد است. (گاهی «ArrayFlatten» _dos_ یک آرایه پراکنده را برمی گرداند، اما من به طور کامل متوجه نشده ام که چه زمانی. به عنوان مثال، اگر علامت «-» را در بالا حذف کنم، یا اگر از «-> 1» به جای «-> 1» استفاده کنم. ، من یک نتیجه پراکنده دریافت می کنم.)
|
چگونه می توانم یک ماتریس از ماتریس های پراکنده را به طور موثر ArrayFlatn کنم؟
|
6651
|
در سیستم من وقتی یک دکمه پیش فرض فشار داده می شود، آبی روشن می شود. این ظاهر را می توان با استفاده از این کد از اسناد تغییر داد: > از عنصر دوم برای به دست آوردن ظاهر دکمه فشرده استفاده کنید: Table[Button[xxx, Null, Appearance -> {a, Pressed}], {a , {DialogBox, Palette}}] بنابراین در اصل شما ظاهر دکمه _pressed_ را با تغییر ظاهر دکمه تغییر می دهید. اما اگر میخواهید **بدون ** ظاهر، یعنی ظاهر -> هیچ، همچنان با پسزمینه آبی گیر کردهاید: Button[xxx, Null, Appearance -> {None, Pressed}] ![توضیح تصویر را وارد کنید در اینجا] (http://i.stack.imgur.com/fBpYu.png) می توانم با استفاده از «EventHandler» به آنچه می خواهم برسم: EventHandler[MouseAppearance[xxx, LinkHand],MouseClicked :> Print[X]] اما به نظر من باید بتوانم این کار را با گزینه های Button انجام دهم. س. چگونه می توانم ظاهر را هم برای دکمه فشار داده شده و هم فشار نداده روی None تنظیم کنم؟ اگر این کار را نمی توان با گزینه های دکمه انجام داد - و اگر امکان پذیر نباشد، نادیده گرفته می شود - من از «EventHandler» استفاده خواهم کرد.
|
چگونه می توانم ظاهر دکمه فشرده شده را تغییر دهم؟
|
32849
|
من سعی می کنم سیگنالی را شبیه سازی کنم که به طور تصادفی فاز آن را افزایش می دهد، تا کنون دو چیز را امتحان کرده ام اما هیچ کدام جواب نداده است. من معمولا از matlab استفاده می کنم اما می خواهم مقداری _Mathematica_ یاد بگیرم، بنابراین فکر کردم این را در _Mathematica_ امتحان کنم. اولین تلاش من بارها بود = جدول[i, {i, 0, 2, 0.05}]; تابع[source_, t_][fiIN_] := با[{fi = fiIN + 0.01*RandomReal[]}، منبع*(1 + Sin[2 Pi*t + fi])]؛ جایی که میخواستم «fi» را برای هر مقدار «t» بعدی (در فهرست «زمانها») به «fiIN» برگردانم. من نمیدانستم چگونه این کار را بسازم، بنابراین تلاش دومم را ادامه دادم: fiupdate[fi_] := fiupdate[fi - 1] + 0.01*RandomReal[]; fiupdate[1] = 0; fitimes = محدوده[طول[بار]]; با این حال، این تابع مقدار «RandomReal[]» را برای مراحل قبلی به خاطر نمیآورد، بنابراین «fiupdate[10]» میتواند کوچکتر از «[9]» یا «[8]» باشد. همچنین هنگام استفاده از این تابع یک خطا دریافت می کنم: fis = fiupdate[fitimes]; $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 1024 بیشتر شد. مطمئن نیستم چگونه این کار را انجام دهم. هر کمکی قابل تقدیر است. متشکرم
|
ایجاد تابع سینوسی با افزایش تصادفی فاز
|
36869
|
من در تلاش برای حل سیستم معادلات دیفرانسیل زیر $$x''(t)=-2.25cos(1.5t)-x(t)-x'(t)$$ $$y''(t)=-1.125 هستم cos(1.5t)-4y(t)-y'(t)$$ $$z'(t)=\begin{cases}x(t)-(1+y(t))، & \text{if } x>(1+y) \\\ \\\ 0، & \text{if } |x|<(1+y) \\\ \\\ x(t)+(1+y(t)) , & \text{if } x<-(1+y) \end{cases} $$ میتوانم معادلات $x$ و $y$ را حل کنم، اما نمیدانم چگونه متد WhenEvent را برای حل $ پیادهسازی کنم. z$. توجه داشته باشید که برای $z$ 3 شرط وجود دارد. ویرایش 14/11: من کد زیر را امتحان کردم sol1 = First@NDSolve[{x''[t] == -2.25 Cos[1.5 t] - x[t] - x'[t]، x[0] == 0 , x'[0] == 0}, x, {t, 0, 30}] sol2 = First@NDSolve[{y''[t] == -1.125 Cos[1.5 t] - 4 y[t] - y'[t]، y[0] == 0، y'[0] == 0}، y، {t، 0، 30}] sol3 = NDSolve[ z'[t] == a[t]، z[0] = 0، WhenEvent[Evaluate[x[t] /. sol1] > 1 + Evaluate[y[t] /. sol2]، a[t] -> ارزیابی[x[t] /. sol1 - (1 + Evaluate[y[t] /. sol2])]]، WhenEvent[Abs[Evaluate[x[t] /. sol1]] < 1 + Evaluate[y[t] /. sol2]، a[t] -> 0]، WhenEvent[Evaluate[x[t] /. sol1] < -(1 + Evaluate[y[t] /. sol2])، a[t] -> Evaluate[x[t] /. sol1] + (1 + Evaluate[y[t] /. sol2])], z, {t, 0, 30}] Plot[Evaluate[x[t] /. sol1]، {t، 0، 10}، PlotRange -> All] Plot[Evaluate[y[t] /. sol2]، {t، 0، 10}، PlotRange -> All] Plot[Evaluate[z[t] /. sol3], {t, 0, 10}, PlotRange -> All] اما خطاهای زیادی را که من متوجه نمی شوم برمی گرداند. راه حل مناسب برای حل این مشکل چیست؟
|
متد WhenEvent با 3 شرط
|
22183
|
اگر آرایه ای را با گزینه ColorFunction -> Rainbow رسم کنم: a = {{0, 1, 5, 3, 0.5, 0, 0, 2, 12, 0.50, 3, 7, 2, 0.2}}; ArrayPlot[a, PlotLegends -> Automatic, ColorFunction -> Rainbow]  اما امتیازها را با مقدار = 0 می خواهید (و فقط نقاط با مقدار = 0) به جای بنفش سفید به نظر می رسند (مقادیر از دست رفته است)، چگونه باید این کار را انجام دهم؟ آیا می توانم رنگی را برای نقاط گسسته تعیین کنم تا کاری که ColorFunction -> Rainbow انجام می دهد را لغو کند؟
|
رنگ را برای یک مقدار گسسته بالای یک گرادیان از پیش تعریف شده رنگ اعمال کنید
|
16785
|
فرض کنید من یک لیست mydata = {3، 14، 15، 92، 65} دارم و در برخی موارد می خواهم آن را به عنوان یک لیست دستکاری کنم، مانند خواندن و نوشتن در یک فایل، یا برای اعمال عملیات برای همه اعضا . اما من همچنین میخواهم به هر عضو جداگانه دسترسی داشته باشم و دوست دارم عضو اول را به جای «mydata[[1]]» «alice» و به جای «mydata[[2]]» را به نام «bob» دوم، و به همین ترتیب چیزی شبیه به 'یونیون' در C. آیا _Mathematica_ می تواند این کار را انجام دهد؟ **ویرایش** (تلاش برای شفاف سازی، در صورت درخواست) در مثال من به راهی برای تعریف مجدد mydata به عنوان mydata = {alice, bob, cindy, dan, elise} نیاز دارم تا بتوانم به اعضا به عنوان a = mydata دسترسی داشته باشم[[1 ]] (* 3 را به یک * اختصاص می دهد) b = bob (* 14 را به b * اختصاص می دهد) و mydata[[2]] = 42 elise = 100 نتیجه در mydata == (3، 42، 15، 92، 100}
|
آیا می توانم یک لیست را به عنوان مجموعه ای از متغیرها دوباره تعریف کنم؟
|
19121
|
«PlotPoints» به شما امکان میدهد تا _چند_ از نقاط نمونه را در هر جهت میخواهید تعیین کنید، اما گاهی اوقات من موارد خاصی را میخواهم. برای «Plot» میتوانید آرگومانی مانند «PlotPoints->{None, pts}» بدهید تا از «pts» به عنوان نقاط اولیه استفاده کنید: Show[ Plot[Sin[x], {x, -3 Pi, 3 Pi}, PlotStyle -> قرمز، MaxRecursion -> 0، PlotPoints -> {هیچ، {-7.3، -5.2، -Pi، Pi، 3.8، 5}}، PlotRange -> {{-3 Pi، 3 Pi}، {-1، 1}}]، Plot[Sin[x]، {x، -5 Pi، 5 Pi}،PlotStyle -> Dashed]  آیا این امکان برای «Plot3D» نیز وجود دارد؟ هرچه تلاش می کنم در نهایت با طرح های کاملاً شکسته مواجه می شوم، کسی از نحوی که به آن برخورد کرده ام می داند؟ **ویرایش** به نظر می رسد «PlotPoints->{Automatic,pts}» کار می کند، اگرچه حدود 2 برابر بیشتر از نقاط استفاده می شود. f[x_، y_] := Cos[y]^3 Sin[x]^2 + Cos[x] Sin[y] pts3d = Reap[Plot3D[f[x، y]، {x، -5، 5} , {y, -5, 5}, EvaluationMonitor :> Sow[{x, y}]]][[-1, 1]]; opts = {{Automatic, Automatic}, {{ None, pts3d}, {None, pts3d}}, {{Automatic, pts3d}, {Automatic,pts3d}}, {{Automatic, RandomReal[{ -5، 5}، {5000، 2}]}، {اتوماتیک، تصادفی}} }; ردیف[Plot3D[f[x، y]، {x، -5، 5}، {y، -5، 5}، PlotPoints -> First@#، PlotLabel -> Last@#، ImageSize -> 200] و / @ opts]  در اینجا سه نمودار با نقاط دقیقاً یکسان وجود دارد که متفاوت به نظر می رسند: {orig, {origpts}} = Reap[DensityPlot[f[x, y], {x, -5, 5}, {y, -5, 5}, EvaluationMonitor :> Sow[{x, y}]]] ; {auto, {autopts}} = Reap[DensityPlot[f[x, y], {x, -5, 5}, {y, -5, 5}, PlotPoints -> {Automatic, RandomSample[origpts]}, MaxRecursion -> 0, EvaluationMonitor :> Sow[{x, y}]]]; {none, {nonepts}} = Reap[DensityPlot[f[x, y], {x, -5, 5}, {y, -5, 5}, PlotPoints -> {None, RandomSample[origpts]}, MaxRecursion -> 0, EvaluationMonitor :> Sow[{x, y}]]]; (* همه به {} *) DeleteCases[origpts, Alternatives @@ autopts] DeleteCases[autopts, Alternatives @@ origpts] DeleteCases[nonepts, Alternatives @@ origpts] {orig, auto, none} 
|
نقاط نمونه اولیه خاص برای نمودارهای سه بعدی
|
40479
|
من سعی می کنم سیستم معادلات درجه دوم $6$ را در متغیرهای $6$ حل کنم: system = {1/144 (Sqrt[3] x (Sqrt[5] + 1) + 2Sqrt[3] (t1 + t2 - 1) + 4 Sqrt[3] t1 - 2Sqrt[3] t2 + 2 Sqrt[3] (x - 1))^2 + 1/16 (x (Sqrt[5] + 1) - 2t1 - 4t2 - 2x + 4)^2 + 1/9 (x (Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] ) + 3 (x - 1) Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6])^2 == s، 1/144 (Sqrt[3] x (Sqrt[5] + 1) + 2Sqrt[3] (x - 1) + 2Sqrt[3] (Sqrt[5] + 1))^2 + 1/16 (x (Sqrt[5 ] + 1) - 2x + 2)^2 + 1/9 (x (Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6]) + 3*(x - 1) Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] - Sqrt[3] + 3 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6])^ 2 == s، 1/36 (Sqrt[3] (t1 + t2 - 1) + 2 Sqrt[3] t1 - Sqrt[3] t2 - Sqrt[3] (Sqrt[5] + 1))^2 + 1/4 (t1 + 2t2 - 1)^2 + 1/9 (Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/ 6])^2 == s، 1/144 (Sqrt[3] (u1 + u2 - 1) (Sqrt[5] + 1) - 2Sqrt[3] (t1 + t2 - 1) - 4Sqrt[3] t1 + 2 Sqrt[3] t2 + 2Sqrt[3]u1 - 4Sqrt[3] u2)^2 + 1/16 ((u1 + u2 - 1 ) (Sqrt[5] + 1) - 2t1 - 4t2 - 2u1 + 2)^2 + 1/9 ((u1 + u2 - 1)(Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6]) + 3u1 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] + 3u2 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6])^2 == s، 1/144 (Sqrt[3] (u1 + u2 - 1) (Sqrt[5] + 1) + Sqrt[3] x (Sqrt[5] + 1) + 2Sqrt[3] u1 - 4 Sqrt[3] u2 + 2Sqrt[3] (x - 1)) ^2 + 1/16 ((u1 + u2 - 1)(Sqrt[5] + 1) - x (Sqrt[5] + 1) - 2u1 + 2x - 2)^2 + 1/9 ((u1 + u2 - 1)(Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6]) + x (Sqrt[3] - 3Sqrt [1/2 Sqrt[5] + 7/6]) + 3u1 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] + 3u2 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] + 3(x - 1)Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6])^2 == s، 1/144 (Sqrt[3 ] (u1 + u2 - 1)(Sqrt[5] + 1) + 2Sqrt[3] u1 - 4Sqrt[3] u2 - 2Sqrt[3](Sqrt[5] + 1))^2 + 1/16 ((u1 + u2 - 1)(Sqrt[5] + 1) - 2u1)^2 + 1/9 ((u1 + u2 - 1) (Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6]) + 3u1 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] + 3u2 Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6] + Sqrt[3] - 3Sqrt[1/2 Sqrt[5] + 7/6])^2 == s}; متأسفانه _Mathematica_ راه حلی نمی دهد: Solve[ system, {s, t1, t2, u1, u2, x}] حدود یک ساعت اجرا شد و تمام نشد. از نظر عددی سیستم را می توان با NSolve حل کرد. من به دنبال راه حلی هستم که در آن همه متغیرها (`{s, t1, t2, u1, u2, x}`) مثبت هستند. از نظر عددی باید این یکی باشد: {s -> 1.8156، t1 -> 0.290762، t2 -> 0.352453، u1 -> 0.332044، u2 -> 0.0729072، x -> 0.645495} آیا راه حل دقیقی وجود دارد؟ چیزهایی که من امتحان کردم و جواب ندادند: * تنظیم دامنه روی Reals. (پس حتی «Nsolve» هم راه حلی پیدا نمی کند) * اضافه کردن یک نابرابری اضافی «s > 0». * حذف متغیر `s` با دست، که سیستم معادلات درجه دوم $5$ را با متغیرهای $5$ به دست می دهد.
|
تنظیم حل برای سیستم های معادلات چند جمله ای
|
45785
|
من اخیراً برای توسعه Mathematica از ویندوز 7 به Mac OS X 10.9.2 تغییر مکان داده ام و Mathematica 9.0.2 و Wolfram Workbench 2 (که تحت Eclipse Kepler اجرا می شود) را راه اندازی کرده ام. بیشتر همه چیز به خوبی کار می کند. با این حال، در ویندوز، من اغلب با دوبار کلیک کردن بر روی آنها در نمای Package Explorer Eclipse با نوتبوکها کار میکنم، که در صورت موجود بودن، آنها را در یک صفحه اصلی Mathematica که قبلاً در حال اجرا بود، باز میکردم. این خیلی راحت بود همچنین به نظر نمی رسد که در مک کار کند. وقتی روی یک نوت بوک دوبار کلیک می کنم، یک صفحه کاملاً جدید راه اندازی می شود. این کمتر راحت است. من میتوانم آیکونهای نوتبوک کوچک را روی نماد Mathematica در Dock بکشم، اما اگر بتوانم آن را کار کنم، دوبار کلیک کردن بهتر است. ترفند آشکار جایگزینی مسیر به فایل اجرایی جلویی با مسیر «باز کردن»، ابزار خط فرمان Mac OS برای باز کردن اسناد در برنامههای مرتبط با آنها بود. این حتی کمی هم جواب نداد، با شکایت Eclipse مبنی بر اشتباه بودن مسیر فایل اجرایی.
|
باز کردن نوت بوک از Workbench در Mac OS X؟
|
16575
|
### مقدمه Mathematica 9 یک رابط پیشگویانه جدید معرفی کرده است. برای هر خروجی، اقدامات احتمالی را پیشنهاد می کند که کاربر ممکن است بخواهد انجام دهد.  **چگونه میتوان این رابط را گسترش داد تا اقدامات اضافی، احتمالاً تعریفشده توسط کاربر را پیشنهاد کند؟** * * * ### نقطه شروع @Rojo در چت اشاره کرد که او کشف کرد که بسیاری از عملکردها در پیشبینیها و Interface Predictive موجود است. زمینه ها بسیاری از نمادها دارای پیامهای استفاده هستند (اما مطمئن شوید که حداقل یک بار با استفاده از رابط پیشبینی، بارگیری آنها را فعال کردهاید). به نظر میرسد نماد «Predictions`PredictionRule» حاوی قوانینی است که پیشبینیها بر اساس آنها هستند، به عنوان مقادیر پایین (به پیام استفاده از آن مراجعه کنید). به نظر میرسد که این عملکرد در فایلهای موجود در دایرکتوری «$InstallationDirectory/AddOns/Applications/PredictiveInterface/» تعریف شده است. بخش مربوطه در فایلهای «.mx» است (مستقیماً قابل خواندن نیست) و نظرات در فایلهای «.m» نشان میدهد که ممکن است این فایلها بهطور خودکار بهروزرسانی شوند. من این سوال را به عنوان نقطه شروعی برای افرادی که می خواهند بفهمند چگونه کار می کند و همکاری را تسهیل می کنند، پست کردم.
|
چگونه میتوانیم رابط پیشبینی را گسترش دهیم تا بتواند عملیات جدید را پیشنهاد کند؟
|
23362
|
من دو لیست از داده ها دارم که روی دو «ListLinePlots» رسم می کنم. من می خواهم این دو طرح عمود بر یکدیگر در یک گرافیک سه بعدی ظاهر شوند. من سعی کردم این کار را با استفاده از اصلاحی در پاسخ به این سوال انجام دهم، اما من کاملاً با _Mathematica_ تازه کار هستم، بنابراین در تبدیل آن به کدی که برای من کار می کند با مشکل مواجه شدم. آیا راهی وجود دارد که بتوانم این روش را زمانی که داده ها لیست هستند به جای توابع یک متغیر پیاده سازی کنم؟
|
شامل دو ListLinePlots در یک گرافیک سه بعدی
|
23361
|
بگویید من تعداد زیادی فایل با نام فایل تقریباً یکسان دارم، به عنوان مثال. data_timestep1, data_timestep2, ... خود داده ها در یک فایل هستند ({x1, y1, z1, مقدار فیلد مطلق 1}, {x2, y2, z2, مقدار فیلد مطلق 2}, ...) ** جدول ASCII فرمت داده** اکنون میخواهم همه دادهها را از همه فایلهای مرحله زمانی در یک فایل به شکل زیر قرار دهم: ({x1, y1, z1, مقدار فیلد مطلق 1, timestep1}, {x1, y1, z1, مقدار میدان مطلق 1, timestep2}...,{x2, y2, z2, مقدار فیلد مطلق 2, timestep1}, {x2, y2, z2, مقدار میدان مطلق 2, timestep2}... ,) بنابراین همه بردارهایی که به موقعیت منحصر به فرد x، y، z تعلق دارند باید بتوانند بر اساس مقدار گام زمانی خوانده و مرتب شوند، برای انجام FFT از راهنمایی شما متشکرم
|
چگونه می توان داده های فایل را به صورت زمانی از طریق خواندن اعداد در نام فایل ترکیب کرد و آن را در یک لیست قرار داد؟
|
43740
|
من داده های زیادی در فرم زیر دارم: data = {{param1,param2,param3,param4,{{x1,y1},{x2,y2},...,{xn,yn}}},.. .} اولین متغیرها در هر فهرست فرعی پارامترهایی هستند که برای تولید دادهها استفاده میشوند و برای هر کدام فقط تعداد محدودی وجود دارد، یعنی «param1» در مجموعه «{1،2،3،4}» است. و «param2» در مجموعه «{0,0.25,0.5}». هر دنباله پارامتر ممکن تضمین شده است که دقیقا یک بار ظاهر شود. اکنون میخواهم تمام نمودارهایی را ایجاد کنم که در آن چند (یا به طور دلخواه بسیاری) از پارامترها ثابت هستند اما بقیه میتوانند متفاوت باشند. به عنوان مثال، یک نمودار باید «param1» را «1» و «param2» به صورت «0.5» داشته باشد، سپس «Plot» مربوطه «param3» و «param4» را بر روی مقادیر ممکن تغییر میدهد. آیا با کد نسبتا کمی می توان این کار را انجام داد؟ ویرایش: اگر می خواهید تمرین کنید، در اینجا چند داده وجود دارد: data = {{0.05,0.25,2,0.05,{10,1.81095078464},{20,4.67233914533},{30,7.08803699724},{40,12.2604831338} ,{50,4.4765112617},{60,30.4472408052},{70,13.9643317682},{80,41.2579927871},{90,11.960557746}} ,{0.05,0.25,2,0.1,{{10,2.43799671091},{20,6.61987906477},{30,0.0668059190229},{40,2.7061070004, {50,18.8102895497},{60,24.4730064793},{70,20.2747124961},{80,74.8539284102},{90,47.2172814344}} ,{0.05,0.25,2,0.15,{{10,2.67074811192},{20,15.9521439491},{30,3.54972604159},{40,13.1682228406, {50,23.6066621641},{60,12.4390170784},{70,46.0070233365},{80,38.0116375085},{90,12.0705695205}} ,{0.05,0.25,3,0.05,{{10,3.1269953325},{20,15.6996942029},{30,24.1145670018},{40,36.0334138554}, {50,41.1150906489},{60,31.4063841784},{70,34.4001494185},{80,9.52491909762},{90,15.5320891272}} ,{0.05,0.25,3,0.1,{{10,9.6198670177},{20,1.68271939508},{30,14.4069805301},{40,32.0147092546}, {50,26.7042711284},{60,47.7967863197},{70,46.7059123396},{80,57.809041849},{90,84.4256784391}} ,{0.05,0.25,3,0.15,{{10,3.62785141167},{20,7.48741493046},{30,2.08245578621},{40,36.2518798094}, {50,20.0541864045},{60,38.5706584591},{70,42.2491352509},{80,33.8688792853},{90,12.5218627351}} ,{0.05,0.25,4,0.05,{10,6.113253503},{20,3.34466308592},{30,22.8994502487},{40,27.8256812834}, 50,42.3128480576},{60,11.8814975842},{70,23.6489403538},{80,67.2170848449},{90,64.7381753617}} ,{0.05,0.25,4,0.1,{{10,6.63675406908},{20,14.2655858882},{30,2.16789822064},{40,34.6305949789}, {50,31.7812530609},{60,45.0207978304},{70,29.9999048737},{80,66.9741618718},{90,55.0452401763}} ,{0.05,0.25,4,0.15,{{10,6.90255549999},{20,3.9885321713},{30,26.7487549741},{40,17.9087260172}, {50,15.897872199},{60,9.29221539717},{70,59.9905412021},{80,51.2029208226},{90,43.2240798207}} ,{0.05,0.25,5,0.05,{{10,2.03521621274},{20,10.6802820552},{30,22.7668370169},{40,17.4842532703, {50,33.8885022742},{60,53.1974918374},{70,60.2751976503},{80,40.7192672242},{90,83.5475720189}} ,{0.05,0.25,5,0.1,{{10,7.67431501913},{20,1.95859099835},{30,23.3519464193},{40,13.8993657827}, {50,31.6415181272},{60,23.1976359038},{70,35.0005300883},{80,17.0312839157},{90,57.0400103646}} ,{0.05,0.25,5,0.15,{{10,5.06555796312},{20,10.9204321376},{30,21.8069692381},{40,19.5772020736, {50,11.3270822542},{60,4.81298507075},{70,59.7538646808},{80,66.1476668838},{90,73.1291546231}} ,{0.05,0.5,2,0.05,{{10,4.64402575054},{20,11.0700265682},{30,13.5807209068},{40,17.4950974568}, {50,10.358793839},{60,15.8021221186},{70,63.1214522278},{80,57.8308798847},{90,22.5414408889}} ,{0.05,0.5,2,0.1,{{10,4.38798903726},{20,3.70039642682},{30,25.1663321348},{40,5.08534158813}, 50,30.2269860186},{60,12.9107480373},{70,10.2495871724},{80,41.7860842547},{90,21.3519476486}} ,{0.05,0.5,2,0.15,{{10,6.77220056497},{20,7.38600235623},{30,11.5745943742},{40,30.5829816576} ,{50,38.589061723},{60,57.6488293351},{70,1.26057229892},{80,5.9267804496},{90,82.6704015928}} ,{0.05,0.5,3,0.05,{{10,3.32034254713},{20,10.971486433},{30,0.363147390123},{40,37.65329461},{ 50,15.949633583},{60,21.8418741365},{70,28.3562497933},{80,71.7087071989},{90,79.5554695131}} ,{0.05,0.5,3,0.1,{10,1.58954955321},{20,3.76237825847},{30,17.5550842398},{40,29.2109934963}, 50,6.49252024706},{60,51.8137399056},{70,41.9546186462},{80,24.1401496171},{90,84.1640682329}} ,{0.05,0.5,3,0.15,{{10,9.01150441341},{20,10.9523361655},{30,20.6533901253},{40,24.3713540557}, {50,8.20484429104},{60,1.16388638136},{70,2.7717770797},{80,36.0311528516},{90,79.6148650441}} ,{0.05,0.5,4,0.05,{{10,2.64807693809},{20,17.4186809674},{30,11.0988927114},{40,12.9430380703}, {50,20.1267053993},{60,56.2647281546},{70,69.2811052248},{80,27.6645633652},{90,85.1136096421}} ,{0.05,0.5,4,0.1,{{10,6.02663873848},{20,2.63294032126},{30,7.74879650203},{40,8.27484945215}, {50,5.95510226084},{60,52.6154234102},{70,12.511545849},{80,78.8192910206},{90,12.3488606088}} ,{0.05,0.5,4,0.15,{{10,8.25216926779},{20,7.60388967899},{30,1.0533107346},{40,2.21081169594}، {50,35.7020132845},{60,57.911449844},{70,17.5890809513},{80,15.1115721942},{90,1.02639298919}} ,{0.05,0.5,5,0.05,{{10,8.49277943149},{20,2.51406868421},{
|
رسم داده ها در قالبی عجیب
|
43291
|
e1 = Hold[a = x + x را در نظر بگیرید. b = y + y + y]; e2 = Hold[c = a + a + b + b + b; c^2]؛ چگونه می توانم موارد زیر را بدست بیاورم؟ e12 = نگه دارید[a = x + x; b = y + y + y; c = a + a + b + b + b; c^2] برای مثال، e1 ~Join~ e2 کار نمی کند زیرا یک علامت در وسط می دهد. تلاش دیگری با[{e1temp = e1, e2temp = e2}، Hold[e1temp; e2temp]] تماسهای تودرتوی «Hold» را ارائه میکند که در پایان نمیخواهند ارزیابی شوند (و رهایی از آنها سخت است): > > Hold[Hold[a = x + x; b = y + y + y]; نگه دارید[c = a + a + b + b + b; c^2]]] > من در شگفتم که چنین چیز ساده ای برای من درد زیادی ایجاد می کند. :) ### راه حل فعلی من را ویرایش کنید. ادغام [Hold[expr1_]، Hold[expr2_]] := Hold[expr1; expr2] merge[e1, e2] > > Hold[(a = x + x; b = y + y + y); (c = a + a + b + b + b; c^2)] >
|
ادغام دو عبارت نگهداری شده در یک عبارت ترکیبی نگه داشته شده
|
38478
|
من می خواهم یک منظومه شمسی n جسم را در Mathematica شبیه سازی کنم. من مثال زیر را پیدا کردم: http://www.wolfram.com/mathematica/new-in-8/cuda-and- opencl-support/simulate-thousands-of-particles-in-real-time.html [1 ] من کد این مثال را برای ایجاد یک سیستم حداقل با یک ستاره و یک سیاره ساده کرده ام. من قصد دارم بعداً با اجسام بیشتری منظومه شمسی را گسترش دهم. کد من این است: Needs[OpenCLink`] OpenCLQ[] srcf = FileNameJoin[{$OpenCLinkPath، SupportFiles، NBody.cl}] NBody = OpenCLFunctionLoad[{srcf}، nbody_sim، {{Float ، _، ورودی}، {شناور، _، ورودی}، _عدد صحیح، شناور، شناور، {محلی، شناور}، {شناور، _، خروجی}، {شناور، _، خروجی}}، 256] توجه داشته باشید که من همه ارجاعات را به Float4 از مثال به Float تغییر داده اند، زیرا در غیر این صورت Mathematica با خطا شکایت می کند. numParticles = 2; deltaT = 0.01; epsSqrt = 1.0; pos = OpenCLMemoryLoad[{{0.,0.,0.,100.},{1.,0.,0.,1.}}, Float]; vel = OpenCLMemoryLoad[{{0.,0.,0.,0.},{0.,0.,0.,0.}}, Float]; newPos = OpenCLMemoryAllocate[Float, {numParticles, 4}]; newVel = OpenCLMemoryAllocate[Float, {numParticles, 4}]; چندین مشکل احتمالی در مورد آخرین بلوک کد وجود دارد. اول اینکه نمیدانم پارامتر «epsSqrt» چیست، آن را همانطور که در کد نمونه وجود دارد، میگذارم. دوم، موقعیت های اولیه بدن ها در متغیر «pos» ذخیره می شود. من با خواندن کد NBody.cl در ~~اینجا~~ ***** فرض کردم که مشخصات هر بدنه باید {positionX,positionY,positionZ, mass} باشد، اما ممکن است اشتباه کنم. سوم، بردارهای سرعت در متغیر vel ذخیره می شوند. در اینجا سه مؤلفه اول «{velocityX, velocityY, velocityZ}» هستند، اما من نمی دانم مؤلفه چهارم چیست. اگر سیستم سادهام را با Graphics3D[{ AbsolutePointSize[20]، Point[Dynamic[Refresh[NBody[pos, vel, numParticles, deltaT, epsSqrt, 256*4, newPos, newVel, numParticles] شبیهسازی کنم. NBody[newPos، newVel، numParticles، deltaT، epsSqrt، 256*4، pos، vel، numParticles]; [#، 3] و /@ OpenCLMemoryGet[pos]، UpdateInterval -> 0]]] }، Boxed -> True، RotationAction -> Clip، PlotRange -> All ] این دو بدن فقط در جایی که هستند باقی می مانند. چون سرعت اولیه ندارند، باید همدیگر را جذب کنند (جسم سنگینتر باید بدنه سبکتر را اساساً به سمت خود بکشد)، اما این اتفاق نمیافتد. چگونه می توانم کد شبیه سازی نیروهای مناسب در منظومه شمسی را اصلاح کنم؟ * * * * **ویرایش:** فایل ارائه شده از لینک همان فایلی نیست که Mathematica استفاده می کند. محل فایل داخلی «NBody.cl» «/Applications/Mathematica.app/SystemFiles/Links/OpenCLink/SupportFiles/NBody.cl» است. من مطمئن نیستم که منبع آنلاین در دسترس است یا خیر. * * * **به روز رسانی** این مقاله [2] را پیدا کردم که نحوه عملکرد برنامه «NBody.cl» به طور کلی و اجرای واقعی را توضیح می دهد. من همچنین صفحه مستندات Mathematica OpenCLFunctionLoad را خوانده ام. از این دو سایت من اطلاعات زیر را به دست آوردم: * نوع داده مناسب در [1] باید به جای «Float4» «Float[4]» باشد (و نه «Float»، که ابتدا از آن استفاده کردم) . * epsSqrt حداقل فاصله تعامل (مربع) بین ذرات است. اگر دو ذره نزدیکتر از این باشند، شبیه سازی برهمکنش بین آنها را محاسبه نمی کند. * چهارمین پارامتر در متغیر «pos» در واقع جرم ذره است. * پارامتر چهارم در متغیر `vel` استفاده نمی شود و می توان آن را روی هر مقداری تنظیم کرد. من فایل داخلی «NBody.cl» Mathematica را خط به خط بررسی کردم و کد را با کد ارائه شده در [2] مقایسه کردم و هیچ دلیلی برای اینکه برنامه آنطور که باید کار نکند پیدا نکردم. من همچنین کدی را برای حل سیستم N-body به روش معمولی نوشته ام و همانطور که باید کار می کند، اما برای شبیه سازی طولانی تر با بدنه های بیشتر از فقط دو مورد در مثال حداقلی من در اینجا بسیار کند است. فکر می کنم هر کاری از دستم بر می آید برای شناسایی علت مشکلم انجام داده ام اما هنوز نتوانسته ام راه حلی پیدا کنم.
|
شبیه سازی منظومه شمسی (فیزیک n-body) با OpenCL
|
22181
|
همانطور که عنوان نشان می دهد، من می خواهم برخی از مناطق ناخواسته را در یک سطح سه بعدی ایجاد شده با استفاده از ContourPlot3D حذف کنم. در اینجا کد مربوطه Clear[Global`*] است. V = 1/2*(x^2 + y^2 + z^2) + (x^2*y^2 + x^2*z^2 + y^2*z^2 - x^2*y ^2*z^2)؛ E0 = 7; S0 = ContourPlot3D[V == E0، {x، -4، 4}، {y، -4، 4}، {z، -4، 4}، PlotPoints -> 70، PerformanceGoal -> Speed، Mesh - > هیچ، ContourStyle -> Directive[Green, Opacity[0.3]، Specularity[White, 30]]، ImageSize -> 550] که این خروجی را تولید می کند:  من می خواهم به نحوی سطح 3 بعدی را بسته نگه دارم (که شبیه یک 3 بعدی است ستاره) و هشت قسمت باز که آن را احاطه کرده اند حذف کنید. من چندین ترکیب را با استفاده از RegionPlot3D امتحان کردم، اما محدوده خاص $x$، $y$ و $z$ مانع از دستیابی به آنچه می خواهم شد. پیشنهادی دارید؟ **ویرایش** اگر مقدار E0 را افزایش دهید، پس از یک مقدار مشخص، سطح سه بعدی باز می شود و هشت کانال فرار (سوراخ) ظاهر می شود. با استفاده از این کد Clear[Global`*]; V = 1/2*(x^2 + y^2 + z^2) + (x^2*y^2 + x^2*z^2 + y^2*z^2 - x^2*y ^2*z^2)؛ E0 = 8.5; R0 = 6; S0 = ContourPlot3D[V == E0، {x، -5، 5}، {y، -5، 5}، {z، -5، 5}، PlotPoints -> 100، PerformanceGoal -> Speed، Mesh - > هیچ، ContourStyle -> Directive[Green, Opacity[0.3]، Specularity[White, 30]]، ImageSize -> 550, RegionFunction -> Function[{x, y, z}, Sqrt@(x^2*y^2 + x^2*z^2 + y^2*z^2) <= R0]] شما این خروجی را دریافت می کنید  خوب، سوال من این است: چگونه می توانم سطح را بکشم و دستکاری کنم دهانه ها در حداقل عرض بگذارید دقیق تر بگویم. اکنون، با استفاده از کد فعلی، اندازه دهانه ها توسط سطح برش و مقدار خاص R0$ کنترل می شود. اگر به عنوان مثال، من از $R0 = 2.5$ استفاده کنم، قسمت های اساسی سطح را از دست می دهم.  چیزی که من می خواهم این است که چنین سطح برش را تعریف کنم یا مقدار خاص R0$ را پیدا کنم تا سطح برش خارجی به دقیقاً بر روی سطح داخلی قرار می گیرند، بنابراین، بازشوها را در حداقل عرض خود می کشند. پیشنهادی دارید؟
|
نحوه حذف نواحی ناخواسته در یک سطح سه بعدی
|
56539
|
اکنون چگونه می توان مجموعه ای مجزا از مدل های فضای حالت را پیاده سازی کرد؟ من از «KalmanFilter» در برنامه قدیمی TimeSeries استفاده کرده بودم، اما مشتاق بودم همه این کارها را در «پارادایم جدید» StateSpaceModel[] در _Mathematica_ 10 انجام دهم. اسناد خود _Mathematica_ برای بسته TimeSeries دارای بخشی در وضعیت- است. فرم فضایی و فیلتر کالمن. اساساً من میخواهم فهرستهای وابسته به شاخص زمان F و G از ماتریسها ایجاد کنم. در نهایت من می خواهم یک مدل CAPM متغیر با زمان را همانطور که در Tsay با استفاده از _Mathematica_ 10 توضیح داده شده است پیاده سازی کنم. ایده ها؟
|
ساخت مدلهای حالت-فضای وابسته به شاخص زمان - فیلتر کالمن کجا رفته است؟
|
9032
|
من یک معادله دیفرانسیل تاخیر دارم به شکل: model = NDSsolve[{B'[t] == 562.86 B[t - 2.5] (1 - B[t - 2.5]/(2 10^9)) - 0.3 B[ t]، B[t /; t <= 1950] == 1100000000}، B، {t، 1950، 1970}]; نمودار = پلات[B[t] /. logistic[[1]], {t, 1950, 1970}] اگر «همه» را به عنوان ورودی «PlotRange» برای نمودار خود قرار دهم، هیچ گرافی ظاهر نمی شود: به نظر می رسد محدودیتی در محدوده مقادیر تابع وجود دارد که می تواند در نمودار Mathematica نمایش داده شود. این حد چیست؟
|
مشکلات Plot Range
|
44880
|
من در Mathematica تازه کار هستم و می خواهم یک سوال ساده بپرسم. فرض کنید ماتریسی با برخی عناصر دارم == -1 میلی متر = ConstantArray[0, {10, 10}]; میلی متر[[4، 4]] = -1; mm[[7, 7]] = -1; ... اکنون می خواهم تمام رخدادهای 1- را پیدا کنم و تمام سلول های همسایه اطراف آنها را روی مقادیری تنظیم کنم. pos = موقعیت[mm, -1] (* موقعیتها در اینجا نگهداری میشوند *) اکنون میخواهم این موقعیتهای پیدا شده را با مقادیری احاطه کنم: r1 = {{a1, a2, a3}, {a4, a5, a6}, {a7 , a8, a9}}; r2 = {{b1، b2، b3}، {b4، b5، b6}، {b7، b8، b9}}؛ .... rr = {r1, r2, ....}; تنها راهی که میتوانم کار کنم چرخه زیر است: برای[i = 1، i <= طول[pos]، i++، mm[[(pos[[i,1]]-1);;(pos[[i, 1]]+1)، (pos[[i,2]]-1);;(pos[[i,2]]+1)]] = rr[[i]]; ] اما واقعاً زشت به نظر می رسد و من گمان می کنم که اگر برای تعداد پوزیشن های بیشتری این کار را انجام دهم کندتر خواهد بود. آیا کسی می تواند به من راه حلی را به سبک کاربردی تر راهنمایی کند؟ من کمی با ReplacePart بازی کردم اما نتوانستم کار کنم.
|
جایگزینی ماتریس
|
59083
|
میخواهم از گرافیک[{قرمز، مستطیل[{0، 0}، {1، 3}]، آبی، چندضلعی[{{1، 1}، {3، 1}، {2، 2}}]} بروم , Frame -> True]  به  من نسبتاً ناشیانه نوشته ام: RectangleToLines[r_] := With[{n = Flatten @ r}، Line[{{n[[1] ]، n[[2]]}، {n[[3]]، n[[2]}، {n[[3]]، n[[4]]}، {n[[1]]، n[[4]]}، {n[[1]]، n[[2]]}}] ] RectangleToLines[{{0، 0}، {1، 3}}] > خط[{{0، 0}، {1، 0}، {1، 3}، {0، 3}، {0، 0}}] و مشابه با مثلث. وحشتناک است، زیرا من با تعاریف بسیاری از FormToLines روبرو خواهم شد. من احساس می کنم - به خصوص با **V10** \- باید راه بسیار هوشمندانه تری برای انجام این کار وجود داشته باشد.
|
فقط رئوس مطالب اولیه گرافیکی را نشان دهید
|
39262
|
تراز پیشفرض جدول «مرکز» است، با این حال میخواهم آن را «راست» کنم تا «MatrixForm» بهطور پیشفرض یک ماتریس با ورودیهای راست چین برگرداند. من با بازرس گزینهها بازی کردهام که گزینه Alignment(TableViewBoxOptions) را روی {Right, Bottom} تنظیم کرده است،  اما به نظر می رسد هیچ تأثیری ندارد. همچنین در پنجره Inspector گزینه ها متوجه یک دکمه 'Apply' شدم که خاکستری و غیرفعال است؟
|
نحوه تراز پیش فرض جدول راست
|
42771
|
من یک جدول بزرگ از سه قلوها دارم که ساختار آن به این صورت است: list=Table[{a,b, RandomReal[]}, {a,1,100}, {b,1,100}] میخواهم با جستجوی نزدیکترین آنها، فهرست را جستجو کنم. ورودی با برچسب `{a,b}` به ورودی داده شده `{x,y}` و سومین مورد مرتبط در سه گانه را برمی گرداند. برای مثال، اگر {x، y} = {10.2، 5.1} داشته باشم، میخواهم سهگانه را برگردانم {10، 5، c} که در آن «c» واقعی تصادفی مرتبط در جدول است. من سعی کردم از «نزدیکترین» استفاده کنم، اما ساختار جدول با جستجو سازگار به نظر نمی رسد.
|
جستجو برای نزدیکترین ورودی در جدول
|
16572
|
من موارد زیر را در گروه Google+ «comp.soft-sys.math.mathematica» پست کردم و در پاسخ ها شانسی نداشتم. من در گوگل جستجو کردم و در حد توانم از مرکز اسناد استفاده کردم. پستی که من گذاشتم به شرح زیر بود: > من همچنان Unable to interpreting unit specification m/s را دریافت می کنم (به عنوان مثال، اما تقریباً هر چیزی که تلاش می کنم این پیام را برمی گرداند) با ورودی: > UnitConvert[55 mi/h,m /s] یا UnitConvert[55 مایل در ساعت، متر بر ثانیه] یا هر ترکیبی دیگر از نقل قول ها، نقل قول های حذف شده و غیره. حتی جعبه پیش بینی/پیشنهاد من مقدار[55mi/hour} را اجرا می کنم، بعد از اینکه 55 mi/h برگرداند، اگر هر ترکیبی از m/s، m/s، m/s و غیره را > تایپ کنم کادری که > وقتی «تبدیل» را در کادر پیشبینی انتخاب میکنم باز میشود، همان «نمیتواند مشخصات واحد را تفسیر کند. چه چیزی را از دست دادهام؟» (همانطور که ممکن است متوجه شوید، من یک _Mathematica_ هستم. تازه کار.)
|
مسائل واحد در Mathematica 9
|
32830
|
من یک مقاله تحقیقاتی در مورد تعیین اندازه دانه شن مریخ از تصویر با استفاده از Mathematica پیدا کردم (شکل 2 در مقاله مرتبط). آنها هیچ جزئیاتی از روش شناسی ارائه نکرده اند. این می تواند کاربردهای زیادی در زیست شناسی به ویژه در میکروسکوپ داشته باشد. ممکن است ساده باشد، اما من نمی دانم چگونه آن را انجام دهم. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. من تصویری از نانوذرات طلا را در اینجا ضمیمه کرده ام. یک نوار اندازه مرجع در پایین سمت راست تصویر وجود دارد. 
|
توزیع اندازه نانوذرات از یک تصویر میکروسکوپی الکترونی عبوری
|
28307
|
من Mathematica 9 را روی یک ماشین لینوکس اجرا می کنم و با رفتار زیر روبرو شده ام که سعی می کنم آن را درک کنم. هنگامی که من در حال ویرایش فایل های چند منبع (.m) با استفاده از mathematica Saving هستم، یک خط جدید اضافه می کند که در ابتدای فایل (* ::Package:: *) می خواند. این با خط shebang که یک فایل منبع را به عنوان یک فایل اجرایی تعیین میکند تداخل میکند و از کار کردن اسکریپتها جلوگیری میکند. سپس این مشکل را با بستن همه فایلهای منبع در ریاضیات و حذف دستی خط در یک ویرایشگر متن حل میکنم - بنابراین این بیشتر آزاردهنده است تا یک مشکل واقعی. آیا کسی می داند چگونه می توان از اضافه شدن خط جلوگیری کرد؟ با تشکر
|
ذخیره یک فایل منبع (* ::Package:: *) را به خط اول اضافه می کند
|
42217
|
انتظار داشتم که این گزینه مانع از شکست صفحه در گروهی از سلولها شود که این سلول رهبر گروه است. در مورد من این یک زیربخش است که شامل گروهی از سلول های گرافیکی است. NotebookWrite[notebook,Cell[عنوان،زیربخش,PageBreakWithin->False,GroupPageBreakWithin->False]]; سپس تعدادی سلول دیگر حاوی گرافیک نوشته می شود. وقتی به دفترچه یادداشت تولید شده نگاه میکنم، شکافهای صفحهای را بین برخی از این سلولهای زیربخش و سلولهای بلافاصله زیر میبینم، وقتی مشخص است که شکستگی صفحه میتوانست بالای این سلول فرعی قرار گرفته باشد. چه کار اشتباهی انجام میدهم/ چگونه میتوانم برخی از گروههای سلولی را مجبور کنم که در کنار هم نگه داشته شوند (معادل KeepWithNext MSWord)؟ یک مثال کاملتر... notebook = NotebookCreate[]; آیا[ NotebookWrite[notebook,Cell[Title,Subsubsection,PageBreakWithin->False,GroupPageBreakWithin->False]]; NotebookWrite[notebook,Cell[BoxData[ToBoxes[Plot[Sin[10x]Exp[-x],{x,0,1}]]]]]؛،{10}] در نوت بوک ایجاد شده با گزینه ShowPageBreaks روی True in option inspector دو شکستگی صفحه بین عنوان و گرافیک زیر نشان داده می شود.
|
آیا از گزینه سلولی که PageBreakWithinGroup->False را تنظیم می کند به درستی استفاده می کنم؟
|
10809
|
من یک gpu ATI جدید دارم که روی 3 پروژه مختلف محاسباتی توزیع شده امتحان کرده ام. من در هر واحد کاری خطا می گیرم. خطاها نشان دهنده _No Protocol_ هستند که می تواند ناشی از یک متغیر محیطی بد باشد که به مسیر صحیح اشاره نمی کند. در لینوکس، Mathematica $Failed را برای این کار برمیگرداند: محیط[ATISTREAMSDKROOT] بنابراین، میخواستم بدانم آیا مجموعه آزمایشی وجود دارد که محاسبات چنین کارتی را تأیید کند؟ {1->{Version->OpenCL 1.2 AMD-APP (923.1),Name->AMD Accelerated Parallel Processing,Vendor->Advanced Micro Devices, Inc.,Extensions->{cl_khr_icd,cl_amd_event_callback,cl_amd_offline_devices},1->{Type->GPU,Name->Cypress,Version->OpenCL 1.2 AMD-APP (923.1),افزونه ها->{cl_khr_fp64,cl_amd_fp64,cl_khr_global_int32_base_atomics,cl_khr_global_int32_extended_atomics,cl_khr_local_int32_base_atomics_local_end_k,cl_khr_global_int32_extended_atomics,cl_khr_local_int32_base_atomics_local_end_k hr_3d_image_writes,cl_khr_byte_addressable_store,cl_khr_gl_sharing,cl_ext_atomic_counters_32,cl_amd_device_attribute_query,cl_amd_vec3,cl_amd_printf,cl_amd_media_dops,pricn_t نسخه-> CAL 1.4.1741، فروشنده-> دستگاه های میکرو پیشرفته، شرکت، نمایه-> FULL_PROFILE، شناسه فروشنده-> 4098، واحدهای محاسبه-> 18، تعداد هسته-> 1440، حداکثر ابعاد مورد کار -> 3، حداکثر مورد کار Sizes->{256,256,256},Maximum Work Group Size->256, Preferred Vector Width Character->16, Preferred Vector Width Short->16, Preferred Vector Width Integer->4, Preferred Vector Width Longrefer->2,P Float->4،بردار ترجیحی عرض Double-> 2، حداکثر فرکانس ساعت-> 765، بیت آدرس -> 32، حداکثر اندازه تخصیص حافظه -> 134217728، پشتیبانی از تصویر -> واقعی، حداکثر آرگومان های تصویر خوانده شده-> 128، حداکثر آرگومان های تصویر نوشتن -> 8، حداکثر Image2D Width->8192,Maximum Image2D ارتفاع -> 8192، حداکثر عرض تصویر 3 بعدی -> 2048، حداکثر ارتفاع تصویر 3 بعدی -> 2048، حداکثر عمق تصویر 3 بعدی -> 2048، حداکثر نمونهبردار -> 16، حداکثر اندازه پارامتر -> 1024، آدرس پایگاه حافظه Align-> نوع دادههای حافظه، اندازه تراز -> 128، نقطه شناور پیکربندی دقیق->{بی نهایت، NaNs، گرد به نزدیکترین، گرد تا بی نهایت، گرد به صفر، IEEE754-2008 Fused MAD}، نوع حافظه کش جهانی-> هیچ، اندازه خط حافظه کش جهانی-> 0، اندازه حافظه کش جهانی- > 0، حافظه جهانی اندازه-> 536870912، حداکثر اندازه بافر ثابت-> 65536، حداکثر آرگومان های ثابت-> 8، نوع حافظه محلی-> محلی، اندازه حافظه محلی-> 32768، پشتیبانی تصحیح خطا-> نادرست، وضوح تایمر نمایه-> 1، Endian Little->True,Available->True,Compiler موجود->True,Execution Capabilities->{Kernel Execution},Command Queue Properties->Profiling Enabled},2->{Type->CPU,Name->AMD Phenom(tm ) پردازنده II X6 1100T، نسخه->OpenCL 1.2 AMD-APP (923.1)، افزونه ها->{cl_khr_fp64,cl_amd_fp64,cl_khr_global_int32_base_atomics,cl_khr_global_int32_ex tended_atomics,cl_khr_local_int32_base_atomics,cl_khr_local_int32_extended_atomics,cl_khr_int64_base_ atomics,cl_khr_int64_extended_atomics,cl_khr_byte_addressable_store,cl_khr_gl_sharing,cl_ext_device_fission,cl_amd_device_attribute_query,cl_amd_vec3,cl_amd_printf,cl_amd_pop,ric_vert_media نسخه-> 2.0 (sse2)، فروشنده-> AuthenticAMD، نمایه-> FULL_PROFILE، شناسه فروشنده-> 4098، واحدهای محاسباتی-> 6، تعداد هسته-> 6، حداکثر ابعاد مورد کاری-> 3، حداکثر اندازه آیتم کاری-> {1024,1024,1024},Maximum Work Group اندازه->1024، کاراکتر عرض بردار ترجیحی->16، عرض بردار ترجیحی کوتاه->16، عرض بردار ترجیحی عدد صحیح->4، عرض بردار ترجیحی طولانی->2، عرض بردار ترجیحی شناور->4، عرض بردار ترجیحی > 0، حداکثر ساعت فرکانس -> 3314، بیتهای آدرس -> 64، حداکثر اندازه تخصیص حافظه -> 4215913470، پشتیبانی از تصویر -> واقعی، حداکثر آرگومانهای خواندن تصویر -> 128، حداکثر آرگومانهای نوشتن تصویر -> 8، حداکثر عرض تصویر 2 بعدی - حداکثر تصویر 8192 ارتفاع -> 8192، حداکثر Image3D Width->2048،حداکثر ارتفاع تصویر3D->2048،حداکثر عمق Image3D->2048،حداکثر نمونه برداری->16،حداکثر اندازه پارامتر->4096،حافظه آدرس پایگاه حافظه Align->1024،حافظه نوع داده Align Size->1 دقت نقطه شناور Configuration->{Denorms,Infinity, NaNs, Round to Nearest, Round to Infinity, Round to Zero, IEEE754-2008 Fused MAD},Global Memory Cache Type->Read Write,Global Memory Cache Size Line->64,Global Memory اندازه -> 65536، حافظه جهانی اندازه-> 16863653880، حداکثر اندازه بافر ثابت-> 65536، حداکثر آرگومان های ثابت-> 8، نوع حافظه محلی-> جهانی، اندازه حافظه محلی-> 32768، پشتیبانی تصحیح خطا-> نادرست، تایمر نمایه رزولوشن-> Little->True,Available->True,Compiler Available->True,Execution Capabilities->{Kernel Execution,Native Kernel Execution},Command Queue Properties->Profiling Enabled}}} EDIT: وقتی مثالی را اجرا می کنم، دریافت می کنم: OpencatelloMemoryA ::invdev: دستگاه OpenCLink نامعتبر است. از آنجایی که اطلاعات موجود در نوار اسکرول بالا کامل به نظر میرسد، نمیدانم چه چیزی را اصلاح کنم. **Coda** من این را با اجرای روت حل کردم. به نظر می رسد درایور لینوکس AMD در دسترسی به لیباری ها مشکل جزئی مجوز دارد.
|
آیا مجموعه های تست openCL وجود دارد؟
|
6655
|
من در _Mathematica_ مبتدی هستم و می خواهم بپرسم چگونه می توانم از Button به جای Checkboxes استفاده کنم. من از 4 «چک باکس» استفاده کردهام، که با فشار دادن بر این اساس کار میکند. اما من می خواهم دکمه ای وجود داشته باشد که با فشار دادن نمودار واقعی و دوباره فشار دادن، نمودار میانگین را نشان دهد. با [{ae = {.65، 0.47، 0.54، 0.62، 1.14}، me = {.607، 0.434، 0.439، 0.505، 0.784}، به عنوان = {5.749، 4.359، 4.37، 4.837 ، 7.115}، ms = {5.466، 4.522، 4.403، 4.664، 6.423}}، Row[{Column[{Spacer[0] Text[Style[Earning per share-$, Bold, 18]], Spacer[20], Row[{Spacer[0] متن[سبک[روشن/خاموش، پررنگ، 14]]، برچسبگذاریشده[Checkbox[Dynamic[q1]]، میانگین]، Spacer[19]، Labeled[Checkbox[Dynamic[q2]]، واقعی]، Spacer[19]}]، ستون[{Dynamic@ ListPlot[ Accumulate[{ConstantArray[ 0، طول[ae]]، اگر[q1، ae، 0]، اگر[q2، من، 0]}]، اندازه تصویر -> {270، 450}، خطوط شبکه -> {هیچ، خودکار}، نشانگرهای نمودار -> {خودکار، 6}]}]}]، فاصله[10]، ستون[{Spacer[0 ] Text[Style[فروش کل- میلیارد دلار، Bold، 18]]، Spacer[20]، ردیف[{Spacer[0] Text[Style[Click on/off, Bold, 14]], Labeled[Checkbox[Dynamic[q3]], Mean], Spacer[19], Labeled[Checkbox[Dynamic[q4] ]، واقعی]، Spacer[19]}]، ستون[{Dynamic@ ListPlot[ انباشته[{ConstantArray[0، Length[as]]، If[q3, as, 0], If[q4, ms, 0]}], GridLines -> {None, Automatic}, PlotMarkers -> {Automatic, 6} , ImageSize -> {270, 450}]}]}]}]] من سه سوال در این رابطه دارم: 1. نحوه استفاده دکمه به جای چک باکس در اینجا؟ 2. من نمی توانم اندازه تصویر را با ImageSize تغییر اندازه دهم. یعنی عرض=270 و ارتفاع=450. 3. هنگامی که من آن را در CDF مستقر می کنم، «متن» در گیومه می آید. چگونه این نقل قول ها را حذف کنیم. برای توضیح بیشتر، http://graphics.thomsonreuters.com/12/01/US_APPLEBREAK0112_VT.html لطفاً به من کمک کنید.
|
نحوه استفاده از دکمه به جای چک باکس
|
24503
|
من 4 «فیلد ورودی» دارم. میخواهم بفهمم کدام «فیلد ورودی» اخیراً از بین همه «فیلدهای ورودی» بهروزرسانی شده است. برای این منظور کد زیر را نوشتم. fValues = {Null، Null، Null، Null}; { Table[ With[ {i = i}, ( InputField[ Dynamic[Part[fValues, i]], Number, ContinuousAction -> True ] ) ], {i, 1, 4} ], Dynamic[fValues] } چگونه می توان من این را حل کنم؟ کسی میتونه کمکم کنه؟ متشکرم
|
چگونه می توانم کدام InputField را که اخیراً به روز شده است پیدا کنم؟
|
22189
|
من چند PDE (زمان و مکان/طول) دارم که به درستی توسط NDSolve مدیریت میشوند، اما به آنها یک ODE اضافه میکنم که در آن «acc» «انباشته میشود»، در طول زمان، یک «مقدار» حاصل از یکی از مرزهای PDE (b*h[t، le]*u[t، le]. در مثال زیر، انباشت پیوند داده نشده است، و بنابراین «acc» میتواند پس از آن محاسبه شود. اما هدف استفاده از مقدار «acc[t]» به عنوان تعریف یکی از مرزهای «h» است. هنگامی که خطاها از بین رفت، به جای مرز مقدار ثابت فعلی چیزی شبیه «h[t, le]==acc/100» تعریف میکنم. من چیزهای مختلف زیادی را امتحان کرده ام، اما NDSolve همچنان در مورد مقدار پارامترهای ODE و غیره، همانطور که در زیر نشان داده شده است، خطا می دهد. من اکنون به مدیریت انباشت با EvaluationMonitoring فکر می کنم، اما درست به نظر نمی رسد ... a = 10; le = 62; g = 9.8; tf = 100; b = 3.4; r = 5.86/le; NDSحل[{ b*u[t، x]*مشتق[0، 1][h][t، x] + b*h[t، x]*مشتق[0، 1][u][t، x] + b*مشتق[1، 0][h][t، x] == r، (r*u[t، x])/(b*g*h[t، x]) + (Abs[u[ تی، x]]*(b + 2*h[t، x])^(4/3)* u[t، x])/(a^2*(b*h[t، x])^(4/ 3)) + مشتق[0، 1][h][t، x] + (u[t، x]*مشتق[0، 1][u][t، x])/ g + مشتق[1، 0 ][u][t، x]/g == 0، مشتق[1][acc][t] == b*h[t، le]*u[t، le]، h[0، x] == 1، u[0، x] == 0، h[t، le] == 1، u[t، 0] == 0، acc[0] == 0 }، {u، h، acc}، {t، 0، tf}، {x، 0، le} ]; (*NDSolve::ndode: ورودی یک معادله دیفرانسیل معمولی نیست. >>*) **ویرایش** در نامگذاری متغیر acc به مشکلی برخوردم. اما چون احتمالا به سوال دیگری مربوط می شود، من مشکلم را اینجا نوشتم
|
NDS دو PDE به اضافه یک ODE را با هم حل کنید
|
58877
|
در مستندات ClosedLoopResponsesWithAPIDController، یک بلوک دیاگرام بسیار زیبا وجود دارد. من می خواهم بلوک دیاگرام های خودم را شبیه به این بسازم. من روی نمودار کلیک کردم و command-shift-E را فشار دادم تا عبارت زیر را نشان دهم. عبارت زیر را پیدا کردم. در حالی که این واضح است و اصلاح و گسترش آن نسبتاً آسان است، برای نمودارهای واقعاً بزرگ (که من دارم) به سرعت مدیریت دستی آن بسیار دشوار خواهد شد. نمی دانم آیا راه ساده تری برای تولید چنین گرافیکی وجود دارد؟ آیا ابزاری وجود دارد که من درباره آن برای ترسیم و/یا چیدمان خودکار چنین چیزهایی نمی دانم؟ نمودار[{1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9}، {{{1، 2}، {2، 3}، {3، 4}، {4، 5}، {5 , 6}، {6، 7}، {6، 2}، {8، 4}، {9، 6}}، Null}، {EdgeLabels -> {DirectedEdge[8, 4] -> Placed[ Style[+، {FontFamily -> Helvetica, GrayLevel[0, 1], 12}], {1, {-0.8, 0.2}}], DirectedEdge[ 3، 4] -> Placed[ Style[+، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1], 12}], 0.9], DirectedEdge[9, 6] -> Placed[ Style[+، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1]، 12}]، { 1، {-0.8، 0.2}}]، DirectedEdge[5، 6] -> Placed[ Style[+، {FontFamily -> Helvetica, GrayLevel[0, 1], 12}], 0.9], DirectedEdge[6, 2] -> Placed[ Style[-، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1]، 12}]، {0.965، {-0.7، 0}}]، DirectedEdge[1, 2] -> Placed[ Style[+، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1], 12}]، 0.9]}، EdgeShapeFunction -> {}، EdgeStyle -> { GrayLevel [0، 1]}، Epilog -> { Text[ Style[u، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0، 1]، 12}]، {2.5، 0.1}]}، ImageSize -> 500، VertexCoordinates -> {{0.، 0.}، {0.7، 0.}، { 1.8، 0.}، {2.9، 0.}، {3.9، 0.}، {5.، 0.}، {5.6، 0.}، { 2.9، 0.66}، {5.، 0.66}}، VertexLabels -> {1 -> Placed[ Style[r، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1] , 12}]، مرکز]، 6 -> قرار داده شده[ سبک[)، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1], 12}], Center], 9 -> Placed[ Style[m, {FontFamily -> Helvetica, GrayLevel[0, 1], 12}]، مرکز] , 2 -> Placed[ Style[)، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1], 12}]، مرکز]، 8 -> قرار داده شده[ سبک[d، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1]، 12}]، مرکز]، 7 -> قرار داده شده[سبک[y , {FontFamily -> Helvetica, GrayLevel[0, 1], 12}], Center], 3 -> Placed[ Style[PID controller, {FontFamily -> Helvetica, GrayLevel[0, 1], 12}], Center], 4 -> Placed[ Style[، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0 , 1], 12}], مرکز], 5 -> قرار داده شده[ سبک[سیستم خطی، {FontFamily -> Helvetica، GrayLevel[0, 1], 12}]، Center]}، VertexShapeFunction -> { 3 -> Square، 4 -> Circle، 7 -> Square، 5 -> مربع، 9 -> مربع، 1 -> مربع، 6 -> دایره، 8 -> مربع، 2 -> Circle}، VertexSize -> {8 -> {0.1، 0.1}، 3 -> {0.6، 0.2}، 2 -> {0.125، 0.125}، 1 -> {0.1، 0.1}، 9 -> {0.1 ، 0.1}، 4 -> {0.125، 0.125}، 6 -> {0.125، 0.125}، 5 -> {0.6، 0.2}، 7 -> {0.1، 0.1}}، VertexStyle -> {2 -> Directive[GrayLevel[1]، EdgeForm[{GrayLevel[0]، AbsoluteThickness[1 ]}]]، 1 -> دستورالعمل[Opacity[0]، EdgeForm[{}]]، 8 -> Directive[Opacity[0]، EdgeForm[{}]]، 7 -> Directive[Opacity[0]، EdgeForm[{}]]، 5 -> Directive[GrayLevel[1] , EdgeForm[{GrayLevel[0], AbsoluteThickness[1]}]], 6 -> Directive[GrayLevel[1], EdgeForm[{GrayLevel[0], AbsoluteThickness[1]}]], 4 -> Directive[GrayLevel[1], EdgeForm[{GrayLevel[0], AbsoluteThickness[1]}]], 9 -> Directive[Opacity[0 ]، EdgeForm[{}]]، 3 -> Directive[GrayLevel[1]، EdgeForm[{GrayLevel[0]، Absolute Thickness[1]}]] }}]
|
چگونه بلوک دیاگرام ها را به عنوان اشیاء گراف رسم کنیم؟
|
52056
|
هر نمودار مسطح یک دوتایی دارد. چگونه می توانم آن را با _Mathematica_ به دست بیاورم؟ من میدانم که «GraphData» ویژگی «DualGraph» را برای گرافهای نامگذاریشده خود ارائه میکند، اما هیچ روشی برای محاسبه دوگانه یک گراف دلخواه (بدون نام) پیدا نکردم. حتی _Combinatorica_ نیز به نظر فاقد آن است.
|
نمودار دوگانه یک گراف دلخواه (مسطح).
|
57112
|
من نمی توانم بفهمم که چرا کد زیر فقط با اعداد صحیح کار می کند. r1 = منطقه تبدیل شده[مکعب[{-1، -1، -1}، {1، 1، 1}]، TranslationTransform[{0, 1, 0}]] RegionPlot3D[r1] DiscretizeRegion[r1] RegionQ[r1] ! [توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/nZsVV.png) اکنون، اگر هر 1 را با 1. جایگزین کنم، یک پیغام خطا دریافت می کنم. r1 = منطقه تبدیل شده[مکعب[{-1.، -1.، -1.}، {1.، 1.، 1.}]، TranslationTransform[{0، 1،0}]] RegionPlot3D[r1] DiscretizeRegion[r1 ] RegionQ[r1]  به نظر می رسد مشکل گسترش پیدا کند به بسیاری از توابع منطقه جدید mathematica، همانطور که در زیر با RegionMeasure نشان داده شده است. یک کار ممکن در اطراف، ارزیابی نمادین عبارت است. r1 = منطقه تبدیل شده[مکعب[{-1.، -1.، -1.}، {1، 1، 1}]، TranslationTransform[{0، 1، 0}]]; RegionMeasure[r1] r1 = TransformedRegion[Cuboid[{-a, -a, -a}, {a, a, a}], TranslationTransform[{0, 1, 0}]]; RegionMeasure[r1] /. a -> 1.0   آیا کس دیگری با این موضوع آزمایش کرده است؟
|
ترسیم یک منطقه تبدیل شده فقط با ورودی های عدد صحیح کار می کند
|
4094
|
آیا راهی برای تنظیم کلیدهای «HOME» و «END» روی صفحهکلید مک وجود دارد تا مکاننما را به ترتیب به ابتدا و انتهای خط بپیماید؟ من سعی کردم یک راه حل جهانی را اعمال کنم، همانطور که برای مثال در اینجا پیشنهاد شده است، اما این کمکی نکرد. آیا راهی برای انجام آن به صورت داخلی در ریاضیات وجود دارد؟
| |
10807
|
من سعی می کنم این معادله را حل کنم: $$\beta^{-a} \Gamma(a) \sin(a \pi) + e^\beta \beta^{2 a - 1} \Gamma(1 - a) \sin(a \pi) = 0$$ من موارد زیر را امتحان کردم: حل[β^-a Gamma[a] Sin[a π] + E^β β^(2 a - 1) گاما[1 - a] Sin[a π] == 0، {a، β}] اما این کار نمی کند. می توانید به من کمک کنید؟
|
$a$ را به عنوان تابعی از $\beta$ حل کنید؟
|
47871
|
StringCount[one letters three letters one letters letters three letter, one ~~ __ ~~ three] عدد 1 را نشان مي دهد زيرا **one** [حروف سه حرف، حروف يك حرف، حروف ] **سه** [حرف] مدتی طول کشید تا بفهمم که Mathematica به این شکل فکر می کند زیرا من به دلیل **one** انتظار مقدار 2 را داشتم. حروف **سه** حرف**یک**حروف*حروف*سه** حرف حالا با مشکل یافتن کدی که این مشکل را به روش دلخواهم حل می کند مواجه هستم.
|
StringCount در Mathematica
|
43977
|
آیا هر زمان که مقادیر پارامترهای مختلف را برای مدل خود آزمایش می کنم، باید تمام تعاریف خود را پاک کنم؟ به عنوان مثال، من یک مدل ساده به شرح زیر دارم: w[t_]:=w[t]=w[t-1]+h w[0]=0 h = 5 میخواهم انجام دهم: جدول[w[t]، {t, 0, 10}] با h متغیر. اما هر بار که h را تغییر می دهم، باید تعاریف را با Clear[Global`*] پاک کنم، در غیر این صورت، نتیجه w[t] یکسان می ماند. این تمرین با این مدل ساده خوب است. اما زمانی که مدل بسیار بزرگ است، واقعا وقت گیر است. انتظار داشتم مستقیماً با تغییر h نتیجه جدیدی بگیرم. آیا نظر مفیدی در این زمینه وجود دارد؟
|
آیا باید هر زمان که مقادیر پارامترهای جدید را آزمایش می کنم، همه تعاریف را پاک کنم؟
|
28712
|
من سعی می کنم عبارت Expectation[(B x (-6 b + 12 a n0 + B x + B^2 x^2))/(2 (6 a + B x + B^2 x^2)) را ارزیابی کنم. , Distributed[x, BetaDistribution[α, β]]] ارزیابی برای چند ثانیه اجرا می شود و سپس _Mathematica_ عبارت ارزیابی نشده را بدون هیچ پیام خطا یا هر خروجی دیگری نمایش می دهد. آیا این به این دلیل است که این تبدیل متغیر تصادفی برای _Mathematica_ پیچیده است؟ اگر چنین است، آیا نباید پیامی تولید شود؟ ### ویرایش همان عبارت با یک انتظار 'UniformDistribution'[(B x (-6 b + 12 a n0 + B x + B^2 x^2))/(2 (6 a + B x + B^2 x^2))، Distributed[x, UniformDistribution[{α, β}]]] فرمولی را تکمیل و برمی گرداند.
|
تابع انتظار بیان من را ارزیابی می کند
|
51191
|
من میخواهم ریشههای مختلط برخی معادلات را به دست بیاورم که شبیه هم هستند، اما هر کدام از آنها شرایط متفاوتی دارند. این تفاوت مقدار «α» در این معادلات است. وقتی سعی میکنم ریشههای مختلط را بدست بیاورم، فقط قسمت واقعی به مقدار صحیح نزدیک است، اما قسمت خیالی برای همه معادلات یکسان است و هر بار یک پیام خطا برگردانده میشود. دلیل این امر چیست؟ کد نویسی دارای کاراکترهای خاص و قالب بندی فانتزی است، که ارسال کد من در اینجا دشوار است، بنابراین من تصاویر را پست کرده ام. تصاویر معادله اصلی را با 'α = 0.1' و نتایج 'a = 0.1' 'a = 0.2' و 'a = 0.3' را به ترتیب نشان می دهند و پیام خطایی که دریافت کردم. این هم تصاویر:    و کد اینجاست: Subscript[j, ν, 1][s_] = s*(SphericalBesselJ[0, s]) - 1*(SphericalBesselJ[1, s]) زیرنویس[j, 1][s_] = SphericalBesselJ[1, s] زیرنویس[n, ν, 1][s_] = s *(SphericalBesselY[0, s]) - 1*(BesselY[1, s]) زیرنویس[n, 1][s_] = SphericalBesselY[1, s] زیرنویس[h, 1][s_] = SphericalBesselJ[1, s] + I*(SphericalBesselY[1, s]) زیرنویس[h, ν, 1 ][s_] = s*(SphericalBesselJ[0, s] + I*(SphericalBesselY[0, s])) - 1*(SphericalBesselJ[1, s] + I*(SphericalBesselY[1, s])) α = 0.1 β = .95 زیرنویس[u، B][w_] = 0.10114688*Sqrt[5.59 ` + 0.031098192`/((3.30216`- 0.000049206` I) - w)] زیرنویس[u, C][w_] = 0.10114688* w Sqrt[3.7` - 81/((0. + 0.01728` I) w + w^2)] زیرنویس[u, A ][w_] = 0.10114688*Sqrt[1.777]*w Subscript[u, D][w_] = 0.10114688*w FindRoot[Det[{ {Subscript[j, 1][α Subscript[u, D][w]], -Subscript[j, 1][α Subscript[u, C] [w]], -Subscript[n, 1][α Subscript[u, C][w]], 0, 0, 0}, {((Subscript[u, C][w])^2)* زیرنویس[j، ν، 1][α زیرنویس[u، D][w]]، -((زیرنویس[u، D][w])^2)* زیرنویس[ j، ν، 1][α زیرنویس[u، C][w]]، -(( زیرنویس[u، D][w])^2)* زیرنویس[n، ν، 1][α زیرنویس[u، C][w]]، 0، 0، 0}، {0، زیرنویس[j، 1][β زیرنویس[u، C][w]]، زیرنویس[n، 1][β زیرنویس[u، C][w]]، زیرنویس[j , 1][β زیرنویس[u, B][w]], -Subscript[n, 1][β زیرنویس[u, B][w]], 0}, {0, ((Subscript[u, B][w])^2)*زیرنویس[j، ν، 1][β زیرنویس[u، C][w]]، ((زیرنویس[u، B][w])^2)* زیرنویس[n , ν, 1][β زیرنویس[u، C][w]]، -((زیرنویس[u، C][w])^2)* زیرنویس[j، ν، 1][β زیرنویس[u، B ][w]]، -((Subscript[u, C][w])^2)*Subscript[n, ν, 1][β Subscript[u, B][w]], 0}, {0, 0, 0, Subscript[ j, 1][subscript[u, B][w]], subscript[n, 1][subscript[u, B][w]], -Subscript[h, 1][Subscript[u, A][w ]]}، {0, 0, 0, ((Subscript[u, A][w])^2)*Subscript[j, ν, 1][Subscript[u, B][w]], ((Subscript[u, A ][w])^2)* زیرنویس[n، ν، 1][مشترک[u، B][w]]، -((زیرنویس[u، B][w])^2)* زیرنویس[h، ν, 1][Subscript[u, A][w]]} }] == 0, {w, 4.6}]
|
چگونه می توانم ریشه مختلط یک معادله را با FindRoot بدست بیاورم
|
4362
|
من میخواهم چند جملهای در $\mathbb{Z}_5[x]$ به شکل $ax^2+bx+c$ بگیرم و آن را به چند جملهای تقلیلناپذیر تبدیل کنم. به عنوان مثال: ورودی... x^2+4 خروجی... (x+1)(x-1) توجه داشته باشید که این فاکتورسازی فقط در $\mathbb{Z}_5[x]$ معنی دارد که من نیز به آن علاقه دارم شناسایی مواردی که از قبل قابل کاهش نیستند. به عنوان مثال: ورودی... x^2+2 خروجی... چند جمله ای تقلیل ناپذیر است. * * * بنابراین، آیا راهی برای محدود کردن Mathematica، به ویژه توابعی مانند `Solve` به فیلدهایی غیر از $\mathbb{C}$ وجود دارد؟
|
فاکتورسازی چند جمله ای ها روی فیلدهایی غیر از $\mathbb{C}$
|
56828
|
چگونه می توان در مورد پیاده سازی یک backend داده سفارشی قابل استفاده توسط _Mathematica_ اقدام کرد؟ به عنوان مثال چیزی مانند CountryData یا FinancialData؟ میخواهم پشتیبان دادههایمان را بهعنوان سرویسی با منطق دسترسی مشابهی که در کتابخانههای دادهای ذکر شده در بالا استفاده میشود، نشان دهم.
| |
34174
|
# Update Solve[N[Table[BernoulliB[n, z], {n, 10, 10}] == 0]] > > {{z -> -0.5841145496910024` - 0.435309007896589` I}, <<4>>} > سپس z -> را با blank to پیدا و جایگزین می کنم get : > > {{-0.5841145496910024` - 0.435309007896589` I}, <<4>>} > سپس «I}» را با «}» پیدا و جایگزین میکنم تا : > > {{-0.5841145496910024`-0.435309007896589}، <<4>>} > سپس را با ، پیدا و جایگزین میکنم تا : > > {{-0.5841145496910024, <<3910024, -09>8, -09>8, -0>4. > **سوال من این است**، آیا راهی برای انجام این کار بدون جستجو و جایگزینی تجارت وجود دارد؟ * * * # قدیمی من در حال ایجاد یک لیست از: حل[N[Table[BernoulliB[n, z], {n, 100, 100}] == 0]] و سپس به صورت دستی عناصر را در لیست تولید شده پیدا کرده و جایگزین می کنم. به عنوان `z ->` با `Blank`، سپس یافتن و جایگزینی `، I}` با `}` و غیره. سپس من یک نمودار لیست از آرایه حاصل را تولید می کنم. آیا راهی برای خودکارسازی این فرآیند و تولید مستقیم نمودار فهرست وجود دارد؟
|
نحوه رسم مقادیر پیچیده ارائه شده توسط Solve
|
59085
|
به چند عبارت باید سری تیلور گناه را محاسبه کنید تا مطمئن شوید که ارزش sin را به 10^{−32}$ در هر نقطه از خط واقعی تقریب میزند. تلاش من:$$Let\;f(x)=\sin(x),\;and\;let\;P_{k,c}\;نمایش \;اولین\;k\;شرایط\;سری\;تیلور\;سری\;گسترش\;of\;\sin(x)\;درباره\;نقطه\;x= ج.\;سپس\;توسط\;تیلور\;قضیه:\\\|f(x)-P_{k,c}|=\lef t|\frac{f^{(k+1)}(y)(x-c)^{k+1}}{(k+1)!}\right|\;for\;some\;y\in( c,x)\\\\\ دلالت دارد|f(x)-P_{k,c}|<\left|\frac{(x-c)^{k+1}}{(k+1)!}\right|<10^{-32}\ چهار \forall\;k>n\;برای\;بعضی\;n\in\mathbb{N}$$ اما چگونه می توانم ارزش $n$ را بدون استفاده از محاسبه brute force پیدا کنم. لطفا کمک کنید.
|
سری گناه تیلور را محاسبه کنید تا مطمئن شوید که ارزش گناه را به 10^{−32}$ در هر نقطه از خط واقعی تقریب میکند.
|
26250
|
اگر یک بیان نمادین از همه عناصر ماتریس در یک فضای بیبعدی به من داده شود، به عنوان مثال، همیلتونی یک سیستم مکانیکی کوانتومی، آیا میتوان بیان نمادین همه مقادیر ویژه را توسط Mathematica بدست آورد؟ یکی از ساده ترین موارد، نوسان ساز هارمونیک در مکانیک کوانتومی است، که در آن عناصر ماتریس همیلتونی را می توان به صورت زیر نوشت: $$ H_{mn}=(n+\frac{1}{2})\delta_{mn} $$ جایی که همه ما می دانیم که مقادیر ویژه عبارتند از: $$ E_n=n+\frac{1}{2},(n=0,1,2,3,...) $$ اما به نظر می رسد Mathematica هیچ تابعی برای یافتن مقادیر ویژه در چنین شرایطی ندارد، زیرا بعد ماتریس بی نهایت است.
|
حل تحلیلی مسئله مقدار ویژه با ابعاد نامتناهی توسط Mathematica؟
|
16318
|
من از «Needs[«PlotLegends»]» استفاده میکردم. تصادفاً «ShowLegend» را با «حذف[ShowLegend]» حذف کردم. چگونه میتوانم این تابع را بدون راهاندازی مجدد هسته برگردانم؟ به نظر میرسد استفاده مجدد از «Needs[PlotLegends]» کمکی نمیکند.
|
بارگیری مجدد بسته پس از حذف تصادفی[] نماد
|
19870
|
من این سوال را دارم: فرض کنید من یک عنصر گرافیکی دو بعدی دارم، مثلاً در یک دفتر یادداشت _Mathematica_ بگویید «گل» (یعنی تصویر یک گل). من میخواهم این شکل را مثلاً در یک نقطه خاص مانند «(1،1،2)» در یک نمودار 3 بعدی مانند Plot3D[x^2+y^2,{x,-2،2، وارد کنم. },{y,-2,2}] من دستور 'Epilog' را با داخل دستور Plot3D بالا امتحان کردم، اما موفق نشدم. برای مثال، من سعی کردم: Plot3D[x^2+y^2,{x,-2,2},{y,-2,2},Epilog->{ Inset[flower,{1,1,2}] } ]. مشکل احتمالاً این است که دستور «Inset» فقط مختصات دو بعدی را مجاز میکند. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا به این وظیفه برسم؟ پیشاپیش از هرگونه کمکی متشکرم با احترام، تیم
|
یک نمودار دو بعدی را در یک نمودار سه بعدی قرار دهید
|
34689
|
داده شده: r[t_] := {Sin[t]، Sin[2 t]} uT[t_] := Simplify[r'[t]/Norm[r'[t]]، t \[Element] Reals] متحرک کردن[نمایش[ParametricPlot[{r[t]}، {t، -\[Pi]، \[Pi]}]، گرافیک[{{Line[{{Sin[t]، Sin[2 t]}، {-(Cos[t]/Sqrt[Cos[t]^2 + 4 Cos[2 t]^2]) + Sin[ t]، -((2 Cos[2 t])/Sqrt[Cos[t]^2 + 4 Cos[2 t]^2]) + Sin[2 t]}}]}}]، PlotRange -> {{-2, 2}, {-2, 2}}], {t, 0, 2 \[Pi]}, AnimationRunning -> False]  چگونه می توانم خط را با یک مثلث جایگزین کنم تا مطابق تصویر زیر منحنی را دنبال کنم؟ 
|
مثلثی را متحرک کنید که از یک منحنی پیروی می کند
|
20917
|
من سعی می کنم انتگرال زیر را در نسخه 9.0 اجرا کنم، اما ناموفق بود: Integrate[ 2 I (-1 + x) ((-8 + 12 x - 6 m\[Pi]^2 x - 2 m\[Pi] ^2 x^2 - 4 x^3)/((1 - x)^2 + m\[Pi]^2 x) + ((4 - 2 x + 4 m\[Pi]^2 x - 8 x^2 + 6 m\[Pi]^2 x^2 + 6 x^3) Log[ 1/((1 - x)^2 + m\[Pi]^2 x)])/(( 1 - x)^2 + m\[Pi]^2 x))، {x، 0، 1}، فرضیات -> m\[Pi] > 0 && m\[Pi] < .1] نسخه 9.0.1:  اما در نسخه 8.0 کار می کند:  آیا این یک اشکال است یا انتگرال واقعاً همگرا نیست؟ از آنجایی که من دسترسی آسان به v8 ندارم، راه حل ممکن چیست؟
|
نسخه 8.0 ادغام می شود اما نسخه 9.0.1 اینطور نیست
|
31256
|
در اینجا تابعی وجود دارد که ارزیابی آن زمان می برد: n = 1000; coeffs = RandomVariate[NormalDistribution[], n]; f[x_] := مجموع [ضرایب[[k]] Sin[k x]/k، {k، 1، n}]; اگر من فقط تابع را با 1000 نقطه نمونه رسم کنم، حدود 0.24 ثانیه در دستگاه من طول می کشد: Plot[Evaluate@f[x]، {x، 0، 2 Pi}، PlotPoints -> n، MaxRecursion -> 0] // زمانبندی از سوی دیگر، اگر بخواهم 1000 نمونه از تابع را در جدول جمعآوری کنم، پنج برابر طول میکشد: جدول[Evaluate@f[x]، {x، 0، 2 Pi، 2 Pi/n // N}] // زمانبندی (بدون «// N» Mathematica سعی میکند چیزها را به صورت نمادین ارزیابی کند، که حتی کندتر است.) چه اتفاقی میافتد، و چگونه میتوانم «جدول» را به همان سرعت «نقشه» درست کنم؟
|
چرا ساخت جدولی از مقادیر تابع بسیار کندتر از رسم تابع است؟
|
19874
|
آیا ورودی زیر درست است؟ من هیچ پاسخی از Mathematica دریافت نکردم. N[Limit[Integrate[Sin[x]^n/(Sin[x]^n + Cos[x]^n), {x, 0, Pi/2}], n -> Infinity]] پیشاپیش از شما متشکریم برای بازخورد شما!
|
خروجی برای N[Limit[Integrate[Sin[x]^n/(Sin[x]^n + Cos[x]^n)، {x، 0، Pi/2}]، n -> Infinity]]
|
52090
|
وقتی صحبت از لیست های دوبعدی به میان می آید، با مدیریت اسلات خوب نیستم. راه صحیح برای نگاشت یک تابع در لیست لیست هایی با طول های مختلف، که در آن تابع باید از هر ورودی در هر لیست عمل کند و نتیجه را به همان شکل لیست لیست ها برگرداند، چیست؟ مثال: data1 = {{1, 2}, {4, 5, 6}, {1}}; x = {80, 81, 82}; و من دوست دارم که نتیجه به صورت Clear[f] result = ....... (*result={ {f[x,1],f[x,2]}، {f[x, 4],f[x,5],f[x,6]}, {f[x,1]} } *) تابع 'f' تعریف شده است که به عنوان اولین آرگومان خود یک لیست 1 بعدی و آرگومان دوم خود را بگیرد. یک عدد یا نماد واحد مانند «f[list_»، n_]` من MapThread، Scan، و بسیاری دیگر را امتحان کردهام، اما به عدم تطابق اسلات[#] ادامه میدهم. البته میتوانم از دستور «Table» برای اجبار تکرار روی ردیفها استفاده کنم، یا از «Do» استفاده کنم، اما میخواهم یاد بگیرم که چگونه این کار را بدون اینها انجام دهم. ای کاش WRI یک دوره آموزشی در مورد مدیریت اسلات و رشته سازی داشته باشد. من برای آن ثبت نام می کنم.
|
نحوه اعمال تابع در لیست لیست ها با اندازه های مختلف
|
27269
|
من می خواهم یک فایل cdf بنویسم تا در آرگومان های خط فرمان بخوانم و سپس کاری با آنها انجام دهم. چیزی شبیه این: آرگومان های Mathematica.exe 'filename.cdf' سپس از داخل سی دی اف '$CommandLine' یا چیزی دیگر را صدا بزنید و سپس آن آرگومان ها را دریافت کنید. فقط تعجب می کنم که آیا این امکان پذیر است؟
|
باز کردن فایل cdf از خط فرمان با آرگومان ها در ویندوز
|
40334
|
ویرایش: می خواهم از همه شما بچه ها به خاطر این سفر فکری و هنری غیرمنتظره تشکر کنم. امیدوارم شما هم مثل من لذت برده باشید. من می خواهم یک بسته دایره ایجاد کنم که این را تقلید کند: _(اصلاً به اعداد و رنگ ها توجه نکنید، در حال حاضر فقط به موقعیت ها و شعاع های دایره علاقه دارم)_ ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/PnJ5y.jpg) یا این:  من هستم جدید در Mathematica، ممکن است من را راهنمایی کنید؟ Thnx. _ویرایش: سوال کاملاً برای حالت مسطح بود (و همچنان همینطور است)، با این حال میبینم که @Jacob Akkerboom در پاسخ خود راهحلی برای تعمیم سه بعدی اضافه کرده است (ممنون!)، و در مورد آن، فقط میخواهم در اینجا توجه شما را جلب کنم. این عکس:_  _EDIT 2: برخی از کاربردهای بسته بندی دایره ای در اشکال نامنظم، مانند این: (نویسنده Jerome St Claire، نقاشی دستی)_  _... و یک فونت به نام Dotted: ( نویسنده Maggie Janssen)_  _... و چند نشان:_  _... و این تصاویر هیپنوتیزمی: (frompercolatorapp)_   
|
تولید بسته های دایره ای خوشایند بصری
|
2384
|
مانند این سوال، من باید داده ها را از یک فایل (exampleFile.txt) بخوانم که قالب بندی خوبی ندارد. متأسفانه من خودم نمی توانم راه حلی پیدا کنم. از آنجایی که توضیح اینکه در حال حاضر به کدام بخش از دادهها علاقه دارم کمی پیچیده است، میتوانید در تصویر زیر مشاهده کنید که من دادههای مورد نظر را با رنگ نارنجی علامتگذاری کردهام.  این کدی است که تا کنون دریافت کردم: originalData=Import[file,Table];(*Read in of data *) lengthOriginalData=طول[originalData]; mainData=originalData[[38;;lengthOriginalData-4]];(*بخشی از داده ها را بگیرید*) mainData1=موقعیت[mainData,Ion];(*جستجوی موقعیت همه داده های مورد علاقه مشترک هستند*) positionToDelte=Table [{2*i},{i,1,Length[mainData1]/2}];(* وجود دارد موقعیت های غیر ضروری*) mainData2=حذف[mainData1,positionToDelte];(*حذف موقعیت های غیرضروری*) mainData3=mainData[[mainData2[[All,1]]+3]];(*داده های مورد علاقه را بگیرید*) valaLine=Position [mainData3,============================================= ================================================== ======];(*هنوز وجود دارد خطوط غیر ضروری*) valaLine2=جدول[{emptyLine[[i,1]]},{i,1,Length[emptyLine]}]; dataOfInterest=Delete[mainData3,emptyLine2];(*حذف خطوط غیرضروری*) arrayOfInterest=dataOfInterest[[All,1]];(*این آرایه ای است که داده های مورد نظر در آن قرار دارند*) arrayOfInterest1=StringReplace[arrayOf,Inter ³->،];(*برای بدست آوردن داده ها تلاش کنید جالب از این آرایه*) همانطور که می توانید آزمایش کنید، تقریباً تمام آنچه را که می خواهم دریافت می کنم (شاید نه با بهترین روش ها). در واقع، تنها چیزی که نیاز دارم این است که بتوانم عناصر مناسب را در `arrayOfInterest1` خود قرار دهم اما به نوعی این کار نمی کند (من فکر می کنم دلیلش این است که این یک رشته است، اما من به اعداد نیاز دارم).
|
داده های فایل با فرمت بد
|
25538
|
فرض کنید من یک عبارت حاوی «p»، «Subscript[p,1]»، «Subscript[p,2]» و غیره دارم. من می خواهم «p» را با یک مقدار عددی جایگزین کنم در حالی که دو متغیر دیگر را دست نخورده نگه دارم. چگونه می توانم آن را انجام دهم؟ برای مثال، اگر ساده لوحانه از «/.{p->0.5}» استفاده کنم، «Subscript[0.5،1]»، «Subscript[0.5،2]» را دریافت خواهم کرد.
|
قوانین جایگزینی به استثنای متغیرهای ثبت شده
|
43973
|
آیا راه ساده ای، علاوه بر تغییر تابع من برای استفاده از «Degree» به عنوان ورودی، برای نمایش محور x بر حسب درجه در نموداری از تابعی که با متغیر مستقل آن رادیان می گیرد، وجود دارد؟
|
نحوه تغییر نمایش واحد محور از رادیان به درجه در نمودار
|
45567
|
چگونه می توانیم با ترکیب عملگرهای منطقی AND (&) یک عبارت جامع بسازیم که با جدول صدق xor (A, B, C) مطابقت داشته باشد (به این معنی که فقط در صورتی درست است که دقیقاً یکی از A,B,C درست باشد) یا (|)، XOR (xor) و نه (!)؟
|
جایگزین xor(A,B,C)
|
45944
|
من میخواهم با استفاده از BreadthFirstScan داخلی، یک پیادهسازی نرمال از الگوریتم A*-search بر روی اشیاء Graph به دست بیاورم (در صورت امکان). متوجه شدم که BreadthFirstScan ایستا است به این معنا که وقتی یک نمودار g به آن داده می شود، «BreadthFirstScan[g, StartNode, {DiscoverVertex -> func}] 'func' نمی تواند g را در صورت لزوم تغییر دهد و بنابراین نمی تواند دوره الگوریتم A*-search من یک راه حل برای الگوریتم A* در Mathematica.se می شناسم، اما به نظر می رسد آیا می توان از BreadthFirstScan استفاده کرد، اما من می خواهم به طور خلاصه این سوال را تأیید کنم: آیا راهی برای تغییر مسیر BreadthFirstScan وجود دارد؟ در اجرای BreadthFirstScan استفاده می شود، اما فقط از یک رویداد خارج می شود (به عنوان مثال، DiscoverVertex)، مسیر پیمایش نمودار را تغییر ندهید.
|
آیا BreadthFirstScan قابل تغییر است؟
|
46717
|
این ممکن است برای اکثر شما یک سوال ساده باشد، اما من در ریاضیات بسیار تازه کار هستم، پس لطفا با من تحمل کنید. من به کد زیر اشاره می کنم: H = 10 T0 = 3600 Cd = 0.0573*Sqrt[1 + 0.148*U0] Iv = 0.06*(1 + 0.043*U0)*(z/10)^-0.22 حل[Utz == U0*(1 + Cd*Log[z/H])*(1 - 0.41*Iv*Log[T/T0]) && U0 > 0, U0] من میخواهم فرمول بالا را برای U0 حل کنم، بنابراین U0=... با Utz، z و T به عنوان متغیرها دریافت میکنم. من فقط به راه حل های > 0 نیاز دارم. با این حال، هنگامی که من از آن استفاده می کنم، نوت بوک همچنان در حال اجرا است. من همچنین از مقادیر ورودی برای Utz، z و T استفاده کرده ام، این به خوبی کار می کند و مقدار صحیح برای U0 ارائه شده است. آیا من این کار را به درستی انجام می دهم و حل به سادگی زمان زیادی می برد یا توضیح دیگری وجود دارد؟ پیشاپیش متشکرم، هانس *ویرایش1: با تشکر از Sjoerd برای نظر شما. مشکل در این واقعیت نهفته است که Cd و Iv هر دو توسط متغیرهای U0 و z تعریف می شوند. به همین دلیل است که میخواهم آنها را در Solve برای U0 ترکیب کنم، چیزی شبیه به؟: Solve[Utz == U0*(1 + (0.0573*Sqrt[1 + 0.148*U0])*Log[z/H])*( 1 - 0.41*(0.06*(1 + 0.043*U0)*(z/10)^-0.22)*Log[T/T0]) && U0 > 0 && T > 0 && z/H > 0, U0] با این حال، مجدداً این منجر به فرآیند در حال اجرا می شود.
|
هنگامی که حل برای متغیر، نوت بوک به کار خود ادامه می دهد
|
59417
|
با اشاره به دیروز روشن/خاموش کردن خطوط پارامتر در نمودار پارامتریک سه بعدی (روشن/خاموش کردن خطوط پارامتر در نمودار پارامتریک سه بعدی) از پاسخ باب هانلون به عنوان مثال، آیا می توانیم ترکیبی از گزینه ها را انتخاب کنیم که منجر به دو سه بعدی جداگانه می شود. نمودارهایی از مجموعه دستکاری کامل بالا، تقریباً به صورت: GrU= {uMesh True,uMesh=18, v Mesh False, Surface, Boxed -> False} و GrV= {vMesh True, vMesh=10,u Mesh False, WireFrame, Boxed-> True} و سپس آنها را در یک طرح واحد ترکیب کنید: Show[GrU,GrV] چگونه ممکن است انجام شود؟ انگیزه این پرسش از نظر کیفی به شرح زیر است. اگر نتوان با 2 پارامتر u,v روی یک سطح شناخته شده که در حال تعاریف پارامتریک جدید است، پارامترسازی را به طور کامل انجام داد، گاهی اوقات می توان با یک پارامتر واحد u بر روی سطح شروع کرد و روی سطح باقی ماند و پارامتر جدید دیگری را طراحی/انتخاب کرد. تعریف سطحی که v روی آن هدف قرار میگیرد، یا قرار است روی آن قرار گیرد، میتواند به طور پیشینی در حین توسعه v تجسم شود. برای مثال، کره را میتوان با مجموعهای از ژئودزیکها و خطوط موازی (طولهای جغرافیایی، طولهای جغرافیایی) پارامتری کرد. ژئودزیک دایره ای موارد فوق در یافتن پارامتری مناسب برای Helmet Net بوجود آمد. در تصویر 2 مجموعه از دایره های موازی نشان داده شده است، x-y، y-x یکسان هستند اما فاصله در امتداد قوس کمان های دیفرانسیل همسایه یکسان نیست. این یک پارامترسازی _تک_ نیست. فاصله ها در مکان 45 درجه بیشتر است. سعی بر این است که تمام فواصل بین گره ها در پارامترسازی یکسان باشد. 
|
انتخاب از Manipulate برای ParametricPlot3D
|
28851
|
در اینجا چند مورد وجود دارد: «AppendTo[data, elem]»، «Sort[data, test]»، در برخی موارد از «___» استفاده میشود (همانطور که در کتاب دیوید واگنر ذکر شده است). **ویرایش:** یک توسعهدهنده Wolfram Research در اینجا توضیح میدهد که چرا «Union[data, test]» پیچیدگی درجه دوم دارد، و من تقریباً مطمئن هستم که همین امر در مورد «مرتبسازی[داده، آزمون]» نیز صدق میکند. همان توسعه دهنده ورفرم در اینجا توضیح می دهد که AppendTo[data,elem] دارای پیچیدگی درجه دوم است. بسیاری از مسائل ریاضی مانند «معکوس[natrix]»، «FactorInteger[n]» وجود دارد که ذاتاً برای مسائل بزرگ گران هستند. مهم ترین پاسخ به این سوال ویژگی هایی در زبان اصلی خواهد بود که می تواند عملکرد یک برنامه را از بین ببرد. گاهی اوقات در صورت اجتناب از چنین ویژگی هایی می توانید عملکرد برنامه خود را تا حد زیادی بهبود بخشید.
|
چه ویژگی ها و اصطلاحات Mathematica دارای پیچیدگی n^2 یا بدتر است
|
16311
|
من باید از نمادهایی با پسوند استفاده کنم تا بتوانم کد خود را در رابطه با کدهای یورو خوانا کنم. برای انجام این کار، من از «Symbolize» از بسته «Notation» استفاده میکنم، اما متوجه شدهام که رنگآمیزی نحو روی نمادهایی که به این روش ایجاد شدهاند کار نمیکند. این کار بررسی کد را دشوارتر می کند. آیا راهی برای به کار انداختن رنگ آمیزی نحو وجود دارد یا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ در اینجا یک نمونه اسباب بازی است که به نظر می رسد اگر کپی و جایگذاری کنید و سپس آن را به فرم استاندارد (Control - Shift - N تغییر دهید، کار می کند. توجه داشته باشید W سیاه و سفید نشان داده شده است در حالی که زیرنویس با آبی نشان داده شده است. تمام نمادهای دیگر حتی پس از تعریف به رنگ آبی نشان داده می شوند. نماد[ ParsedBoxWrapper[ SubscriptBox[\[Gamma]، M0]]]; نماد[ ParsedBoxWrapper[ SubscriptBox[M، RowBox[{c، .، y، .، Rd}]]]]; نماد[ ParsedBoxWrapper[ SubscriptBox[W، RowBox[{el، .، y}]]]]; زیرنویس[M, c.y.Rd] = 50; زیرنویس[W, el.y] = 0.05; زیرنویس[\[گاما]، M0] = 1.2; \[Sigma] = Subscript[M, c.y.Rd]/(Subscript[W, el.y]/Subscript[\[Gamma], M0]) 1199.999999999999998 
|
رنگ آمیزی نحو هنگام استفاده از Symbolize
|
59527
|
من می خواهم $$ 2\sqrt{|\gamma|}x = \int_{1}^{t} dy \sqrt{\frac{1+2|\gamma_2|y}{y^2(1-y) را حل کنم }} $$ که در آن $0<t\leq $1. من از چرخه for برای ارزیابی t، محاسبه انتگرال و اختصاص $x$ استفاده می کنم. SfereDure = {}; برای[t = 0.1، t <= 1، t = t + 0.1، x = ادغام[Sqrt[(1 + 2*0.4*y)/(y^2*(1 - y))]، {y، 1 , t}]; (*Print[t=,t] Print[x=، x]*) SfereDure = Prepend[SfereDure, {x/2, N[t, 1]}]; SfereDure = Prepend[SfereDure, {-x/2, N[t, 1]}]] من $x=0$ را در آخرین مقدار $t$ (یعنی t=1) نمایان میکنم، در عوض اینطور نیست. من فکر می کنم که مشکل از دقت حساب است، در واقع در لیست SfereDure {{-0.108449, 1.}, {0.108449, 1.}, {0.435952, 0.9}, {-0.435952, 0.9}, { 0.635334، 0.8}، {-0.635334، 0.8}، {0.804738، 0.7}، {-0.804738، 0.7}، {0.965468، 0.6}، {-0.965468، 0.6}، {1.12849، 0.5، {1.12849، 0.5، {1.12849، 0.5} {1.30375، 0.4}، {-1.30375، 0.4}، {1.50526، 0.3}، {-1.50526، 0.3}، {1.76102، 0.2}، {-1.76102، 0.26، 0.21، 1.76102، 0.26، 0.21، 1.2، 0.2، 0.3، 0.3، 0.3. 0.1}} 1 وجود دارد. که 0.9999999999999999` است و بنابراین انتگرال $$ \int_{1}^{0.9999999999999999`}... $$ $0$ نیست.
|
مسئله دقت با حل عددی یک معادله دیفرانسیل
|
42519
|
من سعی می کنم یک تصویر را با وضوح 1000 نقطه در اینچ صادر کنم. راهنمای نویسنده بسیاری از مقالات این قطعنامه را می خواهد! سپس باید این تصویر را در یک جعبه کوچک در Word وارد کنم. فرض کنید 7x4 سانتی متر است. این کدی است که من ساخته ام و تصویر نسبی: grayColorList = (Blend[{Black, White}, #] & /@ Range[0, 1, 0.1]); هیستوگرام = Labeled[Histogram[{dataBr[[All, 1]], datacl[[All, 1]], dataFCl[[All, 1]], dataF[[All, 1]]}, ChartLayout -> Stacked , ChartLegends -> {مشتقات Br، مشتقات کلر، F+Cl+Br-اشتقاق، F-مشتقات}، ChartStyle -> {greyColorList[[1]]، grayColorList[[4]]، grayColorList[[7]]، grayColorList[[9]]}] , {چرخش[ سبک[فرکانس نسبی، 12]، 90 درجه]، \!\(\*SubscriptBox[\(\[Lambda]\)، \(Exp\)]\)}، {Left, Bottom}, FrameMargins -> {{-8, 0}, {0, 0 }}]  این تصویر بسیار خوبی است، اما وقتی میخواهم آن را صادر کنم صادرات[Histogram.Tif, هیستوگرام، ImageResolution -> 1000] نتیجه این است:  و این تصویر بسیار زشت است ! من پست های مشابه دیگر را خواندم اما جوابی پیدا نکردم. پیشاپیش ممنون
|
یک تصویر را با وضوح 1000 نقطه در اینچ صادر کنید
|
46412
|
با توجه به کره ای به شعاع 1 در مرکز مبدأ و کره های $n$ با شعاع $r_i$ در مرکز مختصات از پیش تعریف شده، $c_i$، در فضا، من پس از مساحت سطح واحد کره هستم که با هیچ یک از آن ها قطع نشده است. کره های اطراف به عنوان مثال با توجه به مختصات c = {{{1.2,0,0},1}, {{0,-1,7,0},1,2}, {{0,7,1,0},0.9}, {{-0.5,-0.5 ,-0.5},1}} من به سطح آبی (بالقوه) قابل مشاهده در گرافیک تولید شده توسط: {Blue, Sphere[{0,0,0},1], Red, Sphere[#,#2]&@@@c} // Graphics3D در اصل، من میتوانم این ناحیه را با ارزیابی سرگرمی یکپارچه زیر = تابع[{t] بدست بیاورم ,p}, Evaluate[ Times @@ (UnitStep[Total[({Sin[t]*Cos[p],Sin[t]*Sin[p],Cos[t]}-#)^2]-#2^2]& @@@ c) ] ] NIintegrate[Evaluate[fun[t,p]*Sin[t]], {t,0,Pi}, {p,0,2Pi}] // AbsoluteTiming با این حال، این رویکرد کند است (به ویژه برای تعداد زیادی از حوزه ها)، و دارای مسائل همگرایی است. در تلاش برای سرعت بخشیدن به ارزیابی انتگرال، من قطعه کد زیر را ابداع کرده ام که بر اساس یک کاربرد ساده (غیر تطبیقی) از قانون ذوزنقه است: n = 1000; تتا = N@Pi/(n-1)*محدوده[0,n-1]; phi = 2*N@Pi/(2*n-1)*محدوده[0,2*n-1]; int1 = ConstantArray[1.,n]; int1[[{1,-1}]] = 0.5; int2 = ConstantArray[1.,2*n]; int2[[{1,-1}]]=0.5; (* محاسبه ptsT کند است. با این حال، می توان آن را یک بار از قبل محاسبه کرد ... *) ptsT=Transpose[Outer[{Sin[#]*Cos[#2],Sin[#]*Sin[#2], Cos[#]}&، تتا، فی]، {3،2،1}]; ( lv = Transpose @ Fold[#1*UnitStep[Total[(ptsT - #2[[1]])^2] - #2[[2]]^2] &, ConstantArray[1., {2 n, n}]، c]; 1) ) // AbsoluteTiming چگونه می توان این محاسبه را تسریع کرد؟ من همچنین علاقه مند به افزایش تعداد کره های اطراف به تقریباً 50 هستم. قطعه کد زیر $n$ کره ایجاد می کند که ممکن است برای مقایسه عملکرد رویکردهای مختلف مفید باشد: coords[n_] := Transpose@{ 1.1 * جدول [ با[{y = (2*i + 1)/n - 1، phi = i*(Pi*(3 - Sqrt[5]))}، {Cos[phi]*#، y، Sin[phi]*#} &[Sqrt[1 - y*y]]]، {i، 0، n - 1}]، ConstantArray[0.3، n]}
|
سطح کره های متقاطع
|
56249
|
وقتی خطای فاز یک داده سری فضایی را با استفاده از تحلیل فوریه در _Mathematica_ محاسبه می کنم، یک ناپیوستگی @ پارامتر 'c1 = 1.35' وجود دارد. با این حال @ `c1 = 0.5` نتیجه صحیح را ایجاد می کند. کد: Clear[G, σ, ϕ]; G = -σ/2*((1 - Cos[φ])^2 + I*(3 - Cos[φ])*Sin[φ]); Ztri = (1 + G + 1/2 * G^2 + 1/6 * G^3 + 1/24 * G^4); g[σ_Real، ϕ_Real] = -ArcTan[Re[Ztri]، Im[Ztri]]/(σ*φ); linecolors=آبی; framecolors=مشکی; c1 = 1.35 gp1 = Plot[g[σ, φ] /. {σ -> c1}، {ϕ، 0، Pi}، PlotRange -> {-2، 2.}، PlotStyle -> {linecolors، Thickness[0.006]}، PlotLegends -> Placed[{CFL 1.35}، {0.2، 0.4}]، Aspect Ratio -> Automatic]؛ c1 = 0.5; gp2 = نمودار[g[σ، φ] /. {σ -> c1}, {ϕ, 0, Pi}, PlotRange -> {-2, 2.}, PlotStyle -> {linecolors, Dotted, Thickness[0.006]}, PlotLegends -> Placed[{CFL 0.5 }، {0.2، 0.4}]، Aspect Ratio -> Automatic]; BB = Show[gp1, gp2, Axes -> False, Frame -> True, FrameStyle -> Directive[Thick, framecolors, 15], FrameLabel -> {{Phase error, }, {ω, Numerical dispersion }}] رسم پس از اجرای کد:  نمودار صحیح به این صورت است
|
تحلیل فوریه: چگونه از ناپیوستگی خلاص شویم
|
44692
|
من یک جدول خطا دارم که شامل سه پارامتر (خطا، اپسیلون و اندازه مرحله) است و ماتریس مربع نیست. حالا میخواهم دادههایم را به صورت سه بعدی ترسیم کنم، اما موفق به انجام آن نشدم. جدول من به شرح زیر است  یا ϵ = {2^-4, 2^-5, 2^-6, 2^ -7، 2^-8، 2^-9}؛ مرحله = {2^-6، 2^-7، 2^-8، 2^-9}; خطا = {{9.06*10^9، 5.68*10^10، 3.55*10^11، 2.21*10^12}} آیا ایده ای برای حل مشکل دارید؟
|
جدول خطای رسم به صورت سه بعدی
|
24801
|
من سعی می کنم این انتگرال را به صورت عددی $$ \int_0^{\infty } J_0(q R) \tanh(q) \, \mathrm{d}q $$ برای مقادیر بزرگ $R$ ارزیابی کنم. این باعث می شود انتگرال سریعتر نوسان کند و _Mathematica_ پاسخ های نادرست می دهد. برای مقابله با این موضوع، سعی می کنم «MaxRecursion» را در «NIntegrate» افزایش دهم. به سادگی کدنویسی با[{R = 50}، NIintegrate[BesselJ[0, q R] Tanh[q]، {q, 0، ∞}، AccuracyGoal -> 12، PrecisionGoal -> 4، MaxRecursion -> 100]] هیچ اشتباه می کند اما زمان محاسبه را نیز افزایش نمی دهد یا پاسخ صحیح را نمی دهد. اگر در تلاشی «MinRecursion» را روی یک مقدار بزرگ (بزرگتر از 9 - مقدار پیشفرض در «NIntegrate») تنظیم کنم، افزایش زمان محاسبات را با[{R = 50}، NIntegrate[BesselJ[0, q R مشاهده میکنم. ] Tanh[q]، {q، 0، ∞}، AccuracyGoal -> 12، PrecisionGoal -> 4، MinRecursion -> 20, MaxRecursion -> 100]] خطایی دریافت می کنم که می گوید NIntegrate::minmax: MinRecursion (20) بزرگتر از MaxRecursion (9) است. من این را بسیار گیجکننده میدانم زیرا به طور ضمنی مقدار «MaxRecursion» را در کد تنظیم میکنم و 9 نیست. اگر تابع Bessel را حذف کنم و فقط «Tanh» را در «NIntegrate» داشته باشم، _Mathematica_ بازگشت Min و Max را مجاز میکند. تنها فکر من این است که این ویژگی داخلی «BesselJ» است. _Mathematica_ همچنین BesselJ را با دقت دلخواه ارزیابی می کند، بنابراین دلیلی برای محدود کردن تعداد زیربخش های عددی نمی بینم. کسی راه حلی میدونه؟ P.S. در اینجا کدی وجود دارد که به سرعت نموداری از انتگرال را به عنوان تابعی از $R$ f[R_?NumericQ] := Module[{}، NIintegrate [BesselJ[0, q R] Tanh[q]، {q تولید میکند. , 0, ∞}]]; LogLogPlot[f[R], {R, 1, 250}, PlotPoints -> 10, MaxRecursion -> 1, AxesOrigin -> {0, 0}] این کد تا زمانی که $R$ تقریباً 15 شود کار می کند و سپس برای هر چیز بزرگتر گیج می شود . با تشکر
|
چرا هنگام ادغام BesselJ نمی توانم مقدار MaxRecursion را در NIntegrate تغییر دهم؟
|
26252
|
من سعی میکنم «InversePermutation» را در فهرستی از فهرستهای فرعی عناصر جایگشت انتخاب شده اعمال کنم. ابتدا سعی میکنم ببینم آیا میتوانم به هر عنصری دست پیدا کنم، temp = {{چرخه[{}]}، {چرخه[{}]، چرخه[(12)]}، {چرخه[{}]، چرخه[ (13)]}} بنابراین کدی که سعی کردم همه را چاپ کنم k = 1 است. i = 1; آیا[Apply[Print, i], {i, k}], {k, temp}] را انجام دهید که $\\{\\}\\{\\}\\{1 2\\}\\{ را می دهد \\}\\{1 3\\}....$ فقط محتوای «چرخه» را نشان میدهد. بنابراین، من آن را کمی تغییر دادم، k = 1; i = 1; Do[Apply[Print, {i}], {i, k}], {k, temp}] با کمال تعجب همه مطالب را با پیشوند «چرخه» همراه کرد و به $\\{\text{Cycles [\\{\\}]\\}\\\ \left\\{\text{چرخهها[\\{\\}]،\text{چرخهها}\left[\left( \begin{array}{cc} 1 & 2 \\\ \end{array} \ right)\right]\right\\}....$ چیزی که من متوجه نشدم این است که قرار دادن «{i}» به جای «i» چه چیزی را تغییر داد؟ **ویرایش:** من نمی توانم این Print را با InversePermutation جایگزین کنم. اگر چاپ را با آن جایگزین کنم پاسخ نمی دهد. کسی میتونه راهنمایی کنه که من چه غلطی میکنم؟
|
اعمال سردرگمی در حلقه Do
|
51241
|
من می خواهم رنگ لبه یک نمودار را با دوبار کلیک کردن روی آن تغییر دهم، کد زیر کار می کند: DynamicModule[{col = سبز، col2 = آبی، col3 = سبز}، Dynamic@Graph[{1, 2, 3}, { EventHandler[1 \[UndirectedEdge] 2, {MouseDown :> If[CurrentValue[ MouseClickCount] == 2، (col = col /. {Red -> Green, Green -> Red})]} ], EventHandler[3 \[UndirectedEdge] 2، {MouseDown :> If[CurrentValue[ MouseClickCount] == 2، (col2 = col2 /. {Red -> Blue, Blue -> Red})]} ]، EventHandler[1 \[UndirectedEdge] 3، {MouseDown :> If[CurrentValue[ MouseClickCount] == 2، (col3 = col3 /. {Red -> Green, Green -> Red})]} ] }، EdgeStyle -> {1 \[UndirectedEdge] 2 -> col, 3 \[UndirectedEdge] 2 -> col2, 1 \[UndirectedEdge] 3 -> col3} ](* Graph *) ] اما وقتی آن را اینگونه تغییر دادم، اصلاً کار نمی کند. کسی میتونه کمک کنه و بگه مشکل چیه؟ DynamicModule[{kk = {3 \[UndirectedEdge] 2, 1 \[UndirectedEdge] 2, 3 \[UndirectedEdge] 1 }, col = سبز, col2 = آبی, col3 = سبز}, Dynamic@Graph[{1, 2, 3}، جدول[EventHandler[i, {MouseDown :> If[CurrentValue[MouseClickCount] == 2، (col = col /. {Red -> Green, Green -> Red})]} ], {i, kk}] ] ] @Pickett بسیار متشکرم از جزئیات شما دستورالعمل، من از شما چیزهای زیادی یاد گرفتم. و من روش شما را دنبال کردم و یک قدم جلوتر رفتم و قصد دارم چند کد بنویسم تا با دوبار کلیک کردن روی آنها، لبه های ناخواسته را از RandomGraph حذف کنم. با بررسی FullForm[dynGraph]، به نظر میرسد EventHandlers به درستی به هر لبه متصل شده است، اما باز هم کار نمیکند. چگونه می توانم در وهله اول مقدار edglst را تنظیم نکنم؟ DynamicModule[{rg, edglst, eventhlers }, rg = RandomGraph[{6, 12}]; vlst = VertexList[rg]; edglst = EdgeList[rg]; vcood = VertexCoordinates /. AbsoluteOptions[rg, VertexCoordinates]; eventhlers = MapThread[ EventHandler[#, {MouseDown :> If[CurrentValue[MouseClickCount] == 2، ( pos = First@First@Position[edglst, #]؛ edglst = Drop[edglst, {pos}] eventhlers = Drop[eventhlers, {pos}]]}] & , { edglst } ]; dynGraph = Dynamic@Evaluate@ Graph[vlst، eventhlers، VertexCoordinates -> vcood، EdgeStyle -> {Thick}]; Evaluate@eventhlers; dynGraph ]
|
ایجاد EventHandler با استفاده از جدول
|
43956
|
من یک سیستم معادلات پارامتری دارم s0 = {t0, 0. +2. Sin[θ] Sin[φ]-1. (0.5 t0+0.5 Sin[θ] Sin[φ])، 4. (0. +0.25 Cos[θ] Sin[φ])، 1. Cos[φ]} اگر آنها را به این ترتیب رسم کنم، با مقدار مجموعه ای از t0، به عنوان مثال t0=0 ParametricPlot3D[{ s0[[2]]، s0[[3]]، s0[[4]]}، {θ، 0، 2 Pi}، {ϕ، -1 Pi، Pi}، محورها -> True، AxesLabel -> {x، y، z}، LabelStyle -> Directive[Large]، TicksStyle -> Directive[Medium]، AxesOrigin -> Automatic، PlotStyle -> Directive[Opacity[0.6]]، AxesEdge -> {{-1، -1}، {1، -1}، {-1، -1}}، ViewVertical -> {0، 0، 1}، ViewPoint -> Front] همه چیز خوب است. اگر نمودار را با Manipulate بپیچم، جایی که mint و maxt محدودیت های محاسبه شده را ارائه می دهند و t0 متغیر دستکاری شده است Manipulate[ ParametricPlot3D[{ s0[[2]], s0[[3]], s0[[4]]}، { θ, 0, 2 Pi}, {ϕ, -1 Pi, Pi}, Axes -> True, AxesLabel -> {x, y، z}، LabelStyle -> Directive[Large]، TicksStyle -> Directive[Medium]، AxesOrigin -> Automatic، PlotStyle -> Directive[Opacity[0.6]]، AxesEdge -> {{-1، - 1}، {1، -1}، {-1، -1}}، ViewVertical -> {0، 0، 1}، ViewPoint -> Front], {t0, 1.1*mint, 1.1*maxt}] برای هر یک از S0[2]...s0[[4]] مشخصات قسمت بیشتر از عمق شی را دریافت می کنم. سوال اصلی: از آنجایی که کار نمی کند، من چه اشتباهی می کنم و باید چه کار می کردم؟ (چرا؟) امتیاز: اگر از PlotStyle -> Directive[Opacity[0.5]] نیز در طرح استفاده کنم! ) سپس سایه به وضوح ناهمواری را نشان می دهد و خطوط نیز کمی ناهموار هستند: چگونه می توان کیفیت رندر را بهبود بخشید. امیدوارم که این پاسخ برای کسی خوب و آسان باشد... PS من از دانش و تمایل به کمک مشارکت کنندگان در اینجا شگفت زده شده ام، متأسفانه هنوز به اندازه کافی نماینده ندارم تا بتوانم به برخی از پاسخ های دیگری که داده ام رای مثبت بدهم. استفاده از، به عنوان مثال عملکرد سفارش مجدد آقای جادوگر، اما من واقعاً خوشحال و سپاسگزارم برای همه اینها. **به روز رسانی** راه حل @Chenminqi به صورت مجزا کار می کند، اما نه در زمینه کد خودم که این است: (یادداشت ها در پایان. نکته. Mma برای چند روز) Block[{setMagV, setVx, setVy, setVz, magv, v, vx, vy, vz, t, t1, t0, s0، s1، θ، φ، γ، originPrimeFrame، بازآرایی، solns، mint، maxt، temp، spacetimePlot، pic}، setMagV = 0.5; setVx = setMagV; setVy = setVz = 0; v = {vx، vy، vz}; OriginalPrimeFrame = {t1, 0, 0, 0}; s0 = Simplify[ LorentzF[v].spatialShell[ originalPrimeFrame, θ, ϕ]]; (* کره در قاب پرایم شده، \ x شکل گرفته به unprimed *) γ = 1/Sqrt[v.v]; (* جایگزینی گاما با vx، vy، vz *) (* چاپ[کره تبدیل شده خام]؛ \ Print[Reorder[MatrixForm@s0,srOrder]]؛ چاپ[s0[[1]] = ، s0[ [1]]];*) vx = setVx; vy = setVy; vz = setVz; t1 = 0; (* مقادیر را اختصاص دهید تا بتوانیم min و max t را در \ فریم بدون پرایم* تعیین کنیم) mint = Minimize[{s0[[1]], 0 <= θ < 2 Pi, -Pi <= ϕ < Pi}, {θ, ϕ}، Reals][[1]]; maxt = حداکثر کردن[{s0[[1]]، 0 <= θ < 2 Pi، -Pi <= ϕ < Pi}، {θ، ϕ}، Reals][[1]]; (*Print[t0 minimum = , mint,t0 maximum = , maxt];*) (* مقادیر اختصاص داده شده را پاک کنید تا بتوانیم به پردازش نمادین برگردیم *) vx =.; vy =.; vz =.; t1 =.; (* پاک کردن مقادیر برای بازیابی نمادها برای دستکاری *) rearrangement = حل[t0 == s0[[1]], t1]; (*Print[rearrangement = , rearrangement]*); (* در حالی که به نظر میرسید یک مورد آزمایشی در جای دیگر نشان میدهد که {{جایگزینی واقعی}} میتواند مستقیماً استفاده شود، هنگامی که در اینجا استفاده میشود *) (* مانند این که فهرست من را مسطح میکند، مگر اینکه ابتدا \ rearrangement را صاف کنم، بنابراین فقط {} باشد و نه {} {}} *) s0 = ReplaceAll[s0, Flatten@rearrangement]; ساده کردن[s0]؛ (*Print[s0 after rearrangement = , Reorder[MatrixForm@s0,srOrder], \ s0[[2]], s0[[3]], s0[[4]]];*) (* اکنون هستیم آماده ترسیم x، y، z در زمانهای مشخص t *) vx = setVx; vy = setVy; vz = setVz; چاپ[s0[[1]]، ، ، s0[[2]]، ، ، ، s0[[3]]، ، ، s0[[4]]]; pic = ParametricPlot3D[ Evaluate[Rest[s0] /. {t0 -> #}]، {θ، 0، 2 Pi}، {ϕ، -1 Pi، Pi}، Axes -> True، AxesLabel -> {x، y، z}، LabelStyle -> Directive[Large]، TicksStyle -> Directive[Medium]، AxesOrigin -> Automatic، PlotStyle -> دستورالعمل[Opacity[0.6]]، AxesEdge -> {{-1، -1}، {1، -1}، {-1، -1}}، ViewVertical -> {0، 0، 1}، ViewPoint -> جلو، PlotRange -> {{-4، 2}، خودکار، خودکار}] & /@ محدوده[0، 5، 0.5]؛ Manipulate[pic[[i]], {i, 1, Length[pic], 1}] ] _Notes_ : طرح کلی روش... LorentzF[v] ماتریس تبدیل 4 بعدی لورنتس را تولید می کند که برای spatialShell اعمال می شود. مشخصات پارامتریک یک کره در مختصات قطبی با مرکز یک نقطه خاص است. {t، x، y،، z} = {t'، x'+ sin(theta)sin(phi)، y' = cost(theta)sin(phi)، z'+ cos(phi). ولوسی ها
|
بسته بندی ParametricPlot3D - مشخصات قطعه طولانی تر از عمق جسم است؟
|
40349
|
در «C»، میتوان متغیرهایی داشت که «ایستا» اعلام میشوند. اینها هر بار که یک تابع فراخوانی می شود مجدداً مقداردهی اولیه نمی شوند. یعنی: int f(int inc) { static int x = 0; بازگشت x += inc; } سپس `f(0);f(1);f(2);` '0`,`1`, و `3` را برمی گرداند. آیا این در _Mathematica_ امکان پذیر است؟ یکی از کاربردهایی که بلافاصله به ذهن خطور می کند، داشتن یک تابع کامپایل شده است که به عنوان یک متغیر استاتیک برای استفاده در یک تابع ME ذخیره می شود.
|
آیا توابع Mathematica می توانند متغیرهای ثابت داشته باشند؟
|
14030
|
من آرایه بزرگی از داده ها را دارم که از بسیاری از فایل های XML وارد کرده ام. برای به دست آوردن داده ها، در میان دستکاری های دیگر، از این تابع استفاده می کنم: Cases[xml,XMLElement[nodeName,_,a_]-> a,\[Infinity]] وقتی آرایه نهایی خود را دریافت می کنم، فیلدهای اعداد زیادی دارم که به عنوان رشته هستند و باید آنها را به Number تبدیل کنم. برای انجام این کار، این تابع را ایجاد کردم: clean[data_]:=Map[If[NumberQ@ToExpression[#],ToExpression[#],#]&,data,{-1}] مشکل این است که من رشته هایی با دارم ?? کاراکترها، بنابراین اگر از «clean» برای مثال استفاده کنید: clean[{asd??asd, 123.3}] Mathematica سعی کنید عنصر اول را به عنوان عناصر متنی تفسیر کند. و من دریافتم: Global`asd چگونه از آن اجتناب کنیم؟ چگونه می توانم عملکرد «پاک» یا نحوه بارگیری XML را بهبود بخشم؟
|
بهترین راه برای تبدیل متن به عدد در یک آرایه بزرگ
|
5132
|
سریعترین و بهترین راه برای صادر کردن تصویر نمودار از Mathematica به ویرایشگر $\LaTeX$ چیست؟ آیا چیزی سریعتر از صادرات آن به یک تصویر و قرار دادن آن در سند $\LaTeX$ وجود دارد؟
|
نمودارها را به $\LaTeX$ صادر کنید
|
10032
|
من در حال حاضر از Windows IME در ویندوز ویستا استفاده میکنم تا به خودم اجازه بدهم تا نویسههای چینی را تایپ کنم (نه در _Mathematica_)، و بهطور پیشفرض با تایپ «Ctrl» «Space» بین صفحهکلید انگلیسی و صفحهکلید چینی سوئیچ میشود. وقتی در Mathematica هستم، میخواهم از میانبر پیشفرض «Ctrl» «Space» استفاده کنم تا از زیرنویسها و زیرنویسها خارج شوم. آیا امکان حفظ عملکرد این میانبر صفحه کلید در Mathematica وجود دارد؟ من نمی توانم بفهمم که چگونه میانبر را از IME حذف کنم، که راه حل قابل قبولی است، زیرا من از این میانبر برای تغییر زبان استفاده نمی کنم.
|
میانبر مسدودکننده چینی IME ویندوز برای ctrl + space
|
21062
|
من یک معادله انتگرال غیر خطی دارم که میخواهم آن را با _Mathematica_ حل کنم: $$ \int_{0}^{1} \mathrm{d}x \frac{B(x) v}{(B(x) + B(v))^2} = 1$$ حل[ادغام[B[x] v / (B[x] + B[v])^2، {x، 0، 1}] == 1، B[v]، {v}] این مشکل در یک مسئله عجیب و غریب از تئوری حراج مطرح میشود که در آن من میخواهم تابع پیشنهاد قیمت بهینه «B[v]» را برای «v» در «[0،1] پیدا کنم. `. آیا راهی برای حل این مشکل در _Mathematica_ وجود دارد؟ راه حل های شکل بسته ترجیح داده می شوند (دوه!) اما نمودار عددی نیز خوب است.
|
چگونه معادله انتگرال غیر خطی را حل کنیم؟
|
56246
|
با توجه به اینکه x و y هر دو عبارت هستند، در مورد من x Transpose[A] است و y B است، من فکر کردم که TraditionalForm برای ضرب، کنار هم قرار گرفتن با فاصله بین . چرا «خروجی» برای «فرم سنتی[غیرفعال[x y]]» با «*» قابل مشاهده است؟ من در _Mathematica_ **V10** کار می کنم. با تشکر از کمک شما.
|
چرا TraditionalForm[غیرفعال کردن[x y]] x * y را نشان می دهد؟ به جای x y؟
|
4954
|
من یک عبارت نابرابری دارم که می خواهم آن را بر حسب رابطه پارامترها با صفر بیان کنم. سادهتر، من میخواهم ریاضیات همه عبارتها را به یک سمت نابرابری منتقل کند تا به صورت $x - y \geq 0$ بیان شود. در حال حاضر به صورت $x \geq y$ بیان می شود. البته عبارات داخل $x$ و $y$ بسیار پیچیده تر هستند. آیا این امکان پذیر است؟ به نظر می رسد لازم است برخی فرضیات را در مورد روابط بین متغیرها ارائه دهم، اما برای من روشن نیست که چگونه این کار را انجام دهم.
|
آیا ممکن است که Mathematica همه عبارت ها را به یک طرف معادله منتقل کند؟
|
48868
|
در زیر منوی «Style»، ورودی به نام «DisplayFormulaNumbered» وجود دارد. این دقیقا همان چیزی است که به نظر می رسد نشان می دهد: محتویات سلول را با یک عدد افزایش خودکار فهرست می کند. شماره گذاری به طور خودکار در سراسر نوت بوک به روز می شود. به عنوان مثال، اگر من سه فرمول با شماره (1)، (2) و (3) داشته باشم و (2) را حذف کنم، فرمول (3) به طور خودکار به فرمول (2) تبدیل می شود. . اما ارجاعات به فرمول (3) در متن نوت بوک به طور خودکار به روز نمی شوند. من باید همه آنها را به صورت دستی تغییر دهم. آیا راهی برای خودکارسازی این کار وجود دارد؟ (با عرض پوزش، به نظر نمی رسد که نمی توانم توضیح بهتری از مشکل ارائه کنم.)
|
نحوه اضافه کردن ارجاع خودکار به سلول های استایل شده با DisplayFormulaNumbered
|
17046
|
من یک مجموعه داده از مقادیر «x،y،z» دارم و تابعی از «x،y» را به دادهها جا میدهم. این کار می کند، اما من نمی توانم راه خوبی برای تجسم داده ها پیدا کنم. نمودارهای سه بعدی روی کاغذ خیلی واضح نیستند و نمودار کانتور از دو مجموعه داده نیز کار نمی کند. یک راه روشن و ساده برای نشان دادن داده ها و تناسب چیست؟ داده = واردات[https://dl.dropbox.com/u/3538352/data.dat]; fit = NonlinearModelFit[ داده، A*Exp[-(y - y0 - y1 Cos[2 (x/180*Pi)])^2/(w0 + w1 Cos[2 x/180*Pi])^2]، {A، {y0، 0.04}، {y1، 0.00}، {w0، 0.03}، {w1، 0.01}}، {x، y} ]; نمایش[ ListPointPlot3D[data], Plot3D[fit[BestFit], {x, 0, 180}, {y, 0, 0.1}] ] **ویرایش:** چیزی که در حال حاضر تصمیم گرفتم انجام دهم استفاده از یک « DensityPlot' داده ها با 'ContourPlot' تناسب (شبیه به پاسخ راهول ناراین). این واقعاً کیفیت مدل را نشان نمیدهد، بنابراین نمودارهای دیگری را اضافه میکنم، نامزدها * باقیماندهها در مقابل مقادیر پیشبینیشده (شبیه به پاسخ کریس) * توزیع باقیماندهها (پاسخ کریس) * نمودار Q-Q با استفاده از `QuantilePlot[fit[ FitResiduals]]` * طرح پیشنهادی راهول ناراین 
|
نحوه تجسم تناسب سه بعدی
|
43602
|
من سعی می کنم یک PDE را در مرتبه اول با شرایط مرزی خاص حل کنم. وقتی من از DSolve بدون شرایط مرزی حل می کنم، _Mathematica_ در یک تابع دلخواه به من پاسخ می دهد. وقتی شرایط مرزی را می گذارم، آن را حل نمی کند. لطفاً کسی می تواند در این مورد به من کمک کند (اخطار: من تازه وارد _Mathematica_ هستم). پیشاپیش به موقع از شما متشکرم کد: pde = D[S[x، y، z]، x] + D[S[x، y، z]، y] + D[S[x، y، z]، z] - A*S[ x، y، z] - B == 0 در اینجا A و B ثابت های شناخته شده هستند و S[x,y,z] راه حلی است که من به دنبال آن هستم. سپس من به سادگی از DSolve استفاده می کنم[{pde, S[0,y,z] ==0, S[x,y,0] ==0, S[x,0,z] ==0}, S[x, y,z], {x,y,z}] این خروجی معادل ورودی را به من برمی گرداند! متشکرم.
|
وقتی شرایط مرزی را به یک PDE اضافه می کنم، خروجی همان ورودی است
|
2164
|
با الهام از این سوال میخواهم بدانم که آیا کد زیر را میتوان بدون حلقههای واضح (For، while، و غیره) به روشی تمیز، کارآمد و غیر ساختگی نوشت؟ من نتوانسته ام این کار را انجام دهم. حداکثر = 5000; a = ConstantArray[0، حداکثر]؛ x = y = z = n = 1; val := 2 (2 n^2+(y-2) (z-2)+x (y+z-2)+2 n (x+y+z-3)); برای[x = 1، val <= max، x++، برای[y = 1، val <= max && y <= x، y++، برای[z = 1، val <= max && z <= y، z++، برای [n = 1، (r = val) <= max، n++، a[[r]]++ ]; n = 1 ]; z = 1 ]; y = 1 ] خروجی آرایه «a» است.
|
آیا می توان این را به خوبی، بدون حلقه نوشت؟
|
16319
|
من می خواهم دو لیست جداگانه از ضرایب مشتق را استخراج کنم. اگر مثلاً cl= A1*D[P[x, y], {x, 1}] + A2*D[P[x, y], {x, 2}] + A3*D[Q داشته باشم [x، y]، {y، 3}] + A4*D[Q[x، y]، {y، 1}]; من میخواهم لیستهای «{A1، A2}» و «{A3، A4}» را استخراج کنم، اما نمیخواهم تمام عبارات مشتق را در دستور «CoefficientList» تایپ کنم. من میخواهم این فهرستها را بهصورت برنامهریزی استخراج کنم، زیرا فهرست بسیار طولانی مشتقها را در مشکل واقعی خود دارم، که فکر میکردم برای پست کردن در اینجا خیلی طولانی است. به نظر می رسد موارد زیر کار می کنند، اما چگونه می توانم بدون تایپ کردن در لیست مشتقات این کار را انجام دهم؟ ضریب[cl، {D[P[x، y]، {x، 1}]، D[P[x، y]، {x، 2}]}] ضریب[cl، {D[Q[x، y ]، {y، 3}]، D[Q[x، y]، {y، 1}]}] مثال طولانیتر cl2=B1*مشتق[0، 1، 0][R][x، y، z] + B2* مشتق[2، 0، 0][R][x، y، z] + B4*مشتق[2، 1، 3][V][x، y، z] + B3*مشتق [3، 2، 1][R][x، y، z] + B5* مشتق[4، 1، 5][V][x، y، z] + B0*V[x، y، z] + B00*R[x، y، z]؛ من به لیستی از ضرایب و فهرستی از مشتقات موازی نیاز دارم تا بدانم کدام مشتق ضریب مناسب است. اما اگر مشتقات صفر داشته باشم، در لیست ظاهر نمی شوند؟
|
فهرست ضرایب مشتقات
|
59052
|
من میخواهم از Mathematica برای سادهسازی نمودار تصمیمگیری باینری (یعنی انتخاب بهینه ترتیب متغیرها) استفاده کنم. به نظر نمی رسد که من اصلاً چیزی در این موضوع پیدا کنم، اگرچه این چیزی است که همه افراد با سابقه کمی CS به خوبی می دانند. با توجه به توانایی MMA در برخورد با نمودارها و توابع بولی، این کار امکان پذیر به نظر می رسد، اما من نمی خواهم زمان زیادی را برای حل مشکلی که قبلاً حل شده است تلف کنم. آیا کسی از منابع MMA در این مورد مطلع است؟
|
نمودارهای تصمیم دودویی (BDD)
|
42516
|
در اینجا یک مثال ساده است. فرض کنید می خواهیم ماتریس خارج از مورب m را پیدا کنیم: m={{1,2},{3,4}} این را می توان به سادگی با استخراج لیستی از عناصر مورب حل کرد و ماتریس مورب را دوباره ایجاد کرد اینها، و حذف آنها از ماتریس کامل برای به دست آوردن عناصر خارج از مورب: m - DiagonalMatrix[Diagonal[m]] برای بدست آوردن {{0،2}،{3،0}} اکنون، این یک راه حل نسبتاً ساده برای مشکل داده شده بود، اما چیزی که در تعجبم این است که آیا راهی برای نوشتن چیزی شبیه به (Identity - DiagonalMatrix@Diagonal) وجود دارد. [m] برای به دست آوردن همان نتیجه. در این مثال ساده، با انجام این کار چیز زیادی به دست نمیآید، اما من فقط فکر میکردم که میتواند در مسائل پیچیدهتر جالب باشد و کمک کند که کد در برخی موارد بیشتر شبیه ریاضیات اساسی شود.
|
آیا می توان عملگرهای Mathematica را به صورت خطی برای خوانایی ترکیب کرد؟
|
6388
|
نبرد ادامه دار با Mathematica شامل گرافیک های سنگین با برچسب های متنی است. به عنوان مثال، عبارت زیر طوری رندر میشود که گره «ویژگیهای چرخه حیات...»، فلش را از گره «غیر کاربردی» کاملاً پنهان میکند. آیا گزینه ای برای فاصله بین این گره ها وجود دارد؟ TreePlot[{ Software Engr -> Specification، Software Engr -> Implementation، Specification -> Functional، Specification -> NonFunctional، Functional -> Style[ What the system \n must do, Bold], Nonfunctional -> Column[{ Style[Lifecycle خواص:، Bold], Interoperability، Usability، Scalability، Safety، Expandability، Flexibility، Robustness، Modularity}] }، Top، Software Engr، VertexLabeling -> True، PlotStyle -> {FontFamily -> Helvetica، FontSize -> 14}، EdgeRenderingFunction -> ({GrayLevel[0.5], Arrow[#1, 0.2]} &) ] یک مشکل مرتبط این است که اگرچه «Export» یک PDF از آن را دقیقاً همانطور که در نوت بوک نشان داده می شود ارائه می دهد، روی سلول کلیک راست کرده و از «ذخیره» استفاده می کند. انتخاب به عنوان... باعث می شود گره های ذکر شده در بالا با هم همپوشانی داشته باشند. این یک آشفتگی است. تصور کنید که با نمودارهای بزرگتر سروکار دارید
|
کنترل مشکل چیدمان TreePlot (و GraphPlot).
|
21202
|
من سعی می کنم Wolfram _Mathematica 8_ Home Edition را راه اندازی کنم. خود نصب بدون هیچ مشکلی انجام شد. توجه: ... نشان دهنده نام ماشین، نام کاربری و غیره من است. ### نسخه لینوکس ...$ uname -a Linux ... 3.5.0-25-generic #39-Ubuntu SMP دوشنبه 25 فوریه 18:26 :58 UTC 2013 x86_64 x86_64 x86_64 گنو/لینوکس ### پیام های خطا ...$ mathematica /usr/local/bin/mathematica: 237: /usr/local/bin/mathematica: /usr/local/Wolfram/Mathematica/8.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux/Mathematica: یافت نشد ...$ math /usr /local/bin/math: 166: exec: /usr/local/Wolfram/Mathematica/8.0/SystemFiles/Kernel/Binaries/Linux/MathKernel: پیدا نشد ### چیزهایی که من امتحان کردم، شخصی را پیدا کردم که دقیقاً همان پیغام خطا را داشت، فقط در Mint 10 بود. سیستم در اینجا پیوند وجود دارد: http://forums.linuxmint.com/viewtopic.php?f=47&t=61409 به نظر می رسد نویسنده با نصب یک کتابخانه از دست رفته با این مشکل برخورد کرده است. تنها مسئله این است که نویسنده پست انجمن از بیان اینکه چه کتابخانه ای گم شده است خودداری کرد! من سعی کردم با استفاده از نرم افزار Updater مطمئن شوم که تمام مخازن من به روز هستند. آیا کسی پیشنهادی برای بسته هایی دارد که بتوانم با استفاده از Synaptic Package Manager نصب کنم؟ اگر Mathematica در اوبونتو 12 به خوبی اجرا شود، باید برنامه یا کتابخانه ای باشد که در LUbuntu وجود ندارد و مانع از شناسایی فایل توسط راه انداز می شود. زیرا من می توانم به هر کسی که می پرسد اطمینان دهم که پرونده های مورد نظر همه آنجا هستند. به عبارت: ...$ ls /usr/local/bin/mathematica /usr/local/bin/mathematica ...$ ls /usr/local/Wolfram/Mathematica/8.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux/Mathematica /usr/local/Wolfram/Mathematica/8.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux/Mathematica ...$ ls /usr/local/Wolfram/Mathematica/8.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux/Mathematica /usr/local/Wolfram/Mathematica/8.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux/Mathematica همه فایلهای بالا دارای 755 مجوز هستند، در صورتی که کسی در مورد آن فکر کند. من می توانم بازخوانی صفحه نمایش را برای آن نیز نشان دهم، اگر کسی هنوز شک دارد. من از هر پیشنهادی قدردانی میکنم، اگرچه میخواهم این پیشنهادها شامل اجرای Mathematica در LUbuntu باشد. من ترجیح می دهم سیستم عامل خود را تنها به عنوان آخرین راه حل تغییر دهم.
|
نمی توان Mathematica 8 را در Lubuntu راه اندازی کرد
|
43604
|
من باید نمودارهای بزرگ (جهت دار، غیر چرخه ای، متعدی) تولید کنم. کد من در Mathematica برای تعداد زیادی رئوس بسیار کند می شود. من چندین روش را امتحان کرده ام و نمی توانم هیچ پیشرفت قابل توجهی در سرعت پیدا کنم. نمودارها به صورت زیر تولید می شوند. به شما یک لیست «aList» با اندازه «nS» از نقاطی که بهطور تصادفی تولید شدهاند (چند واقعی) و یک «تابع لبه» بولی که روی جفتهایی از این نقاط عمل میکند، داده میشود. سپس نموداری با رئوس «nS» ایجاد میکنید که با اعداد صحیح «i = 1،...، nS» برچسبگذاری شدهاند که یالهای آن به صورت زیر است: «f(aList[[i]],aList[[j]]) == True` $\iff$ `i->j`. ویژگی های «f» همیشه به گونه ای است که نمودار حاصل یک DAG متعدی است. در اینجا یک مثال صریح است. لیست امتیازات من (در این مورد 2 تاپل) nS = 1000 است. aList = مرتبسازی[{RandomReal[]، RandomReal[]}، {nS}]]; و تابع لبه من f[i_, j_] است := aList[[j, 1]] - aList[[i, 1]] > Abs[aList[[j, 2]] - aList[[i, 2]] ] اکنون میخواهم نمودار خود را تولید کنم. من به این فکر کردهام که همه «قوانین» (لبهها) را با استفاده از Reap/Sow بیابم یا یک ماتریس مجاورت را محاسبه کنم، اما همه روشهایی که امتحان کردهام برای «nS» بزرگ بسیار کند هستند. زیر رویکردهای مختلف من: r1 = Reap@Do[If[f[i، j]، Sow[Rule[j، i]]]، {i، nS}، {j، i}]; // زمانبندی r2 = جدول موازی[If[f[i, j], Rule[j, i], ## &[]], {i, nS}, {j, i}]; // زمانبندی r3 = جدول موازی[If[f[i, j], 1., 0.], {i, nS}, {j, i}]; // زمان بندی (* {4.626997، Null} {2.023294، Null} {1.397499، Null} *) هر یک از این رویکردها برای nS = 1000 در حال حاضر بسیار کند است. برای ایجاد یک ماتریس مجاورت بولی به این روش در C++ به جای ~1.0 ثانیه 0.01 ثانیه طول می کشد. آیا راهی برای بهبود عملکرد در Mathematica وجود دارد؟ شاید از کامپایل استفاده کنید؟ من سعی کردم چیزهای مختلف را بدون موفقیت تغییر دهم. من هیچ پیش زمینه/انگیزه ای ارائه نکردم اما اگر مایلید خوشحال می شوم توضیح دهم.
|
بهبود عملکرد در تولید نمودارهای تصادفی (غیر چرخه ای جهت دار).
|
2168
|
من تلاش کردهام تا Wolfram Lightweight Grid Manager را راهاندازی و استفاده کنم تا بتوانم محاسبات موازی را از Mathematica با استفاده از 2 پردازنده از راه دور در ماشین دیگری در شبکه محلی خود انجام دهم. محیط محاسباتی من شامل: کامپیوترها: نام: iMac 6 27 اینچ iMac، 3.06 گیگاهرتز Intel Core 2 Duo؛ 4 گیگابایت 1067 مگاهرتز DDR3. نسخه Mathematica: 8.0.1.0 نام: iMac 7 27 اینچ iMac، 3.06 GHz Intel Core 2Hz 4 گیگابایت DDR3 1067 مگاهرتز. شبکه: Apple Time Capsule -- توجه داشته باشید که 2 iMac با اتصالات اترنت سیمی سخت به Time Capsule متصل می شوند. هیچ فایروال داخلی مانع از دسترسی به iMac 7 نمی شود. از آنجایی که مجوز من از 4 پردازنده برای محاسبات موازی پشتیبانی می کند، باید به من امکان دهد که 2 پردازنده از راه دور را شناسایی کنم و سپس محاسبات را بین آنها و 2 پردازنده در ماشین اصلی خود توزیع کنم. من Wolfram Lightweight Grid Manager را روی iMac 6، دستگاه اصلی Mathematica من، نصب کرده ام. وقتی به Preferences>>Parallel نگاه می کنم به شکل زیر به نظر می رسد:  می توانید ببینید که هسته ها را در آدرس IP 10.0.10.22 شناسایی می کند، دستگاه iMac 7 من، اما در پنجره وضعیت هسته موازی فقط هسته های روی iMac 6 به عنوان موجود ظاهر می شوند. من موارد زیر را در یک نوت بوک برای شناسایی و راهاندازی هستههای راه دور اجرا میکنم: SetSystemOptions[ParallelOptions -> MathLinkTimeout -> 120]; (* تنظیم بر اساس توصیه PREMIER SUPPORT *) به [LightweightGridClient] نیاز دارد $ProcessorCount ParallelEvaluate[$ProcessID] ParallelEvaluate[$MachineName] $MaxLicenseSubprocesses 2 {5095، {5095-Max iMac-6} 4 RemoteServicesAgents[] {http://10.0.10.22:3737/WolframLightweightGrid/Manager} (* به نظر می رسد موارد فوق منطقی هستند زیرا آدرس IP اگر دستگاه از راه دور باشد. 11020. $KernelCount 2 CloseKernels[] (* فقط برای شروع تمیز *) LaunchKernels[] (* خطای زیر را می دهد *) RemoteKernelOpen::lwgconnect: امکان اتصال به http://10.0.10.22:3737/WolframLightana وجود ندارد. اتصال شبکه و املای نام میزبان یا URL رایانه راه دور را بررسی کنید. تأیید کنید که یک Lightweight Grid Manager در رایانه راه دور در حال اجرا است. >> {KernelObject[17, local], KernelObject[18, local], $Failed, $Failed} ظاهراً Mathematica می تواند 2 پردازنده را در دستگاه محلی من ببیند (آدرس IP iMac 6: 10.0.10.3)، اما نمی تواند به پردازنده های اضافی در دستگاه راه دور دسترسی پیدا کند (iMac 7: آدرس IP: 10.0.10.22). Wolfram Lightweight Grid Manager در یک مرورگر باز می شود. دارای یک برگه Licensing است که درخواست ورود به سیستم را می کند، اما جالب است که نه ورود اداری برای رایانه یا هیچ یک از 2 نام کاربری و رمز عبوری را که باید هنگام نصب و پیکربندی Lightweight Grid Manager تنظیم کنید، نمی پذیرد. نحوه ویدیو (به لینک مراجعه کنید) این را روشن نمی کند. مطمئن نیستید که در مرحله بعد چه چیزی را امتحان کنید. آیا باید نوعی نرم افزار مشتری شبکه را روی رایانه راه دور نصب کنم؟ آیا باید از رایانه محلی وارد رایانه راه دور شوم؟ آیا باید Mathematica را روی رایانه راه دور نصب کنم؟ من مستندات را بررسی کردهام و باید بگویم که واضحترین مستندات ولفرام را پیدا نکردهام. به نظر می رسد چیزی را از دست داده ام. آیا کسی ایده ای در مورد نحوه پیکربندی این دارد تا بتوانم هسته های راه دور را راه اندازی کنم و به آنها دسترسی داشته باشم؟
|
شبکه وزن سبک Wolfram و محاسبات موازی
|
16315
|
من یک عبارت دارم که بسیار بزرگ است و چندین عبارت فرعی با سر مجموعه دارد. کاری که من میخواهم انجام دهم این است که عبارات فرعی «Conjugate[...]» را بدون تأثیر بر سایر عبارات فرعی سادهسازی کنم. اولین روشی که من در نظر گرفتم گزینه Transformationfunctions از Simplify بود. من نوشتم: Simplify[expr,Transformationfunctions->{Conjugate}] خوب، Conjugate واقعا ناپدید می شود، اما نتیجه اشتباه است. برای مثال (با مجموعه `$Assumptions` بنابراین همه متغیرها واقعی در نظر گرفته می شوند) FullSimplify[Conjugate[ t1 (2 Cos[(Sqrt[3] kx)/2] Cos[ky/2] + Cos[ky]) + I t1 (-2 Cos[(Sqrt[3] kx)/2] Sin[ky/2] + Sin[ky]]، Transformationfunctions->{Conjugate}] t1 می دهد (2 Cos[(Sqrt[3] kx)/2] Cos[ky/2] + Cos[ky]) + I t1 (-2 Cos[(Sqrt[3] kx) /2] Sin[ky/2] + Sin[ky]) روش دومی که در نظر گرفتم استفاده از «ComplexExpand //@ Conjugate» است. از آنجایی که همه متغیرهای عبارت من به عنوان متغیرهای واقعی اعلام میشوند، «Conjugate[expr]» به «ComplexExpand //@ Conjugate[expr]» تبدیل میشود. برای انجام چنین جایگزینی، میتوانم از جستجو و جایگزینی و ارزیابی در محل استفاده کنم، اما همانطور که گفتم، عبارت بزرگ است، بنابراین نمیخواهم این کار را به این صورت انجام دهم. در عوض من کارهای زیر را انجام دادم: largeexpr /. Conjugate -> ComplexExpand //@ Conjugate اما این کار نکرد. در اینجا «largeexpr» عبارتی است که حاوی زیر عبارات با سر «مجموعه» است. برای مثال، Sqrt[t1^2]+Conjugate[t1 (2 Cos[(Sqrt[3] kx)/2] Cos[ky/2] + Cos[ky]) + I t1 (-2 Cos[(Sqrt[ 3] kx)/2] Sin[ky/2] + Sin[ky])] پس آیا کسی میتواند به اشتباه من اشاره کند؟ یا راه حل بهتری پیشنهاد کنید؟
|
چگونه می توانم یک عبارت فرعی تعبیه شده را بدون تأثیر بر سایر عبارت های فرعی ساده کنم؟
|
41693
|
من میخواهم با استفاده از **_Mathematica 7.0_** چند توزیع **سه بعدی** از نقاط تولید کنم که **شبیه** تصویر زیر است: فضای سه بعدی](http://i.stack.imgur.com/CEajz.png) چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ پیشنهادات شما چیست؟ کدام کدهای Mma 7 می توانند توزیع نقاطی را که _تقریبا_ به این صورت است انجام دهند؟ من به طور خاص به دنبال یک روش تجمع محدود انتشار نیستم. هر روش دیگری جالب خواهد بود، اگر نسبتاً سریع باشد. در حالت ایده آل، کد باید خیلی سریع کامپایل شود. افزودن چند سایه رنگ به توزیع گزینه خوبی خواهد بود. **ویرایش:** تصویر بالا از این موضوع گرفته شده است: توزیع نقاط تصادفی در فضای سه بعدی برای شبیه سازی سحابی خرچنگ که در مورد رشته ها و ساختارهای فرعی در سحابی خرچنگ است.
|
چگونه میتوان این توزیع سهبعدی نقاط فراکتال را در Mma 7.0 ایجاد کرد؟
|
52097
|
تبدیل زیر را از String به بیان Mathematica در نظر بگیرید: n = 10; ToExpression[Table[{, {n}] <> Table[}, {n}]] > > {{{{{{{{{}}}}}}}}}} > همه چیز است خوب با این حال، زمانی که رشته طولانی تر است: n = 510; ToExpression[Table[{, {n}] <> Table[}, {n}]] > > ToExpression::sntx: نحو نامعتبر در یا قبل از > > <<182>> > ^. > $Failed > رشته واقعی من که میخواهم تبدیل کنم بسیار طولانیتر است، حدود 2 میلیون کاراکتر. چگونه می توانم آن را به عبارت Mathematica تبدیل کنم؟ یک مثال کوتاه این است: > {GAME، {version، 0.23.5}، {linkURL، }، {Mode، 1}، > {PARAMETERS، { FLIGHT، {CanQuickSave، True}، {CanQuickLoad، > True}}}، {SCENARIO، {name، ScenarioDiscoverableObjects}، {صحنه، > 7، 8، 5}، {، 703987854}، {sizeCurve، {key، 0 0 1.5 1.5}، {key ، > 0.3 0.45 0.875 0.875}}} **به روز رسانی** «خواندن «جریان» نیز ناموفق است: n = 510; string = جدول[{, {n}] <> جدول[}, {n}]; stream = StringToStream[string] Read[stream, Expression] Close[stream] > > Read::readt: ورودی نامعتبر هنگام خواندن پیدا شد > {{{{{{{{{{{{{{{ {{{{{{{{{{{{{{{ {{{{{{{{{{{{{{{ {\[بیضی] > > }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}}} }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}}} }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}}} }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}}} > از > StringToStream {{{{{{{{{{{{{{{{ {{{{{{{{{{{{{{{{ {{{\[بیضی] > > }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}}}}}}}} }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}}} }}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}} { }}}}}}]. > >> >
|
ToExpression با عبارات رشته تودرتوی طولانی شکست می خورد
|
50944
|
من ماتریسی از دادهها به شکل 3 بردار R، Z، M1، M2، M3 دارم، مختصات استوانهای که نشاندهنده اندازهگیری M جریان مافوق صوت متقارن محوری در موقعیت R، Z است (من در امتداد آن اندازهگیری نمیکنم. مختصات تتا). http://pastebin.com/eDGZaFuT (با عرض پوزش، برای پست کردن لینک کافی نیست) یا فایل را مستقیم دریافت کنید http://cl.ly/3e0e2M3U313n/download/He%2014K%20HD.pit من یک نمودار بسیار زیبا دارم با تابع ListContourPlot که میتوانم تمام محاسباتم را روی آن انجام دهم. http://cl.ly/image/1430170n1o0u همانطور که می بینید، جریان عمدتاً متقارن با هسته در دمای دقیق و لایه های مرزی کاملاً مشخص است، و مقادیر ± R با توجه به دقت اندازه گیری من، X را نشان می دهد. من علاقه مند به ترسیم یک گرافیک شبه 4 بعدی هستم که چندین سطح سه بعدی نیمه شفاف ایجاد کند، به عنوان مثال در آن مورد، 3 مخروط مربوط به سطوح `T = 15, T = 14, T = 13` من سعی کردم تابع را تعریف کنم. یک سطح را در یک نمودار قطبی سه بعدی، با مقدار R ثابت (به عنوان اولین تقریب) و تتا مستقل رسم کنید، سپس شانه کنید اینها با نمایش، اما کار نمی کند. من همچنین چندین روش دیگر را که در این سایت یافتم امتحان کردم، اما نتوانستم آنها را به کار ببرم (یا چیزی که به دنبال آن هستم نیست یا قابل اجرا نیست زیرا لیستی از نقاط را دارم و عملکردی ندارم). من در حال شروع در _Mathematica_ هستم، بنابراین کد زیر ممکن است بسیار زشت به نظر برسد (اما کار می کند! و مال من است!) ؛) هر گونه کمکی در طرح این موضوع بسیار قدردانی می شود. در اینجا توابع من برای رسم داده ها به صورت دو بعدی تا کنون آمده است. fileimport=وارد کردن[~/Downloads/N2 83K.pit,table]; (* دریافت پارامترهای اندازه گیری، وارد کردن داده ها *) ysteps = Part[fileimport[[2]], 1]; ymin = قسمت[وارد کردن فایل[[2]], 2]; δy = قسمت[وارد کردن فایل[[2]]، 3]; xsteps = قسمت[وارد کردن فایل[[3]]، 1]; xmin = قسمت[وارد کردن فایل[[3]], 2]; δx = قسمت[وارد کردن فایل[[3]]، 3]; گاز = قسمت[فایل واردات[[5]][[1]]]; rawdata = Drop[import file, 7]; (* تولید سطوح،، یافتن هسته جریان *) MachMatrix = Transpose[{rawdata[[All, 2]], rawdata[[All, 1]],rawdata[[All, 4]]}]; TemperatureMatrix = Transpose[{rawdata[[All, 2]], rawdata[[All, 1]], rawdata[[All,5]]}]; DensityMatrix=Transpose[{rawdata[[All, 2]], rawdata[[All,1]], rawdata[[All,7]]*10^16}]; Flowmatrix = {TemperatureMatrix, DensityMatrix, MachMatrix}; Findcore[row_] := (Abs[ردیف[[2]]] < 0.03); (* پارامترهای کاربر برای نمودار *) inter = 1; نسبت = 2/3; سایز = 800; (* plotmap نمودار دوبعدی ماتریس پارامتر نقشه را می سازد *) plotmap[map_] := ListContourPlot[Flowmatrix[[map]], ColorFunction -> ColorData[TemperatureMap], PlotLegends -> Automatic, GridLines -> {Table[m] , {m, xmin, xsteps, δx}], جدول[n, {n, ymin, ysteps, δy}]}, InterpolationOrder -> inter, AspectRatio -> ratio, ImageSize -> size, Contours -> 200, ContourStyle -> None, Method -> {GridLinesInFront -> True}] TabView[{ دما -> نقشه نقشه[1]، چگالی -> plotmap[2]، Mach -> plotmap[3]}] من توابع بیشتری برای محاسبه سایر خصوصیات جریان دارم، اما این همان نموداری است که میخواهم سطوح را از آن بدست بیاورم.
|
ترسیم هم سطحی سه بعدی
|
17041
|
من میخواهم چرخههای متمایز را انتخاب کنم (که توسط فهرست ارائه میشوند). چرخه «{a، b، c، d}» باید مانند «{b، c، d، a}» یا «{c، d، a، b}» یا «{d، a، b،» باشد. ج}`. اما برابر با `{a, c, b, d}` نیست. چرخه های متمایز از این مجموعه {{a, b, c, d}, {a, b, d, c}, {a, c, b, d}, {a, c, d, b}, {a, د، ب، ج}، {الف، د، ج، ب}، {ب، الف، ج، د}، {ب، الف، د، ج}، {ب، ج، الف، د}، {ب، ج د، الف}، {ب، د، الف، ج}، {ب، د، ج، الف}، {ج، الف، ب، د}، {ج، الف، د، ب}، {ج، ب، الف، د}، {ج، ب، د، الف}، {ج، د، الف، ب}، {ج، د، ب، الف}، {د، الف، ب، ج}، {د، الف، ج، ب}، {د، b، a، c}، {d، b، c، a}، {d، c، a، b}، {d، c، b، a}} باید «{a،b،c،d} باشد، {a,b,d,c},{a,c,b,d},{a,c,d,b},{a,d,c,b},{a,d,b,c}` . میخوام بدونم هر دو سیکل یکیه یا نه؟ چرخه ای که من درگیر می کنم دارای طول 14 است. برای مثال، {a1, a2, a5, a6, a7, b1, b2, b3, b4, b5, b6, b7, a3, a4} {a1, a2, a3, a4, a5 , a6, a7, b1, b2, b3, b4, b5, b6, b7} {b1, b2, b3, b4, b5, b6, b7, a3, a4, a1, a2, a5, a6, a7} چگونه در Mathematica کدنویسی کنیم؟
|
نحوه نمایش یک لیست به عنوان یک چرخه
|
45568
|
آیا کسی می داند چگونه هنگام استفاده از FindGraphCommunities (تجزیه و تحلیل شبکه اجتماعی) با استفاده از گزینه Spectra ماتریس همبستگی را بدست آورد؟ آیا کسی می تواند به من نیز بگوید که بسته تجزیه و تحلیل شبکه های اجتماعی (برای مشاهده ساخت تابع) در سیستم فایل Wolfram در کجا قرار دارد؟ من در Combinatorica بررسی کردم، اما عملکردهای تجزیه و تحلیل شبکه اجتماعی را پیدا نکردم. (Mathematica V9)
|
هنگام استفاده از FindGraphCommunities، ماتریس همبستگی را دریافت کنید
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.