_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
39263
|
من ساختار زیر را دارم، که تابعی را تعریف میکند که بعداً چندین بار در یک حلقه فراخوانی میکنم. من اغلب از این استفاده می کنم، اما هرگز به این فکر نکرده ام که آیا روش حرفه ای تری برای انجام آن در Mathematica وجود دارد یا خیر. خوشحال می شوم در مورد MWE g[x_] زیر بازخورد دریافت کنم:= Log[x] + 1000; f[a_, x_, c_] := { temp = 4*a*c + g[a] // N; a + temp}; داده = {}; برای[i = 1, i < 10, i++, data = Append[data, {i, f[i, 1, 1][[1]]}]] EDIT: قسمت داخلی تابع «f» نیست مهم است، می تواند هر چیزی باشد.
|
حرفه ای کردن/بهینه سازی کد من که یک تابع را فراخوانی می کند
|
33527
|
من سعی می کنم این انتگرال ساده را حل کنم: ادغام[Cos[m*x]*Cos[mp*x]، {x، 0، 2 \[Pi]}، فرضیات -> عنصر[m - mp، اعداد صحیح] && عنصر [m + mp، اعداد صحیح] && m - mp != 0 && m + mp != 0] که صفر است. با این حال، Mathematica می دهد: 1/2 (Sin[2 (m - mp) \[Pi]]/(m - mp) + Sin[2 (m + mp) \[Pi]]/(m + mp)) چرا ?، هر نکته؟ با تشکر
|
آیا من چیزی را در این انتگرال از دست داده ام؟
|
3299
|
لیستی از نقاط ارجاع جغرافیایی عبارتند از: coord = {{3.54231*10^6, 5.43395*10^6}, {3.54235*10^6, 5.43395*10^6}, {3.54239*10^6, 5.43396*1 }، {3.54231*10^6، 5.43398*10^6}، {3.54235*10^6، 5.43399*10^6}، {3.54239*10^6، 5.434*10^6}، {3.5423*10^6، 5.43402*10^6}، {3.5423*10^6، 5.43402*10^6} 3.54234*10^6، 5.43403*10^6}, {3.54238*10^6, 5.43404*10^6}, {3.54229*10^6, 5.43406*10^6}, {3.54233*10^6, 5.43404*10^6, {3.54233*10^6, 5.43407*10 3.54237*10^6، 5.43408*10^6}، {3.54228*10^6، 5.4341*10^6}، {3.54232*10^6، 5.43411*10^6}، {3.54236*10^6، 5.43412}*1 مایلم هر نقطه از این لیست را با شماره موقعیت برچسب گذاری کنم نکته در این لیست چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
برچسب گذاری نقاط یک لیست در طرح
|
57955
|
وقتی یک تابع بسیار بزرگ را کامپایل می کنم و به آن ورودی می دهم، تابع خطا برمی گرداند. متوجه شدم که این به این دلیل است که مقدار تابع از کوچکترین عدد ماشین کوچکتر می شود. آیا می توان به MMA گفت که وقتی یک تابع را کامپایل می کنم اگر خروجی تابع از کوچکترین عدد ماشین کوچکتر شود باید کوچکترین عدد ماشین یا صفر را برگرداند؟
|
مشکل با دقت شماره ماشین در توابع کامپایل شده
|
57375
|
من با سبک های مختلف درگیر بودم و سبک MUnit را امتحان کردم. من دوباره به گزارش استاندارد تبدیل شدم اما همچنان نوار ابزار تست نوت بوک را می بینم. آیا راهی برای خلاص شدن از آن وجود دارد؟ 
|
از نوار ابزار تست نوت بوک خلاص شوید
|
17043
|
من با مشکل زیر روبرو هستم: من باید روی چندین نمودار از قبل طراحی شده کار کنم که در قالب .DOT قابل دسترسی هستند. Mathematica میتواند این نمودارها را به خوبی بخواند، اما چون گرههای نمودارها به جای دادههای متنی واقعی که من به آنها علاقهمندم، فقط حاوی ID هستند. دادهها در برچسبهای گره ذخیره میشوند. بنابراین اگر من کاری شبیه به آن انجام دهم: argGraph = Import[http://www.arg.dundee.ac.uk/AIFdb/dot/4] VertexList[argGraph] فقط لیستی از شناسه ها را دریافت می کنم: {234 ، 235، 236، 237, 238، 239} چگونه می توانم به راحتی نمودار را دوباره فرمت کنم تا برچسب ها تخصیص داده شوند به عنوان مقادیر گره؟ نمودار به این صورت است: Graph Image و نمایشی از این نقشه استدلال است: Argument Map از کمک شما بسیار متشکرم.
|
چگونه می توان برچسب گره گره را به عنوان مقدار گره اختصاص داد؟
|
52099
|
متوجه شدم که خط زیر، Image[x, {y, 1, 250}, {x, 30/256, 40/256, 0.02/256}]، بزرگنمایی -> 1] به تصویر زیر می رسد: ! [توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/riUoH.png) در تصویر قبل، 10 مورد عمودی وجود دارد میلهها، هر کدام سایه متفاوتی از خاکستری دارند. بر اساس محدوده ای که من در «جدول» استفاده کردم، این بدان معناست که 256 سایه خاکستری هنگام رفتن از سیاه به سفید (یعنی عمق 8 بیت در هر کانال) وجود دارد. به طور مشابه، این افکت در تصاویر تمام رنگی نیز خود را نشان می دهد. آیا راهی وجود دارد که رنگ های تولید شده توسط «تصویر» کمتر از این «افکت راه پله» داشته باشند؟ این سوال مرتبط در مورد افزایش عمق کانال فراتر از 8 بیت در هر کانال RGB می پرسد، اما به نظر نمی رسد که پاسخی که بیشترین رای داده شده است، از نظر محاسباتی به خوبی در اندازه های تصویر 3000\ بار 3000 دلار یا بیشتر استفاده شود.
|
256 سایه خاکستری
|
37521
|
می دانیم که: $$ \cos\left[(i+j+k)\pi\right] = (-1)^{i+j+k} $$ برای $i، j، k$ که اعداد صحیح مثبت هستند. در _Mathematica_ امتحان کرده ام: FullSimplify[Cos[(i + j + k)*Pi]، فرضیات -> عنصر[{i، j، k}، {مثبت، اعداد صحیح}]] اما همچنان Cos را برمی گرداند. تابع کسی میدونه چطور میشه این ساده سازی رو انجام داد؟
|
چگونه Mathematica را ساده کنیم $\cos[(i + j + k)\pi]$ به $(-1)^{i+j+k}$؟
|
18030
|
کمی به اطراف نگاه کردم و به نظر نمی رسید آن را پیدا کنم. به عنوان مثال، به اندازه کتاب های Wrox واضح نیست. من به صورت آنلاین با یک پی دی اف کتاب مواجه شدم [من هزینه جلد شومیز را پرداخت کردم] اما چسباندن کد از پی دی اف منجر به یکسری جایگزینی کاراکترهای نادرست شد. اطلاعاتی در مورد منبعی برای این کار دارید؟
|
آیا کد منبع برای مثال در کتاب آشپزی ریاضیات سال مانگانو موجود است؟
|
27691
|
من باید برخی از دادهها را در فهرستهای ناهموار تو در تو، با جریانی از برچسبهای منحصربهفرد برچسبگذاری کنم. اگر برچسبها اعداد صحیح متوالی باشند، از 0 یا 1 شروع میشوند، بسیار راحت است، و اگر بتوانم هر بار که مجموعه دادهای را برچسبگذاری میکنم، همان جریان را تولید کنم. من میتوانم این کار را با توابع بازگشتی انجام دهم که در لیست پارامترها و به طور معمول در هر خروجی دور برچسب فعلی قرار میگیرند (مثلاً اولین عنصر در یک لیست، طبق قرارداد؛ این اساساً شبیهسازی صریح حالت موناد Haskell است). این کار دست و پا گیر و زشت است، بنابراین من به دنبال راه حل بهتری هستم. «بینظیر» به تطبیق این صورتحساب نزدیک میشود. در یک هسته جدید، نسخه MMA 9.0.1 در Mac 10.8.4، جدول زیر[Unique[],{3}] {$3, $4, $5} عالی را در نظر بگیرید. بیایید سعی کنیم آنها را از 1 شروع کنیم، به دنبال مستندات، $ModuleNumber = 1; جدول[بی نظیر[]، {3}] {$6، $7، $8} اوه، شگفتزده! موارد زیر که اولین تلاش من بود، یک بلوک باگ بررسی ENULL داخلی ایجاد می کند[{$ModuleNumber = 1}، جدول[Unique[], {3}]] Mathematica یک خطای داخلی را شناسایی کرده است: vMessage ENULL لطفاً به محض اینکه این خطا را گزارش کنید ممکن است به support@wolfram.com جزئیات بیشتری از شرایطی که تحت آن رخ داده است ارائه دهید. من میتوانم همه چیز را با متغیر حالت جهانی خودم تقلید کنم و «Unique» را تقلید کنم، اما فکر کردم ابتدا اینجا را برای بینش و مشاوره بررسی کنم.
|
چگونه استریم های منحصر به فرد تکرار شونده تولید کنیم؟
|
21068
|
من در حال ایجاد یک فرمت سند قابل محاسبه (CDF) برای جاسازی در یک صفحه HTML هستم. من میخواهم دکمهای داشته باشم که بتوان روی آن کلیک کرد تا یک PDF از CDF از مرورگر ایجاد/ذخیره شود. ایده این است که یک شخص بتواند سند را دستکاری کند، مقادیر مشخصی را برای معادلات و نمودارها وارد کند و سپس بتواند تجسم حاصل را به صورت PDF دانلود کند. برای شروع، من یک نمودار گناه ساده ایجاد کردم و سپس یک دکمه در پایین برای صادرات سند اضافه کردم. من مطمئن نیستم که در عبارت Export چه چیزی وجود دارد یا اینکه عبارت صادرات حتی رویکرد صحیحی برای انجام این کار است. کد من اینجاست: sinplot = دستکاری[Plot[Sin[a x + b], {x, 0, 6}], {a, 1, 4}, {b, 0, 10}]; nb = CreateDocument[ {Cell[Sin Curve Simulation، Section], ExpressionCell[sinplot], Button[Export Graph, Export[ ... ]]}]; ایده هایی در مورد اینکه چگونه این کار را انجام دهیم؟
|
آیا می توان یک سند CDF زنده را در مرورگر به PDF صادر کرد؟
|
54490
|
«SemanticImport» ردیفهایی را با خالیهای انتهایی به اشتباه تفسیر میکند. به کاماها در ستون 2 توجه کنید: SemanticImport[https://docs.google.com/spreadsheet/pub?key=0Ati- pfGwn22sdGt1T3E4S3NFYWxmQXY2ZUJ0MmhXd2c&output=csv, [> Hembers -Lines , -entater -Lines توضیحات اینجا](http://i.stack.imgur.com/cHGfq.png) «وارد کردن[...,Delimiters->»،]//Dataset، شناسه های خط سرصفحه را به عنوان کلید تشخیص نمی دهد. (توجه داشته باشید که گوگل میله وب csv gsheets را منسوخ کرده است)
|
SemanticImport CSV را اشتباه تعبیر می کند
|
43606
|
من سعی کردم موضوعی در این مورد جستجو کنم، اما به نظر می رسد چیزی پیدا نکردم، بنابراین به اینجا می رسد. من با Mathematica کاملاً تازه کار هستم، بنابراین چیزهای زیادی وجود دارد که هنوز نمی دانم، اما یک چیز تا اینجا بسیار آزاردهنده است. اگر چیزی را تایپ کنم، فرض کنید 10 خط با توابع، متغیرها، ماتریس ها و غیره داشته باشید، و SHIFT + Enter را روی هر خط فشار می دهم تا یک خروجی دریافت کنم. سپس می توانم به هر تابع، نمودار و غیره یک نام یا نوعی بدهم، بنابراین می توانم همیشه از آن استفاده کنم. اما من همچنین میتوانم، حداقل من دیدهام، از % استفاده کنم و سپس آخرین خروجی را میگیرد، اگر اشتباه نکنم، یا میتوانم از %(number) استفاده کنم تا مشخص کنم از کدام خروجی میخواهم استفاده کنم. اما، و اکنون مشکل پیش میآید، اگر بخواهم چیزی را در خط قبلی تغییر دهم، فرض کنید یک مقدار در یک ماتریس باید تغییر کند، و من SHIFT+Enter آن خط را دوباره برای بهروزرسانی خروجی وارد میکنم. سپس عدد ورودی/خروجی تغییر میکند و جاهایی که من از دستور % استفاده کردهام و میخواهم آن را هم آپدیت کنم، اکنون دارای نقص هستند، زیرا ورودی/خروجی مانند قبل نیست. همانطور که گفتم، برای من بسیار آزاردهنده است که نمی توانم یک مقدار کوچک را بدون تأثیر بر کل سند تغییر دهم. اما شاید فقط به این دلیل است که من نوب هستم و نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم؟ پیشاپیش ممنون
|
چگونه شماره ورودی/خروجی را هنگام ویرایش تغییر ندهم؟
|
57377
|
هنگام عبور بردارهای با ارزش واقعی، با استفاده از VectorAngle انتظار یک زاویه واقعی را داشتم، اما یک زاویه مختلط به دست آوردم. VectorAngle[{-2.7432000000000016`, 0.`, 0.`},{2.7431999999999973`, 0.`, 0.`}] 3.14159 - 2.10734 * 101^-8 من اساساً برمی گرداند (101^-8 من اساساً این انتظار را داشتم. نصف دایره حدس من این است که دقت اعداد منجر به بخش خیالی می شود. 3 راه حل ممکن عبارتند از: * استفاده از Round[نتیجه، 10^-7]، که برای این مورد کار می کند، اما موارد آینده ممکن است یک بخش خیالی بزرگتر از 10^-8 * با استفاده از Re[result]، راه حل بهتری داشته باشند. جالب توجه است، استفاده از Round بر روی بردارها به مقداری به اندازه کافی کوچک منجر به یک راه حل دقیق می شود. به عنوان مثال من به نزدیکترین 10^-100 گرد کردم و مقدار دقیق pi را دریافت کردم. در ادامه احتمالاً فقط قسمت واقعی نتیجه را می گیرم، اما آیا این رفتار مورد انتظار در Mathematica برای این تابع است؟
|
نتیجه پیچیده برای بردارهای واقعی در VectorAngle
|
11147
|
من یک اسکریپت Mathematica نوشته ام که در آن توابع و متغیرها را تعریف می کنم. در اینجا یک مثال ساده **_vastly_** آورده شده است: myFunA[int_Integer] := int + 1 myFunB[int_Integer] := int * 2 myFunC[int_Integer] := int - 3 myVarA = 1; myVarB = 2; myVarC = 3; (در اسکریپت واقعی من، نام تابع و متغیر متفاوت است؛ آنها از فرم «myFunX»، «myVarX» و غیره پیروی نمی کنند.) من می خواهم _همه_ متغیرهای_ ('myVarA') را پاک کنم (یا در غیر این صورت حذف کنم). ، myVarB، myVarC) اما **نه** توابع (myFunA، myFunB، myFunC). آیا این امکان پذیر است (بدون پاک کردن هر یک از بسیاری از متغیرها، زیرا اسکریپت واقعی من چندین متغیر را تعریف می کند)؟ ممنون از وقتی که گذاشتید.
|
آیا می توان همه متغیرها (اما نه توابع) را پاک کرد؟
|
46399
|
من میخواهم تشخیص دهم که آیا مجموعهای از جفتها، به عنوان مثال a={{2,5},{6,3},{1,4},{8,7}} حاوی یک جفت معین است، به عنوان مثال tabu={{ 4,1},{2,6}} اما ترتیب داخل جفت مرتبط نباشید (جفت {i,j} برابر است با {j,i})، بنابراین در این مورد... بله!!! a یک عنصر tabu دارد. این تنها هدف است. بنابراین، آیا تابعی وجود دارد که مستقیماً این کار را انجام دهد؟ * * * من به یک متغیر فکر می کردم Tabustatus=TRUE اگر بزرگ شامل هر جفت tabu باشد یا tabustatus= نادرست است، اگر قبلاً جفتها را مرتب کنید، از مشکل مرتبسازی اجتناب کنید (مهم نیست) مشابه: a = {{1، 2}، {4، 3}، {3، 2}, {5, 2}}; tabu = {{2, 6}, {4, 1}}; ]}]; جدول[مرتبسازی[tabu[[i]]، بزرگتر]، {i، 1، طول[tabu]}]; ]}]; چاپ[a...........، a] ; چاپ[------------------] چاپ[tabu..........., tabu]; tabu - بزرگتر.، tabusortg]; -]؛ tabustatus = نادرست. Do[Do[Print[i.., i, j.., j];If[asortl[[i]] == tabusortl[[j]]، Print[asortl[[i]]، - ، tabusortl[[j]]]; tabustatus = درست; شکست[]، نادرست]; اگر[tabustatus == درست، شکست[]]، {i، 1، طول[asortl]}]; اگر[tabustatus == درست، شکست[]]، {j، 1، طول[tabu]}]; چاپ[وضعیت تابو...، tabustatus]; در این مورد، من باید هر Break[] را برای خروج اضافه کنم. نیازی به ادامه جستجو نیست آیا جایگزین سریعتر و کمتر خسته کننده تر است؟
|
چگونه می توان آزمایش کرد که آیا هر مجموعه ای از جفت ها حاوی عناصر لیست دیگر هستند؟ بدون توجه به ترتیب عناصر
|
45381
|
هنگامی که می خواهیم از یک لیست برای انتخاب موارد از لیست دیگر با استفاده از چیزی مانند «انتخاب» استفاده کنیم، برای مثال، نوشتن کد زیر باعث می شود که مطابقت 1 به 1 بین موارد در دو لیست را از دست بدهیم: dataArray = {A B، C، D، E، F، G}؛ testArray = {0.223,0.3,1.2,0.44,4,0.24449,1.01}; dataArray = انتخاب[dataArray, #>= 1 &/@ testArray]; output = {C, E, G} بدون نیاز به کپی کردن هر چیزی، چگونه می توانیم به طور ایمن موارد را از اینجا testArray هرس کنیم تا مطابقت قبلی 1 به 1 بین عناصر را بازیابی کنیم. testArray و عناصر در dataArray؟ به عنوان مثال، اگر «B» در «dataArray» با «0.3» در «testArray» (بر اساس شاخص آن) مطابقت دارد، باید پس از مرحله هرس «انتخاب» دوباره این کار را انجام دهد.
|
بازیابی تناظر 1 به 1 بین عناصر در دو لیست، که در آن یک لیست به عنوان راهنمایی برای هرس کردن عناصر از لیست دیگر استفاده می شود.
|
43600
|
من سیستمی از عبارات (ماتریس) دارم که با ترتیبات افزایش دقت در یک نظریه مطابقت دارد. این عبارات کاملاً پیچیده هستند (برای تولید به بیش از 40 خط کد نیاز است) و اندازه یکسانی ندارند (بعد به صورت یکنواخت با ترتیب در تئوری افزایش می یابد). به همین دلیل، من از ایجاد یک سلول واحد که همه سفارشات را تولید می کند، صرف نظر کرده ام. فرض کنید من قبلاً توابعی دارم: f1[x_, y_] = {{x, y}, {x y, x + y}} f2[x_, y_] = {{x, y, 0}, {0, x + y , 0}, {1, x - y, x y}} و من می خواهم یک تابع جدید g[(*something*),x_,y_] تولید کنم به طوری که g[1,x_,y_] = f1[x_,y_] g[2,x_,y_] = f2[x_,y_] آیا می توان این کار را انجام داد؟ آیا راهی برای شکل دادن به آرگومان های یک تابع شرطی وجود دارد؟ چیزی شبیه g[j_,x_,y_]=اگر[j==1,f1[x_,y_],f2[x_,y_]] البته این کار نمی کند، زیرا آرگومان اول در واقع اختصاص داده نشده است به j. حدس میزنم بیشتر تعجب میکنم که اگر g[1، x_، y_] و g[2، x_، y_] را بهصورت جداگانه تعریف کنیم، مانند بالا کار نمیکند، اما کار نمیکند.
|
نحوه ترکیب چندین تابع در یک تابع واحد که توسط یک آرگومان جدید نمایه شده است
|
54670
|
من یک معادله G=2X+Y دارم، حالا X و Y را با هم از 1 به 10 تغییر دادم. من مقادیر مختلفی از G را دریافت کردم. من این کار را با استفاده از دستور Table انجام دادم، حالا می خواهم یک نمودار بین G و X رسم کنم، هیچ دستوری برای رسم آن پیدا نکردم. می توانید به من کمک کنید
|
برای نوشتن یک آرایه با تغییر دو متغیر
|
38720
|
آیا راهی برای رنگ آمیزی نحوی با «SyntaxInformation» وجود دارد که «Block» دارد؟ SyntaxInformation[func] = {ArgumentsPattern -> {{__}، _}، LocalVariables -> {Solve، {1، Infinity}}}; func[vars : {__}، body_] := {}; پس از ارزیابی تعریف فوق، دو خط زیر رنگبندی متفاوتی دارند: تابع[{پارامتر، متغیر، ثابت = 0}، پارامتر + متغیر + ثابت] بلوک[{پارامتر، متغیر، ثابت = 0}، پارامتر + متغیر + ثابت]  همانطور که می بینید، هر متغیر محلی با مقدار اولیه نیست به عنوان محلی برجسته شده است. من از رنگ آمیزی نحو پیش فرض استفاده می کنم، هیچ تغییری اعمال نشده است. `SyntaxInformation` مقادیر زیر را می پذیرد: `{Table، Solve، Integrate، Limit، Plot، Manipulate}` هیچ یک از این مقادیر رفتاری مشابه Block ندارند. شاید کسی در مورد ارزش اختیار غیرمستند بداند؟
|
SyntaxInformation نمی تواند رنگ نحوی Block را بازتولید کند
|
33428
|
آیا می توانم رابطه ای بین متغیرها تعریف کنم، به گونه ای که عبارت نیز ارزیابی شود (پس با فرض اینکه همه شاخص ها برابر هستند) زمانی که هیچ شاخصی داده نمی شود؟ $$ x_i + y_j = \delta_{ij} \stackrel{Mathematica\ تشخیص میدهد \ سپس\ that}{\Rightarrow} x + y = \delta_{ii} = 1 $$ $$$$ $$$$ _سوال اولیه بود :_ من یک رابطه برای عملگر نابودی و ایجاد $a_i$ و $a_j$ مانند این $$[a_i تعریف می کنم، a_j^\dagger] = \delta_{ij}.$$ تغییر دهنده را می توان با بسته Quantum Notation تعریف کرد. من می خواهم ایندکس ($i$، به جای $j$) را **اختیاری** کنم، به طوری که Mathematica تشخیص دهد که $$[a, a^\dagger] =1,$$ یعنی $i=j را فرض میکند. $ اگر شاخصی داده نشود. آیا راهی برای این کار وجود دارد؟
|
چگونه یک نمایه را اختیاری کنیم؟
|
30552
|
من سعی می کنم با استفاده از VertexShapeFunction خود نموداری را با دکمه ActionMenu که راس آن است و یک EdgeShapeFunction سفارشی که لبه ها را به عنوان فلش تعریف می کند، تعریف کنم. مشکل من این است که نمیتوانم فلشها را دقیقاً در مرز «ActionMenu» به پایان برسانم، همانطور که وقتی «EdgeShapeFunction» را به «Automatic» میگذارم. مختصات و اندازه نسبی دکمه «ActionMenu» به تعداد رئوس و چیدمان آنها بستگی دارد، بنابراین من نمی توانم مختصات را یک بار محاسبه کنم و آنها را در تعریف «EdgeShapeFunction» رمزگذاری کنم. می خواستم بدانم آیا تابع یا راهی برای دریافت اندازه نسبی به سیستم مختصات نمودار دکمه ActionMenu یا برخی از ابعاد وجود دارد. در اینجا تصویری از چیزی است که من سعی می کنم به دست بیاورم: همانطور که از تصویر مشاهده می شود، فلش ها درست قبل از رسیدن به راس به پایان می رسند:  در اینجا بخشی از کد است: ef[el_, __] := {آبی، کدام[First[el][[1]] < Last[el][[1]]، پیکان[{First[el]، First[el] + {Last[el][[1]] - 0.5، 0}، Last[el] - {0.5، 0}، Last[el] - {0.400، 0} }]، First[el][[1]] >= آخرین[el][[1]]، پیکان[{First[el]، First[el] + {1.5، 0}، First[el] + {1.5، -0.5}، Last[el] + {-1.5، -0.5 + First[el][[2]] - Last[el][[2]]}، Last[el] - {1.5، 0}، آخرین[el] - {0.400، 0}}]]} g = نمودار[{1 \[DirectedEdge] 2، 3 \[DirectedEdge] 2}، VertexShapeFunction -> (Inset[ ActionMenu[ نماد، {Print :> Print[#2]}]، #] &)، EdgeShapeFunction -> ef، VertexLabelStyle -> Directive[Italic, 20]];
|
اندازه تصویر راس را نسبت به سیستم مختصات نمودار پیدا کنید
|
16313
|
چگونه می توان معادلات مثلثاتی زیر را به صورت عددی حل کرد؟ sys= {1 - Cos[theta1] - 2/3 Sin[phi + π/6] == 0.227746، h + 2/3 Cos[phi + π/6] - Sin[theta1] == -0.714585، -1 . - Cos[theta2] - 2/3 Sin[phi - π/6] == (3 Cos[psi2])/4، 2/5 + h + 2/3 Cos[phi - π/6] - Sin[theta2 ] == (3 Sin[psi2])/4، 0.635187 Cos[phi - π/6 - psi2] + 2/3 Cos[1.78586 + phi] Sin[psi2] == 0} «NSolve» حتی پس از مدتها انتظار راهحلی را بر نمیگرداند: NSolve[N[sys]، {phi، h، theta1، theta2، psi2}]
|
چگونه این سیستم مثلثاتی از معادلات را به صورت عددی حل کنیم؟
|
38721
|
من با یک مشکل واقعا عجیب با BarLegend مواجه شدم. فرض کنید یک تابع رنگی تعریف شده توسط کاربر دارید: cf[z_]:=RGBColor[RandomReal[z, 3]] وقتی میخواهید از آن در «BarLegend» مانند زیر استفاده کنید: BarLegend[{cf, {1, 10}}] Mathematica یک نوار خالی ایجاد می کند که به شکل زیر نشان داده شده است:  با این حال، پس از تغییر سر تابع در «BarLegend» به یک تابع خالص: BarLegend[{cf[#]&, {1, 10}}] Mathematica میتواند نتیجه دلخواه را بدهد. من نمی توانم بفهمم چرا Mathematica تابع رنگ تعریف شده توسط کاربر را نمی پذیرد. کسی میتونه لطفا راهنمایی کنه؟
|
چرا BarLegend تابع رنگ تعریف شده توسط کاربر را نمی پذیرد؟
|
58923
|
من بسته TimeSeries را بار می کنم. بسته به نسخه در حال اجرا Mathematica، باید ابتدا برخی از توابع داخلی با همین نام را حذف کنید، به عنوان مثال KalmanFilter، من از دستورات زیر استفاده کردم: ClearAttributes[KalmanFilter, {Protected, ReadProtected}]; پاک کردن[KalmanFilter]; نیازها[TimeSeries`TimeSeries] من مدل فضای حالت دو متغیره زیر را در نظر میگیرم (نمادهای F, G, Q, R, c, d برای ماتریسهای مدل من از مدلهای ساختاری Mathematica و فیلتر کالمن پیروی میکنند. (http://reference.wolfram.com/applications/timeseries/UsersGuideToTimeSeries/StructuralModelsAndTheKalmanFilter/index.en.html) (F = {{-0.5, f12}، {0.، -0.3}؛ Q={{1. ، 0.}، {0.، 1.}}؛ G={{g11، 1.} {0., g22}}; R={1., 0.}, {0., 0.} تابع کوواریانس حالت getP[X_, Y_] := پارتیشن[ معکوس[IdentityMatrix[#^2] - Flatten[Map[Flatten, Transpose /@ بیرونی[Times، X، X]، {2}]، 1]]. Flatten[Y]، #] &[Length[X]] P = getP[F, Q] حل معادله P==FPTtranspose[F]+Q من از داده بردار داده دو بعدی = RandomVariate[BinormalDistribution[1/2], 10] استفاده می کنم. من توابع f را تعریف میکنم و اگر آنطور که تجویز میشود (فقدان d1 در P به نظر بیربط به نظر میرسد) Clear[f, if]; if = تابع[Evaluate[P /. {f12 -> #1, g11 -> #2, g22 -> #3, d1 -> #4}]]; f[f12_?NumericQ, g11_?NumericQ, g22_?NumericQ, d1_?NumericQ] := -LogLikelihoodFunction[data, {{0, 0}, if[f12, g11, g22, d1]}, F, G, Q, R, c, d] من نقطه شروع را تعریف می کنم {f120 = RandomReal[{0.00, 1.00}]، g110 = RandomReal[{-5.00, 5.00}]، g220 = RandomReal[{-5.00, 5.00}]، d10 = RandomReal[{-5.00، 5.00}] من سعی می کنم تابع LogLikelihood (این نام صحیح تابع LogLikelihood مستند در سری زمانی بسته است) را در نقاط داده شده SP = {f12, g11, g22, d1} // محاسبه کنم. {f12 -> f120, g11 -> g110, g22 -> g220, d1 -> d10}; f[f12, g11, g22, d1] Thread::tdlen: اشیاء با طول نامساوی در {{0.,0.},{1.53649,-0.102148},<<6>>, {1.30567,-0.121967}،{ 1.84233،0.269059}}+<<1>> نمی تواند ترکیب شود. >> MapThread::mptd: Object {-3.38954،0.}+{{0.،0.}،<<8>>،{-<<19>>،-<<19>>}}+ {{ 0.320751،0.790727}،<<8>>،{0.27184،0.60035}} در موقعیت {2، 1} در MapThread[#1.Inverse[#2].#1&,<<1>>] فقط 0 از 1 بعد مورد نیاز را دارد. >> موضوع::tdlen: اشیاء با طول نامساوی در 35.9506 +(#1.Inverse[#2].#1&)+{-<<18>>, <<3>>}+{<<1>> }+{{0.320751,0.790727},<<8>>,{0.27184,0.60035}} نمی تواند باشد ترکیبی از دو نوع پیغام خطای بالا، بهطور شگفتانگیزی، علیرغم رنگ قرمز برخی از آرگومانها، به نظر میرسد که KalmanFilter[data, 0}، کار میکند , g11, g22, d1]}, F, G, Q, R, c, d] // MatrixForm البته حداقل LogLikelihoodFunction را نمی توان با ماتریس های تهی محاسبه کرد .
|
تابع LogLikelihood با مدل های فضای چند متغیره
|
54672
|
من میخواهم با استفاده از فرکانسها، احتمال وجود یک دنباله در فهرست را پیدا کنم. حالت به این صورت است که زمانی که آخرین رویداد افزایش یافته بود، روی افزایش شرط میبندید و زمانی که آخرین رویداد کاهش داشت، روی derease شرط میبندید. این چیزی است که من پیدا کردم. اما من میخواهم آن را سریعتر انجام دهم و با دادههای بسیار بیشتر ورودی = {395.13، 395.24، 391.25، 394.76، 395.15، 394.9، 396.31، 394.46، 394.8، 396.29، 394.8، 396.29، 6.6. 394.48، 396.4، 396.14، 396.62، 395.58، 391.69، 387.08، 384.91، 388.26، 386.84، 384.7، 381.6، 384.7، 381.4، 381.4، 377 379.66، 385.17، 388.34} رشد = نسبت ها[واردی] - 1 > > {0.000278389، -0.0100951، 0.00897125، 0.000987942، 0.000987942، -0.0002، 3002، 3002، 632-3. -0.00466806، 0.000861938، 0.00374873، 0.00348239، > -0.00201177، -0.00599708، 0.00486717، 0.003 - 2،15509، -0.0001، 15509. -0.00262216، -0.00983366، -0.0117695، -0.00560608، 0.00870333، > -0.00365734، -0.005532، -0.00805823، -0.00805810، -0.00805810، -0.00805810، -0. 0.0119953, -0.0021814, 0.014513, 0.00823013} > (من صفرها را حذف می کنم، بنابراین فهرست صافی دارم، اما لازم نیست) sign = Sign[growth] > > {1, -1, 1, 1, -1, 1 ، -1، 1، 1، 1، -1، -1، 1، -1، 1، -1، -1، -1، -1، > 1، -1، -1، -1، -1، -1، 1، -1، 1، 1} > جهت = Drop[Prepend[sign, 0]*افزودن[نشانه، 0]، -1] > > {0، -1، -1، 1، -1، -1، -1، -1، 1، 1، -1، 1، -1، -1، -1، -1، 1، 1، 1، > -1، -1، 1، 1، 1، 1، -1، -1، -1، 1} > (این برای دیدن زمانی است که ما کجا درست است. اولین بار هیچ پیش بینی وجود ندارد، بنابراین ما در هر صورت اشتباه کردیم. بار دوم افزایش را پیش بینی کرد، زیرا 380.49 بزرگتر از 375.98 بود و آخرین رویداد افزایش داشت، اما کاهش (379.66) بازگشت. پس بار دوم باختیم. و غیره) ردیف = آرام[ جدول تکراری[{a[روز + 1] == اگر [قسمت[قطر[جهت، 1]، روز] > 0.5، یک[روز] + قسمت[قطع[نشانه، 1]، روز]، Part[Drop[sign, 1], day]], a[1] == Part[sign, 1]}, a, {day, 1, Length[Drop[sign, 1]]}], Part::pspec] > > {1, -1, 1, 2, -1, 1, -1, 1, 2, 3, -1, -2, 1 , -1، 1، -1، -2، -3، -4، > 1، -1، -2، -3، -4، -5، 1، -1، 1} > (من به این فرمول، بنابراین امیدوارم کسی راه آسان تری برای انجام این کار داشته باشد , قسمت[ردیف، n]]، {n، طول[ردیف]}] {9، 8، 9، 2، 8، 9، 8، 9، 2، 1، 8، 3، 9، 8، 9، 8، 3، 2، 2، 9، 8، 3، 2، 2، 1، 9، 8، 9} (که این فرمول دومی است که دوست ندارم، که فراوانی مقدار را نشان می دهد تعداد دفعاتی که در مکان های شرط بندی افزایش یا کاهش می یابد) شانسRow = گرد[فرکانس سطر/طول[ردیف]، 0.01] > > {0.32، 0.29، 0.32، 0.07، 0.29، 0.32، 0.29، 0.32، 0.07، 0.04، 0.29، > 0.11، 0.32، 0.29، 0.32، 0.17، 0.29، 0.17، 0.32، 0.07، 0.04 0.32، 0.29، 0.11، > 0.07، 0.07، 0.04، 0.32، 0.29، 0.32} > (جایی که این شانس رویداد است) لطفاً به من کمک کنید تا این را صیقل دهم، فرقی نمی کند که روش کاملاً متفاوتی باشد تا زمانی که ساده تر یا سریع است، زیرا من واقعاً جدول تکرار را دوست ندارم (از آنجایی که می خواهم ارتقا دهم این پروژه به تابعی مانند `chanceRow[x1_,x2_,x3_]:=` و سپس جدول تکرار کند می شود یا خطاها را نشان می دهد.
|
چگونه در تهیه فهرست فرکانس مراحل افزایش سریعتر عمل کنیم
|
33356
|
حتی اگر در نمودار[{1 -> 2}] == نمودار[{1 \[DirectedEdge] 2}] پاسخ درست باشد. اما چرا MMA نتیجه عبارت زیر را نشان نمی دهد؟ نه درست نه نادرست. دلیل چیست؟ {1 -> 2} == {1 \[DirectedEdge] 2}
|
تست بیان برابری؟
|
56241
|
با Mathematica 10 برای Mac، «BitShiftRight» روی لیستهایی با حداکثر 100000 عدد به درستی کار میکند، اما به نظر میرسد که نتایج نادرستی در لیستهای 100001 یا بیشتر نشان دهد: v1 = Table[i, {i, 1, 100000}]. v2 = جدول[i, {i, 1, 100001}]; s1 = BitShiftRight[v1]; s2 = BitShiftRight[v2]; s1[[1 ;; 10]] s2[[1 ;; 10]] > > خارج[1070]= {0، 1، 1، 2، 2، 3، 3، 4، 4، 5} > > خارج[1071]= {2، 4، 6، 8، 10، 12 , 14, 16, 18, 20} > به نظر می رسد این خطا برای هر «BitShiftRight[n,k]» هر زمان رخ می دهد n لیستی است بیش از 100000 مقدار. Mathematica 9 خروجی صحیح می دهد: v1 = Table[i, {i, 1, 100000}]; v2 = جدول[i, {i, 1, 100001}]; s1 = BitShiftRight[v1]; s2 = BitShiftRight[v2]; s1[[1 ;; 10]] s2[[1 ;; 10]] > > خارج[799]= {0، 1، 1، 2، 2، 3، 3، 4، 4، 5} > > خارج[800]= {0، 1، 1، 2، 2، 3 , 3, 4, 4, 5} > من چندین نوت بوک دارم که BitShiftRight[n,k] را برای لیست های بسیار بزرگ اعمال می کنند. به نظر می رسد تنها راه حل Mathematica 10 معادل «IntegerPart[n/2^k]» باشد که در لیست های بسیار بزرگ به کار خود ادامه می دهد، اما کندتر است و نیاز به بازنویسی کدهای قبلی دارد. در غیر این صورت باید از MM 9 برای این نوت بوک ها استفاده کنم. آیا کسی می تواند این خروجی غیرعادی MM 10 را تایید کند؟ آیا روی پلتفرم های دیگر تأثیر می گذارد؟ آیا من چیز ساده ای را از دست داده ام یا این یک باگ واقعی MM 10 است؟ با تشکر
|
BitShiftRight در نسخه 10 نتایج نادرستی ایجاد می کند
|
5138
|
توجه داشته باشید که این سوال تکراری نیست. اون یکی یه نکته رو می پرسه، در حالی که من ساختار واژگانی رو می پرسم (که البته به هیچ نقطه ای از گرافیک نهایی ارتباط مستقیمی نداره). چیزی که من می خواهم بدانم این است که آیا راهی برای دسترسی به رنگ تنظیم شده فعلی وجود دارد یا خیر. برای مثال، فرض کنید تابع زیر را بنویسم: mydisk[p_,r_]:={EdgeForm[Darker[CurrentColor]],Disk[p,r]} و سپس از آن به این صورت استفاده کنم: Graphics[{Red, mydisk[{ 0,0},1], Green, mydisk[{1,1},1]}] باید معادل Graphics[{Red, {EdgeForm[Darker[Red]], Disk[{0,0},1]}, Green, {EdgeForm[Darker[Green]], Disk[{1,1},1]}}] آیا این امکان وجود دارد، و اگر چنین است، به جای «CurrentColor» چه چیزی بنویسم؟
|
آیا راهی برای دسترسی به رنگ فعلی (از لحاظ لغوی) در داخل Graphics وجود دارد؟
|
14785
|
من سلول های زیادی دارم که با اولین سلول شروع می شود: mcRun = 20; randomWalk[n_] := RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], n]; RandVar = Table[randomWalk[5], {mcRun}]; طول[RandVar] MatrixForm[RandVar[[1 ;; 10]]] (* فقط اول 10 نمایش داده می شود *) ListPlot[RandVar] سپس در سلول دوم: CorRandVar = RandVar * 10; هنوز هم بعداً در سلول سوم: InvCor = CDF[NormalDistribution[], CorRandVar]; و تعداد زیادی سلول دیگر وجود دارد که به مقدار پارامتر اولیه mcRun که در سلول اول تعریف کردم بستگی دارد. در حال حاضر برای دریافت نتایج خود از Evaluate Notebook استفاده می کنم. من منتظر می مانم تا یک Evaluate Notebook تکمیل شود، نتیجه اجرای با mcRun = 20 (20 شبیه سازی مونت کارلو) را یادداشت می کنم، mcRun = 20 را به مقدار دیگری ویرایش می کنم و تکرار می کنم. بنابراین چگونه میتوانم کاری را که «Evaluate Notebook» انجام میدهد خودکار کنم و مثلاً «InvCor» (یا هر تابع/مقدار) را به عنوان تابعی از پارامتر ورودی «mcRun» مثلاً از 20 تا 20000 ترسیم کنم؟ ? یا بهتر است، چگونه میتوانم شبیهسازی خود را در «دستکاری» برای افزودن تعامل استفاده کنم؟
|
چگونه می توانم تعداد زیادی از یک شبیه سازی را اجرا کنم و تمام نتایج را با یک ارزیابی عبارت ترسیم کنم؟
|
20555
|
به دنبال پاسخ های این پست، سعی می کنم چیزی مشابه را پیاده سازی کنم. اگر GBM بین زمانهای از پیش تعریفشده در داخل راهرو «[L, U]» بماند، باید «1» در غیر این صورت «0» برگردد. من کد زیر را نوشتم: MC[X_, t_, Ti_, per_, L_, U_, r_, s_, n_, prob_] := Module[{data = 0, data1, data2, value, j}, data = Random Function[ GeometricBrownianMotionProcess[r، s، X]، {0، Ti[[طول[Ti]]] + در، 0.01}، n]; مقدار = 0; برای[j = 1، j <= n، j++، data1 = جدول[انتخاب[#، #[[1]] >= Ti[[i]] && #[[1]] <= (Ti[[i] ] + هر) &] & /@ {data[مسیرها][[j]]}، {i، 1، طول[Ti]}]; data2 = مسطح کردن[data1, 2]; مقدار += If[Max[Table[data2[[i]][[2]], {i, 1, Length[data2]}]] <= U && Min[Table[data2[[i]][[2 ]], {i, 1, Length[data2]}]] >= L, 1, 0]]; N[1/n*value]]; MC[100، 0، {1، 2}، 1، 80، 120، 0.01، 0.15، 100، prob] اگر GBM بین زمانهای «[1،2]» و «[2» در «[80،120]» باقی بماند ,3]، «مقدار» باید «1» باشد در غیر این صورت «0». حالا این کد کار می کند، اما واقعا کند است. به عنوان مثال برای 10000 شبیه سازی حدود 10 دقیقه طول می کشد. آیا راهی برای بهبود این موضوع وجود دارد؟ من همچنین میخواهم احتمال شکستن GBM بین دو شبیهسازی گسسته را محاسبه کنم. به عنوان مثال، اگر $\mathbb{P}[X_t,X_{t+1},L,U]=prob[\cdots]$ و $\mathbb{P}>0.5$، میخواهم «مقدار» را روی 0. به طور خلاصه، من به دنبال راهی برای اعمال یک تابع خاص 'prob' برای هر مقدار شبیه سازی شده در داخل راهرو هستم. آیا راهی برای انجام این کار بدون حلقه وجود دارد؟ آیا کسی می تواند به من راهنمایی کند که چگونه این کار را به روشی کارآمد انجام دهم؟ * * * از پاسخ شما متشکرم. بله، من سعی می کنم یک گزینه راهرو را قیمت گذاری کنم و تابع 'prob' که ذکر کردم باید احتمال نفوذ را محاسبه کند. اما من می خواهم ارزش گزینه را دریافت کنم اگر دوره های راهروی بیش از یک باشد. برای تجسم منظور من، نمودار کمی تغییر یافته ارائه شده را در نظر بگیرید: ماژول[{S0 = 100، r = 0.01، \[Sigma] = 0.15، L = 80، U = 120، T = 1، \[CapitalDelta]t = 0.01 ، nTimes = 100، nPaths = 10، seed = 123، رانش، تفاوت، زمانها، مسیرها، ContainedPaths، PathToLine}، SeedRandom[seed]; بار = محدوده[0، T، \[CapitalDelta]t]; PathToLine[path_] := Line[Transpose[{times, path}]]; {drift, diff} = {Exp[(r - \[Sigma]^2/2) \[CapitalDelta]t], diff = \[Sigma] Sqrt[\[CapitalDelta]t]}; paths = جدول[GBMPathCompiled[S0, drift, diff, nTimes], {nPaths}]; containedPaths = انتخاب [مسیرها، (و[حداکثر[#] < U، حداقل[#] > L]) &]; گرافیک[{PathToLine /@ مسیرها، {قرمز، خط[{{0.2، L}، {0.4، L}}]، خط[{{0.8، L}، {1، L}}]، خط[{{0.2 ، U}، {0.4، U}}]، خط[{{0.8، U}، {1، U}}]}}، محورها -> خودکار، نسبت ابعاد -> 0.25]] بنابراین راهرو باید فقط بین زمانهای مشخصی فعال باشد. برای مثال بالا، «Ti={0.2،0.8}» و «per=» خواهد بود
|
شبیه سازی کارآمد هندسی براونی حرکتی مونت کارلو
|
45564
|
من سعی می کنم از _Mathematica_ استفاده کنم، در این مورد در یک لیست شناخته شده و نسبتاً ساده از معادلات، اما در برابر _Mathematica_ گیر کردم. از آنجایی که من به تازگی شروع به استفاده از _Mathematica_ برای اهداف ریاضی کرده ام، می دانم که این ممکن است بسیار ساده باشد. با این حال، من می خواهم یک نمایش خوب از نحوه ادامه کار داشته باشم. من سعی می کنم دنبال کنم: این صفحه توزیع عادی این چیزی است که من تاکنون انجام داده ام. D[f[x]، x] D[f، f] == -k (x - μ) \[DifferentialD]x D[f، f] == -k (x - μ) \[DifferentialD]x ∫ \[DifferentialD]f/f == ∫(x - μ) \[DifferentialD]x Log[f] == x^2/2 - x μ ( Log[f] == x^2/2 - x μ + Log[c] حل[Log[f] == x^2/2 - x μ + Log[c], f] اینجاست که گیر میکنم، و اگر به صفحهای که لینک کردهام نگاه کنید، می بینید که این پاسخی نیست که در آنجا ارائه شده است داشتن یک مثال برای بررسی، یافتن راه حل های خود را بعداً در موارد دیگر آسان تر می کند.
|
استفاده از Mathematica برای استخراج PDF از توزیع نرمال
|
34873
|
### سوال من میخواهم تابعی بنویسم که خود فهرستی از نمادها را بگیرد، به عنوان مثال Foo[{x, y, z}] برای ارسال به Module در داخل، اما با نمادهای محلی اضافی، _به عنوان مثال_ Foo[list_, expr_] := Module[Join[list, {a, b, c}]، ...] به عبارت دیگر، من 'Foo[{x, y، z}]` مانند ماژول رفتار کنم[{x، y، z، a، b، c}، ...] ## ### برای نشان دادن آنچه امتحان کردهام، هرچند بیهوده... من بدون «پیوستن» شروع شد: ClearAll[x, y, z, a, b, c, Foo]. x = 7; Foo[vars_] := ماژول[vars, x = 43]; Foo[{x, y, z}]; x که قابل درک است، Module::lvsym: مشخصات متغیر محلی {7,y,z} حاوی 7 است که نماد یا انتساب به یک نماد نیست. من 'SetAttributes'، ClearAll[x, y, z, a, b, c, Foo] را اضافه کردم. x = 7; SetAttributes[Foo, HoldAll]; Foo[vars_] := ماژول[vars, x = 43]; Foo[{x, y, z}]; x که نتیجه دلخواه، «43»، _یعنی_ را بدون تغییر در انتساب در «ماژول» برگرداند. اکنون، از جمله «پیوستن»، ClearAll[x، y، z، a، b، c، Foo]. x = 7; SetAttributes[Foo, HoldAll]; Foo[vars_] := ماژول[Join[vars, {a, b, c}], x = 43]; Foo[{x, y, z}]; x I got, Module::lvlist: مشخصات متغیر محلی Join[{x,y,z},{a,b,c}] یک لیست نیست. همانطور که میدانم، «پیوستن» ارزیابی نشد، زیرا «ماژول» خود باید یک ویژگی «حفظ» را روی (حداقل، اگر نه بیشتر از) اولین آرگومان خود قرار دهد. بنابراین، با خواندن اینکه Evaluate > به طور موثر ویژگی HoldFirst را لغو می کند و باعث می شود که آرگومان اول > ارزیابی شود، ClearAll[x, y, z, a, b, c, Foo] را امتحان کردم. x = 7; SetAttributes[Foo, HoldAll]; Foo[vars_] := ماژول[Evaluate[Join[vars, {a, b, c}]], x = 43]; Foo[{x, y, z}]; x که برگردانده شد Module::lvsym: مشخصات متغیر محلی {7,y,z,a,b,c} حاوی 7 است که نماد یا انتساب به یک نماد نیست. من در مورد اینکه چرا «x» درون یابی شد، _یعنی_ چرا ویژگی «Hold» باقی نماند، کمی گیج شده ام. حدس میزنم ویژگی «Hold» فقط آرگومان را بدون ارزیابی در تابع «حمل» میکند، اما آرگومان را فراتر از آن نگه نمیدارد؟ خوب، پس باید دوباره لیست را نگه دارم؟ ClearAll[x، y، z، a، b، c، Foo]؛ x = 7; SetAttributes[Foo, HoldAll]; Foo[vars_] := ماژول[Evaluate[Join[Hold[vars], {a, b, c}]], x = 43]; Foo[{x, y, z}]; x این منجر به این شد: Join::heads: انتظار می رود که سرها نگه دارید و لیست در موقعیت های 1 و 2 یکسان باشند. Module::lvlist: مشخصات متغیر محلی Join[Hold[{x,y,z}],{a,b,c}] یک لیست نیست. من مطمئن شدم که هم ارزشیابی و هم ارزشیابی غیراستاندارد را خوانده ام، اما متأسفانه اینها (به نظر می رسد) به من کمک نکردند بفهمم چه اتفاقی دارد می افتد. من Unevaluated و Defer را فقط برای تلاش امتحان کردم، اما نتایج متفاوت نبود. من یک رشته Google Groups را دیدم که در آن به نظر می رسید راه حل به نحوی تبدیل نمادها به رشته است، سپس از طریق «Symbol» برمی گردد، اما فکر کردم باید راه بهتری وجود داشته باشد... * * * ### پس زمینه @SjoerdCdeVries، به طور خلاصه ، من سعی می کنم نوعی حلقه «While» بنویسم که نمادهای مناسب خاصی (هم توابع و هم متغیرها) را برای استفاده در (و فقط در داخل) حلقه در دسترس قرار دهد. بیان، و همچنین نمایش نتایج مشخصی از حلقه پس از آن. انگیزه به نوعی در بخش پس زمینه توضیح داده شده است. من در حال نوشتن ابزاری هستم که کاربران (که بیشتر با «C» آشنا هستند) میتوانند از آن برای نمونهسازی ایدههایی برای تجزیه و تحلیل دادههای سری زمانی استفاده کنند. من یک مثال استفاده خاص تر (در کد) دارم، اما تصمیم گرفتم این مورد را به اشتراک نگذارم مگر اینکه درخواست شود - این پست قبلاً به اندازه کافی طولانی است.
|
ارسال یک لیست پیوست شده از نمادها برای ماژول یا بلوک به عنوان نمادهای محلی خود
|
18201
|
من در حال نوشتن برنامه ای برای حل کوتاه ترین مسیر در مشکل فروشنده دوره گرد هستم، با این توضیح که فروشنده های متعددی هستند که شهرها را بین خود تقسیم می کنند، بنابراین مشکل دو قسمتی ایجاد می شود، یعنی تقسیم نمودار بین فروشنده ها و حل مشکل فروشنده برای هر کدام. پارتیشن من در حال حاضر از ریاضیات برای این کار استفاده می کنم. من از برنامه نویسی ژنتیکی، IE استفاده می کنم. من پارتیشنهای تصادفی همراه با ترتیب سفر را ایجاد میکنم و سپس راهحل را تولید میکنم تا راهحل بهتر را بیشتر وزن کنم، بنابراین اجازه میدهم همه راهحلها گنجانده شوند و تنوع خوب باقی بماند. پرورش واقعی خود یک روش کاملاً پیچیده است، اما این یک سؤال برای انجمن دیگری و زمان دیگری است. من نسخه آلفا دارم و به طرز شگفت انگیزی کار می کند، اما بسیار کند است. امیدوارم این کار به استفاده تجاری ختم شود (یک شرکت نوپا از من خواست که به این موضوع نگاه کنم)، بنابراین باید قبل از پیچیدهتر کردن برنامه، سرعت آن را افزایش دهم. من با معیارهای کوچک متوجه شدم که یک مشکل تولید یک عدد تصادفی است که در پرورش مورد نیاز است. این پرورش دهها هزار بار اتفاق میافتد، اما من روش randomNumber را به این ترتیب آزمایش کردم: زمانبندی[Do[randomNumber[50], {128}]] {1.263, Null} Timing[Do[randomNumber[50], {256}] {2.199، Null} این غیرقابل تحمل است. بنابراین، می پرسم، از چه توزیعی و چگونه استفاده کنم؟ من میخواهم گسسته باشد، اعدادی بین 1 و مقداری n بزرگتر تولید کنیم، به طوری که $\sum_{i=1}^n P(i) = 1$ و احتمالات داشتن ویژگی $P(1)>P (2)>P(3)\cdots P(n)$ و همچنین میخواهم بتوانم سرعت کوچکتر شدن احتمالات را کنترل کنم. در حال حاضر من از این هیولا استفاده می کنم: randomNumber[n_] := (Floor[InverseFunction[HarmonicNumber, 1, 2][RandomReal[] HarmonicNumber[n, 1/3], 1/3]] // N) + 1 This دارای تمام خصوصیاتی است که در بالا توضیح داده شد، حتی می توانم شیب را با تغییر اعداد در کنترل کنم `HarmonicNumber[n, 1/3], 1/3]]`. اما این روش خیلی کند است. من به وضوح در اینجا بیش از حد پیچیده فکر می کنم. پیشنهادی دارید؟
|
تولید اعداد تصادفی با توزیع خاص
|
15206
|
من یک فایل داده باینری بزرگ (اندیان بزرگ) با بیش از 100 میلیون ردیف از 11 عنصر، ترکیبی از شناورها و اعداد صحیح دارم. این قالب است: {Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Integer32، Integer32} این سوال: چگونه فایل داده را سریع بخوانیم؟، مرتبط است اما دقیقاً یکسان نیست. من کل فایل را به این صورت خوانده ام: str = OpenRead[نام فایل، فرمت باینری -> درست]; data = BinaryReadList[str, {Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32, Integer32، Integer32 }، ByteOrdering -> +1]; این به مقدار زیادی حافظه نیاز دارد و در نهایت بیشتر داده ها را دور می اندازم. معمولاً من فقط به 4th real32 و 2ndint32 یا هر ردیف علاقه دارم. من می خواهم در صورت امکان تنها 4th real32 و 2nd int32 هر ردیف را بخوانم و از بقیه بگذرم. من سعی کردم از «Skip» استفاده کنم، اما مستندات مشخص نیست که آیا با «BinaryReadList» کار میکند یا خیر. من خطای 'Skip::readf: Real32 یک مشخصات فرمت معتبر نیست. `. مستندات توضیح نمی دهند که می توانید بایت به بایت رد شوید، اما می توانید... str = OpenRead[name, BinaryFormat -> True]; count = FileByteCount[name]/(11*4); reading = جدول[{Skip[str, Byte, 12]; Skip[str, Byte, 24]; حدود یک دقیقه برای بارگیری فایلی که فقط 15 ثانیه طول می کشد با «BinaryReadList»، با این حال، سربار حافظه مرتباً کمتر است. **edit2:** به نظر می رسد «Skip» به دلایلی بسیار کندتر از «SetStreamPosition» است سریع مانند نسخه «Skip»، که اشکالی ندارد، اما هنوز حدود 3 برابر کندتر از «BinaryReadList» pos = محدوده[12, FileByteCount[name], 11*4] data = {SetStreamPosition[str, #]; BinaryRead[str, Real32, ByteOrdering -> +1], SetStreamPosition[str, # + 28]; BinaryRead[str, Integer32, ByteOrdering -> +1]} & /@ pos; // AbsoluteTiming امیدواریم کسی ایده ای داشته باشد که چگونه می توان این را بهبود بخشید. همانطور که انتظار می رود، استفاده از حافظه همچنان کم است. اگر صرفه جویی قابل توجهی در حافظه وجود داشته باشد، مایلم اندکی کاهش سرعت (شاید 2 برابر اما نه 5-10 برابر) را تحمل کنم، اما اگر این روند نیز سریعتر شود، عالی خواهد بود. من واقعا نمی توانم به راحتی یک کپی از فایل داده های خود ارائه دهم زیرا آنها 100 مگابایت هستند. من سعی کردم کدی بنویسم که دادههای تصادفی تولید میکند و آنها را در یک فایل مینویسد، با این حال، «BinaryWrite» بسیار کند به نظر میرسد... من روی یک دستگاه سریع با درایو حالت جامد هستم و فقط چند 100 عدد میرود. کیلوبایت در ثانیه... این کد است، صرفنظر از اینکه شاید کسی راه سریع تری برای ایجاد یک فایل داده باینری تصادفی بداند. با این کار یک فایل 40 مگابایتی ایجاد می شود. outputstr = OpenWrite[randomdata, BinaryFormat -> True] reals = RandomReal[100, {10^6, 9}]; ints = RandomInteger[100, {10^6, 2}]; هر دو = Flatten@Transpose@Join[Transpose@reals, Transpose@ints]; BinaryWrite[outputstr, هر دو، {Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Real32، Integer32، Integer32 }، ByteOrdering -> 1+] بستن[outputstr]
|
خواندن عناصر دوره ای از یک فایل بزرگ
|
20004
|
من می بینم که من در اینجا یک دوفوس واقعی بودم و سوال اصلی من ناقص بود. شما نمی توانید چند ضلعی را مانند دایره یا مستطیل تقسیم کنید، مگر در موارد خاص... باید همین الان می دیدم، مثل همیشه، من در اینجا خیلی چیزهای ارتباط با کاربران را یاد می گیرم ... هنوز هم می توانم استفاده کنم راه حل هایی که ارسال می شود اما تقسیم بندی ها را به موارد خاص محدود کنید ... ببخشید برای سوال ضعیف ... من با دانش آموز کلاس 7 کار می کنم و از کسری ها می گذرم ... همیشه کسری است.. من یک نمایش ساده دارم که نشان می دهد کسری، و سپس با تقسیم قطعات بر کسرهای معادل تاکید می کند. دستکاری[ گرافیک[{ مسطح[{قرمز، دیسک[{0، 0}، 1، {(# - 1) 2 \[Pi]/divs، # 2 \[Pi]/divs}] & /@ محدوده[قطعات ]}]، {ضخامت[0.005]، دایره[]}، {ضخامت[0.005]، خط /@ جدول[{{0، 0}، {Cos[i]، Sin[i]}}، {i، 0، 2 \[Pi]، 2 \[Pi]/divs}]}، {ضخامت[0.001]، خط /@ جدول[{{0، 0}، {Cos[i]، Sin[i]}}، {i، 0، 2 \[Pi]، 2 \[Pi]/(mult divs)}]}}، ImageSize -> 600], {{divs, 2, Divisions}, 2, 10, 1, ControlPlacement -> Left}, {{pieces, 1, قطعات}, 1, divs, 1, ControlPlacement -> Left}, {{mult, 1, multiplier}, 1, 10, 1, ControlPlacement -> Left} ]  همان ایده با مستطیل ها Manipulate[ Graphics[{ {Pink, Rectangle [{ 0، 0}، {60، قطعات 100/divs}]}، {ضخامت[0.005]، خط[{{0، 0}، {60، 0}، {60، 100}، {0، 100}، {0، 0}}]}، {ضخامت[0.005]، خط /@ جدول[{{0} , i 100/divs}, {60, i 100/divs}}, {i, 1, divs}]}, {Thickness[0.001], Line /@ Table[{{i 60/divs2, 0}, { i 60/divs2, 100}} , {i, 1, divs2}]} }, ImageSize -> 500], {{ divs، 2، عمودی}، 1، 10، 1، ControlPlacement -> Left}, {{divs2, 1, horizontal}, 1, 10, 1, ControlPlacement -> Left}, {pieces, 1, divs, 1, ControlPlacement -> Left} ]  بسیار خوب، نمایش چند ضلعی من به نوعی کار می کند، اما راه حلی برای من عمق اینجا... اگر من چند ضلعی را برای نشان دادن کسرهای معادل تقسیم کنم، باید نقاطی را روی چند ضلعی پیدا کنم، اما نقاط آسان روی دایره محصور هستند. Manipulate[Module[{perimeter, spokes, shaded, minispokes}, perimeter = Line[Table[{Cos[i], Sin[i]}, {i, 0, 2 \[Pi], 2 \[Pi]/divs }]]؛ spokes = Line /@ جدول[{{0, 0}, {Cos[i], Sin[i]}}, {i, 0, 2 \[Pi], 2 \[Pi]/divs}]; minispokes = Line /@ جدول[{{0, 0}, {Cos[i], Sin[i]}}, {i, 0, 2 \[Pi], 2 \[Pi]/(mult divs)}] ; سایه دار = {سبز، چند ضلعی[مسطح[{ {{0، 0}}، جدول[{Cos[i]، Sin[i]}، {i، 0، قطعات 2 \[Pi]/divs، 2 \[Pi ]/divs}]، {{0، 0}}}، 1]]}؛ گرافیک[{سایهدار، {ضخامت[0.005]، محیط، پرهها}، {ضخامت[0.001]، کوچکگوشها}}، اندازه تصویر -> 500، محدوده طرح -> {{-1، 1}، {-1، 1}}] ]، {{divs, 5, sides}, 1, 12, 1, ControlPlacement -> Left}, {{pieces, 1, pieces}, 1, divs, 1, ControlPlacement -> Left}, {{mult, 1, multiplier}, 1, 10, 1, ControlPlacement -> Left } ]  امیدوارم من مشکل منطقی است چگونه می توانم آن خطوط فرعی را ایجاد کنم تا نقاط انتهایی روی چند ضلعی باشند نه روی دایره؟ من از هر گونه پیشنهاد، بازخورد و غیره استقبال می کنم
|
تقسیم چند ضلعی، کسری معادل
|
30558
|
چگونه معادله دیفرانسیل تصادفی ساده زیر را حل کنم: $$ m x''[t] + \Gamma x'[t] + k x[t] = \sqrt[]{2 kb T/\Gamma)} \eta[ t] $$ در اینجا $\eta[t]$ حرکت براونی است، یعنی فرآیند وینر. این معادله حرکت تصادفی یک ذره را در یک پتانسیل هارمونیک توصیف می کند. من در محاسبات تصادفی تازه کار هستم و تقریباً چیزی نمی دانم. از سر و کله زدن با _Mathematica_ در دو روز گذشته متوجه شدم که به طور کلی فرآیند OrnsteinUhlenbeck را می توان برای شبیه سازی $x[t]$ استفاده کرد. مقادیر (تبدیل همه چیز در MKS) $$ kb = 1.3806488 * 10 ^{-23}; (* Boltzmanns Constnat*) $$ $$ T = 350.; (*K*)؛ $$ $$ r = 70.*10^{-9}; (*70 نانومتر*)؛ $$ $$ \rho = (2./1000)*100^3; (* چگالی ذره = 2 گرم بر سی سی*) $$ $$ k = (50.*1000*2 \pi )^2 m; (* k = m \Omega^2. فرکانس تشدید = 50KHz) $$ $$ m = 4./3 \pi r^3 \rho; (*جرم ذره*) $$ $$ \Gamma = 2 \pi 10^{-2}; $$ اینها مقادیری هستند که من استفاده می کنم.
|
حل معادله دیفرانسیل تصادفی
|
10801
|
من از Linux-x86-64 به عنوان سیستم عامل استفاده می کنم. آیا کسی می تواند این رفتار را توضیح دهد و شاید راهنمایی کند که چگونه آن را حل کنم؟ در اینجا دو خط دقیقاً به همان تعداد حروف یک فونت تک فاصله وجود دارد: Style[ZZZZZZZZZZZ\n__________, 20، FontFamily -> Courier] به عنوان خروجی من (در اینجا با 30 Z و 30 _)  اما چیزی که من از یک فونت _monospaced_ مانند Courier انتظار دارم این است که برای هر حرف اندازه یکسانی داشته باشد (و چرا خط به هر حال خط چین است؟) . @Oleksandr خیلی مهربان بود که از من حمایت ذهنی کرد و چیزهایی را روی دستگاه ویندوز خود امتحان کرد. در آنجا خروجی خوب به نظر می رسد:  ## سوال دقیق تر آنچه من واقعاً می خواهم تصویری از وضوح دلخواه هر حرف است. فکر میکردم وقتی از ترکیب «سبک» و «راسترایز» استفاده میکنم، میتوانم تصاویری با اندازه مساوی از آنها به همان شکلی که در متن نشان داده میشوند، دریافت کنم. اما (حداقل در اینجا) تفاوت واضحی بین یک تصویر مونتاژ شده از حروف شطرنجی و یک نسخه شطرنجی شده از رشته ImageAssemble[ Rasterize[Style[#, 30, FontFamily -> Courier]، Image] و /@ وجود دارد. محدوده کاراکتر[A، Z]] Rasterize[ Style[StringJoin[CharacterRange[A، Z]]، 30، FontFamily -> Courier]، Image]   چیزی که من متوجه شدم این است که ارتفاع حروف همیشه یکسان است، فقط عرض متفاوت است. با نگاهی به تعداد حروف که عرض را در اینجا نشان می دهد Sort@Tally@First@ Transpose[ ImageDimensions[ Rasterize[Style[#, 30, FontFamily -> Courier]، Image]] & /@ CharacterRange[A، z]] (* خارج[138]= {{18، 25}، {19، 16}، {20، 8}، {21، 8}، {24، 1}} *) این یک آشفتگی است. هر گونه ایده در مورد این موضوع بسیار استقبال خواهد شد.
|
فونت های تک فاصله تک فاصله نیستند
|
43972
|
ویرایش: * * * فکر می کنم در پست اصلی ام تاکید بر نکته اصلی را از دست دادم. این عمدتاً یک سؤال تطبیق الگو است. اگر به چرا این سوال علاقه مند هستید، لطفاً پست اصلی زیر را بخوانید. سوال کوتاه: فرض کنید من یک سر جدید تعریف شده و ارزیابی نشده به نام NewHead دارم. من یک تابع مرتبط با «NewHead» را به این صورت تعریف میکنم (به «x» و «y» اضافه میکنم تا تاکید کنم فهرست آرگومان میتواند دلخواه باشد تا زمانی که حاوی «n_NewHead» باشد) In[1]= NewHead /: func[ x_, n_NewHead, y_] := n این مقدار In[2]= UpValues[NewHead] Out[2]= دارد {HoldPattern[func[x_, n_NewHead, y_]] :> n} من میخواهم از تطبیق الگو استفاده کنم تا بتوانم این فهرست «UpValue» را مانند In[3]= UpValues[NewHead] / تبدیل کنم. (* برخی از الگوهای تطبیق در اینجا منجر به این می شود: *) Out[3]= {HoldPattern[func[x_, d_DerivedHead, y_]] :> func[x, d[[1]], y]} نکته این است که یک 'Class' 'DerivedHead' که تمام عملکردهای 'Class' 'NewHead' را به ارث می برد. یک شی «NewHead» در «قسمت 1» یک شی «DerivedHead» ذخیره میشود. برای مثال، پست اصلی زیر را بخوانید. چیزی که من نمی توانم بفهمم این است که چگونه الگوی مطابقت را در `n_NewHead` (در **`Out[2]`**) انجام دهم. نام الگوی «_NewHead» در اصل میتواند هر چیزی باشد، و فهرست آرگومان برای «func» نیز به همین ترتیب دلخواه است. هر توصیه ای قدردانی می شود! \- پست اصلی Seth در زیر: * * * من برخی از پستها را در اینجا در مورد برنامهنویسی شیگرا و همچنین بسیاری از پستهای تطبیق الگو خواندهام، اما به نظر میرسد هیچ چیزی (من پیدا نکردهام) به این مورد رسیدگی نمیکند، بنابراین فکر کردم یک سوال بپرسم . من سعی می کنم برخی از ویژگی های برنامه نویسی شی گرا را در Mathematica پیاده سازی کنم که مهم ترین آن ها وراثت است. تصور کنید من یک کلاس چند ضلعی دارم که Head Poly مانند ToPoly ایجاد شده است[l : {{_, _} ..}] := Module[{}, If[Length@l < 3, Print[شیء Poly باید حداقل 3 داشته باشد. امتیاز]؛ سقط[]]؛ Poly @@ l ] دارای توابع مرتبط با آن مانند (توجه داشته باشید TagSetDelayed) فاصله[{x1_، y1_}، {x2_، y2_}] := Sqrt[(x2 - x1)^2 + (y2 - y1)^2] Poly /: Perimeter[p_Poly] := Module[{pts, ptsShift}, pts = list @@ p; ptsShift = Join[{Last@pts}, Most@pts]; Total@MapThread[distance, {pts, ptsShift}] ] Poly /: Vertices[p_Poly] := Length@p اکنون، من میخواهم یک کلاس فرعی چهارضلعی با Head Quad ایجاد کنم. فرض کنید یک Quad می تواند یک رنگ مرتبط با آن داشته باشد. بنابراین ما ToQuad[l : {{_, _} ..}, color_String] := Module[{}, If[Length@l =!= 4, Print[Quad object must have دقیقا 4 point] داریم. سقط[]]؛ Quad[ToPoly[l], color] ] Quad /: QuadColor[q_Quad]:=q[[2]] در این مرحله، من میخواهم بتوانم Perimeter و Vertices را از کلاس Poly به ارث ببرم. از آنجایی که آنها با TagSetDelayed تعریف شده اند، می توانم آن تعاریف را با استفاده از UpValues[Poly] (* {HoldPattern[Perimeter[p_Poly]] :> Module[{pts, ptsShift}, pts = List @@ p; ptsShift = Join[{ آخرین[امتیاز]}، بیشترین[امتیاز]]; {pts, ptsShift}]]]، HoldPattern[Vertices[p_Poly]] :> Length[p]} *) سپس، من میخواهم تابعی را تعریف کنم که آن UpValues را به Quad اختصاص دهد مانند: SuperClass[x_]:=x[[ 1]] DefineDerivedClass[class_,superClass_]:= ماژول[{}، (* اختصاص دادن مقادیر مرتبط با superClass به کلاس *) ] بنابراین، پس از نامیده شدن آن مانند DefineDerivedClass[Quad,Poly]، من UpValues[Quad] خواهم داشت (* {HoldPattern[Perimeter[q_Quad]]:> Perimeter[SuperClass[q]], HoldPattern[Vertices[ q_Quad]] :> رئوس[SuperClass[q]]، HoldPattern[QuadColor[q_Quad]] :> q[[2]]} *) مشکل این است که من نمیتوانم تطابق الگو را برای تبدیل UpValues Poly به شکل صحیح Quad برای یک دنباله الگوی عمومی پیدا کنم. من می توانم از Part برای ورود به HoldPattern استفاده کنم، اما نمی توانم در قسمت p_Poly مطابقت داشته باشم. تا اینجا، تنها راهی که میتوانم این کار را بفهمم، تبدیل عبارات UpValue به رشتهها است، اما این بسیار بیظرافت است. هر ایده ای؟ ممنون، ست
|
وراثت در Mathematica با استفاده از تطبیق الگو در UpValues
|
54671
|
من سعی کردم _Mathematica_ 8 را متقاعد کنم که نقشه چگالی یک تابع را رسم کند: $$f(x,y) = \frac{2(x^2 - y^2)-1}{(x^2 + y^2) ^2}$$ با طرح رنگی به نام TemperatureMap. در $x = \pm 1$، $y = 0$ کاملاً صحیح است، اما در $y = \pm 1$، $x = 0$، رنگ سفید را نشان میدهد، جایی که در واقع باید آبی باشد. من فقط به منطقه $x^2 + y^2 > 1$ علاقه مند هستم، بنابراین دستور ColorFunctionScaling -> False را اضافه کردم و به صورت دستی تابع خود را تغییر مقیاس دادم تا فقط مقادیر بین 0 و 1 را بگیرد: $$g( x,y) = \frac14 (3+f(x,y))$$ همانطور که می دانم ماکزیمم و مینیمم کجا در منطقه ای که به آن علاقه دارم رخ می دهد. طرح حتی عجیب تر است. تقریبا آبی باقی نمی ماند و البته در $x = 0، y = \pm 1$ سفید است. کل ورودی که استفاده کردم این بود (PlotPoints تا بتوانم نمودار با کیفیت بالاتری دریافت کنم، Exclusions تا بتوانم ببینم مرز منطقه ای که به آن علاقه دارم کجاست): DensityPlot[(3 + 2*(x^2 - y^2)/( x^2 + y^2)^2 - 1/(x^2 + y^2)^2)/ 4, {x, -3, 3}, {y, -3, 3}، PlotPoints -> 100، ColorFunction -> TemperatureMap، Exclusions -> {x^2 + y^2 == 1}، ColorFunctionScaling -> True]  من انتظار داشتم نقشه چگالی مشابه تصویر دوم در این صفحه باشد. در عوض فضای تقریباً $(y/1.2)^2 + x^2 < 1$ سفید است. ناحیه سمت چپ قسمت سفید دقیقاً بیضی نیست، شبیه یک انگشت خانم است. کجا اشتباه کردم؟ من سعی کردم یک تابع ثابت 0 و 1 را ترسیم کنم در حالی که ColorFunctionScaling نادرست است و به درستی کل طرح را به ترتیب آبی و قرمز نشان داد. من کوچکترین سرنخی ندارم که چه اشتباهی رخ داده است. من قدردان هر کمکی هستم.
|
نقشه چگالی نقشه عجیب و غریب رنگ
|
36923
|
من می خواهم برعکس آنچه در اینجا توضیح داده شده است انجام دهم. بنابراین به جای اضافه کردن یک آیتم منو، می خواهم یک (یا چند مورد) را به صورت برنامه ریزی حذف کنم. بنابراین با توجه به دانش ساختار منو فایل *.tr  ... من به دنبال چیزی مانند RemoveMenuCommands هستم به طوری که اگر می خواستم **Format > Clear Formatting** را حذف کنم، می توانستم چیزی شبیه به این را وارد کنم: FrontEndExecute[RemoveMenuCommands[{Format, Clear قالب بندی}]] آیا کسی نظری دارد؟
|
چگونه آیتم های منو را به صورت برنامه ای حذف کنیم
|
58835
|
من سعی می کنم یک ItoProcess از سیستم SDE های زیر ایجاد کنم: $\begin{bmatrix} \mathrm d x\\\\\mathrm d y\end{bmatrix} = \begin{bmatrix} 0 & 1\\\ 0 & \ theta\end{bmatrix} \begin{bmatrix} x\\\ y\end{bmatrix} + \begin{bmatrix} \mathrm 0 \\\\\sigma\end{bmatrix}\mathrm d W(t)$ با نگاهی به مستندات، نمیدانم چگونه میتوانم این کار را انجام دهم. آیا می توان در Mathematica انجام داد؟ اگر چنین است، چگونه؟
|
ItoProcess برای SDE های جفت شده
|
43120
|
اغلب این سوال پیش می آید که کدام آرگومان ها قبل از انتقال به یک تابع ارزیابی می شوند. میخواهم بدانم آیا میتوان دید که کدام آرگومتها بدون کدگذاری مجدد تابع، یعنی خارج از تابع، به یک تابع منتقل میشوند؟ من میدانم که میتوان با دستور Trace تلاش کرد، اما همیشه من را متحیر میکند که آیا خروجیای که میبیند، منعکسکننده چیزی است که قبل از ارزیابی آن به تابع ارسال میشود یا خیر. من فکر میکنم مسئله کلیدی این است که بتوانیم یک خط واضح ترسیم کنیم و بگوییم: بله، این عبارات وارد تابع میشوند و آها، این ارزیابیها در تابع انجام میشود. آیا روشی کلی برای انجام این کار بدون کدگذاری مجدد تابع وجود دارد (یعنی میتوان مجموعهای از دستورات چاپی را در تعریف تابع قرار داد)؟ برای مثال، ممکن است بخواهم بدانم کدام آرگومانها واقعاً به یک تابع Mathematica داخلی منتقل میشوند (که نمیتوان آنها را دوباره کدگذاری کرد) و شاید لازم باشد بدانم با این آرگومانها در کد تابع چه میشود. من فکر می کنم که می توان از دستور Trace استفاده کرد، اما هرگز متوجه نشدم که چگونه.
|
چگونه ببینیم کدام آرگومان ها به یک تابع منتقل می شوند
|
44163
|
در یکی از وبلاگ های ریاضی که دنبال می کنم، به طور تصادفی با این سوال برخورد کردم: نمای پایین، کنار و جلوی یک شی در زیر نشان داده شده است:  جسم در سه بعدی چگونه به نظر می رسد؟ **سوال من** آیا می توان از این نماها استفاده کرد و از آنها یک جسم سه بعدی ساخت که سپس با Mathematica در فضا بچرخانید؟
|
چگونه می توانم یک جسم سه بعدی را از طریق نماهای مختلف تعریف کنم؟
|
15784
|
وقتی سلولی را در نوت بوک ویرایش می کنم و دوباره آن را ارزیابی می کنم، ورودی و خروجی ویرایش قبلی را بازنویسی می کند. میخواهم نسخه ویرایششده من را در پایین یا چیزی دیگر کپی کند و یک خروجی جداگانه به من بدهد، نه اینکه نتایج قدیمی یا ورودی قدیمی را بازنویسی کند.
|
چگونه می توانم Mathematica را بعد از ارزیابی مجدد یک سلول، کپی کنم؟
|
36927
|
من در استفاده از Mathematica نسبتاً تازه کار هستم، بنابراین مطمئن نیستم که واقعاً ممکن است یا نه، اما فهمیدم که ممکن است ارزش امتحان کردن را داشته باشد. امروز در کلاس شیمی فیزیک من، در مورد تعادل اسید/باز یاد میگرفتیم، و برای یک مسئله خاص به نقطهای رسید که سیستمی متشکل از 6 مجهول در 7 معادله داشتیم، اما اینها معادلات غیرخطی بودند، بنابراین ابزارهای ماشین حساب و ماتریسهای ساده نمیتوانستند. برای محاسبه آنها کافی نیست. بنابراین فکر کردم شاید Mathematica آنقدر قدرتمند باشد که بتواند یک اسکریپت بنویسد تا بتواند آنها را حل کند. معادلات مورد نظر به شرح زیر است. معمولاً این متغیرها در واقع غلظت برخی از ترکیبات هستند، اما من فقط آنها را با حروف جایگزین کردم تا آن را ساده کنم: 1: x + y = 2z + a + b 2: x + c = 2(z + a) 3: 276 = (x^2)(z) 4: 5.7x10^-10 = [(y)(c)]/(x) 5: 9.8x10^-13 = [(b)(a)]/(z) 6: 9.25 = -log(y) 7: 1x10^-14 = y + c و باید x، y، z، a را حل کنیم ، ب و ج. آیا واقعاً می توان این کار را به روشی ساده انجام داد؟ با تشکر برای هر ورودی!
|
حل یک سیستم معادلات غیر خطی؟
|
35653
|
در این مثال، چگونه می توانم افسانه را در نمودار وارد کنم. زیرا وقتی نمودار را ذخیره می کنم، فقط نمودار را ذخیره می کنم اما افسانه را ذخیره نمی کنم. Expr1 = -2 p + 1 Expr2 = 2 p - 1 Expr3 = p - 1/2 Plot[{Expr1, Expr2, Expr3}, {p, 0, 1}, BaseStyle -> AbsoluteThickness[4], PlotLegends -> LineLegend [عبارات، BaseStyle -> AbsoluteThickness[4]]] [Expr1 == Expr2, p] یک سوال دیگر را حل کنید. چگونه می توانم راه حل را در خط las، در داخل نمودار نیز وارد کنم؟ در اینجا می توانید نتیجه را ببینید
|
چگونه می توانم داستان و افسانه را با هم ذخیره کنم؟
|
39714
|
من جدولی با مقادیری مانند: t = {1.234 <= a <= 2.345، 3.42 <= a <= 5.67، ...} دارم و میخواهم این جدول را رسم کنم، «محور x» باید تعداد عنصر موجود در آن باشد. جدول (مقدار اول، مقدار دوم و غیره) و «محور y» باید مقادیر «a» باشند که نابرابری را برآورده کنند.
|
جدولی از محدوده ها ترسیم کنید
|
30559
|
من سعی می کنم تابعی بسازم که مقدار $x$ را در معادله زیر پیدا کند: $x.a=b$ همه مقادیر $x, a, b$ ماتریس هستند. ابعاد $x$ ناشناخته است، اما $a$ و $b$ دارای ابعاد یکسان $n*8$ هستند که $n$ به ماتریس استفاده شده در تابع بستگی دارد. $n*n$ خواهد بود تا اشکال ماتریس در معادله سازگار باشند. آرگومان های توابع به سادگی $a$ و $b$ هستند، و من سعی کردم آن را به صورت زیر تنظیم کنم: GetValueOfX[a_,b_] := Solve[x.a==b,x] اما وقتی سعی کردم مقادیر $a$ را وارد کنم و $b$، خطای زیر را دریافت می کنم: Solve::nsmet : این سیستم را نمی توان با روش های موجود برای حل حل کرد. من با این موضوع خیلی گیج شدم، آیا به من می گوید تعداد بی نهایت نتیجه وجود دارد (من خطا را در گوگل جستجو کردم و این یک دلیل رایج بود) یا این نوع ضرب ماتریس با Solve سازگار نیست زیرا ابعاد x را نمی داند. $. و مهمتر از آن، آیا همیشه پاسخی وجود دارد؟ مقادیری که من آزمایش کردم عبارت بودند از: $a=\begin{matrix}116&101&115&116&105&110&103&44\\\32&116&101&115&116&105&110&103\end{matrix}$ $b=\begin{matrix}114&117&110&110&105&110&103&44\\\32&114&117&110&110&105&110&103\end{matrix}$ P.S. اگر می خواهید بدانید، آن ماتریس ها کدهای کاراکتر یک عبارت هستند و من آنها را از این طریق دریافت کردم.
|
خطا در استفاده از حل در ضرب ماتریس
|
34875
|
چرا Locator در کد زیر به درستی رفتار نمی کند؟ BezierPoint[t_, cps_] := Block[{tt}, tt = {(1 - t)^3, 3 t (1 - t)^2, 3 t^2 (1 - t), t^3}; Sum[cps[[i]]*tt[[i]], {i, 1, 4}] ]; DiskBezierRadius[t_, ri_] := Block[{tt}, tt = {(1 - t)^3, 3 t (1 - t)^2, 3 t^2 (1 - t), t^3}; Sum[ri[[i]] tt[[i]], {i, 1, 4}] ]; ControlPoints = {{100، 100}، {100، 300}، {300، 200}، {300، 100}}؛ ControlRadii = {50، 50، 20، 20}؛ Dynamic[Show[ParametricPlot[BezierPoint[t, ControlPoints], {t, 0, 1}], Graphics[ Table[p = BezierPoint[t, ControlPoints]; {Text[t, p], Circle[p, 5]}, {t, 0, 1, 0.1}]], Graphics[ { Line[ControlPoints[[1 ;; 2]]]، خط[کنترل پوینت[[3 ;; 4]]]، آبی، مکان یاب[پویای کنترل[[[1]]]]، مکان یاب[پویای کنترل[[2]]]]، مکان یاب[کنترل پوینت[[3]]]، مکان یاب[کنترل پوینت[[4] ]] } ]، محورها -> هیچ، نسبت ابعاد -> خودکار، PlotRange -> {{0، 400}, {0, 400}} ]] Dynamic[ControlPoints[[1]]]  اگر در «Dynamic» بپیچم دو مکان یاب (مانند کد بالا) سپس هر دو مکان یاب را با ماوس کشیده ام. منظورم این است که اگر یک مکان یاب را بکشم، هر دو مکان یاب حرکت می کنند. من نمی توانم فقط یک مکان یاب را بکشم. اگر فقط یک مکان یاب (دوم) را بپیچم، می توان آن را به تنهایی کشید.
|
رفتار نادرست مکان یاب در داخل نمایش؟
|
6892
|
وقتی یک مجموعه داده را با «BoxWhiskerChart» رسم میکنید که با نشانگر ماوس از روی کادر موجود در نمودار عبور میکند، برخی از ویژگیهای مجموعه داده را نشان میدهد (مقادیر حداقل و حداکثر، 1/4، 1/2، و 3/4 چارک). با این حال، اگر از «چوارک» یا «میانگین» برای محاسبه آن مقادیر استفاده کنید، مطابقت ندارند. مقادیر نمایش داده شده توسط «BoxWhiskerChart» متفاوت است. آیا کسی توضیحی دارد یا فقط یک باگ است؟ آیا این سیستم خاص است (در اینجا 8.0.1 در OSX 10.6.8)؟ داده = RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], 20] BoxWhiskerChart[data] Quartiles[data] Median[data]
|
محاسبه متفاوت میانه و چارک، اشکال در BoxWhiskerChart؟
|
34572
|
من در حال تلاش برای ایجاد یک داشبورد مالی با استفاده از _Mathematica_ هستم. من در قالب بندی تیک های محور برای نمایش اعداد کامل مشکل دارم. علاوه بر این، زمانی که ماوس را روی یکی از عناصر نمودار نگه می دارم، با نماد علمی نمایش داده می شود. من کد و تصویر را پیوست کردم. دستکاری[ sql = StringJoin[ انتخاب Right(Period,2) as [Period], SUM(Revenue) as [Revenue] , from PRSummaryCMF where Month >= , ToString[a], and Year = , ToString [b]، گروه بر اساس دوره به ترتیب دوره]; n = SQLEexecute[conn, sql]; BarChart[n[[All, 2]], ChartLabels -> {n[[All, 1]]}, ChartStyle -> Pastel , BarSpacing -> Automatic], {{b, 2010, Year}, { 2010، 2011، 2012، 2013}، ControlType -> Setter}، {{a, 01، Period}، {01، 02، 03، 04، 05، 06، 07، 08، 09، 10، 11، 12}، ControlType -> Setter، Appearance -> Labeled}، ContentSize -> 500] 
|
مشکلات قالب بندی نمودار میله ای
|
46710
|
من یک کد متد SOR (SOR این روش است) با استفاده از حلقههای رویهای به سبک C نوشتهام. با این حال، من فکر می کنم ممکن است راه های (بسیار) بهتری برای رسیدن به همان هدف در Mma وجود داشته باشد که از این حلقه ها اجتناب شود. بنابراین سوال من این است: آیا این امکان وجود دارد که روش SOR را با استفاده از توابعی مانند Nest، Fold کدگذاری کنیم که به طور قابل توجهی کارآمدتر باشند؟ برای مثال، مجموعهای ساده از معادلات چند خطی با ماتریس سهضلعی است. com/h1VQV.png) 1. اجازه دهید «listnew» لیستی باشد که موارد ناشناخته را ذخیره می کند. $x_1،x_2،x_3،x_4،x_5$ پس از هر بار تکرار. 2. و «listold» به ترتیب مجهولات را قبل از هر بار تکرار ذخیره می کند. 3. `b` سمت راست معادله بالا را ذخیره می کند. 4. `k` زمان های تکرار را نشان می دهد. 5. `i` شاخص $x_i$ است. 6. ϵ حداکثر خطای از پیش تعریف شده است. 7. «خطا» حداکثر تفاوت بین «listnew» و «listold» را پس از هر تکرار نشان میدهد. 8. «ω» به اصطلاح عامل آرامش است. سپس، کد (گنگ) من با استفاده از حلقه «For» خواهد بود: ϵ = 0.1; ω = 1.5; b = {1، 1، 1، 1، 1}؛ listnew = listold = جدول[0, {i, 5}]; خطا = ε + 1; برای[k = 0، خطا > ε، k++، listnew[[1]] = listold[[1]] - ω (b[[1]] + 4 listold[[1]] - listold[[2]]) /4; برای[i = 2، i < 5، i++، listnew[[i]] = listold[[i]] - ω (b[[i]] + 4 listold[[i]] - listnew[[i - 1] ] - listold[[i + 1]])/4]؛ listnew[[5]] = listold[[5]] - ω (b[[5]] + 4 listold[[5]] - listnew[[4]])/4; خطا = حداکثر[Abs[listnew - listold]]; لیستولد = لیست جدید؛] متاسفم اگر اینقدر احمقانه به نظر می رسد...
|
روش کارآمد برای کدگذاری روش Successive Over-Relaksation (SOR) در Mathematica چیست؟
|
14964
|
من تابعی نوشته ام که متنی را با استفاده از الگوریتم RSA رمزگذاری می کند. سپس آن را با استفاده از فاکتورسازی اول رمزگشایی می کند و زمان لازم برای رمزگشایی آن را می گیرد و آن را به همراه طول متغیر N در الگوریتم RSA در یک بردار قرار می دهد. من این کار را با طول N از 28 تا 61 انجام میدهم. سپس میتوانم این یک نمودار را رسم کنم و سعی کنم تخمین بزنم که چقدر طول میکشد تا یک N طول 100 یا بزرگتر را فاکتورسازی کنیم. مشکل من این است که نمیتوانم راهی مناسب برای جا دادن مقادیرم در نموداری پیدا کنم که پس از آن یک تقریب معقول از زمان لازم برای مثال N به طول 100 ایجاد کند. من از «Fit» و «FindFit» استفاده میکنم. اما تمام نتایج من یا برای «طول[N] = 100» منفی میشوند، یا در نهایت چیزی حدود 2 سال به پایان میرسند، که پاسخ معقولی نیست. این مقادیر من با طول N در شاخص 1 و سپس زمان بر حسب ثانیه در شاخص 2 هستند. {{28, 0.016}, {29, 0.}, {32, 0.062}, {33, 0.063}, {36 ، 0.062}، {37، 0.109}، {40، 0.187}، {42، 0.265}، {43، 0.281}، {45، 0.858}، {48، 4.04}، {50، 4.805}، {52، 7.941}، {54، 12.512}، {54، 11.497}، {59، {59، , {60, 103.803}, {61, 102.009}} می توانم آن را به صورت زیر رسم کنم: plot = ListPlot[TidN, PlotStyle -> Red]; a1 = a /. FindFit[TidN، a*b^x، {a، b}، x] b1 = b /. FindFit[TidN, a*b^x, {a, b }, x] modelplot = Plot[a1*b1^x, {x, 32, 100}, AxesLabel -> {x, y}, PlotRange -> {{ 20، 70}، {0، 50}}]؛ نمایش[modelplot, plot] نتیجه زیر است:  سپس سعی میکنم مدت زمانی را که طول میکشد تخمین بزنم. N از 100، مانند این: a1*b1^100/(3600*24*365) این نتیجه را در سال نشان می دهد که اصلا معقول نیست. من معتقدم که باید نزدیک به 100 سال باشد: 0.628951 چگونه می توانم این را بهتر ترسیم کنم، و چگونه می توانم تابعی را پیدا کنم که اعداد بزرگ را راحت تر تخمین بزند؟ مطمئناً میتوانم اجازه دهم رایانهام کار کند و نقاط داده بیشتری جمعآوری کند تا بتوانم عملکرد بهتری را از طریق آنها ایجاد کنم، اما آیا واقعاً این کار ضروری است زیرا من قبلاً 18 نقطه برای شروع دارم؟
|
تقریب زمانی الگوریتم رمزگشایی RSA
|
21205
|
من میخواهم ببینم کدام فایلها اخیراً در یک فهرست خاص اصلاح شدهاند. برای این منظور تابعی به نام «تست» نوشتم. آرگومان تابع «DirectoryPath» است و نام فایلهایی را که تاریخ فایلهای آنها تغییر کرده است را برمیگرداند. در این مثال توابع هر پنج ثانیه یک بار اجرا می شوند. برای این منظور کد زیر را نوشتم اما تمام نام فایل هایی که در دایرکتوری هستند را نشان می دهد. این بدان معناست که تاریخ اصلاح را با lastModified بررسی نمی کند. Test[directoryPath_] := Module[{taskId, fileNames = FileNames[*, SystemDialogInput[Directory]], lastModified, result}, ( lastModified = Table[{}, {Length[fileNames]}]; result = جدول[{}، {Length[fileNames]}]; CreateScheduledTask[ جدول[(با[{ i = i، modificationDate = Table[FileDate[Part[fileNames, j], Modification], {j, 1, Length[fileNames]}] }, (If[(Part[lastModified , i] === قسمت[تاریخ اصلاح، i])، (بخش[نتیجه، i] = )، (Part[lastModified, i] = Part[ModificationDate, i]; Part[نتیجه، i] = Part[نام فایل، i])])])، {i, 1, Length[fileNames]}], {OptionValue[ScanRate]، \[Infinity]}]; Dynamic[نتیجه]} )] تست[SystemDialogInput[Directory]] چگونه می توانم این را حل کنم؟
|
چگونه می توانم بررسی کنم که کدام فایل در دایرکتوری خاصی اصلاح شده است؟
|
44380
|
من با Mathematica تازه کار هستم و برخی از چیزهای پرکننده مرا گیج می کند. فکر نمیکنم این کار خیلی سخت باشد، اما به نظر نمیرسد که بتوانم آن را عملی کنم. من x و -x را رسم کرده ام. من می خواهم زیر هر دو و بالای هر دو را در دو طرح مختلف پر کنم. چگونه می توان این کار را انجام داد؟
|
دو تابع زیر را پر کنید.
|
15781
|
اگر کد زیر را اجرا کنم: char = 97; اسلایدر[Dynamic@ToExpression@FromCharacterCode@char, {0, 5}] لغزنده قادر به تغییر مقدار «a» نخواهد بود. وقتی عبارت باید با «FromCharacterCode» یا مشابه آن تولید شود، چگونه این کار را انجام می دهید؟ **توجه:** ToExpression@FromCharacterCode@97 == a
|
یک نوار لغزنده بسازید که مقدار کد یک کاراکتر تولید شده را کنترل کند
|
40800
|
من اغلب سعی می کنم چندین فایل PDF را برای دوره هایم ترسیم کنم. به نظر من ابزارهای پیشفرض در دسترس من کم و/یا دست و پا گیر هستند. پس از خواندن برخی از پیشنهادات در اینجا، کد زیر را برای ترسیم 3 نمونه از توزیع دو جمله ای به دست آوردم. من امیدوارم که این برای دیگران (شاید حتی خودم) مفید باشد. من همچنین در حال تعجب هستم که آیا مردم می توانند در این زمینه پیشرفت کنند. n = 12; plist = {1/6، 1/3، 2/3}؛ colorList = {سرخابی، آبی، سبز}; Plot[Evaluate[ Map[PDF[BinomialDistribution[n, #], Floor[k]] &, plist]], {k, -0.001, n + 0.001}, Exclusions -> None, PlotStyle -> Map[{Thick, #} &، colorList]، PlotLegends -> plist، Frame -> {True, True, False, False}, FrameTicks -> {Table[i, {i, 0 , n, 2}], Automatic}, FrameLabel -> {Successes k، Probability}] این خروجی است 
|
راه بهتری برای ترسیم چندین PDF مجزا؟
|
1845
|
گرافیک[{ Text[ Style[Jean، 14، Bold، Helvetica، Black، TextAlignment -> Right]،{1، 1}]، Text[Style[Claude، 10، Helvetica، Bold, مشکی، TextAlignment -> Right]، {19، 0.8}]}، PlotRange -> {{0، 21}, {0, 2}}, ImageSize -> 300, Method -> {ShrinkWrap -> True}, ImagePadding -> 2, ImageMargins -> 0]  **حالا اگر سعی کنم یک «مستطیل[]» کوچک، «متن[]» اضافه کنم ناپدید شدن }]، Text[ Style[Claude، 10، Helvetica، Bold، Black، TextAlignment -> راست]، {19، 0.8}]}، PlotRange -> {{0، 21}، {0، 2}}، ImageSize -> 300، روش -> {ShrinkWrap -> True}، ImagePadding -> 2 , ImageMargins -> 0] 
|
متن[] با استفاده از گرافیک
|
15788
|
اجازه دهید $f(x) = (x^2 + 1) / x$. من باید تابع را برای مقادیر $x$ رسم کنم که در آن مربع تابع بزرگتر از 4 و مکعب آن کوچکتر از 64 باشد. بنابراین از Reduce به این صورت استفاده کردم: Reduce[((x^2 + 1)/x)^2 > 4 && ((x^2 + 1)/x)^3 < 64, x, Reals] اکنون در ترسیم این مشکل دارم. من باید از «Plot» برای نمایش تابع در بازه زمانی خاص استفاده کنم، اما نمیدانم چگونه نتیجه «کاهش» (که ممکن است اتحاد بازهها باشد) را در «Plot» وارد کنم تا تابع را فقط برای ترسیم کنم. آن مقادیر x$. کسی می تواند کمک کند؟
|
نحوه رسم تابع در بازه بازگردانده شده توسط Reduce[]
|
59158
|
من با این معادله شروع می کنم و آن را به صورت عددی برای $z(x,y)$ در محدوده $1 < x < 5$ و $1 < y < 5$ حل می کنم: $$ \frac{3}{xyz} - 2x - 3y - 5z = 0 $$ سپس با استفاده از نقاط داده $z$ بالا، میخواهم این شرط خاص را حل کنم: $$ x + y + z = 0 $$ سپس میخواهم نموداری از $y(x)$. همه چیز باید به صورت عددی انجام شود. eqn1 = 3/(x y z) - 2 x - 3 y - 5 z == 3 ContourPlot3D[Evaluate[eqn1], {x, 1, 5}, {y, 1, 5}, {z, 0, -5} ] دامنه کامل = جدول[z /. حل[eqn1, z, Method -> Reduce], {x, 1, 5, 1}, {y, 1, 5, 1}] ; eqn2 = x + y + z == 0 ویژه = جدول[y /. حل[eqn2 /. تمام دامنه، y، روش -> کاهش]، {x، 1، 5، 1}] ifun = درون یابی[ویژه] طرح[ifun[x]، {x، 1، 5}، Epilog -> نقشه[نقطه، ویژه] ]
|
چگونه می توانم نقاط داده را به یک معادله برای حل عددی وارد کنم؟
|
57750
|
ورودی من در زیر آمده است: mat = {{0، 0، 0، 0، 0، 1}، {1، 0، 0، 1، 0، 1}، {0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 1}، {1، 1، 0، 1، 0، 0}، {0، 0، 0، 1, 0, 1}}; $\quad\quad\left( \begin{array}{cccccc} 0 & 0 & 0 & 0 & 0 & 1 \\\ 1 & 0 & 0 & 1 & 0 & 1 \\\ 0 & 1 & 0 & 0 و 0 و 0 \\\ 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 1 \\\ 1 و 1 و 0 و 1 و 0 و 0 \\\ 0 & 0 & 0 & 1 & 0 & 1 \\\ \end{array} \right) $ میخواهم این ماتریس را به ستونهایی با صفرهای همه تقسیم کنم و در این فرآیند آن ستونها را از ماتریس خروجی مورد انتظار در زیر: 
|
تقسیم ماتریس توسط ستون های تمام صفر
|
27185
|
به طور معمول، هنگام استفاده از «Manipulate[expr، کنترلها، گزینهها]»، بهروزرسانی گرافیک باید در انتهای expr انجام شود. اما اکنون با وضعیتی مواجه می شوم که در آن نتیجه گرافیکی در هر مرحله در داخل یک تکرار دو برابری ارزیابی می شود. بله، من همچنان میتوانم روش ذکر شده در بالا را اتخاذ کنم و کد زیر را بنویسم، DynamicModule[{g}، Manipulate[ Module[{a}، Fold[( k = #2; Fold[(a = #2; g = v[a, k]; Pause[.05]) &, {}, Range[5]] ) &, {}, Range[15]]; Dynamic@g ], {{k, 1}, ControlType -> None}, TrackedSymbols :> {}, SynchronousUpdating -> Automatic, Initialization :> (v[a_, k_] := Plot[Sin[x (a + k x )], {x, 0, 6}])] ] اما مشکل اینجاست که ابتدا باید منتظر بمانم ارزیابی دو برابر کردن تکمیل شود و تنها پس از آن می توانم به روز رسانی ها را در یک توالی صف ببینم. کدی که من در اینجا استفاده کردم فقط یک مثال بیش از حد ساده است و کد واقعی برای محاسبه زمان بسیار بیشتری می برد. من نمی دانم که آیا امکان به روز رسانی گرافیک در هر مرحله تکرار وجود دارد که v[a, k] ارزیابی می شود؟
|
گرافیک در حال بهروزرسانی از داخل، تکرار دو برابر در Manipulate
|
32367
|
هدف من این است که جابجاییهایی مانند این $$[f(x,y)\partial_x^2+g(x,y)\partial_x+h(x,y),a(x,y)\partial_x^2+ کار کنم b(x,y)\partial_x+c(x,y)]$$ یا $$[f(x,y)\partial_x^2+g(x,y)\partial_x+h(x,y),a(x,y)\partial_y^2+b(x,y)\partial_y+ c(x,y)]$$ با شروع از هویت های جابجایی ساده تر، به عنوان مثال، با استفاده از $$[\partial_x,f(x,z)]=f_x(x,z)$$ آسان است برای استخراج $$[\partial^2_x,f(x,z)]=2f_x(x,z)\partial_x+f_{xx}(x,z)$$ و غیره، تا زمانی که به دو تبدیل کننده اول برسم که من می خواهم اما چگونه می توانم این کار را با Mathematica انجام دهم؟ مشکل من این است که نمی دانم چگونه ریاضیات را یاد بدهم تا از هویت هایی مانند معادله سوم برای استخراج معادله چهارم و تا دو مورد اول استفاده کند.
|
جبر اپراتور را تعریف کنید
|
36922
|
بنابراین من این تصویر را روی کتابم دیدم و به عنوان تمرینی برای فهمیدن باقی ماند.  این چیزی است که تا به حال دارم، اما مطمئن نیستم کجا اشتباه کردم. Plot[{t^3 - t}, {t, -1, 1}, PlotStyle -> آبی, Exclusions -> {t == 1},Exclusions -> {t == -1}, Exclusions -> {s == 2/(3*Sqrt[3])}،Exclusions -> {s == -2/(3*Sqrt[3])}، ExclusionsStyle -> {صورتی}] من فکر می کنم جایی باید از Epilog برای آن نقطه قرمز استفاده کنم، اما با ورودی اصلی من نادرست، نمی توانم بیشتر از این پیش بروم.
|
چه مشکلی با ورودی نمودار من وجود دارد؟
|
35085
|
اگر مقدار کسری داشته باشم، چگونه می توانم آن را به تعداد معینی بیت، مانند 8، کوتاه کنم (نه گرد)؟ به عنوان مثال، برای Pi 3.141569265359... بخش کسری 0.141569265359 است... NumberForm[BaseForm[FractionalPart[N[Pi]],2],8] 0.001001000011111110110 عدد اعشاری من از رقم 11111101010 است. PI در پایه 2. چیزی که من می خواهم 8 رقم باینری در پایه 2 است.
|
یک مقدار کسری را به تعداد خاصی از بیت کوتاه کنیم؟
|
35080
|
برای مثال من دو لیست دارم (لیست های واقعی بسیار طولانی تر هستند): list1 = {1, 2, 3, 4, 5, 6, 7}; list2 = {9، 10، 11، 12، 13، 14، 15}; من می خواهم با اضافه کردن عناصر مختلف از مکان های مختلف در هر لیست، یک لیست واحد ایجاد کنم. به عنوان مثال، > list3 = (list1i+1 \+ list1i-1) * (list2i+1 \+ list2i-1) که $i$ مکان عدد در لیست است، به عنوان مثال. در «list2»، 12 $i=4$ خواهد بود. من متوجه شدم که اولین و آخرین ورودی در list3 یا اشتباه است یا وجود ندارد. برای مثال، دومین مورد در «list3» $(3+1)(11+9)$ و مورد سوم خواهد بود $(4+2)(12+10)$. امیدوارم منطقی باشد و از هر کمکی قدردانی می کنم.
|
چگونه می توان موارد مختلف را در یک لیست قرار داد تا برای به دست آوردن نتیجه تعامل داشته باشند؟
|
8091
|
من چند CDF را برای کاربران نهایی عرضه کرده ام. پستهای قبلی را ببینید: پیام را سرکوب کنید و کدام پلتفرم بازیکن را. اکنون، یک کاربر نهایی گزارش می دهد که نمی تواند بیش از یک سند CDF را همزمان باز کند. پخش کننده فقط اسناد را به جای نمایش پنجره دوم تغییر می دهد. من از iMac استفاده می کنم و می توانم دو سند CDF را در یک زمان در کنار هم بدون هیچ مشکلی اجرا کنم. این ممکن است عینی ترین آزمون را ارائه نکند زیرا من نسخه کامل Mathematica را دارم که روی دستگاه اجرا می شود، که می تواند بر نحوه اجرای اسناد CDF در یک زمان تأثیر بگذارد. کاربر نهایی یک ماشین ویندوز را اجرا می کند. آیا کس دیگری با این مخالفت کرده است؟ آیا کسی از کار در اطراف می شناسد؟ * * * برخی اطلاعات اضافی: کاربر نهایی من ویندوز 7 حرفه ای نسخه 6.1 را اجرا می کند.
|
نمی توان 2 سند CDF را همزمان در رایانه ویندوزی اجرا کرد
|
47988
|
من مقداری کد عددی دارم که شامل اعداد مختلط است که نقاط روی یک صفحه را نشان می دهد. برخی از اینها مساوی هستند اما یکسان نیستند، یعنی > > {Exp[2 Pi I (-1./10)], ..., Exp[2 Pi I (9./10)]} > I want to make ( معادل) یک فرهنگ لغت که هر کدام را به مختصات خود در لیست نگاشت می کند (زیرا استفاده مکرر از Position خیلی طول می کشد). اما هم Downvalues و هم قوانین تطبیق (با یک جدول Dispatch) بر اساس شکل عبارت مطابقت دارند نه مقدار آن (و هش ها بر اساس شکل عبارت نیز). به عنوان مثال، اگر > {a == b، a===b} > ==> {درست، نادرست} > سپس > > f[a] = 1; {f[a], f[b]} > {1, f[b]} آیا راهی برای ارتباط دادن نقاط با موقعیت آنها (با جستجوی سریعتر از O(n)) بر اساس مقدار آنها وجود دارد؟ من احساس میکنم باید راهی برای انجام آن با استفاده از گرد کردن وجود داشته باشد، اما من آن را به کار نگرفتم.
|
هش کردن توسط Equals به جای SameQ
|
29403
|
من یک فایل داده حاوی چندین ستون و هزاران خط داده دارم. در زیر بخش کوچکی از آن را برای بیان مسئله خود ارائه می کنم: -0.54 0.09 -.3983969954588588E-02 0.2776322403476376E+00 0.5000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000 E+05 0.1217096235496098E-13 0 -0.53 -0.03 -.3220837268589903E+00 0.7636149973371797E-02 0.1000000000000000000000000 0.7161538340416553E+00 0 -0.52 0.12 0.4319398001406393E+00 0.3046084462020560E-01 0.50000000000000000000000000 0.2227502533766236E-13 0 -0.51 -0.17 0.4596503785112276E+00 0.1788976667427210E+00 0.10000000000004 0.4171435790075386E+00 0 -0.12 -0.34 0.5787213420082925E+00 -.9322804977650871E+00 0.591000000000001 0.5147520415218694E+00 2 -0.12 0.13 0.5730427588243323E+00 0.9338351799657055E+00 0.11285000000003 0.7609604604284203E-06 1 -0.12 0.50 0.7396872499032718E+00 -.8091545263006905E+00 0.21374300000004 0.2962964572602038E-14 2 -0.09 0.05 0.6996863847044283E+00 0.8430535062986785E+00 0.2116400000000000 0.3193612197737323E-08 1 دو ستون اول با مختصات $x$ و $y$ مطابقت دارد، سه ستون بعدی کاملاً بی ارتباط با این سوال هستند، ستون ششم مقدار یک مقدار $f$ را نشان می دهد، در حالی که ستون آخر یک مقدار را نشان می دهد. سیگنال $s$، که می تواند تنها سه مقدار صحیح (0،1،2) بگیرد. آنچه من می خواهم، ترسیم دو ستون اول در صفحه $(x,y)$ است، با استفاده از `ListPlot` اما یک رنگ خاص به هر نقطه (نقطه) با توجه به مقادیر دو ستون آخر اختصاص دهیم. به طور خاص، با استفاده از نماد FORTRAN، شرایط عبارتند از: IF(f.GT.1d-4.AND.s.EQ.0) ---> رنگ نارنجی IF(f.LE.1d-4.AND.s.EQ 0.0) ---> رنگ قرمز IF(f.GT.1d-4.AND.(s.EQ.1.OR.s.EQ.2) ---> رنگ سبز IF(f.LE.1d-4.AND.(s.EQ.1.OR.s.EQ.2) ---> رنگ آبی من می دانم که می توانم یک کد FORTRAN ساده با خواندن فایل داده های خود بنویسم و استفاده کنم با این حال، از آنجایی که این فقط برای ترسیم داده ها مورد نیاز است، فرض می کنم که Mathematica می تواند ListPlot را تحت شرایط انجام دهد، بنابراین فضای دیسک اشغال شده توسط من ذخیره می شود. فایل های اضافی غیر ضروری پیشاپیش متشکرم **ویرایش** با پیروی از رویکرد @Nasser و تنظیم مجدد رنگ ها، این محصول نهایی است فایل دیتای کامل را می توان از اینجا دیتا دانلود کرد.
|
ListPlot تحت شرایط
|
44388
|
من در مفهوم توابع خالص و غیره بسیار ضعیف هستم. من یک راه حل تمیز برای مشکل خود پیدا کردم، بنابراین به یک معنا قبلاً به سؤال خود پاسخ داده ام اما احساس نمی کنم در terra firma هستم. من می خواستم یک نمونه تصادفی از لیست لیست ها با اندازه نمونه متفاوت برای هر لیست در لیست لیست ها بگیرم. من کارهای زیر را انجام دادم که توسط افراد معرفت پاک و قابل خواندن است. احتمالاً یک سال دیگر در درک این موضوع مشکل خواهم داشت. نظرات و / یا پیشنهادات راه های بهتر قدردانی خواهد شد. فهرستهای فهرست = {{1، 2، 3، 4}، {5، 6، 7}، {8، 9}، {10، 11، 12، 13}}؛ اندازه نمونه = {2، 3، 1، 3}؛ out=Apply[RandomSample, Transpose[{listoflists, samplesizes}]، {1}]
|
توابع دو آرگومان
|
56615
|
من سعی میکنم مسیر یک نقطه را در زمانی که شیفت روی یک مختصات قطبی کشیده میشود، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است، ردیابی کنم. اما من فقط توانستم نقطه را به شبکه بیاورم. بینش در مورد چگونگی انجام این کار؟ هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. VPOS = {1، 1}؛ oVPOS = {1، 1}؛ زاویه[p_] := ( ang = ArcTan[Abs@p[[2]]/Abs@p[[1]] // N ]؛ کدام[p[[1]] >= 0 && p[[2] ] >= 0، بازگشت[ang ]، p[[1]] < 0 && p[[2]] >= 0، بازگشت[Pi - ang ]، p[[1] < 0 && p[[2]] < 0 , Return[-Pi + ang ], p[[1]] >= 0 && p[[2]] < 0 , Return[-ang ] ];) cnt[p_ ] := (d = Round@EuclideanDistance[{0, 0}, p]؛ the2 = Abs@Ceiling[ArcTan[p[[2]]/p[[1]]]/(Pi/12)] بازگشت[{Sign[p[[1]]] d Cos[the2*Pi/12], Sign[p[[2]]] d Sin[the2 *Pi/12 ]}];) cnt2[p_] := ( od = Round@EuclideanDistance[{0, 0}, oVPOS] ; = Round@d dthe2 = سقف [the2/(Pi/12)]; Abs[od*(the2 -othe2) ] ; *Pi/12]، d Sin[dthe2*Pi/12]} ] ] ) شبکهها[min_, max_] := Join[Range[Seiling[min], Floor[max]], Table[{j + 1, Lighter@Lighter@Lighter@Lighter@Green}, {j, Round[min], Round[حداکثر - 1 ]، 1}]]؛ DynamicModule[{pnt = {1, 1}}، EventHandler[ Dynamic@Graphics[ {PointSize[Large], Red, Point[cnt2[VPOS]]}, Axes -> True, GridLines -> Grids, PlotRange -> {{ -10، 10}، {-10، 10}}، Prolog -> { Lighter @ Lighter @ Blue, Table[Circle[{0, 0}, r], {r, 1, 14}], Table[Line[{{-15 Cos[the], -15 Sin[the]}, {15 Cos[the], 15 Sin[the]}}], {the, 0, Pi, Pi/12}]}], {MouseDragged :> ( oVPOS=VPOS; VPOS = MousePosition[Graphics])}]] این چیزی است که کد من تولید می کند: ! برای دیدن: 
|
ردیابی یک مسیر در یک شبکه مختصات قطبی
|
14968
|
من آرایه ای از خطوط دارم که اشکال تصادفی تولید می کنند. این خطوط مرزهای لبه را از یک آرایه تعریف می کنند که من می خواهم از آن برای بازسازی ویژگی اصلی آرایه استفاده کنم. آیا Mathematica می تواند نقاطی را پیدا کند که بیشتر این خطوط از آنها عبور می کنند و سپس بزرگترین ناحیه (ها) را در داخل این نقاط عبور تعریف کند؟ من فرض میکنم که این ناحیه (های) اصلی آرایه را به من میدهد تا مانند تصویر طرح نمونه به آن نگاه کنم. این خطوط خطوط مرزی هستند و عبور بیش از حد از دقت طرح منطقه را کاهش می دهد. 4 خط وجود دارد که بیشتر مرزها را ایجاد می کند. اولین مورد از آن 4 خط استفاده شده در نمودار زیر خطوط است={{{900., 703.449}, {590.556, 0.}}, {{900., 475.145}, {651.23, 0.}}, {{ 900.، 286.849}، {660.333، 0.}}، {{900.، 503.578}، {178.177،0.}}، {{0.، 707.111}، {900.، 689.133}}، {{231.482، 1093.}، {302.527، 0.}}، {{{0}}، 853.322، 1093.}، {568.821، 0.}}، {{513.461، 1093.}، {411.662، 0.}}، {{900.، 521.686}، {514.729، 0.}}، {{280.141، 1093، 1093. , 0.}}, {{0., 183.582}، {900.، 312.065}}، {{0.، 648.073}، {900.، 682.241}}، {{0.،110.149}، {900.، 507.127}}}، {{0.127}}، {0.، 4} ، {900.، 389.603}}، {{900.، 605.326}، {324.743، 0.}}، {{706.587، 1093.}، {720.777، 0.}}، {{900.، 86.9532}، {769.3. }، {{900.، 539.768}، {610.491، 0.}}، {{900.، 464.134}، {113.723، 0.}}، {{900.428.16}، {47.3056، 0.}}، {{0.6، 10}، {{0.6، 10} ، {900.، 988.023}}، {{316.911، 1093.}، {889.171، 0.}}، {{0.، 337.878}، {900.، 399.087}}، {{0.، 492.562}، {4}910. }، {{0.،344.122}، {900.، 272.07}}، {{0.، 151.791}، {900.، 369.811}}، {{502.51، 1093.}، {352.038، 0.}}، {{ 0., 136.204}، {900.,460.163}}، {{177.623، 1093.}، {404.553، 0.}}، {{900.، 234.416}، {665.35، 0.}}، {{900.، 679.4.326}، {{900.، 679.34.4.4} ، 0.}}، {{900.، 1089.37}، {312.902، 0.}}، {{0.، 652.435}، {900.، 207.253}}، {{900.، 115.841}، {712.418، 0.}}، {{ 900., 806.604}, {220.582، 0.}}، {{0.، 783.297}، {900.، 616.042}}، {{0.، 1055.81}، {900.، 938.313}}، {{300.376، 1093.7، 1093.} ، 0.}}، {{684.328، 1093.}، {770.733، 0.}}، {{0.، 679.389}، {900.، 733.378}}، {{900.135.671}، {751.702، 0.}}، {{{0}}، 0.، 1052.08}، {900.، 822.61}}، {{900.، 544.556}، {246.914، 0.}}، {{900.، 879.237}، {32.7302، 1093.}}، {{0.، 972.41}، {900. }، {{0.، 1026.6}، {900.، 857.481}}، {{619.175، 1093.}، {818.911، 0.}}، {{0.، 9.58286}، {900.، 624.196}}}، {3.621. ، {555.359، 0.}}، {{772.244، 1093.}، {419.036، 0.}}، {{355.762، 1093.}، {105.964، 0.}}، {{900.، 107.987}، {581.194. }}، {{806.666، 1093.}، {318.024، 0.}}، {{0.، 86.1212}، {900.، 760.554}}، {{279.164، 1093.}، {358.983، 0.}}، {{23.27. }، {900.، 260.535}}، {{0.، 169.335}، {900.، 228.737}}، {{491.48، 1093.}، {96.8161، 0.}}، {{0.، 404.323}، {900.، 470.951}}، 900., 681.523}, {342.039، 0.}}، {{732.078، 1093.}، {671.987، 0.}}، {{610.656، 1093.}، {406.405، 0.}}، {{0.، 1069.95}، {{0.، 1069.95}، .,163.635}}، {{112.851، 1093.}، {397.351، 0.}}، {{0.، 72.2908}، {900.، 65.1008}}، {{644.998، 1093.}، {702.9، 0.}}، 900., 720.816}, {203.947، 0.}}، {{549.162، 1093.}، {374.145، 0.}}، {{446.497، 1093.}، {434.49، 0.}}، {{0.، 42.0853}، {9 .، 106.906}}، {{0.، 743.122}، {900.، 596.242}}، {{0.،630.275}، {900.، 744.118}}، {{39.5396، 1093.}، {449.074، 0.}}}؛  از کمک شما متشکریم!
|
چگونه می توان از Mathematica برای تشخیص ناحیه ای که با بیشترین خطوط احاطه شده است استفاده کرد؟
|
47466
|
من یک نمودار دو بعدی از یک شبیه سازی دینامیک سیالات دارم. من میپرسم: آیا میتوان به Mathematica اجازه داد که طرح استریم لاین را به عنوان یک صفحه در طرح سهبعدی در نظر بگیرد تا بتوانم یک تبدیل پرسپکتیو دوربین را به طرح سهبعدی حاصل اعمال کنم؟ برای ارائه اطلاعات بیشتر، من صحنه های سه بعدی دارم (نمونه ای از آن در زیر نشان داده شده است) که شبیه سازی دینامیک سیال را برای آنها اجرا می کنم. در نتیجه این شبیهسازیها، من یک سری میدانهای سرعت جریان باد دوبعدی را بهدست میآورم که مقطعی از میدانهای سرعت جریان باد سه بعدی واقعی هستند. این فیلدها جهت و سرعت باد را در محیط با توجه به محدودیتهای هندسی صحنه و برخی از پارامترهای تعریف شده توسط کاربر و شرایط مرزی تعیین میکنند. ![یک صحنه سه بعدی در 3DS Max. یک صفحه قرمز برای ارائه پرسپکتیو مورد نظر برای طرح خط ساده مسطح درج شده است. نمودارهای دوبعدی خط جریان میدانهای سرعت بر روی صحنه سهبعدی من بهطوریکه طرح خط جریان دوبعدی جای صفحه قرمز رنگ را میگیرد. تصویر زیر اگرچه من میتوانم به سادگی نمودار ساده را شطرنجی کنم، آن را به عنوان یک بافت برای هواپیما در نظر بگیرم، و صحنه را در 3DS Max رندر کنم، اما امیدوارم که نمودارهای ساده را به عنوان گرافیک برداری همپوشانی کنم. ضمیمه: طبق پیشنهاد ایو، من یک نسخه فرعی از میدان سرعت جریان باد را ارائه کرده ام که برای نقشه های خود استفاده می کنم. با استفاده از فیلمنامه فوقالعاده او، من میتوانم یک طرح ساده دوبعدی بگیرم و آن را طوری بچرخانم که انگار یک طرح سه بعدی است. داده = {{{1، 1}، {1.0، 0.0}}، {{11، 1}، {0.971194، 0.0}}، {{21، 1}، {0.963011، 0.0}}، {{31، 1 }، {0.993688، 0.0}}، {{41، 1}، {1.023889، 0.0}}، {{51، 1}، {1.024193، 0.0}}، {{61، 1}، {1.010802، 0.0}}، {{71، 1}، {1.032089، 0.0}}، { {81، 1}، {1.026697، 0.0}}، {{91، 1}، {0.987981، 0.0}}، {{101، 1}، {1.025693، 0.0}}، {{111، 1}، {1.105825، 0.0}}، {{121، 1}، {1.098795، 0.0}}، {{131، 1}، {1.065537، 0.0}}، {{141، 1}، {1.012451، 0.0}}، {{151، 1}، {1.0، 0.0}}، {{1، 11}، { 1.0، -0.083697}}، {{11، 11}، {0.932164، -0.106793}}، {{21، 11}، {0.925340، -0.192984}}، {{31، 11}، {1.122307، -0.187170}}، {{41، 11}، {{41، 11}. }، {{51، 11}، {0.976324، 0.115229}}، {{61، 11}، {0.978851، 0.035055}}، {{71، 11}، {1.049432، -0.030861، {1}، {0.936428، 0.062604}}، {{91، 11}، {0.912342، -0.146168}}، {{101، 11}، {1.147333، -0.143745}}، {{111، 11}، {1.1661}، {111، 11}، {1.16612، {1.15} 121، 11}، {1.041843، 0.129961}}، {{131، 11}، {1.045287، 0.083479}}، {{141، 11}، {0.994206، 0.122328}}، 0.122328}}، {0.122328}}، {1. 0.132739}}، {{1، 21}، {1.0، -0.023829}}، {{11، 21}، {0.890156، -0.030084}}، {{21، 21}، {0.674394، -0.050، -4 {31، 21}، {0.0، 0.0}}، {{41، 21}، {0.658960، -0.210046}}، {{51، 21}، {0.716182، 0.091213}}، {{61، 21}، {0.472093، 0.472093، {29-0.22} 71، 21}، {0.732020، 0.265153}}، {{81، 21}، {0.843532، 0.369957}}، {{91، 21}، {0.279971، -0.348445}}، {{101، {5.3، 21} -0.753370}}، {{111، 21}، {1.002857، 0.538380}}، {{121، 21}، {0.756004، 0.204065}}، {{131، 21}، {0.8069}، {131، 21}، {0.8069}، {1.002857، 0.538380}} 141، 21}، {0.913204، 0.279003}}، {{151، 21}، {1.0، 0.159432}}، {{1، 31}، {1.0، 0.044899}}، {{11، 31}، {0.90}، {11، 31}، {0.90} }، {{21، 31}، {0.856098، 0.122421}}، {{31، 31}، {0.762294، 0.042601}}، {{41، 31}، {0.0، 0.0}}، {{51، 31}، {30.5-0.4 }}، {{61، 31}، {0.382021، -0.726038}}، {{71، 31}، {0.550500، -0.113628}}، {{81، 31}، {0.860478، 0.363810}}، ، {1.373814، -0.269792}}، {{101، 31}، {0.153576، -0.482892}}، {{111، 31}، {0.113453، 0.274464}}، {{121، 31}، {0.2863، {121، 31}، {0.2863، {121، 31}، {0.153576، -0.482892}} 131، 31}، {0.275092، -0.174137}}، {{141، 31}، {0.651551، -0.053446}}، {{151، 31}، {1.0، 0.028982}}، {{1، 41}، {{1، 41}، 0.091944}}، {{11، 41}، {0.942248، 0.107845}}، {{21، 41}، {0.914909، 0.147823}}، {{31، 41}، {0.914062، 0.226841، {4}، {4} 1.090780، 0.280458}}، {{51، 41}، {1.423264، 0.011814}}، {{61، 41}، {1.084930، -0.364051}}، {{71، 41}، {0.8991861، {0.8991861 - 81، 41}، {0.992899، -0.106340}}، {{91، 41}، {1.136605، -0.039446}}، {{101، 41}، {0.830366، 0.086879}}، {{111، {111، 41، 41} 0.119604}}، {{121، 41}، {0.862727، 0.513709}}، {{131، 41}، {1.041204، -0.599559}}، {{141، 41}، {0.911}، {141، 41}، {0.911}، {141، 41}، {0.911} 151، 41}، {1.0، -0.089802}}، {{1، 51}، {1.0، 0.0}}، {{11، 51}، {0.972851، 0.0}}، {{21، 51}، {0.958161، 0.0 }}، {{31، 51}، {0.956957، 0.0}}، {{41، 51}، {1.008198، 0.0}}، {{51، 51}، {1.082196، 0.0}}، {{61، 51}، {1.119506، 0.0}}، {{71، 51}، {1.011644، 0.0}}، {{81، 51}، {0.905500، 0.0}}، {{91، 51}، {0.811638، 0.0}}، {{101، 51}، {0.953396، 0.0}}، {{111، 51}، { 0.978083، 0.0}}، {{121، 51}، {1.166181، 0.0}}، {{131، 51}، {1.289609، 0.0}}، {{141، 51}، {1.066669، 0.0}}، {{151، 51}، {1.0، 0. }} `ListStreamPlot[data, StreamPoints -> Fine][[1]] /. پیکان[pts_] :> پیکان[{#[[1]]، 0، #[[2]]} و /@ امتیاز] // Graphics3D` ![یک طرح ساده سه بعدی در ریاضیات
|
تبدیل چشم انداز یک طرح جریانی 2 بعدی
|
1278
|
**توجه:** این قابلیت در حال حاضر وجود ندارد. ببینید: چگونه کاراکترهای نامگذاری شده را به Mathematica 10 اضافه کنیم؟ * * * _Mathematica_ ظاهراً از الفبای کلینگون پشتیبانی می کند: MemberQ[$CharacterEncodings, Klingon] > True UnicodeFontMapping.tr گزیده: > > 0xF8D0 N 15 0x41 # \[KlingonA] > 0xF8D1 N4 N 5 0xF8D2 N 15 0x43 # \[KlingonCH] > 0xF8D3 N 15 0x44 # \[KlingonD] > 0xF8D4 N 15 0x45 # \[KlingonE] > 0xF8D5 N 15 0x47 N 15 0x44 N \[KlingonH] > 0xF8D7 N 15 0x49 # \[KlingonI] > 0xF8D8 N 15 0x4a # \[KlingonJ] > 0xF8D9 N 15 0x4c # \[KlingonL] > 0xF8DA N 15 N 15 0x4 0x4e # \[KlingonN] > 0xF8DC N 15 0x46 # \[KlingonNG] > 0xF8DD N 15 0x4f # \[KlingonO] > 0xF8DE N 15 0x50 # \[KlingonP] > 0xF8DD N 15 0x4f # \[KlingonO] > 0xF8DE N 15 0x50 # \[KlingonP] > 0xF8DF >KlingonP4 0xF8E0 N 15 0x51 # \[KlingonQH] > 0xF8E1 N 15 0x52 # \[KlingonR] > 0xF8E2 N 15 0x53 # \[KlingonS] > 0xF8E3 N 15 0xF8E1 N 15 0x52 N \[KlingonTLH] > 0xF8E5 N 15 0x55 # \[KlingonU] > 0xF8E6 N 15 0x56 # \[KlingonV] > 0xF8E7 N 15 0x57 # \[KlingonW] > 0xF8E8 N 5x N 15 15 0x27 # \[KlingonGlottalStop] > 0xF8F0 N 15 0x29 # \[Klingon0] > 0xF8F1 N 15 0x21 # \[Klingon1] > 0xF8F2 N 15 0x40 # \[0xF8F1 #x0] > \[Klingon3] > 0xF8F4 N 15 0x34 # \[Klingon4] > 0xF8F5 N 15 0x25 # \[Klingon5] > 0xF8F6 N 15 0x5e # \[Klingon6] > 0xF8F7 N 6 #F8 >Klingon 15 0x2a # \[Klingon8] > 0xF8F9 N 15 0x28 # \[Klingon9] > 0xF8FF N 15 0x5a # \[KlingonEmpire] > **برای نمایان کردن این موارد به چه فونت و تنظیماتی نیاز دارم؟** * * * الفبای کلینگون:  اعداد کلینگون: 
|
چگونه می توانم از علائم الفبای کلینگون استفاده کنم؟
|
37380
|
من داده های نویزدار دارم و می خواهم آنها را با فیلتر Savitzky-Golay صاف کنم زیرا می خواهم بزرگی سیگنال را حفظ کنم. الف) آیا فیلتر آماده برای استفاده برای آن موجود است؟ ب) مقادیر مناسب برای m (نیمه عرض) و برای ضرایب برای 3000-4000 نقطه داده چیست؟ داده های مثال: داده ها
|
فیلتر Savitzky-Golay برای صاف کردن داده های پر سر و صدا
|
44383
|
`data = جدول[SQLSelect[conn، همه، {col1، col2}، SQLCColumn[col1] == n && SQLCColumn[col2] == o]، {n، 1، 8 }, {o, 21, 30}];` این منجر به انتخاب محدوده داده در هر ستون مشخص شده می شود. کاری که من واقعاً دوست دارم انجام دهم این است که تعداد مقدار _each_ را در col1 _برای هر_ مقدار در col2 دریافت کنم. همانطور که هست، دریافت خواهم کرد: {1,21},{1,22},{1,23},{1,24},{1,25},{1,26},{2,27}, {1،23}... اگر از طیف کامل مقادیر استفاده کنم، فقط col1 و col2 را از جدول اصلی خود حذف می کنم. چیزی که من در ذهن دارم یک جدول است، در این کد مثال، 8 ردیف x 9 ستون که تعداد دفعات 1 و 21 را با هم نشان می دهد، سپس تمام زمان های 1 و 22 را با هم تا 30 نشان می دهد، سپس چند بار. 2 و 21 ظاهر می شود و غیره. من میخواهم جدولی شبیه این داشته باشم (سرصفحههای سطر و ستون را میتوان نادیده گرفت): 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 1 1 1 2 7 12 30 47 80 91 112 2 1 1 3 12 48 59 118 133 151 و غیره... این نمادهای SQL از این جهت که واکنش عجیبی به دستکاری های متغیر نشان می دهند، مشکل دارند. هر گونه پیشنهادی قدردانی خواهد شد.
|
خلاصه کردن جداول SQL
|
5233
|
چگونه می توانم list1={{x1,y1},{x2,y2},{x3,y3}} و list2={{x4,y4},{x5,y5}} را با list={{x1,y1} ترکیب کنم ,{x2,y2},{x3,y3},{x4,y4},{x5,y5}} ?
|
ترکیب لیست ها
|
29407
|
 'Alt`+`+` می تواند اندازه را تنظیم کند، اما چگونه می توان اندازه رضایت بخش را ذخیره کرد؟ به عنوان مثال: هر بار که «|» را تایپ میکنم، اندازه آن (من فرض میکنم) 12 است.
|
چگونه می توانم اندازه پیش فرض را برای برخی از کاراکترها تنظیم کنم
|
20006
|
من در حال حل یک سیستم معادلات هستم که به من سه راه حل می دهد و سپس بسته به یک پارامتر، مجموعه ای از جواب ها را رسم می کنم. مشکل این است که من باید راه حل های مختلفی را بسته به پارامترها انتخاب کنم. برای هر ترکیبی از پارامترها تنها راه حلی که معنای فیزیکی می دهد - چنین جوابی مثبت و همیشه کمتر از پارامتر P0 است. حدس می زنم راه حل مناسب حداقل راه حل مثبت باشد. در کد نمونه پیشنهادی، راهحلهای درست در نمودار اول و سوم بین 0 تا 0.05 رسم شدهاند (پارامتر P0 = 0.1) چگونه میتوانم تمام راهحلهای خوب را به طور خودکار در یک نمودار قرار دهم؟  آرام[راه حل = حل[{K1*P*M == PaM, K2*PaM*P == PMP, K3 *PaM == PM، P0 == P + PaM + PM + 2*PMP، r*P0 == M + PaM + PM + PMP}، {P، M، PaM، PM، PMP}]]؛ Rmax = 5; Rmin = 0.01; K1 = 11; K3 = 102; P0 = 0.1; مقادیر K2 = {1، 10، 100، 1000، 10000، 100000، 1000000}؛ Colors = ColorData[22, ColorList]; SetOptions[ParametricPlot, PlotStyle -> (Directive[#, AbsoluteThickness[3]] & /@ color), Aspect Ratio -> 0.7, AxesLabel -> {R, v}, PlotRange -> {{0, 5} , {-0.05، 0.2}}]; SetOptions[گرافیک، اندازه تصویر -> بزرگ]؛ Plot1 = ParametricPlot[Evaluate[ جدول[{{r، Re[PMP /. solution[[1]]}}، {K2، K2values}]]، {r، Rmin، Rmax}، PlotLabel -> Solution 1] ; Plot2 = ParametricPlot[Evaluate[ جدول[{{r، Re[PMP /. solution[[2]]]}}، {K2، K2values}]]، {r، Rmin، Rmax}، PlotLabel -> Solution 2] ; Plot3 = ParametricPlot[Evaluate[ جدول[{{r، Re[PMP /. solution[[3]]]}}، {K2، K2values}]]، {r، Rmin، Rmax}، PlotLabel -> Solution 3] ; GraphicsGrid[{{Graphics[Plot1], Graphics[Plot2], Graphics[Plot3], Column[K2values, Background -> Colors]}}, Frame -> None]
|
انتخاب راه حل برای طرح
|
34573
|
من علاقه مند به استخراج معادلات تفاضل محدود هستم، به این معنی که باید با کمیت های نمایه شده بازی کنم. به عنوان مثال، برای یک تابع دو بعدی f(x,y)، من میتوانم آن را روی یک شبکه با نقاط شبکه (i,j) گسسته کنم و یک مدل تفاضل محدود معمولی ممکن است نشان دهد: f(i,j)-g(i,j ) = a(i,j)f(i+1,j)-b(i,j)f(i,j)+c(i,j)f(i+1,j+1) جایی که می دانم g ، الف، ب و ج. من ممکن است بخواهم کارهایی را انجام دهم مانند تنظیم مجدد موارد بالا برای f(i+1,j+1)، یا یافتن عبارتی برای f(i+n,j) برای n دلخواه، یا یافتن ضرایب f(i,j) و غیره من ممکن است بخواهم از معادلات همزمان مانند این استفاده کنم. بهترین راه برای نمایش این نوع ریاضیات چیست تا بتوانم این دستکاری ها را انجام دهم؟ با تشکر، مارک * * * ویرایش: در اینجا یک مثال ساده است. اگر دو معادله تفاوت داشته باشم: f[i,j]=fold[i,j]+a*(g[i+1,j]-g[i-1,j] ) و g[i,j]= gold[i,j]+b*(f[i,j+1]-f[i,j-1] ) در توابع f و g که fold، gold، a و b مشخص هستند. سپس میخواهم بتوانم اینها را برای g[i,j] بر حسب معلومات و g در شاخصهای دیگر حل کنم. g[i+1,j]. برای انجام این کار روی کاغذ، از معادله اول استفاده میکنم تا عباراتی را برای f[i,j+1] و f[i,j-1] به من بدهد و سپس آنها را در RHS معادله پایین وارد کنم. سپس من می خواهم ضرایبی از چیزهایی مانند g[i+1,j+1] را از عبارت نهایی برای g[i,j] استخراج کنم. چگونه می توانم این کار را در Mathematica انجام دهم؟
|
استفاده از نماد شاخص برای تفاوت های محدود
|
34570
|
مشکل: من می خواهم یک تابع هدف را با توجه به 12 متغیر کمینه کنم. حداقل سازی باید در سریع ترین زمان ممکن اجرا شود. کامپایل تابع هدف، سرعت اجرای تابع هدف را افزایش می دهد اما سرعت کمینه سازی را بهبود نمی بخشد. 1) راه اندازی * تابع به شکل زیر نوشته شده است: FUNCTIONSYSTEMPART1 = تابع[{time, c1, c2, rho, YY}, Evaluate[WORKINGSYSTEMPART1[[time]]]; * برای سرعت بخشیدن به فرآیند، تابع هدف COMPILEDSYSTEMPART1 = Compile[{{time, _Integer, 0}, {c1, _Real, 0}, {c2, _Real, 0}, {rho,_Real, 0 را کامپایل کرده ام. }، {YY، _واقعی، 1}}، ارزیابی[WORKINGSYSTEMPART1[[time]]]]; توجه داشته باشید که آرگومان های time، c1،c2 و rho به صورت عددی ارائه شده اند. WORKINGSYSTEMPART1[[time]] تابع هدف را نشان می دهد. تنها متغیرهای ناشناخته در YY ذخیره می شوند که یک آرایه 12x1 است. 2) اگر تابع هدف کامپایل شود، اجرای تابع هدف بسیار سریعتر است: In[400]:= AbsoluteTiming[Do[FUNCTIONSYSTEMPART1[time, 1, 1, 0.55, ConstantArray[3, 12]], {j, 1, 10000 }]] خروجی[400] = {8.2444715، Null} در[401]:= AbsoluteTiming[Do[COMPILEDSYSTEMPART1[time, 1, 1, 0.55, ConstantArray[3, 12]], {j, 1, 100000}]] Out[401] = 21,3. Null} 3) Speedup حفظ نمی شود هنگامی که تابع Minimization فراخوانی می شود. AbsoluteTiming[ Quiet[FindMinimum[FUNCTIONSYSTEMPART1[time, 1, 1, 0.55, Z], S, WorkingPrecision -> \[CapitalXi]0]]] {0.3300188، ... } AbsoluteTiming[ QuietYSYSTEMPART1[QietYum[COMPRIndM ، 1, 0.55, Z], S, WorkingPrecision -> \[CapitalXi]0]]] {0.3310190, ... } سوال: چگونه ممکن است سرعت (که با کامپایل تابع هدف به دست می آید) از بین برود؟
|
بدون عملکرد کامپایل شده با سرعت بالا در FindMinimum
|
13202
|
این یک سوال بسیار ساده به نظر می رسد که پاسخ آن باید برای من واضح باشد. بنابراین اگر این سوال بسته شود ناراحت نمی شوم. اما من در یافتن پاسخ مشکل دارم. من می خواهم تابعی بنویسم که اگر لیستی حاوی یک یا چند عدد بزرگتر از 1 باشد، True را برمی گرداند. چرا MemberQ[{2, 1}, # > 1 &] False را برمی گرداند؟ با تشکر
|
تعیین فرم در MemberQ
|
44164
|
من جدولی از اعداد با چند هزار ورودی دارم و سعی می کنم اولین شاخصی را پیدا کنم که کمتر از یک مقدار خاص باشد. نمونه ای از جدولی که روی آن کار می کنم به شرح زیر است: dr = {6.34152*10^8, 6.32076*10^8, 6.29998*10^8, 6.27921*10^8, 6.25843*10^8, 6.23765*1 ^8، ...} کاری که من سعی می کنم انجام دهم این است که اولین ورودی را پیدا کنم کمتر از «5.77*10^8». من موارد زیر را امتحان کردهام: SOIdr = موقعیت[dr, First[dr] < 5.77*10^8] اما تا کنون هیچ شانسی نداشتهام. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد، با تشکر از بچه ها.
|
انتخاب موقعیت شاخص داده ها از جدولی که کمتر از مقدار معینی است
|
43833
|
من سعی می کنم در Mathematica برای یک شبکه 20x20، با 100 رنگ، با 4 همسایه بنویسم. من می خواهم شرایط اولیه یک ماتریس 20x20 باشد که عمدتاً از صفر تشکیل شده است. CellularAutomaton[{100 (4 (100 - 1) + 1), {100, 1}, {1, 1}}, MatrixForm[Table[RandomInteger[], {20}, {20}]], 1] ظاهراً ابتدایی در فرم درست نیست؟
|
2D Cellular Automaton: شرایط اولیه
|
610
|
MathLink از دو پروتکل ارتباطی در همه سیستم عامل ها پشتیبانی می کند: TCPIP یا حافظه مشترک. پروتکل های اضافی فقط در برخی از سیستم ها پشتیبانی می شوند (FileMap و Pipes طبق اسناد). من آشنایی زیادی با رابط زبان C MathLink ندارم. **سوال:** آیا پروتکل ارتباطی MathLink توسط کاربر قابل تنظیم است؟ آیا می توان MathLink را توسط کاربران برای استفاده از یک پروتکل ارتباطی زیربنایی جایگزین گسترش داد (مثال)؟
|
آیا پروتکل ارتباطی زیر بنای MathLink توسط کاربر قابل تنظیم است؟
|
35087
|
من در حال حاضر با _Mathematica_ که مبالغ نمادین مختلف را به اشتباه ارزیابی می کند، مشکل دارم. من این تابع را دارم: $$h_{ij}(x) = \binom{j-1}{i-1}-\sum_{r=0}^{j-x-n-(k+1)/2-1}\ binom{r+x+n+(1-k)/2}{i-k}\binom{j-r- x-n-5/2+k/2}{k-2}$$ و من از آن در جمع دوگانه زیر استفاده میکنم: $$\sum_{1\leq s<t\leq2x+2n+1}h_{is}(x)h_{jt}(x)-h_{it}(x)h_{js}(x)$$ و من می خواهم بدانم این جمع به عنوان یک چند جمله ای در x$ چیست. مقادیر $i,j,k,n$ همگی اعداد صحیح هستند و می توان فرض کرد که $x>0$. در اینجا ورودی _Mathematica_ من برای $h(x)$ است (با تغییر جزئی متغیر در جمع): h[i_, j_, k_, x_, n_] := (دو جمله ای[j - 1, i - 1] - 2*جمع [دوجمله[r + i - k، i - k]*دوجمله[j - i - r + k - 2، k - 2]، {r, x + n + (k + 1)/2 + 1 - i, j - i}]) و این کد من برای جمع دوگانه است: summ[i_, j_, k_, x_, n_] := مجموع [h[i، s، k، x، n]*h[j، t، k، x، n] - h[i، t، k، x، n]*h[j، s، k، x, n], {t, 2, 2*x + 2*n + 1}, {s, 1, t - 1}] اکنون چیزی که واقعاً مرا آزار می دهد اختلاف بین ارزیابی این توابع است که در آن $x$ نامشخص است من از محاسبات دیگر می دانم که وقتی $x=1،i=1،j=3،k=3$ و $n=2$، تابع «summ» باید 96 را برگرداند، که این کار را می کند. با این حال، اگر $x$ را نامشخص بگذارید، خروجی زیر را دریافت میکنم: summ[1,3,3,x,2] > > 1/3 (x + 2) (x + 3) (2 x + 5)^2 > کدام زمانی که $x=1$ باشد 196 می دهد، که الف) با سایر محاسبات من مخالف است. و ب) در مخالفت با پاسخ _Mathematica_ برای زمانی که من $x=1$ را مشخص می کنم. لطفاً کسی می تواند به من کمک کند تا بفهمم چرا این اتفاق می افتد؟ داره منو از دیوار بالا میبره
|
مشکلات مربوط به جمع نمادین بیش از مقادیر ناشناخته
|
6897
|
مستندات CompilationTarget می گوید: اگر یک کامپایلر C مناسب ندارید، نمی توانید CompilationTarget را روی C تنظیم کنید. خوب در حال حاضر، من کامپایلری روی هیچ یک از رایانههایم که دارای ویندوز XP یا ویندوز 7 هستند نصب نکردهام. آیا میتوان گفت که هر کامپایلری که با سیستمعامل من اجرا شود «مناسب» خواهد بود؟ اگر به این سادگی نیست، می توانید یک کامپایلر معرفی کنید؟
|
چه کامپایلرهایی برای CompilationTarget->C مناسب هستند؟
|
20557
|
من سعی داشتم با Mathematica یک تصویر کد سقوط ماتریس ایجاد کنم. این کد من است: mcolors=Blend[{{0.00،Darker[Green,0.7]}،{0.90،Darker@Green}،{0.90،Lighter[Green]}،{1.00،Lighter[Green,0.9]}}، #]&; (*DensityPlot[x,{x,0,1},{y,0,1},ColorFunction\[Rule]mcolors,ColorFunctionScaling\[Rule]False,Aspect Ratio\[Rule]0.2]*) stringColum[n_,opacity_ ]:=ماژول[{letters,fallingCode}، letters=MapIndexed[Text@Style[#1,mcolors[#2[[1]]/n],Opacity[Opacity],Bold,14,FontFamily->Courier]&,FromCharacterCode/@RandomInteger[{48, 90},n]]; fallingCode=Column[ حروف , پس زمینه -> هیچ , فاصله -> -0.4 , تراز -> مرکز ] ] layer1=گرافیک[جدول[Inset[stringColum[RandomInteger[{1,30}],1.0],Scaled[{i,RandomReal[{0.7,1}]}],Top],{i,0,000,1,0.05} ],PlotRange->All]; layer2=گرافیک[جدول[Inset[stringColum[RandomInteger[{1,30}],0.4],Scaled[{i,RandomReal[{0.7,1}]}],Top],{i,0.025,1,0.05} ],PlotRange->All]; Show[layer1,layer2,AspectRatio->1,Background-> Black,ImageSize-> {600,500}] جایی که من به عنوان نتیجه تصاویری مانند این دریافت می کنم:  در مقایسه با این یکی خیلی هیجان انگیز نیست:  **چگونه می توانم آن را بهبود بخشم؟** برخی مواردی که می بینم. 1. من تاری می بینم که نمی دانم آن را با استفاده از `Blur` برای لایه های مختلف بازتولید کنم. 2. حروف فقط حروف A تا Z نیستند. 3. فضای ستون ها خطی نیستند. 4. من روشی را که همه کدها را مدیریت می کنم دوست ندارم. این صدا در بخش گرافیک پیچیده است.
|
بازی با کد سقوط Matrix در Mathematica
|
44347
|
فرض کنید که من جدول زیر را دارم = List[{ID, Variable 1, Variable 2}, Alpha, 1, 0}, Beta, 1, 1}, {Alpha , 0, 0}, {Gamma, 1, 0}, {Gamma, 2, 2}] با توجه به این پست، می توانیم از انتخاب استفاده کنیم (تعریف شده توسط کاربر تابع) تا آنچه را که می خواهیم بر اساس سطر یا ستون انتخاب کنیم. برای مثال، میتوانیم از select[table، جایی که [ID == Alpha]] بازگشتی {{Alpha، 1، 0}، {Alpha، 0، 0}} استفاده کنیم. اگر بخواهم چندین دسته را انتخاب کنم، مثلاً «آلفا» و «گاما» را میخواهم، میتوانم از select[table، جایی که[«ID» == «Alpha»||«ID» == «Gamma»]] استفاده کنم. منظور من در اینجا این است که اگر میز کوچکی دارید می توانید این کار را انجام دهید. اگر میز بسیار بزرگی دارید و باید چندین دسته را انتخاب کنید چه می شود. ممکن است مجبور شوید select[table, where[ID == Alpha||ID == Gamma||ID==بتا||...و به همین ترتیب]] را بنویسید من از Flatten[select[table, where[ID==#]]&/@{Alpha، Gamma},1] استفاده کردم، اما اگر جدول بسیار بزرگی دارید، سرعت آن کند است. آیا کسی می تواند به من پیشنهاداتی بدهد؟
|
دستکاری جدول داده ها
|
59406
|
فرض کنید من پروژه ای در Wolfram Workbench دارم. در برخی از بسته ها به DatabaseLink` نیاز است. من آن را به این صورت می نویسم: BeginPackage[test`] Needs[DatabaseLink`]; test::usage=; شروع آزمایش[Private][x_]:=SQLCارتباطات[]; End[] EndPackage[] همه خوب کار می کنند. اما تکمیل خودکار توابع DatabaseLink کار نمی کند. چگونه می توانم از تکمیل خودکار برای زمینه ها (برنامه های کاربردی) وارد شده استفاده کنم؟
|
تکمیل خودکار Wolfram Workbench
|
41798
|
کد زیر BarChart3D[ Map[Labeled[#, Text[Style[#, Black, Opacity[1.], Bold, 20]], Above] &, {{1, 0, 2}, {0, 0, 2 }، {2، 1، 0}، {0، 2، 1}}، {2}]، ChartLayout -> Grid، BarSpacing -> بزرگ، ChartElements -> Graphics3D[Cylinder[]]، ChartStyle -> Directive[Opacity[0.3]]، AxesLabel -> {None، None، None}، Ticks -> {None, None, {0, 1, 2}} , ChartLabels -> {Placed[{O، E، R، N}، Axis], {D، N، A}}، ViewPoint -> {1.3`, -2.4`, 2.`}] برچسب مکانی نزدیک محور را کار می کند. و جالب اینجاست که وقتی کادر را جابجا میکنید، یعنی ViewPoint را با ماوس خود تغییر میدهید، برچسبها مطابق با آن تغییر میکنند.  بنابراین، چیزی در سطح UI با آن موقعیتیابی اتفاق میافتد. و من گزینه ای برای قرار دادن برچسب هایی که برای متن طولانی تر کار می کنند پیدا نکردم. من به این  نیاز دارم تا برچسب ها به درستی قرار داده شوند. برچسبهای نمودار عبارتند از: .... ChartLabels -> { Placed[{Osteo، Ewing، Rhabdo، Neuro}، Axis]، Dele، Norm، Ampl}} .... بنابراین، چگونه به _Mathematica_ بگوییم که برچسب ها را روی Axis قرار دهد اما به درستی تراز شده باشند؟ **توجه:** محور[...،محور] پیشفرض است. بنابراین من آن را در بالا قرار دادم فقط در صورتی که زنگی برای کسی به صدا درآید.
|
نحوه نگهداری برچسب ها در داخل جعبه در BarChart3D
|
30809
|
فرض کنید ماتریس مربع غیر مفرد $M$ یک ماتریس همگرا داده شده باشد. بهترین مقادیر اسکالر برای $\alpha$ و $\beta$ (در حوزه اعداد واقعی)، که در آن معادله ماتریس درجه دوم _تقریبا_ وجود دارد: \begin{equation} M^2+\alpha M+\beta I\ حدود 0. \end{equation} در واقع، من میخواهم مقادیر اسکالر را تا حد امکان برای ماتریس زیر $M$ (به عنوان مثال) Clear[Global`*] SeedRandom[12345] n = 1000 نزدیکتر پیدا کنم. Id = SparseArray[{i_, i_} -> 1., {n, n}, 0.]; A = تصادفی واقعی[{-1، 1}، {n، n}]; X = 1/SingularValueList[A, 1][[1]]^2 ConjugateTranspose[A]; M = A.X; همچنین من سعی کردم از NMinimize یا FindInstance استفاده کنم، اما موفق نشدم. لطفاً توجه داشته باشید که یک رویکرد سریع برای من بهتر است تا مقادیر دقیق تری برای پارامترهای اسکالر پیدا کنم.
|
آیا راه سریعی برای حل تقریبا معادله ماتریس درجه دوم در Mathematica وجود دارد؟
|
1271
|
من ابتدا تابعی می سازم تا بردار تصادفی را روی واحد کره در یک نوار در اطراف استوا به دست بیاورم. این چیزی است که پارامتر $\gamma$ کنترل می کند. اگر $\gamma = 1/2$، بردارها را می توان در هر نقطه از کره انتخاب کرد. اگر $\gamma = 0$، بردارها را فقط میتوان از صفحه استوایی و غیره انتخاب کرد. }]؛ w = تصادفی واقعی[{1/2 - \[گاما]، 1/2 + \[گاما]}]؛ nx = Cos[\[Phi]] Sin[ArcCos[2 w - 1]]; ny = Sin[\[Phi]] Sin[ArcCos[2 w - 1]]; nz = Cos[ArcCos[2 w - 1]]; بازگشت[{nx، ny، nz}]؛ ] این دو بردار تصادفی در یک صفحه قرار دارند. من می خواهم یک مبنای متعارف برای آن صفحه پیدا کنم، بنابراین از فرآیند گرم اشمیت به این صورت استفاده می کنم: randMod[\[Gamma]_] := Module[{}, v1 = randomVectorOnUnitSphere[\[Gamma]];(*random بردار واحد 1*) v2 = randomVectorOnUnitSphere[\[Gamma]];(*بردار واحد تصادفی 2*) u1 = v1; (* شروع فرآیند Gram-Schmidt *) proj = u1.v2/u1.u1 u1; u2temp = v2 - proj; u2 = u2temp/Sqrt[u2temp.u2temp]; بازگشت[{u1,u2}] (*خروجی در اینجا 2 بردار متعامد است که در سطح صفحه قرار دارند*) ]; من به 10000 جفت نگاه می کنم و روی واحد کره رسم می کنم: randTable1 = ParallelTable[randMod[1/10][[1]], {i, 1, 10000}]; randTable2 = ParallelTable[randMod[1/10][[2]], {i, 1, 10000}]; randPlot1 = ListPointPlot3D[{randTable1, {{0, 0, 1}}}, PlotStyle -> {Black, {PointSize -> 0.025, Red}}]; randPlot2 = ListPointPlot3D[{randTable2, {{0, 0, 1}}}, PlotStyle -> {Black, {PointSize -> 0.025, Red}}]; {Show[Graphics3D[Sphere[{0, 0, 0}, 1]], randPlot1], Show[Graphics3D[Sphere[{0, 0, 0}, 1]], randPlot2]} و خروجی را برای همه $u_1$ (بالا) و $u_2$ (پایین):  بردارهای $u_2$ در خط استوا متمرکز شدهاند، اما تعداد قابل توجهی وجود دارد که روی کره پخش شدهاند. من انتظار دارم در عوض چیزی شبیه $u_1$ دریافت کنم. بردارهای اولیه $v_1$ و $v_2$ در همان swath $u_1$ قرار دارند، بنابراین من می دانم که این فرآیند G-S است که با شکست مواجه می شود. من به برخی از نقاط مقصر نگاه کردم و متوجه شدم که بردارهای شروع اولیه آنها تقریباً موازی بودند. من فکر می کنم این دلیل مشکل است. وقتی با RandomReal تماس میگیرم، WorkingPrecision را افزایش دادم، اما به نظر میرسید که این کار هیچ تأثیر قابلتوجهی نداشته باشد. آیا راهی هست که بتوانم این مشکل را برطرف کنم؟
|
چگونه هنگام استفاده از بردارهای تصادفی خطاهای فرآیند گرم اشمیت را برطرف کنیم؟
|
41603
|
من در Mathematica به دست میآورم: Cos[2*Pi*FractionalPart[1/2*(i + j + k)]] میدانیم که برای $i، j، k$ که اعداد صحیح مثبت هستند، این عبارت پس از سادهسازی باید به دست آید: $$ (-1)^{i+j+k} $$ میخواهم بدانم چرا یکی از راهحلهای پیشنهادی برای این سؤال مشابه: Refine[Cos[2*Pi*FractionalPart[1/2*(i + j + k)]]، فرضیات -> {Element[{i، j، k}، اعداد صحیح]، i > 0، j > 0، k > 0}] برای این مورد کار نکرد؟
|
چرا Refine Cos[2*Pi*FractionalPart[1/2*(i + j + k)]] را به $(-1)^{i+j+k}$ ساده نمی کند؟
|
1279
|
من در تنظیم چارچوب تست MUnit برای یک پروژه J/Link با مشکلاتی روبرو هستم و از مشاوره ممنون خواهم بود. من _do_ دارم J/Link هنگام اجرا یا اشکال زدایی نوت بوک .nb در workbench کار می کند، فقط هنگام تلاش برای اجرا یا اشکال زدایی فایل آزمایشی .mt unit نمی توانم آن را اجرا کنم. من مراحل زیر را انجام دادم و مستندات را تا جایی که میتوانم دنبال کردم. من یک پروژه جدید J/Link ایجاد کردم، روی پوشه پروژه داخلی کلیک راست کرده و New / TestFile را انتخاب کردم، و یک درخت مانند زیر در اکسپلورر بستههای میز کار دریافت کردم: fooProject +-- javaSource +-- JRE System Library [1.1 ] +-- fooProject | +-- جاوا | +-- هسته | | +-- init.m | +-- fooProject.m | +-- fooProject.mt <---- این فایل تست واحد من است. نمی توانم آن را ادامه دهم +-- fooProject.nb <---- این یکی خوب کار می کند من چند تابع را در فایل بسته .m خود قرار دادم: (* بسته Mathematica *) (* ایجاد شده توسط Wolfram Workbench در 3 فوریه، 2012 *) BeginPackage[fooProject`, {JLink`}] (* نمادهای صادر شده در اینجا با SymbolName::usage اضافه شدند *) KvpQ::usage = تست می کند که آیا آرگومان آن یک KVPair یا KVP است، یعنی لیستی از دو مقدار، که اولین آنها یک رشته یا نماد کلید است.; شروع[Private] (* پیاده سازی بسته *) SymbolQ[x_Symbol] := True; SymbolQ[___] := False (* همه موارد دیگر False * را تولید می کنند). KvpQ[kvp_List] := (طول@kvp === 2 && (StringQ[kvp[[1]]] || SymbolQ[kvp[[1]]])); KvpQ[___] := نادرست; End[] EndPackage[] سپس فایل MUnit Test، fooProject.mt را باز می کنم، «Ctrl`+`K» را انجام می دهم و الگوی آزمون را انتخاب می کنم و سپس آن را پر می کنم: (* Mathematica Test File *) Test[ KvpQ[{ }] , False , TestID->fooProject-20120203-Q0O8P9 ] اکنون، دستورالعمل های موجود در wolfram را دنبال کنید سایت در راه اندازی J/Link، من پیکربندی جدید را طبق دستورالعمل ایجاد می کنم و همه پیش فرض ها را می پذیرم. سپس وقتی میخواهم تستهای واحد را اجرا کنم، یک گفتگو با پیام ناراحتکننده دریافت میکنم: فایل انتخابی یک دفترچه یادداشت یا فایل دفترچه یادداشت Mathematica نیست. لطفاً مطمئن شوید که فایلی با پسوند nb. یا mscrapbook. انتخاب شده است، سپس دوباره اجرا را امتحان کنید. این باعث می شود من شک کنم که آزمایش MUnit برای پروژه های J/Link پشتیبانی نمی شود، که باعث ناراحتی من می شود:( اما به احتمال زیاد من فقط اشتباه احمقانه ای انجام داده ام. راهنمایی.
|
واحد تست پروژه های J/Link در Workbench
|
26890
|
آیا دستوری برای یافتن قطب های تابع $f=f(z)$ وجود دارد؟ به عنوان مثال: اجازه دهید $$f(z) = \frac{1}{z^2-1}$$ سپس می دانیم که قطب ها در $z=\pm 1$ هستند، اما آیا دستور خاصی در mathematica برای انجام این کار وجود دارد ?
|
پیدا کردن قطب های یک تابع
|
32630
|
من یک لیست از داده ها دارم و برای محاسبه فقط به a بخشی از داده ها نیاز دارم. من میدانم که «Take[data, {1,100}]»، برای مثال، خط 1 تا 100 فایل را میگیرد. اما چیزی که من برای من به آن نیاز دارم این است که درصدی از داده ها را بگیرم، اول 10٪ و 10٪ آخر داده ها را حذف کنم. بنابراین من فقط 80 درصد از قسمت میانی را برای کار خواهم داشت. به طوری که اگر چندین لیست با مقدار داده در حال تغییر داشته باشم، مجبور نیستم تعداد خطوط یا طول را برای محاسبه ادامه دهم. با تشکر
|
گرفتن درصدی از داده ها از یک لیست یا یک جدول
|
15568
|
چگونه می توانم معادله Tan[t] - t = Ax را حل کنم، که در آن A یک ثابت برای t[x] است؟ من می دانم که دستیابی به یک راه حل نزدیک غیرممکن است، اما چگونه می توانم یک تقریب عددی را با _Mathematica_ بدست بیاورم؟
|
چگونه می توانم Tan[t] - t == F[x] را برای t به عنوان تابعی از x حل کنم؟
|
15567
|
من نمیتوانم درک کنم که Mathematica چگونه سطوح را مدیریت میکند، و بنابراین استفاده از «Flatten» همیشه یک تلاش و شکست دردناک است. میشه لطفا یکی تعریف خیلی واضحی به من بده؟ اگر میخواهید مثال بزنید، لطفاً به من بگویید چگونه این فهرست «{{a, {a1}}، {b، {b1}}، {c، {c1}}، ...}» را به «{» تبدیل کنم. {a، a1}، {b، b1}، {c، c1}، ...}` با «Flatten»، در صورت امکان.
|
سطوح: چگونه کار می کنند؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.