_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
38923
|
من باید ارقام $\pi$ با دقت 10$ داشته باشم. اولین حدس من N[Pi، 10] خواهد بود، با این حال، این رقم به جای برش دادن هر رقم اضافی، به آخرین رقم می رسد و بنابراین رقم آخر 4 دلار است (و نه 3 دلار، همانطور که در واقع است). من میتوانم N[FromDigits[RealDigits[Pi, 10, 10]]، 10] را انجام دهم، اما کاملاً مطمئن هستم که راهحلهای بهتری وجود دارد.
|
10 رقم اول $\pi$ بدون گرد کردن
|
47214
|
من یک لیست دارم که پس از متمایز کردن لیستی از عبارات به دست آمده است که حاوی صفر و نماد است، به عنوان مثال: A = {x1^2, x2^2, x3^2, x4^2} D[A,x3] در لیست نتایج حاصل می شود. : {0, 0, 2 x3, 0} چگونه موقعیت ورودی غیر صفر را بدست بیاورم، mathematica نمی تواند نمادها را مستقیماً با صفر مقایسه کند. من می توانم عناصر لیست را به رشته تبدیل کنم اما آیا راه سریع تری وجود دارد؟
|
چگونه عناصر غیر صفر لیست حاوی صفر و نماد را پیدا کنیم
|
50867
|
این عبارت را در نظر بگیرید: $\forall x\left(x<7\Rightarrow \exists a\exists b\exists c(a^2+b^2+c^2=x)\right)$ این درست است به شرطی که جهان هستی این گفتمان $\mathbb{N}$ است. اکنون من از «Resolve» به صورت زیر برای ارزیابی اعتبار این عبارت استفاده میکنم: Resolve[ForAll[x, Implies[x < 7، وجود دارد[{a, b, c}, a^2 + b^2 + c^2 == x]]]] و _Mathematica_ «True» را برمیگرداند. چرا؟ اگر من $\mathbb{N}$ را به عنوان دامنه مشخص نکرده باشم، _Mathematica_ چگونه بازگشت True را توجیه می کند؟ آیا راهی برای تعیین $\mathbb{N}$ به عنوان دامنه وجود دارد؟
|
Resolve به طور پیش فرض چه دامنه ای را در نظر می گیرد؟
|
9832
|
چرا EventHandler[text, {MouseClicked :> (output = Input[];)}] کار نمی کند؟ وقتی روی متن کلیک می کنم، هسته هنگ می کند.
|
درخواست ورودی در یک کنترل کننده رویداد
|
56184
|
من با پشته هایی از تصاویر میکروسکوپ تایم لپس 1024x1024 کار می کنم که در حال انجام یک سری عملکردهای پردازش تصویر برای کمک به بخش بندی هر تصویر هستم. این توابع عبارتند از: Sharpen، Erosion، Dilation، RidgeFilter، FillingTransform و WatershedComponents (با نشانگرهای انتخاب شده با دست). پس از مدتی آزمون و خطا، به نظر می رسد که حداقل باید از توابع زیر استفاده کنم تا به یک تقسیم بندی قابل قبول برسم: watershedLabelMatrix = WatershedComponents[RidgeFilter[image],markersForWatershed] می خواهم بدانم آیا راهی برای سرعت بخشیدن به این پردازش تصویر وجود دارد. مراحل (به ویژه بیت کد بالا). من با استفاده از Compile یا Parallelize موفقیتی نداشته ام. من مطمئن نیستم که آیا می توان تابعی را کامپایل کرد که یک تصویر را به عنوان آرگومان خود می گیرد یا خیر. این یک نمونه از مواردی است که برای من شکست خورده است: watershedCompile1 = Compile[{{imageIn, _Real}, {markersIn, _Real}}, WatershedComponents[imageIn, markersIn]] پس از ارزیابی این پیام را دریافت می کنم: > Compile::extscalar: WatershedComponents[ imageIn,markersIn] قابل کامپایل نیست و به صورت خارجی ارزیابی می شود فرض می شود از نوع > Real باشد. به طور مشابه، وقتی سعی میکنم «موازی» کنم، به من میگویند که «مؤلفههای آبخیز» را نمیتوان موازی کرد. وقتی سعی میکنم از «WatershedComponents» «در حال پرواز» در یک نوتبوک تعاملی «DynamicModule» استفاده کنم، نوشتهام که در پشتهای از تصاویر تکرار میشود و به من اجازه میدهد تا ماسکهای قابل قبول «WatershedComponent» را ذخیره کنم، مقدار طولانی (شاید 5 تا 10 ثانیه) در حالی که منتظر نتیجه «WatershedComponents» هستم مکث می کنم و معمولاً dreaded _Progress: Formatting Notebook Contents_ پنجره گفتگوی بازشو. هر گونه پیشنهاد در مورد بهبود عملکرد این توابع پردازش تصویر یا پیشنهاداتی برای بهبود عملکرد در DynamicModule (یا جایگزین های DynamicModule) بسیار قدردانی خواهد شد.
|
افزایش سرعت عملکردهای پردازش تصویر
|
56186
|
من یک فایل .csv دارم که دارای 12 ستون و 511 ردیف است. data = Import[C:\\Users\\Documents\\data\\AllResults\\result1.csv]; دو ستون اول تگ های id هستند. من می خواهم 10 ستون آخر هر سطر را به عنوان یک تابع مرحله جداگانه رسم کنم. Do[Print[DiscretePlot[data[[i, k + 2]], {k, 1, 10}, AxesOrigin -> {0, 0}, ExtentSize -> All, PlotRange -> {{0, 10}, { 0, 10}}]], {i, 511}] (لطفاً با خیال راحت آن را زیباتر کنید) اکنون میخواهم چندتایی ایجاد کنم برای هر شناسه منحصر به فرد در ستون 1 نمودار می شود. برای مثال، 3 ردیف اول داده ها همان شناسه ستون 1 را دارند (1000_0.01). من 4 تا پلات برای این id میخوام، همه در یک ردیف، کنار هم. 3 پلات اول نقاط گسسته هر یک از 3 ردیف در داده ها هستند و نمودار چهارم نمودار خلاصه ای است که شامل تمام 3 نمودار قبلی است. **توجه:** داده ها بر اساس ستون اول مرتب شده اند، بنابراین نیازی به جستجو نیست.
|
گروه ها را بر اساس برچسب منحصر به فرد ترسیم کنید
|
55410
|
من دارم با `CountryData` بازی می کنم و می خواهم آن را 2 لیست به عنوان آرگومان منتقل کنم، `listCountries = {...}` و `data = {GDP,ExternalDebt}` اگر CountryData[#، را انجام دهم. GDP]& /@ listCountries` خوب کار می کند، اما من چیزی مانند CountryData[#1, #2]& /@ {listCountries,data} می خواهم. MapThread اما می تواند آن را بسازد.
|
نقشه 2 فهرست به یک تابع
|
32436
|
من این مثال را دیدم که در آن CityData نقشه یک شهر را نشان می دهد. اما این برای مجموعه نسبتاً کوچکی از مناطق تحت نظارت در دسترس است. آیا می توان چنین نقشه ای را استخراج کرد، مثلاً نقشه راه متصل توپولوژیکی (با لبه هایی که نشان دهنده طول لبه ها) یک شهر دلخواه است؟
|
آیا می توان نقشه توپولوژیکی شبکه جاده ای بنگلور را ساخت؟
|
51326
|
یک نمودار دوبعدی را در نظر بگیرید که در آن ابعاد 1 و 2 به ترتیب نشان دهنده کمیت 1 و 2 هستند که بین 0 تا 100 قرار دارند. هر نقطه در فضای مربوط به (x,y) هزینه انتخاب کمیت 1 را به عنوان x و کمیت 2 را به عنوان y نشان می دهد. فرض کنید هزینه به طور یکنواخت با افزایش مقادیر افزایش می یابد. من میخواهم خطوط ایزو هزینه (کانتورها) را در فضا پیدا کنم. تمام نقاطی که هزینه آنها برابر با مقداری K است را بگویید.
|
چگونه می توان خطوط همسو هزینه را در یک نمودار دو بعدی به طور موثر پیدا کرد
|
38851
|
اول از همه، به نظر من $$\left|\frac{1}{x} + x^2\right| \فلش راست چپ \frac{|1 + x^3|}{|x|}$$ درست است. نمی دانم چرا، اما تلاش من برای تأیید آن در _Mathematica_ شکست خورد. In[1]:= Abs[1/x + x^2] === Abs[1 + x^3]/Abs[x] Out[1]= False عجیب است زیرا _Mathematica_ قادر به یافتن مثال متقابل نیست. In[2]:= FindInstance[Abs[1/x + x^2] != Abs[1 + x^3]/Abs[x]، x، Complexes] Out[2]= {}
|
راه مناسب برای بررسی معادل بودن دو عبارت چیست؟
|
57215
|
من از NMinimize[someFunction, Method -> {RandomSearch, Method ->{InteriorPoint},SearchPoints -> 2n، RandomSeed -> RandomInteger[{0, 100}]، PostProcess -> { استفاده می کنم. FindMinimum، Method -> QuasiNewton}}، MaxIterations -> 1000 n، PrecisionGoal -> 10، AccuracyGoal -> 10]` که در آن someFunction تابعی از متغیرهای n است. چگونه می توانم پیچیدگی زمانی این روش را اندازه گیری کنم؟
|
اندازه گیری پیچیدگی زمانی یک روش
|
38857
|
بیایید بگوییم که ما حدود 300$\,\text{K}$ رقم (تابع دلخواه) داریم و میخواهیم فاکتور آزمایشی را با اعداد اول اول 100{,}000{,}000$ کنیم. PRP = {}; تابع[Q_] := 77^Q + 2; آیا [If[TimeConstrained[PrimeQ[Func[i]], 1, True], AppendTo[PRP, i]], {i, 160000, 161000}] PRP: (اعداد 64 دلاری از نمونههای آزمایشی 1000 دلاری) {160001,160025,160037,160041,160045,160053,160065,160097,160101,160133,160137,160141,160161,116017,160161,116017 ,160241,160253,160257,160261,160285,160297,160305,160317,160321,160361,160393,160397,1604012,1604 16044116048516054116055716057716058116060116062116063316063716064516065716068311606 ,160725,160753,160761,160801,160821,160833,160845,160853,160857,160861,160881,160897,160923,1609,160923,1609 سپس از موارد زیر برای محاسبه حاصل ضرب اعداد اول در قسمت 5$ (20{,}000{,}000$ محدوده) Pro = Product[i, {i, Prime[Range[1, 20000000]]}] استفاده میکنم. // حدود 170 میلیون رقم و برای هر محصولی که اجرا می کنم: خروجی ={}; آیا[If[GCD[Func[i], Pr] == 1, AppendTo[Output, i]], {i, PRP}] در حال حاضر هر محصول (20{,}000{,}000$ اول) 1 دلار می گیرد \,\text{GB}$ رم و نزدیک به 30 دلار ثانیه برای هر GCD In[86]:= زمانبندی[GCD[Func[160001], Pr]] Out[86]= {28.562500, 117414067} آیا پیکربندی و راهاندازی من بهترین گزینه ممکن در مدیریت حافظه و سرعت است؟ **به روز رسانی** پاسخ @tchronis را کمی تغییر دادم تا کامپوزیت را در اسرع وقت حذف کنم. بهترین کد نیست (با استفاده از «Reap» و «Sow» میتواند بسیار بهتر باشد)، اما کار میکند: ClearAll[gcd2]; gcd2[list_, noprimes_: 20000000, noclusters_: 1] := Module[{clusters, n, pro}, clusters = Table[{(i - 1)*noprimes/noclusters + 1, i*noprimes/noclusters}, {i , noclusters}]; InnerList = لیست; Do[ pro = Product[i, {i, Prime[Range @@ clusters[[j]]]}]; newList = {}; انجام دهید[ If[GCD[func[m], pro] == 1, AppendTo[newList, m]], {m, innerList} ]; innerList = newList, {j, 1, noclusters} ]; newList ] **نتیجه** زمانبندی[gcd[list, 5000000, 4]] {327.9706, { .... 54 از 64 ... } } Timing[gcd2[list, 5000000, 4]] {290.328125, { .... 54 از 64 ... } } تعداد اعداد اول بیشتر است و هر چه لیست بزرگتر باشد، سرعت با توقف محاسبات در اولین GCD غیر یک افزایش می یابد.
|
مدیریت حافظه و سرعت برای GCD سریع
|
48913
|
فرض کنید من مقداری داده برای نمودار میله ای دارم: testdata = Map[{1, #} &, RandomReal[{-0.5, 4}, {3, 2}], {2}] (* {{{1, 3.30023} , {1, 3.814}}, {{1, -0.353959}, {1, -0.364447}}, {{1, 1.82514}، {1، 2.56824}}} *) RectangleChart[testdata, BarOrigin -> Left, Frame -> True, ChartStyle -> {Red, Blue}, BarSpacing -> {-0.2, 0.6}]  اما چه من واقعاً میخواهم میلههای کوتاهتر و قرمز رنگ روی نوارهای آبی روی هم قرار بگیرند، نه در زیر. RectangleChart[Reverse /@ testdata, BarOrigin -> Left, Frame -> True, ChartStyle -> {Blue, Red}, BarSpacing -> {-0.2, 0.6}]  این کار می کند، اما نوارهای قرمز فقط در صورتی همپوشانی دارند که بالای آبی باشند. میله ها اگر «BarOrigin->Bottom» را تنظیم کرده بودم، نوارهای قرمز رنگ در سمت راست قرار می گرفتند. RectangleChart[Reverse /@ testdata, Frame -> True, ChartStyle -> {Blue, Red}, BarSpacing -> {-0.2, 0.6}]  از نظر مفهومی به این دلیل است که دادههای بعدی پس از دادههای قبلی چاپ میشوند، بنابراین گروههایی از نوارها در سمت راست یا در بالا هستند. بعدا و در بالای نوارهای قبلی در سمت چپ یا پایین چاپ کنید. این برای من منطقی است، اما نه برای شخصی که نمودار را برایش ترسیم می کنم. آیا راهی برای معکوس کردن ترتیب نوار وجود دارد، به طوری که میلههای پایین گروه روی میلههای بالایی همپوشانی داشته باشند، زمانی که یک BarSpacing منفی است؟
|
ترتیب معکوس Negative BarSpacing
|
38927
|
کمکم کن لطفا وظیفه: حرکت دیسک در داخل بیضی به طوری که دیسک به طور طبیعی از دیوار منعکس شده و به حرکت خود ادامه می دهد. با تشکر دوست من فقط توانست روی مربع حرکت کند: x = 0.5; y = 0.5; vx = 1; vy = Pi/2; گام = 0.01; شعاع = 0.05; متحرک کردن[ x = x + vx*step; y = y + vy*step; اگر [Abs[x - 1] <= شعاع || Abs[x] <= شعاع، vx = -vx]; اگر [Abs[y - 1] <= شعاع || Abs[y] <= شعاع، vy = -vy]; گرافیک[ { فیروزه ای، مستطیل[{0، 0}، {1، 1}]، خاکستری، دیسک[{x، y}، شعاع]، نقطه[{0.0، 0.0}]، نقطه[{1.0، 1.0}] } ], {t, 0, Infinity} ] P.S. متاسفم برای انگلیسی بد من =)
|
چگونه دیسک حرکت بازتاب واقعی را در بیضی ایجاد کنیم؟
|
22794
|
من لیست 2 بعدی دارم که مثلثی بالایی است. من می خواهم آن را درون یابی کنم، اما نمی توانم مگر اینکه ترتیب درون یابی را روی 1 تنظیم کنم. سعی کردم با پر کردن نیمه پایینی با تهی لیست را مستطیل شکل کنم. این به من اجازه می دهد تا با مرتبه بالاتر درون یابی کنم. با این حال، تابع درون یابی خیلی زود به پایان می رسد. یعنی زمانی که فاصله از مرز (عناصر مورب لیست) نسبتاً کم باشد مقادیری را بر نمی گرداند. من می خواهم یک درون یابی کامل تا مرز (یا خیلی نزدیک به) داشته باشم. هر توصیه ای در اینجا لیستی است که من می خواهم آن را درون یابی کنم. {{0.103974، 0.103971، 0.103953، 0.103899، 0.103786، 0.103597، 0.103316، 0.102925، 0.102414، 0.102417، 0.1010. 0.100062، 0.0989872، 0.0977656، 0.0963984، 0.09489، 0.0932473، 0.0914792، 0.089597، 0.0876143858، 0.0876143854 0.0812392، 0.0790409، 0.0768409، 0.0746749، 0.0725479، 0.0703533، 0.068163، 0.0666494}، 0.0666494}، 0.0666494، 0.103868، 0.103755، 0.103567، 0.103285، 0.102896، 0.102385، 0.101742، 0.10096، 0.100033، 0.073985 . 0.0767541، 0.0745556، 0.0723645، 0.0701298، 0.0680141}، {0.10387، 0.103868، 0.10385، 0.103703، 0.103703، 604، 60. 0.103214، 0.102825، 0.102314، 0.10167، 0.100887، 0.0999592، 0.0988834، 0.0976591، 0.0962884، 707670. 0.091353، 0.0894624، 0.0874687، 0.0853863، 0.0832311، 0.0810217، 0.0787762، 0.076513، 0.0742207، 0.0742201 0.0695221}، {0.103748، 0.103745، 0.103724، 0.103669، 0.103558، 0.103371، 0.10309، 0.102699، 0.102699، 0.1010، 0.1010. . 0.0851463، 0.0829572، 0.0807012، 0.0783843، 0.0760088، 0.0734579، 0.0706321}، 0.103554، 0.103554، 0.10314، 0.103151 0.103366، 0.103178، 0.102896، 0.102504، 0.101989، 0.101341، 0.100553، 0.099617، 0.0985308، 0.0985308، 0.029، 0.09 0.0943723، 0.0926975، 0.0908894، 0.0889562، 0.0869069، 0.0847519، 0.0825056، 0.0801589، 0.0703،0.0777، 0.0716811}، {0.103276، 0.103275، 0.103256، 0.103202، 0.10309، 0.102901، 0.102618، 0.102223، 0.102223، 0.10101، 0.101 0.100256، 0.0993117، 0.0982145، 0.0969632، 0.0955586، 0.0940032، 0.092303، 0.0904624، 0.08832869 0.0841579، 0.081807، 0.0792933، 0.0765284، 0.0728391}، {0.102903، 0.102902، 0.102884، 0.10282، 0.10282، 7108. . 0.0898677، 0.0878288، 0.0856427، 0.0832993، 0.0807647، 0.0779256، 0.0740117}، 0.102422، 0.10241، 0.102420. . 0.0928257، 0.091033، 0.089073، 0.0869434، 0.0846283، 0.0820913، 0.0792068، 0.0751356}، 0.0751356}، {0.1031821، 0.101752، 0.101637، 0.10144، 0.101144، 0.100732، 0.100188، 0.099502، 0.0986628، 0.097664، 0.097664، 0.0969، 0.096 0.0936555، 0.0919695، 0.090102، 0.0880447، 0.0857767، 0.083259، 0.0803534، 0.0761756}، 0.0761756}، 0.101010101، . 0.0926684، 0.090904، 0.0889336، 0.0867302، 0.0842497، 0.0813519، 0.0771066}، {0.100239، 0.1001024، 0.1001024، 0.10024 . 0.0914701، 0.0895987، 0.0874762، 0.0850528، 0.0821852، 0.0779089}، {0.0992445، 0.0992461، 0.0992461، 0.0170929، 0.09929 0.099048، 0.0988324، 0.0985062، 0.0980515، 0.0974514، 0.0966918، 0.0957588، 0.0946403، 0.0946403، 0.09332325 0.0900337، 0.0880059، 0.0856582، 0.0828417، 0.0785649}، {0.0981125، 0.0981144، 0.0980973، 0.0980973، 0.0980374، 0.09803 0.0976814, 0.09734, 0.096864, 0.0962348, 0.0954372, 0.0944552, 0.093273, 0.0918731, 0.09023858,301, 0.09023858,30 0.0833127، 0.0790662}، {0.0968426، 0.0968454، 0.096828، 0.0967645، 0.0966264، 0.0963876، 0.0963876، 0.0968454، 0.0968454 0.0948597، 0.0940148، 0.0929701، 0.0917054، 0.0901945، 0.0883946، 0.0862476، 0.0835918، 0.0835918، 0.0835918، 0.079405} 0.0954419، 0.095424، 0.0953556، 0.0952077، 0.0949537، 0.0945706، 0.0940344، 0.0933241، 0.0933241، 0.092418 0.0899197، 0.0882514، 0.0862242، 0.083675، 0.0795756}، {0.0939058، 0.0939098، 0.09389، 0.0938159، 0.0938159، 0.0938154 0.092969، 0.0923913، 0.0916245، 0.0906417، 0.0894103، 0.0878829، 0.0859885، 0.0835615، 0.022، 0.079575، 0.0922556، 0.0922334، 0.092151، 0.0919761، 0.0916776، 0.0912276، 0.0905977، 0.0897577، 0.080197673 0.0855428, 0.0832538
|
درون یابی یک لیست مثلثی بالا
|
51976
|
آیا می توان ساختار «With» خود را تعریف کرد که در آن هر _ثابت محلی_ می تواند به ثابت های _محلی تعریف شده قبلی بستگی داشته باشد؟ میخواهم چیزی شبیه به این را با[{m=10}، با[{h=1/m}، جدول[{i h}، {i, 0، m}] ] ] با چیزی شبیه به این WithMany[{m= جایگزین کنم 10، h=1/m}، جدول[{i h}، {i، 0، m}] ] ایده اصلی استفاده از «Fold» است: ویژگیها[WithMany] := {HoldAll}؛ WithMany[{vars___}, body_] := Fold[With[{#2}, #1] &, body, {vars}] اما باید آرگومن ها را به روشی غیراستاندارد به درستی ارزیابی کنیم، احتمالاً با استفاده از «Hold» و سازه های مرتبط من خیلی به این موضوع مسلط نیستم. یک پیشرفت می تواند استفاده از حداقل تعداد ساختار With بسته به وابستگی بین متغیرها باشد. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. **ویرایش** همانطور که چند نفر اشاره کردند به سوال اصلی قبلاً پاسخ داده شده است. این نیازهای فوری من را برطرف می کند، اما من همچنان علاقه مند به اجرای دیگر هستم. @Leonid Shifrin فکر میکنم پاسخ ارجاعشده قبلاً از بهترین رویکرد، سادهترین، ظریفترین، کارآمدترین و غیره استفاده میکند، اما، حتی اگر درست باشد، من یک تمرین برنامهنویسی جالب را برای امتحان روشهای مختلف، مانند آنچه در سؤال اصلی من در نظر گرفتهام، در نظر میگیرم. ، با استفاده از برنامه نویسی تابعی و Fold طرح یک پیاده سازی ممکن به شرح زیر است: Attributes[WithMany] := {HoldAll}; WithMany[vars : {__}, body_] := Block[{With}, Attributes[With] = {HoldAll}; ReleaseHold@Fold[ With[{#2}, #1] &, Hold[body], Reverse@Thread@Hold@vars ] نمیدانم محدودیت یا مشکلی با این پیادهسازی وجود دارد یا نه کاملاً معادل پاسخ ارجاع شده و ساختار تودرتوی «With» است (پس از افزودن رنگ آمیزی نحو و مدیریت «SetDelayed»)؟ در نگاه اول رویکردم را بیشتر دوست دارم (البته اگر درست کار کند) و فکر می کنم تمیزتر است. همچنین طبق برخی از آزمایشات بسیار ابتدایی کمی سریعتر به نظر می رسد. اما می دانم که برخی افراد ممکن است رویکرد متفاوتی را ترجیح دهند.
|
چگونه با استفاده از برنامه نویسی تابعی (Fold) Nested With را به عنوان یک ساختار واحد پیاده سازی کنیم؟
|
48731
|
من به اشتباه فایل nb را که توسط آن CDF تولید شده بود حذف کردم. همه تعاریف مورد نیاز در یک سلول بودند. اگر یادم باشد که کد به این شکل بود: Grid[{{Button[..],..}، Dynamic[ ParametricPlot[..,Initialization:>{functions definitions}]]] و بعداً سلول خروجی را انتخاب کردم و ذخیره کردم انتخاب توسط: «فایل > صادرات CDF > مستقل». من می توانم CDF را در یک ویرایشگر متن باز کنم، اما به شدت ناخوانا است و استخراج تمام دستورات ریاضی دشوار است.
|
چگونه می توانم کد منبع را از فایل cdf بازیابی کنم؟
|
5697
|
قانون پلانک وابسته به فرکانس rho به شرح زیر است: B[T_, h_, rho_, k_, c_] := (2 ساعت rho^3)/c^2 1/(Exp[h rho/(T k)] - 1 ) همانطور که می بینید، مخرج فقط برای rho = 0 می تواند صفر باشد. بقیه ثابت های غیر صفر هستند. عجیب است که اگر سعی کنیم آن را ترسیم کنیم Plot[B[5800, 6.626 10^-34, rho, 1.38 10^-23, 299792458], {rho, 0.1 10^-6, 3 10^-6}] باز خواهد گشت. عبارت بی نهایت 1/0 مواجه شد» و نمودار خالی خواهد بود. در واقع، به نظر می رسد جایگزین کردن هر مقدار برای rho منجر به این خطا شود (out = ComplexInfinity). من هیچ تجربه ای در مورد دقت ندارم، اما دلیل احتمالی دیگری نمی بینم. به هر حال برای حل این؟
|
بیان بی نهایت 1/0. مواجه شده - ناشی از دقت؟
|
55980
|
نقشهبرداری یک «Association» موجود را به روشی در نظر بگیرید: asc = AssociationThread[Range @ 26, CharacterRange[a, z]]; نقشه[صعود، {{11، 13، 2}، {19، 23، 16}}، {2}] > > {{k، m، b}، {s، w ، p}} > آیا روش کارآمدتری برای انجام این عملیات عمومی وجود دارد؟
|
آیا راه سریع تری برای نقشه برداری از انجمن وجود دارد؟
|
37740
|
من از موارد زیر برای برچسب گذاری یک MatrixPlot استفاده می کنم: `FrameTicks -> {{yticks, None}, {None, xticks}},` من این تیک ها را با متن برچسب گذاری می کنم. رسیدن نمودار به اندازه معقول و در عین حال حفظ خوانایی متن در یک محور غیرممکن است. بنابراین کاری که میخواهم انجام دهم این است که فهرست برچسبهای خود را به صورت زیر تقسیم کنم، و برچسبی را که به یکی از دو عبارت تیک میرود، جایگزین کنم: «FrameTicks -> {{leftyticks، rightyticks}، {None، xticks}}،» اما من دارم نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم از هماکنون، برچسبها را با دست مرتب میکنم و آنها را روی «تیک چپ» و «راست» میچسبانم. باید راه سریع تری برای کشیدن یک لیست از یک فایل، تقسیم آن به ترتیب متناوب و ریختن محصولات به دو گروه تیک برچسب وجود داشته باشد، درست است؟
|
برچسب گذاری محور متناوب بین محور چپ و راست
|
22792
|
اگر من یک نوت بوک «CreateDocument» ایجاد کنم و گزینههایی را طوری تنظیم کنم که «Visible -> False» باشد، آیا راهی وجود دارد که بفهمم هنوز باز است بدون اینکه آن را به حالت قابل مشاهده بازگردانیم؟ outputNotebook = CreateDocument[{}، Visible -> False] پیچیدگی: مرجع شیء اولیه نوت بوک دوباره اختصاص داده می شود، به عنوان مثال من سند دیگری با همان نماد مرجع شی نوت بوک ایجاد می کنم: `outputNotebook = CreateDocument[...]` و سپس بعداً همان کد چگونه می توانم بفهمم که اولین outputNotebook من (که نامرئی است) هنوز باز است؟
|
چگونه بفهمیم که نوتبوکهای نامرئی هنوز باز هستند؟
|
34651
|
هنگام تعامل با Mathematica، اغلب متوجه میشوم که بیپروا به امواج پرانتزهای فرفری خیره شدهام و سعی میکنم بفهمم که چگونه دادهها به صورت سلسله مراتبی سازماندهی شدهاند. برای مثال، ابتدای نتیجه WolframAlpha[دما در تورنتو دیروز، DataRules] به این شکل است: برای تجسم سلسله مراتب، من معمولاً به TreeForm روی میآورم، اما این اغلب دشوار است. هیچ راهی برای جمع کردن قسمتهایی از درخت که به آن اهمیت نمیدهید وجود ندارد (مثلاً در یک مرورگر سیستم فایل)، بنابراین تجسم اغلب به خوبی از صفحه پخش میشود یا بهطور ناخوانا کوچک است. برای مثال، TreeForm[WolframAlpha[دما در تورنتو دیروز، DataRules]] تولید می کند:  آیا گزینه بهتری وجود دارد راه؟
|
تجسم لیست های تودرتو برای درک آسان تر انسان
|
51750
|
من به تازگی در حین استفاده از داده های کنترل شده شیمیایی در _Mathematica_ چیزی نسبتاً عجیب کشف کردم. من سعی کردم EdgeRules را برای برخی از مولکول ها استخراج کنم و برخی از مولکول ها چندین نسخه از EdgeRules را به عنوان لیست به من دادند. آیا این یک اشکال است؟ آیا هیچ یک از شما موارد مشابهی را در مورد سایر دادههای نظارت شده مشاهده کردهاید؟ مثال: ChemicalData[#, EdgeRules] & /@ {Glutamine, Alanine, Serine} این ورودی 1، 3 و 2 کپی از EdgeRules مولکول های داده شده را به من می دهد.
|
خروجی تکراری از دادههای کنترلشده شیمیایی
|
4135
|
به دلایلی Mathematica این عبارت را به درستی ساده نمی کند: In[7]:= FullSimplify[ArcTan[-Re[x + z], y], (x | y | z) \[Element] Reals] Out[7]= ArcTan[-Re[x + z]، y] بدیهی است که اگر «x» و «z» واقعی باشند، «x+z» نیز همینطور است، بنابراین «Re[x +» z]` باید با `x + z` جایگزین شود. به اندازه کافی عجیب، حذف هر قسمت کوچکی از ورودی مشکل را برطرف می کند، در اینجا چند نمونه آورده شده است. بدون علامت منفی: In[8]:= FullSimplify[ ArcTan[Re[x + z]، y]، (x | y | z) \[Element] Reals] Out[8]= ArcTan[x + z، y] بدون `z`: در[9]:= کامل سادهسازی[ArcTan[-Re[x]، y]، (x | y | z) \[Element] Reals] Out[9]= ArcTan[-x, y] خیر `y`: In[10]:= FullSimplify[ArcTan[-Re[x + z]]، (x | y | z) \[Element] Reals] Out [10]= -ArcTan[x + z] البته من فقط میتوانم تابع «Re» را بهصورت دستی رها کنم، اما این تنها بخش کوچکی از عبارت واقعی است که میخواهم آن را سادهسازی کنم. دوست دارم از رفتن به کل عبارت به دنبال این الگوی خاص اجتناب کنم. کسی میدونه چطوری میشه اینو درست کرد؟ آیا این یک اشکال است یا چیست؟ (من از نسخه 8.0.4.0 استفاده می کنم)
|
چرا FullSimplify تابع Re را از عبارتی که واقعی است حذف نمی کند؟
|
51758
|
به نظر من این یک اشکال در «PositiveDefiniteMatrixQ» است: m = { { 2, -1}, {-3, 2} }; PositiveDefiniteMatrixQ[m] (* => نادرست *) PositiveDefiniteMatrixQ @ SparseArray[m] (* => True *) این برای نسخه 9 و بالاتر است. نسخه های قدیمی تر (6-8) به نظر نمی رسد تحت تأثیر قرار گیرند.
|
اشکال در PositiveDefiniteMatrixQ؟
|
11699
|
من سعی میکنم نسخهای از طرح کندو را که در [Kryzywinski, _et al._, 2012] حمایت میشود، پیادهسازی کنم. نمونه های زیادی از این نمودارها در صفحه وب نویسنده وجود دارد. برای من به اندازه کافی خوب است که سه محور داشته باشم. اکنون میتوانم مختصات را روی سه محور طرحریزی کنم و نمودار خود را از طریق «VertexCoordinates» به شکل زیر درآورم:  اول از همه، آیا راهی وجود دارد که لبه ها را به صورت قوس درآوریم نه خطوط مستقیم؟ 1. Krzywinski M, Birol I, Jones S, Marra M (2012). _قطعات کندو - رویکرد منطقی برای تجسم شبکه ها. توضیحات در بیوانفورماتیک 13 (5)، 627-644.
|
چگونه در Mathematica نمودار hive را پیاده سازی کنیم؟
|
55459
|
Toady میخواهم هندسهای بسازم که در زیر نشان داده شده است:  میدانم که Mathematica عملکردهایی مانند «سیلندر»، «کره» دارد. و غیره، اما فاقد تابعی برای ساختن هندسه من است، بنابراین آزمایشی به شرح زیر دارم: **_TengentLine_** lineCofficient[x1_, y1_, r1_, x2_, y2_, r2_, style_] := Block[ {}, First@Solve[ {(k x1 - y1 + b)/Sqrt[1 + k^2] == r1 style, (k x2 - y2 + b)/Sqrt[1 + k^2] == r2 style}, {k, b}] ] **نقطه مماس** مماس نقطه[x1_, y1_, r1_, x2_, y2_, r2_, style_] := بلوک[ {k, b}, { حل[ {y == k x + b /.lineCofficient[x1, y1, r1 , x2, y2, r2, style], (x - x1)^2 + (y - y1)^2 == r1^2}، {x، y}]، حل [{y == k x + b /. lineCofficient[x1, y1, r1, x2, y2,r2,style], (x - x2)^2 + (y - y2)^2 == r2^2}, {x, y}] } // مسطح کردن[ #، 1] و ] **_هندسه من_** هندسه نهایی[x1_، y1_، z1_، r1_، x2_, y2_, z2_, r2_, h_] := بلوک[ {x, y, one, two, three, four}, Graphics3D[ {Cylinder[{{x1, y1, z1}, {x1, y1, h}} ، r1]، سیلندر[{{x2، y2، z2}، {x2، y2، h}}، r2]، one = Flatten[ List[ Join[{x, y} /.tangentPoint[x1, y1, r1, x2, y2, r2, -1], {{z1}, {z1}}, 2], Join[{x , y} /.tangentPoint[x1، y1، r1، x2، y2، r2، -1]، {{h}، {h}}، 2]]، 1]؛ two = Flatten[ List[ Join[{x, y} /.tangentPoint[x1, y1, r1, x2, y2, r2, 1], {{z1}, {z1}}, 2], Join[{x, y} /. نقطه مماس[x1، y1، r1، x2، y2، r2، 1]، {{h}، {h}}، 2]]، 1]; سه = مسطح[ فهرست[ پیوستن[{x، y} /. tangentPoint[x1، y1، r1، x2، y2، r2، -1]، {{z1}، {z1}}، 2]، پیوستن[{x , y} /.tangentPoint[x1، y1، r1، x2، y2، r2، 1]، {{z1}، {z1}}، 2]]، 1]؛ چهار = مسطح[ فهرست[ پیوستن[{x، y} /. نقطه مماس[x1، y1، r1، x2، y2، r2، -1]، {{h}، {h}}، 2]، پیوستن[{x , y} /.tangentPoint[x1، y1، r1، x2، y2، r2، 1]، {{h}، {h}}، 2]]، 1]؛ دنباله @@ (چند ضلعی /@ مسطح[{پارتیشن[یک، 3، 1]، پارتیشن[دو، 3، 1]، پارتیشن[سه، 3، 1]، پارتیشن[چهار، 3، 1]}، 1]) }، BoxRatios -> Automatic ] ] **استفاده از تابع من:** FinalGeometry[0, 0, 0, 3, 12، 0، 0، 2، 2]  با این حال، من احساس می کنم روش من خسته کننده و غیرکلی است، همچنین دارای تقاطع سطحی است. . علاوه بر این، هندسه های بسیار دیگری مانند نرم افزار سه بعدی Autodesk Inventor با اکسترود کردن یک بخش وجود دارد. بنابراین سوال من این است: آیا روش خوب و آسانی برای تحقق عملکرد FinalGeometry من وجود دارد؟ آیا می توان تابعی ساخت که بتواند **هندسه ای که بتواند آزادانه بچرخد** **(نه یک تصویر ثابت)** با اکسترود کردن یک بخش ایجاد کند؟
|
تابعی بسازید که بتواند با اکسترود کردن یک بخش هندسه ایجاد کند
|
34683
|
من شروع به مطالعه رفتار برخی PDE ها کرده ام و می خواهم شبیه سازی هایی را در ریاضیات اجرا کنم تا به من در تجسم راه حل ها کمک کند. به عنوان مثال، یک مثال اصلی که میخواهم مطالعه کنم $$ \left\\{ \begin{array}{cc} -\Delta\phi + u\cdot\nabla\phi=1 & \text{in }\ است. Omega\\\ \phi=0& \text{در }\partial\Omega \end{array}\راست. $$ برای $u$ ثابت (به اندازه کافی صاف) که بدون واگرایی است و به صورت مماس بر مرز جریان دارد. برای مسائل یک بعدی، وارد کردن شرایط مرزی آسان است زیرا معمولاً حداکثر دو نقطه مرزی وجود دارد. اما من می خواهم این PDE را (در 2-d) با انواع $\Omega$ های مختلف مطالعه کنم. من نمی توانم چیزی در مستندات ریاضیات در مورد نحوه وارد کردن شرایط مرزی دلخواه پیدا کنم. برای سادهتر کردن کارها، من خودم را به $\Omega$های نسبتاً خوب محدود میکنم که مرزهای خوبی دارند. فرض کنید $\partial\Omega$ به طور ضمنی توسط $F(x,y)=0$ داده می شود، به عنوان مثال. $x^2+y^2-1=0$. سادهترین/بهترین/کارآمدترین راه برای وارد کردن شرایط مرزی $\phi(x,y)=0$ در زمانی که $F(x,y)=0$ خواهد بود؟ ویرایش: در صورت نیاز از هر تکنیک گسسته سازی منطقی استفاده کنید یا فرض کنید که تابعی مانند «isInRegion[x,y]» دارید.
|
یک PDE در دامنه $\Omega$ با شرایط مرزی داده شده حل کنید
|
16141
|
مثال زیر را از تلاش برای صادر کردن جدول زیر در نظر بگیرید: صادرات[test.dat, {{{1, 1}, {2, 2}}, {{3, 3}, {4, 4}}}, جدول]؛ اکنون وارد می کنم تا ببینم چه چیزی دریافت می کنم: Import[test.dat, Table] {{{1,,1}, {2,,2}}, {{3,,, 3}, {4,, 4}}} که حاوی کاماهای نامطلوب اضافی است. من سعی کردم نوع داده را به صورت List درآورم، اما دارای مشکلی است که در آن عناصر با کاما از هم جدا نمی شوند. چگونه می توانم این مشکل را برطرف کنم تا جدول وارد شده همان باشد که من صادر کردم؟
|
چگونه می توانم از شر ویرگول های اضافی در Export/Import خلاص شوم؟
|
27316
|
من می خواهم یک معادله تفاوت را حل کنم، یک معادله تفاوت Lotka-Volterra. من یک مدل از http://www.stolaf.edu/people/mckelvey/envision.dir/nonDE.lotka-volt.html را با استفاده از پارامترهای آنها امتحان کردم: a = 0.04; b = 0.0005; c = 0.2; d = 0.1; من موارد زیر را به دست میآورم: معادله = {r[n + 1] == r[n] + a*r[n] - b*r[n]*f[n]، f[n + 1] == f[ n] + b*d*r[n]*f[n] - c*f[n]} RSolve[eqs، {r[n]، f[n]}، n] (* RSolve[{r[1 + n] == 1.04 r[n] - 0.0005 f[n] r[n]، f[1 + n] == 0.8 f[n] + 0.00005 f[n] r[n]}، {r[n]، f [n]}، n] *) Mathematica هیچ سرنخی نمی دهد، چه چیزی اشتباه است. کسی میتونه کمکم کنه ببینم مشکل از کجاست؟
|
RSحل Lotka-Volterra: یک راه حل شکل بسته برای این معادله تفاوت؟
|
31608
|
من یک آرایه چند بعدی A دارم. «فوریه[A]» تبدیل فوریه گسسته را در تمام ابعاد پیدا می کند. چگونه تبدیل فوریه گسسته را روی یک بعد سفارشی مانند تابع 'fft(A,[], dim)' در متلب پیدا کنیم؟ راه حل فعلی من: FourierDim[list_, dim_] := ماژول[{dims, ord, depth = ArrayDepth[list], tr, f}, dims = If[IntegerQ[dim], If[dim > 0, {dim}, {1 + عمق + کم نور}]، کم نور]؛ ord = Join[Complement[Range[depth], dims], dims]; tr = Transpose[list, Ordering[ord]]; f = ConstantArray[0.0 + 0.0 I، ابعاد[tr]]; با[{nn = Sequence @@ Table[Unique[n]، {depth - Length@dims}]}، With[{lim = Sequence @@ ({{nn}، Dimensions[tr][[1 ;; -1 - Length@dims]]}\[Transpose])}، Do[f[[nn]] = Fourier@tr[[nn]]، lim]]]; Transpose[f, ord] ]; آرایه را جابجا می کند، تبدیل فوریه را در حلقه انجام می دهد و آرایه را به عقب منتقل می کند. مثال: FourierDim[A,2]; (* فوریه بر بعد دوم *) FourierDim[A,-1]; (* Fourier over the last dimension *) FourierDim[A,{1,3}]; (* فوریه بر روی بعد اول و سوم *)
|
تبدیل فوریه بر روی یک بعد سفارشی
|
17544
|
من مشکل زیر را دارم: چون رسم اعداد مختلط ممکن نیست (یا اینطور است؟) من تابع خود را ایجاد کردم: complexPlot[cn_] := Plot[0, {x, -100, 100}, PlotRange - > {-500, 500}, Aspect Ratio -> 1, AxesLabel -> {Re, I }, Epilog -> {Background -> هیچ، PointSize[0.03]، Point[{{Re[cn[[1]]]، Im[cn[[1]]]}، {Re[cn[[2]]]، Im[cn[[ 2]]]}، {Re[cn[[3]]]، Im[cn[[3]]]}}]} با ComplexPlot، میتوانم اعداد مختلط خود را رسم کنم، اما میخواهم داشته باشم یک گرافیک برای همه جفت های شماره من. myPlots = Table[ complexPlot[linPolesAll[[n]]], {n, 1, 16}] Show[myPlots] کار نمیکند، همه Plots را با آخرین مورد همپوشانی میکند (آن را با Show[myPlots[[1]) امتحان کرد. ,myPlots[[10]]]) هیچ ایده ای دارید؟ با تشکر
|
نمایش طرح ها را ترکیب نمی کند
|
13437
|
ابتدا یک تابع «meshGrid» برای ایجاد چند نقطه تعریف کنید: meshGrid[{x1_, x2_, y1_, y2_}, h0_] := با[{yh0 = h0*Sqrt[3.]/2}، آرایه[{(#1 - 1)*h0 + x1 + (1 + (-1)^#2) h0/4، (#2 - 1)*yh0 + y1} &، سقف@{(x2 - x1)/h0، (y2 - y1)/yh0}]]~ مسطح ~ 1; p = meshGrid[{-1, 1, -1, 1}, 0.05]; زمان محاسبه `DelaunayTriangulation`: نیازهای [ComputationalGeometry]; DelaunayTriangulation[p] // Timeming // اول در رایانه من، Matlab '18.533s' در زمان زیادی صرفه جویی می کند اگر همین کار را انجام دهد:  **====================================به روز رسانی=========== ==========================** @halirutan واقعاً تلاش زیادی برای نشان دادن راه انجام داد، اما من موفق به جمعآوری نشدم و نگرفتم پاسخ درست، شاید قبل از آن چیزی یاد بگیرم. در اینجا من راه دیگری را در این وبلاگ پست پیدا می کنم که به Qhull نیز مربوط می شود اما پیاده سازی آن آسان تر است. شما می توانید اطلاعات بیشتری را از اینجا دریافت کنید. قبل از تغییر هر چیزی، دو فایل باید دانلود شود، یکی mPower، که از آن نیاز داریم mPower.m، یکی دیگر Qhull است. شما می توانید بقیه مراحل را از آن وبلاگ دریافت کنید، فقط مرحله دو ارزش توجه دارد: مرحله 2: دانلود qhull برای ویندوز، ممکن است لازم باشد نام را تغییر دهید و آن را در پوشه C:\qhull قرار دهید. **سپس تمام فایل های *.exe را در پوشه bin کپی کنید و در پوشه qhull پیست کنید، بدون این مرحله خطا رخ می دهد.**
|
چگونه سرعت تابع DelaunayTriangulation را افزایش دهیم؟
|
34439
|
ادغام[x^(1/3) AiryAi[x], {x, 0, ∞}] (* Integrate[x^(1/3) AiryAi[x], {x, 0, ∞}] *) ادغام[ x^a AiryAi[x]، {x، 0، ∞}] /. a -> 1/3 (* گاما[1/3]/(3^(1/9) گاما[1/9]) *) * چرا باید گاهی اوقات یک انتگرال را تعمیم/پارامتر کنم تا نتیجه فرم بسته شود ? آیا مواردی از این دست باید به عنوان باگ در نظر گرفته شوند؟ * چگونه می توانم بگویم که چه نوع تعمیم ممکن است در یک مورد خاص کمک کند؟ آیا ترفند دیگری به جز جایگزینی یک ثابت با یک پارامتر سراغ دارید؟
|
چرا باید گاهی اوقات یک انتگرال را تعمیم/پارامترسازی کنم تا نتیجه فرم بسته به دست آید؟
|
11692
|
من در حال ایجاد چند نماد سفارشی با استفاده از بسته Notation بودم و به خوبی کار می کند. من آن را در بسته شخصی پیش فرض خود قرار دادم و در راه اندازی _Mathematica_ به خوبی بارگیری می شود. برای تکمیل آن فقط به یک چیز دیگر نیاز دارم. چگونه می توانم هر بار که _Mathematica_ را اجرا می کنم، پالت Notation ظاهر نشود؟ آیا دستوری وجود دارد که بتوانم آن را در بسته خود قرار دهم؟
|
بارگیری نماد سفارشی هنگام راه اندازی بدون نمایش پالت نمادگذاری
|
45174
|
من سؤال مشابهی دارم که در نمایش مجموعه داده های سه گانه با رنگ در نمودار دو بعدی ذکر شد، اما این بار به جای رنگ باید تغییر محور سوم را با ضخامت منحنی نشان دهم.
|
ترسیم دوبعدی مجموعه داده های سه گانه با محور سوم به عنوان تغییر ضخامت منحنی
|
26401
|
من باید به صورت عددی یک تابع بسیار نوسانی را روی دامنه نیمه نامتناهی $(0,\infty)$ ادغام کنم: $$\int_0^\infty \frac{\sin^2(x) \sin^2(1000 x)} {x^{5/2}}\mathrm dx$$ از قانون لوین (که اخیراً به _Mathematica_ اضافه شد، از نسخه 8 شروع شد) به طور خاص برای انتگرال های نوسانی مانند این توسعه یافته است، فکر کردم آن را امتحان کنم: ans = NIntegrate[Sin[x]^2 Sin[1000 x]^2/x^(5/2), {x, 0, Infinity }، روش -> {LevinRule}، PrecisionGoal -> 8، MaxRecursion -> 30] استفاده از یک راه حل دقیق برای این انتگرال، من می توانم تأیید کنم که دقت نسبی نتیجه _Mathematica_ $1 \times 10^{-11}$ است، و علاوه بر این، محاسبه بسیار سریع است. در ابتدا، این باعث شد باور کنم که روش لوین برای این مشکل عالی عمل می کند، اما... معلوم می شود که _Mathematica_ باید به طور خودکار به قانون غیر نوسانی در پشت صحنه سوئیچ کند، زیرا مجبور کردن آن به این کار باعث می شود خیلی ضعیف باشد. نتیجه: ans = NIintegrate[Sin[x]^2 Sin[1000 x]^2/x^(5/2), {x, 0, Infinity}, Method -> {LevinRule، MethodSwitching -> False}، PrecisionGoal -> 8، MaxRecursion -> 30] > NIntegrate::ncvb: NIntegrate پس از > 30 دوقسمت بازگشتی در x نزدیک به {x} نتوانست به دقت تعیین شده همگرا شود. = {0.}. NIintegrate -3497.5 > و 3510.0321785369356` برای برآوردهای انتگرال و خطا به دست آمد. >> آیا راهی برای یافتن اینکه کدام قانون غیر نوسانی جایگزین _Mathematica_ در حال انتخاب خودکار است وجود دارد؟ من سعی کردم با تعیین دستی چند قانون حدس بزنم که کدام قانون استفاده می شود، اما نتایجی که با قوانین دیگر به دست آورده ام نادرست، کند یا هر دو هستند: ans = NIntegrate[(Sin[x])^2 (Sin[1000 x])^2/x^(5/2)، {x، 0، بی نهایت}، روش -> ClenshawCurtisRule، AccuracyGoal -> 8, MaxRecursion -> 30] > NIntegrate::slwcon: ادغام عددی خیلی آهسته همگرا می شود. مشکوک به یکی از موارد زیر است: تکینگی، مقدار ادغام 0، بسیار > انتگرال نوسانی، یا WorkingPrecision بسیار کوچک است. >> > > NIntegrate::eincr: خطای جهانی استراتژی GlobalAdaptive بیش از 400 برابر افزایش یافته است. انتظار می رود که خطای جهانی پس از تعدادی ارزیابی یکپارچه به طور یکنواخت کاهش یابد. به یکی از موارد زیر مشکوک باشید: دقت کار برای دقت مشخص شده کافی نیست. انتگرال بسیار نوسانی است یا تابع (تکه ای) صاف نیست. یا مقدار واقعی انتگرال 0 است. افزایش مقدار > گزینه GlobalAdaptive MaxErrorIncreases ممکن است منجر به یکپارچگی عددی همگرا شود. NIintegrate 0.000013202052151832003` و > 1.0480362255168103`*^-6 را برای تخمین انتگرال و خطا به دست آورد. >> من می خواهم بدانم که _Mathematica_ از چه قانون استفاده می کند تا بتوانم گزینه ها را برای بهترین عملکرد ممکن تنظیم کنم. من باید این انتگرال را چند صد هزار بار محاسبه کنم، به عنوان درونی ترین انتگرال یک انتگرال مضاعف تو در تو. علاوه بر این، وقتی نوبت به انتشار نتایج من میرسد، میخواهم بتوانم استراتژی یکپارچهسازی را که واقعاً مورد استفاده قرار میگرفت، بیان کنم، نه اینکه _Mathematica_ میدانست چگونه آن را مدیریت کند.
|
تعیین اینکه NIntegrate کدام قانون را به طور خودکار انتخاب می کند
|
27913
|
من به دنبال یک راه حل (گرافیک، عددی یا تحلیلی) برای تابعی به شکل هستم: $$a^2\tanh(x)=\tan(ax),\quad a ≥ 1,\ x > 0$$ ترجیحا از _Mathematica_ استفاده کنید. هر توصیه ای؟
|
حل معادله مثلثاتی
|
32203
|
میدانم که میتوان کادر «شامل سرصفحهها در صفحه اول» را در کادر محاورهای «سرصفحهها و پاورقیها» در آیتم منوی تنظیمات چاپ علامت بزنید، اما آیا این امکان وجود دارد که با استفاده از دستورات در خود نوتبوک نیز این مورد را بررسی کنید؟ برای نوت بوک فعلی خواهد بود. مثل همیشه برای همه کمک ها متشکرم!
|
هدرها را در صفحه اول قرار دهید
|
2593
|
من قبلاً این سؤال را پرسیده بودم، اما حدس میزنم که سؤال را به اندازه کافی روشن نکردم و از این بابت عذرخواهی میکنم. مشکل اینجاست: «Tuples» بیش از آنچه میخواهم به من داده میدهد. یک کاربر بسیار باهوش راه حلی برای محدود کردن خروجی با استفاده از مکانیزم فیلتر کردن نتایج به من ارائه داد که توسط الگوریتم او انتخاب می شوند. مشکل این بود که اگرچه کارآمد بود، اما نمیتوانست دادهها را حتی در ماشینی با حافظه زیاد به خوبی ارائه کند. حافظه گلوگاه بود نه چیز دیگر. همچنین از تمام لیست ها چند برابر می شود و آنها را در هر یک از موقعیت ها قرار می دهد. بنابراین اجازه دهید مشکل را با برخی از داده های واقعی که سعی در تجزیه و تحلیل آنها دارم، به طور واضح تر ارائه دهم. فرض کنید که من لیست های زیر را دارم: a = {1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 17، 18، 21، 22 , 23, 25, 26, 28} b = {2, 3, 4, 5, 6, 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 21، 22، 23، 25، 26، 27، 28، 30، 31، 33، 37، 41} c = {6، 10، 13، 14، 15، 16، 18، 20، 21، 22، 23، 24، 25، 26، 27، 28، 29، 30، 32، 35، 37، 39} d = {17، 19، 25، 30، 31، 3 ، 34، 35، 36، 38، 44} e = {31، 41، 45، 47} f = {23، 26، 31، 32، 33، 34، 35، 36، 38، 39، 40، 41، 42، 43، 45، 46، 47، 48، 49، 50، 51، 52، 53} آنچه من سعی می کنم به این موارد دست پیدا کنم: یک تاپلی به طول 6 رقم صحیح رقم اول فقط می تواند یک تاپلی از لیست a باشد، رقم دوم فقط می تواند از لیست b تاپلی شود و غیره. هیچ عددی در هیچ یک از خروجی های تاپلی شده نباید از هیچ لیستی یکسان باشد، به عنوان مثال، «{2،2،25،25،31،31}» ترکیب مطلوبی نیست و باید حذف شود. ترتیب در این مشکل مهم نیست و باید حذف شود، برای مثال، «{2، 1، 10، 9، 42، 41}» مانند «{1، 2، 9، 10، 41، 42} در نظر گرفته می شود. و بی نیاز خواهد بود. بدیهی است که ما مجموعه بزرگی از ترکیبات ممکن را داریم و همانطور که قبلا ذکر شد، M! دوست دارد از حافظه استفاده کند و اصلاً وابسته به پردازنده نیست، بنابراین محدود کردن فضای حافظه در اولویت است. توجه داشته باشید که طول لیست ها متفاوت است. برای تعداد زیادی از ترکیبات، M! در ارائه چنین مجموعه داده بالقوه بزرگی حتی بر روی یک رایانه درجه یک مصرف کننده با مشکل مواجه است، احتمالاً نوشتن آنها در یک فایل متنی در حین تولید آنها مفید خواهد بود تا بتوان داده ها را با یک ویرایشگر متن خارجی مانند Ultraedit مشاهده کرد. امیدوارم این توضیح کافی باشد و کسی بتواند نظرات خود را به اشتراک بگذارد! پیشاپیش متشکرم
|
تاپلینگ پیشرفته
|
45176
|
من سعی میکنم از روش گزارش Sandia Labs که در اینجا یافت شده است، برای تعیین حجم نمونه مورد نیاز، برای اندازههای مختلف جمعیت، بدون هیچ جایگزینی برای اطمینان و پایایی معین، پیروی کنم. نویسندگان کد Mathematica را ارائه می دهند اما من تصمیم گرفتم که بر اساس رویه آنها کد خودم را بنویسم. روش شرح داده شده در صفحه 13 این است: تکنیک دوم SNL را می توان برای هر تعداد واحد معیوب در نمونه با استفاده از CDF برای توزیع فوق هندسی گسترش داد. از این پسوند به عنوان تکنیک سوم یاد می شود. برای یافتن حداقل n با توجه به x خاص مورد نیاز برای N، γ و R داده شده، می توان از تکنیک زیر استفاده کرد. توجه داشته باشید که D (1 - R) N است که به نزدیکترین عدد صحیح گرد شده است. برای توزیع فرا هندسی HyperDist(n، D، N)، حداقل n را پیدا کنید که CDF(HyperDist(n، D، N)، x) از γ تجاوز نمی کند». من معتقدم که می توانم نتایج تصحیح شده در جداول 1 و 2 گزارش فوق را با کد زیر بازتولید کنم. ستونهایی با عنوان «نادرست» وجود دارد که قصد تأیید آنها را ندارم. با این حال، این جداول مبتنی بر مشاهده خطاهای _zero_ در نمونه گرفته شده است، در حالی که من میخواهم بتوانم تعداد دلخواه x را مشخص کنم. اما وقتی از مقدار x (تعداد خرابی ها) غیر از صفر استفاده می کنم، یک پیغام خطا دریافت می کنم. آیا کسی می تواند بینشی در این مورد بدهد؟ با تشکر کد من این است: c=0.9; (* اطمینان *) r=0.9; (* قابلیت اطمینان *) x=0; (* تعداد خرابی در نمونه *) pop=10; (* اندازه جمعیت *) n=0; (* اندازه نمونه، تکرار شده *) d=Round[(1-r)*pop] gamma=1-c Do[{ Label[iterate]; n=n+1; dist=HypergeometricDistribution[n,d,pop]; cdf[z_]:=CDF[dist,z]; cdfvalue=N[cdf[x]]; If[cdfvalue>gamma,Goto[iterate],Print[Solution:]]; چاپ[n = ,n]; Print[CDF[x] = ,cdfvalue]; Break[]}، {pop+2}]
|
تعیین حجم نمونه بدون جایگزینی برای اطمینان و پایایی معین زمانی که در طول نمونهبرداری x خرابی مشاهده شد؟
|
2596
|
این باید یک سوال آسان باشد! من میخواهم تابعی را با دامنه = ۱۲ عدد صحیح «{1،12}»، با مقادیر «f[1]=31», «f[2]=28», «f[3]=31» تعریف کنم. و غیره (تعداد روزهای ماه). این بخشی از حلقههای تودرتو «Do[]» خواهد بود که در روزهای یک سال غیر کبیسه برای مجموعه داده خاصی که من با آن کار میکنم اجرا میشود.
|
تعریف یک تابع با مقدار صحیح در دامنه عدد صحیح
|
32633
|
من قضیه جمع هارمونیک را محاسبه کرده ام و فقط می خواهم نتیجه خود را با _Mathematica_ بررسی کنم. با این حال، a Exp[I (ω t + ϕ1)] + b Exp[I (ω t + ϕ2)] == Sqrt[a^2 + b^2 + 2 a b Cos[φ1 - ϕ2]] Exp[ I ( ω t + ArcTan[(a Sin[φ1] + b Sin[φ2])/(a Cos[φ1] + b Cos[φ2])]] && عنصر[{a, b, ϕ1, ϕ2, ω, t}, Reals] به True ارزیابی نمیشود، Reduce نیز کار نمیکند. از نظر عددی، به نظر می رسد در سطح 10^-15 درست است: init = a Exp[I (ω t + φ1)] + b Exp[I (ω t + φ2)] /. {a -> 3, b -> 5, ϕ1 -> 0, ϕ2 -> π/3, ω -> 1} sum = Sqrt[a^2 + b^2 + 2 a b Cos[φ1 - ϕ2]] Expand [I (ω t + ArcTan[(a Sin[φ1] + b Sin[φ2])/(a Cos[φ1] + b Cos[φ2])])] /. {a -> 3, b -> 5, ϕ1 -> 0, ϕ2 -> π/3, ω -> 1} Plot[Re[init - sum], {t, -30, 30}] Plot[Im[ init - sum], {t, -30, 30}] چه کاری را باید بهتر انجام دهم / چه نکته ای را از دست می دهم؟
|
قضیه جمع هارمونیک را با ریاضیات تأیید کنید
|
17540
|
من به سادگی سعی می کنم کد را از یک سلول (سلول ورودی) در یک نوت بوک کپی کنم، تا کد را در یک ویرایشگر متن ساده بچسبانم، و برخی از خطوط را در وسط قرار ندهم. من باید کد را همانطور که هست در یک ویرایشگر متن کپی کنم، بنابراین آن را کلمه به کلمه در آنجا نشان می دهم. من کد را با انتخاب سلول کپی می کنم و سپس COPY AS را انجام می دهم و INPUT TEXT را انتخاب می کنم. سپس آن را در ویرایشگر متن دیگر قرار دهید. (اگر COPY AS PLAIN TEXT را امتحان کنم، اوضاع بدتر است، تمام قالببندی را از دست میدهم، بنابراین این یک گزینه نیست) بنا به دلایلی، برخی از خطوط که از مقداری طولانیتر هستند، پس از چسباندن در ویرایشگر متن قرار میگیرند. LF ها بسته به طول خط در مکان های مختلفی قرار می گیرند. من می بینم که یک CRLF در جایی که در دفترچه یادداشت وجود ندارد اضافه شده است. در اینجا یک اسکرین شات است که در آن من 2 سلول دارم و نتیجه کپی کردن هر سلول در ویرایشگر متن است. می بینید که سلول اول، که همان سلول دوم است، به جز یک سطر در آنجا کمی بلندتر از سلول دوم است (من '+ x' را به آن خط اضافه کردم تا کمی طولانی تر شود. ). حالا آن خط در 2 جا در نسخه پیچیده شد. هنگامی که سلول دوم، بسته بندی خط در یک مکان بود.  این 2 سلول نشان داده شده در تصویر بالا هستند، بنابراین می توانید خودتان آن را امتحان کنید: foo {z_} := Module[ {x، y}، اگر[z < 1، x + y/2 + Sin[3 x] - 43453488362 Cos[x]/Pi - (343^4 - Sin[34 - x]) + 34 Sin[x y]/(x y) + x, x - y ] ] foo سلول دوم {z_} := ماژول[{x, y}، اگر[z < 1، x + y/2 + Sin[3 x] - 43453488362 Cos[x]/Pi - (343^4 - Sin[34 - x]) + 34 Sin[x y]/(x y), x - y ] ] در اینجا یک عکس از صفحه نمایش نشان می دهد که مکان نویسه های CRLF را نشان می دهد که در طول کپی هر دو سلول به ویرایشگر متن اضافه می شوند.  من میخواهم بتوانم کد را از سلول به یک ویرایشگر متن کپی کنم، بدون اینکه هیچ LF اضافی در طول زمان درج شود. کپی کنید. فکر کنم این مشکل به خاطر خود نوت بوک باشه ولی مطمئن نیستم. من ویرایشگرهای متن مختلف را امتحان کردم، و آنها مشکل مشابهی دارند. بنابراین LF در حین کپی اضافه می شود، نه در حین چسباندن. من در ویندوز 7 هستم و از نسخه 9 استفاده می کنم. **به روز رسانی ** من به تازگی یک کار در اطراف پیدا کردم!! اما این را می توان برای کل نوت بوک و نه سلول های جداگانه انجام داد. اما این اشکالی ندارد. من همیشه می توانستم سلول را در دفترچه خودش کپی کنم. ## در اینجا مراحل کپی کردن کد از یک نوت بوک بدون CRLF اضافی آمده است. 1. File->SAVE AS ->Rich Text format (rtf.) را انتخاب کنید. فایل rtf را باز کنید. 3. متن را از word با استفاده از ماوس انتخاب کرده و کپی کنید. 4. با استفاده از ماوس، در ویرایشگر متن دیگر (یادداشت، و غیره...) بچسبانید. حالا هیچ خطی ظاهر نمی شود! هیچ CRLF اضافی دیده نمی شود.  بنابراین، اکنون خوشحالم. این برای من کار می کند، به عنوان یک کار در اطراف. خوب است بدانیم که آیا ممکن است چرا این اتفاق می افتد. **به روز رسانی** خب، هیجان زیاد طول نکشید. حتی اگر راه حل فوق مشکل اضافی CRLF را برطرف می کند، مشکلات جدیدی را معرفی می کند. بسیاری از نمادهای Mathematica در کد به درستی در rtf. نشان داده نمی شوند (همه نمادهای ریاضی دو بعدی برای مثال. بنابراین این راه حل کار نمی کند. بنابراین من هنوز باید راهی برای دور زدن این موضوع پیدا کنم. تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
|
چگونه می توان کد را از نوت بوک به یک ویرایشگر متن خارجی بدون افزودن فیدهای خط اضافی کپی کرد؟
|
48186
|
من سعی میکنم فقط تیکهای لگاریتمی ساده را در نمودار توزیع بهدست بیاورم، و ناموفق است... از هر قالب «FrameTicks» که امتحان میکنم ناراضی است (با صرفهجویی از «-> خودکار»). من چه غلطی می کنم؟ DistributionChart[Log[RandomReal[ExponentialDistribution[100], 50]]، Frame -> True، ChartStyle -> LightBlue، FrameTicks -> {{{{Log[0.001]، 0.001}، {Log[0.01],0. }}، هیچ}، {هیچ، هیچ}}، ChartElementFunction -> HistogramDensity، ChartLabels -> {s }، BaseStyle -> {FontSize -> 14، FontFamily -> Helvetica}]
|
تیک های سفارشی در نمودار توزیع
|
2594
|
با استفاده از Mathematica یک راه کارآمد برای ایجاد لیستی از $n$ **تصادفی** دو بعدی $\\{x_i,y_i\\}$ که در آن $i=1,...,n$ است به طوری که ** no** دو نقطه $p_1$ و $p_2$ در لیست دارای فاصله اقلیدسی کمتر از $d$ به معنای $\|p_1-p_2\|\leq d$ است. من به راه حل زیر رسیدم. اگرچه کار می کند، می خواستم بدانم آیا روش بهتری وجود دارد یا خیر. **Code** NodeGenetrator[LowerBound_, UpperBound_, DistanceBound_,SampleLength_] := Block[{list}, list = RandomReal[{LowerBound, UpperBound}, {1, 2}]; برای[i = 0، Length@list <= SampleLength - 1، i++، list = Module[{NewVal، dist}، NewVal = RandomReal[{LowerBound، UpperBound}، 2]; (*NewVal=RandomVariate[NormalDistribution[Mean@{LowerBound,UpperBound},DistanceBound],2];*) dist = Map[EuclideanDistance[NewVal, #] &, list]; اگر [Min[dist] >= DistanceBound, AppendTo[list, NewVal], list ] ]; ]؛ لیست ]؛ (* پارامترهای تابع را تعریف کنید *) LowerBound = 0; کران بالا = 100; DistanceBound = 5; طول نمونه = 60; نمونه = NodeGenerator[LowerBound، UpperBound، DistanceBound،SampleLength]; (ListPlot[#, Frame -> True, Axes -> False, PlotStyle -> PointSize[Large], AspectRatio -> 1] &)@sample **Output**  1. همانطور که می بینید این کد از حلقه «For» استفاده می کند و همچنین تا تعداد دفعات به تکرار ادامه می دهد. امتیاز درخواستی برآورده نمی شود این به نوعی باعث می شود که _execution time_ برای این تابع غیرقابل پیش بینی باشد! 2. همانطور که انتظار می رود پارامتر 'DistanceBound' تأثیر مهمی بر رفتار تابع دارد. اگر «DistanceBound=12.5» را امتحان کنیم، ارزیابی تابع بسیار زمانبر میشود. 3. در اینجا ما فقط یک شرط فاصله متقابل را بررسی میکنیم، اما آیا میتوان از یک تابع تست عمومیتر استفاده کرد که بیش از یک ویژگی متقابل را که شامل تعداد درخواستشدهای از نقاط است که باید تولید شوند، بررسی میکند. BR
|
روشی کارآمد برای تولید نقاط تصادفی با کران پایینی از پیش تعریف شده در فاصله اقلیدسی زوجی آنها
|
19726
|
میخواهم ماتریس $\mathbf A = \begin{pmatrix} a&b&i&j\\\ c&d&k&l \\\ e&f&m&n \\\ g&h&o&p \end{pmatrix}$ را به ماتریس $\mathbf B = \begin{pmatrix} -p&o تبدیل کنم h&g\\\ -n&m&-f&e \\\ -l&k&-d&c \\\ -j&i&-b&a \end{pmatrix}$. در صورت امکان میخواهم این را به ماتریسهای اندازه $\\{n\times n,\ n>4\\}$ تعمیم دهم. آیا راه ساده ای برای انجام این کار در Mathematica وجود دارد؟ پیشاپیش ممنون
|
چگونه می توان این ماتریس را تبدیل کرد و ستون های آن را به روشی ساده عوض کرد؟
|
38850
|
وقتی یک تکینگی در نقطه انبساط وجود دارد، Mathematica چگونه یک بسط سری از عبارات حاوی لگاریتم را پیدا می کند؟
|
|
46405
|
چگونه می توانم نتیجه EdgeColoring[g] را تجسم کنم؟
|
|
32387
|
چرا Mathematica تبدیل فوریه را برای تابعی که برای آن تعریف نشده است برمی گرداند؟
|
|
3847
|
ادغام با چندین عملکرد نشانگر
|
|
37211
|
نصب یک تابع
|
|
13439
|
مشکل در تنظیم عملکرد رندر لبه
|
|
56762
|
داده ها را به عنوان نمودار تجاری ترسیم کنید
|
|
51970
|
مشکلات با NIntegrate
|
|
16041
|
وقتی عبارت زیر را در _Mathematica_ ارزیابی می کنم، آنقدر زمان می برد که نمی خواهم منتظر تکمیل ارزیابی باشم. بنابراین من فکر می کنم که باید رویکرد بهتری وجود داشته باشد. wewint[lx_?NumericQ, ly_?NumericQ] := NIintegrate[ Cos[lx]*Cos[qx] + Sin[lx]*Sin[qx]، {qx، -Pi، Pi}، {qy، -Pi، Pi }، روش -> خودکار]؛ NIintegrate[wewint[lx, ly], {lx, -Pi, Pi}, {ly, -Pi, Pi}, Method -> Automatic] اگر به جای «Cos[lx] از «Cos[lx-qx]» استفاده کنم ]*Cos[qx] + Sin[lx]*Sin[qx])`، تأثیر یکسان است. در واقع، عبارتی که من با آن کار می کنم بسیار پیچیده تر است و نمی توان آن را به صورت تحلیلی محاسبه کرد.
|
انتگرال انتگرال - زمان زیادی می برد
|
57568
|
من می خواهم این نوع بردار را مقداردهی اولیه کنم: «{0,0,1,1,0,1,0,1,1,1,1,1}» با «جدول». من «جدول[{x، y، 1}، {y، 0، 1، 1}، {x، 0، 1، 1}]» را امتحان کردم اما «{{0،0،1}،{1، 0,1},{0,1,1},{1,1,1}}`. روش مناسب برای مقداردهی اولیه صحیح بردار بدون ایجاد فهرست های فرعی چیست؟
|
چگونه چندین عنصر را در هر تکرار با Table مقداردهی اولیه کنیم؟
|
19663
|
_Mathematica_ من کمی زنگ زده است، پیشاپیش عذرخواهی می کنم. فکر میکنم مشکل من کاملاً ساده است، اما به نظر نمیرسد که به تنهایی پاسخی را پیدا کنم! مثال ساده: `j[x_, y_: 1] := x + y` که در آن x و y اعداد صحیح هستند. چگونه می خواهید کامپایل را با استفاده از این تابع پیاده سازی کنید؟
|
آیا می توان از کامپایل روی یک تابع با آرگومان های اختیاری استفاده کرد؟
|
57423
|
با توجه به اینکه من داده های آب و هوای 10 سال گذشته لندن را دارم، چگونه می توانم نمودار پراکندگی ایجاد کنم که دمای روز قبل را به عنوان تابعی از دمای امروز نشان دهد؟
|
یک طرح پراکنده بسازید
|
45177
|
من سعی میکنم بفهمم آیا _Mathematica_ به یک مکان متغیر برای یک مقدار اولیه شناخته شده برای ParametricNDSolve اجازه میدهد یا خیر. من نتوانستم نمونه ای پیدا کنم که در آن این کار انجام شود. در ادامه، «w[5.7] == 0» را به عنوان شرط اولیه تنظیم کردم، اما ترجیح میدهم «w[p] == 0» را تنظیم کنم، یا به روشی دیگر بزرگترین «p» را پیدا کنم که راهحل علاقه وجود دارد راهحل مورد نظر به «w[y] >= 0» در محدوده «{ y, 1، p}» نیاز دارد، بنابراین «Sqrt[w]» را در آنجا رسم میکنم. متاسفم برای همه متغیرهای اولیه و غیره. پارامتر قابل تنظیم «c» باید هر چیزی در محدوده «{ 0، 1}» باشد، اما در اینجا از «0.2» استفاده شده است. {la, ra, ta, sa} = {0.06, 0.00002, 298., 5.6705*10^-8}; {roa, rex} = {5.6*10^(-8)، 1.209} ; ro[y_] = roa*y^rex; {ka، kc، kex} = {179.، 0.9624، -0.2792}؛ k[y_] = ka*kc*y^kex; {ga، g0، g1، g2، g3، g4} = { 0.0237، 1.09104، -0.751912، 0.792915، -0.0862438، 0.0029868}; g[y_] = ga*(g0 + g1*y + g2*y^2 + g3*y^3 + g4*y^4); {fa، f1، f2} = {1.001، -0.001076، -0.0000635}؛ f[y_] = fa + f1*y + f2*y^2; r[y_] = ra/f[y]; a[y_] = kex/y - 2.*(f1 + 2.*f2*y)/f[y]; b[y_، c_] = ((c^2)*ro[y]/Pi^2/r[y]^3 - 2.*sa*(ta^4)*g[y]*(y^4 - 1.))* la^2/ta/r[y]/k[y]; wsol = ParametricNDSolveValue[{ w'[y] + 2*a[y]*w[y]^2 + 2*b[y, c] == 0، w[5.7] == 0}، w، {y , 1, 12}, {c}]; Plot[ Sqrt[wsol[0.2][y]]، {y، 1، 12}، PlotRange -> {{1، 12}، {-1، 10}}، AxesOrigin -> {0، 0}، Frame - > درست است] من یک نمودار خوب با راه حل $2$-branch دریافت می کنم، و با پارامتر c تغییر می کند، اما من می خواهم پارامتر را درج کنم. «p» برای استفاده در شرایط اولیه «w[p] == 0». در بزرگترین `p = pmax`، راه حل به یک ریشه دوگانه نزدیک می شود، چیزی بین $5 تا $6 $ در این مثال. این عدد برای کار بیشتر مورد نیاز است - اساساً pmax[c] چیست؟
|
مکان متغیر برای مقدار اولیه در ParametericNDSolve
|
44838
|
من سعی می کنم موارد زیر را اجرا کنم: TensorTranspose[Outer[D، متریک، x]، {2، 3}]. و _Mathematica_ به من می گوید > > TensorTranspose::symmperm: جایگشت نامعتبر یا مولد تقارن > {2،3}. > در حالی که برای جایگشت {1،2} خطایی وجود نخواهد داشت. متریک دارای ابعاد {5،5 است. }`، `x` دارای `{5}` است.
|
خطا هنگام انتقال یک تانسور
|
17235
|
من می خواهم دنباله ای مانند زیر بسازم r[1]= r[2]= r[3]= r[4]= .... r[n]= «r[i]» بالا مختصاتی را نشان می دهد که من دارم. برای تایپ دستی یکی یکی بنابراین من چنین دنباله ای می سازم تا تایپ راحت تر و راحت تر باشد. (حتی بدون نیاز به تایپ `=`، من بسیار تنبل هستم، اعتراف می کنم). اگر مشکل شامل n مختصات باشد، من فقط دنباله ای به طول n ایجاد می کنم. بنابراین من ساده لوحانه به صورت زیر می نویسم Table[r[i]= ,{i,1,n}]//TableForm اما با وجود `=`، نمی توانم چنین لیستی تهیه کنم. بنابراین چگونه می توانم دنباله ای از چنین عبارات ناقصی را ایجاد کنم (مانند عبارات بالا، `=` سمت راست ندارد، این باعث می شود که _Mathematica_ نتواند آن را جدول بندی کند)؟
|
چگونه می توانم دنباله ای از تکالیف ایجاد کنم؟
|
17545
|
من از Manipulate همراه با Plot برای ترسیم نمودار یک تابع استفاده کردهام و میخواهم مقدار فعلی محور x و مقدار تابع را در حالی که روی نمودار تابع قرار میدهم نشان دهم. چگونه می توانم به این امر برسم؟ با تشکر
|
نمایش مقدار تابع در شناور؟
|
37741
|
من در حال تلاش برای تبدیل مختصات NAD 83 State Plane New York Long Island به طول و عرض جغرافیایی هستم. کد من در زیر آمده است - چه کار اشتباهی انجام می دهم؟ LatitudeLongitude[GeoPosition[{172248, 1002321, 0}, SPCS83NY04]]
|
چگونه می توانم از مختصات هواپیمای حالت NAD 83 به طول و عرض جغرافیایی تبدیل کنم؟
|
20634
|
من میتوانم منطقهای را ترسیم کنم که «Im[z] > 0» و «Re[z] > 0»: RegionPlot[Re[x + I y] > 0 && Im[x + I y] > 0، { x, -2, 2}, {y, -2, 2}] اما اکنون میخواهم تابع $f(z)=(z+i)/(z-i)$ را در این منطقه اعمال کنم و نتیجه را مشاهده کنم. . می توانید پیشنهاداتی به من بدهید؟
|
تصویر ربع اول زیر $f(z)=(z+i)/(z-i)$
|
24936
|
من یک مجموعه داده بزرگ با 150 هزار خط و دو ستون داده دارم. من متوجه شدم که یک روند خطی وجود دارد که می خواهم آن را حذف کنم. بنابراین، من کارهای زیر را انجام می دهم: ابتدا با یک مدل مدل خطی برازش می کنم = LinearModelFit[data, x, x] سپس، برازش را از داده data1 = داده کم می کنم. data1[[همه، 2]] = داده[[همه، 2]] - مدل[داده[[همه، 1]]] + مدل[0]; با این حال، این زمان غیرقابل قبولی را می گیرد. آیا راهی هست که بتوانم کارها را تسریع کنم؟
| |
8424
|
ایده ترکیب Mathematica با روالهای جدید در ویرایش سوم Numerical Recipes (NR) بسیار جالب است. در واقع، یک کتابخانه NR برای Matlab وجود دارد که بسیار خوب کار می کند زیرا نه تنها به فرد اجازه می دهد کد NR (در C++) ایجاد کند و آن را به عنوان یک تابع در Matlab نصب کند، بلکه به طور هوشمندانه ورودی و خروجی داده ها را نیز مدیریت می کند. کسی در مورد این موضوع چیزی میدونه؟ من از انجمن NR در این مورد سوال کردم و جوابی دریافت نکردم. میدانم که از MathLink میتوان برای پیوند دادن کد C به Mathematica استفاده کرد، اما با دیدن سطح کدنویسی همتای آن Matlab، حتی جرات نمیکنم خودم این کار را انجام دهم. به نظر من، قدرت واقعی محاسبات علمی در ترکیب کتابخانه ها/پلتفرم های مختلف، بهره برداری کارآمد از محاسن و کاستی های آنهاست.
|
Mathematica + دستور العمل های عددی
|
2590
|
در _Mathematica_ اشیاء مختلفی مانند InterpolatingFunction یا SparseArray وجود دارد؟ چگونه می توانم یک شی داده سفارشی با ساختار داده خاص تعریف کنم؟ **مثال:** f = درون یابی[{1, 2, 3, 5, 8, 5}]; f // InputForm InterpolatingFunction را به ما برمی گرداند[{{1, 6}}, {4, 3, 0, {6}, {4}, 0, 0, 0, 0, Automatic}, {{1, 2, 3, 4، 5، 6}}، {{1}، {2}، {3}، {5}، {8}، {5}}، {خودکار}] اما اگر یکی خروجی بالا را ارزیابی میکند و برمیگردد InterpolatingFunction[{{1, 6}}، <>] هیچ سندی پیدا نکردم که چگونه آن را برای هر شیء داده سفارشی که میخواهم برای برنامهام تعریف کنم، انجام دهم.
|
چگونه می توان یک شی داده سفارشی را تعریف کرد؟
|
46402
|
با توجه به یک جفت رشته، میخواهم فهرستی از همه زیرکلمههای رایج با طول ثابتی از کاراکترهای «n» (یعنی زیرکلمههای به هم پیوسته با طول «n» که در هر دو رشته وجود دارند) را برگردانم که امکان همپوشانی وجود دارد. آیا راهی داخلی یا نزدیک به توکار برای انجام این کار در Mathematica وجود دارد؟
|
یافتن همه موارد با طول $N$ زیرکلمه های رایج در دو رشته
|
8795
|
Data : data3D = Import[پرونده، VertexData]; Graphics3D[Point[data3D]]  چگونه چند ضلعی مقعر را برای خوشه های کوچک جدا شده پیدا کنیم.
|
یافتن بدنه مقعر برای خوشه های کوچک جدا شده
|
58487
|
فرض کنید من یک لیست دارم:  که در آن 3 تا از لیست قرمز است (من به صورت زیر به Cell Expression رسیده ام). Cell[BoxData[ RowBox[{{، RowBox[{StyleBox[بالا، StripOnInput -> False، LineColor -> RGBColor[1, 0, 0], FrontFaceColor -> RGBColor[1, 0, 0], BackFaceColor -> RGBColor[1، 0، 0]، GraphicsColor -> RGBColor[1، 0، 0]، FontColor -> RGBColor[1، 0، 0]]، ،، راست، ،، بالا، ،، StyleBox[بالا، StripOnInput - > False، LineColor -> RGBColor[1, 0, 0], FrontFaceColor -> RGBColor[1, 0, 0], BackFaceColor -> RGBColor[1, 0, 0], GraphicsColor -> RGBColor[1, 0, 0], FontColor -> RGBColor[1, 0, 0]]، ،، پایین، ،، پایین ، ،، StyleBox[بالا، StripOnInput -> False، LineColor -> RGBColor[1، 0، 0]، FrontFaceColor -> RGBColor[1, 0, 0], BackFaceColor -> RGBColor[1, 0, 0], GraphicsColor -> RGBColor[1, 0, 0], FontColor -> RGBColor[1, 0, 0]]، ،، راست، ،، پایین، ،، چپ}]، }}]]، Output، CellChangeTimes -> {3.6183594862091923`*^9}] سپس، چگونه می توانم آن عناصر را با رنگ قرمز انتخاب کنم؟ یا بیشتر، با یک سبک خاص؟ من سعی کردم از «انتخاب[لیست، سبک[#، قرمز] و]» و «موارد[لیست، سبک[#، قرمز] و]» استفاده کنم، اما چیزی به دست نیامد. متشکرم
|
چگونه عناصری را با یک سبک خاص از یک لیست انتخاب کنیم؟
|
27319
|
من با دستور StreamPlot در _Mathematica 7.0_ مشکل دارم. این نمودارهای اساسی است که من انجام می دهم: StreamPlot[{x, -y}, {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, Axes -> True, AxesOrigin -> {0, 0}, FrameTicks -> هیچ، StreamPoints -> 12، StreamScale -> 0.15، PerformanceGoal -> کیفیت] StreamPlot[{y، x}، {x، -2، 2}، {y، -2، 2}، Axes -> True، AxesOrigin -> {0، 0}، FrameTicks -> None، StreamPoints -> 12، StreamScale -> 0.15، PerformanceGoal -> Quality] این خروجی است، که به نظر من زشت است:  * چگونه می توانم تعداد سر فلش هایی را که باید روی هر منحنی رسم می شود تعریف کنم؟ در حال حاضر، پیکان های زیادی روی منحنی ها وجود دارد. من حداکثر دو (یا شاید سه) فلش در هر منحنی جریان را ترجیح می دهم. * چگونه می توانم خروجی را کاملا متقارن کنم؟ به عنوان مثال به تصویر دوم نگاه کنید که وحشتناک است. * چگونه می توانم خطوط مستقیم جریان را حذف کنم؟
| |
42237
|
سلام من نمونه هایی از کدهایی را پیدا کرده ام که پالت هایی را برای قالب بندی متن یک سلول (یا بخشی از آن) تولید می کنند. من همچنین کدهایی برای پالت هایی پیدا کرده ام که سبک سلول را تغییر می دهند. مورد دوم به عنوان مثال در راهنما توضیح داده شده است و یک پالت خوب را ارائه می دهد CreatePalette[ Column[Button[Style[#, 12, FontFamily -> Times], FrontEndTokenExecute[InputNotebook[], Style, #], Appearance -> Palette، ImageSize -> 120] & /@ {Title، Subtitle، Substitle، Section، Subsection، Subssection، Text، Code، Input}، Spacings -> 0], WindowTitle -> Format] سوالات دیگر در اینجا MSE مانند این کارهای مشابه انجام می دهد، اما همچنان فقط سبک متن را تغییر می دهد. بنابراین من گیر کردهام زیرا نمیدانم چگونه این عملکرد را برای تأثیر بر «پسزمینه» سلول تغییر دهم. همچنین میخواهم ویژگیهایی مانند «قابل ویرایش» یا «آغازسازی» بودن سلول را تغییر دهم. باز هم نمی توانم دستور مناسبی را برای قرار دادن دکمه برای انجام این کار پیدا کنم. در نهایت میخواهم دکمهای داشته باشم که یک سلول را بگیرد و چندین تغییر را همزمان ایجاد کند، به عنوان مثال باعث میشود مقدار اولیه سلول، غیرقابل ویرایش و پسزمینه سبز روشن شود. آیا راهی برای ویرایش این ویژگی ها با پالت وجود دارد؟ از کمکت متشکرم، روبرتو
|
پالت برای تنظیم گزینه های سلول مانند ویژگی Background Editable و Initialization؟
|
34365
|
من سعی دارم حل سیستم معادلات را به عنوان تابعی از پارامتر ترسیم کنم. + 2*PLL}، {P، L، PLL}]][[3]]؛ پیچیده[x_] := PLL /. سل[[3]] /. r -> x; Plot[{ Hold[Evaluate@D[complex[r], r]], Hold[Evaluate@D[-complex[r], {r, 2}]] } // Release, {r, 0.1, 4}, PlotStyle -> {قرمز، آبی} ]}، {Ka، 10000، 10000}، {P0، 0.5، 1} ] طرح من شکاف دارد! چرا و چگونه می توانم آنها را حذف کنم؟ 
|
شکاف در نمودارهای حل معادله از پارامتر
|
42234
|
من می خواهم مقادیر ویژه و بردارهای ماتریس پارامتریک 21*21 را پیدا کنم و نمی توانم مشکل ریشه را حل کنم. لطفاً به من کمک کنید تا پاسخ ها را بدون ریشه پیدا کنم. ماتریس من این است: {{-100 d, 0, 2 Sqrt[190] e, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0 , 0, 0}, {0, -81 d, 0, 6 Sqrt[57] e, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {2 Sqrt[190] e، 0، -64 d، 0، 6 Sqrt[102] e، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 6 مربع[57] e، 0، -49 d، 0، 8 Sqrt[85] e، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 6 مربع[102] e، 0، -36 d, 0, 60 Sqrt[2] e, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 8 Sqrt[ 85] e، 0، -25 d، 0، 42 Sqrt[5] e، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 60 Sqrt[2] e، 0، -16 d، 0، 28 Sqrt[13] e، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 42 مربع[5] e، 0، -9 d، 0، 104 e، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 28 مربع[13] e، 0، -4 روز، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 12 Sqrt[78] e، 0، -d، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0, 0, 6 Sqrt[330] e, 0, 0, 0, 6 Sqrt[330] e, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -d، 0، 12 Sqrt[78] e، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -4 روز، 0، 28 مربع[13] e , 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 12 Sqrt[78] e, 0, -9 d, 0, 42 Sqrt[5] e, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 28 مربع[13] e، 0، -16 روز، 0, 60 Sqrt[2] e, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 42 Sqrt[5] e, 0, -25 d, 0, 8 Sqrt[85] e, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 60 Sqrt[2] e, 0, -36 d, 0, 6 Sqrt[102] e, 0, 0} , {0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 8 Sqrt[85] e، 0، -49 d، 0، 6 Sqrt[57] e، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 6 مربع[102] e، 0، -64 d، 0، 2 Sqrt[190] e}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 6 Sqrt[57] e، 0 , -81 روز، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 2 Sqrt[190] e، 0، -100 d}}
|
مقادیر ویژه و بردارهای ویژه بدون پاسخ ریشه
|
44990
|
من سعی می کنم بردارهای ویژه را برای یک ماتریس نمادین 42x42 (با یک متغیر) در Mathematica محاسبه کنم. من خطای زیر را دریافت می کنم: Eigenvectors::eivec0: قادر به یافتن همه بردارهای ویژه نیست. >> و پاسخ این است: صفر راه ممکن برای ادامه چیست؟ با تشکر ماتریس من به این شکل است: ماتریس= {{-2.74685 + (11 j)/2، 0، -0.390857، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، -1.72219 + (11 j)/2، 0، -1.32891 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {-0.390857، 0، -1.01642 + (11 j)/2، 0، -2.79771، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}، {0، -1.32891، 0، -0.528246 + (11 j)/2، 0، -4.66286، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، -2.79771، 0، -0.204268 + (11 j)/2، 0 , -6.72، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، -4.66286، 0، -0.00765149 + (11 j)/2، 0، -8.736، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، -6.72، 0، 0.0906785 + (11 j)/2، 0، -10.4832، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 8.736-، 0، 0.115571 + (11 j)/ 2، 0، -11.7669، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، , {0, 0, 0, 0, 0, 0, -10.4832, 0, 0.0894089 + (11 j)/2، 0، -12.4457، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -11.7669، 0، 0.0331231 + (11 j)/2، 0، -12.4457، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -12.4457، 0، -0.0331231 + (11 j)/2، 0، -11.7669، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، , {0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, -12.4457, 0, -0.0894089 + (11 j)/2، 0، -10.4832، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -11.7669، 0، -0.115571 + (11 j)/2، 0، -8.736، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 10.4832- ، 0، -0.0906785 + (11 j)/2، 0، -6.72، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، { 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 8.736-، 0، 0.00765149 + (11 j)/2، 0، -4.66286، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -6.72، 0، 0.204268 + (11 j)/2، 0، -2.79771، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 4.66286- , 0, 0.528246 + (11 j)/2, 0, -1.32891, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -2.79771، 0، 1.01642 + (11 j)/2، 0، -0.390857، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -1.32891، 0، 1.72219 + (11 j)/2، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -0.390857، 0، 2.74685 + (11 j)/2، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -6.3581 - 5 j، 0، 0.، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -4.84175 - 5 j، 0، -0.390857، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0.، 0، -4.12192 - 5 j، 0، -1.32891، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -0.390857، 0، -3.33864 - 5 j، 0، -2.79771، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -1.32891، 0، -2.71762 - 5 j، 0، -4.66286، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -2.79771، 0، -1.89062 - 5 j، 0، -6.72، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -4.66286، 0 ، -1.29051 - 5 j، 0، -8.736، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -6.72، 0، -0.796132 - 5 j، 0، -10.4832، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 8.736-، 0، -0.417701 - 5 j، 0، -11.7669، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -10.4832، 0، -0.161978 - 5 j , 0, -12.4457, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0،
|
بردارهای ویژه برای یک ماتریس نمادین بزرگ
|
23114
|
x = 0; پویا[{x، دکمه[+1، مکث[6]; x++]}، SynchronousUpdating -> False] مستندات بیان میکنند که Dynamic و Manipulate محاسبات همزمانی را که بیش از 5 ثانیه طول میکشد لغو میکنند. راه حل بیان شده برای این، تنظیم SynchronousUpdating روی False است. به نظر می رسد که اینجا کار نمی کند. اگر 5 ثانیه یا کمتر مکث کنم همیشه کار می کند، اما اگر 6 ثانیه یا بیشتر مکث کنم، بدون توجه به تنظیم SynchronousUpdating، x همیشه روی 0 می ماند.
|
آیا قرار است SynchronousUpdating->False این مثال ساده Dynamic را عملی کند؟
|
15925
|
اگر Simplify[(c^3 - s^3)^2 - (s^3 + c^3)^2، TransformationFunctions -> Automatic] را انجام دهم (یعنی یک نسخه پرمخاطب از رفتار پیشفرض)، چه توابع تبدیلی واقعا اعمال میشوند. ? به طور مشابه برای FullSimplify. مستندات می گوید: به طور پیش فرض FullSimplify از Reduce: استفاده نمی کند. خوب من از کجا بدانم؟ چه چیز دیگری استفاده نمی کند؟ چه استفاده ای دارد؟
|
TransformationFunction های پیش فرض مورد استفاده در Simplify و FullSimplify کدامند؟
|
44514
|
آیا می توان یک مشتق زمانی از یک بردار داده شده در سیستم مختصات منحنی (به عنوان مثال کروی) گرفت؟ Mathematica باید وابستگی زمانی بردارهای پایه را در نظر بگیرد. $$ \frac{d}{dt}\vec{r}=\dot{r}\hat{r}+r\dot{\theta}\hat{\theta}+r\sin[\theta]\dot {\phi}\hat{\phi} $$ شرط میبندم که قبلاً چیزی در ریاضیات وجود دارد که نتیجه فوق را به دست آورد، اما نمیتوانم آن را بفهمم. ویرایش: از پاسخ های شما متشکرم، آنها قبلاً به من کمک زیادی کردند. در پایان من امیدوار بودم که یک راه سریع به دست بیاورم: $$ \frac{d}{dt}\left( \begin{array}{c} f(r,\theta,\phi) \\\ 0 \\ \ 0 \end{آرایه} \right)=\left(\frac{d}{dt}f(r,\theta,\phi)\right) \left( \begin{array}{c} \dot{r } \\\ r\dot{\theta} \\\ r\sin[\theta]\dot{\phi} \end{array} \right) $$ فقط با تایپ $$ Dt[\\{f(r, \theta,\phi),0,0\\},t] $$ در Mathematica. من میتوانم این رفتار را با ضرب مشتق زمانی $f$ در نتیجه TransformedField دریافت کنم، اما این میتواند به سرعت با مشتقات زمان بالاتر و مؤلفههای برداری بیشتر خستهکننده شود. آیا راه مستقیم تری برای انجام آن وجود دارد؟ خیلی ممنون
|
مشتق زمانی بردار واحد در مختصات کروی
|
9580
|
این یک تسراکت، یک مکعب چهار بعدی است که شامل دو مکعب است. در اینجا، طول هر ضلع کوچکتر 1 است، در حالی که طول ضلع بزرگتر 2 است. چگونه آن را بسازم؟ من هنوز روی آن کار می کنم و آرزو دارم رویکردهای متفاوتی را ببینم. 
|
چگونه می توان این انیمیشن مکعبی چهار بعدی را ایجاد کرد؟
|
54732
|
من در حال حاضر از نسخه آزمایشی قبل از تصمیم به ارتقا استفاده می کنم. با این حال، تعدادی از عبارات کار نمی کنند، یعنی منجر به برخی خطاها می شود که من نمی دانم چگونه آنها را تفسیر کنم. برای مثال، اگر از عبارت ساده «GeoGraphics[]» از منوی راهنما استفاده کنم، پیام خطای General::unavail: ExportString در این نسخه از زبان Wolfram موجود نیست. این خطا در زمینههای مختلف ظاهر میشود (به عنوان مثال سایر Geo-expressions، 'CloudDeploy'، و غیره) و من دلیلی ندارم.
|
چرا برخی از توابع در نسخههای آزمایشی Mathematica کار نمیکنند؟
|
8427
|
می خواستم بدونم که آیا در Mathematica دستوری وجود دارد که همه Qi های زیر را به Ri's تغییر دهد؟ برای مثال Q1 را به R1، Q2 را به R2 و غیره تغییر دهید. Q1 a1 + Q2 a2 + Q3 a3 + Q4 a4 + Q5 a5 + Q6 a6 + Q7 a7 + Q8 a8 + Q9 a9 + Q10 a10 + Q11 a11 + Q12 a12 + Q13 a13 + Q14 a14 + Q15 a15 + Q16 a16 + Q17 a17 + Q18 a18 + Q19 a19 + Q20 a20 + Q21 a21 + Q22 a22 + Q23 a23 + Q24 a24 + Q25 a25 + Q26 a26 + Q27 a27 + Q28 a28 + Q29 a29 + Q30 a3 a30 + Q3 + Q30 a30 + Q3 Q34 a34 + Q35 a35 + Q36 a36 + Q37 a37 + Q38 a38 + Q39 a39 + Q40 a40 + Q41 a41 + Q42 a42 + Q43 a43 + Q44 a44 میتوانستم از طریق دستی Qi's را عوض کنم، اما فکر میکنم باید یک روش کارآمدتر برای انجام این کار متشکرم.
|
نحوه تغییر متغیرهای Qi's به Ri's در یک یا دو مرحله
|
54800
|
در Mathematica 9، من قبلاً میتوانستم قوانین = Dispatch[{'a' -> 1, 'b' -> 2}] قوانین[[1]] را انجام دهم تا قوانین را از «Dispatch» لیست پیچیده قوانین استخراج کنم. در Mathematica 10 خطای زیر مطرح میشود: Part::partd: مشخصات قطعه Dispatch[...][[1]] طولانیتر از عمق شی است. >> آیا این یک اشکال است؟ من در حال حاضر فقط از نسخه آزمایشی استفاده می کنم. من از آن آگاه شدم زیرا بسته AutomaticUnits را خراب می کند.
|
Dispatch مانند یک عبارت عادی در Mathematica 10 رفتار نمی کند
|
10013
|
من از «ListLinePlot» برای رسم تعدادی نقطه به یک نمودار استفاده می کنم: ListLinePlot[{{5 10^-3, 0}, {4.65 10^-3, 100}, {4.32 10^-3, 200}, { 3.74 10^-3، 400}، {3.23 10^-3، 600}، {2.6 10^-3, 900}, {2.09 10^-3, 1200}, {1.68 10^-3, 1500}}] چگونه می توانم مماس بر خط را در یک نقطه رسم کنم؟
|
مماس بر نقطه را در ListLinePLot رسم کنید
|
54834
|
بگویید من یک لیست از رشته ها دارم L , L2 = some_text-to-delete و می خواهم تمام Li هایی را که با text مطابقت دارند حذف کنم یا حذف DeleteCase فقط مواردی را می دهد که دقیقا مطابقت دارند...
|
حذف مواردی که تا حدی مطابقت دارند
|
26727
|
هنگام استفاده از «ConstantArray» متوجه مشکل زیر شدم: a = ConstantArray[0., {10000, 100}]; ByteCount[a] (* 8000152 *) سپس تنظیم کردم: a[[1,1]] = 1; ByteCount[a] (* 25040080 *) بنابراین برای اطمینان از اینکه آرایه من بدون دلیل در حافظه منبسط نمی شود، باید هر عنصری را که می خواهم تغییر دهم در 1.0 ضرب کنم آیا راه دیگری (کارآمدتر) وجود دارد تا اطمینان حاصل کنم که نوع را تغییر نمی دهم داده ها به طور تصادفی؟ «واقعی» تا «عدد صحیح» نباید مشکلی ایجاد کند...
|
مدیریت حافظه توسط ConstantArray
|
9589
|
من می خواهم این کار را انجام دهم: $P = (x^3+x)$ $Q = (x^2+1)$ $P \circ Q = P \circ (x^2+1) = (x^2+ 1)^3+(x^2+1) = x^6+3x^4+4x^2+2$ من از «Composition» برای آزمایش استفاده کردم که آیا میتوان این کار را انجام داد، سپس: Composition[p, q][x^ 3 + x، x^2 + 1] > > p[ q[ x + x^3, 1 + x^2]] > من همچنین سعی کردم از «Expand» روی آن استفاده کنم اما کار نکرد. نزدیکترین کاری که می توانستم انجام دهم این بود: a = x^2 + 1; Expand[a^3 + a] > > 2 + 4 x^2 + 3 x^4 + x^6 > داشتم فکر میکردم که انجام آن با دست روی ترکیبهای طولانیتر خستهکننده خواهد بود، آیا عملکرد یا راهی برای انجام آن وجود دارد. ?
|
آیا می توان از Composition برای ترکیب چند جمله ای استفاده کرد؟
|
47782
|
من در حال حاضر در حال تلاش برای پیدا کردن یک راه حل عددی برای یک معادله دیفرانسیل به شکل: D[W[X], {X, 4}] ==(-(1/(مثلث + G - (G X)/L)^ 2) + 1/(دلتا + (G X)/L)^2) با توجه به شرایط مرزی: W[0] == 0، W[L] == 0، W'[0] == 0، W'[L] == 0 به نظر می رسد NDSolve در یک تکینگی یا محدودیت سختی خفه می شود. هیچ ایده ای در مورد چگونگی برخورد با این موضوع دارید؟ پیشاپیش متشکرم
|
ایده هایی برای NDSolve؟
|
2625
|
آیا راهی (غیر از روش دستی) برای برداشتن تمام عملکردهایی که یک نوت بوک استفاده می کند از بسته های مختلف تعریف شده توسط کاربر و قرار دادن همه چیز در یک فایل برای استقرار کد برای مثال وجود دارد؟ CDF؟ من می دانم که این شامل جستجوی بازگشتی از طریق تعداد احتمالاً زیادی فایل بسته و کشف روابط متقابل سنگین بین توابع است، اما قطعا انجام آن غیرممکن نیست (من خودم بارها آن را با دست انجام داده ام) و بنابراین _Mathematica_ باید بتواند آن را انجام دهد. شاید میز کار Wolfram؟
|
کامپایل برای استقرار
|
50928
|
من یک جدول از داده ها دارم که می خواهم فیلتر کنم. هر مقدار صفر در جدول به این معنی است که آن مقدار محاسبه نشده است، بنابراین باید با برچسب NC پر شود. سپس جدول برای تمام مقادیری که در 0.25 از 1.51- هستند فیلتر می شود. در نهایت جدول تمیز می شود و 1.51 + NC حذف می شود. سری جایگزین ها به خوبی کار می کند، اما بسیار نامرتب و نامشخص است. آیا کسی می تواند نسخه خواناتر/قابل فهم تر را پیشنهاد دهد؟ در تست نسخه واقعی یک جدول 27 X 27 است. تست = {{0، -1، -1.5، -1.45}} اهداف = {ORR -> -1.51، CORedCO -> -1.2، ORedCO -> -1.25، HER -> -0.24} Replace[Replace[Replace[تست , a_ /; a == 0 -> NC، {2}] - ORR /. اهداف، a_ /; Abs[a] >= 0.25 -> 0، {2}]، a_ /; a == (-ORR /. اهداف) + NC -> NC، {2}] خروجی صحیح این است: {NC، 0، 0.01، 0.06}}
|
Nest Replace Function با قوانین مختلف
|
33167
|
من سعی می کنم حروفچینی انجام دهم که در آن متن را با فرمول ها مخلوط می کنم. مستندات _Mathematica_ دارای بخشی با عنوان مخلوط کردن متن و فرمول ها است که تقریباً آنچه را که می خواهم انجام دهم را توضیح می دهد. با این حال به نظر نمی رسد که بفهمم آنها چگونه این کار را انجام می دهند. این آموزش می گوید از «Ctrl`+`(` برای شروع وارد کردن فرمول در متن یا برعکس، استفاده کنید، اما به نظر نمی رسد نتیجه ای را که دنبال می کنم به دست بیاورم. مثال آنها به این صورت است:  توجه داشته باشید که آنها توانسته اند متن را با فرمولی که در «فرم سنتی» است ترکیب کنند، این همان چیزی است که من می خواهم بتوانم اگر وارد کنم: `Hello World = x^2` اما `Ctrl`+`(` قبل از اینکه x^2 را وارد کنم.... > > Hello World = x^2 > * * * ## توضیح بیشتر توضیح بیشتر (ترجیح میدهم این توضیح را بعد از تمام نکات مفید شما در زیر وارد کنم، اما دستورالعملها توصیه میکنند که به سؤال خود پاسخ ندهید یا توضیح بیشتری به این ترتیب اضافه نکنید): در کادر متنی من میخواهم استفاده از a معادله تعریف شده قبلی به جای نیاز به وارد کردن مجدد و قالب بندی آن در کادر متنی، امیدوارم این تصویر بعدی روشن شود: 
|
ترکیب متن و فرمول ها
|
51382
|
من سعی می کنم یک تابع f را تعریف کنم که لیستی از واقعیات را می گیرد. هدف من ساختن تابعی است که بتوانم لیستی از واقعی ها، اعداد صحیح یا رشته ها ارائه دهم و از آن بخواهم که یک توزیع احتمال مناسب برای آن بسازد. بنابراین من می خواهم چیزی مانند f[{samples_Real}]:=makeRealDist[samples]; f[{samples_Integer}]:=makeInteger[samples]; f[{samples_String}]:=makeCategoricalDist[samples]; من به راحتی می توانم در Real/Integer/Strings مطابقت داشته باشم. بخشی که من نمی توانم بفهمم این است که چگونه در لیست Real/Integer/String مطابقت کنم.
|
چگونه می توانم تابعی را تعریف کنم که لیستی از واقعیات را می گیرد؟
|
9231
|
من یک لیست از (ده یا بیشتر) توابع دو متغیر (مثلا x و y) دارم. من می خواهم مرزها را در صفحه x y ترسیم کنم که در آن دو تابع دارای یک مقدار هستند - اما فقط دو تابع در لیست که کوچکترین مقادیر را در آن نقطه خاص دارند. آیا می توان این کار را انجام داد؟ (برنامه فیزیک - من تعدادی حالت با انرژی های مختلف دارم (فهرست توابع)، و سعی می کنم مناطق مختلفی را ترسیم کنم که حالت های مختلف حالت پایه هستند.) ویرایش در ادامه می آید، از کمک شما متشکرم. من تا حدودی با این پیشرفت کرده ام - توابع سهمی هستند. کد من تا اینجا اینجاست. Clear[a, x, y, m, n, p, l] m[x_, y_] := x^2 + y^2; n[x_، y_] := x^2 + (2 y + 1)^2; p[x_, y_] := (x + 1)^2 + y^2; l = {m[x، y]، n[x، y]، p[x، y]}؛ ContourPlot[l[[First[Ordering[l, 2]]]] == l[[آخرین[سفارش[l, 2]]]]، {x,-4,4}, {y,-4,4} , PlotPoints -> 200] RegionPlot[l[[آخرین[سفارش[l, 2]]]]-l[[اولین[سفارش[l, 2]]]]<0.05,{x,-4,4},{y, -4, 4},PlotPoints->200] ContourPlot کار نمی کند - من یک نمودار خالی دریافت می کنم - اما RegionPlot مناطق را نشان می دهد که در آن کمترین دو تابع تقریباً برابر هستند. بنابراین آیا این ارتباطی با دقت انجام محاسبات دارد؟ من راه حل ارائه شده توسط Verde را امتحان کردم - از این بابت بسیار متشکرم - اما کاملاً آن را درک نکردم و در ادغام آن با بقیه کدم مشکل داشتم. هر گونه کمک بیشتر بسیار قدردانی خواهد شد! نیک
|
ContourPlot - رسم خطوط کانتور برای حداقل لیست توابع == مینیمم دوم لیست توابع
|
9233
|
به دلیل سردرگمی اصطلاحات از طرف من، قبلاً سؤال اشتباهی پرسیدم. از آنجایی که قبلاً پاسخهای دیگری دریافت کرده است، آن را ویرایش نمیکنم، اما در عوض سؤالی را که در وهله اول قصد داشتم بپرسم. _Mathematica_ توابعی را ارائه میکند که یک پیمایش پسترتیب در عمق را انجام میدهند، یا از چنین پیمایشی استفاده میکنند، از جمله: «اسکن»، «شمارش»، «موارد»، «جایگزینی» و «موقعیت». همچنین این ترتیب ارزیابی استاندارد است، بنابراین توابع Mapped («Map»، «MapAll») در یک depth-first-postorder ارزیابی خواهند شد. انجام این کار کاملاً مستقیم است: expr = {{1, {2, 3}}, {4, 5}}; اسکن[Print, Expr, {0, -1}] > 1 > > 2 > > 3 > > {2,3} > > {1,{2,3}} > > 4 > > > 5 > > {4, 5} > > {{1,{2,3}},{4,5}} نحوه انجام اسکن عمقی **پیش سفارش** چندان واضح نیست. (به سادگی ذخیره کردن و سپس مرتب کردن مجدد خروجی کافی نیست زیرا ترتیب بازدید عبارات را تغییر نمی دهد.) «اسکن» این ویژگی را دارد که یک عبارت خروجی را به شکلی که به عنوان مثال ایجاد نمی کند. Map این کار را انجام می دهد و حافظه را حفظ می کند. چگونه می توان یک عملیات از نوع «اسکن» را در ابتدا **پیش سفارش** در عمق انجام داد؟
|
چگونه می توان یک پیمایش پیش سفارش عمقی یک عبارت را انجام داد؟
|
51704
|
من در حال انجام یک ادغام تودرتو هستم که در آن حد بالای انتگرال داخلی به مقدار انتگرال خارجی بستگی دارد، مانند سوال [Nested NIntegrate]. همانطور که در این سوال عملکرد من نمی تواند به صورت نمادین یکپارچه شود. با این حال، تابع من یک بردار (نماینده میدان نیرو در سه بعدی) به جای یک اسکالر است. پشتیبانی فنی Wolfram تأیید کرد که NIntegrate از ادغام لیست مقادیر عددی پشتیبانی نمی کند. بنابراین پاسخ به سوال Nested NIntegrate مستقیما کار نمی کند. من به سادگی ایجاد سه تابع عددی را در نظر گرفته ام که هر کدام نیرو را محاسبه کرده و جزء متفاوتی از آن را می گیرند و سپس هر کدام را جداگانه ادغام می کنند. من همچنین می توانم سه درون یابی ایجاد کنم و آنها را به طور جداگانه ادغام کنم، که محاسبه را به قیمت دقت افزایش می دهد. آیا راه بهتری برای این کار وجود دارد؟
|
تو در تو NI ادغام تابع برداری
|
31869
|
پس از اعمال «FindHamiltonianCycle» بر روی یک نمودار، خروجی به شکل زیر تولید می شود: {{1<->2،2<->3،3<->4،4<->5،5<->6،6<->7،7<->8،8<->9، 9<->10،10<->11،11<->12،12<->13،1 3<->14،14<->15،15<->16،16<->17،17<->18،18<->19،19<->20،20<->21،21< ->22،<<3670>>،77< ->75،75<->73،73<->71،71<->69،69<->67،67<->65،65<->63،63<->61،61<-> 59,59<->57,57<-> 55,55<->53,53<->51,51<->49,49<->47,47<->45,45<->43,43<->41,41<->39, 39<->36،36<->1}} من «\[UndirectedEdge]» را با «<->» در اینجا جایگزین کردهام تا به قالببندی بپردازم. چگونه می توانم به سرعت یک لیست مرتب شده از رئوس در مسیر و یک لیست مرتب شده از مختصات آنها (که قبلاً مشخص شده است) را برگردانم؟
|
تجزیه خروجی از FindHamiltonianCycle برای بازیابی لیست مرتبی از موقعیت های راس برای یک مسیر کشف شده
|
2592
|
فرض کنید من یک لیست از اعداد صحیح مثبت دارم: data={1, 1, 2, 3, 3, 3, 5, 5, 5, 7, 7, 8, 8, 9, 10, 10, 12, 16, 23} من میخواهم تعداد زیرمجموعههایی را تا طول _t_ (از جمله یک مجموعه خالی) بشمارم که مجموع آنها از مقدار _t_ تجاوز نمیکند. رویکرد ساده این خواهد بود: sumZaehl[t_, data_] := طول@انتخاب[Total /@ زیرمجموعه[داده، t]، # <= t &] اما به دلیل افزایش سریع تعداد زیر مجموعه ها من یک روش تکراری دارم که برای لیست بزرگتر نیز کار می کند: sumZaehlIter[t_, data_] := Module[{n = Length[data], v, d, i, j}, For[i = 0, i <= t, i++، v[i] = 1]; برای[i = 1، i <= n، i++، d = داده[[i]]; برای[j = t، j >= d، j--، v[j] = v[j] + v[j - d]; ]]؛ v[t]] آیا راهی کاربردی برای درک این موضوع وجود دارد؟
|
تعداد فهرستهای فرعی را بشمارید که مجموع آنها از حداکثر معین بیشتر نباشد
|
10017
|
اگر بخواهم با واحدها محاسبه کنم، مثلاً با استفاده از قضیه فیثاغورث، این کار را انجام می دهم: c = Sqrt[(3m)^2 + (5m)^2] نتیجه '5 Sqrt[m^2]' خواهد بود. چگونه می توانم «m = Sqrt[m^2]» و غیره را تعریف کنم؟
|
با واحد محاسبه کنید
|
33164
|
من باید با استفاده از روال «NDSolve» محاسبه کنم، تابعی از $F(x)$، دارای دو مقدار ممکن $F_1(x)$ و $F_2(x)$ بسته به اینکه آیا آرگومان از مقدار بحرانی $x>x_c$ تجاوز کند یا خیر. . مشکل این است که روال «NDSolve» «نتایج پرش» را برای منطقه $x>x_c$ برمیگرداند. به عنوان مثالی از یک مسئله، سیستم زیر را فرض کنید (چند آونگ ساده اجباری با جابجایی فرکانس غیرخطی، بهاصطلاح اثر برخوردار): w00 = 7000; G0 = 50; Q = 14000; hU = 0.6 * G0; w0=w00-x e1:=D[A[t]، t] + G0*A[t] + I*(w0+Q*Abs[A[t]]^2)*A[t] ==I *hU; NDSolve[{e1، A[0] ==10^-6، {A[t]}، {t، 0، tmax}، MaxSteps -> Infinity، AccuracyGoal -> 50، MaxStepSize -> 0.01]; من به پویایی $|A(t)|^2$ بسته به پارامتر `x` علاقه مند هستم. در اینجا $G0,Q,hU$ برخی از ثابت ها هستند راه حل دقیق: p4 = ContourPlot[{A == (hU^2/((G0)^2 + (w0 - x + Q*A)^2))}، { x, 6000, 9000}, {A, 0, 0.2}, PlotPoints -> 40, ContourStyle -> {Dashed, ضخیم}]؛ نمایش [p4,PlotRange -> All] حل عددی با استفاده از ماژول: Calc[x_] := Module[{q = x}, w0 = 7000; G0 = 50; Q = 14000; hU = 0.6 * G0; w00 = w0 - q + Q*Abs[A0[t]]^2; در = 10^-6; G1 = 1.0 G0; tmax = 4; e1 := D[A0[t], t] + G0*A0[t] + I*w00*A0[t]== I*hU; s2 = NDSolve[{e1، A0[0] == (0.7 + 0.5 I) + 0*10^-6}، {A0[t]}، {t، 0، tmax}، MaxSteps -> Infinity، AccuracyGoal - > 50، MaxStepSize -> 0.01]؛ {Evaluate[Abs[A0[t] /. s2 /. t -> tmax]][[1]] } ] h1 = {}; دینامیک[z] برای[z = 9000، z > 6000، z = z - 50، دما = Calc[z]; h1 = ضمیمه[h1، {z، temp[[1]]^2}]; ] num = ListPlot[{h1}، PlotRange -> All، Joined -> True، PlotStyle -> Thick] نمایش[num] مقایسه هر دو: نمایش[p4,num] خط یکپارچه – راه حل «NDSolve»، خط چین - دقیق راه حل نتیجه و تعداد پرش ها تا حد زیادی به شرایط اولیه بستگی دارد. A[0]=0.7+0.5*I  A[0]=10^-6 ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/NuJPl.png) مشکل اینجاست که من میخواهم دو شاخه تابع $F_1$ و $F_2$ را تقسیم کنم و آنها را به طور مستقل ترسیم کنید. چگونه می توانم این کار را با استفاده از «NDSolve» انجام دهم و آن را مجبور کنم که در امتداد شاخه انتخاب شده حرکت کند و «پرش» نداشته باشد؟
|
پرش در نتایج NDSolve
|
17542
|
من سعی می کنم با Mathematica صفحه شماری کوچکی انجام دهم تا از پیشرفت مطالعه ام در برخی کتاب ها مطلع شوم. من در یک مشکل گیر کرده ام: Clear[Global`*] a = {v1, v2, v3, v4, v5, v6} a[[1]] = 0 v1 با این کار، من سعی می کنم 0 بدهم به عنوان یک مقدار برای v1، اما به نظر می رسد که در عوض v1 را با 0 تعویض می کند. من انتظار داشتم که ارزیابی v1 به من 0 به عنوان مقدار بدهد، اما هنوز هم به من v1 می دهد، من توانستم تا حدودی این را با اضافه کردن زیر حل کنم: Clear[Global`*] a = {v1, v2, v3, v4, v5, v6} Evaluate[a[[1]]] = 0 v1 هنگامی که v1 ارزیابی میشود، 0 را به عنوان خروجی به من میدهد، اما در آن کار نمیکند. برنامه من و من نمی دانم چرا این اتفاق می افتد. من همچنین موفق به انجام یک آزمایش جداگانه با ارزیابی هر دو شدم: Clear[Global`*] a = {v1, v2, v3, v4, v5, v6} Evaluate[a[[1]]] = 0 v1 Clear [Global`*] a = {v1, v2, v3, v4, v5, v6} a[[1]] = 0 v1 در این مورد، خروجی برای هر دو v1 v1 هستند. چرا این اتفاق می افتد؟ > برنامه من (در صورت نیاز): > > > پاک کردن[Global`*] > g = 1; i = 1; l = {}; ln = {}; pi = {}; m = 1; > r1 := AppendTo[l, ToExpression[p <> ToString[i++]]] > r2 := AppendTo[ln, n] > r3 := Clear[n] > r4 := AppendTo[pi, np] > r5 := پاک کردن[np] > r6 := ارزیابی[l[[m]]] = 0 > r7 := m++ > > o1 = دکمه[+1, r1; r2; r3; r4; r5; r6; r7, ImageSize -> {30, 19}]; > o2 = InputField[Dynamic[n]، String، FieldSize -> {15, 1}]; > o3 = InputField[Dynamic[np], Number, FieldSize -> {4, 1}]; > o4 = {o1، o2، o3}; > o5 = سبک[کتاب، 12]; > o6 = سبک[عنوان کتاب، 12]; > o7 = سبک[# صفحه، 12]; > o8 = {o5، o6، o7}؛ > > Grid[{o8, o4}، Frame -> True] > > t = Table[Button[ToString[x], Delete[l, {x}]], {x, 1, Length[l]}] / / > Dynamic > l // Dynamic > ln // Dynamic > pi // Dynamic >
|
چرا Evaluate[a[[1]]]=0 یک مقدار به یک متغیر اختصاص میدهد در حالی که a[[1]]=0 این کار را نمیکند؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.