_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
46048
|
من به دنبال نام جعبه در Box Language of Mma ساخت انتگرال هستم، مانند مواردی که در تصویر زیر نشان داده شده است و همچنین از علامت مشتق جزئی. من می دانم که می توانم آن را از طریق ترفند MakeBoxs دریافت کنم، اما بهتر است که اپراتور ویژه ای برای چنین هدفی داشته باشم. کد با چنین اپراتور مختصرتر خواهد بود.
|
جعبه ای برای مشتق انتگرال یا جزئی d
|
50767
|
من باید یک تابع را به شکل ضمنی به صورت زیر رسم کنم: ContourPlot3D[{73.04 z*y^2 - 293.04 z*x^2 == 2605.68 y^2 - 2605.68 x^2}, {x, 0, 3}, { y، 0، 6}، {z، 0، 15}] اما با محدودیت `x > y`. چگونه می توانم این کار را با _Mathematica_ انجام دهم؟
|
چگونه می توانم یک ContourPlot3D با محدودیت های نابرابری بسازم؟
|
58587
|
من سعی کردم با کد ساده زیر یک منحنی Bézier قابل تنظیم ایجاد کنم. با این حال منحنی ظاهر نشد. مشکل چیست؟ لطفا کمک کنید. pts = {{0، 0}، {1، 2}، {2، 0}، {3، 3}}؛ bez = BezierFunction[pts]; دستکاری[نمایش[گرافیک[{قرمز، نقطه[lo]، سبز، خط[lo]}، محورها -> درست]، نمودار پارامتر[bez[lo ]، {t، 0، 1}]، اندازه تصویر -> { 200، 200 }], {{lo, pts}, Locator} ] 
|
چگونه یک منحنی قابل تنظیم بزیه ایجاد کنیم؟
|
29441
|
بنابراین من با وارد کردن یک تصویر png با اندازه $512\ برابر 1024 $ px شروع کردم. سپس همانطور که در آموزش های Wolfram نشان داده شد، دو مکان یاب ایجاد کردم: طول = DynamicModule[{p1 = {0, 0}، p2 = {1, 1}}، {Dynamic@ Graphics[{Arrow[{p1, p2}]، مکان یاب[Dynamic[p1]]، مکان یاب[Dynamic[p2]]}، PlotRange -> 1024]، Dynamic[Grid[{{Length:، EuclideanDistance[p1, p2]}، {Slope:، 1/Divide @@ (p2 - p1)}}]]}] من میخواهم بتوانم اینها را همپوشانی کنم روی تصویر png من مکان یابی کنید و آنها را به اطراف حرکت دهید تا فاصله بین دو نقطه روی تصویر را اندازه گیری کنید. من مطمئن هستم که این باید امکان پذیر باشد اما واقعا نمی توانم ببینم چگونه! ممنون که نگاه کردی :)
|
همپوشانی نشانگر مکان روی یک فایل png
|
15749
|
من سعی میکنم API یک تابع (که در R نوشته شده است) را بازتولید کنم که تعداد دلخواه آرگومانها را میپذیرد و آنها را به همان شیوهای مدیریت میکند که یک آرگومان واحد را که فهرستی از مجموعههای داده مختلف است، مدیریت میکند. آیا اصطلاح Mathematica وجود دارد که اجازه می دهد یک تابع را طوری تعریف کنیم که: f[ arg1, arg2, ..., argN ] مانند f[{arg1, arg2, ..., argN} ] رفتار کند؟
|
f[arg1, arg2,...,argN] در مقابل f[{arg1, arg2,...,argN}]
|
37123
|
من توزیع نرمال با میانگین 106 و انحراف معیار 8 دارم. از من خواسته می شود نقطه ای را پیدا کنم که این ویژگی را دارد که 25٪ از این مقادیر این مقدار یا کمتر را دارند. چیزی که من به تنهایی به این نتیجه رسیدم (من تازه دارم _Mathematica_ را یاد میگیرم) این است که مقداری که به دنبال آن هستم در موارد زیر «y» خواهد بود: Nاحتمال[x <= y، x \[ توزیع شده] NormalDistribution[106، 8]] = 0.25 از آنجایی که من به زبان خیلی مسلط نیستم، امیدوارم کسی بتواند مرا در مسیر درست در اینجا راهنمایی کند.
|
نقطه ای را که دارای خاصیت معین است را پیدا کنید
|
41393
|
**توجه: این یک مشکل نسخه 9.0.0 است که در 9.0.1 برطرف شده است. ** * * * من می خواهم یک نمای سه بعدی ساده از برخی فرکانس ها برای دو متغیر ایجاد کنم. من شمارش را در یک ماتریس 4x3 دارم، مثلاً. این کد نمودار میله ای من است: BarChart3D[ Map[Labeled[#, Text[Style[#, Black, Opacity[1.], Bold, 20]], Above] &, {{1, 0, 2}, {0 , 0, 2}, {2, 1, 0}, {0, 2, 1}}, {2}], ChartLayout -> Grid، BarSpacing -> Large، ChartElements -> Graphics3D[Cylinder[]]، ChartStyle -> Directive[Opacity[0.3]]، AxesLabel -> {None، None، None}، Ticks -> {{{1/2، Del }، {2، Nor}، {2 + 3/2، Amp}}، {{1/2، Osteo}، {1.75، Ewing}، {3، Rhabdo}، {4.25، Neuro}}، {0، 1، 2}}، ViewPoint -> {1.3`، -2.4`، 2.`} ] و این چیزی است که من با _Mathematica_ 9.0 به دست آوردم (به طور دقیق تر، 9.0.0.0 Mac OS X.)  * ابتدا برای خوانایی، می خواهم در هر ستون یک برچسب بگذارم. اما همانطور که می بینید، صفرها نمایش داده نمی شوند. چگونه می توانم BarChart3D را برای رسم صفرهای من دریافت کنم؟ یا احتمالاً بهتر است، یک دیسک تخت در محل مربوطه بکشید. * (نه چندان مهم) توجه کنید که چگونه تیک ها را برای محورهای _x_ و _y_ قرار دادم. ماتریس 4x3 است، بنابراین من نمیدانم آن موقعیتها از کجا میآیند (موقعیتهایی که مجبور شدم برای گذاشتن برچسبها استفاده کنم - به «تیکها» در بالا مراجعه کنید). حدس من این است که مواضع من احتمالا اشتباه است، اگرچه از نظر بصری در حال حاضر خوب به نظر می رسد. کمک بسیار قدردانی خواهد شد. **بهروزرسانی** بهعنوان راهحلی برای صفرها، «If[#==0,0.01,Labeled[...]]» را در «Map» قرار دادم و ok را نمایش میدهم. با این حال، من در مورد نحوه قرار دادن برچسبهای تیک به درستی، با «تیک» یا گزینههای دیگر شگفتزده هستم.
|
BarChart3D صفرها و موقعیت های تیک فرد را چاپ نمی کند
|
49047
|
بنابراین برای مثال من جدول M X N دارم. من میخواهم هر ردیفی را که عنصری بزرگتر از مثلاً یکی در ستون دوم یا سوم داشته باشد حذف کنم. حدس میزنم باید نوعی تطبیق الگو انجام دهم. اما دقیقاً مطمئن نیستید که چگونه این کار را انجام دهید. من می توانم از یک جدول برای جستجوی یک مقدار استفاده کنم و سپس موقعیت آن را پیدا کنم و سپس ردیف مربوطه را رها کنم. باید راه آسان تری برای انجام این کار بدون عبور از هر عنصر با استفاده از تابع Table وجود داشته باشد. کمک کنید لطفا :)
|
حذف یک ردیف با حداقل یک مقدار بزرگتر از یک مقدار خاص
|
51450
|
من چند لیست بزرگ دارم (هر کدام از آنها حاوی عناصری هستند که خود لیستی از دو عنصر هستند، یعنی یک عنصر از هر لیستی که من دارم به شکل {x، y} است) که میخواهم آنها را ذخیره یا صادر کنم. نسل آنها ساعت ها طول می کشد، و من نمی خواهم این کار را هر روز انجام دهم. من به بخش راهنمای Mathematica در این مورد (http://reference.wolfram.com/mathematica/tutorial/ImportingAndExportingData.html) نگاه کردم، اما متوجه شدم که اگر از این مثال پیروی کنم، نمی توانم فقط داده ها را به یک لیست بازگردانم. همانطور که قبلا بود در نهایت به چیزی واقعا کثیف تبدیل می شود. بنابراین با توجه به چنین لیستی، بگویید، لیست = {{1,2}, {1,3}, ... , {500, 500}}، چه کار کنم، تا روز بعد بتوانم فقط لیست را بنویسم = واردات[...]؟
|
چگونه می توانم یک لیست را ذخیره یا صادر کنم تا بعداً بتوانم دوباره به راحتی به عنوان یک لیست وارد شود؟
|
14924
|
آیا می توان جبر خطی موازی را با دقت دلخواه در Mathematica انجام داد (به روشی ساده، همانطور که برای دقت ماشین انجام می شود)؟
|
جبر خطی موازی با دقت دلخواه
|
32991
|
آیا امکان برش از طریق یک شی Graphics3D وجود دارد؟ در پایان میخواهم پشتهای از تصاویر را برش داشته باشم، به عنوان مثال. $n$ برابر در $z$-جهت: $((x,y,z_{0}), (x,y,z_{1}),…,(x,y,z_{n}))$ اینجا نمونه ای از کره های تصادفی است که می خواهم آن را برش دهم. z = 100; p = تصادفی واقعی[100، {z، 3}]؛ r = تصادفی واقعی[10، {z}]; obj = GraphicsComplex[p, Sphere[Range[z], r]]; t0 = AbsoluteTime[]; gr = Graphics3D[obj, Axes -> True] من از هر پیشنهادی خوشحال خواهم شد.
|
برش از طریق Graphics3D
|
59441
|
من تازه وارد Mathematica شدم، یکی از دوستان این نرم افزار را توصیه کرد و شروع به استفاده از آن کرد، در واقع برای دانستن نسخه آزمایشی آن را دانلود کنید. من اخیراً برنامه ای را در C انجام دادم تا جواب معادله لاپلاس را به صورت عددی برای مجموعه ای از نقاط مانند شکل در دو بعد محاسبه کنم.  نتیجه خیلی خوب بود، با پیدا کردن تصویر زیر.  این برنامه برای من حدود 100 خط در C گرفت، دوستم به من گفت که Mathematica می تواند این کار را در چند خط انجام دهد که کاملا جالب به نظر می رسید من کمی مطالعه کردم و متوجه شدم که Mathematica می تواند معادلات لاپلاس و پواسون را با استفاده از دستور NDSolve حل کند. با این حال، این دستور باید به شرایط مرزی خاص داده شود. شرایط مرزی که در آن $\phi = 0$ است، معرفی آن بسیار آسان است. اما در حاشیه داخلی، جایی که $\phi = 100 $، من نتوانستم شرط را دریافت کنم. ایده من این است که این مشکل را به صورت زیر ایجاد کنم: uval = NDSolveValue[{D[u[x، y]، x، x] + D[u[x، y]، y، y] == 0، u[x، 0] == u[x، 100] == u[0، y] == u[100، y] == 0، u[40، y] == u[60، y] == u[x, 40] == u[x, 60] == 100}, u, {x, 0, 100}, {y, 0, 100}] اما این کار نمی کند و من می توانستم شرایط مرزی مربع داخلی را ارائه ندهید. هر کمکی بسیار سپاسگزار خواهد بود.
|
معادله لاپلاس را با استفاده از NDSolve حل کنید
|
130
|
من هرگز از Asserts در Mathematica استفاده نکردم، اما سعی کردم ببینم آنها چه مزیتی نسبت به بررسی آرگومان و تعاریف اضافی تابع برای گرفتن ورودی ناخواسته دارند. مثلا به نظر شما کدام یک از این 2 تا بهتر است؟ ClearAll[f] f[x_] := (Assert[x > 0]; Sqrt[x]) On[Assert]; f[2.] f[-2.] آخرین تماس بالا در کنسول یک بوق و یک پیام ایجاد کرد: Assert::asrtf: Assertion -2.>0 شکست خورد. >> اما من همچنین می توانم فقط ClearAll[f] را بنویسم. f[x_] := Sqrt[x] /; x > 0 f[2.] f[-2.] و تماس دوم بدون ارزیابی f[-2.] برمیگردد و اگر یک بوق بخواهم، همیشه میتوانم کاری مانند ClearAll[f] انجام دهم. f[x_] := Sqrt[x] /; x > 0 f[x_] := پرتاب [f[x] برای مقادیر منفی پشتیبانی نمی شود] یا چیزی در این خطوط. از آنجایی که به نظر میرسد از دالها برای ادعای اینکه ورودی یک تابع در محدودههای پشتیبانی شده توسط تابع است استفاده میشود، چه مزیتی نسبت به روش دیگر نشان داده شده در بالا دارند؟ یا باید به استفاده از Asserts در داخل خود تابع، یعنی در وسط یک محاسبات، برای بررسی اینکه نتایج میانی در محدوده های مورد انتظار قرار دارند، نگاه کرد؟ اما پس از آن، به جای آن از یک بررسی ساده «If» استفاده میکنم و یک کد خطا را به تماسگیرنده برمیگردانم (که ترجیح میدهم) یا از Throw استفاده میکنم. مثالی از راهنما این را نشان می دهد: myFun[x_] := Block[{y}, y = x^2; ادعا[y > 5]; Sin[y] ] به طوری که تماس 'روشن[یادآوری]; myFun[1.0]` Assert::asrtf: Assertion y>5 ناموفق را ایجاد کرد. اما می توانم به جای myFun[x_] بنویسم := Block[{y}, y = x^2; اگر[y <= 5، پرتاب[y<=5]]; Sin[y]] و اکنون تماس «myFun[1.0]» نیز از همان مکان یک پیام و یک بوق ایجاد می کند. حدس میزنم به دنبال این هستم که در Mathematica استفاده از Assert بهتر باشد و نسبت به سایر روشهای بررسی توصیه شود. تنها حدس من اکنون این است که کد Assertion را می توان به راحتی غیرفعال و فعال کرد و این می تواند بر زمان اجرا تأثیر بگذارد. یعنی بعد از تست کد، میتوانم Asserts را از نسخه نهایی غیرفعال کنم و باید سریعتر اجرا شود، زیرا همه این بررسیها دیگر در زمان اجرا انجام نمیشوند. اما با بررسی دستی مانند بالا، آن کد همیشه در آنجا باقی می ماند. با تشکر
|
کدام بهتر است، استفاده از Assert[] یا بررسی های دستی روی آرگومان ها و محاسبات دیگر؟
|
49211
|
من تعداد زیادی فایل دارم که در آنها نام فایل ها از الگوی خاصی پیروی می کند. به عنوان مثال اینجا نام دو فایل است name1=event_No. 2_20140311_910_914.jpg name2=event_No. 403_20140311_230727_230731.jpg من باید دو عدد آخر نام ها را استخراج کنم تا چیزی شبیه به این بدست نیاید (Str. موضوع): {910,914} {230727,230731} من StringTake را امتحان کردم اما از قوانین و الگوها پشتیبانی نمی کند. کسی میتونه راهی برای این کار پیشنهاد کنه؟ با تشکر
|
چگونه برخی از قسمت های رشته را با الگوی خاص بگیریم
|
30665
|
به این مثال نگاه کنید، یک تابع دارای ویژگی های «Listable» است که اغلب کارآمدتر از «Map» است، اما چرا این یکی استثناست؟ با[{n = 6}، IntegerDigits[Range[10^(n - 1), 10^n - 1]] ] // Hash // AbsoluteTiming (*{1.573090، 756716557}*) با[{n = 6} , IntegerDigits /@ محدوده[10^(n - 1)، 10^n - 1] ] // هش // AbsoluteTiming (*{0.202012, 756716557}*)
|
IntegerDigits دارای ویژگی های Listable است، اما سریع نیست
|
47236
|
من از «Manipulate» برای شبیه سازی حرکت براونی استفاده می کنم. من میخواهم بزرگنمایی کنم. بنابراین، میخواهم از «Dynamic» برای گزینه «PlotRange» استفاده کنم تا این کار به سرعت بدون محاسبه مجدد حرکت انجام شود. بدون «Dynamic» (به جز سرعت) به درستی کار میکند، اما استفاده از «Dynamic» عملکرد آن را تغییر میدهد به طوری که وقتی به اندازه کافی بزرگنمایی میکنم، محدوده دیگر آن چیزی نیست که میخواهم. این را با تغییر زوم افقی ببینید. من همچنین همان PlotRange را در Show دارم. به نظر می رسد من به هر دو نیاز دارم. بدون شک کارهای دیگر را بهینه انجام نمی دهم اما این موضوع یک مشکل جداگانه است. این کد من است، اول بدون «Dynamic» اول و دوم با آن. در پایان یک مثال کوچکتر است. رفتار متفاوتی دارد، اما باز هم رفتار بستگی به این دارد که PlotRange Dynamic داشته باشد یا خیر. این مثال آخر هر دو نوع کد را در خود دارد. این به دو صورت می آید، یکی با استفاده از نمایش و دیگری نه. Manipulate[ Module[{bmPath, iterate}, SeedRandom[seed]; iterate[l_List] := ماژول[{i = 1، len = طول[l]، new = l}، while[i < طول[جدید]، جدید = درج[جدید، (جدید[[i]] + جدید[ [i + 1]])/2 + RandomVariate[NormalDistribution[0, 0.5/Sqrt[(len - 1)]]]، i + 1]؛ i = i + 2]; جدید]؛ bmPath = {0، RandomVariate[NormalDistribution[0, 1]]}; Do[bmPath = iterate[bmPath], {n}]; نمایش[ListLinePlot[bmPath, AxesLabel -> {Time, Location}, DataRange -> {0, 1}, PlotRange -> {Clip[{hcenter - 2^(-zoom), hcenter + 2^(- بزرگنمایی)}، {0، 1}]، vcenter + {-2، 2}/2^(مقیاس/2)}]، Plot[{Sqrt[x], -Sqrt[x]}, {x, 0, 1}, PlotStyle -> If[bound, Dotted, Opacity[0]]], PlotRange -> Dynamic[{Clip[{hcenter - 2^(-zoom), hcenter + 2^(-zoom)}, {0, 1}], vcenter + {-2, 2}/2^(scale/2)}], AxesOrigin -> Dynamic[{hcenter, vcenter}], ImageSize -> {475, 360}]], {{n, 10, detail}, 1, 40 , 1, Appearance -> {Labeled, Open}, AnimationRate -> rate}, {{rate, 1, rate}, 1, 3, 1, Appearance -> Labeled}, {{bound, False, show sqrt bounds}, {True, False}}, Delimiter, {{hcenter, 0.5, horizontal center}, 0, 1, 0.01/2^(zoom - 1), Appearance -> {Labeled, Open}، AnimationRate -> 0.2/2^(zoom - 1)}, {{vcenter, 0, vertical center}, -3, 3, 0.01/2^(مقیاس - 1), ظاهر - > {Labeled, Open}, AnimationRate -> .1/2^(scale - 1)}, Delimiter, {{zoom, 1, بزرگنمایی افقی}، 1، 20، 1، ظاهر -> {برچسب شده، باز}}، {{مقیاس، 1، مقیاس عمودی}، -2، 20، 1، ظاهر -> { برچسبگذاری شده، باز}}، جداکننده، {{seed, 77777, new random case}, 10000, 999999, 1, Appearance -> Open, AnimationRate -> newrate}, {{newrate, 1, rate of new case}, 1, 10, 1, Appearance -> Labeled}, ControlPlacement -> Right, SynchronousUpdating -> False] Manipulate[ Module[{bmPath, iterate}، SeedRandom[seed]; iterate[l_List] := ماژول[{i = 1، len = طول[l]، new = l}، while[i < طول[جدید]، جدید = درج[جدید، (جدید[[i]] + جدید[ [i + 1]])/2 + RandomVariate[NormalDistribution[0, 0.5/Sqrt[(len - 1)]]]، i + 1]؛ i = i + 2]; جدید]؛ bmPath = {0، RandomVariate[NormalDistribution[0, 1]]}; Do[bmPath = iterate[bmPath], {n}]; نمایش[ListLinePlot[bmPath, AxesLabel -> {Time, Location}, DataRange -> {0, 1}, PlotRange -> Dynamic[{Clip[{hcenter - 2^(-zoom), hcenter + 2^ (-zoom)}، {0، 1}]، vcenter + {-2، 2}/2^(مقیاس/2)}]]، Plot[{Sqrt[x]، -Sqrt[x]}، {x، 0، 1}، PlotStyle -> If[bound, Dotted, Opacity[0] ]]، PlotRange -> Dynamic[{Clip[{hcenter - 2^(-zoom), hcenter + 2^(-zoom)}، {0, 1}], vcenter + {-2, 2}/2^(scale/2)}], AxesOrigin -> Dynamic[{hcenter, vcenter}], ImageSize -> {475, 360}]], {{n, 10, detail}, 1, 40, 1, Appearance -> {Labeled, Open}, AnimationRate -> rate}, {{rate, 1, rate}, 1, 3, 1, Appearance -> Labeled}, {{bound, False, show sqrt bounds}, {True, False}}, Delimiter, {{hcenter, 0.5, horizontal center}, 0, 1, 0.01/2^(zoom - 1), Appearance -> {Labeled, Open}, AnimationRate -> 0.2/2^(zoom - 1)}, {{vcenter, 0, vertical center}, -3, 3, 0.01/2^(scale - 1)، ظاهر -> {Labeled، Open}، AnimationRate -> 0.1/2^(scale - 1)}، Delimiter، {{zoom, 1، زوم افقی}، 1، 20، 1، ظاهر -> {برچسب شده، باز}}، {{مقیاس، 1، مقیاس عمودی}، -2، 20، 1، ظاهر -> {Labeled, Open}}, Delimiter, {{seed, 77777, new random case}, 10000, 999999, 1, Appearance -> Open, AnimationRate -> newrate}, {{newrate, 1, rate of new case}, 1, 10, 1, Appearance -> Labeled}, ControlPlacement -> Right, SynchronousUpdating -> False] Manipulate[ ماژول[{bmPath}, bmPath = {0, 2, 1}; ردیف[{ListLinePlot[bmPath, AxesLabel -> {Time, Location}, DataRange -> {0, 1}, PlotRange -> Dynamic[{Clip[{.5 - 2^(-zoom), 0.5 + 2^(-zoom)}، {0، 1}]، {-2، 2}}]، ImageSize -> {200، 100}]
|
چرا Dynamic for PlotRange در ListLinePlot از استفاده از محدوده مناسب جلوگیری می کند؟
|
11715
|
من در دریافت برخی از توابع بسیار ساده با استفاده از AstronomicalData برای انجام با سرعتی نزدیک به سرعت مورد نیازم مشکل دارم. به عنوان مثال، من جاهای زیادی دارم که باید چیزی مانند ParametricPlot[ {AstronomicalData[ Mercury, {RightAscension, DatePlus[Date[], d], {$GeoLocation[[1]] , $GeoLocation[[ را محاسبه کنم. 2]]}}]، d}، {d، 0، 365}، نسبت ابعاد -> 1/1.6] اما دریابید که اجرای حتی این قطعه ساده بسیار طولانی است. من میخواهم چندین قطعه از این قبیل (مثلاً یکی برای هر یک از چندین جرم نجومی) را در یک شکل قرار دهم، و حتی پارامترهای شکل (مانند مکان و تاریخ) را به صورت پویا در یک «دستکاری» تغییر دهم، که بسیار کند است. با توجه به زمان هایی که حتی با قطعه ساده بالا می بینم. چرا 'AstronomicalData' اینقدر کند است؟ آیا کاری هست که بتوانم برای سرعت بخشیدن به آن انجام دهم تا بتوانم همانطور که امیدوارم از آن استفاده کنم؟
|
چرا AstronomicalData اینقدر کند است؟
|
42112
|
ابزار دریافت مختصات (کلیک کردن بر روی نمودار)، به نظر می رسد با تعداد ثابتی از ارقام قابل توجه (4) کار می کند، به گونه ای که ما می توانیم به سرعت حساسیت خود را از دست دهیم (این ابزار واقعاً بی فایده می شود). مثال زیر مشکل را نشان می دهد: Plot[a, {a, 1950, 1950.2}]  تصور می کنم این یک ویژگی است تمایل به طبقه بندی اشکال آیا راهی برای اصلاح این رفتار وجود دارد؟ (در 9.0.1)
|
محدودیت 4 رقم قابل توجه مختصات را دریافت کنید
|
48328
|
تابع خاصی $f(k_1)$ به من داده می شود که می خواهم آن را کوچک کنم. با درخواست از Mathematica برای انجام آن (و ارائه کرانهای داده شده سایر پارامترها در عبارت) نتیجه زیر را دریافت می کنم: f[k1,k2] = (k2 * r + k1)/(r + (k2*r + k1 -1 )*d) + (k1 * r + k2)/(r + (k1*r + k2 -1)*d) k2 = 2*n/(r+1)-k1 کمینه کردن[f، {k1 >= 0، r >= 2، n >= 2، k1 <= 2*n/(1+r)، d >= 2، d <= r}، {k1}] > > {Piecewise[{{f, d >= 2 && r >= d && n >= 2}}، Infinity]، > {k1 -> تکه ای[{{n/(r+1), d >= 2 && r >= d && n >= 2}}, > نامشخص]}} > سوال من اکنون این است: این نتیجه قرار است به چه معنا باشد؟ به نوعی نمی توانم بفهمم که خروجی در مورد حداقل تابعی که سعی در به حداقل رساندن آن دارم به من می گوید.
|
تفسیر یک نتیجه معین از Minimize
|
37126
|
من از دستور AstronomicalData[Jupiter, Distance] آگاه هستم که از آن می توانم فاصله بین زمین و مشتری را بدست بیاورم. آیا راهی برای استفاده از AstronomicalData برای بدست آوردن فاصله بین خورشید و مشتری وجود دارد؟
|
چگونه فاصله مشتری از خورشید را بدست آوریم؟
|
35350
|
من می خواهم مقادیر (دما) را از منحنی های رسم شده (خنک کننده) بخوانم و آنها را در دایره های لایه ای تجسم کنم. من مثالی دارم که به صورت دستی برای شفاف سازی ساخته شده است: 3 منحنی رسم شده، در مراحل زمانی معین، مقدار تمام منحنی های رسم شده خوانده می شود -> من مقیاسی ایجاد کردم که مقادیر (دما) را به رنگ ها اختصاص می دهد. این رنگ ها بیشتر برای رنگ آمیزی دایره داخلی (_value از منحنی مرکز_)، لایه میانی (_value از منحنی نیم شعاع_) و لایه بیرونی (_value از منحنی شعاع_) استفاده می شوند. داده ها را می توانید در اینجا پیدا کنید (فایل csv) از شما برای کمک به من متشکرم! 
|
طبق مقادیر خوانده شده از یک منحنی رسم شده، لایه های دایره را با رنگ ها پر کنید
|
18246
|
من سعی می کنم انتگرال زیر را با Mathematica 7 انجام دهم: با فرض[{t>0}، Integrate[(-s^2 + 4*s*t + 2*alpha*s)^(-(1/2)* D),{s, 0, t}, {alpha, 0, Infinity}]] اگر ادغام را فقط با فرض t>0 انجام دهم، Mathematica می دهد: (1/(-2) + D)) اگر [Re[D] < 2، (2^-D t^(2 - D) (-8 (-4 + D) گاما[1 + D/2] Hypergeometric2F1[1 - D/2، D/2، 2 - D/2، 1/4] + (-2 + D) D گاما[D/2] Hypergeometric2F1[2 - D/2، D/2، 3 - D/2، 1/4] ))/((-4 + D) (-2 + D) گاما[1 + D/2])، ادغام[(-s (s - 4 t))^(1 - D/2)/s، {s، 0، t}، فرضیات -> Re[D] >= 2 && t > 0]] که نشان می دهد D باید کمتر از 2 باشد. اگر اکنون از فرض اضافی استفاده کنم «D<2» با «فرض[{t>0،D<2}»، Mathematica میگوید که انتگرال دیگر همگرا نمیشود. (همچنین با رد و بدل شدن مکان برای متغیرهای ادغام، انتگرال دیگر قابل محاسبه نیست). آیا کسی می تواند راز را حل کند؟ با تشکر، توبیاس
|
چرا Assuming for Integrate آنطور که انتظار می رود کار نمی کند؟
|
34698
|
من می خواستم پاسخی برای روش سریع برای جایگزینی همه صفرها در ماتریس ارسال کنم. من حتی کاملاً خوشحال بودم زیرا زمانبندیها به همان ترتیب بزرگی بودند. ایده بازنویسی «هویت» بود: Internal` InheritedBlock[{Identity}، Unprotect[Identity]; هویت[0] = 1; Map[Identity, {{2, 0}, {Pi, 9}}, {2}]] > > {{2, 1}, {Pi, 9}} > اما برای ماتریس های بزرگتر نتیجه را بررسی کردم حتی نزدیک به مورد انتظار نیست: Internal`InheritedBlock[{Identity}, Unprotect[Identity]; هویت[0] = 1; m = RandomInteger[1, {100, 2}]; نقشه[Identity, m, {2}] ~ Shallow ~ {5, 2}] > > {{0, 1}, {1, 0}, <<98>>} > * * * به نظر می رسد در * *اندازه** آرایه حدود 90$ موقعیت: test = Internal`InheritedBlock[{Identity}, Unprotect[Identity]; هویت[0] = 1; اعمال[ Boole[Map[Identity, RandomInteger[1, {##}], {2}] == ConstantArray[1, {##}] ]&, Array[List, {35, 35}], {2} ]]؛ نمایش[MatrixPlot[test, DataReversed -> True, Mesh -> All], ContourPlot[x y == 90, {x, 1, 35}, {y, 1, 35}], BaseStyle -> {Thickness@.01, 18}]  * * * امیدوارم چیز واضحی را از دست ندهم. هر ایده ای؟
|
رفتار عجیب Internal`InheritedBlock
|
31648
|
مورد آزمایشی: داده = تصادفی واقعی[1، {1000، 1000}]؛ pos = RandomInteger[{1, 1000}, {5*10^5, 2}]; r1 = ReplacePart[data, pos -> 0]; // AbsoluteTiming (داده[[##]] = 0) & @@@ pos; // AbsoluteTiming data == r1 (* {3.433196, Null} {1.892108, Null} True *) کد متلب مشابه فقط حدود 0.16 ثانیه طول می کشد: tic; A=رند(10001000); pos= randperm(5e5); A(pos)=0; toc; (*زمان سپری شده 0.166717 ثانیه است.*) من به دنبال راه کارآمدتری هستم.
|
آیا می توان ReplacePart را افزایش داد؟
|
30660
|
در کد زیر چگونه می توانم DynamicModule را از محاسبه مقادیر دور نگه دارم اگر مقادیر ورودی همه پر نشده باشند؟ اگر مقادیر پیشفرض را مشخص نکنم، کد مورد استفاده برای محاسبه مقادیر را به جای مقادیر خالی نشان میدهد. با تشکر backingAgreementValue[w_, \[Sigma]_, a_] := \[Sigma] /Sqrt[2 \[Pi]] Exp[ -(w - a)^2/(2 \[Sigma]^2)] + w CDF[NormalDistribution[0, 1], (w - a)/\[Sigma]] DynamicModule[{w = 40, \[Sigma] = 600، a = 0، n = 100، horseCut = 0.5، backingValue، انتظار، backerValue، horseValue، horseExpectationPercentage، مقادیر}، Deploy[Style[ Panel[Grid[ Transpose[{{Style[Mean, آبی]، سبک[انحراف استاندارد، آبی]، سبک[آستانه، آبی]، سبک[N، آبی]، سبک[برش بازیکن، آبی]، سبک[مقدار توافقنامه پشتیبان، نارنجی]، سبک[انتظار، نارنجی]، سبک[ ارزش بازیکن، نارنجی]، سبک[درصد انتظارات بازیکن، نارنجی]، سبک [ارزش پشتیبان، تیرهتر[Magenta]]}، {InputField[ Dynamic[w], Number], InputField[Dynamic[\[Sigma]], Number], InputField[Dynamic[a], Number], InputField[Dynamic[n], Number] , InputField[Dynamic[horseCut], Number], Dynamic[Style[backingValue = backingAgreementValue[انتظار، \[سیگما] Sqrt[n]، a] // N، اگر[backingValue >= 0، تیرهتر[سبز]، قرمز]]]، پویا[سبک[انتظار = w n // N، اگر[انتظار >= 0، تیرهتر[سبز]، قرمز]]]، پویا[سبک[horseValue = horseCut backingValue // N، اگر[horseValue >= 0، تیرهتر[سبز]، قرمز]]]، پویا[Style[horseExpectationPercentage = horseCut backingValue/expectation // N، اگر[horseExpectationPercentage >= 0.5، قرمز تیرهتر ]]]، پویا[ Style[backerValue = (انتظار - backingValue + (1 - horseCut) backingValue) // N، اگر [backerValue >= 0، تیرهتر[سبز]، قرمز]]]}}]، تراز -> چپ]، ImageMargins -> 10 ]، DefaultOptions -> {InputField -> {ContinuousAction -> True، FieldSize -> {{5، 30}، {1، بی نهایت}}}}]]، SaveDefinitions -> True]
|
چگونه می توان مقادیر را فقط در صورت پر شدن فیلدهای ورودی محاسبه کرد؟
|
57943
|
من سعی می کنم لیست هر فایلی را در هر دایرکتوری با یک نام خاص پیدا کنم (منظورم مستقیماً در دایرکتوری است، بنابراین در دایرکتوری که در دایرکتوری است حساب نمی شود). برای مثال. فرض کنید میخواهم همه فایلها را در هر پوشه به نام Preferences پیدا کنم و جستجوی خود را به پوشه ~/.Mathematica محدود کنیم. اگر میخواستم این کار را از ترمینال انجام دهم، میتوانستم «find ~/.Mathematica -regex ~/.Mathematica.*Preferences/[^/]*» را انجام دهم. این کار می کند و من می بینم که یک فایل منطبق با معیار من وجود دارد، `~/.Mathematica/ApplicationData/Parallel/Preferences/Preferences.m` اما می خواهم سعی کنم آن را به راحتی در ریاضیات انجام دهم. من فکر می کنم تابع نام فایل باید این کار را انجام دهد. ابتدا 'SetDirectory[~/.Mathematica]' را اجرا می کنم سپس fileAndDirectoryNames = FileNames[*,RegularExpression[.*Preferences]، 1] و سپس fileNames = Select[fileAndDirectoryNames، ! DirectoryQ[#] &] با این حال، این نتایج برای من نادرست است: «fileAndDirectoryNames» یک لیست خالی است. اگر در عوض fileAndDirectoryNames = FileNames[*، RegularExpression[.*/.*/Preferences]، 1] را اجرا کنم و fileNames را مانند قبل دوباره محاسبه کنم، آنگاه خروجی صحیح دریافت می کنم. من گیج شدهام زیرا به نظرم میرسد که بیان منظم در تلاش دوم من قویتر است (مطابقات کمتری را میدهد) از عبارت در تلاش اول. تابع fileNames باید در آرگومان دوم دارای خاصیت یکنواختی باشد که اگر الگو را ضعیف کنید، خروجی جدید باید ابرمجموعه ای از خروجی اصلی باشد. با این حال به نظر نمی رسد این اتفاق بیفتد. چرا این است؟ من مطمئن نیستم که آیا با ریاضیات یا درک خود از عبارات منظم مشکل دارم.
|
نام فایل ها را در فهرست پیدا کنید
|
38207
|
اگر قبلاً سؤالات مشابهی پرسیده شده است، عذرخواهی می کنم، اما من با جایگزینی در Mathematica مشکل دارم و می خواهم جایگزینی مانند Exp[I m phiA] --> f[m,phiA] Exp[I m phiB] را انجام دهم - -> f[m,phiB] که در آن m یک عدد است و `phiA`,`phiB` متغیرهایی هستند، در عباراتی که شامل مجموع در توان هستند، به عنوان مثال. 2 + Exp[-2 I (phiA + phiB)] + Exp[2 I phiA + 2 I phiB] که باید 1/4 + f[-2,phiA] f[-2,phiB] + f[2 را بدهد، phiA] f[2,phiB] آیا این امکان پذیر است؟ چگونه می توان آن را انجام داد؟
|
نحوه ساخت این جایگزین خاص که شامل exp
|
41949
|
آیا دستوری وجود دارد که نشان دهد کدام پیاده سازی BLAS و LAPACK در عملیات ماتریس Mathematica مانند Eigensystem استفاده می شود؟ من یک سوال مرتبط در StackOverflow پرسیدم و یکی از کاربران اشاره کرد که در جولیا، پیادهسازی BLAS/LAPACK را میتوان با اجرای «versioninfo()» یافت. تعدادی از کاربرانی که کد من را در آنجا امتحان کردند، نتایج متفاوتی داشتند، برخی از Mathematica برای اجرای سریعتر و برخی دیگر اجرای جولیا را سریعتر مشاهده کردند. در مورد من، به نظر میرسد که نصب Julia من از پیادهسازی OpenBLAS استفاده میکند و بین 3 تا 6 برابر کندتر از «Eigensystem» Mathematica برای آرایههای تصادفی تولید شده با اندازه $1000\times1000$ تا $2000\times2000$ اجرا میشود. در آموزش مستندات Mathematica/SomeNotesOnInternalImplementation، برای آرایه های متراکم، الگوریتم های LAPACK گسترش یافته برای دقت دلخواه در صورت لزوم استفاده می شود و فناوری BLAS برای بهینه سازی برای معماری ماشین های خاص استفاده می شود، اما نه بیشتر. ویرایش: بنابراین در پاسخ به نظر کوبا، ظاهراً یکی از توسعه دهندگان جولیا اشاره کرد که رفتار غیرعادی در جولیا با توجه به سرعت محاسبه بردار ویژه به عنوان تابعی از شماره رشته BLAS وجود دارد. به طور خلاصه، به نظر میرسد استفاده از رشتههای بیشتر در استفاده جولیا از OpenBLAS، سرعت کار را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد. برای مرجع، در Mathematica: SetSystemOptions[MKLThreads -> 1]; First@Timing@Eigensystem[RandomReal[{-500, 500}, {1000, 1000}]] SetSystemOptions[MKLThreads -> 2]; First@Timing@Eigensystem[RandomReal[{-500, 500}, {1000, 1000}]] SetSystemOptions[MKLThreads -> 3]; First@Timing@Eigensystem[RandomReal[{-500, 500}, {1000, 1000}]] SetSystemOptions[MKLThreads -> 4]; First@Timing@Eigensystem[RandomReal[{-500, 500}, {1000, 1000}]] (*Out:*) 1.747211 1.466409 1.341609 1.357209 بنابراین من حدس میزنم که هیچ مشکلی در پیادهسازی وجود نداشته باشد.
|
چگونه می توان پیاده سازی BLAS/LAPACK را که در داخل برای عملیات ماتریس عددی استفاده می شود، تعیین کرد؟
|
33311
|
من (خیلی!) با _Mathematica_ تازه کار هستم و سعی می کنم از آن استفاده کنم مجموعه ای را در $\mathbb{R}^3$ ترسیم کنم. به طور خاص، من می خواهم مجموعه $$ \big\\{ (x,y,z) را رسم کنم: (x,y,z) = \frac{1}{u^2+v^2+w^2} (vw,uw,uv) \text{ برای برخی } (u,v,w) \in \mathbb{R}^3\setminus\\{0\\} \big\\}. $$ این فقط تصویر تابع از $\mathbb{R}^3\setminus\\{0\\} \تا \mathbb{R}^3$ است. من نتوانستم هیچ یک از توابع نمودار این را نشان دهم. هر توصیه ای بسیار قدردانی خواهد شد. اگر کار را آسانتر میکند، مجموعه بالا نیز $$ \big\\{ (x,y,z) است: (x,y,z) = \frac{1}{u^2+v^2+w^ 2}(vw,uw,uv) \text{برای برخی } (u,v,w) \in \mathbb{S}^2 \big\\}. $$ متناوباً، میتوان سه مجموعه $$ \big\\{ (x,y,z) را رسم کرد: (x,y,z) = \frac{1}{1+v^2+w^2}( vw,w,v) \text{ برای برخی } (v,w) \in \mathbb{R}^2 \big\\}, $$ $$ \big\\{ (x,y,z) : (x,y,z) = \frac{1}{1 +u^2+w^2}(w,uw,u) \text{ برای برخی } (u,w) \in \mathbb{R}^ 2 \big\\}, $$ $$ \big\\{ (x,y,z) : (x,y,z) = \frac{1}{1+u^2+v^2}(v ,u,uv) \text{ برای برخی } (u,v) \in \mathbb{R}^2 \big\\}. $$
|
رسم تصویر سه بعدی از تابع
|
25628
|
من به دنبال اطلاعات کلی در مورد نحوه بهینهسازی توابع با ارزش ماتریسی هستم، تابع زیر را دارم که میخواهم آن را به حداکثر برسانم (یا بفهمم آیا اصلاً ممکن است). MaximizeFunction[W_، DataCoupled_] := ماژول[{newDataCouple}، (* ضرب عنصری در لیستی از 2 بردار عنصر *) newDataCouple = Flatten[List[Dot[W, #] & /@ DataCoupled]، 1]; (* عناصر اول و دوم هر یک از بردارهای لیست قبلی را بگیرید و یک تست استقلال روی آنها انجام دهید تا مقدار p را بدست آورید *) Return[ IndependenceTest[Extract[#, 1] & /@ newDataCouple,Extract[# ، 2] & /@ newDataCouple]]]؛ مقادیر ورودی از این نوع هستند: DataCouple = {{.5، 0.8}، {.7، 0.9}، {.6، 0.9}، ... } W = {{1، 0}، {0، 1}} آیا میتوانم از «NMaximize» یا «Maximize» برای بهینهسازی این تابع استفاده کنم؟
|
بهینه سازی توابع با استفاده از آرگومان های ماتریسی
|
13697
|
ویرایش: István Zachar دستور **Rasterize[]** را به من اطلاع داد، که دقیقاً همان چیزی را که من نیاز دارم را انجام می دهد. دانکه! من یک تابع خودساخته دارم که از Grid[] برای ایجاد جدولی استفاده میکند که بهتر از TableForm ارائه شود. خروجی نمونه این است:  کاری که من معمولا برای کپی کردن آن در یک ارائه انجام می دهم، گرفتن یک اسکرین شات با ابزار Snipping است. برای نمودارها، من فقط می توانم طرح را در Mathematica انتخاب کنم و سپس Edit -> Copy As -> Bitmap را انتخاب کنم. من می خواهم بتوانم همین کار را با این جدول انجام دهم. در حال حاضر، اگر سعی کنم جدول را انتخاب کنم، یک مکان نما دریافت می کنم و می توانم شروع به تایپ در شکل کنم. من امیدوار بودم یک تابع Mathematica وجود داشته باشد که فقط یک کادر محدود قابل انتخاب را در اطراف کل خروجی یک تابع قرار دهد، اما هنوز نتوانسته ام یکی را پیدا کنم. آیا کسی ایده ای در مورد نحوه انتخاب کل این جدول دارد؟ کد منبع برای تابع من را می توان در زیر پیدا کرد، اگرچه برای یافتن راه حلی برای مشکل نیازی به استفاده از آن ندارید: هر تابعی با خروجی پیش فرض غیر گرافیکی باید به خوبی کار کند. Clear[dougTable] dougTable[data_List, cols_List: {}, rows_List: {}] := Module[ {genOpts, none, colHead, rowHead, هر دو, فونت}, genOpts = {Frame -> All, Background -> RGBColor[1 , .9, 0]، FrameStyle -> ضخامت[1]}؛ font = {FontFamily -> Arial, FontSize -> 12, FontWeight -> Bold}; none = {genOpts, Dividers -> {{1 -> Thickness[2], -1 -> Thickness[2]}, {1 -> Thickness[2], -1 -> Thickness[2]}}}; هر دو = {genOpts، Dividers -> {{1 -> ضخامت[2]، -1 -> ضخامت[2]، 2 -> ضخامت[2]}، {1 -> ضخامت[2]، -1 -> ضخامت [2]، 2 -> ضخامت[2]}}، ItemStyle -> {{Directive[font]، Automatic}، {Directive[font]، Automatic}}}; colHead = {genOpts، Dividers -> {{1 -> ضخامت[2]، -1 -> ضخامت[2]}، {1 -> ضخامت[2]، -1 -> ضخامت[2]، 2 -> ضخامت [2]}}، ItemStyle -> {Automatic، {Directive[font]، Automatic}}}; rowHead = {genOpts، Dividers -> {{1 -> ضخامت[2]، -1 -> ضخامت[2]، 2 -> ضخامت[2]}، {1 -> ضخامت[2]، -1 -> ضخامت [2]}}، ItemStyle -> {{Directive[font]، Automatic}، Automatic}}; کدام[طول[شکل] == 0 && طول[ردیف] == 0، شبکه[داده، هیچکدام]، طول[شکلها] != 0 && طول[ردیفها] == 0، colHead]، طول[cols] == 0 && طول[ردیف]!= 0، Grid[MapThread[Prepend[#1, #2] &, {data, rows}], rowHead], Length[cols] != 0 && Length[rows] != 0 Grid[Prepend[MapThread[Prepend[#1 , #2] &, {data, rows}], cols], هر دو]] ]
|
چگونه یک خروجی را به گرافیکی که می توان مانند نمودار انتخاب کرد تبدیل کرد؟
|
35023
|
«Simplify» و «FullSimplify» این نوع عبارت را ساده نمی کنند: $(r^\frac{1}{x})^x$. FullSimplify[r^2+(r^(2/x))^x+(r^(2/(x+y)))^(x+y)] خروجی _Mathematica_ همان ورودی من است از `3 r^2`. آیا راهی برای ساده کردن $(r^\frac{1}{x})^x$ به $r$ وجود دارد؟
|
چگونه می توانم $(r^{1/x})^x$ را به $r$ ساده کنم؟
|
11157
|
سوال من احتمالاً با این کد نمونه کوچک به بهترین شکل نشان داده شده است: دستکاری[Plot[{eqn1, eqn2, eqn1-eqn2}, {x,-5,5}], {{eqn1,r-x,y1=}}،{ {eqn2,E^-x,y2=}}, {r,-2,2} ] من می خواهم بتوانم دو معادله را وارد کاربر کنم که شامل یک متغیر `r` است و سپس از نوار لغزنده برای دستکاری این متغیر استفاده کنید. مشکل این است که Manipulate r را در فیلد ورودی تغییر می دهد و سپس نمودارها را به روز نمی کند. آیا راهی وجود دارد که به کاربر اجازه دهیم معادله ای را وارد کند که حاوی یکی از متغیرهای «Manipulate» است بدون اینکه آن متغیر را در فیلد ورودی تغییر دهد؟
|
جلوگیری از وابستگی متقابل کنترل ها
|
31983
|
من سعی می کنم یک شبکه قابل مرتب سازی بسازم: sortBy[data_, idx_] := If[idx == 0, data, Sort[data, #1[[idx]] < #2[[idx]] &]]; sortableTable[data_, header_] := DynamicModule[ {h, sort = 0}, h = MapIndexed[Button[#1, sort = #2] &, header]; دینامیک[شبکه[پیشبندی[مرتبسازی[داده، مرتبسازی]، ساعت]]]]; sortableTable[ Table[ RandomInteger[100], {i, 3}, {j, 4}], {First, Second, Third, Fourth}] بنا به دلایلی آنطور که انتظار داشتم رفتار نمی کند : هدر ناپدید می شود و مرتب سازی انجام نمی شود. همه جور چیزا رو امتحان کردم ولی نتونستم اونطوری که میخواستم کار کنم. هر گونه کمک بسیار قدردانی می شود.
|
توری بسته بندی با پویا
|
654
|
من ابتدا فکر کردم که با انجام Quit[] در یک سلول، یا Evaluation->Quit kernel، قرار است همه متغیرهای Global حذف شوند، اما موردی دارم که این اتفاق نمی افتد، سپس خواندم که دستور Quit از منو وجود دارد. برای خاموش کردن قسمت جلویی، بنابراین میخواستم آن را امتحان کنم تا ببینم آیا این متغیرها را که فکر میکنم توسط قسمت جلویی ذخیره میشوند پاک میشود. (البته میدانم که میتوانم فقط Remove[Globals`*] را تایپ کنم، اما داشتم به مشکل نشت نمادها در Manipulate نگاه میکردم. **کسی میداند چگونه قسمت جلویی را ببندم؟** میتوانم. این دستور Quit را از منو پیدا کنم، که قرار است با Quit[] برای هسته متفاوت باشد، اما وقتی آن را امتحان می کنم، اینها را می بینم متغیرها پاک نمی شوند باز هم، دلیلی که می خواستم این کار را انجام دهم این است که همه متغیرها هنگام راه اندازی مجدد پاک نمی شوند! هسته (یا با خروج[] یا با متوقف کردن هسته از منو:  Btw، با توجه به این پاسخ در اینجا، هسته قرار است تمام متغیرها را پاک کند، اما در مورد من اینطور نیست. من هرگز نمیدانستم که دستور «خروج» برای قسمت جلویی وجود داشته باشد گفت آیتم منوی **Quit** برای بستن from end وجود دارد، اما در ویندوز، نسخه 8.04، من فقط هسته Quit را می بینم که همان Quit[] است که در نوت بوک تایپ شده است. 
|
چگونه قسمت جلویی را ببندم تا بتوانم همه متغیرهای Global را پاک کنم؟
|
7828
|
من می خواهم یک سری از شیب ها را ترسیم کنم: x، 2x، 3x، 4x، 5x، 6x... من سعی می کنم این کار را انجام دهم: a = Range[10]; c = 0; Clear[b] f := ToExpression[ToString[b] <> ToString[a[[c = c + 1]]]] بنابراین هر بار که «f» را وارد می کنم، به من می دهد: b1 b2 b3 b4 ... اکنون من میخواهید هر bn را به یکی از نمودارها اختصاص دهید: b1=Plot[x,{x,1,10}] b2=Plot[2x,{x,1,10}] b3=Plot[3x,{x,1,10}] b4=Plot[4x,{x,1,10}] ... من سعی کردم این کار را انجام دهم: f=Plot[x,{x,1, 10}] اما فقط متغیر را از اولین تابع به تابع Plot تغییر می دهد. چگونه می توانم ابتدا «f» «b1» شود و سپس «b1» به تابع Plot اختصاص داده شود؟ من حدس میزنم که ربطی به کنترل ارزیابی دارد، چیزی شبیه به آن. توجه:. ? در عنوان به این معنی است که من خیلی مطمئن نیستم که آیا در مورد کنترل ارزیابی است.
|
کمک در مورد کنترل ارزیابی؟
|
49142
|
من سؤال را درست در اینجا مطرح می کنم، اما در صورتی که کسی تعجب کند که چرا من سعی می کنم این کار را انجام دهم، زمینه ای را در زیر اضافه می کنم. چرا باید دو پاس انجام دهم تا مقدار آرگومان های موجود در فراخوانی f1 را در زیر دریافت کنم؟ In[24]:= s = {10 Cos[-Pi t], -4 Sin[0.23 t]}; در[25]:= f2[a1_، a2_، a3_] := ماژول[ {a = a1، phi = a3}، تابع[a2[phi #1] ] (* #1 زمان *) ] f1 : = تابع[ f2[#1، #2، #3] ] در[27]:= l = موارد[s، amp_ trig_ [afreq_ t] -> f1[amp, trig, afreq]] %[[1]][.33] Out[27]= {a$1667 Cos[phi$1667 #1] &, a$1667 Sin[phi$1667 #1] و } (* من انتظار داشتم amp و freq با مقادیر منطبق با آنها و یک مقدار عددی در اینجا جایگزین شوند *) Out[28] = amp Cos[0.33 afreq] (* هنگامی که من این نماد موقت، func را معرفی می کنم، همانطور که من (ساده وارانه) انتظار داشتم کار می کند. ، freq]] % /. func -> f1 %[[1]][.33] Out[29]= {func[10, Cos, \[Pi]], func[-4, Sin, 0.23]} Out[30]= {a$1668 Cos[phi$1668 #1] &, a $1669 Sin[phi$1669 #1] &} Out[31]= 5.09041 **موضوع:** من کاملاً در Mathematica آشنا هستم، اما با بسیاری از زبان های برنامه نویسی دیگر خوب هستم. این موضوع در دوره دینامیک سازه ای که من تدریس می کنم، با استفاده از Mathematica به عنوان یک ابزار پشتیبانی مطرح شد. نه اینکه اینجا مهم باشد، اما من از آن برای محاسبه پاسخ دینامیکی یک سیستم SDOF به یک تحریک دوره ای استفاده می کنم. من بسط سری فوریه تابع اجباری را محاسبه میکنم، سپس تابعی را که نوشتهام برای همه عبارتهای بسط اعمال میکنم و سپس همه را جمعبندی میکنم. من تمام جزئیات این را حذف کرده ام تا روی اصل مشکل تمرکز کنم، اما خوشحال می شوم که در صورت مفید بودن، کل توابع را پست کنم. من از یک پسزمینه hpc میآیم، جایی که ما تمایل داریم در جستجوی «کارایی» چیزها را بیش از حد پیچیده کنیم، این را در نظر داشته باشید :) ایدهآل کلی این است که پاسخ تابعی از بسیاری از پارامترهای فیزیکی و زمان است، اما برای یک عبارت از گسترش، فقط زمان تغییر می کند و پارامترهای فیزیکی ثابت هستند. من تابعی نوشتم که تمام ثابتهای فیزیکی و عبارات اجباری را میگیرد، برخی از ثابتها را به عنوان متغیرهای محلی درون یک ماژول محاسبه میکند و با استفاده از این ثابتها، تابعی از زمان را برمیگرداند. با این حال، برای همه شرایط بسط، پارامترهای فیزیکی یکسان هستند، فقط عبارتهای اجباری متفاوت هستند، بنابراین من تابع دیگری نوشتم که ثابتهای فیزیکی را میگیرد و تابعی را برمیگرداند که فقط عبارتهای اجباری را میگیرد و آنها را با حالت فیزیکی ترکیب میکند. پارامترها و فراخوانی تابع بالا، تابعی را برمی گرداند که فقط به زمان بستگی دارد، و همه چیزهایی که از قبل ثابت هستند محاسبه شده است. شایان ذکر است که متغیری که محلی برای ماژول نیست همیشه جایگزین می شود. با وجود اینکه به سوال اصلی پاسخ داده شده است، من توابع اصلی را در اینجا به عنوان توجیهی برای میدان خود اضافه می کنم... fresp[F0_, w_, m_, c_, k_, trig_] := Module[{phi = ArcTan[k - m w^2، c w]، A = F0/Sqrt[(k - m w^2)^2 + (c w)^2]}، تابع[t، یک trig[w t - phi]]] ] tresp[ m_, c_, k_] := تابع[ fresp[#1 (*F0*), #2(*w*), m, c, k, #3(* trig*)] ] mck1 = tresp[2., 2., 3.] mck2 = tresp[1., 1., 2.] ایده این است که هر تابع mck نشان دهنده پاسخ یک سیستم فیزیکی متفاوت من عذرخواهی می کنم اگر ذهن من توسط شی گرایی مسموم شده است :)
|
ارزیابی الگو در فراخوانی تابع تو در تو
|
48779
|
من داده هایی دارم که هندسه هشت وجهی کوتاه را نشان می دهد که با زمان تغییر می کند. چگونه می توانم آن داده ها را در یک عبارت «Manipulate» بخوانم؟ به طور خاص، میخواهم زمان را دستکاری کنم و پارامترهای دیگر را مطابق دادههایم تغییر دهم. این مقدار پارامتر باید به طور همزمان نشان داده شود. اکنون هندسه ای دارم که می توانم با تغییر پارامترها آن را تغییر دهم. کد «Manipulate» من Manipulate[ Grid[{{RegionPlot3D[ x + y + z < 0.866 A && x + y - z < 0.866 A && x - y + z <0.866 A && -x + y + z <0.866 A است && x + y + z > -0.866 A && x + y - z > -0.866 A && x - y + z > -0.866 A && -x + y + z > -0.866 A، {x، -0.5*r*A، 0.5*r*A}، {y، -0.5*r* A، 0.5*r*A}، {z، -0.5*r*A، 0.5*r*A}، ImageSize -> 300، مش -> 1، PlotRange -> {-16، 16}]، SpanFromLeft، SpanFromLeft}، {volume(nm^3), ScientificForm[ NIntegrate[ Boole[void = x + y + z < 0.866 A && x + y - z < 0.866 A && x - y + z < 0.866 A && -x + y + z < 0.866 A && x + y + z > -0.866 A && x + y - z > -0.866 A && x - y + z > -0.866 A && -x + y + z > -0.866 A]، {x، -0.5*r*A، 0.5*r*A}، {y، -0.5*r*A، 0.5*r*A}, {z, -0.5*r*A, 0.5*r*A}], 3] }, {{002}Facets area(nm^2), ScientificForm[12*(0.866 A - 0.5*r*A)^2, 3]}, {{111}Facets area(nm^2), ScientificForm[ 4*(3)^(0.5)*((0.866 A)^2 - 3*(0.866 A - 0.5*r*A)^2), 3]}}], {{A, 20, فاصله بین { 111} وجه (nm)}, 1, 20, Slider, Appearance -> Labeled}, {{r, 1.4, Aspect ratio}، 1.04، 1.4، Slider، Appearance -> Labeled}، ControlPlacement -> Top] و یک زیر مجموعه کوچک از داده های من Time A r 200 16.09 1.084524549 210 15.74 1.053222617 است. 1.053262317 225 14.59 1.067169294 235 14.21 1.073187896
|
نحوه بارگذاری داده ها در یک عبارت Manipulate
|
6581
|
فکر می کنم تمام اطلاعاتی را که برای ایجاد آنچه می خواهم نیاز دارم جمع آوری کرده ام، اما هنوز نمی توانم ارتباط برقرار کنم. بگذارید با هدف شروع کنم. # ارجاع متقابل ساده اجازه دهید با ایجاد یک نوت بوک جدید شروع کنیم. در اینجا ما یک سلول «DisplayFormulaNumbered» ایجاد می کنیم. هر محتوایی را که می خواهید اینجا وارد کنید. سپس 'command'+'J' یا 'control'+'J' را در ویندوز فشار دهید و برچسبی را که می خواهید معادله خود را بدهید وارد کنید. در اینجا یک اسکرین شات از آنچه تا کنون داشته ام است:  برای اینکه بتوانید برچسب را ببینید به `Cell > Cell Tags > بروید نمایش برچسب های سلولی`. آنچه اکنون می خواهیم این است که به معادله 1 اشاره کنیم. اینجا یک سلول متنی است:  در اینجا توجه کنید که من دقیقاً از نماد $\LaTeX$ استفاده می کنم. کاری که اکنون میخواهم انجام دهم این است که بتوانم سلول متنی را انتخاب کنم، دکمهای را در یک پالت فشار داده و این را به دست بیاورم:  # ابزارهایی که تاکنون جمع آوری شده است jVincent در اینجا به من نشان داد که چگونه دکمه ای را ایجاد کنم که عملکردی را برای جایگزینی بخشی انتخاب شده از متن اجرا می کند. در اینجا توجه کنید که من نمیخواهم بخشهایی از متن را بهصورت دستی انتخاب کنم، میخواهم تابع را در کل سلول اعمال کنم و قسمت حاوی ref را با `CounterBox[DisplayFormulaNumbered, eq1]` جایگزین کنم. به عبارت دیگر، بخش های ref به آن می گویند که DisplayFormulaNumbered را قرار دهد و متنی که در بین براکت های کنار ref قرار دارد، برچسب است. برای پیدا کردن مواردی که من ref دارم، میتوانیم از چیزی شبیه به این استفاده کنیم: StringCases[مرجع \\ref{tag1} به اینجا میرود. مرجع \\ref{tag2} \here.، \\ref{ ~~ __ ~ ~ }] {\\ref{tag1} به اینجا میرود. مرجع \\ref{tag2}} متأسفانه، من به خوبی از آن استفاده نمیکنم. اما ایده این است که شاید از چیزی شبیه به این برای به دست آوردن برچسب استفاده کنید. بعد باید بررسی کنیم که آیا این یک برچسب معتبر در نوت بوک است (با توجه به اینکه توانستیم برچسب را در کل رشته پیدا کنیم): MemberQ[NotebookTools`NotebookCellTags[EvaluationNotebook[]]، tagName] این به لطف روخو است. پاسخ دهید من کمی شرمنده هستم که هنوز نمی توانم ابزارهایی را که شما بچه ها در اختیار من قرار داده اید ترکیب کنم، اما ترجیح می دهم این را کنار بگذارم تا بتوانم هنگام انجام ارجاع متقابل کارآمدتر باشم. بچه ها نظرتون چیه؟ آیا این کار ارزش ایجاد یک دکمه پالتی را دارد که این کار را انجام دهد؟ # ویرایش: ایده ای که من برای ساخت میانبر پیشنهاد کردم به هیچ وجه آن چیزی نیست که می خواستم ببینم. حدس میزنم باید توضیح میدادم که واقعاً تنها چیزی که میخواستم ببینم یک روش آسان و سریع برای مقابله با ارجاع متقابل بود. آلبرت رتی دو روش را در پاسخ خود نشان داده است و به نکته خوبی اشاره می کند که اگر بخواهید به تایپ تکه های بزرگ متن ادامه دهید و همه چیز را یکجا ارزیابی کنید، پیشنهاد من قابل توجیه خواهد بود. در هر صورت، من از روش Retey راضی هستم، اما سایر ایده های منظم هنوز مورد استقبال قرار می گیرند.
|
ایجاد یک میانبر برای ارجاع متقابل
|
1501
|
چگونه می توانم موارد زیر را به عنوان یک تصویر واحد صادر کنم و ابعاد آن را تنظیم کنم؟ ستون[{Row[{Graphics@Disk[], Graphics@Rectangle[]}], Row[{Graphics@Rectangle[], Graphics@Disk[]}]}] 
|
یک سطر یا ستون را به عنوان تصویر صادر کنید
|
14291
|
من یک تابع پیچیده $f$ دارم و می خواهم تابع $F(x)$ تعریف شده توسط انتگرال معین $f$ را از $0$ تا $x$ ترسیم کنم: $$ F(x) = \int_0^x f( y)\mathrm dy. $$ ظاهراً $f$ را نمیتوان به شکل بسته ادغام کرد، و من از NIntegrate[] به جای F[x_] := NIntegrate[f[y], {y, 0, x}] استفاده میکنم. نمودار[F[x]، {x، 0، 100}] من میخواهم کارایی این محاسبات را با گفتن به _Mathematica_ که «F[s + t]» به سادگی «F[s] + NIintegrate[f[y» است، بهبود بخشم. ], {y, s, t}]` به طوری که (به عنوان مثال) _Mathematica_ بتواند مقدار F[1] و هر زمان که F[2] یا F[3.2] مورد نیاز است، _Mathematica_ می تواند مقدار F[1] را جایگزین کند و فقط انتگرال بازه باقیمانده را محاسبه کند. اساساً من به دنبال نسخه پیوسته ترفندی هستم که برای محاسبه دنباله فیبوناچی استفاده می شود: f[n_] := f[n] = f[n-1] + f[n-2] آیا راه ساده ای برای پیاده سازی وجود دارد این؟ هر گونه کمک بسیار قدردانی می شود.
|
ارزیابی کارآمد توابع تعریف شده توسط NIntegrate
|
58399
|
به نظر می رسد ارزیابی این عبارت باعث می شود که Mathematica بوق بزند و از هسته خارج شود: Plot3D[Exp[Sqrt[x^2]] - Exp[-Sqrt[x^2]], {x, y} \[Element] ImplicitRegion[-5 <= x <= 5 && -5 <= y <= 5 , {x, y}]] من Mathematica را اجرا می کنم 10.0.0 در MacOS 10.9.4. آیا این یک موضوع شناخته شده است؟ جالب توجه است که ترسیم تنها یکی از نمایی ها به جای تفاوت آنها هیچ مشکلی ایجاد نمی کند.
|
هنگام استفاده از Plot3D روی ImplicitRegion اشکال دارد؟
|
47399
|
در یک تکلیف ریاضی گیر کرده و واقعاً می تواند از کمکی استفاده کند. الف) تابعی با شکل log(Y) = a0 + a1log(U) را به نقاط داده (log(Ui)، log(Yi) با برازش حداقل مربع برازش دهید. این را در یک نمودار نشان دهید... ب) پاسخ در A) برای یافتن یک تابع Y = kU^n که با نقاط داده (Ui، Yi) متناسب است. نقاط داده U عبارتند از: (600000، 200000، 60000، 10000، 2500) نقاط داده Y عبارتند از: (250، 60، 25، 12، 5) من این کار را انجام دادم: data2 = {{Log[2500]، Log[5]}، {Log[10000]، Log[12 ]}، {Log[60000]، Log[25]}، {Log[200000]، Log[60]}, {Log[600000], Log[250]}} fitExample = Fit[data2, {1, x}, x] آیا حق دارم که از تابع Fit به این شکل استفاده کنم؟ چگونه می توانم از این پاسخ در سوال B استفاده کنم؟
|
حداقل مربعات مناسب
|
7250
|
من سعی می کنم مجموعه ای از ماتریس های مجاورت 9x9 را نمایش دهم که نمودارهای هدایت شده را در یک شبکه 3x3 نشان می دهد. مسئله ای که من با آن روبرو هستم این است (به دلیل این واقعیت که من واقعاً نمی دانم چگونه کاری در Mathematica انجام دهم) این است: فقط گره های متصل ظاهر می شوند و آنها این کار را با یک هندسه تعیین شده توسط Mathematica انجام می دهند. من دوست دارم هر نقطه در ماتریس مجاورت به همان مختصات ثابت در شبکه 3x3 اشاره کند. به نظر می رسید که VertexCoordinates ممکن است کار کند، اما فقط به رئوسی اشاره دارد که دارای درجه > 0 هستند، درست است؟ بینش در مورد چگونگی انجام این کار؟ هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
|
ماتریس مجاورت نمودار با گره های غیر متصل
|
13801
|
ساختن نقشه های سه بعدی با _Mathematica_ آسان است، به عنوان مثال. استفاده: Plot3D[Sin[x+y^2],{x,-3,3},{y,-2,2}] اما من میخواهم طرحهای خوبی در پایاننامهام داشته باشم، بنابراین تصمیم گرفتم از pgfplots برای $ استفاده کنم. \LaTeX$ همراه با _Mathematica_. در آنجا می توانید از یک تصویر (از _Mathematica_ ) استفاده کنید و با محورهای $\LaTeX$ که به خوبی خوانا هستند و غیره در اطراف تصویر بکشید (به عنوان مثال به صفحه 44 و موارد بعدی در اینجا مراجعه کنید). اما برای استفاده از هر دو برنامه با هم، من به طرح هایی نیاز دارم که در یک طرح موازی و نه پرسپکتیو باشند. همانطور که از عکس می بینید،  _Mathematica_ یک طرح پرسپکتیو به من می دهد. آیا راهی برای به دست آوردن یک طرح ریزی موازی وجود دارد؟
|
نمودارهای سه بعدی با طرح ریزی موازی
|
24514
|
گاهی اوقات مشاهده میکنم که _Mathematica_ پس از یک مرحله سادهسازی، عباراتی را دقیقاً مانند زیر تولید میکند: $$\frac{a+\sqrt{-(1-b)}\sqrt{\frac{1}{b-1}}}{\sqrt{ c}\sqrt{\frac{1}{c}}}$$ اکنون، هر «Simplify» یا «FullSimplify» عمومی دیگر هیچ فایدهای ندارد. فرد وسوسه میشود از «PowerExpand» استفاده کند، اما این به جای سادهسازی صحیح، عبارت «i» آزاردهنده را در شمارهگذار معرفی میکند. بنابراین، کاری که من انجام دادهام تایپ کردن سادهسازیهایی مانند: /.Sqrt[x_]Sqrt[y_]/(Sqrt[z_]Sqrt[m_])->Sqrt[x y]/Sqrt[z m]//سادهسازی با دست . این خیلی آزاردهنده است. شاید یک تابع _Mathematica_ وجود داشته باشد که تمام ریشه های مربع در همه مکان های ممکن یک عبارت را به هم می پیوندد؟ **ویرایش** کد مثالی که باید ساده شود: Sqrt[-(1 - b)] Sqrt[1/(b - 1)] به طور کلی، هر سادهسازی که شامل مشخص کردن صریح ویژگیهای اصطلاحات درگیر باشد واقعاً کمکی نمیکند، زیرا مقدار اقدامات مانند تصحیح دستی عبارت است. آنچه من به دنبال آن هستم تابعی است که تمام ریشه های مربع ممکن را بدون توجه به محتوا با هم ادغام می کند. **EDIT2** لطفاً به نکات بی اهمیت زیر توجه داشته باشید: جستجو برای تابعی که ادغام تمام ریشه های مربع را در یک عبارت انجام می دهد، تنها در صورتی معنا پیدا می کند که یک شاخه مناسب برای توابع ریشه مربع انتخاب شود به طوری که $\sqrt{x}\sqrt {y}=\sqrt{x y}$ در واقع برای عبارات مورد نظر صادق است. متشکرم.
|
به همه عبارات ریشه مربع بپیوندید؟
|
32881
|
تصور کنید که من یک حلقه را اجرا می کنم که در حال دستکاری و تغییر عناصر در یک آرایه است. آیا می توانم یک خروجی «ListPlot» در نوت بوک خود ایجاد کنم که بر اساس دستور به روز می شود؟ من تصور می کنم چیزی شبیه به این را می گیرم: testArray = Array[{0, 0} &, 10^3]; برای[i = 1، i <= 10^3، i++، testArray[[i]] = {i، i}; اگر [Mod[i, 10] == 0، Print[ListPlot[testArray، PlotRange -> All]]; ]؛ ]؛ و تبدیل آن به چیزی شبیه به این (با دستور خیالی «fTriggerUpdateForPreviouslyExistingListPlot»): testArray = Array[{0, 0} &, 10^3]; برای[i = 1، i <= 10^3، i++، testArray[[i]] = {i، i}; اگر [Mod[i, 10] == 0، fTriggerUpdateForPreviouslyExistingListPlot[{testArray}]; ]؛ ]؛ در اینجا، «fTriggerUpdateForPreviouslyExistingListPlot» نوعی سوئیچ است که مثلاً در یک نوت بوک دیگر (در چارچوب همان هسته) یا در نوت بوک فعلی، یک نمودار فهرست می گیرد و داده های جدید را رسم می کند. آیا این امکان پذیر است؟ * * * تابع Monitor به چیزی که من به دنبال آن هستم نزدیک می شود: testArray = Array[{0, 0} &, 10^3]; مانیتور[ برای[i = 1، i <= 10^3، i++، مکث[0.1]; testArray[[i]] = {i، i}; ]؛ , ListPlot[testArray, PlotRange -> All]]; ListPlot[testArray, PlotRange -> All] با این حال، هر زمان که «testArray» تغییر کند، این بهروزرسانی میشود و نه روی یک ماشه. من میتوانم یک «testArrayForMonitor» جداگانه ایجاد کنم و دادهها را از «testArray» به «testArrayForMonitor» منتقل کنم تا یک بهروزرسانی را راهاندازی کنم، اما این کار کمی عجیب به نظر میرسد و هزینههای زیادی را متحمل میشود.
|
ایجاد یک ماشه برای به روز رسانی خروجی ListPlot قبلی با داده های جدید
|
31982
|
من یک واکنش / انتشار نوع دوم ODE به شکل $\frac{D_{o}}{r^2} \frac{d}{dr}\left(r^2 \frac{dC}{dr} \ دارم. راست) - \frac{aC}{C+k} = 0$ که $a، k$ و $D_{o}$ ثابت هستند و $C$ تابعی از $r$ است. من موارد زیر را می دانم؛ $C(r_{o}) = \omega$ , $C(r_{n}) = 0$ و $C'(r_{n}) = 0$ , جایی که $r_{o}$ و $r_{n }$ موقعیت ها هستند و $\omega$ یک ثابت شناخته شده است. برای مدلسازی این رفتار، من از «NDSolve» استفاده میکنم که دو شرط برای این نوع ODEها دارد. به عنوان مثال، این یک منحنی بالقوه بین مرزهای $r_{n}$ و $r_{o}$ به دست میدهد. eqn = ((Do2/(r^2))*D[(r^2*(O2'[r]))، r] - (a)*((O2[r])/(O2[r] + ک)))) s = NDSsolve[{eqn == 0، O2[rn] == 0، O2[ro] == امگا}، O2، {r، rn، ro}] این یک منحنی به من می دهد که می توانم به راحتی آن را رسم کنم. اما به جای آن به «NDSolve» می گویم از شرایط مختلفی مانند این استفاده کند - s = NDSolve[{eqn == 0، O2'[rn] == 0، O2[ro] == امگا}، O2، {r، rn، ro}] من یک منحنی متفاوت دریافت می کنم. با این حال، من گمان می کنم که باید همان منحنی را بدون در نظر گرفتن داشته باشم. اگر مشکل آن را به یک راهحل منحصربهفرد از مجموعهای از راهحلهای ممکن محدود میکند، آیا راهی وجود دارد که Mathematica هر سه BC را بگیرد؟ من همچنین میپذیرم که یک خطای ریاضی اساسیتر یا شاید یک فرض بد از طرف من وجود داشته باشد، بنابراین لطفاً اگر آن را از دست دادهام، به هر طریقی آن را به من گوشزد کنید. پیشاپیش متشکرم - از هر گونه راهنمایی در این مورد سپاسگزارم!
|
تعریف شرایط مرزی اضافی برای NDSolve؟
|
22202
|
تا حدودی به مرتب سازی ماتریس بر اساس ستون ها و ردیف ها بدون تغییر آنها مرتبط است، اما کلی تر است. من میخواهم یک ماتریس مربع را مرتب کنم (در مورد من 3 در 3، اما مطمئناً راهحل کلی هر کدام را درمان میکند)، مثلاً «M = {{i، b، c}، {d، e، f}، {g, h, a}}` به شکل واژگانی بدون تغییر «Abs[Det[M]]»، بنابراین همه جابجاییهای ردیف، ستون و مورب مجاز هستند. در مثال، نتیجه مورد نظر «{{a، c، f}، {h، b، e}، {g، i، d}}» خواهد بود. بدیهی است که من نمی توانم مرتب سازی را به ترتیب ردیف، ستون و مورب به طور جداگانه تقسیم کنم. (این دومی را می توان جدا کرد، اما این هنوز در الگوریتم احمقانه من لازم است: 36 ترتیب تغییر یافته را به صراحت بنویسید و اولی را انتخاب کنید.) مطمئناً شما هوشمندتر (و کاملاً نامفهوم تر، برای n00b مانند من:-) الگوریتم مرتب سازی؟ (مثلاً مرتب کردن لیست در همه سطوح به طور همزمان؟ فقط من هنوز نمی دانم چگونه. حدس می زنم به تعداد زیادی آمپرساند و اکتوتورپ نیاز دارد :-) BTW، من به آن نیاز دارم تا یک لیست نماد (رسمی) 9j را مرتب کنم و موارد تکراری معادل را حذف کنم. .
|
مرتب سازی یک ماتریس به صورت الفبایی
|
22200
|
من سعی می کنم بردار با طول ثابت را نشان دهم که مماس بر دایره ای است که می چرخد. آیا پیشنهادی در مورد چگونگی ساده کردن این موضوع دارید؟ سوال من در مورد استفاده از Manipulate و غیره نیست، اما آیا راه ساده تری برای محاسبه و رسم مماس وجود دارد؟ x[t_] := Cos[t]; y[t_] := گناه[t]; d[x_، y_] := اگر[y == 0، 0، -x/y]; مماس[1, 0] = پیکان[{{1, 0}, {1, 1}}]; مماس[-1، 0] = پیکان[{{-1، 0}، {-1، -1}}]; مماس[0، -1] = پیکان[{{0، -1}، {1، -1}}]; مماس[0، 1] = پیکان[{{0، 1}، {1، 1}}]; مماس[x_، y_] = اگر[y > 0، پیکان[{{x، y}، {x - Cos[ArcTan[d[x، y]]]، y - Sin[ArcTan[ d[x، y] ]]}}]، پیکان[{{x، y}، {x + Cos[ArcTan[d[x، y]]]، y + Sin[ArcTan[ d[x, y]]]}}]]; دستکاری[ p = ParametricPlot[{x[t], y[t]}, {t, 0, 2 \[Pi]}, PlotRange -> {-2, 2}]; g = گرافیک[{{آبی، خط[{{0، 0}، {x[a]، y[a]}}]}، {قرمز، مماس[x[a]، y[a]]}}] ; نمایش[{p, g}], {a, 0, 2 \[Pi]}]  مثال خود را در بالا گسترش دادم تا شامل شود یک راه حل سه بعدی با استفاده از راه حل های پیشنهادی - ماژول[{x,y,z, tangent}, x[t_]:=Cos[t]; y[t_]:=گناه[t]; z[t_]:=0; r ={{-2،2}،{-2،2}،{-2،2}}; p=ParametricPlot3D[{x[t],y[t],z[t]},{t,0,2\[Pi]},PlotRange->r,BoxRatios->1]; مماس[x_,y_,z_]:={قرمز،پیکان[{{x,y,z},{x-y,x+y,z}}]}; دستکاری[g :=Graphics3D[{کره[{x[t]، y[t]، z[t]}، 0.2]، {سبز، پیکان[{{x[t]، y[t]، z[t ]}، {x[t]، y[t]، 1}}]}، {آبی، پیکان[{{0،0،0}، {x[t]، y[t]، z[t]}}]}، مماس[x[t]، y[t]،0] }، PlotRange->r,BoxRatios->1]; نمایش[p,g], {t,0,4\[Pi]} ] ] 
|
مماس بر دایره
|
34343
|
یک ماه پیش، من از ریاضیات برای حل آزمایش خود در مورد فناوری تست مهندسی مکانیک استفاده کردم. این آزمایش عمدتاً در مورد تبدیل فوریه است و اعتبار نظریه فوریه را تأیید می کند. کد من در زیر است: originwave[t_] := If[-5 <= t <= 5, t, If[t > 0, originwave[t - 10], originwave[t + 10]]]; (*تعریف تابع موج اره ای*) **چهار موج مبدا دوره ای** ستون[ {Plot[originwave[t], {t, -20, 20}, PlotRange -> {-5, 5}, Aspect Ratio -> 1, ImageSize -> 300، AxesStyle -> Arrowheads[0.03]، AxesLabel -> {t, four periodic originwave} ]}, Center]  **بسط سری فوریه هفت مرتبه** ستون [ {Plot[Evaluate[FourierTrigSeries[originwave[t], t, 7]], {t, -20, 20}, PlotRange -> {-5، 5}، Aspect Ratio -> 1، ImageSize -> 300، AxesStyle -> Arrowheads[0.03]، AxesLabel -> {t، The هفت مرتبه بسط سری فوریه}]}، مرکز]  علاوه بر این، من در مورد سری تیلور با مشکلی روبرو هستم که می توانیم از مقدار تقریبی سری Maclaurin برای جایگزینی یک تابع استفاده کنیم. من می توانم درجه نزدیکی بین آنها را با تغییر متغیر n ببینم. این آزمایش من است: Manipulate[ Show[ Plot[E^x, {x, 0, 5}, PlotStyle -> Pink], Plot[Evaluate@Normal@Series[E^x, {x, 0, n}], { x، 0، 5}، PlotRange -> {0، 150}]]، {{n، 6}، 0، 10، 1، ظاهر -> برچسب شده}]  در نهایت، مشکل ترسیم نمودار دوبعدی `|x|+ |2x+y|=1`، راه حل زیر است: Plot[y /. حل [Abs@x + Abs@(x + y) == 1, y, Reals] // Evaluate, {x, -2, 2}, Aspect Ratio -> Automatic]  **خلاصه و سردرگمی من:** در سه کار، من همیشه از ارزیابی استفاده می کنم فرمان اولا، من این دستور را می دانم و زمانی که MMA نتواند نتیجه ای را که من می خواهم بدهد، آن را به خاطر خواهم آورد. با این حال، برای من گیج کننده است که نمی دانم چه زمانی از آن استفاده کنم یا از آن استفاده نکنم. کسی میتونه کمکم کنه؟
|
چگونه و چه زمانی از Evaluate استفاده کنیم؟
|
34692
|
بعد از ارتقا macosx 10.9 mavericks من یک مشکل کامپایل دارم، می توانید در زیر مشاهده کنید. حتی نمونههای ارائه شده در /Applications/Mathematica.app/SystemFiles/Links/MathLink/DeveloperKit/MacOSX-x86-64/MathLinkExamples دیگر در حال کامپایل نیستند. یک خطا در مورد معماری ایجاد می کند. من همچنین راه حل ارائه شده توسط MathLink را دنبال کردم و ابزارهای Xcode و خط فرمان را دوباره نصب کردم. کار نکرد من همچنین _libMLi3.a_ را برای معماری بررسی کردم و به نظر می رسد خوب است *libMLi3.a: باینری جهانی Mach-O با 2 معماری libMLi3.a (برای معماری i386): آرشیو فعلی کتابخانه تصادفی libMLi3.a (برای معماری x86_64) : کتابخانه تصادفی آرشیو فعلی* و همچنین clang/gcc > Apple LLVM نسخه 5.0 (clang-500.2.79) (بر اساس LLVM 3.3svn) هدف: > x86_64-apple-darwin13.0.0 مدل موضوع: posix > > gcc -v پیکربندی شده با: > \--prefix=/Applications/Xcode.app/Contents /Developer/usr --with-gxx-include- > dir=/usr/include/c++/4.2.1 Apple LLVM نسخه 5.0 (clang-500.2.79) (بر اساس > LLVM 3.3svn) هدف: x86_64-apple-darwin13.0.0 مدل موضوع: posix که جدیدترین هستند. **من نمی دانم که آیا کسی می تواند نمونه های MathLink را پس از ارتقاء 10.9 کامپایل کند؟** این پیام خطا است: /Applications/Mathematica.app/SystemFiles/Links/MathLink/DeveloperKit/MacOSX-x86-64/MathLinkExamples]:> g++ -I/Applications/Mathematica.app/SystemFiles/Links/MathLink/DeveloperKit/MacOSX-x86-64/MathLinkExamples/../CompilerAdditions \ addtwotm.o addtwo.o -L/Applications/Mathematica.app/SystemFiles/Links/MathLink/DeveloperKit/MacOSX-x86-64/MathLinkExamples/../CompilerAdditions \ -lMLi3 -lstdc++ -framework Foundation -o افزودن دو نماد تعریف نشده: x8_6 نمادهای تعریف نشده برای x8_6 std::string::find_last_of(char const*، unsigned long، unsigned long) const، ارجاع از: MLThreads::DestroyName(std::string&) در libMLi3.a(mlplatformthreads.cpp.o) std:: string::find_first_of(char const*، طولانی بدون علامت، طولانی بدون علامت) const، ارجاع از: MLThreads::NameValidQ(std::string&) در libMLi3.a(mlplatformthreads.cpp.o) MLThreads::DestroyName(std::string&) در libMLi3.appthremodsplat. ) std::string::find(char const*, unsigned long, unsigned long) const، ارجاع از: _mlipinterfacecontainer_get_domain_names در libMLi3.a(mlipinterface.c.o) MLNetwork::MLIPAddress::LoadDomainName libMLi3.a(mlipaddress.cpp.o) MLNetwork::MLIPAddress::IPV4NameQ(std::string) در libMLi3.a(mlipaddress.cpp.o) MLNetwork::MLIPAddress::IPV6NameQ(std::string) در libi. a (mlipaddress.cpp.o) MLNetwork::MLIPAddress::AutoconfiguredQ() در libMLi3.a(mlipaddress.cpp.o) _pipe_make در libMLi3.a(_pipe.c.o) MLDevices::MLTCPIPDevice::OldConnectServer. ) . . . . . . ... توجه: یک vtable گم شده معمولاً به این معنی است که اولین تابع عضو مجازی غیرخطی تعریفی ندارد. ld: نماد(ها) برای معماری یافت نشد x86_64 صدای زنگ: خطا: فرمان پیوند دهنده با کد خروج 1 ناموفق بود (برای دیدن فراخوان از -v استفاده کنید)
|
خطای پیوند MathLink پس از ارتقاء OS X 10.9 (Mavericks).
|
50581
|
من یک نمودار پارامتریک دارم و میخواهم یک خط با «■» «PlotMarkers» روی آن قرار دهم، اما نمیتوانم این کار را انجام دهم. ParametricPlot[{f(x)، g(x)}، {x، 0، 1}، AxesLabel -> {x، y}، PlotMarkers->{■، 10.9}]
|
ParametricPlot با نشانگرهای نمودار
|
44870
|
من چند جملهای لورن 2 متغیری در $q$ و $t$ دارم، و میخواهم قدرتهای $q$ را جمعآوری کنم و آنها را بدون استفاده از کسری نمایش دهم و عبارتها را بر اساس توان $q$ مرتب کنم. برای مثال، من میخواهم $(t-t^{-1})q^{-1} + (t^{-1})q$ را به جای $(t-\frac 1 t)\frac 1 نمایش دهم. q + \frac q t$ چیزی است که Mathematica می خواهد به آن خروجی دهد. آیا راه خوبی برای این کار وجود دارد؟ در حال حاضر من تابع > StandardForm[# / را اعمال می کنم. قدرت[expr_, r_?Negative] :> Superscript[expr, r]] و به چند جملهای که میخواهم نمایش دهم، که باعث میشود توانهای منفی به عنوان توان نمایش داده شوند. اما مشکل اینجاست که Mathematica اصطلاحات را به درستی مرتب نمیکند، زیرا Superscript را به عنوان یک قدرت تشخیص نمیدهد.
|
چند جمله ای های لورن را به خوبی نمایش می دهد
|
23157
|
من سه لیست دارم به عنوان مثال، a = {10، 5، 6، 8، 7}؛ b = {4، 8، 9، 7، 9}؛ c = {7، 5، 12، 4، 1}؛ من می خواهم $$x(i)=\sum _{i=0}^i\frac{1}{2}\left(a_ib_i+a_{i+1}b_{i+1}\right)\ را دریافت کنم left(c_{i+1}-c_i\right)$$ i از 1 به 4 می رود. یعنی می خواهم: x(1)، x(2)، x(3) و x(4) را دریافت کنم، بنابراین، من از کد زیر استفاده کرد x=Sum[1/2*(a[[i]]*b[[i]] + a[[i + 1]]*b[[i + 1]])*(c[[i + 1] ] - c[[i]])، {i، 1، 4}] برای[i = 0، i <4، x، چاپ[x]] اما، من خروجی مورد انتظار را دریافت نکردم. لطفاً کسی می تواند به من بگوید چگونه این کار را انجام دهم؟
|
جمع آوری بیش از 3 لیست
|
3884
|
Rotate@BarChart[RandomReal[1, {4, 5}]، ChartLayout -> Percentile] اگرچه FullForm ایجاد شده توسط BarChart بیان گرافیکی است، چرخش هیچ تاثیری بر BarChart و بسیاری دیگر از توابع نمودار بسته بندی شده ندارد. با این حال، اغلب لازم است که چنین نمودارهایی را در تجسم داده های ترکیبی بچرخانید، مقیاس بندی کنید و با سایر گرافیک ها تراز کنید (به عنوان مثال، یک نقشه حرارتی تقویت شده با آمار توصیفی سطر و ستون که با دو BoxWhiskerChart مربوطه تجسم شده است) تصور کنید. چگونه می توان گرافیک های قابل چرخش، قابل ترجمه و غیره استخراج کرد. از توابعی مانند BarChart و BoxWhiskerChart؟
|
Rotate با BarChart و BoxWhiskerChart کار نمی کند
|
56499
|
من می خواهم یک محاسبه تکراری انجام دهم: f[n_, a_, b_] := Nest[# + a - b Sin[2 π #] &, 0, n]/n; اگر از i use the machine precision استفاده کنم، ممکن است یک خطای بزرگ ایجاد کند، به عنوان مثال: N@f[500, 1/2, 3/5] f[500, 0.5, 0.6] > 0.5 > > 0.0282658 در اکثر موارد زمان نمی تواند دقت بی نهایت را محاسبه کند و سپس از N استفاده کند. چگونه می توانم این را با دقت بالا محاسبه کنم؟ **ویرایش:** این سوال از این است: http://en.wikipedia.org/wiki/Circle_map میخواهم دوباره این تصویر را نمایان کنم:  کد من: f = Compile[{n, a, k}, Nest[# + a - k Sin[2 \[Pi] #] &, 0, n]/n]؛ dat =Outer[f[500, #2, #] &, Range[0, 1, 1/500], Range[0, 1, 1/500]]; // AbsoluteTiming ArrayPlot[dat, ColorFunction -> (Blend[{Black, Blue, Green, Yellow, Red}, #] &), ColorFunctionScaling -> False, DataReversed -> True] rusult من این است: 
|
شماره سیم پیچ برای نقشه دایره (زبان آرنولد)
|
58167
|
**این مربوط به یک اشکال است که در 10.0.0 معرفی شده است و باید در 10.0.1 برطرف شود** **همچنین به مشکلی مربوط می شود که هنوز اصلاح نشده است.** * * * پس از اعمال GroupBy در کلیدی که همه «مقادیر» آن «رشته» هستند، آیا میتوان نمایش نوع داخلی را مجبور به جستجوی بعدی با «مقدار» کرد. کلید@مقدار؟ `GroupBy` نمایش نوع داخلی را تغییر می دهد: titanic = ExampleData[{Dataset, Titanic}]; (* ... بردار[ساختار[فهرست[کلاس، سن، جنس، بازمانده]، فهرست [اتم[شمارش[1st، 2nd، 3rd]]، Atom[ عدد صحیح]، Atom[Enumeration[زن، مذکر]]، Atom[Boolean]]]، AnyLength] ... *) (همینطور عادی کردن دنبال کردن با پس زدن به مجموعه داده اگرچه «AnyLength» با یک مقدار عددی جایگزین شده است، به عنوان مثال 1309.) حتی اگر کلیدها (مقادیر سابق) رشته باشند: titanic[GroupBy[Key@sex]][Keys, # -> Head[#] و ] (* {female -> String, male -> String} *) این جستجو ناموفق است: titanic[GroupBy[Key@sex]][female] (* ... بخش زن برای <|(Alternatives[Enumeration[female, \ male]] -> _List) قابل اجرا نیست..|> .. *) توجه: جستجوی عبارت «Key@female کار می کند. به طور عجیبی، هنگامی که «KeyDrop» قبل از «GroupBy» اعمال میشود، بدون «Key» نیز کار میکند: «titanic[All, KeyDrop[survived]][GroupBy[Key@sex]][female]» (* . .. {<|کلاس -> اول، سن -> 29، جنس -> زن|>، ... *) برعکس، اگر «Span» جایگزین «KeyDrop» شود، دادهها یکسان هستند[All, 1 ;; 3][GroupBy[Key@sex]][Keys, # -> Head[#] &] (* {female -> String, male -> String} *) اما جستجو حتی با استفاده از ` نیز انجام نمی شود کلید`: تایتانیک[همه، 1 ;; 3][GroupBy[Key@sex]][Key@female] (* ... کلید کلید[female] یکی از {} نیست. ... *) من مطمئن نیستم چگونه آن پیام را تفسیر کنید: b/c داخلی نمایش «AnyType» است: Assoc[Atom[AnyType]، Vector[Assoc[Atom[String]، Atom[AnyType]، 3], AnyLength], AnyLength] چگونه این موارد مختلف را به طور یکنواخت اداره کنیم؟
|
چگونه با یک کلید رشته بعد از GroupBy جستجو کنیم؟ مدیریت ناسازگار نوع داده
|
24513
|
برای سیستم معادلات من، روشی که در حل معادلات پیچیده استفاده از «کاهش» توضیح داده شده است، دیگر کار نمی کند. چگونه می توانم قسمت واقعی و خیالی معادلات را جدا کنم؟ زیرا در آن صورت میتوانم از «حل[معادلات، متغیرها، واقعیها]» استفاده کنم. با این وجود، امیدوارم راه ساده تری برای غلبه بر این مشکل وجود داشته باشد. **مثال** بردار = {v1, v2, v3, v4}; ماتریس = {{c11, c12, c13, c14}, {c21, c22, c23, c24}, {c31, c32, c33, c34}, {c41, c42, c43, c44}}; کاهش[جدول[0 == جمع[ماتریس[[r، k]] بردار[[k]]، {k، 4}]، {r، 4}] && عنصر[{v1Real، v1Complex، v2Real، v2Complex، v3Real , v3Complex، v4Real، v4Complex}، Reals]، {v1Real، v1Complex، v2Real، v2Complex، v3Real، v3Complex، v4Real، v4Complex}] /. {v1 -> v1Real + I v1Complex، v2 -> v2Real + I v2Complex، v3 -> v3Real + I v3Complex، v4 -> v4Real + I v4Complex}
|
معادلات واقعی و خیالی را به طور جداگانه حل کنید
|
44616
|
آیا راهی برای نوشتن MemoryInUse در یک فایل در دقیقه وجود دارد؟ در این سوال نشت حافظه اشکال زدایی، یک نمودار دینامیکی منظم وجود دارد که MemoryInUse را در طول زمان نشان می دهد. مشکل من این است که اسکریپت mathematica خود را بدون front-end (math -script mystuff.m) اجرا می کنم و به نظر می رسد Dynamic کار نمی کند.
|
میزان مصرف حافظه را برای فایل در اسکریپت بنویسید
|
33661
|
من سعی می کنم یک دفترچه یادداشت قالب برای خودم ایجاد کنم. من می خواهم از یک InputField ورودی دریافت کنم و سپس چند عملیات را روی آن اجرا کنم. **چگونه می توانم «InputFiled» (یعنی خود جعبه) را زیباتر کنم؟ ** چگونه می توانم سبک آن را دستکاری کنم؟ **ویرایش:** از من خواسته شد که زیباتر را تعریف کنم (که منطقی است). پس بیایید جعبه ورودی _WolframAlpha's_ (وب سایت) را به عنوان نقطه مرجع داشته باشیم.
|
فیلد ورودی زیبا
|
28312
|
من 5 گروه دارم که هر کدام شامل حدود 20 عنصر است. این عناصر همگی به x وابسته هستند. به عنوان مثال: «Set1 = {1.5x + 1، 2x + 0.5، 1 x + 1، ...}» و غیره. حالا میخواهم این 5 گروه را با هم مقایسه کنم و ببینم که آیا تفاوت معنیداری بین یک یا چند گروه وجود دارد یا خیر. این گروه ها (برای `0 < x < 1`). از آنجایی که داده های من از توزیع نرمال پیروی نمی کنند، از آزمون کروسکال-والیس استفاده می کنم. برای تلاش و تجسم این موضوع، این را به _Mathematica_ Plot[LocationEquivalenceTest[{Set1, Set2, Set3, Set4, Set5}], {x, 0, 1}] وصل کردم که به طور غیرمنتظره، نمودار خوبی از مجموعه p-value ارائه می دهد. بیش از x اکنون، من میخواهم تعیین کنم که مقدار p برای چه مقادیری از x کمتر از 0.05 است، بنابراین فکر کردم، از آنجایی که Plot به خوبی کار میکند، شاید بتوانم با استفاده از Solve[LocationEquivalenceTest[{Set1, Set2, Set3 به آن برسم. , Set4 ,Set5}] == 0.05, x] متأسفانه، این فقط یک سری خطا به من می دهد که می گوید > آرگومان _list of عناصر set1_ در موقعیت 1 باید فهرستی باشد > حاوی دو یا چند بردار اعداد حقیقی با طول بیشتر از 2. آیا تابعی در _Mathematica_ وجود دارد که به من اجازه می دهد تعیین کنم که مقدار p برای کدام مقادیر x 0.05 خواهد بود. ?
|
آیا امکان حل تست هم ارزی موقعیت مکانی وجود دارد؟
|
56494
|
من این ماتریس را دارم: mat = {{1، 2، 3، 4، 5}، {6، 7، 8، 9، 10}، {11، 12، 13، 14، 15}، {16، 17، 18 ، 19، 20}، {21، 22، 23، 24، 25}}؛ و اینها ردیف دوم و ستون دوم آن است: {mat[[2]]، mat[[All, 2]]} (* {{6, 7, 8, 9, 10}, {2, 7, 12, 17 , 22}} *) وقتی سعی کردم ستون دوم آن را به تمام صفرها تغییر دهم، این روش کار می کند: mat = {{1, 2, 3, 4, 5}, {6, 7, 8، 9، 10}، {11، 12، 13، 14، 15}، {16، 17، 18، 19، 20}، {21، 22، 23، 24، 25}}؛ mat[[همه، 2]] = 0; mat // MatrixForm  اما با استفاده از روش تغییر ردیف دوم، کل ردیف به یک صفر بزرگ تبدیل می شود: mat = {{1, 2، 3، 4، 5}، {6، 7، 8، 9، 10}، {11، 12، 13، 14، 15}، {16، 17، 18، 19، 20}، {21، 22، 23، 24، 25}}؛ mat[[2]] = 0; mat // MatrixForm  * * * **سوال من این است:** **1)** چرا باید یک ردیف جایگزین شود در مقابل یک ستون در یک ماتریس متفاوت است؟ **2)** چرا با تنظیم لیست تمام عناصر ستون روی صفر، هر یک از آنها به طور خودکار صفر می شود؟ به نظر نمیرسد تنظیم یک لیست روی یک عدد به تنهایی کار کند: {a, b, c} = 0 
|
رفتار عجیب و غریب هنگام تغییر بخش های ماتریس
|
3080
|
با توجه به رشته ای از نویسه های الفبای عددی، چگونه می توان آن را به سادگی و به سرعت در **مرکز** زیررشته های حروف پیوسته تقسیم کرد؟ آیا راه حل های ظریف و سریعی در جهان محاسباتی وجود دارد؟ تقسیم کننده باید هجاهایی را با یک رقم به عنوان هسته برای هر هجا ایجاد کند، یعنی در پایان باید **فقط یک رقم در هر فهرست فرعی ** وجود داشته باشد. هنگامی که کاراکترهای حروف بیشتری بین ارقام وجود دارد، حروف باید توسط ارقام حاشیه به اشتراک گذاشته شوند (در اینجا من یک نصف سهم را شبیهسازی کردم، در صورت وجود تعداد فرد حروف به سمت رقم حاشیه سمت راست توزیع میشود)، و دنبالههای حروف شروع و پایان باید باشد. فقط به نزدیکترین رقم وصل شده است. xxx00xxx000x0xx0xxxx000xx0xx (* رشته اصلی *) xxx0 | 0x | xx0 | 0 | 0 | x0x | x0xx | xx0 | 0 | 0x | x0xx (* متوسط *، xxx0، xxx0، 0xx0، xx0 0، 0، x0x، x0xx، xx0، 0، 0x، x0xx} (* انتهای *) توجه داشته باشید که رشته هرگز به طور پیش فرض حاوی فاصله نیست.
|
یک رشته را در موقعیت های خاص تقسیم کنید
|
43359
|
با فکر کردن به سوالی که اخیراً در اینجا به اشتباه پست شده است (متعلق به _math_)، به موارد زیر اشاره کردم. یک مثال ساختگی - احتمال اینکه _a_ یا _b_ 1 هستند: احتمال[ a == 1 || b == 1، {a \[Distributed] DiscreteUniformDistribution[{0, 1}]، b \[Distributed] DiscreteUniformDistribution[{0, 1}]}] خروجی همانطور که انتظار می رود 3/4 است. حال اگر یک محمول پیچیدهتر داشته باشد، مثلاً ده متغیر درگیر باشد، انجام آن به صورت دستی یک گزاره درهم و برهم خواهد بود. البته، میتوان از امکانات مختلفی برای ساخت آن بهصورت خودکار استفاده کرد، یا فقط از چیزی شبیه به آن استفاده کرد (که آن را ساده نگه میداریم، اما میتوان دید که چگونه باعث میشود پسوند به بسیاری از متغیرها ساده شود): احتمال[Total[Unitize[{a, b}]] > 0, {a \[Distributed] DiscreteUniformDistribution[{0, 1}], b \[Distributed] DiscreteUniformDistribution[{0, 1}]}] که نتیجه مورد انتظار را برمی گرداند. با این حال، چیزی که به طور شهودی به نظر میرسد باید کار کند، مانند: احتمال[ تعداد[{a, b}, 0] != 2، {a \[Distributed] DiscreteUniformDistribution[{0, 1}]، b \[Distributed] DiscreteUniformDistribution[ {0, 1}]}] ندارد، و تا حدودی نگران کننده نتیجه (نامعتبر) از 1 به جای یک خطا یا هشدار برای یک محمول غیرقابل استفاده. نتایج مشابهی با 'NProbability' رخ می دهد. (1) آیا قافیه یا دلیلی در مورد آنچه کار می کند و چه چیزی نیست وجود دارد؟ (2) آیا روشی وجود دارد که _Mathematica_ را مستقیماً از چنین ساختاری استفاده کند، یا حداقل یک «نه نمی توانم» را به عقب برگرداند؟
|
توابع احتمال Mathematica در کجا برای گزاره ها خطی در شن می کشند؟
|
34489
|
من یک مشکل ODE مرتبه دوم نسبتاً ساده دارم که سعی می کنم به صورت عددی حلش کنم $p'' + \frac{1}{r}p' = A(\frac{p(r)}{p(r) + k_{ m}})$ که $A = 7.5795*10^9$ و $k_{m} = 1$. بنابراین تلاش برای بدست آوردن جواب عددی در Mathematica بین مرزهای $r_{o} = 5 \times 10^{-6}$ و $r_{c}$ ($r_{c}$ حداقل 0.000102329 و احتمالاً 10-30 است. میکرون بزرگتر است، اما من از تخمین کوچک برای این مثال استفاده می کنم 100$، و $p'(r_{c}) = 0$، اما بسته به نسخههایی که اجرا میکنم، اخطارهای زیر را دریافت میکنم. {D[r*O2'[r]، r] - con*r*((O2[r])/(O2[r] + km)) == 0، O2[rc] == 0, O2[ro] == po}, O2, {r, ro, rc}, Method -> {StiffnessSwitching}, MaxSteps -> 100000] تعداد زیادی خطا در فرم > NDSolve ایجاد می کند: ndsz: در r == 0.00009971646984096604`، اندازه گام به طور موثر > صفر > تکینگی یا سفت بودن سیستم مشکوک امتحان کردن شرایط دیگر s = NDSsolve[{D[r*O2'[r], r] - con*r*((O2[r])/(O2[r] + km) ) == 0، O2'[rc] == 0، O2[ro] == po}، O2، {r، ro، rc}، روش -> {StiffnessSwitching}، MaxSteps -> 100000] خطاها را ایجاد می کند > FindRoot::cvmit: Failed to conversion to the requested accuracy > در 100 > تکرار. NDSolve::berr: خطاهای قابل توجهی > {-0.125305،-99.99} در مقدار مرزی > باقی مانده وجود دارد. بهترین > راه حل یافت شده را برمی گرداند. راهحلهای امتحان شده صراحتاً اشتباه به نظر میرسند، بنابراین حدس میزنم مشکل سختی یا تکینگی وجود دارد. من چند ترفند را برای دور زدن این موضوع امتحان کردهام و هیچ لذتی نمیبرم. آیا چیزی وجود دارد که من از دست بدهم؟ تا به حال سعی کردم مقدار rc را افزایش دهم و معادله را متفاوت بنویسم اما هنوز مشکل دارم. کسی در مورد اینکه چرا این خطاها را دریافت می کنم و چگونه آنها را برطرف می کنم نظری دارد؟
|
تکینگی / سفتی / خطاهای دقت با NDSolve
|
44506
|
من برای بدست آوردن سه ریشه معادله مکعبی مشکل دارم N[Solve[a x^3 + b*x^2 + c*x + d == 0, x], 15] با استفاده از روش تحلیلی http://en.wikipedia.org /wiki/Casus_irreducibilis تفکیک کننده سیستم مثبت است و راه حل هایی که با فرمول x1، x2 و x3 و Mathematica Solve به دست آورده ام همان؟ a = 1; b = 0.00100025; c = 0.100000250125; d = 0.0000500125; p = (3 a c - b^2)/(3 a^2); q = (2 b^3 - 9 a b c + 27 a^2 d)/(27 a^3); N[q^2/4 + p^3/27] t1 = \[Psi]1 توان[-(q/2) + Sqrt[q^2/4 + p^3/27]، (3)^- 1] + \[Psi]1^2 توان[-(q/2) - Sqrt[q^2/4 + p^3/27]، (3)^-1]; t2 = \[Psi]2 توان[-(q/2) + Sqrt[q^2/4 + p^3/27]، (3)^-1] + \[Psi]2^2 توان[-( q/2) - Sqrt[q^2/4 + p^3/27], (3)^-1]; t3 = \[Psi]3 توان[-(q/2) + Sqrt[q^2/4 + p^3/27]، (3)^-1] + \[Psi]3^2 توان[-( q/2) - Sqrt[q^2/4 + p^3/27], (3)^-1]; \[Psi]1 = 1; \[Psi]2 = -(1/2) + Sqrt[3]/2 I; \[Psi]3 = -(1/2) - Sqrt[3]/2 I; x1 = t1 - b/(3 a); x2 = t2 - b/(3 a); x3 = t3 - b/(3 a); N[x1] N[x2] N[x3] N[Solve[a x^3 + b*x^2 + c*x + d == 0, x]، 15] و در صورتی که تمایز منفی است؟ برای مثال اگر معادلات به شکل زیر باشد NSolve[0.5 + 25.1 x + 10. x^2 + x^3==0,x]
|
راه حل های معادله مکعبی D>0 یا D<0
|
32121
|
دستور من این است: Grid[{{N، logN!، N log N - N}، {10، Log[10!]، 10 Log[10] - 10}}، Frame -> All] در ردیف دوم شبکه، تابع Log[] ارزیابی نمی شود. لطفا به من اطلاع دهید که چه مشکلی دارد.
|
گزارش در داخل Grid ارزیابی نمی شود
|
32043
|
مثالهای زیر فقط برای اولین کاراکتر کل رشته کار میکنند، اما نه برای کلمات. s = کلمات با حروف کوچک هستند; StringJoin[MapAt[ToUpperCase, Characters[s], 1]] (* ==> Words are smallcase *) StringReplacePart[#, ToUpperCase[StringTake[#, 1]], 1]&@s (* ==> کلمات با حروف کوچک هستند *) آیا روشی در این راستا برای تولید رشته های **عنوان** صحیح وجود دارد فرم: کلمات با حروف کوچک هستند
|
نحوه بزرگ کردن حرف اول هر کلمه در یک رشته
|
3081
|
من یک اسکریپت Mathematica دارم که به من کمک می کند تصاویر را از PDF کپی کنم و سپس پس زمینه (احتمالاً سفید یا تقریباً سفید) را شفاف کنم. به طور معمول، من به PDF در Adobe Acrobat نگاه می کنم و از ابزار snapshot برای کپی کردن تصویر در کلیپ بورد Microsoft Window استفاده می کنم. سپس تصویر را در mathematica قرار می دهم و نام q را به آن اختصاص می دهم. جایی که «{IMAGE}» را در زیر تایپ کردم، جایی است که تصویر را در کد قرار میدهم: q = {IMAGE}; p = ColorNegate[Binarize[ImageApply[Min, q], 0.99]]; s = SetAlphaChannel[q, p]; صادرات[img.png, s]; من کد را اجرا می کنم و یک PNG با پس زمینه شفاف دریافت می کنم و سپس می توانم png را با پس زمینه شفاف در OneNote وارد کنم. هدف از انجام این کار این است که تصاویر با پسزمینه شفاف راحتتر مرتب میشوند زیرا متون دیگر را مبهم نمیکنند. این باعث میشود که نمودارها و معادلات را در یادداشتهای من قرار دهم. من میخواهم با بهبود اسکریپت این کار را آسانتر کنم. به همین دلیل درخواست کمک می کنم. اهداف من عبارتند از: 1. آیا دستور Mathematica وجود دارد که بتوانم از آن برای کپی خودکار تصویر از کلیپ بورد بدون نیاز به چسباندن دستی آن استفاده کنم. 2. آیا راهی وجود دارد که Mathematica تصویر را با پسزمینه شفاف در کلیپبورد قرار دهد و بدین ترتیب مرحله استفاده از فایل را قطع کند. چیزی که من پیدا کردم این است که اگر از دستوری مانند «CopyToClipboard[s]» استفاده کنم، کار نمیکند. 1. آیا پیشرفت های دیگری وجود دارد که کل فرآیند را خودکارتر کند؟ (یک نکته: مدت زیادی از نوشتن این کد می گذرد، اما اگر درست یادم باشد، تصویر را به سیاه و سفید تبدیل می کنم، پس زمینه را مشخص می کنم و سپس از پیکسل هایی که به عنوان پس زمینه تعیین شده اند استفاده می کنم تا بفهمم کدام پیکسل را باید تنظیم کنم. همانطور که در تصویر اصلی شفاف است.)
|
کپی کردن یک تصویر از کلیپ بورد، تغییر آن و برگرداندن آن به کلیپ بورد
|
31645
|
من سعی می کنم یک مشکل حداکثر سازی را حل کنم، جایی که متغیر من فقط می تواند تعداد محدودی از مقادیر را بگیرد. (احتمالا) ساده ترین مثال dom = {0, 1/2} خواهد بود. NMaximize[{x^2, Element[x, dom]}، {x}] در حالی که نحو «Element[x,dom]» برای «dom = Integers» به خوبی کار میکند، من همچنان برای هر دامنه دیگری پیامهای خطا دریافت میکنم. (ویرایش: به نظر می رسد به این دلیل است که دامنه انتخابی من برای استفاده با ∈ نامعتبر است) ویرایش: من همچنین دستور MemberQ را همانطور که در زیر بیان شد امتحان کردم: dom = {0, 1/2}; NMaximize[{x^2, MemberQ[dom, x]}، {x}] به نظر میرسد این یک محدودیت قابل قبول است، اما به دلایلی به نظر میرسد _Mathematica_ نمیتواند مقداری را پیدا کند که با محدودیت مطابقت داشته باشد، زیرا پیام زیر را دریافت میکنم: > NMaximize::nsol: هیچ نقطه ای وجود ندارد که محدودیت های {False} را برآورده کند. هر ایده دیگری؟ ویرایش: فقط برای روشن شدن من باید متغیر(ها) را به مجموعه محدودی از اعداد واقعی محدود کنم، بنابراین نمی توانم از محدودیت های >=/<= برای انجام کار استفاده کنم. موارد فوق ساده ترین برنامه ای است که می توانم به آن فکر کنم.
|
محدودیت های دامنه برای NMaximize
|
35123
|
«ParametricPlot3D» را می توان با یک یا دو متغیر برای ترسیم مسیرها و سطوح به صورت سه بعدی استفاده کرد، مانند ParametricPlot3D[{x + y، x y، Sin[x] + Cos[y]}، {x، 0، 1}، {y, 0, 1}] با این حال، بگویید من میخواستم یک جامد سه بعدی ترسیم کنم که مختصات x، y و z بر حسب 3 تعریف میشوند. متغیرها آیا راهی برای استفاده از «ParametricPlot3D» یا دیگر توابع Mathematica برای انجام این کار وجود دارد؟ یک مورد آزمایشی ساده می تواند ParametricPlot3D[{x, y, z}, {x, 0, 1}, {y, 0, 1}, {z, 0, 1}] باشد که باید یک مکعب خروجی دهد.
|
ParametricPlot3D با سه متغیر
|
55142
|
من برخی از دادههای سری زمانی را هم برای توزیع پایدار و هم برای توزیع نرمال برازش میدهم تا خوب بودن برازش هر کدام را ارزیابی کنم. در طول مسیر با نتیجه گیج کننده زیر روبرو شدم. کسی می تواند توضیح دهد که چرا این اتفاق می افتد؟ داده 1 ={0.0779615، 0.10661، -0.10661، -0.0253178، -0.0392207، 0.0892311، \ 0.115069، 0.231802، 0.1952017، 0.19517، 0.19517، 0.19517، 0.19517، 0.1061- -0.0784716، \ -0.0631789، -0.0572607، -0.0825012، 0.195567، 0.0505117، 0.183754، \ 0.365871، 0.45210، 0.45210، 0.45219، 0.45210- 0.0260313، 0.021456، \ -0.0318827، 0.0274891، -0.0239223، -0.00786374، 0.0194273، -0.030735، 0.030735-، 0.07489-0. -0.0557558، 0.11472، 0.00521248، -0.0694686، \ 0.0305097، 0.195748، 0.0830934، 0.205548، 0.205548، 0.0840846 - 0.0840846، 0.0840848 - 0.0727309، 0.0298448، 0.274583، 0.181881، -0.0555489، \ -0.350074، 0.0276329، 0.0780266، 0.070.6، سپس از آزمون برازش 0.0703987، 0.0703987* استفاده کنید. توزیع برازش را استخراج کنید *) h1 = DistributionFitTest[data1, Automatic, HypothesisTestData]; ( 0.1352] > (* از DistributionFitTest در توزیع تخمین زده شده استفاده کنید *) h2 = DistributionFitTest[data1, d1, HypothesisTestData]; h2[FittedDistribution] > > Out= NormalDistribution[0.0443194, 0.1352] > (* خروجی TestDataTable و مشاهده نتایج بسیار متفاوت *) Grid[{{h1[TestDataTable, All]}، {h2[TestDataTable، همه]}}\[انتقال]، قاب -> همه]  نگاه کردن به داخل این اشیا فقط یک تفاوت را نشان می دهد، که پارامترهای نمادین در h1 و پارامترهای عددی در h2 است، اما من مطمئن نیستم که چرا باید این کار را انجام دهد. باشد، زیرا ارزیابی پارامترهای نمادین باید نتایج عددی یکسانی را ایجاد کند.
|
چرا EstimatedDistribution و DistributionFitTest اینگونه کار می کنند
|
33669
|
من یک توزیع بتا دارم و علاقه مند به محاسبه انتظارات و انتظارات مشروط هستم. دامنه روی توزیع $z \in [0,1]$ است با نادیده گرفتن ثابتهای تناسب، انتظار یک تابع نمایی این است: $Assumptions = z >= 0 && z <= 1 && a > 0 && b > 0 && c > 0 && d > 0 && d < 1; چاپ[*******پارامترهای مختلف، {a,b}]; ادغام[Exp[c z] z^(a - 1) (1 - z)^(b - 1), {z, 0, 1}] Print[********پارامتر متقارن، a] ; ادغام[Exp[c z] z^(a - 1) (1 - z)^(b - 1) /. {b -> a}، {z، 0، 1}] خروجی از این است: گاما[a] گاما[b] Hypergeometric1F1قابلیت منظم[a, a + b, c] (-c)^(1/2 - a ) E^(c/2) Sqrt[\[Pi]] BesselI[-(1/2) + a, -(c/2)] گاما[a] اینها جامد هستند. مشکلی که من با آن مواجه هستم هنگام محاسبه انتظارات شرطی است که در واقع یکپارچگی در زیر مجموعه ای از دامنه است. دوباره با نادیده گرفتن ثابت های تناسب، چاپ [********انتگرال کوتاه شده در [d، 1]، متقارن برای سادگی]; ادغام[Exp[c z] z^(a - 1) (1 - z)^(b - 1) /. {b -> a}، {z، d، 1}] این قادر به حل آن نیست. نظری در این مورد دارید؟ آیا ترفندهایی در ریاضیات، در ریاضیات وجود دارد که من از قلم افتاده باشم؟
|
کمک به انتگرال ها (و انتظارات شرطی) توزیع بتا: ادغام[e^(az) z^a (1-z)^b, {z, 0, 1}]
|
56147
|
من در واقع قبلاً پاسخ خود را در مورد سؤال پیدا کردم، اما کار نمی کند. BoxWhiskerChart با محورهای لگاریتمی را ببینید من می خواهم با محورهای لگاریتمی یک boxwiskerchart ایجاد کنم. اما وقتی «ScalingFunctions» را با «Log» امتحان میکنم، به نتایجی که قرار است میرسم نمیرسم. گاهی اوقات اصلا کار نمی کند. و گاهی اوقات من حصیرها را وارونه می کنم. من چه غلطی می کنم؟ داده = RandomVariate[RayleighDistribution[RandomInteger[500]], {8, 50}]; BoxWhiskerChart[data, Outliers, ChartStyle -> 56]  BoxWhiskerChart[data, Outliers, ChartStyle -> 56, ScalingFunctions -> Log]  همچنین استفاده از Log10 کار نمی کند BoxWhiskerChart[data, Outliers, ChartStyle -> 56, ScalingFunctions -> Log10] 
|
BoxWhiskerChart با محورهای لگاریتمی 2
|
9875
|
من باید یک سیستم شبیه به زیر را حل کنم (به جز اینکه بسیار بزرگ است. حل این باید کار را انجام دهد): $$ \tan[2f(t)] = 1+ t^2\ $$ و $ f(t ) $ $ k $ است، به طوری که $$ \tan[2kt]-(1+k^2) = 0\ $$ من از «جستجوی ریشه» برای هر دو معادله استفاده کردهام، زیرا محدودهای را که در آن $k$ و T $ دروغ نمونه کد من در زیر است. f[T_] := k /. استخراج[Flatten[Quiet[RootSearch[Tan[2*k*T] - (1 + k^2) == 0, {k, 0, 1}], $MinPrecision::precset]], -1]; استخراج[Flatten[Quiet[RootSearch[Tan[2*f[T]] - (1 + T^2) == 0, {T, 0, 1}], $MinPrecision::precset]], -1] و من در نهایت با خطای زیر مواجه می شوم ReplaceAll::reps: {k,0,1} نه لیستی از قوانین جایگزینی است و نه یک جدول ارسال معتبر، و بنابراین نمی توان از آن استفاده کرد. برای جایگزینی >> لطفا راه حلی پیشنهاد دهید. ترجیحاً از چیزی به قدرتمندی «جستجوی ریشه» استفاده شود زیرا به نظر میرسد معادلات دیگر من از طریق «FindRoot» یا «NSolve» غیرقابل حل هستند.
|
حل عددی دو معادله متعالی وابسته
|
55146
|
من سعی می کنم بفهمم چگونه از Mathematica به عنوان یک رابط بلادرنگ استفاده کنم. من از اتصال Excel/ODBC به پایگاه داده SQL برای استفاده از توابع نموداری درون آن برای دریافت داشبورد بلادرنگ خود استفاده کرده ام. همچنین میدانم که پیادهسازیهای پایتون (http://dashing.io/)، جاوا اسکریپت (d3)، روبی() برای مشاهده دادهها وجود دارد. من در حال حاضر به دنبال انجام این کار در اجرای کلان داده نیستم. اولین کاری که من به دنبال انجام آن هستم این است که 10 فروش SKU برتر به روز شده داشته باشم که بیش از 30 مکان است که با پایگاه داده سرور Sql همگام سازی شده اند. فکر من این بود که هر 5 دقیقه یا بیشتر از یک دستور SQLExecute برای پایگاه داده استفاده کنم. در حال حاضر سعی می کنم بفهمم چگونه می توانم آن دستور را مجدداً در db صادر کنم تا اعداد جدید خود را دریافت کنم و جدول را به طور خودکار به روز کنم. قطعه دوم، تماشای جریان تراکنش در هر یک از این مکانها است. در اینجا من فقط میخواهم ساعتی را که آرایهای را با دادهها بهروزرسانی میکنم، نمودار کنم. من فقط نمی دانم چگونه اجرای داده را راه اندازی کنم. بعد از مدتی جستجوی آنلاین، کسی را پیدا نکردم که این کار را با Mathematica انجام داده باشد. آیا کسی لینک/نمونه هایی دارد که داشبورد در Mathematica پیاده سازی شود؟
|
چگونه یک داشبورد بلادرنگ در Mathematica ایجاد کنیم؟
|
3941
|
ما بستههای متعددی داریم (تعریف شده در فایلهای m . همچنین داشتن حداقل این مقدار اسناد برای هر نماد عمومی خوب است. من مدتی را صرف بررسی و بهبود اسناد این نمادهای عمومی کردهام، و یکی از کارهایی که میخواهم بتوانم انجام دهم این است که قالببندیای را که Wolfram برای پیامهای کاربری خود استفاده میکند، شبیهسازی کنم، برای مثال: >  ساختن این نوع متن فرمت شده در رابط نوت بوک چندان دشوار نیست. با این حال، دریافت آن متن فرمت شده در یک فایل بسته در Workbench نیازمند کپی کردن متن فرمت شده، چسباندن آن در یک سلول ورودی، و سپس کپی کردن رشته به دست آمده در Workbench است: \!\(\*RowBox[{\Binomial\, \[\, RowBox[{StyleBox[\n\, \TI\], \ \,\, StyleBox[\m\, \TI\]}]، \]\}]\) دو جمله ای \ ضریب \!\(\*RowBox[{\(\, GridBox[{{StyleBox[\n\, را می دهد. \TI\]}, \ {StyleBox[\m\, \TI\]}}, \)\}]\ برای نگه داشتن مرحله کپی/پیست اضافی مورد نیاز است برخی از نقل قول ها فرار کردند. اگر مستقیماً روی Workbench بچسبانید اشتباه می شود. کافی است بگوییم، این یک درد است و ویرایش مستقیم رشته حاصل بسیار ناخوشایند است. تا به حال بهترین کاری که من توانسته ام برای ویرایش رشته ها بفهمم این است که چیزی شبیه به این را در یک فایل نوت بوک انجام دهم: CellPrint[Cell[DisplayForm@Binomial::usage, Editable -> True]] آیا راه بهتری برای انجام این کار فقط اینکه آرگومانها در رشتههای استفاده به صورت _Italics_ ظاهر شوند، از نقطه نظر خوانایی یک پیروزی بزرگ است. **به روز رسانی** در پاسخ به نظر @István Zachar: من از آیتم منوی Show Cell Expression ذکر شده در پاسخ به سوال شما اطلاع داشتم، اما متوجه نشدم که شما می توانید عبارت سلولی نمایش داده شده را ویرایش کنید. این حداقل نسبت به رویکرد «CellPrint» ناخوشایندتر است. **به روز رسانی** دوم: دلیل اصلی که ما فقط از بسته های تولید شده خودکار استفاده نمی کنیم این است که ما یک راه اندازی داریم که در آن یک برنامه از بسته ها برای استقرار در ماشین های راه دور ایجاد می کنیم و همه بسته ها در Subversion هستند. استفاده از بسته های تولید شده خودکار با این گردش کار بسیار ناخوشایند است.
|
مدیریت پیام های استفاده فرمت شده در Wolfram Workbench
|
56143
|
با شروع با یک هسته تازه، موارد زیر را ارزیابی می کنم: سوالات = { (* بیانیه، پاسخ، پاسخ نادرست *) {پایتخت سوئیس چیست؟، برن، {وادوز، برلین، وین }}، {پادشاه جنگل کیست؟، شیر، {زرافه، موش، میمون}}، {2+2؟ , 4, {15, 13, 1e15}} } ; Dynamic@Column@Questions SetAttributes[DynamicInputField, {HoldFirst, Listable}]; DynamicInputField[var_، OptionsPattern[ContentType -> Expression]] := InputField[Dynamic[var]، OptionValue[ContentType]، ContinuousAction -> True، ImageSize -> Full]; Dynamic@Grid[{ {Statement، DynamicInputField[Questions[[1, 1]]، ContentType -> String]}، {Answer، DynamicInputField[Questions[[[1, 2]]، ContentType -> String]} , {Column[{پاسخ های نادرست}, BaselinePosition -> بالا]، ستون[DynamicInputField[#، ContentType -> String] & /@ Questions[[1, 3]]، BaselinePosition -> Top] } }، Alignment -> Left]  باید بگویم که مدتی طول کشید تا متوجه شدم که باید HoldFirst را به عنوان تنظیم کنم یک ویژگی برای تابع من که حداقل با دو فیلد ورودی اول کار کند. با این وجود، این تابع با نگاشت آن در یک لیست کار نمی کند، یعنی سه فیلد ورودی آخر خطایی را ارسال می کنند، همان خطایی که قبل از تنظیم HoldFirst به عنوان یک ویژگی داشتم: Set::setraw: نمی توان به شی خام Vaduz اختصاص داد. >> چه اشتباهی انجام می دهم؟ من موارد زیر را نیز امتحان کردم: Column[DynamicInputField[Questions[[[1, 3]], ContentType -> String], BaselinePosition -> Top]  ستون[جدول[ DynamicInputField[سوالات[[1، 3، n]]، ContentType -> String], {n, 3}], BaselinePosition -> Top]  دادن خطاها: Part::pkspec1 : عبارت n را نمی توان به عنوان مشخصات قطعه استفاده کرد. علاوه بر این، چرا در دو تلاش من برای حل نتیجه یکسانی وجود ندارد، حتی اگر تابع به صورت فهرست بندی شده باشد؟
|
چرا Listable یا HoldFirst کار نمی کند؟
|
38325
|
نحوه انتخاب اعداد فزاینده از لیست lst = {5، 3، 6، 2، 7، 4، 8}; out: {5،6،7،8} پاسخهای جالب بسیاری وجود دارد، آیا میتوان شاخص عناصر نتیجه یا موقعیت عناصر را نسبت به lst قدیمی دانست؟
|
نحوه انتخاب اعداد فزاینده از لیست
|
17860
|
چه الگویی با حروف تاکیدی در یک عبارت منظم مطابقت دارد؟
|
|
58581
|
از mathematica استفاده کنید بنابراین، مساحت دقیق محصور شده توسط این منحنی ها را با استفاده از _Mathematica_ محاسبه کنید. $f(x)=x^3$ و $g(x)=x^5 - 2 x^3 - 3 x$ من نمودار را دریافت کردم... اکنون در یافتن منطقه گیر کردم
|
از Mathematica برای محاسبه مساحت محصور بین دو منحنی استفاده کنید
|
13800
|
من یک نمودار نسبتاً بزرگ (50-60 رأس) با یال های جهت دار و وزن دارم، و سعی می کنم راس ها را خوشه بندی کنم. قبل از این، من فقط با گراف های غیر جهت دار با ماتریس های مجاورت متقارن کار کرده ام، و در تلاشم تا وسیله ای موثر برای خوشه بندی برای حالت نامتقارن پیدا کنم. به نظر می رسد که دستور SingularValueDecomposition ممکن است مفید باشد، اما من هیچ تجربه ای در این فرآیند ندارم و در تلاش برای یافتن یک آموزش مناسب آنلاین هستم. اگر کسی چنین آموزشی را میشناسد (یا پیشنهادهایی برای روش دیگری برای خوشهبندی دارد)، ممنون میشوم که کمک کند.
|
استفاده از تجزیه مقادیر منفرد برای خوشه بندی نمودار
|
11158
|
وقتی این کار را انجام میدهم: Apply[(If[#2 == what, yay, If[#2 == whoops, nay]]) &, {-5, what}] دریافت میکنم: yay اما وقتی من این کار را انجام دهید: Apply[(If[#2 == what, yay, If[#2 == whoops, nay]]) &, {-5, whoops}] دریافت می کنم: If[hoops == what ، yay، If[whoops == اوه، نه]] این تنظیم برای اعداد کار می کند: Apply[(If[#2 == 2, yay، If[#2 == 3، nay] ]) &, {-5, 3}] نه، کاری که من سعی کردم انجام دهم این بود که در اینجا گیر کردم، این بود که یک VertexRenderingFunction در GraphPlot تعریف کنم. VertexRenderingFunction -> ({White, EdgeForm[Black], Disk[#, {2, 1}], Black, Text[ If[#2 == alpha1، Alpha، If[#2 == بتا، Beta ، اگر[#2 == آلفا2، آلفا، اگر[#2 == گاما، (70،55)، اگر[#2 == دلتا، (90،50)]]]]]، #1]} و) چه اشتباهی انجام می دهم؟ هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. با تشکر
|
عبارات Nested If
|
55143
|
آیا می توان تعداد ستون ها را در رابط متنی _Mathematica_ تنظیم کرد؟ یا بسته بندی کلمات را در رابط متنی غیرفعال کنید؟ به طور خاص، نگرانی من خروجی از «MatrixForm» و «TableForm» است که خروجی را در حدود 85 ستون قرار می دهد. به نظر می رسد که مقادیر در سال 1992 کدگذاری شده اند. من از رابط متنی در یک بافر پوسته emacs استفاده می کنم. ویرایش: پاسخ زیر که من رنگ سبز را علامت زدم این مشکل را در چند آزمایش از دستورات که خروجی طولانی می دهند، مانند MatrixForm، حل می کند.
|
تعداد ستون ها را در رابط مبتنی بر متن تنظیم کنید
|
56141
|
بیایید بگوییم که من دو لیست با خود دارم که در زیر آورده شده است: l1 = {4, 6, 8, 9, 10, 12}; l2 = {2، 3، 4، 5، 6، 7}؛ اکنون من یک تابع S2P دارم (جزئیات نامربوط) که یک آرگومان را می گیرد و یک لیست را بیرون می زند. S2P[a_] := DeleteDuplicates[Apply[Times,Partition[Flatten[IntegerPartitions[a, {2}]], 2], {1}]] اکنون می خواهم عناصر l2 را به S2P تغذیه کنم و بفهمم کدام عناصر از l2 خروجی زیرمجموعه l1 می دهد. برای مثال S2P[5] (*{4, 6}*) S2P[7] (*{6, 10, 12}*) اینها تنها دو عنصر l2 هستند که خروجی S2P زیر مجموعه ای از l1 و من آنها را اینگونه پیدا می کنم: t1[n_] := ماژول[{l3، res، len}، l3 = S2P[l2[[n]]]; len = طول[l3]; res = تعداد[ مسطح کردن[جدول[{l3[[i]]} == {l1[[#]]} & /@ محدوده[طول[l1]]، {i,1,len}]],درست]; اگر [res == len، Sow[l2[[n]]]]]; DeleteCases[t1[#] & /@ Range[Length[l2]]، Null] (*{5، 7}*) آیا کسی میتواند به من نشان دهد که چگونه این کار را برای دادههای بزرگ کارآمدتر انجام دهم. در زیر تابع واقعی l1 و l2 را نشان داده ام که n می تواند تا 1000 برود. f4 = #~Extract~SparseArray[Unitize[#2 - 1]][NonzeroPositions] & @@ Transpose@Tally@# &; (* فقط برای حفظ موارد تکراری*) l1[n_] := DeleteCases[f4[Flatten[Table[i*j, {i, 1, n}, {j, 1, n}]]], _?PrimeQ] l2 [n_] := DeleteDuplicates[Flatten[Table[i + j, {i, 1, n}, {j, 1, n}]]]
|
به یک روش کارآمد برای انجام این دستکاری لیست نیاز دارید
|
33846
|
من به دنبال کد _Mathematica_ موجود برای محاسبه کره منحصر به فرد در داخل یک چهار وجهی نامنظم هستم. من خودم می توانم آن را بنویسم، اما دوست دارم متوجه شوم که شخصی قبلاً این محاسبه را انجام داده است و می تواند کد خود را به اشتراک بگذارد. من میخواهم چهار نقطه (a,b,c,d) را به صورت سه بعدی به عنوان ورودی بگیرم و مرکز، شعاع و چهار نقطه مماس درون کره را برگردانم. اگر هیچ کس قبلاً این کار را انجام نداده است، من خودم می نویسم. پاسخ به درخواست برای مثال: a = {0, 0, 0}; b = {1، 0، 0}؛ c = {2، 1، 0}؛ d = {1، 3/2، 1}؛  * * * **به روز شد**. ( _11 اکتبر 13_ ) صفحات ویکی پدیا که 'ybeltukov' به آنها اشاره کرده _ صحیح هستند. در اینجا این شعاع تماماً 0.127 دلار است:  من مرکز و شعاع درون کره را دارم، اما هنوز چهار نقطه مماسی را ندارم... * * * و در اینجا چهار نقطه مماس وجود دارد: 
|
Insphere برای چهار وجهی نامنظم
|
3880
|
این طرح نمونه را در نظر بگیرید. نمودار[ 1-Exp[-x], {x,0,3}, AxesLabel->{ضخامت (μm)تراکم توان (W/m^2)} ]  اجازه دهید کیفیت تایپی برچسب ها را در حد استانداردی که توسط لاتکس. چهار ویژگی حواس پرت کننده وجود دارد: 1. m در m^2 مورب است 2. 2 در m^2 به اندازه ای بالا تنظیم شده است که _بالاتر_ از m باشد. 3. پرانتز در ( W/m^2) به صورت طنز کوچک هستند 4. µ در µm مورب است آیا من برچسب ها را به شکل اشتباه وارد می کنم؟ چگونه می توان آنها را رفع کرد؟
|
رفع حروفچینی عجیب و غریب در برچسب های طرح
|
13400
|
معادله $$x^2\cdot\log_2\dfrac{3+x}{10}-x^2\cdot\log_{\frac{1}{2}}(2 + 3x)=x^2 - 4 +2\cdot\log_{\sqrt{2}}\dfrac{3x^2+11x+6}{10}$$ دو راه حل برای x دارد، یعنی 1 و 2. Reduce[x^2*Log[2, (3 + x)/10] - x^2*Log[1/2, 2 + 3*x] == x^2 - 4 + 2*Log را امتحان کردم [Sqrt[2]، (3*x^2 + 11*x + 6)/10]، x] و حل[x^2*Log[2، (3 + x)/10] - x^2*Log[1/2, 2 + 3*x] == x^2 - 4 + 2*Log[Sqrt[2], (3*x^2 + 11*x + 6)/10], x] اما من نتوانستم این دو راه حل را دریافت کنم. چگونه به _Mathematica_ بگویم این کار را انجام دهد؟
|
چگونه این معادله لگاریتمی را حل کنیم؟
|
15740
|
من چندین فرمول دارم که میخواهم در مختصات خاصی در یک شی «Graphics» که قبلاً ایجاد کردهام قرار دهم. باید بتونم پررنگ یا نه و همچنین اندازه آن را انتخاب کنم. من مطمئن نیستم که چگونه اندازه متن را کنترل کنم و همچنین چرا _Mathematica_ آن را قرار نمی دهد. به طور خاص، تلاش برای ارزیابی متن من ادامه دارد. یکی از اشیایی که میخواهم در طرح قرار دهم این است (چون اجازه نمیدهد عکسی را پست کنم) $$M^\mu = \oplus_{\lambda \ge \mu} \,m \, \lambda_\mu \, S^\mu$$ با این حال، _Mathematica_ همچنان به تلاش برای ارزیابی مجموع مستقیم به جای قرار دادن آن در نقطه مثلاً (0,0) ادامه می دهد. این کدی است که در حال حاضر امتحان میکنم: Graphics[{Style[HoldForm[M^μ == \!\(*UnderscriptBox[(StandardForm[⊕])، (λ ≥ μ)]\) m Subscript[λ, μ] S^μ]، متوسط]، FormatType -> StandardForm}] ایده ای دارید؟
|
اضافه کردن ریاضی به پلات ها
|
11154
|
من یک سوال در مورد رنگ آمیزی و فیلتر کردن تصاویر باینری دارم، اما متأسفانه، سیستم اجازه درج تصاویر را برای اولین بار نمی دهد. اگر کسی مایل به دیدن تصاویری است که در زیر توضیح داده شده است، لطفاً مستقیماً به من ایمیل بزنید. من تصویری از الکترودهای طلا روی یک بستر صاف دارم که با میکروسکوپ الکترونی روبشی به دست آمده است. من می خواهم تمام الکترودها و ذرات طلایی که در مرکز تصویر ظاهر می شوند را رنگ آمیزی کنم و رنگ پس زمینه را به همان شکلی که در حال حاضر هست باقی بگذارم. من روال های ساده ای را با اجرای کد زیر انجام می دهم: ابتدا نام تصویر را به q تغییر می دهم: `q=Image`; سپس فیلتر PeronaMalik را برای افزایش لبهها و پخش کردن پسزمینه اعمال میکنم: pq = PeronaMalikFilter[q, 20, 0.02, 2] پسزمینه تصویری که به این ترتیب بهدست میآید پراکندهتر و یکنواختتر به نظر میرسد، در حالی که لبههای الکترودها و ذرات طلا ظاهر میشوند. تیز، بر خلاف پس زمینه. سپس دستور زیر را برای رنگ آمیزی طلایی به طلایی می دهم. goldq = ImageApply[# {1., 0.843104, 0.} &, q, Masking -> SelectComponents[Binarize[pq, 0.36], Area, # > -300 & ]] نتیجه تصویری است که در آن الکترودهای طلا تقریباً به طور کامل به رنگ طلایی هستند، اما همچنین مناطق بزرگی وجود دارد که با طلا رنگ شده اند. نباید باشد به عنوان مثال، سمت چپ تصویر، و سمت راست بالا و پایین سمت راست. به نظر می رسد که این نواحی به دلیل داشتن سطح باینری یکسان با الکترودهای طلای واقعی، رنگ دریافت می کنند، که از مصنوعات اسکن است و قطعاً باید همان سطح صفر را با بقیه پس زمینه داشته باشند. آیا راهی برای تصحیح این گاف به صورت دیجیتالی با استفاده از توابع داخلی Mathematica وجود دارد؟ آیا می توان علاوه بر این، رنگ دیگری به پس زمینه داد؟ * * * همانطور که پیشنهاد شد، در اینجا هر سه تصویر وجود دارد: تصویر اصلی:  پس از فیلتر:  بعد از طلا: 
|
تصویر SEM رنگ نادرست با Mathematica
|
35566
|
بنابراین من یک معادله به نظر زشت دارم که می خواهم در شرایط خاص آن را حل کنم. با استفاده از DSolve می نویسم. t = DSsolve[{p'[r] == A*((r - (rc^2)/r) - ((l)*Log[((rc - r)^2 + l)/l])/ r + (2*Sqrt[l]*rc*ArcTan[(rc - r)/Sqrt[l]])/r)، p[rc] == 0}، p[r]، r] و این نتیجه یک طولانی، عبارت زشت شامل اعداد خیالی و توابع PolyLog - این به اندازه کافی منصفانه است، اما من سعی می کنم آن را با گفتن آن فقط برای نگاه کردن به موارد واقعی ساده تر کنم. $A، r، r_{c}$ همیشه واقعی و مثبت هستند، مانند $p$. همچنین، $r_{c} >= r$ به طوری که $r_{c} - r$ همیشه یک عدد مثبت باشد. $L$ نیز همیشه مثبت است و مرتبههای قدر کوچکتر از $r$ یا $r_{c}$ است. بنابراین من سعی کردم از ساده سازی کامل با این مفروضات روی عبارت استفاده کنم توسط u = FullSimplify[t, rc > 0 && r > 0 && rc >= r && l > 0 && A > 0 && p >= 0 ] این عبارت را ساده می کند. تا حدودی، اما هنوز هم دارای بخش های تخیلی درهم و برهم است و من گمان می کنم که بتوان آن را بیشتر ساده کرد. من Refine را امتحان کرده ام اما این بیان بهتری به دست نمی دهد. آیا می توان این را پاک کرد، یا این را فقط به عنوان یک عبارت پیچیده می پذیرم که به من پاسخ های واقعی می دهد و نمی توان آن را ساده تر کرد؟ با تشکر
|
کاهش یک عبارت پیچیده طولانی به یک عبارت ساده تر با استفاده از فرضیات
|
56490
|
من پایگاه داده دزدی دریایی NGA ASAM را برای تجزیه و تحلیل به Mathematica وارد می کنم. asamjson=Import[http://msi.nga.mil/MSI_JWS/ASAM_JSON/getJSON?typename=\ DateRange_AllRefNumbers&fromDate=19900101&toDate=20140801، JSON]; Needs[GeneralUtilities] asamdataset = Dataset[ToAssociations@asamjson]; piracyLocations = Map[GeoPosition[ ToExpression@{#[lat], #[lng] }] &, asamdataset]; من میتوانم دادهها را به خوبی وارد کنم و lat/longs دریافت کنم (به دلایلی آنها دو بار در دادههای ASAM گنجانده شدهاند). سپس می توانم آنها را با GeoListPlot ترسیم کنم و نقشه همه رویدادهای دزدی دریایی را دریافت کنم. GeoListPlot[Take[piracyLocations, 300]] با این حال، وقتی میروم هیستوگرام نقشه حرارتی بسازم، همه چیز از هم میپاشد. آنچه که به خوبی نمایش داده می شود اکنون با یک نقشه بسیار ناهموار نشان داده می شود. به نظر می رسد که باید شکل متفاوتی از فرافکنی را انتخاب کنم، اما کدام؟ dat = نقشه[ ToExpression@{#[lat], #[lng]}&,Take[asamdataset, 4000]]; histo = SmoothDensityHistogram[dat، .3، ColorFunction -> SunsetColors، PlotPoints -> 150، Mesh -> 20، MeshStyle -> Opacity[.1]، PlotRange -> All]; نمایش[histo, Graphics[{FaceForm[], EdgeForm[Directive[White, Opacity[.7]]], CountryData[World, Polygon]}]] چگونه می توانم نقشه حرارتی خود از رویدادهای دزدی دریایی را به درستی بر روی دنیا؟ ویرایش: اولین مشکل من این است که موقعیت جغرافیایی و توابع مرتبط جفت Lat/Long می گیرند. که Y/X است، در حالی که دیگر توابع Mathematica جفت X/Y می گیرند.
|
نحوه نمایش صحیح نقشه حرارتی بر روی نقشه
|
14436
|
من برای محاسبه با سرعت معقول پیچیدگی یک تابع درون یابی با یک تابع گاوس مشکلاتی دارم. من در اینجا (ExampleData.txt، پیوند Pastebin جایگزین) داده هایی دارم که به صورت خطی درون یابی می کنم: data = Import[ExampleData.txt, Table]; interPolFunc = Interpolation[data, InterpolationOrder -> 1] ابتدا، من سعی کردم با تابع زیر کار کنم (من باید یک تابع دلتای Dirac را به تابع درون یابی خود اضافه کنم): firstTry[y_] := Integrate[ PDF[NormalDistribution[0, 0.008 ],x-y]*(interPolFunc[x] + 4 DiracDelta[1-x])، {x, 0, 1.1}]; اگر برخی از مقادیر را با firstTryTable = ParallelTable[{u, firstTry[u]}، {u، 0، 1.1، 0.005}] محاسبه کنم؛ من فقط سهم تابع دلتای دیراک را دریافت می کنم. اگر از این تابع استفاده کنم secondTry[y_] := یکپارچه کردن[PDF[NormalDistribution[0, 0.008], x - y]*4*DiracDelta[1 - x],{x, 0, 1.1}] + Integrate[PDF[NormalDistribution [0، 0.008]، x - y]*interPolFunc[x]،{x، 0، 1.1}]؛ و مقادیر را با secondTryTable = ParallelTable[{u, N[secondTry[u]]}, {u, 0, 1.1, 0.005}] محاسبه کنید. سپس نتیجه به نظر معقول است. بنابراین، اولین سوال من (نه چندان مهم) این است: چرا دو نتیجه متفاوت را برمی گردم؟ دوم اینکه: آیا راهی برای کاهش زمان محاسبه وجود دارد؟ واقعا کند است. من خوشحال می شوم در مورد کمک.
|
پیچیدگی با تابع درونیابی
|
55411
|
با ترکیب راه حل های ارائه شده از بچه های خوب اینجا به دو سوال قبلی من (اول، دوم)، به اندازه کافی جالب است، شبیه سازی برای گیت های منطقی ساده به راحتی قابل پیاده سازی است. یک مثال در زیر آورده شده است. آیا میتوان گیتهای منطقی درگیر با حلقههای پشتی مانند RS Latchs یا JK Flip-flops را شبیهسازی کرد؟ تعجب می کنم. (******** دروازه ************) not[str : _String] := StringJoin[ Characters[str] /. {1 -> False، 0 -> True} /. {False -> 0، True -> 1}]; nand[str : {__String}] := not[StringJoin[ MapThread[And, Characters[str] /. {0 -> False، 1 -> True}] /. {False -> 0، True -> 1}]]; (******** نمایش ************) funB[str : {__String}, opts : OptionsPattern[]] := Module[{fs, n, timd}, fs = Riffle[#، #]~Append~Last[#] & /@ ToExpression@Characters@str; n = طول@First@fs; timd = Reverse@fs~Append~PadLeft[{1}, n, {1, 0}]; ListLinePlot[MapIndexed[#1 + 2 First@#2 - 2 &, timd], InterpolationOrder -> 0, Frame -> True, Epilog -> {Table[ Text[Style[ln, {12, Italic}], {ln *2 + 0.5, 2 *Length[str] }], {ln, 1, 8}], Dashed, Lighter@Lighter@Blue, Table[Line[{{ln, 0}, {ln, 2 *Length[str]}}], {ln, 1, 9*2, 2}]}, FrameTicks -> {Thread[ {Range[1.5, n - 1.5, 2], Range[n/2]}], Thread[{Range[0.5, 2 Length@timd، 2]، Join[Reverse@str، {clock}]}]، None، None}، PlotRange -> {{0، n + 1}، Automatic}، opts]] Dynamic[Refresh[ str2 = StringRotateRight /@ str2; funB[str2، ImageSize -> 400]، UpdateInterval -> 0.5]، TrackedSymbols -> {}] (******** تست ************) inp1 = 11000000 ؛ inp2 = 10000001; str2 = {inp1، not[inp1]، inp2، nand[{not[inp1]، inp2}]};  @Mr. جادوگر اوه بله، به نظر میرسد بهجای سیمکشی «دروازههای منطقی» از پیروی دقیق نمودارهای نمادین آنها، میتوان توابعی را برای لچ RS و فلیپ فلاپ JK از ویژگیهای اساسی آنها ساخت. 
|
آیا می توان قفل RS را شبیه سازی کرد؟
|
40514
|
سلام انجمن Mathematica، نام من پرستون است! من یک سوال سریع دارم که پاسخ دادن به آن باید آسان باشد. بسیار خوب، بنابراین برای یک پروژه تحقیقاتی که در دانشگاه خود درگیر آن هستم، باید طرح کلی یک بیضی کاسینی را با استفاده از چیزی که من آن را دایره های متحدالمرکز می نامم، نشان دهم - اما این واقعاً مهم نیست. من تصمیم گرفتم از Mathematica در تحقیقاتم استفاده کنم. من از تابع Manipulate استفاده کردم تا نشان دهم که این دایره های متحدالمرکز چه کاری انجام می دهند زیرا شعاع آنها در یک بازه زمانی خاص تغییر می کند. این کد برای آن است: دستکاری[ Graphics[{Circle[{-1, 0}, H], Circle[{1, 0}, 1.2/H]}, Axes -> True], {H, Sqrt[1.2 + 1] - 1, Sqrt[1.2 + 1] + 1}] این همه خوب و خوب است، و دقیقاً همان کاری را که من می خواهم انجام می دهد. با این حال، من واقعاً باید به نحوی منحنی تابع زیر را در Manipulate رسم کنم: [(x+1)^2+y^2]*[(x-1)^2+y^2]=(1.2)^ 2 بنابراین، اساساً، همانطور که دستکاریکننده اجرا میشود، من میخواهم «دایرههای متحدالمرکز» کاری را که انجام میدهند، انجام دهند، اما میخواهم عملکردی را که فهرست کردم فقط ثابت بماند. ایده این است که با تغییر دایره های متحدالمرکز در بازه تعریف شده برای $H$، تقاطع آنها یک بیضی کاسینی را ترسیم می کند (معادله بالا). من بسیار قدردان هر کمکی هستم. با تشکر همچنین، کاری که میخواهم انجام دهم ممکن است در کد زیر نشان داده شود: x = Table[{(-1 + H^4)/(4 H^2), Sqrt[1 - H^2 + (2 H^ 2 (-1 + H^4))/(4 H^2) - H^2 ((-1 + H^4)/(4 H^2))^2]/H}, {H, 1, 1 + Sqrt[2]، 0.01}]; x1 = جدول[{(-1 + H^4)/(4 H^2), -(Sqrt[1 - H^2 + (2 H^2 (-1 + H^4))/(4 H^ 2) - H^2((-1 + H^4)/(4 H^2))^2]/H)}، {H, 1, 1 + Sqrt[2], 0.01}]; x2 = جدول[{-((-1 + H^4)/(4 H^2)), Sqrt[1 - H^2 + (2 H^2 (-1 + H^4))/(4 H ^2) - H^2 ((-1 + H^4)/(4 H^2))^2]/H}, {H, 1, 1 + Sqrt[2], 0.01}]; x3 = جدول[{-((-1 + H^4)/(4 H^2))، -(Sqrt[1 - H^2 + (2 H^2 (-1 + H^4))/( 4 H^2) - H^2 ((-1 + H^4)/(4 H^2))^2]/H)}، {H, 1, 1 + Sqrt[2], 0.01}]; m = دستکاری[ گرافیک[{سبز، دایره[{1، 0}، 1/H]، آبی، دایره[{-1، 0}، H]، مشکی، {BezierCurve[x]}، {BezierCurve[x1] }، {BezierCurve[x2]}، {BezierCurve[x3]}}، Axes -> True]، {H, 1/(Sqrt[2] + 1), Sqrt[2] + 1}] این کاری است که من برای یک بیضی کاسینی بیاهمیت با حاصلضرب ثابت برابر با 1 انجام دادم. پرگل میخواهم بدانم آیا کد تکاملیافتهتری امکانپذیر است؟
|
رسم در تابع Manipulate - کدگذاری ساده
|
32423
|
با فرض اینکه موارد زیر یک نوت بوک با خط شکن است:  چگونه می توانم یک pdf چشم انداز را صادر کنم (ترجیح است اگرچه فرمت های دیگر می توانند کار کنند) که **~~هر محتوای سلول~~ هر گروه از سلول ها** در بالا و پایین صفحه شکستگی کشیده می شوند تا نیمی از صفحه افقی را اشغال کنند.  رنگ ها به سادگی وجود دارند تا به عنوان مکان هایی عمل کنند. من مطمئناً میتوانم چنین دادههایی را در یک سند word کپی و جایگذاری کنم، اما در حالت ایدهآل چیزی شبیه به این میتواند خودکار باشد.
|
صادرات نوت بوک به pdf در جهت افقی
|
29339
|
WReach در اینجا روش خوبی برای نشان دادن توالی ارزیابی _Mathematica_ با استفاده از OpenerView ارائه کرده است. راه بسیار واضحتری نسبت به استفاده از دستورات «Trace» یا «TracePrint» است. اما می توان آن را بیشتر بهبود بخشید. من به روشی ساده برای نشان دادن توالی واقعی (فرعی) ارزیابی ها در حلقه اصلی _Mathematica_ برای مبتدیان نیاز دارم. به ویژه، باید مشخص باشد که چه زمانی دنباله ارزیابی جدید شروع می شود و از کدام عبارت (بهتر است هر دنباله بعدی دقیقاً در یک «بازکننده» باشد). توالی (زیر) ارزیابی باید تا حد امکان با توالی ارزیابی استاندارد شناسایی شود. منظور من این است که خواننده باید بتواند گام ارزیابی واقعی را به مرحله ای که در مستندات برای توالی ارزیابی استاندارد توصیف شده است، ترسیم کند. آیا ممکن است؟
|
واضح ترین راه برای نشان دادن توالی ارزیابی Mathematica
|
11522
|
> جدولی با عناصر $\sin(\sqrt{8 n}/4) + r\، $برای $n$ از $1$ تا > $1000$ بسازید، که $r$ یک عدد واقعی تصادفی بین $-0.1$ است. و $0.1$ که > برای هر مقدار $n$ متفاوت است. همچنین تمام نقاط این جدول را نمودار کنید. عنصر $557^{th}$ این جدول چیست؟ همه چیز خوب کار می کند، اما من نمی توانم عنصر 557 جدول را دریافت کنم. من سعی کردم از دستور انتخاب استفاده کنم. [TableSin[Sqrt[(a*n)/4]] + Random[Real, {-0.1, 0.1}], {n, 1, 1000}]، 557] را انتخاب کنید اما کار نمیکند. نمیتونم بفهمم چطوری درستش کنم کسی می تواند به من نکاتی بدهد؟
|
دریافت عنصر 557 جدول
|
30863
|
چگونه می توانم تعداد دلخواه نام متغیر را مشخص کنم و آنها را در داخل یک ماژول یا بلوک مقداردهی کنم؟ برای مثال، من میخواهم کاری انجام دهم: Module[Join[{mu = 100}، Array[(Symbol[lambda<> ToString@#] = 0) &، 10]]، lambda3 = 7; چاپ[mu <> lambda2]; چاپ[mu <> lambda3]; ] در عوض، انواع خطاها را در مورد تعاریف نامناسب متغیر محلی دریافت می کنم. سعی کردم چیزها را در Evaluate بپیچم یا سکانس Hold و سپس Release خودم را بسازم، اما به نظر میرسید هیچ کاری انجام ندادم. هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد! با آرزوی بهترین ها، اندی
|
تعداد دلخواه متغیرها در ماژول، بلوک و غیره
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.