_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
25006
|
من می خواهم در یک فایل داده، test.txt، در Mathematica بخوانم. فایل دارای محتوای زیر است: 7 9.339746404911912e-01 2.390665790330537e-16 -9.660816659011047e-01 -3.665687545173490e-16 1.315811450789676e+00 -3.728808440402881e-16 5.351989286996225e-02 -4.983348938581225e-17 4.4732974e-17 4.4732974 2.924635360279648e-17 6.075434861678513e-01 -5.468444707473763e-17 -4.491183862398205e-01 1.31326126 1.433072380629653e-01 1.825593170558248e-16 1.468347618480511e-01 3.826623805151808e-16 -5.5106461 9.127627039612340e-18 -5.773829817302568e-16 1.018116881684214e-17 -5.090584408421044e-18 -2.8886914 2.973875045664112e-02 2.112972391320319e-16 -2.020849668577390e-01 4.590918574118308e-18 میخواهم ابتدا تعداد پیچیدهای از دو گروه را بخوانم. در این مورد 7 گروه از 2 عدد مختلط است. سپس میخواهم هر یک از این گروهها را که شامل دو خط هستند، بردارم و خط اول را به «x[1]» و خط دوم را به «x[2]» اختصاص دهم. برای مثال، از گروه اول، باید «x[1]={9.339746404911912 * 10^(-01) + I 2.390665790330537* 10^(-16)}» و «x[2] = {-9.66065790330537* 10^(-16)}» و 'x[2] = {9.6606404911912 (-01) + -3.665687545173490 * 10^(-16)}`. بنابراین، من کد زیر را نوشتم: SetDirectory[C:\\your_dir_containing_the_data_file]; کم نور = 2; streamread = OpenRead[test.txt]; num = Read[streamread, Number]; Skip[streamread, string]; چاپ[num]; انجام[ tmp[j] = {}; Do[ tmp[j] = Append[tmp[j]، Read[streamread, {Number, Number}]], {i, Dim} ]; tmp[j] = tmp[j] /. {x_, y_} -> x + I y, (*Print[Chop[Equations/.Thread[Var->soltmp[MainCounter]]]],*) {j, num} ]; maintmp = جدول[tmp[j], {j, num}]; بستن [جریانخوانی]؛ اما وقتی آن را اجرا میکنم، «maintmp» {{0.933975 - 0.966082 I, 2.39067*10^-16 - 3.66569*10^-16 I}، {1.31581 + 0.0535199 I, -316-28. 4.98335*10^-17 I}، {0.447296 + 0.607543 I, 2.92464*10^-17 - 5.46844*10^-17 I}، {-0.449118 + 0.1433307 I^6-61+0.143307 I^-61. 1.82559*10^-16 I}، {0.146835 - 0.551021 I, 3.82662*10^-16 + 9.12763*10^-18 I}، {-5.77383*10^-16 - 5.090-8*10^5 1.01812*10^-17 - 2.88691*10^-16 I}, {0.0297388 - 0.202085 I, 2.11297*10^-16 + 4.59092*10^-18 I}} به طور خلاصه، قسمت های واقعی را خراب می کند هر عدد به یکدیگر اکنون، با کمال تعجب، مشکل تنها در صورتی رخ میدهد که «Dim=2» باشد، یعنی اگر گروهها دقیقاً از اعداد مختلط «2» ساخته شده باشند. اگر آنها از «1» یا «2+» ساخته شده باشند، پس همه چیز خوب است. من فکر می کنم Mathematica در اینجا برای Dim=2 اشتباه می شود. بچه ها میدونید اینجا چه خبره؟ با تشکر
|
مشکل در خواندن داده ها از یک فایل متنی با دو متغیر
|
32695
|
چگونه می توانم مجموع اعداد 1 تا 1000 را بر حداقل یکی از 2،3،5 یا 7 تقسیم کنم؟ ویرایش: متاسفم که این موضوع را پیچیده کردم، اما باید آن را برای 10^11 کار کند. بنابراین هر چیزی که نیاز به فضای زیاد یا حلقههای خیلی طولانی داشته باشد با شکست مواجه میشود.
|
مجموع اعداد 1 تا 1000 تقسیم بر 2، 3، 5 یا 7
|
18267
|
این مشکل فیزیکی است که میخواهم شبیهسازی کنم: تغییرات زیر را در گام تصادفی 1 در نظر بگیرید: 1. اجازه دهید تا سایتهای تصادفی خاصی با احتمال 1/2 حذف شوند. 2. به واکر اجازه دهید که بتواند 1 یا 2 واحد به چپ یا راست بپرد. (به هر 4 سایت ممکن) در پایان، من می خواهم بدانم که یک واکر چقدر کندتر می شود تا به آن برسد، مثلاً x = 100، زمانی که موارد استثنا وجود دارد. آنها نیستند. موارد زیر تلاش من برای حل مشکل خواهد بود. فکر میکنم اصول اولیه را پایین آوردهام، اما امیدوارم مناطقی برای کاهش زمان محاسبات وجود داشته باشد. این مشکلات قبلاً در پرسش و پاسخ نوع 1D Random Walk اشاره شده بود. ابتدا 4 نرخ پرش مختلف تعریف می شوند: kBack1[k0_] := k0 Exp[- 2 ]; kFor1[k0_] := k0 Expand[- 2 ]; kBack2[k0_] := k0 Expand[- 2 * 2]; kFor2[k0_] := k0 Exp[- 2 *2]; من می دانم که اینها اضافی هستند زیرا در واقع فقط دو نرخ منحصر به فرد وجود دارد. با این حال، من می خواهم در نهایت یک سوگیری به پیاده روی تصادفی اضافه کنم که 4 نرخ را متفاوت می کند. اکنون باید انتخاب کنیم که واکر به کدام سایت پرتاب کند و چقدر طول می کشد تا هاپ ایجاد شود. بنابراین سایت های حذف شده با عبارات If حساب می شوند. اگر یک سایت حذف شده در این نزدیکی باشد، این احتمال وجود دارد که آن سایت غیرقابل دسترسی باشد. سایت جدید (newCoords) با وزن دادن به نرخ های مختلف پرش انتخاب می شود. مرحله زمانی از توزیع نمایی نمونه برداری شده و زمان شبیه سازی به روز می شود. FindRate[k0_] := ماژول[{}، kB1 = If[({Xi} \[Intersection] blockedSites + 1) != {}، RandomChoice[{1/2، 1/2} -> {0، kBack1[ k0]}]، kBack1[k0]]; kB2 = اگر[({Xi} \[تقاطع] سایتهای مسدود شده + 2) != {}، انتخاب تصادفی[{1/2، 1/2} -> {0، kBack2[k0]}]، kBack2[k0]]; kF1 = اگر[({Xi} \[تقاطع] سایتهای مسدود شده - 1) != {}، انتخاب تصادفی[{1/2، 1/2} -> {0، kFor1[k0]}]، kFor1[k0]]; kF2 = اگر[({Xi} \[تقاطع] سایتهای مسدود شده - 2) != {}، انتخاب تصادفی[{1/2، 1/2} -> {0، kFor2[k0]}]، kFor2[k0]]; newCoords = RandomChoice[{kB1, kB2, kF1, kF2} -> {Xi - 1, Xi - 2, Xi + 1, Xi + 2}]; dt = تصادفی واقعی[توزیع نمایی[kB1 + kB2 + kF1 + kF2]]. t = simT; {Xi, simT} = {newCoords, t + dt} ] EDIT: توضیح بیشتر در مورد نحوه انتخاب پرش: واکر را در نقطه 4 در نظر بگیرید. پرش بعدی به روش زیر انتخاب می شود. آیا واکر 1 یا 2 فاصله از یک نقطه محروم فاصله دارد؟ فرض کنید نقطه 6 منتفی است. سپس نرخ (kF2) به نقطه 6 0 است. سایر نقاط (2،3، و 5) را می توان با نرخ مربوطه kB2،kB1، و kF1 پرش کرد. به کدام یک می رود؟ خوب، نرخ های مختلف را مقایسه کنید. در مثال ما kB2، kB1 = kF1، و kF2 = 0 خواهیم داشت. انتخاب نرخ انتخاب شده توسط RandomChoice تعیین می شود که در آن انتخاب ها با نرخ ها وزن می شوند. END EDIT اکنون زمان آن است که جهش ها را به هم متصل کنیم hopMod[k0_, Xf_] := Module[{}, Xi = 0; simT = 0; blockedSites = RandomInteger[{-100, Xf-2}, 11];(*exclusion را از نقطه پایان دور نگه دارید*) NestWhileList[FindRate[k0] &, {0, 0}, Xi < Xf &] ] که در آن من یک تصادفی تعریف می کنم مجموعه ای از سایت های استثنا شده ترجیح میدهم نقاط مجاور یا مجاور بعدی نداشته باشند، هر دو استثنا نباشند (بنابراین حداقل با 2 سایت عادی از هم جدا شوند). آیا راهی برای وادار کردن RandomInteger به نمونه برداری از اعداد صحیح متوالی وجود دارد؟ اکنون زمان رسیدن به یک نقطه پایانی مشخص، Xf را محاسبه کنید. و میانگین این را برای n پیکربندی کنید. با[{k0 = 1، Xf = 10، n = 20}، (* n برابر است با # اجرا تا میانگین بیش از*) Print[AbsoluteTiming[ Table[p[i] = hopMod[k0, Xf], {i, 1 , n}];]]; iTable = صاف کردن [جدول[p[j][[-1]][[1]]/p[j][[-1]][[2]]، {j، 1، n}]]] این کار طول کشید من 1.33 ثانیه زمان بسیار متفاوت است. زمان با افزایش یا افزایش Xf به طور چشمگیری افزایش می یابد. به دلایلی، وقتی از «ParallelTable» استفاده کردم، هر بار که iTable دیگری را محاسبه کردم، نتایج یکسانی دریافت کردم. باید مشکلی در بذر وجود داشته باشد. برای به دست آوردن همگرایی، n باید افزایش یابد. پس چگونه می توان این را تسریع کرد؟ برخی از طرح های مختلف برای ماژول hopMod در نوع 1D Random Walk مورد بحث قرار گرفت. با این حال، من مطمئن نبودم که چگونه همه آن رویکردها را به موقعیت خود تعمیم دهم، جایی که باید زمان شبیه سازی را نیز پیگیری کنم.
|
پیادهروی تصادفی 1 بعدی با سایتهای حذف شده و گام زمانی متغیر
|
49073
|
من یک عبارت بازگشتی دارم که چیزی شبیه به: $$ a(n,x)=f(x,y,m)\,a(n-1,x)+g(x,y)\,a(n -1,y) $$ که در آن $f(x,y,m)$ و $g(x,y)$ مشخص است. بنابراین $a$ دوم به $y$ بستگی دارد نه $x$. من سعی کردم آن را با RSolve وارد کنم: RSolve[{a[n] == f[x, y, n]*a[n-1] + g[x, y]*(a[n] /. {x -> y})، a[0]==1}، a[n]، n] اما به نظر نمیرسد قسمت «/.{x ->y}» چیزی را تغییر دهد. چگونه می توانم تعویض را انجام دهم؟
|
جایگزینی متغیرها در عبارت RSolve
|
32693
|
من سعی می کنم یک معادله دیفرانسیل جزئی را با استفاده از 'NDSolve' حل کنم. هنگامی که من هیچ گزینه روشی را با 'NDSolve' مشخص نمی کنم، راه حلی به من می دهد که کاملاً خوب است اما نوساناتی را نشان می دهد که قرار نیست وجود داشته باشند. من انتظار داشتم که بتوانم این مشکل را با استفاده از گزینه هایی مانند «MaxStepSize» حل کنم تا از این نوسانات خلاص شوم یا حداقل کاهش دهم. با این حال، متأسفانه، وقتی برای مثال از «MaxStepSize -> 0.01» استفاده میکنم، نتایجی دریافت میکنم که منطقی نیستند و خطاهایی مانند «NDSolve::mconly: برای روش IDA، فقط کد واقعی ماشین موجود است. نمی توان با مقادیر پیچیده یا فراتر از استثناهای ممیز شناور ادامه داد. >>` من واقعاً نمی دانم که چرا این خطا را دریافت می کنم. امیدوارم کسی بتواند این موضوع را برای من روشن کند. همچنین حدس میزنم که «MaxStepSize» راهی برای ارائه راهحل بهتر به من نیست، آیا گزینههای دیگری برای بهبود راهحل من وجود دارد یا باید فقط از راهحلی که تا کنون دارم راضی باشم؟ پیشاپیش با تشکر ساده سازی کد: tmin = 0; tmax = 70; xmin = 0; xmax = 183; نرخ = 0.00084; a = 96; b = 5/3; f[t_] := اگر [t > 1 && t < 30، نرخ، 0]; eq1 = i[x, t] == a *h[x, t]^b; eq2 = D[i[x، t]، x] + D[h[x، t]، t] == f[t]; ic1 := h[x, 0] == 0; ic2 := i[x, 0] == 0; bc1 := h[0, t] == 0; solution = NDSsolve[{eq1، eq2، ic1، ic2، bc1}، {i، h}، {x، xmin، xmax}، {t، tmin، tmax}، (*MaxStepSize -> 0.01*)]; دستکاری[ Plot[Evaluate[i[x, t] /. solution], {t, 0, tmax}, PlotStyle -> Red, ImageSize -> {350}], {x, xmin, xmax}] 
|
با استفاده از NDSolve یک راه حل پایدار بدست آورید
|
35561
|
فرض کنید چندین معادله دارم که جواب آنها به صورت یک سری منفی $$y(t,x)=\sum_{n=-1}^\infty a_n(t) x^{-n}=a_{-1} x+a_0+a_1x^{-1}+\mathcal{O}(x^{-2})$$ معادلات من شبیه $$eqns=\mathcal{O}(x^{n})$$ که در آن RHS برای هر معادله داده شده است. حالا معنی آن این است که پس از قرار دادن ansatz حل من در معادله، تمام توان های کوچکتر از توان های داده شده توسط RHS یکدیگر را خنثی می کنند و من در نهایت معادلاتی برای ضرایب $a_n$ خود خواهم داشت. برای مثال $2\frac{\partial}{\partial t}y+3y=\mathcal{O}(1)$$ $$2(a_{-1}'x+a_0'+\mathcal{O}(x ^{-1}))+3(a_{-1}x+a_0+\mathcal{O}(x^{-1})=\mathcal{O}(1)$$ که میدهد me $2a_{-1}'x+3a_{-1}x=0$$ که اکنون می توان آن را حل کرد و در جای دیگری، برای سایر ضرایب و غیره استفاده کرد. این مثال ساده ای است زیرا من فقط یک راه حل دارم، اما در واقع من من با راه حلی سروکار دارم که بردار با 4 جزء است که برای هر مؤلفه بسط مشابهی دارند، به همین دلیل است که می خواهم با پیدا کردن اینکه هر مؤلفه چگونه به نظر می رسد، روند را تسریع کنم در Mathematica، و من حتی یک ansatz ساده (متفاوت از این ofc) ساخته ام y = Sum[a[#1][n] #2^-n, {n, -1, 4}] و می توانم وارد کنم که در معادلات من، و با Collect می توانم همه موارد را با تمام توان های x جمع آوری کنم معادله ضریب، و تنها کاری که باید انجام دهم این است که مشخص کنم کدام بخش از معادله با سری باید حفظ شود (در مثالهای من، همه قسمتهای $\mathcal{O}(1)$ یکدیگر را خنثی میکنند، بنابراین من از همه $ صرف نظر میکنم. x^0, x^{-1},...$ قطعات در ansatz من). از آنجا که روشی که من اکنون آن را انجام میدهم، فقط وارد کردن همه آنها، جمعآوری و دیدن مقدار $\mathcal{O}(x^n)$ برای هر مؤلفه است و باید به صورت دستی آن را حل کنم.
|
حل معادلات مجانبی
|
6611
|
ما توابع متقارن ابتدایی داریم، SymmetricPolynomial[k، {x_1، ...، x_n}]. اما توابع متقارن همگن کامل را پیدا نکردم. روش القایی برای محاسبه $h_n$ از $e_i$ و $h_j$ ($j\leq n-1$) چندان کارآمد نیست. آیا راه ساده تری برای این کار وجود دارد؟
|
آیا روش کارآمدی برای ایجاد توابع متقارن همگن کامل در Mathematica وجود دارد؟
|
35564
|
چگونه می توانم رشته ای را با مجموعه ای از عبارات «*Box» کپی کنم بدون اینکه در عبارت خام منفجر شود؟ text = Integrate::usage (* رشته زیبا *) text//Head (* رشته *) پس از کپی کردن خروجی و چسباندن آن در یک سلول ورودی، به نظر می رسد \!\(\*RowBox[{\Integrate\ ، \[\, RowBox[{StyleBox[\f\، .... هنگام ارزیابی در مکان مشابه اتفاق می افتد، بنابراین چگونه می توانم این کار را بدون تایپ مجدد انجام دهم کل بیان؟
|
رشته را با نشانه گذاری کپی کنید تا در ورودی خوب به نظر برسد
|
35567
|
من یک فایل CDF کار بر روی مک خود ایجاد کردم، و سعی می کنم آن را در یک صفحه html جاسازی کنم، و اگرچه تمام مراحل پیشنهادی در صفحه تعبیه وب mathematica را دنبال کردم، کار نمی کند (همیشه زمانی که من یک صفحه سفید دریافت می کنم. سعی کنید صفحه من را باز کنید). این کاری است که من تاکنون انجام داده ام: * کد _Mathematica_ خود را به عنوان یک CDF مستقل AGN-standaloneClear.cdf صادر کردم، علامت زده شد و با CDF Player کار می کند * TextEdit را باز کردم، به متن ساده تبدیل کردم و نوشتم: <html> <body> <embed src=AGN-standaloneClear.cdf width=“1380” height=“6792”> </body> </html> و آن را به عنوان test.html در همان پوشه ای که cdf در آن قرار دارد، ذخیره کرد، اما وقتی می خواهم آن را با کروم باز کنم، صفحه کاملاً سفید است و اگر بخواهم فایل test.html را دوباره باز کنم کاملاً سفید است - اینجاست کدی که صفحه سفید را ایجاد می کند: <html> <head> </head> <body> <script type=text/javascript src=http://www.wolfram.com/cdf-player/plugin/v2. 1/cdfplugin.js></script> <script type=text/javascript> var cdf = new cdfplugin(); cdf.setDefaultContent('<a href=http://www.wolfram.com/cdf-player/><img src=prova.png></a>'); cdf.embed('AGNstandaloneClear.cdf', 1380, 6792); </script> </body> </html> و این سی دی اف برش خورده را ایجاد می کند (http://postimg.org/image/tgqa3bicl/): <html> <head> </head> <body> <script type=text/javascript src=http://www.wolfram.com/cdf-player/plugin/v2.1/cdfplugin.js></script> <script type=text/javascript> var cdf = new cdfplugin(); cdf.setDefaultContent('<a href=http://www.wolfram.com/cdf-player/><img src=prova.png></a>'); cdf.embed('AGNstandaloneClear.cdf', 435, 325); </script> </body> </html>
|
تعبیه CDF در HTML
|
32950
|
من یک عبارت 2^n / Sum[ 2^i دوجمله ای[ n - i - 1, 2n/3 - 1], { i, 0, n/3}] > > 2^n / ( دوجمله ای[ -1 + دارم n، -1 + (2 n)/3] Hypergeometric2F1[ 1، -(n/3)، 1 > - n، 2]) > میخواهم پیدا کنم آیا وجود دارد یک عبارت مجانبی دقیق برای این برای n$ بزرگ. من گمان می کنم چیزی شبیه $\;\sqrt{n}\;\;1.06^{\;n}\quad$ از آزمایش های عددی باشد. آیا می توان آن را دقیقاً با استفاده از _Mathematica_ حل کرد؟
|
مجانبی جمع[2^i*دوجمله[n-i-1,2*n/3-1],{i,0,n/3}]
|
25002
|
من یک لیست دارم، به عنوان مثال: list = {1, 2, 3, Element 1, 4, 5, Element 2, Something Other 1, etcetera} اکنون، من می خواهم همه عناصر با ` شروع شوند. ال`. با استفاده از «موقعیت»، میتوانم موقعیت مثلاً را پیدا کنم. عنصر 1: موقعیت[لیست، عنصر 1] اما، میخواهم موقعیتهای «عنصر 1»» و «عنصر 2» را بدانم، زیرا هر دو با «ال» شروع میشوند. بنابراین، من میخواهم چیزی مانند Position[list, El_] داشته باشم. برای هر کمکی متشکرم
|
موقعیت یک عنصر رشته را با دانستن تنها بخشی از رشته پیدا کنید
|
51718
|
من یک تابع Q دارم و میخواهم حداکثر مقدار، آرگومانهای مربوط به حداکثر مقدار و میانگین را در محدوده معینی از آرگومانها پیدا کنم. من برای یافتن حداکثر مقدار کار زیر را دارم که کار می کند: بهترین[a_، b_، c_] := حداکثر [جدول[Q[a, b, c, w, v, x, y, z], {w, 0، 4}، {v، 0، 4}، {x، 0، 4}، {y، 0، 4}، {z، 0، 4}]] متأسفانه، نمی توانید استفاده کنید ArgMax و Mean به همان شیوه Max. من موارد زیر را برای یافتن حداکثر آرگومان ها امتحان کردم: Args[a_, b_, c_] := ArgMax[{ Q[a, b, c, w, v, x, y, z], 0 <= w <= 4 && 0 <= v <= 4 && 0 <= x <= 4 && 0 <= y <= 4 && 0 <= z <= 4 && عنصر[w | v | x | y | z، اعداد صحیح] }، {w، v، x، y، z}] این نوع پیام خطایی است که من دریافت میکنم: > Part::pspec: مشخصات قسمت 1 + v نه یک عدد صحیح اندازه ماشین است> و نه یک فهرستی از اعداد صحیح به اندازه ماشین من به طور مشابه برای میانگین تابع امتحان کردم: M[a_, b_, c_] := Mean[{ Q[a, b, c, w, v, x, y, z], 0 <= w <= 4 && 0 <= v <= 4 && 0 <= x <= 4 && 0 <= y <= 4 && 0 <= z <= 4 && عنصر[w |. v |. y | اعداد صحیح]
|
حداکثر و میانگین یک تابع چند متغیره روی یک شبکه محدود
|
22207
|
چگونه می توان یک نماد تعریف شده را به شکل نماد باقی ماند؟ w = 3; g = 4; {w, g}[[2]] > `3` من میخواهم خروجی **`g`** باشد و نه `3`. به عنوان مثال، اگر من بخواهم تعاریف مختلفی را توسط «DumpSave» در فایلهای مختلف ذخیره کنم: مثال: «Table[DumpSave[/Users/simonlausen/Desktop/Input/ex<>ToString[i]<>.mx ,{w,g}[[i]]],{i,1,2}]` پیشنهادی دارید؟
|
چگونه می توان یک نماد تعریف شده را به شکل نماد باقی ماند؟
|
34362
|
# قدیمی من میخواهم مکانیاب را به دنبال طرحی قرار دهم و در حین حرکت، مختصات را نشان دهم. من واقعاً نمی دانم از کجا با این یکی شروع کنم، اما دوست دارم طرح پویا چیزی شبیه به این باشد:  کد آن به شرح زیر است: Plot[{Sqrt[x]}, {x, 0, 10}, PlotRange -> {{0, 12}, {0, 3.5}}, Epilog -> {PointSize[Large], Red, Point[{4, 2}]}] با مکان یاب که مختصات خود را هنگام حرکت در طول طرح نشان می دهد. بدیهی است که حرکت مکان یاب باید به طرح محدود شود، همانطور که در این مثال مستندات Wolfram به مختصات دایره محدود شده است:  با کد زیر: Deploy[DynamicModule[{p = {1, 0}}، Graphics[{Red, دیسک[]، مکان یاب[Dynamic[p، (p = Normalize[#]) و]]}، PlotRange -> 1.5]]] اساساً، بنابراین به روشی شبیه به نمودارهای Google رفتار می کند: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/D4jnt.gif) که در آن مختصات در سمت راست بالای طرح ظاهر می شود. # جدید @Timothy Wofford راه حلی که شما ارائه کردید برای توابعی مانند Sqrt[x] عالی عمل می کند، اما در صورت مواجهه با مقادیر پیچیده با مشکل مواجه می شود. به عنوان مثال:  ایجاد شده توسط کد: f[x_] := ((\[Pi]^x/Zeta[x ])^(1/x)/\[Pi]) - 1/Zeta[x] Manipulate[Plot[f[x], {x, 0, 10}, Epilog -> {PointSize[Large], Red, Tooltip[Point[#], #] &@{p[[1]], f[p[[1]]]}}, PlotLabel -> {p[[1]], f[p[[1]]}]، {{p, {1, 0}}, Locator, Appearance -> None}, AppearanceElements -> None] به عنوان یک صفحه قرمز نشان داده می شود. مکان یاب خارج از صفحه به سمت مقادیر خیالی حرکت می کند و یک صفحه خطا به صورت زیر ایجاد می کند:  آیا راهی برای جلوگیری از این اتفاق وجود دارد ? - یعنی آیا نمی توان مکان یاب را که از {1,0} عبور می کند متوقف کرد؟
|
مکان یاب برای نشان دادن مختصات طرح
|
56497
|
من سعی می کنم یک برنامه تحلیل سازه ها بر اساس روش سختی ایجاد کنم. برنامه باید فریم ها را تحلیل کند. تمام برنامه باید در تابع دستکاری گنجانده شود. چیزی که من در ابتدا می خواهم این است که بتوانم ساختار را با استفاده از گرافیک ترسیم کنم. مشکل اینجاست که کاربر باید برای ترسیم شکل (تعداد دهانه ها و طبقات) متغیرهایی را مشخص کند که متغیرهای موجود در دستکاری هستند. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ از آنجایی که تعداد اشیاء برای ترسیم متفاوت است، چگونه می توان یک تابع واحد برای انجام این کار ایجاد کرد. بازم توضیح میدم اگر کاربر یک دهانه و یک طبقه را انتخاب کند، تابع باید دو خط عمودی با یک خط افقی بین آنها ترسیم کند. اگر 2 دهانه 2 طبقه را انتخاب کند، باید 3 خط عمودی را ببیند که 2 خط به صورت افقی بین آنها وسط راه و 2 خط افقی در بالا قرار دارد. متشکرم.
|
گرافیک و دستکاری روش سختی
|
30312
|
به خوبی شناخته شده است که برای هر عدد صحیح مثبت $n$ برابری $\Gamma(n+\frac12)=\sqrt\pi\,(2n-1)!!/2^n$ برقرار است، جایی که $!!$ می ایستد. برای فاکتوریل دوگانه من از «FullSimplify[expr,Assumptions -> n \[Element] Integers]» در عبارت خاصی «expr» استفاده میکنم، و خروجی شامل $\Gamma(-\frac12+n)/\sqrt\pi$ است. سوال من این است: چگونه می توانم به Mathematica دستور بدهم که ساده سازی $\Gamma(n+\frac12)=\sqrt\pi\,(2n-1)!!/2^n$ را هر زمان که $n$ یک عدد صحیح مثبت باشد را انجام دهد. ? البته من پاسخی می خواهم که محدود به این موقعیت خاص نباشد. **ویرایش:** چیزی که میخواهم این است که قانون سادهسازی بالا را به فهرست سادهسازیهای موجود در «FullSimplify» اضافه کنم، نه اینکه صرفاً «رشته» $\Gamma(\cdots)$ را با $\cdots جایگزین کنم. !!/\cdots$.
| |
43097
|
نمی دانم آیا معادله زیر می تواند توسط Mathematica ساده تر شود. $22$ انتگرال درگیر هستند و بسیاری از آنها در محدوده $y_l$ و $y_u$ هستند. من حدس می زنم که حداقل آن اصطلاحات می توانند در یک انتگرال جمع آوری شوند. من از دستور FullSimplify استفاده کردم اما نتیجه با ورودی یکسان است. آیا راههای هوشمندانهتری برای سادهسازی این نوع معادلات وجود دارد؟ (2*(1 - \[Epsilon]0)^2*Integrate[((Sqrt[f1[y]*l[yu]] - Sqrt[f0[y]*l[yl] *l[yu]]) *(-Sqrt[f1[y]*l[yl]] + Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]])/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])^2، {y، yl، yu}] - 2*(Integrate[(Sqrt[f0[y]]*(-Sqrt[f1[y]*l[yl]] + Sqrt [f0[y]*l[yl]*l[yu]]))/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])، {y، yl، yu}] + ادغام[f0[y]، {y، -Infinity، yl}]*Sqrt[l[yl]])*(ادغام[(Sqrt[f0[y]]* (Sqrt[f1[y]*l[yu ]] - Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]]))/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])، {y، yl، yu}] + ادغام[f0[y]، {y، yu، بی نهایت}]*Sqrt[l[yu]] - Sqrt[(-2*(1 - \[Epsilon]0)^2*ادغام [((Sqrt[f1[y]*l[yu]] - Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]])*(-Sqrt[f1[y]*l[yl]] + Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu] ]))/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])^2، {y، yl، yu}] + 2*(ادغام[(Sqrt[f0[y]]*(-Sqrt[f1[y]*l[yl]] + Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]]))/( -Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])، {y، yl، yu}] + Integrate[f0[y]، {y، -Infinity، yl}]*Sqrt[l[yl]]*(Integrate[(Sqrt[f0[y]]* (Sqrt[f1[y]*l[yu]] - Sqrt[f0[y]*l[yl] *l[yu]]))/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])، {y، yl، yu}] + Integrate[f0[y]، {y، yu، بی نهایت}]* Sqrt[l[yu]]))^2 - 4*((Integrate[(Sqrt[f0[y]]*(-Sqrt[f1[y]*l[yl]] + Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]]))/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])، {y، yl، yu}] + Integrate[f0[y]، {y، -Infinity، yl}]*Sqrt[l[yl]])^2 - (1 -\[Epsilon]0)^2*(Integrate[(Sqrt[ f0[y]]*(-Sqrt[f1[y]*l[yl]] + Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]])^2)/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])^2، {y، yl، yu} ] + ادغام[f0[y]، {y، -Infinity، yl}]*l[yl])*((Integrate[(Sqrt[f0[y]]* (Sqrt[f1[y]*l[yu]] - Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]])/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu] ])، {y، yl، yu}] + ادغام[f0[y]، {y، yu، بی نهایت}]* Sqrt[l[yu]])^2 - (1 - \[Epsilon]0)^2*(Integrate[(Sqrt[f1[y]*l[yu]] - Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]])^2/(-Sqrt [l[yl]] + Sqrt[l[yu]])^2، {y، yl، yu}] + Integrate[f0[y]، {y، yu، بی نهایت}]*l[yu])])/(2*((Integrate[(Sqrt[f0[y]]* (Sqrt[f1[y]*l[yu]] - Sqrt[f0[y]* l[yl]*l[yu]]))/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])، {y، yl، yu}] + ادغام[f0[y]، {y، yu، بی نهایت}]*Sqrt[l[yu]])^2 - (1 - \[Epsilon]0)^2*(Integrate[(Sqrt[f1[y]* l[yu]] - Sqrt[f0[y]*l[yl]*l[yu]])^2/(-Sqrt[l[yl]] + Sqrt[l[yu]])^2، {y، yl، yu}] +Integrate[f0[y]، {y، yu، Infinity}]*l[yu])))
|
ساده سازی معادلات در ریاضیات
|
30690
|
من میخواهم بهطور تصادفی یک ماتریس مربعی با ابعاد n با ورودیهای فهرست StartingEntries ایجاد کنم، و همچنین متقاعد کنم که برای هر یک از این ماتریسهای M، ماتریس Inverse[IdentityMatrix[n] - M] دارای ورودیهایی از فهرست EndingEntries است. در زیر کد (غیرکار) من برای بعد 3 مورد است. این آخرین خطی است که به تولید پیام های خطا ادامه می دهد. من می خواهم بدانم چرا. (همچنین اگر کسی می تواند راه بهتری برای حل این مشکل بیاندیشد، من همه گوش هستم!) (*10000 ماتریس ممکن ایجاد کنید.*) mat = {{#1, #2, #3}, {#4, # 5، #6}، {#7، #8، #9}} و نامزدها = Apply[mat, RandomChoice[Starting Entries, {10000, 9}]، 1] (*همه ماتریس های M را دریافت کنید تا I-M معکوس باشد*) invertibleCandidates = Select[candidates, Det[IdentityMatrix[3] - #] != 0 &] تا اینجا خوب است. اکنون می خواهیم مطمئن شویم که ماتریس معکوس دارای ورودی های صحیح است. من نتوانستم تابع زیرمجموعه بولی را در Mathematica پیدا کنم، بنابراین خودم را ساختم: SubsetQ[x_, y_] := (طول[تقاطع[x, y]] == طول[x]) حالا تست کنید ببینید آیا معکوس دارای ورودی هایی در داخل EndingEntries است. این خطی است که مدام در من شکست می خورد و نمی دانم چرا. newerCan = Select[invertibleCandidates, SubsetQ[Flatten[Inverse[IdentityMatrix[3] - #]], EndingEntries] &] ویرایش 1: SubSetQ به SubsetQ تغییر یافت[x_, y_] := (طول[تقاطع[DeleteDuplicates[x] DeleteDuplicates[y]]] == Length[DeleteDuplicates[x]]) ویرایش 2: پیامهای خطایی که دریافت میکنم DeleteDuplicates::normal است: عبارت غیر اتمی در موقعیت 1 در DeleteDuplicates[nums] مورد انتظار است. تقاطع::heads: Heads DeleteDuplicates و List در موقعیت های 2 و 1 انتظار می رود که یکسان باشند. Inverse::luc: نتیجه برای معکوس ماتریس بد شرطی {{0.6،-0.7،-0.2}،{-0.4،0.6،-0.1}،{-0.2،-0.3،1.}} ممکن است حاوی خطاهای عددی قابل توجهی باشد. Inverse::sing: ماتریس {{0.7,-0.8,0.},{0.,0.9,-0.9},{-0.7,0.,0.8}} مفرد است. من فرض میکنم که سه پیام خطای اول به این دلیل است که ورودی SubSetQ را در قالب فهرست مناسب قالببندی نمیکنم، اما نمیدانم چگونه آن را برطرف کنم و نمیدانم چرا باید دریافت کنم. پیام خطای مفرد.
|
چگونه می توانم ماتریس هایی با محدودیت های فهرست دلخواه ایجاد کنم؟
|
27357
|
من در حال حاضر برخی از محاسبات نسبتاً فشرده _Mathematica_ را روی لپتاپ خود اجرا میکنم و گاهی اوقات با خطاهای کمبود حافظه مواجه میشوم. با این حال، من به سرورهای شبیه سازی بزرگتر از طریق ssh دسترسی دارم، اما آنها _Mathematica_ را روی آنها نصب نکرده اند. آیا امکانی وجود دارد که بتوانم از این قدرت محاسبه اضافی برای محاسبات خود استفاده کنم؟ (من قبلاً ConnectToARemoteKernel را پیدا کردهام، اما اگر به درستی بفهمم این فقط در صورتی کار میکند که _Mathematica_ روی هر دو سیستم نصب شده باشد.)
|
آیا می توانم محاسبات را روی سرور ssh خارجی که Mathematica نصب نشده است اجرا کنم؟
|
1508
|
لطفاً : subIDs = {AK6، CF11، CL4، FC21، MK5}; subColors = {Light Orange، Light Blue، Light Yellow، Light Green, Light Red} گرافیک[{subColors[[Flatten@Position[subIDs, #, 3]]],Rectangle[]}]&/@subIDs  چگونه می توانم از خروجی موقعیت 1 به عنوان مثال به جای {1} که به نظر می رسد مشکل من باشد.
|
با استفاده از موقعیت [] از {} خارج شوید
|
51719
|
آیا این حس را دارید که ولفرام آلفا گاهی گنگ بازی می کند؟ مثلاً گاهی اوقات میتوانم آن را وادار به اطاعت از یک فرمان Flatten به تنهایی یا شاید Flatten _and_ Sort کنم، اما اگر بخواهم آن را در جدول قرار دهم، در عوض با مستندات Mathematica دستور Table پاسخ میدهد. Wolfram Alpha همچنین به نظر من کاملاً از Plus@@ یا Times@@ ناتوان است، اگرچه گاهی اوقات می توانم Sum را به کار بیاندازم.
|
کدام نحوهای Mathematica در Wolfram Alpha در دسترس نیستند؟
|
18425
|
_Mathematica_ بسط عبارات با نمادها کند نیست، اما با ریشه های مربع بسیار کند است. در Maple یا Mupad هر دو سریع هستند: با ریشه مربع هر دو کمتر از یک ثانیه طول می کشند. در اینجا یک مثال است. Expand[(a + b + c + d + e)^100]; // زمانبندی Expand[(Sqrt[2] + Sqrt[3] + Sqrt[5] + Sqrt[6] + Sqrt[7])^100]; // زمان   آیا می توانید این را بازتولید کنید؟ من از Mathematica9.0.0.0 و Maple16 در ویندوز 7 64 بیتی استفاده کردم. **به روز شده** Maple و Mupad نیز نتیجه دقیق را می دهند، لطفاً تصویر زیر را ببینید. برابر است با نتیجه Mathematica. 
| |
25265
|
من سعی می کنم خروجی این کد را که دارای ضربدر، دایره و فاصله است بخوانم. به دلایلی، خروجی با حروف بسیار کوچک است، بنابراین من می خواهم آن را در ASCII و/یا با حروف بزرگتر دریافت کنم تا راحت تر قابل خواندن باشد.  بنابراین > 1. چگونه می توانم خروجی Mathematica را در ASCII دریافت کنم، مثلاً جدول سبک > قبلی فقط دارای ضربدرها، دایره ها و فضاها؟ > > 2. آیا تنظیماتی برای کنترل قالب بندی خروجی برای تعیین اندازه نوشتار مانند ضربدرها، دایره ها و خطاها وجود دارد؟ آیا محیط > متغیرهایی برای تنظیم اندازه نوشته وجود دارد؟ > >
|
خروجی Mathematica در ASCII یا اندازه متن بزرگتر برای خروجی؟
|
58670
|
من فهرستی از فهرستها را دارم که به این شکل است: «{{{x1، y1}، {x2، y2}}، {x1، y1}،...}}». علاوه بر این من یک افسانه تعریف کرده ام که از نام فایل ها گرفته شده است. اکنون میخواهم این دادهها را به صورت پویا رسم کنم، فهرستهای فرعی را در یک «ListLinePlot» اضافه/حذف کنم، به عنوان مثال. با یک چک باکس. این بخشی از کدی است که من تا کنون دارم: وارد کردن داده ها: فایل ها = نام فایل[*.dat]; data = Import[#, Data] & /@ files; legend = StringReplace[files, .dat -> ]; تا کنون من طرح را به این صورت ساخته ام: plot1 = ListLinePlot[data[[1]], PlotLegends -> legend[[1]]]; plot2 = ListLinePlot[داده[[2]]، PlotLegends -> legend[[2]]]; دستکاری[نمایش[ If[x1 == True, plot1, Sequence @@ {}], If[x2 == True, plot2, Sequence @@ {}], {{x1, True, plot1}, {True, نادرست}}، {{x2، True، Plot2}] آیا ممکن است راه دقیق تری برای درک این موضوع، شاید به صورت خودکار، برای لیست زیر لیست ها وجود داشته باشد؟
|
Dynamic ListLinePlot
|
28171
|
من دادههایی را از یک فایل CSV بارگیری کردهام که میخواهم آن را در «بارچارت» ترسیم کنم، اما میخواهم به جای کل مجموعه داده، «0:100» را رسم کنم. آیا راهی برای تنظیم محدوده برای داده وجود دارد؟ تا کنون من فقط همه چیز را ترسیم می کنم: داده = Import[/Users/matek/NetworkTest/without_use_in_and_out.csv، Table] Show[ BarChart[data, ChartLegends -> {TX، RX}]، ImageSize -> 600 ] `داده`: {{1,2},{3,4},{5,6},...}
|
انتخاب محدوده هنگام ترسیم داده ها از آرایه
|
38093
|
من سعی می کنم برای یک ODE غیر خطی راه حلی پیدا کنم، در زیر کدی وجود دارد که برای مشکل من کار می کند. s = NDSsolve[{y''''[x] + y[x]^2 y''[x] - y'[x] == 0, y[0] == 0, y'[0] == 0, y''[1] == 1}, y, {x, 0, 1}]; نمودار[Evaluate[{y[x]، y'[x]، y''[x]} /. s], {x, 0, 1}] 1 سوال چگونه معادلات خطوطی را که رسم می شوند بدست می آورید؟ بنابراین روی x از 0 تا 1 بگویید معادله خط چیست. 2 چگونه می توان همان مسئله را حل کرد اما با استفاده از جایگزینی u=dy/dx؟ u''[x] + y[x]^2 u'[x] - u[x] == 0، u[0] == 0، u'[1] == 1 و برای به دست آوردن باید ادغام کنیم مقدار y، مطمئن نیستید که چگونه آن را به عنوان یک BC نیز تنظیم کنید. متشکرم
|
حل NLODE با جایگزینی
|
16275
|
من از PlotLegends در نسخه 9 استفاده می کنم. به نظر میرسد که در نمونههای مستندسازی، طرحها و افسانهها در یک گرافیک ترکیب شدهاند: در اینجا یک مثال از «LineLegend» در مستندات آمده است: Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 5}، PlotLegends -> LineLegend[Expressions]] که این را خروجی می کند (به نحوه انتخاب افسانه در نمودار توجه کنید):  اما اگر همین خط توسط من ارزیابی شود به این صورت می شود:  آیا این رفتار پیشفرض است؟ آیا Wolfram گرافیک را به جای خروجی برای مستندات خود قرار داده است؟ اگر این رفتار پیش فرض است، آیا می توان آنها را بدون ایجاد یک تصویر شطرنجی ترکیب کرد؟ **به روز رسانی:** معلوم می شود که اسناد _Mathematica_ گاهی اوقات حاوی تصاویر شطرنجی برای خروجی است که باعث سردرگمی اولیه می شود. نکته اصلی این سوال، رفتار تابع Legended (و مرتبط) و صادرات تصاویر همراه با آن است. منوی زمینه و دستور Export با این موضوع متفاوت است.
|
چرا PlotLegends با Plots ترکیب نمی شوند؟
|
35560
|
مثال های زیر را در نظر بگیرید: Ftten @ Table[ f[a, b, c], {a, 1, 3}, {b, 1, 3}, {c, 1, 3}] == f @@@ Tuples[ محدوده[3]، 3] صاف کردن جدول @[ اگر[ a != b != c، f[a، b، c]، ارزیابی نشده[]]، {a، 1، 3}، {b، 1، 3}، {c، 1، 3}] == f @@@ جایگشت[ محدوده[3]، {3}] صاف کردن @ Table[ f[a، b، c]، { a، 1، 5}، {b، a + 1، 5}، {c، b + 1، 5}] == f @@@ زیر مجموعهها[ محدوده[5]، {3}] > > درست > True > True > آیا تابع داخلی مشابهی وجود دارد که این کار را انجام دهد: Flatten @ Table[ f[a, b, c], {a, 1, 5}, {b, a, 5}, {c, b, 5}] به روشی ساده تر؟
|
ساختار حلقه تودرتو معادل
|
32555
|
`ProteinData[SERPINA1، MoleculePlot] نمودار دقیق Graphics3D را در زیر نشان می دهد. من میخواهم کپیهای کوچک زیادی از این شی بسازم و آنها را در یک صحنه «Graphics3D» قرار دهم، اما با مشکلات عملکردی مواجه هستم، زیرا مولکولهای گرافیکی شی یک شبکه بسیار پیچیده است. آیا روش های کلی برای کاهش کیفیت/جزئیات اشیاء گرافیکی مانند شکل زیر وجود دارد که به من امکان می دهد بسیاری از آنها را در یک صحنه قرار دهم؟ 
|
کاهش کیفیت صحنه Graphics3D برای بهبود عملکرد؟
|
30316
|
من سعی می کردم به این سوال پاسخ دهم، اما با نحوه صحیح نوشتن قانون تبدیل مشکل داشتم. تلاش برای نوشتن قانونی برای تبدیل «Gamma[1/2 + n]» به «Sqrt[Pi] (Factorial2[2 *(n - 1/2) - 1])/2^(n - 1/2)» . در مورد شرایط زمانی که این تحول بعدا معتبر باشد نگران خواهد شد. من در حال حاضر حتی نمی توانم Simplify را مجبور به استفاده از این قانون کنم. قانون در حال فراخوانی است (من یک Print اضافه می کنم و آن را آنجا می بینم)، اما نتیجه نهایی که توسط تابع تبدیل برگردانده می شود استفاده نمی شود یا برگردانده می شود) من به این پاسخ نگاه کردم و آنچه را که وجود دارد امتحان کردم، اما هنوز موفق نشدم. اینها تلاش های من است. نتیجه دستور «Simplify» باید «Sqrt[Pi] (Factorial2[2 *(n - 1/2) - 1])/2^(n - 1/2)» را در این مثال برگرداند. من مطمئن نیستم که آیا این موضوع محدوده است. آیا می توان از «If» یا «Cases» در TransformationFunction استفاده کرد یا باید فقط بر اساس نحو «/ باشد. :>`؟ کاش کمک نمونه های بیشتری داشت. فقط 3 مثال اساسی نشان داده شده است و بس. هنگامی که یک عبارت در داخل تابع تغییر شکل استفاده می شود (مانند این مورد، «Gamma[1/2 + n]» سپس «n» در اینجا به عنوان نماد سراسری در نظر گرفته می شود، درست است؟ منظورم این است که $$n یا آن را ندارد. به نظر می رسد که چرا هیچ کدام از اینها کار نمی کنند Sqrt[Pi] (Factorial2[2*(n - 1/2) - 1])/2^(n - 1/2) & Simplify[Gamma[1/2 + n]، TransformationFunctions -> {Automatic, f} ]  ClearAll[n, f, e]; - 1/2)، e] Simplify[Gamma[1/2 + n]، TransformationFunctions -> {Automatic، f}] http://reference.wolfram.com/mathematica/ref/TransformationFunctions.html
|
چگونه از TransformationFunctions در یک عبارت ترکیبی استفاده کنیم؟
|
8322
|
میتوان نمودارها را GraphPlot[{1 -> 2, 2 -> 3, 3 -> 4, 4 -> 5, 5 -> 1, 1 -> 1, 5 -> 5}] ساخت و میتوان ورودی را تعمیم داد. که یکی لبه های GraphPlot را برچسب گذاری می کند[{1 -> 2, {2 -> 3, my favorite edge}, 3 -> 4, 4 -> 5, 5 -> 1, 1 -> 1, 5 -> 5}] اکنون در راهنمای Mathematica برای GraphPlot، در زیر Options و سپس EdgeRenderingFunction، میتوان مثال GraphPlot را پیدا کرد[{1 -> 2, 2 -> 3, 3 - > 4، 4 -> 5، 5 -> 1، 1 -> 1، 5 -> 5}، EdgeRenderingFunction -> (اگر [ First[#2] == آخرین[#2]، {قرمز، پیکان[#1]}، {GrayLevel[0.5]، پیکان[#1]}] و)] میخواهم از این استفاده کنم برای تغییر رنگ لبه ها با توجه به نام آنها، یعنی اگر لبه عبارت لبه مورد علاقه من باشد، آن لبه باید سبز باشد. مشکل این است که یک بار از EdgeRenderingFunction، GraphPlot[{1 -> 2, {2 -> 3, my favorite edge}, 3 -> 4, 4 -> 5, 5 -> 1, 1 -> 1, 5 استفاده می کنم. -> 5}، EdgeRenderingFunction -> (اگر [ First[#2] == Last[#2]، {Red, پیکان[#1]}، {GrayLevel[0.5]، پیکان[#1]}] و)] دادههای فراتر از «2 -> 3» نادیده گرفته میشوند. چگونه این مشکل را حل کنیم؟ (من واقعاً مجبور نیستم از EdgeRenderingFunction برای تغییر رنگ استفاده کنم، فقط میخواهم بیش از نام فقط به برخی از لبههای خاص اشاره کند.)
|
کار بر روی رفتار EdgeRenderingFunction
|
46112
|
من با ساخت حلکنندههای عددی برای کلاس مدلسازی که در آن هستم کار میکنم و میخواهم از مدیریت بازگشتی داخلی که در mathematcia تعبیه شده است استفاده کنم، اما به نظر میرسد مشکلی وجود دارد. NDSolve نتایج بسیار سریعی را به من می دهد که با این موارد مطابقت دارد، اما آنها بسیار کند هستند. روش اویلر برای 20 مرحله تقریباً یک دقیقه طول می کشد تا کامل شود، و Runge-Kutta به سادگی برای همیشه در آنجا می نشیند اگر من از 6 مرحله بالاتر بروم. من میدانم که باید سریعتر باشند، و میتوانم آنها را بهاندازه کافی آسان به عنوان حلقهها انجام دهم، اما میخواهم بدانم چگونه میتوانم آنها را با همان سرعتی که باید کار کنند. من مطمئن هستم که من فقط چیزی را از دست داده ام. (*روش اویلر*) a = 20; h1 = 2./(a); f1[t_, x_] := 2 x - 2 t^2 - 3; t1[k_] := t1[k - 1] + h1; y1[k_] := y1[k - 1] + h1*f1[t1[k - 1]، y1[k - 1]]; t1 [0] = 0; y1[0] = 2; y1[a] (*Runge-Kutta*) b = 6; h2 = 2/b; K1[k_] := h2*f2[t2[k]، y2[k]]; K2[k_] := h2*f2[t2[k] + 1/2*h2، y2[k] + 1./2*K1[k]]; K3[k_] := h2*f2[t2[k] + 1/2*h2، y2[k] + 1/2*K2[k]]; K4[k_] := h2*f2[t2[k] + h2، y2[k] + K3[k]]; f2[t_, y_] := 2 y - 2 t^2 - 3; t2[k_] := t2[k - 1] + h2; y2[k_] := y2[k - 1] + 1/6 (K1[k - 1] + 2*K2[k - 1] + 2*K3[k - 1] + K4[k - 1]); t2 [0] = 0; y2[0] = 2; y2[b]
|
چرا توابع بازگشتی من اینقدر کند اجرا می شوند؟ و چگونه آنها را تعمیر کنم؟
|
11151
|
من اغلب با جداول بزرگی کار می کنم که می خواهم به نوعی مانند یک پایگاه داده رفتار کنم. در اینجا یک جدول مثال است. theTable = {{id، color، size، طعم}، {1آبی، 5، گیلاس}، {2سبز،5نباتی}، { 3,blue,20,peppermint} } در یک پایگاه داده از SELECT * FROM `theTable` WHERE `color` = 'blue' AND `size' > 10 میپرسم و به طور مؤثر {{3, آبی، 20، نعناع فلفلی}} در پاسخ. در _Mathematica_، باید «شماره ستون» را برای «color» و «size» تعیین کنم، سپس از «Cases» با «And» برای انجام همان کار استفاده کنم. موارد[TheTable[[2 ;;]], a_ /; و[a[[2]] == آبی، a[[3]] > 10]] این از نظر عملیاتی بسیار دست و پا چلفتیتر از روش پایگاه داده است. متأسفانه راهاندازی یک پایگاه داده برای هر جدولی کار اضافی زیادی است، به ویژه از آنجایی که من میخواهم به هر حال دادهها به mma ختم شوند. چگونه می توان این رویکرد را بهبود بخشید؟ به طور خاص، چگونه می توانم راحت تر از نام ستون ها به جای شماره قطعه آنها استفاده کنم؟ و چگونه می توانم از الگوی زشت a_/;f[a] اجتناب کنم؟
|
چگونه می توان یک جدول بزرگ را به عنوان یک پایگاه داده در نظر گرفت؟
|
56424
|
در تابع نزدیکترین ، می توانم تابع سفارشی خود را با استفاده از گزینه DistanceFunction تعریف کنم. به عنوان مثال: dist[{u_، v_}، {x_، y_}] := 3 Abs[u - x] + 2 Abs[v - y] که میتوانم از آنها مانند نزدیکترین استفاده کنم[{ {1.5، .6}، { 2، 0}، {1.25، 1.25}}، {0، 0}، DistanceFunction -> dist] آیا می توان یک DistanceFunction برای RegionNearest تعریف شده توسط کاربر در **V10**؟ من نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم.
|
DistanceFunction تعریف شده توسط کاربر برای RegionNearest
|
26583
|
من یک تابع عددی zz دارم: zz[s_ ? NumericQ] := so3toE3[Inverse[yn[s]].ND[yn[k]، k، s]]; سایر توابع درگیر دارای 2 صفحه کد هستند که آنها را تعریف می کند، بنابراین فعلاً آن را باقی می گذارم مگر اینکه از شما خواسته شود جزئیات بیشتری ارائه کنم Print[A0]; چاپ[ND[zz[kk]، kk، 1]]; Print[J1 A=0, NIintegrate[Norm[ND[zz[kk], kk, tt] ], {tt, 0, 1}, Method -> {TrapezoidalRule, Points -> 100}, MaxRecursion -> 0، PrecisionGoal -> 3]] چاپ[فقط J1 A، NIintegrate[Norm[A0], {tt, 0, 1}, Method -> {TrapezoidalRule, Points -> 100}, MaxRecursion -> 0, PrecisionGoal -> 3]]; Print[J1, NIintegrate[Norm[ND[zz[kk], kk, tt] - A0], {tt, 0, 1}, Method ->{TrapezoidalRule، Points -> 100}، MaxRecursion -> 0، PrecisionGoal -> 3]]؛ خروجی عبارات قبلی عبارتند از: {0.5،-0.1،0.} {-1.57106،4.25392،-0.435128} J1 A=0 4.21996 J1 A only 0.509902 اینها مطابق انتظار هستند. مشکل زمانی رخ می دهد که من سعی می کنم A0 را از عبارت دیگر کم کنم: NIntegrate::inum: Integrand Sqrt[Abs[-0.5+1/63 (Times[<<2>>]+Times[<<2>>]) ]^2+Abs[0. +1/63 (Times[<<2>>]+Times[<<2>>])]^2+Abs[0.1 +1/63 (Times[<<2>>]+Times[<<2> >])]^2] عددی در {tt} = {0.} نیست. >> NIintegrate::inum: Integrand Sqrt[Abs[-0.5+1/63 (Times[<<2>>]+Times[<<2>>])]^2+Abs[0. +1/63 (Times[<<2>>]+Times[<<2>>])]^2+Abs[0.1 +1/63 (Times[<<2>>]+Times[<<2> >])]^2] عددی در {tt} = {0.} نیست. >> J1 NIintegrate[Norm[ND[zz$1746189[kk],kk,tt]-A0$1746189],{tt,0,1},Method->{TrapezoidalRule,Points->100},MaxRecursion->0,PrecisionGoal ->3] چرا کم کردن «A0» از «ND[zz[kk]، kk، tt]» مشکلی ایجاد میکند حتی اگر میدانم که هر دو بردارهای یک بعد هستند؟ آیا راهی برای اعلام وجود دارد که zz بردار طول[] برابر با 3 است؟ با تشکر
|
مسئله ای را که با انواع ناشناخته انجام می شود، یکپارچه کنید
|
11523
|
این سوال واقعاً یک مشکل خاص و روش شناختی در مورد بهترین شیوه های MMA است. من می خواهم سیستمی از فرآیندهای تصادفی را شبیه سازی کنم. اگر این یک حرکت هندسی براونی یا پیادهروی تصادفی باشد، ماهیت بازگشتی (تک متغیری) مسئله به این معنی است که «FoldList» یا «Nestlist» به راحتی و منظمی اجرا میشود. با این حال، اگر بخواهم یک فرآیند بازگشت میانگین را شبیه سازی کنم که خود میانگین بلندمدت برگرداندن میانگین دارد؟ در حال حاضر، من نمیتوانم روش کارآمد MMA را برای انجام آن به غیر از یک حلقه «For» پیدا کنم. برای مثال، کد زیر یک فرآیند OU را برای تورم با گرایش مرکزی تصادفی شبیهسازی میکند: Clear[Global`*]; norθ[mu_, sigma_] := تصادفی[NormalDistribution[mu, sigma]]; norπ[mu_, sigma_] := تصادفی[NormalDistribution[mu, sigma]]; deltaθt[θnow_] :=-λθ*(θnow-θbar)*deltaT + σθ*norθ[0, 1]*Sqrt[deltaT] deltaπt[πnow_] := -λπ*(πnow - θnow)*deltaT + σπ*norπ [0, 1]*Sqrt[deltaT] λθ = 0.07; σθ = 1.2; θbar = 2; θnow = 2; λπ = 1.; sp = 1.25; πnow = 2; deltaT = 1/12; noYear = 100*12; فرآیند = درو[برای[i = 1، i < noYear، i++، Sow[{i، πnow، θnow}]; πnow = deltaπt[πnow] + πnow; θnow = deltaθt[θnow] + θnow; ]][[2، 1]]؛ تورم = فرآیند[[همه، {1، 2}]]; هدف = فرآیند[[همه، {1، 3}]]؛ ListLinePlot[{تورم، هدف}]
|
شبیه سازی فرآیندهای تصادفی به روش MMA
|
11521
|
من می خواهم از این کد جاوا در داخل _Mathematica_ با استفاده از J/Link استفاده کنم. Google Maps API Encoded Polylines را به لیستی از نقاط تبدیل می کند. من آموزش _Mathematica_ را امتحان کردم اما گم شدم. کد جاوا وجود دارد: private List<GeoPoint> decodePoly(String encoded) { List<GeoPoint> poly = new ArrayList<GeoPoint>(); int index = 0, len = encoded.length(); int lat = 0، lng = 0; while (index < len) { int b, shift = 0, result = 0; do { b = encoded.charAt(index++) - 63; نتیجه |= (b & 0x1f) << shift; shift += 5; } while (b >= 0x20); int dlat = ((نتیجه & 1) != 0 ? ~(نتیجه >> 1) : (نتیجه >> 1)); lat += dlat; shift = 0; نتیجه = 0; do { b = encoded.charAt(index++) - 63; نتیجه |= (b & 0x1f) << shift; shift += 5; } while (b >= 0x20); int dlng = ((نتیجه & 1) != 0 ? ~(نتیجه >> 1) : (نتیجه >> 1)); lng += dlng; GeoPoint p = جدید GeoPoint((int) (((double) lat / 1E5) * 1E6), (int) (((double) lng / 1E5) * 1E6)); poly.add(p); } return poly; } به عنوان مثال: wjiGtdpcNrAlBJZ باید 43.64175، -79.38651 43.64133، -79.38706 43.64127، -79.3872 را برگرداند. من هیچ تجربه ای در جاوا ندارم. کد از اینجا آمده است.
|
استفاده از J/Link برای رمزگشایی رشته های پلی لاین Google Maps
|
33046
|
تابع «f» را در نظر بگیرید که باید به صورت f[{{1, 2}, {3, 4}, {5, 6, 7}}] > > {f[{1, 2}], f[{3 , 4}], f[{5, 6, 7}]} > کد زیر مطابق انتظار Dig[ls_?VectorQ] کار نمی کند := 10^Range[Length@ls - 1, 0, -1].ls; SetAttributes[fromDig, Listable]; fromDig@{{1، 2}، {3، 4}، {5، 6}} با استفاده از «Compile»، Clear[Global*] راهی پیدا کردم. cfromDig = Compile[{{A, _Integer, 1}}, 10^Range[Length@A - 1, 0, -1].A, RuntimeAttributes -> {Listable}]; cfromDig[{{1، 2}، {3، 4}، {5، 6}}] آیا راه بهتری وجود دارد؟
|
چگونه می توانم یک تابع Listable را تعریف کنم که فقط برای یک برداری اعمال می شود؟
|
49127
|
من یک لیست «{{a1، a2، a3}،{b1، b2، b3}، ...}» دارم و میخواهم اعداد کمتر از 10 را با «0x» جایگزین کنم (فقط 0 را قبل از عنصر وارد کنید، به طوری که 2 -> 02، 3 -> 03، و غیره). چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ برای روشن شدن موضوع، من بعداً این جدول را صادر می کنم و آن را از طریق برنامه ای اجرا می کنم که آن را در پایگاه داده آپلود می کند. این اعداد شناسایی برای اشیاء مختلف هستند و به دلایلی لیست باید همه تراز شوند. اگر فقط آن را همانطور که هست صادر کنم، چیزی شبیه > > 1 2 3 > 20 40 55 > دریافت می کنم که برنامه قادر به خواندن آن نیست.
|
قالب بندی مشروط عناصر در یک لیست
|
37129
|
من باید مقدار ثابت گرانشی را بدست بیاورم: QuantityMagnitude[Constant Gravitational] چرا این کار نمی کند؟ قبلاً بسته «PhysicalConstants» را بارگیری کردهاید.
|
چگونه مقدار ثابت های فیزیکی را بدست آوریم؟
|
32956
|
من سعی می کنم محاسبات جبر کوانتومی را در _Mathematica_ انجام دهم. تا به حال میتوانستم ضرب غیر تعویضی را خطی کنم و توانها را فاکتورسازی کنم. با این حال، من هنوز برخی از مسائل مربوط به انجمن را دارم. به طور خاص، من میخواهم بتوانم عبارات پرانتزی مانند «a ** (b ** c)» را حذف کنم و «a ** b ** c» را دریافت کنم. دلیل آن این است که من قبلاً رویهای دارم که «a^2 ** b» را با «a ** a ** b» جایگزین میکند، اما وقتی پرانتز (a ** (a *) داشته باشم کار نمیکند. * ب))`. کسی میدونه چطور میشه بر این مشکل غلبه کرد؟
|
ساده سازی با ضرب غیر تعویضی
|
37532
|
من با کارکردن StreamPoint اولیه صریح مشکل دارم. تعداد خطوط جریان با تعداد نقاط اولیه یکسان نیست. من چه غلطی می کنم؟ پاک کردن [Global`*] KDIM = 178.2; KDNA = 9900; n = 7; b1 = 1.6; b4 = 0.003; b3 = b4/10; b2 = (b1 + b3)/2; b1 = b1 - b4; b2 = b2 - b4 ; b3 = b3 - b4; گاما1 = 0.0012; گاما2 = 0.0012; r2 = 2.3; M[x1_] := (KDIM/KDNA)*((1 + (1 + (4/KDIM)*(2*x1))^(1/2))/(2*(2*x1)))^ 2 Y1[x1_، x2_] := r2*x2 - gamma2*x1; Y2[x1_، x2_] := n*((M[x1]/(1 + M[x1]*3*x1))*(b1 + b2 + b3)*x1) + n*b4 - گاما1*x2؛ معادله = {Y1[x، y]، Y2[x، y]}; xmin = 20000; xmax = 50000; ymin = 0; ymax = 30; نقاط = تاپل[{محدوده[xmin, xmax, xmax/20],Range[ymin, ymax, ymax/5]}]; gv = VectorPlot[eqs, {x, xmin, xmax}, {y, ymin, ymax},VectorPoints -> Fine, VectorScale{Automatic, Automatic},StreamPoints -> points, StreamStyle -> {Red, Line}, PlotRange -> {{xmin، xmax}، {ymin، ymax}}] ![Too Few Streamlines\]!\[انتظار داشتم 100 خط استریم بگیرم، اما فقط 2 تا می گیرم و آنها کوتاه هستند](http://i.stack.imgur.com/6gKj2.jpg) انتظار داشتم 100 بگیرم streamlines، اما من فقط 2 دریافت می کنم و آنها کوتاه هستند
|
StreamPoint صریح
|
16270
|
من باید معادله ای از نوع $$a z+b \overline{z}=c$$ را با $a,b,c\in\mathbb{C}$ حل کنم. روش من این است که $F(z)=a z+b \overline{z}-c$ تبدیل $z$ به $x+i y$ را تنظیم کنم و سپس با فرض $x,y\in\mathbb یک سیستم خطی واقعی بدست آوریم. {R}$ و حل کنید $$\frac{F(x+i y)+\overline{F(x+i y)}}{2}=0$$ $$\frac{F(x+i y)-\overline{F(x+i y)}}{2i}=0.$$ مشکل من این است که برای برنامهای که دارم مینویسم این اتفاق باید زیاد بیفتد و میخواستم بدانم آیا راه سریعتری برای آن وجود دارد. انجام این کار اگر ریاضیات بتواند مستقیماً این سیستم های خطی را حل کند، ایده آل خواهد بود.
|
معادله خطی با اعداد مختلط
|
33078
|
من در حال تجزیه و تحلیل برخی از تغییرات از توزیع قانون قدرت (تقریباً با شاخص توان -4) با استفاده از هیستوگرام [دادهها، خودکار، PDF] هستم در حالی که گزینه `ScalingFunctions->{Log, Log}` به حفظ نتایج در چشم انداز کمک زیادی می کند، من واقعا نمی توانم انحرافات کوچکی از قانون قدرت ببینم زیرا روند غالب در نمای log-log یک خواهد بود. تابع خطی با شیب تقریبی -4. ترفند معمول در چنین مطالعاتی این است که pdf حاصل را با تقسیم کردن آن بر روند تقریبی مقیاس کنید، یعنی برای ورودیهای bin چیزی مانند ScalingFunctions->{Log, Function[{count, center}, Log[center^4 میخواهم. count]]} به جای «عملکرد[x, Log[x]]» که با گزینه «Log» دریافت میکنم. متأسفانه به نظر میرسد «هیستوگرام» این تابع را تنها با یک آرگومان فراخوانی میکند که تعداد bin مربوطه (یا مقدار pdf در مورد من) است، بر خلاف مثال. Plot که RegionFunction را با تمام مختصات و توابع ترسیم مشابه دیگر در Mathematica فراخوانی می کند. آیا راهی برای متقاعد کردن Mathematica برای فراخوانی توابع مقیاسبندی نه تنها با مقدار bin، بلکه با مرکز bin یا محل لبههای bin وجود دارد؟
|
چگونه شمارش هیستوگرام را با مقدار bin center مقیاس کنیم؟
|
16279
|
در اینجا دو مثال وجود دارد: RowReduce[{{3, 1, a}, {2, 1, b}}] به {{1, 0, a - b}, {0, 1, -2 a + 3 b} ارزیابی می شود } اما RowReduce[{{1, 2, 3, a}, {4, 5, 6, b}, {7, 8, 9, c}}] به {{1, 0, -1، 0}، {0، 1، 2، 0}، {0، 0، 0، 1}} نتیجه مستقل از «a»، «b» و «c» است. از آنجایی که میخواهم مراحل کاهش را بدانم، برای حسابداری «الف»، «ب» و «ج» اضافه میکنم. اما در مثال دوم کار نمی کند. آیا مشکلی وجود دارد یا راهی برای پیگیری مراحل کاهش وجود دارد؟
|
RowReduce: حل بردار منبع (a, b, c) در ماتریس افزوده
|
46114
|
من باید این حد را بدون استفاده از قانون L'Hopital ثابت کنم: $$\lim_{x\to 0} \frac{(1+a\,x)^{1/4} - (1+b\,x) ^{1/4}}{x} = \frac{a-b}{4}$$ چگونه میتوانم آن را در _Mathematica_ انجام دهم؟
|
چگونه می توانم حد را بدون استفاده از قانون L'Hopital محاسبه کنم
|
51240
|
من به ارزیابی عددی انتگرال زیر علاقه مند هستم: $\int \prod_{i=1}^n dx_i \delta(\sum_{i=1}^n x_i) \prod_{i=1}^n f_i( x_i)$ که در آن $f(x)$ یک تابع پیچیده است. متأسفانه به نظر می رسد NIntegrate با خطاهای بسیار بزرگ پاسخ می دهد. به نظر می رسد این مشکل از انتگرال چند بعدی باشد. این تابع شامل نوسانات فاز ($\sim e^{ikx}$) است که می تواند یکی از دلایل آن باشد. در عمل $n\sim 5$، اگرچه مطمئناً بهتر است اگر بتوانم $n$ بزرگ بگیرم. برای مقایسه، میتوانم یک $\int \prod_{i=1}^n dx_i \prod_{i=1}^n f_i(x_i)$ انتگرال در نظر بگیرم، اما بهجای ارزیابی کل این عبارت در NIntegrate، میتوانم انتگرال $\prod_{i=1}^n \left(\int dx_i\, f_i(x_i)\right)$ باشد، ابتدا انتگرال 1 بعدی و سپس یک محصول بگیرید. به نظر می رسد که این پاسخی است که از نظر عددی بسیار بهتر از NIintegrating انتگرال n بعدی است. [من به صورت عددی هویت ریاضی شناخته شده را بررسی می کنم، بنابراین چیزی برای مقایسه دارم. یکی با تابع دلتا با $SU(N)$ مطابقت دارد، یکی بدون $U(N)$.] مشکل با تابع دلتا، با 1 تابع دلتا، این است که انتگرال فاکتورسازی نمی شود. با این حال، امیدوارم راهی برای دستیابی به دقت عددی وجود داشته باشد، به جای brute-force NIintegrate کل عبارت. در هر صورت من از هر پیشنهادی برای دقت عددی بهتر استقبال می کنم.
|
NIintegrate (انتگرال چند بعدی)
|
40619
|
آرایه از کلمات زبان های مختلف تشکیل شده است. من باید عناصر را به ترتیب حروف الفبا معکوس مرتب کنم و لیستی از عناصر را تهیه کنم که از حروف انگلیسی تشکیل شده است. نمونه ای از آرایه که از کلمات انگلیسی و روسی تشکیل شده است: m = {computer، экзамен، elephant، stol، bread، telefon، exception، desktop، best، колонка، زوم، سفایر، ярость}; مرتبسازی با «Reverse@Sort[m]» و «Sort[m]» فقط با کلمات انگلیسی کار میکند. «Select[m, LetterQ]» میتواند فهرستی از کلمات انگلیسی ایجاد کند. مشکل یک زبان متفاوت است (به عنوان مثال، روسی)
|
مرتب سازی یک آرایه با کلمات در زبان های مختلف
|
32038
|
چرا FullSimplify[Abs[a*Cos[x]]^2, فرضیات -> {{a, x} ∈ Reals}] به (a*Cos[x])^2 ساده نمی شود اما این عبارت Simplify[ (a *Cos[x])^2 == Abs[a*Cos[x]]^2، فرضیات -> {{a، x} ∈ واقعی}] بازده درست است؟ من از _Mathematica 8.0_ استفاده می کنم.
|
نمی توان Abs[a*Cos[x]]^2 را ساده کرد
|
25267
|
من می خواهم Mathematica تشخیص دهد که A.(-B.C)+A.B.C = 0 اما FullSimplify و موارد مشابه عبارت را همانطور که هست باقی می گذارد. چگونه می توانم این را دور بزنم؟
|
گسترش عبارات ماتریس
|
32522
|
اگر کاربر هنگام اجرای یک اسکریپت Control-C را بزند، یک اعلان «وقفه» دریافت میکند، جایی که باید «خروج» یا «خروج» را برای بازگشت به پوسته تایپ کند. میخواهم وقتی Control-C ضربه میخورد فوراً مترجم خارج شود. برای این منظور، میخواهم وقفه را بگیرم و «Exit» را اجرا کنم. آیا راهی برای این کار وجود دارد؟ یا گزینه بهتری هست؟
|
چگونه یک وقفه (Control-C) را در یک اسکریپت بگیریم؟
|
51862
|
در یک دوره معمولی الگوریتمهای علوم کامپیوتر، توجه زیادی به بحث صفها در مقابل پشتهها داده میشود، زیرا برنامهنویسان برای دستیابی به عملکرد الگوریتمی باید آگاهانه انتخاب کنند. یک مثال خوب برنامه Mathematica که شامل (صراحتا) انتخاب ساختارهای داده نیز می شود چیست؟ بیشتر این تاکتیکهای «جزئیات پیادهسازی» یا تاکتیکهای طراحی الگوریتمی بهصورت جعبه سیاه توسط ویژگیهای خاص Mathematica خودکار انجام میشود.
|
یک برنامه غیر پیش پا افتاده Mathematica که شامل انتخاب آگاهانه ساختار داده پشته در مقابل صف است چیست؟
|
6004
|
در یک سری فوریه، حداکثر کران خطا، تفاوت تابع و مجموع جزئی سری فوریه آن است. در یک بازه زمانی، با افزایش تعداد عبارتهای مجموع جزئی، خطا کاهش مییابد. $$e(x) = \left|f(x) − s(x)\right|$$ چگونه میتوانم تعداد عبارتهای مورد نیاز برای محاسبه مجموع جزئی را تعیین کنم تا حداکثر خطای محدود مشخصی داشته باشیم؟ برای مثال $|e(x)| ≤ 0.01$ یا $|e(x)| ≤ 0.001$ برای مثال در یک سوال معمولی، $f(x)$ به صورت $$f (x) = \begin{cases} 0 & -3 \leq x \leq 0\\\ x^2(3 - x تعریف میشود ) & 0 < x < 3 \end{cases}$$ یک تابع تناوبی با دوره $6$ است، یعنی $f (x + 6) = f (x)$ * نمودار $|e(x)|$ در مقابل $x$ برای $0 ≤ x ≤ 3$ برای چندین مقدار $m$. * کوچکترین مقدار $m$ را که برای آن $|e(x)| است بیابید ≤ 0.1$ برای همه $x$. ساخت سری فوریه برای این تابع تناوبی و ترسیم $|e(x)|$ در مقابل $x$ برای چندین مجموع جزئی مانند $m = 5، 10، 20$ آسان است. این را می توان با «DiscretePlot» انجام داد. چگونه می توانم کوچکترین مقدار $m$ (یعنی تعداد عبارت های مورد نیاز در مجموع جزئی برای دستیابی به یک محدوده خطای خاص) را پیدا کنم؟ من از Mathematica 6 و 7 استفاده می کنم.
|
محاسبه حداقل تعداد اصطلاحات مورد نیاز در یک سری فوریه برای دستیابی به یک کران بالایی خاص در خطا
|
20673
|
من دادههای زیر را دارم: bData = {{0.05، 0، 3.0198054316361485}، {0.05، 0.55، 1.1092237487369552}، {0.05، 1.، 0.8351261485}، {0.05، 1.، 0.8351261485، 0.8351261485} 0.3647962208597364}، {0.1، 0، 2.991741037155516}، {0.1، 0.55، 1.1270688044265789}، {0.1، 1.، 0.856، 0.846، 6 1.61، 0.5932718812318991}، {0.15، 0، 2.8183386248853517}، {0.15، 0.55، 1.6096377385996246}، {0.15، 1.1088595437185633}, {0.15, 1.61, 0.5368907021939747}} من دادههای خود را به صورت زیر رسم میکنم: p1 = ListPointPlot3D[bData, PlotStyle -> PointSize[LargePlot],D2 =bList[LargePlot],D2 =b[DlotPlot] Me PlotStyle -> None, Mesh -> All, InterpolationOrder -> 1(*,ClippingStyle\[Rule]None*), PlotRange -> All] Show[{p1, p2}] چیزی که می خواهم با این به دست بیاورم نشان دادن داده ها به وضوح اشاره می کنند و همچنین آنها را در جهت x و y با خطوط ساده به هم متصل کنید. من کارهای زیر را انجام دادم    من می خواهم تمام خطوط مورب را حذف کنم و فقط نقاط x و y را به هم وصل کنم جهت ها اگر «Mesh->Full» را انجام دهم، نتیجه زیر را دریافت می کنم:  آیا راهی برای علامت گذاری رئوس نیز وجود دارد، بدون نیاز به علامت گذاری روی هم قرار دادن دو طرح متفاوت؟ این برچسب زدن و افسانه سازی را که من نیز می خواهم پیچیده می کند.
|
مش سفارشی در ListPlot3D
|
16273
|
من به دنبال راهی برای جاسازی CDF در وبلاگ های octopress هستم. به نظر می رسد قطعات متحرک زیادی مانند جکیل، مایع و پیگمنت وجود دارد. من برای یک راهنما بومی در جنگل سپاسگزار خواهم بود.
|
پلاگین octopress برای CDF Reader؟
|
25262
|
با توجه به مجموعه هشت عنصری «{1،2،3،4،5،6،7،8}»، میخواهم همه چند مجموعهها (زیر مجموعههای با تکرار) با اندازه «n» را برشمارم، جایی که «n >= 3» است. `. برای مثال، با «n = 3»، مجموعههای «{1،1،1}، {1،1،2}، ...، {8،8،7}، {8،8،8}» همه پیدا شوند در حالت ایدهآل، من میخواهم بتوانم از طریق هر مجموعه تکرار کنم، نه اینکه یک لیست غولپیکر خرابکننده برنامه ایجاد کنم، تا بتوانم هر مجموعه را در زمانی که پیدا شد استفاده کنم. از آنجایی که «Binomial[n، k]» فقط برای مقادیر «k <= n» کار میکند، مطمئن نیستم که چگونه میتوان این کار را به بهترین نحو انجام داد.
|
چگونه چند مجموعه را برشماریم؟
|
6008
|
pts قطعه زیر را در نظر بگیرید = RandomReal[1, {3, 2}] g = Graphics[{Polygon[Dynamic[pts]]}, PlotRegion -> {{0, 0}, {2, 2}}]; پانل[LocatorPane[Dynamic[pts], g]] من می خواهم بتوانم مثلث را به عنوان یک کل بکشم. من هیچکدام را پیدا نکردم و فرض میکنم این باید از طریق کد اضافه شود، یعنی «EventHandler»، اما هیچ نمونهای از این پیدا نکردم. **سوال: چگونه می توانم چندین مکان یاب را انتخاب کنم و بر روی آنها عمل کنم، یعنی بکشم، مقیاس کنم، یک تبدیل به نقاط اعمال کنم؟**
|
LocatorPane، انتخاب چندین مکان یاب
|
51247
|
من ماتریسی از 0 و 1 دارم که تعدادی مسیر ناهمگون را تشکیل می دهد: * * *  * * * می خواهم طول های مسیرها، و از آن طیف، طولانی ترین طول (در مثال بالا: 27، با شروع از {1،14}). (کوتاه ترین طول ممکن 3 است، فقط از نحوه ایجاد این مسیرها. هرگز درخت یا چرخه وجود ندارد - فقط مسیرها). و یک همسایه 1، و سپس از سلول شروع در طول مسیر ردیابی کنید. این کاملاً ناخوشایند است. آیا کسی می تواند یک روش ساده تر را ببیند؟ کارایی دغدغه اصلی من در حال حاضر نیست. با تشکر از ایده های شما! این ماتریس نمایش داده شده در بالا است: * * * {{0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {1, 1, 0, 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 0، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0}، {0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 1، 1}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {1، 1، 0، 0، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1}، {0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0}، {1، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 1}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {1، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 1، 1}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0}، {0، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0}، {0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 0، 1، 1، 0}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 1}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 1}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0}، {0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0}، {1، 1، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0، 1، 1، 0}، {0، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}}
|
طولانی ترین مسیر در ماتریس 0/1
|
46119
|
من سعی می کنم برخی از فایل های svg را محاسبه کنم، پس از خواندن با Import[filename, XML] و برخی عملیات آسان، می توانم رشته منحنی bezier را که m است، دریافت کنم. 10.297065,122.86673، c، -1.1327165،-2.9517، \ -1.9996959،-5.44247، -1.926621،-5.53505، 0.073075،-0.0926، \ 3.957119،-0.67937، 8.63121،-1.30398، 51.148046,111.46463، \ 75.614452,102.94، 87.948536،91.308267، L، 93.5،86.072926، \ 68.309017,102.94، 68.309016،308267، L -13.855041،-0.02005، \ -25.421756،0.336936، -25.703812،0.793312، -0.282056،0.456376، \ 1.914958,3، 1.914958،3. 4.882253,6.157839، l، 5.395081،5.328064، \ -4.191269،3.372522، -4.19127،3.37251، -5.633788، 6.27-6، \ -5.633788,-6.202251، -8.192543،4.262229، c، -4.505899،2.344227، -8.454026،4.000749، -8.7738616،3 -0.31959،-0.31959، -1.579212،-2.234924، -2.79916،-4.256295، \ l، -2.218088، -3.675221، 7.125491، \. 9.721447,-4.65472، 21.775439،-12.818376، 29.827634،-20.200987، \ l، 6.702143،-6.144822، 4.027634،-20.200987، 4.027634، 61.178464,66.111369، 63,67.351969، 63،67.732472، c، \ 0.0.380504، -1.893694،2.621358، -4.2089208، -4.208208، 732472، c 54.583584,77، 80.791792،77، 107،77، l، 0.4.300463، c، \ 0.3.602014، -0.69025،5.119122، -4.25، 9.341089، C، \ 92.980914,102.22798، 77.402299،111.67795، 57118.39344، c، \ -11.332786،3.73023، -30.101934،8.14 -39.071725,9.19063، \ l، -5.571726،0.64939، -2.059484،-5.36673، z نحوه مدیریت داده ها در این پیوند توضیح داده شده است، بنابراین، هر راه خوبی برای دریافت وجود دارد یک تابع bezier از این داده ها؟
|
خواندن در منحنی bezier از فایل svg
|
32265
|
من سعی میکنم اسکریپتی بسازم که سفر بین سیارهای از زمین به مریخ را با استفاده از انتقال هومان شبیهسازی کند، اما برای رسیدن به سرعت فرار صحیح با چند مشکل مواجه هستم. من از یک سیستم مختصات Heliocentric x-y استفاده می کنم، بنابراین باید سرعت فرار را به اجزای x و y آن تقسیم کنم و سپس آن را به شرایط اولیه فضاپیمایی که به دور زمین می چرخد اضافه کنم. من سعی کردم از برخی معادلات استاندارد سرعت فرار بین سیاره ای استفاده کنم، اما تاکنون به این نتیجه رسیده ام که فضاپیما در جهت درست حرکت می کند، اما این کار را با سرعت بیش از حد انجام می دهد. این کدی است که سیستمی از ODE ها را حل می کند (من برای کدهای ترسناک عذرخواهی می کنم، من خیلی مطمئن نیستم که چگونه نمادهای ویژه Mathematica مانند اپسیلون ها و سیگماها را به یک پست انجمن اضافه کنم): (*ثابت جاذبه*) G = 6.672* 10^-11; زیرنویس[t، حداکثر] = 100000000; (*توده های خورشید، زمین، مریخ و ماهواره*) m[0] = AstronomicalData[خورشید، جرم]; m[1] = AstronomicalData[زمین، جرم]; m[2] = AstronomicalData[مریخ، جرم]; m[3] = 100; (*مواضع هلیوسنتریک زمین، مریخ و ماهواره*) p[1] = AstronomicalData[Earth, {Position, {2013, 1, 1, 0, 0, 1}}] p[2] = AstronomicalData[ مریخ، {موقعیت، {2013، 18، 1، 0، 0، 1}}] p[3] = AstronomicalData[ Earth, {Position, {2013, 1, 1, 0, 0, 1}}] + {0, -r[1] - 200000, 0}; (*شعاع های سیاره ای خورشید، زمین و مریخ*) r[0] = AstronomicalData[خورشید، شعاع]; r[1] = AstronomicalData[زمین، شعاع]; r[2] = AstronomicalData[مریخ، شعاع]; (* اجزای شعاع هلیوسنتریک زمین و مریخ*) rex = Norm[p[1][[1]]]; rey = هنجار[p[1][[2]]]; rmx = هنجار[p[2][[1]]]; rmy = هنجار[p[2][[2]]]; (*سرعت های هلیوسنتریک زمین، مریخ و فضاپیما محاسبه شده \ از طریق تقریب اختلاف مرکزی f'(x)=(f(x+h)-f(x-h))/2h*) v[1] = ((داده های نجومی[ زمین ، {Position, {2013, 1, 1, 0, 0, 1.001}}] - AstronomicalData[ زمین، {موقعیت، {2013، 1، 1، 0، 0، 0.999}}]))/(2 (0.001)); v[2] = ((AstronomicalData[ Mars, {Position, {2013, 18, 1, 0, 0, 1.001}}] - AstronomicalData[ Mars, {Position, {2013, 18, 1، 0، 0، 0.999}}]))/(2 (0.001)); (*سرعت فرار هذلولی برای فضاپیماهایی که به مریخ سفر می کنند*) v1x = Sqrt[(G m[0])/rex] (Sqrt[(2 rmx)/(rex + rmx)] - 1) v1y = Sqrt[(G m [0])/rey] (Sqrt[(2 rmy)/(rey + rmy)] - 1) (* Spacecraft first سرعت*) v[3] = v[1] + {-v1x، -v1y، 0} (*ضریب نرم کننده*) \[اپسیلون] = 0.001; (*حل عددی مسئله 4 جسمی، مدلسازی گرانش \ تعامل بین خورشید، زمین، مریخ و یک ماهواره مصنوعی*) soln = NDSolve[{ x[0]''[t] == -\!\( \ *UnderoverscriptBox[\(\[Sum]\)، \(i = 0\)، \(3\)]\(\((G\ m[i] \((\(x[0]\)[t] - \(x[i]\)[t])\))\)/ \*SuperscriptBox[\(( \*SuperscriptBox[\((\(x [0]\)[t] - \(x[i]\)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(y[0]\)[t] - \(y[i]\)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(z[0]\)[t] - \(z[i]\)[ t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\(\[Epsilon]\)، \(2\)])\)، \(3/2\)]\)\)، y [0]''[t] == -\!\( \*UnderoverscriptBox[\(\[Sum]\)، \(i = 0\)، \(3\)]\(\(((G\ m[i] \((\(y[ 0]\)[t] - \(y[i]\)[t])\))\)/ \*SuperscriptBox[\(( \*SuperscriptBox[\((\(x[0]\)[t ] - \(x[i]\)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(y[0]\)[t] - \(y[i]\)[ t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(z[0]\)[t] - \(z[i]\)[t])\)، \(2 \)] + \*SuperscriptBox[\(\[Epsilon]\)، \(2\)])\)، \(3/2\)]\)\)، z[0]''[t] == -\! \( \*UnderoverscriptBox[\(\[Sum]\), \(i = 0\), \(3\)]\(\((G\ m[i] \((\(z[0]\ )[t] - \(z[i]\)[t])\))\)/ \*SuperscriptBox[\(( \*SuperscriptBox[\((\(x[0]\)[t] - \(x[i] \)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(y[0]\)[t] - \(y[i]\)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(z[0]\)[t] - \(z[i]\)[t])\)، \(2\)] + \* SuperscriptBox[\(\[Epsilon]\)، \(2\)])\)، \(3/2\)]\)\)، x[1]''[t] == -\!\( \*UnderoverscriptBox[\(\[Sum]\)، \(i = 0\)، \(3\)]\(\((G\ m[i] \((\(x[1]\)[ t] - \(x[i]\)[t])\))\)/ \*SuperscriptBox[\(( \*SuperscriptBox[\((\(x[1]\)[t] - \(x[i]\)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(y[1]\)[t] - \(y[i]\)[ t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(z[1]\)[t] - \(z[i]\)[t])\)، \(2 \)] + \*SuperscriptBox[\(\[Epsilon]\)، \(2\)])\)، \(3/2\)]\)\)، y[1]''[t] == -\! \( \*UnderoverscriptBox[\(\[Sum]\), \(i = 0\), \(3\)]\(\((G\ m[i] \((\(y[1]\ )[t] - \(y[i]\)[t])\))\)/ \*SuperscriptBox[\(( \*SuperscriptBox[\((\(x[1]\)[t] - \(x[i] \)[t])\)، \(2\)] + \*SuperscriptBox[\((\(y[1]\)[t] - \(y[i]\)[t])\)، \(2\)] + \*Supe
|
سرعت فرار سفر بین سیاره ای زمین به مریخ
|
37322
|
من از ParallelTable برای ارزیابی تابعی استفاده می کنم که شامل NIntegrate است. تعداد زیادی پیام هشدار دهنده «NIntegrate::slwcon» وجود دارد. در واقع، هر هسته پیام های مشابهی را چاپ می کند. من می دانم که Mathematica این هشدارها را چاپ می کند و اکنون می خواهد آنها را سرکوب کند. من «بیصدا[]» و «خاموش[NIntegrate::slwcon» را امتحان کردم. اما به نظر می رسد که آنها هیچ تاثیری در هنگام استفاده از ParallelTable ندارند. چگونه می توانم هنگام استفاده از ParallelTable (هر) پیام هشدار را خاموش کنم؟
|
سرکوب هشدارها در ParallelTable
|
36861
|
فاصله عبارت اول شامل فضای اضافی قبل از `5` است. من می خواهم همان فاصله خط دوم را داشته باشم. HoldForm[4 .. 5] HoldForm[a .. b] آیا راهی برای تعلیق فاصله Mathematica، شاید با یک «StyleBox» وجود دارد؟
|
فاصله بین Repeed و عدد را تعلیق کنید
|
653
|
من به دنبال کاربردهای عملی تابع DynamicWrapper هستم. من اسناد را می خوانم و هرچه می گوید می دانم. من قدردان یک مثال واضح از یک رابط پویا مفید (یک برنامه) هستم که پیاده سازی آن بدون «DynamicWrapper» دشوار است.
|
کاربردهای عملی DynamicWrapper
|
44091
|
مدل ساده من این است: m[t_] := m[t] = m[t - 1]*p + 2 m[0] = 0 p = 0.5 من می توانم سیستم را به این صورت رسم کنم: دیسکرته[m[t]، { t, 0, 50}] اکنون، من میخواهم «p» را برای مدت کوتاهی، مثلاً از 10 تا 13، شوک بزنم که طی آن 0.8 میشود و سپس مقدار اصلی خود را بازیابی میکند. 0.5، پس از آن آیا Insert این کار را انجام می دهد؟
|
چگونه می توان شوک به پارامتر را در یک سیستم دینامیکی مدل کرد؟
|
39783
|
در پاسخ به این سوال: SolveAlways نابرابری را رد می کند، دستورات زیر را امتحان کردم: Clear[f, x] D[Erf[x f[x]]، x] Reduce[D[Erf[x f[x]]، x] <= 0، Reals] که خروجی زیر را می دهد: > (2 E^(-x^2 f[x]^2) (f[x] + x f'[x]))/Sqrt[[Pi]] > > Reduce::nsmet: این سیستم را نمی توان با روش های موجود برای > Reduce حل کرد. >> من می خواهم از رابطه D[Erf[x f[x]], x] <= 0 برای یافتن رابطه بین f[x] و f[x] در دامنه x استفاده کنم. >= 0`. من می دانم که 'x' مثبت و واقعی است و 'f[x]' تابعی از Reals به Reals است و مثبت، پیوسته و قابل تمایز است، اما شکل دقیق تابع ناشناخته است. در این حالت، واضح است که هر زمان که 'f[x] <= -x f'[x]'، مشتق کمتر یا مساوی صفر خواهد بود، اما من نمیتوانم Mathematica را با من کار کنم. آیا ایده ای در مورد اینکه چگونه می توانم از Mathematica برای یافتن رابطه f[x] <= -x f[x] استفاده کنم؟
|
کاهش نمی تواند تابع پیچیده را حل کند
|
4325
|
InputAutoReplacements یک انتخاب واضح برای قالب بندی نام ایزوتوپ ها در سلول های متنی است. برای مثال، میخواهم بتوانم «1H» را تایپ کنم، و وقتی کلید فاصله را میزنم، آن را با «ردیف[{Superscript[»،1]«H»}]» بهخط جایگزین کنم. اما تلاش های اولیه من برای این امر مفید نبوده است. آیا می توان از الگوهای رشته در «InputAutoReplacements» استفاده کرد، مانند الگوی «StringReplace» زیر؟ StringReplace[14C، n:NumberString~~atom:(CharacterRange[A,Z]~~Repeated[CharacterRange[a,z]،{0,1}] ~~WordBoundary): > ToString[Row[{Style[Superscript[,Style[n,Smaller]], ScriptBaselineShifts->{Automatic,.4}],atom}], TraditionalForm]] انتظار داشتم که وارد کردن آن الگو در Option Inspector (ترجیحات جهانی برای «InputAutoReplacements»، با استفاده از «RuleDelayed») باعث بروز «1H» شود. در یک سلول متنی تایپ می شود تا 1 را به یک بالانویس افزایش دهد. هیچ اتفاقی نمی افتد. ممکن است تصور کنید که قالب بندی فوق اسکریپت ها طبق قانون بالا با دست خسته کننده است.
|
قالب بندی خودکار نمادهای ایزوتوپ در یک سلول متنی
|
34167
|
با توجه به یک تابع مولد $F(z)$، آیا راهی برای محاسبه ضریب $a_k$ z^k$ توسط Mathematica وجود دارد؟ یک روش محاسبه با معادله $\frac{F^{(k)}(0)}{k!}$ است. با این حال، این رویکرد برای $k$ بزرگ امکان پذیر نیست.
|
محاسبه ضریب تابع تولید
|
17276
|
من در حال بررسی مشکلی بودم که توسط یک سوال دیگر ارائه شده بود، که با رفتاری از موتور محاسباتی دقیق _Mathematica مواجه شدم که من را گیج می کند. این چیزی است که من انجام می دادم poly = 64 x^7 - 112 x^5 - 8 x^4 + 56 x^3 + 8 x^2 - 7 x - 1; solns = حل[poly == 0، x، Reals] > {{x -> -(1/2)}، {x -> 1}، > {x -> ریشه[1 + 6 #1 - 12 #1 ^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 1]}، > {x -> Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 2]}، > {x -> Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 # 1^4 + 32 #1^5 &, 3]}، > {x -> ریشه[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 4]}، > {x -> ریشه[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1 ^5 &, 5]}} ریشه[n_] := Cos[2 n Pi/11]; پلی == 0 /. x -> root[1] > True N[Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 5] == ریشه[ 1]، 20] > True N[Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 و، 5] - root[1]، 20] > N::meprec: محدودیت دقت داخلی $MaxExtraPrecision = 50.` به هنگام > ارزیابی -Cos[(2 [Pi])/11]+Root[1+6 #1- رسید. 12 #1^2-32 #1^3+16 #1^4+32 > #1^5&,5,0]. > > 0.*10^-70 PossibleZeroQ[Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 5] - root[1 ]] > PossibleZeroQ::ztest1: نمی توان تصمیم گرفت که آیا کمیت عددی > -Cos[(2\\[Pi])/11]+Root[1+6\ #1-12\ #1^2-32\ #1^3+16\ #1^4+32\ #1^ 5&,5,0] برابر با صفر است. > > True به نظر میرسد که Mathematica میتواند مقادیر «Root[1+6 #1+..+32 #1^5&,5]» و «root[1]» را آسانتر از تعیین تفاوت آنها مقایسه کند. من متوجه می شوم که تفاوت ها به سرعت دقت خود را از دست می دهند، اما همچنان این موضوع را گیج کننده می دانم. در نهایت سعی کردم ارزش «$MaxExtraPrecision» را بالا ببرم، اما باز هم لذتی نداشتم. بلوک[{$MaxExtraPrecision = 10000}، N[Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 5] - ریشه[1 ]، 20]] > N::meprec: محدودیت دقت داخلی $MaxExtraPrecision = 10000. رسیده است. > هنگام ارزیابی -Cos[(2\\[Pi])/11]+Root[1+6\ #1-12\ #1^2-32\ #1^3+16\ > #1^4+32 \ #1^5&,5,0] > > 0.*10^-10020 مقادیر بزرگتر «$MaxExtraPrecision» فقط باعث شد که محاسبات قبل از شکست بیشتر طول بکشد. آیا ممکن است مشکلی در الگوریتم مورد استفاده برای محاسبه اختلاف با دقت بالا در موردی که دو عبارت اساساً یکسان هستند وجود داشته باشد؟ ### ویرایش از اولین پاسخ ارسال شده، متوجه شدم که باید سوالم را با دقت بیشتری بپرسم. من مطمئن نیستم که _Mathematica_ چگونه دقت اعداد بسیار کوچک را تخمین می زند، که می تواند یک تجارت دشوار باشد. شاید مشکل من همین باشد برای تفاوتی که انتظار می رود صفر یا بسیار نزدیک باشد، آیا باید از نظر دقت به جای دقت درخواست ارزیابی کنم؟ توجه دارم که N[Root[1 + 6 #1 - 12 #1^2 - 32 #1^3 + 16 #1^4 + 32 #1^5 &, 5] - root[1], {∞, 1000 }] 0.*10^-1001 را بدون پیام خطا برمی گرداند. برای این مقدار برگشتی، Accuracy[0.*10^-1001] > 1000. Precision[0.*10^-1001] > 0 را دریافت میکنم. این با رفتاری که مرا آزار میدهد سازگار است، اما چرا دقت صفر است؟ WRI دقت و دقت را به صورت زیر تعریف می کند: > دقت[x]: تعداد کل ارقام اعشاری قابل توجه در x > > دقت[x]: تعداد ارقام اعشاری قابل توجه در سمت راست > نقطه اعشار در x در ذهن من، این تعاریف با مقادیر دقت و دقت نشان داده شده در بالا سازگار نیستند. تعاریف نشان می دهد که دقت همیشه کمتر از دقت خواهد بود.
|
آیا کسی می تواند رفتار گیج کننده حسابی دقیق دلخواه را توضیح دهد؟
|
25266
|
_شاید وقت آن رسیده باشد که متن مناسبی در مورد حلقه اصلی بخوانم. شاید من نباید (آنقدر) به Unevaluated (همانطور که لئونید پیشنهاد می کند) اهمیت بدهم. اما به هر حال به نظرم سوال جالبی است._ این سوال من از این که کمی گیج شدم کمی خراب شد. امیدوارم این سوال جداگانه این سردرگمی را برطرف کند. سردرگمی من این بود که به نظرم عجیب بود که ما برای x = 3 داریم. g[_Symbol] := yay که همانطور که انتظار می رود g[Unevaluated[x]] -> yay اما g[_Symbol] := yay g[Sequence[Unevaluated[x]]] -> g[unnevaluated[ x]] و حتی با [{yyyy = g[Sequence[Unevaluated[x]]]}، Identity[yyyy]] -> g[Unevaluated[x]] نکته عجیب در اینجا این است که اگرچه «g[Unevaluated[x]]» در «شکل نهایی» خود (در یک نقطه ثابت) نیست، به این معنا که یک قانون میتواند در این مورد اعمال شود. همانطور که در بالا می بینیم، Mathematica ارزیابی را متوقف می کند. مثال سومی را نشان میدهم که در آن With رخ میدهد، زیرا ممکن است تصور شود که این رفتار به این دلیل رخ میدهد که Mathematica فرض میکند که قوانین برای g قبلاً اعمال شدهاند یا چیزی مشابه. اما حتی وقتی از With (یا در واقع، Identity، With واقعاً ضروری نیست) برای شروع یک ارزیابی تمیز استفاده می کنیم، Mathematica از انجام آخرین مرحله امتناع می کند. برای مدتی سوال/فرضیه زیر در این مورد داشتم: آیا Mathematica به خاطر می آورد که یک عبارت به طور کامل ارزیابی شده باشد؟. با استفاده از آن مثال مشابه دیگری پیدا کردم. ما Clear[h, somethingElse, something] h[something, something = somethingElse] -> h[something, somethingElse] را داریم، اگرچه، اگر عبارت حاصل را دوباره ارزیابی کنیم، h[something, somethingElse] -> h[somethingElse داریم ,somethingElse] اما این بار، Clear[h، somethingElse، something] را داریم Identity[h[something, something = somethingElse]] -> h[somethingElse, somethingElse] بنابراین Mathematica ارزیابی را در این مورد ادامه می دهد. همین امر برای یک هویت تعریف شده توسط کاربر اتفاق می افتد. توجه داشته باشید که موارد زیر منجر به نقطه ثابت (عبارتی که طبق قوانین بدون تغییر باقی مانده است) نمی شود. Clear[h, somethingElse, something] List[h[something, something = somethingElse]] -> {h[something, somethingElse]} که احتمالاً منطقی است. حدس می زنم Identity در قالب یک قانون تعریف می شود و بعد از یک قانون باید دوباره ارزیابی کنیم. با این حال، اگر چیزی را در لیست قرار دهیم، میتوانیم فرض کنیم که چیزی که در لیست است به درستی ارزیابی شده است، بنابراین نیازی به ارزیابی مجدد نیست. نتیجه گیری آزمایشی کوچک: این درست نیست که Mathematica مکرراً یک عبارت را ارزیابی می کند تا زمانی که دیگر تغییر نکند. به نظر می رسد کمی ظریف تر از این باشد. سوال این است: آیا این یک اشکال است که g[_Symbol] := yay Identity[g[Sequence[Unevaluated[x]]]] به g[Unevaluated[x]] ارزیابی می شود؟
|
رفتار غیرمنتظره Unevaluated
|
3946
|
من تابع سادهای دارم که میخواهم کامپایل کنم، اما یک اخطار و یک تماس با MainEvaluate دریافت میکنم. من می خواهم از هر دو اجتناب کنم. ClearAll[MakeInPeriodicCell] On[CompilerWarnings] MakeInPeriodicCell = Compile[{x، cellwidth}، First@Sort[{x، x - cellwidth، x + cellwidth}، Abs[#1] < Abs[#2] و] ; CompiledFunctionTools`CompilePrint[MakeInPeriodicCell] (*Compile::noinfo: هیچ اطلاعاتی برای کامپایل مرتب سازی[{x,x cellwidth,x+cellwidth},Abs[#1]<Abs[#2]&] موجود نیست. کامپایلر از یک ارزیابی خارجی استفاده کنید و در مورد نوع بازگشت مفروضاتی بسازید.*) (* ... 5 T(R1)2 = MainEvaluate[ Function[{x, cellwidth}, Sort[{x, x - \ cellwidth, x + cellwidth}, Abs[#1] < Abs[#2] & ]][ R0, R1]] ... *) **ویرایش** (من از پاسخی که حذف شد، نحو درستی را برای عبارت فرعی دریافت کردم؟) سعی کردم نوع عبارت فرعی را به این صورت تنظیم کنم: MakeInPeriodicCell = Compile[{x, cellwidth}, First@Sort[{x, x - cellwidth, x + cellwidth}, Abs[#1] < Abs[#2] &], {{Sort[_,_], _Real ,1}}] این اخطار را از بین می برد، اما تماس MainEvaluate باقی می ماند. آیا می توان این قطعه را بدون تماس با MainEvaluate کامپایل کرد؟ * * * **ویرایش 1** از آنجایی که کامپایل همیشه در مورد سرعت است، در اینجا برخی از اطلاعات معیار وجود دارد. (کد اینجاست، زیرا کمی سوال را درهم میریزد) data = RandomReal[{-100, 100}, 100000]; (*پیاده سازی اصلی*) m0 = MakeInPeriodicCellOrig[data, 30]; // AbsoluteTiming (*0.8370473*) (*my revritten*) m1 = MakeInPeriodicCellImp[data, 30]; // AbsoluteTiming (*0.0360021*) (*پاسخ F'x*) m2 = MakeInPeriodicCellFx[data, 30]; // AbsoluteTiming (*0.0140008*) m0 == m1 == m2 (*True*) بنابراین خواندن MainEvaluate حدود 20 برابر سرعت و تغییر به الگوریتم بهتر 3 برابر دیگر به شما می دهد. من معمولاً یک میلیون تا ده میلیون امتیاز دارم، بنابراین از افزایش سرعت بسیار استقبال می شود.
|
چگونه نوع بازگشتی یک تابع کامپایل شده را تنظیم کنیم؟ (کامپایل::noinfo هشدار)
|
49203
|
من با عبارت «NDSolve» زیر کار می کنم: sol = NDSolve[{ (x[r] (0.9628102243099506` + (20 r^3 y''[r])/y[r]))/r^4 == (5 x''[r])/r، 1000 (2 (x'[r])^2 + 2 x[r] x''[r]) + 250 (2 (y'[r])^2 + 2 y[r] y''[r]) == -(17.65185212647424`/r)، x[1] == 0، y[1] == 0.25435588063893033 `, y'[1] == -0.011618552862714042`، x'[1] == 21/128، WhenEvent[y[r] == 0، end = r; StopIntegration]}، {x, y}, {r, 1, 2.381047528519592`}] میتوانم «x[r]»، «y[r]» را ترسیم کنم، اما این پیام را دریافت میکنم: > Power::infy: بیان بی نهایت 1/0. مواجه شد. >> اگر عبارت «WhenEvent» را در کد اصلی حذف کنم، میتوانم معادله را بدون هیچ پیام خطایی حل کنم. وقتی به طرحها با و بدون عبارت «WhenEvent» نگاه میکنم، این دو نمودار در منطقهای که به اشتراک میگذارند دقیقاً یکسان هستند. چرا پیام خطا را دریافت می کنم؟ آیا می توانم آن را نادیده بگیرم، زیرا طرح کامل به نظر می رسد.
|
پیام خطا از NDSolve با استفاده از WhenEvent
|
30791
|
پیشاپیش ببخشید اگر این قالب بندی عجیب بود، این اولین سوال من است! من نمی توانم راهی برای ادغام، به عنوان مثال، تابعی از چند جمله ای های هرمیت برای مرتبه کلی (هنوز عدد صحیح) پیدا کنم. برای مثال، اعداد صحیح[E^-x^2 HermiteH[m,x] x HermiteH[n,x]، {x, -\[بینهایت]، \[بینهایت]}، فرضیات->{m \[عنصر] را ادغام کنید. , n \[عنصر] اعداد صحیح، m >= 0، n >= 0] محاسبه نمی شود. اما اگر m و n خاصی بدهم، ادغام[E^-x^2 HermiteH[m,x] x HermiteH[n,x]/.{m->2,n->1}، {x، -\[ Infinity]، \[Infinity]}] پاسخ درست مشخص می شود. من میدانم که یک قانون کلی برای کلاسهای خاصی از این انتگرالها وجود دارد، و اغلب با موقعیتهایی مواجه شدهام که در نهایت مجبور شدهام آنها را با دست انجام دهم. آیا کسی می داند که چگونه می توان Mathematica را تشخیص داد/این انتگرال ها را انجام داد؟ پیشاپیش ممنون
|
ادغام نمادین توابع ویژه
|
11524
|
اخیراً سؤال خوبی در مورد برداری تصویر هنری داشتیم که پاسخ های بسیار خوبی دریافت کرد. همانطور که Szabolcs خودش اشاره کرد > از آنجایی که برداری واقعی که توسط نرم افزارهای تخصصی مختلف انجام می شود یک مشکل > دشوار است، پیشنهاد می کنم رویکردهای هنرمندانه را در نظر بگیرید که نسخه غیر دقیق، اما زیبای اصلی را تولید می کنند. و این درست است: ردیابهای بیت مپ پیچیده مانند پیادهسازی در Inkscape به شما امکان میدهند تعداد سطوح رنگ، جزئیات یا میزان صاف بودن تصویر برداری را تنظیم کنید. مثال زیر از یک تصویر Mathematica با Inkscape ایجاد شده است:  ** با این وجود، نمیدانم که آیا میتوان یک بردارساز را پیادهسازی کرد که بسیار میآید. نزدیک به رفتار موارد فوق بدون اجرای مجدد الگوریتم اما با کمک ابزارهای زیادی که در Mathematica داریم؟**
|
وکتورسازی تصویری مانند Trace Bitmap در Inkscape
|
18261
|
من این کد را دارم و ListStreamPlot زیر را ایجاد می کند. نمودار دوم ListStreamPlot است که با نقاطی که ListStreamPlot را تشکیل می دهند (پس از مشاهده // InputForm استخراج می شود) است. متاسفانه نقاط استخراج شده شامل نقاط مرزی نیز می شود. این نقاط مرزی مختصات قابل پیش بینی نیستند، بنابراین به نظر نمی رسد راه آسانی برای حذف آنها از مجموعه وجود داشته باشد. (من میخواهم این کد تا حد امکان مختص به حروف کوچک باشد، زیرا در حال تجزیه و تحلیل مجموعههای داده اضافی هستم.) آیا راه سادهای وجود دارد - شاید در کد اصلی «ListStreamPlot» - برای حذف «نقاط مرزی» از لیست امتیازات؟ v3 = ListStreamPlot[vectorsT, StreamStyle -> Line, StreamPoints -> {{xcorT[[midpoint + 4]], ycorT[[midpoint + 4]]}}] points = v3[[1, 2, 1]] ; xPoints = جابهجایی[امتیاز][[1]]; yPoints = Transpose[points][[2]]; pointsOnly = ListPlot[Transpose[Join[{xPoints}, {yPoints}]]] ; نمودار 1:  نمودار 2:  **منبع کامل کد** (* دایرکتوری را به فهرست این نوت بوک تنظیم کنید *) SetDirectory[NotebookDirectory[]]; (* وارد کردن داده های CSV'd *) dat = وارد کردن[test_data2b.txt, CSV]; (* تقسیم داده ها *) datAll = Flatten[Partition[dat[[1]], 7]]; dataAllCpy = dataAll; (* تقسیم داده ها به اجزاء *) (* ID *) ID = Flatten[Partition[datAll, 1, 7]]; dataAll = RotateLeft[datAll]; (* طول *) LONG = مسطح کردن [پارتیشن[datAll, 1, 7]]; dataAll = RotateLeft[datAll]; (* عرض جغرافیایی *) LAT = مسطح کردن[پارتیشن[datAll, 1, 7]]; dataAll = RotateLeft[datAll]; (* SFC_SPD *) SPD1 = مسطح کردن[پارتیشن[datAll, 1, 7]]; dataAll = RotateLeft[datAll]; (* SPF_SPD _KT *) SPD2 = صاف کردن [پارتیشن[دادهها، 1، 7]]؛ dataAll = RotateLeft[datAll]; (* SFC_SPD _MP *) SPD3 = مسطح کردن[پارتیشن[datAll, 1, 7]]; dataAll = RotateLeft[datAll]; (* SFC_DIR *) DIR = مسطح کردن [پارتیشن[datAll, 1, 7]]; (* بازیابی لیست اصلی *) datAll = datAllCpy; (* طول های طولانی را منفی کنید *) LONG = Abs[LONG]; LONG = 0 - LONG; (* تبدیل از درجه به رادیان *) DIR = DIR *(2 Pi/360); (* نمودار داده ها به عنوان بردار *) xcor = LONG; ycor = LAT; xvc = SPD1*Cos[DIR]; yvc = SPD1*Sin[DIR]; بردارها = جدول[{{xcor[[i]]، ycor[[i]]}، {-yvc[[i]]، -xvc[[i]]}}، {i، 1، طول[xcor]} ]؛ (* محاسبه نقطه میانی داده ها *) midpoint = Flatten[Position[SPD1, 0.]][[1]]; (* همه نقاط را در اطراف مبدا جابجا کنید *) LONGT = LONG - (LONG[[نقطه میانی]]); LATT = LAT - LAT[[نقطه میانی]]; (* نمودار داده ها به عنوان بردار *) xcorT = LONGT; ycorT = LATT; xvcT = SPD1*Cos[DIR]; yvcT = SPD1*Sin[DIR]; vectorsT = جدول[{{xcorT[[i]]، ycorT[[i]]}، {-yvcT[[i]]، -xvcT[[i]]}}، {i، 1، طول[xcor]} ]؛ v3 = ListStreamPlot[vectorsT, StreamStyle -> Line, StreamPoints -> {{xcorT[[midpoint + 4]], ycorT[[midpoint + 4]]}}] points = v3[[1, 2, 1]] ; xPoints = جابهجایی[امتیاز][[1]]; yPoints = Transpose[points][[2]]; pointsOnly = ListPlot[Transpose[Join[{xPoints}, {yPoints}]]] ; نمایش [نسخه 3، فقط امتیاز]
|
چگونه نقاط مرزی را از InputForm حذف کنیم؟
|
14439
|
من تعدادی عکس از 2 مبدا تولید کردم، یکی در جهت $x$ و دیگری در $y$، بنابراین از دستورات استفاده کردم: exfield = Range[200]; پلارپلین = برد[200]; دریافت[C:\\Users\\dc\\Desktop\\polarplane.dat]; دریافت[C:\\Users\\dc\\Desktop\\exfield.dat]; xx = Table[ Transpose[{exfield[[25, i]], polarplane[[25, i]]}], {i, 71}]; ListVectorPlot[xx] برای بدست آوردن فیلد برداری. اما یک مشکل در اینجا این است که تمام عکس های تولید شده توسط دستورات حداکثر طول بردار را به اشتراک می گذارند. من فقط می توانم تغییر جهت را ببینم اما تغییر بزرگی را مشاهده نمی کنم. من به یک استاندارد کارتین (به عنوان مثال، 1 سانتی متر طول برداری برای حداکثر مقدار داده $a_{max}$) نیاز دارم تا همه عکس ها را تولید کنم، بنابراین می توانم تغییر بزرگی نسبی را ببینم. اما گزینه ها را پیدا نکردم. آیا کسی با همین مشکل مواجه شده است؟ متشکرم. و داده های نمونه مانند: exfield[[001]] = { { a11، ……، a1i، }، {a21، ……، a2i، }، …… { ai1، ……، aii، }، } و داده های نمونه: داده ها
|
چگونه بردارها را در VectorPlot مقیاس بندی کنیم؟
|
10723
|
با اجرای کد زیر: a = Sin[y[t]]; sol = NDSolve[{مشتق[2][y][t] + 0.1*مشتق[1][y][t] + Sin[y[t]] == 0، مشتق[1][y][0] == 0، y[0] == 1}، y، {t، 0، 10}، روش -> {EventLocator، Event -> مشتق[1][y][t] - y[t]}] میتوان دریافت که «رویداد» در «t = 2.4985352432136567» اتفاق میافتد. مقدار «y[2.4985352432136567]» را می توان با استفاده از «y[2.4985352432136567] / به دست آورد. sol»، که به نظر میرسد «-0.589753» باشد. با این حال، وقتی من این روش را برای «a» برای «a[2.4985352432136567] / اعمال میکنم. sol`، نتایج به نظر میرسد «{Sin[InterpolatingFunction[{{0., 2.49854}}، <>][t]][2.49854]}» باشد، و مقدار خاصی به دست نمیآید. سوال من این است که چگونه می توانم مقدار خاص a را در t = 2.4985352432136567 بدست بیاورم؟
|
چگونه می توانم مقدار a را در t=2.4985352432136567 در عبارت زیر بدست بیاورم؟
|
58897
|
من می خواهم نتایج عددی یک محاسبات را در فایلی بنویسم که قرار است در فرترن خوانده شود. داده ها به این صورت هستند: oswf0={1/(E^(25/2) \[Pi]^(1/4))، 1/(E^(81/8) \[Pi]^(1/4) )، 1/( E^8 \[Pi]^(1/4))، 1/(E^(49/8) \[Pi]^(1/4))، 1/(E^(9/ 2) \[Pi]^(1/4))} و من آن را با Export[oscillatorwf_n0.dat، N[oswf0, 50]] می نویسم، اما فایل خروجی شبیه به 2.799184392909596738937217883327160676569 0.000030094068318430211211425128144825612558205505948023 0.000251974549030914611024455300888385023 ۰.۰۰۱۶۴۳۰۸۰۴۵۷۱۵۷۳۴۵۴۳۱۴۳۲۱۰۵۴۲۲۴۴۱۶۸۸۵۳۷۹۳۲۴۰۵۷۸۸۴۲۳۵ دقت (>50). چرا ریاضیات در اینجا سازگار نیست؟ من از چه چیزی غافل هستم؟ چگونه می توانم 50 رقم دقت را به طور مداوم بدست بیاورم؟ خیلی ممنون
|
دقت عددی در فایل خروجی
|
55291
|
من دوست دارم از SparseArray یا List برای گروه بندی مجموعه ای از پارامترها در یک تابع استفاده کنم. params[a] = 5; پارامتر[b] = 6; AFunction[p_] := p[a] * p[b] اما اگر بخواهم یک ورودی قابل دستکاری در آرایه ایجاد کنم، کار نمیکند: Manipulate[params[c], {params[c], 0, 50 }] Manipulate::vsform: Argument Manipulate {params[c],0,50} شکل صحیحی برای مشخصات متغیر ندارد. همان چیزی که برای یک مقدار عادی در نظر گرفته شده کار می کند: Manipulate[c, {c, 0, 50}] مستندات Mathematica 10.0 بیان می کند که Manipulate باید بتواند به صورت تعاملی هر عبارتی را تبدیل کند. من آن را با 'With' نیز امتحان کردم که منجر به همان خطا می شود. آیا این امکان پذیر نیست یا من کار اشتباهی انجام می دهم. چگونه مجموعه پارامترهای قابل دستکاری بزرگ را مدیریت می کنید؟
|
به صورت تعاملی آرایه ها یا لیست های پراکنده را دستکاری کنید
|
9098
|
من یک سوال دارم که به نظر آسان می رسد اما نمی توانم آن را حل کنم. من معادله ای دارم مانند: eqgama = -8.33208*10^56 g1 + 8.18264*10^56 g1^2 == -1.42093*10^56 از عبارات زیر برای یافتن متمایز آن استفاده می کنم: poly = (eqgama[[1] ] - eqgama[[2]]) // ساده کردن; ممیز[poly, g1]; پاسخ این است: 2.29158*10^113 در یک برنامه دیگر mathematica خود eqgama را به معادله زیر ساده می کند: -1.97163*10^54 g1 + 1.93627*10^54 g1 ^2 == -3.36235*10^53 و به این ترتیب متمایز کننده می شود. : 1.28315*10^108. من یک حلقه دارم و میخواهم جداکنندهها را در مقابل یک پارامتر مشخص رسم کنم، اما در این حلقه گاهی Mathematica معادلات را ساده میکند و گاهی اوقات نه. بنابراین طرح نوسان دارد. چه کار کنم؟
|
ساده کردن معادلات
|
16277
|
من معادله ای با رادیکال ها دارم. میخواهم بدانم که اگر عبارتها را جابهجا کرده و معادله را به اندازه کافی برای حذف همه رادیکالها جابهجا کنم، چند جملهای چقدر خواهد بود. چگونه می توانم در Mathematica به این امر برسم؟ عملاً در معادله زیر nu12==0 میخواهم وقتی همه رادیکالها حذف شوند درجه t را بدانم C1:= c1*Cos[phi + xi1] - b*Cos[psi1] - ox1 D1 := c1* Sin[phi + xi1] - b*Sin[psi1] - oy1 oneToTwo := {c1 -> c2، xi1 -> xi2، psi1 -> psi2، ox1 -> ox2، oy1 -> oy2} C2 := C1 /. oneToTwo D2 := D1 /. oneToTwo hcd = (C2^2 - C1^2 - D1^2 + D2^2)/(2*(D1 - D2)) numcd = TrigExpand[ Numerator[Together[Simplify[C1^2 + (hcd + D1)^ 2 - a^2]]]] کوگاما = c2*Sin[psi1]*Cos[phi + xi2] - c1*Sin[psi1 - phi - xi1] sigamma = c2*Sin[phi + xi2]*Sin[psi1] Weier := {Sin[phi] -> (2 t)/(1 + t^2), Cos[ phi] -> (1 - t^2)/(1 + t^2)} nu12 = TrigExpand[Numerator[Together[ numcd /. {Sin[psi2] -> sigamma/Sqrt[sigamma^2 + cogamma^2], Cos[psi2] -> cogamma/Sqrt[sigamma^2 + cogamma^2]}]]] /. وایر
|
درجه معادله با رادیکال های منبسط شده را بدانید
|
58890
|
چگونه پس از بارگذاری فایل .obj در Mathematica، دلفین، کوسه و جعبه را با رنگ های مختلف رنگ آمیزی کنیم؟ gr = واردات[c:\\DolphinSharkBox.obj ]; پیوند Graphics3D[gr[[1]]] برای فایل .obj. 
|
چگونه اشیاء را از یک فایل .obj رنگ آمیزی کنیم؟
|
56728
|
اسنادی از تغییرات ناسازگار ایجاد شده در _Mathematica_ با هر نسخه اصلی وجود دارد: * تغییرات ناسازگار از نسخه 1 Mathematica متأسفانه آن مستندات به سادگی با نسخه 7 متوقف شد. بنابراین میپرسم: ## چه تغییرات ناسازگاری از _Mathematica_ 7 ایجاد شده است؟ سؤالات دیگری در مورد این موضوع وجود دارد، اما مایلم این فهرست جامع برای مرجع آسان باشد.
|
تغییرات ناسازگار از Mathematica نسخه 7؟
|
48761
|
چگونه می توانم تابعی را پیدا کنم که متناسب با نمودار از تابع SmoothHistogram باشد؟ به عنوان مثال، اگر من داده هایی مانند این داشته باشم و یک هیستوگرام صاف رسم کنم، چگونه می توانم تابعی را بدست بیاورم که متناسب با نمودار باشد؟ داده = {4، 4، 4، 4، 1، 1، 4، 1، 5، 5، 5، 5، 5}؛ SmoothHistogram[data]
|
تابعی که با طرح ساخته شده با SmoothHistogram مناسب است
|
55889
|
من یک مجموعه داده بزرگ (مربع) دارم که با ListContourPlot ترسیم می کنم ... داده ها 128x128 هستند -- بدون مختصات برای هر نقطه. یعنی - {{0,0,1,0,...,0},{0,2,1,1,...,1},...{3,1,1,1,..., 2}} بنابراین نمودار کانتور پیش فرض از محدوده محور 0->128 استفاده می کند - برای هر دو x و y زیرا 128 مجموعه از 128 نقطه وجود دارد. با این حال، چگونه می توانم محور را طوری ترسیم کنم که این داده ها را با محدوده محوری {-150,150} رسم کنم؟ متوجه شدم که Rescale فرمول را برای نگاشت مجدد 128 نقطه به محدوده -150،150 (به عنوان مثال - X/128 * 300 - 150) می دهد، اما چگونه به ListContourPlot بگویم که از این شاخص ها برای داده ها (و از این رو آن علامت های تیک) استفاده کند؟ Thx، ریک
|
تغییر شاخص های داده برای یک مجموعه داده بزرگ ترسیم شده با ContourPlot
|
36867
|
من دو لیست مرتب شده دارم، یک لیست حصارها نامیده می شود و دیگری مقادیر حصارها می تواند باشد: $\\{1، 5، 9، 14\\}$ مقادیر می تواند $\\{-1 باشد. , 1, 3, 4, 6, 9, 10, 13, 14, 15\\}$ من می خواهم لیست مقادیر را با استفاده از رابطه معادلی که بین آنها قرار دارد پارتیشن بندی کنم همان مقادیر حصار ($f_i \leq v < f_{i+1})$ با مثال بالا، پارتیشن را دریافت خواهم کرد: $$\\{\\{-1\\}، \\{1،3،4\\ }, \\{6\\}, \\{9, 10, 13\\}, \\{14,15\\}\\}$$ اجرای این پارتیشن بندی با استفاده از حلقه for بسیار آسان است اما من نمی تواند کمک کند اما احساس کنید راه بهتری برای انجام آن با استفاده از برخی از توابع داخلی Mathematica وجود دارد. من از کسی نمی خواهم که الگوریتم را برای من بنویسد، بلکه پیشنهاد می کند که از کدام توابع آگاه باشم تا این کار را به زیبایی انجام دهم.
|
پارتیشن بندی لیستی از اعداد به روش Mathematica
|
44266
|
فرض کنید من یک مستطیل با ابعاد 1 و 3 ایجاد می کنم. آیا تابعی در Mathematica وجود دارد که بتوانم از آن برای بازیابی ابعاد مستطیل اصلی استفاده کنم؟ اگر چنین عملکردی وجود ندارد، آیا راهی برای بازیابی ابعاد وجود دارد؟
|
چگونه ابعاد یک مستطیل را بدست آوریم؟
|
10728
|
من معادله زیر $T = -800n + 12000$ را دارم. من می دانم که این یک تابع خطی است و دو نقطه $(0, 12000)$ و $(15,0)$ روی خط قرار دارند. وقتی من 2 مقدار دیگر n بین 0 تا 15 دارم، چگونه می توان مقادیر T متناظر آنها را با Mathematica تعیین کرد.
|
نحوه تعریف و استفاده از تابع خطی
|
7251
|
من سعی می کنم جدولی بسازم که در آن تکرار کننده بر اساس ورودی ith-1 در جدول باشد. به عبارت دیگر، مقدار _i_ بر اساس تابعی با _i-1_ به عنوان ورودی آن است. مثال: فرض کنید در حال تلاش برای بدست آوردن مشخصات فشار برای ستون ایستا گاز هستیم. از آنجایی که چگالی گاز با تغییرات فشار بسیار تغییر میکند، میخواهیم ستون استاتیک را مثلاً به 50 بخش تقسیم کنیم. بنابراین، فشار را در پایین ستون تنظیم می کنیم و فشار بالای قسمت ( _i+1_ ) را با استفاده از فرمول $\ P_h = \rho g h/g_c$ (معادله هیدرواستاتیک) محاسبه می کنیم. فشار شناخته شده بخش بعدی روی _i+1_ است و ما برای _i+2._ حل می کنیم. پیشاپیش ممنون به روز رسانی: من متوجه شده ام که چگونه این کار را با ساختار For[] انجام دهم، اما نه بدون حلقه. pc = List[4100]; برای [i = 1، i < 50، i++، pc = Append[pc، pc[[i]] - \[Rho]gh/gc]]
|
جدول با تکرار کننده وابسته
|
20677
|
من ماتریسی دارم که شامل مقادیر عددی نیست. چهار متغیر در آن وجود دارد. با M1 = ({ {κ0 BesselJ[m, κ0 R], q BesselI[m, q*R], q1 BesselK[m, q1*R], q2 BesselK[m, q2*R]}, { ((F1 /. L -> L1) - E1 + N1*κ0^2)*BesselJ[(m + 1)، κ0*R]، ((F1 /. L -> L1) - E1 - N1*q^2)*BesselI[(m + 1)، q*R]، -((F1 /. L -> L2) - E1 - N1*q1^2)*BesselK[(m + 1)، q1*R]، -((F1 /. L -> L2) - E1 - N1*q2^2)*BesselK[(m + 1)، q2*R]}، {κ0^2 BesselJ[(m + 1)، κ0*R]، -q^2 BesselI[m + 1، q*R]، q1^2 BesselK[(m + 1)، q1*R]، q2^ 2 BesselK[(m + 1)، q2*R]}، {((F1 /. L -> L1) - E1 + N1*κ0^2) κ0*BesselJ[m، κ0*R]، ((F1 /. L -> L1) - E1 - N1*q^2) q*BesselI[m، q*R]، ((F1 /. L -> L2) - E1 - N1* q1^2) q1*BesselK[m, q1*R], ((F1 /. L -> L2) - E1 - N1*q2^2) q2*BesselK[m, q2*R]} }); Det[M1] = 0 من میخواهم فرمول E1 را بر حسب سایر متغیرها و ثابتها دریافت کنم. من از Solve استفاده کردم، اما کار نکرد. کسی میتونه لطفا کمکم کنه؟ واقعا قابل تقدیر است.
|
حل یک معادله شامل یک تعیین کننده
|
8775
|
آیا راهی برای رسم صحیح با استفاده از دستور ParametricPlot3D با یکی از مرزهای متغیر در تابع دیگری وجود دارد؟ در مثالی که در اینجا آورده شده است، متغیرها «u» و «r» هستند. * مرزهای «r» از «0.01» تا «d/2» تنظیم میشوند * مرزهای «u» از تابع حد پایینی «x0(r)» و تابع حد بالایی «corda(r)-x0(r)» تنظیم میشوند. من متوجه مشکلی در لبه جلویی این پروفیل بال شدم که فقط هنگام استفاده از یک مرز متغیر وجود دارد، در حالی که اگر از حد مرز ثابت استفاده کنم بال به درستی ترسیم می شود. آیا ایده ای در مورد چگونگی حل این مشکل دارید؟ کد زیر برای مرجع ارائه شده است. c = 1; e = 2; d = 0.35; (*Distribuição de Corda*) corda[r_, c_] := c ( -30.04*r^3 + 4.65*r^2 + 0.116*r + 0.01) (*Distribuição de Espessura*) naca[r_, e_] : = e (-47.511*r^3 + 13.346*r^2 - 1.3953*r + 0.1511) x0[r_, c_] := 0.4 corda[r, c] (*Imagem do Perfil*) FNaca[u_, r_, c_, e_] := (naca[r , e]/0.2) corda[r,c] ( 0.2969 Sqrt[(u + x0[r, c])/corda[r, c]] - 0.126 (u + x0[r, c])/corda[r, c] - 0.3516 ((u + x0[r, c])/corda[ r, c])^2 + 0.2843 ((u + x0[r, c])/corda[r, c])^3 - 0.1015 ((u + x0[r، c])/corda[r، c])^4 ) m = 0.04; p = 0.4; (*Camber Bordo de Ataque*) ba[u_, r_, c_] := m (u + x0[r, c]) (2 p - (u + x0[r, c])/corda[r, c] )/p^2 (*Camber Bordo de Fuga*) bf[u_, r_, c_] := m ((corda[r, c] - (u + x0[r, c]))/(1 - p)^2) ( 1 + (u + x0[r, c])/corda[r, c] - 2 p) PerfilSup[u_, r_, c_, e_] := اگر [ u + x0[r، c] <= p corda[r، c]، FNaca[u، r، c، e] + ba[u، r، c]، FNaca[u، r، c، e] + bf[u, r, c] ] PerfilInf[u_, r_, c_, e_] := اگر[u + x0[r, c] <= p corda[r, c], -FNaca[u, r , c, e] + ba[u, r, c], -FNaca[u, r, c, e] + bf[u, r, c]] d1[u_, r_, c_, e_] := PerfilInf[u, r, c, e] f1[u_, r_, c_, e_] := PerfilSup[u, r, c, e] ParametricPlot3D[{ {d1[u, r, c, e] ، u، r}، {f1[u، r، c، e]، u، r}}، {r، 0.01، d/2}، {u، -x0[r, c], corda[r, c] - x0[r, c] } ]
|
مرزهای متغیر در ParametricPlot3D
|
51242
|
من باید این عبارت را محاسبه کنم $$ \hat{H} = \frac{1}{4}g_2\int d^3R\int d^3r\ \bar{\Psi}(\vec{R}+\frac {\vec{r}}{2})\bar{\Psi}(\vec{R}-\frac{\vec{r}}{2})\left[ \delta(\vec{r})\nabla_{\vec{r}}^2 +\nabla_{\vec{r}}^2\delta(\vec{r}) \right]\Psi(\vec{ R}+\frac{\vec{r}}{2})\Psi(\vec{R}-\frac{\vec{r}}{2}) $$ جایی که $\bar{\Psi}$ است را مزدوج $\Psi$. چگونه می توانم آن را با Mathematica محاسبه کنم؟ من نمی دانم چگونه عملگر دیفرانسیل را نشان دهم و این نوع انتگرال را با Mathematica انجام دهم. ///// **ویرایش** ///// به جای اینکه به من رای منفی بدهید، می توانید به من توضیح دهید که چه چیزی باید به سوالم اضافه کنم.
| |
9093
|
با توجه به مجموعه ای از $S$ و یک سفارش جزئی $\prec$ بیش از $S$، من به دنبال راهی برای ایجاد کارآمد لیستی از پسوندهای خطی $\prec$ هستم. فرض کنید ترتیب جزئی توسط یک «فهرست» از جفتهای $\\{x,y\\}$ داده میشود به طوری که $x,y\ در S$. برای مثال، اگر $S = \\{a,b,c\\}$، آنگاه $\\{\\{a,c\\}،\\{b,c\\}\\}$ یک ترتیب جزئی که در آن $a \prec c$ و $b \prec c$. اساساً، با توجه به یک لیست $S$ و یک لیست از جفتهای $P$، میخواهم فهرستی از جایگشتها ایجاد کنم که به ترتیب جفتها در $P$ احترام بگذارد. پسوندهای خطی[{a, b, c, d, e}, {{a, b}, {c, b}, {c, d}, {e, d}}] (* {{a, c, b, e, d}, {a, c, e, b, d}, {a, c, e, d, b}, {a, e, c, b, d}, {a, e, c,d, ب}، {ج، الف، ب، ای، د}، {ج، الف، ه، ب، د}، {ج، الف، ه، د، ب}، {ج، ای، الف، ب، د}، {ج , e, a, d, b}, {c, e, d, a, b}, {e, a, c, b, d}, {e, a, c, d, b}, {e, c , a, b, d}, {e, c, a, d, b}, {e, c, d, a, b}} *) از آنجایی که $\\{a,b\\}$ در $P$ است، جایگشت $\\{ b، c، a، d، e\\}$ یک پسوند خطی نیست زیرا $b$ قبل از $a$ می آید. من دو تابع مختلف نوشتهام که کار را انجام میدهند، هر دو با استفاده از تطبیق الگو، اما کمتر از یک هفته است که از Mathematica استفاده میکنم و هنوز وارد ذهنیت عملکردی هستم. من علاقه مندم ببینم کاربران باتجربه Mathematica چگونه با این مشکل مقابله می کنند. اولین رویکرد من استفاده از NestWhile بود (ویرایش: این زشت است! وقتی این را نوشتم از تابع Fold[] اطلاعی نداشتم): linearExtensions[set_, po_] := Module[{patterns}, patterns = {___، #[[1]]، ___، #[[2]]، ___}& /@ po; First@NestWhile[{ Cases[#[[1]], First[#[[2]]]], Rest[#[[2]]]}&, {Permutations[set], patterns}, Length[#[ [2]]] > 0&] ] رویکرد دوم من، که به طور قابل توجهی کندتر بود، گسترش مجموعهای از قوانین از ترتیب جزئی و استفاده از «انتخاب» در فهرست جایگشتها بود. linearExtensions[set_, po_] := Module[{poQ}, poQ[rule_] := And @@ (MatchQ[قاعده، {___، #[[1]]، ___، #[[2]]، ___}] & /@ po); [Permutations[set], poQ[#]&] را انتخاب کنید توجه داشته باشید که در لیستی با طول $n$ میتواند پسوندهای خطی $\Omega(n!)$ وجود داشته باشد، بنابراین منظور من از کارآمد چند جمله ای نیست. -زمان
|
ایجاد پسوندهای خطی یک سفارش جزئی
|
35607
|
من در حال توسعه یک مدل از چرخه ترمودینامیکی در _Mathematica_ هستم. چندین توابع نوشتم، آنها را در لیستی شامل مقادیر شروع اعمال کردم و تکرار کردم تا مدل همگرا شود. fixed = FixedPoint[ f1[f2[Nest[f3,f4[f5[f6[Nest[f7, f8[#], 100]]]],100]]] &, startinglist, 20]; من میخواهم نه تنها مقادیر نهایی و همگرا را ببینم، بلکه مقادیری را در هر نقطه از چرخه نیز ببینم، بنابراین آنها را در یک شبکه قرار دادم: data = { Prepend[fixed, Starting point], Prepend[f8[fixed] ، قبل از کندانسور]، Prepend[Nest[f7, f8[ثابت]، 100]، بعد از کندانسور]، Prepend[f6[Nest[f7, f8[اصلاح]، 100]]، قبل از پمپ کردن]، Prepend[f5[f6[Nest[f7، f8[ثابت]، 100]]]، بعد از پمپ]، Prepend [f4[f5[f6[لانه[f7، f8[ثابت]، 100]]]]، قبل از حرارت دادن]، Prepend[Nest[f3, f4[f5[f6[Nest[f7, f8[fixed], 100]]]], 100], after heat exch], Prepend[f2[Nest[f3,f4[f5[f6 [نست[f7، f8[ثابت]، 100]]]]، 100]] «قبل از توربین»]، Prepend[f1[f2[Nest[f3,f4[f5[f6[Nest[f7, f8[fixed], 100]]]], 100]]], After Turbine] }; Text@Grid[ Prepend[data، {Point، Temp [\[Degree]C]، pressure [bar]، enthalpy [kJ/kg]، Enthropy [kJ\kg\K] , density [kg/m3], viscosity [kg/m/s], quality [-]}], Frame -> All] کار می کند، اما خیلی به نظر نمی رسد تمیز کردن دومین مورد این است که در حین ایجاد «داده» _Mathematica_ یک بار دیگر «Nest» را اجرا می کند، که اگر بخواهم مدل خود را گسترش دهم، ممکن است زمان زیادی را صرف کند. آیا راه دیگری برای انجام همه این کارها سریعتر وجود دارد؟
|
قرار دادن مقادیر در یک شبکه پس از فرآیند تکرار
|
42441
|
این کد من است، من سعی می کنم شبیه سازی آونگ دوگانه eq10 = 1 را انجام دهم. معادله 20 = 2. l1 = 5.; l2 = 5.; m1 = 5.; متر مربع = 5. g = 9.81; tMax = 10; sol = NDSsolve[{ l1 (m1 (g*Sin[P[t]] + l1*P''[t]) + m2 (g*Sin[P[t]] + l1*P''[t] + l2 (Sin[P[t] - Q[t]] Q'[t]^2 + cos[P[t] - Q[t]] Q''[t]))) == 0، l2 m2 (g*Sin[P[t]] + l1 (-Sin[P[t] - Q[t]] P'[t]^2 + Cos[Q[t] - Q[t]] P'' [t]) + l2 Q''[t]) == 0، P[0] == eq10، Q [0] == eq20، P'[0] == 0.، Q'[0] == 0.}، P[t]، Q[t]، {t، 0، tMax}] > NDSolve::conarg: آرگومانها باید مرتباً مرتب شوند
|
پیغام خطا NDSolve::conarg: آرگومان ها باید مرتباً مرتب شوند
|
58097
|
من سعی می کنم در اینجا محاسباتی انجام دهم، اما به دلایلی Mathematica شروع به استفاده از تقریب های عددی می کند که برای کار من خوب نیستند. به طور خاص: T[t_] := {(-Sin[t])/(Sqrt[1 + Cos[t/2]^2])، (Cos[t])/(Sqrt[1 + Cos[t/2] ]^2])، (Cos[t/2])/(Sqrt[1 + Cos[t/2]^2])} B[t_] := {(-0.5 Cos[t] Sin[t/2] + Cos[t/2] Sin[t])/Sqrt[ 1.625 + 0.375 Cos[t]]، (- Cos[t/2] Cos[t] - 0.5 Sin[t/2] Sin[t])/Sqrt[1.625 + 0.375 Cos[t]]، 1/Sqrt[ 1.625 + 0.375 Cos[t]]} Cross[B[t]، T[t]] پس از استفاده از «Simplify»، دریافت میکنم: > «{((1.4142135623730951 + 1.4142135623730951 Cos[t/2]^2) Cos[t] + > 0.3535533905932738 Sin[t]^2)/( Sqrt[1.625 + 0.375 Cos[t]] Sqrt[ 3 + > Cos[t]])، ((1 + Cos[t/2]^2 - 0.25 Cos[t]) Sin[t])/( Sqrt[0.8125 + 0.1875 > Cos[t]] Sqrt[3 + Cos[t]])، (0.7071067811865476 Sin[t/2])/(Sqrt[1.625 + 0.375 > Cos[t]] Sqrt[3 + Cos[t]]}` من به درستی میدانم که: $1.4142135623730951 \sqrt{prox} \\\ 0.7071067811865476 \approx \frac{\sqrt{2}}{2} \\\ 0.3535533905932738 \approx \frac{\sqrt{2}}{4}$$ وقتی «Sqrt[2]» را مینویسم، «(Sqrt ]/2» و «(Sqrt[2]/4)» به جای این اعداد، من نمیتوانم با این محاسبات ادامه دهم و مدام اخطار میگیرم:  و غیره. کسی میتواند به من بگوید چگونه برای حل این؟ * * * من نمی دانستم چه برچسب یا عنوان خاصی را در اینجا قرار دهم، بنابراین اگر ایده بهتری دارید، آن را ویرایش کنید.
|
تقریب عددی بد
|
39786
|
آیا راهی برای تعیین اینکه LocationTest چگونه AutomaticTest خود را انتخاب می کند وجود دارد؟ گاهی اوقات از نمونه گزینه «VerifyTestAssumptions» مشخص است = BlockRandom[SeedRandom[7];RandomVariate[SkewNormalDistribution@2, 10]]; {LocationTest[sample, Automatic, AutomaticTest, VerifyTestAssumptions ->{Normality}], LocationTest[sample, Automatic, AutomaticTest, VerifyTestAssumptions -> Normality -> True]} > {SignedRank, T} بارهای دیگر کمتر {LocationTest[sample, Automatic, AutomaticTest, SignificanceLevel -> 0.05]، LocationTest [نمونه، خودکار، AutomaticTest، SignificanceLevel -> 0.0005]} > {SignedRank، T} (یعنی سطح بار اثبات تعیین شده قبلی چگونه می تواند بر توزیع نمونه گیری حاصل تأثیر بگذارد؟ ) ** به روز رسانی 1: ** به دنبال نظرات - شاید تنظیم سطح معنی داری به نوعی در بررسی های نرمال بودن به ارث برده می شود، یعنی {DistributionFitTest[sample, NormalDistribution[],ShortTestConclusion, SignificanceLevel -> 0.05], DistributionFitTest[sample, NormalDistribution[]ncLevelSt, NormalDistribution[]ncluanceTest, 0.0005]، DistributionFitTest[نمونه، NormalDistribution[]، PValue]} > {Reject,Do not reject,0.00836514} نقطه بحرانی در اطراف p-value قبلی نیست، در عوض درست بعد از 0.03 Plot[If[LocationTest[نمونه، خودکار، AutomaticTest، SignificanceLevel -> x] === T, 1, 0], {x, 0.01, 0.05}]  اگر چنین است، شاید به نوعی اصلاح بونفرونی در حال انجام است؟ **به روز رسانی 2:** از پاسخ اندی راس، تست مربوطه DistributionFitTest [نمونه، NormalDistribution[]] (*0.00836514*) نیست، بلکه بیشتر DistributionFitTest [نمونه] (*0.0307822*) است که نشان می دهد در واقع این سطح معنادار است. در حال فیلتر شدن با این حال، این یک پاسخ سیستماتیک برای تعیین _چگونه_ این انتخاب به طور کلی ارائه نمی دهد. در این مورد، منطق استفاده شده توسط LocationTest را می توان استنباط کرد زیرا یک مثال استاندارد است، اما استفاده از NHST می تواند کمی هنری باشد که برای تفسیر نهایی آن به شدت به شرایط بستگی دارد. از این رو، داشتن یک جعبه سیاه برای این منطق، شاید به روشی بسیار مؤثرتر از سایر الگوریتمهای «قاطعتر» و واضحتر، محدودکننده به نظر میرسد. همچنین دلیل این ارث چیست؟ - در ماشینهای NHST، سطح معنیداری در رابطه با خطاهای نوع 1/نوع 2، قدرت، زمینه تجربی و غیره معنای خاصی دارد، با این نظریه که بر شرایط آزمون پیشبینی میشود که بدون اغماض به عدم قطعیت خود (مثلاً علیرغم p -مقدار در حال بازگشت، یک پیام خطا برای یک تست نرمال بودن ناموفق در فراخوانهای تست TT است که به عنوان شمارش میشوند. یک منفی/مثبت کاذب در تعریف خطای نوع 1/Type2؟). نمونه2 = {6.1، -8.4، 1، 2، 0.75، 2.9، 3.5، 5.1، 1.8، 3.6، 7.، 3، 9.4، 7.5، -6}؛ TTest@sample2 (* TTest::nortst: حداقل یکی از مقادیر p در {0.0903246}، که از آزمایش نرمال بودن حاصل میشود، زیر 0.05` است. آزمایشهای موجود در {T} مستلزم توزیع نرمال دادهها هستند. > > *) (* 0.0498525 *) هشدار بالا به نظر نمی رسد مناسب باشد زیرا 0.0903246 نیست کمتر از 0.05 است اما به صراحت سطح معنی داری را روی 5% پیش فرض قرار دهید و پیام هشدار ناپدید می شود؟ TTtest[sample2, SignificanceLevel -> 0.05] (* 0.0498525 *) به هر حال، به طور کلی کاملاً قابل تصور است که سطح معنیداری متفاوتی برای آزمون فراگیر در مقایسه با سطح معنیدار مورد نیاز برای آزمون پیشینی برای بررسی دادهها مورد نیاز باشد. نرمال بودن، تقارن، ناهمگونی و غیره (ن.ب. همچنین چگونه همه اینها از تنظیمات اولیه ترکیب شده اند؟) **به روز رسانی 3:** برای اینکه کمی سیستماتیک تر باشیم: یک تابع ShowSignificanceLevelThresholds را برای نشان دادن سطوح مهمی که LocationTest انتخاب AutomaticTest را تغییر می دهد، تعریف کنید (گزینه HighlightAutomaticTest این انتخاب را برجسته می کند. - هر دو در انتهای پست تعریف شده اند). LocationTest[sample2, Automatic, {TestDataTable, All},HighlightAutomaticTest -> True] // ShowSignificanceLevelThresholds  همانطور که استنباط شد ، اولین انتقال به دلیل نرمال بودن آزمون کوگلوموروف-اسمیرنوف و مقدار p آن ظاهر می شود. 0.09. DistributionFitTest[sample2, Automatic, {TestDataTable, All}, HighlightAutomaticTest -> True]  دومین انتقال در یک سطح معنی داری 0.604 به نظر می رسد شامل نقض یک فرض تقارن باشد (قابل مشاهده با تنظیم دستی گزینههای Symmetry و Normality در گزینه VerifyTestAssumption قرار میگیرند تا یک سوال مرتبط به این شود که چه تستی به طور پیشفرض برای آزمایش تقارن استفاده میشود؟ در حالی که یک نشانه بالا
|
LocationTest چگونه AutomaticTest خود را انتخاب می کند؟
|
996
|
من می خواهم مشتق دوم را با دو نقطه بالای متغیر بیان کنم. می توانید این کار را با مشتق اول انجام دهید: f[x_] := OverDot[x]; Print[HoldForm[f[x]]، == ، f[x]] آیا نحو ممکنی برای انجام این کار با مشتق دوم وجود دارد؟
|
نشان دادن مشتقات دوم با بیش از حد مضاعف
|
27785
|
میخواهم یک ماشین کوچک را به اجرای انحصاری هسته Mathematica اختصاص دهم و از آن برای خواندن درخواستهای http که به پورت 80 میرسند استفاده کنم، آنها را درمان کرده و پاسخهای http را **بدون هیچگونه وب سرور یا نرمافزار اضافی از هر نوع** برگردانم. درخواست ها باید به ترتیب بررسی شوند (فقط 1 اتصال در یک زمان پشتیبانی می شود). واضح است که webMathematica در اینجا بیش از حد است. هر ایده ای؟
|
پیاده سازی سرور http 100٪ Mathematica
|
33123
|
من به صورت برنامه نویسی در حال ایجاد نوت بوک حاوی محتوای پویا هستم. هنگامی که یک نوت بوک جدید در حال ایجاد است، پنجره ای ظاهر می شود:  سپس به صورت دستی بر روی ادامه کلیک می کنم و آن را ایجاد می کند دفترچه یادداشت همین مراحل برای هر نوت بوک در حال ایجاد اتفاق می افتد. چگونه می توان به طور خودکار با این برخورد کرد؟
|
برخورد خودکار با غیرفعال کردن به روز رسانی پویا
|
11526
|
من با یک نوع k-means برخورد کردم که یک الگوریتم برای انتخاب مقادیر شروع خوب به نام k-means++ اضافه می کند. kMeansInitializer[data_, k_Integer] := Module[ {startingPoint = RandomChoice[data], getDistance, getDistance, nextPoint}, getDistance[datum_, points_] := حداقل [Norm[Datum - #]^2 & /@ points]; getDistance[points_] := getDistance[#، points] & /@ data; nextPoint[points_] := RandomChoice[getDistance[points] -> data]; NestList[nextPoint, startingPoint, k - 1] ] پس از اجرای الگوریتم (برای کسی که در سطح من کمی چالش برانگیز است) اکنون متوجه شدهام که نمیدانم چگونه مقادیری را که تولید میکنم به «ClusteringComponents» تغذیه کنم تا از آنها به عنوان مقادیر اولیه استفاده کنم. برای استفاده در اجرای k-means آن.
|
چگونه به ClusteringComponents مقادیر اولیه بدهیم؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.