Subset (3)

corpus · 16.7k rows

Split (1)

test · 16.7k rows

_id stringlengths 1 5	text stringlengths 0 5.25k	title stringlengths 0 162
33672	من تمایل بسیار زیادی به استفاده از فوق اسکریپت به عنوان شاخص متغیر دارم. با این حال، به نظر می رسد که Mathematica به طور خودکار بالا نویس را به عنوان قدرت تشخیص می دهد و من پیامی دریافت کردم که متغیر من با superscript 'محافظت شده' است. آیا می توانید به من کمک کنید تا از بالانویس به جای قدرت، به عنوان شاخص متغیر استفاده کنم؟	چگونه می توانم از تفسیر Superscript به عنوان Power جلوگیری کنم؟
55341	اجرای Mathematica 8.0.4 و 10.0.0 بر روی دستگاه ویندوز 8.1. همان کد را با هر دو هسته پردازش کرد: `k = 0.2; NSolve[Rationalize[2 r^2 - .2 r^(k + 2) - 1 == 0], r, Reals]` هسته نسخه 8 دو مقدار را همانطور که انتظار می رود برمی گرداند: `{{r -> 0.742979}, { r -> 100000.}}` هسته نسخه 10 فقط اولین مقدار را به طور پیش فرض برمی گرداند. مقدار دوم تا زمانی که «WorkingPrecision» را روی حداقل 28 تنظیم کنید، به عنوان یک راه حل ظاهر نمی شود. همین رفتار برای مقادیر دیگر «k» وجود دارد: هسته نسخه 10 برای برگرداندن مقادیری که هسته نسخه 8 به طور پیش فرض پیدا می کند، نیاز به ماساژ دارد. چه چیزی باعث این می شود؟	راه حل های گمشده را در Mathematica 10 حل کنید
15138	من یک تابع ساده دارم: `f[x0_,y0_]:= ماژول[{x=x0,y=y0},برای[i=0,i<2,i++;Print[x],Print[x+y] ];]` بنابراین وقتی آن را صدا می زنم: `f[2,3]` دریافت می کنم: > 5 > 2 > 5 > 2 چرا نه: > 2 > 5 > 2 > 5 همانطور که انتظار می رود؟ همچنین تورفتگی من از - یا + به نظر نمی رسد قالب بندی شود؟	چرا تابع به عقب ارزیابی می شود؟
18833	> تکراری احتمالی: > چرا MatrixForm بر محاسبات تأثیر می گذارد؟ وقتی از Mathematica می‌خواهم که ماتریس زیر را معکوس کند، با رفتار عجیبی روبرو هستم: m = {{a, b, b, 0, 0, 0}, {b, a, b, 0, 0, 0}, {b , b, a, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, c, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, C, 0}, {0, 0, 0, 0, 0, c}} // MatrixForm Inverse[m] // MatrixForm معکوس ماتریس را خروجی نمی‌دهد، بلکه فقط دستوری را که من وارد کرده‌ام به دست می‌دهد. اما، با دانستن اینکه ماتریس من مورب بلوک است، وقتی هر یک از بلوک ها را جداگانه وارد می کنم، معکوس آنها را محاسبه می کند. ترفند کجاست؟	معکوس کردن یک ماتریس
18746	بنابراین، من با Mathematica نسبتاً تازه کار هستم (پیشاپیش بابت نوبی بودن عذرخواهی می کنم)، و در مورد تطبیق پارامترهای یک تابع تعریف شده توسط کاربر با داده ها، با مشکلاتی مواجه هستم. من یک نمونه اسباب بازی نماینده از آنچه که در تلاشم تا به انجام برسانم می آورم. تصور کنید که من داده ای دارم که از دو لیست تشکیل شده است: TestData = { {1، 0، -1، -2، -3، -4، -5، -6، -7، -8، -9، -10، -11، -12، -13، -14، -15}، {4، 5، 6، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20} }; و من یک مدل/تابع دارم که خودش داده های گسسته ای مانند این تولید می کند. این تابع چیزی شبیه به این خواهد بود: TestFunction[A_, B_] := Module[{results = {}, vec1 = {}, vec2 = {}}, For[i = 1, i < 18, i++, Do; [vec1 = ضمیمه[vec1, (A - i)]; vec2 = ضمیمه[vec2, (B + i)]]]; نتایج = پیوست[نتایج، vec1]; نتایج = پیوست[نتایج، vec2]; نتایج] اکنون، می‌خواهم پارامترهای A و B را پیدا کنم که بهترین تقریب را به TestData می‌دهند (به عنوان مثال، فاصله بین TestData و نتایج تابع به حداقل می‌رسد). من سعی کردم توابع FindFit و NonlinearModelFit را بررسی کنم، اما به نظر می رسد این توابع برای توابع پیوسته مناسب تر هستند (؟)، بنابراین مطمئن نیستم که چگونه از آن با تابعی استفاده کنم که مقادیر خاص و مجزا را برمی گرداند. چگونه می خواهید این سوال را حل کنید؟ پیشاپیش از شما بسیار سپاسگزارم.	برازش پارامترهای تابع تعریف شده توسط کاربر که مقادیر گسسته را برمی گرداند
2148	«CurrentImage[]» تصویری را از وب کم می گیرد. حتی می‌توان با استفاده از Dynamic@CurrentImage[] یک ویدیوی زنده در نوت‌بوک ایجاد کرد. برخی از سیستم ها چگونه می توانم وب کم را از Mathematica خاموش یا آزاد کنم، بدون اینکه Mathematica را کاملاً ترک کنم؟	پس از استفاده از CurrentImage، دوربین وب را رها کنید[]
26669	عدم وجود API ساده «System`Utilities`HashTable» روشی برای شمارش کلیدها/مقدارها است. ?System`Utilities`Hash* HashTable HashTableAdd HashTableContainsQ HashTableGet HashTableRemove پس از ایجاد جدول هش h = System`Utilities`HashTable[]; System`Utilities`HashTableAdd[h, a, 1]; روش های مختلف برای استخراج محتوای آن با شکست مواجه می شوند. h[[1]] h DownValues[h] راهی هست؟	آیا روشی برای شمارش کلیدها/مقدارهای System`Utilities`HashTable وجود دارد؟
30010	من می خواهم آرگومان 'a' را برای myf2 به شکل آرگومان اختیاری داشته باشم، اما در عین حال باید تابع را فقط در صورتی که 'a' عددی باشد، ارزیابی کنم، به سؤال قبلی من نیز مراجعه کنید. Options[myf2] = {a -> 1}; myf2[b_?NumericQ, opts : OptionsPattern[]] := ماژول[{y, x, a}, a = OptionValue[a]; اگر [NumericQ[a]، First[y /.NDSolve[{a y'[x] == b y[x] Cos[x + y[x]]، y[0] == 1}، y، {x , 0, 30}]][10]] ]; datamyf2 = {#, myf2[1, #] + 0.01 RandomReal[]}&/@Range[0.5, 1.5,0.1] model = NonlinearModelFit[datamyf2, myf2[b, a -> a], b, a] وقتی سعی کردم تست NumericQ را برای 'a' در myf2 اضافه کنم، مشکل این است که Null را برمی گرداند. ارزیابی با نماد 'y' {myf2[1, a -> y]}، به جای اینکه اصلا آن را بدون ارزیابی رها کنیم (در مورد موردی که a به عنوان آرگومان معمولی با a_ مشخص شد؟ NumericQ) چگونه می توانم مشخص کنید که باید مقدار عددی a در گزینه داشته باشد؟ با تشکر	ارزیابی تابع فقط زمانی که آرگومان اختیاری آن عددی باشد
15130	من در تلاش برای حل یک PDE برای انتشار گرما هستم، اما با ناحیه مرزی مشکل دارم. وقتی اندازه منطقه مرزی را تغییر می‌دهم، تخمین دما حتی زمانی که هیچ پارامتر دیگری تغییر نمی‌کند افزایش می‌یابد. کد من اینجاست. منطقه مرزی [-10، 10] در x و y معادله 1 = مشتق[0، 0، 1][f][x، y، t] - 0.14*(مشتق[2، 0، 0][f][x، y، t] + مشتق[0، 2، 0][f][x، y، t]) == Exp[-(x^2/(2^2) + y^2/(2^2))] ic = {f[x, y, 0] == 24}; bc = {f[-10, y, t] == 24, f[10, y, t] == 24, f[x, -10, t] == 24, f[x, 10, t] = = 24}; sol1 = NDSsolve[{eq1, ic, bc}, f, {x, -10, 10}, {y, -10, 10}, {t, 0, 1200}] ناحیه مرزی [-40,40] در x و y Plot[Evaluate[{f[0, 0, t] /. sol1[[1]]، u[0، 0، t] /. sol2[[1]}]، {t، 0، 1200}، PlotRange -> All، Frame -> True] Plot[Evaluate[{f[x، 0، 1] /. sol1[[1]]، u[x، 0، 1] /. sol2[[1]}]، {x، -10، 10}، PlotRange -> All، Frame -> True] ![Mathematica graphics](http://i.stack.imgur.com/L8bSR.png) تاریخچه زمانی گرما در فضای داخلی در (0,0) ![Mathematica گرافیک](http://i.stack.imgur.com/XVDtQ.png) توزیع فضایی گرما در t = 1 و y = 0 برای x در [-10, 10]	معادله دیفرانسیل جزئی: نتیجه غیرمنتظره از تغییر اندازه منطقه مرزی
37643	من مجموعه ای از داده ها را دارم که دما را در مقابل زمان (تاریخ) اندازه گیری می کند. به راحتی می توان متوجه شد که چه زمانی سنسور دچار مشکل شده است زیرا ممکن است بر روی داده ها ضربه ای مشاهده شود. نحوه آموزش به Mathematica برای: 1) تشخیص Blip 2) حذف این Blip 3) جایگزین نقطه خراب برای یکی که به عنوان میانگین داده های قبلی (قبل از داده های خراب) و بعد از آن (پس از خراب شده) به دست آمده است. ). پیشاپیش ممنون!!! من سعی کردم تستی را تنظیم کنم که در آن هر جفت داده با هم مقایسه شوند و اگر تفاوت بین آنها بیشتر از 3 درجه سانتیگراد بود (یا 5 درجه سانتیگراد بسته به اینکه چقدر می خواهید دقیق باشید). اما استدلال من درست عمل نکرد. Thanks in Advance Ed مجموعه داده عبارتند از: l = {{2013-11-20 23:00:00، 23.52}, {2013-11-21 00:00:00، 23.55}، {2013-11 -21 01:00:00، 23.62}, {2013-11-21 02:00:00، 23.61}, {2013-11-21 03:00:00، 23.53}, {2013-11-21 04:00:00، 23.45}, {2013-11- 21 05:00:00، 23.52}، {2013-11-21 06:00:00، 23.4}, {2013-11-21 07:00:00، 24.02}, {2013-11-21 08:00:00، 26.7} ، {2013-11-21 09:00:00، 27.54}, {2013-11-21 10:00:00، 29.67}، {2013-11-21 11:00:00، 28.3}، {2013-11-21 12:00:00، 17.94} , {2013-11-21 13:00:00، 27.42}، {2013-11-21 14:00:00، 25.82}، {2013-11-21 15:00:00، 24.61}، {2013-11-21 16:00:00 ، 23.91}، {2013-11-21 17:00:00، 24.58}, {2013-11-21 18:00:00، 24.31}, {2013-11-21 19:00:00، 23.18}، {2013-11-2013 21 20:00:00، 28.99}، {2013-11-21 21:00:00، 22.56}, {2013-11-21 22:00:00، 22.01}} ![TempPlot](http://i.stack.imgur.com /Xy3mJ.jpg)	فیلتر کردن و جایگزینی نقاط پرت
2417	من مجموعه ای از نقاط $\\{x_i,y_i\\}$ دارم که نشان دهنده یک منحنی بسته است. من می خواهم یک تابع $F(x,y)$ پیدا کنم به طوری که $F(x,y) = 0$ منحنی مورد نیاز را نشان دهد و $F(x,y) \ne 0$ خارج از منحنی. به عنوان مثال، فرض کنید مجموعه ای از نقاط به من داده می شود که یک دایره را تشکیل می دهند: n = 16; نقاط = Drop[Table[{Cos[2 i Pi]، Sin[2 i Pi]}، {i، 0، 1، 1/n}]، -1] // N; من از تابع Interpolation[..] Mathematica استفاده می کنم: args = Join[Table[{points[[i]], 0}, {i, Length[points]}], {{{0, 0}, -1 }}]؛ F = درون یابی[args]; در اینجا من یک نقطه جدید $(0,0)$ با مقدار $-1$ در آن به مجموعه نقاط خود اضافه کرده ام تا به $F(x,y)$ یک عمق بدهم. سوال اول آیا این راه حل درست است؟ آیا می‌توانم مطمئن شوم که اگر یک نقطه درونی با مقدار غیرصفر به مجموعه خود اضافه کنم، در نقاط غیر منحنی $F(x,y) \ne 0$ است؟ چه راه حلی ارجح تر است؟ همچنین من یک سوال دوم (و اصلی) دارم. با توجه به خاص بودن مشکل من به یک بیان صریح برای منحنی خود در یک بخش معین نیاز دارم. به عبارت دیگر، من می‌خواهم یک عبارت برای منحنی خود به صورت $y = f(x)$ یا $x = f(y)$ (مهم نیست) بین نقاط نزدیک داشته باشم. من به این $f$ و مشتق آن $f'$ نیاز دارم. بنابراین $f$ باید یک شی InterpolatingFunction نیز باشد (اما یک بعدی). استفاده از «Solve» در «F» از مثال قبلی نتیجه‌ای نمی‌دهد. چگونه $F$ و $f$ (بین نقاط نزدیک داده شده) بدست آوریم؟ به روز رسانی: در مثال من $F(x,y) = x^2+y^2-1$ و من می توانم دو تابع صریح را جدا کنم: $f_1(x) = \sqrt{1-x^2 }$ where $x > 0$ و $f_2(x) = -\sqrt{1-x^2}$ که $x \leq 0$. معادلات $y=f_1(x)، y=f_2(x)$ و معادله $F(x,y)=0$ بیانگر همان منحنی (یک دایره) هستند. این چیزی است که من نیاز دارم: تابع ضمنی $F(x,y)$ و مجموعه ای از توابع صریح $f_i$. همچنین می توانم توابع صریح دیگری را مشخص کنم: $f_1(y) = \sqrt{1-y^2}$ که در آن $y \leq x$ و $y \geq -x$; $f_2(x) = \sqrt{1-x^2}$ که در آن $y > x$ و $y \geq -x$; $f_3(y) = -\sqrt{1-y^2}$ که در آن $y > x$ و $ y < -x$; $f_4(x) = -\sqrt{1-x^2}$ که در آن $y \leq x$ و $y < -x$. آنها با هم یک دایره تشکیل می دهند. به روز رسانی 2 : منحنی داده شده بسته است و خود تقاطع ندارد. به صورت محلی $F(x,y)=0$ را می توان به صورت $y=f(x)$ یا $x=f(y)$ بیان کرد. این چیزی است که من نیاز دارم. من تابع حل را امتحان کردم اما نتیجه ای برای درون یابی $F(x,y)$ نمی دهد. در عوض یک خطا می دهد: _Solve قادر به حل سیستم با ضرایب غیر دقیق یا سیستم به دست آمده از منطقی کردن مستقیم اعداد غیر دقیق موجود در سیستم نبود_	تابع درون یابی ضمنی در Mathematica و شکل صریح آن در بخش های کوچک
20295	من یک کد «Mathematica» برای محاسبه و ترسیم چگالی دارم که با یک پتانسیل مشخص مطابقت دارد. کد زیر چند سال پیش با استفاده از نسخه 5.2 Mathematica نوشته شده است. اخیراً این کد را در آخرین نسخه 9 امتحان کردم و چیز بسیار ناراحت کننده ای مشاهده کردم. با استفاده از نسخه 5.2 به حدود 5.5 ثانیه برای تولید خطوط نیاز دارد. از طرف دیگر، در نسخه 9 من باید حدود یک دقیقه صبر کنم (ده برابر بیشتر از 5.2!) البته با استفاده از همان رایانه شخصی. چرا این اتفاق می افتد؟ آیا برای سازگاری بیشتر با نسخه 9 باید اصلاحی انجام دهم؟ کد اینجاست: Clear[Global`]; خاموش[General::spel]; Vn = -(Mn/Sqrt[r^2 + z^2 + cn^2]); Vd = -(Md/Sqrt[b^2 + r^2 + (a + Sqrt[h^2 + z^2])^2]); Vh = v0^2/2Log[r^2 + βz^2 + ch^2]; Vt = Vn + Vd + Vh; Vr = D[Vt، r]; Vrr = D[Vt, {r, 2}]; Vzz = D[Vt, {z, 2}]; ρ = 2.325/(4π100)(Vrr + Vr/r + Vzz); ρr = ρ /. {z -> 0}; منگنز = 400; cn = 0.25; Md = 5000; b = 6; a = 3; h = 0.2; v0 = 20; β = 1.3; ch = 8.5; ρ0 = ρr /. {r -> 8.5}; چاپ[----------------] چاپ[ρ0 = ، ρ0] چاپ[---------------- -] S0 = ContourPlot[ρ, {r, -20, 20}, {z, -20, 20}, Contours -> 10, PlotPoints -> 200, ImageSize -> 550]	چرا این کد در نسخه 9 بسیار کندتر است؟
37642	در خروجی یک شبیه سازی کامپیوتری بزرگ (هزاران cpus برای 3 روز)، متوجه شدم که یک نقطه داده در نتیجه وجود ندارد. آیا می توان مقدار از دست رفته را با استفاده از داده های باقیمانده بازسازی کرد؟ مفروضات: دینامیک در داده ها به طور کلی صاف است و هیچ ویژگی شکلی در آن وجود ندارد. این هم داده ها: data={-0.0949456،-0.2232،-0.15012،0.0364052،0.0841621،-0.0920731،-0.273141،-0.183935،0.0656169،0 0.140269،-0.0843562،-0.332979،-0.228146،0.0969235،0.208076،-0.0696226،-0.402307،-0.284266،0.1285 5,0.287427,-0.0454046,-0.479687,-0.353367,0.158121,0.377113,-0.00921489,-0.56245,-0.43569,0.1828 07,0.474626,0.0409945,-0.646659,-0.530218,0.199767,0.576109,0.106226,-0.727344,-0.634338,0.20667 ,0.676612,0.185864,-0.799108,-0.743778,0.202287,0.770614,0.277269,-0.856969,-0.852921,0.18688,0. 85286,0.,-0.897303,-0.955487,0.162245,0.919149,0.475145,-0.91851,-1.04548,0.131507,0.967008,0.56 474،-0.921269،-1.11803،0.0983087،0.995824،0.649178،-0.908188،-1.17004،0.0660878،1.00669،0.71196 ,-0.883046،-1.20025،0.0374795،1.00158،0.753415،-0.849936،-1.20902،0.0140558،0.983158،0.772116،-0. 8123،-1.19776،-0.00394007،0.953394،0.768557،-0.772323،-1.16867،-0.0170188،0.914086،0.744676،-0. 31382،-1.12393،-0.0260316،0.866382،0.703393،-0.689571،-1.06621،-0.0322879،0.811196،0.648481،-0. 46799،-0.997935،-0.0368642،0.74929،0.583615،-0.602475،-0.921481،-0.0407482،0.681664،0.513284،-0. 555671,-0.839684,-0.0446284,0.609182,0.440653,-0.507031,-0.755086,-0.0489018,0.533683,0.369238,- .456793،-0.669996،-0.0537497،0.457136،0.301312،-0.405981،-0.586799،-0.0589172،0.381381،0.238713، -0.355861،-0.507526،-0.064281،0.308536،0.182517،-0.30782،-0.433796،-0.0694734،0.240373،0.133182،- 0.263169،-0.366831،-0.0741541،0.178336،0.0906948،-0.222976،-0.30744،-0.0780402،0.123434،0.05470 8،-0.187986،-0.25604،-0.0809698،0.0762321،0.0246802،-0.158568،-0.212644،-0.0828802،0.0368173،0}. همچنین از سایر اطلاعات خروجی، می توانم تشخیص دهم که داده های مشکل در شاخص 51 است که در بالا روی 0 تنظیم شده است. پس آیا امکان بازسازی آن ارزش وجود دارد؟ * * * تلاش من در اینجاست: من از تبدیل موجک برای شناسایی تغییرات ناگهانی در داده ها استفاده می کنم و مقدار داده را به صورت دستی تنظیم می کنم تا زمانی که تبدیل موجک نسبتاً صاف به دست بیاورم. دستکاری[ data1 = data; data1[[51]] = داده[[51]] + Abs[میانگین[{داده[[50]]، داده[[52]]}]]x; cwd = ContinuousWaveletTransform[data1, GaborWavelet[10], {Automatic, 12}]; values = Abs[cwd[همه، ارزشها]]; ListDensityPlot[values, ColorFunction -> TemperatureMap, PlotRange -> {All, {0, 50}, {0, 0.1 Max[values]}}, ClippingStyle -> Automatic, InterpolationOrder -> 0] , {x, -10 , 30, 1} ] ![توضیح تصویر را وارد کنید اینجا](http://i.stack.imgur.com/hKSUz.gif) فرم بالا با چشم تعیین کردم که وقتی x=17 موجک صاف ترین است. بنابراین داده های گم شده ای که دریافت می کنم 0.377765 است. و در اینجا نموداری از داده ها و تبدیل موجک پس از اصلاح است![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/cegjj.png) ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http:/ /i.stack.imgur.com/TVe3b.png) سوال*: 1. راه های کلی بازسازی داده های از دست رفته چیست؟ 2. آیا روش های دیگری برای بازسازی داده های از دست رفته، بدون نگاه کردن به چشم وجود دارد؟	چگونه یک نقطه داده از دست رفته را بازسازی کنیم
8051	این سوال مربوط به سوال دیگری است که چند وقت پیش در Stack Overflow پست کردم. در آنجا، در پاسخی زیبا، acl (با برخی ویرایش‌های متواضعانه که من انجام دادم) نشان داد که مشتق «IntegerPart» به‌صورت عددی با روش تفاوت مرکزی مرتبه هشتم محاسبه می‌شود. اگر راهنمای «IntegerPart[]» را بخوانید، خواهید دید: > تابع ریاضی، مناسب برای دستکاری نمادین و عددی. در آن زمان من فرض کردم که این فقط یک اشکال مستندات (یا برنامه) است. من امروز مشکل را دوباره بررسی کردم زیرا باید معادله ای را حل کنم که بتوان آن را به چیزی شبیه به: Reduce[IntegerPart@x == x, x, Reals] (* -> Reduce::nsmet: این سیستم را نمی توان با روش های موجود برای Reduce >> ) بنابراین باز هم، شکست Mma در دستکاری نمادین تابع IntegerPart[] من را آزار می دهد. و این بار، محاسبه مشتق موضوع نیست. همه این توابع «{IntegerPart، FractionalPart، Ceiling، Floor، Round، PrimePi}» تابع > ریاضی را به اشتراک می گذارند، که برای دستکاری نمادین و عددی مناسب است. افسانه در مرجع کمک آنها. به مشتقات آنها نگاه کنید: f = {IntegerPart, FractionalPart, Ceiling, Floor, Round, PrimePi}; GraphicsGrid[ Partition[ Plot[{#[u]، D[#[x]، x] /. x -> u}، {u، -1، 3}، PlotLabel -> Style[Framed[Hyperlink[#, paclet:ref/ <> #] &@ToString@#]، 16، آبی، پس‌زمینه -> روشنتر[زرد]]] و /@ f, 2]، قاب -> همه] > ![Mathematica گرافیک](http://i.stack.imgur.com/OpUIg.png) علاوه بر این، فایل راهنما برای «NextPrime[]» چیزی در مورد مناسب بودن دستکاری نمادین آن، و کمک برای «HeavisideTheta[]» بیان نمی کند. می گوید: > HeavisideTheta را می توان در انتگرال، تبدیل انتگرال و > معادلات دیفرانسیل استفاده کرد. و مشتق آن به عنوان 'DiracDelta[]' ارزیابی می شود. هنگامی که این توابع را ترسیم می کنید، به این موارد می رسید: > ![Mathematica graphics](http://i.stack.imgur.com/yQMuy.png) بنابراین به نظر می رسد که از کل مجموعه، فقط «HeavisideTheta» به صورت نمادین در نظر گرفته می شود. با این حال، وقتی سعی می‌کنید: Reduce[HeavisideTheta@x == 1, x, Reals] ( -> Reduce::nsmet: این سیستم با روش‌های موجود برای کاهش قابل حل نیست. >> ) بنابراین دستکاری نمادین وجود ندارد (یا به نظر می رسد). بنابراین سوال این است: برای یک تابع _Mathematica_ مناسب برای دستکاری نمادین به چه معناست؟*	مناسب برای دستکاری نمادین در مستندات به چه معناست؟
33255	_مسئله :_ * عدد مبارک عددی است که اگر یکی ارقامش را مربع کند و با هم جمع کند و سپس نتیجه را بگیرد و ارقامش را مربع کند و دوباره آنها را با هم جمع کند و به این روند ادامه دهد، به عدد می رسد. عدد 1. همه اعداد شاد تا 100 را پیدا کنید. 1 f[4] = 4; f[n_] := f[Plus @@ (IntegerDigits[n]^2)] انتخاب [Range[100], f[#] == 1 &] خروجی: {1, 7, 10, 13, 19, 23 ، 28، 31، 32، 44، 49، 68، 70، 79، 82، 86، 91، 94، 97، 100} _اما می‌خواهم از روشی متفاوت از نویسنده استفاده کنم_ _راه‌حل من:_ ورودی: Select[Range[100]، NestWhile[Plus @@ (IntegerDigits[ #]^2 &)، # &، # != 1 &]] خروجی: {} _اما، نمی توانم بدانم مشکل کجاست؟ آیا می توانم کسی به من کمک کند؟ ممنون!_	وقتی از NestWhileList استفاده می کنم چه اشکالی دارد؟
10744	سعی می‌کنم موارد زیر را ترسیم کنم، اما به نظر می‌رسد چیزی در کد من اشتباه است و نمی‌توانم نحوه رفع آن را بیابم: RegionPlot3D[ { CountRoots[σq33[ω, V1, V2, V3], {ω, 0, Infinity } == 0]، CountRoots[σq33[ω، V1، V2، V3]، {ω، 0، بی نهایت} == 1]، CountRoots[σq33[ω, V1, V2, V3], {ω, 0, Infinity} == 2], CountRoots[σq33[ω, V1, V2, V3], {ω, 0, Infinity} == 3], CountRoots[σq33[ω, V1, V2, V3], {ω, 0, Infinity} == 4] }، {V1، 0، 50}، {V2، 0، 50}، {V3، 0، 100}، {GrayLevel[i، 0.5]، {i، 0، 0.8، 0.2}}، مش -> هیچ، LabelStyle -> (FontSize -> 14) ] تعداد ریشه های امگا تابع `σq33` به سایر متغیرهای V1، V2 و V3 بستگی دارد. من می خواهم آن را تجسم کنم. مناطقی که «CountRoots» مقادیر متفاوتی را ارائه می‌دهد باید در سطوح خاکستری مختلف، همگی با کدورت 0.5 باشند. فکر می کنم مشکلی که دارم این است که نمی دانم چگونه از «GrayLevel» برای تعریف سایه های مختلف خاکستری برای مناطق مختلف استفاده کنم. و آیا ایده ای دارید که چگونه توابع «CountRoots» را به صورت یکجا، شاید با «نقشه» یا چیزی شبیه به آن تعریف کنید؟ در اینجا «σq33» است، در صورتی که لازم باشد به این سؤال پاسخ داده شود: σq33[ω_, V1_, V2_, V3_] = (1/48 (Exp[-V1] + Exp[-V2]) (1 + Exp[ -V3]) + 1/48 (Exp[-(V2 - V1)/2] - Exp[(V2 - V1)/2])/(Exp[(V2 - V1)/2] + Expl[-(V2 - V1)/2]) ((Exp[-V1] - Exp[-V2] Exp[-V3]) - (Exp[-V2] - Exp[-V1] Exp[-V3])) + 1/8 ((Exp[-V1] - Exp[-V2] Exp[-V3]) + (Exp[-V2] - Exp[-V1] Exp[-V3])) (-2 (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1 ] Exp[-V3]) (-Exp[-(V1 + V2)/2 - V3] + Exp[-(V2 + V1)/2])/(Exp[(V2 - V1)/2] + Exp[-(V2 - V1)/2])/(ω^2 + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[ -V1] Exp[-V3])^2)) + 1/2 ((Exp[-V1] - Exp[-V2] Exp[-V3]) - (Exp[-V2] - Exp[-V1] Exp[-V3])) (-(Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] - Exp[-V2] - Exp[-V1] Exp[-V3]) ( -Exp[-(V1 + V2)/2 - V3] + Exp[-(V2 + V1)/2])/(Exp[(V2 - V1)/2] + Exp[-(V2 - V1)/ 2]) (2 ω^2 - (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2) /( ω^2 + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2))) + ((Exp[- V1] - Exp[-V2] Exp[-V3]) + (Exp[-V2] - Exp[-V1] Exp[-V3])) ((Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3]) (-Exp[-(V1 + V2)/2 - V3] + Exp[-(V2 + V1)/2])/(Exp[(V2 - V1)/2] + Exp[-(V2 - V1)/ 2]) ((Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2 - 5 ω^2)/(6 (9 ω^2 + (exp[-V1] + Exp. V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2) (ω^2 + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2)) + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] - Exp[-V2 ] - Exp[-V1] Exp[-V3])^2 ((Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp. (V2 - V1)/ 2]) (11 ω^2 - (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2)/(2 (ω^2 + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3 ])^2) (4 ω^2 + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2) (9 ω^2 + (Exp[-V1] + Exp[-V2] Exp[-V3] + Exp[-V2] + Exp[-V1] Exp[-V3])^2)))))	چندین عملکرد در یک RegionPlot با مقیاس خاکستری متفاوت
46237	من می‌خواهم هنگام ارزیابی یک سلول، بتوانم خروجی‌های متعدد را سرکوب کنم. آیا راهی برای فعال کردن آیتم منوی ارزیابی در محل در منوی ارزیابی وجود دارد؟	چگونه می توانم مورد ارزیابی در محل را در منوی ارزیابی فعال کنم؟
56471	من یک سری قوانین دارم که می‌خواهم آن‌ها را روی یک سری عبارات با متغیر اعمال کنم، اما نمی‌توانم _Mathematica_ را به درستی تشخیص دهد که وقتی متغیرهای من دارای توان هستند، این قوانین باید اعمال شوند. برای مثال، فرض کنید من می دانم که a b=1. a b /. a b -> 1 (* 1 ) a c b /. a b -> 1 ( c ) بنابراین آنها خوب کار می کنند. سپس سعی می کنم: a a b /. a b -> 1 ( a^2 b *) به طور کلی، قوانین من بسیار پیچیده تر هستند، اما مشکل همیشه یکسان است. چگونه می توانم ریاضیات را مجبور کنم «a^2» را به عنوان «a» تشخیص دهد تا قوانین کاهش را به درستی اعمال کند؟	چگونه عبارات را قالب بندی کنم تا قوانین جایگزینی به درستی برای اکسوننت ها اعمال شوند؟
55190	من از Mathematica v9 استفاده می‌کنم و سعی می‌کنم با استفاده از نمودار بروز آن یک نمودار رسم کنم، اما آن را ترسیم نمی‌کند، که با خطای ماتریس بروز معتبر نیست رخ می‌دهد. اما من ماتریس خود را بررسی کردم و کاملاً خوب است. من سه ماتریس را امتحان کردم اما هر بار خطا ظاهر می شود. در اینجا ماتریس های من در فرم های ورودی آمده است. $6\times11$ ماتریس بروز: ({{1، 0، 1، 1، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {1، 0، 0، 0، 0، 1، 1، 1، 0، 0، 0}، {1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 1، 1}، {0، 1، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0}، {0، 1، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0} , {0, 1, 0, 0, 1, 0, 0, 1, 0, 0, 1}}) 9$\times12$ بروز ماتریس: ({{1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0}، {1، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 1، 0، 0 , 1, 0}, {1, 0, 0, 0, 0, 1, 0, 0, 1, 0, 0, 1}, {0، 1، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 1، 0، 1، 0}، {0، 1، 0، 0، 1، 0، 1، 0، 0، 0، 0، 1 }، {0، 1، 0، 0، 0، 1، 0، 1، 0، 1، 0، 0}، {0، 0، 1، 1، 0، 0، 0، 1، 0، 0، 0، 1}، {0، 0، 1، 0، 1، 0، 0، 0، 1، 1، 0، 0}، {0، 0، 1، 0، 0، 1، 1، 0، 0، 0، 1، 0}}) و این هم یک اسکرین شات از کدهای من و خطاهای آنها ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/gKXzt.png) چگونه این مشکل را برطرف کنم؟	چگونه یک نمودار از ماتریس بروز آن رسم کنیم؟
42547	من در تلاش برای حل این هویت با استفاده از _Mathematica_ هستم: $$3 \sqrt{5 \sqrt[3]{37}-16}=\sqrt[3]{a}-\sqrt[3]{b}-c $$ I بدانید که «a»، «b» و «c» اعداد صحیح مثبت هستند. می‌خواهم «a»، «b» و «c» را پیدا کنم. من FindInstance را امتحان کردم[{a >= 1, b >= 1, c >= 1, 3Sqrt[5(37)^(1/3) - 16] == (a^(1/3) - b ^(1/3) - ج)}، {a، b، c}، اعداد صحیح] که کار نکرد. من چند روش دیگر را با استفاده از FindInstance امتحان کردم اما هیچ شانسی نداشتم. آیا چیزی را از دست داده ام یا از عملکرد اشتباهی استفاده می کنم؟ پاسخ a = 1369، b = 296 و c = 2 است.	حل هویت
34046	من باید نمودار توصیف شده توسط j = {1 -> 2, 2 -> 3, 3 -> 1} را دوباره مرتب کنم. اعمال یک تابع به همه رئوس سمت راست، بنابراین با تنظیم مجدد [j] خروجی باید {1 -> f[2], 2 -> f[3], 3 -> f[1]} به من بدهد. اما نمی توان حدس زد چگونه	تنظیم مجدد نمودار
33890	من می خواهم بدانم چگونه می توانم لیستی از اعداد اول را چاپ کنم. آیا باید از «For»، «Do»، «If»، شاید «Mod» استفاده کنم، اما اگر بتوانم - بدون اول. چگونه باید به این مشکل برخورد کنم؟	نحوه چاپ اعداد اول
33899	من باید وزن کل یک «WeightedAdjacencyGraph» را پیدا کنم. من یک نمودار به این شکل دارم a = WeightedAdjacencyGraph[{...}،{...}،{...}... و غیره] چگونه می توانم وزن کل آن را پیدا کنم؟	وزن کل یک نمودار
34519	آیا می توان فهمید که Mathematica کی نوشتن یک فایل تمام شده است؟ من به دنبال خودکار کردن چیزی هستم و می‌خواهم Mathematica آن را با استفاده از «Put[]» در فایلی قرار دهم، و شاید هم «Export[]». قبل از پرداختن به خارج از Mathematica باید بدانم که فایل کامل است، اما نمی‌خواهم ابتدا از Mathematica خارج شوم. چگونه می توانم _sure_ مطمئن باشم که Mathematica نوشتن فایل تمام شده است؟ هر راه حلی روی میز است، از انتظار برای Mathematica برای ارائه مجدد، تا تکیه بر یک متافیل. با این حال، من می خواهم در صورت امکان از نوشتن اطلاعات اضافی روی فایل خودداری کنم.	خروجی فایل و شرایط مسابقه
30019	من می خواهم از عبارت زیر یک ماتریس بسازم: $$ (\Omega^2 (2 d\theta^2 + d\phi^2 - d\phi^2 \cos(2 \theta) \coth( \chi)^2) + (2 d\Omega^2 + (2 d\theta^2 + d\phi^2 - 2 d\chi^2) \Omega^2) \textrm{csch}(\chi)^2)/(2 \Omega^2) $$ به طوری که من برای 11 مؤلفه تمام عبارات متعلق به $d\Omega^2$ و برای 22 مؤلفه همه را دریافت کنم عبارات متعلق به $d\chi^2$ و غیره (از آنجایی که اصطلاح متقابل وجود ندارد، ماتریس در این مورد باید مورب باشد). چگونه این کار را در _Mathematica_ انجام دهم؟ * * * کد برای کپی کردن: (Ω^2 (2 dθ^2 + dϕ^2 - dϕ^2 Cos[2 θ] Coth[χ]^2) + (2 dΩ^2 + (2 dθ^2 + dϕ ^2 - 2 dχ^2) Ω^2) Csch[χ]^2)/(2 Ω^2)	چگونه از یک عبارت یک لیست/ماتریس بسازیم؟
29721	من می خواهم تصویری از یک منشور مستطیلی بسازم، اما هیچ ابتدایی داخلی برای آن وجود ندارد. یکی از روش‌های نمایش منشور در پاسخ whubers به Mathematica برای آموزش طرح‌ریزی املایی نشان داده شده است. راه‌های جایگزین برای نمایش منشورها با استفاده از «Graphics3D»، چه با چند ضلعی یا به‌عنوان مدل‌های قاب سیمی چیست؟ فرض کنید سطح مقطع منشور با لیستی از نقاط در صفحه تعریف می شود.	نحوه رسم منشور در Graphics3D
57359	من در مورد رسم نمودار با استفاده از ListPlot ArcTan مشکل دارم. من یک جدول از داده ها را وارد می کنم: a = Import[D:\2_b=10a.txt, Table]; سپس می نویسم: ListPlot[Table[{i*0.005 Pi، -ArcTan[(a[[i]][[1]] - a[[i - 1]][[[1]])، (a[[i ]][[2]] - a[[i - 1]][[2]])]}، {i، 2، 401، 1}]]، PlotRange -> {{0، Pi}، {-4 ، 4}}] نمودار برگشتی مانند ![this](http://i.imgur.com/lBZ0jLt.png) من از ماهیت محاسباتم می دانم که تابع باید در بازه $[0,Pi پیوسته باشد. ]$، اما در $3Pi/4$، تابع «ArcTan» به شاخه دیگری می رود، زیرا «ArcTan[x,y]» یک ربع را انتخاب می کند. چگونه می توانم سعی کنم قسمت پایین نمودار را با Pi به سمت بالا حرکت دهم، بنابراین عملکرد صاف و پیوسته است؟ من سعی کردم یک تابع myArcTan[x_] تعریف کنم:= تکه ای[{{ArcTan[x] + Pi، x <0}، {ArcTan[x]، x > 0}}]; اما کار نمی کند خیلی ممنون.	چگونه تنها یک شعبه از ArcTan را انتخاب کنم؟
57927	من یک تابع «c[x]» دارم که دامنه و محدوده آن هر دو [0،1] هستند. و من یک عکس با عرض W، ارتفاع H دارم. اکنون می‌خواهم تصویر به‌صورت افقی فشرده شود و «c[x]» نسبت فشرده‌سازی بخشی از تصویر است که مختصات x آن «x.W» است. برای رسیدن به این هدف، من باید «c[x]» را گسسته کنم، که می‌تواند مشکل‌ساز و مزاحم باشد. علاوه بر این، از آنجایی که فشرده سازی است، تصمیم گیری در مورد اینکه کدام ردیف از پیکسل ها باید رها شوند، دشوار است. بنابراین آیا راه خوبی برای انجام این کار وجود دارد؟	فشرده سازی افقی یک تصویر با نسبت فشرده سازی متفاوت
38606	من می‌خواهم این تابع درآمد را رسم کنم: $r=30q-0.3q^2$ من هیچ محدوده‌ای ندارم، یک بازه باز است، اما وقتی می‌خواهم در _Mathematica_ رسم کنم، به حداقل و حداکثر محدودیت‌های رسم نیاز دارد. چگونه این کار را انجام دهم؟ *ویرایش: از کمک شما متشکرم، استاد من تابع درآمد ذکر شده را به ما داد و از ما خواست که درآمد در مقابل کمیت (q) را ترسیم کنیم، او هیچ محدوده یا حداکثر و حداقلی را مشخص نکرد. سوال من این است که آیا می توانم این را بدون حداکثر و حداقل رسم کنم؟	چگونه یک تابع با متغیر با بازه باز رسم کنیم؟
39551	چگونه می توانم از _Mathematica_ برای معادل سازی ضرایب در یک معادله غیر سری توانی استفاده کنم؟ به عنوان مثال، من می‌خواهم معادله‌ای مانند زیر بگیرم: $$af_x+\frac{b}{2}f_xf_y+chf_x=f_x+e^af_x+3f_xf_y+2bhf_x$$ و سیستم زیر را تولید کنم: $$a= 1+e^a$$ $$\frac{b}{2}=3$$ $$c=2b$$ ویرایش: این نسبتاً مثال کوچک در صورت امکان، من راه حلی را ترجیح می دهم که به حداقل بازرسی انسان از معادله اصلی نیاز داشته باشد. معادلاتی که من با آنها کار خواهم کرد، دارای بسیاری، شاید صدها عبارت مشتق جزئی خواهند بود، و انجام کارهایی مانند انتخاب جداگانه آنها غیرممکن است. در حالت ایده‌آل، من می‌خواهم فقط مجهول‌هایی را که به آن‌ها علاقه دارم (در این مورد، {a, b, c}) مشخص کنم و اجازه دهم _Mathematica_ آن را از آنجا بگیرد.	معادل سازی ضرایب در یک معادله غیر سری توانی
9380	من سعی می کنم کدی را که چندین بار از Position استفاده می کند بهینه کنم. کد اسباب بازی زیر کار می کند: list1 = RandomInteger[{1, 10000}, 500000]; list2 = RandomInteger[{1, 10000}, {3, 500}]; test = ParallelTable[ Flatten[ Map[ Position[list1, #] &, list2[[i]] ] ], {i, 1, Length[list2]}]; مشکل من شروع می شود زیرا داده های زیادی برای پردازش دارم. وقتی از داده های واقعی خود در کد بالا استفاده می کنم، Mathematica 34 دقیقه طول می کشد تا محاسبات را کامل کند. این برای عملی بودن خیلی طولانی است، بنابراین من شروع به کاوش در کامپایل کردم. وقتی این را امتحان کردم: test2 = Compile[{{list1, _Integer, 1}, {list2, _Integer, 2}}, Table[ Flatten[ Map[ Position[list1, #] &, list2[[i]] ], {i, 1, Length[list2]}]]; wow = test2[list1, list2] CompiledFunction::cflist: شی بدون تنسور تولید شده است. ادامه با ارزیابی جمع آوری نشده می بینید که Mathematica شکایت می کند. سوالات من عبارتند از: 1. چگونه می توانم مشکل را در عبارت Compiled بالا اشکال زدایی کنم؟ من واقعاً نمی دانم چگونه شروع به کشف مشکل کنم. 2. آیا جایگزین واضحی برای استفاده از Position وجود دارد که خود سریعتر از Position باشد؟ من در Mathematica تازه کار نیستم، اما اعتراف می کنم که در کامپایل کردن کد کاملاً جدید هستم. هر فکری؟	خطای تابع کامپایل شده - شی غیر تنسور ایجاد شده است
58553	آیا Mathematica قادر است معادلات دیفرانسیل معمولی را در جایی که خود متغیر_ پیچیده است مدیریت کند؟ من به دنبال راه حل های سیستم های ODE به شکل $$\left\\{ \begin{align} i\frac{da_1}{dt} &=E_1a_1(t)+\mu\cos(\omega t)a_2( هستم. t) \\\ i \frac{da_2}{dt}&=\mu\cos(\omega t)a_1(t)+E_2a_2(t)، \end{align}\right.$$ و من باید از ادامه تحلیلی راه‌حل‌ها برای کانتوری استفاده کنم که از تعدادی بخش خط مستقیم در صفحه مختلط تشکیل شده است. (چرا؟ به خاطر مواردی از این دست.) تلاش ساده لوح من NDSolve است[{ I a1'[t] == E1 a1[t] + μ Cos[ω t] a2[t], I a2'[t] = = E2 a2[t] + μ Cos[ω t] a1[t]، a1[0] == 1، a2[0] == 0}، {a1، a2}، {t، 0, I (2 π)/ω}]; (پارامترهای مناسب $E_1=-1$، $E_2=-1/2$، $\mu=0.1$، $\omega=0.05$ هستند) اما این به سادگی باعث خطای NDSolve::ndnl: Endpoint 0. + 125.664\ I در {t,0.,0 +125.664\ I} یک عدد واقعی نیست من به صورت آنلاین نگاه کردم هیچ منبع خوبی پیدا نکرده اند آیا این قابلیت به صورت بومی در Mathematica موجود است؟ آیا افزونه های به راحتی در دسترس هستند که آن را ارائه می دهند؟ یا باید ODE ها را به صورت دستی به زنجیره ای از معادلات یک متغیر واقعی تبدیل کنم؟	معادلات دیفرانسیل با یک متغیر مختلط
8507	سوال این است چگونه می توانیم از Mathematica برای ایجاد نسخه های برداری از تصاویر با وضوح پایین استفاده کنیم؟ هدف این است که تصویری مناسب برای چاپ با کیفیت در هر وضوحی بدست آوریم. از آنجایی که بردارسازی «واقعی» که توسط نرم‌افزارهای تخصصی مختلف انجام می‌شود، مشکل سختی است، پیشنهاد می‌کنم رویکردهای «هنری» را در نظر بگیرید که نسخه‌ای نادقیق، اما زیبا از نسخه اصلی تولید می‌کنند. پیاده سازی رنگی بسیار قدردانی می شود.	وکتورسازی تصویر هنری
2	«موارد»، «انتخاب»، «انتخاب» و «موقعیت» هر کدام نحو و اهداف متفاوتی دارند، اما مواقعی وجود دارد که می‌توانید با استفاده از هر یک از آنها، محاسبه مشابهی را به طور معادل بیان کنید. بنابراین با این ورودی: test = RandomInteger[{-25, 25}, {20, 2}] {{-15, 13}, {-8, 16}, {-8, -19}, {7, 6} ، {-21، 9}، {-3، -25}، {21، -18}، {4، 4}، {2، -2}، {-24، 8}، {-17، -8}، {4، -18}، {22، -24}، {-4، -3}، {21، 0}، {19، 18}، {-23، - 8}، {23، -25}، {14، -2}، {-1، -13}} می‌توانید نتایج معادل زیر را دریافت کنید: موارد[تست، {_، _?مثبت}] {{-15، 13}، {-8، 16}، {7، 6}، {-21، 9}، {4، 4}، {-24، 8}، {19، 18}} انتخاب[آزمون ، #[[2]] > 0 و] {{-15، 13}، {-8، 16}، {7، 6}، {-21، 9}، {4، 4}, {-24, 8}, {19, 18}} Pick[test, Sign[test[[All, 2]] ], 1] {{-15, 13}, {-8, 16}, { 7، 6}، {-21، 9}، {4، 4}، {-24، 8}، {19، 18}} تست[[Flatten@Position[تست[[همه، 2]]، _?مثبت] ]] {{-15، 13}، {-8، 16}، {7، 6}، {-21، 9}، {4، 4}، {-24، 8}، {19، 18}} آیا عملکرد یا ملاحظات دیگری وجود دارد که باید راهنمایی کند که باید از آنها استفاده کنید؟ برای مثال، آیا تطبیق الگوی مورد استفاده در «موارد» احتمالاً کندتر از آزمون‌های عملکردی استفاده شده در «انتخاب» است؟ آیا قوانین کلی وجود دارد، یا آزمایش مورد خاصی که از آن استفاده می کنید تنها راه حل است؟	چه بهترین شیوه ها یا ملاحظات عملکرد برای انتخاب بین موارد، موقعیت، انتخاب و انتخاب وجود دارد؟
33251	من اغلب با کار زیر مشکل دارم. من باید محاسبات نمادینی را انجام دهم که شامل توابع خاص خاصی است. اجازه دهید تابع گاما بارنز را مثال بزنم. در ابزارهای استاندارد _Mathematica_ تحت نام BarnesG[x] گنجانده شده است. با این حال، _Mathematica_ اغلب به طور موثر با آن برخورد نمی کند. برای مثال، هویتی وجود دارد که بیان می‌کند «BarnesG[1+x]=Gamma[x]BarnesG[x]» که در آن «گاما[x]» تابع گامای اویلر است. _Mathematica_ به نظر نمی رسد آن را می داند. اجرای Simplify[ BarnesG[1 + x] - Gamma[x] BarnesG[x]] به هیچ ساده سازی واقعی منجر نمی شود. کارآمدترین راه برای آموزش _Mathematica_ این نوع هویت ها چیست؟ تنها ابزاری که من از آن آگاه هستم ایجاد یک تابع تبدیل مربوطه و سپس استفاده از آن در فرآیند ساده سازی است. در مورد مورد بحث تابع تبدیل tf[e_] := e / خواهد بود. {BarnesG[1 + x_] :> Gamma[x] BarnesG[x]}; سپس ارزیابی Simplify[ BarnesG[1 + x] - Gamma[x] BarnesG[x]، TransformationFunctions->{Automatic,tf}] در واقع صفر را به دست می دهد. با این حال، کار با مقادیر عددی کمکی نمی کند. به عنوان مثال، من هنوز برای Simplify[ BarnesG[7/6] - BarnesG[1/6] Gamma[1/6]، TransformationFunctions -> {Automatic، tf}] ساده‌سازی ندارم. بنابراین سؤالات من 1 است. راحت‌ترین راه چیست؟ راه حل مشکل من؟ 2. اگر موردی که من از قبل استفاده می کنم خوب است، چگونه می توان آن را به محاسبات عددی گسترش داد؟ 3. کمی خارج از موضوع: چگونه می توانم _Mathematica_ را برای استفاده از تابع تبدیل جدید به طور پیش فرض در مقابل نشانه صریح این مورد در هر دستور «Simplify» بیاورم؟ هر گونه کمکی قدردانی می شود/ متاسفم اگر به اندازه کافی سریع در پاسخ هایم نباشم.	چگونه دانش $\it{Mathematica}$ را در مورد توابع خاص افزایش دهیم؟
7141	اغلب من معادلات دیفرانسیل جزئی را حل می کنم که غیرخطی هستند و می توانند تا مرتبه 4 باشند. در این موارد، معمولاً راه حلی که توسط «NDSolve» تعیین می‌شود، در مراحل بعدی سفت است. کاری که من گمان می‌کنم «NDSolve» در این مورد انجام می‌دهد این است که سفتی را تا زمانی که خطا/دقت محلی بسیار ضعیف باشد برطرف می‌کند. این زمانی است که از مشکل خارج می شود و یک تابع چند جمله ای Interpolating به شما می دهد. در حالی که برای مثال از روش BDF برای MaxOrder 1 استفاده می کنیم، آیا راهی وجود دارد که به Mathematica بگوییم به محض اینکه سختی در راه حل پیدا شد آن را ترک کند تا من در زمان صرفه جویی کنم؟ من نمی خواهم بخش سفت را حل کنم و فقط راه حل خود را همانطور که سفت می شود متوقف کنم. مثال زیر در متن ساده شبیه بهم ریختگی به نظر می رسد اما به خوبی کپی می کند. در t=4806 سفت می شود. با این حال، مشکلات زیادی وجود دارد، NDSolve در زمانی که سختی به دست می‌آید برای تلاش و حل کردن ویژگی‌هایی که می‌خواهم کاملاً دور بزنم، باقی می‌ماند. مشاهده خواهم کرد. دوباره به چیزهای تعویض سختی نگاه کنید. ## مثال {xMin,xMax}={-4\[Pi]/0.0677،4\[Pi]/0.0677}; k=0.0677/4; TMax=5000; uSolpbc[t_,x_]=u[t,x]/.NDSolve[{\!$ \SubscriptBox[\(\[PartialD]$, $t$]$u[t, x]\ )$==-100\!$ \SubscriptBox[\(\[PartialD]$, $x$]$( \SuperscriptBox[\(u[t، x]$، $3$]\ \SubscriptBox[$\[PartialD]$، $x، x، x$]u[t، x ])\)\)+1/3 \!$ \SubscriptBox[\(\[PartialD]$، $x$]$( \SuperscriptBox[\(u[t, x]$، $3$]\ \SubscriptBox[$\[PartialD]$, $x$]u[t, x])\)\)-5 \!$ \ SubscriptBox[\(\[PartialD]$، $x$]$( \SuperscriptBox[\(( \FractionBox[\(u[t, x]$، $1 + u[t، x]$])\)، $2$]\ \SubscriptBox[$\[PartialD]$، $x$]u[t، x])\)\) ,u[0,x]==1-0.1 Cos[kx], u[t,xMin]== u[t,xMax]، مشتق[0,1]u[t,xMin]==مشتق[0,1]u[t,xMax]، مشتق[0,2]u[t,xMin]==مشتق[0,2]u[t ,xMax], مشتق[0,3]u[t,xMin]==مشتق[0,3]u[t,xMax]}، u، {t,0,TMax}, {x,xMin,xMax}, MaxStepFraction->1/150][[1]]	چگونه به Mathematica بگوییم که مسائل سختی را حل نکند
8505	در آخرین تصویر زیر می توانید یک مسیر معمولی از راه رفتن در صفحات راهنمای مرکز اسناد را مشاهده کنید. بهترین راه برای به دست آوردن داده های نمودار و تجسم کل ساختار این اتصالات با شروع صفحه فهرست اصلی چیست؟ یک کار واضح این است که به عنوان مثال به دایرکتوری نگاه کنید: SetDirectory[C:\ \\Program Files\\Wolfram\\Research \\Mathematica\\8.0\\Documentation\\English\\System\\Guides] FileNames[] // Column ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/FvyYQ.png) اما مطمئن نیستم کارآمدترین راه بعدی برای تجزیه و تحلیل اتصالات چیست. قدم زدن در صفحات راهنما ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/FhhTh.png) \------------ به روز رسانی: تصویر از داده‌های @Leoin ------------ style = {VertexStyle -> White, VertexShapeFunction -> Point, EdgeStyle -> Directive[Opacity[.3]، Hue[.15، 0.5، 0.8]]، Background -> Black، EdgeShapeFunction -> (Line[#1] &)، ImageSize -> 500}; gr = Graph[Union[Sort /@ data], style] ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/UG4un.png) منشاء حلقه های self-loop توسط @R.M در توضیح داده شده است. نظر او تقریباً همه صفحات راهنما URL مخصوص به خود را در نوار پیمایش بالا دارند. در اینجا نمودار نهایی با حلقه های خود حذف شده است: am = AdjacencyMatrix[gr];(am[[#, #]] = 0) & /@ Range[Length[am]]; AdjacencyGraph[am, style] ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/3nA8O.png)	چگونه می توان نمودار کامل مرکز اسناد از صفحات راهنما را دریافت کرد؟
2886	این سوال از یکی از پاسخ‌های @whuber الهام گرفته شده است. کد زیر را در نظر بگیرید: μ = RandomReal[{0, 1}, 100]; Σ = DiagonalMatrix[Exp[RandomReal[{0, 1}, 100]]]; AbsoluteTiming[RandomVariate[MultinormalDistribution[μ, Σ], 400000]؛] در اینجا در 3.5 ثانیه اجرا می شود. اکنون بیایید آن را موازی کنیم: LaunchKernels[] AbsoluteTiming[ عضویت در @@ ParallelTable[ RandomVariate[MultinormalDistribution[μ, Σ]، 200000]، {2}]؛] این در 6.3 ثانیه روی یک ماشین 2 هسته ای اجرا می شود --_- بسیار _کمتر. همچنین از حافظه زیادی استفاده می کند (که من با استفاده از مانیتور فرآیند بررسی کردم). حالا بیایید بازگرداندن نتایج از زیر هسته‌ها را با اضافه کردن یک نقطه ویرگول متوقف کنیم: AbsoluteTiming[پیوستن به @@ ParallelTable[RandomVariate[MultinormalDistribution[μ, Σ], 200000];, {2}];] این یکی در 2.6 ثانیه اجرا می‌شود---a افزایش سرعت اینجا چه خبر است؟ چرا محاسبه ای که نتیجه را برمی گرداند بسیار کندتر است؟ آیا این یک قاعده کلی با محاسبات موازی است که بازگرداندن داده های حتی نسبتاً بزرگ منجر به کاهش قابل توجهی می شود؟ آیا کاهش سرعت به دلیل عملکرد MathLink است؟ آیا کاری برای جلوگیری از کاهش سرعت وجود دارد؟ هشدار: ممکن است تمام حافظه شما را از بین ببرد و سیستم شما را مجبور به تعویض کند! این کامپیوتر 6 گیگابایت است و همه چیز خوب بود. اگر حافظه کمتری دارید، مقدار داده را کمی کاهش دهید. * * * ## راه حل تحلیل عالی @Oleksandr نشان داد که گلوگاه عملکرد «MemberQ» است، به ویژه اینکه تمام آرایه‌های داخل عبارت آزمایش شده را باز می‌کند. این کاملا غیر ضروری است، و می توان یک نسخه کارآمدتر (هر چند محدودتر) از «MemberQ» تعریف کرد: MemberQ[list_, form_] := یا @@ (MatchQ[#, form] & /@ list) توجه داشته باشید که ` MemberQ به طور پیش فرض فقط در سطح 1 تست می کند (برخلاف FreeQ که در همه سطوح تست می کند). این امر اجرای مجدد فرم دو استدلالی «MemberQ» را آسان کرد. می‌توانیم به‌طور موقت «MemberQ» را هنگام اجرای عملیات موازی تغییر دهیم: ClearAll[fix] SetAttributes[fix, HoldAll] fix[expr_] := Block[{MemberQ = MemberQ}, expr] fix@AbsoluteTiming[ عضویت در @@ ParallelTable[RandominoDirmalate [μ، Σ]، 200000]، {2}]؛] این در 3.0 ثانیه اجرا می‌شود که یک پیشرفت بزرگ است. این فقط یک تصویر از نحوه رفع مشکل عملکرد است، اما کدی که در اینجا نشان دادم برای استفاده در شکل فعلی کاملاً ایمن نیست. برخی از نکات: * تغییر ساختارهای داخلی همیشه مخاطره آمیز است و به راحتی می تواند مشکلاتی ایجاد کند * من از Block برای بومی سازی تغییر استفاده کردم که این خطر را کاهش می دهد. توجه داشته باشید که «Block» بر محاسبات در هسته‌های موازی تأثیر نمی‌گذارد، بنابراین اگر «fix» در توابع موازی‌سازی _only، به شکل «fix@ParallelTable[...]» استفاده شود، آنگاه فقط برای این‌ها اثر خواهد داشت. توابع، اما نه برای کدی که موازی می شود. این خطر را بیشتر کاهش می دهد. * من فرم 3 آرگومان MemberQ را اجرا نکردم. اگر از این در جایی در ابزارهای موازی استفاده شود، «اصلاح» همه چیز را خراب می‌کند. برای اجرای صحیح این نیز کمی کار بیشتری لازم است، ترجیحاً فقط به «MemberQ» داخلی برای این مورد بازگردیم. ممکن است همیشه برخی از رفتارهای غیرمستند MemberQ وجود داشته باشد که ما از آن آگاه نیستیم و با memberQ متفاوت است. * من اتصال کوتاه را اجرا نکردم، بنابراین «memberQ» در برخی موارد کندتر خواهد بود. این نیز قابل رفع است. این مشکلات احتمالی را می توان تا حد زیادی با کمی کار برطرف کرد، و من معتقدم این روش می تواند برای رفع این مشکل عملکرد خاص محاسبات موازی به خوبی کار کند.	انتقال حجم زیادی از داده ها در محاسبات موازی
28091	من در تلاش برای حل یک سیستم معادله دیفرانسیل جزئی با شرایط مرزی هستم. اما یک پیغام خطایی دریافت کردم که می‌گوید «NDSolve::icfail:» نمی‌توان شرایط اولیه‌ای را پیدا کرد که تابع باقیمانده را در تلورانس‌های مشخص شده برآورده کند. سعی کنید شرایط اولیه را برای مقادیر و مشتقات توابع ارائه دهید. همانطور که من متوجه شدم، این به دلیل عدم وجود یک سیستم معادلات مشتق با زمان تابع G[t,x] و L[t,x] است و حل این سیستم فقط با روش عددی خطوط قابل انجام است. حذف[Global`*]; pde = { (-مشتق[1][Y21][t] - مشتق[1][Y31][t]) == -X20[t] - X30[t] + Y21[t] - G1[t] ( 1 - Y21[t] - Y31[t]) + Y31[t]، مشتق[1][Y21][t] == 0.01` - Y21[t] - G1[t] Y21[t]، مشتق[1][Y31][t] == 9.9` + X30[t] - G1[t] Y31[t]، (-مشتق[1][X20][t] - مشتق [1][X30][t]) == 0.2` + X20[t] - L0[t] (1 - X20[t] - X30[t]) + X30[t] - Y21[t] - Y31[t]، مشتق[1][X20][t] == 0.79` - L0[t] X20[t] + Y21[t]، مشتق[1][X30 ][t] == 0.1` - X30[t] - L0[t] X30[t]} با شرایط مرزی: BC = {Y21[0] == 0، Y31[0] == 1، X20[0] == 0.8، X30[0] == 0، G1[0] == 10، L0[0] == 1 }; مطلوب = {Y21، Y31، X20، X30، G1، L0}؛ NDSsolve[{pde، BC}، دلخواه، {t، 0، 1000}]; من سعی کردم با استفاده از روش حجم محدود سیستم را در فضا گسسته کنم. (http://reference.wolfram.com/mathematica/tutorial/NDSolvePDE.html). شاید کسی روش جایگزین حل این نوع معادلات را بداند؟ این یک سیستم معادلات دیفرانسیل است که فرآیند استخراج جریان مخالف را توصیف می کند. در بالای ستون استخراج وارد دو جزء مایع می شود. فاز گاز به پایین ستون وارد می شود. اجزای مایع حلالیت متفاوتی در فاز گاز دارند، به همین دلیل از هم جدا می شوند - فاز گازی که با یک جزء غنی شده و فاز مایع از پایین - دیگری در بالای ستون بیرون می آید. این تعادل مواد تفاضلی برای هر جزء در فاز گاز و مایع است. شرایط مرزی از ترکیب شناخته شده فاز مایع تغذیه در بالای ستون گرفته شده است (z = 10) و ترکیب شناخته شده گازی که از پایین می آید (z = 0) نیز فرض می شود که زمان اولیه t = 0 مربوط به تعادل دو جریان در عدم اختلاط کامل است. تمام پارامترهای ثابت را برای معادلات خوانایی حذف کردم. شرح مفصل خروجی سیستم معادلات شرح داده شده در مقاله: https://www.dropbox.com/s/v3oewg2w3etszbu/article.pdf. نویسندگان سیستم مشابهی را با استفاده از روش خطوط در بسته نرم افزاری gproms حل کردند. این سیستم در فضا با استفاده از روش حجم محدود گسسته شد. من سعی می کنم این مشکل را در بسته نرم افزاری ریاضی با استفاده از تکنیک MethodOfLines حل کنم، اما متاسفانه تاکنون موفق نشده است. برای هر کمکی در این زمینه بسیار سپاسگزار خواهم بود. من عذرخواهی می کنم که انگلیسی من برای من زبان مادری نیست.	حل عددی سیستم معادله دیفرانسیل جزئی
40927	چیزی هست که مدتی است مرا آزار می دهد. حداقل در نسخه 7، عملکرد «a / b» و «a - b» معادل «تقسیم[a, b]» و «تفریق[a, b]» نیست، و به طور قابل توجهی پایین‌تر از آن است. واقعیتی که اینها در اسناد به عنوان معادل تلقی می شوند. به‌عنوان یک متعصب کد کوتاه، من را آزار می‌دهد که باید فرم‌های طولانی‌تر را بنویسم، اما این تنها آغاز نگرانی من است، زیرا فرم‌های دوم و سریع‌تر به وضوح به فرم‌های قبلی و کندتر تبدیل می‌شوند. نمونه‌هایی از مستندات «Divide»: > x/y یا Divide[x,y] معادل x y^-1 است. > > Divide[x,y] را می توان در StandardForm و InputForm به صورت x ÷ y، x > `Esc`div`Esc` y یا x \\[Divide] y وارد کرد. اثبات نادرست بودن این عبارات: {a, b} = List @@ RandomReal[{-50, 50}, {2, 1^7}]; Do[a/b، {50}] // زمان‌بندی // اولین انجام[a b^-1، {50}] // زمان‌بندی // اولین انجام[a\[Divide]b، {50}] // زمان‌بندی / / First Do[Divide[a, b], {50}] // زمانبندی // First > > 2.262 > > 2.231 > > 2.184 > > 0.437 > «تقسیم[a، b]» به همان روشی که بقیه ارزیابی می‌شوند، _نه_ ارزیابی می‌شوند. به طور مشابه برای تفریق: Do[a - b، {50}] // زمان‌بندی // اولین انجام[a + (-1 b), {50}] // زمان‌بندی // اولین انجام[تفریق[a, b]، { 50}] // زمان‌بندی // اول > > 3.651 > > 3.65 > > 1.404 > اگرچه در مثال‌های بالا از آرایه‌های بسته‌بندی شده استفاده می‌شود (به چرا تخصیص فهرست با یک آرایه بسته بندی شده در مقادیر غیر بسته بندی شده برای توضیح «List @@» نتیجه می گیرد. می توان با «ردیابی» مشاهده کرد که فرم های کوتاه عملیات اضافی را القا می کنند: a = Range[1, 2]; b = محدوده[3، 4]; a/b // Trace Divide[a, b] // Trace > > {{a,{1,2}}, {{b,{3,4}}, 1/{3,4}, {1/ 3،1/4}}، {1،2} {1/3،1/4}، {1/3،1/4} > {1،2}، 1/3،1/2}} > > {{a,{1,2}}، {b,{3,4}}, {1,2}/{3,4}, {1/3,1/2}} > a - b // Trace Subtract[a, b] // Trace > > {{a،{1،2}}، {{b،{3،4}}، -{3،4}، {-3،-4}}، {1،2} + {-3،-4 }، {-3،-4} + > {1،2}، {-2،-2}} > > {{a،{1،2}}، {b،{3،4}}، {1،2} - {3،4}، { -2,-2}} > به معادل کاذب در این خروجی توجه کنید. عملیات سریع «تقسیم» و «تفریق» به صورت «{1،2}/{3،4}» و «{1،2} - {3،4}» قالب‌بندی می‌شوند، اما این اشکال آهسته بخشی از آنها نیستند. فرآیند ارزیابی مشکل سازتر زمانی است که این هم ارزی نادرست ارزیابی را تغییر دهد. برای مثال، اگر سعی کنید به صورت نمادین با «تفریق» و «تقسیم» در یک عبارت ارزیابی شده کار کنید و از نتیجه استفاده کنید، این فرم‌های سریع‌تر با فرم‌های کندتر جایگزین می‌شوند: expr = Divide[x, y] + Subtract[x, y] ; fn = Function[{x, y}, Evaluate @ expr] fn // FullForm > > Function[{x, y}, x + x/y - y] > > Function[List[x,y], Plus[x , Times[x, Power[y,-1]], Times[-1,y]]] > همچنین توجه داشته باشید که «تقسیم» و «تفریق» هنگام تبدیل فرم‌ها حذف می‌شوند. در Front End (منو Cell* > Convert To) بنابراین حتی بدون ارزیابی ممکن است این اپراتورها از بین بروند. ### بنابراین من این سوالات را دارم: * چرا این عملیات به طور کلی معادل در نظر گرفته می شوند، در حالی که به وضوح از نظر برنامه ای معادل نیستند؟ * چرا _Mathematica_ بهینه سازی برای موارد تقسیم و تفریق عددی را برای حذف مراحل ارزیابی اضافی شامل نمی شود؟ * آیا راهی عملی برای افزودن بهینه سازی های سراسری برای تبدیل خودکار این عملیات به فرم های سریع قبل از ارزیابی عددی وجود دارد؟ * در صورت عدم موفقیت در بالا، بهترین راه برای کار نمادین با عملگرهای تقسیم و تفریق واقعی به خاطر عملکرد چیست؟ * آیا نمایش داخلی تقسیم و تفریق به عنوان ضرب و جمع واقعاً تنها گزینه طراحی معتبر از نظر ریاضی است؟ آیا اینها نمی توانند اپراتورهای درجه یک باشند که معادل «Times» و «Plus» _به منظور تطبیق الگو» شناخته می شوند، اما به «Times» و «Plus» تبدیل نمی شوند (که «Times» و «Power» اضافی را معرفی می کند. عملیات)؟	چرا تقسیم و تفریق عددی در Mathematica بهتر انجام نمی شود؟
24741	میانبر صفحه کلید «Ctrl»+ «Space» در _Mathematica_ برای استفاده از کادرهای «Placeholder[]» در قالب‌های ورودی بسیار مهم است. متأسفانه، «Ctrl»+ «Space» نقش بسیار مهم‌تری از میانبر Quicksilver در سراسر سیستم را ایفا می‌کند که من واقعاً حاضر نیستم از آن جدا شوم، حتی زمانی که _Mathematica_ در حال اجرا است. آیا می توانم این میانبر در _Mathematica_ را به دنباله کلید دیگری تغییر دهم؟	Remap Ctrl+Space؟
34513	در حالی که سعی می‌کردم این مشکل را کارآمدتر کنم، روش‌های مختلفی را امتحان کردم و با ایجاد «بزرگ‌تر» و «برابر» «فهرست‌پذیر» کار کردم. در کمال تعجب، در حالی که «بزرگتر» طبق انتظار عمل کرد، «برابر» از سوی دیگر رفتار عجیبی از خود نشان داد. بیایید عمیق تر کاوش کنیم: ابتدا اجازه دهید به Greater Pick[#, DivisorSigma[1, #] > 2 #] &@Range[6] این خطا را می دهد: Pick::incomp: عبارات {1،2،3،4، 5،6} و {1،3،4،7،6،12}>{2،4،6،8،10،12} اشکال ناسازگاری دارند. >> اکنون SetAttributes 'Greater' 'Listable' را می سازیم[Greater, Listable] و اکنون می توانیم دستور بالا را با موفقیت ارزیابی کنیم. Pick[#, DivisorSigma[1, #] > 2 #] &@Range[20] > {12, 18، 20} بسیار خوب، بیایید به انتخاب «برابر» برویم[#, DivisorSigma[1, #] == 2 #] &@Range[8] > Sequence[] اکنون ویژگی‌های SetAttributes[Equal, Listable] SetAttributes[Equal, Listable] [برابر] > {Listable, Protected} را می‌سازیم. حالا بیایید دوباره امتحان کنیم: Pick[#, DivisorSigma[1, #] == 2 #] &@Range[8] > Sequence[] Hmmm، اینجا چه خبر است؟ خب، بیایید به صراحت فهرست را ارائه کنیم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد: انتخاب[{1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8}، DivisorSigma[1، {1، 2، 3، 4، 5، 6، 7 , 8}] == 2 {1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8}] > {6} جالب، این کار می کند! خوب حالا بیایید به صورت متنی با استفاده از With جایگزین کنیم، این از نظر فنی باید یکسان باشد درست است؟ با[{p = Range[8]}، Pick[p، DivisorSigma[1، p] == 2*p]] > Sequence[] گمان نمی‌کنم. در نهایت، بیایید به «ردیابی» نگاه کنیم. من لیست ورودی را در اینجا کوتاه می کنم. اول با ورودی صریح لیست: Pick[{4, 5, 6}, DivisorSigma[1, {4, 5, 6}] == 2 {4, 5, 6}] // Trace ![Mathematica graphics](http ://i.stack.imgur.com/lKQal.png) Pick[Range[4, 6], DivisorSigma[1, Range[4, 6]] == 2 Range[4, 6]] // Trace ![Mathematica graphics](http://i.stack.imgur.com/FlHwM.png) ما فقط در حالت صریح می بینیم آیا «برابر» به صورت «قابل فهرست» عمل می‌کند اینجا چه خبر است؟ بابت تصاویر کوچک متاسفم	رفتار عجیب هنگام ساخت Equal Listable در Pick
44977	اگر g[z_] را تعریف کنم:= کدام[ 0 <= z <= 0.9، 5(حداقل[0.1، z] - حداکثر[0، z - 1])، 0.9 <= z <= 1.1، 5( حداقل[0.1، z] - حداکثر[0، z - 1]) + 5(حداقل[1، z] - حداکثر[0.9، z - 1])، 1.1 <= z <= 2، 5(حداقل[1، z] - حداکثر[0.9، z - 1])، درست، 0 ] و با استفاده از نمودار[g[z]، {z، 0، 2}] I دریافت ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/6Auvv.png) در حالی که اگر من با استفاده از ListPlot[{#, g[#]} و /@ رسم کنم (Range[1000]/500)، PlotRange -> All, Joined -> True] دریافت می کنم ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/EEG4F.png) که همان چیزی است که من انتظار دارم . چرا 'Plot' عملکرد من را همانطور که انتظار می رود ترسیم نمی کند؟	چرا تابع من رسم نمی شود؟
25132	من با چند جمله‌ای خسته‌کننده کار می‌کنم که باید به روش‌های مختلف دستکاری شوند (ادغام کردن با توجه به یک متغیر، متمایز کردن با توجه به متغیر دیگر). از آنجایی که اینها در نهایت بخشی از روال‌های عددی خواهند بود، می‌خواهم عبارات فرعی رایجی را که می‌توانم دوباره استفاده کنم، بیرون بکشم، به عنوان مثال. (G u^2 (6 p (2h + p) - 8 (h + p) u + 3 u^2))/(12h^2) (G (3h + 3 p - 2 u) u^ 2)/(3 h^2) حداقل باید توجه داشته باشید که هر دو ضریب مشترکی دارند (G u^2)/(3h^2) آیا راه مناسبی برای آموزش به Mathematica وجود دارد که به دنبال این نوع باشد. محاسباتی-هزینه-کاهش در جفت عبارات؟ در حالت ایده‌آل، حتی در مواردی که فقط یک عامل ضرب در هر دو نباشد، متوجه می‌شود، به عنوان مثال. اگر «+ 1» را به معادله دوم اضافه کنم، باز هم دوست دارم آن عبارت فرعی رایج را پیدا کند. * * * فقط برای روشن شدن، این کاری است که من با دست انجام می دهم: e1 = (G u^2)/(12 h^2) * (6 p (2 h + p) - 8 (h + p) u + 3 u^2)) e2 = (G u^2)/( 3 h^2) * (3 h + 3 p - 2 u) A = (G u^2)/(12 h^2) e1 = A * (6 p (2 h + p) - 8 (h + p) u + 3 u^2)) e2 = A * (12 (h + p) - 6 u) B = u^2 C = h + p A = (G B)/(12 h^2) e1 = A * (6 p (2 h + p) - 8 C u + 3 B) e2 = A * (12 C - 6 u) برای رفتن از 6 جمع، 20 ضرب، 2 تقسیم، و 2 تخصیص، به 5 جمع، 14 ضرب، 1 تقسیم، و 5 تخصیص (که سه مورد اضافی موقتی هستند، بنابراین می توانند در رجیسترها باشند و اساساً هزینه ای ندارند).	عبارت فرعی رایج از دو عبارت
24297	من دارم روی مشکلی کار می کنم تا ثابت Feigenbaum را پیدا کنم. در این مشکل باید $f^{2^n}(1/2)$ را با $f(x) = kx(1-x)$ دریافت کنم. من از «Nest» برای دریافت $f^{2^n}(1/2)$ استفاده می‌کنم، اما اجرای Mathematica با $n>5$ همیشه طول می‌کشد، اما هدف من رسیدن به $n=14$ است. آیا هیچ بدنی تابع یا ترفندی برای دریافت $f^{2^n}(1/2)$ با مقدار زیاد $n$ می داند؟ خیلی ممنون.	لانه برای مقدار زیاد n
58527	من یک فایل xml با داده‌های آهنگ از iTunes (https://dl.dropboxusercontent.com/u/1012958/iTunes%20Library.xml) دارم و می‌خواهم آن را به _Mathematica_ وارد کنم تا برخی آمار را انجام دهم. من یک XMLObject مانند این دریافت می کنم: XMLObject[ Document][{XMLObject[Declaration][Version -> 1.0, Encoding -> UTF-8]، XMLObject[Doctype][ plist، Public -> -//Apple Computer//DTD PLIST 1.0//EN، System -> http://www.apple.com/DTDs/PropertyList-1.0.dtd]}، XMLElement[ plist, {version -> 1.0}، {XMLElement[ dict , {}, {...}], {}, Valid -> True] چگونه می توانم آن را به مجموعه داده یا جدول _Mathematica_ 10 تبدیل کنم؟	داده های xml iTunes را وارد کنید و آن را به یک مجموعه داده یا جدول تبدیل کنید
22632	در قسمتی از متن دفترچه‌ام، می‌خواهم چک باکس‌هایی را بنویسم که خالی، علامت‌گذاری شده یا علامت‌گذاری شده با x باشد. دستورات زیر برای دو دستور اول کار می‌کنند: \[CheckmarkedBox] \[EmptySquare] اما من نمی‌توانم دستوری را پیدا کنم که یک x را در داخل کادر قرار دهد. با تشکر	چگونه می توان جعبه ای را با علامت x تایپ کرد؟
2889	طبیعت برای من یک متغیر تصادفی $Z$ ارائه کرده است که مقادیر $0, 1, 2, \ldots$ را با احتمالات $z_0, z_1, \cdots$ دارد. من می توانم از توزیع $Z$ به طور معقولی نمونه برداری کنم (من این کار را $2^{28}$ بار انجام داده ام) و بنابراین تخمین زده ام $\hat{z_0},\hat{z_1},\ldots$ $z_0 ,z_1,\ldots$. من به عدد $f(z_0,z_1,\ldots,z_8)$ علاقه دارم، که در آن $f$ یک تابع صریح اما درگیر است. بدیهی است که یک تخمین خوب $f(\hat{z_0}, \hat{z_1}, \ldots,\hat{z_8})$ است و یک راه استاندارد برای ایجاد فاصله اطمینان بوت استرپ است. برای انجام این کار، باید از توزیع گسسته با احتمالات $\hat{z_0}، \hat{z_1}،\dots،\hat{z_8}، q$، نمونه برداری کنم ($q$ انتخاب شده تا احتمالات جمع شوند. به 1) و من باید $2^{28}$ بار نمونه برداری کنم (من به نمونه ها نیازی ندارم، فقط تعداد دفعاتی که 1 بالا می آید، 2 بار بالا می آید، ...) و این فرآیند باید انجام شود مثلاً 1000 بار تکرار شده است. این نمونه گیری زیادی است و خیلی کند پیش می رود. اولین قانون کد _Mathematica_ سریع استفاده از توابع داخلی است. آیا راهی برای کارکرد RandomVariate با توزیع گسسته دلخواه وجود دارد؟ آیا پیشنهاد دیگری برای نمونه برداری سریع از یک توزیع دلخواه وجود دارد (باز هم، من فقط به Tally نمونه گیری نیاز دارم، نه خود نمونه)؟	متغیر تصادفی با توزیع گسسته
59028	من سعی می کنم انتگرال کولن دو گاوسی را حل کنم: Integrate[(-b1 (-c1 + x1)^2 - b2 (-c2 + x2)^2)/Sqrt[(x1 - x2)^2 ]]، {x1، -Infinity، Infinity}، {x2، -Infinity، Infinity}]، که $b1$ و $b2$ باید مثبت باشند پارامترها و $c1$ و $c2$ هر پارامتر واقعی. به نظر می رسد مخرج بسیار بد است، بنابراین من نتوانستم انتگرال را حل کنم. آیا ایده ای برای مقابله با این مشکل دارید؟	حل انتگرال کولن
26998	سیستم زیر را در نظر بگیرید \begin{align} \dot{x}(t)&=\sum_{i=1}^{2}\rho_{i}(x(t))\left[A_{i}x( t)+B_{i}u(t)\right]\\\ y(t)&=Cx(t) \end{تراز کردن} با: a1 = {{-3، 2}، {-0.25، 1}} a2 = {{-1.9، -0.4}، {-2.24، -4.7}} b1 = {{0.25}، {1}} b2 = {{-2.5}، {1}} c = {{1 , 0.5}، {0، 1}} که در آن $$\rho_1(x_1(t))=\frac{1-\tanh(x_1(t))}{2},\quad\rho_2(x_1(t))=1-\rho_1(x_1(t)) $$ چگونه می توانم سیستم LPV فضای حالت را بسازم؟ پاسخ، به عنوان مثال، به یک ورودی سینوسی؟ من می خواهم این کد را از متلب به _Mathematica_ ترجمه کنم A(:,:,1)=[-3 2; -0.25 1]; A(:,:,2)=[-1.9 -0.4 ; -2.24 -4.7]; B(:,:,1)=[0.25;1] ; B(:,:,2)=[-0.25; 1]؛ C=[1 0.05; 0 1];% xx=[0.1; 0]؛ %شرایط اولیه mus(1,:)=[0.5 0.5 1]; %rhos اولیه %% حلقه شبیه سازی برای k=1:tmax/Te %% سیستم t(k+1)=t(k)+Te; %%بردار زمان. mus(1)=(1-tanh(xx(1,k)))/10 ; % توابع وزنی mus(2)=1-mus(1); u(k+1)=10sin(t(k)); %% ورودی Aa=mus(1)A(:,:,1)+mus(2)A(:,:,2); Ba=mus(1)B(:,:,1)+mus(2)B(:,:,2); %%اولر برای حل ODES xx(:,k+1)=xx(:,k)+Te(Aaxx(:,k)+Bau(k)); y(:,k+1)=C*xx(:,k+1); %خروجی نمودار پایانی(t,mus,t,mus(:,1)+mus(:,2)); نمودار (t,y);	چگونه پاسخ یک سیستم متغیر پارامتری خطی را در Mathematica شبیه سازی کنیم؟
40066	من یک «دستکاری» دارم که در آن بخشی از محاسباتی که در پایان نمایش داده می‌شود، وابسته به زیرمجموعه‌ای از متغیرهای کنترلی «دستکاری» است. منطقی است که آن بخش از محاسبات را در حافظه پنهان نگه دارید، فقط در صورت تغییر آن کنترل ها، آن را به روز کنید. در اینجا یک مثال برای توضیح وجود دارد: ClearAll[preCalculateStuff] preCalculateStuff = (#1 #2) & ; دستکاری[ DynamicModule[{f}, f = preCalculateStuff[a, b]; نمودار[(f t) Sin[ t + r ]، {r، 0، 2 Pi}]]، {{a، 0.5}، 0، 1}، {{b، 0.5}، 0، 1}، {{t , 0.5}, 0, 1} ] preCalculateStuff واقعی من یک جدول بزرگ می سازد که هر عنصر به یک Eigensystem 4x4 نیاز دارد. تماس بگیرید. من می‌خواهم این محاسبه را محدود کنم تا زمانی که متغیرهای کنترلی وابسته به تغییر هستند، آن را انجام دهد. به «TrackedSymbols :> {var1, var2}» به عنوان مکانیزمی برای جلوگیری از ارزیابی مجدد نمایشگر اشاره شده است. با این حال، من همچنان می‌خواهم نمایشگر را در اینجا مجدداً ارزیابی کنم (زمانی که هر متغیری تغییر می‌کند، از جمله متغیرهایی که من ردیابی می‌کنم)، بنابراین برای من مشخص نیست که چگونه می‌توان این کار را انجام داد (مگر اینکه برای پیاده‌سازی دکمه «محاسبه» باشد. خیلی زیبا نخواهد بود).	وقتی متغیرهای وابسته تغییر نکرده اند، چگونه از یک زیرمجموعه گران قیمت یک محاسبات دستکاری اجتناب کنیم؟
47256	این نسخه به روز نشده پست قبلی (اکنون حذف شده) من است. من باید یک توزیع را به حاشیه ببرم. به من پیشنهاد شد از کد این تاپیک استفاده کنم. این به خوبی کار می کند، اما مشکل این است که ساخت تب (به پایین مراجعه کنید) بسیار کند است: من با یک pTab[i] با 100 عنصر امتحان کردم و ساخت آن روی لپ تاپ دو هسته ای 2 گیگاهرتزی من 2 روز طول کشید. pTab[i] واقعی 180000 عنصر طول دارد. فکر می کنم متوجه شدید که چرا من نگران هستم. آیا کسی ایده ای در مورد چگونگی افزایش سرعت دارد؟ یا کد دیگری، شاید؟ این کدی است که من از آن استفاده می کنم (فقط بخش کند): dat = (وارد کردن داده ها از dat.txt) mat = (وارد کردن ماتریس از matrix.txt) nosys = معکوس[mat]; z = dat[[همه، 1]]; mu = dat[[همه، 2]]; H = ConstantArray[1, 580]; chi[{a_، b_، c_، e_}] = (5/ Log[10](Log[z] + 0.5z(3 - b) + 1/24z^2(21 + 9 b^2 - 2b - 4c)) - mu).nosys.(5/ Log[10](Log[z] + 0.5z(3 - b) + 1/24z^2(21 + 9b^2 - 2b - 4c)) - mu) - (H.nosys.(5/ Log[10](Log[z] + 0.5 z(3 - b) + 1/24z^2(21 + 9b^2 - 2b - 4c)) - mu))^2/(H.nosys.H) + ((a - 0.742)/0.024)^2 + ((e - 0.315)/ 0.017)^2; ClearAll[pTab]; val = (وارد کردن مقادیر مورد نیاز برای Ptab از ptab_values.txt) d = 4;(تعداد پارامترها) Do[pTab[i] = val[[All, i + 1]], {i, d}] ; tab = ماژول[{T, n}، با[{F = chi}، جایگزین[نگهداری[ آرایه[Append[T, F[T]] &، طول[pTab[#]] و /@ محدوده[d]] ] /. T -> جدول[Hold[pTab[n][[Slot[n]]]] /. n -> i، {i، d}]، Hold[x_] :> x، {0، Infinity}، Heads -> True]]]; برگه [packing array] // Developer`PackedArrayQ; فایل های مورد نیاز عبارتند از: برای ptab (اینها اعداد مورد نیاز برای ساخت pTab هستند (از ستون اول رد شوید: برای کار دیگری لازم است)) ماتریس (ماتریس 580 x 580) برای dat (فقط 2 ستون اول در این مورد نیاز است. کد) این پیوندهای rapidshare هستند: امیدوارم اجازه دهید زیرا ماتریس 580 x 580 است و داده 580 ردیف است: I نمی توان آنها را در یک پست نوشت ویرایش: داشتم به این فکر می کردم که «Parallelize» می تواند در این مورد کمکی کند؟	افزایش سرعت یک عملکرد
44974	l = {BreuschPagan -> BreuschPagan[data, lm, coords], WhitesHeteroskedasticity -> WhitesHeteroskedasticity[lm, coords]}; f = {BreuschPagan، WhitesHeteroskedasticity} در[360]:= l /. Rule[f_, _] :> f Out[360]= {BreuschPagan, WhitesHeteroskedasticity}` سعی کردم پشتیبانی را بخوانم اما متوجه نشدم. اگر من فقط 'l / را اعمال کنم. Rule[f_, _]` خروجی تبدیل به '_` می شود و چرا 'l /. قانون[lof_, _] :> f` {{BreuschPagan، WhitesHeteroskedasticity}، {BreuschPagan، WhitesHeteroskedasticity}} را ارائه دهید.	لطفا این کد کوتاه را توضیح دهید
47152	من یک تابع P[k_] := 1/[Sqrt]2 (R[k] + L[k]) تعریف کرده‌ام که در آن R و L ماتریس‌هایی را تولید می‌کنند. با این حال خروجی این تابع هرگز به طور کامل ساده نمی شود (حتی زمانی که من از توابع Simplify[%] استفاده می کنم). همیشه خروجی را 1 روی ریشه 2 و به دنبال آن هر یک از ماتریس ها با عملگر باینری می گذارد. آیا کسی می تواند به من بگوید که برای ساده کردن این خروجی چه کاری باید انجام دهم؟	استفاده از توابع به عنوان ورودی برای یک تابع - ساده نمی شود
22426	همانطور که عنوان می گوید، من می خواهم سرعت را هنگام استفاده از Manipulate کنترل کنم. من کد زیر را دارم Clear[Global`]; دستکاری[ V = -(M/Sqrt[b^2 + x^2 + λy^2 + (a + Sqrt[h^2 + z^2])^2]); Vxx = D[V، {x، 2}]; Vyy = D[V، {y، 2}]; Vzz = D[V، {z، 2}]; ρ = 2.325/(4π100)(Vxx + Vyy + Vzz); ρxy = ρ /. {z -> 0}; ρxz = ρ /. {y -> 0}; ρyz = ρ /. {x -> 0}؛ M = 9500; a = 3; h = 0.15; λ = 1.1; Syz = ContourPlot[ρyz, {y, -30, 30}, {z, -30, 30}, Contours -> 20, ContourStyle -> Black, PlotPoints -> 50, RegionFunction -> Function[{y, z}, ρyz < 0]، PerformanceGoal :> سرعت]، {b، 0، 10، 0.1}] مشکل من این است که وقتی این را ارزیابی می‌کنم تا ببینم وقتی مقدار b تغییر می‌کند چه اتفاقی می‌افتد، خطوط خطوط خیلی سریع و بدون ترتیب ترسیم می‌شوند. اجازه دهید دقیق تر بگویم، لغزنده مربوط به b بسیار سریع تغییر می کند و در هر زمان خطوطی را برای مقادیر کاملا تصادفی b نشان می دهد. چیزی که من می‌خواهم این است که انیمیشن را شروع کنم و بتوانم با استفاده از مرحله 0.1 همه موقعیت‌ها را از b=0 تا b=10 به صورت روان و آهسته ببینم. پیشاپیش متشکرم. ویرایش* نمودارها = جدول[ V = -(M/Sqrt[b^2 + x^2 + λy^2 + (a + Sqrt[h^2 + z^2])^2]); Vxx = D[V، {x، 2}]; Vyy = D[V، {y، 2}]; Vzz = D[V، {z، 2}]; ρ = (2.325/(4Pi100))(Vxx + Vyy + Vzz); ρxy = ρ /. {z -> 0}; ρxz = ρ /. {y -> 0}; ρyz = ρ /. {x -> 0}; M = 9500; a = 3; h = 0.15; λ = 1.1; ContourPlot[ρyz, {y, -50, 50}, {z, -50, 50}, Contours -> 20, ContourStyle -> Black, PlotPoints -> 50, RegionFunction -> Function[{y, z}, ρyz < 0]، PerformanceGoal :> Speed، FrameLabel -> {y، z}، RotateLabel -> False، FrameStyle -> Directive[FontSize -> 17، FontFamily -> Helvetica]، PlotLabel -> Row[{b = ، b}]، LabelStyle -> Directive[FontSize -> 17، FontFamily - > Helvetica]، ImageSize -> 550]، {b، 0، 10، 0.1}]؛	نحوه کنترل سرعت در Manipulation
15134	آیا راهی برای چاپ متغیرها با استفاده از نام آنها یا استخراج اطلاعات مربوطه برای تجزیه و تحلیل بعدی وجود دارد؟	یک ابزار اشکال زدایی برای چاپ یا استخراج داده های میانی از یک برنامه
13580	من $$j_n=\int_0^1 x^{2n} \sin(\pi x)dx دارم.$$ چگونه نشان دهم که $$j_{n+1}= \frac{1}{\pi^2 }(\pi- (2n+1)(2n+2)j_n)\, ?$$ من مرتباً یکپارچه سازی مکرر توسط قطعات دریافت می کنم و نمی توانم آن را ساده کنم. لطفا به من بگویید کجا اشتباه می کنم.	اثبات عود در Mathematica
57411	چگونه معادله استوکس را در ریاضیات بنویسیم؟ معادله استوکس در این لینک است http://en.wikipedia.org/wiki/Navier- Stokes_Equations	معادلات ناویر-استوکس
41402	من یک تابع Matlab دارم که یک بردار 3 بعدی را می پذیرد و یک عدد را برمی گرداند. من می خواهم از طریق MATLink از آن برای ایجاد یک طرح سه بعدی استفاده کنم. یک کره واحد: ContourPlot3D[ Norm[{x, y, z}, 2]^2 == 1, {x, -1, 1}, {y, -1, 1}, {z, -1, 1} ] اکنون می‌خواهم هنجار را با تابع خود جایگزین کنم: myfunc= MFunction[myfunc]; ContourPlot3D[myfunc[{x, y, z}] == 1, {x, -1, 1}, {y, -1, 1}, {z, -1, 1}] اما خطاهایی دریافت می کنم: > MSet ::unsupp: نوع داده پشتیبانی نشده. عبارت x قابل تبدیل نیست. > MFunction::args: آرگومان های موجود در موقعیت های {1} به myfunc را نمی توان > به MATLAB ترجمه کرد... من تقریباً مطمئن هستم که چیزی واضح را از دست داده ام، اما من اولین بار است که با MATLink کار می کنم.	ContourPlot3D با استفاده از تابع Matlab از طریق MATLink
25445	من می خواهم در یک شی خوشه از Agglomerate صادرات و سپس وارد کنم. پس از وارد کردن، شی وارد شده به عنوان یک خوشه رفتار نمی کند - برای مثال، ClusterSplit آن را به عنوان یک شی خوشه نمی شناسد. آیا قالب داده ای وجود دارد که بتوان از آن استفاده کرد تا پس از صادرات/وارد کردن شی وارد شده یک خوشه باشد؟	Import/Export Object Cluster
26528	من یک شبکه g1 با Grid[] و سپس یک شبکه جداگانه g2 ایجاد کردم. «g1» و «g2» تعداد ستون‌های یکسانی دارند. چگونه می توان ردیف های «g2» را صرفاً با استفاده از front-end در انتهای «g1» قرار داد؟ من سعی کردم «g2»، Ctrl+C را برجسته کنم و نشانگرم را به موقعیت‌های مختلف در «g1» و Ctrl+V منتقل کنم. اما همیشه منجر به چیزی غیرمطلوب مانند کپی شدن کل g2 در سلول g1 می شد. پیشنهادی دارید؟	چگونه می توان ردیف هایی را به Grid در قسمت جلویی اضافه کرد؟
1921	با توجه به چند لیست مانند `a={1,2,3,4,6}` و `b={2,3,4,6,9}` می توانم از نماد داخلی Mathematica 'Tuples [{ a,b}]` و همه ترتیبات را به راحتی دریافت کنید. اما من در حال مبارزه با نحوه حذف نتایج جایگزینی هستم، به عنوان مثال: «{2،2}» و «{4،2}» و «{4،4}» مورد نظر نیستند، اما همه نتایج کاملاً منحصر به فرد مانند {1،2} و {1،3} مورد نظر است. بنابراین اساساً می‌خواهم تمام ترکیب‌هایی از اعداد را پیدا کنم که هیچ تکرار ترتیبی مانند «{4،2}» ندارند، جایی که من قبلاً «{2،4}» دارم و هیچ تکرار شماره‌ای مانند «{2،2}» وجود ندارد. و {4،4}. هر ایده ای قدردانی می شود!	چگونه تاپل ها را بدون جایگزینی استخراج کنیم
28677	دستور زیر کاری را که من می خواهم انجام می دهد: TrigExpand[ Cos[a + b]^2] (* 1/2 + 1/2 Cos[a]^2 Cos[b]^2 - 1/2 Cos[b]^2 Sin[a]^2 - 2 Cos[a] Cos[b] Sin[a] Sin[b] - 1/2 Cos[a]^2 Sin[b]^2 + 1/2 Sin[a]^2 Sin[b]^2 ) متأسفانه، ویژگی توزیعی محصول را در مورد دیگری اعمال نمی‌کند، یعنی موردی که من به آن علاقه دارم: TrigExpand[ Cos[c(a + b) ]^2] (* Cos[c(a + b)]^2 ) چگونه می توانم به _Mathematica_ بگویم که آن مرحله اولیه را انجام دهد؟	بسط مثلثاتی یک محصول
27606	پرونده من Txt فقط دو ستون دارد، که در آن ستون اول زمانی است که داده ها توسط ستون دوم تولید شده است دارای مقادیر اعشاری 1-100 است. مثال: 19/06/2013 در 14:31:43 ------ 75 .19 19/06/2013 در 14:31:54 ------ 62 .46 19/06/2013 در 14: 32:04 ------ 55 .62 19/06/2013 در 14:32:14 ------ 48 .28 19/06/2013 در 14:32:24 ------ 33 .15 من می خواهم این داده ها را روی نموداری رسم کنم که محور yo زمان را نشان می دهد. در محور x در حالی که مقادیر اعشاری ... این گرافیک ها می توانند در ستون هایی باشند که حداکثر مقدار آنها 100 است.	چگونه می توانم نموداری از داده های ذخیره شده در یک فایل txt ایجاد کنم؟
15139	در کنار «10^n»، آیا راه سریع تری برای اضافه کردن هزاران صفر به انتهای یک عدد وجود دارد؟ به روز شده* زمان بندی: در[230]:= First[Timing[prime10^100000000]] Out[230]= 3.625 In[25]:= First[Timing[FromDigits[ Join[IntegerDigits[prime], ConstantArray [0، 100000000]]]]] خارج [25] = 7.547 به روز شده* طبق پاسخ آقای Wizard: In[46]:= First[Timing[22131^200000000]] Out[46]= 0.015 (* زمان واقعی ساعت 5 ثانیه است ) در[45]:= اولین[زمان[221310^200000000]] Out[45]= 5.11 In[3]:= First[Timing[ToExpression[22131^200000000]]] Out[3]= 5.078 اما نکته عجیب این است که با استفاده از نماد '1^' خاص ، زمان گزارش شده تقریباً صفر است در حالی که در ساعت تقریباً همان زمان «10^n» طول می کشد. شاید تابع Timing نمادهای داخلی Mathematica را در نظر نگیرد.!! به‌روزرسانی 2* با این حال سریع‌ترین روش برای شکست دادن «^10» بومی با افزودن روش صفر، جابجایی است، حتی اگر بهبود بسیار کوچک باشد. In[16]:= First[Timing[122310^100000000]] Out[16]= 2.625 In[17]:= First[Timing[BitShiftLeft[1223*5^100000000, 10000000000001]]= خروجی 2.547	کارآمدترین راه برای اضافه کردن صفر به انتهای یک عدد چیست؟
55030	تابع manipulate در _Mathematica_ به کاربران اجازه می دهد تا مقادیر پارامترها را به صورت گرافیکی تنظیم کنند. چگونه چندین تابع را در یک نمودار رسم کنم و همچنین می توانم همزمان از manipulate استفاده کنم؟ دستکاری[ردیف[{نقشه[f1(x+n)]، {x، 0.0001، 1}، PlotRange -> {-10، 10}]، Plot[f2(x+n)]، {x، 0.0001، 1 }, PlotRange -> {-10, 10}]}], {n, 1, 10}] با دادن دو مستقل نمودارهایی با منحنی واحد در هر کدام. چگونه باید منحنی های چندگانه را در یک طرح یکسان انجام دهم؟	نحوه رسم منحنی های چندگانه در یک نمودار با Manipulate
48521	من می خواهم معادله ای را با پارامتر $a$ حل کنم و نتیجه را تابعی از $a$ تعریف کنم. چیزی شبیه این است: f[a_] := FindRoot[x^2 + 2 x + a == 0, {x, 0.5}] f[0.2] (* -> {x -> -0.105573} ) معادله ای که می خواهم حل کنم یک عبارت بزرگ است، بنابراین نمی خواهم آن را به صراحت در «FindRoot» قرار دهم. اما این کار نمی کند: eq := x^2 + 2 x + a; f[a_] := FindRoot[eq == 0, {x, 0.5}] f[0.2] ( -> FindRoot::nlnum: مقدار تابع {1.25 +a} لیستی از اعداد با ابعاد {1 نیست. } در {x} = {0.5} *) من نمی خواهم معادله را به عنوان 'eq[a]' تعریف کنم، زیرا این معادله برای انجام کارهای دیگر نیز استفاده می شود. چیزهایی که برای آنها بهتر است فقط از «eq» استفاده کنید. روش های زیر نیز کار نمی کنند: f[a_] := FindRoot[Evaluate[eq] == 0, {x, 0.5}] f[a_] := Evaluate[FindRoot[eq == 0, {x, 0.5} ]] (با این حال، اگر بخواهیم معادله بالا را به صورت تحلیلی حل کنیم، `f[a_] := ارزیابی[حل[eq == 0, x]]` کار می کند، و `f[a_] := حل[Evaluate[eq] == 0، x]` چگونه این را توضیح دهیم؟	چگونه این را اصلاح کنیم، «f[a_] := FindRoot[eq == 0، {x، 0.5}]»، که در آن «eq» حاوی پارامتر $a$ است، بدون استفاده از «eq[a]»؟
22634	من سعی می کنم مناطق سیاه را در امتداد یک خط جستجو کنم (خط افقی نشان داده شده در زیر). اگرچه در این تصویر مستقیم است، اما در موارد دیگر می تواند شکل نامنظم داشته باشد. به نظر می رسد که تابع ImageTake فقط می تواند مناطق مستطیلی را بگیرد. آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه پردازش را در منطقه همسایگی خط محدود کنم و ناحیه سیاه را در قسمت چپ علامت گذاری کنم؟ ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/4s4ji.png) به روز رسانی: چندین تصویر خام بدون علامت قرمز: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur .com/KjTp9.png) ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/AuHP7.png) ![توضیحات تصویر را وارد کنید اینجا](http://i.stack.imgur.com/jFkNM.png) به روز رسانی 2: موارد دیگر با ناحیه سیاه بزرگتر در جای دیگری![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/Yksk9 .png)	منطقه محله را در امتداد یک خط در یک تصویر جستجو کنید
8787	با توجه به عبارت «expr»، آیا روش خودکاری برای یافتن عبارت فرعی «subexpr» وجود دارد که جایگزینی «subexpr» با متغیر موقت «v»، «LeafCount[expr//.subexpr->v]+LeafCount[subexpr] را به حداقل برساند. در تمام subexpr ممکن؟ برای ارائه یک مثال عینی برای کار، در اینجا یک قطعه کوچک پاک شده از یک عبارت است که اخیراً شخصی سؤال نامربوطی درباره آن پرسیده است: (1/Sqrt[2](Sqrt[((Sqrt[((-x3 - (1/ 2 Cos[a] (m-h Cos[a]) + x3 Tan[a] - x3 (-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]) - Tan[b])/(-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]))^2 + (-1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) - x3 Tan[a ] + Tan[b])^2)] + Sqrt[((-x3 - Cos[a] (m-h Cos[a])/(2 (Tan[a]-Tan[b])))^2 + (-1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) - x3 Tan[a] - (Cos[a] (m-h Cos[a] ) Tan[b])/(2 (Tan[a]-Tan[b])))^2)] + Sqrt[((-(Cos[a] (m-h Cos[a]))/(2 (Tan[a]-Tan[b])) + (1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) + x3 Tan[a] - x3 (-m Sec[ a]/(x2-x3) + Tan[a]) - Tan[b])/(-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]))^2 + (-Tan[b] - (Cos[a] (m-h Cos[a]) Tan[b])/(2 (Tan[a]-Tan[b])))^2)])(-Sqrt[( (-x3 - (1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) + x3 Tan[a] - x3 (-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]) - Tan[b])/(-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]))^2 + (-1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) - x3 Tan[ a] + Tan[b])^2)] + 1/2 (Sqrt[((-x3 - (1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) + x3 Tan[a] - x3 (- m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a])-Tan[b])/(-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]))^2 + (-1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) -x3 Tan[a] + Tan[b])^2)] + Sqrt[((-x3 - (Cos[a] (m-h Cos[a]))/ (2 (Tan[a]-Tan[b])))^2 + (-1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) - x3 Tan[a] - (Cos[a] (m-h Cos[a]) Tan[b])/(2 (Tan[a]-Tan[b])))^2)] +Sqrt[((-(Cos[a] (m-h Cos[a]))/(2 (Tan[a]-Tan[b])) +(1/2 Cos[a] (m-h Cos[a]) + x3 Tan[a] - x3 (-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a])-Tan[b])/(-m Sec[a]/(x2-x3) + Tan[a]))^2 + (-Tan[b] -(Cos[a] (m-h Cos[a]) Tan[b])/(2 (Tan[ a]-Tan[b])))^2)))))))) مشکل اصلی دارای تعداد برگ تقریباً 6000 بود. با جابجایی دستی در نهایت توانستم ساختار را واضح کنم و اتفاقاً Simplify را فعال کرد تا در چند ثانیه تعداد کل برگ ها را به حدود 250 کاهش دهد. آیا روش ساده ای برای خودکارسازی این کار وجود دارد؟ اگر بتواند «-subexpr» و «1/subexpr» را به‌عنوان حاوی «subexpr» تشخیص دهد و مدیریت کند، حتی بهتر است، اما ممکن است این سؤال زیاد باشد. توجه: من سعی می‌کنم در واقع نتیجه را ببینم، نه اینکه Mathematica در پشت صحنه‌ای که نمی‌توانم ببینم چه اتفاقی افتاده است، به اشتراک‌گذاری زیرعبارات را بپردازم.	برای به حداقل رساندن تعداد برگ پس از جایگزینی با متغیر موقت، عبارت فرعی را پیدا کنید
26522	> نمونه سلول 1[بسیاری از توپولوژی مجموعه نقاط شامل ایجاد یک زبان مناسب برای صحبت در مورد زمانی که نقاط مختلف در یک فضا به یکدیگر نزدیک هستند و در مورد مفهوم پیوستگی است. نکته کلیدی این است که تعاریف یکسانی را می توان برای آن اعمال کرد. بسیاری از شاخه های متفاوت ریاضی.، متن] تقسیم به سلول های متعدد مانند > سلول نمونه 2 سلول[بسیاری از توپولوژی مجموعه نقاط شامل ایجاد یک مناسب است، Text] Cell[ زبان برای صحبت در مورد زمانی که نقاط مختلف یک فضا نزدیک هستند، Text] Cell[ به یکدیگر و در مورد مفهوم تداوم. کلید این است، Text] Cell[ که تعاریف یکسانی را می توان برای بسیاری از موارد متفاوت به کار برد ، متن] سلول[شاخه های ریاضی.، متن] اگرچه، در این مثال، همه آنها متن ساده هستند، شاید خیلی ساده تر، مشکل زمانی که تعداد زیادی سلول ریاضی درون خطی وجود دارد، ممکن است سخت تر باشد. * * * در اینجا یک پست نمونه وجود دارد که چرا به این نیاز دارم، می‌خواهم اولین متن بلوک سبز روشن را در خطوط قاب‌بندی متعددی مانند آنچه در زیر «تعریف 4.1.1» است، ایجاد کنم. http://quaternions.blog.163.com/blog/static/206082147201356102512774/ * * * روش فعلی بیل قادر به مقابله با سلول های درون خطی نیست. > نمونه سلول 3 را با سلول های درون خطی به روز کنید Cell[TextData[{Much of point topology set, Cell[BoxData[$TraditionalForm\`\(\ include\ $\)], FormatType -> TraditionalForm], در ایجاد یک زبان راحت برای صحبت کردن، Cell[BoxData[$TraditionalForm\`when$]، FormatType -> TraditionalForm]، نقاط مختلف در یک فضا نزدیک به یکدیگر هستند و در مورد مفهوم ، Cell[BoxData[$TraditionalForm\`\(continuity\^2$\)]، FormatType -> TraditionalForm]، . نکته کلیدی این است که تعاریف یکسانی را می توان برای بسیاری از شاخه های متفاوت ریاضی به کار برد.}], متن]	یک سلول به سبک متن را با عرض ثابت به چندین سلول تقسیم کنید
1959	آیا می توان تابعی را که از طریق Interpolation برخی از داده ها ایجاد شده است، به گونه ای ذخیره کرد که بتوانم از این تابع در یک جلسه _Mathematica_ جدید بدون درون یابی مکرر داده ها استفاده کنم؟ به عنوان مثال، من برخی از داده ها را دارم که آنها را به روش زیر درون یابی می کنم: exampleData={{1,1},{2,3},{3,4},{4,7},{5,5},{6 ,4},{7,2}}; interPolFunc[x_]:=Interpolation[exampleData,x] حال یکی از موارد زیر خوب است: * راهی برای ذخیره تابع درون یابی شده به طوری که دفعه بعد که با _Mathematica_ کار می کنم بتوان از آن استفاده کرد (اما نمی خواهم دوباره داده ها را درون یابی کنید تا بتوانم آنها را حذف کنم). * داده ها و دستور Interpolation در یک نوت بوک جداگانه ذخیره می شوند که زمانی اجرا می شود که من می خواهم از interPolFunc خود در نوت بوک دیگری استفاده کنم. متاسفانه هیچ راه حلی برای آن پیدا نکردم. اما امیدوارم که برخی از شما چندین پیشنهاد داشته باشید!	چگونه تعریف متغیر یا تابع را در یک فایل ذخیره کنم؟
39558	من از این کد برای حل یک PDE استفاده می کنم: a = 20; F[x_، t_] = f[x، t] /. First@NDSolve[{D[f[x, t], x, x] == I D[f[x, t], t], f[-a, t] == 0, f[a, t] = = 0، f[x، 0] == Sin[Pi/a (x - a)]}، f[x، t]، {x، -a، a}، {t، 0، 700}، MaxStepSize -> 0.005 a] راه حل صحیح را برای همه «t» تا حدود 650 می دهد. اما اگر «t» را بالاتر ببرم، ببینید چه اتفاقی می افتد: AbsoluteTiming[Table[F[x, 650]، {x، -a، a }];] AbsoluteTiming[Table[F[x, 695.1], {x, -a, a}];] > {0.000925، Null} > > {2.382157، آستانه صفر برای «t» به نظر می رسد حدود 666.6 دلار باشد. به نظر می رسد که در ارزیابی تابع درون یابی مرتبه های بزرگی کندتر است. دلیل این کار چیست؟ ویرایش: استفاده از «NDSolve» گزینه «InterpolationOrder -> All» در این مورد کار می کند.	ارزیابی InterpolatingFunction بازگردانده شده توسط NDSolve با شروع برخی از آرگومان ها بسیار کند است
32094	برای برخی از محاسبات عددی در C++ من، برای مثال، این عبارت پیچیده را برای ارزیابی دارم. به عنوان ورودی Mathematica، در شکل اصلی آن w - 4(w - y)((w - y)^2 y + 6(1 + y)((w - y)y + (1 + y)^2 است. )) / ((w - y)^2 ((w - y)y + 6y^2 + 8y(1 + y)) + (1 + y)^2 (36(w - y)y + 24(1 + y)^2)) هدف کاهش تعداد عملیات ممیز شناور مورد نیاز برای ارزیابی آن در C++ است. با استفاده از کد مفید شمارش ضرب (تابع پیچیدگی) می‌توانیم ببینیم که به عملیات زیر و تعداد مربوط به آنها نیاز دارد: `{{Times, 22}, {Plus, 18}, {Power, 7}}`. عبارت «FullSimplify» کمی کوتاهتر است w - 4(w - y)(6 + y(18 + 6w + w^2 + 4(3 + w)y + y^2)) / (24 + y (w^3 + w^2 (8 + 11y) + (2 + y)(48 + y(30 + y)) + w(36 + y(56 + 11y)))) و به تعداد عملیات زیر نیاز دارد: `{{Times, 16}, {Plus, 18}, {Power, 5}}`. یکی از راه های کاهش تعداد عملیات، شناسایی اجزای مشترک و ارزیابی آنها از قبل به عنوان موقت است. پس از یک ساعت خیره شدن به عبارت، می توانم جایگزین های زیر را پیدا کنم: f0 = w - y; f1 = 1 + y; f00 = f0 f0; f11 = f1 f1; f0y = f0 y; و عبارت اکنون به عنوان w - 4f0(6f1(f11 + f0y) + f00 y) / (f11(24f11 + 36f0y) + f00(6y y + 8f1 y + f0y) می‌آید) تعداد عملیات اکنون است: «{{بار 19}، {به علاوه، 9}، {قدرت، 0}}`. آیا راهی برای بیان این فرآیند یافتن عبارات فرعی در Mathematica وجود دارد؟ و حداقل برای چنین عبارات ساده ای که فقط ضرب و جمع را شامل می شود، آن را خودکار کنید؟	چگونه تعداد عملیات مورد نیاز برای ارزیابی یک عبارت را کاهش دهیم؟
28098	سوال من این است که آیا می توان مستقیماً یک لوله (با نام) را با استفاده از OpenRead باز کرد؟ مقدمه در اسناد OpenRead، در زیر جزئیات و گزینه ها، > اگر OpenRead موفق به باز کردن یک فایل یا لوله خاص نشد، > پیامی تولید می کند و $Failed را برمی گرداند. پیشنهاد می کند که می توانیم با «OpenRead» یک لوله باز کنیم. با این حال، ما همچنین داریم > در سیستم‌هایی که از لوله‌ها پشتیبانی می‌کنند، OpenRead[!command] برنامه خارجی > مشخص شده توسط فرمان را اجرا می‌کند و یک لوله را برای دریافت ورودی از آن باز می‌کند. این متن آخر به شک من اضافه می کند که شاید فقط می توان یک جریان را به طور غیر مستقیم باز کرد. به عنوان مثال استفاده از چیزی مانند «OpenRead[!cat fifo]» (این ممکن است در واقع یک دستور وحشتناک باشد، اما شاید شما به اصل مطلب پی ببرید. به عنوان مثال به نظر می رسد که گربه گاهی اوقات پایان می گیرد و اما اکثرا این کار را نمی کند، بنابراین که هسته منتظر پایان فرمان گیر می کند). با این حال، این پاسخ توسط rcollyer کاملاً صریحاً کاری را انجام می دهد که من نتوانستم انجام دهم. با استفاده از «OpenRead» یک fifo را می خواند. تلاش من اگر انجام دهم (با عرض پوزش از اتلاف وقت شما با مکث، احتمالاً لازم نیست) dir = FileNameJoin[{$TemporaryDirectory, MMAIO}]; CreateDirectory[dir] Run[cd <> <> dir <> && mkfifo fifo] Pause[1] OpenRead[FileNameJoin[{dir, fifo}]] سپس به سادگی «$Failed» را دریافت کردم و پیامی مبنی بر اینکه باز نمی شود. همچنین وقتی مقداری ورودی را به fifo وصل می‌کنم یا وقتی فقط مقداری رشته را به fifo اضافه می‌کنم، کار نمی‌کند. سوالات آیا من کار اشتباهی انجام می دهم یا این غیرممکن است؟ ممکنه بستگی به سیستم داشته باشه؟ من از Mac OSX و نسخه 9 استفاده می کنم. همچنین، آیا راه دیگری برای دریافت ورودی مستقیم از یک لوله وجود دارد یا باید به چیزی مانند OpenRead[!cat fifo] متوسل شویم؟ و غیره این پرسش و پاسخ مرتبط است، اما در مورد MathematicaScript است. _پس زمینه_: دلیل اینکه من در وهله اول با یک fifo زحمت می کشم، ایجاد ارتباط بین Mathematica و سایر برنامه ها بدون نوشتن روی هارد دیسک است. من می دانم که MathLink ممکن است چیزی برای بررسی باشد.	باز کردن لوله با OpenRead
24294	من می‌خواهم از گرفتن بخش واقعی یک نمایی مختلط، کسینوس بگیرم: $cos(x) = Re(exp(i x))$. کاری که من در _Mathematica_ انجام می دهم (1/2)(Exp[xI] + Conjugate[Exp[x*I]]) // TraditionalForm // FullSimplify است اما این به من '1/2 (E^(-I) می دهد x^\[Conjugate]) + E^(I x))` به جای «cos(x)». چرا اینطور است؟	مزدوج و ساده کنید
13650	چگونه داده ها را از سلول های خاص اکسل به _Mathematica_ صادر کنیم؟ با توجه به اینکه برگه صفحه گسترده XYZ نام دارد و من چندین سلول در مکان های مختلف در همان ستون در اکسل دارم که می خواهم آنها را صادر کنم؟	چگونه داده ها را از سلول های خاص اکسل به mathematica صادر کنیم؟
28090	من سعی می کنم از تابع واقعی یک متغیر واقعی که به زبان C نوشته شده از Mathematica استفاده کنم، فایل .tm من به صورت زیر است: :Begin: :Function: my_function :Pattern: MyFunction[ x_Real] :Arguments: { x } :ArgumentTypes: { Real } :ReturnType: Real :End: double my_function(double x) { /* snip */ return ret; } من می توانم با mcc کامپایل کنم، برنامه را از داخل Mathematica نصب کنم، و تابع خود را به عنوان MyFunction[1.0] فراخوانی کنم، اما اگر آن را با یک آرگومان عدد صحیح، مانند MyFunction[1] فراخوانی کنم، کار نمی کند، زیرا به طور خودکار نیست. تبدیل به رئال و سپس به دبل شد. چگونه می توانم عملکرد خود را با آرگومان های عدد صحیح به خوبی انجام دهم؟ همچنین باید برخی از روش‌های ریاضیات عددی (مانند NMinimize، NIntegrate) را اعمال کنم و در هنگام ارزیابی تابع برای مقادیر صحیح شکست می‌خورند.	MathLink و تابعی از یک متغیر واقعی
28898	بگویید من فهرستی از مختصات در یک آرایه دارم {{0, 0}, {0, 1}, {1, 1}} من می خواهم یک آرایه جدید ایجاد کنم که در آن، بین هر جفت مختصات نزدیکترین همسایه در آرایه قبلی، نقاط $k$ را در یک فاصله خطی بین نقاط قرار می دهم. به عنوان مثال، با $k = 3$، آرایه را ایجاد می کنیم: > > {{0, 0}, {0, 0.25}, {0, 0.5}, {0, 0.75}, {0, 1}, > { 0.25، 1}، {0.5، 1}، {0.75، 1}، {1، 1}} > آیا یک خط خوب برای انجام این کار وجود دارد؟	درج نقاط در امتداد یک فاصله خطی بین مختصات مجاور در یک آرایه
31943	برای داده های داده داده شده = Re[Zeta[1/2 + I Range[0, 100, 0.01]]]. خوب است که Mathematica می تواند داده ها را در مختصات دکارتی و قطبی ترسیم کند. SetOptions[ListPolarPlot, Joined -> True]; #[data] & /@ {ListLinePlot, ListPolarPlot} ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/TKZFN.png) WaveletScalogram یک نگاه روشنگر به داده های زمانی است: cwd = ContinuousWaveletTransform[data , GaborWavelet[6], {4, 12}, WaveletScale -> 100]؛ ws = WaveletScalogram[cwd, All, Re, ColorFunction -> CherryTones] ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/M3KD9.png) آیا می توان به نحوی آن را تجسم کرد در مختصات قطبی؟ سعی می کنم داده ها را از گرافیک های زیرین استخراج کنم، اما این یک ws[[1]] شطرنجی است // Head ws[[1, 1]] // Dimensions > > Raster > {48, 5001} > تنها چیزی که به ذهن می‌رسد، ImageTransformation است، اما فکر نمی‌کنم این روش کارآمدی باشد (مقیاس کردن محور سخت خواهد بود، و غیره). هر توصیه ای قابل تقدیر است.	WaveletScalogram در مختصات قطبی
4615	اگر ماتریس بزرگ A=RandomReal را داشته باشیم[{-10, 10}, {1000, 1000}]; و من برای محاسبه بیشتر به آن نیاز دارم، چگونه می توانم آن را روی هارد دیسک ذخیره کنم و سپس برای محاسبه بیشتر تماس بگیرم؟ خروجی بسیار بزرگ است و _Mathematica_ نمی تواند آن را ارائه دهد، بنابراین من نمی توانم آن را کپی/پیست کنم؟ آیا می توان آن را چاپ کرد و سپس از هارد دیسک تماس گرفت؟ پیشاپیش از شما متشکرم	ذخیره و فراخوانی ماتریس هایی با خروجی بزرگ در Mathematica
22638	صادر کردن فایل‌های تصویر (به صورت متناوب) کار نمی‌کند: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/C18mr.png) پیام‌هایی دریافت می‌کنم که نشان می‌دهد خطا مربوط به فرار از کاراکترها است: نحو ::stresc: فرار رشته ناشناخته \\U.	NetLink صادرات تصاویر کار نمی کند (فرار رشته ناشناخته)
51386	این یک مثال است، من یک تابع را رسم می‌کنم و متوجه می‌شوم که وقتی x تقریباً 400 شود نقص دارد. Plot[Cos[.3 x] Exp[-0.01 x], {x, 0, 1000}, PlotRange -> All] ![ Mathematica graphics](http://i.stack.imgur.com/d9OvW.png) مثال دیگر، ما مدار حرکت سیاره را محاسبه می کنیم. همانطور که می دانیم، زمانی که کل انرژی منفی باشد، مدار سیاره بیضی است. با این حال، اگر آن را در مدت زمان طولانی محاسبه کنیم، نتیجه به طور قابل توجهی از بیضی منحرف می شود - در حالی که _Mathematica_ هیچ هشدار یا پیامی در اینجا ندارد! کد و نتیجه در زیر نشان داده شده است: M = 4; a = 700; (a کل زمان این شبیه سازی است) s = NDSolve[{x''[t] == -((GM (x[t] + 1))/((x[t] + 1)^2 + y[t]^2)^1.5)، y''[t] == -((GM y[t])/((x[t] + 1)^2 + y[t]^2)^1.5)، y[0] == 2، x[0] == 0.3، x'[0] == 0.2، y'[0] == -.1}، {x, y}, {t, 0, a}, MaxSteps -> 10^8]; ParametricPlot[Evaluate[{x[t]، y[t]} /. s], {t, 0, a}] ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/d2uOL.png) چیزی که من تعجب می کنم این است که چگونه می توان مطمئن شد که نتیجه _Mathematica_ دقیقا درست است ? وقتی چیزی خاص با _Mathematica_ پیدا می کنیم، چگونه می توانیم بفهمیم که یک چیز جدید است یا فقط یک نتیجه اشتباه از _Mathematica_ است؟	چگونه می توانیم مطمئن شویم که نتیجه Mathematica دقیقاً درست است؟
30194	اگر من یک بردار به شکل (xp+y، x+yp) داشته باشم، آیا راه ساده ای برای ایجاد ماتریس و بردار زیر از آن دارید: `{{p, 1}, {1, p}} * {x , y}`، به طوری که پس از ضرب ماتریس در بردار، بردار اصلی را برمی گردانم. اگر متغیرهای زیر را به این صورت تعریف کنم: v1 = (a1 + 1) (b1 + 1) (c1 + 1)(d1 + 1) (e1 + 1) -1 a1 = (x11f11 + x21f21) b1 = (x11f12 + x21f22) c1 = (x11f13 + x21f23 ) d1 = (x11f14 + x21f24) e1 = (x11f15 + x21f25) آیا راهی سریع برای تبدیل تمام اعداد ظاهر شده در کنار حروف به عنوان مثال 11 در کنار x به زیرنویس وجود دارد؟ هدف من ایجاد یک برداری متشکل از چندین عنصر است که شبیه V1 است.	تبدیل بین فرم ها - نمادها / زیرنویس ها - محصولات ماتریسی
20639	من کد _Mathematica_ را دارم که به دو دفترچه تقسیم شده است. قسمت اول قرار است با استفاده از «Export» فهرستی از اعداد را در یک فایل متنی اجرا و خروجی دهد. بخش دوم از «ReadList» برای خواندن اعداد از فایل متنی در یک لیست استفاده می کند. من دوست ندارم لیست را به متن تبدیل کنم و سپس آن را به لیست تبدیل کنم. آیا راه دیگری برای صادرات داده وجود دارد که بتواند آن را برای _Mathematica_ سریعتر کند تا دوباره آن را به عنوان یک لیست وارد کند؟ ویرایش: فرض کنید خروجی لیست از نوت بوک دوم دارای متغیرها و اعداد است، آیا ذخیره نتیجه در یک فایل متنی هنوز مشکلی ندارد؟ برای چنین موردی، در اینجا نمونه‌ای از فهرست خروجی (به شکلی که در فایل متنی به نظر می‌رسد): {1} {75 + 2Subscript[x, 10] + Subscript[x, 11]} {-201 - 4 زیرنویس[x, 10] - 3* زیرنویس[x, 11] + زیرنویس[x, 12]} {157 + 2* زیرنویس[x, [ x, 13] + 10subscript[x, 14]} {-Subscript[x, 12] + 3Subscript[x, 13] - 12Subscript[x, 14]} {-Subscript[x, 13] + 2Subscript[x, 14]} اگر من نیاز به ذخیره عبارات داشته باشم، کدام فرمت خروجی مناسب تر است؟	انتقال لیست از یک نوت بوک به دفترچه دیگر
48550	من در تعجبم که چگونه مقادیر مختلف «ω» را که در این کد به دست آوردم مقایسه کنم و آنها را به ترتیب زیر قرار دهم. (از «Print» یا چیزی استفاده کنید؟) من می‌خواهم به جای مقادیر «ω»، «ω» به ترتیب در خروجی قرار داده شود. > $$\omega_{11} < \omega_{22} < \omega_2 < \omega_1$$ می‌خواهم «ω» را به‌جای مقادیر «ω» در خروجی قرار دهم. Remove[Global`*] x1[t_] = A1 E^(I ω t); x2[t_] = A2 E^(I ω t); eqn1 = m x1''[t] + 2 k x1[t] - k x2[t] == 0 /. t -> 0; eqn2 = m x2''[t] - k x1[t] + k x2[t] == 0 /. t -> 0; org = k/m SparseArray[{{1, 1}, {1, 2}, {2, 1}, {2, 2}} -> {2, -1, -1, 1}]; eigena = Sqrt[org // Eigenvalues]; فرکانس های مشخصه عبارتند از: ستون[Subscript[ω, #] & /@ Range@2 == eigena // Thread, Spacings -> 2] For[i = 1, i < 3, i++, Subscript[ω, i ] = eigena[[i]]] وقتی جرم بالایی m1 ثابت است، x1[t]=0، برای همه مقادیر t eqn11 = x2''[t] == -k/m x2[t]; فقط با مشاهده، فرکانس این است: زیرنویس[ω, 11] == Sqrt[k/m] زیرنویس[ω, 11] = Sqrt[k/m]; وقتی جرم بالایی m2 ثابت است، x2[t]=0، برای همه مقادیر t eqn22 = x1''[t] == -2 k/m x1[t]; فقط با مشاهده، فرکانس این است: Subscript[ω, 22] == Sqrt[2 k/m] Subscript[ω, 22] = Sqrt[2 k/m]; مرتب سازی[{ زیرنویس[ω, 1], زیرنویس[ω, 2], زیرنویس[ω, 11], زیرنویس[ω, 22]} ] /. k -> 1 /. m -> 1	نمادها را از کوچک به بزرگ قرار دهید
28890	توجه: از نظرات ارسال شده در زیر توسط سایر کاربران StackExchange به نظر می رسد که این باگ ظاهری مدتی پس از نسخه 7.0.1 برطرف شده است. من یک نوع مبهم از این سوال را چند روز پیش پرسیدم، اما اکنون یک مورد مشخص ارائه خواهم کرد. مثال ماتریس های ممیز شناور با مقادیر ویژه مکرر اغلب به عنوان راه حل برای مسائل بهینه سازی به وجود می آیند. به نظر می رسد توابع _Mathematica_MatrixPower و Eigensystem در برخورد با این ماتریس ها به صورت پراکنده مشکل دارند. (برای من روشن نیست که آیا این به دلیل بی ثباتی عددی هنگام تلاش برای تعیین اینکه آیا چنین ماتریس هایی دارای بلوک های غیر پیش پا افتاده جردن هستند یا مشکل دیگری وجود دارد یا خیر.) من مجبور شده ام روال های خود را برای توان ماتریس بنویسم (و به طور کلی تر). برای محاسبات عملکردی) برای رسیدگی به چنین مواردی، اما شاید کسی یک راه حل سریع بداند. در نوت بوک http://tinyurl.com/lhodpdv، ماتریس زیر را با جستجوی تصادفی ایجاد کردم: (من از Mathematica 7.0.1 در ویندوز 32 بیتی استفاده می کنم) {{0.461964، -0.314388، -0.138647، -2.231151 ^-6}، {-0.314388، 0.510134، -0.128432 -2.0667610^-6}، {-0.138647، -0.128432، 0.744719، -9.1145410^-7}، {-2.23116، -2.2311576.6-10^- -9.1145410^-7, 0.801359}} این ماتریس با گرفتن میانگین یک ماتریس و جابجایی آن تعریف شده است، بنابراین دقیقاً به خود متصل است. (من آن را با یافتن ماتریس‌های کمیاب جستجو کردم که کد معمول من برای معکوس کردن تابع «سیستم ویژه» که بر روی یک ماتریس هرمیتی عمل می‌کند ناموفق بود.) فهرست مقادیر ویژه {0.801359، 0.801359، 0.801359، 0.1141} دارای سه عنصر تکرار شده است. همه مقادیر ویژه مثبت هستند، بنابراین _Mathematica_ نباید برای محاسبه جذر نیمه معین مثبت منحصربفرد این ماتریس مشکلی نداشته باشد. با این حال، با استفاده از «MatrixPower[%, 1/2]»، _Mathematica_ گزارش می‌دهد که ریشه مربع {0.690223، -0.170008، -0.477225، 0.}، {-0.189862، 0.737704، -0.442063، -0.442063، -0.442063، -0.442063 است. ، -0.0694507، 0.700234، 0.}، {-1.3474210^-6، -1.1176210^-6، -3.1372410^-6، 0.895186} این ماتریس حتی متقارن نیست. خیلی بدتر، _Mathematica_ محصول ماتریس (ریشه مربع) را محاسبه می کند. -0.0856309، 0.560987، 0.}، {-1.6613310^-6، -1.3779910^-6، -3.8681410^-6، 0.801359}}، که به هیچ وجه به ماتریس اصلی نزدیک نیست. -0.314388، -0.138647، -2.2311510^-6}، {-0.314388، 0.510134، -0.128432، -2.0667610^-6}، {-0.138647، -0.128434، 719-. -9.1145410^-7}، {-2.2311510^-6، -2.0667610^-6، -9.1145410^-7، 0.801359}}	اشکال پراکنده در Mathematica 7.01.0 MatrixPower و/یا توابع Eigensystem در ماتریس های متقارن ممیز شناور با مقادیر ویژه مکرر
31382	من یک برنامه _Mathematica_ دارم که مجموعه ای از بردارهای بزرگ را محاسبه می کند که باید آنها را برای مراجعات بعدی ذخیره کنم (علاوه بر برخی مقادیر اسکالر). من می‌خواهم همه اینها را در فایلی که با نام _Mathematica_ آن‌ها برچسب‌گذاری شده است، در حین انجام محاسبات ذخیره کنم. «PutAppend» کار نخواهد کرد زیرا فقط مقادیر داده‌ها ذخیره می‌شوند و نام‌های مرتبط خود را از دست می‌دهند. «DumpSave» به نظر نمی رسد به فایل اضافه شود، در حالی که مقادیر را با نام آنها ذخیره می کند. هدف من این است که بتوانم بعداً عبارات را برای تجزیه و تحلیل بیشتر با نام هایی که برای آنها گذاشتم بارگذاری کنم. من مطمئن هستم که این ساده است، اما من تجربه ای با _Mathematica_ I/O ندارم و نمی توانم آنچه را که نیاز دارم در کمک پیدا کنم.	چگونه می توانم متغیرهای Mathematica را با حفظ نام و مقادیر به یک فایل خروجی اضافه کنم؟
43318	به نظر می رسد که برخلاف انتظار من، همه اینها (و احتمالاً بسیاری دیگر) به خوبی کار می کنند: Plot[Hold[x]، {x، 0، 10}] FindRoot[Hold[x^2 == 2]، {x, 1}] NMinimize[Hold[x^2], x] انتظار دارم «Plot» یا «NMinimize» شکایت کنند که به عنوان مثال. Hold[0] یک عدد نیست. این موارد چند بار در این سایت ذکر شد اما مورد توجه قرار نگرفت: (1) (2). به نظر می رسد انجام این کار مشکلاتی را حل می کند که معمولاً به «_?NumericQ» نیاز دارند. آیا این استفاده از «Hold» پشتیبانی می‌شود؟ آیا منظور از این روش کار است، آیا این کار با طراحی کار می کند یا تصادفی است؟ حدس من این است که اینها به طور تصادفی کار می کنند زیرا این توابع از ReleaseHold به صورت داخلی استفاده می کنند.	چرا Plot[Hold[x], {x,0,1}] کار می کند؟
44485	من نمودار پارامتری زیر را دارم ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/hKVs2.jpg) از موارد زیر ایجاد شده است: Manipulate[ ParametricPlot[{(ACos[t]^2 + ب){Cos[t]، Sin[t]}، C{Cos[t] + 1، Sin[t]}}، {t، 0، 2Pi}، PlotRange -> {{-5، 5}، {-5، 5}}]، {A، 1، 10}، {B، 1، 10}، {C، 1، 10}] I می‌خواهم مقادیر دقیق $C$ و $t$ را پیدا کند، به طوری که دایره داخلی، با یک نقطه ثابت در مبدا، مماس بر منحنی بیرونی باشد. این بدان معناست که، اگر اشتباه نکنم، برای $t\in\left[0,\pi/2\right]$، سیستم معادلات زیر را برای $t$ و $C$ x1 = (ACos) حل کنید [t]^2 + B)Cos[t] y1 = (ACos[t]^2 + B)Sin[t] x2 = C(Cos[t] + 1) y2 = CSin[t] x1 == x2 y1 == y2 یعنی محل تلاقی منحنی ها را پیدا کنید، اما آنها باید مماس یکسانی داشته باشند، بنابراین داریم: D[y1,t]/D[x1,t] == D[y2,t]/D[x2,t] اما به دلایلی نمی توانم راه حلی پیدا کنم. من چه غلطی می کنم؟	تقاطع دایره نوسانی با منحنی پارامتریک
28672	آیا ممکن است _Mathematica_ به صورت پارامتریک حداقل محلی یک تابع معین را بیابد (مثلاً متغیر $x$ که در آن $(a,b,c)$ به عنوان پارامتر عمل می کند) با این محدودیت که یک ماتریس متقارن معین نیمه مثبت است. قطعی؟ ورودی های ماتریس تک جمله های $(x,a,b,c)$ هستند. یعنی تابع این است: \begin{equation} f(q)=\log\bigg[\frac{(1-q)(1-r^2t^2)(1-x)}{1-q-t^2+qr^2t^2-x+2t\ sqrt{qx}-r^2(1-x-t^2+xt^2-xt^4+2t^3\sqrt{qx})}\bigg] \end{معادله} (که در آن لگاریتم به پایه 2 گرفته می شود) f=Log2[((-1+q)(1-r^2t^2)(1-x))/(-1+q+t^2-qr^2t^2+x-2 tSqrt[qx]-r^2(-1+t^2+x-t^2x+t^4x-2t^3Sqrt[q*x]))] و ماتریس است : \begin{معادله} S=\left( \begin{array}{cccc} \frac{1}{r^2} & 1 & 1 & t\sqrt{x}\\\ 1 & \frac{1}{ t^2} & 1 & \frac{\sqrt{x}}{t}\\\ 1 & 1 & 1 & \sqrt{q} \\\ t\sqrt{x} & \frac{\sqrt{x}}{t} & \sqrt{q} & 1 \end{array} \right). \end{معادله} S={{1/r^2، 1، 1، t Sqrt[x]}، {1، 1/t^2، 1، Sqrt[x]/t}، {1، 1، 1، Sqrt[q]}، {t Sqrt[x]، Sqrt[x]/t، Sqrt[q]، 1}}؛ پارامترهای $(x,r,t)$ مقدار دلخواه در $(0,1]$ هستند که دامنه متغیر $q$ نیز هست. بنابراین من باید حداقل موضوع $f(q)$ را پیدا کنم به $S\succeq0$ (به معنای نیمه قطعی بودن) و $q\geq0$ من نمی دانم که چگونه آن را انجام دهم موفق به انجام آن نشدم.	مسئله بهینه سازی با محدودیت های مثبت ماتریس
58528	من از _Mathematica_ 10.0.0 استفاده می کنم و بعد از مدتی اجرای آن (مثلاً چند دستور ساده) میزان استفاده از CPU (Mathematica.exe) حتی پس از اتمام محاسبات روی 13 درصد باقی می ماند. من از هسته خارج شدم اما برنامه به مصرف منابع ادامه می دهد تا زمانی که برنامه را به طور کامل ببندم. آیا این یک باگ است؟ چگونه می توانم چنین رفتاری را سرکوب کنم؟	حتی پس از خروج من از هسته، استفاده از CPU در 13٪ باقی می ماند
14402	من سعی می کنم توابع واکنش تعادل کورنو را برای شرکت های $n$ با استفاده از همان شرایط بهینه، با استفاده از روش نقطه ثابت تعیین کنم. این روشی است که من استفاده می کنم: fixedPoint[Gs_, X_, X0_, tol_, nmax_] := Module[{G, sol, oldsol, iter, n, i}, (بردارهای Gs و X باید طول یکسانی داشته باشند ) n = طول[X]; G[s_] := Gs /. جدول[X[[i]] -> s[[i]]، {i، 1، n}]; infNorm[s_] := حداکثر[Abs[s]]; sol = X0; Oldsol = سل + 2tol; iter = 0; در حالی که[و[iter <= nmax، infNorm[sol - oldsol] > tol]، oldsol = sol; sol = G[sol]; iter++]; چاپ[اجرا شده، iter، تکرار]; اگر[iter >= nmax، چاپ کنید[هشدار: به حداکثر تعداد تکرار رسیده است]]; sol] شرط تعادل (مشتق سود نسبت به مقدار): (((qt)^(-1/eta)) - (1/eta)((qt)^(-1/(eta - 1) )))qi )-aiq1 == 0 جایی که «eta» و «ai» پارامترهایی هستند، «qt» مجموع مقادیر تولید شده توسط شرکت های $n$ است، و «چی» مقدار تولید شده توسط یک شرکت واحد است. بنابراین، مشکل من تعیین آرگومان «Gs» روش من برای شرکت‌های $n$ است. چگونه می توانم توابع بهینه $n$ را ایجاد کنم که هر کدام مقادیر مربوطه خود را برای «ai» و «qi» فرض کنند؟	تعادل کورنو
26521	مستندات «PossibleZeroQ» می‌گوید: > * با تنظیم «روش»->«ExactAlgebraics»، «PossibleZeroQ» از روش‌های تضمین شده دقیق در مورد اعداد جبری صریح استفاده می‌کند. > متأسفانه، هیچ تعریف رسمی از اینکه چه عباراتی _اعداد جبری صریح_ در نظر گرفته می شوند وجود ندارد. متوجه شدم که توابع تریگ مضرب های گویا «π» اعداد جبری صریح در نظر گرفته نمی شوند. نه عبارات «RootSum» با توابع جبری به عنوان آرگومان دوم، و نه «Re»، «Im» بخشی از عبارات «Root» نیستند. در[1]:= PossibleZeroQ[ ریشه[-7 + 56 #1^2 - 112 #1^4 + 64 #1^6 &, 4] - Sin[π/7]، روش -> ExactAlgebraics] PossibleZeroQ ::ztest1: نمی توان تصمیم گرفت که آیا مقدار عددی ریشه[-7 + 56 #1^2 - 112 #1^4 + 64 #1^6 &, 4,] - Sin[π/7] برابر با صفر است. به فرض که هست. >> Out[1]= True In[2]:= PossibleZeroQ[ Root[25 + 3300 #1^4 - 530 #1^8 + 20 #1^12 + #1^16 &, 16] - RootSum[5 - 20 #1^2 + 16 #1^4 &، Sqrt]، روش -> ExactAlgebraics] PossibleZeroQ::ztest1: نمی توان تصمیم گرفت که آیا مقدار عددی Root[25 + 3300 #1^4 - 530 #1^8 + 20 #1^12 + #1^16 &, 16] - RootSum[5 - 20 #1^ 2 + 16 #1^4 &، Sqrt[#1] &] برابر با صفر است. به فرض که هست >> Out[2]= True In[3]:= PossibleZeroQ[Re[Root[5 + 20 #1^2 + 16 #1^4 &, 1]]، روش -> ExactAlgebraics] PossibleZeroQ::ztest1 : نمی توان تصمیم گرفت که آیا کمیت عددی Re[Root[5 + 20 #1^2 + 16 #1^4 &، 1]] برابر با صفر است. به فرض که هست >> Out[3]= True آیا می توانید تابعی را پیشنهاد کنید که بتواند تعیین کند که آیا یک عبارت داده شده از دیدگاه «PossibleZeroQ» یک عدد جبری صریح در نظر گرفته می شود؟	چگونه بررسی کنیم که یک عبارت داده شده یک عدد جبری صریح است؟
57772	من یک عبارت ریاضی به شرح زیر دارم: > Tri := {(t1,t2): t1,t2>=0,t1+t2<=1} چگونه می توانم به _Mathematica_ بگویم که باید بردارها را تعریف کنم `(t1,t2) چنین که (:) شرایط فوق را برآورده می کنند؟	چگونه می توانم چنین که را در ریاضیات بنویسم؟
26296	این یک مشکل نموداری است که به عنوان مشکل Clique Edge Cover یا Number Intersection شناخته می شود و هدف یافتن از نمودار معینی مانند $E=\\{\\{a,b\\}،\\ است. {a,c\\},\\{b,c\\},\\{b,d\\},\\{c,d\\}\\}$ and $V=\bigcup E$, یک نمایندگی $K=\\{\\{a,b,c\\},\\{b,c,d\\}\\}$ از دسته‌های موجود در نموداری که کوچکترین $\|K\|$ را دارد. رابطه از $K$ به $E$ این است که $E=\\{x:\|x\|=2\wedge\ وجود دارد y\در K\,x\subsetq y\\}$، یعنی $E$ مجموعه از همه جفت‌ها در عناصر $K$، به طوری که عناصر $K$ به عنوان دسته‌هایی در نمودار تفسیر می‌شوند. (این عبارت «پوشش لبه کلیک» مشکل است، که مستقیماً به آن علاقه دارم، اما ممکن است برای دیدن نسخه «شماره تقاطع» مشکل، که در پیوندهای بالا توضیح داده شده است، کمک کند.) این مشکل NP-hard شناخته شده است، اما این هرگز مانع Mathematica در گذشته نشده است، و من به دنبال یک پیاده سازی فوق العاده بهینه نیستم، فقط یک پیاده سازی که به خوبی در نمونه های کوچک کار می کند. آیا تابع Mathematica یا Combinatorica وجود دارد که مستقیماً راه‌حلی برای این مشکل پیاده‌سازی کند، و با منع آن، آیا کسی می‌خواهد در پیاده‌سازی یک الگوریتم برای انجام این کار شکافی بیندازد؟ این مقاله تحلیلی از مسئله است که شامل چند الگوریتم است و ممکن است برای این منظور مفید باشد. _این سوال رو قبلا تو math.SE پرسیدم تا بفهمم اسمش چیه._	آیا تابعی برای تولید یک پوشش دسته کوچک وجود دارد؟
47257	من به این مثال در صفحه مرجع برای توزیع مقدار شدید اشاره می کنم: http://reference.wolfram.com/mathematica/ref/ExtremeValueDistribution.html#6764486 به نظر می رسد سه دستور اول خوب اجرا می شوند، اما خط آخر کد فقط ارزیابی را در دستگاه من متوقف نمی کند (نتیجه MathematicaMark9 > 1.5) - به نظر می رسد چیزی بسیار اشتباه است: نمایش[DiscretePlot[Mean[max\[ScriptCapitalD]]، {n, 2, 100}, PlotStyle -> Orange], Plot[approxMean, {n, 2, 100}, PlotRange -> All, PlotStyle -> Directive[Thick ، خط تیره]]] من چه غلطی می کنم؟ یا این یک اشتباه در مستندات است یا یک خطا در Mathematica 9.0.1؟ _ویرایش: تگ _ اشکالات را اضافه کردم زیرا تا به حال مشخص شده است که این واقعاً یک اشکال در نسخه 9.0.1 است، پاسخ و نظرات را در زیر ببینید._	مثالی از مستندات Mathematica (ExtremeValueDistribution) به نظر می رسد در حال ارزیابی برای همیشه
48457	هنگامی که یک ارزیابی در حال اجرا است، اگر بخواهم ارزیابی دیگری انجام دهم، Mathematica ارزیابی دوم را در صف قرار می دهد و پس از پایان ارزیابی اول اجرا می کند. با این حال، ارزیابی اول ممکن است زمان زیادی طول بکشد و ارزیابی دوم ممکن است فقط یک محاسبه آسان باشد. آیا ممکن است که ارزیابی دوم را بدون تسلیم شدن یا منتظر ارزیابی اول اجرا کنید؟ BTW، من از Mathematica 9 در ویندوز 8 (64 بیت) استفاده می کنم، اما از اوبونتو نیز خوشحالم. هر گونه پیشنهاد استقبال می شود.	آیا Mathematica می تواند دو ارزیابی را همزمان انجام دهد؟
58522	اغلب در صنعت، به دلیل محدودیت های هزینه و برنامه، تصمیمات باید بر روی داده های اندازه نمونه کوچک گرفته شود. من 4 مقدار چرخه تا شکست ناشی از اجرای نمونه ها تا شکست در یک تست خستگی دارم. 947، 1183، 1063 و 583. امکان گرفتن نمونه های بیشتری برای آزمایش وجود ندارد. از این داده ها معتقدم می توانم بگویم: من 95٪ مطمئن هستم که احتمال زنده ماندن هر بخش معین در جمعیت تا 500 چرخه 0.82 یا بیشتر است. کد من در زیر است. آیا رویکرد من روش صحیحی برای انجام این کار با استفاده از Mathematica است؟ آیا کسی می تواند این نتایج را با استفاده از ابزار دیگری تأیید کند؟ با تشکر فراوان. cycles={947,1183,1063,583}; plot1=BarChart[cycles,Frame->True,ChartLabels->{نمونه 1،نمونه 2،نمونه 3،نمونه 4},LabelingFunction->Above,FrameLabel->{هیچ، Cycles to Failure,None,None},PlotRange->1750,PlotLabel->Plot 1] ![شرح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/3rx0b.jpg) dist = TruncatedDistribution[{ 0, Infinity}, SmoothKernelDistribution[cycles]] (* Nominal Distribution ); pdf[x_] := PDF[dist, x]; ps[x_] := SurvivalFunction[dist, x]; plot2 = Plot[pdf[x], {x, 0, 2000}, Frame -> True, FrameLabel -> {Cycles to Failure, PDF, None, None}, PlotLabel -> Plot 2\nPDF اسمی , PlotStyle -> Red] plot2a = Plot[ps[x], {x, 0, 2000}, Frame -> True, FrameLabel -> {Cycles to Failure, PS, None, None}, PlotLabel -> Plot 2a\nNominal Probability of Survival, PlotStyle -> Red] ![شرح تصویر را اینجا وارد کنید](http:/ /i.stack.imgur.com/TuN0T.jpg) ![توضیحات تصویر را وارد کنید اینجا](http://i.stack.imgur.com/GqpUs.jpg) n = 1000; ( تعداد نمونه های بوت استرپ شده ) bSamp = RandomChoice[ چرخه ها، {n، طول[چرخه ها]}] ( نمونه های راه انداز، هر نمونه 4 \ مقدار طول دارد ); sampleddistributions = TruncatedDistribution[{0, Infinity}, SmoothKernelDistribution[#]] & /@ bSamp; ( n توزیع برازش ) psvaluesTable = Table[SurvivalFunction[i, rng = Range[0., 2000]], {i, sampleddistributions}] ( n لیست PS، هر لیست PS مطابق با \ چرخه مقادیر شکست آن محدوده است. از 0 تا 2000 در 1 چرخه \ افزایش تولید 2001 PS مقادیر در هر لیست )؛ psdata=جدول[Null,{n}]; psplot=جدول[Null,{n}]; cyclelist=محدوده[0.,2000]; i=0; انجام[{ i=i+1; اگر[i>n، شکست[]]; psdata[[i]]=انتقال[{cyclelist,psvaluesTable[[i]]}]; psplot[[i]]=ListPlot[psdata[[i]],Joined->True,PlotStyle->Green];}, {n}] ابعاد[psplot] psplot; combinationdPSlistplot=نمایش[psplot,FrameLabel->{چرخه های شکست (چرخه ها)،احتمال بقا},Frame->True,FrameLabel->{چرخه ها به شکست،PS،هیچکدام،هیچکدام}، PlotLabel->Plot 3\nPlotPlot ListPlot] plotindex=محدوده[1,n]; psplotdata=Transpose[{plotindex,psplot}]; ![شرح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/DNre4.jpg) low=Table[Quantile[i,.05],{i,Transpose[psvaluesTable]}] ( پایین تر را تعیین می کند 95% مقادیر حد اطمینان یک طرفه *);lowerdata=Transpose[{rng,lower}]; plot4=ListLinePlot[lowerdata,PlotRange->All,PlotStyle->{{Dashed,Blue}},Frame- >True,PlotLabel->Plot 4\nسطح اطمینان یک طرفه 95% پایین تر] lowinterp=Interpolation[lower ; Show[combinedPSlistplot,plot4,plot2a,PlotLabel->Final Plot] ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/Pac9p.jpg) ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http: //i.stack.imgur.com/LXBuc.jpg) cyclesOfInterest = 500; {lowerinterp[cyclesOfInterest], ps[cyclesOfInterest]} {0.821289، 0.918629}	آیا این روش درستی در استفاده از bootstrapping برای تعیین حد اطمینان پایین تر است؟
25174	چگونه یک SparseArray را صادر کنیم/بنویسیم؟ چگونه یک SparseArray را وارد/خوانیم؟ آیا همیشه به عنوان یک آرایه معمولی ذخیره می شود؟ چگونه می توان آن را به شکل متراکم ذخیره کرد؟ آیا SparseArray عددی با Export/Import از رشته ای متفاوت است؟	چگونه SparseArray را ذخیره کنیم؟
23172	من یک عبارت ریاضی عظیم تولید کردم (200 هزار عبارت، هنوز ساده کردنش غیرممکن است) و می‌خواهم آن را برای تجزیه و تحلیل بعدی ذخیره کنم. آخرین باری که «Export» را به فایل *.nb انجام دادم و کل سیستم من را مسدود کرد، بنابراین مجبور شدم هسته را بکشم و دوباره آن را از ابتدا تولید کنم. چگونه باید آن را به درستی انجام دهم و سپس آن را به راحتی وارد کنم؟	صادرات بیان بزرگ

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.