_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
11266
|
من فهرستی از مدت زمانها دارم که رشتههایی از این شکل هستند: hh:mm:ss. در اینجا یک نمونه برای بازی وجود دارد: duration = {00:09:54, 00:31:24, 00:40:07, 00:11:58, 00:13:51 ، 01:02:32} میخواهم همه اینها را در عرض چند ثانیه به اعداد تبدیل کنم تا بتوانم با این دادهها کارهای مفیدی انجام دهم! چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ باید راهی برای به دست آوردن _Mathematica_ برای استخراج چیزهای مرتبط از هر رشته وجود داشته باشد. با تشکر ویرایش: تعجب میکنم که به نظر نمیرسد از قبل سؤالی مرتبط با این موضوع وجود داشته باشد - اما ممکن است از عبارات جستجوی اشتباهی استفاده کرده باشم.
|
وارد کردن و دستکاری رشته ها - داده های زمانی
|
13619
|
اساساً میخواهم چیزی شبیه به: زیرنویس[P, 4] - زیرنویس[P, 5] == زیرنویس[R, 4, 5]* زیرنویس[i, 4, 5] زمانی که فقط یکی از آنها شناخته شده باشد (`Subscript [R, 4, 5] == 1`)، به طوری که _Mathematica_ شکل ساده شده را به صورت زیر بیان می کند: زیرنویس[i, 4, 5] + زیرنویس[P, 5] - زیرنویس[P, 4] == 0
|
آیا mathematica می تواند یک پاسخ ساده شده را با تنظیم عبارتی برابر با صفر ساده کند؟
|
38425
|
وارد کردن $ \sum_{s=1}^{n}k(s) $ آسان است اما چگونه می توانم $ \sum_{s=1,3}k(s) $ را وارد کنم؟ وقتی آن را امتحان می کنم، Mathematica می گوید Syntax::sntxi: عبارت ناقص. ورودی بیشتری مورد نیاز است. همچنین موارد زیر کار نکرد. $\sum_{s=1,3}^{3}k(s)$
|
جمع با شاخص های پرش مانند 1،4،6،9؟
|
27997
|
فرض کنید من یک تسلیت دارم، به عنوان مثال. اسم حیوان دست اموز استنفورد: اسم حیوان دست اموز = واردات[http://graphics.stanford.edu/~mdfisher/Data/Meshes/bunny.obj، OBJ]  میخواهم بتوانم روی یکی از رئوس تسلیت کلیک کنم و مختصات آن یا حتی بهتر از آن، نمایه آن را بگیرم. در Craphics Complex. آیا راهی برای این کار وجود دارد؟
|
آیا راهی برای خواندن تعاملی یک نقطه از Graphics3D وجود دارد؟
|
42883
|
در ریاضیات مشتقات اغلب مانند $$d^2y \over dx^2$$ یا $$dy \over dx$$ نوشته میشوند در Mathematica تابع D را داریم، اما آیا میتوان از رویکرد مشابهی استفاده کرد؟
|
استفاده از مشتق d در Mathematica
|
11260
|
من یک لیست طولانی دارم (مثلاً میلیونها عنصر، مانند این: {{{1.0، 2.0}، 3}، {{4.0، 5.0}، 6}،...} من میخواهم یک تابع «powq» را کامپایل کنم. [list_,q_]` که جایگزین این لیست با لیستی می شود که در آن عبارات 3,6,.... با `3^q`, `6^q`,.... جایگزین می شود: {{{1.0 ، 2.0}، 3^q}، {{4.0، 5.0}، 6^q}،...} برای یک تابع کلی «f»، به صورت تعاملی، میتوانم آن را به صورت زیر انجام دهم: mf[list_]:=MapAt[f , list, 2] سپس «Map[mf,list]» نتیجه دلخواه را ایجاد می کند: {{{1.0, 2.0}, f[3]}, {{4.0, 5.0}، f[6]}} اما من با تعریف powq مشکل دارم:=Compile[{{list,_Real,2},{q_Real]}},....]
|
نحوه کامپایل Map و MapAt
|
35624
|
من از نسخه 8 استفاده می کنم. من به دنبال یک الگوی ورودی محدود (مشابه با الگوی انتگرال) هستم، اما به نظر نمی رسد آن را در هیچ یک از پالت ها پیدا کنم. کسی میتونه کمک کنه؟ ویرایش: من به دنبال یک ورودی دو بعدی (شکل سنتی) صرفاً برای حروفچینی هستم (بدون محاسبات) چیزی شبیه به الگوی انتگرال (تصویر زیر): 
|
به دنبال یک الگوی ورودی برای Limit هستید
|
59358
|
با توجه به یک تابع «f[x]» و یک ناحیه M در صفحه x مختلط، چگونه می توانم تکینگی های «f» را در این ناحیه پیدا کنم، یعنی دستوری به _Mathematica_ صادر کنم که نوع تکینگی و پارامترهای آن را برمی گرداند؟ بگذارید دقیق تر بگویم 1. ناپیوستگی ها (پرش ها) 2. قطب ها 3. نقاط انشعاب مثال های f[x_] := Sin[x] Sign[Cos[x]] g[x_] := 1/(a - x)^ 2 h[x_] := Sqrt[x + b] **ویرایش 11.09.14** محدودیت x واقعی در نسخه اول متن من نبود یک ایده خوب من آن را تغییر داده ام.
|
آیا یک تابع داخلی وجود دارد که تکینگی ها را در یک تابع تشخیص دهد؟
|
9674
|
به عنوان مثال، اگر بخواهم طرحی از «Sin[x]» انجام دهم، با نمودار دیگری از «-Sin[x]» به شکل نمودار Log از «Sin[x]» به نظر می رسد. برعکس شده و زیر اولین قرار می گیرد، به این ترتیب، نمودار از نظر فاصله از محور x لگاریتمی است و می تواند مقادیر مثبت و منفی را نشان دهد.
|
چگونه می توانم نمودار لگاریتمی ایجاد کنم که در آن نمودار در فاصله از محور X (شامل مقادیر منفی) لگاریتمی باشد؟
|
25693
|
دانش من در مورد برنامه نویسی نوت بوک سطح پایین بسیار محدود است، بنابراین از هرگونه ورودی در مورد موضوع زیر بسیار سپاسگزار خواهم بود: مایلم یک نام مستعار ورودی (از طریق InputAliases) تعریف کنم که تجزیه[InputString[]] _in-place_ را ارزیابی کند. (مانند انتخاب آن و سپس اجرای _Menu_ → _Evaluation_ → _Evaluate in Place_ یا Cmd \+ بازگشت). تابع «تجزیه» ورودی متنی من را به یک عبارت ترجمه میکند (و آن را در موقعیت مکاننمای فعلی درج میکند). در حال حاضر، من از نام مستعار زیر استفاده می کنم، SetOptions[EvaluationNotebook[]، InputAliases->{parse->RowBox[{تجزیه،[،InputString،[،]،] }]}] و گردش کار شبیه این است 1. «ESC» «تجزیه» «ESC» برای تولید «تجزیه[InputString[]]» 2. فشار دهید «Ctrl» \+ «.» چند بار برای انتخاب «تجزیه[InputString[]]» 3. از طریق «Cmd» \+ «Return» ارزیابی کنید. من می خواهم از شر مراحل 2 و 3 خلاص شوم. اگر با استفاده از InputAliases نمی توان به رفتار مطلوب دست یافت، از هر راه حل دیگری قدردانی می کنم. همچنین اگر بتوان از یک InputField به جای InputString استفاده کرد، بسیار خوشحال خواهم شد.
|
InputAlias را با InputString ترکیب کنید تا عبارات یک رشته را تجزیه کنید
|
42305
|
من می خواهم یک انتگرال را محاسبه کنم که به یک پارامتر بستگی دارد، اما می خواهم یک بازه را از محاسبه حذف کنم. برای مشخص بودن، بگویید میخواهم Integrate[f[x,z],{x,-a,a}] را محاسبه کنم اما میخواهم مشخص کنم که z یک عدد مختلط _not_ در بازه واقعی [-a,a] است. هر فکری؟ اگر اجازه بدهم انتگرال اجرا شود، یک عبارت شرطی دریافت میکنم که فکر میکنم درست است، اما میخواهم در صورت امکان، حذف را از قبل مشخص کنم. با تشکر
|
حذف فاصله ای از پارامترها از Integrate
|
43595
|
آیا راهی برای نشان دادن نمودار یک تابع استاتیک به عنوان پس زمینه برای یک پانل دستکاری وجود دارد؟ به عبارت دیگر: من یک خط سیر (حل یک سیستم از دو معادله دیفرانسیل) را در یک مسیر قرار داده ام: solcontrol = FullSimplify[ DSsolve[{y'[t] == - y[t] - u z[t], z' [t] == -1 -2 z[t] + u y[t]، y[0] == 0، z[0] == -.5}، {y[t]، z[t]}، t]]؛ سپس، من از دستکاری {{ysol[t_]، zsol[t_]}} = Simplify[{y[t]، z[t]} / استفاده میکنم. solcontrol، فرضیات -> Element[u، Reals] && t > 0]; با[{y = ysol[t]، z = zsol[t]}، دستکاری[ParametricPlot[{y، z}، {t، 0، tend}]، {{tend، 0.1}، 0، 20}، {{u, .7}, 0, 20}]] نکته/مشکل: من از Mathematica 9 در دبیان استفاده می کنم. نمیدانم که همان پانل دستکاری من را در (مثلاً) ویندوز میبینید یا نه، اما پانل من ابعاد خود را به صورت دینامیک روی شکل مسیرها تنظیم میکند. در نهایت، مشکل من نشان دادن نتیجه دستکاری با این نمودار کانتور است: DeltaA[y_, z_] = -y^2 - z -2 z^2; DeltaB[y_, z_] = -2 y z - y; ContourPlot[{DeltaA[y, z] == 0, DeltaB[y, z] == 0}, {y, -1,1},{z, -1, 1}] زیرا می خواهم ببینم مسیرها چگونه رفتار می کنند به خط طرح احترام بگذارید متشکرم
|
ترکیب دستکاری با نمودار ایستا.
|
23963
|
من معادلات غیر خطی برای حل پارامتری دارم. PG = 100; p1 = 0.8; p2 = 0.2; حل[C1 - 10 + PG/2 + GC1 + GL1 == 0 && C2 - 15 + PG/2 + GC2 + GL2 == 0 && GL1 - fd (a1) t 10 == 0 && GL2 - fd (a2) t 15 == 0 && GC1 - (t (1 - fd) 25 - PG) ((p1)/((p1) + (p2))) == 0 && GC2 - (t (1 - fd) 25 - PG) ((p2)/((p1) + (p2))) == 0 && (0.3/GL1) - (0.5/C1) - (0.3/GC1) - (0.4/PG) == 0 && (0.3/GL2) - (0.5/C2) - (0.3/GC2) - (0.4/PG) == 0 && GC1 - 4 GC2 == 0، {C1، C2، GC1، GC2، GL1، GL2، fd، a1، a2، t }] من 8 ریشه برای این مشکل دارم. با این حال، برای حل های پیچیده تر این مدل (تغییر مقادیر عددی - 15،10 به آلفا، بتا، گاما) دیگر خطای حافظه دریافت نمی کنم. برای جلوگیری از آن، میخواهم شرایطی را روی متغیرها قرار دهم، زیرا همه ریشهها معنیدار نیستند و محاسبه آن به زمان + حافظه نیاز دارد. مثال: a1 > 0، a2 > 0، 0 $\leq$ fd $\leq$ 1، C1 C2 مقادیر مثبت می گیرد. من می خواهم تحت این یا چند شرایط حل کنم. چگونه می توان این شرایط غیر منفی و کران متغیرها را در دستور حل ریاضی قرار داد؟ حداقل اگر می توانستم شرایط غیر منفی را قرار دهم از شر ریشه های منفی خلاص می شدم. آیا به جای آن از Reduce استفاده کنم مهم است؟ از نظرات و کمک شما قدردانی خواهم کرد.
|
حل معادله همزمان در شرایط غیر منفی و مرزی
|
27279
|
من سعی می کنم ثابت کنم که یک چند جمله ای پنج، $p(x) = A5 x^5 + A4 x^4 + A3 x^3 + A2 x^2 + A1 x + A0$، که حداکثر سه ریشه واقعی را می پذیرد. متأسفانه قانون نشانه های دکارت کمکی نمی کند، زیرا من 5 تغییر علامت دارم. ضرایب چندجمله ای ($An$ در عبارت بالا) به تعدادی پارامتر بستگی دارد و پس از اختصاص مقادیر عددی به پارامترها، _Mathematica_ چند جمله ای را به حاصلضرب یکی از * سه چند جمله ای خطی یکپارچه و یک چند جمله ای درجه دوم با تفکیک منفی تبدیل می کند. * یک چند جمله ای خطی مونیک و دو چند جمله ای درجه دوم با تفکیک منفی که آنچه من را تایید می کند فکر کن از آنجایی که _Mathematica_ می تواند وقتی ضرایب عددی هستند، پنجاه را فاکتور بگیرد، نمی دانم که آیا این بدان معناست که وقتی به صورت نمادین بیان می شود، می تواند پنجاه را نیز فاکتور بگیرد. اگر اینطور است، چگونه می توانم از _Mathematica_ بخواهم این کار را انجام دهد؟
|
فاکتورگیری یک پنجاه
|
58241
|
من سعی می کنم نمودار تولید شده توسط MatrixPlot را به PDF صادر کنم اما در نحوه نمایش PDF صادر شده با مشکل مواجه هستم. mPlot = MatrixPlot[length, Epilog -> {Cyan, MapIndexed[If[#1 != 0, Text[#1, Reverse[#2 - 1/2]]] &, Reverse[number], {2}]} , Mesh -> True, FrameTicks -> {{Table[i, {i, 9}], MapIndexed[{First[#2], regionCodes[[#1]]} &, Table[i, {i, 9}]]}, {Table[i, {i, 9}], MapIndexed[{First[# 2]، چرخش[کدهای منطقه[[#1]]، 90 درجه]} و، جدول[i، {i، 9}]]}}، ColorFunctionScaling -> False، PlotRange -> {Min[length]، Max[length]}] ماتریس های طول (در شکل زیر به صورت سایه های خاکستری ترسیم شده)، number (به عنوان اعداد فیروزه ای در شکل زیر نشان داده شده است. ، و 'regionCodes' مقادیر زیر را دارند length = {{0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}، {0، 0.079774، 0.0545131، 0.0484267، 0.0614324، 0.0627509، 0.0572262، 0.0424639، 0}، {0، 0.60، 801، 0.0. 0.0615561، 0.0737833، 0.0732888، 0.0624553، 0}، {0، 0، 0، 0.0740108، 0.0559982، 0.0666054، 0.0666054، 0.074، 0.074، 0.0624553، 0.074 {0، 0، 0، 0، 0.0774839، 0.0554172، 0.0564699، 0.0491287، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0.0798436، 0.064304، 0.064304، 0، 0، 0، 0، 0.107009، 0.0713126، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0.0951722، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}} عدد = {{0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 37، 53، 21، 778، 1064، 228، 15، 0}، {0، 0، 27، 40، 761، 1164، 272، 21، 0} , {0, 0, 0, 7, 331, 507, 125، 9، 0}، {0، 0، 0، 0، 5935، 12430، 2917، 245، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 10665، 4323، 393، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 664، 90، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 7، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}} regionCodes = {New England ، اقیانوس اطلس میانه، شرق شمالی مرکزی، غرب شمال مرکزی، آتلانتیک جنوبی، شرق جنوب مرکزی، غرب جنوب مرکزی، کوه، Pacific} این طول//MatrixForm است و این number//MatrixForm است وقتی در Mathematica نشان داده می شود، طرح به این شکل است اما PDF صادر شده به صورت زیر ارائه می شود (نشان داده شده در پیش نمایش OS X)  سایه زدن و (و ضد الایاسینگ؟) زیادی در حال انجام است (نباید!). تنها راه حلی که به آن رسیده ام این است که طرح را قبل از صادرات، شطرنجی کنیم. این کار را انجام می دهد، اما من آن را خیلی ظریف نمی دانم. Export[regionIBD_MatrixPlot.pdf, Rasterize[mPlot, ImageResolution -> 600]، ImageSize -> Full] نکته خنده دار این است که اگر آن را به عنوان TIFF صادر کنم، به درستی رندر می شود. آیا راهی برای صادرات نمودار به صورت گرافیک برداری و نه به صورت بیت مپ وجود دارد؟
|
گرافیک MatrixPlot را به PDF صادر کنید
|
43596
|
شبیه سازی زیر برای ارزیابی بیش از 20 ثانیه طول می کشد. من در کدنویسی مجدد آن با توابع Nest و Map یا Compile برای کارآمدتر کردن آن مشکل دارم. کسی میتونه در این مورد کمک کنه؟ ** نمای کلی کد این است: ** این یک راه حل عددی برای تکامل تراکم وسایل نقلیه در راهرویی است که دارای خطوط L است. راهرو به بخشهای «n» به طول «dx» تقسیم میشود و هر بخش دارای یک سینک و منبعی است که از یک سطح شیبدار میآید (که هر یک به بخشهای «p» تقسیم میشود). شبکه از روی رمپ با چگالی A فقط برای دوره های زمانی m بارگیری می شود و تا زمانی که شبکه خالی شود شبیه سازی می شود. متغیر 'a1' کنترل جریان ورودی از رمپ ها به راهرو است. ضریب خروجی B است. خروجی شبیه سازی چگالی کل مشاهده شده در کل شبیه سازی است. همچنین چگونه می توانم از موازی سازی روی این کد استفاده کنم؟ تقاضا[n_، k_] := حداقل[k Vf، n ظرفیت]; عرضه[n_، k_] := حداقل[(n Kj - k) w، n ظرفیت]; flo[n_، Ku_، Kd_] := حداقل[تقاضا[n، Ku]، عرضه[n، Kd]]; dx = 1/6; n = 48; متر = 300; p = 36; ظرفیت = 2500; A = 18. B = 0.1; L = 3.; RML = 30; Vf = 100; Kj = 150; w = 20; dt = 1/600; f[a1_] := ماژول[{G,k0=ConstantArray[0, n],k, kr=Table[Table[0,{i1,1,p}],{i2,1,n}],P} k = k0; RM = 100 a1; j = 0; RampSpill = 0; برای[i = 2، i < n، i++، kr[[i، 1]] = A]; NtwrkTT = TT = Plus @@ (به علاوه @@ kr); در حالی که [TT > 0، TT = 0; آیا[FQin = اگر[i == 2، حداقل[تقاضا[L، k0[[i - 1]]]، عرضه[L، k0[[i]]]]، FQout]; dem = تقاضا[L, k0[[i]]]; dem = اگر[dem == 0, 0.001, dem]; G = حداقل [1، عرضه[L، k0[[i + 1]]]/dem]; P = G تقاضا[1، kr[[i، p]]]; Qr = (P - B FQin) dx; FQout = حداقل [تقاضا[L، k0[[i]]]، عرضه[L، k0[[i + 1]]]]; k[[i]] = k0[[i]] + (FQin - FQout + Qr)/Vf; kr0 = kr[[i]]; آیا[MR = اگر[ir == RML + 1، RM، ظرفیت]; RQin = Min[MR، If[ir == 2، flo[1، kr0[[ir - 1]]، kr0[[ir]]]، RQout]]; MR = اگر[ir == RML، RM، ظرفیت]; RQout =Min[MR، If[ir < p، flo[1، kr0[[ir]]، kr0[[ir + 1]]]، P]]; kr[[i، ir]] = kr0[[ir]] + (RQin - RQout)/Vf، {ir، 2، p}]; kr[[i، 1]] = اگر[j <= m، A، 0]، {i، 2، n - 1}]; TT = Plus @@ (به علاوه @@ kr); TT += به علاوه @@ k; k0 = k; NtwrkTT += TT; j++]; NtwrkTT dt] // زمانبندی f[14] **ویرایش:** لطفاً خروجی نمایه را در زیر بیابید:
|
تنظیم عملکرد کد شبیه سازی
|
48535
|
ترسیم فضای فاز
|
|
21991
|
تصور کنید من با قلم ابزار طراحی ابله می زنم، یا پس از وارد کردن یک تصویر، خطوطی را روی آن قرار می دهم. حالا بگویید من میخواهم این تصویر را با یک ضریب ثابت $C$ مقیاس کنم و در عین حال همان نسبت تصویر را حفظ کنم. چگونه می توانم اشیاء ابزارهای طراحی خود را به همین ترتیب مقیاس کنم؟
|
مقیاس بندی یک تصویر با ابزارهای طراحی اولیه روی آن
|
39647
|
چگونه موارد زیر را در Mathematica ترسیم کنم؟ $ \displaystyle\sum_{n=2}^{10} \bigg(\dfrac {4ine^{inx}(-1)^n}{(n^2 - 1)^2} - \dfrac{4in e^ {-inx}(-1)^n}{(n^2 - 1)^2} \bigg) $ متشکریم.
|
کمک نقشهکشی Mathematica (طراحی یک سری پیچیده فوریه).
|
192
|
آیا آنالوگ NDSolve`ProcessEquations برای NIntegrate وجود دارد؟
|
|
45021
|
نمونه برداری گسسته از تابع درونیابی که توسط NDSolve برگردانده شده است
|
|
8454
|
در بسته `KnotData` یک دستور ساده مانند points = Table[KnotData[{3, 1}, SpaceCurve][t], {t, 0, 2 Pi, 0.1}]; مجموعهای از نقاط را ایجاد میکند که شامل یک گره است (در اینجا، اگر نقاط متوالی به هم متصل شوند، یک سهفویل). با این حال، فاصله بین نقاط ثابت نیست. آیا راهی برای ایجاد نقاط با فاصله مساوی وجود دارد؟ (یعنی فاصلههای یکنواخت قوس بین نقاط).
|
ایجاد نقاط با فاصله مساوی روی یک منحنی
|
42424
|
من یک نمودار LogLog دارم، و مطمئن نیستم که چگونه یک خط را در آن قرار دهم. داده ها نشان دهنده یک منحنی کالیبراسیون هستند. calibdata = {{1, 39270.4}, {0.01, 4982.57}, {0.001, 1153.55}} ListLogLogPlot[calibdata, PlotMarkers -> {Automatic, Medium}]
|
خط بهترین تناسب در نمودار LogLog
|
42359
|
معادله زیر است:  زمانی که a,b بین 1000- و 1000 قرار دارد باید مقادیر صحیح x,y را حل کرد. مشکل یافتن تعداد مقادیر صحیح جفت (x,y) است که آن را برآورده می کند.
|
چگونه راه حل های عدد صحیح را پیدا کنیم؟
|
44957
|
من با درک کد ارائه شده در این پست اصلی مشکل دارم. با این حال، من این بخش را نمی فهمم: FitModel[data_List, coords_List] := With[{lm = LinearModelFit[data, coords, coords]}, dispatch[{ BreuschPagan -> BreuschPagan[data, lm, coords], WhitesHeteroskedasticity -> WhitesHeteroskedasticity[lm، coords]}]]; اعزام[list_][field_] := فیلد /. فهرست ارسال[list_][خواص] := لیست /. قانون[field_, _] :> ارسال فیلد /: ReplaceAll[fields_, dispatch[list_]] := fields /. لیست فرمت[ارسال[لیست_]، فرم استاندارد] := HoldForm[ارسال][< <> ToString@Length@list <> >] کسی می تواند توضیح دهد که این کار چه می کند؟ اگر توصیه می کنید که این کار را در یک چت انجام دهم، من یک اتاق گفتگو برای چنین بحثی ایجاد کرده ام. درک کد «ارسال» و نحوه کارکرد آن به ویژه دشوار است.
|
درخواست توضیح کد FitModel
|
21998
|
من یک مشکل را تکمیل کردم که شامل تقریب $e$ توسط یک کسر ادامه یافته است: $$\frac{N_1}{D_1+\frac{N_2}{D_2+\frac{N_3}{\ddots+\frac{N_k}{D_k}} }}$$ با $N_i$ لیست {1،1،1، …} و $D_i$ لیست است «{1،2،1،1،4،1،1،6،1،1،8، …}». (توجه: کسر ادامه دار در واقع تقریباً $e-2$ است). ساختار فراگیر محاسبه کسر ادامه یافته یک کاربرد ساده از Fold با تابع زیر است: f[x_, {m_, d_}] := m/(d+x); eContFracApprox[n_] := Fold [f, 0, (*لیست جفتها به درستی ساخته شده*)] که اصل مسئله را به تولید لیستها برای $N_i$ و $D_i$ تغییر میدهد و آنها را به درستی ترکیب میکند. من راه حلی دارم، اما از آن راضی نیستم: Reverse[ MapThread[ List, {Table[1, {n}]، Take[Flatten[{Join[{1, 2}، Table[{1, 1, i}, {i, 4, n, 2}]]}],n]} ] ] به نظر من زشت است و برای مقادیر $n < 3$ کار نمی کند. شاید کسی بتواند یک رویکرد متفاوت/بهتر پیشنهاد دهد؟ به طور خاص، میخواهم بدانم که آیا میتوانیم «MapThread» را کاملاً حذف کنیم و لیست جفتها را مستقیماً از یک برنامه «Table» تولید کنیم. * * * **ویرایش 1**: فقط برای روشن شدن. من به دنبال بهبودی برای ایجاد لیست های $N_i$ و $D_i$ هستم. اگرچه، روش های جایگزین برای تولید کسرهای ادامه دار نیز مورد استقبال قرار می گیرد. من همچنین تابع کامل خود را برای مرجع اضافه خواهم کرد: eContinuedFractionApprox[n_Integer] := Module[{f}, f[x_, {m_, d_}] := m/(d + x); N[Fold[f, 0, Reverse[ MapThread[List, {Table[1, {n}], Take[Flatten[{Join[{1, 2}, Table[{1, 1, i}, {i, 4، n، 2}]]}]، n] } ] ] ]، n ] + 2
|
ساخت کسری ادامه دار
|
29258
|
در _Mathematica_ رفتار پیشفرض سلولهای خروجی این است که بعد از اینکه هسته سلولهای ورودی را پردازش کرد و نتیجه گرفت، ظاهر میشود. من میدانم که میتوانم «;» را در انتهای سلولهای ورودی اضافه کنم تا سلولهای خروجی را غیرفعال کنم، سلولهایی که اغلب در وسط محاسبات من بیش از حد نامرتب هستند و معمولاً برای من اهمیتی نمیدهد که چه هستند. با این حال گاهی اوقات لازم است به عقب برگردم و مواردی را بررسی کنم، بنابراین هنوز لازم است آن نتایج متوسط را در آنجا نگه دارم. سپس سوال من این است که **آیا امکان تا کردن سلول های خروجی وجود دارد؟** منظورم از تا کردن به نظر می رسد که به صورت دستی روی سلول دوبار کلیک می کنم، بنابراین سلول خروجی پنهان می شود و یک فلش در کنار آن ظاهر می شود. سلول ورودی من سعی کردم تنظیمات مرتبطی را که در این پست توضیح داده شده است پیدا کنم، اما هیچ چیز مفیدی در آنجا وجود ندارد. با تشکر
|
چگونه سلول های خروجی را به طور پیش فرض تا کنیم؟
|
57945
|
در نظر بگیرید... f[x_]:=بدنی حاوی h[چند آرگ]... g[x_]:=بدنی حاوی h[چند آرگ]... با این حال میخواهم چیزی شبیه به... h برای استفاده تعریف کنم داخل f این تعریف را دارد h[args___]:=f تعریف خاص. h برای استفاده در g دارای این تعریف h[args___]:=g تعریف خاص است. میدانم که میتوانم این کار را با استفاده از Block پیچیده شده در تماس با f و g انجام دهم، اما کنجکاو بودم که آیا برخی از برنامههای افزودنی حیلهگر UpValues کار میکنند. بیشتر شبیه یک الگوی انژکتور وابستگی است. تجربه من از استفاده از UpValues بسیار محدود است و خواندن مستندات برای UpValues تنها زمانی مناسب به نظر می رسد که الگوی دقیق h در f یا g شناخته شده باشد. اضافه شده در 2014/08/26 10:11 (لندن) مشکل خاصی که من میخواستم آن را در مورد اعمال کنم مربوط به دو تابع بسیار مشابه بود که برخی از گرافیکها را تولید میکنند. آن گرافیک ها برای تولید نتایج خود به توابع مقیاس بندی متفاوتی نیاز داشتند. کاری که من می خواستم انجام دهم این بود که به نوعی مقیاس بندی خاص را به تابع مربوطه متصل کنم اما از خود توابع ترسیم جدا باشد. بلاک به چیزی که برای رسیدن به آن تلاش می کردم نزدیک تر می شود. من ممکن است با این. با تشکر فراوان از همه کسانی که پاسخ دادند.
|
تزریق وابستگی - از اجرای خاصی از یک تابع در تابع دیگر استفاده کنید
|
25672
|
آیا می توانید در ابتدای یک فیلمنامه در Mathematica بگویید که می خواهید همه کمیت ها مثبت (و واقعی) باشند؟ به طوری که در تمام محاسبات فقط مقادیر واقعی این کمیت ها در نظر گرفته می شود (با محاسبات و با رسم) من می خواهم این کار را انجام دهم زیرا می خواهم با یافتن بهترین کمیت های طولی یک انرژی آزاد را بهینه کنم. اما پس از آن پاسخ هایی با کمیت های طولی منفی یا خیالی پیدا خواهم کرد. همچنین زمانی که من یک نمودار سه بعدی از انرژی آزاد را به عنوان تابعی از دو عدد از این کمیت ها می سازم، Mathematica مقادیر خیالی را ترسیم می کند. به روز رسانی: یک مثال این است: R1 به صورت زیر تعریف می شود: R1[a_,l_] = 1/3 (-((l π OppC[α]^2)/VolS[α]) + (2^(1/3) l^2 π^2 OppC[α]^4)/(VolS[α] (-2 l^3 π^3 OppC[α]^6 + 27 v VolS[α]^2 + 3 Sqrt[3]Sqrt[-4 l^3 π^3 v OppC[α]^6 VolS[α]^2 + 27 v^2 VolS[α]^4])^(1/3)) + 1 /(2^(1/3)VolS[α]) (-2 l^3 π^3 OppC[α]^6 + 27 v VolS[α]^2 + 3 Sqrt[3]Sqrt[-4 l^3 π^3 v OppC[α]^6 VolS[α]^2 + 27 v^2 VolS[α]^4])^(1/3)); سپس میخواهم R1 را رسم کنم: Plot3D[R1[α, l], {α, 0, 0.5*π}, {l, 0, 10}]. اما با رسم، مقادیر خیالی R1 نیز ترسیم می شود. من باید چه کار کنم که Mathematica این مقادیر را رسم نکند؟
|
چگونه می توانم بگویم که همه کمیت ها باید مثبت (و واقعی) باشند؟
|
25345
|
1) چگونه داده های زیر را به صورت سه بعدی رسم کنم (داده های بزرگ، فقط بخشی از آن در اینجا استفاده می شود): {{date, v1, v2}, {{2000, 6, 16, 0, 0، 0.}، 10.4324، 11.084}، {{2000، 6، 30، 0، 0، 0.}، 9.75499، 11.02}، {{2000، 7، 14، 0، 0، 0.}، 10.0905، 10.932}، {{2000، 7، 28، 0، 0، 0.}، 10.2406، 10.2406، 10.2901. ، 8، 11، 0، 0، 0.}، 10.1241، 11.411}، {{2000، 8، 25، 0، 0، 0.}، 9.92124، 11.4}، {{2000، 9، 8، 0، 0، 0.}، 8.63775، 11.566}، {{2000، 9، 22، 0، 0، 0.}، 8.52399، 11.507}، {{2000، 10، 6، 0، 0، 0.}، 9.09311، 11.635}، {{2000، 2، 10، 0، 0، 0.}، 8.68255، 11.626}، {{2000، 11، 3، 0، 0، 0.}، 8.19321، 11.696}، {{2000، 11، 17، 0، 0، 0.}، 9.411{2059، 9.47059، , 12, 1، 0، 0، 0.}، 9.75926، 11.469}، {{2000، 12، 15، 0، 0، 0.}، 10.0035، 11.343}، {{2000، 12، 29، 0، 0. }، 9.5563، 10.946}، {{2001، 1، 12، 0، 0، 0.}، 9.66618، 10.67}، {{2001، 1، 26، 0، 0، 0.}، 9.57756، 10.57}، {20. , 9, 0, 0, 0.}, 9.47097, 10.33}, {{2001, 2, 23, 0, 0, 0.}, 8.86714, 10.11} } 2) میخواهم ببینم دادهها با تغییر زمان چگونه تکامل مییابند. چگونه از «Manipulate» برای انجام این کار استفاده کنم؟
|
طرح سه بعدی گسسته با تاریخ در یک محور
|
31904
|
در «WolframAlpha» میتوانیم به راحتی سطوح ریمان توابع دلخواه را تجسم کنیم،  آیا میتوانیم سطح ریمان یک تابع دلخواه را با استفاده از _Mathematica_ رسم کنیم. و با رنگ بندی بهتر مثل این پلات ها تا اتصال شاخه ها را ببینم؟  _Edit_ در اینجا سطوح بیشتری از Riemann توسط Matthias Nieser et. تولید خودکار مش های سطحی ریمان    مرتبط: چگونه می توانم دوباره بسازم طرح سطح ریمان تروت در Mathematica؟ تجسم سطوح ریمان توابع جبری تولید خودکار مش های سطحی ریمان
|
چگونه سطوح ریمان را تجسم کنیم؟
|
42429
|
من یک مجموعه معادله Ax=b و A(n*m)، n<m دارم. برای کاهش ابعاد، من برخی vars را با متغیرهای دیگر بیان میکنم که «By=c» را نشان میدهد. پس از مقداری محاسبه، مقادیر «y» به دست میآید و میخواهم «x» را برگردانم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ **هدف اصلی بهجای حل معادلات، جایگزینی و جایگزینی برگشت است.** توجه: «n» و «m» ثابت نیستند، کد باید برای مقیاسهای مختلف عمومی باشد. به عنوان مثال: x[1]+x[2]+x[3]==1&&x[2]+x[4]==1 سپس داریم: x[1]==x[4]-x[3] &&x[2]==1-x[4] و پس از مقداری محاسبه، «{x[3],x[4]}=={0،1}» را دریافت میکنم و میخواهم دریافت کنم: {x[1],x[2],x[3],x[4]}=={1,0,0,1} میدانم که استفاده از «x[i]» احمقانه است، زیرا نمیتوانم ماتریس ها را به خوبی مدیریت کنید من معتقدم راهی برای تکمیل همه اینها به زبان ماتریس وجود دارد.
|
جایگزینی خطی پشت
|
56821
|
لطفا سوال اصلی من را در زیر بیابید. این همه کد من است: vm = 5; r0 = 127.25; di = r0*2; de = 273; v = 0.000000464; ρf = 958; ρt = 7854; pr = 2.88; kf = 0.656; kt = 58; cf = 4186; ct = 470; re = (vm*(2*r0/1000)/v) e = 0.00015; f = 1.325 (Log[0.27*(e/(2*r0/1000)) + 5.74*(1/re)^0.9])^(-2) tinf = 298; tme = 373; αf = kf/(ρf*cf) c1 = (-f*ρf*vm^2/(4*r0/1000)) g = 9.81; β = 1/((tme + tinf)/2) var = 0.000018; prar = 0.703; α = 0.000025; kar = 0.028; ym[r_] := (((r0/1000) - r)*vm*(f/8)^(0.5))/v; em[r_] := v*(0.4*ym[r]/6)*(1 + (r/(r0/1000)))*(1 + 2*(r/(r0/1000))^2) ; momento = NDSsolve[{(1/r)*D[(v + εm[r])*r*D[u[r]، r]، r] == (1/ρf)*c1، u'[0.0000001 ] == 0، u[(r0/1000)] == 0}،u[r]، {r، -0.0000001، (r0/1000)}، MaxSteps -> 10000]؛ مادر[r_] = u[r] /. اولین[momento]; سلام = (kf/(2*r0/1000))*((re - 1000)*pr*(f/8))/(1 + 12.7*(f/8)^0.5*(pr^(2/3 ) - 1)) ra = (g*β*((tme + tinf)/2 - tinf)*(de/1000)^3)/(var*α); او = (kar/(de/1000))*(0.6 + (0.387*ra^(1/6))/(1 + (0.559/prar)^(9/16))^(8/27))^ 2 مشکل من از اینجا شروع می شود. Mathematica قادر به حل سیستم های PDE با بیش از یک متغیر مستقل نیست. اما Mathematica قادر است هر یک را به صورت جداگانه حل کند. بنابراین، من باید هر دو معادله را با تغییر یک شرط مرزی به صورت تکراری حل کنم (به هر حال، این یک معادله بیضوی جزئی است). اما، در حال حاضر این مشکل نیست. l = 200; سرعت = 100; پاک کردن[tmed]; پاک کردن[tmedpred]; پاک کردن[ttf]; پاک کردن[med]; Clear[tpred]; tmed[x_, t_] := tinf; (*Initial*) med[x_, t_] := tinf; (*Initial*) tmedpred[x_, t_] := tinf; (*Initial*) tpred[x_, t_] := tinf; (*Initial*) ttf[x_, r_, t_] := tinf; (*Initial*) subrel = 0.4; eps = 10^-4; (*While[erro\[GreaterEqual]eps,*) enf1 = NDSsolve[{(ρf*cf*(D[tf[x, r, t], t] + mom[r]*D[tf[x, r ، t]، x])) == ((1/r)* D[(r*(αf + εm[r])*D[tf[x، r، t]، r])، r])، tf[x، r، 0] == (tme - tinf)*exp[-1000*x] + tinf،tf[0، r، t] == tme، (D[tf[x، r , t], r] / r -> 0.0000001 == 0, -kf*(D[tf[x, r, t], r] /. r ->. (r0/1000)) == (1 - Exp[-1000*x])*hi*(tmed[x, t] - ttf[x, r0/1000, t])},tf[x, r, t ]، {x، 0، l}، {r، 0.0000001، (r0/1000)}، {t، 0، سرعت}، روش -> {MethodOfLines، SpatialDiscretization -> {TensorProductGrid، MinPoints -> 13}}]; tff[x_، r_، t_] = tf[x، r، t] /. اول[enf1]; med[x_, t_] := (NIintegrate[(mom[r]*tff[x, r, t]*r), {r, 0.0000001, r0/1000}])*2/((2/((r0 /1000)^2)*NIintegrate[(mom[r]*r), {r, 0.0000001, r0/1000}])*(r0/ 1000)^2)); tpred[x_, t_] := tmedpred[x, t] + subrel*(med[x, t] - tmedpred[x, t]); tmed[x_?NumericQ, t_?NumericQ] := tpred[x, t]; ent1 = NDSحل[{ρt*ct*(D[tt[x, r, t], t]) == (1/r)*(D[(r*kt*D[tt[x, r, t] ، r])، r])، tt[x، r، 0] == tinf، -kt*(D[tt[x، r، t]، r] /. r -> (r0/1000)) = = (1 - Exp[-1000*x])*hi*(tmed[x، t] - ttf[x، r0/1000، t])، -kt*(D[tt[x، r، t]، r] /. r -> (de/2000)) == (1 - Exp[-1000*t])*he*(ttf[x، de/2000، t] - tinf)}، tt[x، r، t]، {x، 0، l}، {r، (r0/1000)، (de/2000)}، {t، 0، سرعت}]؛ tmedpred = tmed مشکل اینجاست. tmedpred باید به ساختار اولین NDSolve (enf1) برگردد و کد حلقه را تا مقدار خطا حفظ می کند. متوجه شوید که ساختار while در کد نیست. من یک ارزیابی دستی انجام می دهم. خطا: $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 1024 بیشتر شد. >> پیام جعبه: خروجی بسیار بزرگی ایجاد شد. در اینجا یک نمونه از آن است: (<<1>>) + subrel (med[100, 50] - tmedpred[100, 50]) مشکل با ورودی tmedpred = tmed (سوال اصلی) من دو تابع دارم: med[x_?NumericQ, t_?NumericQ] := ((NIintegrate[(mom[r]*tff[x, r, t]*r), {r, 0, r0/1000}]*(2/((2/((r0/1000)^2) * NIintegrate[(mom[r]*r)، {r، 0، r0/1000}]*(r0/1000)^2))); tmed[x_, t_] := tmedpred[x, t] + subrel*(med[x, t] - tmedpred[x, t]` و `tff[x,r,t]`). خروجی «NDSolve» هستند این توابع در داخل یک کد while قرار دارند و در انتهای حلقه، «tmedpred = tmed» («tmedpred» تبدیل به «tmed» می شود و کد while باید حفظ شود. تکرار تا یک مقدار خطا) `tmedpred[187,100]` (این یک ارزیابی ساده از تابع است) در این لحظه هشدار > $RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 1024 فراتر رفت و یک کادر با پیام >. «خروجی بسیار بزرگی تولید شد. در اینجا یک نمونه از آن است: > > (<<1>>) + subrel (med[187، 100] - tmedpred[187، 100])) + subrel (med[187، > 100] - tmedpred[187، 100]) آیا کسی می تواند به من برای حل این مشکل کمک کند رفتار (نوعی تابع عددی با احترام).
|
$RecursionLimit::reclim: مشکل بازگشت
|
42670
|
من یک چند جمله ای $f(x_1, x_2, \ldots , x_n)$ با ضرایب در $Z[q,t]$ دارم و فهرستی از چند جملهای $g = g_1, g_2, \ldots , g_k$ دارم همچنین چند جمله ای در $(x_1، x_2، \ldots، x_n)$ و با ضرایب در $Z[q,t]$. (توجه داشته باشید که ما از مقادیر خاصی از $n$ استفاده میکنیم، مانند $n=3$ یا $4$.) من از PolynomialReduce$[f, \\{g\\}, \\{q,t\\}] استفاده میکنم. $ برای پیدا کردن ضرایب زمانی که $f$ به صورت یک ترکیب خطی $Z[q,t]$ از چند جملهای در $g$ نوشته میشود. با این حال Mathematica همیشه ضرایبی را با $x_1، x_2، $ و غیره بیرون میدهد، در حالی که من فقط میخواهم $q$ و $t$ در ضرایب باشند. بهروزرسانی: بنا به پیشنهاد، PolynomialReduce$[f, \\{g\\}, \\{x_1,x_2, \ldots x_n\\}]$ را برای ورودی امتحان کردم، اما mathematica هنوز ضرایب را با $x_1$ خروجی میدهد. $x_2$، و غیره. برای چند مورد آزمایشی که من امتحان کردم، به درستی می دانم که $f$ را می توان به صورت یک نشان داد $Z[q,t]$ ترکیب خطی چندجملهای در $g$، بنابراین مسئله این نیست. چرا این اتفاق می افتد؟ چیکار کنم درستش کنم؟
|
PolynomialReduce کار نمی کند
|
10331
|
کاری که من سعی می کنم انجام دهم این است که مقدار $\chi^2$ را برای احتمال داده شده (بگذاریم بگوییم $\alpha$=0.01) و درجات آزادی (مثلا df=3) را بدست آوریم. چگونه می توانم آن را دریافت کنم؟ معکوس ... توابع توزیع چیزی کاملاً متفاوت از انتظار را برمی گرداند. پیشاپیش ممنون
|
چگونه می توانم ارزش بحرانی را در آزمون فرضیه های آماری بدست بیاورم؟
|
15687
|
من در حال تلاش برای دریافت نام یک نماد به یک تابع با این هستم: f[x_] := {SymbolName[x], x} SetAttributes[f, HoldFirst] x = 5; f[x] اما «x» به هر حال در حال ارزیابی است: SymbolName::sym: آرگومان 5 در موقعیت 1 انتظار می رود یک نماد باشد. >> {SymbolName[5]، 5} چه چیزی را در اینجا از دست داده ام؟
|
نام نماد ارسال شده به یک تابع را دریافت کنید
|
35627
|
من باید نتیجه محاسبات خود را به عنوان یک تصویر تمام صفحه به صفحه متصل به خروجی HDMI ارسال کنم. همانطور که متوجه شدم، من باید DisplayFunction را به استفاده از OutputStream خاصی تغییر دهم. آیا کسی در ایجاد DisplayFunction مناسب به من کمک می کند؟ کدام پارامترها مورد نیاز است؟ اکنون من از DisplayFunction->CreateDialog استفاده می کنم و پنجره را به صورت دستی به صفحه دوم منتقل می کنم، اما ظاهراً این روش احمقانه است. من به تراز کم و بیش دقیق یک تصویر در صفحه HDMI نیاز دارم، که معمولاً هر بار قابل تکرار است. آیا کسی می تواند راه درست برای ایجاد تغییر جهت واقعی خروجی گرافیک را به من نشان دهید؟
|
تغییر مسیر خروجی گرافیک mathematica به صفحه رایانه دیگری
|
54956
|
در بسیاری از تابعهای داخلی ریاضیات، متغیرها به شکل زیر ظاهر میشوند: آن رنگ سبز و در عوض مانند یک متغیر تعریف نشده رنگ می شوند آیا چیزی وجود دارد روشی برای تعریف توابع به طوری که متغیرهای مورد استفاده در آرگومان ها مانند روش بالا بتوانند رنگ آمیزی دستوری aqua را دریافت کنند؟
|
داشتن متغیرها در تابع تعریف شده توسط کاربر به صورت aqua ظاهر می شود
|
55310
|
چگونه می توان رمز سزار را پیاده سازی کرد؟ من میخواهم از «StringReplace» استفاده کنم، اما نمیدانم چگونه قانون جایگزینی را بنویسم تا مثلاً کاراکترها را با کاراکتر دو جایگاه پایینتر در الفبا جایگزین کنم.
| |
25348
|
در ریاضیات تفریحی، پلی تان ها چند ضلعی هستند که از مثلث های قائم الزاویه متساوی الساقین به هم متصل به لبه تشکیل شده اند. مرتبه- _n_ پلیتان ها آنهایی هستند که از _n_ چنین مثلث هایی ساخته شده اند. سوال من این است: با توجه به مجموعه ای از زاویه های _n_ و شبکه N x N، چگونه می توانم با استفاده از مجموعه ای از زاویه ها نمودار رسم کنم؟ من سعی میکنم پیدا کنم که آیا زاویهها محیط یک پلیتان را تشکیل میدهند یا نه (یعنی با توجه به نقطه شروع در صفحه، آیا تکرار تدریجی در زوایا من را به نقطه مبدا برمیگرداند؟). برای مثال، با توجه به این سه مجموعه: {{270, 315, 315}, {315, 270, 315}, {315, 315, 270}}، خروجی دو مثلث قائم الزاویه متساوی الساقین را نشان می دهد: {270, 315, 315} و {315، 315، 270}، و یک غیر چندضلعی: {315, 270, 315}، همانطور که در تصویر زیر مشاهده می شود. در تصویر، خط مرجع اولیه {{0,0}->{0,1} (روی محور y) و نقطه مبدا {0,1} است.  من نیاز دارم که ساختارها نمودار باشند تا بتوانم بررسی کنم که آیا دو پلیتان از یک ترتیب یکسان هستند، اما فقط در متفاوت هستند. جهت گیری (مانند دو مثلث در تصویر). تعداد راس، درجه رئوس، اتصال به لبه و غیره نیز مفید خواهد بود.
|
چگونه می توانم یک چند ضلعی را از یک مجموعه زاویه رسم کنم؟
|
7169
|
چگونه می توانم به محض بستن کادر گفتگوی «بستن این» از شکست (یا بازگشت زودهنگام) DialogInput جلوگیری کنم؟ DialogInput@Button[این را کلیک کنید، CreateDialog[این را ببند]]
|
دیالوگ داخل محاوره به درستی DialogReturn-ing نیست
|
25520
|
من به صورت برنامه نویسی مقداری خروجی فرمت شده ایجاد می کنم که سلولی را به شکل عبارت «Cell[]» تولید می کند. به عنوان مثال، خروجی ممکن است cell = Cell[TextData[{Function, Cell[BoxData[FormBox[RowBox[{f(x)}]، TraditionalForm]]، FormatType باشد. ->TraditionalForm]}]، Subsection]; (که در آن $f(x)$ در واقع یک عبارت پیچیده خواهد بود). **چگونه می توانم عبارت Cell رندر شده را در حین ارزیابی به طور موقت در نوت بوک نمایش دهم؟** می توانم آن را (به طور دائم) در نوت بوک با استفاده از CellPrint نمایش دهم:  میتوانم متن را بهطور موقت با استفاده از «PrintTemporary» نمایش دهم:  اما ترکیب آنها کار نمی کند، زیرا PrintTemporary فرض می کند که آرگومان آن به جای ساختار جعبه، عبارتی برای چاپ است:  افزودن «DisplayForm» کار نمی کند؛ به نظر می رسد «DisplayForm» فقط برای جعبه ها کار می کند که در یک عبارت «Cell» کامل پیچیده نشده باشند:  بنابراین من واقعاً به یک عملکرد CellPrintTemporary.
|
ترکیبی از CellPrint و PrintTemporary یا DisplayForm برای سلول ها
|
17319
|
من فهرستی از اشیاء دارم: list = {{1، 1، 0.05، 0.05}، {2، 2، 0.05، 0.05}، {13، 13، 0.05، 0.05}}؛ لیست = {{x,y,Vx,Vy},{x,y,Vx,Vy},...}; و شی = {10، 10}; من میخواهم وقتی موقعیت شی را تغییر میدهم، اشیاء از لیست دنبال اولین شی باشند. من با این تلاش می کنم: اگر[object[[1]] < #1 && #3 > 0, list = {#1,#2,-#3,#4}, list = {#1,#2,#3 ,#4}] &@@@list If[object[[1]] > #1 && #3 < 0, list = {#1,#2,-#3,#4}, list = {#1,#2,#3,#4}] &@@@list If[object[[2]] <#1 & > 0, list = {#1,#2,#3,-# 4}، لیست = {#1،#2،#3،#4}] &@@@list If[object[[2]] <#1 & < 0, list = {#1,#2, #3،-#4}، لیست = {#1،#2،#3،#4}] &@@@لیست و کار میکند اما فقط چرخه اول. میدانم که میتوانم این کار را با: If[object[[1]] < list[[1, 1]] && list[[1, 3]] > 0, list[[1, 3]] *= -1 ].... اما خیلی کند است و زیبا به نظر نمی رسد :). و کاملا درست کار نمی کند.
|
چگونه می توانم از Apply یا Map با If استفاده کنم؟
|
23960
|
اجازه دهید پیش زمینه این سوال را بیان کنم. من از WebAssign برای تخصیص مشکلات تکالیف استفاده می کنم، و WebAssign یک مکانیسم داخلی دارد که می تواند با استفاده از دستورات Mathematica مشکلات را درجه بندی کند. به عنوان مثال، اگر راه حل یک مشکل $e^{x+y}$ باشد، می توان از دستور Simplify برای اطمینان از اینکه $e^x e^y$ به عنوان صحیح علامت گذاری شده است استفاده کرد. من در حال حاضر در حال تخصیص مشکلات در سری فوریه هستم، و عباراتی مانند $\cos(n \pi)$ اغلب رخ می دهد. بازنویسی $\cos(n\pi)$ به صورت $(-1)^n$ یک تمرین نسبتاً استاندارد است، و من میخواهم این دو عبارت به عنوان معادل (و همچنین عبارات مشابه برای $\cos(n\) در نظر گرفته شوند. pi /2)$ و غیره) مشکل این است که این عبارات فقط روی اعداد صحیح برابر هستند، و بنابراین Mathematica دلیلی برای یکسان بودن آنها ندارد. فکر میکنم فقط میتوانم کدی بنویسم که صد عدد صحیح اول را وصل میکند و بررسی میکند که آیا مقادیر یکسان هستند یا خیر، اما نمیخواهم راهحل ظریفتری وجود داشته باشد.
|
آیا Mathematica می تواند بررسی کند که آیا دو عبارت خروجی یکسانی برای ورودی عدد صحیح می دهند یا خیر؟
|
42937
|
من از NSolve روی یک معادله دیفرانسیل جزئی با شرایط مرزی استفاده کردم تا جواب عددی را بدست بیاورم که Mathematica می گوید به شکل InterpolatingFunction است. سپس یک تابع f(x,y) تعریف کردم که این راه حل را برای یک داده (x,y) ارزیابی می کند. من میخواهم بتوانم تمام مقادیر (x,y) را بهگونهای بازیابی کنم که f(x,y) = C برای یک ثابت C داده شده، و سپس (x,y) را در این مجموعه انتخاب کنم که (x,y) متفاوت را به حداکثر برساند. غیر درون یابی) تابع g(x,y). آیا این امکان پذیر است؟ اگر چنین است، چگونه؟
|
چگونه یک تابع درون یابی چند متغیره را معکوس کنیم؟
|
42354
|
من در حال ساختن یک برنامه هستم که در آن باید حل یک ODE را رسم کنم و در صورت امکان، راه حل تحلیلی را بدست آوریم. ایده من این بود که از DSolve استفاده کنم، خروجی را بررسی کنم و اگر شکست خورد از NDsolve استفاده کنم. اکنون، میدانم که میتوانم با استفاده از «TimeConstrained[]» یک محدودیت زمانی تعیین کنم، اما چگونه میتوانم بررسی کنم که DSolve فوراً ورودی را برمیگرداند زیرا محاسبه بسیار پیچیده است یا راهحل تحلیلی وجود ندارد؟ ببخشید اگر جواب دیگری داده شد، من سعی کردم جستجو کنم اما چیزی مرتبط پیدا نکردم.
|
بررسی کنید چه زمانی DSolve ورودی را برمی گرداند
|
9155
|
من میخواهم از MathLink برای فراخوانی تابعی که در C نوشتهام استفاده کنم. با این حال، مشابه یک انتگرالگر، نشانگر تابع را به عنوان آرگومان میگیرد و بسته به آرگومانهای دیگر آن را روی اعداد اعمال میکند. من می دانم که چگونه لیست های واقعی و غیره را ارسال کنم، اما آیا می توانید نشانگرهایی را به توابع تعریف شده در Mathematica نیز ارسال کنید؟ در پایان باید چیزی شبیه به این باشد: f[x_,y_] := x*y; نصب[mycprogram]; MyCFunction[f,1,2] 'f' تابعی است که دو دو برابر می گیرد و دو برابر را برمی گرداند. این نسبتاً ساده است و همیشه باید ترکیبی از چند جملهای، کسر، «Log» و «Exp» باشد.
| |
58678
|
اجازه دهید a=$\mathcal{N}(6.532056,0.06532056)$,b~$\mathcal{N}(8.390961,0.08390961)$ و c~$\mathcal{N}(8.736566,0.0873656)$ ما از نماد $\mathcal{N}(\mu,\sigma^2)$ استفاده میکنیم مگر اینکه خلاف آن مشخص شده باشد. ما دو متغیر عادی x~$a-b$ و y~$a-c$ می سازیم. بنابراین، x=$\mathcal{N}(-1.858905,0.14923017)$ و y=$\mathcal{N}(-2.20451,0.15268622)$ همبستگی بین $x$ و $y$ یعنی. $\textrm{cor}(x,y)= \frac{\textrm{var(a)}}{\sigma_x \times \sigma_y}$ با استفاده از ویژگیهای اساسی کوواریانس. حل، $\textrm{cor}(x,y)=0.4327346392418512 \تقریباً 0.433$ که میتوان آن را در ماتریس نوشت (بگذارید $ mat $ نامیده شود) برای \begin{bmatrix} 1.0 و 0.433 \\\\[0.3 em] 0.433 & 1.0 \\\\[0.3em] \end{bmatrix} اکنون میخواهم $\Pr[-\infty<x<0 \textrm{ و } -\infty<y<0]$ را پیدا کنم. من از روش pmvnorm بسته mvtnorm با فراخوانی pr<-pmvnorm(mean=c(-1.858905,-2.20451)، corr=mat، lower=rep(-Inf، 2)، upper=rep(0,2)) استفاده کردم. 0.9575448 بود. همان زمانی که میخواهم در Mathematica/Java محاسبه کنم (پیادهسازی الگوریتم Genz که در اینترنت یافت میشود) نتیجه را 0.9999992445813132 میکنم. من کد _Mathematica_ را در زیر آورده ام. لطفاً در اینجا توجه داشته باشید، استدلال دوم در این مورد، انحراف معیار است. px = NormalDistribution[-1.858905000000001، 0.38630320992712447] py = NormalDistribution[-2.20451، 0.3907508413298685] pxy[pxy =Productability[b] 0 && -Infinity < y < 0, {x, y} \[Distributed] pxy] اشتباهی که انجام می دهم چیست؟ برای دامنه برنامه من (تجسم) این تفاوت بسیار پرهزینه است، به خصوص به این دلیل که من آن را روی بیش از 700000 نقطه داده اجرا می کنم.
| |
27581
|
من فهرستی مانند موارد زیر دارم: {{1, 3}, {2, 5}, {3, 6}, {2, 4}} میخواهم فهرست نهایی به این صورت باشد: {{1, 3}, {2، 5}، {3، 6}}. در اینجا اولین عنصر از فهرست فرعی باید با اولین عنصر فهرست فرعی دیگر بررسی شود و فهرست فرعی که عنصر اول دوباره تکرار شده را حذف کند. بنابراین فهرست نهایی «{2،4}» ندارد زیرا «2» دو بار تکرار میشود.
|
دستکاری لیست
|
56182
|
چگونه منحنی را با نقاط مساوی تر تقسیم کنیم؟ lpts={{1.، 0.، 0.}، {0.540302، 0.841471، 0.25}، {-0.416147، 0.909297، 0.5}، {-0.989992، 0.14115}، 0.14115}، {0.74، 0.14115}، 0.25. -0.756802، 1.}، {0.283662، -0.958924، 1.25}، {0.96017، -0.279415، 1.5}، {0.753902، 0.656987، 0.656987، 1.71، 0.656987، 1.75}، 0.656987، 1.75}، 0.958924، 1.25، 1.25}، 0.96017-، 5-0. {-0.91113، 0.412118، 2.25}}; l = Line@lpts; نمایش[Graphics3D[{آبی، ضخیم، l}، جعبهدار -> نادرست]، Graphics3D[{قرمز، PointSize[Large]، Point[lpts]}]] 
|
نحوه ایجاد ListPoint با فاصله مساوی یا تقسیم شده
|
17318
|
من سعی می کنم پتانسیل الکتریکی یک سیلندر دی الکتریک را همراه با میدان آن ترسیم کنم. پتانسیل یک تابع تکه ای است F[r_, f_] := تکه ای[{{-2 e r Cos[f]/(1 + er)، 0 <= r <a}، {-e r Cos[f] + (er - 1)*a^2 *e*r^(-1)*Cos[f]، r >= a}}](*پتانسیل الکتوراستاتیک*) e = 500;(*میدان الکتریکی بیرونی*) a = 0.02;(*شعاع سیلندر*) er = 2;(*پذیرش مرتبط*) بهترین راه برای رسم این تابع (پتانسیل) با مشتق آن (میدان الکتریکی) چیست؟ من سعی کردم آن را با استفاده از ContourPLot ترسیم کنم اما خوب به نظر نمی رسد (ظاهراً من متخصص ریاضیات نیستم) ContourPlot[-2 e r Cos[f]/(1 + er), {r, 0, a}, { f, 0, 2 Pi}] ContourPlot[-e r Cos[f] + (er - 1)*a^2 *e*r^(-1)*Cos[f], {r, a, 2 a}, {f, 0, 2 Pi}] Show[%, %%]  آنچه من در تلاش برای دستیابی به آن هستم، یک طرح پیچیده است، با سیلندر در مبدا، که در آن خطوط هم پتانسیل و خطوط میدان الکتریکی ترسیم خواهند شد. من چیزی شبیه به آن را در شبکه پیدا کردم (مخصوصاً صفحه نقشه های میدان گرادیان در Mathematica)، اما نمی دانم چگونه آن را تغییر دهم... gradientFieldPlot[f_, rx_, ry_, opts : OptionsPattern[]] := ماژول[{img, cont, densityOptions, contourOptions, frameOptions, gradField, field, plotRangeRule، rangeCoords}، densityOptions = Join[FilterRules[{opts}، FilterRules[Options[DensityPlot]، به جز[{Prolog، Epilog، FrameTicks، PlotLabel، ImagePadding، GridLines، Mesh، AspectRatio، Plotdings,}] ، {PlotRangePadding -> None، Frame -> None، Axes -> None، AspectRatio -> Automatic}]; contourOptions = Join[FilterRules[{opts}، FilterRules[Options[ContourPlot]، به جز[{Prolog، Epilog، FrameTicks، PlotLabel، Background، ContourShading، PlotRangePadding، Frame، Axes، ExclusionsStyle، -R] قاب -> هیچ، محور -> هیچ، ContourShading -> نادرست}]; gradField = ComplexExpand[{D[f، rx[[1]]]، D[f، ry[[1]]]}]; field = DensityPlot[Norm[gradField], rx, ry, Evaluate@Apply[Sequence, densityOptions]]; img = Rasterize[فیلد، تصویر]; plotRangeRule = FilterRules[Quiet@AbsoluteOptions[field], PlotRange]; cont = If[ MemberQ[{0, None}, (Contours /. FilterRules[{opts}, Contours])], {}, ContourPlot[f, rx, ry, Evaluate@Apply[Sequence, contourOptions]]]; frameOptions = Join[FilterRules[{opts}, FilterRules[Options[Graphics], Exception[{PlotRangeClipping, PlotRange}]]], {plotRangeRule, Frame -> True, PlotRangeClipping -> True}]; rangeCoords = Transpose[PlotRange /. plotRangeRule]; Apply[Show[ Graphics[{Inset[ Show[SetAlphaChannel[img, ShadingOpacity /. {opts} /. {ShadingOpacity -> 1}]، Aspect Ratio -> Full]، rangeCoords[[1]]، {0، 0}، rangeCoords[[2]] - rangeCoords[[1]]]}]، ادامه، StreamPlot[ gradField، rx، ry، Evaluate@FilterRules[{opts}، StreamStyle]، Evaluate@FilterRules[{opts}, StreamColorFunction], Evaluate@FilterRules[{opts}, StreamColorFunctionScaling], Evaluate@FilterRules[{opts}, StreamPoints], Evaluate@FilterRules,#Scal,#S} گزینه های فریم]] این را می توان مانند gradientFieldPlot[(y^2 + (x - 2)^2)^(-1/ 2) - (y^2 + (x - 1/2)^2)^(-1/2) اجرا کرد )/2، {x، -1.5، 2.5}، {y، -1.5، 1.5}، PlotPoints -> 50، ColorFunction -> BlueGreenYellow، Contours -> 10، ContourStyle -> White، Frame -> True، FrameLabel -> {x، y}، ClippingStyle -> Automatic، Axes -> True، StreamStyle -> Orange] و شگفت انگیز خروجی این است کاری که من می خواهم انجام دهم است
|
پتانسیل و میدان الکتریکی را ترسیم کنید
|
42351
|
من نمی دانم چرا $a$ و $b$ در کد زیر محلی نیستند: Clear[lint]; lint[f_, x_] := ماژول[{a, b}, f /. جایگزین[x, {a_, b_} -> a -> b]]; پاک کردن[a]؛ lint[x, {x, t}] (* t را برمی گرداند، همانطور که انتظار دارم *) a = 3; lint[x, {x, t}] (* x * را برمیگرداند) Clear[a]; a=3; lint1[f_, x_] := ماژول[{a, b}, f /. جایگزین [x, {a_, b_} :> a -> b]]; (* t * را برمی گرداند) به نظر می رسد که وقوع $a$ در الگوی داخل جایگزین در محدوده بیرونی تفسیر می شود. چرا اینطور است؟ به روز رسانی: با خواندن نظر @szabolcs و اولین پاسخ، هنوز کاملاً متوجه نشده ام. اول، مستندات «قاعده» میگوید که «نمادهایی که بهعنوان نام الگو در lh وجود دارند، بهعنوان محلی برای قانون در نظر گرفته میشوند». خوب، این همان چیزی است که در کامنت گفته شده است. اما اگر آنها محلی هستند، پس چرا در مثال دوم بالا، $3$ جایگزین $a$ شده است؟ دوم، چرا استفاده از `:>` مشکل را حل می کند؟ تنها تفاوت بین Rule و RuleDelayed، تا جایی که من می بینم، زمانی است که نمادهای _سمت راست ارزیابی می شوند. پس چرا این رفتار را تغییر می دهد؟ (نمونه چهارم جدید را در بالا ببینید).
|
محدوده متغیر در ماژول
|
35107
|
من مجموعه ای از مجموعه نقاط دارم که هر مجموعه قسمت یک منحنی (خوب) را در کره واحد $S^2 \subset \mathbb{R}^3$ تعریف می کند. امتیازها به صورت عددی محاسبه می شوند. من اکنون میخواهم تقاطع بخشهای منحنی را محاسبه کنم و اگر دو بخش منحنی بیش از یک بار قطع شوند، میخواهم همه راهحلها را دریافت کنم. اسکریپت Mathematica زیر کار می کند اما فقط یک راه حل به من می دهد: f1 = BSplineFunction[points[[1]]]; f2 = BSplineFunction[نقاط[[2]]]; g[u_، v_] := هنجار[f1[u] - f2[v]] N به حداقل رساندن[{g[x، y]، 0 <= x <= 1، 0 <= y <= 1}، {x، y}] با استفاده از NSolve[g[x, y] == 0، {x، y}] به سادگی فراخوانی تابع را به عنوان یک خروجی به دست میدهد و FindRoot[g[x, y] == 0, {{x, 0.5, 0, 1}, {y, 0.5, 0, 1}}] شکایت دارد که تعداد متغیرها با تعداد معادلات مطابقت ندارد. پیشنهادی برای حل این مشکل دارید؟ ویرایش2: این نمونهای از دادههایی است که من استفاده میکنم و میخواهم دو نقطه از نقاط تقاطع را به دست بیاورم = {{{ 0.0563319, -0.0207277, -0.998197}, { 0.0468164, -0.020208, -0.99869}، -0.99869} -0.0187319، -0.999172}، { 0.0269836، -0.0165999، -0.999498}، { 0.0191223، -0.0140227، -0.999719}، -0.999719}، { 0.011-0.999719}، {0.011-0.016 -0.999863}، { 0.00603102،-0.00789628، -0.999951}، {0.000232715،-0.00432551،-0.999991}، {-0.00539442،-0.000299408،-0.999985}، {-0.0110431، 0.00431947،-0.99993}، {-0.0168598، 0.00968684، 0.00968684، 0.00968684، -0.00968684، 0.00968684، -0.00968689، 0.00968684، 0.00968684، -0.00968691- 0.0159607، -0.999609}، {-0.0293624، 0.0232877، -0.999298}، {-0.036133، 0.031792، -0.998841}، {-0.0293624، 0.0232877. -0.998199}، {-0.0506922، 0.0526714، -0.997324}}، {{-0.0563319، 0.0207277، -0.998197}، {-0.0468164، 0.0468164-، 0808-0.029} {-0.0361213، 0.0187319، -0.999172}، {-0.0269836، 0.0165999، -0.999498}، {-0.0191223، 0.0140227، 0.0140227، 0.0140227، 0.0140227، 0.99-0.99-0.99-0.0269836 0.0111131، -0.999863}، {-0.00603102، 0.00789628، -0.999951}، {-0.000232715، 0.00432551، 0.00603102، 0.9999994، {35 0.000299408،-0.999985}، { 0.0110431، -0.00431947،-0.99993}، { 0.0168598، -0.00968684، -0.9999811}، -0.9999811}، { 0.9999810-، { . -0.999609}، { 0.0293624، -0.0232877، -0.999298}، { 0.036133، -0.031792، -0.998841}، { 0.0432526، -0.0432526، 0.0419 -0.0419} 0.0506922، -0.0526714، -0.997324}}};
|
تقاطع دو اسپلاین
|
19743
|
من کدی دارم که یک «GraphPlot» را نمایش میدهد و به کاربر اجازه میدهد روی هر رأس در نمودار کلیک کند تا اطلاعاتی درباره آن راس در یک پنجره بازشو نمایش دهد. بین پنجره بازشو و راس برجسته سازی دو طرفه وجود دارد، به طوری که اگر کاربر روی هر یک از راس یا پنجره بازشو قرار بگیرد، هر دو راس و پنجره بازشو برجسته می شوند (رأس با تغییر اندازه و پنجره بازشو با تغییر رنگ). . من این کار را با تعریف یک VertexRenderingFunction برای نمودار نمودار انجام می دهم که از Module برای ایجاد یک نماد منحصر به فرد برای هر راس استفاده می کند. هر زمان که ماوس روی راس یا پنجره بازشو قرار گیرد، این نماد روی درست تنظیم می شود و برجسته سازی پویا با مقدار نماد تعیین می شود. این کار خوب است (اگرچه من علاقه مند به راه های بهتری برای رسیدن به همان اثر هستم). با این حال، به محض اینکه «GraphPlot» را در یک «Manipulate» قرار دادم، برجسته سازی نسبتاً کند می شود، حتی اگر «Manipulate» به هیچ وجه طرح را تغییر ندهد. من نمی فهمم چرا این اتفاق می افتد. در اینجا یک نمونه کار حداقلی وجود دارد: (* ایجاد مقداری داده *) داده = Thread[RandomChoice[Range[200], 350] -> RandomChoice[Range[200], 350]]; (* تابع رندر رئوس را تعریف کنید *) vrf := ماژول[{mo}, PopupWindow[ Dynamic[ mo = CurrentValue[MouseOver]; {PointSize[Dynamic[If[mo, 0.03, 0.01]]]، Point[#1]}]، Dynamic[ mo = CurrentValue[MouseOver]; پانل[متن پنجره بازشو، پس زمینه -> پویا[If[mo، صورتی، سفید]]]] ]] &; (* نمودار نمودار *) gp = GraphPlot[data, VertexRenderingFunction -> vrf] این به خوبی کار می کند. اما اگر این کار را انجام دهم: Manipulate[gp, {x, 0, 10}, TrackedSymbols :> {x}] بسیار کمتر پاسخگو است. آیا کسی می تواند به من بگوید چرا این اتفاق می افتد و مهمتر از آن چگونه از آن جلوگیری کنم؟ اتفاقا من از نسخه 8.0.4 استفاده می کنم. **نکته** اولین آرگومان «Manipulate» در مثال من عمداً مستقل از «x» است. کنترل لغزنده ربطی به مشکل ندارد، فقط برای ایجاد یک عبارت Manipulate معتبر وجود دارد. من از «TrackedSymbols :> {x}» استفاده کردهام تا دوچندان مطمئن شوم که Manipulate هیچ نمادی را در داخل GraphPlot ردیابی نمیکند. در برنامه واقعی من، «Manipulate» کارهای مفیدی انجام میدهد، اما وقتی کد را حذف کردم، متوجه شدم که صرفاً بودن در «دستکاری» بر پاسخدهی طرح تأثیر میگذارد، حتی اگر «Manipulate» طرح را در هیچکدام تغییر ندهد. راه
|
گرافیک های پویا در داخل یک Manipulate کمتر پاسخگو هستند
|
28816
|
Robert Raguet-Schofield در وبلاگ Mathematica راهی برای وارد کردن توییتها از توییتر به _Mathematica_ معرفی کرد. من سعی کردم از این روش استفاده کنم. من با این خط کد شروع کردم: xml = Import[https://twitter.com/statuses/user_timeline.xml?screen_name=WolframResearch] و این پیام را دریافت کردم: > FetchURL::httperr: درخواست به URL > https: //twitter.com/statuses/user_timeline.xml?screen_name=WolframResearch > موفقیت آمیز نبود. سرور کد وضعیت HTTP 404 را برگرداند (Not > Found). سپس این xml = Import[https://twitter.com/WolframResearch]a را امتحان کردم و این بار مقداری خروجی گرفتم. اما وقتی روند استخراج توییتها را با این خط ادامه میدهم. با توجه به اینکه با آپاچی آشنایی ندارم، چگونه میتوانم توییتها را به روشی مؤثر به _Mathematica_ وارد کنم؟
|
توییتها را از توییتر وارد کنید
|
42304
|
هیچ مشکلی برای یافتن نقاط تقاطع دو منحنی تعریف شده وجود ندارد. f[x_] := 2 (x - 1) (x - 1.5) (x - 0.5) (x + 0.5) (x + 1) (x + 1.5); g[x_] := 0.4 x - 0.4; حل[f[x] == g[x]، x] (*{{x -> -1.39849}، {x -> -1.20949}، {x -> -0.331841}، {x -> 0.426865}، { x -> 1.}، {x -> 1.51295}}*) دستکاری[Plot[Evaluate[{f[x], g[x]}], {x, -1.5, 1.52}, Epilog -> {Red, PointSize[Large], Point[{#, f[#]} و /@ (x /. حل[f[x] == g[x]، x])]}]، {a، -0.8، 0.5، 0.2}]  وقتی سعی می کنم همان کار را انجام دهم اما این بار با یک تابع درون یابی با مشکل مواجه می شوم. نقاط = جدول[{x، f[x]}، {x، -1.5، 1.5، 0.25}]; if = درون یابی[امتیاز]; با استفاده از موارد زیر می توانم اولین تقاطع را بدست بیاورم. نه NSolve و نه Solve با تابع درون یابی کار نمی کنند. با حل این اتفاق خواهد افتاد حل[if[x] == g[x]، x] حل::inex: حل نتوانست سیستم را با ضرایب غیر دقیق یا سیستمی که با منطقی کردن مستقیم اعداد غیر دقیق موجود در سیستم به دست میآید حل کند. از آنجایی که بسیاری از روش های مورد استفاده توسط Solve به ورودی دقیق نیاز دارند، ارائه نسخه دقیق سیستم به Solve ممکن است کمک کند. >> با NSolve، خطای مشابهی دریافت می کنید. NSsolve[if[x] == g[x]، x، Reals] ( _NSolve[InterpolatingFunction[{{-1.5,1.5}}، <>][x]==-0.4+0.4 x,x,Reals]_ ) FindRoot[if[x] == g[x], {x, -1.5}] (*{x -> -1.36794}*) که این سوال را ایجاد می کند با علامت گذاری نقاط تقاطع بین دو منحنی متفاوت است زیرا هنگام استفاده از InterpolationFunction مشکل مشخص است بهترین راه برای یافتن تمام نقاط تقاطع بین محدوده (1.5- و 1.5) چیست؟
|
یافتن محل تلاقی منحنی با تابع درونیابی
|
9152
|
کد من: Clear[r1, r2]; par[r1_, r2_] := r1 r2 / (r1 + r2); [{5 par[r2, 32000]/(r1 + par[r2, 32000]) == 1.8 && par[r1, r2] == 5000}, {r1, r2}] را با این نتیجه کاهش دهید:  من ده ها بار آن را بررسی کردم، اما نمی توانم ببینید چرا MMA به من مقداری برای r1 نمی دهد. بنابراین، مثل همیشه وقتی که ناامید هستم :-)، من را ترک کردم و MMA را دوباره شروع کردم. ورودی من را کپی و جایگذاری کرد. و ecco!:  هیچ ایده ای دارید که چه چیزی می تواند باعث اولین نتیجه شود؟
| |
42352
|
من یک آرایه $w\times h$ با اعداد صحیح غیر منفی دارم. من میخواهم مجموعه مختصات $(c,r)$ را با $1\leq c \leq w$ و $1\leq r \leq h$ در زیر مجموعهها تقسیم کنم، به طوری که هر زیر مجموعه به یک خوشه با همان مقدار در آرایه دو مختصات همسایه هستند اگر روی دیگری باشند یا یکی پایین و چپ روی دیگری باشد. این مربوط به یافتن خوشه ها در متوازی الاضلاع است. belisarius خیلی خوب بود که یک عکس ارائه داد:  من مقداری کد برای پیدا کردن یک خوشه متصل در یک آرایه دارم (من آن را gt می نامم) : FloodFillExtractTile[gt_, {sr_, sc_}] := ماژول[{r, c, toExplore, visited = {}}, toExplore = {{sr, sc}}; while[Length@toExplore > 0, (* Pop *) {r, c} = Last@toExplore; toExplore = بیشتر[toExplore]; AppendTo[بازدید شده، {r، c}]; (* پایین-چپ *) اگر[c > 1 && r < h && gt[[r + 1, c - 1]] == gt[[r, c]] && ! MemberQ[بازدید شده، {r + 1، c - 1}]، AppendTo[toExplore، {r + 1، c - 1}]; ]؛ (* پایین-راست *) اگر[ r < h && gt[[r + 1, c]] == gt[[r, c]] && ! MemberQ[بازدید شده، {r + 1، c}]، AppendTo[toExplore، {r + 1، c}]; ]؛ (* بالا سمت راست *) اگر[r > 1 && c < w && gt[[r - 1, c + 1]] == gt[[r, c]] && ! MemberQ[بازدید شده، {r - 1، c + 1}]، AppendTo[toExplore، {r - 1، c + 1}]; ]؛ (* بالا-چپ *) اگر[ r > 1 && gt[[r - 1, c]] == gt[[r, c]] && ! MemberQ[بازدید شده، {r - 1، c}]، AppendTo[toExplore، {r - 1، c}]; ]؛ ]؛ Return@visited; ]؛ سپس «FloodFillExtractTile[gtp, {1, 1}]» مؤلفه متصل به گوشه بالا سمت چپ را نشان میدهد. با این حال، این روش احساس زشتی دارد و گسترش آن به همه اجزای آن حتی زشت تر است. من به «Gather» نگاه میکردم، اما مشکل این است که میخواهد _all_ نقاط در یک خوشه _برابر_ باشد، برای مثال وابستگی جمعآوری به ترتیب فهرست را ببینید؟ ویرایش: بنابراین این نوع آرایه هایی است که من به آنها نگاه می کنم. 6، 3، 2 و 0 به ترتیب در یک جزء هستند، اما دو جزء با 1 وجود دارد. همسایه بودن به معنای مجاورت پایین-چپ، پایین-راست، بالا-چپ و بالا-راست است. اکنون، ردیفها درست مانند ردیفهای معمولی در یک ماتریس مستطیلی ذخیره میشوند، به همین دلیل است که این به معیارهای کمی عجیب برای همسایه بودن ترجمه میشود.  این بهترین کدی است که تا به حال دارم، ابتدا نقاطی را با همان مقدار استخراج کنید، سپس آنالیز اجزای متصل را روی آن قسمت ها انجام دهید. . GetGTTiles[gtp_] := ماژول[{testSame, testEdge, h, w, pts, sameClusters, getEdges, tiles}, {h, w} = Dimensions[gtp]; pts = به جدول @@ بپیوندید[{r, c}, {r, h}, {c, w}]; testSame[{r1_, c1_}, {r2_, c2_}] := (gtp[[r1, c1]] == gtp[[r2, c2]]); testEdge[{r1_, c1_}, {r2_, c2_}] := (gtp[[r1, c1]] == gtp[[r2, c2]]) && ((c1 == c2 && Abs[r1 - r2] <= 1) || (c1 == c2 - 1 && r1 == r2 + 1) || && r1 == r2 - 1)); sameClusters = جمع آوری[pts, testSame]; getEdges[clust_] := Join @@ Outer[If[testEdge[#1, #2], #1 -> #2, Sequence @@ {}] &, clust, clust, 1]; tiles = Join @@ (ConnectedComponents[Graph@getEdges[#]] & /@ sameClusters); Return@tiles; ]؛ این خروجی مورد انتظار من برای مثال داده شده است (5 خوشه پیدا شد): {{{1، 1}}، {{1، 2}، {2، 1}}، {{1، 3}، {2، 3 }، {3، 2}، {4، 1}، {3، 1}، {2، 2}}، {{1، 4}}، {{2، 4}، {3، 4}، {4 ، 4}، {5، 4}، {5، 3}، {4،3}}، {{3، 3}، {4، 2}، {5، 2}، {5، 1}}} ویرایش: بنابراین این کد نهایی بر اساس راه حل belisarius است: GTTiles[gtp_List] := Module[{fromEuclidean, toEuclidean, getOneTile, element, elmPos، pts، tile، tiles}، (* این برای تغییر از سیستم های مختصات مختلف استفاده می شود. *) from Euclidean[{r_, c_}] := {r, (c - r)/2 + 1}; به اقلیدسی[{r_, c_}] := {r, 2 c + r - 2}; getOneTile[pts_List, maxDist_?NumericQ] := ماژول[{f}، f = نزدیکترین[pts]; FixedPoint[ Union@Flatten[f[#, {Infinity, maxDist}] & /@ #, 1] &, {First@ pts}]]; عناصر = اتحاد @@ gtp; elmPos = (toEuclidean /@ Position[gtp, #]) & /@ element; (* این کد واقعاً عجیب است. *) tiles = Flatten[Flatten[ Reap[NestWhile[Complement[#, Sow@getOneTile[#, N@Sqrt@2]] &, #, # != {} &]][ [2]]، 1] & /@ elmPos، 1]؛ tiles = نقشه[fromEuclidean, tiles, {2}]; Return@tiles; ]؛
|
یافتن اجزای متصل در یک آرایه
|
23967
|
من یک ماتریس $m\times n$ (احتمالاً با رتبه کامل) با $m>n$ دارم، و میخواهم ردیف آن را کاهش دهم، اما آخرین ستون را بدون کاهش رها کنم. یعنی من میخواهم خروجی را در فرم $\pmatrix{ 1 & 0 & 0 & \ast \\\ 0 & 1 & 0 & \ast \\\ 0 & 0 & 1 & \ast \\\ 0 & 0 & 0 & \ast \\\ 0 & 0 & 0 & \ast}$ به جای $\pmatrix{ 1 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 1 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 & 1 & 0 \\\ 0 & 0 & 0 & 1 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 }$ که RowReduce به من می دهد. به نظر نمیرسد RowReduce را در انجام آن منحرف کنم، و واقعاً میخواهم از پیادهسازی دستی الگوریتم اجتناب کنم. آیا راه خوبی برای این کار وجود دارد؟ پیشاپیش از هر کمکی که می توانید به من بکنید سپاسگزارم.
|
کاهش جزئی ردیف یک ماتریس
|
2766
|
من کد زیر را پیدا کردم: کامپایل[{{m, _Real, 2}}, Fourier[m]][Table[N[i - j], {i, 4}, {j, 4}]] که اینطور نیست درست کار کنند اما موارد زیر به عنوان تصحیح پست شد: کامپایل[{{m, _Real, 2}}, Fourier[m], {{_Fourier,_Complex,2}}][N[i-j],{i,4}, {j,4}] اولاً، چرا Compile به تطبیق اندازه ورودی و خروجی اهمیت می دهد؟ ثانیاً، کسی می تواند لطف کند به من توضیح دهد که چرا موارد بالا کار می کند؟
|
توضیح در مورد اینکه چرا دستور Compile فقط در صورتی کار می کند که اندازه ورودی و خروجی کار کند
|
14545
|
چگونه می توانم یک بسط تیلور از تابع Sin[x] توسط سری توان دریافت کنم؟
| |
16401
|
من بارها و بارها به توابع خاص تعریف شده توسط کاربر نیاز دارم. می خواستم بدانم چگونه می توانم تعریف کنم و کجا و چگونه آنها را ذخیره کنم به طوری که هر بار که یک نوت بوک را راه اندازی می کنم، این توابع در دسترس هستند و نیازی به تعریف مجدد ندارند.
|
توابع تعریف شده توسط کاربر، چگونه آنها را برای استفاده در آینده ذخیره کنیم؟
|
37669
|
مجموع سری 5+7+9+10+13+13+17+16+..... را تا 40 ترم پیدا کنید؟ لطفا به من کمک کنید که در حین حل این سوال با مشکل روبرو هستم. تمام تلاش خود را برای حل آن انجام داده ام اما نتوانستم تفاوت مشترک را پیدا کنم.
|
سری مشکلات پیشرفت هنری تا 40 ترم؟
|
49140
|
من تابعی دارم که به درستی در «PlotPlot» رسم میکند، اما میخواهم آن را در «ParametricPlot» رسم کنم و سپس مقادیر y و x یا ordinate و abscissa را تغییر دهیم. برای تابع من کار نمی کند، اما مطمئن نیستم که این فقط تابع من است یا مشکل ظریف دیگری: r[phi_] := (6*(Cos[phi]^5)/(2*Pi)) ^0.5; PolarPlot[r[phi], {phi, 0, Pi}] new[x_] := CoordinateTransform[Polar -> Cartesian، {Re[r[x]]، x}]; ParametricPlot[{new[x], x}, {x, 0, Pi}] ParametricPlot[{x, new[x]}, {x, 0, Pi}] ایجاد میکند:    طرح نهایی حاوی هیچ چیزی نیست و هیچ خطایی یا اخطاری خروجی وجود ندارد.
|
تغییر ترتیب و ابسیسا در `ParametricPlot` مشکل ایجاد می کند
|
39848
|
15 عدد به طور تصادفی از U(0،1) انتخاب می شوند، احتمال اینکه مجموع چهار عدد بزرگتر از 3.5 باشد چقدر است؟ با[{f = OrderDistribution[{UniformDistribution[]، 15}، #] &}، احتمال[a + b + c + d > 3 + 1 / 2، {a \[توزیع شده] f[15]، b \[ توزیع شده] f[14]، c \[توزیع شده] f[13]، d\[توزیع شده] f[12]}]] مشکل این است که بسیار بسیار کند است. بعد از 30 دقیقه خاموشش کردم. هنگامی که من از NProbability استفاده کردم، پاسخ اشتباهی داشت اما با پیام های خطای متعدد به من هشدار داد. CAS دیگری می تواند کد بالا را انجام دهد اما همان پاسخ اشتباه را نیز برگرداند. پاسخ درست قرار است این باشد (حداقل با یک شبیه سازی موافق است): $\frac{224077804910008595}{584325558976905216} $$\تقریبا 0.383481094515780$ چگونه با استفاده از Mathematica این کار را انجام دهم؟
| |
28267
|
من مجموعهای از دادهها و چندین تابع دارم که روی یک داده کار میکنند، که میخواهم آنها را با هم در یک «ListPlot» رسم کنم. من برای تجسم داده ها به PlotMarkers مختلفی برای هر تابع نیاز دارم. از آنجایی که داده ها کاملاً فاصله دارند، من تعداد نشانگرها را با استفاده از Mesh به روشی که در اینجا یافتم مشخص کردم: فواصل زمانی سفارشی نشانگرها بنابراین من موارد زیر را دارم: a = Table[ii, {ii, 0, 2 \[Pi ]، 0.01}]؛ b = گناه[a]; c = Sin[a + \[Pi]/4 ]; ListPlot[ {Transpose[{a, b}], Transpose[{a, c}] }, PlotMarkers -> Automatic, Joined -> True, Mesh -> 20] با این حال، دستور `Mesh` ناگهان همه نشانگرها را یکسان می کند شکل و رنگ، بنابراین این چیزی است که من دریافت می کنم:  چگونه می توانم مطمئن شوم که رنگ و شکل PlotMarkers بدون تغییر باقی می ماند در حالی که می توان تعداد نشانگرها را در نمودار مشخص کرد؟ من از Mathematica 9 استفاده می کنم.
|
PlotMarkerها برای خطوط مختلف رنگ را تغییر نمی دهند
|
10438
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه اصطلاحات را به ترتیب واژگانی قرار دهیم؟ معادله هواپیمای عبور از سه نقطه $A(-1, 5, -2)$, $B(2, 4, -3)$ و $F(4, -8, 6)$ را می نویسم و این کد من A است := {-1, 5, -2}; B := {2, 4, -3}; F := {4, -8, 6}; M := {x, y, z}; u := A - B; v := A - F; w := A - M; n := u\[Cross]v; مرتبسازی[Simplify[w.n] == 0] من میخواهم معادله $ABF$ به شکل $21 x + 29 y + 34 z-56=0$ باشد، اما Mathematica از $0 == -56 + 21 x + 29 y + 34 باشد. z$ باید چه کار کنم؟ لطفا کمکم کنید.
|
معادله هواپیما که از سه نقطه عبور می کند
|
52304
|
من دادههایی دارم که ظاهراً میتوانند توسط یک تابع سینوسی به شکل $D+A\sin(B(x-\frac CB))$ برازش شوند. من سعی کردم بهترین تناسب را در _Mathematica_ با استفاده از تابع NonlinearModelFit انجام دهم. من پیامی دریافت کردم که میگفت با دقت فعلی و حداکثر تکرار همگرا نمیشود، بنابراین کمی عملکرد را به هم زدم، اما باعث شد مدلی به بهترین شکل برای دادهها مناسب نباشد. من سعی کردم پارامترها را با ثابت ها جایگزین کنم و معلوم شد که مشکل در یافتن $B$ یا تغییر افقی است، زیرا وقتی تغییر را مشخص کردم، تناسب رضایت بخشی داشتم. بنابراین سوال من این است: آیا راه حلی برای این مشکل وجود دارد تا بتوانم بهترین تغییر افقی را پیدا کنم؟ **توجه:** با فرم $D+A\sin(Bx-C)$ امتحان کردم با همین مشکل. **ویرایش:** این داده درخواستی است، توجه داشته باشید که در «NonlinearModelFit» دوم، «b» را مشخص کردم و مانند یک جذابیت عمل کرد: data = {{10, 716}, {20, 727}, {30 , 744}, {40, 762}, {50, 783},{60, 804}, {70, 826}، {80، 848}، {90، 872}، {100، 894}، {110، 915}، {120، 935}، {130، 954}، {140، 969}، {150، 982} ، {160، 990}، {170، 993}، {180، 992}، {190، 986}، {200، 975}، {210، 961}، {220، 944}، {230، 926}، {240، 905}، {250، 883}، {260 ، 861}، {270، 839}، {280، 817}، {290، 795}، {300، 774}، {310، 755}، {320، 738}، {330، 723}، {340، 712}، {350، 706}، {360، 706} } NonlinearModelFit[داده، d + a Sin[b (x - c)]، {a، b، c، d}، x][BestFit] > در طول ارزیابی NonlinearModelFit::cvmit: در 100 تکرار به دقت یا دقت درخواستی همگرا نشد. > > > 853.439 - 1717.86 Sin[0.94244 (10.0078 + x)] > NonlinearModelFit[داده، d + a Sin[b (x - c)] /. b -> π/185، {a، c، d}، x][BestFit] > > 849.276 + 141.098 Sin[π/185 (-1930.24 + x)] >
|
تغییر افقی در برازش داده ها توسط یک مدل غیر خطی سینوسی
|
54599
|
در رابط نسخه 10، حداقل به صورت پیشفرض، دیگر یک نوار منوی مشترک در یک پنجره جداگانه وجود ندارد و به نظر میرسد که منوها به پنجرههای جداگانه Notebook بومیسازی شدهاند. اگر من یک پالت را انتخاب کنم و سعی کنم از منوی یک نوت بوک مجاور استفاده کنم، به ویژه **تولید نوت بوک از پالت**، پالت فوکوس را از دست می دهد و آن آیتم منو غیرفعال می شود. 1. آیا می توانم نوار منوی رایج را از نسخه های قبلی بازیابی کنم؟ 2. اگر نه سریعترین و ساده ترین راه برای اعمال این دستورات چیست؟ 3. چه زمانی مورد **Generate Notebook from Palette** غیرفعال نمی شود؟ من نتوانستم از آن استفاده کنم.
|
دستورات منو در پالت ها و سایر پنجره های بدون نوار منو؟
|
47716
|
من اغلب تعریف یک نماد از رشته ها را مفید می دانم (اغلب در حلقه ای که در آن نمادهای دیگر را تعریف می کنم). این کار را با «Symbol» (و اغلب «ToString») انجام می دهم. با این حال، اگر نماد قبلاً تعریف شده باشد، فراخوانی من به «Symbol» نه نماد، بلکه نمادی را که نماد به آن ارزیابی میکند، برمیگرداند. این ممکن است به ندرت رخ دهد، اما من هنگام ایجاد خودکار پیامهای «استفاده»، مانند مثال زیر، با آن برخورد کردم. vars = {x,y}; x$dN = {x1، x2}؛ y$dN = {y1، y2}; برای[i = 1, i <= طول[vars], i++, Evaluate[ Symbol[ ToString[vars[[i]]] <> $dN ] ]::usage = بردار کمیت ترمودینامیکی عمومی (بدون آرگومان) ] (* Symbol::symname: رشته {x1, x2}$dN را نمی توان برای نام نماد استفاده کرد. نام نماد باید شروع شود با یک حرف به دنبال حروف و اعداد *) این خطای آشکار است زیرا من سعی می کنم usage را برای x$dN تعریف کنم که به x$dN = {x1, x2} ارزیابی می شود. بنابراین سوال من این است: آیا می توانیم گاهی اوقات یک نماد را بدون ارزیابی رها کنیم، اما از آن به عنوان نماد استفاده کنیم؟
|
نمادهای ارزیابی نشده
|
31451
|
من یک نوت بوک با توابع ایجاد کرده ام. تنها چیزی که می خواهم بعداً در نوت بوک تغییر دهم فایل ورودی است. بنابراین میخواهم دکمهای داشته باشم که تمام ورودیها را گام به گام اجرا کند تا مجبور نباشم وارد هر ورودی شده و اینتر را فشار دهم تا بهروزرسانی شود. چگونه می شد این کار را انجام داد.
|
کل نوت بوک را اجرا کنید
|
17311
|
من یک مشکل با NDSolve برای مورد PDE با شرایط اولیه/پایانه ناپیوسته دارم. راه حل PDE را در نظر بگیرید Z=z/.First[NDSolve[{ D[z[t,x],t] == z[t,x] D[z[t,x],x]-1/2 (1 -t)^2 D[z[t,x],{x,2}], z[1,x]==UnitStep[x], z[t,-5000]==0, z[t,5000]==1}, {z},{t,0,1},{x,-5000,5000}]] شرط پایانه تابع UnitStep ناپیوسته است. وقتی جواب را برای t=1 رسم میکنم، رسم[Z[1، x]، {x، -10، 10}] Mathematica بدیهی است که شرایط ترمینال (که به صراحت توسط تابع UnitStep ارائه شده است) را هموارتر کرده است. آیا می توان این صافی را غیرفعال کرد؟ یا حداقل، من می خواهم یک تابع صاف داشته باشم که از 1 تجاوز نمی کند و زیر 0 نمی رود. توجه: چیزی که من به دنبال آن نیستم راه حلی مانند افزایش MaxSteps یا چیزی مشابه است. من به گزینه هایی در مورد چگونگی پردازش شرایط اولیه / پایانی Mathematica علاقه مند هستم. خیلی ممنون از کمکتون!!
|
NDSsolve برای PDE با شرایط اولیه/پایانه ناپیوسته
|
42421
|
خوب، من اولین پرینت سه بعدی خود را از یک شبه کره با استفاده از نمودار پارامتریک و یک کره خالی شده با استفاده از نمودار کانتور انجام دادم، اما وقتی ParametricPlot3D را امتحان کردم[{Cos[v]*(3 - u) + 0.25*Sin[4 u ]، Sin[v]*(3 - u) + 0.25 Sin[4 u]، u}، {u، 6، 13}، {v، 6، 13}، PlotStyle -> {Thickness[.3]، FaceForm[زرد، آبی]}، PlotPoints -> {50، 50}، MaxRecursion -> 0، Mesh -> All] در مورد مثلث بندی خود-خطایی می دهد. تقاطع می کند. من کد خطای دقیقی ندارم زیرا مسئول MakerBot نیستم. دور اول را می سازد و سپس متوقف می شود. متوجه شدم که زمان تخمینی 50 برابر بیشتر از زمانی بود که برای اولین حلقه طول کشید. آیا راهی برای رفع آن وجود دارد، و شاید تغییر ترتیب نقشهها برای ماشین مناسبتر باشد؟
|
تغییر سفارش پلات برای چاپ سه بعدی
|
59070
|
من داده هایی به شکل نقاط = {{1، 1، 1}، {1، 1، 2}، ...} بردار = {{2، 2، 5}، {2، 1، 7}، .. دارم. .} آیا کسی می تواند برای ویرایش این داده ها کمک کند تا بتوانم ListVectorPlot یک بردار «نقطه[[i]] + بردار[[i]]» از نقطه «نقطه[[i]]» برداریم؟ به نظر می رسد هیچ چیز کار نمی کند! :( داده هایی که باید با آنها کار کنم عبارتند از: نقاط = {{-100، -100، 0}، {-100، -80، 0}، {-100، -60، 0}، {-100، -40 , 0}، {-100، -20، 0}، {-100، 0، 0}، {-100، 20، 0}، {-100، 40، 0}، {-100، 60، 0}، {-100، 80، 0}، {-100، 100، 0}، {-80، -100، 0}، {-80، -80، 0}، {-80، -60، 0}، {-80، -40، 0}، {-80، -20، 0}، {-80، 0، 0}، {-80، 20، 0}، {-80، 40، 0}، {-80، 60، 0}، {-80، 80، 0} ، {-80، 100، 0}، {-60، -100، 0}، {-60، -80، 0}، {-60، -60، 0}، {-60، -40، 0}، {-60، -20، 0}، {-60، 0، 0}، {-60، 20، 0}، {-60، 40، 0}، {-60، 60، 0}، {-60، 80، 0}، {-60، 100، 0}، {-40، -100، 0}، {-40، -80، 0}، {-40، -60، 0}، {-40، -40، 0}، {-40، -20، 0}، {-40، 0، 0}، {-40، 20، 0}، {-40، 40، 0}، {-40، 60، 0}، {-40، 80، 0}، {-40، 100، 0}، {-20، -100، 0}، {-20، -80، 0}، {-20، -60، 0}، {-20، -40 , 0}، {-20، -20، 0}، {-20، 0، 0}، {-20، 20، 0}، {-20، 40، 0}، {-20، 60، 0}، {-20، 80، 0}، {-20، 100، 0}، {0، -100، 0}، {0، -80، 0}، {0، -60، 0}، {0، -40، 0}، {0، -20، 0}، {0، 0، 0}، {0، 20، 0}، {0، 40، 0}، {0، 60، 0}، {0، 80، 0}، {0، 100، 0}، {20، -100، 0}، {20، - 80، 0}، {20، -60، 0}، {20، -40، 0}، {20، -20، 0}، {20، 0، 0}، {20، 20، 0}، {20، 40، 0}، {20، 60، 0}، {20، 80، 0}، {20، 100، 0}، {40، -100 , 0}، {40، -80، 0}، {40، -60، 0}، {40، -40، 0}، {40، -20، 0}، {40، 0، 0}، {40، 20، 0}، {40، 40، 0}، {40، 60، 0}، {40، 80، 0}، { 40، 100، 0}، {60، -100، 0}، {60، -80، 0}، {60، -60، 0}، {60، -40، 0}، {60، -20، 0}، {60، 0، 0}، {60، 20، 0}، {60، 40، 0}، {60، 60، 0}، {60، 80، 0}، {60، 100، 0}، {80، -100، 0}، {80، -80، 0}، {80، -60، 0}، {80، -40، 0}، {80، -20، 0}، {80، 0، 0}، {80، 20، 0}، { 80، 40، 0}، {80، 60، 0}، {80، 80، 0}، {80، 100، 0}، {100، -100، 0}، {100، -80، 0}، {100، -60، 0}، {100، -40، 0}، {100، -20، 0}، {100، 0، 0}، {100، 20، 0}، {100، 40، 0}، {100، 60، 0}، {100, 80, 0}, {100, 100, 0}} و بردارها = {{0., 0., -2.94877*10^-11}, {0., 0., -3.17712*10^-11 }، {0.، 0.، -3.15544*10^-11}، {0.، 0.، -2.67049*10^-11}، {0.، 0.، -1.57288*10^-11}، {0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 1.57288*10^-11} , {0., 0., 2.67049*10^-11}, {0., 0., 3.15544*10^-11}، {0.، 0.، 3.17712*10^-11}، {0.، 0.، 2.94877*10^-11}، {0.، 0.، -3.97097*10^ -11}، {0.، 0.، -4.60745*10^-11}، {0.، 0.، -5.00432*10^-11}، {0.، 0.، -4.66251*10^-11}، {0.، 0.، -2.97483*10^-11}، {0 .، 0.، 0.}، {0.، 0.، 2.97483*10^-11}، {0.، 0.، 4.66251*10^-11}، {0.، 0.، 5.00432*10^-11}، {0.، 0.، 4.60745*10^-11}، {0.، 0.، 3.97097* 10^-11}، {0.، 0.، -5.2583*10^-11}، {0.، 0.، -6.67217*10^-11}، {0.، 0.، -8.19101*10^-11}، {0.، 0.، -8.89697 *10^-11}، {0.، 0.، -6.59367*10^-11}، {0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 6.59367*10^-11}، {0.، 0.، 8.89697*10^-11}، {0.، 0.، 8.19101* 10^-11}، {0.، 0.، 6.67217*10^-11}، {0.، 0.، 5.2583*10^-11}، {0.، 0.، -6.67523*10^-11}، {0.، 0.، -9.3246*10^-11}، {0.، 0.، -1.33453*10^-10}، {0.، 0.، -1.84298*10^-10}، {0.، 0.، -1.86496*10^-10}، {0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 1.86496*10^-10} , {0., 0., 1.84298*10^-10}, {0., 0., 1.33453*10^-10}، {0.، 0.، 9.3246*10^-11}، {0.، 0.، 6.67523*10^-11}، {0.، 0.، -7.86329*10^ -11}، {0.، 0.، -1.18988*10^-10}، {0.، 0.، -1.97808*10^-10}، {0.، 0.، -3.72992*10^-10}، {0.، 0.، -7.37191*10^-10}، {0 .، 0.، 0.}، {0.، 0.، 7.37191*10^-10}، {0.، 0.، 3.72992*10^-10}، {0.، 0.، 1.97808*10^-10}، {0.، 0.، 1.18988*10^-10}، {0.، 0.، 7.86329* 10^-11}، {0.، 0.، -3.13741*10^-11}، {0.، 0.، -4.65701*10^-11}، {0.، 0.، -7.45312*10^-11}، {0.، 0.، -1.2865 *10^-10}، {0.، 0.، -2.005*10^-10}، {0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 2.005*10^-10}، {0.، 0.، 1.2865*10^-10}، {0.، 0.، 7.45312*10^-11 }، {0.، 0.، 4.65701*10^-11}، {0.، 0.، 3.13741*10^-11}، {0.، 0.، -7.86329*10^-11}، {0.، 0.، -1.18988*10^-10}، {0.، 0.، -1.97808* 10^-10}، {0.، 0.، -3.72992*10^-10}، {0.، 0.، -7.37191*10^-10}، {0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 7.37191*10^-10}، {0.، 0.، 3.72992 *10^-10}، {0.، 0.، 1.97808*10^-10}، {0.، 0.، 1.18988*10^-10}، {0.، 0.، 7.86329*10^-11}، {0.، 0.، -6.67523*10^-11}، {0.، 0.، - 9.3246*10^-11}، {0.، 0.، -1.33453*10^-10}، {0.، 0.، -1.84298*10^-10}، {0.، 0.، -1.86496*10^-10}، {0.، 0.، 0. }، {0.، 0.، 1.86496*10^-10}، {0.، 0.، 1.84298*10^-10}، {0.، 0.، 1.33453*10^-10}، {0.، 0.، 9.3246*10^-11}، {0.، 0.، 6.67523*10^- 11}، {0.، 0.، -5.2583*10^-11}، {0.، 0.، -6.67217*10^-11}، {0.، 0.، -8.19101*10^-11}، {0.، 0.، -8.89697*10^-11}، {0 ., 0., -6.59367*10^-11}, {0., 0., 0.}, {0., 0., 6.5936
|
چگونه می توانم آرایه ای از بردارهای بسیار کوچک را با فاصله در شبکه بسیار بزرگ تجسم کنم؟
|
26203
|
من سعی می کنم یک طرح کنترل پیش بینی مدل را در _Mathematica_ پیاده کنم، به عنوان مثال. من توالی های ورودی را با پیش بینی خروجی های آینده بهینه می کنم. بنابراین هر بار که تابع هزینه را فراخوانی می کنم، سیستم را شبیه سازی می کند و مقدار تابع مورد نظر را تولید می کند. از آنجایی که تابع هزینه باید «NDSolve» را فراخوانی کند، هیچ نمایش نمادینی وجود ندارد و تلاش برای فراخوانی هزینه با متغیرهای نمادین هیچ نتیجهای را به همراه نخواهد داشت. اکنون، هر زمان که سعی می کنم تابع هزینه خود را به حداقل برسانم، _Mathematica_ سعی می کند تابع هزینه را به صورت نمادین ارزیابی کند: FindMinimum[J[As, bs, cs, x0s, predY, Table[u[i], {i, 10}], 49, g، .1]، جدول[{u[i]، 0}، {i، 10}]] (* NDSolve::ndnum: مقدار غیر عددی برای یک مشتق در t == 0.' ],(x[2]')[t]=0 x[3][t],(x[3]')[t]==0 x[2][t]-7.5181 x[3][t]، x[1][0]==6.29161، x[2][0]==7.04417، x[3][0]==6.94553} ,{x[1],x[2],x[3]},{t,0,0.1}]} نه فهرستی از قوانین جایگزین است و نه یک جدول ارسال معتبر، و بنابراین نمیتواند برای جایگزینی >> *) استفاده می شود و چند مورد دیگر مانند آن به من می گویند که _Mathematica_ نمی داند با مقادیر غیر عددی چه کند. چگونه می توانم _Mathematica_ را وادار کنم که کوچک سازی را به صورت عددی مقدار دهی اولیه کند، بدون اینکه سعی کنم به صورت نمادین مقداری گرادیان را بیابم؟
|
شروع به حداقل رساندن
|
16955
|
چند سوال در مورد گنجاندن برچسبها و معادلاتی که در $\LaTeX$ تایپ شدهاند در یک دفتر یادداشت _Mathematica_ وجود دارد. در حالت ایدهآل، این نیاز به اجرای «pdflatex» (یا «latex») از داخل _Mathematica و سپس وارد کردن سند «PDF» تولید شده دارد. متأسفانه، وارد کردن «PDF» به عنوان باگ شناخته شده است، همانطور که در این سؤالات مورد بحث قرار گرفت (احتمالاً): * واردات و فونت PDF Mathematica * مشکلات وارد کردن PDF در Mathematica * ترکیب چندین فایل PDF در یک سند. دو مورد آخر نیز از «گوست اسکریپت» به عنوان راهی برای حل برخی از مشکلات، به ویژه استفاده از دستگاه «pdfwrite» برای تولید مجدد «PDF» جدید از موارد موجود نام ببرید. این می تواند در یک گردش کاری $\LaTeX$ مانند این استفاده شود (من فرض می کنم ** Mac OS X** در اینجا): Export[words.tex, \n\\nonstopmode \\documentclass[12pt]{article} \\begin{document}\n here\\qquad we\\qquad go \\end{document}\n , Text]; اجرای[pdflatex words] (* ==> 0 *) Import[words.pdf] > `وارد کردن::عمومی: جدول مرجع متقابل مورد انتظار >>` > > `وارد کردن::عمومی: جدول مرجع متقابل مورد انتظار > >` > > `وارد کردن::عمومی: تریلر سند پیدا نشد >>` > > `عمومی::stop:` همانطور که انتظار می رفت، در اینجا پیام های خطایی مشابه آنچه سوال دوم اشاره شده در بالا اره. بنابراین اکنون راه حل «شبح نویس» را امتحان کنید. از آنجایی که هدف این سوال استفاده از $\LaTeX$ است، با این فرض، ما یک نصب $\TeX$ داریم که امروزه شامل ghostscript است، بنابراین موارد زیر می توانند اجرا شوند: Run[gs -sDEVICE=pdfwrite -dNOCACHE \ - sOutputFile=words-nofont.pdf -q -dBatch -dNOPAUSE words.pdf -c ترک] (* ==> 0 *) Import[words-nofont.pdf]  اما «PDF» وارد شده فاصلههای نادرستی بین کلمات دارد. باید (همانطور که از «\\qquad» در منبع میتوان فهمید) بیشتر شبیه > $\text{Here}\qquad \text{we}\qquad \text{go}$ باشد این فقط یک مثال مصنوعی است. نشان دادن مشکل کلی طول ها و فونت های نادرست پس از وارد کردن PDF. بنابراین سؤال این است که چگونه میتوان این مشکل را با استفاده متفاوت از $\TeX$ و برنامههای همراه آن یا تنها با تکیه بر قابلیتهای _Mathematica برطرف کرد؟ اگر بتوان این کار را انجام داد، میتوان تولید برچسبهای $\LaTeX$ و غیره را از داخل _Mathematica_ بهطور خودکار انجام داد. من پاسخ خود را بر اساس «شبح اسکریپت» در زیر پست میکنم، به این امید که در نهایت کسی برای واردات «PDF» که به نرمافزار خارجی نیاز ندارد، راهحلی ارائه کند.
|
اجرای دستور pdflatex خارجی و وارد کردن سند PDF تولید شده
|
39847
|
من فهرستی از این فرم را دارم: $ lst =\left\\{\left\\{q_1,x_1,y_1,z_1\right\\},\left\\{q_2,x_2,y_2,z_2\right\\ },\text{...},\left\\{q_n,x_n,y_n,z_n\right\\}\right\\} $ من می خواهم از این استفاده کنم لیست در تابع: $V(\\{x,y,z\\})=\sum _{i=1}^n \frac{q_i}{\sqrt{\left(x_i-x\right){ }^2+\left(y_i-y\right){}^2+\left(z_i-z\right){}^2}}$ جایی که n طول لیست است n = طول[lst]. من مطمئن نیستم که چگونه این را به یک کد ورودی وارد کنم. من موارد زیر را با لیست lst و تابع v2 امتحان کردم: lst= {{1, 0, 0, 0}, {1, -1, 0, 0}, {1, 1, 0, 0}}; $ \text{V2}(\\{\text{x$\\_$},\text{y$\\_$},\text{z$\\_$}\\},\text{lst $\\_$})\text{:=}\sum _{i=1}^n \frac{\text{lst}[[\text{All},1]]}{\sqrt{\left(\text{lst}[[\text{All},2]]_i-x\right){ }^2+\ چپ (\text{lst}[[\text{All},3]]_i-y\right){}^2+\left(\text{lst}[[\text{All},4]]_i-z \right){}^2}}$ V2[{x_, y_, z_}, lst_] := مجموع[lst[[All,1]]/Sqrt[(Subscript[lst[[All,2]], i] - x)^2 + (Subscript[ lst[[All,3]], i] - y)^2 + (Subscript[lst[[All,4]], i]- z)^2], {i, 1, n}]; * * * Apply[V2, {{x, y, z}, lst}] می دهد: $ \left.\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_2-x\right){}^2+\left(\\{0,0,0\ \}_2-y\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_2-z\right){}^2}}+\frac{1}{\ sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_3-x\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_3-y\right){} ^2+\left(\\{0,0,0\\}_3-z\right){}^2}}+\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0,- 1,1\\}_1-x\راست){}^2+\ چپ(\\{0,0,0\\}_1-y\راست){}^2+\ چپ(\\{0, 0,0\\}_1-z\right){}^2}},\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_2-x\right ){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_2-y\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_2-z\راست ){}^2}}+\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_3-x\right){}^2+\left(\\{0 ، 0,0\\}_3-y\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_3-z\right){}^2}}+\frac{1}{ \sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_1-x\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_1-y\راست ){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_1-z\right){}^2}},\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0, -1,1\\}_2-x\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_2-y\right){}^2+\left(\\{0 ، 0,0\\}_2-z\right){}^2}}+\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_3-x\right){ }^2+\left(\\{0,0,0\\}_3-y\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_3-z\راست ){}^2}}+\frac{1}{\sqrt{\left(\\{0,-1,1\\}_1-x\right){}^2+\left(\\{0 ,0,0\\}_1-y\right){}^2+\left(\\{0,0,0\\}_1-z\right){}^2}}\right\\}$ اما من انتظار دارم $\frac{1}{\sqrt{x^2+y^2+z^2}}+\frac{1}{\sqrt{(x+1)^2+y^2 را دریافت کنم +z^2}}+\frac{1}{\sqrt{(x-1)^2+y^2+z^2}} $ چه کار اشتباهی انجام میدهم؟
|
سوال در مورد جمع و لیست در یک تابع
|
2767
|
من برای یافتن راه حلی برای محدودیت عددی در ریاضیات مشکل دارم: PwD = 0.005*Integrate[(Exp[-(0.25/\[Tau])]/\[Tau])* Integrate[Exp[-( (Tan[45*Degree]^2 - (z + 30)^2)/(4*\[Tau]))]* (1 + 2*Sum[Exp[-((n^2*Pi^2*\[Tau])/10000)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi)/2 - (n*Pi *z)/100]، {n، 1، 4}])، {z، -50، 50}]، {\[Tau]، 0، t}] ![ گرافیک ریاضیات ,0,t}`، بنابراین من در نهایت یک نمودار از `PwD` به عنوان تابعی از `Log[t]` ایجاد می کنم. اما به نظر می رسد که همگرا نیست. آیا کسی می تواند یک راه جایگزین ارائه دهد؟ * * * سلام به همه ممنون از نظرات... آنها درست به نظر می رسند! در 2 ماه گذشته من وقت خود را برای استخراج مجدد این راه حل ها اختصاص دادم - زمانی که هیچ کمکی از نویسنده نداشتم. خب بالاخره متوجه شدم! عبارت منتشر شده دارای یک اشتباه تایپی است... معادله صحیح باید این باشد: PwD = (1/200)*Integrate[ (1/(E^(0.25/\[Tau])*\[Tau]))*Integrate[ (1 + 2*Sum[(Cos[0.8*n*Pi]*Cos[(n*Pi)/2 - (n*Pi*z)/100])/E^((n^2*Pi^2*\[Tau])/ 10000), {n, 1, 100}]/ E^((Tan[\ [Psi]*درجه]^2*(z + 30)^2)/(4*\[تاو]))، {z، 50-، 50}]، {\[تاو]، 0, t}] اکنون می توانم گرافیک را تولید کنم. برای زوایای مختلف «\[Psi]» این کاری است که من انجام دادم: Pw1 = (Exp[-0.25/t]/t)* ادغام[ Exp[-(((Tan[0 Degree]^2)*(z + 30 )^2)/(4*t))]*(1 + 2*Sum[Exp[-((n^2)*(Pi^2)*t)/(100^2)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi/2) - ( n*Pi*z/100)]، {n، 1، 100}])، {z، -50، 50}]؛ Pw2 = (Exp[-0.25/t]/t)* ادغام[ Exp[-(((Tan[30 Degree]^2)*(z + 30)^2)/(4*t))]*(1 + 2*Sum[Exp[-((n^2)*(Pi^2)*t)/(100^2)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi/2) - (n*Pi*z/100)]، {n، 1، 100}])، {z، -50، 50}]؛ Pw3 = (Exp[-0.25/t]/t)* ادغام[ Exp[-(((Tan[60 Degree]^2)*(z + 30)^2)/(4*t))]*(1 + 2*Sum[Exp[-((n^2)*(Pi^2)*t)/(100^2)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi/2) - (n*Pi*z/100)]، {n، 1، 100}])، {z، -50، 50}]؛ PD1[y_] := 0.005*NIintegrate[Pw1, {t, 0, y}, MaxRecursion -> 20]; PD2[y_] := 0.005*NIintegrate[Pw2, {t, 0, y}, MaxRecursion -> 20]; PD3[y_] := 0.005*NIintegrate[Pw3, {t, 0, y}, MaxRecursion -> 20]; T1 = جدول[{y، PD1[y]}، {y، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9، 1، 2، 2.2، 2.5، 3، 4، 5، 6 ، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50، 55، 60، 65، 70، 75، 80، 85، 90، 100، 10، 10 130، 140، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450، 500، 550، 600، 650، 700، 750، 800، 850، 900، 950، 1000، 1100، 140، 130، 120 1600، 1700، 1800، 1900، 2000، 2100، 2200، 2300، 2400، 2500، 2600، 2700، 2800، 2900، 3000، 3504، 3500 5500، 6000، 6500، 7000، 7500، 8000، 8500، 9000، 9500، 10000، 11000، 13000، 15000، 17000، 1222000، 122000، 122000 26000، 28000، 30000، 35000، 40000، 45000، 50000، 55000، 60000، 65000، 70000، 75000، 80000، 950، 950 150000، 200000، 250000، 300000، 350000، 400000، 450000، 500000، 550000، 600000، 700000، 8000000}، 8000000 T2 = جدول[{y، PD2[y]}، {y، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9، 1، 2، 2.2، 2.5، 3، 4، 5، 6 ، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50، 55، 60، 65، 70، 75، 80، 85، 90، 100، 10، 10 130، 140، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450، 500، 550، 600، 650، 700، 750، 800، 850، 900، 950، 1000، 1100، 140، 130، 120 1600، 1700، 1800، 1900، 2000، 2100، 2200، 2300، 2400، 2500، 2600، 2700، 2800، 2900، 3000، 3504، 3500 5500، 6000، 6500، 7000، 7500، 8000، 8500، 9000، 9500، 10000، 11000، 13000، 15000، 17000، 1222000، 122000، 122000 26000، 28000، 30000، 35000، 40000، 45000، 50000، 55000، 60000، 65000، 70000، 75000، 80000، 950، 950 150000، 200000، 250000، 300000، 350000، 400000، 450000، 500000، 550000، 600000، 700000، 8000000}، 8000000 T3 = جدول[{y، PD3[y]}، {y، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9، 1، 2، 2.2، 2.5، 3، 4، 5، 6 ، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50، 55، 60، 65، 70، 75، 80، 85، 90، 100، 10، 10 130، 140، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450، 500، 550، 600، 650، 700، 750، 800، 850، 900، 950، 1000، 1100، 140، 130، 120 1600، 1700، 1800، 1900، 2000، 2100، 2200، 2300، 2400، 2500، 2600، 2700، 2800، 2900، 3000، 3504، 3500 5500، 6000، 6500، 7000، 7500، 8000، 8500، 9000، 9500، 10000، 11000، 13000، 15000، 17000، 1222000، 122000، 122000 26000، 28000، 30000،
|
طرح انتگرال نامعین
|
37889
|
من از نحوه تراز کردن یک سیستم معادلات بر روی علامت = (یا یک نقطه تراز منفرد دیگر) آگاه هستم، اما می خواهم یک سیستم را در چندین نقطه تراز کنم تا هر متغیر در ستون خود بماند. . این مسئله به ویژه در صورتی که برخی از متغیرها در برخی معادلات ضریب 0 داشته باشند بسیار مشکل است. من میخواهم این ایده را به تایپ کردن یک مسئله برنامهنویسی خطی بسط دهم: ، اما سعی می کنم بیشتر در Mathematica بنویسم و دوست دارم نحوه انجام آن را در آنجا یاد بگیرم. با تشکر
|
نحوه تایپ کردن یک سیستم معادلات با نقاط تراز چندگانه
|
38128
|
اگر چند عبارت اول بسط شناخته شده باشد، آیا می توان تابعی را پیدا کرد؟ برای مثال اگر من این سری $f(x)=\frac{k^3 x^2}{6}-\frac{k^5 x^4}{120}+\frac{k^7 x^6 را داشته باشم }{5040}-\frac{k^9 x^8}{362880}+\frac{k^{11} x^{10}}{39916800}+\cdots$، آیا امکان یافتن عملکرد کامل چه خواهد بود؟ (پاسخ: $k- \sin(kx)/x$). یکی از پیشنهادات من برای مشکل نزدیک به این استفاده از GeneratingFunction است، اما برای آن لازم است که عبارت $n^\text{th}$ را بر حسب توان متغیر مختلف که اغلب کاملاً کاملاً است، بدانیم. دشوار است. آنچه من به دنبال آن هستم الگوریتمی است که در صورت ارائه چند عبارت اول، می تواند شکل ممکن تابع کامل را حدس بزند.
|
آیا می توان تابعی را از چند عبارت اول در بسط پیدا کرد؟
|
17312
|
آیا راهی برای استفاده از DateListPlot با مقادیر Quantity وجود دارد؟ من دادههای سری زمانی زیر را از WolframAlpha بازیابی کردم: gasPrices = WolframAlpha[ قیمت گاز ما, {{History:Price:GasPriceData, 1}, TimeSeriesData}]; هر نقطه داده از یک تاریخ و یک «کمیت» تشکیل شده است: {{{1993، 4، 5، 0، 0، 0.}، مقدار[1.068، (دلار آمریکا)/(گالن)]}، { {1993، 4، 19، 0، 0، 0.}، مقدار[1.079، (دلار آمریکا)/(گالن)]}، ... {{2012، 12، 31، 0، 0، 0.}، مقدار[3.369، (دلار آمریکا)/(گالن)]} } می توانم مقادیر را با استفاده از `ListPlot` رسم کنم: ListPlot[gasPrices[[All,2]]]  به طرز عجیبی، «DateListPlot» یک طرح خالی تولید می کند: DateListPlot[gasPrices]  برای بدست آوردن «DateListPlot» برای تولید یک نمودار مناسب، باید این کار را انجام دهم: DateListPlot[ Transpose[{gasPrices[[All, 1]], gasPrices[[All, 2, 1]]}] ] ]  آیا من چیزی را از دست داده ام؟ من فکر میکردم که مقادیر «کمیت» میتواند مستقیماً توسط «DateListPlot» گرفته شود، همانطور که توسط «ListPlot» هستند.
|
نمی توان مقادیر کمیت را با DateListPlot ترسیم کرد
|
13790
|
من از «SparseArray» در نوتبوکی استفاده میکنم که در آن، صرف مختلط را بهصورت دستی انجام میدهم، یعنی $\sqrt{-1}$ را بهعنوان «i» مینویسم و از «/.{i->-i}» برای انجام صیغههای مختلط استفاده میکنم. . متوجه شدم که «ReplaceAll» یا «/.» به نظر نمی رسد در «SparseArrays» کار کند، به عنوان مثال. m = SparseArray[{2, 2} -> i]; m /. {i -> -i} فقط «m» را برمیگرداند. آیا سرنخی در مورد چگونگی دور زدن سریع این موضوع دارید؟
|
استفاده از ReplaceAll در SparseArray
|
16951
|
من مدت زیادی است که از _Mathematica_ استفاده می کنم، بنابراین عادت دارم از برخی از توابع قدیمی استفاده کنم، حتی زمانی که جدیدتر و بهتر برای جایگزینی آنها اضافه شده اند. StringForm یکی از این تابع ها است. من عادت دارم از آن با Print به عنوان آنالوگ _Mathematica_ از printf C در زمانی که به خروجی اشکال زدایی نیاز دارم استفاده کنم. امروز، زمانی که دوباره «Print[StringForm[ ...» را تایپ کردم، به این فکر افتادم که «چرا از «Row» استفاده نمیکنم؟ به ذهنم رسید راستی چرا که نه؟ «ردیف» از نسخه «Mathematica» وارد شده است. 6. به نظر من می تواند هر کاری را که StringForm می تواند انجام دهد و خیلی کارهای دیگر انجام دهد. با این حال، WRI «StringForm» را منسوخ نکرده است، بنابراین میپرسم: آیا «Row» باید همیشه به جای «StringForm» استفاده شود؟ یا هنوز مواردی وجود دارد که «StringForm» بهتر است؟
|
آیا Row باید به جای StringForm استفاده شود؟
|
43466
|
من چند دفترچه یادداشت Mathematica را با قالب بندی بسیار زیبا با بخش ها، متن توضیحی و غیره دیده ام، اما نمی توانم بفهمم چگونه می توانم کاری مشابه انجام دهم. اسناد به خصوص در اینجا مفید نیستند، بنابراین من اینجا می پرسم. من می بینم که شما می توانید سلول ها را با هم گروه بندی کنید، و سپس سعی کردم یک خط در بالای صفحه قرار دهم تا سرصفحه بخش باشد - مثلاً مقدمه ها. در این سلول چند کار مختلف انجام دادهام تا سعی کنم آن را به صورت متنی درآورم - سلول/تبدیل به/نمایش متن، ویژگیهای سلول/سلول/قابلیت ویرایش را بردارید، قالب/سبک/بخش - اما هنوز سلولی که میگوید Preliminary قابل ارزیابی است. انجام عملاً هر کاری - حتی کلیک راست بر روی متن در آن سلول - فرمت/سبک آن را به بخش ورودی تغییر می دهد. چگونه می توانم یک هدر بخش واقعی ایجاد کنم، سلولی که واقعاً حاوی متن است و چیزی نیست که Mathematica بتواند آن را ارزیابی کند؟
|
چگونه یک نوت بوک را به چند قسمت تقسیم کنیم؟
|
47038
|
من میخواهم نموداری بسازم که در آن دادهها مانند {{l1، l2}، n1، n2، n3} } ساختار داده شوند. مقادیر موجود در فهرست فرعی داخلی برچسبهایی هستند که با هر نقطه داده مرتبط هستند. هر «l2» متمایز باید در محور «x» باشد (مانند سطل هیستوگرام). بنابراین من می خواهم نمودار (l2، n1) و (l2، n2) را ترسیم کنم. نقطه تولید شده با استفاده از (l2، n1) باید با l1 برچسب گذاری شود، و نقطه تولید شده با (l2، n2) باید با l2 برچسب گذاری شود، هر مقدار تکرار شده نادیده گرفته شود. exampleData = {{{A، B}، -1، -2، 0.5}، {{C، B}، -3، -2، 0.6}، {{D، A}، -5، -6، 0.7} }؛ به عنوان مثال از دادههای بالا، * (B، -1) برچسب A * (B، -2) برچسب B * (B، -3) برچسب C * (B، -2) برچسب B (* این یکی را نادیده میگیریم) از آنجایی که ما همان نقطه را رسم کردیم *) * (A, -5) label D * (A, -6) label A موقعیت xAxis را می توان با استفاده از یک لیست جایگزین مانند زیر بدست آورد: rules = {A -> 1, B -> 2} طرح باید 3 نقطه بالای B و دو نقطه بالای A داشته باشد و هر نقطه باید برچسب گذاری شود.
|
چگونه می توان نمودار لیست را زمانی که تمام اطلاعات در یک لیست واحد قرار دارد، ایجاد کرد
|
15495
|
من یک جدول طولانی از لیست فرم ایجاد می کنم: `PN={{1,2,1+i},{3.5,2.6,2}...},{...},...` با استفاده از : `Export[PN.dat, PN, Table]` به نظر می رسد کار صادرات را انجام می دهد، اما سپس از: `PN = Import[PN.dat، Table] یا PN = استفاده می کند. ReadList[PN.dat]` نمیتواند همان فهرست را بازسازی کند، روش اول عدد خیالی i را بهعنوان چیزی دیگر I در نظر میگیرد، در حالی که روش دوم دادههای دیوانهوار مانند: `{{-1., -2.6464- را برمیگرداند. *10^-40, 0. + 2.76621*10^18 I}, {-0.129967...` آیا ایده ای برای انجام درست این کار دارید؟ (استفاده از ToExpression $Faild را برمی گرداند)
|
صادرات/وارد کردن جدول اعداد مختلط
|
23425
|
چگونه با استفاده از Mathematica با API توییتر تعامل کنید؟ SocialMediaData یک عملکرد دوست داشتنی است، اما به نظر می رسد در آنچه می تواند از توییتر استخراج کند به شدت محدود است. به عنوان مثال، اگر بخواهم فهرستی از ریتوییتهای توییتی را که ارسال کردهام دریافت کنم، یک فراخوان API برای این کار وجود دارد، اما ابزاری برای انجام این کار از طریق SocialMediaData نیست. چگونه می توانم عملکرد را با تمام API هایی که ارائه می دهد تقویت کنم؟
|
دسترسی به API توییتر با استفاده از Mathematica
|
56336
|
من سعی می کنم از ویژگی های اجتماعی Mathematica 10 استفاده کنم. تعامل فیس بوک کار می کند، اما با توییتر من نمی توان داده ها را به عنوان JSON وارد کرد دریافت می کنم. مثال: در[16]:= ServiceExecute[Twitter، LastTweet، {ScreenName -> stephen_wolfram}] در حین ارزیابی In[16]:= Import::fmterr: نمی توان داده ها را با فرمت JSON وارد کرد. >> Out[16]= ServiceExecute[Twitter, LastTweet, {ScreenName -> stephen_wolfram}] من ClearSystemCache[] را امتحان کردم، اما این تاثیری نداشت. من توکن معتبر را از توییتر دریافت می کنم و به عنوان یک برنامه مجاز با دسترسی خواندن علامت گذاری شده است. اگر از «SocialMediaData[]» استفاده کنم، خراب می شود اما اعداد را برمی گرداند. مثال: در[17]:= SocialMediaData[Twitter, Followers] // Short این را ایجاد می کند:  آیا کسی می تواند بگوید من چه اشتباهی انجام می دهم، یا چگونه می توان این را تشخیص/حل کرد؟ **[ویرایش]** تست بیشتر. راه اندازی مجدد کلاینت و سپس «ServiceExecute[]» کار می کند. اما «Social MediaData[]» اینطور نیست. راهاندازی مجدد کلاینت و اجرای «SocialMediaData[]» ابتدا ناموفق است اما برخی از نامها نمایش داده میشود. به عنوان مثال  همچنین متوجه شده ام که ServiceExecute به شما امکان می دهد کلید Auth خود را ذخیره کنید، اما SocialMediaData این کار را نمی کند.
|
تلاش برای دسترسی به اطلاعات توییتر نمیتوان دادهها را بهعنوان JSON وارد کرد
|
49267
|
وقتی نوبت به برچسب زدن تک تک نقاط روی «ListPlot» میرسد، ممکن است برخی از برچسبها با هم تداخل داشته باشند. بنابراین، من میخواهم برچسبها را بهصورت دستی با یک «خط» قرار دهم که آنها را به نقطه مرتبط خود پیوند میدهد. شکل زیر این ایده را نشان می دهد: coord={{0,0},{1,1}}; دستکاری[نمایش[گرافیک[{Red,Line[{#2,1.02*#}]&@@@Thread[{pt,coord}]}], ListPlot[{coord}],ImageSize->250], {{ pt,coord},Locator,Pearance->(#&/@{a,b})}]  وقتی صحبت از بیش از یک مجموعه داده به میان می آید، مشکل دارم. coord = {{0, 0}, {1, 1}}; coord1 = {{-1, 1}, {2, 0}}; دستکاری[ نمایش[ گرافیک[{قرمز، خط[{#2، 1.02*#}] و @@@ موضوع[{pt, coord}]، آبی، خط[{#2، 1.02*#}] و @@@ موضوع[{pt1, coord1}]}], ListPlot[{coord, coord1}]], {{pt, coord}, Locator, Appearance -> (# & /@ {a، b})}، {{pt1، coord1}، مکان یاب، ظاهر -> (# & /@ {c، d})}]
|
برچسب ها را به صورت پویا در ListPlot قرار دهید
|
7902
|
من مشکلی دارم که مستلزم گرفتن حاصل ضرب دو ماتریس $10\times10$ است. من می خواهم این کار را با در نظر گرفتن هر دو ماتریس به عنوان ماتریس $5\times5$ انجام دهم، به طوری که هر ورودی هر دو ماتریس در واقع یک ماتریس $2\times2$ باشد. علاوه بر این، متغیرهایی وجود دارد، بنابراین این یک محاسبه نمادین است. (نکته جانبی: ضرب ماتریس یک عملیات جابجایی نیست، یعنی به طور کلی $AB\neq BA$.) آیا کسی می داند چگونه این ضرب فرم بلوک را در _Mathematica_ یا با استفاده از هر نرم افزار دیگری انجام دهد؟
|
ضرب ماتریس در محاسبه نمادین بلوک توسط Mathematica
|
31447
|
من می خواهم تابع imshow متلب را در _Mathematica_ پیاده سازی کنم. این یک «DensityPlot[]» از _Mathematica_ > است و این تصویر «imshow()» است که توسط _MATLAB_ تولید شده است. >  همانطور که می بینید بین این دو نمودار تفاوت وجود دارد. من میخواهم همان طور که در _MATLAB_ میتوانم، در _Mathematica_ انتقال هموار به دست بیاورم.
|
MATLAB به Mathematica: نحوه پیاده سازی imshow()
|
40046
|
فرض کنید که من لیست زیر به نام فهرست را دارم. «فهرست» حاوی عناصر «X»، «X1»، «X2»، و «X3» است: list = {X, {X1, X2, X3}} من تابعی را میخواهم که در فهرست عمل کند و موارد زیر را ارائه دهد. فهرست خروجی: {{X، X1}، {X، X2}، {X، X3}} آیا راه سادهای برای انجام این کار با «Thread»، «MapThread»، «Inner» وجود دارد، «از طریق»، یا مانند آن؟ من احساس میکنم که این باید ساده باشد، اما برای یافتن یک راهحل ساده مشکل زیادی دارم. تاکنون تنها توانسته ام راه حل های پیچیده ای مانند Transpose[{Table[#[[1]]، {Length[#[[2]]]}]، #[[2]]} ارائه دهم. ] &@list > {{X، X1}، {X، X2}، {X، X3}}
|
عبور دادن یک آبسیسا از طریق فهرستی از دستورات
|
19360
|
من یک تابع، solve را با یک متغیر آزاد n تعریف کردم که در حین اجرای solve تغییر می کند. بنابراین، ارزیابی Dynamic[n] حل[]; به من اجازه می دهد تا تغییرات را ببینم اما وقتی «حل» را در هر نوع عنصر رابط مانند یک دکمه قرار میدهم، n تغییر نمیبینم. حتی اگر Dynamic[n] bn = 0 را ارزیابی کنم. پویا[اگر[bn === 1، {bn = 0، حل[x]}]] bn = 1; من فقط زمانی n تغییر را می بینم که ارزیابی «حل» کامل شود. چه کاری باید انجام دهم تا بتوانم تغییرات n را در صورت وقوع مشاهده کنم؟ ### ویرایش با این، من n تغییر را با پیشرفت ارزیابی می بینم: n = 0; حل[] := انجام[n += 1، {1000000}]; پویا[n]; حل[] با این، من فقط n تغییر را در پایان می بینم که به 1000000 برسد: bn = 0; پویا[If[bn === 1، {حل[]، bn = 0}]]; bn = 1;
|
وقتی عملکرد من در Dynamic ارزیابی میشود، نمیتوان بهروزرسانی پویا را مشاهده کرد
|
56458
|
من معادلات و تنظیمات زیر را دارم: Clear[koff]; koff = 5.*10^-5; پاک کردن[kon]; kon = 1.*10^4; پاک کردن[koff2]; koff2 = 1.*10^-5; پاک کردن[kon2]; kon2 = 1.*10^4; Clear[kcg]; kcg = 1.2 * 10^-5; پاک کردن[ndsolKRH]؛ ndsolKRH = NDSsolve[{ D[ag[t]، t] == -kon2*ag[t]*b[t] + koff2*cg[t] - kcg ag[t]، D[a[t]، t ] == -kon*a[t]*b[t] + koff*c[t]، D[cg[t]، t] == kon2*ag[t]*b[t] - koff2*cg[t]، D[c[t]، t] == kon*a[t]*b[t] - koff*c[t]، D[b[t]، t] == -kon2 *ag[t]*b[t] - kon*a[t]*b[t] + koff2*cg[t] + koff*c[t]، ag[0] == 450. 10^-9، a[0] == 90.247 10^-9، cg[0] == 0، c[0] == 473.75 10^-9، b[0] == 26.25 10^-9}، {ag، a، b، c، cg}، {t، 0، 1200000}][[1]]; من می خواهم جدولی از اعداد جداگانه برای cg و ag دریافت کنم. همچنین میخواهم این متغیرها را در مقابل زمان ترسیم کنم. در حال حاضر من می توانم آن را یکی یکی انجام دهم اما باید راه بسیار آسان تری وجود داشته باشد. من کارهای زیر را انجام می دهم: Clear[solKRHfix]; solKRHfix = ag /. ndsolKRH; و سپس: solKRHfix[600000]
|
چگونه می توان یک جدول خروجی یا نموداری از متغیرهای جداگانه را از خروجی NDSolve دریافت کرد
|
6279
|
موارد زیر را در نظر بگیرید: `data={{1,a},{10,a},{5,b},{4,c}}؛` در مورد من موارد تکراری زمانی تعریف می شوند که برای `{x1,y1}` و «{x2,y2}»، «y2» برابر «y1» است. بنابراین در مورد «داده»، من از طریق «MyFunction[data]» نتیجه زیر را دریافت میکنم: «{{1,a},{10,a}}». آیا کسی ایده ای دارد؟
|
بازیابی موارد تکراری از لیست تودرتو
|
16408
|
من یک فایل دیتا با سه قلوها دارم. دو عدد اول موقعیت x و y را نشان میدهند، در حالی که عدد سوم مقدار log10 یک نشانگر خاص است. من می خواهم یک نمودار دو بعدی ایجاد کنم که در آن موقعیت ها ترسیم شده و رنگ ها با توجه به مقدار عدد سوم به آنها اختصاص داده شود. من فکر می کنم بهترین راه حل استفاده از «ListContourPlot» یا «ListDensityPlot» است. من اولین مورد را امتحان کردم و موفق شدم طرح مورد نظرم را ایجاد کنم. با این حال، مشکلی وجود دارد که نمی توانم آن را حل کنم. من کد _Mathematica_ مربوطه را ارائه می کنم. متاسفانه من نمی دانم چگونه فایل دیتا را آپلود کنم. نقاط سیاه با نقاط مطابقت دارد. همانطور که می بینید، منطقه ای با رنگ های بد وجود دارد که در آن هیچ نقطه ای در فایل داده وجود ندارد، اما الگوریتم در تلاش است تا رنگ ها را در آن منطقه پخش کند. چگونه می توانم این را درست کنم؟ من می خواهم رنگ ها را به داده ها محدود کنم. ListContourPlot[dataMLCN, ContourShading -> Automatic, ContourStyle -> None, InterpolationOrder -> 5, ColorFunction -> Rainbow, PlotLegends -> Placed[ BarLegend[Automatic, LegendMargins -> {{0, 0}, }، LegendLabel -> \!\(\*SubscriptBox[\(log\), \(10\)]\)(MLCN)، LabelStyle -> {FontSize -> 15, FontFamily -> Helvetica}]، Right]، PerformanceGoal -> کیفیت، FrameLabel -> {R، OverDot[R]}، RotateLabel -> False، LabelStyle -> Directive[FontSize -> 17, FontFamily -> Helvetica]، Contours -> 200، ImageSize -> 500] * * * **کد و فایلهای داده** ظاهراً در حال حاضر امکان آپلود آسان فایلها وجود ندارد به مخزن پیوست StackMMA (به این سؤال متا مراجعه کنید). بنابراین فایل های ذکر شده در بالا را به روش زیر به اشتراک می گذارم. فایل ها به طور خودکار در یک مرورگر سیستم فایل (حداقل در ویندوز) با اجرای خط کد زیر در Mathematica باز می شوند (این روش در اینجا توضیح داده شده است): SystemOpen[Export[FileNameJoin[{$TemporaryDirectory, StackMATempFile.zip }]، Uncompress@FromCharacterCode@Flatten@ImageData[Import[http://i.stack.imgur.com/SiCSP.png]، Byte]، Byte] [Sjoerd]
|
پخش رنگ ها در ListContourPlot
|
48639
|
مثالهای زیر را در نظر بگیرید، جایی که من علامتهای دلار را در خروجی با یک D جایگزین کردهام. 3/.x_:> Rule[var_,x] 3/.x_:> RuleDelayed[var_,x] 3/.x_:> تابع[ var, x] 3/.x_:> Hold[Compile[{var, _Integer}, x]] 3/.x_:> Hold[SetDelayed[var_, x]] 3/.x_:> Hold[Set[var_,x]] 3/.x_:> Hold[TagSet[2,var_,x]] 3/.x_:> Hold[UpSet [var_,x]] 3/.x_:> Hold[UpSetDelayed[var_, x]] 3/.x_:> Hold[TagSetDelayed[2, var_, x]] 3/.x_:> Hold[With[{var=b},x]] 3/.x_:> Hold[Module[{var=b},x]] ( *not Block*) (*3/.x_:> Hold[Block[{var=b},x]]*) (*not DynamicModule*) (*3/.x_:> ToString@Hold[DynamicModule[{var=b},x]]*) (*نه خانواده Table*) (*3 /. x_ :> Hold[Table[x, {var, 5}]] *) Function[x,Condition[var_,x]][3] (*ReplaceAll با Condition تعامل دارد، بنابراین من از Function استفاده می کنم*) (*نه RuleCondition*) (*function[x, Hold[RuleCondition[var_, x]]][3]*) > > varD_->3 > varD_:>3 > Function[varD,3] > Hold[Compile[{varD, _Integer},3]] > Hold[varD_:=3] > Hold[varD_=3] > Hold[2/:varD_=3] > Hold[varD_^=3] > Hold[varD_^:=3] > Hold[2/:varD_:=3] > Hold[With[{varD=b},3]] > Hold[Module[{varD=b },3]] > varD_/;3 > و اینها {Replace,Replace[3,x_:> Rule[var_, x]]} {ReplaceAll,ReplaceAll[3, x_ :> Rule[var_, x]]} {ReplaceRepeated,ReplaceRepeated[{3},{x_Integer}:> Rule[var_, x]]} {With,With [{x=3}،قانون[var_,x]]} {Module,Module[{x=3},Rule[var_,x]]} (*not Block*) (*{Block,Block[{x=3},Rule[var_,x]]} *) {DynamicModule,ToString[DynamicModule[{x=3}, Rule[var_,x]],InputForm]} (*مثال زیر برای هر تابع انتساب (تنظیم)*) Clear[f] {Replacement by ارزیابی,Set[f[x_],RuleDelayed[var_,x]],f[3]} (*با شکافها کارکرد ندارد*) (* تابع[Rule[var_,#]][3]*) {FunctionNamedArg,Function[x,Rule[var_,x]][3]} > > {Replace,varD_->3} > {ReplaceAll,varD_->3} > {ReplaceRepeated,varD_->3} > {With,varD_->3} > {Module,varD_->3} > {DynamicModule,DynamicModule[ {x = 3}، varD_ -> 3، DynamicModuleValues :> > {}]} > {Replacement by Evaluation, var_:>x, varD_:>3} > {FunctionNamedArg,varD_->3} > توضیحی کلی از این نمونهها را میتوان در پرسش و پاسخ به نام اجرای اتصالات صحیح متغیرها و اجتناب از تغییر نام برای متغیرهای متضاد در یافت. ساختارهای محدوده تودرتو»، در این پاسخ. با این حال من احساس کردم می توان کمی بیشتر در این مورد گفت. فهرست اول مثالها اساساً تمام توابع را فهرست میکند که میتوان آنها را «سازههای محدوده داخلی» در نظر گرفت. ساختارهای محدوده داخلی توسط ساختارهای محدوده بیرونی در بدن آنها جستجو می شوند. ساختارهای محدوده بیرونی در مجموعه دوم مثالها فهرست شدهاند. توجه داشته باشید که در لیست دوم نمونهها، نمونهای با «مجموعه» با برچسب «جایگزینی با ارزیابی» وجود دارد. این مثال با نمونه های دیگر متفاوت است، زیرا در اینجا «Set» نیست که تابعی است که به دنبال ساختارهای محدوده در بدنه خود می گردد. در عوض، به نظر میرسد که هر زمان که هسته عبارت «x» را ارزیابی میکند، جستجوی ساختارهای محدوده را در «x» شبیهسازی میکند. هسته در حال حاضر بسیاری از این نوع حسابداری را انجام می دهد، بنابراین شاید به همین دلیل است که عملکرد قابل توجهی ندارد. در مثال ما از «تنظیم» استفاده می کنیم، اما به نظر می رسد که هر تعریفی که با استفاده از «توابع انتساب» ساخته شود («SetDelayed»، «Set»، «TagSet»، «UpSet»، «TagSetDelayed»، «UpSetDelayed») باعث جایگزینی چنین متغیرهایی این جایگزینی برای تعاریف مربوط به DownValues، UpValues و همچنین SubValues انجام می شود. برای تعاریفی که با «ارزشهای شخصی» مطابقت دارند، این اتفاق نمیافتد، زیرا امکان ایجاد «ارزشهای شخصی» با الگوی روی LHS قانون (تولید شده) وجود ندارد. من فکر می کنم تعامل بین ساختارهای محدوده داخلی و بیرونی به ترکیب ساختارهای محدوده به نوعی مستقل بستگی دارد. یعنی تمام ساختارهای محدوده بیرونی استراتژی یکسانی برای حل تعارض بین یک متغیر محلی و آرگومان دوم «قاعده» دارند. اگر این درست باشد، تمام تعامل بین ساختارهای محدوده داخلی و خارجی را می توان تنها با چند مثال نشان داد. اگر همه مواردی که جایگزینی متغیر اتفاق میافتد را بتوان از روی فهرست پیشبینی کرد، فهرست را جامع میدانم، زیرا تمام ساختارهای محدوده درونی و بیرونی وجود دارند. **سوال** آیا مثال های من جامع هستند؟ **مربوط** StringReplace، ReplaceAll و Rule به شیوه ای عجیب با هم تعامل دارند (پاسخ توسط لئونید)
|
نمونه های جامع جایگزینی متغیر به دلیل ساختارهای محدوده تو در تو
|
43592
|
من از Mathematica 9.0 برای تطبیق مشاهدات چند بعدی با مخلوط گاوسی استفاده می کنم. برای انجام این کار، ابتدا این مراحل را تطبیق دادم تا اطمینان حاصل کنم که پارامترهای مخلوط به خوبی تعریف شده اند (به http://mathematica.stackexchange.com/a/16833/12672 مراجعه کنید). زمان اجرا غیرقابل قبول بود (چند ساعت منتظر ماندم و بعد آن را سقط کردم)، بنابراین فیتینگ را در Matlab امتحان کردم. Matlab فوراً یک پیام خطایی از الگوریتم خوشهبندی دریافت کرد که میگوید کوواریانس بد شرطی ایجاد شده در تکرار 3 است. برای غلبه بر این، من 2 راه حل را در مورد تعاریف ماتریس های کوواریانس به دنبال پیشنهادات در http://stackoverflow.com/a/16263971 و http://www.mathworks.com/matlabcentral/answers/100210 امتحان کردم. برای بازتولید مشکلم و نشان دادن آزمایشهایم در اینجا، من برخی از دادهها، بخشی از دادههای اصلی خود را ضمیمه میکنم، که هر کدام 7 نمونه 5 بعدی است، که سعی میکنم آنها را در یک مخلوط 2 گاوسی قرار دهم: داده = {{0, 2.76, 10.68, 12.4133، 9.26667}، {0، 0، 0، 0، 1.13333}، {6.06667، 8.32، 6.86667، 6.6، 4.49333}، {1.25333، 5.96، 7.49333، 5.81333، 5.05333، 5.05333}، 5.05333}، 5.05333}، 5.05333}، 3.05333، 5.05333، 5.05333}، 3.6، 4.49333، 6.6، 4.49333}، 7.41333}، {0، 0، 0، 3.25333، 3.82667}، {0.76، 6.28، 10.28، 9.05333، 5.12}}؛ داده // MatrixForm d = Dimensions[data] nDim = Last[d]; nمخلوط = 2; **یک راه حل ** استفاده از یک ماتریس کوواریانس واحد برای همه مخلوط ها** است. آنچه در زیر میآید پیادهسازی در Mathematica است: برای[k = 1، k < nمخلوطها + 1، k++، m[k] = جدول[mm[k, i]، {i، nDim}]]؛(*means*) برای [k = 1، k < nمخلوط، k++، w[k] = Exp[ww[k]]/((1 + Exp[ww[k]])*(nمخلوط - 1))]; (*وزن مخلوط*) c = جدول[If[i >= j، cc[i، j]، 0]، {i، nDim}، {j، nDim}]؛ (*ماتریس مثلثی*) s = c. Transpose[c];(*ماتریس کوواریانس*) M = Append[Array[w, nMixtures - 1], 1 - مجموع[آرایه[w, nمخلوط - 1]]];(*همه وزنها، که مجموع آنها 1*) Q = {}; برای[i = 1، i < nمخلوطها + 1، i++، Q = Insert[Q، توزیع چند نرمال[m[i]، s]، i]]؛ (*همه مخلوطها که ماتریس کوواریانس یکسانی دارند*) مربوطه * *تناسب در رایانه شخصی من 85 ثانیه طول می کشد** با استفاده از دستور زیر: edf_shared = EstimatedDistribution[data, توزیع مخلوط[M، Q]]; // زمانبندی اجرای یکسان **در Matlab 0.0047 ثانیه طول میکشد**: data = [0,0,6.0667,1.2533,0,0,0.76; 2.76,0,8.32,5.96,0,0,6.28; 10.68,0,6.8667,7.4933,1.1333,0,10.28; 12.4133,0,6.6,5.8133,6.4267,3.2533,9.0533; 9.2667،1.1333،4.4933،5.0533،7.4133،3.8267،5.1200]'; edf_shared = gmdistribution.fit(data,nMixtures,'SharedCov',true); **روش** دیگر برای حل این مشکل این است که به جای استفاده از ماتریس کوواریانس یکسان برای همه گاوس ها، **یک اپسیلون کوچک به قطر ماتریس های کوواریانس اضافه کنید**. **در Mathematica 29247 ثانیه (حدود 8 ساعت) طول می کشد**: برای[k = 1، k < nمخلوط + 1، k++، m[k] = جدول[mm[k, i]، {i، nDim}] ];(*به معنی*) برای[k = 1، k < nمخلوط، k++، w[k] = Exp[ww[k]]/((1 + Exp[ww[k]])*(nمخلوط - 1))];(*وزن مخلوط*) برای[k = 1، k < nمخلوط + 1، k++، c [k] = جدول[If[i >= j، cc[k، i، j]، 0]، {i، nDim}، {j، nDim}]];(*ماتریس های مثلثی*) اپسیلون = 0.00005; epsilonMatrix = DiagonalMatrix[ConstantArray[epsilon, nDim]];(*ماتریس مورب*) برای[k = 1، k < nمخلوط + 1، k++، s[k] = c[k]. Transpose[c[k]] + epsilonMatrix];(*ماتریس های کوواریانس*) M= پیوست[آرایه[w، nمخلوط - 1]، 1 - مجموع[آرایه[w، nمخلوط - 1]]]; Q = {}; برای[i = 1، i < nمخلوطها + 1، i++، Q = درج[Q، توزیع چند نرمال[m[i]، s[i]]، i]]؛ (*همه مخلوطها، با ماتریسهای کوواریانس منظم*) edf_epsilon = تخمین زده توزیع[داده، توزیع مخلوط[M، Q]]; // زمانبندی پیادهسازی مربوطه **در Matlab 0.0055 ثانیه طول میکشد**: edf_epsilon = gmdistribution.fit(data,nMixtures,'Regularize', 1e-5); ناگفته نماند که ** هنگام ارزیابی تابع توزیع تخمین زده شده در یک نقطه، زمان اجرا نیز یک مسئله است**. پیاده سازی با استفاده از کوواریانس های مشترک در Mathematica به 276 ثانیه نیاز دارد، در حالی که در Matlab فقط 0.41 ثانیه است. اولین رویکرد شامل یک ماتریس مشترک، زمانی که در این نقطه جدید اعمال شود، 107 ثانیه در Mathematica و 0.20 ثانیه در Matlab طول می کشد. **من همچنین سعی کردم با پارامترهای تابع _EstimatedDistribution_** مانند _WorkingPrecision_، _AccuracyGoal_، _ParameterEstimator_ و غیره بازی کنم، هیچ پیشرفت قابل توجهی ندیدم. حداکثر، زمانی که _WorkingPrecision_ را به 5 کاهش دادم، توانستم زمان تخمین را به تنها 40 ثانیه کاهش دهم. **سوال من این است که آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد یا خیر. منظور من از بهتر **سریعتر است در حالی که دقت نسبتاً خوبی در برآوردها حفظ می شود**، در جهت Matlab که در اینجا ضمیمه کردم. شاید مشکلی با کد من وجود داشته باشد، یا خود رویکردها ذاتاً در Mathematica ناخوشایند هستند. هر پیشنهادی ب
|
برازش آهسته مخلوط هنگام داشتن ماتریسهای کوواریانس نامطلوب. چگونه آن را سریعتر کنیم؟
|
10338
|
من نسبتاً با _Mathematica_ (نسخه 7) تازه کار هستم، پس لطفاً مرا تحمل کنید... من برنامه ای را در _Mathematica_ کپی کردم که در ابتدا به زبان C نوشتم (توالی OEIS A191837 را تولید می کند). مشکل این است که هر بار که من تغییری در تابع 'nCk' ایجاد می کنم، اولین ارزیابی چاپ نمی شود. من باید ارزیابی را متوقف کنم و دوباره آن را شروع کنم تا نتیجه تغییر خود را ببینم. چه چیزی را از دست داده ام؟ همچنین، آیا کسی راهنمایی در مورد چگونگی فشردهتر کردن کد دارد؟ برای[smnds = 4; m = 6، smnds <= 60، m += 6، s = {}; sum = smndct = pct = 0; برای[p = 5، p < m/2، p += 2، اگر[PrimeQ[p] && PrimeQ[m - p]، اگر[جمع + p > m، شکست[]]; اگر [smndct++ < smnds - 1، sum += p]; AppendTo[s, p]; pct++]]; اگر[pct >= smnds، sdf = محدوده[smnds]; در حالی که[nCk[طول[ها]، smnds]]] ]; (* زیرمجموعه ها[] از حافظه زیادی استفاده می کنند، بنابراین هر ترکیب را یکی یکی پردازش کنید. *) nCk[vy_, vz_] := بلوک[{indx = ns = vy، i = rs = vz، ct = tot = 0} ، اگر[(sdf[[1]] - 1) == (ns - rs)، برای[ct = 1، ct <= rs، ct++، tot += s[[sdf[[ct]]]]]; اگر[tot == m، چاپ[a(، smnds/2، ) = ، tot]; smnds += 2; m - = 6; بازگشت[نادرست]، بازگشت[نادرست]]]; while[sdf[[i]] == indx && i > 1, --i; --indx]; sdf[[i]] += 1; i++; در حالی که[i <= rs، sdf[[i]] = sdf[[i - 1]] + 1; ++i;]; برای[ct = 1، ct <= rs، ct++، tot += s[[sdf[[ct]]]]; اگر [tot > m، Break[]]]; اگر[tot == m، چاپ[a(، smnds/2، ) = ، tot]; smnds += 2; m - = 6; بازگشت[نادرست]]؛ بازگشت[درست]];
|
ارزیابی اول شکست می خورد
|
44625
|
چگونه می توانم دو قسمت توان توابع نمایی را در Mathematica جدا کنم؟ من یک عبارت شبیه به این دارم: a*b*Exp[u+v]+c*exp[u] میخواهم «Exp[v]» را صفر کنم. برای این هدف، باید «Exp[u+v]» را به «Exp[u]*Exp[v]» گسترش دهم، سپس «Exp[v]-> 0» را تنظیم کنم. چگونه می توانم «Exp[u+v]» را به «Exp[u]*Exp[v]» در Mathematica گسترش دهم؟
|
چگونه می توانم دو قسمت توان توابع نمایی را جدا کنم؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.