_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
41828
|
در اینجا سؤالات زیادی در مورد مفروضات وجود دارد. بسیاری از آنها مشکل خاصی دارند. به همین دلیل است که می خواهم یک سوال را به کلی ترین شکل بپرسم. چرا Mathematica این فرض [{x < 0}، ادغام[1/x، x]] را به عنوان Log[x] و نه -Log[-x] را حل میکند؟
|
یک سوال دیگر در مورد فرضیات و ادغام
|
11408
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه همه نمادهای تعریف شده توسط کاربر را پاک کنم؟ در طول توسعه بسته، همه چیز اغلب به هم میخورد. (به خصوص هنگام بازی با نمادها) آیا راه ساده ای برای تنظیم مجدد MMA از داخل یک نوت بوک وجود دارد (Maple دارای Restart است)؟
|
چگونه از راه اندازی مجدد در طول توسعه جلوگیری کنیم؟
|
13535
|
من یک هسته به نام A در یک نوت بوک و نوت بوک دیگر با هسته B دارم، چگونه می توانم B را از A بکشم؟
|
چگونه می توانم یک ارزیاب را از دیگری بکشم؟
|
9734
|
چگونه می توان تعداد ثابتی از راه حل ها را برای $x+y=1$ بدست آورد؟ به عنوان مثال، من 4 راه حل می خواهم: $(1,0),(2,-1),(3,-2),(-2,3)$ می خواهم این کار را روی معادلات بزرگتر مانند $x+ نیز انجام دهم. y+...=1$ و سپس می خواهم این مقادیر را روی یک نمودار رسم کنم. من فقط برای به دست آوردن این راه حل ها به کمک نیاز دارم، سعی کردم این کار را با Solve انجام دهم اما نتوانستم این کار را انجام دهم. توجه داشته باشید که من میتوانم این کار را با استفاده از Loops انجام دهم، من فقط بررسی میکنم که آیا راه مناسبی از طریق استفاده از «Solve» یا یک تابع داخلی دیگر وجود دارد یا خیر.
|
چگونه می توان تعداد ثابتی از راه حل ها را برای $x+y=1$ بدست آورد؟
|
57339
|
من آرایه ای از 800000 داده دارم که با فاصله زمانی 1.1 ثانیه اندازه گیری شده است. داده های نوسانی است اما رانش خطی واضحی دارد. من می خواهم این رانش خطی را حذف کنم. اما برآوردهای «FindFit» و «Fit» بسیار بد بوده است. در اینجا تلاش من با 'FindFit' model = e*x + noise[[1]] است. fit = FindFit[نویز، مدل، {e}، x] {e -> -0.0430509} مقدار `e` کاملاً آشکارا اشتباه است. باید در حدود `0.040- باشد. آیا راه های بهتری برای یافتن و حذف روندهای خطی از داده ها وجود دارد؟ خیلی ممنون. داده ها را می توانید در اینجا پیدا کنید: https://www.dropbox.com/s/xg2w6d4a6bpaejk/data.dat
|
حذف دریفت خطی از داده های نوسانی
|
5350
|
> **تکراری احتمالی:** > چرا دکمه[ … , ChoiceDialog[] ] قسمت جلویی را مسدود می کند؟ **هشدار: کد زیر ممکن است جلسه شما را مسدود کند، مانند من. باید منتظر گفتگو بمانم که بپرسد اگر این اتفاق بیفتد بهروزرسانی پویا را لغو کنم یا خیر. این را با یک هسته تازه اجرا کنید: دکمه[فشردن این دکمه ممکن است جلسه شما را مسدود کند!، InputString[چیزی تایپ کنید، (یا فقط Enter را فشار دهید)]] و دکمه را فشار دهید. سپس سعی کنید با گفتگو تعامل داشته باشید. من یک مکاننمای انتظار در حال چرخش را میبینم، سپس باید اجرای پویا را دو بار Abort کنم تا کنترل Mathematica را دوباره به دست بیاورم (هسته خارج میشود). هیچ موردی در زیر «مشکلات احتمالی» برای «InputString» یا «Button» پیدا نکردم که بتواند این را توضیح دهد. 1. آیا این یک اشکال است؟ 2. چگونه می توانم از کاربری که روی دکمه کلیک می کند ورودی دریافت کنم؟ نسخه 8.0.4 در Mac OSX.
|
InputString در دکمه Mathematica را مسدود می کند
|
2760
|
در کد زیر، مقدار نمایش داده شده در کنار لغزنده ممکن است صحیح باشد، و باید نتیجه مقدار «x» برای «cyL» و مقدار «x» برای تغییر در موقعیت لغزنده باشد. موقعیت لغزنده 0 باید اولین مقادیر x را در این خطوط ارائه کند. حال اگر x را در خارج از تابع پس از جابجایی لغزنده ها ارزیابی کنم، فقط موقعیت لغزنده را برمی گرداند نه مقدار x را از تابع. چگونه می توانم متغیر را دریافت کنم تا مقدار صحیح هر لغزنده را برگرداند؟ با تشکر cyL[x_] := 58.77000000000046` - 3.557000000000158` x - 3.525333333333144` x^2 + 4.9879999999999908` x^3 1.3386666666666487` x^4; cyA[y_] := -35.13365403304179` - 0.009572400388682331` y + 0.08989310009715228` y^2 - 0.01687071400383` y^2 - 0.0168707148299 تغییر[x_] := -0.17006802721089645` + 62.92517006802724` x - 6.802721088435384` x^2; ستون[{{Slider[Dynamic[x، Automatic]]، Dynamic[cyL[change[x]]]}، {Slider[Dynamic[g, Automatic]]، Dynamic[cyA[change[g]]]}}]
|
سوال تابع پویا غیر مستند
|
46948
|
من سعی می کنم دایره واحد را تحت توابع هنجارهای مختلف تجسم کنم، در اینجا کد این است: ContourPlot[{ Abs[x]^(1/2)+Abs[y]^(1/2)==1، Abs[x] + Abs[y] == 1, x^2+y^2==1, Abs[x]^3+Abs[y]^3==1, Max[Abs[x], Abs[y]] = = 1 }، {x، -1.1، 1.1}، {y، -1.1، 1.1} ] میخواهم برای هر دایره یک افسانه اضافه کنم، چگونه میتوان این کار را انجام داد؟
|
اضافه کردن یک افسانه نمایش عبارت برای هر کانتور؟
|
5356
|
با فشار دادن دکمه زیر، قسمت جلویی من مسدود می شود. یک کادر محاورهای سفید رنگ نشده ظاهر میشود، سپس کاملاً یخ میزند، و من باید به زور قسمت جلویی را بکشم. استفاده از CPU در این مدت صفر می ماند. دکمه[پرسش، اگر[ChoiceDialog[OK?]، Print[OK!]]] چرا این اتفاق می افتد؟ راه صحیح درخواست تایید قبل از اقدام چیست؟ * * * **پاسخ ها:** اولین سوال من در زیر و در کامنت توسط @JohnFultz پاسخ داده شده است: از 'Button[..., Method -> Queueed] استفاده کنید. اما این یک دکمه را ایجاد می کند که در حالی که ارزیابی ها ادامه دارد کار نمی کند. من به دکمه ای نیاز دارم که حتی در هنگام ارزیابی کار کند. من به راه حل زیر رسیدم: Button[Ask, CreateDialog[ Column[{OK?، ChoiceButtons[{OK}، {Print[OK!]; DialogReturn[]}]}]]] «CreateDialog» بلافاصله بدون انتظار برای ورودی بازمیگردد، بنابراین قسمت جلویی مسدود نمیشود. عملکرد به طور کامل به دکمه گفتگو منتقل می شود. میتوانید تست کنید که دکمه حتی در زمانی که «مکث[10]» در حال ارزیابی است، بلافاصله کار میکند و واکنش نشان میدهد. * * * به نقل از دو روشنگرترین نظر: > روش «پیشگیرانه» ارزیابیهای صف (مثلاً Shift+Enter) را قطع میکند تا کار خود را انجام دهد و خود نمیتواند قطع شود. به عنوان مثال، شما نمی توانید یک محاسبه پیشگیرانه را انجام دهید. ChoiceDialog در حال نصب رابطی است که > به طور مستقل به توجه هسته Mathematica نیاز دارد، اما نمی تواند > آن را دریافت کند، زیرا Button تنها توجه هسته را دارد - John Fultz > Button[..., Method-> Preemptive] ( مقدار متد پیشفرض) و > InputString[] عملاً دقیقاً مخالف یکدیگر هستند. > Button[..., Method->Preemptive] رابط کاربری را متوقف میکند (که باعث میشود پاسخ به رویدادها متوقف شود) تا زمانی که محاسبه کامل شود. > InputString[] محاسبات را متوقف می کند تا زمانی که کاربر مقداری > وارد کند. هنگامی که این دو را با هم ترکیب می کنید، رابط کاربری منتظر است تا محاسبات تکمیل شود در حالی که در همان زمان محاسبات در انتظار > ورودی رابط کاربری است. - راگفیلد
|
چرا دکمه های دارای ChoiceDialog قسمت جلویی را مسدود می کنند؟
|
41998
|
من از Mathematica نسخه 9.0.1 استفاده می کنم. matA = DiagonalMatrix[ConstantArray[1, 3]]; matB = Normal[SparseArray[{Band[{1, 1}] -> 200, Band[{1, 2}] -> -100, Band[{2, 1}] -> -100}, {3, 3 }]]؛ «{matA، matB}» {{{1، 0، 0}، {0، 1، 0}، {0، 0، 1}}، {{200، -100، 0}، {-100، 200 را می دهد. , -100}, {0, -100, 200}}} `e1 = مقادیر ویژه[{matB, matA}]` یک error: > Eigenvalues::exnum: Eigenvalues ماتریسی با عناصر غیر عددی یا > دقیق دریافت کرده است. >> `e2 = Eigenvalues[N@{matB, matA}]` پاسخ می دهد: {341.421, 200., 58.5786} **سوال:** چرا 'e1` وقتی هر دو ماتریس عددی هستند، خطا می دهد؟ من نمیدانم چرا «N@{matB, matA}» برای دریافت مقادیر ویژه آنها مورد نیاز است.
|
چرا مقادیر ویژه ماتریس ها را غیر عددی می دانند
|
6822
|
من تعجب کردم که آیا راهی برای خودکار کردن فرآیند یافتن راهی برای کاشی کاری یک کاشی در یک مربع وجود دارد؟ ایده این است که کاشی را با ماتریس $0$s برای فضای خالی و $1$s برای فضاهای پر شده مانند در $\\{\\{0,1,1\\}, \\{1,0,0 نشان دهیم. \\}\\}$. ![کاشی سپس تابع باید دو لیست به عنوان آرگومان داشته باشد (نماینده کاشی و ناحیه) و باید راه هایی را (در صورت وجود) برای انجام کاشی کاری پیدا کند. این برای من مشکل بسیار سختی است، من سعی کردم با Plus بازی کنم، به طوری که اگر ماتریس نتیجه $2$ باشد به این معنی است که کاشی با هم همپوشانی دارد در حالی که اگر $0$ باشد شکافی وجود دارد اما من نمی توانم یک شکاف پیدا کنم. روشی برای گفتن به _Mathematica_ که آنها باید با منطقه مناسب باشند.
|
کاشی کاری مربع
|
2304
|
در نظر بگیرید: لیست = {100,102,103,99,106,107,104,112} من میخواهم در نظر بگیرم، فقط حرکات بزرگ آن سری زمانی را استخراج کنم. در این حالت از نقطه مرجع متحرک بزرگتر از 5 حرکت می کند. کد کاذب به این صورت خواهد بود: بیایید فرض کنیم که شما داده x(t) را برای t=1 به T دارید، شما از اولین نقطه داده شروع می کنید، z(1) = x(1). if abs(x(2)-z(1))> دلتا، z(2)= x(2)، elseif abs(x(3)-z(1))> دلتا، z(2)= x(3 ، elseif abs(x(4)-z(1))> دلتا، z(2)= x(4)، اگر abs(x(5)-z(2))> دلتا، z(3) = x(5) , elseif abs(x(6)-z(2))>دلتا، z(3)= x(6)، if abs(x(7)-z(3))>دلتا، z(4)=x( 7) endif endif endif من سعی کردم بنویسم آن را با یک عبارت «If»، اما من نمیدانم چه زمانی آزمون من قرار است انجام شود، به این ترتیب، چند «If» باید تودرتو شود. اگر [Abs[list[[2]]-list[[1]]]>5، لیست[[2]]، If[Abs[list[3]]-list[[1]]>5، لیست[ [3]].... در اینجا این فرآیند در «list[[5]]» با «Abs[list[[5]]-list[[1]]=6» در این مرحله، «list[[ 5]]` نقطه مرجع جدید من می شود: اگر [Abs[list[[6]]-list[[5]]]>5، لیست[[6]]، If[Abs[list[7]]-list[[5]]>5، لیست[ [7]].... بنابراین خروجی مورد نظر من به شرح زیر است: {100,106,112} من کاملاً مطمئن هستم که این نوع عملیات نام دارد اما من آن را نمی دانم. شبیه یک «While[]» یا «برای[]» بود، اما نمیتوانم آن را بفهمم. لطفا به من اطلاع دهید که چگونه سوال را بهبود بخشم.
|
ساده سازی عبارات If تودرتو
|
1119
|
Mathematica دادههای داخلی متعددی برای **علم** و *ریاضی** دارد. هر اولین فراخوانی یک تابع داده در یک جلسه جدید Mathematica، شاخصها را مجدداً راهاندازی میکند (دادهها را دانلود کنید). آیا راهی برای ذخیره این داده ها به صورت محلی وجود دارد تا در زمان تماس بعدی پس از راه اندازی مجدد Mathematica صرفه جویی شود؟  **======== ویرایش: افکار بیشتر با پاسخ لئونید ========* * پس از اینکه لئونید پاسخ خود را ارسال کرد، تصمیم گرفتم این سوال - عنوان و محتوا را به روز کنم. به هر حال در مورد این سوال می پرسم - پس می توانم این کار را اینجا انجام دهم. نکته در این نیست که داده ها ذخیره شده اند یا نه، بلکه واقعاً در روشی برای سرعت بخشیدن به فرآیند بارگذاری است. من فقط کش و بارگذاری را اشتباه گرفته ام. من نمی خواهم بهترین پاسخ را از اسپارتاکوس بگیرم، زیرا او به آنچه که من پرسیدم به طور ایده آل پاسخ داد، متشکرم. اما از لئونید بسیار ممنونم که پاسخ خود را ارسال کردید. به هر دوی شما 1+ کنید.
|
داده های داخلی Mathematica: آیا آنها ذخیره می شوند؟ چگونه سرعت بارگذاری را افزایش دهیم؟
|
9733
|
من میخواهم از یک کنترلکننده رویداد برای توقف صحبت استفاده کنم: Speak[ExampleData[{Text, DonQuixoteISpanish}]] تنها راهی که میتوانم جلوی این کار را بگیرم، راهاندازی مجدد mathematica است!
|
چگونه می توانم صحبت را قطع کنم؟
|
32009
|
من می خواهم نقطه ای را در منحنی Bezier پیدا کنم که نزدیکترین نقطه به نقطه دیگری است. نکته دشوار این است که چون منحنیهای Bezier میتوانند حلقه بزنند، تابع فاصله میتواند چندین حداقل محلی در طول منحنی داشته باشد. من فکر کردم ساده ترین راه برای یافتن نقطه ای که دنبال آن هستم استفاده از NMinimize است. بنابراین من یک منحنی ایجاد می کنم، یک BezierFunction ایجاد می کنم و سپس از NMinimize استفاده می کنم. در اینجا من سعی میکنم نزدیکترین نقطه Bezier به {9،5} را پیدا کنم: bezXY = {{3, -9}, {3., -4}, {14, -4}, {16, -12}} ; bezF = BezierFunction[bezXY]; dist2D[p_, q_] := Sqrt[Apply[Plus, (p-q)^2]]; NMinimize[{dist2D[{9, 5}, bezF[t]], 0 <= t <= 1}, t] با خطاهای متعدد شکل: Part::partw: قسمت 2 از BezierFunction[1،{{0.،1.}}،{3}،{{{3.،-9.}،{3.،-4.}،{14.،-4.}،{16. ,-12.}},{}},{0},MachinePrecision,Unevaluated][t] وجود ندارد. >> من معتقدم مشکل این است که NMinimize مقادیر bezF را خارج از [0,1] می دهد، در این صورت bezF نقطه ای را بر نمی گرداند. محدود کردن دامنه t به [0,1] متأسفانه مشکل را حل نمی کند - این خط خطاهای مشابهی ایجاد می کند: NMinimize[{dist2D[{9, 5}، bezF[t]]، 0 <= t <= 1} , {{t, 0, 1}}] من سعی کردم bezF را به روشهای مختلفی بپیچانم تا همیشه چیزی معتبر را برگرداند. این یک تلاش معمولی است: bezF2[v_] := bezF[حداکثر[0، حداقل[1، v]]]; اگر من از bezF2 به جای bezF در تماس NMinimize استفاده کنم، آن نیز با چندین خطا از کار می افتد. نوشتن bezF2 به عنوان یک ماژول باعث بهبود اوضاع نمی شود. من دقیقاً مطمئن نیستم که اینجا چه مشکلی دارد، بنابراین مطمئن نیستم که چگونه آن را برطرف کنم. هر گونه راهنمایی قدردانی خواهد شد. هرچه دقیق تر و کاربردی تر باشد بهتر است. متشکرم
|
استفاده صحیح از NMinimize
|
855
|
هنگامی که معادله دیفرانسیل را به صورت عددی با استفاده از 'NDSolve' حل می کنیم، گاهی اوقات خطاهایی مانند **NDSolve::mxst:** _به حداکثر مراحل رسیده_ طبق اسناد Mathematica راه حل افزایش MaxSteps است. برای مثال، اگر از «MaxSteps -> 100» و محدودیت x 0 تا 100 استفاده کرده باشید، اما Mathematica تا «x=50» محاسبه شده باشد، افزایش مراحل «MaxSteps -> 200» مشکل شما را حل خواهد کرد. مشکل من این است که از mathematica به دست آوردم - در هنگام ارزیابی In[212]:= NDSolve::mxst: حداکثر تعداد 10000 مرحله در نقطه x == 2.1685790754404513`*^-14 رسیده است. بنابراین حتی اگر بخواهم برای «x» از حد 0 به 2 برسم، قدم های من باید 10^14 برابر بزرگتر باشند. زمان محاسباتی عظیمی را می طلبد. برای پردازنده core i3 چقدر ممکن است طول بکشد؟ **آیا راه دیگری برای محاسبه سریع یا حل این مشکل maxsteps به روش دیگری وجود دارد؟** ODE من: v[x_] := {v1[x], v2[x]} ; ini = v[0] == {1، 0}; soln = NDSolve[LogicalExpand[I v'[x] == H.v[x] && ini]، {v1، v2}، {x، x1، x2}] که در آن H ماتریس است
|
MaxSteps و مسئله زمان محاسبه برای حل معادله دیفرانسیل در Mathematica
|
21197
|
من در حال انجام تحلیل برداری هستم. من متوجه شده ام که عبارت زیر در _Mathematica_ ساده نمی شود: Simplify[Dot[x, y] - Dot[y, x]] فکر می کنم دلیل آن این است که x و y می توانند ماتریس باشند، بنابراین به طور کلی این عمل انجام می شود رفت و آمد نیست اما برای یک بردار، رابطه کموتاسیون باید برقرار باشد. چیزی که من نمی دانم این است که چگونه به _Mathematica_ بگویم که x و y را بردار در نظر بگیرد. همچنین، چگونه می توانم «Cross[x + y, z]» را به «Cross[x, y] + Cross[y, z]» تبدیل کنم؟ من سعی کردم از «Expand» و «ExpandAll» استفاده کنم اما هیچ کدام جواب نداد. BTW، در _Mathematica_، آیا می توان یک بردار ردیف/ستون انتزاعی را بدون تعیین صریح تعداد ورودی ها تعریف کرد؟
|
چگونه یک عبارت برداری را ساده کنم؟
|
6247
|
**توجه:** این سوال زمانی پرسیده شد که Mathematica 8 آخرین نسخه منتشر شد. نسخه 9 دارای پشتیبانی داخلی برای رندر حجم از طریق «Image3D» است. * * * نمونه ای در سایت wolfram.com وجود دارد که برخی از داده های پزشکی ارائه شده به صورت سه بعدی را نشان می دهد. متاسفانه هیچ کدی وجود ندارد، فقط یک انیمیشن است.  توجه داشته باشید که داده ها به صورت یک بدنه سه بعدی جامد نشان داده می شوند، نه تنها برش های دو بعدی آن مانند مثال در صفحه doc از بافت. با توجه به یک بافت سه بعدی، چگونه می توان با استفاده از Mathematica چنین تجسمی از یک جسم جامد سه بعدی ایجاد کرد؟ داده های حجمی را در صفحه doc Texture، در بخش Applications -> Volume Rendering پیدا خواهید کرد. متوجه شدم چیزی در CUDALink وجود دارد. متأسفانه نمی توانم آن را امتحان کنم (سخت افزار آن را ندارم)، اما به نظر کاملاً متفاوت از تصویری است که در بالا به آن پیوند دادم، بنابراین فکر می کنم باید یک راه مستقل برای تولید تصویر بالا وجود داشته باشد. [با سختافزار Sjoerd (خیلی جالب است، حرکات کاملاً روان هستند):]  پیوند به نسخه MathGroup این پست.
|
چگونه اجسام جامد را با استفاده از رندر حجمی نشان دهیم؟
|
9487
|
بر این اساس، میخواهم قسمت جلویی mathematica را بدون کادرهای محاورهای آزاردهنده ببندم. چرا سعی می کنم این کار را انجام دهم؟ من یک اسکریپت bash دارم که اینگونه است: #!/bin/bash mathematica bfile01.nb pid1=$(pgrep mathematica) kill -9 $pid1 ! [ -z `pidof mathematica` ] || mathematica bfile02.nb pid2=$(pgrep mathematica) kill -9 $pid2 ! [ -z `pidof mathematica` ] || mathematica bfile03.nb بنابراین این فقط یک اجرای سریالی از چندین فایل mathematica است که هر کدام یک سلول اولیه در خود دارند. من متوجه شدم که اگر قسمت جلویی را نبندم، فایل بعدی راهاندازی نمیشود و کشتن فرآیند در ترمینال یونیکس چندان کمکی نمیکند (بسیار عجیب است، زیرا این فقط در ریاضیات اتفاق میافتد) بنابراین فکر یا ایدهای دارید؟ # ویرایش 2: استفاده از یک فایل اسکریپت mathematica در اینجا یک فایل mathematica است که من آن را به یک اسکریپت تبدیل کردم: وقتی آن را chmod می کنم و آن را اجرا می کنم، یک سری پیغام خطا دریافت می کنم که اجازه نمی دهد ارقام من از Plot3D یا ذخیره شوند. ContourPlot. اگر میخواهید فایل پیوست شده (test3.m) را اجرا کنید، میخواهید مسیر ذخیره فایل، Export را در آخرین خط فایل تغییر دهید. ## پیام های خطا: > عمومی::stop: خروجی بیشتر ReplaceAll::reps در طول این محاسبه متوقف می شود. # ویرایش 3: در فایل test3.m، تغییرات زیر را انجام دادم: «hSol =» را به «hSol[x_?NumericQ, y_?NumericQ, t_?NumericQ]» تغییر دادم (فایل آپلود شده است). این پیامهای خطایی را تغییر داده است: > Part::partw: قسمت 3 InterpolatingFunctionDomain[hSol] وجود ندارد. > > Set::shape: فهرستهای {TMin، TRup} و > InterpolatingFunctionDomain[hSol][[3]] یک شکل نیستند. > > Set::shape: لیست های {nX، nY، nT} و {} یک شکل نیستند. واضح است که وقتی به عنوان یک دفتر ریاضی اجرا میشود، هرگز این خطاها را دریافت نکردم. # ویرایش 4: به نظر می رسد اشتباهاتم را بعد از آخرین نظر روبنکو تصحیح کرده ام. فایل جدید در اینجا ضمیمه شده است. مشکلی که من داشتم این است: هنگامی که بسته ایجاد شد (فایل m)، وقتی در یک ویرایشگر متن باز شد، همه خطوط با (**) کامنت شدند که نمیدانم چرا. با این حال، خلاص شدن از شر نظرات، متنی را که قبلاً برای استفاده نکردن کامنت گذاشته بودم، بی کامنت کرد. که منجر به پیام های خطا شد.
|
بستن قسمت جلویی از داخل
|
7177
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه همه نمادهای تعریف شده توسط کاربر را پاک کنم؟ روش عادی بازنشانی هسته Mathematica به حالت اولیه آن از طریق رابط نوت بوک است: منوی «ارزیابی»، آیتم «خروج هسته»، زیر منوی «محلی»، سپس دکمه تأییدکننده «خروج» در کادر محاوره ای به دست آمده. من این کار را آنقدر انجام می دهم که انگشتانم صدای ضربان طبل را بدانند: «Alt-V Q L Q». اما من واقعاً به راهی نیاز دارم که بتوانم همه چیز را از طریق کد به حالت عادی برگردانم. فکر میکنم میتوانم به ClearAll /@ Names[Global`*] یا حتی Remove /@ Names[Global`*] بروم که بسیاری از کارهایی که من میخواهم را انجام میدهد، اما به نظر من واقعاً بینقص به نظر میرسد و اینطور نیست. واقعاً بازنشانی کامل سیستم را تضمین می کند - حداقل من فکر نمی کنم. ابزار باستانی «CleanSlate» نیز وجود دارد که می توانم از داخل یک نوت بوک یا بسته با آن تماس بگیرم، اما شایعاتی مبنی بر منسوخ شدن و پشتیبانی نشدن آن شنیده ام:  تلاش من برای جستجوی اسناد و  برای چیزی شبیه «تنظیم مجدد» یا «راهاندازی مجدد» یا «پاک کردن» هیچ چیز مفیدی به همراه نداشت. نصیحت؟ **ویرایش**: اگر نمیپرسید، من این را برای بستههای بزرگ تست واحد میخواهم، جایی که میخواهم اسکریپتهای تست واحد را بازنشانی کنم تا بتوانم مقادیر قطعی برای نتایج «محصول[]» خاص داشته باشم. ارزیابی ها **ویرایش**: «خروج[]» و «خروج[]» را پیدا کردم. ممکن است تا جایی که بتوانیم به آن نزدیک شویم. من هیچ تفاوتی در آنها نمی بینم![ گرافیک ریاضیات] (http://i.stack.imgur.com/ng4i2.png)
|
آیا ریست سیستم وجود دارد؟
|
16712
|
من لیستی از تیک تیک های سهام دارم. آیا می توان اطلاعات قیمت را در یک دوره زمانی به صورت یکجا بارگیری کرد، یا انواع دیگر اطلاعات را در چند سهام به صورت یکجا دانلود کرد؟
|
چگونه می توانم اطلاعات قیمت چند سهم را همزمان دانلود کنم؟
|
48244
|
من سعی می کنم حاصل ضرب یک دنباله از ماتریس ها را با استفاده از دستور ParallelDo محاسبه کنم. البته، اگر از دستور ساده تر «Do» استفاده کنم، می توانم محاسبات را انجام دهم. برای تنظیم مشکل فعلی خود، جدول ماتریس های خود را در نظر گرفته ام (با مقادیر کم اهمیت دیگری): R = ParallelTable[i*IdentityMatrix[2], {i, 0, n}] و اکنون، می خواهم چیزی شبیه به: g = IdentityMatrix[2]; Do[g = R[[i]].g، {i، 1، n}] برای کاهش زمان محاسبات، میخواهم از «ParallelDo» استفاده کنم. کسی میتونه کمکم کنه لطفا؟
|
استفاده از محاسبات موازی برای ساخت ماتریس به صورت بازگشتی
|
51163
|
من اخیرا در حال خواندن مقاله زیر در مورد تکنیک های تجسم با استفاده از بیضی برای به دست آوردن بینش آماری بودم. تجسم بیضوی برای نگاه کردن به همبستگی ها به طور خلاصه در این تابلو نیز لمس شده است. بینش های بیضوی: درک روش های آماری از طریق هندسه بیضی چند نمودار در مقاله در مورد ترسیم سریع همبستگی بین داده های پیچیده وجود دارد که به نظر من بسیار مفید بود و می خواهم آنها را تکرار کنم. داشتن تابعی برای تجسم همبستگیهای پیچیده برای بسیاری از افراد مفید خواهد بود... با این حال، مهارتهای من در MMA کمی کم است...! .stack.imgur.com/XJz6R.png) 
|
تجسم: بینش بیضوی نسبت به مجموعه های داده…
|
41331
|
من یک سری معادلات PDE دارم که با NDSolve برای متغیرهای خاص $a$ و $b$ حل می شوند - اکنون، من می خواهم خروجی را در یک زمان $t$ به عنوان تغییر $a$ و $b$ ببینم. بنابراین من به یک فرمول حلقه فکر می کردم، که در آن هر دو متغیر افزایش می یابند، PDE ها حل می شوند و خروجی برای زمان $t$ ذخیره می شود. من مطمئن نیستم که چگونه این را در ریاضیات پیاده سازی کنم، یا اینکه آیا این بهترین راه برای انجام آن است یا خیر - در نهایت می خواهم از خروجی ها برای برازش منحنی به برخی از داده ها استفاده کنم. هر گونه پیشنهادی قدردانی خواهد شد!
|
حلقه زدن با NDSolve؟
|
40062
|
من می خواهم مقادیر یک جدول را رسم کنم به عنوان مثال: جدول = {0.456، 0.7899، 1.3456، 9.8908} اما می خواهم نقاط (x,y) مانند: (0,0.456), (1,0.7899),(2, 1.3456)، (3،9.8908) و ستایش ListPlot نمودار مقادیر x را از محدوده تولید می کند. `{1,10}`، بنابراین نقاطی مانند: `(1,0.456),(2,0.7899),(3,1.3456)...` چگونه می توانم از نقاط $0$ که توضیح دادم به نمودار تغییر دهم؟
|
ListPlot: محدوده از $0
|
26873
|
پایان ترم است و من استادی دارم که از من میخواهد پرینت فایلهای nb را که روی آنها کار کردهام را پرینت کنم. من 33 فایل جداگانه دارم، و میخواستم بدانم آیا راه آسانی وجود دارد که بتوانم همه این فایلها را به صورت دستهای با یک nb دیگر یا یک قالب سند ترکیب کنم تا چاپ کنم (pdf/rtf/doc/html هر چیزی واقعاً). هیچ چیز جالبی نباید در اینجا اتفاق بیفتد، اساساً من فقط باید آن را به یک فایل قابل چاپ تبدیل کنم و هر طرحی را که ساختهام حفظ کنم، و میخواستم همه آنها را در یک فایل واحد داشته باشم تا همه فقط در آن فایل باشد. دادههای موجود در این فایلها بسیار ساده هستند، عمدتاً فقط یک مسئله را با استفاده از ریاضیات به جای دستی ارزیابی میکنند. هیچ وابستگی بین هیچ یک از فایل ها به یکدیگر یا کتابخانه های خارجی وجود ندارد.
|
چندین فایل نوت بوک را در یک فایل pdf/rtf/word/etc ترکیب کنید؟
|
56332
|
من سعی می کنم یک FFT را با استفاده از یک تابع بازگشتی در _Mathematica_ برنامه ریزی کنم، اگرچه برنامه من در حال حاضر مرا به جایی نمی رساند. می توانید بگویید چه اشکالی دارد و چه کاری می توانم انجام دهم تا کار کند؟ برنامه من به شرح زیر است: (فرض می کنیم که a لیستی با اندازه $2^s$ برای مقداری عدد صحیح $s$ است) FFT[a_] := (n := طول[a]؛ اگر[n == 1، بازگشت [a], f := Exp[2 I Pi/n] o := 1 b := Drop[a, {1, Length[a], 2}; Drop[a, {2, Length[a], 2}] d := FFT[c]; := d[[{k}]] + o e[[{k}]] y[k + n/2] := d[[{k}]] - o e[[{k}]] o = o f] بازگشت[جدول[y[i]، {i، 1، n}]]])
|
برنامه نویسی یک FFT بازگشتی با Mathematica
|
41330
|
برای تخمین فرآیند VAR یک بعدی (که فرآیند AR است) میتوانید به راحتی از توابع «EstimatedProcess» یا «FindProcessParameters» مانند این استفاده کنید: نمونه = RandomFunction[ARProcess[{.2,-.4},.1]، {1,300} ]؛ EstimatedProcess[sample, ARProcess[{a,b},v]] (*یا*) FindProcessParameters[sample, ARProcess[{a,b},v]] حال فرض کنید نمونه آلفا داریم = {{.2,.1 }، {-.3،.2}}؛ سیگما = {{1.0،0}، {0.0.3}}؛ نمونه = Random Function[ARProcess[{alpha},sigma], {1,100}] که مبتنی بر فرآیند VAR دو بعدی است (من این تعریف را از مستندات «ARProcess» گرفتم). سپس هیچ یک از این دو روش کار نمی کند: EstimatedProcess[sample,ARProcess[{{{a1,a2}, {a3,a4}}}, {{v1,v2}, {v3,v4}}]] FindProcessParameters[نمونه، ARProcess[{{{a1,a2}, {a3,a4}}}, {{v1,v2}, {v3,v4}}]] آیا می توان فرآیند خودرگرسیون برداری را در Mathematica تخمین زد؟
|
تخمین فرآیند خودرگرسیون برداری (VAR).
|
43469
|
> NDSolve::ivone: مقادیر مرزی ممکن است فقط برای یک متغیر > مستقل مشخص شود. مقادیر اولیه ممکن است فقط در یک مقدار از متغیر مستقل دیگر مشخص شود. >> من همچنان این را دریافت می کنم، اگرچه می خواهم از NDSolveValue برای حل معادله دیفرانسیل زیر استفاده کنم: $\ u_{xx}-\frac{u_t}{\sqrt{t^2+x^2}}=-6u^5 +(8+4e)u^3-(2+4e)u $ که e یک پارامتر است، با شرایط اولیه $\ u(0.001,x)=tanh(x)، u_t(0.001,x)=0$ و شرایط مرزی $\ u(t,0)=0,u(t,6)=1 $ است. من عملیات های زیادی دارم که می خواهم روی راه حل انجام دهم، اما هر عملیات در وهله اول به دریافت راه حل بستگی دارد. این کدی است که من قصد دارم اجرا کنم تا هر آنچه را که می خواهم روی آن اجرا کنم: eps4 = 0; phi6m4 = NDSolveValue[{ D[u[t، x]، x، x] - D[u[t، x]، t]*1/Sqrt[t^2 + x^2] == -6 u[t ، x]^5 + (8 + 4 eps4) u[t، x]^3 - (2 + 4 eps4)u[t، x]، u[0.001، x] == Tanh[x]، مشتق[1، 0][u][0.001، x] == 0، u[t، 0] == 0، u[t، 7] == 1}، u، {t، 0.001 , 6}, {x, 0, 7}]; > NDSolveValue::ivone: مقادیر مرزی ممکن است فقط برای یک > متغیر مستقل مشخص شود. مقادیر اولیه ممکن است فقط در یک مقدار > متغیر مستقل دیگر مشخص شود. >>
|
خطاهای مقدار اولیه و مرزی
|
37423
|
به نظر نمی رسد که من نمی توانم IntegerListPlot را پیاده سازی کنم، یا چیزی در مورد آن در اسناد پیدا کنم. من فقط می توانم آن را یک تابع سفارشی فرض کنم. از این لینک میاد من نوت بوک _Mathematica_ را دانلود کردم، اما به نظر نمی رسد که طرح را تکرار کنم. در اینجا کد استفاده شده است: RiemannFSum[x_?NumericQ] := مجموع[PrimePi[x^(1/#)]/# & /@ Range[Floor[Log[2, x]]]] Show[Block[{$] DisplayFunction = Identity}، {IntegerListPlot[PrimePi[Range[50]]، PlotStyle -> سیاه]، IntegerListPlot[RiemannFSum /@ Range[50]]}]، AxesLabel -> TraditionalForm /@ {x، {StyleForm[HoldForm[f[x]]، FontColor -> Red]، StyleForm[PrimePi[x]، FontColor -> سیاه]}}] که _باید_ این را ایجاد کند:  اما برای من، فقط یک پیام خطا ایجاد می کند. استفاده از ListPlot کار می کند، اما نتیجه مطلوب نیست:  آیا چیزی را گم کرده ام؟
|
رسم با استفاده از IntegerListPlot
|
26875
|
من می خواهم _Mathematica_ را با پلتفرم تجارت الکترونیک ایتالیایی خود وصل کنم. برای اتصال باید یک کلاینت سوکت TCP را به سمت پلتفرم معاملاتی باز کنم و یک دستور رشته ارسال کنم. توضیحات سطح بالا (شبه کد) به این صورت است: - ایجاد سوکت tcp جدید در hostname=localhost و پورت = 5333 - ایجاد کانال - ایجاد کانال ورودی - ارسال درخواست در قالب رشته function=subscribe|item= <stockCode>|schema=ask1;bid1;last_price - پاسخ را بخوانید: اگر پاسخ مانند outcom=OK است، منتظر بهروزرسانی فشار باشید - بهروزرسانی فشار بخوانید - ببندید socket اما چگونه می توانم با استفاده از JLink این کار را انجام دهم: socket = new Socket(TCP_address, TCP_port = new PrintWriter(new OutputStreamWriter(socket.getOutputStream(), UTF-8) در = جدید BufferedReader (جدید InputStreamReader(socket.getInputStream) //send request to T3 out.println(messagge) . //اگر پاسخ نتیجه است=OK صبر کنید فشار داده while(true){ String update = in.readLine( //Thread to management push data }); } catch (UnknownHostException e) { //[...] } catch (IOException e) { //[...] } //[...] اما میخواهم بدانم آیا امکان اجتناب از جاوا و نت !
|
کلاینت سوکت TCP Mathematica به پلتفرم معاملاتی
|
857
|
بین Mathematica 5.2 و نسخههای بعدی، تغییری در تعیین اینکه کدام نوتبوک فوکوس ورودی پالت را دریافت میکند، ایجاد شده است که اگر مانند من از موس فوکوس-دنبال میکند، رفتار بسیار ناخوشایندی ایجاد میکند. برای کسانی که فوکوس-فالو-ماوس را نمیدانند: این حالت فوکوس ورودی صفحهکلید را به پنجرهای که در حال حاضر حاوی نشانگر ماوس است، میدهد. حال شرایط زیر را در نظر بگیرید: دو نوت بوک و یک پالت باز هستند (یکی از نوت بوک ها ممکن است پنجره راهنما باشد که در Mathematica اساسا فقط یک دفترچه یادداشت است). فرض کنید دفترچه اول در سمت چپ، دومی در وسط و پالت در سمت راست است. بگذارید همچنین بگوییم که من روی نوت بوک سمت چپ کار می کنم و اکنون می خواهم از پالت استفاده کنم. بنابراین ماوس را به پالت منتقل می کنم و دکمه ای را که می خواهم فشار می دهم. در Mathematica 5.2 این دقیقاً تأثیر مورد نظر را داشت: Mathematica به یاد آورد که آخرین بار با نوت بوک سمت چپ تعامل داشتم و ورودی تولید شده توسط پالت را در آنجا وارد کردم. اما در Mathematica 8.0 ورودی به جای آن در نوت بوک _right_ درج می شود. البته درک اینکه چگونه این اتفاق میافتد سخت نیست (و در واقع، مشکل به Mathematica محدود نمیشود، بلکه برای مثال با Gimp نیز رخ میدهد؛ اما این واقعیت که Mathematica 5.2 آن را درست انجام داده است، به من امیدوار میدهد که این فقط گزینهای است که باید آن را تغییر دهم. یا مقداری مقداردهی اولیه باید ویرایش کنم تا رفتار را دوباره به دست بیاورم). وقتی اشاره گر ماوس را از نوت بوک سمت چپ به پالت می برم، البته از نوت بوک سمت راست که در بین آن قرار دارد عبور می کند و بنابراین فوکوس روی ماوس، فوکوس ورودی صفحه کلید را به آن پنجره می دهد. البته وقتی به پالت میروم، دوباره فوکوس ورودی را از دست میدهد (که در نهایت فوکوس ورودی را دریافت میکند)، اما نسخههای جدیدتر Mathematica آشکارا ثبت میکنند که کدام پنجره آخرین فوکوس ورودی را داشته است و از _that_ برای تعیین اینکه پالت باید روی کدام نوت بوک عمل کند، استفاده میکند. بنابراین سوال من این است: آیا گزینه ای وجود دارد که بتوانم برای بازیابی رفتار قدیمی Mathematica-5.2 تنظیم کنم؟ یا اگر نه، آیا راهی برای دریافت آن با برنامه نویسی Mathematica وجود دارد (که می توانم آن را در یک فایل init قرار دهم)؟ **ویرایش** همانطور که در کامنتی به پاسخی که در همین مدت حذف شده بود گفتم، متوجه شدم که Mathematica 7 هنوز همان طور که من می خواهم رفتار می کند. بنابراین تغییر بدیهی است بین 7 و 8 معرفی شده است. من در اینجا اضافه می کنم تا اطلاعات برای کسانی که نمی توانند پاسخ های حذف شده را ببینند قابل مشاهده باشد (و در صورتی که پاسخ حذف شده از جمله نظرات ممکن است در نهایت به طور کامل از بین برود). همچنین توجه داشته باشید که (همانطور که در آن نظر نوشتم) «SelectedNotebook[]» به همین ترتیب تغییر می کند (یعنی فوکوس را بدون قید و شرط در نسخه 8 دنبال می کند، اما فقط در تعامل در نسخه 7 تغییر می کند).
|
آیا می توان رفتار فوکوس ورودی پالت Mathematica 5.2 را با نسخه 8.0 به دست آورد؟
|
4748
|
به نظر می رسد این یک سوال ساده باشد، اما من در انجام این کار با _Mathematica_ با مشکل مواجه هستم. در حال حاضر، من یک لیست مانند این دارم: data1={0, 0, 0, 0, 0, 0, 3, 1, 10, 3, 11, 1, 0, 0, 32, 0, 1, 0, 5 , 0, 2, 0, 25, 0, 1, 0, 1, 0, 0, 0, 0, 7, 0, 0، 0، 0، 13، 4، 0، 5، 0، 0، 2، 3، 4، 0، 0، 95، 4، 16، 11، 2، 0، 0، 81، 35، 0، 0، 0، 33، 0، 0، 0، 0، 0، 5، 42، 0، 0، 0}؛ من میخواهم «1997» را بعد از هر عنصر در فهرست وارد کنم و آن را جابهجا کنم، بهگونهای که اینطور به نظر برسد: «{{1997,0},{1997,0},{1997,0}...}». تا اینجای کار خیلی خوبه. متأسفانه، تنها راهی که من می دانم چگونه این کار را انجام دهم این است که به صورت دستی فهرستی با طول مساوی با «داده1» ایجاد کنم (70 «1997» پشت سر هم). من همچنین نمی دانم چگونه می توانم لیستی ایجاد کنم که فقط 70 1997 پشت سر هم باشد. من مستندات را جمعآوری کردهام و هر دستوری را که فکر میکنم امتحان کردهام، اما نزدیکترین چیزی که میتوانم به دست بیاورم یا توابع یا فهرستی است که شبیه «{{1997,0,1997,0,1997,0...}» و غیره است.
|
درهم آمیختن یک عدد در یک لیست طولانی
|
41332
|
من انتظار دارم که موارد زیر از شبکههای مشابه {Grid[{{1, 2}, {3, 4}}, ItemStyle -> {, , {{1, 1} -> Directive[30]}}، پسزمینه خروجی دهند. > {, , {{1, 1} -> Red}}, Frame -> All], Grid[{{1, 2}, {3, 4}}, ItemStyle -> {, , {{1, 1} -> Directive[Background -> Red, 30]}}, Frame -> All], Grid[{{NumberForm@1, 2}, {3, 4}}, ItemStyle -> {, , {{1, 1} -> Directive[Background -> Red, 30]}}, Frame -> All]} به جای  **بهروزرسانی:** موارد زیر باید شبکههای یکسانی تولید کنند و در واقع (تقریباً) این کار را میکنند - به شرطی که بین نسخههای مختلف Mathematica ترکیب و مطابقت داشته باشید. : {Grid[{{1, 2}, {3, 4}},ItemStyle -> {None, None,{{1, 1} -> Directive[30]}},Background -> {, , {{1, 1} -> Red}}, Frame -> All], Grid[{{1, 2}, {3, 4}}, ItemStyle -> {{} , {},{{1, 1} -> Directive[Background -> Red, 30]}}, Frame -> All], Grid[{{NumberForm@1, 2}, {3, 4}},ItemStyle -> {Automatic,Automatic, {{1, 1} -> Directive[Background -> Red, 30]}}, Frame -> All], Grid[{{Item[ 1, BaseStyle -> {Background -> Red, FontSize -> 30}],2}, {3, 4}},Frame -> All], Grid[{{Item[Style[1, 30], Background -> Red], 2}, {3, 4}},Frame -> All]} **V6:**  **V7**  **V8**  ** V9**  تقریبا این است که دومین Grid - شاید تمیزترین پیاده سازی - هنوز اجرا نشده است، اما شاید در V10...؟ (به عنوان یک یادداشت جانبی، n.b. بالشتک جایگزین («هیچکدام»، «خودکار»، «{}»،»،`}) برای رسیدن به مشخصات سلول در گزینه «ItemStyle» - شاید روزی موقعیتهای آرگومان به طور یکپارچهتر ترکیب شوند. با ساختار آنها ) **نسخه نهایی:** به نظر می رسد یک اشکال در ترکیب مقادیر برای گزینه پس زمینه با سایر استایل ها در یک واحد وجود دارد؟ دستورالعمل اما می توان با استفاده از هر دو مشخصات مطابق با اولین گرید بالا بر این مشکل غلبه کرد.
|
پس زمینه در ItemStyle
|
22976
|
من سعی میکنم شبیهسازی مجموعهای از فهرستها را با «Manipulate[]» و «ListLinePlot[]» ایجاد کنم. با این حال، از آنجایی که شبیهسازی من **با** محور $x$ از پیش تعریف شده ('DataRange -> {1, 500}') شروع میشود، فهرستها رفتار عجیبی دارند، یعنی آنطور که در نظر گرفته شده ترسیم نمیشوند. لیست ها **از محور $x$ تبعیت نمی کنند (که به درستی ترسیم شده است)، اما به جای آن همیشه در لبه سمت راست نمودار قرار دارند. کد من این است: randomWalk[x_]:=Accumulate[Prepend[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], x], 0]] exchange=Table[Subscript[asset, i] = randomWalk[500], {i, 1, 5}]؛ دستکاری[ListLinePlot[exchange[[همه، 1 ;; n]]، DataRange -> {1, 500}], {n, 3,500, 1}] آیا کسی میتواند به من راهنمایی برای حل این مشکل بدهد؟
|
مشکل DataRange در ListLinePlot در یک Manipulate
|
31440
|
من از عبارت N[(x - Sqrt[2] + Sqrt[3]*I + 10^-20*(1 + I))^50*(x - Sqrt[2] + Sqrt[3]*I) استفاده میکنم. ^25*(x - Sqrt[2] + Sqrt[3]*I + 2*10^-20*(1 + I))^13*(x - Sqrt[2] + Sqrt[3]*I + 3*10^-20*(1 + I))^12, 5000] برای تولید یک چند جمله ای بسیار بدشرایط. سپس از N[Expand[%, x], 5000] برای گسترش آن استفاده می کنم. در نهایت، من می خواهم از NSolve[%, x, 50] برای حل آن استفاده کنم. با این حال. هسته پس از سی دقیقه یا بیشتر از بین می رود، بدون اینکه نشان دهد حافظه آن تمام شده است. آیا این یک اشکال _Mathematica_ است؟ آیا اشکالی در روش جنکینز تراب وجود دارد؟ یا در کنترل دقیق _Mathematica_ اشکالاتی وجود دارد؟
|
مشکل در یافتن ریشه چند جمله ای
|
27271
|
با استفاده از برنامه نویسی پویا، می توانیم مراحل میانی را برای روابط بازگشتی ذخیره کنیم، مانند f[n_]:= f[n] = f[n-1] + f[n-2] اما، این فقط تعاریف مقادیر صریح را ذخیره می کند. n. اما من باید بتوانم _function definitions_ را ذخیره کنم، جایی که تعداد پارامترهای تابع به هر مرحله بستگی دارد. به طور خاص، من چیزی شبیه $$ t^{a_1 \cdots a_n} = A \, t^{a_1 \cdots a_{n-2}} + B \, t^{a_2 \cdots a_n} \\\ t دارم ^a = C^a \\\ t^{ab} = D^{ab} $$ که در آن همه $a_i$ شاخص هایی با مقادیر نامشخص هستند. این تعریف بازگشتی به من اجازه می دهد تا هر $t^{a_1 \cdots a_n}$ را به صورت ترکیبی از $C$ و $D$ بیان کنم. پیاده سازی این در ریاضیات آسان است: t[a_]:= c[a] t[a_,b_]:= d[a,b] t[a__]:= A t@@Most[بیشتر[{a}] ] + B t@@Rest[{a}] اما برای $n$ بالا، زمانهای محاسبه بسیار طولانی میشوند (و مخصوصاً به این دلیل که عملکرد من کمی پیچیدهتر از این است). این جایی است که ما معمولاً از برنامهنویسی پویا استفاده میکنیم، چیزی شبیه به: t[a__]:= t[a] = A t@@Most[Most[{a}]] + B t@@Rest[{a}] اما این چیزی نیست که ما نیاز داریم، زیرا اگر من t[a,b,c] را اجرا کنم، فقط برای «a»، «b» و «c» به معنای واقعی کلمه تعریف میکند، به این معنی که «t[b,a,c]» باید باشد مجدداً محاسبه می شود. این به این دلیل است که بهعنوان «Set» ذخیره میشود، و نه «SetDelayed»: t[a,b,c] = A c[a] + B d[b,c] چیزی که من نیاز دارم نوعی پویایی جادویی است. برنامه نویسی که تعاریف توابع را مانند t[a__] ذخیره می کند:= Magic.... =A t@@Most[Most[{a}]] + B t@@Rest[{a}] به طوری که وقتی اجرا می کنم t[a,b,c] t[a_,b_,c_] := A c[a] + B d[b,c] و غیره را ذخیره می کند. من پاسخ لئونید را برای این سوال بررسی کرده ام، اما نمی توانم به راحتی ببینم که چگونه آن را برای تعداد فزاینده ای از استدلال ها تطبیق دهم. هر ایده ای؟ پیشاپیش سپاس فراوان! **ویرایش** با تشکر از پاسخ لئونید، اکنون کمی درک می کنم که چگونه می توان این مشکل را حل کرد. متأسفانه، راهی که من به آن نیاز دارم، کمی پیچیده تر است. من چندین تعریف تابع دارم، با شرط، PatternTest، اختیاری و در کنار متغیرهای بازگشتی (در حال رشد) برخی از آنها را نیز دارم که نیستند. در ابتدا فکر کردم که خودم بر اساس پاسخ لئونید آن را بفهمم (از این رو قبول کردم)، اما این کار را نکردم. ایده این است که یک Wrapper Memoize بسازیم، که من آن را در اطراف تعریف تابع خود می پیچم تا تعاریف تابع را به خاطر بسپارد. مثالی در شبه کد: memoize[t[dot[a__], b_?EvenQ, c_:1]/;b!=c := .... برخی از تابع های بازگشتی t ... ] اولین چیزی که من سعی کردم این بود که همه الگوها را بازیابی کنید و آنها را با الگوهای «Unique[]» جایگزین کنید: ClearAll@memoize SetAttributes[memoize, HoldAllComplete] memoize[expr_SetDelayed] := (* ابتدا lhs و rhs *) را با[{funcLHS = Hold[expr] / بازیابی می کنیم. Hold[SetDelayed[x_, y_]] :> Hold[x] , funcRHS = Hold[expr] /. Hold[SetDelayed[x_, y_]] :> Hold[y]}، (* سپس نام الگوهای استفاده شده را بازیابی می کنیم *) با[{patternNames = First /@ Cases[funcLHS, _Pattern, Infinity]}، (* ما چند الگوی محلی می سازیم *) با[{varsExt = Table[Unique[]، {Length[patternNames]}]}، (* و lhs و rhs را در تابع الگوهای محلی قبلی *) با[{lhs = funcLHS / بیان میکنیم. قانون @@@ Transpose[{patternNames, varsExt}], rhs = funcRHS /. قانون @@@ Transpose[{patternNames, varsExt}]}, {lhs,rhs}/.{Hold[x_],Hold[y_]}:>SetDelayed[x,y] ]]]] و این کار می کند، اما هیچ کار مفیدی انجام نمی دهد اکنون باید قسمت مرکزی را با پاسخ لئونید جایگزین کنم، به این معنی که باید «vars» را به «lhs» و «rhs» تزریق کنم، با این سختی اضافی که «Length[vars]» برابر با «طول» نخواهد بود. varsExt]`. بنابراین این چیزی است که من امتحان کردم: ClearAll@memoize SetAttributes[memoize, HoldAllComplete] memoize[expr_SetDelayed] := با[{funcLHS = Hold[expr] /. Hold[SetDelayed[x_, y_]] :> Hold[x] , funcRHS = Hold[expr] /. Hold[SetDelayed[x_, y_]] :> Hold[y]}، با[{patternNames = First /@ Cases[funcLHS, _Pattern, Infinity]}، با[{varsExt = Table[Unique[]، {Length[patternNames ]}]}، با[{lhs = funcLHS /. قانون @@@ Transpose[{patternNames, varsExt}], rhs = funcRHS /. قانون @@@ Transpose[{patternNames, varsExt}]}، {lhs، Hold[ With[{vars = Table[Unique[]، {Length[{#}]}] & /@ varsExt}، با[{pts = (Pattern[#1, _] &) /@ vars}, {lhs/.MapThread[ Pattern[#1, _] -> دنباله @@ (تابع[x، الگو[x، _]] /@ #2) & , {varsExt, vars} ] , rhs/.MapThread[ #1 -> Sequence @@ #2 & , {varsExt, vars} ] }/.{نگه دارید[x_
|
برنامه نویسی پویا با ارزیابی تاخیری
|
46306
|
من از _Mathematica_ Kernel -> {Version -> 9.0 for Microsoft Windows (64-bit) (25 ژانویه 2013)، ReleaseID -> 9.0.1.0 (4055652, 4055188) در یک استفاده می کنم. ماشین Win 7. فایل فهرست شده در زیر از تابع _Mathematica_ «Det» برای محاسبه تعیین کننده ماتریسی استفاده می کند که عناصر ماتریس آن عبارتند از: [1] 0 [2] const + const * m^2، m ممکن است مختلط [3] const * k^ باشد. 2 [4] const * w^2 این فایل تعیین کننده چهار ماتریس مختلف را محاسبه می کند. دو مورد اول خوب به نظر می رسند. با این حال، برای دو عامل آخر [در **BOLD**]، _Mathematica_ هر نتیجه را به عنوان یک نسبت داده است، که در آن مخرج نسبت ممکن است در واقع ناپدید شود. از آنجایی که دترمینان مجموع جبری حاصل از عناصر ماتریس است، نمیدانم مخرج دو تعیینکننده آخر از کجا آمدهاند. آیا کسی می داند چگونه می توان از تقسیم _Mathematica_ جلوگیری کرد؟ ssg={sg->2^(1/3) گاما[2/3]}; sys[nt_,start_][k_,w_,m_]:= ماژول[{n,var,D5,D6,cLD600,cLD6,residu,ca,q,nx,ret}, If[Not[0=== start || 1=== شروع]، بازگشت[{{}}]]؛ n=2nt+1; Print[n(2nt+1)، VARIABLES; ,n(2nt+1+2)، EQUATIONS: TOO MAY EQUATIONS]; Print[2n, = # معادلات اضافی]; اگر [1=== شروع، nx=2 n-1]؛ اگر[0=== شروع،nx=2(n-1)]؛ اگر[1=== شروع، q=اگر[#>= 0،F[#1،#2]،-F[-#1،#2]]&]; اگر[0=== start,q=If[#>= 0,F[#1,#2],F[-#1,#2]]&]; var=Flatten[ParallelTable[q[n8,j],{n8,start,nx,2},{j,-nt,nt}]]; D5=ParallelTable[Sum[-(3/20) X^j q[n8,j]-1/2 m^2 X^j q[n8,j]-n8^2 X^j q[n8,j]-1/ 2 X^-1 k^2 sg X^j q[n8,j]+1/2 X w^2 sg X^j q[n8,j]-1/9 X^j j^2 q[n8,j]-1/2 X^-1 k^2 sg مجموع[((-1)^n8m8 (X^j UnitStep[-2n8m8+n8+nx]q[n8-2 n8m8، j]+X^j UnitStep[nx-(2n8m8+n8)]q[n8+2 n8m8,j]))/(گاما[5/6-n8m8] گاما[5/6+n8m8])،{n8m8,1,nx}]+1/2 X w^2 sg مجموع[ ((-1) ^n8m8 (X^j UnitStep[-2n8m8+n8+nx]q[n8-2 n8m8,j]+X^j UnitStep[nx-(2n8m8+n8)]q[n8+2 n8m8,j]))/(گاما[5/6-n8m8] گاما[5/6+n8m8])،{n8m8,1,nx}]، {j,-nt,nt}],{n8,start,nx,2}]; D6=ExpandAll[X^(1+nt) D5]; cLD600=مسطح کردن[لیست ضریب[D6,X]]; cLD6=افتادن[cLD600,-n],n]; residu=Flatten[{Take[cLD600,n],Take[cLD600,-n]}]; ca=CoefficientArrays[Block[{u}, u=Flatten[cLD6]; موضوع[u==جدول[ 0,{طول[u]}]]],var]; ret={var,ca,residu}; ret ] (* مثال 1 *) s1odd=sys[1,1][k,w,m]; Expand[FullSimplify[Det[N[Normal[s1odd[[2]][[2]]]/.ssg]/.{k^2->KS,w^2->KT,m^2->M} ]/.{0.`->0}]/.{KT->W/KS}] (* 0.886661 W^3+0.146364 M W^3+0.0080522 M^2 W^3+0.000147638 M^3 W^3-5.43201*10^-18 W^4-2.51499*10^-19 M W^4 (* مثال 2 *) s1even=sys[1 ,0][k,w,m]; Expand[FullSimplify[Det[N[Normal[s1even[[2]][[2]]]/.ssg]/.{k^2->KS,w^2->KT,m^2->M} ]/.{0.`->0}]/.{KT->W/KS}] (* 0.541822 W^3+0.21145 M W^3+0.0273022 M^2 W^3+0.00116764 M^3 W^3-1.11445*10^-17 W^4-1.47813*10^-19 M W^4 *) (* مثال 3 ؛ مشکل با Det[ ] *) s2odd=sys[2,1][k,w,m]; s2odd[[2]] (* {SparseArray[<0>,{25}],SparseArray[<187>,{25,25}]} *) (N[Normal[s2odd[[2]][[2] ]]/.ssg]/.{0.`->0}[[1]] (* {0,0,0,0.719142 w^2,-1.59444-0.5 m^2,0,0,0,0.0486904 w^2,0,0,0,0,0.020049 w^2,0,0,0,0,0.011332 w^2,0 ,0,0,0,0.00742443 w^2,0} *) Det[N[Normal[s2odd[[2]][[2]]]/.ssg]]/.{0.`->0} مخرج[%] FullSimplify[%] (* -(NUMERATOR)/(k ^142 w^170 (3.41252*10^-54 k^30 w^2+3.47154*10^-56 k^30 m^2 w^2)^2) k^142 w^170 (3.41252*10^-54 k^30 w^2+3.47154*10^-56 k^30 m^2 w^2)^2 ** k^202 (3.41252*10^-54+3.47154*10^-56 m^2)^2 w^174** *) (* مثال 4 ; مشکل با Det[] *) s2even=sys[2,0][k,w,m]; s2even[[2]] (* {SparseArray[<0>,{25}],SparseArray[<187>,{25,25}]} *) (N[Normal[s2even[[2]][[2] ]]/.ssg]/.{0.`->0}[[1]] (* {0,0,0,0.853041 w^2,-0.594444-0.5 m^2,0,0,0,0.267797 w^2,0,0,0,0,0.170416 w^2,0,0,0,0,0.130318 w^2,0 ,0,0,0,0.107654 w^2,0} *) Det[N[Normal[s2even[[2]][[2]]]/.ssg]]/.{0.`->0}; مخرج[%] FullSimplify[%] (* k^118 w^206 (1.96078*10^-19 k^6 w^14+2.712*10^-21 k^6 m^2 w^14)^4 k^ 142 (1.96078*10^-19+2.712*10^-21 m^2)^4 w^262 *)
|
تابع Mathematica Det رفتار غیرمنتظره ای دارد
|
6
|
یکی از ویژگیهای بسیار رایج نمودارهای توابع مورد استفاده در کتابهای درسی، نشانههای ساده، مانند دایرههای باز، نقاطی است که یک تابع در آنها تعریف نشده است. آیا راهی برای انجام این کار در Mathematica وجود دارد؟ من میدانم که میتوانم از «Epilog» (یا «Prolog» یا دیگر توابع گرافیکی ترسیم صریح) برای ترسیم «دستی» این عناصر استفاده کنم، اما راهی برای انجام خودکار این کار یا حداقل برگرداندن مختصات چنین نقاطی وجود دارد. به عنوان آرگومان برای Epilog استفاده کنید؟
|
آیا راهی برای ترسیم نقاط Plot روی تابعی وجود دارد که در آن تابع به صورت دایره ای مانند کتاب های درسی تعریف نشده است؟
|
21336
|
من می خواهم یک بردار سه بعدی را به عنوان مثال v={x,y,z} تعریف کنم، اما می خواهم یک هنجار ثابت داشته باشد، مثلاً یک هنجار واحد |v|=1. چگونه این شرط را بر v تحمیل کنم.
|
چگونه یک بردار طول ثابت را در Mathematica تعریف کنیم؟
|
41195
|
کتاب دبیرستانی که استفاده می کنم نمونه اعداد نیمه اول را دارد. آنها میخواستند دانشآموزان (از طریق «تعریق») همه اعداد نیمه اول کمتر از 50 دلار (برای یک سؤال در مورد نظریه مجموعهها) را پیدا کنند. یک عدد نیمه اول دقیقاً حاصل ضرب دو عدد اول است (الزاماً متمایز نیست). چگونه می توانم اولین اعداد نیمه اول $n$ را با استفاده از _Mathematica_ ایجاد کنم؟
|
اعداد نیمه اول
|
33921
|
> از شکل اول فرمول هرون برای به دست آوردن تابع مساحت استفاده کنید، که > مساحت یک مثلث را به دست می دهد. پاسخ خود را روی مثلث متساوی الساقین > `{{-1 ,0}, {1, 0}, {0, 1}, {-1, 0}}` امتحان کنید. این چیزی است که من دارم: area[triangle_] := (lenbroke[triangle]/2 Product[lenbroke[triangle]/2 - len (lineseg (مثلث[[i]]))، {i, 1, 3}]) این چیزی است که هنگام آزمایش آن به دست میآورم: areah[{{-1, 0}, {1, 0}, {0, 1}, {-1, 0}}] میدونم مشکل چیه چون وقتی تستش میکنم جواب نمیده
|
فرمول هرون برای مساحت مثلث
|
11853
|
من میدانم که میتوانیم انتظار را با این فرض پیدا کنیم که x از توزیع احتمال تبعیت میکند، چیزی شبیه به این: انتظار[((1 - x)/x)، x \[توزیع شده] بتا توزیع[آلفا، بتا]] با این حال، آیا می توان واریانس معادله فوق (1-x)/x را با همین فرض که x از توزیع بتا پیروی می کند، پیدا کرد؟
|
چگونه می توان واریانس را با این فرض که x از توزیع احتمال تبعیت می کند، پیدا کرد
|
11261
|
من میخواهم ابتدا یک نمودار تابع داشته باشم و سپس همان نمودار در داخل یک «Manipulate» با چیزهای اضافی (مانند صفحات مماس و غیره) تکرار شود. من می توانم plot=Plot3D[<whatever>] و سپس Manipulate[Show[plot,<whatever>]،...] را انجام دهم، اما یک مشکل وجود دارد. من می خواهم طرح _دوم_ نیمه مات باشد تا همه چیز بیشتر نمایان شود. سوال من این است که (1) چگونه می توان با استفاده از رویکرد من با plot=Plot3D[...] به این هدف رسید، یا (2) آیا روش بهتری وجود دارد؟ من این سوال را دیدم، اما پاسخ اول خیلی پیچیده به نظر می رسید (اشتباه می کنم؟) و پاسخ دوم برای من جواب نداد...
|
چگونه یک طرح را با گزینه های مختلف تکرار کنیم
|
33920
|
چرا Integrate[(4 x)/(2 x + 1), x] 1 + 2 x می دهد - Log[1 + 2 x] به «1» اضافی توجه کنید. پاسخ باید 2 x - Log[1 + 2 x] به اضافه ثابت ادغام باشد. اما Integrate هرگز ثابتی از ادغام نمی دهد. ادغام[4 x, x] (2 x^2*) در واقع، این پاسخ توسط Rubi است: Int[(4 x)/(2 x + 1)، x] (* 2 x - Log[1 + 2 x ] *) و توسط Maple  و توسط Wolfram Alpha  من هسته را دوباره راه اندازی کردم، _Mathematica_ را دوباره راه اندازی کردم. همان پاسخ. استفاده از نسخه 9.01 در ویندوز 7. آیا این یک ویژگی/مسئله شناخته شده است؟ البته می توان استدلال کرد که پاسخ اشتباه نیست، زیرا ثابت ادغام می تواند هر مقداری باشد، اما عجیب است که فقط در اینجا و با یک مقدار مشخص نشان داده می شود.
|
چرا Integrate در این مورد ثابت ادغام را یک تنظیم می کند؟
|
37594
|
من مجموعه ای از داده ها مانند «{{x1، y1}،{x2، y2}، ...،{xn، yn}}» دارم. از این داده ها می توانم مقدار x را پیدا کنم که برای آن y حداکثر است. آیا با استفاده از _Mathemamtica 9.0_ امکان پذیر است؟
|
چگونه می توانم حداکثر مقدار را از مجموعه داده های داده شده پیدا کنم؟
|
55888
|
3 معادله دیفرانسیل غیرخطی به شرح زیر است \begin{equation} \epsilon \frac{dc}{dt}=\alpha I + \ c (-K_F - K_D-K_N s-K_P(1-q)), \nonumber \ پایان{معادله} \begin{معادله} \frac{ds}{dt}= \lambda_b P_C \ \epsilon \ c (1-s)- \lambda_r (1-q) \ s، \nonumber \end{Equation} \begin{equation} \frac{dq}{dt}= K_P (1-q) \frac{P_C}{P_Q } \ \ c - \gamma \ q, \nonumber \end{equation} میخواهم از بسط مجانبی روی $c، s$ و $q$ استفاده کنم. و مقادیر پارامترها عبارتند از: $K_F = 6.7 \times 10^{-2}، $K_N $ = 6.03 \times 10^{-1}$K_P = 2.92 \times 10^{-2}$، $K_D = 4.94 \times 10^{-2}$، $\lambda_b= 0.0087$، $I=1200$ P_C = 3 \times 10^{11}$ $P_Q = 2.304 \times 10^{9}$\gamma=2.74 $ $\lambda_{b}=0.0087 $ $\lambda_{r} = 835$ $\alpha=1.14437 \times 10^{-3}$ برای اولیه شرایط: \ابتدا{معادله}c_0(0)= c(0) = 0.25 \nonnumber \end{معادله} \begin{معادله} s_0(0)= cs(0) = 0.02 \nonnumber \nonumber \end{معادله} \شروع{معادله} q_0(0)=q(0) = 0.98 \بدون عدد \بدون عدد \end{معادله} و \ابتداء end{equation} \begin{equation} q_i(0)=0, i>0\. \nonumber \nonumber \end{equation} => با بسطها شروع کردم: \begin{equation} c= c_0+ \epsilon c_1 + \epsilon^2 c_2+......... \nonumber \end{equation} \شروع{معادله} s= s_0+ \epsilon s_1 + \epsilon^2 s_2+......... \بدون شماره \end{equation} \begin{equation} q= q_0+ \epsilon q_1 + \epsilon^2 q_2+......... \nonnumber \end{equation} ما فقط تا توان اول $\ بینابینی داریم اپسیلون$. بنابراین، باید در مجموع 6 معادله دیفرانسیل تقریبی به دست آوریم تا پاسخ برای $\frac{dc_0}{dt}، \frac{ds_0}{dt}، \frac{dq_0}{dt}، \frac{dc_1}{dt} , \frac{ds_1}{dt}$ و $\frac{dq_1}{dt}$ اما فکر میکنم $\frac{dc_1}{dt}$ در حین گسترش و برابر کردن توان اول $\epsilon$ ناپدید می شود، آیا باید تا $\epsilon{^2}$ بیشتر بروم زیرا $\frac{dc_1}{dt}$ بسیار مهم است که پیدا کنید و در مجموع به 6 معادله دیفرانسیل تقریبی نیاز داریم. چه کاری می توانم انجام دهم؟ لطفا یکی کمکم کنه
|
بسط مجانبی بر روی 3 معادله دیفرانسیل معمولی غیرخطی
|
5826
|
من این تابع را ایجاد کردم: AddStone[board_Graph, v_, s : white | سیاه | vala] := PropertyValue[{board, v}, VertexState] = s این تابع باید ویژگی VertexState راس «v» در نمودار «برد» را به یکی از «سفید»، «سیاه» یا «خالی» تغییر دهد. به اندازه کافی ساده است، درست است؟ سپس یک نمودار ایجاد کردم: board = GridGraph[{5, 5}]; اما اگر اجرا کنم: AddStone[board, 8, white] یک خطا دریافت می کنم: > Set::setraw: Cannot assign to raw object PropertyValue[{ ... > ,8},VertexState]=white. جایی که ... مخفف تصویری از نمودار تخته است، که واضح است که نیازی به ترسیم آن در اینجا نیست. در Documentation for `PropertyValue` بیان شده است که می توان خواص را از این طریق تنظیم کرد. در واقع، کد PropertyValue[{board, 4}, VertexState] = white بدون ارسال هیچ پیامی کار میکند.
|
تخصیص ویژگی روی راس نمودار با استفاده از PropertyValue در داخل یک تابع کار نمی کند
|
11850
|
من مجموعه نسبتاً بزرگی از داده ها را دارم که سعی می کنم آنها را به یک نمودار وزن دار و جهت دار تبدیل کنم. داده ها مربوط به جریان مهاجران بر اساس کشور مبدا است. من در حال حاضر سه ستون داده در اکسل دارم: یک عدد نشان دهنده کشور مهاجرت شده به ($a_i$)، یک عدد نشان دهنده کشور مبدا ($b_i$)، و تعداد مهاجران، $n$، که از $b_i سفر کرده اند. $ به $a_i$. اگر این داده ها را به مجموعه ای از سه گانه مرتب ($b_i$,$a_i$,$\sigma$) تبدیل کنم که در آن $a_i$ و $b_i$ همانطور که در بالا تعریف شده است، و $\sigma$ نشان دهنده نوعی وزن است (که من بر اساس $n$ محاسبه خواهم کرد)، آیا ممکن است ریاضیات این سه گانه را به عنوان جهت برای ساختن یک نمودار تفسیر کند؟ یعنی آیا می توانم به نحوی یک گراف جهت دار به دست بیاورم که هر سه گانه مطابق با یک یال $b_i\rightarrow a_i$ با وزن $\sigma$ باشد؟ هر کمکی قابل تقدیر است.
|
ایجاد یک نمودار وزن دار و جهت دار از سه گانه مرتب شده
|
24075
|
من می خواهم محدودیت زمانی 5 ثانیه را در ساختار دستکاری غیرفعال کنم. من در مورد تنظیم SynchronousUpdating -> False خوانده ام اما به دلایلی این مورد برای ارزیابی های درون کنترل ها صدق نمی کند: Manipulate[Plot[Sin[a*x], {x, 0, 2 Pi}], {{a, 1}, Button [set a، Pause[6]; a = 2;] &}، SynchronousUpdating -> False] در مثال بالا a با فشار دادن دکمه روی 2 تنظیم نشده است. وقتی بازه زمانی مکث روی 5 یا کمتر تنظیم میشود، a در واقع روی 2 تنظیم میشود. آیا کسی میداند چگونه آن را برطرف کند، یعنی چگونه محدودیت زمانی را برای ارزیابیها در کنترلها غیرفعال کند؟
|
manipulate: محدودیت زمانی در محاسبات
|
14140
|
یکی از آزاردهنده ترین ویژگی های Mathematica این است که خانواده Plot بدون هیچ هشداری برون یابی را بر روی InterpolatingFunction انجام می دهد. من مطمئن هستم که قبلاً درباره جهنم صحبت شده بود، اما به نظر نمیرسد هیچ مرجعی در اینجا در _Mathematica_.SE پیدا کنم. در حالی که من می دانم چگونه با تعریف یک متغیر سراسری برای دامنه درون یابی به سادگی بر مشکل غلبه کنم، هر از گاهی فراموش می کنم این کار را انجام دهم و سپس روزها را صرف این می کنم که بفهمم خطای عددی از کجا منشا می گیرد. اگر «Plot» اخطار بدهد، میتوان از این امر اجتناب کرد. مثال زیر را در نظر بگیرید. یک سیستم ODE برای دو محدوده زمانی مختلف تعریف و یکپارچه می شود: odes = { a'[t] == -a[t] - .2 a[t]^2 + 2. b[t]، b'[t] == a[t] + 0.1 a[t]^2 - 1.1 b[t]، a[0] == 1، b[0] == 1 }; sol100 = First@NDSolve[odes, {a, b}, {t, 0, 100}]; sol500 = First@NDSolve[odes, {a, b}, {t, 0, 500}]; اکنون پرس و جو از مقدار تابع برای نقطه ای خارج از محدوده، اخطار درستی می دهد: (a /. sol100)[500] > > InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {500} خارج از > محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد. برون یابی استفاده خواهد شد. >> > > 651.034 > هنگامی که از تابع در `Plot` استفاده می کنیم، این کار انجام نمی شود: نمایش[ Plot[{a[t], b[t]} /. sol100, {t, 0, 400}, PlotStyle -> {Thick, Red}], Plot[{a[t], b[t]} /. sol500, {t, 0, 500}, PlotStyle -> {Thick, Blue}] ]  من سعی کردم اخطار را به زور ارائه کنم ، بی فایده مثال زیر همچنان اخطاری را ارسال نمی کند و همان نمودار و نه «خطا» را برمی گرداند. روشن[InterpolatingFunction::dmval] [Plot[{a[t]، b[t]} / را بررسی کنید. sol100, {t, 0, 500}], Error, InterpolatingFunction::dmval] جالب اینجاست که می توان مطمئن بود که InterpolatingFunction::dmval در خانواده Plot اصلاً خاموش نیست. در مثال زیر، «LogLinearPlot» میتواند اخطاری در مورد نمونهبرداری از زیر دامنه ارسال کند (که میتوان آن را نادیده گرفت که مرتبط نیست، این پست را ببینید، همچنین به نظر میرسد در نسخه 9 رفع شده است)، اما همان هشدار را رها نمیکند. هنگام نمونه برداری از **بالا** (> 100)! LogLinearPlot[{a[t]، b[t]} /. sol100, {t, 0.1, 500}] > > InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {-2.30241} خارج از > محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد. برون یابی استفاده خواهد شد. > >> > دیدن این که Plot مرز پایین را بررسی می کند، اما بالا را نه (با تشکر از J.M. برای نظر) ناراحت کننده تر است: Plot[{a[t], b[t]} /. sol100, {t, -1, 500}] > > InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {-0.989765} خارج از > محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد. برون یابی استفاده خواهد شد. > >> > همانطور که اولکساندر اشاره کرده است، بحث در مورد کران پایین در مقابل بالا نیست بلکه نقطه اول در مقابل بقیه است. نمودار[{a[t]، b[t]} /. sol100, {t, 101, 500}] > > InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {101.008} خارج از > محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد. برون یابی استفاده خواهد شد. > >> > ## **سوالات** 1. چرا «Plot» هنگام برونیابی یک «InterpolatingFunction» اخطار نمی دهد؟ آیا ملاحظات سطح بالاتری وجود دارد که این رفتار را توجیه کند، یا این یک ویژگی بسیار آزاردهنده است که مطمئناً در بیشتر موارد غیرمنتظره است (شاید یک اشکال)؟ 2. چگونه می توان طرح را مجبور به اخطار کرد؟ آیا راه حلی وجود دارد که InterpolatingFunction::dmval را مجبور کند در داخل «Plot» ضعیف نشود؟ لطفاً توجه داشته باشید که من علاقهای به راهحلهایی ندارم که مطمئن شوند از یک مقدار برای ادغام و ترسیم استفاده میکنم (یعنی تعریف متغیر «زمان» جهانی). من میخواهم مطمئن شوم که «Plot» هرگز بدون اخطار تعمیم نمییابد.
|
هنگام برون یابی با Plot هیچ هشداری وجود ندارد
|
44016
|
من یک حلکننده مسیر بین سیارهای نوشتهام که مسیری را که یک فضاپیما در مأموریت زمین-مریخ طی میکند ترسیم میکند، اما زمانی که فضاپیما واقعاً به مریخ میرسد با مشکل کمی مواجه شدهام. امیدوارم بتوانم فضاپیما را به محض ورود به مدار مریخ برسانم، اما قبل از اینکه بتوانم این کار را انجام دهم، باید نزدیکترین رویکرد آن را پیدا کنم تا در زمان مناسب دلتا-v درست را اعمال کنم (با استفاده از شگفتی های تابع WhenEvent NDSolve). نمودار مسیر متکی به خروجی یک تابع درون یابی از NDSolve است، و این تابع درون یابی است که من سعی می کنم با آن کار کنم. تا اینجای کار میدانم نزدیکترین رویکرد در یک روز چه زمانی رخ میدهد و بین روزهای ۲۵۴ و ۲۵۵ سفر است. من موقعیتهای x-y خورشید مرکزی مریخ و فضاپیما (بین روزهای 254 و 255) را در جداول جداگانه با استفاده از موارد زیر قرار دادهام: MarsPosition = Table[{x[2][t], y[2][t]} /. Soln، {t، 254*86400، 255*86400، 86400/100}] SpaceCraftPosition = جدول[{x[3][t]، y[3][t]} /. Soln, {t, 254*86400, 255*86400, 86400/100}] و سپس موقعیتهای x-y نسبی آنها را با استفاده از موارد زیر محاسبه کردهاند: dxy = Sqrt[(MarsPosition - SpaceCraftPosition)^2] اما اکنون سعی میکنم این مقدار را محاسبه کنم. حداقل شعاع نزدیک (یعنی ترکیب موقعیت های x-y به a قدر) از بیت های کد بالا. تلاش بیهوده من برای آزمایش dr = Min[Sqrt[dxy[1]^2 + dxy[2]^2]] و سایر تلاشهای مشابه متاسفانه با شکست انجامید. برخی از خروجیهای نمونه به این شکل هستند: dxy = {{{2.00946*10^8, 9.69241*10^7}}، {{2.03432*10^8، 9.83663*10^7}}، {{2.05917*10^8، 9.98081*10^7}}،...} جایی که مثلاً اولین ورودی موقعیت نسبی x و y را به صورت «{2.00946*10^8, 9.69241*10^7}» نشان میدهد و من سعی میکنم این دو جزء را در یک شعاع ترکیب کنم. با ترکیب جفت موقعیت x-y در یک شعاع با استفاده از `Sqrt[x^2 + y^2]` برای 3 جفت موقعیت اول ارائه شده در بالا، dr = {{2.231*10^8}،{2.25965*10^8} را دریافت میکنم. ،{2.2883*10^8}،...} اما این کار به صورت دستی برای هر ورودی انجام شد و برای صدها ورودی عملی نیست. از این فهرست موقعیتهای شعاع، میتوانم از «Min[]» برای یافتن نقطه نزدیک شدن فضاپیما نسبت به مریخ استفاده کنم. همانطور که در زیر مشاهده می شود، فضاپیما بسیار به مریخ نزدیک می شود (که در آن نیم دایره داخلی مدار زمین، نیم دایره بیرونی مدار مریخ و خطی که به این دو می پیوندد مسیر فضاپیما است): و اگر بیشتر منتشر شود، می توانیم ببینیم که به اندازه کافی به مریخ نزدیک می شود جاذبه برای تأثیرگذاری بر مسیر حرکتش: بنابراین بسیار نزدیک به نظر می رسد، اما دقیقاً چقدر نزدیک به آن چیزی است که امیدوارم پیدا کنم. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
|
یافتن حداقل شعاع پرواز بین مریخ و فضاپیما از تابع درونیابی
|
4914
|
من تابعی دارم که به نظر می رسد: (a : pump[_, __])[curve QH، opts: OptionsPattern[]] := Plot[x, {x, 0, 2}, Frame -> True, FrameLabel -> {a, b}, Evaluate[FilterRules[{opts}, Options[Plot]]] این کد به من امکان می دهد گزینه را جایگزین کنم از «Plot»، با هر چیزی که ممکن است بخواهم (جایی که «پمپ» مانند یک شی بسیار ساده عمل می کند). حالا فرض کنید میخواهم از گزینهای استفاده کنم تا مشخص کنم «Plot» یا «Table» باید خروجی شود. من چیزی شبیه به این تصور کردم: (a : pump[_, __])[curve QH، opts: OptionsPattern[type -> plot]] := کدام[ OptionValue[type] == Plot ، Plot[x، {x، 0، 2}، Frame -> True، FrameLabel -> {a، b}، Evaluate[FilterRules[{opts}, Options[Plot]]]]، OptionValue[type] == table, Table[x, {x, 0, 2, 0.1}] ] اما کار نمی کند. بهترین استراتژی برای استفاده از گزینه ها با این نوع تعریف چیست؟
|
مشکل در استفاده از OptionValue با توابع تعریف شده توسط SubValues و استفاده از Options برای ارسال تابع
|
9738
|
من یک سیستم از دو معادله در دو متغیر $x$ و $y$ دارم. $$\begin{align} F_1(a,b,c,d,e)x+F_2(a,b,c,d,e)y+F_3(a,b,c,d,e)&=0 \\\ G_1(a,b,c,d,e)x+G_2(a,b,c,d,e)y+G_3(a,b,c,d,e)&=0 \end{align}$$ من تقریباً مطمئن هستم که آنها یک راه حل منحصر به فرد دارند اما من دلیلی ندارم. مسئله این است که ضرایب غول پیکر هستند و _Mathematica_ برای انجام یک حل همیشه طول می کشد. حدس من این است که در حال بررسی است که آیا سیستم نامشخص نیست یا چیزی مشابه. آیا راهی وجود دارد که بتوانم _Mathematica_ را از انجام آن متوقف کنم و فقط آن را حل کنم. فکر می کنم می توانم آن را بمکم و با دست حلش کنم. من می خواستم سیستم دقیق را پست کنم اما کپی و پیست کار نمی کند، حدس می زنم به دلیل بزرگ بودن آن. هر ضریب شاید صد عبارت در ترکیب های مختلف از حدود 10 متغیر داشته باشد. من بعداً به این عبارات نیاز دارم که ارزیابی، طرح و غیره را انجام دهم.
|
حل یک سیستم معادلات در دو متغیر
|
17896
|
من دو کد برای پیدا کردن اعداد صحیح $m$، $x$، $y$، $z$ در سیستم معادلات دارم. اولین کد حل[{( m x + y - 7 z)^2 == Cos[\[Pi]/3]^2*(x^2 + y^2 + z^2)*(m^2 + 1^ 2 + 7^2)، -10 <= m <= 10، -10 <= x <= 10، -10 <= y <= 10، -10 <= z <= 10}، {m, x, y, z}, اعداد صحیح] کد دوم Clear[a, b]; a = {m, 1, -7}; b = {x، y، z}؛ حل [{Abs[a . b]/(Norm[a] Norm[b]) == Cos[\[Pi]/6]، 0 <= m <= 10، 0 <= x <= 10، 0 <= y <= 10، 0 <= z <= 10}، {m، x، y، z}، اعداد صحیح] کد اول سریعتر از کد دوم اجرا می شود. جواب کد دوم رو نمیتونم بگیرم. چگونه کد دوم را ویرایش کنیم؟ چگونه به _Mathematica_ بگویم این کار را انجام دهد؟
|
تفاوت بین دو کد زیر چیست؟
|
13110
|
به نظر نمی رسد از «FindMinValue» برای یافتن حداقل استفاده کنم. مقدار یک منحنی که با یک تابع درونیابی نشان داده می شود. به عنوان مثال کد زیر یک تابع چند جمله ای درون یابی را به عنوان حل معادله گرما ایجاد می کند. تسل = u /. NDSsolve[{D[u[t، x]، t] == D[u[t، x]، x، x]، u[0، x] == 0، u[t، 0] == گناه[ t]، u[t، 5] == 0}، u، {t، 0، 10}، {x، 0، 5}][[1]] این نمودار آن را نشان میدهد: Plot3D[Evaluate[u[t, x] /. %]، {t، 0، 10}، {x، 0، 5}، PlotRange -> همه]  I' d مایلم حداقل نقطه را در منحنی که با این تابع نشان داده شده است پیدا کنم مثلاً `t=10.0`، بنابراین سعی می کنم این کار را انجام دهم: FindMinValue[tsol, {{x, 0, 5}, {t, 0, 10}}] که بدیهی است اشتباه است. من می خواهم حداقل مقدار AT t=10 را پیدا کنم. این نیز کار نکرد: FindMinValue[tsol[10, x], {x, 0, 5}] من در واقع یک تابع درون یابی دارم. که در «x» «y» و «t» است و من کاملاً مبهوت هستم. چرا ابعاد `tsol` 5 است؟ من فکر کردم 2 می شود زیرا فقط در x و t است. نمودار tsol[10,x]: 
|
یافتن مقدار حداقل یک تابع درون یابی
|
15816
|
من یک کره به شعاع 5 و یک مخروط (یعنی z=√(x^2+y^2)) در داخل آن دارم. من می توانم آنها را جداگانه نشان دهم، اما می خواهم آنها را با هم نشان دهم. من چند ترفند را با کدورت، مشخصات ضمنی، تغییرات نمایش و محدوده امتحان کردهام، اما هیچ نتیجه رضایتبخشی به من نمیدهد. من واقعاً دوست دارم شکل قطع بستنی را به تنهایی نشان دهم، اما در حال حاضر به یک مخروط در زیر نیمکره راضی هستم. کسی می داند چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ پیشاپیش ممنون
|
چگونه یک مخروط را در داخل یک کره نشان می دهید؟
|
57666
|
من با موفقیت از تابع «filledCurveToPolygons3D» برای ایجاد متن «Graphics3D» در MMA 9 در رایانه شخصی ویندوز 7 استفاده کردم. ببینید: چگونه می توانم یک شی 3D FilledCurve ایجاد کنم؟ با این حال، وقتی MMA 10 را روی همین دستگاه نصب کردم و دوباره سعی کردم از این تکنیک استفاده کنم، تمام حفرههای متن پر شد. من سعی کردم از تغییرات توصیه شده در RHS processHoles استفاده کنم که کاربر دیگری با MMA 9 در مک داشته است، اما هنوز تمام حفره ها پر شده است. همین مشکل با تابع دو بعدی «filledCurveToPolygons» نیز نشان داده میشود.
|
مشکل پر کردن سوراخ با استفاده از filledCurveToPolygons3D در MMA 10
|
1116
|
به نظر می رسد که امکان راه اندازی هسته های اضافی (یا بستن هسته های موجود) _در طول_ یک محاسبه موازی وجود دارد. هسته های تازه راه اندازی شده برای بقیه محاسبات استفاده خواهند شد. در اینجا یک راه ساده برای آزمایش و نشان دادن این (در یک هسته جدید) وجود دارد: LaunchKernels[2] Parallelize[ Table[Pause@RandomInteger[20]; $KernelID, {i, 8}], Method -> FinestGrained ] اکنون از Evaluation -> Interrupt Evaluation... استفاده کنید تا ارزیابی را قطع کنید و وارد یک جلسه فرعی شوید. در بخش فرعی، $KernelCount را ارزیابی کنید (* بررسی کنید که فقط 2 هسته داریم *) LaunchKernels[4] (* راه اندازی 4 هسته دیگر *) بازگشت (* بازگشت از گفتگو *) توجه داشته باشید که وقتی «جدول[]» سرانجام تمام شد، ما نتایج بین 1 و 6 را دریافت کنید (من {2، 1، 6، 5، 4، 3، 2، 1} دریافت کردم). این بدان معنی است که هر 6 هسته در طول بقیه ارزیابی مورد استفاده قرار گرفته اند، حتی اگر برخی از هسته ها فقط در وسط محاسبه راه اندازی شده اند. همچنین امکان بستن برخی از هسته ها در حین محاسبه وجود دارد. در آزمایش دیگری پیام های زیر را دریافت کردم ...  ... و به نظر می رسید که محاسبه به درستی تمام شده است. **سوال:** آیا انجام این کار بی خطر است؟ اگر زمان بندی اشتباه باشد، آیا این می تواند چیزی را خراب کند؟ * * * کدی مانند این را در نظر بگیرید: (* این از LaunchKernels[] برای راه اندازی هسته های بیشتر با در دسترس قرار گرفتن منابع محاسباتی استفاده می کند: *) managerKernels[] := ... (* اطمینان حاصل کنید که managerKernels[] همیشه در هسته اصلی ارزیابی می شود. *) SetSharedFunction[manageKernels] Parallelize[ Table[manageKernels[]; محاسبه[i]، {i، 100}]، روش -> FinestGrained ] آیا این امن خواهد بود؟ اگر «manageKernels[]» از «CloseKernels[]» نیز استفاده کند، چه؟
|
آیا راه اندازی/بستن کرنل ها در وسط یک محاسبات موازی امن است؟
|
15813
|
من یک داده 'DataDistribution' = KernelMixtureDistribution[RandomVariate[NormalDistribution[], 10^5]] دارم که محاسبه آن به دلیل عملیات پایگاه داده زمان زیادی طول می کشد. من نیازی به محاسبه مجدد توزیع مدام ندارم، بنابراین میخواهم آن را در یک پایگاه داده ذخیره کنم و در فواصل زمانی آن را دوباره محاسبه کنم. مستندات «SQLBinary» به «ExportString» اشاره دارد که به نظر میرسد روی گرافیک متمرکز است و فرمت عمومی ندارد. همچنین «StringTake» روی «Distribution داده» کار نمی کند. بنابراین، چگونه می توانم یک 'DataDistribution' را در پایگاه داده SQL ذخیره کنم؟ ویرایش: باز هم از اندی راس متشکرم! در پایان راه حل من این است. ایجاد یک نسخه رشته ای از توزیع داده inform = kern // InputForm; ToString[inform] سپس آن را با 'SQLInsert' در یک پایگاه داده SQL ذخیره می کنم. سپس، برای بازگرداندن آن به فرم قابل استفاده: ToExpression[ToString[sqlkern]، InputForm]
|
آیا می توانم DataDistribution را در پایگاه داده ذخیره کنم؟
|
3606
|
فرض کنید که من نام بسته (Context؟) را می دانم که بارگذاری شده است. اکنون می خواهم توابع تعریف شده در این بسته را لیست کنم. چگونه می توانم آن را انجام دهم؟ یادم می آید که یک بار راهی پیدا کردم، اما نمی توانم دوباره آن را پیدا کنم. من چند ترکیب را با `؟` امتحان کردم اما بیهوده.
|
فهرست کردن توابع تعریف شده در یک بسته
|
20826
|
من نصب اوبونتو را به هم ریخته ام، برخی از نام های مسیری را که نباید می توانستم تغییر داده ام (البته دقیقاً نمی دانم کدام آنها) و پس از آن Wolfram Workbench دیگر راه اندازی نشد. من آن را با پاک کردن پوشه /usr/local/Wolfram و فضای کاری حذف نصب کردم، سپس آن را دوباره در همان مکان نصب کردم. Workbench اکنون در حال راه اندازی است اما ویرایشگر هنوز خراب است، همانطور که در این اسکرین شات می بینید، این تنها چیزی است که من دریافت می کنم و نمی توانم با آن تعامل داشته باشم:  وقتی Wolfram Workbench را از طریق خط فرمان راهاندازی میکنم، این پیامها را دریافت میکنم: (Wolfram Workbench:5188): LIBDBUSMENU-GTK-CRITICAL **: watch_submenu: assertion 'GTK_IS_MENU_SHELL(menu)' ناموفق (Wolfram Workbench:5188): LIBDBUSMENU-GTK-CRITICAL **: watch_submenu: assertion `GTK_IS_MENU_SHELL(menu)' Workbench:51m LIBDBUSMENU-GTK-CRITICAL **: watch_submenu: assertion 'GTK_IS_MENU_SHELL(menu)' ناموفق بود آیا میدانید علت این امر چیست و برای نصب مجدد Workbench به درستی چه کاری میتوانم انجام دهم؟
|
نحوه نصب کامل Wolfram Workbench در لینوکس
|
21446
|
من این جمع عددی را امتحان کردم (در دو بخش) a = NSum[(HarmonicNumber[2 m])/m^3, {m, 1, infinity}, WorkingPrecision -> 100, PrecisionGoal -> 100]; N[Pi^3/24 Log[2]^2 + Log[2] Pi/16 Zeta[3] - Pi^5/960 - Pi/16 a، 100] و این ادغام عددی NIntegrate[x^2 Log[ Sin[x]] Log[Cos[x]]، {x، 0، Pi/2}، WorkingPrecision -> 100، PrecisionGoal -> 100] که قرار است همان نتیجه را بدهند، و می دهند، اما فقط به 25 مکان. بدیهی است که حداقل یکی از نتایج خاموش است. چگونه می توانم دقت را افزایش دهم تا اینها 25 مکان را پشت سر بگذارند؟ اگر نمی توان این کار را انجام داد، کدام یک از اینها دقیق تر است؟ اگر بخواهم کمیت اول را به صورت نمادین ارزیابی کنم، b = Sum[(HarmonicNumber[2 m])/m^3, {m, 1, Infinity}] > > 1/144 (π^4 + 72 (EulerGamma + Log[4]) Zeta[3] - 36 Sqrt[π] > (HypergeometricPFQRegularized^({0, 0, 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 1}، 0))[ > {1، 1، 1،1، 3/2}، {2، 2، 2، 3/2}، 1] ) > با این حال، «N[b,20]» هرگز برنمی گردد. به نظر می رسد مشکل در ارزیابی مشتق «HypergeometricPFQRegularized» باشد.
|
نمی توان نتایج عددی را برای مطابقت دریافت کرد
|
57161
|
می خواستم بدانم آیا روشی خودکار برای انجام این نوع عملیات ماتریسی وجود دارد؟ به عنوان مثال، برای یک لیست ماتریس معین = {{1, 3T}, {3, 8T}, {2, 2T}, {1, 5T}, {4, 6T}}. من می خواهم نتیجه پس از عمل مانند شکل زیر باشد. نتیجه = {{1,8T}, {2, 2T}, {3, 8T}, {4, 6T}} در صورتی که در ستون اول برای همه موارد یکسان باشد، عملیات عبارتها را در ستون دوم اضافه میکند. ردیف ها یعنی برای ردیف اول، عبارت دوم بهعنوان «3T» به اضافه «5T» محاسبه میشود، که عبارت در «لیست[[[4،2]]» است.
|
سوال در مورد عملیات ماتریس
|
37932
|
من فهرستی مانند این دارم: rew={{2011، 3، 13، 0، 0، 0}، 1044.4}، {{2011، 3، 13، 3، 0، 0}، گمشده[NotAvailable]} ، {{2011، 3، 13، 3، 0، 0}، 1044.7}، {{2011، 3، 13، 6، 0، 0}، 1043.4}، {{2011، 3، 13، 9، 0، 0}،1041.5}، {{2011، 3، 13، 12، 0، 0} ، 1044.1}، {{2011، 3، 13، 15، 0، 0}، 1045.4}، {{2011، 3، 13، 18، 0، 0}، 1046.8}، {{2011، 3، 13، 21، 0، 0}، 1047.5}، .....} چگونه می توانم فهرست های فرعی تکراری را حذف کنم؟ از این فهرست میخواهم {{2011, 3, 13, 3, 0, 0}, Missing[NotAvailable]}, {{2011, 3, 13, 3, 0, 0, 1044.7} را حذف کنم. تکراری داشته باشید چون قسمت اول یکسان است. و همچنین اگر با موارد تکراری مواجه شدم، موارد تکراری را حذف کنید
|
نحوه حذف فهرست فرعی تکراری
|
51590
|
من در Mathematica تازه کار هستم و با نوت بوک های مختلف کار می کنم. مشکل من این است که وقتی یک نوت بوک را اجرا می کنم، به نظر می رسد که تعاریف را از نوت بوک قبلی گرفته است. به عنوان مثال در 'notebook1' من تقریبی مانند E=M ایجاد میکنم، و وقتی نوتبوک دوم را اجرا میکنم، به جای آن، نمیخواهم آن را انجام دهد، تقریبی را نیز میگیرد. من دستوراتی مانند Clear یا ClearAll را امتحان کرده ام اما نمی توانم از آن عبور کنم. کسی میتونه کمکم کنه؟ با تشکر
|
پاک کردن متغیرها
|
17944
|
من یک تابع ماتریس 5x5 دارم `H[kx]` H[kx_]:={{T1, kx T8, -I T6, kx T9, -I kx T10}, {kx T8, T2, -I kx T11, kx T12، I kx T13}، {I T6، I kx T11، T3، -I kx T14، kx T15}، {kx T9, kx T12, I kx T14, T4, -I T7}, {I kx T10, -I kx T13, kx T15, I T7, T5} } با پارامترهای واقعی 'T1' تا 'T15'، و I دادههای زیر را داشته باشید dat={{-0.005, -0.418971, 1.24115, 2.6321، 3.07757، 4.40013}، {-0.004، -0.418735، 1.24086، 2.63201، 3.07785، 4.40028}، {-0.003، 0.418-0.418، 0.003، -0.418735. 3.07806، 4.4004}، {-0.002، -0.41842، 1.24047، 2.63189، 3.07822، 4.40048}، {-0.001، 0.418342 -0، 1.246، 1.240، 418342-، 1.240. 4.40053}، {0.، -0.418316، 1.24034، 2.63184، 3.07834، 4.40055}، {0.001، -0.418342، 1.24038، 2.63185، 2.63185، 2.63185، 1.24038، 2.63185، 2.63185. {0.002، -0.41842، 1.24047، 2.63189، 3.07822، 4.40048}، {0.003، -0.418548، 1.24063، 2.63194، 3.07804، 3.07807، 2.63194، 3.07807. -0.418728، 1.24085، 2.63201، 3.07785، 4.40028}، {0.005، -0.418959، 1.24114، 2.63211، 3.07758، 3.07758، 1`i، 4.40 برای هر کدام «kx=dat[[i,1]]» و «dat[[i,2;;6]]» مقادیر ویژه (از کوچک تا بزرگ) هستند که با «H[kx]» برازش میشوند. هدف یافتن تمام پارامترهای «T1» تا «T15» است که به بهترین وجه مقادیر ویژه دادهشده توسط «dat» را برای همه «kx» تولید میکنند. چگونه می توانم به این امر برسم؟
|
چگونه می توانم یک تابع ماتریسی با متغیرهای متعدد را به مقادیر ویژه داده شده برسانم؟
|
28446
|
تصور کنید من سعی می کنم مقداری $r$ به هر عنصر در یک آرایه بسیار بزرگ $L$ اضافه کنم. به عنوان مثال: L = Table[RandomReal[{0,1}],{q,1,10^7}]; r = 0.0032; من می توانم به طور موثر $r$ را به هر عنصر در $L$ اضافه کنم با نوشتن: L = Table[L[[q]]+r,{q,1,Length[L]}]; این عملیات حدود $\حدود 322 $ میلی ثانیه طول می کشد. با این حال، آیا راه بهتر/سریعتری برای ادامه وجود دارد؟
|
اضافه کردن کارآمد یک مقدار واقعی ثابت به مجموعه ای از عناصر در یک آرایه
|
5229
|
من یک فایل داده CSV با موقعیت X، موقعیت Y و شدت متناظر با Z دارم. من می خواهم آن را برای تشکیل یک تصویر ترسیم کنم. من فکر میکنم نمودار چگالی فهرست یکی از روشها است، اما به نوعی وارد کردن فایل CSV بهعنوان جدول و رسم منجر به خطا میشود: Read::readn: عدد واقعی نامعتبر هنگام خواندن از test2 10 10.csv پیدا شد. من کاملاً با Mathematica تازه کار هستم و تازه یاد میگیرم. نمیدانم چرا حتی وارد کردن یک فایل CSV اینقدر طول میکشد. با تشکر!
|
چگونه می توانم مقادیر شدت (Z) را بر اساس موقعیت X و Y رسم کنم. داده ها به صورت 3 ستون در فایل CSV ذخیره می شوند
|
3065
|
این کد: Clear[ighamiltMol,timeList,hamiltMol,]; timeList={Abs[0.333333 E^(-I t) + 0.333333 E^(I t) + 0.166667 E^(-2 I t) + 0.166667 E^(2 I t)]^2، Abs[0.\[ VeryThinSpace]+ 0.166667 E^(-I t) - 0.166667 E^(I t) + 0.166667 E^(-2 I t) - 0.166667 E^(2 I t)]^2, Abs[-0.166667 E^(-I t) - 0.166667 E^(I t) + 0.166667 E^(-2 I t) + 0.166667 E^(2 I t)]^2، Abs[-0.333333 E^(-I t) + 0.333333 E^(I t) + 0.166667 E^(-2 I t) - 0.166667 E^(2 I t)] ^2، Abs[0.\[VeryThinSpace]- 0.166667 E^(-I t) - 0.166667 E^(I t) + 0.166667 E^(-2 I t) + 0.166667 E^(2 I t)]^2, Abs[0.166667 E^(-I t) - 0.166667 E^(I t) + 0.166667 E^(-2 I t) - 0.166667 E^(2 I t)]^2} hamiltMol={{0, 1, 0, 0, 0, 1}, {1, 0, 1, 0, 0, 0}, {0, 1, 0, 1 , 0, 0}, {0, 0, 1, 0, 1, 0}, {0, 0, 0, 1, 0, 1}, {1, 0, 0, 0, 1, 0}} ighamiltMol = Dynamic@AdjacencyGraph[hamiltMol, VertexLabels -> Placed[Name, Tooltip], GraphStyle -> SpringEmbedding، VertexShapeFunction -> (timeList[#1] #2]]] &)]؛ Animator[Dynamic[t], {0, 19}, .5] ighamiltMol این انیمیشن را ایجاد می کند (2 تصویر نشان داده شده است، به تغییر اندازه توجه کنید):   من میخواهم شعاع دیسکهای من از 2/3 فاصله بین دو راس تجاوز نکند، بنابراین گراف نیازی به تغییر اندازه ندارد. روش مشابهی که برای «GraphPlot[]» و «GraphPlot3D[]» اعمال میشود نیز کار نمیکند و نتایجی مانند آنچه با «AdjacencyGraph[]» به دست میآید تولید میکند. من سعی کردم DataRange->{} را تنظیم کنم، اما کار نمی کند. «مقیاس مجدد[]» کار نکرد. (توجه داشته باشید که این مشکل در محیط «Graphics[]» نیست.) من نمی دانم چه چیزی را در مرحله بعد امتحان کنم.
|
مجبور کردن یک نمودار برای تغییر اندازه
|
51714
|
من علاقه مند به یافتن یک روش محاسباتی کارآمد برای انتخاب همه چند ماتریس هایی هستم که دارای خاصیت خاصی هستند. خاصیتی که به آن علاقه دارم این است که من میخواهم مجموع ستون، f[مجموع ماتریسها در تاپل]، فقط شامل عناصر متمایز باشد. f[x_] = تکه تکه[{{1, x >= 2}}، 0] کد زیر این ویژگی را مشخص میکند: h[{{x1_, x2_, x3_}, {x4_, x5_, x6_}, {x7_, x8_ , x9_}}، {{y1_، y2_، y3_}، {y4_، y5_، y6_}، {y7_، y8_، y9_}}، {{z1_، z2_، z3_}، {z4_، z5_، z6_}، {z7_، z8_، z9_}}}] = تکه ای[{{1، f[x1 + y1 + z1 ] + f[x4 + y4 + z4] + f[x7 + y7 + z7] != f[x2 + y2 + z2] + f[x5 + y5 + z5] + f[x8 + y8 + z8] && f[x2 + y2 + z2] + f[x5 + y5 + z5] + f[x8 + y8 + z8] ! = f[x3 + y3 + z3] + f[x6 + y6 + z6] + f[x9 + y9 + z9] && f[x1 + y1 + z1] + f[x4 + y4 + z4] + f[x7 + y7 + z7] != f[x3 + y3 + z3] + f[x6 + y6 + z6] + f[x9 + y9 + z9]}}، 0] با این حال، محدودیتهای خاصی در مورد انواع ماتریسهایی که میخواهم در این سهگانه جمعآوری کنم وجود دارد. کد زیر این محدودیت ها را مشخص می کند: g[{{x1_, x2_, x3_}, {x4_, x5_, x6_}, {x7_, x8_, x9_}}] = تکه ای[{{1, x1 + x4 + x7 != x2 + x5 + x8 && x2 + x5 + x8 != x3 + x6 + x9 && x1 + x4 + x7 != x3 + x6 + x9 }}، 0] هر ماتریس مجزا در سه گانه باید دارای مجموع ستونی با عناصر متمایز باشد. و علاوه بر این، فقط شامل عناصر {0،1}، ردیابی آنها برابر با 0 است، و مجموع هر عنصر متقارن با قطر اصلی باید 1 W = Tuples[Select[Tuples[Tuples[{0, 1}, 3 باشد. ]، 3]، Tr[#] == 0 && #[[1، 2]] != #[[2، 1]] && #[[1، 3]] != #[[3، 1]] && #[[2، 3]] != #[[3، 2]] && g[#] == 1 و]، 3] W سه گانه از این ماتریس ها را ایجاد می کند Q = Select[W, h[#] == 0 &] Q سه گانه هایی را انتخاب می کند که دارای ویژگی مورد نظر هستند. با این حال، وقتی سعی میکنم روش مشابهی را برای ماتریسهای بزرگتر (مثلاً 5x5 به جای 3x3)، یا تاپلهای بزرگتر (5-tuples) یا هر دو اعمال کنم، این کد mathematica را خراب میکند. من گمان می کنم که این به این دلیل است که W برای حافظه رایانه من خیلی بزرگ است (به عنوان مثال اگر من 5 تاپلی از عناصر 4x4 را ایجاد کنم W باید کاردینالیته (4!)^5 داشته باشد، به طور کلی مجموعه (N!)^r است، که در آن N تعداد ماتریس ها و r اندازه تاپل های برگرفته شده از آنها است) من گمان می کنم که روش بسیار کارآمدتری برای تولید Q (که بسیار کوچکتر از W است) وجود دارد. به جای اینکه کل W را تولید کنم و سپس از بین آن انتخاب کنم، ترجیح می دهم هر عنصر W را یکی یکی بسازم و ویژگی را بررسی کنم. من فقط باید ماتریس ها را با ویژگی خروجی بگیرم، کسانی که موفق به برآوردن آن نمی شوند می توانند دور انداخته شوند. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
|
نحوه انتخاب متوالی از میان مجموعه بزرگی از تاپل ها (ماتریس ها)، آنهایی که دارای خاصیت خاصی هستند
|
44012
|
بگویید من یک عبارت «test = 3 x1^2 - 2 x3^-3» دارم و میخواهم عبارت را به «{3 x1^2, -(2/x3^3)}» تجزیه کنم، میتوانم این کار را انجام دهم. با استفاده از List @@ test در Mathematica. با این حال، مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که وقتی عبارت test = x1^2 باشد، {x1, 2} و برای test = (3 x1^2) {3, x1^2 میشود. }` به جای «{x1^2}» و «{3x1^2}» به ترتیب. اطلاعات اضافه شده ای که دارم لیست متغیرها است. به عنوان مثال، اگر `test = x1^2` من لیستی از متغیرها را دارم که '{x1}' است. و برای «تست = 3 x1^2 - 2 x3^-3»، «{x1,x3}» دارم آیا راه دیگری برای رسیدن به آنچه میخواهم وجود دارد؟ با تشکر
|
بیان را به بخش ها تجزیه کنید
|
44096
|
بگویید این لیست من است: mylist={{1,4},{1,6},{1,11},{2,12},{2,14}} میخواهم عملیاتی را انجام دهم که به اولین نگاه میکند عنصر هر جفت، و برای همه آنهایی که مطابقت دارند، عناصر دوم آنها را میانگین بگیرید، و جفت عنصر اول و عناصر متوسط دوم را در لیست جدیدی قرار دهید. بنابراین محصول نهایی من این خواهد بود: newlist={{1,7},{2,13}} اما یک هشدار این است که عناصر اول مانند مثال من اعداد صحیح واضح نیستند. آنها می توانند هر عددی باشند و مانند مثال من به راحتی تکرار نمی شوند. تصور میکنم میتوانم این کار را با حلقهها انجام دهم، اما فکر میکردم که آیا روش ظریفتری برای «دستکاری فهرست» Mathematica وجود دارد. متشکرم
|
با توجه به لیستی از جفت ها، عناصر دوم جفت هایی را که عناصر اول آنها مطابقت دارند، میانگین بگیرید
|
57794
|
با Mathematica 10، میخواستم «Lookup» را با استفاده از «TagSetDelayed» بارگذاری کنم، اما کار نمیکند. به عنوان مثال، اگر دو شی را با سر «TempHead» تعریف کنم t1 = TempHead[a -> 1, b -> 2, c -> 3]; t2 = TempHead[c -> 3, d -> 4, e -> 5]; من میتوانم طبق معمول «Plus» را بارگذاری کنم: TempHead /: Plus[t1_TempHead, t2_TempHead] := TempHead @@ Join[List @@ t1, List @@ t2] بنابراین: t1 + t2 (* TempHead[a -> 1, b -> 2، ج -> 3، ج -> 3، د -> 4، e -> 5] *) اما، اگر من همین کار را با Lookup انجام می دهم، کار نمی کند: TempHead /: Lookup[t1_TempHead, t2_TempHead] := TempHead @@ Join[List @@ t1, List @@ t2] Lookup[t1,t2] (* جستجو: :invrp: آرگومان TempHead[a->1,b->2,c->3] یک انجمن معتبر یا یک لیست نیست. علاوه بر این، شما حتی نمی توانید از Unprotect برای بارگذاری بیش از حد Lookup استفاده کنید. من فکر کردم که این یک اشکال است، اما وقتی آن را به Wolfram گزارش کردم، آنها گفتند که «Lookup» به گونهای طراحی شده است که در همه اشیایی که «Association» نیستند، خطا بدهد. مطمئناً توابع Mathematica وجود دارند که خطا میدهند (مثلاً «Part»، زمانی که سعی میکنید به خارج از طول «فهرست» دسترسی پیدا کنید)، اما معمولاً همچنان میتوانید آنها را بیش از حد بارگذاری کنید. آیا کسی می داند که آیا دلیل خوبی برای پیاده سازی Lookup به این روش وجود دارد؟ به نظر می رسد که از اصل همه چیز یک بیان است که ولفرام همیشه آن را تبلیغ می کند، شکسته است. آیا نمادهای دیگری مانند «جستجو» عمل می کنند؟
|
چرا با Lookup مانند سایر نمادها رفتار نمی شود؟
|
46219
|
من سعی می کنم یک جدول را ساده کنم، به عنوان مثال {{1، {4، 2، 0}}، {4، {2، 4، 0}}، {-2، {3، 3، 0}}، { 1, {3, 0, 3}}, {-3, {0, 4, 2}}} در اینجا اولین ستون وزن بردار مربوطه در ستون دوم است. در مسئله خاص، ترتیب ورودی های بردارهای ستون دوم مهم نیست، بنابراین می توان آنها را مرتب کرد. سپس میخواهم بردارها را جمعآوری کنم، به طوری که آنهایی که معادل هستند فقط یک بار ظاهر شوند. در این فرآیند، من می خواهم وزن ها را جمع کنم. به عنوان مثال، در مثال بالا، نتیجه {{2، {4، 2، 0}}، {-1، {3، 3، 0}} خواهد بود.
|
مرتب سازی جدول بردارها با وزن
|
16959
|
من باید _Mathematica_ را دریافت کنم تا لگاریتم یک عدد واقعی منفی را با استفاده از شاخه پایینی به جای شاخه بالایی ارزیابی کنم، به طوری که در حالی که In[1]:= Log[3.2] Out[1]:= 1.16315 I need In[2] := Log[-3.2] Out[2]:= 1.16315 - 3.14159 I and Not Out[2]:= 1.16315 + 3.14159 من قبلاً تابع خودم را تعریف کرده ام «loopLog» که این کار را انجام می دهد: loopLog[x_: NumericQ] = If[Element[x,Reals], Conjugate[Log[x]]]; اما من نمی توانم آن را به انجام هر یک از ساده سازی ها یا دستکاری های معمول با استفاده از این تابع برسانم. به عنوان مثال، وقتی میخواهم loopLog را متمایز کنم، وارد[3]:= D[loopLog[x],x] Out[3]:= If[x \[Element] Reals، مشتق[1][Conjugate][ Log[x]]/x] به جای «1/x» بسیار مورد نیاز. تمیزترین راه برای تعریف چنین تابع لگاریتمی در _Mathematica_ چیست؟
|
Log را طوری تعریف کنید که واقعیات منفی در لبه پایین شاخه ارزیابی شود
|
37590
|
من میخواهم «RandomInteger[{1, 10}, {10, 10}]» را در کد زیر جایگزین کنم: DynamicModule[{c = 11}, Grid[ Map[Button[ToString @ #, c = #, Background - > پویا[If[Mod[#, c] == 0، سبز، سفید]]، اندازه تصویر -> {32، 32}، ظاهر -> Frameless] &, RandomInteger[{1, 10}, {10, 10}], {2}], Frame -> All, FrameStyle -> Directive[GrayLevel[0.8], Dashed], Spacings -> { .2، .2}]] با یک سری لیست. به عنوان مثال، Transpose @ Partition[Range @ (10*10)، 10].
|
به جای RandomInteger از یک لیست از پیش محاسبه شده استفاده کنید
|
17947
|
من می خواهم رنگ را به یک مستطیل (در واقع یک خط) که روی (0,0) و (1,0) قرار دارد تنظیم کنم و تابع رنگ با $u(x,t)=t(x-x^2) داده می شود. ، 0\leq t\leq1$. از آنجایی که این $u(x,t)$ به عنوان دما در نقطه $(x,0)$ در زمان $t$ عمل میکند، میخواهم از دادههای رنگی با TemperatureMap استفاده کنم، موارد زیر چیزی است که من امتحان کردم: u [x_, t_] := t (x - x^2) انیمیشن[Plot[0, {x, 0, 1}, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> {{0، 1}، {-0.02، 0.25}}، PlotStyle -> {Thick}، ColorFunction -> (ColorData[TemperatureMap][u[#, t]]) و]، {t، 0، 1 }] من متوجه شدم که باید مشکلی در ColorFunction باشد، اما نمی توانم آن را برطرف کنم، پیشنهادی دارید؟ * * * من کد شما را امتحان کردم و متوجه شدم که به عنوان اولین پاسخ کار می کند، اما از آنجایی که سوال اصلی من (در اینجا پست نشده است) سعی شده است سوال زیر را حل کند، f[x_] := -x^2 + x equ = {D[u[t، x]، t] == D[u[t، x]، x، x]، u[0، x] == f[x]، u[t، 0] == f[0]، u[t، 1] == f[1]}; sol = NDSolve[equ, u, {t, 0, 1}, {x, 0, 1}] HeatConda = Animate[Show[{ Plot[Evaluate[u[t, x] /. sol]، {x، 0، 1}، PlotRange -> {-0.1، 0.25}، AxesOrigin -> {0، 0}، Filling -> Axis، ColorFunction -> (ColorData[TemperatureMap][#2] & )]، Plot[-0.04، {x، 0، 1}، PlotStyle -> {Thick}، ColorFunction -> تابع[{x، y}، ColorData[TemperatureMap][Evaluate[u[t، x] /. sol]]]]}]، {t، 0، 0.4}] میخواهم **خط پایین** را همانند رنگ پرکننده رنگ کنم. من ابتدا سعی کردم سوال را به یک پست اینجا ساده کنم، اما راه حل اینجا هنوز می تواند برای سوال (اصلی) من کار کند، پس لطفا دوباره به من کمک کنید؟ 
|
چگونه یک مستطیل را با یک تابع رنگ مشخص رنگ آمیزی کنیم؟
|
20829
|
کد من اینجاست: k = 1; L = 1; λ[n_] = (((2*n - 1)*Pi)/(2*L))^2; v[x_] = -50*x + 100; f[x_] = (300*x*Cos[11*x] + 100)*(1 - x); b[n_] = (2/L)*ادغام[(f[x] - v[x])*Sin[Sqrt[λ[n]]*x]، {x، 0، L}]; w[x_، t_] = جمع[b[i]*Sin[Sqrt[λ[i]]*x]*Exp[(-λ[i])*k*t]، {i، 1، 5}] ; u[x_، t_] = v[x] + w[x، t]; دستکاری[Plot[{u[x، t]، f[x]، v[x]}، {x، 0، L}، PlotStyle -> {{ضخیم، سیاه}، {ضخیم، آبی}، {ضخیم، قرمز}}، AxesLabel -> {x، u}، PlotRange -> {-30، 120}، PlotLegends -> Expressions]، {t, 0, 0.5}] توجه داشته باشید که چگونه لبه سمت راست کادر خروجی بسته به اینکه چند رقم اعشار برای یک مقدار $t$ مشخص نشان داده شده است، به جلو و عقب می پرد. چگونه می توانم آن لبه سمت راست را لنگر بزنم تا جلو و عقب حرکت نکند؟
|
کنترل حاشیه در اطراف PlotLegends
|
14495
|
من باید تعداد تمام ترکیبات ارقام باینری را در یک عدد دودویی 8 رقمی بدست بیاورم، اما منهای برخی الگوهای ممنوع مانند: xxxx0xx1 x1xxx0xx x1xxx0x0 (که x هر رقمی است) اینها نباید در ترکیبات معتبر باشند. می خواهم بشمارم اعداد من در واقع بسیار بزرگتر هستند، بنابراین نمی توانم به سادگی آنها را برشمارم. چه کار کنم؟
|
دریافت تعداد ترکیب بدون الگوهای ممنوعه
|
44960
|
در mathematica 9 هنگامی که شروع به تایپ یک کاراکتر خاص می کنید، یک پنجره بازشو دریافت می کنید که به شما امکان می دهد آن را به صورت خودکار تکمیل کنید:  با این حال، وقتی سعی می کنید با نام مستعار ورودی مانند  هیچ تکمیل خودکار ظاهر نمی شود. آیا می توان نام مستعار ورودی را به کادر تکمیل خودکار اضافه کرد و مانند کاراکترهای خاص در آنجا ظاهر شوند؟
|
آیا نام مستعار ورودی در کادر تکمیل خودکار ظاهر می شود؟
|
9154
|
من می خواهم با استفاده از بسته `HierarchicalClustering` تجزیه و تحلیل خوشه ای انجام دهم. آیا راهی برای نمایش فواصل بین خوشه ای در نمودار دندروگرام وجود دارد؟ مثالی که نتیجه چگونه باید باشد: .
|
فواصل خوشه را در DendrogramPlot تجسم کنید
|
13795
|
من میخوام یه سیستم معادلات دیفرانسیل رو حل کنم که خیلی پیچیده نیست ولی با ریاضیات نمیتونم حل کنم!! لطفا مشکل و نتیجه را ببینید و با نظرات خود به من کمک کنید: F=3; ss2 = NDSolve[{3000/7*(u''[x] - 1/56*PHI''[x]*Sign[PHI'[x]]) == 0، 1000/7*(w''[ x] + PHI'[x]) + F == 0، 125/2744*PHI''[x] - 1000/7*(w'[x] + PHI[x]) == 0، 3000/7*(u'[3/7] - 1/56*Abs[PHI'[3/7]]) == -1، u[0] == 0، w[0] == 0، w[3/7] == 0، PHI'[0] == 0، PHI'[3/7] == 0}، {u، w، PHI}، {x، 0، 3/7}]; و پیامی که Mathematica برای این کار ایجاد می کند: NDSolve::ndsv: نمی توان مقدار شروع را برای متغیر PHI پیدا کرد. از توجه شما متشکرم.
|
مسئله با NDsolve برای سیستم معادلات
|
21333
|
چگونه توابع ویژه هارمونیک کوانتومی بالا را بدست آوریم؟ همه چیز تا، مثلاً 65مین تابع ویژه کار می کند، اما برای توابع ویژه بالاتر، مقادیر بسیار بالا هستند. کد من NoH = جدول[1/Sqrt[2^n n!] Pi^(-1/4), {n, 0, ns - 1}]; phi[x_] = جدول[NoH[[i]] HermiteH[i - 1, x] Exp[-x^2/2], {i, ns}]; NoH فاکتورهای عادی سازی هستند، ph[x] توابع ویژه هستند. با احترام
|
توابع ویژه هارمونیک کوانتومی بالا؟
|
20319
|
با توجه به «فهرست» زیر = { {1, 2, 3}, {3, 2, 3}, {{3, 7, 5}, {7, 5, 3}, {6, 2, 1}} ، {3، 2، 7}، {{3، 3، 5}، {7، 7، 8}، {9، 4، 2}، {9، 0، 0}}، {8, 5, 4}, {7, 4, 3} } من میخواهم این «فهرست» را دریافت کنم: { {1, 2, 3}, {3, 2, 3}, {3, 7, 5} ، {7، 5، 3}، {6، 2، 1}، {3، 2، 7}، {3، 3، 5}، {7، 7، 8}، {9، 4، 2}، {9، 0، 0}، {8، 5، 4}، {7، 4، 3} }. Flatten این کار را برای من انجام نمی دهد. توجه داشته باشید که لیست واقعی بزرگ است و لیست لیست های موجود در این لیست می تواند دارای طول های متغیر باشد، همانطور که در مثال بالا یکی شامل 3 لیست داخلی و دیگری شامل 4 است.
|
چگونه می توانم این فهرست را با فهرست داخلی فهرست ها مسطح کنم؟
|
14494
|
نیاز به پیوست کردن یک ستون به یک ماتریس یا پیوستن ماتریسها برای ایجاد ردیفهای طولانیتر، عملیاتی است که من اغلب از آن استفاده میکنم و تابع 'Join' را برای این موارد ایدهآل میدانم. m1 = {{10، 11، 12}، {21، 22، 23}}؛ متر مربع = {100، 101}؛ (* ماتریس ها را برای ایجاد ردیف های طولانی تر بپیوندید: *) Join[m1, m1, 2] (* --> {{10, 11, 12, 10, 11, 12}, {21, 22, 23, 21, 22, 23}} *) (* یک ستون را به یک ماتریس پیوست کنید *) Join[m1, List /@ m2, 2] (* --> {{10, 11, 12, 100}, {21, 22, 23, 101}} *) (* برای ایجاد یک ماتریس به دو ستون بپیوندید *) Join[List /@ m2, List /@ m2, 2 ] (* --> {{100, 100}, {101, 101}} *) با این حال، من میخواستم تابع خودم را تعریف کنم که نماد مورد نیاز برای رسیدن به هدف من را ساده کنید: columnAttach[a1_List, a2_List] := Join[If[VectorQ[a1], List /@ a1, a1], If[VectorQ[a2], List /@ a2, a2], 2 ] columnAttach[m1, m1] (* --> {{10, 11, 12, 10, 11, 12}, {21, 22, 23, 21, 22, 23}} *) columnAttach[m1, m2] (* --> {{10, 11, 12, 100}, {21, 22, 23, 101} } *) columnAttach[m2, m2] (* --> {{100, 100}, {101, 101}} *) این همانطور که انتظار می رود کار می کند، اما من می خواهم آن را کمی تعمیم دهم. برای مثال، «پیوستن» میتواند فهرستی از بردارها/ماتریسها با هر طولی را بگیرد: Join[m1, m1, List /@ m2, List /@ m2, 2] (* --> {{10, 11, 12, 10 , 11, 12, 100, 100}, {21, 22, 23, 21, 22, 23, 101، 101}} *) چگونه می توانم تابع 'columnAttach' خود را برای دستیابی به همان انعطاف پذیری تطبیق دهم؟
|
ساخت ماتریس با اتصال بردارها (ستون ها) و ماتریس ها
|
59320
|
من فقط داشتم با _Mathematica_ بازی می کردم و برخی ارزها را تبدیل می کردم: UnitConvert[Quantity[1, \[Euro]]، ISK] UnitConvert[Quantity[1، \[Euro]]، £] UnitConvert[Quantity [1، £]، \[یورو]] UnitConvert[تعداد[1، $]، \[یورو]] UnitConvert[Quantity[1، BitCoin]، \[Euro]] UnitConvert[Quantity[1، BitCoin]، $]  از خروجی های #23 و #24 شگفت زده شدم. چرا _Mathematica_ نمی تواند آنها را مانند بقیه تبدیل کند؟ بنابراین باید فاکتور BTC/USD را بگیرم: WolframAlpha میگوید:   چرا نرخ بیت کوین توسط «UnitConvert» نشان داده نمی شود؟ و btw: آیا میانبری برای نماد بیت کوین در _Mathematica_ وجود دارد؟ این چیزی است که من در مورد نماد/میانبر فهمیدم **ویرایش و هشدار:** علامت بیت کوین (฿) را از خروجی کپی/پیست نکنید!!! توسط _Mathematica_ به بیت کوین تعبیر نمی شود : مقدار[371.57، \[Euro]/฿]   _Mathematica_ همان نماد را برای بیت کوین و تای بات! مقدار[1، ฿] مقدار[1، ThaiBaht] مقدار[1، BitCoin]  اما UnitConvert [تعداد[1، ฿]، \[یورو]] UnitConvert[تعداد[1، TahiBaht]، \[Euro]] UnitConvert[Quantity[1، BitCoin]، \[Euro]] 
|
تبدیل به ارزهای مختلف
|
16115
|
> **تکراری احتمالی:** > عملیات لیست فقط زمانی که محدودیت ها برآورده می شوند (قسمت 1) من مجموعه ای از داده ها را دارم مانند: list = {{Tim, 45},{Mary,100},{Tim,500}, {Bob,499},{Mary,50}}; من به دنبال راهی ساده برای جمع کردن مقادیر بر اساس نام هستم به طوری که خروجی به شکل زیر باشد: `{{Tim,545},{Mary,150},{Bob,499}}`
|
مجموع عناصر یک لیست که یک عنصر اول مشترک دارند
|
43217
|
وظیفه من بسیار ساده است. من جدولی از دادهها دارم مانند M = {{1,2}, {1,3}, {3,4}, {5,1}, {6,9}, {6,8}, {6,1 }} بنابراین جدول با توجه به اولین ورودی هر تاپل مرتب شده است. چیزی که من می خواهم اساسا جمع آوری تاپل ها با همان ورودی 'x' در یک ورودی جدید است. M به این شکل خواهد بود: M = {{1,(2+3)/2}, {3,4}, {5,1}, {6,(9+8+1)/3}}; احتمالاً میتوان این مشکل را با مقداری جمعآوری و استفاده از جمع و شمارش به زیبایی حل کرد، اما از آنجایی که من یک گوینده C هستم، حلقه For را به عنوان اولین تلاش خود انتخاب کردهام: Stringed = ConstantArray[{-1., -1.} , ابعاد[StoreFlat][[1]]]; (* این آرایه ای است که همه داده ها در آن ذخیره می شوند. StoreFlat ورودی مرتب شده اما جمع آوری نشده است *) ماژول[{i = 1، j = 1، k = 1، a = 1.، f = 1. }، مانیتور[ برای[i = 1، i <= ابعاد[StoreFlat][[1]]، i++، (* حلقه روی تعداد تاپل ها *) اگر[i == 1، (* اولین ورودی *) f = StoreFlat[[1, 1]]; a = StoreFlat[[1, 2]];، اگر[f == StoreFlat[[i, 1]]، (* یک تاپل از قبل با این ورودی وجود دارد *) a += StoreFlat[[i, 2]]; k++;, f = StoreFlat[[i, 1]]; (* این ورودی بزرگتر از ورودی قبلی است *) a = StoreFlat[[i, 2]]; j++; k = 1; ]؛ ]؛ رشته ای[[j]] = {f, a/k}; (* خروجی. ورودی دوم بر تعداد ورودی ها تقسیم می شود. *) ], ProgressIndicator@N[i/Dimensions[StoreFlat][[1]]] ] ]; می دانم که این احتمالاً سریع ترین راه نیست. اما از آنجایی که ورودی من خیلی بزرگتر نیست (190000 تاپل از یک مقدار واقعی ممیز شناور) این باید کار را انجام دهد. آیا چیزی در مورد رویکرد من اشتباه است؟ در لپ تاپ من، این چیز زمان زیادی می برد (10 تا 20 دقیقه، حدس می زنم - من آن را لغو کردم).
|
تنظیم مجدد / انتخاب یک جدول داده بسیار کند در حلقه For
|
21191
|
در تئوری تجمع متغیرهای تصادفی با ارزش برداری، انواع فرمول های زیر ظاهر می شود: \begin{equation} \theta^i \theta^{jk} [3] = \theta^i \theta^{jk} + \ theta^j \theta^{ik} + \theta^k \theta^{ij} \end{equation} قرار است به این صورت باشد: مجموع بیش از همه جایگشت های ممکن (در این مورد 3) شاخص ها. شاخص های یک تتا معین متقارن هستند و نیازی به دو بار شمارش ندارند. مثال دیگر $\theta^i \theta^j \theta^{kl}$ [6] است. در این مورد مجموعاً 6 عبارت وجود دارد: $i\;|\;j\;|\;kl$i\;|\;k\;|\;jl$i\;|\;l\ ;|\;jk$ $j\;|\;k\;|\;il$j\;|\;l\;|\;ik$k\;|\;l\;|\;ij $ رفتن به مرتبه بالاتر، $\theta^{ij} \theta^{kl} \theta^{mn}$ [15] دارای 15 عبارت و غیره است. بنابراین، من سعی کردم از Mathematica برای محاسبه عددی تمام اصطلاحات درگیر در یک جایگشت داده شده استفاده کنم. با این حال، من تا کنون کاملا ناموفق بوده ام. هر ایده ای؟ در اینجا چند تلاش (شکست خورده) وجود دارد که با 4 شاخص و ترکیب $\theta^i \theta^j \theta^{kl}$ انجام شده است. این همه جایگشت های چهار عبارت را فهرست می کند. perm = جایگشتها[{a, b, c, d}] میتوانم از dynP آقای Wizard برای پارتیشنبندی به اندازهای که میخواهم استفاده کنم. به عنوان مثال، dynP[{a,b,c,d},{1,1,2}] {{a},{b},{c,d}} بنابراین، یک جایگزین، انجام این کار برای همه است اعضای perm، و سپس موارد تکراری را طبق معیارهای ذکر شده در بالا حذف کنید. اما من موفق به انجام این کار نشدم. پیشاپیش از هرگونه کمکی قدردانی می کنم. با سلام و احترام، گابریل
|
شمارش تعداد نوع خاصی از جایگشت
|
58764
|
من تابعی دارم که عبارت analityc $C=2*max[b-c,0]$ است (شما می توانید عبارات b و c را در پایین ببینید). سپس باید $q_\pm=\frac{(1\pm \sqrt{ (1-C^2)})}{2}$ را در نظر بگیرم و سپس $E_n=-q_+log_2(q_+)- را ترسیم کنم. q_-log_2(q_-)$. من به این روش امتحان کردم: b = (p*(2 - n)/4); c = n*(1 + p)*(2 - n)/16 + (1 - p)*(2 - n)/8; Conc = اگر[(b - c) < 0, 0, 2*(b - c)]; qplus = (1 + Sqrt[1 - Conc^2])/2; qminus = (1 - Sqrt[1 - Conc^2])/2; En = -qplus*Log[2, qplus] - qminus*Log[2, qminus] Plot3D[En, {n, 0, 2}, {p, 0, 1}] این خروجی است: > -(1/ (2 Log[ 2]))(1 - √(1 - If[2 (-(1/8) (2 - n) (1 - p) + 1/4 (2 - n) p - > 1/16 (2 - n) n (1 + p)) < 0, 0, 2 (b - c)]^2)) Log[ 1/2 (1 - √(1 - اگر [2 > (-(1/8) (2 - n) (1 - p) + 1/4 (2 - n) p - 1/16 (2 - n) n (1 + p)) < 0, 0, 2 > (b - c)]^2))] + (1/( 2 Log[2]))(-1 - √(1 - If[2 (-(1/8) (2 - n) (1 - p) + > 1/4 (2 - n) p - 1/16 (2 - n) n (1 + p)) < 0, 0, 2 (b - c)]^2)) Log[ 1/2 (1 + > √(1 - If[2 (-(1/8) (2 - n) (1 - p) + 1/4 (2 - n) p - 1/16 (2 - n) n (1 + p)) > < 0, 0, 2 (b - c)]^2))] > > عبارت نامشخص (0 (-∞))/Log[2] مواجه شد. نمی دونم خطا کجاست متشکرم.
|
ترسیم یک تابع تکه تکه با زیر دامنه های عجیب و غریب
|
14148
|
من در حال تلاش برای محاسبه میانگین انحنای [1، 2] سطحی هستم که با تابعی از 'x' و 'y' تعریف شده است. تابع من نسبتاً ساده است: f = 1 - 0.05 (Cos[2 π x/L] + Sin[2 π x/L]) Cos[2 π y/L]; بنابراین برای محاسبه انحنای میانگین، این کاری است که من انجام می دهم (`κ` میانگین انحنای زیر است): L=79.1829; f = 1 - 0.05 (Cos[2 π x/L] + Sin[2 π x/L]) Cos[2 π y/L]؛ κ=((1 + D[f,x]^2) D[f,y,y]-2 D[f,x]D[f,y]D[D[f,x],y]+ ( 1+D[f,y]^2)D[f,x,x])/((1 + D[f,x]^2 + D[f,y]^2)^1.5) و سپس رسم می کنم آن را به صورت: (*سطح تعریف شده توسط f*) Plot3D[ f, {x, 0, L}, {y, 0, L} ]  (*نقشه از کاپا*) Plot3D[κ, {x, 0, L}, {y, 0, L} ]  1. من کاملاً مطمئن نبودم که این سوال را در math.se یا mathematica.se پست کنم، اما از آنجایی که این کار را در mathematica.se انجام دادم این یک جزء _Mathematica_ در خود دارد. 2. آیا کاری که من انجام می دهم صحیح است؟ من می پرسم زیرا این موضوع نسبتاً پیش پا افتاده به نظر می رسد. 3. آیا کسی پیشنهادی برای انجام این کار به روشی بهتر دارد، شاید آن را به روشی بهتر ترسیم کند؟ کمی پیش زمینه: * * * من سعی می کنم از نظر کمی ثابت کنم که شرایط اولیه متفاوت ایجاد شده توسط سطح مانند f مقادیر متفاوتی از انحنا را برای یک مسئله دینامیک سیالات ایجاد می کند.
|
محاسبه میانگین انحنای سطح - پیشنهادات
|
41452
|
من در اینجا کمی کریسیس دارم. کاری که من اساساً می خواهم انجام دهم نوعی طرح سه بعدی است، اما من فقط به مقادیر حاصل علاقه دارم. من دو بردار x و p دارم: x={x1,x2}; p={p1,p2}; و من می خواهم مقدار تابع f را بسته به 2 متغیر محاسبه کنم، برای مثال f[x_,p_]=x*p; با این حال، ورودی f[x,p] فقط عناصر مورب را محاسبه میکند و نه همه عبارتهای f[x1,p1], f[x1,p2], f[x2,p1] و f[x2,p2] را محاسبه میکند. از آن انتظار داشته باشید من برخی از دستورات نقشه را امتحان کردم اما به نتیجه مطلوب نرسیدم. کسی میتونه لطفا کمکم کنه؟ و در صورت امکان حتی بینشی در مورد اینکه چرا Mathematica فقط عناصر مورب را به طور پیش فرض انجام می دهد به اشتراک بگذارید؟ من به آن بسیار علاقه مند خواهم بود زیرا این احساس را دارم که طرز فکر من اغلب کاملاً عمود بر روشی است که Mathematica انجام می دهد -.-
|
خروجی تابع دو لیست فقط عناصر مورب هستند
|
14368
|
مثالی پیدا نکردم که نتوانم از Refresh خلاص شوم[]: In[1]:= Dynamic[DateString[],UpdateInterval->1] Out[1]= Sat 10 Nov 2012 01:36:34 In[2]:= پویا[Refresh[DateString[],UpdateInterval->1]] Out[2]= شنبه 10 نوامبر 2012 01:36:34
|
اگر Dynamic گزینه UpdateInterval داشته باشد، Refresh به چه درد می خورد؟
|
23717
|
Apart چگونه کار می کند؟ صفحه «آموزش/برخی یادداشتها درمورد پیادهسازی داخلی#7441» میگوید: «آپارت» یا از نسخهای از تکنیک Padé یا روش ضرایب نامشخص استفاده میکند. من میدانم که دومی چیست (بدون کسری، جمعآوری با توان متغیر، ضرایب برابر کردن از قدرت های مربوطه، سیستم خطی به دست آمده را حل کنید (من می دانم چه چیزی است). تقریب است.)
|
Apart ممکن است از روش Padé استفاده کند: آن چیست؟
|
43841
|
من یک مجموعه داده بسیار بزرگ دارم (حدود 3000) که به نظر می رسد: {{1749.08، 580.}، {1749.17، 626.}، {1749.25، 700.}، {1749.33، 557.}، {1749.08، ، {1749.5، 835.}، {1749.58، 948.}، {1749.67، 663.}.... اولین عدد سال به اضافه ماه/12 است. بنابراین میخواهم تمام فهرست را تکرار کنم و قسمت دوم را برای هر سال اضافه کنم، بنابراین به عنوان مثال با استفاده از دادههای بالا: «برای سال 1749: 580+626+700+557+835+948+663» میدانم که باید از یک برای حلقه اما من نمی توانم نحو را بفهمم. آیا کسی می تواند دست یاری دراز کند؟
|
از طریق فهرست و داده های توده فیلتر کنید
|
11185
|
من می خواهم یک تابع $f(r)$ را در دامنه $[0,R]$، در اطراف نقاط $r =0$، و $r = R$ به روش زیر گسترش دهم $f(r = 0) = \Sigma_{i=0,i = زوج}^{imax} f_i (r/R)^i$ and $f(r = R) = \Sigma_{k=0}^{kmax} f_k (1 - r/R)^k$ من می خواهم ضرایب $f_i$ و $f_k$ را با تجزیه $f(r)$ به چبیشف و سپس تبدیل آن به سری توانی بدست بیاورم. این چیزی است که من تاکنون برای یک تابع تصادفی دارم: g[x_] = 0.17768*x^5 + 0.115594*x^4 - 0.049490*x^3 - 0.659085*x^2 - 0.2254209; تابع به نظر می رسد  اکنون برای گسترش $g[x]$ بر حسب Chebyshev، این کار را در[8] انجام می دهم:= GS = 6; (*gridsize*) In[9]:= Clear[A, a] In[10]:= A = Array[a، GS + 1، 0] Out[10]= {a[0]، a[1] , a[2]، a[3]، a[4]، a[5]، a[6]} در[11]:= برای[i = 1، i <= GS + 1، i++، a[i] = 2/\[Pi]* (Integrate[g[y]*ChebyshevT[i, y] 1/Sqrt[1 - y^2], {y, -1, 1}])] در[ 12]:= a[0] = 1/\[Pi]* (Integrate[g[y]*ChebyshevT[0, y] 1/Sqrt[1 - y^2], {y, -1, 1}]) Out[12]= -0.511616 In[13]:= A Out[13]= {-0.511616، 0.0739325، -0.271746، 0.0431525، 0.0431525، 0.01140. 0.0140. -1.00221*10^-15} In[14]:= t1 = جدول[a[i]*ChebyshevT[i، y]، {i، 0، GS}] Out[14]= {-0.511616، 0.0739325 y، -0.271746 (-1 + 2 y^2)، 0.0431525 (-3 y + 4 y^3)، 0.0144492 (1 - 8 y^2 + 8 y^4)، 0.011105 (5 y - 20 y^3 + 16 y^5)، -1.00221*10^-15 ( -1 + 18 y^2 - 48 y^4 + 32 y^6)} در[15]:= g1[y_] = مجموع[t1[[i]]، {i، 1، GS + 1}] خروجی[15]= -0.511616 + 0.0739325 y - 0.271746 (-1 + 2 y^2 ) + 0.0431525 (-3 سال + 4 سال ^3) + 0.0144492 (1 - 8 y^2 + 8 y^4) + 0.011105 (5 y - 20 y^3 + 16 y^5) -1.00221*10^-15 (-1 + 18 y^2 - 48 y^4 + 32 y^6) حالا تابع و تقریب چبیشف را رسم می کنم $g1[x]$.  و شما واقعاً نمی توانید تفاوت بین این دو طرح را ببینید، بنابراین این باعث می شود فکر کنم که قسمت Chebyshev را به درستی انجام می دهم. پس از این، من سعی میکنم تقریب سری توان را با استفاده از (بخش دستور العملهای عددی 5.10، عود Clenshaw) In[17]:= Clear[D1, d] In[18]:= D1 = Array[d, GS] Out[18] بدست بیاورم. = {d[1]، d[2]، d[3]، d[4]، d[5]، d[6]} In[19]:= d[GS + 1] = 0 Out[19]= 0 In[20]:= d[GS] = 0 Out[20] = 0 In[23]:= برای [i = GS - 1، i >= 1، i--، d[i] = 2*x*d[i + 1] - d[i + 2] + a[i]] In[24]:= D1 Out[24]= {0.041885 - 2 (0.0144492 + 0.02221 x) x \+ 2 x (-0.286195 - 0.02221 x + 2 x (0.0320475 + 2 x (0.0320475 + 2 (0.02 x 0.02) + 2 (0.01 x 4) -0.286195 - 0.02221 x + 2 x (0.0320475 + 2 (0.0144492 + 0.02221 x) x)، 0.0320475 + 2 (0.0144492 + 0.02221 + 0.02221 x) 14 x, 40 0.011105، 0} In[27]:= d[0] = x*d[1] - d[2] + a[0] Out[27]= -0.225421 + 0.02221 x - 2 x (0.0320475 + 2 (0.0144492 + 0.02221 x) x) + x (0.041885 - 2 (0.0144492 + 0.02221 x) x + 2 x (-0.286195 - 0.02221 x + 2 x (0.0320475 + 2 (0.0144492 + 0.0144492 + 0.02221 x) = 0.02221 اینچ) [8] x) Simplify[d[0]] Out[28]= -0.225421 + 5.48173*10^-16 x - 0.659085 x^2 - 0.04949 x^3 + 0.115594 x^4 + 0.17768 x^5 اکنون همه نسخهها را در آنجا رسم میکنم. توضیحات تصویر را وارد کنید اینجا](http://i.stack.imgur.com/b4mbJ.jpg) و باز هم نمی توانم تفاوتی بین نسخه های مختلف ببینم. من این را به این معنا می دانم که من از عود Clenshaw به درستی استفاده کرده ام. **سؤال 1: آیا واقعاً از آن به درستی استفاده کردم یا شانس آوردم؟** **سوال 2: چگونه می توانم کد خود را تغییر دهم تا با تابع $f(r)$ در اطراف مبدا که باید نرمال شود مقابله کنم. در دامنه آن است؟** **سؤال 3: حتی با $f(r)$ در حدود $r =R$ از کجا شروع کنم زیرا شکل سری توان معمولی را ندارد؟**
|
تقریب چند جمله ای از ضرایب چبیشف
|
17948
|
باید نتیجه دستور GraphicsRow را به صورت فایل pdf یا jpg ذخیره کنم. چیزی شبیه «GraphicsRow[{plt1,plt2,plt3}] -> pdf». با کلیک بر روی تصویر گزینه ذخیره گرافیک به عنوان وجود ندارد که در خروجی Plot پیدا شود. در پایان، باید فلش ها و حاشیه نویسی را به کل خروجی اضافه کنم و آن را به صورت یک فایل jpg یا pdf ذخیره کنم. من میتوانم چیزهایی اضافه کنم، اما نمیتوانم خروجی را ذخیره کنم مگر اینکه فرمان «Export[test.pdf, %] را صادر کنم. چه چیزی را از دست داده ام؟
|
چگونه خروجی GraphicsRow را ذخیره کنیم؟
|
8901
|
_Context_ من علاقه مند به محاسبه عددی تعداد اکسترم ها در یک آستانه معین برای فیلدهای تصادفی هستم. این اعداد انتظارات MultinormalDistributions هستند. _مشکل_ این انتگرال باید عدد دیفرانسیل حداکثر یک میدان تصادفی گاوسی ثابت مقیاس ($\gamma=0$ یعنی نویز سفید) را در آستانه صفر بدهد. NEexpectation[(-(x*y) + z^2)*Boole[x*y - z^2 <= 0], {x, z, y} \[Distributed] MultinormalDistribution[{0, 0, 0}, {{3/8، 0، 1/8}، {0، 1/8، 0}، {1/8، 0، 3/8}}]] مقدار آن باید باشد `1/4/Sqrt[3]= 0.144338` در حالی که Mathematica 0.138245 را برمی گرداند که با ضریب 5 درصد اشتباه است. به اندازه کافی عجیب است اگر انتگرال را به دو قسمت تقسیم کنم NExpectation[(-(x*y) + z^2)*Boole[x + y >= 0 && x*y - z^2 <= 0], {x, z , y} \[Distributed] MultinormalDistribution[{0, 0, 0},{{3/8, 0, 1/8}, {0, 1/8, 0}، {1/8، 0، 3/8}}]] + NEexpectation[(-(x*y) + z^2)*Boole[x + y <= 0 && x*y - z^2 < = 0]، {x، z، y} \[توزیع شده] چند نرمال توزیع[{0، 0، 0}، {{3/8، 0، 1/8}، {0، 1/8، 0}، {1/8، 0، 3/8}}]] Mathematica پاسخ صحیح را به 5 رقم برمیگرداند. من می دانم که ادغام عددی Boole احتمالاً مشکلاتی را ایجاد می کند، اما با این وجود از نتیجه ضعیف شگفت زده شدم. در یک موضوع مرتبط NExpectation[-(x*y) + z^2 \[شرط شده] (x*y - z^2 <0)، {x, z, y} \[Distributed] MultinormalDistribution[{0, 0, 0}، {{3/8، 0، 1/8}، {0، 1/8، 0}، {1/8، 0، 3/8}}]] به نظر می رسد قبل از بازگشت بدون ارزیابی مدتی طول بکشد (حتی اگر احتمالاً باید راه درستی برای ادامه باشد؟). **سوالات** 1. چرا روش اول اینقدر ضعیف عمل می کند؟ 2. چرا روش دوم به طور کلی شکست می خورد؟ 3. راهنمایی در مورد اینکه چگونه به NEexpectation بگوییم در مورد شرط Boole هوشمند باشد؟ با تشکر با احترام
|
NEexpectation با Boole یا Conditioned مطابق انتظارات نیست
|
20314
|
داده های زیر را در نظر بگیرید: test = RandomReal[{1, 2}, {10, 5, 3, 3}]; چگونه می توانم کارهای زیر را بدون حلقه های «For» انجام دهم، به عنوان مثال. با استفاده از Table یا توابع مشابه _Mathematica_؟ ماژول[{res = {}}، برای[i = 1، i < 11، i++، برای[j = 1، j < 6، j++، p = آزمون[[i، j، 1]]; q = تست[[i, j, 2]]; r = متقاطع[p,q]; mat = متعامد[{p, q, r}]; برای[k = 1، k < 6، k++، AppendTo[res، mat.SeparationVector[p، آزمون[[i، k، 1]]، 2]]]]]; res] که در آن SeparationVector[x_, y_, z_] := اگر[# < z/2, x - y, Sequence @@ {}]& @ Sqrt[Total[((x - y) - z*Round[(x - y)/z])^2]] مشکل من با استفاده از «جدول» این است که بین شاخصهای «j» و «k»، متغیرهایی را تعریف میکنم که به «j» وابسته هستند. به طوری که من مجبور نیستم این مقادیر را برای هر تکرار «k» محاسبه کنم. نمیدانم چگونه بدون حلقههای «For» به همان عملکرد برسم. اما این _Mathematica_ است، و من می دانم که راه های بهتر و سریع تری برای انجام این کار وجود دارد. هر ایده ای؟
|
اجتناب از محاسبات غیر ضروری در حلقه ها
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.