_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
31518
|
من سعی می کنم Mathematica را به صورت موازی روی چندین گره در HPC اجرا کنم، و از تب هسته راه دور در تنظیمات Parallel Kernel Configuration برای تنظیم ارتباط بین گره های مختلف استفاده می کنم (تنظیمات دقیق در اینجا). از آنجایی که هر بار گره های مختلف HPC را دریافت می کنم، هر بار باید تنظیمات را در پیکربندی هسته موازی به صورت دستی تغییر دهم. پس آیا امکان تغییر تنظیمات درون کد وجود دارد؟ اینجا جزئیاتی است که میخواهم تغییر دهم:  به عنوان مثال، چگونه میتوانم 16 هسته را در یک میزبان راه دور به نام mike123 فعال کنم. و 10 هسته در یک میزبان راه دور به نام mike234
|
چگونه تنظیمات قسمت جلویی Parallel Kernel Configuration را در کد تغییر دهیم؟
|
27403
|
با مراجعه به مستندات _Mathematica_، یاد گرفتم که از «##2» برای نشان دادن همه آرگومان ها به جز آرگومان اول استفاده کنم. این یک روش مختصر برای نشان دادن الگوی منطبق با همه آرگومان ها به جز آرگومان اول است. با این حال، چگونه می توانم همین کار را در طولانی مدت «عملکرد[args) انجام دهم. بدن]` فرم؟ برای مثال، «{##2}& @@ f[x1، x2، x3، x4]» «{x2، x3، x4}» را نشان میدهد. متأسفانه، «Function[{u1، u2}، {u2}] @@ f[x1، x2، x3، x4]» فقط «{x2}» را میدهد. من فکر میکنم این به این دلیل است که فرم طولانی به طور درونی شامل عملکرد تطبیق الگو نیست، اگرچه باور این موضوع برای من سخت است. بنابراین سوال من این است که آیا فرم طولانی واقعاً عملکرد تطبیق الگو را نادیده می گیرد؟ به طور کلی، آیا این دو شکل تابع خالص از هر نظر یکسان هستند؟ یعنی آیا فرم کوتاه فقط یک میانبر برای فرم بلند است؟
|
آیا تفاوت زیادی بین استفاده از فرم کوتاه و فرم بلند یک تابع خالص پیدا کرده ام؟
|
8330
|
با توجه به پشتیبانی فنی WRI: _عملکرد Combinatorica از نظر فنی منسوخ نشده است، اگرچه امیدواریم نسخه های بعدی Mathematica آن را به طور کامل با ترکیب عملکرد آن با عملکرد داخلی Graphs & Networks در نظر بگیرند. اسناد MMA، به عنوان مثال: Block[{$ContextPath}، Needs[Combinatorica`]] هشدار می دهد: _General::compat: عملکرد Combinatorica Graph and Permutations با عملکرد از پیش بارگذاری شده جایگزین شده است. بسته ای که اکنون بارگیری می شود ممکن است با این تضاد داشته باشد. لطفاً برای جزئیات به راهنمای سازگاری مراجعه کنید._ در عین حال، برای استفاده از عملکرد Combinatorica مانند TransitiveClosure در Graphs داخلی، لازم است از Combinatorica یک انحراف داشته باشید، به عنوان مثال: AdjacencyGraph[#, VertexLabels -> Name] &@ Combinatorica`ToAdjacencyMatrix@ Combinatorica`RemoveSelfLoops@ Combinatorica`TransitiveClosure@ Combinatorica`FromAdjacencyMatrix@ Normal@AdjacencyMatrix@Graph[{E0 -> T0, T0 -> E1}] این بازده (با عرض پوزش برای کوتاه کردن):  نحوه بازیابی داخلی نام رأس نمودار؟ (اینها از فراداده های XML استخراج می شوند و بنابراین ارائه آنها به شاخص های موقعیتی چندان راحت نیست)
|
بازیابی نام رئوس از Combinatorica Graph
|
46788
|
این یک تاپیک قدیمی است که هیچ پاسخی دریافت نکرد اما دوست دارم دوباره پست کنم. کسی اینجا از Mathematica و CUDA استفاده می کند؟ من نتوانستم Mathemartica را کامپایلر C با قابلیت CUDA شناسایی کنم. CUDACCompiler[] خالی برمی گردد. من موارد زیر را امتحان کردم و هیچ نتیجه ای با خطای زیر دریافت نکردم CreateLibrary::target: مشخصات سیستم هدف TargetSystemID -> Windows-x86-64 برای نصب کامپایلر NVIDIA CUDA در دسترس نیست C:\Users\jecalderon\AppData\Roaming\Mathematica\Paclets\Repository\CUDAResources-Win64-9.0.2.0\CUDAToolkit\bin\. >>
|
اجرای NVCC CUDA در Mathematica 9.01 CudaCCCompiler[] ناموفق است
|
50821
|
من در حال پیادهسازی مجموعهای از گشتاورهای ثابت هو هستم که در اینجا به تفصیل شرح داده شده است. من تصویر لحظه را به این صورت پیادهسازی کردم: {i,j}={0,0} m00 = مجموع[ Flatten[Table[ x^i y^j ImageValue[imagetest, {x, y}], {x, 1, 800} , {y, 1, 600}]]] {i,j}={1,0} m10 = مجموع[ Flatten[Table[ x^i y^j ImageValue[imagetest, {x, y}], {x, 1, 800}, {y, 1, 600}]]] m10/m00=371.972 {i,j}={0,1} m01 = مجموع[ صاف کردن [جدول[ x^i y^j ImageValue[imagetest, {x, y}], {x, 1, 800}, {y, 1, 600}]]] m01/m00=472.923 متذکر می شوم که محاسبه زمان در مقایسه با {cx,cy}=Flatten[ComponentMeasurements[imagetest, Centroid][[All,2]]] بسیار زیاد است. {cx,cy}={371.997، 473.198} و نتیجه یکسان نیست. چگونه می توانم زمان محاسبات را کاهش دهم؟ با تشکر 
|
لحظه مرکزی یک تصویر باینری
|
55880
|
اکنون می خواهم برای $L(t)$ و $H(t)$ مقداری لاگرانژی زشت (در کد زیر) در فضای پیکربندی، به ترتیب طول و ارتفاع یک سیستم را حل کنم. من سعی کردم کد زیر را اجرا کنم، با شرایط مرزی $ L(0)=\frac{2}{3},L(10)=1, H(0)=0,H(10)=1$ << روش های متغیر ` lagr = معادلات اویلر[(L'[t]^2 + H'[t]^2)/2 + 1/L[t]^8 (0.939047619047619 L[t]^8 + H[t]^3 L[t]^2 (0.008947123427519658 - 0.3461214643843182 L[t]^2 + 6.463704237990063 L[t]^26 - 112 L[t]^ 6 - 9346 L[t]^6 - 112. 61.714285714285715 L[t]^7) + H[t]^4 (0.0004134154745845219 - 0.017673330227199326 L[t]^2 + 0.34184[748359 - L 4.255936946824733 L[t]^6 + 55.63938149182066 L[t]^8 + 27.08994708994709 L[t]^9) + H[t]^2 L[t]^2 L[t]^4 (0.018918911 (-2.2077672911653297 + L[t] (2.13333333333333333 + L[t] (57.725858297763935 + 36.88888888888888886 L[t]t]، H[t]t]})، sln = NDSsolve[{lagr، L[0] == 1، L[10] == 2/3، H[0] == 1، H[10] == 0}، {L[t]، H[ t]}، {t، 0، 10}] فقط برای دریافت پیامهای خطای بیمعنی: Power::infy: بینهایت عبارت 1/0.^6 مواجه شد. Infinity::indet: عبارت نامشخص -338.009+ComplexInfinity+ComplexInfinity+ComplexInfinity مواجه شد. NDSolve::ndnum: مقدار غیر عددی برای مشتق در t == 0.` مواجه شد. در ذهن من، این پیامها به این دلیل ظاهر میشوند که عبارتهای با ارزش پیچیده و همچنین دارای نقطهای هستند که در آن $L = 0$ است، در حالی که، در واقع، همه ضرایب واقعی هستند و من انتظار دارم که راهحل هرگز از L=0 دلار عبور نکند. $. با این حال، من نمی توانم مشخص کنم که مشکل خطای پیام سوم چیست ... شاید من معادله را اشتباه متوجه شده باشم ...
|
بی نهایت های مختلط در معادله اویلر-لاگرانژ
|
40240
|
آیا راهی برای ساده کردن معادله زیر وجود دارد (-p(a-x)((a-b)P(b-x)+Q(b+x)(a-b+2x))+q(a+x)(-(a-b) Q(b+x)+P(b-x)(-a +b+2x)))/((b-x)(-a + x)(a+x)(b+x)) با فرض {p+q == 1، P + Q == 1} به منظور بدست آوردن q/(-a + x) - p/(a + x) - Q/(-b + x) + P/(b + x)؟ اگرچه FullSimplify در این مورد زمانی کار می کند که من به جای متغیرهای p,q,P,Q با زیرنویس ها مطابق با جایگزینی زیر استفاده می کنم: {p -> Subscript[A,1], q -> Subscript[B,1], P -> Subscript[A,2], Q -> Subscript[B,2],a-> Subscript[a,1],b-> Subscript[a,2]} FullSimplify تولید مورد نظر را متوقف می کند نتیجه! این یک رفتار کاملا غیرمنتظره است!
|
ساده سازی با استفاده از فرضیات
|
32099
|
آیا کسی می تواند به من در حل معادله اصلی تصادفی زیر برای ماتریس چگالی $\rho$ کمک کند؟  که در آن $\rho$ ماتریس چگالی است، $\sigma_i$ ماتریس های pauli، $dt$ زمان است، $dW$ افزایش وینر را نشان می دهد و  دیگری پارامترها ثابت هستند و $[a,b]$ تغییر دهنده عملگر $a$ و $b$ را نشان می دهد.
|
حل معادله اصلی تصادفی
|
19721
|
فرض کنید ماتریس های a b و c مانند a = {{1, 2, 3}, {4, 5, 6}, {7, 8, 9}} دارم. b = {7، 8، 9}; c = {{1}،{4}،{7}}؛ من میخواهم «{{1، 2، 3}، {4، 5، 6}}» را از «a» و «b»، همچنین «{{2،3}،{5،6}،{8،» دریافت کنم. 9}}` از «a» و «c» ? به عبارت دیگر، میخواهم بخشی را که همان b یا c است را از a حذف کنم.
|
چگونه می توان nor on ماتریس ها را انجام داد؟
|
55881
|
من یک مشکل NDSolve دارم که به لیستی از تعداد زیادی رویداد نیاز دارد که به صورت برنامهنویسی تولید میشوند. در اینجا یک مثال ساده است که مشکل Mathematica 7 و 8 را نشان می دهد (نسخه هایی که من به آنها دسترسی دارم): NDSolve[ {y''[t] == 10, y[0] == 0, y'[0] = = 0}، {y}، {t، 0، 1}، روش -> {EventLocator، Event :> {y[t] - 2، y[t] - 1}، EventAction :>(*{Throw[Print[i=,1],StopIntegration],Throw[ Print[i=,2],StopIntegration]}*) جدول[Throw [Print[i=, i], StopIntegration], {i, 3}] } ]; کد همانطور که هست کار نمی کند (رویداد دوم باید ابتدا راه اندازی شود و «i=1» را چاپ می کند)، اما اگر از بلوک نظر داده شده در «EventAction» استفاده کنم، کار می کند و «i=2» را چاپ می کند. . سینتکس مناسب برای این کار چیست؟ با تشکر برای هر گونه کمک!
|
NDSolve: مشخصات لیست EventAction با استفاده از Table با شکست مواجه می شود
|
14302
|
> **موضوع تکراری:** > استفاده از توابع خالص در جدول هنگام تلاش برای تولید یک لیست تو در تو از توابع خالص، با موقعیتی مواجه شده ام که متوجه نمی شوم. من کد زیر را دارم. جدول[Function[x, i*x + j], {i, 1, 3}, {j, 1, 4}] انتظار داشتم لیست تو در تو از توابع خالص را دریافت کنم، اما مقادیر «i» و «j» ` ورودی نیستند. من {{تابع[x، i x + j]، تابع[x، i x + j]، تابع[x، i x + j]، تابع[x، i x + j]}، {تابع[x، i x + j]} را دریافت میکنم. , تابع[x, i x + j], تابع[x, i x + j], تابع[x, i x + j]}, {Function[x, i x + j], Function[x, i x + j], Function[x, i x + j], Function[x, i x + j]}} چه چیزی باعث میشود که این عملیات مطابق انتظار من عمل نکند؟
|
ترتیب عملیات برای تابع جدول
|
24465
|
فرض کنید فهرستی با عناصر (اعم از 1 یا 4 به عنوان رقم آخر) به شرح زیر است: data= {{42, 49.11, 1}, {41, 49.32, 4}, {41, 48.21, 4}, {41, 53.08، 1}، {39، 46.22، 1}، {39، 47.06، 1}، {47، 48.87، 4}، {41، 49.64، 1}، {41، 48.44، 1}، {42، 49.98، 4}، {39، 49.04، 1}، {46، 48.73، 1} , {49, 48.33, 4}, {39, 50.95، 1}، {42، 46.05، 4}، {49، 52.52، 1}، {49، 48.81، 1}، {49، 50.75، 4}، {47، 52.39، 1}، {41، 52.56، 1}، {40، 56.01، 4}، {46، 52.77، 4}، {43، 52.81، 1}، {39، 50.37، 1}، {40، 52.38، 1}، {49، 51.31، 4}، {48، 54.26، 4}، {40 ، 53.3، 4}، {42، 50.62، 4}، {48، 49.66، 4}، {43، 51.39، 4}، {41، 59.23، 4}، {41، 49.07، 4}، {40، 51.43، 4}، {39، 54.47، 4} , {49, 50.4, 4}, {48, 51.04، 1}، {46، 47.95، 1}، {45، 50.52، 4}، {44، 53.18، 1}} چگونه می توانم آن را به دو مجموعه با آخرین رقم یکسان تقسیم کنم، به طوری که data1={{42 ، 49.11، 1}، {41، 53.08، 1}، {39، 46.22، 1}، {39، 47.06، 1}، {41، 49.64، 1}، {41، 48.44، 1}، {39، 49.04، 1}، {46، 48.73، 1}، {39، 50.95، 1}، {49، 52.52، 1}، {49، 48.81، 1}...} و data2={{41، 49.32، 4}، {41، 48.21، 4}، {47، 48.87، 4}،{42، 49.98، 4}، {49، 48.33، 4}، {42، 46.05، 4}، {49، 50.75، 4}، {40، 56.01، 4}، {46، 52.77، 4}..} چگونه آزمایش کنم که آیا این دو مجموعه داده به صورت خطی مستقل هستند؟
|
تجزیه داده ها و یافتن استقلال
|
24461
|
من یک برنامه ساده Mathematica دارم که چند طرح را روی فایل های تصویری می نویسد تا بعداً به فیلم تبدیل شوند. متأسفانه، برنامه آنقدر حافظه نشتی دارد که به سرعت تمام 12G رم دستگاه من را تخلیه می کند. تنها راه خروج از هسته (ها) است. من نمی توانم بفهمم که چرا این برنامه نباید از مقدار محدودی از حافظه استفاده کند. من نشت حافظه Debugging را خوانده ام که متاسفانه کمکی نکرده است - تنها نماد سنگین داده است که اندازه آن ثابت است. من نمی بینم چه چیزی در حال رشد است! توجه داشته باشید که همان مشکل بدون توجه به اینکه حلقه Map یا Do، Parallel- باشد یا خیر، رخ می دهد. همچنین این مشکل در Mathematica 8 و 9 هر دو تحت لینوکس رخ می دهد. کمک؟ (* تعداد فریم ها *) n = 1000; (* فقط برخی از داده های جعلی *) makeData[_] := جدول[{{x، y} = تصادفی واقعی[{-3، 3}، {2}]، {y، -x}}، {200}]; داده = آرایه[makeData, n]; (* فریم ها را صادر کنید *) ParallelMap[ صادرات[ فیلم- <> رشته صحیح[#، 10، 4] <> .png، ListVectorPlot[داده[[#]]]] و، محدوده[1، n] ]؛ **ویرایش**: برخی اطلاعات بیشتر: پس از اجرای این کد (نسخه غیر موازی)، میزان استفاده از حافظه فرآیندهای درگیر را بررسی کردم. درصدها بیش از 12 گیگابایت است، بنابراین هر دو بخش frontend و هسته مقدار کمی از حافظه را مصرف می کنند، در حالی که PNG.exe تقریباً وجود ندارد. PID USER PR NI VIRT RES SHR S %CPU %MEM TIME+ Command 24575 gredner 20 0 4400 740 588 S 0 0.0 0:00.00 Mathematica 24646 gredner 20 0 3029m 205m 2.3. 1:43.02 Mathematica 24655 gredner 20 0 3384m 1.6g 14m S 0 13.7 3:31.47 MathKernel 24984 gredner 20 0 387m 7364 2464 S 020.exe 0.NG.
|
چرا این برنامه ساده حافظه را نشت می کند؟
|
41339
|
من سعی می کنم بفهمم چگونه می توان از طریق چندین عملکرد که همه به یکدیگر تغذیه می کنند، اما مشکلی دارم، تکرار کنم. این متغیرها هستند: r[1]={1،2،3} r[2]={3،4،5} G=1 M=2 dt=20 r1 = N[Sqrt[r[1].r [1]]]؛ r2 = N[Sqrt[r[2].r[2]]]; TA = N[ArcCos[r[1].r[2]/(r1 r2)]] A = Sqrt[r1 r2 (1 + Cos[TA])] و اینها توابع هستند: S[z_] := N [(Sqrt[z] - Sin[Sqrt[z]])/Sqrt[z^3]] c[z_] := N[(1 - Cos[Sqrt[z]])/z] y[z_] := r1 + r2 - (A (1 - S[z] z))/Sqrt[c[z]] x[z_] := Sqrt[y [z]/c[z]] t[z_] := (x[z]^3 S[z] + A Sqrt[y[z]])/Sqrt[G M] F[z_] := (y[z]/c[z])^(3/2) S[z] + A Sqrt[y[z]] - Sqrt[G M] t[z] dF[z_] := (y[ z]/c[z])^(3/2) (1/(2 z) (c[z] - 3/2 S[z]/c[z]) + 3/4 S[z]^2 /c[z]) + (A/8) ((3 S[z] Sqrt[y[z]])/c[z] + A Sqrt[c[z]/y[z]]) و من سعی میکنم این کار را تکراری انجام دهم زیر z[i + 1] := z[i] - F[z[i]]/dF[z[i]] از FixedPointList استفاده کردم، اما فایلهای راهنمای Mathematica بیش از هر چیزی من را گیج کردند. از ابتدایی ترین مثال ها گذشته است (دانش من از نحو Mathematica بسیار محدود است). خوشحال میشم اگه کسی بتونه کمک کنه من به شدت وسوسه شدم که این کار را فقط در اکسل انجام دهم زیرا برای من بسیار ساده تر است، اما احساس می کنم باید در Mathematica انجام شود. ویرایش: از آن زمان تلاش برای استفاده از FixedPointList را رها کردم و تصمیم گرفتم به یک حلقه شهودیتر while تغییر دهم (میدانم که استفاده از whileها بسیار بدم میآید، اما آنها را دوست دارم زیرا به فرد اجازه میدهند منطق را گام به گام تجزیه کنند. ). من همچنین از استفاده از روش نیوتن به روش دوبخشی تغییر کرده ام. کد من تا اینجا اینجاست، اما در حال حاضر اصلاً خروجی به من نمی دهد (اشاره به الگوریتم حلقه توسط http://ccar.colorado.edu/~rla/documents/lambert.pdf نزدیک به آخر ارائه شده است. سند): G = 6.672*10^-11 m[0] = 1.988544*10^30 dt = 254*86400 R[1] = {6.6072*10^10، 1.31631*10^11، -3.64831*10^6} R[2] = {-1.30112*10^11، -1.90008*10^11، -7.90975*10^ 8} R1 = 1.47283*10^11 R2 = 2.30289*10^11 TA = 2 Pi - N[ArcCos[R[1].R[2]/(R1 R2)]]; A = Sqrt[R1 R2 (1 + Cos[TA])]؛ z = 0 zhi = 4 Pi^2 zlow = -4 Pi c[z_] := 1/2 S[z_] := 1/6 while[Norm[t[z] - dt] > 1*10^-6 , y[z_] := R1 + R2 + (A (S[z] z - 1))/Sqrt[c[z]]; چاپ[y[z]]; در حالی که [A > 0 && y[z] < 0، zlow = zlow + 1]; X[z_] := Sqrt[y[z]/c[z]]; t[z_] := (X[z]^3 S[z] + A Sqrt[y[z]])/Sqrt[G m[0]]; اگر [t[z] <= dt، zlow = z، zhi = z]; z = (ژی + زلو)/2; اگر[z > 1*10^-6، c[z_] := (1 - Cos[Sqrt[z]])/z; S[z_] := (Sqrt[z] - Sin[Sqrt[z]])/Sqrt[z^3]، If[z < -1*10^-6، c[z_] := (1 - Cosh [Sqrt[-z]])/z; S[z_] := (Sinh[Sqrt[-z]] - Sqrt[z])/Sqrt[(-z)^3]، c[z_] := 1/2; S[z_] := 1/6]]; چاپ[Norm[t[z] - dt]]؛] هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. ممنون بچه ها
|
تکرار چندین توابع که به یکدیگر تغذیه می کنند
|
28912
|
من از Mathematica برای بدست آوردن معادلات حرکت (EOM) برای یک سیستم مکانیکی (با استفاده از مکانیک لاگرانژ) استفاده می کنم. در حالی که من EOM را به شکل نمادین دریافت می کنم، با معرفی کد زیر برای تخصیص مقادیر عددی به ثابت ها، EOM های حاصل از سیستم دارای ضرایب پیچیده هستند. ClearAll[Global`*]; نیازها[Notation]; نماد[ParsedBoxWrapper[SubscriptBox[_، _]]]; (*بخش C*) زیرنویس[ρ, Al] = 2.7; (* چگالی آلومینیوم 6061 در گرم بر سی سی*) زیرمجموعه [ρ, MS] = 7.85; (* چگالی فولاد ملایم بر حسب گرم بر سی سی*) زیرمجموعه [ρ, Fl] = 0.9; (* چگالی سیال هیراولیک بر حسب گرم بر سی سی*) زیرمجموعه[r، C1] = 0.5; زیرنویس[l، C1] = 4.2; زیرنویس[r، C2] = 2; زیرنویس[t، C2] = 0.25; زیرنویس[l، C2] = 16.4; زیرنویس[l، C3B] = 17.8; Subscript[r, C3Bouter] = 1; Subscript[r, C3Binner] = 0.45; زیرنویس[r، C3s] = 2; زیرنویس[l، C3s] = 0.6; زیرنویس[l، C2f] = زیرنویس[l، C2] - زیرنویس[l، C3s]; زیرنویس[m, C1] = زیرنویس[l, C1] زیرنویس[ρ, Al] \!\(\*SubsuperscriptBox[\(r\), \(C1\), \(2\)]\) N[π ]؛ زیرنویس[m, C3s] = زیرنویس[l, C3s] زیرنویس[ρ, MS] \!\(\*SubsuperscriptBox[\(r\), \(C3s\), \(2\)]\) N[π ]؛ زیرنویس[m, C3B] = زیرنویس[l, C3B] زیرنویس[ρ, MS] (\!\( \*SubsuperscriptBox[\(r\), \(C3Bouter\), \(2\)] - \*SubsuperscriptBox [\(r\)، \(C3Binner\)، \(2\)]\)) N[π]; زیرنویس[m, C2s] = زیرنویس[l, C2] زیرنویس[ρ, Al] ((Subscript[r, C2] + Subscript[t, C2])^2 -\!\(\*SubsuperscriptBox[\(r\ ), \(C2\), \(2\)]\)) N[π]; زیرنویس[m, C2f] = زیرنویس[l, C2f] زیرنویس[ρ, Fl] \!\(\*SubsuperscriptBox[\(r\), \(C2\), \(2\)]\) N[π ]؛ زیرنویس[m، C3] = زیرنویس[m، C3B] + زیرنویس[m، C3s]; زیرمجموعه[m، C] = زیرنویس[m، C1] + زیرنویس[m، C2f] + زیرنویس[m، C2s] + زیرنویس[m، C3]; (*بخش B*) زیرنویس[λ, P5] = 4.8; (*تراکم جرم خطی نمایه 5 \ میله بر حسب گرم بر سانتی متر*) زیرنویس[b, B1] = 2; زیرنویس[b، B2] = 4.367; زیرنویس[l، B2] = 1.5; زیرنویس[l، B1] = 32; زیرنویس[l، B4] = 23.8; زیرنویس[b، B4] = زیرنویس[b، B1]; زیرنویس[b، B3] = 8; زیرنویس[l، B3] = 4; زیرنویس[l، B] = 9.2; زیرنویس[t، B2] = زیرنویس[b، B1]; زیرنویس[t، B3] = زیرنویس[b، B1]; زیرنویس[m، B1] = زیرنویس[λ، P5] زیرنویس[l، B1]; زیرمجموعه[m، B2] = زیرنویس[b، B2] زیرمجموعه[l، B2] زیرمجموعه[ρ، MS] زیرنویس[t، B2]; زیرمجموعه[m، B3] = زیرنویس[b، B3] زیرمجموعه[l، B3] زیرمجموعه[ρ، MS] زیرنویس[t، B3]; زیرمجموعه[m، B4] = زیرنویس[λ، P5] زیرنویس[l، B4]; زیرنویس[m، B] = زیرمجموعه[m، B1] + زیرمجموعه[m، B2] + زیرمجموعه[m، B3] + زیرمجموعه[m، B4]; (*بخش D*) زیرنویس[l, D1] = 36.8; زیرنویس[b، D1] = 3; زیرنویس[b، D2] = 6.8; زیرنویس[l، D2] = 4; زیرنویس[t، D2] = زیرنویس[b، B1]; زیرنویس[m، D1] = زیرنویس[λ، P5] زیرنویس[l، D1]; زیرمجموعه[m، D2] = زیرنویس[b، D2] زیرمجموعه[l، D2] زیرنویس[ρ، MS] زیرنویس[t، D2]; زیرنویس[m، D] = زیرنویس[m، D1] + زیرنویس[m، D2]; (*بخش E*) زیرنویس[l, E] = 75; زیرنویس[b، E] = 22; زیرنویس[m، E] = 50000; (*50 کیلوگرم = 50000 گرم*) (*شرایط مورد استفاده در محدودیت های جابجایی*) زیرمجموعه[l، گیگابایت] = زیرنویس[l، B]/2; زیرنویس[h، B] = زیرنویس[b، B1] + زیرنویس[b، B3] + زیرمجموعه[b، B4]؛ زیرنویس[h، گیگابایت] = زیرنویس[h، B]/2; زیرنویس[l، GD] = زیرنویس[l، D1]/2; زیرنویس[h، GD] = زیرنویس[b، D2]/2; زیرنویس[l، GE] = زیرنویس[l، E]/2; زیرنویس[l، D] = زیرنویس[l، D1]; α = 0.5; زیرنویس[l، BL] = 2; زیرنویس[h، BL] = زیرنویس[b، B2]; زیرنویس[l, DU] = 6; زیرنویس[h، DU] = زیرنویس[b، D2]; g = 981; (*cm/sec^2*) c = 3 10^7; (*3*10^4 ضریب میرایی متوسط است در حالی که از \kg و m* استفاده می شود) زیرنویس[W, g] = 15000 g; زیرنویس[T، H] = 5*10^7; (*5 N-m = 5*10^7 وقتی g و cm به جای kg \و m* استفاده می شود) زیرنویس[T, K] = 5*10^7; حدس میزنم در این تکلیف اشتباهی مرتکب شدهام که بهدلیل آن «یوتا» بهنوعی در معادلات حاصله من رخنه میکند، اما نمیتوانم بفهمم اشتباه کجاست.
|
تخصیص مقادیر عددی به ثابت ها باعث ایجاد ضرایب مختلط در معادلات حرکت می شود
|
8333
|
اختصار کردن نامهای توابع که اغلب استفاده میشوند، مانند «Dim = Dimension» راحت است. آیا می توان نمادهای زمینه طولانی را مخفف کرد، به عنوان مثال. _Combinatorica_ هنگامی که متن در مسیر زمینه درج نشده باشد، مانند Block[{$ContextPath}, Needs[Combinatorica`]] `Com = Combinatorica` کار نمی کند، به عنوان مثال: `Com`Star[6]` توسط مترجم ثابت شده است. آیا راهی برای اختصار آن وجود دارد؟
|
چگونه نام زمینه را مخفف کنیم؟
|
48818
|
من خیلی با ریاضیات آشنا نیستم اما اصول اولیه را می دانم بنابراین فکر کردم امتحانش کنم. برای یک پروژه، باید مستطیل هایی را که به صورت دو بعدی (بعدها سه بعدی) حرکت می کنند، متحرک کنم. دادهها از یک شبیهسازی C میآیند که من نوشتم تا بتوانم خروجی را همانطور که میخواهم تغییر دهم، اما در حال حاضر **N** فایل دارم که هر کدام شبیه این هستند: t-x-coordinate-y-coordinate طول 1 1 3 10 2 5 3 10 3 10 3 10 ... ... ... ... ضخامت مستطیل ها باید در طول زمان ثابت شود. چگونه به این موضوع نزدیک می شوید؟ من کمک در مورد وارد کردن داده ها و ساخت انیمیشن ها تا کنون گیج کننده بوده است. لطفا کمکم کنید.
|
انیمیشن متحرک مستطیل ها به صورت دو بعدی از فایل داده
|
19203
|
من سعی می کنم از لیستی از تک جمله ها یک بردار توان بدست بیاورم. من از دستور 'CoefficientRules' استفاده می کنم. با این حال، فهرستی را برمی گرداند که شامل ضرایب تک اسمی است. من به ضریب نیازی ندارم و باید قبل از استفاده از بردار توان، آن را حذف کنم، با این حال من این را بسیار دشوار می دانم. poly = x^2 + 2 x*y + y^2; monomialList = MonomialList[poly]; alpha = CoefficientRules[monomialList] {{{2, 0} -> 1}, {{1, 1} -> 2}, {{0, 2} -> 1}} آیا راهی برای حذف -> و مقداری که به دنبال آن است یا راه بهتری برای تولید بردار توان؟
|
چگونه می توانم یک بردار توان از تک جمله ها بدست بیاورم؟
|
29069
|
من یک لیست دارم که می گوید: m = {1، 2، 3} لیست داخل یک بسته است و نتیجه یک محاسبه است. میخواهم به کاربر این امکان را بدهم که نام آن را تغییر دهد، مثلاً با یک ورودی: new = ورودی[نام جدید را وارد کنید] تجربه کافی ندارم، اما از چند راه امتحان کردم و ناموفق بود. واضحترین شکست این است که: new -> m من نمیتوانم «جدید» را بهعنوان فهرستی قبل از این تخصیص تعریف کنم. از طرف دیگر، من نمی توانم نام یک لیست را به عنوان یک بردار با شاخص فوق العاده یا زیر شاخص تعریف کنم، به عنوان مثال: v^i_; j = {1، 2، 3} آیا کسی می تواند به من کمک کند؟
|
تغییر نام یک لیست با نام به دست آمده به صورت تعاملی
|
47597
|
در حال گشت و گذار در وب، به این گیف جالب برخوردم:  کسی می داند چگونه این را در Mathematica بازتولید کنید؟ من خودم ایده هایی دارم، بنابراین سعی می کنم به این سوال نیز پاسخ دهم.
|
چگونه باید این گیف چرخان رنگارنگ را بازتولید کنم؟
|
32767
|
آیا بسته ای با تابعی وجود دارد که پارامتر $n$ را می گیرد و یک *چند ضلعی ساده** دو بعدی $n$ طرفدار تصادفی (محدب یا غیر محدب)، احتمالاً در یک جعبه مرزی خاص تولید می کند؟ به سادگی ایجاد $n$ نقاط تصادفی کافی نیست زیرا باید نحوه اتصال نقاط را به روشی غیر متقاطع بیابم. مطمئنم الگوریتمهایی برای حل این مشکل خاص وجود دارد، اما من ترجیح میدهم از یک **عملکرد آماده** استفاده کنم که کارکرد آن تضمین شده باشد، نه اینکه تابع خودم را کدنویسی کنم و اشکالات بیشتری را معرفی کنم. من سعی می کنم تعداد زیادی تست تصادفی برای الگوریتم خود ایجاد کنم که قرار است برای همه چند ضلعی ها کار کند.
|
یک چند ضلعی تصادفی ایجاد کنید
|
5959
|
با توجه به این موضوع، من به نحوی کاملاً متقاعد نشدهام که نمیتوانم دادههای تولید شده توسط یک محاسبه را در یک فایل mathematica ذخیره کنم تا وقتی فایل مذکور را دوباره راهاندازی میکنم، مجبور نباشم محاسباتم را دوباره اجرا کنم. من میپرسم چون از «NDSolve» برای PDEهای غیرخطی مرتبه چهارم استفاده میکنم و گاهی اوقات نیاز دارم آن را برای زمانهای بسیار زیاد اجرا کنم (بیش از چند ساعت، بله دیوانهکننده به نظر میرسد، اما من فقط سعی میکنم برای یک مشکل دینامیک سیال به نتیجه برسم. در اینجا و من آنقدرها علاقه مند نیستم که یک دانشمند کامپیوتر باشم تا زمان اجرا را کاهش دهم). بنابراین پس از خواندن مقاله پیوند داده شده، این کار را برای مثالی مشکل انجام دادم: sol = NDSolve[{D[u[t, x], t] == D[u[t، x]، x، x]، u[0 ، x] == 0، u[t، 0] == Sin[t]، u[t، 5] == 0}، u، {t، 0، 10}، {x، 0، 5}] DumpSave[pde0.mx، sol] سپس mathematica را ترک کردم و آن را دوباره راه اندازی کردم و pde0.mx را با Get بارگیری کردم، Get[pde0.mx] و وقتی رسم کردم، Plot3D[Evaluate[u[t, x ] /. sol]، {t، 0، 10}، {x، 0، 5}، PlotRange -> All] Voila، من طرح را طوری دریافت می کنم که انگار شبیه سازی را اجرا کرده ام. بنابراین.. آیا دوباره شبیه سازی را با فراخوانی «sol» از طریق «Get» اجرا کردم یا حالت هسته من ذخیره شد؟
|
آیا داده ها را در یک نوت بوک ذخیره می کنید تا مجبور نباشم دوباره آن را اجرا کنم؟
|
3934
|
من رفتار عجیبی در صادرات حداقل یک نوع فایل (در اینجا، یک فیلم QuickTime) به فایل هایی با نام های طولانی می بینم. اگر این کار را انجام دهم: در[19]:= صادرات[Lorem-ipsum-dolor-sit-amet-consectetur-adipisicing-elit.dat، {42}] صادرات[Lorem-ipsum-dolor-sit-amet- consectetur-adipisicing-elit.mov، {42}] FileNames[Lorem*] درد دارد: خارج[19]= Lorem-ipsum-dolor-sit-amet-consectetur-adipisicing-elit.dat Out[20]= Lorem-ipsum-dolor-sit-amet-consectetur-adipisicing-elit.mov Out[21]= { Lorem-ipsum-dolor-s#123C8BE.mov، \ Lorem-ipsum-dolor-sit-amet-consectetur-adipisicing-elit.dat} فایل .dat نام درستی دارد و فایل .mov نام درستی ندارد، حتی اگر Export سعی در ایجاد من داشته باشد. فکر کن داره سوالات من این است: * این در جعبه MS-DOS نیست، بلکه با Mathematica 8.0.0.0 در Mac OS 10.7.3 (هسته 64 بیتی) است. اگر نسخه های دیگر/سیستم عامل ها این مشکل را تکرار می کنند، می توانید نظر بدهید؟ * اگرچه من چیزی در گوگل پیدا نمی کنم، آیا این یک اشکال شناخته شده است و آیا راه حلی وجود دارد؟
|
صادرات نام فایل طولانی کوتاه شده است
|
22151
|
من تازه وارد _Mathematica_ هستم، من به دنبال راهی برای ایجاد یک عبارت با دنباله ای از عبارات هستم مانند: (x-1)/x (x-2)/x (x-3)/x (x-4) /x… (x-n)/x
|
بهترین روش برای ساختن یک محصول از عبارت های متوالی
|
44307
|
من یک لیست l={{0, 0, 0, 3}, {0, 0, 0, 3}, {0, 0, 1, 2}} دارم و می خواهم تعداد صفرها را در هر فهرست فرعی به دست بیاورم. : NZ=Table[Count[l[[i]], 0], {i, Length[l]}] که فهرست را برمیگرداند: `{3,3,2}`. آیا راهی برای استفاده از «نقشه» برای انجام بهتر این کار وجود دارد؟ کاری که میخواهم انجام دهم این است که چیزی مانند: «Map[Count, l]» بنویسم که البته با شکست مواجه میشود، زیرا «Count» به یک الگو برای شمارش نیاز دارد.
|
استفاده از نقشه با توابعی که یک پارامتر را می گیرند
|
34494
|
در ادامه سوالم در این پیوند، میخواهم فقط بخشی از عبارت زیر را انتخاب کنم: Cell[TextData[{ test , StyleBox[2+3, Input] }]، Text ] اکنون می خواهم قسمت 2+3 را انتخاب کنم. من به این فکر میکردم که این کار را با Cases انجام دهم، و الگوی زیر را برای انتخاب StyleBox[2+3، Input] امتحان کردم: _StyleBox، اما به نظر نمیرسید که کار کند. هیچ کمکی در این مورد؟ باز هم برای همه کمک ها متشکرم!
|
انتخاب StyleBox with Cases
|
7908
|
به نظر می رسد این یک ویژگی اساسی است که به نوعی گم شده است. در حالت ایدهآل، چیزی شبیه راهنمای ابزار دریافت میکنیم که موقعیت x,y را در جایی که من کلیک میکنم (یا جایی که ماوس در حال حاضر شناور است) و بردار ارزیابیشده (یا اسکالر در مورد یک فیلد اسکالر) را در آن موقعیت نشان میدهد. من فکر میکنم این یک راه عالی برای احساس مقادیر باشد، زیرا به طور پیشفرض فلشها بهطور خودکار مقیاسبندی میشوند تا جا بیفتند، بنابراین من چیزی در مورد بزرگی نسبی یک فلش خاص نمیدانم. دریافتهام که این یک راه خوب برای دریافت یک راهنمای ابزار است که مختصات فعلی ماوس را به خوبی نمایش میدهد، اما بدیهی است که فیلد برداری من را برای من ارزیابی نمیکند.
|
VectorPlot: چگونه می توانم با کلیک بر روی نمودار، فیلد برداری را ارزیابی کنم؟
|
32768
|
من در حال انجام یک نمایش اسلاید برای یک کنفرانس آموزنده هستم، بنابراین به یک نمایش اسلایدی نیاز دارم که در پس زمینه در برخی از مانیتورها اجرا شود. سوال من این است: آیا راهی وجود دارد که _Mathematica_ را به صورت خودکار به چرخه اسلایدها تبدیل کنیم؟ Manipulate، Animate و SlideView دکمه Play را دارند که با آن می توان سرعت را تنظیم کرد. من به چیزی مشابه برای نمایش اسلاید نیاز دارم. از هر ایده ای استقبال می شود، همچنین آنهایی که نیاز به ویرایش کد نوت بوک دارند.
|
حالت نمایش اسلاید: چگونه اسلایدها را به صورت خودکار چرخه کنیم؟
|
11088
|
چگونه می توانم رشته ای حاوی یک عدد هگز مانند 6b را به یک رقم هگز تبدیل کنم که _mathematica_ می تواند برای انجام ریاضی با آن استفاده کند؟ من سعی کردم از ToExpression[6b] استفاده کنم، اما این فقط یک رشته دیگر به من می دهد. توجه: کلاس `BigInteger` جاوا می تواند اعداد صحیح هگز را از رشته ها بسازد. آیا چنین چیزی در _mathematica_ وجود دارد؟
|
یک رشته را به عدد هگز تبدیل کنیم؟
|
30128
|
من یک راه حل نمادین برای یک سیستم خطی با توجه به برخی از متغیرهای a[i,j] دارم که به پارامتر t بستگی دارد. sol=Solve[...,Table[a[i,j],{i,0,n},{j,0,n}]] من می خواهم از راه حل ها توابعی بسازم. چیزی شبیه a[i,j][t_]:=a[i,j]/.sol[[1]] وقتی این کار را با دست انجام میدهم، همه چیز خوب است. اما وقتی سعی می کنم آن را در هر حلقه ای دریافت کنم، مانند Do[{a[i, j][t] := a[i, j] /. sol[[1]]}، {i، 0، n}، {j، 0، n}] کار نمی کند. به عنوان مثال، وقتی میخواهم به a[0,1][t] نگاه کنم، به من a[i,j] میدهد چگونه میتوان خانوادهای از توابع را در یک حلقه تعریف کرد؟
|
تعریف توابع در یک حلقه
|
498
|
هنگام استفاده از «NMinimize» در توابعی با عبارات میانی پیچیده (اما یک نتیجه نهایی واقعی)، اغلب با خطای «LessEqual::nord» مواجه می شوید. مثال: NMinimize[Abs[(a+I b)^(3/2)],{a,b}] (* LessEqual::nord: مقایسه نامعتبر با 0.306069 + 0. من تلاش کردم. LessEqual::nord: مقایسه نامعتبر با 0.306069 + 0. LessEqual::nord: مقایسه نامعتبر با 0.306069 + 0. من سعی کردم کلی::stop: خروجی بیشتر از LessEqual::nord در طول این محاسبه سرکوب می شود: کمتر::نورد: مقایسه نامعتبر با -0.0745302 به دقت یا دقت درخواستی در عرض 100 تکرارها. یک مورد ساده را پیدا کنید که در آن اتفاق می افتد) این نیز منجر به a نتیجه آشکارا اشتباه است بنابراین بهتر است پیام های خطا حذف شوند. اکنون تنها راه خلاص شدن از شر این خطا این است که عبارت را به گونه ای تغییر دهید که باعث ایجاد خطا نشود. با این حال عبارات به طور کلی به اندازه کافی پیچیده هستند که با دست امکان پذیر نیست. من متوجه شدهام که ترکیبی از استراتژیهای زیر گاهی اوقات کار میکند:_ * از «ComplexExpand» با گزینه «TargetFunctions->{Re,Im}» استفاده کنید. * کل عبارت را در یک «Abs» یا «Re» قرار دهید (با وجود اینکه از ساخت و ساز واقعی است) و از «Simplify» یا «FullSimplify» با محدودیتهای مناسب استفاده کنید (و امیدواریم در زمان معقولی به پایان برسد). (البته Abs فقط در صورتی کار می کند که نتیجه نیز غیرمنفی باشد) با این حال این استراتژی ها همیشه کافی نیستند. بنابراین سوال من: راهبردهای خوب دیگری برای تبدیل عبارت به شکلی مناسب برای NMinimize چیست؟
|
استراتژی هایی برای جلوگیری از LessEqual::nord در NMinimize؟
|
46738
|
من سعی می کنم یک ButtonBar بسازم که نام کارت مورد نظر را چاپ کند.  آنچه من تا کنون دارم به شرح زیر است: myHand = {{1, Spades}, {4, Hearts }, {5, Clubs}, {8, Spades}, {9, Hearts}, {9, Spades}, {11, Spades}}; ButtonBar[Table[ ToString[myHand[[i, 1]]] <> of <> ToString[myHand[[i, 2]]] :> Print[myHand[[i]]]، {i، Length@ myHand}] ] با این حال، به جای اینکه مطابق انتظار کار کند و نام کارت مورد نظر را چاپ کند، همیشه «{9, Hearts}» را چاپ می کند. وقتی به FullForm برای این موضوع نگاه کردم، منطقی بود که چرا: ButtonBar[List[RuleDelayed[1 of Spades، Print[Part[myHand, i]]]، RuleDelayed[4 of Hearts، Print[Part[ myHand، i]]]، RuleDelayed[5 of Clubs، Print[Part[myHand, i]]]، RuleDelayed[8 of Spades، Print[Part[myHand, i]]], RuleDelayed[9 of Hearts، Print[Part[myHand, i]]]، RuleDelayed[9 of Spades، Print[Part[myHand, i]] ], RuleDelayed[11 of Spades، Print[Part[myHand, i]]]]] قانون این است که «i» را چاپ کنید، نه عدد واقعی. چگونه می توانم این مشکل را برطرف کنم تا «جدول» من لیستی از قوانین واقعی ایجاد کند بدون اینکه «i» در «جدول» ارزیابی نشود؟
|
چگونه لیستی از قوانین تاخیر ایجاد کنیم؟
|
31517
|
من سعی می کنم یک تابع را با ParallelTable موازی کنم، و به نظر می رسد که سرعت آن خیلی خوب نیست. من 16 هسته موازی در گره کامپیوترم دارم: $Version (*9.0 برای Linux x86 (64 بیتی) (20 نوامبر 2012)*) LaunchKernels[] (* {KernelObject[1, local]، KernelObject[ 2، محلی]، KernelObject[3، محلی]،KernelObject[4، محلی]، KernelObject[5، محلی]، KernelObject[6، محلی]، KernelObject[7، محلی]، KernelObject[8، محلی]، KernelObject[9، محلی]، KernelObject[10، محلی]، KernelObject[11، محلی]، KernelObject[12، محلی]، KernelObject[13، محلی]، KernelObject[14، محلی]، KernelObject[15، محلی]، KernelObject[16، محلی]} *) و با استفاده از یک مثال مستندسازی، حدود 16 برابر سرعت میگیرم: Table[Pause[0.5];f[i]،{i,16}]//AbsoluteTiming (*{8.003956، Null*) ParallelTable[Pause[0.5];f[i]،{i,16}]//AbsoluteTiming (*{0.508174، Null*) با این حال، کد من فقط 2 برابر سرعت میگیرد: hz = 2*0.375*^-9; c = 2.997924580*^8; ht = hz/(1.01*c)*1.*^15; N0 = 60000; hbar = 1.0545716*^-34; ωx = 2.96265*^1; nx = 5.; Ex = 2.74*^8; Tx = 2 π/ωx; β2 = 226.161; d13 = 8.35066*^-31; Ti = 2.64516; Ω13[t_، β1_] := قطعه قطعه[{{((Ex*d13)/(hbar*1.*^15))*Cos[(ωx*(t - β1))/(2*nx)]^2 * Sin[ωx*(t - β1)]، β1 - nx*(Tx/2.) <= t <= β1 + nx*(Tx/2.)}، {0., True}}] Ω13cf = Compile[{{t, _Real}, {τ1, _Real}}, Evaluate@Ω13[t, τ1], RuntimeAttributes -> {Listable}]; جدول[Ω13cf[t، τ1]، Evaluate@{τ1، β2 - 80 Ti، β2 + 10 Ti، 0.05 Ti}، Evaluate@{t، ht، ht*N0، ht}] // Developer`PackedArrayQ // AbsoluteTiming (*{14.805294، درست}*) جدول[Ω13cf[t، τ1]، Evaluate@{τ1، β2 - 80 Ti، β2 + 10 Ti، 0.05 Ti}، Evaluate@{t، ht، ht*N0، ht}] // Developer`PackedArrayQ // AbsoluteTiming (*{14.799250، درست}*) ParallelTable[Ω13cf[t، τ1]، Evaluate@{τ1، β2 - 80 Ti، β2 + 10 Ti، 0.05 Ti}، Evaluate@{t، ht، ht*N0، ht}] // Developer`PackedArrayQ // AbsoluteTiming (*{7.714471، درست}*) ParallelTable[Ω13cf[t، τ1]، Evaluate@{τ1، β2 - 80 Ti، β2 + 10 Ti، 0.05 Ti}، Evaluate@{t، ht، ht*N0، ht}] // Developer`PackedArrayQ // AbsoluteTiming (*{3.088646، درست}*) سؤالات: 1. آیا می توان با استفاده از ParallelTable حدود 16 برابر سرعت گرفت و چگونه؟ 2. چرا جدول ParallelTable دوم 2X سرعت می گیرد؟ **به روز رسانی** آقای جادوگر بحث بسیار مفیدی را در مورد چگونگی موازی سازی موثر مشکل پیشنهاد کرد. همانطور که متوجه شدم، ایده اصلی استفاده از ParallelMap به جای ParallelTable است. بنابراین من این روش را امتحان کردم، اما معلوم شد که نتیجه یک PackedArray و «ParallelMap» بیش از 10 برابر کندتر از «Table» غیرقابل موازی نیست: ls = Tuples[{Range[ht, ht*N0, ht],Range [β2 - 80 Ti، β2 + 10 Ti، 0.05 Ti]}]؛ Developer`PackedArrayQ[ls] （*True*） Map[Ω13cf @@ # &, ls] // Developer`PackedArrayQ // AbsoluteTiming (*{181.030360، نادرست}*) ParallelMap[Ω13cf @@ # &، Developer`PackedArrayQ // AbsoluteTiming (*بدون بازگشت قبل از اینکه بعد از 5 دقیقه دویدن آن را بکشم*)
|
چرا وقتی با 16 هسته موازی میشود، فقط 2 برابر سرعت میگیرم
|
46785
|
من سعی می کنم معادله غیر خطی زیر را حل کنم: $\frac{i e^{-x^2} \sqrt{\pi } x}{K^2}+\left(-0.131251-0.0379031 x^2-0.0151154 x^4-0.0100462 x^6+0.5 \ چپ(0.00273859 +0.0400003 K^2\right) x^8+(0. +0.0000362178 i) x^9+0.5 \left(\text{6.72230790401107$\grave{ }$*${}^{\wedge}$-6} +0.000122761 K^2\راست) x^{10}+(0. +\text{7.371834962565406$\grave{}$*${}^{\wedge}$-8} i) x^{11}+0.5 \left(\text{3.049800199384706$ \قبر{ }$*${}^{\wedge}$-9}+\text{7.195529551699709$\grave{ }$*${}^{\wedge}$-8} K^2\right) x^{12} +(0. +\text{3.611964212904051$\grave{ }$*${}^{\wedge}$-11} i) x^{13}+0.5 \left(-\text{1.2612171276659422$\grave{}$*${}^{\wedge}$-12 }-\text{1.7472476684229308$\grave{ }$*${}^{\wedge}$-11} K^2\right) x^{14}+\text{2.7423509229173302$\grave{ }$*${}^{\wedge}$-15} K^2 x^{16}\right)/\left(0.0200001 K^2 x^8+0.0000613803 K^2 x^{10}+\text{3.5977647758498545$\grave{}$*${}^{\wedge}$-8} K^2 x^{12}-\text{8.7362383421 $\قبر{ }$*${}^{\wedge}$-12} K^2 x^{14}+\text{2.7423509229173302$\grave{}$*${}^{\wedge}$-15} K^2 x^{16}\right)$ این کد _Mathematica_ است که من استفاده کردم: حل[(I E^-x^2 Sqrt[\[Pi]] x)/ k^2 + (-0.13125090233975123 - 0.037903065816010294 x^2 - 0.015115427229185784 x^4 - 0.010104 x^4 - 0.0106 + 0.131250904. (0.0027385850487922922 + 0.04000027499878133 k^2) x^8 + (0. + 0.000036217780642055754 I) x^9 + 0.5 (6.72230790401107*10^-6 + 0.00012276053475132815 k^2) x^10 + (0. + 7.371834962565406*10^-8 I) x^11 + 0.5 (3.049800199384706*10^-9 + 7.195529551699709*10^-8 k^2) x^12 + (0. 3.611964212904051*10^-11 I) x^13 + 0.5 (-1.2612171276659422*10^-12 - 1.7472476684229308*10^-11 k^2) x^1 2.7423509229173302*10^-15 k^2 x^16)/(0.020000137499390665 k^2 x^8 + 0.00006138026737566407 k^2 x^10 + 3.5977647758498545*10^-8 k^2 x^12 - 8.736238342114654*10^-12 k^2 x^14 + 2.7423509229173302*10^-16 k^2 x^12 - که در آن x^0 مختلط متغیر و k a است واقعی من این پیغام خطا را دریافت می کنم: > > حل::nsmet : این سیستم را نمی توان با روش های موجود در > حل کرد. >> لطفا، من باید x را بر حسب k پیدا کنم و خروجی x را در مقابل k رسم کنم. چگونه می توانم از تکنیک های _Mathematica_ برای حل این معادله استفاده کنم؟
|
چگونه یک معادله غیر خطی را حل کنیم؟
|
57436
|
لطفاً کسی توضیح دهد که گزینه SpeechNavigation که در بازرس گزینه یافت می شود چیست؟
|
گزینه SpeechNavigation. برای چیست؟
|
59201
|
دادههای داده شده: titanic = ExampleData[{Dataset, Titanic}] این پرسوجو مربوط به انجمن کار میکند: titanic[All, <| newKey -> age|>] اما کلیدهای عددی یا نمادی، تایتانیک[All, <| 1 -> سن|>] تایتانیک[همه، <| newKey -> age|>] با خطا مواجه شد: `مفقود[KeyAbsent]`. مسئله شناخته شده؟ کلیدهای عددی مخصوصاً برای پرس و جوهای چندگانه و پارامتری مناسب هستند. در حال حاضر، این به راهحل «KeyMap[ToString]» و بعداً «ToExpression» نیاز دارد.
|
فقط کلیدهای رشته ای در پرس و جو Dataset's Association پشتیبانی می شوند؟
|
6711
|
آیا کسی می داند چگونه می توانم این کار را در Mathematica انجام دهم؟ فقط یک مثال.. تعریف شاخص ها و متغیرها (تعریف شده روی شاخص ها)، نقشه برداری متغیرها و شاخص ها: index i {NewYork,LosAngeles,Chicago} Subindex j {NewYork,LosAngeles} Index k {a,b,c} هزینه های متغیر = هزینه ها (i,k) اندازه متغیر = اندازه (i) متغیر بزرگترین = بزرگترین (j,k) پس از آن، من می توانم شروع محاسبات من.. cost(i,k)=... در مورد بسته notation چطور؟ آیا کمک می کند؟ ممنون!!
|
شاخص ها و تعاریف متغیرها در Mathematica
|
24800
|
من یک مشکل کوچک با ListInterpolation دارم. من می خواهم از «ListInterpolation» برای پس پردازش نتیجه یک شبیه سازی عددی استفاده کنم. بنابراین، تابع (2D) و مشتقات اول و دوم آن را به «ListInterpolation» میدهم. وقتی این کار را انجام می دهم، با روش هرمیت کار می کند. اما اگر به Spline سوئیچ کنم، این اخطار را دریافت می کنم که روش Spline را نمی توان استفاده کرد زیرا داده ها را نمی توان مجبور به ماشین اعداد واقعی کرد. A = ListInterpolation[data, {sigAxis, muAxis}, Method -> Spline, InterpolationOrder -> 5]; > ListInterpolation::mspl: روش Spline نمی تواند مورد استفاده قرار گیرد زیرا داده های > را نمی توان به ماشین اعداد واقعی وادار کرد. من می خواهم از Spline استفاده کنم زیرا می خواهم مشتقات دقیقی داشته باشم. من کتابچه راهنمای _Mathematica_ را بررسی کردم و در گوگل جستجو کردم تا بدانم چه کاری باید انجام دهم تا اطمینان حاصل کنم که داده ها می توانند به اعداد واقعی ماشین منتقل شوند. متاسفانه بدون هیچ موفقیتی در همه. آیا کسی می تواند به من نکاتی بدهد؟
|
استفاده صحیح از ListInterpolation
|
24460
|
این محاسبه باعث از کار افتادن هسته می شود زیرا به حافظه زیادی نیاز دارد. فکری در مورد چگونگی دور زدن این موضوع دارید؟ PolynomialRemainder[1+x^267910657,1+x+x^20+x^32, x, Modulus->2]
|
حافظه PolynomialRemainder
|
43293
|
فرض کنید من میخواهم محاسباتی را با یک متغیر تصادفی $X$ انجام دهم که توزیع مقولهای ساده دارد (معروف به توزیع عمومی برنولی یا توزیع گسسته). انتظار داشتم بتوانم با یک توزیع به صورت نمادین کار کنم. یعنی من انتظار داشتم که تابعی مانند 'CategoricalDistribution' وجود داشته باشد که بتوانیم از آن به این صورت استفاده کنیم. distX = توزیع دسته بندی[{1/3، 1/2، 1/6}]; اما هیچ توزیعی در دستورالعمل/DiscreteDistributions مناسب به نظر نمی رسید. نمونه ای از نحوه استفاده از توزیع می تواند {احتمال[x == 0، x \[توزیع شده] dist]، احتمال[x == 1، x \[توزیع شده] dist]، احتمال[x == 2، x باشد. \[Distributed] dist]} خروجی میدهد > > {1/3، 1/2، 1/6} > در این مورد خاص، میتوانیم با انجام dist راهحلی را انجام دهیم. = TransformedDistribution[ x1 + x2, {x1 \[Distributed] BernoulliDistribution[1/2], x2 \[Distributed] BernoulliDistribution[1/3]}] متأسفانه، این امر همیشه ممکن نیست، حتی با تنها 3 نتیجه ممکن. برای مثال، نمیتوانیم «CategoricalDistribution[{1/2, 0, 1/2}]» را به این شکل شبیهسازی کنیم، زیرا نمیتوانیم متغیرهای تصادفی مستقل برنولی داشته باشیم که اینگونه رفتار کنند. من امیدوار بودم که توزیع طبقه بندی شده ممکن است مورد خاصی از توزیع دیگری باشد. به خصوص 'MultinomialDistribution' با 1 به عنوان اولین آرگومان مفید به نظر می رسد، اما من نمی توانم آن توزیع را به توزیعی تبدیل کنم که یک عدد صحیح می دهد. دوباره به نظر می رسد که من تابعی مانند 'CategoricalDistribution' را برای انجام این کار از دست داده ام. برای مثال، Position[RandomVariate@MultinomialDistribution[1، {1/2، 0، 1/2}]، 1][[1، 1]] توزیع مناسبی دارد، اما متأسفانه نمی توانم از Position در داخل استفاده کنم TransformedDistribution. من از توابعی مانند «انتخاب تصادفی» آگاه هستم، اما واقعاً فقط میخواهم روی توزیعها دستکاری انجام دهم. کسی میدونه چطور این کار رو انجام بدم؟
|
توزیع طبقه بندی شده
|
4332
|
موارد زیر را در نظر بگیرید: data={{{3542313600, 175}, {3542918400, 175}}, {{3544128000, 450}, {3544128000, 450}, {35453375600, 450}, {35453375600, 450}, {35453375600, 450}، {3546547200، 450}}}؛ در حالی که اولین عنصر هر «{_،_}» یک تاریخ را در زمان مطلق نشان میدهد، یعنی «{_،_}» با الگوی «{AbsoluteDate_,Value_}» مطابقت دارد. اکنون میخواهم مجموع همه «Value_» را وقتی که «AbsoluteDate_» متناظر برابر است محاسبه کنم، به عنوان مثال. `{3545337600, 450}, {3545337600, 450}`-> `{3545337600, 900}`.
|
لیست-عملیات فقط در صورت برآورده شدن محدودیت ها (قسمت 1)
|
43296
|
من میخواهم از Mathematica برای ارائه استفاده کنم و فهرستی را در مقابل مخاطبانم ترسیم کنم، هر بار مختصات. چگونه می توانم یک لیست را به صورت تدریجی در زمان واقعی ترسیم کنم، یعنی ابتدا مختصات {1، y1}، سپس یک ثانیه بعد از مختصات {2، y2} و غیره...؟ چیزی با Manipulate که بتوانم این گزینه را روشن و خاموش کنم خوب است، اما هیچ عملکردی در مستندات نمی بینم که به من اجازه دهد لیست ها را در زمان واقعی ترسیم کند.
|
تهیه لیست در زمان واقعی
|
4444
|
من باید یک نمودار برای صادرات و گنجاندن در یک گزارش ایجاد کنم. آیا راهی بهتر از «PlotLegends» برای برچسب زدن منحنی ها وجود دارد؟ طبق آنچه خوانده ام و تجربه شخصی ام، «PlotLegends» بسیار بد است. آیا بسته بهتری برای افسانه ها وجود دارد، یا در حالت ایده آل، راهی ساده برای قرار دادن متن کوچک در کنار هر منحنی؟
|
برچسب زدن منحنی های فردی در Mathematica
|
24890
|
بسیار خوب، من سعی می کنم خطوط افقی را در یک تصویر تشخیص دهم. اما مشکل این است که خط کاملا مبهم است. بنابراین من مطمئن نیستم که آیا امکان استخراج آن وجود دارد یا خیر. من بسیاری از فیلترهای مختلف را امتحان کردم، اما هیچ چیز امیدوار کننده ای به نظر نمی رسد. تصویر زیر نشان داده شده است:  و خطوط افقی مورد علاقه در تصویر دوم نشان داده شده اند: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/GrDFA.jpg)
|
تشخیص خطوط افقی در تصویر
|
19204
|
من یک گراف بدون وزن و بدون جهت $G$ با راس های $(v_1، ...، v_N) \در V$ دارم، که در آن هر رأس در شبکه نشان دهنده یک رشته به طول ($\leq 200$ کاراکتر) است. نیاز به ساخت $G$ از یک لیست نامرتب از یال ها بین رئوس (یعنی لیستی که می گوید راس $v_i$ به راس متصل است. $v_j$ برای برخی از $i \neq j$). در اینجا، $||V||$ بسیار بزرگ است، به سفارش $10^{9}$ تا $10^{12}$ یا بیشتر، اما درجه هر راس $v_i$ با مقداری عدد صحیح کوچک s.t محدود شده است. حداکثر درجه راس $\Delta G\حدود 16$ است. راه خوبی برای ذخیره یا پردازش $G$ در Mathematica (نوعی پسوند درخت یا جدول هش؟) s.t چیست. من می توانم لیستی از رئوس را در همسایگی $k$-hop برخی از راس $v_i$ به طور موثر بازیابی کنم؟ منظور من از همسایگی $k$-hop، مجموعه رئوس هایی است که می توان از $v_i$ با حرکت در امتداد حداکثر یال های $k$ به آنها رسید. * * * برای ارائه یک مثال، ممکن است با لیستی از رئوس مربوط به رشته های باینری منحصر به فرد شروع کنم: $v_1 = 10101011110...$v_2 = 01110100101...$ ... $v_N = 00000011110...$ و یک لیست نامرتب از یال های (غیر جهت دار) بین رئوس: $v_{36544} \to v_{3}$v_{740943} \to v_{92034}$v_{36544} \to v_{674}$... آیا روشی خوب و کارآمد برای پردازش فهرستهای درباره در Mathematica s.t وجود دارد؟ من می توانم مجموعه نزدیکترین همسایه ها را برای مثلاً $v_{36544}$ بازیابی کنم که شامل $(v_{3}، v_{674}، ...)$ است؟ راه ساده برای ادامه این است که به سادگی یک ساختار گراف را به صورت زیر مشخص کنید: Graph[{...}]، اما آیا این برای نمونه های بسیار بزرگ $G$ کارآمد است؟ * * * به روز رسانی - خوب، برخی از داده ها. CPU Intel Xeon (X5690) 3.47 گیگاهرتز سیستم 64 بیتی (بدون تلاش برای موازی سازی) زمان جستجو برای $k=1$ همسایگی hop یک راس دلخواه (با استفاده از NeighborhoodGraph[G]): G = 10 x 10 شبکه عدد صحیح: 27.4 میلی ثانیه G = 50 x 50 شبکه عدد صحیح: 0.765 ثانیه G = 100 x 100 شبکه عدد صحیح: 3.08 ثانیه مقیاس بندی دقیقاً خطی با اندازه نمودار ظاهر می شود: http://www.wolframalpha.com/input/?i=%7B0.0274%2C+10%5E2%7D%2C%7B0.765%2C2500%7D%2C%7B3.08%2C100%5E2%7D افتضاح است، به ویژه با توجه به اینکه Mathematica می تواند یک نمودار کمینه شده فنری را به ترتیب نسبتاً کوتاه برای 100 x رسم کند. شبکه 100 عدد صحیح.
|
پردازش و ذخیره یک نمودار با تعداد زیادی رئوس s.t. محله های k-hop به طور موثر قابل بازیابی هستند
|
19209
|
من می خواهم «x1، x2، y1، y2» را بین این 5 معادله حذف کنم. من Eliminate[{x1^2/a^2 + y1^2/b^2 == 1, x2^2/a^2 + y2^2/b^2 == 1, x1 x2 + y1 y2 == را امتحان کردم 0, y2/(x2 - c) == y1/(x1 - c) == k}, {x1, x2, y1, y2}] Mathematica طول می کشد خیلی وقت بود، حتی نمی توانستم صبر کنم تا تمام شود. آیا می توانید یک روش کارآمد را توصیه کنید؟ **به روز شده:** http://en.wikipedia.org/wiki/Proportionality_(mathematics) ForAll[{a, b}, b d != 0 && b^2 != d^2, Equivalent[a/b = = c/d، a/b == c/d == (a - c)/(b - d) == (a + c)/(b + d)]] حل[%] (*درست*) k^2 /. حل[ حذف[{x1^2/a^2 + y1^2/b^2 == 1, x2^2/a^2 + y2^2/b^2 == 1, x1 x2 + y1 y2 == 0، y2/(x2 - c) == (y1 - y2)/(x1 - x2) == k}، {x1، x2، y1، y2}]، k] // DeleteDuplicates//Tr (* (a^2 b^2)/(-a^2 b^2 + a^2 c^2 + b^2 c^2) *)
|
بین پنج معادله Conic_section چندین متغیر را حذف کنید
|
59166
|
من سعی می کنم این انتگرال را حل کنم: $I(a,b)=\displaystyle{\int_1^{\infty }\dfrac{e^{-ax}}{\sqrt{x^2-1} (1+ x\sqrt{1-b^2}) (x-1/\sqrt{1-b^2})} \, dx} \,\, \,\,(a \;\textrm{real>0} \, , 0<b<1)$ با تغییر b از 0 تا 1. Mathematica این انتگرال را محاسبه نکرد. شاید انجام آن خیلی پیچیده باشد. در فرم ورودی Mathematica: ادغام[Exp[-a x]/(Sqrt[x^2 - 1](1+x Sqrt[1-b^2])(x-(1/Sqrt[1-b^2]) ))، {x,1,Infinity}] اگر به سادگی آن را در Mathematica وارد کنم، بلافاصله همان عبارت را برمی گرداند. چگونه در این مورد اقدام کنم؟ آیا ترفندی وجود دارد که بتوان از آن استفاده کرد؟ آیا راهی برای به دست آوردن نتیجه نمادین وجود دارد؟ با تشکر
|
چگونه نتیجه تحلیلی این انتگرال مفرد را محاسبه کنیم؟
|
44684
|
چگونه معادله دیفرانسیل غیرخطی مرتبه سوم را حل کنیم f'''+ff'-f'2-Re2 f'=0 f(0)=0,f'(0)=1,f(بی نهایت)=0 از OP's نظر: > > ic1 = 0; ic2 = 0; ic3 = 1 a = 0.0; > sol = NDSsolve[{y'''[x] + y[x] y'[x] - y'[x]^2 - a^2 y'[x] == 0، > y[0] = = ic1، y'[بی نهایت] == ic3، y'[0] == ic2}، y[x]، PlotRange]; > نمودار[y[x] /. sol، {x، 0، پایان}]. > > > من از این کد برای حل با استفاده از ریاضیات استفاده کرده ام اما آن را دریافت نکردم
|
چگونه معادله دیفرانسیل غیرخطی مرتبه سوم را حل کنیم f''’+ff’-f’2-Re2 f’=0
|
32765
|
### ارسال شده در انجمن Wolfram من این کد را در یک انجمن پیدا کردم، ظاهراً در نسخه قبلی mathematica کار می کرد. حالا وقتی آن را اجرا میکنم، برای سالها به کار خود ادامه میدهد. من نمی توانم خطا را پیدا کنم. ewa = FinancialData[NYSE:EWA, {{2006, 4, 4}, {2012, 4, 9}}, Value]; ewc = FinancialData[NYSE:EWC, {{2006, 4, 4}, {2012, 4, 9}}, Value]; داده = Transpose@{ewa, ewc}; johansenProcedure[levels_?MatrixQ, p_Integer] /; (ابعاد[سطوح][[ 1]] > (ابعاد[سطوح][[2]] + p)) := با[{N = ابعاد[سطوح][[1]]، T = ابعاد[سطوح][[ 2]]، diff = Rest[سطوح - RotateLeft[سطوح]]، ypt = Drop[سطوح، -p]}، ماژول[{x، r0t, rpt, s00, sop, cc, λ, vλ, logλ}, x = Join @@ (Drop[RotateLeft[diff, #], p - 1] & /@ Range[p]); با[{q = معکوس[Transpose[x].x]، y0t = Drop[diff، p - 1]}، r0t = y0t - x.q.Transpose[x].y0t; rpt = ypt - x.q.Transpose[x].ypt; s00 = (Transpose[r0t].r0t)/T; s0p = (Transpose[r0t].rpt)/T; cc = معکوس[CholeskyDecomposition[(Transpose[rpt].rpt)/T]]; {λ, vλ} = Eigensystem[(cc.Transpose[s0p].Inverse[s00].s0p.Transpose[cc])]; logλ = Log[1 - λ]; {Reverse[-T* FoldList[Plus، First[logλ]، Rest[logλ]]]، Reverse[-T logλ]، Join[Reverse[Transpose[Transpose[cc].vλ]]، s00، s0p]} ]]؛ johansenProcedure[data, 10] این کد خطا است Dot::dotsh: Tensor {<<1>>} and {{0.38,0.42},{-0.21,-0.27},{0.03,0.13},{0., -0.03}،<<44>>، {0.04،0.02}،{-0.56،-0.63}،<<1455>>} اشکال ناسازگاری دارند. Dot::dotsh: تانسورهای {<<1>>} و {{0.38,0.42},{-0.21,-0.27},{0.03,0.13},{0.,-0.03},<<44>>,{ 0.04،0.02}،{-0.56،-0.63}،<<1455>>} ناسازگار هستند اشکال On Guy پیشنهاد کرد که این خط شکسته شده است: r0t = y0t - x.q.Transpose[x].y0t; rpt = ypt - x.q.Transpose[x].ypt; من عمری را سپری کردهام اما نمیتوانم بفهمم چه کار کنم، کسی میتواند آن را امتحان کند؟
|
خطای تست johansen در کد
|
57407
|
من می خواهم تعیین کننده یک ماتریس 4x4 را با ورودی های 'a[i,j]' که توابع $i$ و $j$ هستند تعیین کنم. من از Compile با کد استفاده کردم: * * * m4 = Table[a[i, j], {i, 4}, {j, 4}]; متغیر = Det[m4]; soln = کامپایل[{{a[i, j], _Real}}, Evaluate[متغیر]]; soln * * * چگونه می توانم اعلام کنم که تابع 'a[i_,j_]' می تواند یک عدد واقعی دلخواه باشد؟ عبارات «Det[m4]» به درستی خروجی میشوند، اما Mathematica «a[i,j] = 0» را برای $i=j$ تشخیص نمیدهد. میشه کمک کنید لطفا
|
تعیین کننده را کامپایل کنید
|
32898
|
من سعی می کنم عمل مولد بینهایت کوچک یک گروه Lie را روی حل یک سیستم 2-ODE ترسیم شده در فضای سه بعدی (t,y1,y2) تجسم کنم: t زمان است و y1,y2 دو متغیر وابسته هستند. مولد بینهایت کوچک گروه Lie یک فیلد برداری است و با استفاده از StreamPlot به خوبی قابل مشاهده است. برای سیستمی مانند این، معمولاً یک میدان برداری سه بعدی است. اما در این حالت، تقارن مربوط به میدان برداری 2 بعدی و (با طراحی) عمود بر محور زمان است. بنابراین، میدان برداری را می توان به صورت یک صفحه عمودی رسم کرد (از آنجایی که من محور زمان را به صورت افقی ترسیم می کنم). در پست دیگری پاسخی یافتم که تقریباً جواب می دهد: آیا می توان نمودارهای دو بعدی و سه بعدی را با هم ترکیب کرد تا نمودار دو بعدی سطح پایین مرز طرح سه بعدی باشد؟. در مورد من نمودار دوبعدی در پشت و عمودی است، نه در پایین، اما تغییر کد در آن پست دیگر برای به دست آوردن این اثر آسان بود. مقدماتی: Clear[y1, y2S1, y2S2, y2S3, S, R0, X0] X0 = 1.5; R0 = 1.5; y1[t_, S_] := S - (S - X0) Exp[-t] y2S1[t_] := 1 + Exp[Exp[-t] - t]* ((R0 - 1)/E - ExpIntegralEi[ -1] + ExpIntegralEi[Sinh[t] - Cosh[t]]) y2S2[t_] := 1 - (1 - R0) Exp[-t/2] y2S3[t_] := (1/3)*Exp[-2 Exp[-t] - 4 t]*(E^2 (3 R0 - 11) + 8 ExpIntegralEi[2 ] + Exp[2 Exp[-t] + t]*(4 + 2 Exp[t] + 2 Exp[2 t] + 3 Exp[3 t]) - 8 ExpIntegralEi[2 Exp[-t]]) pp3d = ParametricPlot3D[{{t، y1[t، 0.5]، y2S1[t]}، {t، y1[t، 1]، y2S2[t]}، {t، y1[t، 2]، y2S3[t]}}، {t، 0، 5}، PlotStyle -> {{ضخامت[.007]، RGBColor[1، 0، 0]}، {ضخامت[.007]، RGBColor[0، 0.7، 0]}، {ضخامت[.007]، RGBColor[0، 0 , 1]}}، BoxRatios -> {2، 1، 1}، PlotRange -> {{0، 5}، {0, 2}, {0, 2}}] کد: S = 2; test = StreamPlot[{x - S, 2 x*y - S}, {x, 0, 3}, {y, 0, 3}]; Make3d[plot_, height_] := ماژول[{newplot}, newplot = First@Graphics[plot]; newplot = N@newplot /. {x_?AtomQ, y_?AtomQ} :> {height, x, y}]; نمایش[{Graphics3D[Make3d[test, 0]]، pp3d}، Axes -> True] با این حال، من این خطا را دریافت کردم: با 1 مواجه شدم. جایی که Graphics در مقدار گزینه Arrowheads انتظار می رفت. با خروجی گرافیکی مربوطه:  S یک پارامتر است. سه منحنی در R، G، B سه راه حل برای سه مقدار مختلف S هستند، بنابراین میدان برداری بین این منحنی ها نگاشت نیست. روی هر یک از اینها در یک زمان عمل می کند و آن را به راه حل دیگری که در اینجا نشان داده نشده است، نگاشت می کند. اما مهم نیست. واضح است که فلش ها مشکلی دارند. حدس میزنم که StreamPlot آنها را بهعنوان دو بعدی تعریف میکند و باید به مشخصات سه بعدی تبدیل شوند، اما من نمیدانم چگونه این کار را انجام دهم. من می توانم حدس بزنم که کد بالا (که من تقریباً آن را درک می کنم) این نوع تبدیل را انجام می دهد، اما شاید به ساختار داده پیکان در StreamPlot نمی رسد. کسی میتونه کمک کنه؟ با تشکر (استفاده از MMA 9)
|
جاسازی StreamPlot در Graphics3D
|
15360
|
من در حال کار با معادلات بزرگ (خطی) در Mathematica در نماد عددی هستم. به عنوان مثال، از 4056 eq. برای یک ثانیه حل می شود، نه بیشتر. شکی نیست نتیجه عالیه اما حتی داده های ترکیبی ساده (اعم از عددی و نمادین) در مجموعه معادلات 5-20 مشکل است ... دلیل چیست؟ و راه حل آن چیست؟ آیا فیلتر کردن (ارائه) تمام داده ها به شکل نمادین ضروری است؟ داده ها به سه شکل ارائه می شوند: 23.234 (شناور)، 23/11 (کسری با نام مستعار)، F/w (نماد). **مثال** معادلات = {c1bXZ[1] - c1bXZ[2] + c1bXZ[5] == (-1)*0, -c1bXZ[1] + c1bXZ[3] + c1bXZ[4] == (- 1)*0، c1bXZ[2] == (-1)*RX[3]، -c1bXZ[3] == (-1)* RX[4]، -c1bXZ[4] == (-1)*0، -c1bXZ[5] == (-1)*F، -c1bYZ[1] + c1bYZ[2] + c1sStr [5] == (-1)*0، -1000 + c1bYZ[1] - c1bYZ[3] + c1sStr[4] == (-1)*0، -c1bYZ[2] == (-1)*RY[3]، c1bYZ[3] == (-1)* RY[4]، -c1sStr[4] == (-1 )*0، -c1sStr[5] == (-1)*0، -c1bYZ[5] - c1sStr[1] + c1sStr[2] == (-1)*0، -c1bYZ[4] + c1sStr[1] - c1sStr[3] == (-1)*0، -c1sStr[2] == (-1)*RZ[3]، c1sStr[3] == (-1) )*RZ[4]، c1bYZ[4] == (-1)*0، c1bYZ[5] == (-1)*0، c1bYZ[2] - c2bYZ[1] + c2bYZ[2] - c2bYZ[5] == 0، -500 + c1bYZ[1] + c2bYZ[1] - c2bYZ[3] - c2bYZ[4] == 0، -c2bYZ[2] = = 0، c1bYZ[3] + c2bYZ[3] == 0، c1bYZ[4] + c2bYZ[4] == 0، c1bYZ[5] + c2bYZ[5] == 0، c1bXZ[2] - c1tTor[5] - c2bXZ[1] + c2bXZ[2] == 0، c1bXZ [1] - c1tTor[4] + c2bXZ[1] - c2bXZ[3] == 0، -c2bXZ[2] == 0، c1bXZ[3] + c2bXZ[3] == 0، 200 + c1tTor[4] == 0، 200 + c1tTor[5] == 0، c1tTor[1] - c1tTor[2] - c2bXZ[5] == 0، -c1tTor[1] + c1tTor[3] - c2bXZ[4] == 0، c1tTor[2] == MZ[3]، -c1tTor[3] == MZ[4]، 200 + c1bXZ[4] + c2bXZ [4] == 0، -200 + c1bXZ[5] + c2bXZ[5] == 0، -c4bXZ[2] == 0، (-c1bXZ[3] - 3*c2bXZ[3] - 2400000*c3bXZ[3])/2400000 - c4bXZ[3] == 0، c4bYZ[2] == 0 ، (c1bYZ[3] + 3*c2bYZ[3] + 2400000*c3bYZ[3])/2400000 + c4bYZ[3] == 0، -c2sStr[2] == 0، -c1sStr[3]/2000000000 - c2sStr[3] == 0، -c4bXZ[1] == (-c1bXZ[2] - 3*c2bXZ[2] - 2400000*c3bXZ[2])/ 2400000 - c4bXZ[2]، (-c1bXZ[2] - 3*c2bXZ[2] - 2400000*c3bXZ[2])/2400000 - c4bXZ -[4] ==[2] ]، (-c1bXZ[1] - 3*c2bXZ[1] - 2400000*c3bXZ[1])/2400000 - c4bXZ[1] == -c4bXZ[3]، -c4bXZ[3] == -c4bXZ[4]، c4bY [1] == (c1bYZ[2] + 3*c2bYZ[2] + 2400000*c3bYZ[2])/2400000 + c4bYZ[2]، (c1bYZ[2] + 3*c2bYZ[2] + 2400000*c3bYZ[2])/2400000 + c4bYZ[2] = c2sStr[5]، (-250 + c1bYZ[1] + 3*c2bYZ[1] + 2400000*c3bYZ[1])/ 2400000 + c4bYZ[1] == c4bYZ[3], c4bYZ[3] == c2sStr[4], -c2s Str [1] == -c1sStr[2]/2000000000 - c2sStr[2]، -c1sStr[2]/2000000000 - c2sStr[2] == c4bYZ[5]، -c1sStr[1]/2000000000 - c2sStr[1] =3 -c ]، -c2sStr[3] == c4bYZ[4]، -c2tTor[2] == 0، -c1tTor[3]/140000 - c2tTor[3] == 0، c3bYZ[1] == (c1bYZ[2] + 2*c2bYZ[2])/ 800000 + c3bYZ[2]، (c1bYZ[2] + 2*c2bYZ[2])/800000 + c3bYZ[2] == c3bYZ[5]، (-1000 + 3*c1bYZ[1] + 6*c2bYZ[1])/2400000 + c3bYZ[1] == c3bYZ[ 3]، c3bYZ[3] == c3bYZ[4]، c3bXZ[1] == (c1bXZ[2] + 2*c2bXZ[2])/800000 + c3bXZ[2]، (c1bXZ[2] + 2*c2bXZ[2])/800000 + c3bXZ[2] == c2tTor [5]، (c1bXZ[1] + 2*c2bXZ[1])/800000 + c3bXZ[1] == c3bXZ[3]، c3bXZ[3] == c2tTor[4]، -c2tTor[1] == -c1tTor[2]/140000 - c2tTor[2 ]، -c1tTor[2]/140000 - c2tTor[2] == c3bXZ[5]، -c1tTor[1]/140000 - c2tTor[1] == -c2tTor[3]، -c2tTor[3] == c3bXZ[4]} و ناشناخته ها: ناشناخته = {c1bXZ [1]، c1bXZ[2]، c1bXZ[3]، c1bXZ[4]، c1bXZ[5]، c2bXZ[1]، c2bXZ[2]، c2bXZ[3]، c2bXZ[4]، c2bXZ[5]، c3bXZ[1]، c3bXZ[2]، c3bXZ[3]، c3bXZ[4]، c3bXZ[5]، c4bXZ[1]، c4bXZ[2]، c4bXZ[3]، c4bXZ[4]، c4bXZ[5]، c1bYZ[1]، c1bYZ[2]، c1bYZ[3]، c1bYZ[4]، c1bYZ[5]، c2bYZ[1]، c2bYZ[2]، c2bYZ[3]، c2bYZ[4]، c2bYZ[5]، c3bYZ[1]، c3bYZ[2]، c3bYZ[3]، c3bYZ[4]، c3bYZ[5]، c4bYZ[1]، c4bYZ[2]، c4bYZ[3]، c4bYZ[4]، c4bYZ[5]، c1sStr[1]، c1sStr[2]، c1sStr[3]، c1sStr[4]، c1sStr[5]، c2sStr[1]، c2sStr[2]، c2sStr[3]، c2sStr[4]، c2sStr[5]، c1tTor[1]، c1tTor[2]، c1tTor[3]، c1tTor[4]، c1tTor[5]، c2tTor[1]، c2tTor[2]، c2tTor[3]، c2tTor[4]، c2tTor[5]، RX[3]، RY[3]، RZ[3]، RX[4]، RY[4]، RZ[4]، MZ[3], MZ[4]} من کار سخت پردازنده را در Mathematica بدون هیچ نتیجه و نتیجه لحظه ای از Maple می بینم: {MZ[3] = -200/3+(2/3)*F، MZ[4] = 200/3+(1/3)*F، RX[3] = -(2/3)*F+400/3، RX[ 4] = -(1/3)*F-400/3، RY[3] = 500، RY[4] = 500، RZ[3] = 0، RZ[4] = 0، c1bXZ[1] = -(1/3)*F-400/3، c1bXZ[2] = (2/3)*F-400/3، c1bXZ[3] = -(1/3)*F-400 /3، c1bXZ[4] = 0، c1bXZ[5] = F، c1bYZ[1] = 500، c1bYZ[2] = 500، c1bYZ[3] = -500، c1bYZ[4] = 0، c1bYZ[5] = 0، c1sStr[1] = 0، c1sStr[2] = 0، c1sStr[3] = 0، c1sStr[4] = 0، c1sStr[5] = 0، c1tTor[1] = 400/3-(1/3)*F, c1tTor[2] = -200/3+(2/3)*F, c1tTor[3] = -200/3-(1/3)*F, c1tTor[ 4] = -200، c1tTor[5] = -200، c2bXZ[1] = (2/3)*F+200/3، c2bXZ[2] = 0، c2bXZ[3] = (1/3)*F+400/3، c2bXZ[4] = -200، c2bXZ[5] = 200-F، c2bYZ[1] = 500، c2bYZ[ 2] = 0، c2bYZ[3] = 500، c2bYZ[4] = 0، c2bYZ[5
|
برنامه های کاربردی سطح صنعتی دستور العمل برای نمادهای ترکیبی مجموعه معادلات
|
24803
|
من در حال حاضر سعی می کنم با چندین تابع مانند زیر به نمودار برسم. مشکل من این است که نمی توانم اندازه فونت را در افسانه تغییر دهم (اعداد تولید شده به طور خودکار توسط تابع Table). این کد زیر بهترین چیزی است که می توانم دریافت کنم. آیا کسی می داند چگونه مطمئن شود که اعدادی که به طور خودکار تولید می شوند دارای اندازه قلم 16 (یا هر کدام) باشند. ## با تشکر <<PlotLegends` Plot[ Evaluate[(g (-1+q)^2 (a+b+g (1-q ) s)^2)/((a+b+g-g p q)^3) /.{ q-> 4/5، p-> 1/4، a-> 0.1، g-> 500، s-> محدوده[0.1،3،0.4]} ]، {b,0,100}, AxesLabel->{b,F}, PlotLabel->Style[q = 4/5, p = 1/4,FontSize->14], PlotStyle->Directive[Thick], PlotLegend- >Table[Rrow[{Style[s = ,Bold,Italic,FontSize-> 16],i}],{i,0.1,3,0.4}]، LabelStyle->Directive[Italic,FontFamily->Helvetica,FontSize->12]، LegendPosition->{0.5,-0.8} ]
|
اندازه قلم در PlotLegends، با استفاده از جدول برای تولید لیست در افسانه
|
8147
|
چگونه می توانم از Map برای یک تابع با دو آرگومان استفاده کنم؟
|
|
31515
|
نحوه حذف داده های خاص از فایل متنی و سپس به روز رسانی آن
|
|
24468
|
آیا کسی می تواند این نماد را برای من توضیح دهد؟ با استفاده از اولین مثال _Mathematica_ در مستندات «NDSolve»: s = NDSolve[{y'[x] == y[x] Cos[x + y[x]]، y[0] == 1}، y، {x, 0, 30}] خروجی این است: {{y -> InterpolatingFunction[{{0.,30.}}، <>]}} براکت های مجعد و علائم زاویه نشان می دهد؟ چرا هیچ نشانه ای از وابستگی به x وجود ندارد؟ من همچنین کنجکاو هستم که چرا باید از این نتیجه به روشی نامناسب استفاده کنید: Plot[Evaluate[y[x] /. s]، {x، 0، 30}، PlotRange -> All] برخلاف ساده: Plot[s، {x، 0، 30}، PlotRange -> All]
|
علامت گذاری برای حل های عددی معادلات دیفرانسیل
|
25750
|
کدام الگوی رشته ای با ستاره صریح (*) یا در علامت (@) مطابقت دارد؟ مثال واضح، `StringMatchQ[*، \*]`، False را برمیگرداند. من نمی توانم اشاره ای به فرار از آنها در الگوهای رشته ای پیدا کنم، فقط در `RegularExpressions`، و این در آموزش پیشرفته بود.
|
علامت ستاره واضح یا علامت @ در الگوهای رشته ای
|
23995
|
برای مثال: pts = {{0، 1}، {-(Sqrt[3]/2)، -(1/2)}، {Sqrt[3]/2، -(1/2)}}؛ trig=JoinedCurve[Line[pts], CurveClosed -> True]; سپس «تریگ» یک مثلث بسته است. اگر من یک نقطه p={a,b} داشته باشم، چگونه می توانم قضاوت کنم که p در داخل مثلث trig قرار دارد؟
|
چگونه می توان قضاوت کرد که آیا نقطه ای در داخل یک منحنی بسته قرار دارد یا خیر؟
|
43121
|
من حل[{-((2 (4 θ0 + θ1))/σ^2) - (2 (4 θ0 + θ2))/σ^2، -((4 θ0 + θ1)/(2 σ^2) را ارزیابی می کنم ))، -((4 θ0 + θ2)/(2 σ^2))، -(2/σ) + (4 θ0 + θ1)^2/(2 σ^3) + (4 θ0 + θ2)^ 2/(2 σ^3)} == {0، 0، 0، 0} && σ > 0، { θ0، θ1، θ2، σ}] و «Solve» «{}» را برمیگرداند. چرا؟ آیا باید بتواند معادله را حل کند؟
|
چرا Solve یک لیست خالی برمی گرداند؟
|
31106
|
من دادههایی دارم که با زمان یونیکس مهر زمانی دارند، که تعداد ثانیههایی است که از 1 ژانویه 1970 به بعد UTC است. متأسفانه به نظر می رسد که اکثر توابع تاریخ و زمان در Mathematica بر اساس منطقه زمانی محلی سیستم هستند. چگونه می توانم یک مهر زمانی یونیکس را به DateList در UTC تبدیل کنم؟
|
زمان یونیکس به DateList
|
2579
|
من یک PDE را با استفاده از Mathematica حل می کنم و می خواهم بدانم که چگونه می توانم این شرط را پیاده سازی کنم که تابع دو متغیری `y[t,s]` هر زمان که `t=s` صفر باشد. من واضح را امتحان کردم: u[t,t]==0 یا u[s,s]==0، اما Mathematica خروجی زیر را به من می دهد: آرگومان ها باید مرتباً مرتب شوند برای دقیق تر، PDE زیر را حل می کنم: NDSsolve[{p3D[t، s]*D[y[t، s]، t، t] - v3D[t، s]*(q^2)*y[t، s] - r3D[t، s]*D[y[t، s]، t] == 0، y[t، 0] == ysol[t]، y[1، 1] == 0، y[0، s ] == 0}، y، {t، 0، 1.}، {s، 0، 1}] که در آن p3D، v3D، r3D و ysol[t] شناخته شده است توابع من باید شرایطی را که ذکر کردم در NDSolve قرار دهم. آیا می توانم این کار را انجام دهم؟
|
شرایط مرزی PDE
|
57303
|
من سعی میکنم تابعی را تعریف کنم که یک عبارت را میگیرد و یک تابع خالص شامل قانون جایگزینی متغیر آن تابع را بیرون میدهد. یک مثال می تواند تابع 'f' باشد به طوری که 'f[x^2]' 'x^2 / را برمی گرداند. x -> # &` (بیایید به خاطر سادگی به تابع تک متغیره بمانیم). من 2 تابع نوشته ام که هدف هر دو این است. اکنون، خروجیهای تابع خالص آنها وقتی روی چیز دیگری اعمال میشوند کار میکنند (آخرین ورودی کد بلوک را ببینید)، اما خودشان به شکلی که من میخواهم نمایش داده نمیشوند: (* 1 *) Clear[f1] f1[expr_ ] := ماژول[{var}، var = First@Variables[expr]; expr /. var -> # &] f1[x^2] (* x^2 /. var$77097 -> #1 & *) (* 2 *) پاک کردن[f2] f2[expr_] := expr /. First@Variables[expr] -> # & f2[x^2] (* x^2 /. First[Variables[x^2]] -> #1 & *) {f1[x^2][3]، f2[x^2][3]} (* {9, 9} *) به نظر میرسد که «قاعده» ارزیابی سمت چپ را دارد، که من واقعاً نمیدانم چرا. افزودن «ارزیابی» به سمت چپ کمکی نکرد. من سعی کردم اسناد «قاعده» را بخوانم اما هیچ اطلاعات مرتبطی در مورد این رفتار پیدا نکردم. یکی از ویژگی های آن 'SequenceHold' است. آیا این می تواند سهمی باشد؟ همچنین، اگر کسی میتواند به من کمک کند تا نتیجهای را که برای هر یک از آن ماژولها به دست آوردهام بفهمم، واقعاً ممنون میشوم. من در مورد ترتیب ارزیابی در داخل قاعده و ماژول بسیار مبهم هستم. در نهایت، چگونه می توانم چنین تابعی را که در ابتدای سوالم ذکر شد بسازم؟
|
نحوه توضیح رفتار Rule در داخل این توابع
|
45936
|
چگونه یک تابع $f(x)$ را طوری تعریف کنیم که $f(1.5)=1.5$، $f(1.)=1$، $f(0.)=0$، و غیره؟ یعنی، اگر $x$ یک عدد صحیح با نقطه اعشار باشد، $f(x)$ فقط عدد صحیح را برمی گرداند، در غیر این صورت $x$ را برمی گرداند. این در برچسب های نمودارهای زیر مفید خواهد بود. جدول[Block[{a = aa}، نمایش[Plot[x^a، {x، 0، 1}، PlotLabel -> Style[Row@{a»، =, aa}، 15]]]] , {aa, 0, 2, 0.5}]
|
چگونه یک تابع $f(x)$ را طوری تعریف کنیم که $f(1.5)=1.5$، $f(1.)=1$، $f(0.)=0$، و غیره؟
|
10254
|
> **موارد تکراری احتمالی:** > نمایشگر میانی مشابه PrintTemporary > تخمین پیشرفت در نمودارها > چگونه یک نوار پیشرفت ایجاد کنیم؟ > چگونه تعیین کنیم که چه مقدار از جدول تولید شده است؟ من سعی میکنم از هر تکرار حلقه «Do[]» یک خروجی چاپ کنم، اما بدون ادامه آن در نوتبوک. من میخواهم خروجی «Print[]» در همان سلول با مقدار جدید بازنویسی شود. در اینجا یک MWE از آنچه من سعی می کنم وجود دارد، اما به نظر نمی رسد رفتار مورد انتظار را داشته باشم. Do[ If[i==1, Print[Output = , Dynamic[i]] ] ,{i,10} ] بنابراین به عبارت دیگر، در اولین تکرار، می خواهم Output = 1 را ببینم، و سپس هر تکرار بعدی می خواهم ببینم 1 به 2، 3، 4 و غیره در همان سلول تغییر می کند.
|
پویا[] و چاپ[]
|
43742
|
وارد کردن و دستکاری داده ها با فرمت HDF
|
|
43123
|
چگونه می توان Subscript[C, i] را به یک Sum اختصاص داد؟
|
|
43748
|
نمرات حروف B+، C-، A، B را در دفترچه بچسبانید و B+C-AB را دریافت نکنید
|
|
26317
|
این اولین پست من است پس اگر اشتباه آشکاری وجود دارد عذرخواهی می کنم. من سعی میکنم روی دادهای کار کنم که حاوی نامها (به صورت نقل قول) در _Mathematica_ باشد. داده ها قبلاً در سیستم من تحت «names.txt» ذخیره شده است. من دوست دارم بتوانم این نام ها را به ترتیب حروف الفبا مرتب کنم اما به نظر نمی رسد در _Mathematica_ کاری با آن انجام دهم. به نظر می رسد که هیچ یک از دستورات کار نمی کند و خود فایل به عنوان یک رشته شناخته نمی شود. من مطمئن هستم که اشتباه آشکاری در کد خود دارم، اما از هر کمکی بسیار سپاسگزارم. کد من در زیر آمده است: فایل اصلی (نسخه کاهش یافته-فایل اصلی بیش از 1000 نام دارد): ماری، پاتریشیا، لیندا، باربارا، الیزابت، جنیفر، ماریا، سوزان، مارگارت، دوروتی، لیزا، نانسی، کارن داده های بتی، هلن، ساندرا، دونا، کارول، روث، شارون 1 = {Import[/Users/Joeblogs/Documents/mathematica/names.txt،string]} خروجی به نظر می رسد: {JOHN، DAVID، VIVIAN، ROBERT} چگونه این موارد را مرتب کنم به ترتیب حروف الفبا؟ با تشکر از کمک شما.
|
وارد کردن رشته ها در Mathematica
|
57218
|
من می خواهم یک کد در _Mathematica_ بنویسم که جهت را با اعداد روی نقاط نشان دهد. من این کد را نوشتم که این کار را نمی کند. من فقط می خواهم این کد را با دو گزینه ای که گفتم کامل کنم. هر ایده. با تشکر ListPolarPlot[{Table[{2^n, 1}, {n, 1, 6}]}, Joined -> True,PlotStyle -> {Blue, Red, Green, Yellow, Grey}, Mesh -> All, MeshStyle - > قرمز] 
|
نمودارها را با جهت و شماره در Mathematica ترسیم کنید
|
25759
|
من اغلب تصاویر (نقشه ها، ماتریس، آرایه ها و غیره) را از mathematica صادر می کنم که در نهایت آنها را در اسناد word قرار می دهم یا در وب آپلود می کنم. مشکل این است که من اغلب کد اصلی را گم می کنم و فقط تصویری که خروجی اصلی را نشان می دهد باقی می ماند. من در فکر استفاده از یکی از کتابخانههای مورد بحث در اینجا بودم http://stackoverflow.com/questions/3335220/embed-text-into-png، اما متعجب بودم که جامعه Mathematica چه عملکرد جدیدی در Mathematica ایجاد کرده است که امکان جاسازی متن را فراهم می کند. (کد) در تصویر. ### جدول سازگاری برای پاسخ ها **ویرایش:** برای اهداف مستندسازی این کدی است که من شخصا از آن استفاده می کنم. کمی با پاسخ های دیگر متفاوت است زیرا این داده ها را در پیکسل های تصاویر جاسازی می کند.
|
کد را در تصویر جاسازی کنید
|
51103
|
من می خواهم یک ODE را با استفاده از ضرایب نامشخص حل کنم/ حدس بزنم و تأیید کنم و به دنبال روشی زیبا برای استفاده از این تکنیک هستم. من دچار چند زگیل زشت شده ام. در اینجا یک پیاده سازی اساسی برای یک مثال ساده وجود دارد: ode = r v[z] == Exp[z] + g v'[z] + s^2/2 v''[z] guess = {v[z_] -> a Exp[z] + b Exp[c z]} (* برای برخی a,b,c*) (* بی ظرافتی 1: چگونه می توانم حدس را مستقیماً به قصیده جایگزین کنم؟ به عنوان مثال، قصیده //. حدس بزنید کار نمی کند *) guessderivs = اتحادیه[حدس بزن، {v'[z_] -> (D[v[z] /. حدس بزن، z])، v''[z_] -> (D[v[z] /. حدس بزن، z، z])}] (* زشت است، اما اکنون کامل است. جایگزین*) odesub = قصیده //. guessderivs // FullSimplify (* => e^z (1 + a (g - r)) + b e^(c z) (c g - r) == 0 *) (*Inelegance #2: این یک مثال آسان است، اما آیا یک راه استاندارد برای بدست آوردن معادلات برای حل همه z وجود دارد. a$sub = First@Solve[(2 + a (2 g - 2 r + s^2)) == 0، a] c$sub = حل[(2 c g - 2 r + c^2 s^2) == 0,c] (* آخرین ثابت، b، از یک مقدار اولیه می آید. مقدار من v'[0]==0 است برای مثال *) برای خلاصه کردن اینکه کجا این زشت است: 1. چگونه یک جایگزینی یک فرم تابعی را حدس بزنید، و مشتقات کار کنند (یعنی `v'[z] //. {v[z_]-> a Exp[b z]}` اما در واقع مشتقات را جایگزین کنید) من مشکل را در اینجا تشخیص می دهم که ` FullForm[v'[z]] == مشتق[1][v][z]` بنابراین قانون مطابقت ندارد، اما آیا راه خوبی برای جایگزینی اینها به طور کلی وجود دارد؟ 2. چگونه می توان سیستم معادلات (به طور کلی) با ضرایب نامشخص را بدست آورد؟ من فکر کردم که SolveAlways قرار است این کار را انجام دهد؟ **ویرایش:** به نظر می رسد تمیزترین روش از @RiemannZeta است که فهرستی از بردارهای پایه مستقل خطی (ناشناس همانطور که توسط @belisarius توضیح داده شده است)، جایگزین کردن، و یافتن ضرایب است. برای این تنظیم، اجازه دهید هدف زیر را برای برخی از توابع عمومی UndeterminedCoefficientsSystem ارائه کنم: ode = {r v[z] == Exp[z] + g v'[z] + s^2/2 v''[z]}; ic = {v'[0] == 0}; معادلات = اتحادیه[ قصیده، ic]; (* در واقع، من یک سیستم معادلات را امتحان خواهم کرد *) v$basis = {Exp[#]&, Exp[d #]&, # &}; (* با یک اضافه به تست، که در اینجا باید 0 باشد *) coefficientsystem = UndeterminedCoefficientSystem[{{v, v$basis}}، معادلات}; (* فرض کنید که این تابع لیستی از ضرایب به شکل C[1][1]، C[1][2]،... را برای کل پایه تولید می کند، سپس آن را به مجموعه معادلات جایگزین می کند *) coefficientsystem == {C[1][1] == -1 - گرم C[1][1] + r C[1][1] - 1/2 s^2 C[1][1]، C[1][ 2] == -d g C[1][2] + r C[1][2] - 1/2 d^2 s^2 C[1][2]، C[1][3] == r C[1][3 ], C[1][1] + d C[1][2] + C[1][3] == 0 } (* آخرین معادله از v'[0]==0 *) بنابراین اساساً ، تابع کارهای زیر را انجام می دهد: 1. برای آرگومان ها، یک لیست می گیرد نام تابع با لیستی از پایه به عنوان توابع ناشناس. در اینجا فقط 1 است، اما من باید از آن برای حل یک سیستم پیچیده تری از ODE ها استفاده کنم. توابع را با j نمایه کنید. 2. هر تابع را با شاخص j و مبنای طول i توابع ناشناس بگیرید. فهرستی از ضرایب برای «C[i][j]» از این ضرایب ایجاد کنید. 3. برای هر تابع و مبنای، یک تابع ناشناس حدس زده به عنوان ترکیب خطی آنها با ضرایب 'C[i][j]' ایجاد کنید. با توجه به نام تابع برای ترکیب خطی پایه، یک قانون جایگزین ایجاد کنید. 4. برای هر معادله داده شده، در لیست پیوسته حدس ها (برای هر j) جایگزین کنید. توابع، منطقی است که فقط به دنبال ضرایب اتحاد همه پایه های مزاحم بگردیم) 6. کل لیست معادلات را برگردانید. آیا این به عنوان یک تابع عمومی منطقی است؟ این باید برای هر نوع معادله تابعی کار کند و نه فقط برای ODE ها. (من در اینجا خیلی زود گیر کرده ام. به عنوان مثال، ما باید حدس های ناشناس داشته باشیم (برای اطمینان از اینکه هم می توانیم مشتق ها را بگیریم و هم در مقادیر اولیه مانند 'v'[0] == 0' ارزیابی کنیم) اما چگونه می توانم آن را بگیرم. دو تابع ناشناس و ترکیب خطی برای تشکیل یک ترکیب جدید؟)
|
به دنبال روشی زیبا برای حل یک (سیستم) معادلات ODE / تابعی با ضرایب نامشخص
|
30692
|
سیستمی که در اینجا مورد بررسی قرار می گیرد تعمیم سیستمی است که من در این مشکل بحث کردم. از نظر کیفی، من در تلاش برای حل سیستمی از ODE های غیرخطی جفت شده (تا مرتبه 4 در متغیرهای عمقی) هستم که می تواند مقادیر پیچیده ای را به خود بگیرد. معادله حاکم برای $n-th$ ODE به این شکل است: $\sum_{k=-M}^M (Q_{nk}+Q_{kn}) \ddot{a}_k -\sum_{\ell =-M}^M\sum_{k=-M}^M S_n(\ell,k) \dot{a}_{\ell} \dot{a}_k + U_n = 0 $ که $Q_{nk}=\frac{1}{2}\sum_{j=1}^MP_{jn}P_{(-j)k}$، با $P_{mn}=\frac{\sqrt{| m|}}{|n|}(a_{m-n}-\frac{a_ma_{-n}}{2})$، (و محدودیتهایی که $a_{m-n}=0$ برای $|m-n|>M$ و $a_{m-n}=0$ وقتی $Sign(m-n)=Sign(n)$), $S_n(\ell,k)=\left(\frac{\جزئی Q_{k \ell}}{\partial a_n}-\frac{\partial Q_{n\ell}}{\partial a_k}-\frac{\partial Q_{\ell n}}{\partial a_{k}}\right)$ و $U_n = \frac{\partial V}{\partial a_n}$ جایی که $V = \frac{1}{8}\left(\sum_{n=1}^M \frac{a_na_{-n}}{n}\right)^2 +\frac{1}{2}\sum_{n=1}^M\frac{a_na_{-n}}{n^2} -\frac{1}{2} \left(\sum_{n=1}^M\frac{a_na_{-n}}{n})\right)\left(\sum_{n=1}^M\ frac{a_na_{-n}}{n}\right) + \sum_{i+j+k=0,(i,j,k)\neq 0}\frac{a_ia_ja_k}{4ij}$ و $M$ بالاترین حالت مورد بررسی است. در حد $a_i$ کوچک، این معادلات حاکم به سیستمی از نوسانگرهای هارمونیک به شکل $\ddot{a}_i=-ia_i$ کاهش مییابد، بنابراین من در حال بررسی راهحلهایی با شرایط اولیه هستم که باید این را بازتولید کنند و راه حل هایی به شکل $a_n(t)= e^{int}$ بدهید. وقتی این سیستم را در Mathematica راه اندازی می کنم، می توانم راه حل های منسجمی برای موارد $M=1,M=2$ پیدا کنم. با این حال، برای $M=3$، ادغام زمان بسیار طولانی (تا کنون بیش از 6 ساعت) طول می کشد، بنابراین چیزی اشتباه است. به نظر میرسد که گلوگاه در بخش NDSolve کد رخ میدهد، زیرا فکر میکنم همه HoldAllهایی را که میتوانند باعث مشکلات زمانی شوند، اجرا کردهام. برای سیستم سادهتر پیوند داده شده در بالا (که در آن همه ضرایب واقعی هستند) من توانستم موارد $M=50$ را در حدود 1 ساعت یکپارچه کنم، بنابراین سعی میکنم ببینم چرا NDSolve در این مورد بیشتر طول میکشد. متذکر می شوم که در آن مورد، سیستم به عنوان یک سیستم معادلات دیفرانسیل-جبری تلقی می شد. معادلات در این مثال به عنوان DAE در نظر گرفته نمی شوند، زیرا این امر یافتن IC های مناسب را پیچیده می کند و من یک خطای mconly را تجربه می کنم. این می تواند یکی از دلایل اختلافات بزرگ در زمان اجرا باشد. در نهایت، رابطه ای بین ضرایب وجود دارد به گونه ای که $a_{-k} =a^*_k$ که من از آن استفاده نکرده ام و به طور بالقوه می تواند تعداد متغیرهای وابسته را به نصف کاهش دهد. هر گونه بینش در مورد ادغام موارد بزرگتر M یا اینکه چرا در وضعیت فعلی آن اینقدر طول می کشد، بسیار قدردانی می شود. با تشکر، نیک M = 3; (*تعداد حالت*) cond1[r_, s_] := If[Sign[s] == Sign[r - s], 0, 1]; cond2[r_, s_] := اگر [Abs[r - s] > M, 0, 1]; F[n_] := اگر[n == 0، 1، Abs[n]]; a[0][t_] := 1; P[m_, k_, t_] := Sqrt[F[m]]/ F[k]*(cond1[m, k]*cond2[m, k]*a[m - k][t] - 1/ 2*a[m][t]*a[-k][t]) ; Q[k_، l_، t_] = 1/4*جمع [P[m، k، t]*P[-m، l، t]، {m، 1، M}]; q[m_، k_، n_، t_] := Sqrt[F[m]]/ F[k]*(cond1[m، k]*cond2[m، k]* Boole[m - k == n] - a[m][t]/2*Boole[-k == n] - a[-k][t]/2*Boole[m == n]); SQ[k_، l_، n_، t_] := 1/4*جمع [P[-m، l، t]*q[m، k، n، t] + P[m، k، t]*q[ -m، l، n، t]، {m، 1، M}]; SS[k_، l_، n_، t_] := (SQ[k، l، n، t] - SQ[n، l، k، t] - SQ[l، n، k، t]); Fu[a_, b_, c_] := اگر [a + b + c == 0, 1, 0]; Fu2[a_] := اگر[a == 0، 0، 1]; V[t_] := ارزیابی[ 1/2*(جمع[-a[n][t]*a[-n][t]/(2*n)، {n، 1، M}]^2 + 2*Sum[a[n][t] a[-n][t]/(4*n^2)، {n، 1، M}] + مجموع[-a[n][t]*a[ -n][t]/(2 n)، {n، 1، M}]* مجموع[a[n][t] a[-n][t]/n، {n، 1، M}] + مجموع[Fu[n، m، o]*Fu2 [n]*Fu2[m]*a[n][t]*a[m][t]*a[o][t]* Abs[o]/(4 Abs[F[n]*F[m ]*F[o]])، {n، -M، M}، {m، -M، M}، {o، -M، M}])]؛ U[n_، t_] := ارزیابی [D[V[t]، a[n][t]]]; Gov[n_، t_] := مجموع[a[l]''[t]*(Q[n، l، t] + Q[l، n، t])، {l، -M، M}] - جمع[SS[k، l، n، t] a[k]'[t] a[l]'[t]، {k، -M، M}، {l، -M، M}] + U[ n، t]; ao = 0.01; eqns2 = { Evaluate[Gov[-3, t] == 0], Evaluate[Gov[-2, t] == 0], Evaluate[Gov[-1, t] == 0], Evaluate[Gov[1 ، t] == 0]، ارزیابی[Gov[2، t] == 0]، ارزیابی[Gov[3، t] == 0]، a[1][0] == a[-1][0] == ao، a[1]'[0] == I*ao، a[-1]'[0] == -I*ao , a[2][0] == a[-2][0] == ao^2, a[2]'[0] == ao^2*I*2, a[-2]'[0 ] == -ao^2*I*2، a[3][0] == a[-3][0] == ao^3، a[3]'[0] == 3*I*ao^3، a[-3]'[0] ==-3*I*ao^3 }; MMode = NDSolve[ eqns2، {a[-3][t]، a[-2][t]، a[-1][t]، a[1][t]، a[2][t]، a[3][t]}، {t، 0، 10}، روش -> {EquationSimplification -> Solve}]
|
NDSsolve برای یک سیستم بزرگ از ODE های جفت شده (با ارزش پیچیده).
|
5204
|
آیا امکان تعبیه پنجره Mathematica در برنامه دات نت وجود دارد؟ منظور من فقط interop نیست، بلکه در واقع ساختن پنجره ویرایشگر نوت بوک بخشی از فرم دات نت است. آیا این امکان پذیر است؟
|
آیا امکان تعبیه ویرایشگر Mathematica وجود دارد؟
|
25756
|
از آنجایی که من قبلاً یک اتصال _MathLink_ را در یک تونل ssh لولهکشی میکنم (اتصال به عقب دردناک است!)، نمیدانم که آیا فشرده کردن دادهها در جریان ('ssh -C') منطقی است یا خیر. مانند هر موضوع بهینه سازی، باید اندازه گیری کرد، اما متأسفانه به نظر می رسد هیچ راهی برای بدست آوردن آمار از «ssh» در مورد اتصال وجود ندارد، بنابراین من نمی توانم فقط سود یا ضرر را آزمایش و اندازه گیری کنم. سوال من این است که آیا مشخص است که آیا این نوع _MathLink_ قبلاً فشرده شده است؟
|
آیا نوع پیوند TCPIP فشرده شده است؟
|
20799
|
من یک سوال در مورد برچسب گذاری طرح در _Mathematica_ دارم. من y = 4 x / L + 2 دارم که در آن L = {10، 20، 30، 40} میخواهم نموداری از y در مقابل x رسم کنم. وقتی Plot[y، {x، 0، 100}، ImageSize -> Scaled[1.0]، PlotLabel -> Style[y vs X، FontSize -> 18]] را ارزیابی میکنم، چهار خط مختلف در یک طرح دریافت میکنم. من می خواهم بدانم چگونه هر خط را با مقدار L مربوطه آن برچسب گذاری کنم. به عنوان مثال، l = 10 برای خط مربوطه. لطفاً کسی می تواند به من بگوید چگونه این کار را انجام دهم؟
|
برچسبها برای هر منحنی در نمودار چند منحنی با استفاده از روشی کارآمد (بدون نوشتن کد بزرگ)
|
24893
|
من می دانم که می توان «StirlingS2[n, 10]» را از نظر توابع ابتدایی «n» گسترش داد. من FunctionExpand را امتحان کردم اما بدون ارزیابی برگشت: In[1]:= FunctionExpand[StirlingS2[n, 10]] Out[1]= StirlingS2[n, 10] آیا راهی برای انجام این کار در _Mathematica_ وجود دارد؟
|
چگونه StirlingS2[n, 10] را از نظر توابع ابتدایی گسترش دهم؟
|
59202
|
من یک تابع «f[expr]» دارم که فقط مجاز است عبارت «expr» را که یک چند جملهای در «Subscript[x,_]» است بگیرد. منظور من این است که «expr» میتواند مجموع/تفاوت عبارتها (تا سایر نمادهای ضربی) در $x_{\text{symb}}$ باشد، و symb میتواند هر نمادی (به شکل Atomic) باشد. نماد $x$ نمی تواند به تنهایی بایستد و نمی تواند در سایر توابع ظاهر شود. فرم مجاز این است: `expr = زیرنویس[x,i] زیرنویس[x,j] + b زیرنویس[x, k] زیرنویس[y, a] - 3 a زیرنویس[x,m]` (= $x_ix_j + b\ , x_k y_a - 3\, a\, x_m$)، اما نه 1. `expr = a Sqrt[Subscript[x,i]] + Subscript[x,j]` (نمیتواند داخل تابع دیگری باشد) 2. «expr = یک Sqrt[Subscript[x,i]]» (همان مشکل 1.) 3. «expr = x + b زیرنویس[x,i]» (نمیتواند خارج از « باشد. زیرنویس») 4. «expr = x» (همان مشکل 3.) 5. «expr = زیرنویس[x,i,j]» ($x$ نمیتواند دو شاخص نداشته باشد) 6. `expr = $Subscript[y,x]$`. ($x$ نمی تواند به عنوان یک نمایه رخ دهد) بنابراین، در داخل بدنه `f`، سعی کردم چیزی مانند Cases[expr, f_[x, y___] :> If[f =!= Subscript, Return[$Failed] انجام دهم ]، Pass]، Infinity] اما این امکان را از دست می دهد که «x» به تنهایی، خارج از «Subscript» ایستاده باشد. آیا راهی اقتصادی برای بررسی اینکه «expr» این ویژگی را برآورده می کند وجود دارد؟
|
نحوه بررسی نحوی که تمام نمونه نماد باید در Subscript موجود باشد[]
|
21838
|
چرا پیامها تقریباً همیشه به این شکل تعریف میشوند (حداقل در بستهها): اگر [Not@ValueQ[function::usage]، function::usage = پیام استفاده] و نه فقط به این شکل؟ function::usage = پیام استفاده; آیا این نوعی اقدام ایمنی در صورت بارگیری مضاعف بسته است؟ همچنین متوجه شده ام که پیام های خطا، پیام های پس از استفاده، معمولاً به روش دوم تعریف می شوند. نمی توانم دلیلی برای این کار تصور کنم. آیا شرایطی وجود دارد که شخصی بخواهد بسته ای را وارد کند، برخی از پیام های استفاده را دوباره تعریف کند و مطمئن شود که در صورت بارگیری مجدد بسته، تنظیم مجدد نمی شوند؟
|
ساختار تعریف پیام استاندارد
|
3594
|
چگونه می توانم دقت خروجی عبارت زیر را 10 رقم اعشار تنظیم کنم؟ من در حال جستجوی اسناد بودم، و بنا به دلایلی، تنها چیزی که پیدا کردم «دقت[]» یا «دقت[]» بود. f[x_] := E^Cos[x] NIintegrate[f[x], {x, 0, 2*Pi}] که به طور پیشفرض به: 7.95493 ارزیابی میشود.
|
Mathematica Precision
|
32098
|
من این کد را امتحان کردم، اما کار نمی کند Clear[f]; f[x_] := x^3 - 3 x + 2; ForAll[{x1, x2}, x1 < x2, f[x1] < f[x2]] Reduce[%, {x1, x2}, Reals] انتظار داشتم نتیجه 'x<=-1 || x>=1`
| |
34930
|
من این دو مجموعه را دارم: $A = \\{\emptyset، \\{\emptyset\\}، \\{\\{\emptyset\\}، \emptyset\\}\\}$ B = \\ {\\{x، \\{x، y\\}\\} | x \in A, y \in A\\}$ اکنون میخواهم تمام عناصر ممکن را که در $B$ هستند فهرست کنم. چگونه این کار را انجام دهم؟
|
تمام عناصر ممکن یک مجموعه را فهرست کنید
|
11803
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه از Map برای تابعی با دو آرگومان استفاده کنم؟ اگر تابعی داشته باشم: F[x_,y_,z_]:=x*y*z و بخواهم آن را با چندین مقدار x مختلف با استفاده از Map فراخوانی کنم (و y و z ثابت هستند)، راهی برای انجام این کار وجود دارد. که با یک خط؟ یعنی برای این مقادیر x xVals = {1،2،3،4} میخواهم به نحوی بدست بیاورم: {F[1,10,100], F[2,10,100], F[3,10,100],F[4, 10,100]} اگر بتوانم با Map این کار را انجام دهم، عالی خواهد بود، زیرا هسته های زیادی دارم و می خواهم با نقشه موازی شده سرعت این کار را افزایش دهم.
|
نقشه با آرگومان های متعدد
|
32543
|
یک راه ساده برای ترسیم لیستی از نقاط به طوری که به جای خطوط مستقیم بین نقاط، با پله های پله به هم متصل شوند، چیست؟ من تصور می کنم چیزی شبیه... stairStepListPlot[{{0,0},{1,1},{2,2}}] ... یک خط صاف از {0,0} تا {1,0 ایجاد کند }، سپس یک خط عمودی از {1,0} تا {1,1} و غیره. آیا می توانید راهی مختصر برای تولید چنین طرحی پیدا کنید؟
|
نمودار فهرست به جای خطوط مورب با پله های پله به هم پیوسته است
|
11456
|
من یک داده سری زمانی دارم، به عنوان مثال data = FinancialData[JK:ADRO، July 2012] آیا می توانم از CellularAutomaton برای پیش بینی دوره ای از داده ها استفاده کنم؟ چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
چگونه می توانم داده های سری زمانی را با اتوماتای سلولی پیش بینی کنم؟
|
2576
|
با انتخاب یک سلول ورودی Free-Form با ماوس میتوانم چیزی شبیه به: تبدیل 1 اتمسفر به پاسکال و در نتیجه 101\[ThinSpace]325\[ThickSpace]Pa (پاسکال) پرس و جو کنم. یک متغیر (من نمی توانم آن را برش و چسبانم زیرا فاصله مقدار برش و چسبانده شده را به (101) (325) تبدیل می کند). آیا راهی وجود دارد که بتوان بخش عددی نتیجه را استخراج کرد و آن را به یک متغیر اختصاص داد؟
|
چگونه خروجی ورودی Free-Form را به یک متغیر استخراج و اختصاص دهیم؟
|
22409
|
من در حال تلاش برای ایجاد یک رابط با _Mathematica_ هستم. با این حال، من به دستورالعمل هایی در مورد کد زیر نیاز دارم. این حدود 10 درصد چیزی است که من در ذهن دارم، اما ابتدا باید بدانم چگونه می توانم «ns» «فیلد ورودی» را پس از اینکه «ns» توسط کاربر انتخاب از منوی بازشو تعریف شد، ایجاد کنم. ns : تعداد ایستگاه sf : فرکانس صدا ws : عرض پنجره * * * CreateWindow[ DialogNotebook[ { TextCell[Number of Station: ], PopupMenu[Dynamic[ns], Range[2, 8]], TextCell[ فرکانس صدا (کیلوهرتز): ]، InputField[Dynamic[sf]، String، FieldSize -> 7]، TextCell[اندازه پنجره (ms): ]، InputField[Dynamic[ws]، String، FieldSize -> 7]، TextCell[شروع محاسبه نسبت به پنجره (ms): ]، InputField[ Dynamic[cs]، String، FieldSize -> 7]، ChoiceButtons[{DialogReturn[{retNS = ns، retSF = sf، retWS = ws، retCS = cs}]}] }، WindowTitle -> پیکربندی توموگرافی آکوستیک فلوویال]];
|
چگونه می توانم فیلدهای ورودی را بر اساس انتخاب کاربر از یک منوی بازشو ایجاد کنم؟
|
39909
|
ببخشید اگر این سوال خیلی ابتدایی است اما نتوانستم چیزی در اسناد یا اینجا پیدا کنم. اگر «گرافیک» زیر را در نظر بگیرید، میخواهم بدانم چگونه میتوان تشخیص داد که روی کدام یک از گرافیکهای اولیه کلیک میشود، Graphics[{Disk[#, 0.5]} & /@ {{0, 0}, {1, 0}}] ! [توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/06rIn.png) و برای مثال رنگ «دیسک» کلیک شده را تغییر دهید، شعاع آن را تغییر دهید یا مختصات را دریافت کنید. مرکز آن یا هر چیزی که مربوط به هندسه آن باشد. من میدانم که «EventHandler» دوست من است، اما همانطور که سؤالات بیان میکنند، نمیدانم چگونه تشخیص بدهم که کدام بدوی کلیک میشود (به جز با استفاده از «Mouseposition» و مقایسه آن با مراکز). من همچنین میدانم که سؤال من به نحوی ضعیف تحقیق شده است، اما احساس میکنم که یک مفهوم اساسی را مسدود میکنم.
|
یک گرافیک اولیه را در داخل یک گرافیک تشخیص دهید
|
9405
|
زمینه: من از کد یک تست کارآمد برای یک نقطه برای حضور در یک نمایش ولفرام چند ضلعی محدب استفاده می کنم تا بررسی کنم که آیا یک نقطه (اشاره گر ماوس) در یک چند ضلعی (محدب) است یا خیر. واضح است که این کد برای چند ضلعی های غیر محدب ناموفق است. **سوال: من به دنبال یک روال کارآمد برای بررسی اینکه آیا یک نقطه دو بعدی در یک چند ضلعی قرار دارد می گردم.**
|
چگونه بررسی کنیم که یک نقطه دو بعدی در یک چند ضلعی قرار دارد؟
|
56430
|
من میخواهم دفترچهای چاپ کنم که دارای رنگ نحو باشد، از روش Szabolcs استفاده میکنم SetOptions[$FrontEndSession, PrintingStyleEnvironment -> Working] سپس میتوانم به یک فایل PDF که به شکل زیر نشان داده شده است، دست پیدا کنم:  با این حال، هنگامی که من را تغییر می دهم تنظیمات تنظیمات `PrintingStyleEnvironment به Printout[$FrontEndSession, PrintingStyleEnvironment -> Printout]! بزرگتر از Printout است محیط زیست`. بنابراین سوال من این است: **چگونه اندازه فونت را در محیط کاری با محیط چاپی یکسان کنیم.** **من احساس می کنم اندازه فونت در محیط کاری بسیار مناسب است.**
|
آیا امکان تغییر اندازه فونت هنگام چاپ دفترچه یادداشت در محیط کاری وجود دارد؟
|
5036
|
به عنوان مثال، ممکن است بخواهم تمام کلمات با طول 'n=6' را در الفبای {A, B, C} ایجاد کنم که دارای یک A، سه B و دو C هستند. نمونه ای از چنین کلمه ای عبارت است از: «ABBBCC». من می خواهم همه این کلمات را تولید کنم. من قبلاً سعی کردهام همه جایگشتهای یک رشته خاص (مانند «ABBBCC») را ایجاد کنم و همه موارد تکراری را حذف کنم. این برای اهداف من خیلی کند است.
| |
11451
|
من یک ماتریس $n \times k$ از دادهها دارم که میخواهم به یک معادله وارد کنم و برای یک متغیر مجهول حل کنم. فکر میکنم همیشه میتوانم ماتریس را به یک آرایه طولانی تبدیل کنم، اما میخواهم یاد بگیرم که چگونه این کار را انجام دهم و در عین حال ساختار داده را همانطور که هست نگه دارم. من میخواهم بتوانم $n \times k$ «FindRoots» را در یک عکس حل کنم و از کد MMA.SE تقلید کنم، این چیزی است که من مدیریت کردهام. f = x^(Mod[a, 3]) + b a = {{2, 5, 8}, {1, 4, 7}}; b = {{-3، -5، -7}، {3، 5، 7}}؛ eqn = جدول[(#[[j]] == 0)، {j، 1، ابعاد[f][[2]]}] و /@ (f) {{-3 + x^2 == 0، -5 + x^2 == 0، -7 + x^2 == 0}، {3 + x == 0، 5 + x == 0، 7 + x == 0}} جدول[FindRoot[#[[i]]، {x، 1}] و /@ eqn، {i، 1، ابعاد[f][[2]]}] {{{x -> 1.73205}، {x - > -3.}}، {{x -> 2.23607}، {x -> -5.}}، {{x -> 2.64575}، {x ->7.}}} همانطور که می بینید، این کار می کند اما یک نوع آشفتگی است. امیدوارم بتوانم در جهت کد پاکتر و بهتر کمک کنم و یاد بگیرم که چگونه از توابع خالص در لیستهای n بعدی استفاده کنم. با تشکر
| |
57211
|
فرض کنید من یک تابع $p(x+\epsilon,y-\epsilon,t)$ دارم و میخواهم آن را در حدود $(x,y)$ مانند $$ p(x+\epsilon,y-\epsilon,t) گسترش دهم. )=p(x,y,t)+\dfrac{\partial p}{\partial x}\epsilon+\dfrac{\partial p}{\partial y}(-\epsilon)+\cdots $$ یک راه ساده برای انجام آن Series[p[x+e,y-e,t],{x+e,x,1},{y-e,y,1} است. که منجر به پیام خطای زیر می شود: General::ivar: e+x یک متغیر معتبر نیست. .... در حال حاضر من گسترش را به روش ناشیانه زیر انجام می دهم: Replace[ Normal@Series[p[x, y, t], {x, a, 1}, {y, b, 1}], {x - a -> \[اپسیلون]، y - ب -> -\[اپسیلون]}، بی نهایت] /. {a -> x, b -> y} **سوال**: آیا روشی زیبا برای انجام آن وجود دارد؟ در پایان، من می خواهم $p(x,y,t)$ را در $$ -(x+z)p(x,y,t)+(x+\epsilon)p(x+\epsilon,y-\) گسترش دهم. epsilon,t)+(1-x-y+\epsilon)p(x,y-\epsilon,t) $$ و فقط شرایط $\epsilon$ را نگه دارید.
| |
2574
|
لطفاً موارد زیر را در نظر بگیرید: از یک هسته جدید Mathematica، RandomVariate برای NormalDistribution کارآمدتر است، اما RandomReal برای نویز یکنواخت توزیع شده است. RandomReal[NormalDistribution[0, 1], 100]; // زمانبندی > `{0.00535, Null}` RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], 100]; // زمانبندی > `{0.000069، Null}` تصادفی واقعی[{0, 1}, 100]; // زمانبندی > `{0.00004, Null}` RandomVariate[UniformDistribution[], 100]; // Timing > `{0.005236, Null}` اما اگر مجدداً ارزیابی کنم، نتایج «Timing» را دریافت میکنم که بسیار شبیهتر هستند: RandomReal[NormalDistribution[0, 1], 100]; // زمانبندی > `{0.000051، نول}` RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], 100]; // زمان بندی > `{0.000052، نول}` تصادفی واقعی[{0, 1}, 100]; // زمانبندی > `{0.00003, Null}` RandomVariate[UniformDistribution[], 100]; // زمان > `{0.000058, Null}` آیا ذخیره سازی در حافظه پنهان تعریف توزیع واقعاً اهمیت زیادی دارد؟ بدیهی است که «تغییر تصادفی» این مزیت را دارد که میتواند دادهها را از توزیعهای مختلط (نه تنها کاملاً پیوسته یا کاملاً گسسته) تولید کند. پس کلی تر است. اما اگر کسی اعداد تصادفی را از توزیعهای استاندارد مانند معمولی یا پواسون تولید میکند، **آیا استفاده از «تغییر تصادفی» به جای «RandomReal» یا «RandomInteger» مزیتی – عملکرد یا غیر آن – دارد؟**
| |
42890
|
من در حال حاضر سعی می کنم یک عبارت با الگوی زیر را لاپلاس وارونه کنم $$ \frac{s \alpha \text{Cosh}[s(L-x)]+\beta \text{Sinh}[s(L-x)]}{s( \gamma \text{Cosh}[sL]+s \delta \text{Sinh}[sL]} $$ که در آن $s$ متغیر مختلط و $x\in[0,L]$ یک متغیر واقعی است متغیر؛ تمام پارامترهای دیگر ثابت واقعی هستند. یکی از مسیرهایی که برای دستیابی به وارونگی پیشبینی میکنم، بیان مخرج در قالب یک سری توانی از عبارتهای نمایی است، زیرا اینها با تغییرات در حوزه زمانی مطابقت دارند. به عنوان مثال، این رویکرد را می توان با موفقیت در $$ \frac{1}{s(1+\mathrm{e}^{-s})}=\frac{1}{s}\sum_{n=0} اعمال کرد. ^{\infty}(-1)^n\mathrm{e}^{-ns} $$ که با وارونگی یک قطار از توابع Heaviside $$ به دست میآید \mathcal{L}^{-1}\left(\frac{1}{s(1+\mathrm{e}^{-s})}\right)=\sum_{n=0}^{\infty }(-1)^n H(t-n) $$ بنابراین، سوال من این است که با استفاده از Mathematica، چگونه می توانم $(\gamma را تبدیل کنم \text{Cosh}[sL]+s\delta\text{Sinh}[sL])^{-1}$ به یک سری از توابع نمایی. یعنی $$ \frac{1}{\gamma \text{Cosh}[sL]+s\delta\text{Sinh}[sL]} = \sum_{n=0}^\infty a_n(s) \ mathrm{e}^{-n sL} $$ هرگونه کمکی قدردانی خواهد شد.
|
گسترش سری با استفاده از مبنای نمایی
|
6477
|
## مقدمه ابتدا اجازه دهید _چرا_ را توضیح دهم. اگر میخواهید فوراً به آن پاسخ دهید، میتوانید این را رد کنید و مستقیماً به سراغ سؤال بروید. ما بیش از یک بحث در مورد چگونگی تولید نمودارهای سه بعدی زیبا داشتیم که می توانند به pdf یا فرمت های برداری دیگر صادر شوند. برخی از جزئیات که چرا این واقعا امکان پذیر نیست در یک پست من در سوال _Exporting graphics to PDF - large file_ توضیح داده شده است. برای حل این مشکل، به نظر من کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد، زیرا برای اینکه واقعاً فانتزی شود، باید فرآیند رندر و پروجکشن دوبعدی را که توسط _Mathematica انجام میشود، زمانی که «Graphics3D» نمایش میدهد، دوباره پیادهسازی کرد. یک راه حل ساده، که شاید در بسیاری از موارد خوب باشد، جدا کردن سطح یک طرح سه بعدی از جعبه، برچسب ها و محورهای آن است. سپس میتوان تصویری با وضوح بالا از سطح ایجاد کرد و دوباره آن را با محورها و برچسبها (هنوز در قالب برداری و با وضوح بالا) ترکیب کرد. من در پست لینک شده نحوه انجام این کار را نشان دادم. برای اینکه این کار قابل اطمینان باشد، باید اطمینان حاصل شود که امکان قرار دادن سطحی که اکنون یک تصویر شطرنجی است در همان موقعیتی که سطح اصلی قبلاً بود وجود دارد. برای قرار دادن تصویری که Wolfram به ما «Inset» داده است که کار خوبی انجام می دهد، اما وقتی به آن دقت می کنید، رفتاری وجود دارد که من نمی فهمم. ## سوال لطفاً دو «Plot3D» زیر را در نظر بگیرید، جایی که من سعی کردم هرگونه بالشتک، حاشیه یا هر چیز دیگری را رد کنم. یک نمودار شطرنجی شده است و من اندازه تصویر را ثابت کردم تا نتیجه کاملاً برابر با s = {300, 300} باشد. opts = {ImageSize -> s، PlotStyle -> None، PlotRangePadding -> None، ImagePadding -> None، ImageMargins -> None، Axes -> False، Boxed -> False}; gr1 = Plot3D[Sin[x + y^2], {x, -3, 3}, {y, -2, 2}, PlotStyle -> None, Evaluate[Sequence @@ opts] ]; img1 = Rasterize[Plot3D[Sin[x + y^2], {x, -3, 3}, {y, -2, 2}, PlotStyle -> Opacity[0.4], Evaluate[Sequence @@ opts] ], Image، Background -> None، ImageSize -> s، RasterSize -> s ]; اگر دوست دارید، از «Framed» برای قرار دادن یک فریم در اطراف هر دو گرافیک استفاده کنید و سعی کنید تفاوتها را در مکان یا اندازه ببینید. من نتوانستم هیچکدام را پیدا کنم. اکنون ایجاد یک «Graphics3D» ترکیبی با «Inset» که در آن از «AbsoluteOptions» «gr1» برای گرافیک استفاده کردم، نشان میدهد که گرافیک داخلی به درستی قرار ندارد. من می توانستم از «نمایش» برای پیوستن استفاده کنم، نتیجه یکسان بود. لطفاً توجه داشته باشید که من متغیرهای «{dx,dy,dz}» را به مقادیری مقداردهی کردم که تطابق خوبی را در دستگاه من ایجاد میکنند. تصویر موقعیت صفر را نشان می دهد. دستکاری[ Graphics3D[{Inset[img1, {dx, dy, dz}], First[gr1]}, AbsoluteOptions[gr1]], {{dx, -0.13`}, -.4, .4}, {{dy , -0.14`}، -.4، .4}، {{dz، -0.375`}، -.4، .4} ]  کسی می تواند این مشکل را توضیح دهد یا حل کند؟ شاید کسی ایده ای داشته باشد که دقیقاً این جبران ها از کجا می آیند. ## راه حل ارزش نگاه کردن به هر پاسخ زیر را دارد، زیرا اطلاعات ارزشمند زیادی وجود دارد، اما نکته کلیدی برای حل سوال من توسط هایکه بیان شد که متوجه شد، تنظیم صریح SphericalRegion بر قرارگیری صحیح تأثیر می گذارد. با این وجود، کار با «Rasterize»، «ImageSize»، «ImageResolution»، «RasterSize» و همه گزینههایی که بر حاشیهها و لایههای گرافیکی تأثیر میگذارند، اغلب به نتایج شگفتانگیزی منجر میشود. پس اخطار داشته باشید با «SphericalRegion->True» در دستورات نمودار، میتوانم کاملاً قابل اعتماد پیدیافهای زیبا از «Graphics3D» مختلف ایجاد کنم. در اینجا یک پی دی اف با وضوح بالا با حجم فایل 860 کیلوبایت ایجاد می شود. من تصویری اضافه نکردهام، زیرا تصویر png حتی به میزان درخشانی که در pdf به نظر میرسد نزدیک نیست. آن را امتحان کنید! RasterizedGraphics3D[gr_Graphics3D, rastersize_Integer] := ماژول[{dim = ImageDimensions[gr], factor}, factor = rastersize/First[dim]; Graphics3D[{Inset[ GaussianFilter[ Rasterize[Show[gr, Boxed -> False, Axes -> False, AbsoluteOptions[gr]]، Image، Background -> None، RasterSize -> factor*dim]، .5 factor ] , {0, 0, 0}, {Center, Center}, dim]}, AbsoluteOptions[gr]] ]؛ دوغاب = RasterizedGraphics3D[ Plot3D[Im[ArcSin[(x + I y)^4]]، {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, Mesh -> None, PlotStyle -> Directive[زرد , Specularity[White, 20], Opacity[0.8]], ExclusionsStyle -> {هیچ، Red}، SphericalRegion -> True]، 2400] Export[tmp/tmp.pdf، grout، AllowRasterization -> False] GaussianFilter اساساً ضد آلیاسینگ است زیرا نسخه تصویر شطرنجی با وضوح بالا را صاف می کند. کمی سطح از همه پاسخ ها و نظرات متشکرم
|
استفاده از Inset[..] برای همپوشانی Graphics3D با نسخه شطرنجی آن
|
2573
|
بهعنوان بخشی از تکالیف فیزیکم (که به پاسخ آن نیازی ندارم، چون آن را با دست انجام دادم و مقدار صحیح $$\frac{m_1 g-m_2 g \sin(\theta)}{-m_1-m_2} را دریافت کردم. $$ به عنوان پاسخ) من دوست داشتم سیستم معادلات زیر را همانطور که نشان داده شده حل کنم (یعنی $a_1$ را به عنوان Subscript[a,1] قرار دهید و نه a1 یا چیزی مشابه معادلاتی که من می خواستم حل کنم عبارت بودند از: 1. زیرنویس[m, 2] زیرنویس[a, 2 x] == T - زیرنویس[m, 2] g Sin[\[Theta]]` 2. `Subscript[m, 1] subscript[a, 1 y] == T - زیرنویس[m, 1] g` 3. `Subscription[a, 2 x] == -Subscript[a, 1 y]` من موارد زیر را امتحان کردم، و {} به عنوان پاسخ داده شد (که آشکارا نادرست است): `Solve[Subscript[m, 2] Subscript[a, 2 x] == T - زیرنویس[m, 2] g Sin[\[Theta]] && Subscript[m, 1] Subscript[a, 1 y] == T - زیرنویس[m, 1] g && زیرنویس[a, 2 x] == -Subscript[a, 1 y], Subscript[a, 1 y]]` به نظر می رسد حداقل دو مشکل در معادلات وجود دارد که از آن می خواهم 1. من انجام می دهم فکر نکنید که $a_{1y}$ را بهعنوان یک متغیر در نظر میگیرد. به رنگ آبی روشن می شود، اما وقتی زیرنویس را وارد می کنم، برجسته سازی را از دست می دهد. 2. به نظر می رسد (حداقل برای من) که یک پاسخ کاملاً معتبر به «حل» $-a_{2x}$ خواهد بود، اما این یک پاسخ بی فایده خواهد بود، زیرا من پاسخ را بر حسب $m_1، m_2 می خواهم، g، \theta$ و نه از نظر سایر متغیرهای مرکب **توجه:** وقتی نسخه بدون زیرنویس را امتحان کردم (`Solve[m2 a2x == T - m2 g Sin[\[Theta]] && m1 a1y == T - m1 g && a2x == -a1y, a1y]` من هنوز با استفاده از Mathematica 8 جواب {} را دریافت کردم. چه خبر است و چگونه آیا می توانم معادلات را به طور معمول وارد کنم و آنها را بر حسب متغیرهای خاص حل کنم؟
|
بر حسب متغیرهای خاص حل کنید
|
39047
|
سرگرمی کامپایل امروز ادامه دارد و من سعی می کنم تابع زیر را برای کامپایل دریافت کنم. ابتدا تابع: NewC[ymax_, xmax_] := بلوک[{x1, a2, a0, b0, a1, b1, c1, b2, c2, a3, b3, c3, c0, xb = 0, xe = 100, ve }، a3 = (xmax + ymax - 100)/(2*(xe - xmax)*(xe - xmax)); x1 = (200 - xmax - 2*ymax + 2*a3*xe*(xe - xmax))/(2*a3*(xe - xmax) + 1); a2 = -(2*a3*(xe - x1) + 1)/(2*(x1 - xmax)); b2 = -2*a2*xmax; b3 = -1 - 2*a3*xe; a0 = -(xb + ymax)/((xmax - xb)*(xmax - xb)); b0 = -2*a0*xmax. C0 = ymax + a0 * xmax * xmax; a1 = (100 - xe - ymax)/((xe - xmax)*(xe - xmax)); b1 = -2*a1*xmax; c1 = ymax + a1*xmax*xmax; c2 = ymax + a2 * xmax * xmax; c3 = a3*xe*xe + 100; ve2[ym_, tnlr_] := اگر[ym <= ((100 - xmax) + (100 - xe))/2، اگر[tnlr <= xmax، a0*tnlr*tnlr + b0*tnlr + xb، a1* tnlr*tnlr + b1*tnlr + c1]، اگر[tnlr <= x1، a2*tnlr*tnlr + b2*tnlr + c2، a3*tnlr*tnlr + b3*tnlr + c3]]; ve = Chop[Map[ve2[ymax, #[[1]]] &, $range] // N] ] خیلی مستقیم، به جز برای تابع جاسازی شده. بنابراین من بخش های مهم و متغیر جهانی را خارجی می کنم، اما نمی دانم چگونه تابع تعبیه شده را مدیریت کنم. این چیزی است که من امتحان کردم: NewC = With[{$range = $range, xb = 0, xe = 100}, Compile[{{ymax, _Real, 1}, {xmax, _Real, 1}}, Block[{x1, a2, a0, b0, a1, b1, c1, b2, c2, a3, b3, c3, c0, ve,ve2}, a3 = (xmax + ymax - 100)/(2*(xe - xmax)*(xe - xmax)); x1 = (200 - xmax - 2*ymax + 2*a3*xe*(xe - xmax))/(2*a3*(xe - xmax) + 1); a2 = -(2*a3*(xe - x1) + 1)/(2*(x1 - xmax)); b2 = -2*a2*xmax; b3 = -1 - 2*a3*xe; a0 = -(xb + ymax)/((xmax - xb)*(xmax - xb)); b0 = -2*a0*xmax; C0 = ymax + a0 * xmax * xmax; a1 = (100 - xe - ymax)/((xe - xmax)*(xe - xmax)); b1 = -2*a1*xmax; c1 = ymax + a1*xmax*xmax; c2 = ymax + a2 * xmax * xmax; c3 = a3*xe*xe + 100; ve2[ym_, tnlr_] := اگر[ym <= ((100 - xmax) + (100 - xe))/2، اگر[tnlr <= xmax، a0*tnlr*tnlr + b0*tnlr + xb، a1* tnlr*tnlr + b1*tnlr + c1]، اگر[tnlr <= x1، a2*tnlr*tnlr + b2*tnlr + c2,a3*tnlr*tnlr + b3*tnlr + c3]]; ve = Chop[Map[ve2[ymax, #[[1]]] &, $range] // N] ], CompilationTarget -> C]]; مطمئناً بلیط برنده نیست. بنابراین آیا اصولی وجود دارد که باید از این نوع عملکردها پیروی کرد؟ با تشکر
|
چگونه می توان یک تابع با یک تابع جاسازی شده را کامپایل کرد؟
|
38323
|
با استفاده از «FindFit» به این صورت: x = {2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10، 11}. y = {17، 14، 11، 11، 10، 10، 9، 9، 9، 9}؛ داده = انتقال[{x, y}]; model = a Zeta[b n + c] fit = FindFit[data, model, {a, b, c}, n] modelf = Function[{n}, Evaluate[model /. مناسب]] طرح[مدل[x]، {x، 0، 11}، Epilog -> Map[Point، data]، PlotRange -> {{0، 11}، {0، 50}}، Aspect Ratio -> Automatic] با یک مجموعه داده نسبتاً کوچک، میانگین a، b و c (که همه بسیار نزدیک بودند) را گرفتم (n به وضوح از یک روند خطی پیروی می کرد) و به یک تابع گام رسیدم که نمودار زیر را در برابر نقاط داده اصلی ترسیم کرد:  ترسیم شده با: x = {2, 3, 4, 5, 6, 7 ، 8، 9، 10، 11}; y = {17، 14، 11، 11، 10، 10، 9، 9، 9، 9}؛ داده = انتقال[{x, y}]; n = 10; ListLinePlot[Round[Table[ (n - 1) Zeta[(Cos[1/2] + Sin[1/2]) + (Cos[1/2] - Sin[1/2]) (x)]، { x, 0, 20}], 1], InterpolationOrder -> 0, PlotRange -> {{1, 12}, {0, 70}}, Frame -> درست است، Aspect Ratio -> Automatic, Filling -> Bottom, ImageSize -> 100, Epilog -> {PointSize[Medium], Red, Point[data]}] آیا راهی وجود دارد که بتوانم دقت این نمودارها را بهبود بخشم؟ آیا امیدی به یافتن تابع مرحله _exact_ دارم یا کمی خوشبین هستم؟ مجموعه داده های اصلی: x = {2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10، 11}. که در آن x برای همه y = {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0} یکسان است. y = {2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}؛ y = {4، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2}؛ y = {6، 5، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 3}؛ y = {7، 6، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 4}؛ y = {8، 7، 7، 6، 5، 5، 5، 5، 5، 5}؛ y = {12، 8، 8، 7، 7، 6، 6، 6، 6، 6}؛ y = {13، 10، 9، 8، 8، 7، 7، 7، 7، 7}؛ y = {15، 13، 10، 10، 9، 8، 8، 8، 8، 8}؛ y = {17، 14، 11، 11، 10، 10، 9، 9، 9، 9}؛ y = {18، 15، 13، 12، 11، 11، 10، 10، 10، 10}؛ y = {20، 16، 14، 13، 13، 12، 11، 11، 11، 11}؛ y = {23، 18، 15، 14، 14، 13، 12، 12، 12، 12}؛
|
استفاده از FindFit برای توابع مرحله ای
|
48657
|
اگر آرایهای مانند $\left( \begin{array}{ccc} 1 & 2 & 3 \\\ 4 & 5 & 6 \\\ 7 & 8 & 9 \end{array} \right)$ دارم چگونه می توانم ردیف ها و ستون ها را عوض کنم، بنابراین به این تبدیل می شود؟ $\left( \begin{array}{ccc} 1 & 4 & 7 \\\ 2 & 5 & 8 \\\ 3 & 6 & 9 \end{array} \right)$ این سوال به موضوع مربوط می شود، اما به جای تعویض، ماتریس را میچرخاند.
|
جابجایی سطرها و ستون ها در ماتریس
|
36739
|
من در صادرات گرافیک های برداری مشکل دارم. با استفاده از کد Kardashev3 ارائه شده در اینجا: images = Image[ListPlot[pdata = Table[Sin[2 \[Pi] x/12.34]، {x، #}] + RandomReal[.1، {#}]]] و /@ جدول [i، {i، 100، 200، 10}]؛ و سپس آنها را به صورت زیر صادر کنید: Export[NotebookDirectory[] <> image <> ToString[#] <> .eps، AllowRasterization -> False، Image[images[[#]]]] & /@ محدوده[طول[تصاویر]] دستکاری[تصاویر[[n]]، {n، 1، طول[تصاویر]، 1}] خطا را دریافت می کنم پیام: <<Export::noelem: {...} مجموعه ای معتبر از عناصر صادراتی برای فرمت EPS نیست.>> این کد برای گرافیک های شطرنجی شده به خوبی کار می کند، اما به نظر می رسد که با گرافیک های برداری با مشکل مواجه می شود.
|
صادرات تصاویر برداری
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.